callimachus.callimachea-schneider-v1 callimachea_schneider_v1_0245.1
331 et 370 ) , καὶ ἐκ τοῦ ἀφεψιασάμην ( fragm . Sophocl . 142 D . = 135 N . ) ἦτοι ἀφωμίλησα , ὡς ἐν ὠτορικῷ κείται λεξικῷ ( add . καθευσιώνανται Od . XIX , 372 ) . ἐκ τούτων δὲ ἴσως εἴρηται καὶ Φιλέρμιος , τὸ κείμενον παρὰ τῷ χωμικῷ ( Plut . 177 ) . οἱ δὲ παλαιοὶ ἐρμηνεύοντες τὴν λέξιν φασι οὕτως · ἐφιάται ἀντὶ τοῦ γελᾶ , παίζει , διαλέγεται · καὶ ἐφία παιδία , γέλως , χλεῦνη · καὶ ἐφίαι ἔονται . εἰτε δὲ ἀπὸ τοῦ ἐπεσθαι γίνεται εἰτε παρὰ τὸ ἐπὼ τὸ λέγω κατὰ πνευματισμὸν Ἀττικόν , οὐκ ἔστι βεβαίως ἀπισχυρίσασθαι . Hinc patet antiquiores technicos existimavisse vocem ubique aspero spiritu insigniendum esse . Sed mox inventi sunt grammatici , qui significationis discrimina etiam spiritu indicanda censerent . cf . schol . Apoll . Rhod . I , 459 ἐφιώ-ονται : παρὰ τὴν ἐφίαν , ἥ ἐστι διὰ λόγων παιδία , οἷον ἐπε-σία τις οὖσα , παρὰ τὸ ἐπος . διὸ καὶ φιλοῦται . ὅτε δὲ δασύνεται , ἀντὶ τοῦ ἀκολουθοῦν , et . auct . Etym . Magn . p . 406 , 8 ( coll . Gudian . p . 227 , 14 , Suid . Tom . I , 2 p . 702 , gram . in Cram . Anecd . Ox . II p . 437 , 24 , Zonaras p . 944 ) : ἐφία , τὰ ἀπὸ λόγων ἔχοντα παίγνια · οἷον ἐπεα ἐπη · καὶ φιλέφιος · δασύνεται μὲν φιλοπαίγμων · φιλοῦται δὲ φιλόλογος , — qui tamen tam parum sibi constat , ut mox p . 406 , 12 de verbo σφιάσθαι exponens , sive id παίζειν sive ὁμιλεῖν significet , aliud non noverit etymon nisi ἐπὼ τὸ λέγω , ut ubique leniendum esse verbum statuisse videatur . Etiam magis autem hanc doctrinam depravavit auct . lexicī περὶ πνευμάτων p . 220 = p . 198 Lips . ( add . Moschopul . p . 36 Titz . ) : τὸ ε πρὸ τοῦ φ δασύνεται ἀεὶ οἷον ἐφω καὶ ἐφώ , ἐφήσω . ἐφημα , ἐφητον . " Εφω τὸ ἀκολου-θήσω , ἐπὶ μέλλοντος . εἰ μὴ ἀπὸ κλίσεως εἴη , ἤγουν ἀυ-ξήσεως οἷον ἐφιλωμένος — . σημειῶσαι καὶ τὸ ἐφία , ὅ ἐστιν ἡ διὰ λόγων παιδία , ἐκ τοῦ ἐπὼ , ἐφω , ὅ δηλοῖ τὸ λέγω . ἐξ οὗ καὶ Φιλέρμιος , ὁ φιλοπαίγμων , e quorum ultimis omnis asperi spiritus memoria plane evanuit , ac ne hoc quidem potest certe intelligi , utrum ἐφιάσθαι ad canonein generalem revocari et aspero insigniri voluerit an cum ἐφία ut etymo suo ubique leniendum putaverit . Verum si quaeritur , quantum huic doctrinae in edendis poetarum , qui post Homerum fuerunt , carminibus tributum sit , primum ἐφία invenimus convenienter Eustathii praeepto scriptum in Nicandr . Ther . 880 ἢ δ' ἐφὴ ἐπλετο κου-φοῖς . et ita nunc legimus etiam in Hesych . II p . 23 ἐφία · γέλως , παιδία , χλεῦνη . ἐφοδος · ἀπὸ τοῦ ἐπεσθαι . ὁμιλία .
Lemmas: 331 et 370 ) , καί ἐκ ὁ αφεψιααω ( fragm . Sophocl . 142 D . = 135 N . ) ἦ ἀφομιλέω , ὡς ἐν ὠτορικῷ κεῖμαι λεξικός ( add . καθευσιώνανται Od . XIX , 372 ) . ἐκ οὗτος δέ ἴσως εἴρω καί Φιλέρμιος , ὁ κεῖμαι παρά ὁ κωμικός ( Plut . 177 ) . ὁ δέ παλαιός ἐρμηνεύω ὁ λέξις φημί οὕτως · ἐφίημι ἀντί ὁ γελάω , παίζω , διαλέγω · καί ἐφίημι παιδίον , γέλως , χλεῦνη · καί ἐφίημι μαί . εἴτε δέ ἀπό ὁ ἕπω γίγνομαι εἴτε παρά ὁ ἔπειμι ὁ λέγω κατά πνευματισμός Ἀττικός , οὐ εἰμί βεβαίως ἀπισχυρίζομαι . Hinc patet antiquiores technicos existimavisse vocem ubique aspero spiritu insigniendum esse . Sed mox inventi sunt grammatici , qui significationis discrimina etiam spiritu indicanda censerent . cf . schol . Apoll . Rhod . I , 459 ἐφίημι : παρά ὁ ἐφίημι , ὅς εἰμί διά λόγος παιδίον , οἷος ἐπε-σία τις εἰμί , παρά ὁ ἔπος . διό καί φιλόω . ὅτε δέ δασύνω , ἀντί ὁ ἀκολουθέω , et . auct . Etym . Magn . p . 406 , 8 ( coll . Gudian . p . 227 , 14 , Suid . Tom . I , 2 p . 702 , gram . in Cram . Anecd . Ox . II p . 437 , 24 , Zonaras p . 944 ) : ἐφίημι , ὁ ἀπό λόγος ἔχω παίγνιον · οἷος ἔπος ἐπη · καί φίλος · δασύνω μέν φιλοπαίγμων · φιλόω δέ φιλόλογος , — qui tamen tam parum sibi constat , ut mox p . 406 , 12 de verbo σφιοιδανω exponens , sive id παίζω sive ὁμιλέω significet , aliud non noverit etymon nisi ἔπειμι ὁ λέγω , ut ubique leniendum esse verbum statuisse videatur . Etiam magis autem hanc doctrinam depravavit auct . lexicī περί πνεῦμα p . 220 = p . 198 Lips . ( add . Moschopul . p . 36 Titz . ) : ὁ ε πρό ὁ φ δασύνω ἀεί οἷος ἐφίημι καί ἐφίημι , ἐφίημι . ἐφημα , φημί . " Εφω ὁ ἀκολουθέω , ἐπί μέλλω . εἰμί μή ἀπό κλίσις εἰμί , ἤγουν αὔξησις οἷος φιλόω — . σημειόω καί ὁ ἐφίημι , ὅς εἰμί ὁ διά λόγος παιδίον , ἐκ ὁ ἔπειμι , ἐφίημι , ὅς δηλόω ὁ λέγω . ἐκ ὅς καί Φιλέρμιος , ὁ φιλοπαίγμων , e quorum ultimis omnis asperi spiritus memoria plane evanuit , ac ne hoc quidem potest certe intelligi , utrum ἐφίημι ad canonein generalem revocari et aspero insigniri voluerit an cum ἐφίημι ut etymo suo ubique leniendum putaverit . Verum si quaeritur , quantum huic doctrinae in edendis poetarum , qui post Homerum fuerunt , carminibus tributum sit , primum ἐφίημι invenimus convenienter Eustathii praeepto scriptum in Nicandr . Ther . 880 ἢ δέ φημί πέλω κουφός . et ita nunc legimus etiam in Hesych . II p . 23 ἐφίημι · γέλως , παιδίον , χλεῦνη . ἔφοδος · ἀπό ὁ ἕπω . ὁμιλία .