ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
callistratus-soph.statuarum-descriptiones 4
δ . παρὰ κρήνην Ἰνδὸς εἱστήκει ἀνάθημα ταῖς Νύμφαις ἱδρυθείς , ἦν δὲ ὁ Ἰνδὸς λίθος μελαινόμενος καὶ πρὸς τὴν ἐκ φύσεως τοῦ γένους αὐτομολῶν χρόαν , εἶχε δὲ εὐθαλῆ μὲν καὶ οὔλην τὴν χαίτην οὐκ ἀκράτῳ τῷ μέλανι λάμπουσαν , ἀλλʼ ἐκ τῶν ἄκρων πρὸς κόχλου Τυρίας ἄνθος ἐρίζουσαν . οἷον γὰρ εὐπαθοῦσα καὶ νοτιζομένη ταῖς προσοίκοις Νύμφαις ἡ θρὶξ ἐκ ῥιζῶν ἀνιοῦσα μελαντέρα πρὸς τοῖς ἄκροις ἐπόρφυρεν . ὀφθαλμοί γε μὴν οὐ συνῇδον τῷ λίθῳ , κατὰ γὰρ τὰς τῶν ὀμμάτων κόρας περιέθει λευκότης κατʼ ἐκεῖνο τὸ μέρος τῆς πέτρας μεταπιπτούσης εἰς τὸ λευκότερον , καθʼ ὃ καὶ τῆς τοῦ Ἰνδοῦ φύσεως ἡ χρόα λευκαίνεται . μέθη δὲ αὐτὸν ἐξίστη καὶ τὸ μεμεθυσμένον οὐ κατεμήνυεν ἡ τοῦ λίθου χρόα , οὐ γὰρ ἦν αὐτῷ μηχάνημα τὰς παρειὰς φοινῖξαι σκέποντος τοῦ μέλανος τὴν μέθην , ἐκ δὲ τοῦ σχήματος κατηγόρει τὸ πάθος , παράφορός τε γὰρ καὶ κωμάζων εἱστήκει οὐ δυνάμενος ἐρείδειν τὼ πόδε , ἀλλʼ ὑπότρομός τε καὶ εἰς τὴν ἰγνὺν ὀκλάζων . ὁ δὲ λίθος ὑπὸ τοῦ πάθους ἐῴκει πληγέντι καὶ οἱονεὶ σπαίρειν τὸν ἀπὸ τῆς μέθης ἐμφανίζων σεισμόν . εἶχε δὲ ἁβρὸν οὐδὲν τοῦ Ἰνδοῦ τὸ εἴδωλον , οὐδʼ εἰς τὴν κατὰ χρόαν ἐξήσκητο χάριν , ἀλλʼ εἰς μόνην τῶν μελῶν συμβολὴν διήρθρωτο . ἀσκεπὴς δὲ ἦν καὶ γυμνὸς ὡς ἂν τῶν Ἰνδικῶν σωμάτων πρὸς τὸ τῆς ἀκμῆς φλογῶδες εἰωθότων ἀπανδρίζεσθαι .
Lemmas: δ . παρά κρήνη Ἰνδός ἵστημι ἀνάθημα ὁ Νύμφη ἱδρύω , εἰμί δέ ὁ Ἰνδός λίθος μελαίνω καί πρός ὁ ἐκ φύσις ὁ γένος αὐτομολέω χροιά , ἔχω δέ εὐθηλής μέν καί οὖλος ὁ χαίτη οὐ ἄκρατος ὁ μέλας λάμπω , ἀλλά ἐκ ὁ ἄκρος πρός κόχλος Τύριος ἄνθος ἐρίζω . οἷος γάρ εὐπαθέω καί νοτίζω ὁ πρόσοικος Νύμφη ὁ θρίξ ἐκ ῥίζα ἀνέρχομαι μέλας πρός ὁ ἄκρος πορφύρω . ὀφθαλμός γε μήν οὐ συνᾴδω ὁ λίθος , κατά γάρ ὁ ὁ ὄμμα κόρη περιθέω λευκότης κατά ἐκεῖνος ὁ μέρος ὁ πέτρα μεταπίπτω εἰς ὁ λευκός , κατά ὁ καί ὁ ὁ Ἰνδός φύσις ὁ χρώς λευκαίνω . μέθη δέ αὐτός ἐξίστημι καί ὁ μεθύσκω οὐ καταμηνύω ὁ ὁ λίθος χρώς , οὐ γάρ εἰμί αὐτός μηχάνημα ὁ παρειά φοινίσσω σκέπω ὁ μέλας ὁ μέθη , ἐκ δέ ὁ σχῆμα κατηγορέω ὁ πάθος , παράφορος τε γάρ καί κωμάζω ἵστημι οὐ δύναμαι ἐρείδω ὁ πούς , ἀλλά ὑπότρομος τε καί εἰς ὁ ἰγνύς ὀκλάζω . ὁ δέ λίθος ὑπό ὁ πάθος ἔοικα πλήσσω καί οἱονεί σπαίρω ὁ ἀπό ὁ μέθη ἐμφανίζω σεισμός . ἔχω δέ ἁβρός οὐδείς ὁ Ἰνδός ὁ εἴδωλον , οὐδέ εἰς ὁ κατά χροιά ἐξασκέω χάρις , ἀλλά εἰς μόνος ὁ μέλος συμβολή διαρθρόω . ἀσκεπής δέ εἰμί καί γυμνός ὡς ἄν ὁ Ἰνδικός σῶμα πρός ὁ ὁ ἀκμή φλογώδης εἴωθα ἀπανδρίζομαι .
callistratus-soph.statuarum-descriptiones 8
η . Δαιδάλῳ μὲν ἐξῆν , εἰ δεῖ τῷ περὶ Κρήτην πιστεύειν θαύματι , κινούμενα μηχανᾶσθαι ( τὰ ) ποιήματα καὶ πρὸς ἀνθρωπίνην αἴσθησιν ἐκβιάζεσθαι τὸν χρυσόν , αἱ δὲ δὴ Πραξιτέλειοι χεῖρες ζωτικὰ διόλου κατεσκεύαζον τὰ τεχνήματα . ἄλσος ἦν καὶ Διόνυσος εἱστήκει ἠιθέου σχῆμα μιμούμενος οὕτω μὲν ἁπαλός , ὡς πρὸς σάρκα μεταρρυθμίζεσθαι τὸν χαλκόν , οὕτω δὲ ὑγρὸν καὶ κεχαλασμένον ἔχων τὸ σῶμα , ὡς ἐξ ἑτέρας ὕλης , ἀλλὰ μὴ χαλκοῦ πεφυκώς , ὃς χαλκὸς μὲν ὢν ἠρυθραίνετο , ζωῆς δὲ μετουσίαν οὐκ ἔχων ἐβούλετο ( ζωῆς ) τὴν ἰδέαν δεικνύναι , ἁψαμένῳ δέ σοι πρὸς τὴν ἀκμὴν ὑπεξανίστατο , καὶ ὄντως μὲν ἦν ὁ χαλκὸς στεγανός , ὑπὸ δὲ τῆς τέχνης μαλαττόμενος εἰς σάρκα ἀπεδίδρασκε τῆς χειρὸς τὴν αἴσθησιν . ἦν δὲ ἀνθηρός , ἁβρότητος γέμων , ἱμέρῳ ῥεόμενος , οἷον αὐτὸν Εὐριπίδης ἐν Βάκχαις εἰδοποιήσας ἐξέφηνε , κισσὸς δʼ αὐτὸν ἔστεφε περιθέων ἐν κύκλῳ . ὡς κισσὸς ἦν ὁ χαλκὸς εἰς κλῶνας καμπτόμενος καὶ τῶν βοστρύχων τοὺς ἑλικτῆρας ἐκ μετώπου κεχυμένους ἀναστέλλων , γέλωτος δὲ ἔμπλεως , ὃ δὴ καὶ παντὸς ἦν ἐπέκεινα θαύματος , ἡδονῆς ἀφιέναι τὴν ὕλην τεκμήρια καὶ τὴν παθῶν δήλωσιν ὑποκρίνεσθαι τὸν χαλκόν . νεβρὶς δὲ αὐτὸν ἔσκεπεν οὐχ οἵαν εἴωθεν ὁ Διόνυσος ἐξάπτεσθαι , ἀλλʼ εἰς τὴν τῆς δορᾶς μίμησιν ὁ χαλκὸς μετεβάλλετο , εἱστήκει δὲ τὴν λαιὰν ἐπερείδων τῷ θύρσῳ , ὁ δὲ θύρσος ἠπάτα τὴν αἴσθησιν καὶ ἐκ χαλκοῦ πεποιημένος χλοερόν τι καὶ τεθηλὸς ἀποστίλβειν ἐδοξάζετο πρὸς ταύτην ἀμειβόμενος τὴν ὕλην . ὄμμα δὲ ἦν πυρὶ διαυγές , μανικὸν ἰδεῖν , καὶ γὰρ τὸ βακχεύσιμον ὁ χαλκὸς ἐνεδείκνυτο καὶ ἐπιθειάζειν ἐδόκει , ὥσπερ , οἶμαι , τοῦ Πραξιτέλους καὶ τὸν βακχεῖον οἶστρον ἐγκαταμῖξαι δυνηθέντος .
Lemmas: η̅ . Δαίδαλος μέν ἔξεστι , εἰμί δέω ὁ περί Κρήτη πιστεύω θαῦμα , κινέω μηχανάομαι ( ὁ ) ποίημα καί πρός ἀνθρώπινος αἴσθησις ἐκβιάζω ὁ χρυσός , ὁ δέ δή πραξιτελειος χείρ ζωτικός διόλου κατασκευάζω ὁ τέχνημα . ἄλσος εἰμί καί Διόνυσος ἵστημι ἠίθεος σχῆμα μιμέομαι οὕτως μέν ἁπαλός , ὡς πρός σάρκα μεταρρυθμίζω ὁ χαλκός , οὕτως δέ ὑγρός καί χαλάω ἔχω ὁ σῶμα , ὡς ἐκ ἕτερος ὕλη , ἀλλά μή χαλκός φύω , ὅς χαλκός μέν εἰμί ἐρυθραίνω , ζωή δέ μετουσία οὐ ἔχω βούλομαι ( ζωή ) ὁ ἰδέα δείκνυμι , ἅπτω δέ σύ πρός ὁ ἀκμή ὑπεξανίσταμαι , καί ὄντως μέν εἰμί ὁ χαλκός στεγανός , ὑπό δέ ὁ τέχνη μαλάσσω εἰς σάρκα ἀποδιδράσκω ὁ χείρ ὁ αἴσθησις . εἰμί δέ ἀνθηρός , ἁβρότης γέμω , ἵμερος ῥέω , οἷος αὐτός Εὐριπίδης ἐν Βάκχη εἰδοποιέω ἐκφαίνω , κισσός δέ αὐτός στέφω περιθέω ἐν κύκλος . ὡς κισσός εἰμί ὁ χαλκός εἰς κλών κάμπτω καί ὁ βόστρυχος ὁ ἑλικτήρ ἐκ μέτωπον χέω ἀναστέλλω , γέλως δέ ἔμπλεος , ὁ δή καί πᾶς εἰμί ἐπέκεινα θαῦμα , ἡδονή ἀφίημι ὁ ὕλη τεκμήριον καί ὁ πάθος δήλωσις ὑποκρίνομαι ὁ χαλκός . νεβρίς δέ αὐτός σκέπω οὐ οἷος εἴωθα ὁ Διόνυσος ἐξάπτω , ἀλλά εἰς ὁ ὁ δορά μίμησις ὁ χαλκός μεταβάλλω , ἵστημι δέ ὁ λαιός ἐπερείδω ὁ θύρσος , ὁ δέ θύρσος ἀπατάω ὁ αἴσθησις καί ἐκ χαλκός ποιέω χλωρός τίς καί θάλλω ἀποστίλβω δοξάζω πρός οὗτος ἀμείβω ὁ ὕλη . ὄμμα δέ εἰμί πῦρ διαυγής , μανικός ὁράω , καί γάρ ὁ βακχεύσιμος ὁ χαλκός ἐνδείκνυμι καί ἐπιθειάζω δοκέω , ὥσπερ , οἴομαι , ὁ Πραξιτέλης καί ὁ βακχεῖον οἶστρος ἐγκαταμίγνυμαι δύναμαι .
callistratus-soph.statuarum-descriptiones 10
ι . εἶτα τὸ μὲν Ἀργῷον σκάφος ἔμφωνον γενέσθαι πειθόμεθα τὸ ὑπὸ τῶν τῆς Ἀθηνᾶς τεχνηθὲν χειρῶν , ὃ καὶ τὴν ἐν ἄστροις ἐκληρούχει τύχην , ἄγαλμα δὲ οὐ πιστεύσομεν , εἰς ὃ τὰς δυνάμεις Ἀσκληπιὸς ἀνίησι τὸν προνοητικὸν ἐπεισάγων νοῦν , ἐπὶ τὴν ἑαυτοῦ κοινωνίαν τοῦ ἐνοικοῦντος τὴν δύναμιν τρέπειν , ἀλλʼ εἰς μὲν ἀνθρώπινα σώματα κατάγεσθαι τὸ θεῖον δώσομεν , ἔνθα καὶ μιανθείη ἂν παθήμασιν , οὐ πιστεύσομεν δέ , εἰ , ᾧ μηδὲν ἔγγονον κακίας , παραπέφυκεν ; ἐμοὶ μὲν οὖν οὐ τύπος εἶναι δοκεῖ τὸ ὁρώμενον , ἀλλὰ τῆς ἀληθείας πλάσμα . ἰδοὺ γάρ , ὡς οὐκ ἀνηθοποίητος ἡ τέχνη , ἀλλʼ ἐνεικονισμένη τὸν θεὸν εἰς αὐτὸν ἐξίσταται . ὕλη μὲν οὖσα θεοειδὲς ἀναπέμπει νόημα , δημιούργημα δὲ χειρὸς τυγχάνουσα , ἃ μὴ δημιουργίαις ἔξεστι , πράττει τεκμήρια ψυχῆς ἀρρήτως ἀποτίκτουσα . πρόσωπον δέ σοι θεασαμένῳ δουλοῦται τὴν αἴσθησιν , οὐ γὰρ εἰς κάλλος ἐπίθετον ἐσχημάτισται , ἀλλὰ πάναγνον καὶ ἵλεων ἀνακινῶν ὄμμα βάθος ἄφατον ὑπαστράπτει σεμνότητος αἰδοῖ μιγείσης . πλοκάμων δὲ ἕλικες ῥεόμενοι χάρισιν οἱ μὲν εἰς νῶτα τεθηλότες ἄφετοι κέχυνται , οἱ δὲ ὑπὲρ μετώπου πρὸς τὰς ὀφρῦς ἐπιβαίνοντες τοῖς ὄμμασιν εἱλοῦνται . οἷον δὲ ἐκ ζωτικῆς αἰτίας καὶ αὐτοὶ καταρδόμενοι εἰς τὴν τῶν βοστρύχων καμπὴν συνελίττονται τῷ νόμῳ τῆς τέχνης μὴ πειθομένης τῆς ὕλης , ἀλλὰ νοούσης , ὅτι σχηματίζει θεὸν καὶ δεῖ δυναστεύειν . τῶν δὲ γινομένων εἰωθότων φθείρεσθαι ἡ τοῦ ἀγάλματος ἰδέα ἅτε δὴ τῆς ὑγείας τὴν οὐσίαν ἐν ἑαυτῇ φέρουσα ἀκμὴν ἀνώλεθρον ἐπικτωμένη θάλλει . ἡμεῖς μὲν δή σοι καὶ λόγων , ὦ Παιάν , νεαρῶν καὶ μνήμης ἐγγόνων ἀπηρξάμεθα · κελεύεις γάρ , οἶμαι · πρόθυμοι δέ σοι καὶ τὸν νόμον ᾅδειν , εἰ νέμοις ὑγείαν .
Lemmas: Ι . εἶτα ὁ μέν Ἀργῷος σκάφος ἔμφωνος γίγνομαι πείθω ὁ ὑπό ὁ ὁ Ἀθηνᾶ τεχνάομαι χείρ , ὁ καί ὁ ἐν ἄστρον κληρουχέω τύχη , ἄγαλμα δέ οὐ πιστεύω , εἰς ὁ ὁ δύναμις Ἀσκληπιός ἀνίημι ὁ προνοητικός ἐπεισάγω νόος , ἐπί ὁ ἑαυτοῦ κοινωνία ὁ ἐνοικέω ὁ δύναμις τρέπω , ἀλλά εἰς μέν ἀνθρώπινος σῶμα κατάγω ὁ θεῖος δίδωμι , ἔνθα καί μιαίνω ἄν πάθημα , οὐ πιστεύω δέ , εἰμί , ὅς μηδείς ἔγγονος κακία , παραφύζω ; ἐγώ μέν οὖν οὐ τύπος ἔρχομαι δοκέω ὁ ὁράω , ἀλλά ὁ ἀλήθεια πλάσμα . ἰδού γάρ , ὡς οὐ ἀνηθοποίητος ὁ τέχνη , ἀλλά ἐνεικονίζω ὁ θεός εἰς αὐτός ἐξίστημι . ὕλη μέν εἰμί θεοειδής ἀναπέμπω νόημα , δημιούργημα δέ χείρ τυγχάνω , ὅς μή δημιουργία ἔξεστι , πράσσω τεκμήριον ψυχή ἄρρητος ἀποτίκτω . πρόσωπον δέ σύ θεάομαι δουλόω ὁ αἴσθησις , οὐ γάρ εἰς κάλλος ἐπίθετος σχηματίζω , ἀλλά πάναγνος καί ἵλαος ἀνακινέω ὄμμα βάθος ἄφατος ὑπαστράπτω σεμνότης αἰδώς μείγνυμι . πλόκαμος δέ ἕλιξ ῥέω χάρις ὁ μέν εἰς νῶτον θάλλω ἄφετος χέω , ὁ δέ ὑπέρ μέτωπον πρός ὁ ὀφρύς ἐπιβαίνω ὁ ὄμμα εἱλέω . οἷος δέ ἐκ ζωτικός αἰτία καί αὐτός κατάρδω εἰς ὁ ὁ βόστρυχος καμπή συνελίσσω ὁ νόμος Τῆς τέχνη μή πείθω ὁ ὕλη , ἀλλά νοέω , ὅτι σχηματίζω θεός καί δέω δυναστεύω . ὁ δέ γίγνομαι εἴωθα φθείρω ὁ ὁ ἄγαλμα ἰδέα ἅτε δή ὁ ὑγεία ὁ οὐσία ἐν ἑαυτοῦ φέρω ἀκμή ἀνώλεθρος ἐπικτάομαι θάλλω . ἐγώ μέν δή σύ καί λόγος , ὦ Παιάν , νεαρός καί μνήμη ἔγγονος ἀπέρδω · κελεύω γάρ , οἴομαι · πρόθυμος δέ σύ καί ὁ νόμος ᾁδω , εἰμί νέμω ὑγεία .
callistratus-soph.statuarum-descriptiones 11
ια . τεθέασαι τὸν ἠίθεον ἐπʼ ἀκροπόλει , ὃν Πραξιτέλης ἵδρυσεν , ἢ δεῖ σοι τῆς τέχνης παραστῆσαι τὸ πρᾶγμα ; παῖς ἦν ἁπαλός τις καὶ νέος πρὸς τὸ μαλθακόν τε καὶ νεοτήσιον τῆς τέχνης τὸν χαλκὸν μαλαττούσης , χλιδῆς δὲ ἦν καὶ ἱμέρου μεστὸς καὶ τὸ τῆς ἥβης ἔφαινεν ἄνθος , πάντα δὲ ἦν ἰδεῖν πρὸς τὴν τῆς τέχνης βούλησιν ἀμειβόμενα · καὶ γὰρ ἁπαλὸς ἦν μαχομένην τῇ ἁπαλότητι τὴν οὐσίαν ἔχων καὶ πρὸς τὸ ὑγρὸν ἤγετο ἐστερημένος ὑγρότητος καὶ ὅλος ἐξέβαινε τῆς αὑτοῦ φύσεως ὁ χαλκὸς τοὺς ὅρους εἰς τὸν ἀληθῆ τύπον μεθιστάμενος . ἄμοιρος δὲ ὢν πνεύματος καὶ τὸ ἔμπνουν ὑπεδύετο , ἃ γὰρ μὴ παρέλαβεν ὕλη , μηδὲ εἶχεν ἔμφυτα , τούτων ἡ τέχνη τὴν ἐξουσίαν ἐπορίζετο . ἐκοινοῦτο δὲ τὰς παρειὰς ἐρυθήματι , ὃ δὴ καὶ παράδοξον ἦν , χαλκοῦ τικτόμενον ἔρευθος , καὶ παιδικῆς ἦν ἡλικίας ἄνθος ἐκλάμπον , κόμη δὲ εἶχεν ἕλικας ταῖς ὀφρύσιν ἐπιβαίνοντας . ὁ δὲ τῷ τελαμῶνι καταστέφων τὴν κόμην καὶ ἐκ τῶν ὀφρύων ἀπωθούμενος τῷ διαδήματι τὰς τρίχας , γυμνὸν πλοκάμων ἐτήρει τὸ μέτωπον . ὡς δὲ καὶ κατὰ μέρος ἐξητάζομεν τὴν τέχνην καὶ τὰ ἐν αὐτῇ δαιδάλματα , ἀφασίᾳ πληγέντες εἱστήκειμεν , ὅ τε γὰρ χαλκὸς εὐτραφῆ καὶ λιπῶσαν ἐπεδείκνυτο τὴν σάρκα καὶ πρὸς τὴν τῆς τριχὸς κίνησιν μεθηρμόζετο , ὁτὲ μὲν βοστρύχων οὔλων πλοκαῖς συνεξελιττόμενος , ὁτὲ δʼ ἐθελούσῃ τῇ τριχὶ ἐκτάδην κατὰ νώτου χυθῆναι συναπλούμενος , καὶ ὅτε μὲν ἐθέλοι τὸ πλάσμα καμφθῆναι , καὶ πρὸς τὴν καμπὴν ἀνιέμενος , ὁτὲ δὲ ἐπιτεῖναι τὰ μέλη πρὸς τὸ σύντονον μεθιστάμενος . ὄμμα δὲ ἱμερῶδες ἦν αἰδοῖ συμμιγὲς ἀφροδισίας γέμον χάριτος , καὶ γὰρ ᾔδει ζηλοῦν ὁ χαλκὸς τὸ ἐράσμιον καὶ ὑπήκουεν ἐθέλοντι τῷ εἰδώλῳ γαυροῦσθαι . ἀκίνητος δὲ ὢν οὗτος ὁ ἔφηβος ἔδοξεν ἄν σοι κινήσεως μετέχειν καὶ εἰς χορείαν εὐτρεπίζεσθαι .
Lemmas: ἰά . θεάομαι ὁ ἠίθεος ἐπί ἀκρόπολις , ὅς Πραξιτέλης ἱδρύω , ἢ δέω σύ ὁ τέχνη παρίστημι ὁ πρᾶγμα ; παῖς εἰμί ἁπαλός τις καί νέος πρός ὁ μαλθακός τε καί νεοτήσιος ὁ τέχνη ὁ χαλκός μαλάσσω , χλιδή δέ εἰμί καί ἵμερος μεστός καί ὁ ὁ ἥβη φαίνω ἄνθος , πᾶς δέ εἰμί ὁράω πρός ὁ ὁ τέχνη βούλησις ἀμείβω · καί γάρ ἁπαλός εἰμί μάχομαι ὁ ἁπαλότης ὁ οὐσία ἔχω καί πρός ὁ ὑγρός ἄγω στερέω ὑγρότης καί ὅλος ἐκβαίνω ὁ αὐτός φύσις ὁ χαλκός ὁ ὅρος εἰς ὁ ἀληθής τύπος μεθίστημι . ἄμοιρος δέ εἰμί πνεῦμα καί ὁ ἔμπνους ὑποδύω , ὅς γάρ μή παραλαμβάνω ὕλη , μηδέ ἔχω ἔμφυτος , οὗτος ὁ τέχνη ὁ ἐξουσία πορίζω . κοινόω δέ ὁ παρειά ἐρύθημα , ὁ δή καί παράδοξος εἰμί , χαλκός τίκτω ἔρευθος , καί παιδικός εἰμί ἡλικία ἄνθος ἐκλάμπω , κόμη δέ ἔχω ἕλιξ ὁ ὀφρύς ἐπιβαίνω . ὁ δέ ὁ τελαμών καταστέφω ὁ κόμη καί ἐκ ὁ ὀφρύη ἀπωθέω ὁ διάδημα ὁ τρίχα , γυμνός πλόκαμος τηρέω ὁ μέτωπον . ὡς δέ καί κατά μέρος ἐξετάζω ὁ τέχνη καί ὁ ἐν αὐτός δαίδαλμα , ἀφασία πλήσσω ἵστημι , ὁ τε γάρ χαλκός εὐτραφής καί λιπάω ἐπιδείκνυμι Τάν σάρκα καί πρός ὁ ὁ θρίξ κίνησις μεθαρμόζω , ὁτὲ μέν βόστρυχος οὖλον πλοκή ἐξελίσσω , ὁτὲ δέ ἐθέλω ὁ θρίξ ἐκτάδην κατά νῶτον χέω συναπλόω , καί ὅτε μέν ἐθέλω ὁ πλάσμα κάμπτω , καί πρός ὁ καμπή ἀνίημι , ὁτὲ δέ ἐπιτείνω ὁ μέλος πρός ὁ σύντονος μεθίστημι . ὄμμα δέ ἱμερώδης εἰμί αἰδώς συμμιγής ἀφροδίσιος γέμω χάρις , καί γάρ οἶδα ζηλέω ὁ χαλκός ὁ ἐράσμιος καί ὑπακούω ἐθέλω ὁ εἴδωλον γαυρόομαι . ἀκίνητος δέ εἰμί οὗτος ὁ ἔφηβος δοκέω ἄν σύ κίνησις μετέχω καί εἰς χορεία εὐτρεπίζω .
callistratus-soph.statuarum-descriptiones 12
ιβ . εῖς ἱερὸν εἰσιὼν σεμνόν τι καὶ μέγα , ὃ τὴν καλλίστην εἰκασίαν εἰς ἑαυτὸ μεθίστη , ἐν τοῖς προπυλαίοις τοῦ νεὼ ἱδρυμένον θεῶμαι κένταυρον οὐκ ἀνδρὶ κατὰ τὴν Ὁμήρειον εἰκόνα , ἀλλὰ ῥίῳ παραπλήσιον ὑλήεντι . ἄνθρωπος ἦν ἄχρι λαγόνος κατιὼν ὁ κένταυρος ἐς ἵππου βάσιν τετρασκελῆ λήγων , τὸν γὰρ ἵππον καὶ τὸν ἄνθρωπον ἡ φύσις ἐξ ἡμισείας τεμοῦσα εἰς ἓν σῶμα συνήρμοσε τὰ μὲν ἀποκρίνασα τῶν μελῶν , τὰ δὲ ἀλλήλοις τεχνησαμένη σύμφωνα · τῆς μὲν γὰρ ἀνθρωπίνης ὅσον ἀπʼ ἰξύος εἰς ἄκραν ὑποφέρεται τὴν βάσιν , ἀφεῖλε , τοῦ δὲ ἱππείου σώματος , ὅσον εἰς ὀμφαλὸν καταβαίνει , τεμοῦσα τῷ ἀνθρωπείῳ συνῆγε τύπῳ , ὡς τὸν μὲν ἵππον τὴν κεφαλὴν ποθεῖν καὶ τοὺς αὐχενίους τένοντας , καὶ ὅσον εἰς τὸ νῶτον καταβαῖνον εὐρύνεται , τὸν δὲ ἄνθρωπον τὸν ἀπὸ ὀμφαλοῦ μέχρι τῆς βάσεως στηριγμὸν ζητεῖν . τοιούτου δὲ ὄντος τοῦ σώματος εἶδες ἂν καὶ θυμὸν ἐπιπολεύοντα τῷ τεχνήματι καὶ ἠγριωμένον τὸ σῶμα καὶ τῷ προσώπῳ τὸ θηριῶδες ἐπανθοῦν καὶ τὸ τῆς τριχὸς κάλλιστα ὑποκρινομένην τὴν πέτραν καὶ πάντα πρὸς τὸν ἀληθῆ τύπον σπεύδοντα .
Lemmas: ιβʹ . εἰμί ἱερόν εἰσέρχομαι σεμνός τίς καί μέγας , ὁ ὁ καλός εἰκασία εἰς ἑαυτοῦ μεθίστημι , ἐν ὁ προπύλαιος ὁ ναός ἱδρύω θεάομαι κένταυρος οὐ ἀνήρ κατά ὁ Ὁμήρειος εἰκών , ἀλλά Ῥίον παραπλήσιος ὑλήεις . ἄνθρωπος εἰμί ἄχρι λαγών κατέρχομαι ὁ κένταυρος εἰς ἵππος βάσις τετρασκελής λήγω , ὁ γάρ ἵππος καί ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις ἐκ ἥμισυς τέμνω εἰς εἷς σῶμα συναρμόζω ὁ μέν ἀποκρίνω ὁ μέλος , ὁ δέ ἀλλήλων τεχνάομαι σύμφωνος · ὁ μέν γάρ ἀνθρώπινος ὅσον ἀπό ἰξύς εἰς ἄκρος ὑποφέρω ὁ βάσις , ἀφαιρέω , ὁ δέ ἵππειος σῶμα , ὅσον εἰς ὀμφαλός καταβαίνω , τέμνω ὁ ἀνθρώπειος συνάγω τύπος , ὡς ὁ μέν ἵππος ὁ κεφαλή ποθέω καί ὁ αὐχένιος τένων , καί ὅσον εἰς ὁ νῶτον καταβαίνω εὐρύνω , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ ἀπό ὀμφαλός μέχρι ὁ βάσις στηριγμός ζητέω . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ σῶμα ὁράω ἄν καί θυμός ἐπιπολεύω ὁ τέχνημα καί ἀγριόω ὁ σῶμα καί ὁ πρόσωπον ὁ θηριώδης ἐπανθέω καί ὁ ὁ θρίξ καλός ὑποκρίνομαι ὁ πέτρα καί πᾶς πρός ὁ ἀληθής τύπος σπεύδω .
callistratus-soph.statuarum-descriptiones 13
ιγ . εἶδον καὶ τὴν πολυθρύλλητον ἐν ὅροις Μακεδόνων Μήδειαν . λίθος ἦν μηνύων τὸ τῆς ψυχῆς εἶδος ἀπομαξαμένης εἰς αὐτὴν τῆς τέχνης τὰ συμπληροῦντα τὴν ψυχήν , καὶ γὰρ λογισμοῦ κατηγόρει τὸ δήλωμα καὶ θυμὸς ὑπανίστατο καὶ πρὸς λύπης διάθεσιν μετέβαινεν ἡ εἰκὼν καὶ ὡς βραχέως εἰπεῖν , ἐξήγησις τοῦ περὶ αὐτὴν δράματος ἦν τὸ ὁρώμενον · ὁ μὲν γὰρ λογισμὸς ὑπὲρ τὴν πρᾶξιν ἐδήλου γυναικὸς τὰ βουλεύματα , ὁ δὲ θυμὸς τῇ ῥύμῃ τῆς ὀργῆς παραγραφόμενος τὴν φύσιν πρὸς τὸ ἔργον ἤγειρε τὴν ἐπὶ τὸν ψόγον ὁρμὴν εἰσηγούμενος , ἡ λύπη δὲ τὸν ἐπὶ τοῖς παισὶν ἐπεσήμαινεν οἶκτον εἰς τὴν μητρῴαν σύνεσιν ἀρρώστως ἐκ τοῦ θυμοῦ τὴν λίθον ἕλκουσα . οὐ γὰρ ἄτεγκτος , οὐδὲ θηριώδης ἡ εἰκών , ἀλλʼ εἰς θυμοῦ καὶ ἀνίας ἔνδειξιν διῃρεῖτο ὑπηρετουμένη τοῖς τῆς γυναικείας φύσεως βουλεύμασιν . εἰκὸς γὰρ ἦν μετὰ τὸν χόλον καθαρεύουσαν τοῦ θυμοῦ ἐπιστρέφεσθαι πρὸς οἶκτον καὶ εἰς ἔννοιαν ἐρχομένην τοῦ κακοῦ τὴν ψυχὴν οἰκτίζεσθαι . ταῦτα μετὰ τοῦ σώματος τὰ πάθη ἡ εἰκὼν ἐμιμεῖτο καὶ ἦν ἰδεῖν ὁτὲ μὲν φέρουσαν τὸν θυμὸν ἐν ὄμμασιν , ὁτὲ δὲ σκυθρωπὸν ὁρῶσαν καὶ μαλαττομένην εἰς στυγνότητα , ὥσπερ ἄντικρυς τοῦ τεχνησαμένου τὴν ἀφορμὴν εἰς τῆς Εὐριπίδου δραματοποιίας πλήσαντος τὴν μίμησιν , ἐν ᾗ καὶ βουλεύεται συνανακινοῦσα σύνεσιν ἔμφρονα καὶ εἰς θυμὸν ἀγριαίνει τὸ ἦθος τοὺς πεπηγότας τῇ φύσει πρὸς τὰ ἔκγονα τῆς φιλογονίας ὅρους ἐκβάλλουσα καὶ παιδικῶν λόγων μετὰ τὴν ἄνομον σφαγὴν ἅπτεται . ἦν δὲ αὐτῇ καὶ ξιφηφόρος ἡ χεὶρ διακονεῖν ἑτοίμη τῷ θυμῷ ἐπὶ τὸ μίασμα σπευδούσῃ καὶ ἠμελημένη θρὶξ τὸ αὐχμηρὸν ἐπισημαίνουσα καὶ στολή τις πένθιμος ἀκόλουθος τῇ ψυχῇ .
Lemmas: ιγʹ . ὁράω καί ὁ πολυθρύλλητος ἐν ὅρος Μακεδών Μήδεια . λίθος εἰμί μηνύω ὁ ὁ ψυχή εἶδος ἀπομάσσω εἰς αὐτός ὁ τέχνη ὁ συμπληρόω ὁ ψυχή , καί γάρ λογισμός κατηγορέω ὁ δήλωμα καί θυμός ὑπανίσταμαι καί πρός λύπη διάθεσις μεταβαίνω ὁ εἰκών καί ὡς βραχύς λέγω , ἐξήγησις ὁ περί αὐτός δρᾶμα εἰμί ὁ ὁράω · ὁ μέν γάρ λογισμός ὑπέρ ὁ πρᾶξις δηλόω γυνή ὁ βούλευμα , ὁ δέ θυμός ὁ ῥύμη ὁ ὀργή παραγράφω ὁ φύσις πρός ὁ ἔργον ἀγείρω ὁ ἐπί ὁ ψόγος ὁρμή εἰσηγέομαι , ὁ λύπη δέ ὁ ἐπί ὁ παῖς ἐπισημαίνω οἶκτος Καπετώλιον ὁ μητρῷος σύνεσις ἄρρωστος ἐκ ὁ θυμός ὁ λίθος ἕλκω . οὐ γάρ ἄτεγκτος , οὐδέ θηριώδης ὁ εἰκών , ἀλλά εἰς θυμός καί ἀνία ἔνδειξις διαιρέω ὑπηρετέω ὁ ὁ γυναικεῖος φύσις βούλευμα . ἔοικα γάρ εἰμί μετά ὁ χόλος καθαρεύω ὁ θυμός ἐπιστρέφω πρός οἶκτος καί εἰς ἔννοια ἔρχομαι ὁ κακός ὁ ψυχή οἰκτίζω . οὗτος μετά ὁ σῶμα ὁ πάθος ὁ εἰκών μιμέομαι καί εἰμί ὁράω ὁτὲ μέν φέρω ὁ θυμός ἐν ὄμμα , ὁτὲ δέ σκυθρωπός ὁράω καί μαλάσσω εἰς στυγνότης , ὥσπερ ἄντικρυς ὁ τεχνάομαι ὁ ἀφορμή εἰς ὁ Εὐριπίδης δραματοποιία πίμπλημι ὁ μίμησις , ἐν ὅς καί βουλεύω συνανακινέω σύνεσις ἔμφρων καί εἰς θυμός ἀγριαίνω ὁ ἦθος ὁ πήγνυμι ὁ φύσις πρός ὁ ἔκγονος ὁ φιλογονία ὅρος ἐκβάλλω καί παιδικός λόγος μετά ὁ ἄνομος σφαγή ἅπτω . εἰμί δέ αὐτός καί ξιφηφόρος ὁ χείρ διακονέω ἑτοῖμος ὁ θυμός ἐπί ὁ μίασμα σπεύδω καί ἀμελέω θρίξ ὁ αὐχμηρός ἐπισημαίνω καί στολή τις πένθιμος ἀκόλουθος ὁ ψυχή .