basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0583.1
A αὐτῷ ἡ διάθεσις τοῦ εἰπόντος · Ὅς γλυκέα τῷ λάρυγγί μου τὰ λόγια σου · ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου · καὶ εἰ μὴ ζημὶαν μεγάλην ἡγεῖται τὴν ἀργίαν · ἡ διορθωσάτω , ἡ ἐξαρθῆτω ( 5 ) , ἵνα μὴ μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα διοίσῃ . Οὓς γὰρ τὰ κοινὰ ἐπίτιμα οὐ σωφρονίζει , οὔτε τὸ εἰργέσθαι τῶν εὐχῶν ἄγει εἰς μετάνοιαν , ἀνάγκη τοὺς παρὰ τοῦ Κυρίου δοθεῖσι κανόσιν ὑποβάλλειν · γέγραπται γὰρ · Ἐὰν ὁ ἀδελφός σου ἀμάρτῃ , ἐλέγξον αὐτὸν μεταξύ σου καὶ αὐτοῦ ( 6 ) · εἰρ σου μὴ ἀκούσῃ , παράλαβε μετὰ σεαυτοῦ καὶ ἄλλον · κὰρ δὲ μηδὲ οὕτως , εἰπὲ τῇ Ἐκκλησίᾳ · εἰρ δὲ καὶ τῆς Ἐκκλησίας πυρακούσῃ , ἔστω σοι ὡς ὁ ἐθνικός καὶ ὁ τελῶνης . Ὁ γοῦν ἐγένετο καὶ ἐπὶ τοῦδε . Ἄπαξ ἐνεκλήθη , ἐπὶ ἑνὸς καὶ δευτέρου διηλέχθη , τρίτον ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας . Ἐπεὶ οὖν διεμαρτυράμεθα αὐτῷ , καὶ οὐκατεδέξατο , λοιπὸν ἔσται ἐκκείμενος , καὶ διαγεθῆτω πᾶσῃ τῇ πόλει , ἀπρόδεκτον αὐτὸν εἶναι πρὸς πᾶσαν κοινωνίαν χρήσεως βιωτικῆς · ὡς ἐκ τοῦ μὴ συναναμιγνύσθαι ἡμᾶς αὐτῷ , γίνεσθαι παντελῶς κατάδρομα τοῦ διαβόλου . Ὡσπερ γὰρ τῶν παίδων οἱ νήπιοι , καταλιγωρούντες τῶν μαθημάτων , μετὰ τὰς μάστιγας , ἃς διδάσκαλοι αὐτοὺς ἡ παιδαγωγοὶ προσάγουσι , προσχετέροροι δέγονται τὰ διδάγματα · καὶ ὁ αὐτὸς λόγος πρὸ μὲν τῶν πληγῶν οὐκ ἠκούετο , μετὰ δὲ τὰς ἐκ τῶν μαστίγων ὀδύνας ἄρτι τῶν ὀπῶν διανοιγέντων , καὶ παραδεχθῆ τῇ ἀκοῇ καὶ παρεῖλη τῇ μνήμῃ · οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν παρακουόντων τῆς θείας διδασκαλίας καὶ καταφροντικῶς πρὸς τὰς ἐντολὰς διακειμένων συμβαίνει . Ἐπειδὰν ἐπαχθῇ αὐτοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡ παιδεία , τότε δὴ μῶις τὰ δεὶ λαλούμενα καὶ δεὶ παρακούομενα τῶν τοῦ Θεοῦ προσταγμάτων , ὡς πρῶτον ἐμπesonτα αὐτῶν ταῖς ἀκοαῖς , παρεδέχθη , κατὰ τὸν λέγοντα , ὅτι Ἡ παιδεία Κυρίου ἀνοίγει μου τὰ ὦτα .
Lemmas: A αὐτός ὁ διάθεσις ὁ εἶπον · ὅς γλυκύς ὁ λάρυγξ ἐγώ ὁ λόγιος σύ · ὑπέρ μέλι ὁ στόμα ἐγώ · καί εἰμί μή ζημία μέγας ἡγέομαι ὁ ἀργία · ὁ διορθόω , ὁ ἐξαίρω ( 5 ) , ἵνα μή μικρός ζύμη ὅλος ὁ φύραμα διαφέρω . ὅς γάρ ὁ κοινός ἐπίτιμος οὖον σωφρονίζω , οὔτε ὁ εἴργω ὁ εὖχος ἄγω εἰς μετάνοια , ἀνάγκη ὁ παρά ὁ κύριος δίδωμι κανών ὑποβάλλω · γράφω γάρ · ἐάν ὁ ἀδελφός σύ ἁμαρτάνω , ἐλέγχω αὐτός μεταξύ σύ καί αὐτός ( 6 ) · ΕΙΡ σύ μή ἀκούω , παραλαμβάνω μετά σεαυτοῦ καί ἄλλος · κατά δέ μηδέ οὕτως , εἶπον ὁ ἐκκλησία · ΕΙΡ δέ καί ὁ ἐκκλησία πυράζω , ἵστημι σύ ὡς ὁ ἐθνικός καί ὁ τελώνης . ὁ γοῦν γίγνομαι καί ἐπί ὅδε . ἅπαξ ἐγκαλέω , ἐπί εἷς καί δύο διαλέγω , τρίτος ἐπί ὁ ἐκκλησία . ἐπεί οὖν διαμαρτύρομαι αὐτός , καί οὐκατεδέξατο , λοιπός εἰμί ἔκκειμαι , καί διαγίγνομαι πᾶς ὁ πόλις , ἀπρόδεκτον αὐτός εἰμί πρός πᾶς κοινωνία χρῆσις βιωτικός · ὡς ἐκ ὁ μή συναναμείγνυμι ἐγώ αὐτός , γίγνομαι παντελῶς κατάδρομος ὁ διάβολος . ὡς γάρ ὁ παῖς ὁ νήπιος , καταλιγωρούντες ὁ μάθημα , μετά ὁ μάστιξ , ὅς διδάσκαλος αὐτός ὁ παιδαγωγός προσάγω , προσχετεροροος δέχομαι ὁ δίδαγμα · καί ὁ αὐτός λόγος πρό μέν ὁ πληγή οὐ ἀκούω , μετά δέ ὁ ἐκ ὁ μάστιξ ὀδύνη ἄρτι ὁ ὄψ διανοίγω , καί παραδείκνυμι ὁ ἀκοή καί παραιρέω ὁ μνήμη · οὗτος καί ἐπί ὁ παρακούω ὁ θεῖος διδασκαλία καί καταφροντικῶς πρός ὁ ἐντολή διάκειμαι συμβαίνω . ἐπειδάν ἐπάγω αὐτός παρά ὁ Θεός ὁ παιδεία , τότε δή μιῶς ὁ δεῖ λαλέω καί δεῖ παρακούω ὁ ὁ Θεός πρόσταγμα , ὡς πρῶτος ἐμπίπτω αὐτός ὁ ἀκοή , παραδείκνυμι , κατά ὁ λέγω , ὅτι ὁ παιδεία κύριος ἀνοίγω ἐγώ ὁ οὖς .