callistratus-soph.statuarum-descriptiones 7
ζ . ἐν τῷ Ἑλικῶνι , τέμενος δὲ τῶν Μουσῶν σκιερὸν ὁ χῶρος , παρὰ τοὺς Ὀλμειοῦ τοῦ ποταμοῦ ῥύακας καὶ τὴν ἰοειδέα Πηγάσου κρήνην Ὀρφέως ἄγαλμα τοῦ τῆς Καλλιόπης παρὰ τὰς Μούσας εἱστήκει ἰδεῖν μὲν κάλλιστον , ὁ γὰρ χαλκὸς τῇ τέχνῃ συναπέτικτε τὸ κάλλος τῇ τοῦ σώματος ἀγλαίᾳ τὸ μουσικὸν συνεπισημαίνων τῆς ψυχῆς , ἐκόσμει δὲ αὐτὸν τιάρα Περσικὴ χρυσῷ κατάστικτος ἀπὸ κορυφῆς εἰς ὕψος ἀνέχουσα , χιτὼν δὲ ἐξ ὤμων ἀπαγόμενος εἰς πόδας τελαμῶνι χρυσέῳ κατὰ τῶν στέρνων ἐσφίγγετο , κόμη δὲ οὕτως ἦν εὐανθὴς καὶ ζωτικὸν ἐπισημαίνουσα καὶ ἔμπνουν , ὡς ἀπατᾶν τὴν αἴσθησιν , ὅτι καὶ πρὸς τὰς ζεφύρου πνοὰς σειομένη δονεῖται . ἡ μὲν γὰρ ἐπαυχένιος κατὰ νώτου χυθεῖσα , ἡ δὲ ταῖς ὀφρύσιν ἄνωθεν δισχιδὴς ἐπιβαίνουσα καθαρὰς τῶν ὀμμάτων ἔφαινε τὰς βολάς , τὸ πέδιλον δὲ αὐτῷ ξανθοτάτῳ χρυσῷ κατήνθιστο καὶ πέπλος κατὰ νώτου ἄνετος εἰς σφυρὸν κατῄει , μετεχειρίζετο δὲ τὴν λύραν , ἡ δὲ ἰσαρίθμους ταῖς Μούσαις ἐξῆπτο τοὺς φθόγγους · ὁ γὰρ χαλκὸς καὶ νευρὰς ὑπεκρίνετο καὶ πρὸς τὴν ἑκάστου μίμησιν ἀλλαττόμενος πειθηνίως ὑπήγετο μικροῦ καὶ πρὸς αὐτὴν τὴν ἠχὴν τῶν φθόγγων φωνήεις γινόμενος . ὑπὸ δὲ τῶν ποδῶν τὴν βάσιν οὐκ οὐρανὸς ἦν τυπωθείς , οὐδὲ Πλειάδες τὸν αἰθέρα τέμνουσαι , οὐδὲ ἄρκτου περιστροφαὶ τῶν Ὠκεανοῦ λουτρῶν ἄμοιροι , ἀλλʼ ἦν πᾶν μὲν τὸ ὀρνίθων γένος πρὸς τὴν ᾠδὴν ἐξιστάμενον , πάντες δὲ οἱ ὄρειοι θῆρες , καὶ ὅσον ἐν θαλάττης μυχοῖς νέμεται , καὶ ἵππος ἐθέλγετο ἀντὶ χαλινοῦ τῷ μέλει κρατούμενος καὶ βοῦς ἀφεὶς τὰς νομὰς τῆς λυρῳδίας ἤκουε καὶ λεόντων ἡ ἄτεγκτος φύσις πρὸς τὴν ἁρμονίαν κατηυνάζετο . εἶδες ἂν καὶ ποταμοὺς τυποῦντα τὸν χαλκὸν ἐκ πηγῶν ἐπὶ τὰ μέλη ῥέοντας καὶ κῦμα θαλάσσης ἔρωτι τῆς ᾠδῆς ὑψούμενον καὶ πέτρας αἰσθήσει πληττομένας μουσικῆς καὶ πᾶσαν βλάστην ὥριον ἐξ ἠθῶν ἐπὶ τὴν μοῦσαν τὴν Ὀρφικὴν σπεύδουσαν , καὶ οὐδὲν μὲν ἦν τὸ ἠχοῦν , οὐδὲ τὴν ἁρμονίαν τὴν λυρῳδὸν ἐγεῖρον , ἡ τέχνη δὲ ἐν τοῖς ζῴοις τοῦ περὶ τὴν μουσικὴν ἔρωτος τὰ πάθη κατεμήνυε καὶ ἐν τῷ χαλκῷ τὰς ἡδονὰς ἐποίει φαίνεσθαι καὶ τὰ ἐπανθοῦντα τῇ αἰσθήσει τῶν ζῴων θελκτήρια ἀρρήτως ἐξέφαινεν .
Lemmas: ζ . ἐν ὁ Ἑλικών , τέμενος δέ ὁ Μουσών σκιερός ὁ χῶρος , παρά ὁ Ὀλμειός ὁ ποταμός ῥύαξ καί ὁ ἰοειδής Πήγασος κρήνη Ὀρφεύς ἄγαλμα ὁ ὁ Καλλιόπη παρά ὁ Μοῦσα ἵστημι ὁράω μέν καλός , ὁ γάρ χαλκός ὁ τέχνη ἀποτίκτω ὁ κάλλος ὁ ὁ σῶμα ἀγλαία ὁ μουσικός συνεπισημαίνω ὁ ψυχή , κοσμέω δέ αὐτός τιάρα Περσικός χρυσός κατάστικτος ἀπό κορυφή εἰς ὕψος ἀνέχω , χιτών δέ ἐκ ὦμος ἀπάγω εἰς πόδι τελαμών χρύσεος κατά ὁ στέρνον σφίγγω , κόμη δέ οὕτως εἰμί εὐανθής καί ζωτικός ἐπισημαίνω καί ἔμπνους , ὡς ἀπατάω ὁ αἴσθησις , ὅτι καί πρός ὁ ζέφυρος πνοή σείω δονέω . ὁ μέν γάρ ἐπαυχένιος κατά νῶτον χέω , ὁ δέ ὁ ὀφρύς ἄνωθεν δισχιδής ἐπιβαίνω καθαρός ὁ ὄμμα φαίνω ὁ βολά , ὁ πέδιλον δέ αὐτός ξανθός χρυσός κατανθίζω καί πέπλος κατά νῶτον ἄνετος εἰς σφυρόν κατέρχομαι , μεταχειρίζω δέ ὁ λύρα , ὁ δέ ἰσάριθμος ὁ Μοῦσα ἐξάπτω ὁ φθόγγος · ὁ γάρ χαλκός καί νευρά ὑποκρίνω καί πρός ὁ ἕκαστος μίμησις ἀλλάσσω πειθήνιος ὑπάγω μικρός καί πρός αὐτός ὁ ἠχή ὁ φθόγγος φωνήεις γίγνομαι . ὑπό δέ ὁ πούς ὁ βάσις οὐ οὐρανός εἰμί τυπόω , οὐδέ Πλειάδες ὁ αἰθήρ τέμνω , οὐδέ ἄρκτος περιστροφή ὁ Ὠκεανός λουτρόν ἄμοιρος , ἀλλά εἰμί πᾶς μέν ὁ ὄρνις γένος πρός ὁ ᾠδή ἐξίστημι , πᾶς δέ ὁ ὄρειος θήρ , καί ὅσον ἐν θάλασσα μυχός νέμω , καί ἵππος θέλγω ἀντί χαλινός ὁ μέλος κρατώ καί βοῦς ἀφίημι ὁ νομάς ὁ λυρῳδία ἀκούω καί λέων ὁ ἄτεγκτος φύσις πρός ὁ ἁρμονία κατευνάζω . ὁράω ἄν καί ποταμός τυπόω ὁ χαλκός ἐκ πηγή ἐπί ὁ μέλος ῥέω καί κῦμα θάλασσα ἔρως ὁ ἀοιδή ὑψόω καί πέτρα αἴσθησις πλήσσω μουσικός καί πᾶς βλάστη ὥριος ἐκ ἦθος ἐπί ὁ μοῦσα ὁ Ὀρφικός σπεύδω , καί οὐδείς μέν εἰμί ὁ ἠχέω , οὐδέ ὁ ἁρμονία ὁ λυραοιδός ἐγείρω , ὁ τέχνη δέ ἐν ὁ ζῷον ὁ περί ὁ μουσική ἔρως ὁ πάθος καταμηνύω καί ἐν ὁ χαλκός ὁ ἡδονή ποιέω φαίνω καί ὁ ἐπανθέω ὁ αἴσθησις ὁ ζῷον θελκτήριον ἄρρητος ἐκφαίνω .