callimachus.iambi 1.5v
ὡριστερὸς μὲν λευκὸς ὡς ὕδρου γαστήρ , ὁ δ’ ἡλιοπλὴξ ὃς τὰ [ π]ολλὰ γυμνοῦται . τίς δ’ οἶκος οὗπερ οὐ[κ ] ἐγὼ παρὰ φλιῇ ; τίς δ’ οὔ με μάντις ἢ τίς οὐ θυτὴρ ἕλκει ; καὶ Πυθίη γὰρ ἐν δάφνῃ μὲν ἵδρυται , δάφνην δ’ ἀείδει καὶ δάφνην ὑπέστρωται . ὤφρων ἐλαίη , τοὺς δὲ παῖδας οὐ Βράγχος τοὺς τῶν Ἰώνων , οἷς ὁ Φοῖβος ὠ[ργίσθη , δάφνῃ τε κρούων κἤπος οὐ τό[νῳ τρανε]ῖ δὶς ἢ τρὶς ε[ἰ]πὼν ἀρτεμέας ἐποίη[σε ; [ κ]ἠγὼ μὲν ἢ ’πὶ δαῖτας ἢ ’ς χορὸν φ[οι]τέω τὸν Πυθαϊστήν , γίνομαι δὲ κἄεθλον , οἱ Δωριῆς δὲ Τεμπόθεν με τέμνουσιν ὀρέων ἀπ’ ἄκρων καὶ φέρουσιν ἐς Δελφούς , ἐπὴν τὰ τὠπόλλωνος ἱρὰ γίνηται . ὤφρων ἐλα[ί]η , πῆμα δ’ οὐχὶ γινώσκω , οὐδ’ οἶδ’ ὁκ[οίη]ν οὑλαφηφόρος κάμπτει , ἁ[γν]ὴ γάρ εἰμι · κοὺ πατεῦσί μ’ ἄνθρωποι , ἱρὴ γάρ εἰμι · σοὶ δὲ χὠπόταν νεκρὸν μέλλωσι καίειν ἢ [ τά]φ[ῳ ] περιστέλλει[ν αὐτοί τ’ ἀνεστέψ[αντο χ]ὐπὸ τὰ πλεῦρα τοῦ μὴ πνέοντ[ος κὴπ]ιτὰξ ὑπ[έσ]τ[ρωσαν . ” ἡ μὲν τάδ’ αὐ〈χ〉εῦ[σ’ ] · ἀλλὰ τὴν ἀπήμ[υνε μάλ’ ἀτρεμαίως ἡ τεκοῦσα τὸ χρῖμ[α · “ ὦ πάντ’ ἄκυθε τῶν ἐμῶν τόκ[ων δάφνη , ἐν τῇ τελευτῇ κύκνος [ ὥς τις ἡδίω ἤεισας · οὐ [ συν]ῆκά μοι μ[ετὸν τούτων ; ἐγὼ μὲν ἄνδρας οὓς Ἄρη[ς ἀπόλλυσι σὺν ἔκ τε πέμπω χὐ[πὸ ........ .. τῶν ἀριστέων οἳ κα . . . ν . . ...... [ ἐγὼ δ]ὲ λευκὴν ἡνίκ’ ἐς τάφον τήθην φέρο[υσι ] παῖδες ἢ γέροντα Τιθωνόν , αὐτο[ῖς ὁ]μαρτέω κἠπὶ τὴν ὁδὸν κεῖμαι , [ ἀρκ]ε[ῦσα ] πλεῖον ἢ σὺ τοῖς ἀγινεῦσιν ἐκ τῶν σε Τεμπέων . ἀλλ’ ὅτευ γὰρ ἐμνήσθης , καὶ τοῦτο κὠς ἄεθλον οὐκ ἐγὼ κρέσσων σεῦ ; καὶ γ[ὰ]ρ 〈 ὡ〉γὼν οὑν Ὀλυμπίῃ μέζων ἢ ’ν το[ῖ]σι Δελφοῖς · ἀλλ’ ἄριστον ἡ σωπή . ἐγὼ μὲν οὔτε χρηστὸν οὔτε σε γρύζω ἀπηνὲς οὐδέν , ἀλλ’ ἄ[λ]ηθες ὄρνιθες [ ἐ]ν τοῖσ[ι ] φύλλοις ταῦτα τινθυρίζουσαι πάλαι κάθηνται κωτίλ[οι]ς [ ὁμηρ]εῦσαι . “ τίς δ’ εὗρε δάφνην ; γαῖα [ τήν γ’ ἐφίτυ]σ[εν ,
Lemmas: ὁρίζω μέν λευκός ὡς ὕδρος γαστήρ , ὁ δέ ἡλιοπλήξ ὅς ὁ [ πολά γυμνόω . τίς δέ οἶκος ὅσπερ οὐ ] ἐγώ παρά φλιή ; τίς δέ οὐ ἐγώ μάντις ἢ τίς οὐ θυτήρ ἕλκω ; καί Πυθία γάρ ἐν δάφνη μέν ἱδρύω , δάφνη δέ ἀείδω καί δάφνη ὑποστόρνυμι . ὤφρων ἐλαία , ὁ δέ παῖς οὐ Βράγχος ὁ ὁ Ἴων , ὅς ὁ Φοῖβος ὀργίζω , δάφνη τε κρούω κῆπος οὐ τόνος τρανέω δίς ἢ τρίς λέγω ἀρτεμής ποιέω ; [ ἀγώ μέν ἢ ἐπί δαίς ἢ εἰς χορός φοιτάω ὁ Πυθαϊστής , γίγνομαι δέ ἄθελος , ἕ Δωριεύς δέ Τεμπόθεν ἐγώ τέμνω ὄρος ἀπό ἄκρος καί φέρω εἰς Δελφοί , ἐπεί ὁ Ἀπόλλων ἱερόv γίγνομαι . ὤφρων ἐλαία , πῆμα δέ οὐ γιγνώσκω , οὐδέ οἶδα ὁράω οὐλαφηφόρος κάμπτω , ἁγνός γάρ εἰμί · ποῦ πατέω εἷς ἄνθρωπος , ἱερός γάρ εἰμί · σύ δέ χὠπόταν νεκρός μέλλω καίω ἢ [ τάφος ] περιστέλλω αὐτός τε ἀναστέφω χ]ὐπὸ ὁ πλευρά ὁ μή πνέω κὴπ]ιτὰξ ὑποστόρνυμι . ” ὁ μέν ὅδε αὐχέω ] · ἀλλά ὁ ἀπαμύνω μάλα ἀτρεμαῖος ὁ τίκτω ὁ χρῖμα · “ ὦ πᾶς ἄκυθος ὁ ἐμός τόκων δάφνη , ἐν ὁ τελευτή κύκνος [ ὅς τις ἡδύς ἀείδω · οὐ [ συνήκω ἐγώ μέτειμι οὗτος ; ἐγώ μέν ἀνήρ ὅς Ἄρης ἀπόλλυμι σύν ἐκ τε πέμπω χὐ[πὸ ........ .. ὁ ἀριστεύς ὅς ἄν . . . ν . . ...... [ ἐγώ ᾍδης λευκός ἡνίκα εἰς τάφος τήθη φέρω ] παῖς ἢ γέρων Τιθωνός , αὐτός ὁμαρτέω ἐπί ὁ ὁδός κεῖμαι , [ ἀρκέω ] πλέως ἢ σύ ὁ ἀγινέω ἐκ ὁ σύ Τέμπη . ἀλλά ὅστις γάρ μιμνήσκω , καί οὗτος Κῶς ἆθλον οὐ ἐγώ κρατύς σῦς ; καί γάρ 〈 ὡ〉γὼν ἐν Ὀλύμπιος μέγας ἢ ἐν τοῖος Δελφοί · ἀλλά ἀγαθός ὁ Σώπη . ἐγώ μέν οὔτε χρηστός οὔτε σύ γρύζω ἀπηνής οὐδείς , ἀλλά ἀλάομαι ὄρνις [ ἔρχομαι τοῖσ[ι ] φύλλον οὗτος τινθυρίζω πάλαι κάθημαι κωτίλος [ ὁμηρεύω . “ τίς δέ εὑρίσκω δάφνη ; γαῖα [ ὁ γε φιτύω ,