carmina-convivialia-pmg.fragmenta 8
Ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρὶ θνατῷ , δεύτερον δὲ φυὰν καλὸν γενέσθαι , Scol . 8 Athen . XV 694 E et deinde adiciit : ῥαθέντος δὲ τούτου καὶ πάντων ἠσθέντων ἐπ’ αὐτῷ καὶ μνημονευσάντων ὅτι καὶ ὁ καλὸς Πλάτων αὐτοῦ μέμνηται ὡς ἄριστα εἰρημένου , ὁ Μυρτίλος ἔφη Ἀναξανδρίδην αὐτὸ διανεχλευανέναι τὸν κωμῳδιοποιὸν ἐν Θησαυρῷ λέγοντα οὕτως · Ὁ τὸ σκόλιον εὑρὼν ἐκεῖνος , ὅστις ἦν · Τὸ μὲν ὑγιαίνειν πρῶτον ὡς ἄριστον ἦν ( l . ὄν ) Ῥαύμασεν ὀρθῶς · δεύτερον δ’ εἶναι καλόν , Τρίτον δὲ πλουτεῖν · τοῦθ’ ὁρᾶς , ἐμαίνετο . Μετὰ τὴν ὑγίειαν γὰρ τὸ πλουτεῖν διαφέρει · Καλὸς δὲ πεινῶν ἐστιν αἰσχρὸν θηρίον . Plato respicit Gorg . p . 451 E ( ὁ τὸ σκολιὸν ποιήσας ) , ubi Schol . qui integrum adfert , τὸ σκολιὸν τοῦτο οἱ μὲν Σιμωνίδου φασίν , οἱ δὲ Ἐπιχάρμου . Cf . Leg . I p . 631 C et II p . 661 A . Respicit etiam Lucian . de lapsu inter salutand . c . 6 . Popularem cantilemam , cuius auctor ignorabatur , ut locupletes testes Plato et Anaxandrides asserunt , Simonides in carmine aliquo commentatus erat ( vid . Simon . fr . 190 A ) , inde perperam præter schol . Platon . huic poetæ tribuunt Clem . Alex . Strom . IV 375 : ὁ μὲν οὖν Σιμωνίδης καθάπερ καὶ Ἀριστοτέλης ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρὶ γράφει , δεύτερον δὲ εὐφυᾶ καὶ καλὸν γενέσθαι , τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως . Apostol . XVII 48 d . Theodoret . XI 153 . Schol . Lucian . l . 1 , Ar.-en . Viol . p . 456 ed . Walz . Cramer An . Par . III 291 . Item quod alii Epicharmo tribuunt , inde repetendum , quod comicus hoc scolium commemoraverat , videturque huc pertinere versus ab Arist . Rhet . II 21 servatus , Ἀνδρὶ δ’ ὑγιαίνειν ἄριστόν ἐστιν , ὥς γ’ ἡμῖν δοκεῖ , doriae ille quidem dialecto orbatus ( ubi Meineke Poet . Com . III 169 , qui et ipse Epicharmo tribuit , ἐμὲν scripsit ) , ad quem locum schol . ap . Cram . An . Par . I 290 : τὸ ἀνδρὶ δ’ ὑγιαίνειν ἄριστον Σιμωνίδου ἐστὶν ἀπὸ τῶν σκολιῶν αὐτοῦ ἐπῶν , οἱ δ’ Ἐπιχάρμου . Ex hoc loco etiam Walz Rhet . 1154 ἀνδρὶ δ’ ὑγιαίνειν ἄριστόν ἐστι . Denique Stobaeus Flor . CIII 9 nomine Σκληρίου ( sive rectius Σκίρου ) integrum affert : fortasse Σοί , Βάκχε , τάνδε μοῦσαν ἀγλαΐζομεν ἁπλοῦν ῥυθμὸν χέοντες αἰόλῳ μέλει , καινάν , ἀπαρθένευτον , οὔτι ταῖς πάρος κεχρημέναν ᾠδαῖσιν , ἀλλ' ἀκήρατον κατάρχομεν τὸν ὕμνον . Fr . 8 Phallophiororum cantilenam servavit Semus ap . Athen . XIV 622 E : Οἱ δὲ φαλλοφόροι ... παρέρχονται οἱ μὲν ἐκ παρόδου , οἱ δὲ κατὰ μέσας τὰς θύρας βαίνοντες ἐν ῥυθμῷ καὶ λέγοντες · Σοὶ Βάκχε κτλ . — V . 1 . σοὶ , B σύ . — V . 3 . καινὰν Hemsterhuyse , codd . καὶ μάν . — V . 4 . κεχρημέναν ᾠδαῖσιν Porson , A κεχρημέναν ὠδαισιν , B κέχρημε κανώδησιν , P κέχρημεν κανώδασιν , VL κεχρημεῦα πανώδασιν . — Pra ‐ tinae sine idonea ratione tribuit Porson .
Lemmas: ὑγιαίνω μέν ἀγαθός ἀνήρ θνητός , δεύτερος δέ φυή καλός γίγνομαι , Scol . 8 Athen . XV 694 E et deinde adiciit : ῥαίνω δέ οὗτος καί πᾶς ἥδομαι ἐπί αὐτός καί μνημονεύω ὅτι καί ὁ καλός Πλάτων αὐτός μιμνήσκω ὡς ἀγαθός λέγω , ὁ Μυρτίλος φημί Ἀναξανδρίδης αὐτός διανεχλευανέναι ὁ κωμῳδιοποιός ἐν θησαυρός λέγω οὕτως · ὁ ὁ σκόλιον εὑρίσκω ἐκεῖνος , ὅστις εἰμί · Τέ μέν ὑγιαίνω πρῶτος ὡς ἀγαθός εἰμί ( l . εἰμί ) Ῥαύμασεν ὀρθός · δεύτερος δέ ἔρχομαι καλός , Τρίτος δέ πλουτέω · οὗτος ορώ , μαίνομαι . μετά ὁ ὑγίεια γάρ ὁ πλουτέω διαφέρω · Καλός δέ πεινάω εἰμί αἰσχρός θηρίον . Plato respicit Gorg . p . 451 E ( ὁ ὁ σκολιός ποιέω ) , ubi Schol . qui integrum adfert , ὁ σκολιός οὗτος ὁ μέν Σιμωνίδης φημί , ὁ δέ Ἐπίχαρμος . Cf . Leg . I p . 631 C et II p . 661 A . Respicit etiam Lucian . de lapsu inter salutand . c . 6 . Popularem cantilemam , cuius auctor ignorabatur , ut locupletes testes Plato et Anaxandrides asserunt , Simonides in carmine aliquo commentatus erat ( vid . Simon . fr . 190 A ) , inde perperam præter schol . Platon . huic poetæ tribuunt Clem . Alex . Strom . IV 375 : ὁ μέν οὖν Σιμωνίδης καθά καί Ἀριστοτέλης ὑγιαίνω μέν ἀγαθός ἀνήρ γράφω , δεύτερος δέ εὐφυής καί καλός γίγνομαι , τρίτος δέ πλουτέω ἄδολος . Apostol . XVII 48 d . Theodoret . XI 153 . Schol . Lucian . l . 1 , Ar.-en . Viol . p . 456 ed . Walz . Cramer An . Par . III 291 . Item quod alii Epicharmo tribuunt , inde repetendum , quod comicus hoc scolium commemoraverat , videturque huc pertinere versus ab Arist . Rhet . II 21 servatus , ἀνδρίς δέ ὑγιαίνω ἄριστον εἰμί , ὅς γε ἐγώ δοκέω , doriae ille quidem dialecto orbatus ( ubi Meineke Poet . Com . III 169 , qui et ipse Epicharmo tribuit , εἰμί scripsit ) , ad quem locum schol . ap . Cram . An . Par . I 290 : ὁ ἀνήρ δέ ὑγιαίνω ἀγαθός Σιμωνίδης εἰμί ἀπό ὁ σκολιός αὐτός ἔπος , ὁ δέ Ἐπίχαρμος . Ex hoc loco etiam Walz Rhet . 1154 ἀνήρ δέ ὑγιαίνω ἄριστον εἰμί . Denique Stobaeus Flor . CIII 9 nomine Σκληρίου ( sive rectius Σκίρος ) integrum affert : fortasse σός , Βάκχος , ὅδε μοῦσα ἀγλαΐζω ἁπλόος ῥυθμός χέω αἰόλος μέλος , καινός , ἀπαρθένευτος , οὔτι ὁ πάρος χράω ἀοιδή , ἀλλά ἀκήρατος κατάρχω ὁ ὕμνος . Fr . 8 Phallophiororum cantilenam servavit Semus ap . Athen . XIV 622 E : ὁ δέ φαλλοφόρος ... παρέρχομαι ὁ μέν ἐκ πάροδος , ὁ δέ κατά μέσος ὁ θύρα βαίνω ἐν ῥυθμός καί λέγω · σοί Βάκχος κτλ . — V . 1 . σύ , B σῦς . — V . 3 . καινός Hemsterhuyse , codd . καί μείς . — V . 4 . χράω ἀοιδή Porson , A χράω ἀοιδή , B χράω κανώδησιν , P χράω κανώδασιν , VL κεχρημεῦα πανώδασιν . — Pra ‐ tinae sine idonea ratione tribuit Porson .