basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0667.2
2 . Ὁ τοίνυν ἔχων ἐν ἐξουσίᾳ τὴν τοῦ κακοῦ θεραπείαν , ἔχων δὲ ὑπερθεῖσθαι , εἰκῶς ἂν ἐν τῷ τῶν αὐτοχειρῶν καταδικάζοιτο . Καὶ τὸν προεστῶτα δὲ μὴ ἐπαίρεσθαι τῷ ἀξιώματι , ἵνα μὴ ἐκπίπτῃ τοῦ μακαρισμοῦ τῆς ταπεινοφροσύνης . Οὐ γὰρ δὴπου βασιλεῖα ( 7 ) μὲν τις ὑπηρετῶν μέγα φρονήσει , διὰ τὸ ἐν τῇδε τῇ τάξει τῆς ὑπηρεσίας τετάχθαι · Θεῷ δὲ καταξιωθείς λατρεύειν , ἀλλοχόθεν τοὺς ἐπαίνους ἑαυτῷ περινοήσει , ὡς οὐκ ἀρκοῦσας αὐτῷ τῆς ἐπικλήσεως τοῦ Κυρίου πρὸς πᾶσαν δόξαν καὶ περιφάνειαν ὑπερβολήν ; Ἄρκει γὰρ ἡμῖν πρὸς πᾶσαν ἀξίωμα τὸ τηλικούτου ἀπεδότου δούλους ἡμᾶς ὀνομάζεσθαι . Καὶ ὡσπερ οὐδὲ σέβειν ἄλλο τι παρὰ τὸν Θεὸν προσήκει , οὕτως οὐδὲ ἐπὶ ἄλλον ἐλπίζειν ἢ ἐπὶ τὸν Θεὸν τὸν πάντων Κύριον . Ὁ γὰρ ἐπ᾽ ἀνθρώπων ἐλπίζων , ἢ ἐπ᾽ ἄλλο τι τῶν κατὰ τὸν βίον μεταχειριζόμενος , οἷον ἐπὶ δυναστείαν , ἢ χρήματα , ἢ τι τῶν παρὰ τοῖς πολλοῖς νομιζομένων εἶναι λαμπρῶν , οὐ δύναται εἰπεῖν · Κύριε ὁ Θεός μου , ἐπὶ σοὶ ἤλπισα . Παράγγελμα γὰρ ἐστὶ μὴ ἐλπίζειν ἐπ᾽ ἄρχοντας , καὶ , Ἐπικατάρατος ἄνθρωπος ὃς τῇ ἀνθρώπῳ ἔχει ἐπ᾽ ἀνθρώπου . Μακάριος οὖν τῷ ὄντι , ὁ μηδενὶ τῶν κατὰ τὸν βίον ὑψηλῶν ἐπαγαλλόμενος , ἀλλὰ Θεὸν ἔχων ( 8 ) τὴν ἑαυτοῦ δόξαν , ὁ καύχημα ἑαυτοῦ ἔχων τὸν Θεόν · ὁ δυνάμενος λέγειν κατὰ τὸν Ἀπόστολον · Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι , εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ . Εἰ γὰρ ὁ δεῖνα μέγα φρονεῖ , ὅτι δοῦλός ἐστι βασιλέως , τιμώμενος παρ᾽ αὐτῷ τὰ μεγάλα , πόσῳ σοι προσῆκεν ἐπὶ σαυτῷ μεγαλυνθῆναι , ὅτι δοῦλός εἶ τοῦ μεγάλου βασιλέως , προσκληθεὶς παρ᾽ αὐτοῦ εἰς τὴν ἄκραν οἰκειότητα ; Ὁ γὰρ ἀληθῶς ἄρχων , οὐχ ἐκ τῶν ἐξωθεν συμβόλων γνωρίζεται , οἷον πορφύρας , χλανίδος , καὶ διαδήματος · ἀλλ᾽ ἐκ τοῦ ἔχειν τὴν ἀρχικὴν ἀρετήν . Ὁ δὲ ἀρχόμενος ὑπὸ τῶν ἡδονῶν , καὶ ἀγόμενος ἐπιθυμίαις πολλαῖς , δοῦλος ὤν τῆς ἁμαρτίας , ἀνεπίτηδειος πρὸς τὸ ἄρχειν καθέστηκε . Καὶ τὸ μὲν τοὺς ἀντεινόντας ὑπὸ χεῖρα λαμβάνειν , ἀνδρείου τε καὶ ἄρχοντος ὡς ἀληθῶς · τὸ δὲ τοῖς ὑποπεπτωκόσι χρηστον
Lemmas: 2 . ὁ τοίνυν ἔχω ἐν ἐξουσία ὁ ὁ κακός θεραπεία , ἔχω δέ ὑπερθέω , ἵημι εἄν ἐν ὁ ὁ αυτόχειρας καταδικάζω . καί ὁ προίστημι δέ μή ἐπαίρω ὁ ἀξίωμα , ἵνα μή ἐκπίπτω ὁ μακαρισμός ὁ ταπεινοφροσύνη . οὖον γάρ δήπου βασιλεία ( 7 ) μέν τις ὑπηρέτης μέγας φρόνησις , διά ὁ ἐν ὅδε ὁ τάξις ὁ ὑπηρεσία τάσσω · Θεός δέ καταξιόω λατρεύω , ἀλλοχόθεν ὁ ἔπαινος ἑαυτοῦ περινόησις , ὡς οὐ ἀρκέω αὐτός ὁ ἐπίκλησις ὁ κύριος πρός πᾶς δόξα καί περιφάνεια ὑπερβολή ; ἀρκέω γάρ ἐγώ πρός πᾶς ἀξίωμα ὁ τηλικόσδε ἀποδίδωμι δοῦλος ἐγώ ὀνομάζω . καί ὡς οὐδέ σέβω ἄλλος τίς παρά ὁ θεός προσήκω , οὕτως οὐδέ ἐπί ἄλλος ἐλπίζω ἢ ἐπί ὁ θεός ὁ πᾶς κύριος . ὁ γάρ ἐπί ἄνθρωπος ἐλπίζω , ἢ ἐπί ἄλλος τίς ὁ κατά ὁ βίος μεταχειρίζω , οἷος ἐπί δυναστεία , ἢ χρῆμα , ἢ τίς ὁ παρά ὁ πολύς νομίζω εἰμί λαμπρός , οὖον δύναμαι εἶπον · κύριος ὁ Θεός ἐγώ , ἐπί σύ ἐλπίζω . παράγγελμα γάρ εἰμί μή ἐλπίζω ἐπί ἄρχω , καί , ἐπικατάρατος ἄνθρωπος ὅς ὁ ἄνθρωπος ἔχω ἐπί ἄνθρωπος . Μακάριος οὖν ὁ εἰμί , ὁ μηδείς ὁ κατά ὁ βίος ὑψηλός ἐπαγάλλομαι , ἀλλά θεός ἔχω ( 8 ) ὁ ἑαυτοῦ δόξα , ὁ καύχημα ἑαυτοῦ ἔχω ὁ Θεός · ὁ δύναμαι λέγω κατά ὁ ἀπόστολος · ἐμός δέ μή γίγνομαι καυχάομαι , εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ Χριστός . εἰμί γάρ ὁ Δεῖνα μέγας φρονέω , ὅτι δοῦλος εἰμί βασιλεύς , τιμάω παρά αὐτός ὁ μέγας , πόσος σύ προσήκω ἐπί σεαυτοῦ μεγαλύνω , ὅτι δοῦλος εἰμί ὁ μέγας βασιλεύς , προσκαλέω παρά αὐτός εἰς ὁ ἄκρος οἰκειότης ; ὁ γάρ ἀληθής ἄρχω , οὐ ἐκ ὁ ἐξωθεν σύμβολον γνωρίζω , οἷος πορφύρα , χλανίς , καί διάδημα · ἀλλά ἐκ ὁ ἔχω ὁ ἀρχικός ἀρετή . ὁ δέ ἄρχω ὑπό ὁ ἡδονή , καί ἄγω ἐπιθυμία πολύς , δοῦλος εἰμί ὁ ἁμαρτία , ἀνεπιτήδειος πρός ὁ ἄρχω καθίστημι . καί ὁ μέν ὁ ἀντείνω ὑπό χείρ λαμβάνω , ἀνδρεῖος τε καί ἄρχω ὡς ἀληθής · ὁ δέ ὁ ὑποπίπτω χρηστός