basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0648.1
πάντες δὲ ἄνθρωποι μεθ᾽ ἡμῶν στένοντες , παριστάναι ἀπαθῆ τὸν ὀδυρμὸν οὐ δυνήσονται · ἀλλὰ κἂν τὰ τῶν ποταμῶν δεύματα δάκρυον γένηται , ἐκπληρώσει τῶν συμβάντων τὸν θρῆνον οὐχ ἐξαρκέσει . Διὸ παρακαλῶ , ὡς γενναῖοι ἀγωνισταί , στήναι πρὸς τὸ μέγεθος τῆς πληγῆς , καὶ μὴ ὑποπεσεῖν τῷ βάρει τῆς λύπης , μηδὲ καταπνιθῆναι τὴν ψυχὴν · εἴκεινο πεπιστευμένον , ὅτι κἂν οἱ λόγοι τῶν παρὰ Θεοῦ οἰκονομουμένων διαφεύγωσιν ἡμᾶς , ἀλλὰ πάντως γε τὸ παρὰ τοῦ σοφοῦ καὶ ἀγαπῶντος ἡμᾶς οἰκονομηθὲν ἀπόδεκτόν ἐστι , κἂν ἐπίπονον ᾖ . Αὐτὸς γὰρ οἶδε , πῶς ἐκάστῳ διατίθησι τὸ συμφέρον , καὶ διὰ τί ἄνιτα τίθησιν ἡμῖν τοῦ βίου τὰ πέρατα . Ἔστι γὰρ τις ἀνθρώποις αἰτία ἀκατάληπτος , δι᾽ ἣν οἱ μὲν ὀλίγον ὀνδένευσι ἀπάγονται , οἱ δὲ ἐπὶ πλεῖον προσταλαπωρίζιν τῷ ὀδυνηρῷ τούτῳ βίῳ καταλιπόμενοι . Ὦστε ἐπὶ πᾶσι προσκυνεῖν αὐτῷ τὴν φιλανθρωπίαν ὀφείλομεν , καὶ μὴ δυσχεραίνειν · μεμνημένοι τῆς μεγάλης ἐκείνης καὶ δοσίμου φωνῆς , ἣν ὁ μέγας ἀθλητὴς Ἰὼβ ἐφθέγξατο , ἐπὶ μιᾶς τραπέζης ἰδὼν δέκα παιδας ἐν βραχεῖα καιροῦ ροπῇ συντριβέντας · Ὁ Κύριος ἔδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλατο ( 1 ) ὡς τῷ Κυρίῳ ἐδοξεν , οὕτως καὶ ἐγένετο . Ἡμέτερον τοῦτο τὸ θαῦμα ποιησόμεθα · Ἰσὸς ὁ μισθὸς παρὰ τοῦ δικαίου κριτοῦ τοῖς τὰ ἴσα ἐπιδεικνυμένοις ἀνδραγαθήματα . Οὐχ ἀπεστερήθηνεν τοῦ παιδός , ἀλλ᾽ ἀπεδωκάμεν τῷ χρησαμένῳ ( 2 ) · οὐχ ἠφανίσθη αὐτοῦ ἡ ζωή , ἀλλ᾽ ἐπὶ τὸ βέλτιον διημερίσθη · οὐ γῆ κατέκρυψε τὸν ἀγαπητόν , ἀλλ᾽ οὐρανὸς ὑπεδέξατο . Μικρὸν ἀναμείνωμεν , καὶ συνσόμθα τῷ ποθυμένῳ . Οὐδὲ πολὺς ὁ χρόνος τῆς διαστάσεως , πάντων ὡσπερ ἐν ὁδῷ τῷ βίῳ τούτῳ πρὸς τὸ αὐτὸ καταγωγὸν ἐπειγομένων · ἐν ᾧ ὁ μὲν προκατέλαδεν ( 3 ) , ὁ δὲ ἐπήλθεν , ὁ δὲ ἐπεῖγεται , πάντες δὲ ἐν ὑποδέχεται τέλος . Εἰ γὰρ καὶ ὅστις τὴν ὁδὸν κατέλιπεν , ἀλλὰ πάντες τὴν αὐτὴν πορευόμεθα , καὶ πάντας τὸ αὐτὸ ἀναμένει κατάλυμα . Ἄναμνήσθητι τοῦ σοῦ πατρὸς , ὅτι τέθνηκε . Τί σὺν θαυμαστῶν , ἐκ θνητοῦ γεννηθέντα , θνητοῦ γενέσθαι πατέρα ; Τὸ δὲ πρὸ ὧρας , καὶ πρὶν χορεσθῆναι τοῦ βίου , καὶ πρὶν εἰς μέτρον ἡλικίας ἐλθεῖν , καὶ φανῆναι τοῖς ἀνθρώποις , καὶ διαδοχὴν τοῦ γένους καταλιπεῖν · ταῦτα οὐχ αὔξησις τοῦ πάθους , ἀλλὰ παραμυθία τοῦ γεγονὸτος ἐστίν , ὅτι μὴ κατέλιπεν ὑπὲρ τῆς ὀρφανᾶς τέκνα · ὅτι μὴ γυναῖκα χήραν θλίψει μακρᾷ ἐχθότον ἀφήκεν , ἢ ἄνδρὶ ἑτέρῳ συνοικοῦσαν , καὶ τῶν προτέρων τέκνων καταμελοῦσαν . Τὸ δὲ , ὅτι οὐ παρατέθη τῷ βίῳ τούτῳ ἡ ζωὴ τοῦ παιδός , τὶς οὕτως ἀγνοῶν , ὡς μὴ τὸ μέγιστον τῶν ἀγαθῶν τοῦτο νομίζειν εἶναι ; Ἡ γὰρ ἐπὶ πλεῖον ἐνταῦθα διατριβή , πλεῖονων κακῶν ἐστιν ἀφορμή .
Lemmas: πᾶς δέ ἄνθρωπος μετά ἐγώ στένω , παρίστημι ἀπαθής ὁ ὀδυρμός οὖον δύναμαι · ἀλλά κἀν ὁ ὁ ποταμός δεῦμα δάκρυ γίγνομαι , ἐκπλήρωσις ὁ συμβαίνω ὁ θρῆνος οὐ ἐξαρκέω . Διὸ παρακαλέω , ὡς γενναῖος ἀγωνιστής , ἵστημι πρός ὁ μέγεθος ὁ πληγή , καί μή ὑποπίπτω ὁ βάρος ὁ λύπη , μηδέ καταπνιθῆναι ὁ ψυχή · ἐκεῖνος πιστεύω , ὅτι κἀν ὁ λόγος ὁ παρά Θεός οἰκονομέω διαφεύγω ἐγώ , ἀλλά πάντως γε ὁ παρά ὁ σοφός καί ἀγάπη ἐγώ οἰκονομέω ἀποδεκτός εἰμί , κἀν ἐπίπονος εἰμί . αὐτός γάρ οἶδα , πῶς ἕκαστος διατίθημι ὁ συμφέρω , καί διά τίς Ἀνίτα τίθημι ἐγώ ὁ βίος ὁ πέρας . εἰμί γάρ τις ἄνθρωπος αἰτία ἀκατάληπτος , διά ὅς ὁ μέν ὀλίγος ὀνδένευσι ἀπάγω , ὁ δέ ἐπί πλείων προσταλαπωρίζιν ὁ ὀδυνηρός οὗτος βίος καταλείπω . ὥστε ἐπί πᾶς προσκυνέω αὐτός ὁ φιλανθρωπία ὀφείλω , καί μή δυσχεραίνω · μιμνήσκω ὁ μέγας ἐκεῖνος καί δόσιμον φωνή , ὅς ὁ μέγας ἀθλητής Ἰώβ φθέγγομαι , ἐπί εἷς τράπεζα εἶδον δέκα παῖς ἐν βραχύς καιρός ροπή συντρίβω · ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω ( 1 ) ὡς ὁ κύριος δοκέω , οὕτως καί γίγνομαι . Ἡμέτερος οὗτος ὁ θαῦμα ποιέω · Ἴσος ὁ μισθός παρά ὁ Δίκαιος κριτής ὁ ὁ ἴσος ἐπιδείκνυμι ἀνδραγάθημα . οὐχ ἀποστερέω ὁ παῖς , ἀλλά ἀποδίδωμι ὁ χράω ( 2 ) · οὐ ἀφανίζω αὐτός ὁ ζωή , ἀλλά ἐπί ὁ ἀγαθός διαμερίζω · οὖον γῆ κατακρύπτω ὁ ἀγαπητός , ἀλλά οὐρανός ὑποδείκνυμι . μικρός ἀναμένω , καί σύνειμι ὁ ποθυμένῳ . οὐδέ πολύς ὁ χρόνος ὁ διάστασις , πᾶς ὡς ἐν ὁδός ὁ βίος οὗτος πρός ὁ αὐτός καταγωγός ἐπείγω · ἐν ὅς ὁ μέν προκαταλαμβάνω ( 3 ) , ὁ δέ ἐπέρχομαι , ὁ δέ ἐπείγω , πᾶς δέ ἐν ὑποδέχομαι τέλος . εἰμί γάρ καί ὅστις ὁ ὁδός καταλείπω , ἀλλά πᾶς ὁ αὐτός πορεύω , καί πᾶς ὁ αὐτός ἀναμένω κατάλυμα . ἀναμιμνήσκω ὁ σύ πατήρ , ὅτι θνῄσκω . τις σύν θαυμαστός , ἐκ θνητός γεννάω , θνητός γίγνομαι πατήρ ; ὁ δέ πρό ἀείρω , καί πρίν κορέννυμι ὁ βίος , καί πρίν εἰς μέτρον ἡλικία ἔρχομαι , καί φαίνω ὁ ἄνθρωπος , καί διαδοχή ὁ γένος καταλείπω · οὗτος οὐ αὔξησις ὁ πάθος , ἀλλά παραμυθία ὁ γίγνομαι εἰμί , ὅτι μή καταλείπω ὑπέρ ὁ ὀρφανός τέκνον · ὅτι μή γυνή χήρα θλῖψις μακρός ἔχθω ἀφίημι , ἢ ἀνήρ ἕτερος συνοικέω , καί ὁ πρότερος τέκνον καταμελέω . ὁ δέ , ὅτι οὖον παρατίθημι ὁ βίος οὗτος ὁ ζωή ὁ παῖς , τις οὕτως ἀγνοέω , ὡς μή ὁ μέγας ὁ ἀγαθός οὗτος νομίζω εἰμί ; ὁ γάρ ἐπί πλείων ἐνταῦθα διατριβή , π́λυος κακός εἰμί ἀφορμή .