callimachus.aetia 3.1
ἤδη καὶ κούρῳ παρθένος εὐνάσατο , τέθμιον ὡς ἐκέλευε προνύμφιον ὕπνον ἰαῦσαι ἄρσενι τὴν τᾶλιν παιδὶ σὺν ἀμφιθαλεῖ . Ἥρην γάρ κοτέ φασικύον , κύον , ἴσχεο , λαιδρὲ θυμέ , σύ γ’ ἀείσῃ καὶ τά περ οὐχ ὁσίη · ὤναο κάρ〈θ〉’ ἕνεκ’ οὔ τι θεῆς ἴδες ἱερὰ φρικτῆς , ἐξ ἂν ἐπεὶ καὶ τῶν ἤρυγες ἱστορίην . ἡ πολυιδρείη χαλεπὸν κακὸν ὅστις ἀκαρτεῖ γλώσσης · ὡς ἐτεὸν παῖς ὅδε μαῦλιν ἔχει . ἠῷοι μὲν ἔμελλον ἐν ὕδατι θυμὸν ἀμύξειν οἱ βόες ὀξεῖαν δερκόμενοι δορίδα , δειελινὴν τὴν δ’ εἷλε κακὸς χλόος , εἷλε δε νοῦσος , αἶγας ἐς ἀγριάδας τὴν ἀποπεμπόμεθα , ψευδόμενοι δ’ ἱερὴν φημίζομεν · ἣ τότ’ ἀνιγρὴ τὴν κούρην Ἀ[ίδ]εω μέχρις ἔτηξε δόμων . δεύτερον ἐστόρνυντο τὰ κλισμία , δεύτερον ἡ πα[ῖ]s ἑπτὰ τεταρταίῳ μῆνας ἔκαμνε πυρί . τὸ τρίτον ἐμνήσαντο γάμου κοτέ , τὸ τρίτον αὖτ[ις Κυδίππην ὀλοὸς κρυμὸς ἐσῳκίσατο . τέτρατον [ ο]ὐκέτ’ ἔμεινε πατὴρ ἐς Δέλφιον ἄρας Φοῖβον · ὁ δ’ ἐννύχιον τοῦτ’ ἔπος ηὐδάσατο · Ἀρτέμιδος τῇ παιδὶ γάμον βαρὺς ὅρκος ἐνικλᾷ , Λύγδαμιν οὐ γὰρ ἐμὴ τῆ〈μος 〉 ἔκηδε κάσαις , οὐδ’ ἐν Ἀμυκλαίῳ θρ〈ύ〉ον ἔπλεκεν οὐδ’ ἀπὸ θήρης ἔκλυζεν ποταμῷ λύματα Παρθενίῳ , Δ[ή]λῳ δ’ ἦν ἐπίδημος , Ἀκόντιον ὁππότε σὴ παῖς ὤμοσεν , οὐκ ἄλλον , νυμφίον ἑξέμεναι · ἁ[κήρ]υξ’ ἀλλ’ ἤν μ’ ἐθέλ〈ῃ〉ς συμφράδμονα θέσθαι , [ πά]ντα τελευτήσεις ὅρκια θυγατέρος . ἄργυρον οὐ μολίβῳ γὰρ Ἀκόντιον ἀλλὰ φαεινῷ ἤλεκτρον χρυσῷ φημί σε μιξέμεναι . Κοδρείδης σύ γ’ ἄνωθεν ὁ πενθερός , αὐτὰρ ὁ Κεῖος γαμβρὸς Ἀρισταίου [ Ζη]νὸς ἀφ’ ἱερ〈έ〉ων Ἰκμίου , οἷσι μέμ [ η]λεν ἐπ’ οὔρεος ἀμβώνεσσιν πρηύνειν χαλ[ε]πὴν Μαῖραν ἀνερχομένην , αἰτεῖσθαι τὸ δ’ ἄημα παραὶ Διός , ᾧ τε θαμ〈ι〉νοὶ πλήσσονται λινέαις ὄρτυγες ἐν νεφέλαις . ἦ θεός · αὐτὰρ ὁ Νάξον ἔβη πάλιν , εἴρετο δ’ αὐτὴν κούρην , ἡ δ’ ἀν〈ὰ 〉 τῷ πᾶν ἐκάλυψεν ἔπος . κἦν αὖ σῶς · ὅ τ[ε ] λοιπόν , Ἀκόντιε , σεῖο μέτελθεῖν ἔσται τὴν ἰδίην ἐς Διονυσιάδα . χἠ θεὸς εὐορκεῖτο καὶ ἥλικες αὐτίχ’ ἑταιρης 〈 ᾖ〉δον ὑμηναίους οὐκ ἀναβαλλομένους . οὔ σε δοκέω τημοῦτος , Ἀκόντιε , νυκτὸς ἐκείνης ἀντί κε , τῇ μίτρης ἥψαο παρθενίης , οὐ σφυρὸν Ἰφίκλειον ἐπιτρέχον ἀσταχύεσσιν οὐδ’ ἃ Κελ〈αι〉νίτης ἐκτεάτιστο Μίδης δέξασθαι , ψήφου δ’ ἂν ἐμῆς ἐπιμάρτυρες εἶεν οἵτινες οὐ χαλεποῦ νήιδές εἰσι θεοῦ . ἐκ δὲ γάμου κείνοιο μέγ’ οὔνομα μέλλε νέεσθαι · δὴ γὰρ ἔθ’ ὑμέτερον φῦλον Ἀκοντιάδαι πουλύ τι καὶ περίτιμον Ἰουλίδι ναιετάουσιν , Κεῖε , τεὸν δ’ ἡμεῖς ἵμερον ἐκλύομεν τόνδε παρ’ ἀρχαίου Ξενομήδεος ὅς 〈 κ〉οτε πᾶσαν νῆσον ἐνὶ μνήμῃ κάτθετο μυθολόγῳ , ἄρχμενος ὡς νύμφῃσι[ν ἐ]ναίετο Κωρυκίῃσι , τὰς ἀπὸ Παρνησσοῦ λῖς ἐδίωξε μέγας , Ὑδροῦσσαν τῷ καί μιν ἐφήμισαν , ὥς τε Κιρω . . . [ · ] ο . . . θυσ[·]το . . . ᾤκεεν ἐν Καρύαις · [ ὥ]ς τέ μιν ἐννάσσαντο τέων Ἀλαλάξιος αἰεὶ Ζεὺς ἐπὶ σαλπίγγων ἱρὰ βοῇ δέχεται Κᾶρες ὁμοῦ Λελέγεσσι , μετ’ οὔνομα δ’ ἄλλο βαλέσθαι Φοίβου καὶ Μελίης ἶνις ἔθηκε Κέως · ἐν δ’ ὕβριν θάνατόν τε κεραύνιον , ἐν δὲ γόητας Τελχῖνας μακάρων τ’ οὐκ ἀλέγοντα θεῶν ἠλεὰ Δημώνακτα γέρων ἐνεθήκατο δέλτ[οις , καὶ γρηῦν Μακελὼ μητέρα Δεξιθέης , ἃς μούνας ὅτε νῆσον ἀνέτρεπον εἵνεκ’ ἀλ[ι]τ[ρῆς ὕβριος ἀσκηθεῖς ἔλλιπον ἀθάνατοι · τέσσαρας ὥς τε πόληας ὁ μὲν τείχισσε Μεγακ[λ]ῆς Καρθαίαν , Χρ〈υ〉σοῦς δ’ Εὔπυλος ἡμιθέης εὔκρηνον πτολίεθρον Ἰουλίδος , αὐτὰρ Ἀκαι . . . Ποίησσαν Χαρίτων ἵδρυμ’ ἐυπλοκάμων , ἄστυρον Ἄφραστος δὲ Κ〈ο〉ρῆ[σ]ιον , εἶπε δέ , Κεῖε , ξυγκραθέντ’ αὐταῖς ὀξὺν ἔρωτα σέθεν πρέσβυς ἐτητυμίῃ μεμελημένος , ἔνθεν ὁ παιδὸς μῦθος ἐς ἡμετέρην ἔδραμε Καλλιόπην . οὐ γὰρ τὰς πολίων οἰκήσιας ᾄσομαι ἤδη · ἔστι γε Πισαίου Ζηνὸς ὄπις π . . . ιθην . ἀλλ’ ι . . νησ . κρουτονα . . . . . . . . . . . ς .
Lemmas: ἤδη καί κόρος παρθένος εὐνάζω , τέθμιος ὡς κελεύω προνύμφιος ὕπνος ἰαύω ἄρσην ὁ τᾶλις παῖς σύν ἀμφιθαλής . Ἥρα γάρ ποτέ φασικυω , κύων , ἴσχω , λαιδρός θυμός , σύ γε ἀείδω καί ὁ περ οὐ ὅσιος · ὄνσομαι κείρω ἕνεκα οὐ τις θεά ὁράω ἱερός φρικτός , ἐκ ἄν ἐπεί καί ὁ ἐρεύγομαι ἱστορία . ἦ πολυιδρεία χαλεπός κακός ὅστις ἀκαρτέω γλῶσσα · ὡς ἐτεός παῖς ὅδε μαῦλις ἔχω . ἠῷος μέν μέλλω ἐν ὕδωρ θυμός ἀμύσσω ὁ βοῦς ὀξύς δέρκομαι δορίς , δειελινός ὁ δέ αἱρέω κακός χλόος , αἱρέω δέ νόσος , αἴξ εἰς ἀγριάς ὁ ἀποπέμπω , ψεύδω δέ ἱερός φημίζω · ὁ τότε ἀνιγρός ὁ κόρη Ἀίδης μέχρι τήκω δόμος . δεύτερος στόρεννυμι ὁ κλισμία , δεύτερος ὁ παῖος ἑπτά τεταρταῖος μείς κάμνω πῦρ . ὁ τρίτος μιμνῄσκω γάμος ποτέ , ὁ τρίτος αὖτις Κυδίππη ὀλοός κρυμός εἰσοικίζω . τέταρτος [ ο]ὐκέτ’ μένω πατήρ εἰς Δέλφιον αἴρω Φοῖβος · ὁ δέ ἐννύχιος οὗτος ἔπος αὐδάω · Ἄρτεμις ὁ παῖς γάμος βαρύς ὅρκος ἐνικλάω , Λύγδαμις οὐ γάρ ἐμός τῆμος 〉 κήδω Κάσαις , οὐδέ ἐν Ἀμυκλαῖος τρύω πλέκω οὐδέ ἀπό θήρα κλύζω ποταμός λῦμα Παρθένιος , Δ[ή]λῳ δέ εἰμί ἐπίδημος , Ἀκόντιος ὁπότε σός παῖς ὄμνυμι , οὐ ἄλλος , νυμφίος ἔχω · ἁ[κήρ]υξ’ ἀλλά ἐάν ἐγώ ἐθέλω συμφράδμων τίθημι , [ παίω τελευτάω ὅρκιον θυγάτηρ . ἄργυρος οὐ μόλιβος γάρ Ἀκόντιον ἀλλά φαεινός ἤλεκτρον χρυσός φημί σύ μίγνυμι . Κοδρείδης σύ γε ἄνωθεν ὁ πενθερός , ἀτάρ ὁ Κέως γαμβρός Ἀρισταῖος [ Ζη]νὸς ἀπό ἱερεύς Ἴκμιος , ὅς μέμ [ αἱρέω ἐπί ὄρος ἄμβων πραύνω χαλεπός Μαῖρα ἀνέρχομαι , αἰτέω ὁ δέ ἄημα παρά Ζεύς , ὅς τε θαμινός πλήσσω λίνεος ὄρτυξ ἐν νεφέλη . ἠμί θεός · ἀτάρ ὁ Νάξος βαίνω πάλιν , ἔρομαι δέ αὐτός κόρη , ὁ δέ ἀνά 〉 ὁ πᾶς καλύπτω ἔπος . ἐν αὖ σῶς · ὁ τείνω ] λοιπός , Ἀκόντιος , σύ μετέρχομαι εἰμί ὁ ἴδιος εἰς Διονυσιάς . ὁ θεός εὐορκέω καί ἧλιξ αὐτίκα ἑταίρα 〈 ἀείδω ὑμηναῖος οὐ ἀναβάλλω . οὐ σύ δοκέω τημοῦτος , Ἀκόντιος , νύξ ἐκεῖνος ἀντί ἄν , ὁ μίτρα ἅπτω παρθενία , οὐ σφυρόν Ἰφίκλειος ἐπιτρέχω ἄσταχυς οὐδέ ὅς Κελαινίτης κτεατίζω Μίδας δέχομαι , ψῆφος δέ ἄν ἐμός ἐπιμάρτυς εἰμί ὅστις οὐ χαλεπός νῆις εἰμί θεός . ἐκ δέ γάμος κεῖνος μέγας ὄνομα μέλλω νέομαι · δή γάρ ἔτι ὑμέτερος φῦλον Ἀκωντιάδης πολύς τις καί περίτϊμος Ἰουλίς ναιετάω , Κεῖος , τεός δέ ἐγώ ἵμερος κλύω ὅδε παρά ἀρχαῖος Ξενομήδης ὅς 〈 κοτέω πᾶς νῆσος ἐν μνήμη κατατίθημι μυθόλογος , ἄρχω ὡς νύμφη εἰμί Κωρύκιος , ὁ ἀπό Παρνησσός λίς διώκω μέγας , Ὑδροῦσσα ὁ καί μιν φημίζω , ὡς τε Κιρω . . . [ · ] ὁ . . . θυσ[·]το . . . οἰκέω ἐν Καρύαι · [ ὅς τε μιν ἐνναίω τις Ἀλαλάξιος ἀεί Ζεύς ἐπί σάλπιγξ ἱερός βοή δέχομαι Κάρ ὁμοῦ Λέλεγες , μετά ὄνομα δέ ἄλλος βάλλω Φοῖβος καί Μελίη ἶνις τίθημι Κέως · ἐν δέ ὕβρις θάνατος τε κεραύνιος , ἐν δέ γόης Τελχίν μάκαρ τε οὐ ἀλέγω θεός ἠλεός Δημώναξ γέρων ἐντίθημι δέλτ[οις , καί γραῦς Μακελώ μήτηρ Δεξιθέη , ὅς μόνος ὅτε νῆσος ἀνατρέπω ἕνεκα ἀλ[ι]τ[ρῆς ὕβρις ἀσκηθής ἐλλείπω ἀθάνατος · τέσσαρες ὡς τε πόλις ὁ μέν τειχίζω Μεγακλῆς Κάρθαια , Χρυσοῦς δέ Εὔπυλος ἡμιθέα εὔκρηνος πτολίεθρον Ἰουλίς , ἀτάρ Ἀκή . . . Ποιῆσσα Χάρις ἱδρύω ἐυπλόκαμος , ἄστυρον Ἄφραστος δέ Κ〈ο〉ρῆ[σ]ιον , λέγω δέ , Κεῖος , συγκεράννυμι αὐτός ὀξύς ἔρως σύ πρέσβυς ἐτητυμία μέλω , ἔνθεν ὁ παῖς μῦθος εἰς ἡμέτερος τρέχω Καλλιόπη . οὐ γάρ ὁ πόλις οἴκησις ἄω ἤδη · εἰμί γε Πισαῖος Ζεύς ὄπις π . . . ἰθή . ἀλλά ι . . νέος . κρουτονη . . . . . . . . . . . ϛ .