basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0617.2
10 . Οὐτω γὰρ καὶ τὸ ῥόδον ἄνευ ἀκάνθης ἦν τὴν ἀρχὴν βλαστοῦν , ὑπὲρ δὲ τῷ κάλλει τοῦ ἀνθους ἡ ἀκανθα παρεξεῦχθη , ἵνα τῷ τερπνῷ τῆς ἀπολαύσεως ἐγγύθεν ἔχωμεν παρακειμένην τὴν λύπην , μεμνημένοι τῆς ἁμαρτίας , δι’ ἣν ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἡμῖν ἡ γῆ ἀνατέλλειν κατεδικάσθη . Ἄλλ’ ἡ τῶν παθῶν κακία , διὰ τῆς περὶ Θεοῦ ἀγνοίας , ἀδόκιμον γνώσιν ἐνέθισεν . Ὁ μὲν γὰρ μέγας ἀθλητὴς Ἰωβ , παντοίους ὑπομείνας πειρασμούς , οὐκ ἠγνοεὶ ὁπόθεν αὐτῷ τοῦτ’ ἐγένετο . Διὸ ἔλεγε · Βέλη γὰρ Κυρίου ἐν τῷ σώματί μου ἐστίν , ὧν ὁ θυμὸς ἐκπίνει μου τὸ αἷμα . Ὁ δὲ Δαβὶδ ἐπειδὴ περὶ τὴν ψυχὴν αὐτὴν ἐνενοστίχει , αὐτὸς ἑαυτὸν ἐτιμωρεῖτο , παντοίαις ὑποβάλλων κολάσεσιν ἐν τοῖς τῆς ἐξομολογήσεως τρόποις . Ὅτι γὰρ τὰ βέλη σου ἐνεσκήσαν μοι , φησί , καὶ ἐπεστίρησας ἐπ’ ἐμὲ τὴν χεῖρά σου . Οὐκ ἔστιν ἱασὶς ἐν τῇ σαρκί μου ἀπὸ προσώπου τῆς ὀργῆς σου . Οὐκ ἔστιν εἰρήνη τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου . Καὶ μοι δοκεῖ τὰ ἐνταῦθα λεγόμενα βέλη λογικὰ εἶναι · μᾶλλον δὲ αὐτοὺς τοὺς τοῦ Θεοῦ λόγους , νύττοντας καὶ πτιρώσκοντας αὐτοῦ τὴν ψυχὴν , καὶ τὴν συνείδησιν αὐτοῦ τιμωρουμένους καὶ κολάζοντας . Ἐπεὶ τοσοῦτος ἦν ( 5 ) ὁ ἀνὴρ , καὶ τοσοῦτον πεπυχηκὼς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , αἰσχρὰ πράξει ἑαυτὸν ἐξέθηκεν . Ἐπειδὴ γὰρ ἀρρακτος εὑρεθείς , οὐκ ἀνέστη πρὸς τὰ τοῦ πονηροῦ πεπυρωμένα βέλη , εἰκῶς τὴν ψυχὴν τραυδεῖς , ἑλῶ τῇ ἐπιθυμίᾳ . Ὡσπερ δὲ τὰ τοῦ διαβόλου βέλη , τὰ ἕλκη τὰ ἐπιτεθέντα τῷ Ἰωβ κατὰ τὸ σῶμα αὐτοῦ , ἐπειδὴ κατὰ συγχώρησιν ἐγένετο τοῦ Θεοῦ , βέλη Κυρίου ὠνόμασεν , εἰπών , Βέλη γὰρ Κυρίου ἐν τῷ σώματί μου ἐστίν , ὧν ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐκπίνει μου τὸ αἷμα · οὕτως εἰκὼς καὶ τὴν Δαβὶδ ἐνταῦθα βέλη Κυρίου εἴρηχέναι , ἕπει κατὰ συγχώρησιν τοῦ Κυρίου κατεστρατεύσατο αὐτὸν ὁ ἀντίπαλος , ἵνα μάθῃ μὴ λέγειν · Οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα . Ἐπειδὴ γὰρ τῇ χάριτι τοῦ Θεοῦ δυναμοῦμενος , μέγα ἐφ’ ἑαυτῷ ἐφρόνει ποτε , ὡς ἀπαιυθαδιάσθαι καὶ εἰπεῖν , Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ εὐθυρίᾳ μου · Οὐ μὴ σαλευθῶ εἰς τὸν αἰῶνα · τοῦτοῦ χάριν εἰκῶτως παρεδόθη τῷ πειράζοντι , ὅ τῇ ψυχῇ αὐτοῦ καθεψάμενος , μειζόνως αὐτῷ ἢ τῷ Ἰωβ ἐξῆμλῶσεν .
Lemmas: 10 . οὗτος γάρ καί ὁ ῥόδον ἄνευ ἄκανθα εἰμί ὁ ἀρχή βλαστόω , ὑπέρ δέ ὁ κάλλος ὁ ἄνθος ὁ ἄκανθα παρεκχέω , ἵνα ὁ τερπνός ὁ ἀπόλαυσις ἐγγύθεν ἔχω παράκειμαι ὁ λύπη , μιμνήσκω ὁ ἁμαρτία , διά ὅς ἄκανθα καί τρίβολος ἐγώ ὁ γῆ ἀνατέλλω καταδικάζω . ἄλλος ὁ ὁ πάθος κακία , διά ὁ περί Θεός ἄγνοια , ἀδόκιμος γνῶσις ἐντίθημι . ὁ μέν γάρ μέγας ἀθλητής Ἰώβ , παντοῖος ὑπομένω πειρασμός , οὐ ἀγνοέω ὁπόθεν αὐτός οὗτος γίγνομαι . Διὸ λέγω · Βέλη γάρ κύριος ἐν ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί , ὅς ὁ θυμός ἐκπίνω ἐγώ ὁ αἷμα . ὁ δέ Δαυίδ ἐπεί περί ὁ ψυχή αὐτός ενενοστιχεω , αὐτός ἑαυτοῦ τιμωρέω , παντοῖος ὑποβάλλω κόλασις ἐν ὁ ὁ ἐξομολόγησις τρόπος . ὅτι2 γάρ ὁ βέλος σύ ἐνίημι ἐγώ , φημί , καί ἐπεστίρησας ἐπί ἐγώ ὁ χείρ σύ . οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ὀργή σύ . οὐ εἰμί εἰρήνη ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἁμαρτία ἐγώ . καί ἐγώ δοκέω ὁ ἐνταῦθα λέγω βέλος λογικός εἰμί · μᾶλλον δέ αὐτός ὁ ὁ Θεός λόγος , νύσσω καί πτιρώσκοντας αὐτός ὁ ψυχή , καί ὁ συνείδησις αὐτός τιμωρέω καί κολάζω . ἐπεί τοσοῦτος εἰμί ( 5 ) ὁ ἀνήρ , καί τοσοῦτος πεπυχηκὼς ὑπό ὁ Θεός , αἰσχρός πρᾶξις ἑαυτοῦ ἐκτίθημι . ἐπεί γάρ ἀρρακτος εὑρίσκω , οὐ ἀνίστημι πρός ὁ ὁ πονηρός πυρόω βέλος , ἵημι ὁ ψυχή τραυδηω , ἐλαύνω ὁ ἐπιθυμία . ὡς δέ ὁ ὁ διάβολος βέλος , ὁ ἕλκος ὁ ἐπιτίθημι ὁ Ἰώβ κατά ὁ σῶμα αὐτός , ἐπεί κατά συγχώρησις γίγνομαι ὁ Θεός , βέλος κύριος ὀνομάζω , εἶπον , Βέλη γάρ κύριος ἐν ὁ σῶμα ἐγώ εἰμί , ὅς ὁ θυμός αὐτός ἐκπίνω ἐγώ ὁ αἷμα · οὕτως ἔοικα καί ὁ Δαυίδ ἐνταῦθα βέλος κύριος ἔργω , ἕπω κατά συγχώρησις ὁ κύριος καταστρατεύω αὐτός ὁ ἀντίπαλος , ἵνα μανθάνω μή λέγω · οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών . ἐπεί γάρ ὁ χάρις ὁ Θεός δυναμόω , μέγας ἐπί ἑαυτοῦ φρονέω ποτός , ὡς απαιυθαδιοιδανω καί εἶπον , ἐγώ δέ εἶπον ἐν ὁ ευθυριον ἐγώ · οὖον μή σαλεύω εἰς ὁ αἰών · οὗτος χάρις εἰκῶτως παραδίδωμι ὁ πειράω , ὅς ὁ Ψυχή αὐτός καθέψω , μέγας αὐτός ἢ ὁ Ἰώβ ἐξῆμλῶσεν .