basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0655.1
ἔντας , ὡσπερ ἐρείσματος ἀσθενούς · τῆς δυνάμεως αὐτῶν τὴν βάρεϊ τῆς λύπης ἀποκλασθείσης . " Ο γὰρ ἐπὶ τῆς ψυχῆς ὀρᾶν ὑπάρχει , ὑπὸ τοῦ οἰκείου αὐτὴν καπνοῦ καταπνίγεσθαι , μὴ ὑπεξόντος , ἀλλὰ περὶ αὐτὴν εἰλωμένου · τοῦτο quasi καὶ ἐπὶ τῆς οἰκονομοῦσης τὸ ζῶον δυνάμεως γίνεσθαι · ἀπομαραίνεσθαι γὰρ ὑπὸ τῶν ὀδυνῶν καὶ κατασβέννεσθαι , μηδεμιᾶς γενομένης ἐπὶ τὸ ἔξω διαπνοῆς . Τίνος γὰρ ἕνεκεν ἐπὶ τῷ Λαζάρῳ ὁ Χριστὸς ἐδάκρυε ; τῶν ὀδυριτικῶν πάντως καὶ φιλοθρήνων τὸ ἀγαν περιπαθὲς καὶ ταπεινὸν ἐπανορθοῦμενος . " Ὅτι γὰρ οὐκ ἐμπαθὲς ἦν τὸ δάκρυον τοῦ Κυρίου , ἀλλὰ καὶ διδασκαλικόν , ἐκείθεν ὁρῶν · Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοιμήθη , ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν . Τίς δὲ ἡμῶν κοιμώμενον ἐδώρεται φίλον , ὃν μικρὸν ὑστέρων προσδοκᾷ διυπνίζειν ; Λάζαρε , δεῦρὸ ἔξω · καὶ ὁ νεκρὸς ἐξῆπομεῖτο , καὶ τὸ δεδεμένον περιεπάτει . Θαῦμα ἐν θαύματι · χειρίως δεδεδάται τοὺς πόδας , καὶ μὴ κωλύεσθαι πρὸς τὴν κίνησιν · μεῖζον γὰρ ἦν τὸ ἐνιαχὺ τοῦ ἐμποδίζοντος . Πῶς οὖν ὁ τὰ τοιαῦτα ἐνεργεῖν μέλλων , δακρύων ἀξίων τὸ συμβὰν ἐκρίνει ; " Η δῆλον , ὅτι πανταχόθεν ἡμῶν τὸ ἀσθενὲς ὑπερείδων , μέτρῳ τινὶ καὶ ὁρᾷ τὰ ἀνάγκαια περιέλαβε πάθη · τὸ μὲν ἀσυμπάθες ὡς θηριώδες ἐκκλίνων , τὸ δὲ φιλόλυπον καὶ πολυθρήνον ὡς ἀγεννὲς παραιτούμενος . " Ὁ δὲ Ἰώβ , τί ; μὴ ἀδαμάντινος ἦν τὴν καρδίαν ; μὴ ἐκ λίθου ἦν αὐτῷ παροιμὴ μετὰ τὴν σπλάγχνα ; " Ἐπεσον αὐτῷ δέκα παῖδες ἐν βραχεῖα καιροῦ ῥοπῇ , μιᾷ πληγῇ συντρεβέντες , καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τῆς θυμηδίας , ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀπολαύσεως , ἐπιχτασαίσαντος αὐτοῖς τοῦ διαβόλου τὸ οἴκημα . Εἶδε τραπέζαν αἵματι μεμιγμένην · εἶδε παῖδας διαφόρους μὲν κατὰ τὸν χρόνον ἀπογενθέντας , κοινὴ δὲ ὑπεξελθόντας τοῦ βίου ( 3 ) τὸ τέλος . Καὶ οὐκ ὠμωξεν , οὐ κατετέμνε κόμην , οὐκ ἀφήκε τινὰ φωνὴν ἀγεννῆ , ἀλλὰ τὴν δολῖμον ἐκείνην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀνυμνουμένην εὐχαριστίαν ἀπεφήθετο · " Ὁ Κύριος ἔδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλετο · ὡς τῷ Κυρίῳ εὐλόγημένον . Μὴ ἀσυμπάθης ὁ ἄνθρωπος ; Καὶ πῶς ; ὅς γε περὶ ἑαυτοῦ λέγει · " Ἐγὼ ἐκλαυσα ἐπὶ παντὶ θλιβομένῳ . " Ἄλλὰ ἄρα μὴ ἐψεῦδετο ταῦτα λέγων ; Καὶ μὴν μαρτυρεῖ αὐτῷ ἡ ἀλήθεια , ὅτι πρὸς ταῖς λοιπαῖς ἀρεταῖς καὶ ἀληθινὸς ἦν · " Ἀνθρώπος γὰρ , φησίν , ἀμώστος , δίκαιος , θεοσεβὴς , ἀληθινός . " Ἄλλ' οἱ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ὡσαὶς τισὶ πρὸς τὸ κατηφὲς πεποιημέναις καταθρονοῦσι , καὶ μελελγορεῖς ἐκτρέχον ἐαυτῶν τὰς ψυχὰς ἐπιτηδεύουσι · καὶ ὡσπερ τῶν τραγῳδῶν ἰδίων ἐστὶ τὸ ἀνάπλασμα καὶ ἡ σκηνή , μεθ' ἧς τὰ θέατρα καταλαμβάνουσιν · οὕτως οὖνται προσήκειν καὶ τῷ πενθούντι πρᾶπον εἶναι σχῆμα , μέλαν ἱμάτιον , καὶ σύμμεχρον κόμην , καὶ σχότος ἐν οἴκῳ , καὶ βύπτον , καὶ κόνιν , καὶ μέλος στυγνόν , ἀεὶ νεαρὸν τῆς λύπης τὸ τραῦμα τῇ ψυχῇ
Lemmas: εἷς , ὡς ἔρεισμα ἀσθενής · ὁ δύναμις αὐτός ὁ βάρος ὁ λύπη ἀποκλάω . " ὁ γάρ ἐπί ὁ Ψυχή ὁράω ὑπάρχω , ὑπό ὁ οἰκεῖος αὐτός καπνός καταπνίγω , μή ὑπέξειμι , ἀλλά περί αὐτός εἴλω · οὗτος quasi καί ἐπί ὁ οἰκονομέω ὁ ζῷον δύναμις γίγνομαι · ἀπομαραίνομαι γάρ ὑπό ὁ ὀδύνη καί κατασβέννυμι , μηδείς γίγνομαι ἐπί ὁ ἔξω διαπνοή . τίς γάρ ἕνεκα ἐπί ὁ Λάζαρος ὁ Χριστός δάκρυ ; ὁ οδυριτικως πάντως καί φιλόθρηνος ὁ ἄγαν περιπαθής καί ταπεινός ἐπανορθόω . " ὅτι2 γάρ οὐ ἐμπαθής εἰμί ὁ δάκρυ ὁ κύριος , ἀλλά καί διδασκαλικός , ἐκεῖθεν ὁράω · Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω , ἀλλά πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός . Τῖς δέ ἐγώ κοιμάω δωρέω φίλος , ὅς μικρός ὕστερος προσδοκάω διυπνίζω ; Λάζαρος , δεῦρο ἔξω · καί ὁ νεκρός ἐξάπτω , καί ὁ δήω περιπατέω . Θαύμας ἐν θαῦμα · χειριάω δατέομαι ὁ πούς , καί μή κωλύω πρός ὁ κίνησις · μείζων γάρ εἰμί ὁ ἐνιαχὺ ὁ ἐμποδίζω . Πῶς οὖν ὁ ὁ τοιοῦτος ἐνεργέω μέλλω , δάκρυ ἄξιος ὁ συμβαίνω ἐκρινέω ; " ὁ δῆλος , ὅτι πανταχόθεν ἐγώ ὁ ἀσθενής ὑπερείδω , μέτρον τις καί ὁράω ὁ ἀναγκαῖος περιλαμβάνω πάθος · ὁ μέν ασυμπαθής ὡς θηριώδης ἐκκλίνω , ὁ δέ φιλόλυπος καί πολύθρηνος ὡς ἀγεννής παραιτέομαι . " ὁ δέ Ἰώβ , τίς ; μή ἀδαμάντινος εἰμί ὁ Καρδία ; μή ἐκ λίθος εἰμί αὐτός παροιμὴ μετά ὁ σπλάγχνον ; " πίπτω αὐτός δέκα παῖς ἐν βραχύς καιρός ῥοπή , εἷς πλήσσω συντρεβέντες , καί ἐν ὁ οἶκος ὁ θυμηδία , ἐν ὁ καιρός ὁ ἀπόλαυσις , ἐπιχτασαίσαντος αὐτός ὁ διάβολος ὁ οἴκημα . εἶδον τράπεζα αἷμα μίγνυμι · ὁράω παῖς διάφορος μέν κατά ὁ χρόνος ἀπογίγνομαι , κοινός δέ ὑπεξέρχομαι ὁ βίος ( 3 ) ὁ τέλος . καί οὐ οἰμώζω , οὖον κατατέμνω κόμη , οὐ ἀφίημι τις φωνή ἀγεννής , ἀλλά ὁ δολιμος ἐκεῖνος καί παρά πᾶς ἀνύω εὐχαριστία ἀποφαίνω · " ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος εὐλογέω . μή ασυμπαθής ὁ ἄνθρωπος ; καί πῶς ; ὅς γε περί ἑαυτοῦ λέγω · " ἐγώ καλέω ἐπί πᾶς θλίβω . " ἀλλά ἄρα μή ψεύδω οὗτος λέγω ; καί μήv μαρτυρέω αὐτός ὁ ἀλήθεια , ὅτι πρός ὁ λοιπός ἀρετή καί ἀληθινός εἰμί · " Ἄνθρωπος γάρ , φημί , ἀμώστος , δίκαιος , θεοσεβής , ἀληθινός . " ἄλλος ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος ὠθέω τις πρός ὁ κατηφής ποιέω καταθρῴσκω , καί μελελγορεω ἐκτρέχω ἑαυτοῦ ὁ ψυχή ἐπιτηδεύω · καί ὡς ὁ τραγῳδέω ἴδιος εἰμί ὁ ἀνάπλασμα καί ὁ σκηνή , μετά ὅς ὁ θέατρον καταλαμβάνω · οὕτως οὖς προσήκω καί ὁ πενθέω πίμπρημι εἰμί σχῆμα , μέλας ἱμάτιον , καί σύμμεχρον κόμη , καί σχοος ἐν οἶκος , καί βύπτον , καί κόνις , καί μέλος στυγνός , ἀεί νεαρός ὁ λύπη ὁ τραῦμα ὁ Ψυχή