basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0616.2
9 . Αἱ μὲν γὰρ διὰ τοῦ σώματος πράξεις καὶ χρόνου δέονται , καὶ εὐκαιρίας , καὶ χειμάτων , καὶ συνεργῶν , καὶ τῆς λοιπῆς χορηγίας . Αἱ δὲ τῆς διανοίας κινήσεις ἀχρόνως ἐνεργούνται , ἀκόπως ἐπιτελοῦνται , ἀπραγματεύτως συνίστανται , πάντα καιρὸν ἐπιφθόνιον ἔχουσι . Καὶ ποὺ τις τῶν σαβάρων καὶ κατοσφρωμμένων ἐπὶ σεμνότητι , πλάσμα σωφροσύνης ἐξωθεν περιειμένος , ἐν μέσῳ καθεζόμενος πολλάκις τοῖς ἐπ’ ἀρετῇ αὐτὸν μακαρίζουσιν , ἀπθράμα τῇ διανοίᾳ πρὸς τὸν τῆς ἁμαρτίας τόπον ( 1 ) ἐν τῷ ἀφανεῖ τῆς καρδίας κινήματι . Εἶδε τῇ φαντασίᾳ τὰ σπουδαζόμενα , ἀνετυπώσατο τινα ὁμιλίαν οὐκ εὐπρεπῆ , καὶ ὅπως ἐν τῷ κρυφῷ τῆς καρδίας ἐργαστηρίῳ ἐναργῆ τὴν ἡδονὴν ἑαυτῷ ζωγραφήσας , ἀμάρτυρον ἑαυ τὴν ἁμαρτίαν ἐργάσατο . Τὸ γὰρ πλεῖστον τῆς ἁμαρτίας ἐν τῇ ὀρμῇ πληρούται · τῇ κατὰ πρόθεσιν · διότι αἱ μὲν τοῦ σώματος πράξεις ὑπὸ πολλῶν διακόπτονται , ὁ δὲ κατὰ πρόθεσιν ἁμαρτάνων τῷ τάχει τῶν νοημάτων συναπαρτιζομένην ἔχει τὴν ἁμαρτίαν . Ὡς γὰρ ἡ σκιὰ τῷ σώματι , οὕτω ταῖς ψυχαῖς αἱ ἁμαρτίαι παρέπονται , ἐναργεῖς τὰς πράξεις ἐξεικονίζουσαι . Τελεῖα μὲν οὖν κακία , τὸ καὶ γνώμῃ καὶ πράξειν ἁμαρτάνειν · ἡμισυ δὲ τοῦ κακοῦ , ἐπὶ τῆς ὀρμῆς τῆς κατὰ διάνοιαν στένειν τὴν ἁμαρτίαν . Οὐ πάντη οὖν ἀτιμώρητος ὁ κατὰ διάνοιαν ἁμαρτάνων · ἀλλ’ ὅσον ἐλλείπει τοῦ κακοῦ , τοσοῦτον αὐτῷ τῶν πόνων ὑφαρρέθησεται . Τὸν μέντοι παραδεχθέντα εἰς τὴν ἀδελφότητα , εἶτα τὴν ὁμολογίαν ἀθετήσαντα , οὕτω χρή ὁρᾶσθαι , ὡς εἰ Θεὸν ἐξαιμαρτόντα , ἐφ’ οὗ , καὶ εἰς τὴν ὁμολογίαν τῶν συνδύνην κατέθετο . Ἐὰρ δὲ εἰς Θεὸν ἁμαρτήση τις , γρσί , καὶ τίς προσεῖξεται περὶ αὐτοῦ ; Ὁ γὰρ ἀναθεὶς ἑαυτὸν τῷ Θεῷ , εἶτα πρὸς ἄλλον βίον ἀποπτήσας , ἱερόσυλος γέγονεν , αὐτὸς ἑαυτὸν διακλέψας , καὶ ἀφελόμενος τὸ τοῦ Θεοῦ ἀνάθημα . Οἷς εὐλόγῳ ἐστι , μηκέτι θύραν τῶν ἀδελφῶν ἀνοιγέσθαι , μηθὲ εἰ κατὰ ψιλὴν πάρ -
Lemmas: 9 . ὁ μέν γάρ διά ὁ σῶμα πρᾶξις καί χρόνος δήω , καί εὐκαιρία , καί χεῖμα , καί συνεργός , καί ὁ λοιπός χορηγία . ὁ δέ ὁ διάνοια κινέω ἄχρονος ἐνεργέω , ἄκοπος ἐπιτελέω , ἀπραγμάτευτος συνίστημι , πᾶς καιρός ἐπίφθονος ἔχω . καί πού τις ὁ σαβάρων καί κατοσφρωμμένων ἐπί σεμνότης , πλάσμα σωφροσύνη ἐξωθεν περιίημι , ἐν μέσος καθέζομαι πολλάκις ὁ ἐπί ἀρετή αὐτός μακαρίζω , ἀπθράμα ὁ διάνοια πρός ὁ ὁ ἁμαρτία τόπος ( 1 ) ἐν ὁ ἀφανής ὁ Καρδία κίνημα . εἶδον ὁ φαντασία ὁ σπουδάζω , ἀνατυπόω τις ὁμιλία οὐ εὐπρεπής , καί ὅπως ἐν ὁ κρυφός ὁ Καρδία ἐργαστήριον ἐναργής ὁ ἡδονά ἑαυτοῦ ζωγραφέω , ἀμάρτυρος ἑ ὁ ἁμαρτία ἐργάζομαι . ὁ γάρ πλεῖστος ὁ ἁμαρτία ἐν ὁ ὁρμή πληρόω · ὁ κατά πρόθεσις · διότι ὁ μέν ὁ σῶμα πρᾶξις ὑπό πολύς διακόπτω , ὁ δέ κατά πρόθεσις ἁμαρτάνω ὁ τάχος ὁ νόημα συναπαρτίζω ἔχω ὁ ἁμαρτία . ὡς γάρ ὁ σκιά ὁ σῶμα , οὗτος ὁ Ψυχή ὁ ἁμαρτία παρέπομαι , ἐναργής ὁ πρᾶξις ἐξεικονίζω . Τέλειος μέν οὖν κακία , ὁ καί γνώμη καί πράσσω ἁμαρτάνω · ἡμισς δέ ὁ κακός , ἐπί ὁ ὁρμή ὁ κατά διάνοια στένω ὁ ἁμαρτία . οὖον πάντῃ οὖν ἀτιμώρητος ὁ κατά διάνοια ἁμαρτάνω · ἀλλά ὅσος ἐλλείπω ὁ κακός , τοσοῦτος αὐτός ὁ πόνος ὑφαιρέω . ὁ μέντοι παραδέχομαι εἰς ὁ ἀδελφότης , εἶτα ὁ ὁμολογία ἀθετέω , οὗτος χρή ὁράω , ὡς εἰμί θεός εξαιμαρτοειντα , ἐπί ὅς , καί εἰς ὁ ὁμολογία ὁ συνδύνω κατατίθημι . Ἔαρ δέ εἰς θεός ἁμαρτάνω τις , γρσί , καί τίς προσέχω περί αὐτός ; ὁ γάρ ἀνατίθημι ἑαυτοῦ ὁ Θεός , εἶτα πρός ἄλλος βίος ἀποπτάω , ἱερόσυλος γίγνομαι , αὐτός ἑαυτοῦ διακλέπτω , καί ἀφαιρέω ὁ ὁ Θεός ἀνάθημα . οἷς εὔλογος εἰμί , μηκέτι θύρα ὁ ἀδελφός ἀνοίγω , μήθω εἰμί κατά ψιλός παρά -