basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0647.1
A νέσεως τῷ τῆς φύσεως ἀναγκαίῳ νενομοθέτηται · ἡ δὲ ἔξοδος , καὶ ἡ ἐντεῦθεν ἀπαλλαγὴ , τιμία καὶ παριφανής , οὐ πάντων ἀνθρώπων , ἀλλὰ τῶν ὁσίως καὶ δικαίως τὸν ἐνταῦθα βίον διενεχθέντων . Τίμιος γὰρ ὁ θάνατος , οὐχὶ τιμὰ τῶν ἀνθρώπων ἡ γένεσις · Σπελῆσεται γὰρ , φησίν , ἐν ἀτιμίᾳ , ἐγείρεται ἐν δόξῃ · σπελῆσεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθορίᾳ . Καὶ ὅτε μὲν Ἰουδαϊκῶς ἀπέθανον οἱ ἄνθρωποι , βδελυκτὰ ἦν τὰ σῶματα · ὅτε δὲ ὑπὲρ Χριστοῦ ὁ θάνατος , τιμὰ τὰ λείψανα τῶν ὁσίων αὐτοῦ . Πρὸ τοῦτο ἐλέγετο τοῖς ἱερεῦσι καὶ τοῖς Ναζιραίοις τὸ , Οὐ μιανθήσεται ἐπ' οὐδενὶ τεθνηκότι · καὶ τὸ , Ἔὰν τις ἀψῆται νεκροῦ , ἀκάθαρτος ἔσται · καὶ τὸ , Πλυννεῖς σεαυτοῦ ( 6 ) τὰ ἱμάτια . Νῦν δὲ ὁ ἀψάμενος ὀστέου μάρτυρος , λαμβάνει τινὰ μετοψίαν ἀγιασμοῦ ἐκ τῆς τοῦ σώματος παρεδραμένης χάριτος . Τίμιος γὰρ ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τῶν ὁσίων αὐτοῦ . Σύγκρινον τοίνυν τῇ γενέσει τὸν θάνατον , καὶ παύσαι ὀδυρόμενος τὸν τῆς ἀτιμίας ἀπαλλαγσόμενον . Δικαίως μὲν γὰρ συστρῆναι καὶ συναγαλλιάσθαι ὁ θεῖος λόγος ἡμῖν ἐπιτρέπει · τοῖς δ' ἐκ μετανοίας ἀφιεῖσι δάκρυσιν , συμπενεῖν καὶ συνοδυρᾶσθαι · καὶ τοὺς ἀνάλγητος διακειμένους ἀποκλαίειν , ὅτι οὐδὲ ἴσασι πῶς ἀπόλλυνται . Οὐχὶ δὲ ἐπὶ θανάτῳ ἀνθρώπων κατακλαύσαντα , καὶ συνεκδορῆσαντα ( 7 ) τοῖς πενθοῦσι , πληρωτὴν προσήκει νομίζειν εἶναι τῆς ἐντολῆς . Οὐδὲ γὰρ ἰατρὸν ἐπαίνω , τὸν ἀντὶ τοῦ βοηθεῖν τοῖς κάμνουσιν , ἑαυτὸν τῶν νοσημάτων ἀναπηπλᾶμενον . Οὕτω καὶ ὁ Δαβὶδ τὸν φίλον ὀλουργὸμενος Ἰωνάθαν , συναπεθρήνησε καὶ τὸν ἐχθρὸν ἐαυτοῦ , Ἀλγῶ ἐπὶ σέ , λέγων , ἀδελφέ Ἰωνάθαν · καὶ , Θυμιάτερες Ἱερουσαλὴμ , θρηνήσατε ἐπὶ Σαούλ . Τὸν μὲν γὰρ θρηνεῖ , ὡς ἐναποθανόντα τῇ ἀμαρτίᾳ · τὸν δὲ Ἰωνάθαν , ὡς μέχρι παντὸς αὐτῷ κοινωνήσαντα τοῦ βίου .
Lemmas: A νέση ὁ ὁ φύσις ἀναγκαῖος νομοθετέω · ὁ δέ ἔξοδος , καί ὁ ἐντεῦθεν ἀπαλλαγή , τίμιος καί παριφαινω , οὖον πᾶς ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ ὅσιος καί δικαίως ὁ ἐνταῦθα βίος διαφέρω . Τίμιος γάρ ὁ θάνατος , οὐ τιμή ὁ ἄνθρωπος ὁ γένεσις · Σπελῆσεται γάρ , φημί , ἐν ἀτιμία , ἐγείρω ἐν δόξα · σπελῆσεται ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθορία . καί ὅτε μέν Ἰουδαϊκῶς ἀποθνῄσκω ὁ ἄνθρωπος , βδελυκτός εἰμί ὁ σῶμα · ὅτε δέ ὑπέρ Χριστός ὁ θάνατος , τιμή ὁ λείψανον ὁ ὅσιος αὐτός . πρό οὗτος λέγω ὁ ἱερεύς καί ὁ ναζιραῖος ὁ , οὖον μιαίνω ἐπί οὐδείς θνῄσκω · καί ὁ , ἔαν τις ἅπτω νεκρός , ἀκάθαρτος εἰμί · καί ὁ , πλύνω σεαυτοῦ ( 6 ) ὁ ἱμάτιον . νῦν δέ ὁ ἅπτω ὀστέον μάρτυς , λαμβάνω τις μετοψια ἁγιασμός ἐκ ὁ ὁ σῶμα παρατρέχω χάρις . Τίμιος γάρ ἐναντίος κύριος ὁ θάνατος ὁ ὅσιος αὐτός . συγκρίνω τοίνυν ὁ γένεσις ὁ θάνατος , καί παύω ὀδύρομαι ὁ ὁ ἀτιμία ἀπαλλάσσω . δίκαιος μέν γάρ συστρηνα καί συναγαλλιάω ὁ θεῖος λόγος ἐγώ ἐπιτρέπω · ὁ δέ ἐκ μετάνοια ἀφίημι δάκρυ , συμπίνω καί συνοδύρομαι · καί ὁ ἀνάλγητος διάκειμαι ἀποκλαίω , ὅτι οὐδέ οἶδα πῶς ἀπόλλυμι . οὐ δέ ἐπί θάνατος ἄνθρωπος κατακλαίω , καί συνεκδορῆσαντα ( 7 ) ὁ πενθέω , πληρωτής προσήκω νομίζω εἰμί ὁ ἐντολή . οὐδέ γάρ ἰατρός ἔπαινος , ὁ ἀντί ὁ βοηθέω ὁ κάμνω , ἑαυτοῦ ὁ νόσημα ἀναπάλλω . οὕτως καί ὁ Δαυίδ ὁ φίλος ὀλουργὸμενος Ἰωνάθαν , συναπεθρήνησε καί ὁ ἐχθρός ἑαυτοῦ , ἀλγέω ἐπί σός , λέγω , ἀδελφός Ἰωνάθαν · καί , Θυμιάτερες Ἱεροσόλυμα , θρηνέω ἐπί Σαῦλος . ὁ μέν γάρ θρηνέω , ὡς ἐναποθνῄσκω ὁ ἁμαρτία · ὁ δέ Ἰωνάθαν , ὡς μέχρι πᾶς αὐτός κοινωνέω ὁ βίος .