basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0611.2
4 . Ποῖα οὖν τῶν ἁμαρτημάτων συγγνώμην ἔχειν δύναται παρὰ τῷ Θεῷ ; πῶσα δὲ καὶ πηλῖχα ἁμαρτήσας τις , ὑπεύθυνος γίνεται τῷ κρίματι τῆς ἀπειθείας ; Οὐτὲ ἐν τῷ πλήθει τῶν ἁμαρτησθέντων , οὐδὲ ἐν τῷ μεγέθει τῶν ἁμαρτημάτων , ἐν μόνῃ τῇ παραβάσει οὐδενούστου προστάγματος σαφὲς κρίνόμεν ( 5 ) τὴν πρὸς Θεὸν ἀπειθείαν , καὶ κοινὸν κατὰ πάντας , παρακοῆς τοῦ Θεοῦ τὸ κρίμα εὑρίσκομεν , τὰς θείας ἀναλαβόντες Γραφάς . Ἐν μὲν τῇ Παλαιαῖ φθερόν ἐντεῦθεν τοῦ Ἄχαρ ἀναγιγνώσκοντες τέλος , ἢ τὴν κατὰ τὸν ἐν Σαββάτῳ ξύλα ἀναλέξαντα ἱστορίαν · ὧν ἐκάτερος οὐδὲν οὐδὲτεν ἄλλο οὐκ εἰς Θεὸν ἡμάρτηκας , οὐδ’ ἀνθρώπων ἐτήκηντο , οὐ μέγα , οὐ μικρὸν ὅλως , εὑρίσκεται . Ἄλλ’ ὁ μὲν ἐπὶ μόνῃ καὶ πρώτῃ τῶν ξύλων συλλογῇ ἀπαραίτητον δέδωκε τὴν δίκην . οὐδὲ μετανοίας τόπον εὕρων · προστάγματι γὰρ Θεοῦ παρὰ παντὸς τοῦ λαοῦ παραχρῆμα λιθοβολεῖται . Ὁ δὲ , ὅτι μόνον ὑπεῖλετό τι τῶν ἀναθημάτων , οὐπω δ’ εἰσενεχθέντων εἰς τὴν συναγωγὴν , οὐδὲ προσληφθέντων ὑπὸ τῶν ἐπιτεταγμένων καὶ τούταις · αἴτιος ἀπωλείας , οὐχ ἑαυτῷ μόνον , ἀλλὰ καὶ γαμετῇ καὶ τέκνοις , πρὸς δὲ καὶ αὐτῇ σκηνῇ , σὺν πᾶσι τοῖς ἰδίοις ἐγένετο . Ἐμελλε δὲ ἡδὴ θάτον καὶ τὸν λαὸν ἅπαντα , πυρὸς τρόπον , ἐπινέμεσθαι τῆς ἁμαρτίας τῷ κακῶν , καὶ ταῦτα , οὔτε εἰδὼς τὸ γεγονός , οὔτε συνεργωκότα τῷ ἁμαρτήσαντι , εἰ μὴ ταχέως ἐκ τῆς πτώσεως τῶν ἀnaireθέντων ἀνδρῶν συνετρίβη μεν ὁ λαὸς αἰσθόμενος τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ , ἔπεσε δὲ ἅμα τοῖς πρεσβυτέροις καταπασάμενος χεῶν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυῆ · καὶ οὕτω διὰ κλήρου συμπαρελὼς ὁ ἔνοχος τῇ εἰρημένῃ δόδωκε δίκην . Τί δὲ Μαρία ἡ ἀδελφὴ Μωυσέως ; Αὕτη κατὰ Μωυσέως ἐπειδὴ εἶπέ τι μόνον ἐν καταγνώσει μερεῖ , καὶ τοῦτο ἀληθὲς ( γυναῖκα γὰρ , φησίν , Αἰθιόπισσαν ἔλαβεν ἑαυτῷ ) , τοσαύτης ἐπιρᾴθη τῆς τοῦ Θεοῦ ἀγανακτήσεως , ὡς μηδ’ αὐτοῦ τοῦ Μωυσέως ἐκτείνοντος συγχωρηθῆναι αὐτῇ τῆς ἁμαρτίας τὸ ἐκτίμιον . Καὶ τί δεῖ περὶ τούτων λέ -
Lemmas: 4 . ποίας οὖν ὁ ἁμάρτημα συγγνώμη ἔχω δύναμαι παρά ὁ Θεός ; πάω δέ καί πηλίκος ἁμαρτάνω τις , ὑπεύθυνος γίγνομαι ὁ κρίμα ὁ ἀπείθεια ; οὔτε ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἁμαρτάνω , οὐδέ ἐν ὁ μέγεθος ὁ ἁμάρτημα , ἐν μόνος ὁ παράβασις οὐδενούστου πρόσταγμα σαφής κρίνω ( 5 ) ὁ πρός θεός ἀπείθεια , καί κοινός κατά πᾶς , παρακοή ὁ Θεός ὁ κρίμα εὑρίσκω , ὁ θεῖος ἀναλαμβάνω γραφή . ἐν μέν ὁ Παλαιός φθείρω ἐντεῦθεν ὁ Ἄχαρ ἀναγιγνώσκω τέλος , ἢ ὁ κατά ὁ ἐν σάββατον ξύλον ἀναλέγω ἱστορία · ὅς ἐκάς οὐδείς οὐδὲτεν ἄλλος οὐ εἰς θεός ἁμαρτάνω , οὐδέ ἄνθρωπος τήκω , οὖον μέγας , οὖον μικρός ὅλως , εὑρίσκω . ἄλλος ὁ μέν ἐπί μόνος καί πρῶτος ὁ ξύλον συλλογή ἀπαραίτητος δίδωμι ὁ δίκη . οὐδέ μετάνοια τόπος εὑρίσκω · πρόσταγμα γάρ Θεός παρά πᾶς ὁ λαός παραχρῆμα λιθοβολέω . ὁ δέ , ὅτι μόνος ὑπολείπω τίς ὁ ἀνάθημα , οὔπω δέ εἰσφέρω εἰς ὁ συναγωγή , οὐδέ προσλαμβάνω ὑπό ὁ ἐπιτάσσω καί τοῦτος · αἴτιος ἀπώλεια , οὐ ἑαυτοῦ μόνος , ἀλλά καί γαμετή καί τέκνον , πρός δέ καί αὐτός σκηνή , σύν πᾶς ὁ ἴδιος γίγνομαι . μέλλω δέ ἤδη θάω καί ὁ λαός ἅπας , πυρός τρόπος , ἐπινέμω ὁ ἁμαρτία ὁ κακός , καί οὗτος , οὔτε εἰδοί ὁ γίγνομαι , οὔτε συνεργωκότα ὁ ἁμαρτάνω , εἰμί μή ταχέως ἐκ ὁ πτῶσις ὁ ἀείδω ἀνήρ συντρίβω μέν ὁ λαός αἰσθάνομαι ὁ ὀργή ὁ Θεός , πίπτω δέ ἅμα ὁ πρέσβυς καταπάομαι χέω Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναυῆ · καί οὗτος διά κλῆρος συμπαραλαμβάνω ὁ ἔνοχος ὁ εἴρω δίδωμι δίκη . τις δέ Μαρία ὁ ἀδελφή Μωυσῆς ; Ἄτη κατά Μωυσῆς ἐπεί εἶπον τίς μόνος ἐν κατάγνωσις μέρος , καί οὗτος ἀληθής ( γυνή γάρ , φημί , Αἰθιοπίζω λαμβάνω ἑαυτοῦ ) , τοσοῦτος ἐπιρρέω ὁ ὁ Θεός ἀγανάκτησις , ὡς μηδέ αὐτός ὁ Μωυσῆς ἐκτείνω συγχωρέω αὐτός ὁ ἁμαρτία ὁ ἔκτιμος . καί τίς δεῖ περί οὗτος λεʹ -