basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0630.4
1 . Χρὴ τὴν προσευχὴν μὴ ἐν συλλαβαῖς ἡμᾶς ἐκπληροῦν , ἀδελφοί , ἀλλὰ προαιρέσει · μᾶλλον ψυχῆς , καὶ πράξεισι ταῖς κατ’ ἀρετὴν παντὶ τῷ βίῳ παρεκτενόμεναις . Οὐδὲ γὰρ ἠγοῦμεθα τὸν Θεὸν τῆς διὰ τῶν λόγων ὑπομνήσεως δεῖσθαι , ἀλλ’ εἰδεῖναι καὶ μὴ αἰτούντων ἡμῶν τὰ χρήσιμα . Ἡ γὰρ θεία ἀκοὴ οὐ φωνῆς δεῖται πρὸς αἴσθησιν · οὔδε γὰρ καὶ ἐν τῷ κινήματι τῆς καρδίας γνωρίζει καὶ ἐπισκήπτει . Ἡ οὐχ ἀκούεις , ὅτι Μωϋσῆς μηδὲν φθεγγόμενος , ἀλλὰ τοῖς ἀλλήλοις ἑαυτοῦ στεναγμοῖς ἐντυγχάνων τῷ Κυρίῳ , ἠκούετο παρὰ τοῦ Κυρίου λέγοντος · Τί βοᾷς πρὸς μέ ; Οὐ δὲν τῷ βίῳ μὲν μηδὲν κατορθοῦντες , ἐν δὲ τῇ παρατάσει τῆς προσευχῆς νομίζοντες δικαιούσθαι , τούτων ἀκούετῃσαν τῶν ῥημάτων · Ὅταν τὰς χεῖρας ὑμῶν ἐκτείνητε πρὸς μέ , ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ’ ὑμῶν · καὶ ἂν πλῆθῃτε τὴν δέησιν , οὐχ εἰσακούσομαι ὑμῶν . Οὐ γὰρ ἀπλῶς τὰ ῥήματα τῆς προσευχῆς ὠφελεῖ , ἀλλὰ τὸ μετὰ σπουδαίας διαθέσεως ἀναπτεῖν . Ἐπεὶ καὶ ὁ Φαρισαῖος ταῦτα πρὸς ἑαυτὸν προσήγχετο , οὐχὶ πρὸς τὸν Θεόν · ἐπαψήγχετο γὰρ πρὸς ἑαυτὸν , ἐπεὶπερ ἐν ἀμαρτίᾳ τῆς ὑπερηφανίας ἔγνετο . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Σωτὴρ · Προσευχόμενοι δὲ μὴ βαττολογεῖτε , ὡς καὶ οἱ ἔθνη · δοκοῦσι γὰρ , ὅτι ἐν τῇ πολυλογίᾳ αὐτῶν εἰσακουσθήσονται · καὶ τῷ , Ἐκ πολυλογίας οὐχ ἐκφεύξετε ἁμαρτίαν . Τοῦτό ἐστι τὸ αἴτιον τοῦ ἀποστρέφεσθαι ( 2 ) τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ Θεοῦ , ὅταν ἐκταθῶσιν αἱ χεῖρες , διότι τὰ τῆς ἱκετηρίας σύμβολα παροξυσμοῦ εἰσιν ἀφορμαί . Ὅσπερ ἂν εἴ τις υἱὸν τινὸς φονεύσας ἀγαπητόν , ἔτι ἡμαρμέναις τὰς χεῖρας ἔχων , προτείνειν αὐτὰς τῷ πατρὶ χαλεπαίνοντι , δεξιὰν φιλίας αἰτούμενος · ἂρ’ οὐχὶ φανὲν τοῦ τέκνου τὸ σῆμα ἐν τῇ χειρὶ τοῦ παιδοφόνου μᾶλλον εἰς ὀργὴν τὸν ἠδικημένον ἐγείρει ; Τοιαῦται εἰσι καὶ αἱ τῶν Ἰουδαίων εὐχαί , ὅταν ἐκτείνωσι τὰς χεῖρας τῆς εἰς τὸν μονογενῆ Υἱὸν ἀμαρτίας ἀναμνησκόντων τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα , καὶ καθ’ ἑκάστην
Lemmas: 1 . χρή ὁ προσευχή μή ἐν συλλαβή ἐγώ ἐκπληρόω , ἀδελφός , ἀλλά προαίρεσις · μᾶλλον Ψυχή , καί πρᾶξις ὁ κατά ἀρετή πᾶς ὁ βίος παρεκτείνω . οὐδέ γάρ ἡγέομαι ὁ θεός ὁ διά ὁ λόγος ὑπόμνησις δήω , ἀλλά οἶδα καί μή αἰτέω ἐγώ ὁ χρήσιμος . ὁ γάρ θεῖος ἀκοή οὖον φωνή δήω πρός αἴσθησις · οὐδέ γάρ καί ἐν ὁ κίνημα ὁ Καρδία γνωρίζω καί ἐπισκήπτω . ὁ οὐ ἀκούω , ὅτι Μωϋσῆς μηδείς φθέγγομαι , ἀλλά ὁ ἀλλήλων ἑαυτοῦ στεναγμός ἐντυγχάνω ὁ κύριος , ἀκούω παρά ὁ κύριος λέγω · τις βοάω πρός ἐγώ ; οὖον δέν ὁ βίος μέν μηδείς κατορθόω , ἐν δέ ὁ παράτασις ὁ προσευχή νομίζω δικαιόω , οὗτος ἀκούω ὁ ῥῆμα · ὅταν ὁ χείρ σύ ἐκτείνω πρός ἐγώ , ἀποστρέφω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ἀπό σύ · καί εἄν πλήθω ὁ δέησις , οὐ εἰσακούω σύ . οὖον γάρ ἀπλόος ὁ ῥῆμα ὁ προσευχή ὠφελέω , ἀλλά ὁ μετά σπουδαῖος διάθεσις ἀνάπτω . ἐπεί καί ὁ Φαρισαῖος οὗτος πρός ἑαυτοῦ προσάγω , οὐ πρός ὁ Θεός · ἐπιψήχω γάρ πρός ἑαυτοῦ , ἐπεί ἐν ἁμαρτία ὁ ὑπερηφανία γίγνομαι . Ζεύς οὗτος καί ὁ Σωτήρ · προσεύχομαι δέ μή βατταλογέω , ὡς καί ὁ ἔθνος · δοκέω γάρ , ὅτι ἐν ὁ πολυλογία αὐτός εἰσακούω · καί ὁ , ἐκ πολυλογία οὐ ἐκφεύγω ἁμαρτία . οὗτος εἰμί ὁ αἴτιος ὁ ἀποστρέφω ( 2 ) ὁ ὀφθαλμός ὁ Θεός , ὅταν ἐκτείνω ὁ χείρ , διότι ὁ ὁ ἱκετηρία σύμβολον παροξυσμός εἰμί ἀφορμή . ὅσπερ εἄν εἰμί τις υἱός τις φονεύω ἀγαπητός , ἔτι ἁμαρτάνω ὁ χείρ ἔχω , προτείνω αὐτός ὁ πατήρ χαλεπαίνω , δεξιά φίλιος αἰτέω · ἄρα οὐ φαίνω ὁ τέκνον ὁ σῆμα ἐν ὁ χείρ ὁ παιδοφόνος μᾶλλον εἰς ὀργή ὁ ἀδικέω ἐγείρω ; τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ὁ Ἰουδαῖος εὐχή , ὅταν ἐκτείνω ὁ χείρ ὁ εἰς ὁ μονογενής υἱός ἁμαρτία ἀναμιμνήσκω ὁ θεός καί πατήρ , καί κατά ἕκαστος