cassius-longinus.ars-rhetorica 1.10
Ἐπειδὴ δὲ εἴρηται καὶ περὶ τούτων ἀποχρώντως τε καὶ μετρίως , μνημονευτέον ἐστὶ τῶν ἐπιλόγων , ὧν ἡ μὲν δύναμις καὶ τὸ ἔργον ἀναμνῆσαι τὰ εἰρημένα ταῖς ἐπανόδοις , αὐξῆσαί τε τὸ ὁμολογηθὲν εἴτε κρεῖττον εἴτε χεῖρον τοῖς μερισμοῖς καὶ τῇ παραθέσει τῶν ὁμοίων καὶ τῶν ἐναντίων ὅταν γὰρ ἀποδειχθῇ τι πρᾶγμα , οὕτω τὸ πρᾶγμα αὔξεται . χρηστέον δὲ τοῖς ἐπιλόγοις ὥσπερ καὶ τοῖς προοιμίοις πολλαχῆ · καὶ γὰρ ἐν τοῖς καθʼ ἕκαστον ἀποδεικνυμένοις τὸ εἶδος αὐτῶν χρήσιμον , καὶ πρὸς τῷ τέλει τοῦ λόγου δραστήριον καὶ καταπρακτικόν , τόν τε δικαστὴν παροξύνει δοῦναι ψῆφον ἣν βούλεται , ἢ τοὐναντίον ὡς ὁ φεύγων παραιτεῖται . αὔξει δὲ μάλιστα ἡ αἰτία καὶ τὸ τέλος , ἐὰν ἐξετάσῃς τὰ συμβαίνοντα ἐξ ἑκά`στου καὶ τὰς ἀρχὰς τῶν πραγμάτων · αὐτὸ γὰρ ἕκαστον κατὰ μόνας μικρόν , ἕτερον δὲ ἐξ ἑτέρου δεικνύων , ὡς ἀποβαίνειν πέφυκεν , αὐξήσεις καὶ τὰ μὴ γενόμενα , γενέσθαι δὲ ὅμως δυνάμενα τῷ πράγματι προστιθείς . δῆλον δὲ ὅτι καὶ καθαιρεῖται τοῦ πράγματος τὸ μέγεθος καὶ ἡ ἀξία τῷ ἐναντίῳ , ὅταν ἐλέγχῃς τὴν αὔξησιν τοῦ κατηγοροῦντος καὶ τοὺς λόγους καὶ τὰ παλαίσματα τῆς τέχνης , ἀφαιρῶν μὲν αὐτοῦ τὰ μὴ γενόμενα , μόνα δὲ τηρῶν τὰ πεπραγμένα , καὶ ταῦτα ἐλαττῶν τοῖς σμικροτέροις ἀπείκαζε καὶ δείκνυε , ὅτι οὕτως ἂν πᾶν παντὶ ὅμοιον γένοιτο καὶ τὸ σμικρότατον τῷ μεγίστῳ , εἴ τις τὰ μὴ συμβάντα διεξίοι , καὶ λογίζοιτο ὡς γεγονότα , καὶ τῶν αὐτῶν τιμημάτων καὶ κολάσεων πάντα δεήσεται · τοῦτο δὲ τῶν ἀδικωτάτων , μίαν τιμωρίαν εἶναι πᾶσι τοῖς ἀδικήμασι . τοιαῦτα πρὸς τὴν αὔξησιν λεκτέον , καὶ διὰ τούτων τὸ πρᾶγμα σμικρότατον ποιεῖν ἐπιχειρητέον , ἐξ ὧν τὴν ὀργὴν τῶν δικαζόντων τιθασσεύοντες ἐκλύσομεν . αἱ δὲ ἀφορμαὶ αἱ τῶν πίστεων τοῖς ἐπιλόγοις ἐκ τῆς αὐτῆς διαιρέσεως ἧς διῃρήκαμεν , ( καὶ ὅτι μὲν ) μέγα ἐστὶν ἢ μικρὸν καὶ φαῦλον τὸ πρᾶγμα τοῦτο κατασκευάζειν ἐν τοῖς ἐπιλόγοις εἰώθαμεν , τὸ δὲ εἰ γεγένηται ἢ μή , δεῖται ἑτέρων ἀποδείξεων καὶ τῆς πρώτης ψήφου τὸ τοιοῦτον καὶ τοῦ πρώτου λόγου .
Lemmas: ἐπειδή δέ λέγω καί περί οὗτος ἀποχρώντως τε καί μέτριος , μνημονεύω εἰμί ὁ ἐπίλογος , ὅς ὁ μέν δύναμις καί ὁ ἔργον ἀναμιμνῄσκω ὁ λέγω ὁ ἐπάνοδος , αὐξάνω τε ὁ ὁμολογέω εἴτε κρατύς εἴτε κακός ὁ μερισμός καί ὁ παράθεσις ὁ ὅμοιος καί ὁ ἐναντίος ὅταν γάρ ἀποδείκνυμι τις πρᾶγμα , οὕτως ὁ πρᾶγμα αὐξάνω . χράω δέ ὁ ἐπίλογος ὥσπερ καί ὁ προοίμιον πολλαχῆ · καί γάρ ἐν ὁ κατά ἕκαστος ἀποδείκνυμι ὁ εἶδος αὐτός χρήσιμος , καί πρός ὁ τέλος ὁ λόγος δραστήριος καί καταπρακτικός , ὁ τε δικαστής παροξύνω δίδωμι ψῆφος ὅς βούλομαι , ἤ ἐναντίος ὡς ὁ φεύγω παραιτέομαι . αὐξάνω δέ μάλα ὁ αἰτία καί ὁ τέλος , ἐάν ἐξετάζω ὁ συμβαίνω ἐκ ἕκαστος καί ὁ ἀρχή ὁ πρᾶγμα · αὐτός γάρ ἕκαστος κατά μόνος μικρός , ἕτερος δέ ἐκ ἕτερος δείκνυμι , ὡς ἀποβαίνω φύω , αὔξησις καί ὁ μή γίγνομαι , γίγνομαι δέ ὅμως δύναμαι ὁ πρᾶγμα προστίθημι . δῆλος δέ ὅτι καί καθαιρέω ὁ πρᾶγμα ὁ μέγεθος καί ὁ ἄξιος ὁ ἐναντίος , ὅταν ἐλέγχω ὁ αὔξησις ὁ κατηγορέω καί ὁ λόγος καί ὁ πάλαισμα ὁ τέχνη , ἀφαιρέω μέν αὐτός ὁ μή γίγνομαι , μόνος δέ τηρέω ὁ πράσσω , καί οὗτος ἐλασσόω ὁ μικρός ἀπεικάζω καί δείκνυμι , ὅτι οὕτως ἄν πᾶς πᾶς ὅμοιος γίγνομαι καί ὁ μικρός ὁ μέγας , εἰ τις ὁ μή συμβαίνω διεξέρχομαι , καί λογίζομαι ὡς γίγνομαι , καί ὁ αὐτός τίμημα καί κόλασις πᾶς δέω · οὗτος δέ ὁ ἄδικος , εἷς τιμωρία εἰμί πᾶς ὁ ἀδίκημα . τοιοῦτος πρός ὁ αὔξησις λεκτέος , καί διά οὗτος ὁ πρᾶγμα μικρός ποιέω ἐπιχειρέω , ἐκ ὅς ὁ ὀργή ὁ δικάζω τιθασεύω ἐκλύω . ὁ δέ ἀφορμή ὁ ὁ πίστις ὁ ἐπίλογος ἐκ ὁ αὐτός διαίρεσις ὅς διαιρέω , ( καί ὅτι μέν ) μέγας εἰμί ἤ μικρός καί φαῦλος ὁ πρᾶγμα οὗτος κατασκευάζω ἐν ὁ ἐπίλογος εἴωθα , ὁ δέ εἰ γίγνομαι ἤ μή , δέω ἕτερος ἀπόδειξις καί ὁ πρῶτος ψῆφος ὁ τοιοῦτος καί ὁ πρῶτος λόγος .