callimachus.callimachea-schneider-v1 callimachea_schneider_v1_0301.1
ptorum editionibus legitur etsi nutantibus saepe codicibus , — tum ἀχλητεί auct . περὶ ποσ . p . 314 , 18 , etsi ἀχλητί agnoscit Theodos . p . 75 , 26 . — ἀνοητεί auct . περὶ ποσ . p . 313 extr . , Etym . Gudian . p . 101 , 29 ( ubi male scribitur ἀνουτεῖ ) , ἀπλευστεῖ auct . περὶ π . p . 313 , 21 et 32 , ἀπληστεῖ Herodian . Epim . p . 257 et gram . in Boissonad . Anecd . I p . 406 , ἀτελεστεῖ gram . in Boiss . A . I p . 406 , ἀφετεί Herodian . Epim . p . 256 et Etym . Gudian . p . 101 , 29 ( ubi ἀφιετεῖ editum ) , δακτυλοδεικτεί Herodian . Epim . p . 257 et gram . in Boiss . Anecd . I p . 406 . Horum duo habet etiam Choerobosc . de Orthograph . in Cram . Anecd . Ox . II p . 172 , 18 , ἀχηνυκτεί et ἀφετεί ( nam ita corrigendum quod Gaisf . edidit sic : φιετεῖ ) , sed multo plura addit , inter quae est etiam ἀχλαυστεί ( vel ἀχλαυτεῖ , ut legitur in cod . Paris . ap . Goettling . ad Theodos . p . 231 ) , quod defendere posse videatur vulgatum in hoc Callimachi loco ἀχλαυτεῖ . At videtur tantummodo defendere obiter inspicienti locum , revera autem alia omnia probat . nam sic habet locus : ἀκουντί , ἀμοιτί ( leg . ἀμογήτι , ἀμισθί ( leg . ἀμυστί ) καὶ τὰ τούτων ὅμοια διὰ τοῦ ἰ γράφεται ὡς ἐπιρρήματα · ἀνωτί ( leg . ἀνωστί ) , ἀχλαυστί ( ἀχλαυτεῖ cod . Par . ) , ἀνηδέλητι ( leg . ἀνεδελητί ) καὶ ἀπορί ( leg . ἀπαρτί ) καὶ τὰ τούτοις ὅμοια πάντα διὰ τοῦ ἰ γράφεται · πλὴν τῶν διὰ τοῦ ὦ , λ , μ , ξ , ρ , φ , χ · ταῦτα γὰρ διὰ τῆς εἰ διφθόγγου γράφονται , οἷον διὰ τοῦ ὦ ἀμυθεῖ ( corr . ἀμαθεῖ vel ἀμοθεῖ ) , ἀθεεῖ ( hoc aut expungendum aut commutandum cum ἀμοχθεῖ ) · τοῦ λ , ἀσυλεῖ . τοῦ μ , πανδημεῖ . τοῦ ξ , αὐτολεξεῖ . τοῦ ρ , ἀμετρεῖ . τὸ αὐτοχειρὶ δὲ διὰ τοῦ ἰ · τοῦ φ , παμψηφεῖ . τοῦ χ , τριστοιχεῖ . καὶ τὰ σύνδετα δὲ ὁμοίως διὰ τῆς εἰ διφθόγγου , ἔχοντα τὸ ἰ · ἀμηνυτεῖ · ἀνιδρωτεῖ · ἀναιματεῖ · ἀχηνυκτεῖ · ἀνωμοτεῖ · ἀμφιετεῖ · ἀνοστηεῖ ( ἀνουστηεῖ corr . Gaisf . ) · ἀχληρωτεῖ · ἀνιδιτεῖ · ἀχλαυστεῖ ( ἀχλαυτεῖ cod . Paris . ) · ἀμαρτεῖ · ἀθεωρητεῖ · ἀνεδελητεῖ · ἐγρηγορητεῖ ( leg . ἐγρηγορτεῖ ) · ἐθελουντεῖ . ἄνευ δὲ τούτων διὰ τοῦ ἰ γράφονται τὰ λοιπὰ καὶ τὰ τούτοις ὅμοια . Haec inter se non uno modo repugnant . neque enim qui primo probavit ἀχλαυστί , ἀνηδέλητι postea probare potuit ἀχλαυστεῖ , ἀνεδελητεῖ . praeterea quod dicit : τὰ σύνδετα ὁμοίως διὰ τῆς εἰ διφθόγγου , non potuit oblitus esse antea iam se non attulisse nisi σύνδετα , nec ita caecutire ut inter ea quae iam sequuntur σύνδετα tria etiam pone -
Lemmas: ptorum editionibus legitur etsi nutantibus saepe codicibus , — tum ἀχλητεί auct . περί πούς . p . 314 , 18 , etsi ἀχλητί agnoscit Theodos . p . 75 , 26 . — ἀνοητέω auct . περί πούς . p . 313 extr . , Etym . Gudian . p . 101 , 29 ( ubi male scribitur ἀνίημι ) , ἀπολύω auct . περί π . p . 313 , 21 et 32 , ἀπληστεῖ Herodian . Epim . p . 257 et gram . in Boissonad . Anecd . I p . 406 , ἀτελής gram . in Boiss . A . I p . 406 , ἀφετεί Herodian . Epim . p . 256 et Etym . Gudian . p . 101 , 29 ( ubi ἀφίημι editum ) , δακτυλοδεικτέω Herodian . Epim . p . 257 et gram . in Boiss . Anecd . I p . 406 . Horum duo habet etiam Choerobosc . de Orthograph . in Cram . Anecd . Ox . II p . 172 , 18 , ἀχηνυκτεί et ἀφετεί ( nam ita corrigendum quod Gaisf . edidit sic : φιετος ) , sed multo plura addit , inter quae est etiam ἀχλαυστεί ( vel αχλαυτεω , ut legitur in cod . Paris . ap . Goettling . ad Theodos . p . 231 ) , quod defendere posse videatur vulgatum in hoc Callimachi loco αχλαυτεω . At videtur tantummodo defendere obiter inspicienti locum , revera autem alia omnia probat . nam sic habet locus : ἀκουντί , ἀμοιτί ( leg . ἀμογήτι , ἀμισθί ( leg . ἀμυστί ) καί ὁ οὗτος ὅμοιος διά ὁ εἷς γράφω ὡς ἐπίρρημα · ἀνωτί ( leg . ἀνωστί ) , αχλαυειμι ( αχλαυτεω cod . Par . ) , ἀνηδέλητι ( leg . ἀνεδελητί ) καί ἀπορία ( leg . ἀπαρτί ) καί ὁ οὗτος ὅμοιος πᾶς διά ὁ εἷς γράφω · πλήν ὁ διά ὁ εἰμί , λ , μ , ξ , ρ , φ , χ · οὗτος γάρ διά ὁ εἰμί δίφθογγος γράφω , οἷος διά ὁ εἰμί ἀμύω ( corr . ἀμαθής vel ἀμόω ) , ἠθέω ( hoc aut expungendum aut commutandum cum ἀμοχθεῖ ) · ὁ λ , ἀσυλεῖ . ὁ μ , πανδημής . ὁ ξ , αὐτολεξεί . ὁ ρ , ἀμετρής . ὁ αὐτοχειρί δέ διά ὁ εἷς · ὁ φ , παμψηφεί . ὁ χ , τριστοιχεί . καί ὁ σύνδετος δέ ὁμοίως διά ὁ εἰμί δίφθογγος , ἔχω ὁ εἷς · αμηνυτεω · ἀνιδρωτεῖ · αναιματημι · ἀχηνυκτεῖ · ανωμοτεω · ἀμφιετέω · ἀνίστημι ( ἀνουστηεῖ corr . Gaisf . ) · ἀχληρωτεῖ · ανιδιτεω · ἀχλαυστεῖ ( αχλαυτεω cod . Paris . ) · ἁμαρτέω · ἀθεωρητεῖ · ἀνεδελητεῖ · ἐγρηγορέω ( leg . ἐγείρω ) · ἐθέλω . ἄνευ δέ οὗτος διά ὁ εἷς γράφω ὁ λοιπάς καί ὁ οὗτος ὅμοιος . Haec inter se non uno modo repugnant . neque enim qui primo probavit αχλαυειμι , ἀνηδέλητι postea probare potuit ἀχλαυστεῖ , ἀνεδελητεῖ . praeterea quod dicit : ὁ σύνδετος ὁμοίως διά ὁ εἰμί δίφθογγος , non potuit oblitus esse antea iam se non attulisse nisi σύνδετος , nec ita caecutire ut inter ea quae iam sequuntur σύνδετος tria etiam pone -