basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0661.2
4 . Καίτοι οὐχ ὁ ἀτόρων τῶν ἀναγκαίων , κατεργικός · ἀλλ' ὁ ἐν ἀφθονίᾳ τῆς ἀπολαύσεως ἐγχαρτερών τοῖς δεινοῖς . Νοσεῖς ; εὐθύνει , ὅτι Ὁν ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει . Πτωχεύεις ; εὐφραίνου , ὅτι λα-ζάριον σε τὰ ἀγαθὰ διαδέξεται . Ἀτιμάζῃ διὰ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ ; μακάριος εἶ , ὅτι σοι ἡ αἰσχύνη εἰς δόξαν ἀγγέλων μεταβληθήσεται . Οἰκέτης εἶ ; εὐχαρίτει καὶ οὕτως , ἔχεις τὸν σαυτοῦ πατρώον · εὐχαρίσει · ὅτι ἐνὸς ὑπέρεισαι , ὅτι μὴ ἐν φρυμλῶνι καταδεδήκασαι , ὅτι μὴ πληγὰς λαμβάνεις . Οὐδὲνα ἐπιλείψονται αἱ τοῦ εὐχαριστεῖν ἀφορμαί . Σῦλῳ ἀδίκως χολάζῃ ; τῇ τῶν μελλόντων ἐλπίδι χαῖρε . Δικαίως κατεδικάσθης ; καὶ οὕτως εὐχαρίσει . Ἐπεὶ δὲ καὶ πράξεις σπουδαίας τῶν παλαιῶν ἀνδρῶν , ἡ μνήμης ἀκολουθία πρὸς ἡμᾶς διασω-νται , ἢ ποιητῶν ἢ συγγραφέων φυλαττόμεναι λό-γοις , μηδὲ τῆς ἐντεῦθεν ὠφελείας ἀπολειπώμεθα . Οἷον , ἐλοιδορεῖ τὸν Περικλέα τῶν ἐξ ἀγορᾶς τις ἀνθρώπων · ὁ δὲ οὐ προσέχει · καὶ εἰς πᾶσαν διήρ-χεσε τὴν ἡμέραν , ὁ μὲν ἀφειδὲς πλήγων αὐτὸν τοῖς ὀνειδίοις , ὁ δὲ οὐ μέλων αὐτῷ ( 9 ) . Ἐπεὰ , ἐσπέρας ἤδη καὶ σκότους ἀπαλλάττοντος μόλις , ὑπὸ φωτὶ παρέπεμψε Περικλῆς , ὅπως αὐτὸ μὴ διαφθαρχ τὸ πρὸς φιλοσοφίαν γυμνάσιον . Πάλιν ἐτυπτε τις τὸν Σωφρονίσκου Σωκράτην εἰς αὐτὸ τὸ πρόσωπον ἐμπεσὼν ἀφειδῶς · ὁ δὲ οὐκ ἀντίχει , ἀλλὰ παρεῖχε τῷ παροινούντι τὴν ὀργὴν ἐμφυρήσασθαι , ὥστε ἐξοιδεῖν ἤδη καὶ ὑπολοῦν αὐτῷ τὸ πρόσωπον ὑπὸ τῶν πληγῶν εἶναι . Ὅς δ' οὖν ἐπαύσατο τύπτων , ἄλλο μὲν οὐδὲν ὁ Σωκράτης ποιῆσαι , ἐπιγράψαι δὲ τῷ μετώπῳ λέ-γεται , ὥσπερ ἀνδριάντι τὸν δημιουργόν · Ὁ δεῖνα ἐποίησεν · καὶ τοσοῦτον ἀμῖναι . Εὐξελιδὴ δὲ τις τῷ Μεγαρίδῃ παροξυνθείς , θάνατον ἠπειλῆσε καὶ ἐκ-μώσεν · ὁ δὲ ἀντίωσεν , ἢ μὴν ἰλεώσασθαι ( 10 ) αὐτὸν , καὶ παύσειν χαλεπῶς πρὸς αὐτὸν ἔχοντα . Τὸ δὲ τοῦ Κλεινίου , τῶν Πυθαγόρου γνωρίμων ἐνός , χαλεπὸν πιστεῦσαι ἀπὸ ταυτομάτου συμβῆναι τοῖς ἡμετέροις , ἀλλ' οὐχὶ μιμησαμένου σπουδῆς . Τί δὲ ἦν ἡ ἐποίησεν ἐκεῖνος ; Ἔσεν δι' ὄρκου τριῶν ταλάντων ζημίαν ἀποφυγεῖν , ὁ δὲ ἀπέτισε μᾶλλον ἢ ὤμοσε , καὶ ταῦτα εὐορκῶν μέλλων · ἀκούσας , ἐμοὶ δοκεῖν , τοῦ προσ-τάγματος τοῦ τὸν ὄρκον ἡμῖν ἀπαγορεύοντος . Καὶ
Lemmas: 4 . καίτοι οὐ ὁ ἀτορέω ὁ ἀναγκαῖος , κατεργικός · ἀλλά ὁ ἐν ἀφθονία ὁ ἀπόλαυσις ἐγκαρτερέω ὁ δεινός . νοσέω ; εὐθύνω , ὅτι εἰμί ἀγαπάω Κύριος παιδεύω . πτωχεύω ; εὐφραίνω , ὅτι λαζάριον σύ ὁ ἀγαθός διαδέχομαι . ἀτιμάζω διά ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ; μακάριος εἰμί , ὅτι σύ ὁ αἰσχύνη εἰς δόξα ἄγγελος μεταβάλλω . οἰκέτης εἰμί ; ευχαριτεω καί οὕτως , ἔχω ὁ σεαυτοῦ πατρῷος · εὐχαρίζω · ὅτι εἷς ὑπερείδω , ὅτι μή ἐν φρυμλῶνι καταδέω , ὅτι μή πληγάς λαμβάνω . οὐδείς ἐπιλείπω ὁ ὁ εὐχαριστέω ἀφορμή . συλάω ἄδικος κολάζω ; ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς χαίρω . δίκαιος καταδικάζω ; καί οὕτως εὐχαρίζω . ἐπεί δέ καί πρᾶξις σπουδαῖος ὁ παλαιός ἀνήρ , ὁ μνήμη ἀκολουθία πρός ἐγώ διασῴζω , ἢ ποιητής ἢ συγγραφεύς φυλάσσω λόγος , μηδέ ὁ ἐντεῦθεν ὠφέλεια ἀπολείπω . οἷος , λοιδορέω ὁ Περικλῆς ὁ ἐκ ἀγορά τις ἄνθρωπος · ὁ δέ οὖον προσέχω · καί εἰς πᾶς διάρχω ὁ ἡμέρα , ὁ μέν ἀφειδής πληγή αὐτός ὁ ὀνειδίζω , ὁ δέ οὖον μέλω αὐτός ( 9 ) . ἔπος , εἰσπεράω ἤδη καί σκότος ἀπαλλάσσω μόλις , ὑπό φάος παραπέμπω Περικλῆς , ὅπως αὐτός μή διαφθαρχ ὁ πρός φιλοσοφία γυμνάσιον . πάλιν τύπτω τις ὁ Σωφρονίσκος Σωκράτης εἰς αὐτός ὁ πρόσωπον ἐμπίπτω ἀφειδής · ὁ δέ οὐ ἀντέχω , ἀλλά παρέχω ὁ παροινέω ὁ ὀργή ἐμφύρω , ὥστε ἐξοιδέω ἤδη καί ὑπολύω αὐτός ὁ πρόσωπον ὑπό ὁ πληγή εἰμί . ὅς δέ οὖν παύω τύπτω , ἄλλος μέν οὐδείς ὁ Σωκράτης ποιέω , ἐπιγράφω δέ ὁ μέτωπον λέγω , ὥσπερ ἀνδριάς ὁ δημιουργός · ὁ Δεῖνα ποιέω · καί τοσοῦτος ἀμίνη . Εὐξελιδὴ δέ τις ὁ Μεγαρίδη παροξύνω , θάνατος ἀπειλέω καί ἐκ-μώσεν · ὁ δέ ἀντιόομαι , ἢ μήv ἱλεόω ( 10 ) αὐτός , καί παύω χαλεπῶς πρός αὐτός ἔχω . ὁ δέ ὁ Κλεινίας , ὁ Πυθαγόρας γνώριμος εἷς , χαλεπός πιστεύω ἀπό ταυτομάτου συμβαίνω ὁ ἡμέτερος , ἀλλά οὐ μιμέομαι σπουδή . τις δέ εἰμί ὁ ποιέω ἐκεῖνος ; Εσέν διά Ὅρκος τρεῖς τάλαντον ζημία ἀποφεύγω , ὁ δέ ἀποτίνω μᾶλλον ἢ ὄμνυμι , καί οὗτος εὐορκέω μέλλω · ἀκούω , ἐγώ δοκέω , ὁ πρόσταγμα ὁ ὁ Ὅρκος ἐγώ ἀπαγορεύω . καί