basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0659.1
A εἴη καὶ χρησίμων , ἀπεδείει χρησάμενον ῥήμασι , καὶ ταυτὸν τῆς γῆς ἔκτεινεν , τοῦ τῆς τοῦ κτισιαντος ὀργῆς ἀκονήσαντα ἔῃφος , ἡ διακαρτεροῦντα πρὸς τὰ δεινὰ , τὸν ἐν τοῖς ἀγῶσι μόχθον ταυτὶ τε καὶ τῇ συνοικούσῃ μηκύνειν . Ὁ δὲ ἐπὶ τούτοις τοῖς ῥήμασιν ἀχθεθεὶς , ὡς ἐπ’ οὐδενὶ τῶν προτέρων κακῶν , καὶ θυμῷ τὸ βλέμμα πληρώσας , καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα καθάπερ πρὸς πολεμίαν ἀποστραφεὶς , τί φησιν ; Ἵνα τί ὡσπερ μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐφθέγξω ; Κατάθου , φησίν , ὡ γύναι , τὴν συμβουλήν . Μέχρι τίνος τὴν κοινὴν ἐν οἷς λέγεις ὑβρίζεις ζωήν ; Ἐψεύσω , καὶ τὴν ἐμήν , ὡς οὐκ ἠψόμην , ἀναστροφὴν διεβάλες ἐν οἷς ἐλάλησας , καὶ τὸν ἐμὸν βίον . Ἔς ἡμᾶςας ἡσθῆναι νεομίχα νῦν · ἐπειδήπερ ἐν μὲν σῶμα ἀμφοτέρους ἡμᾶς ὁ γάμος ἐποίησε , σὺ δὲ εἰς βλασφημίαν κατέπεσας . Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑπολοίσομεν ; Ἀνάμνησον τῶν φθασάντων σαυτὴν ἀγαθῶν · ἀντίσχησον τὰ κρεῖττω τοῖς χειρόσιν . Οὐδὲνὸς ἀνθρώπων ὁ βίος διόλου μακάριος · τὸ διὰ παντὸς εὐ πράττειν μόνοι θεοῦ ἐστι . Σὺ δὲ εἰ τοῖς παροῦσιν ἀλγεῖς , ἀπὸ τῶν προλαβόντων σαυτὴν παραμύθησαι . Νῦν δακρύεις , ἀλλ’ ἐγέλασας πρότερον · νῦν πτωχεύεις , ἀλλ’ ἐπλουτήσας πρότερον · ἐπίες τὸ διεὲδὲ νάμα τοῦ βίου , καὶ τὸ θολερὸν πίνουσα χαρτέρησον . Οὐδὲ τὰ τῶν ποταμῶν ρεύματα διόλου φαίνεται καθαρά · ποταμὸς δέ , ὡς οἶσθα , ὁ βίος ἡμῶν , ρέων ἐνδελεχῶς , καὶ κύμασιν ἀλλεπαλληλοῖς πληρούμενος . Τὸ μὲν γὰρ αὐτοῦ προέρρευσε κῆδη , τὸ δὲ ἐτι πορεύεται , τὸ δὲ ἤδη προέκυψε τῶν πηγῶν , τὸ δὲ μέλλει · καὶ πρὸς τὴν κοινὴν ἄπαντας τοῦ θανάτου σπεύδουσι θάλατταν . Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ ὑπόσομεν ; Ἀναχάλομεν τὸν κριτὴν ὁμοία χορηγεῖν τὰ πράγματα δι’ αἰῶνός ἡμῖν ; διδάσκομεν τὸν Δεσπότην , ὅπως χρὴ διεάγειν τὸν ἡμέτερον βίον ; Αὐτὸς τῶν οἰκείων ψήφων ἔχει τὴν ἐξουσίαν · ὅπως βούλεται , τάττει τὰ καθ’ ἡμᾶς · σοφὸς δέ ἐστι , καὶ τὸ λυσιτελοῦν ἐπιμετρεῖ ( 2 ) τοῖς οἰκέταις . Μὴ περιεργάζου τοῦ Δεσπότου τὴν κρίσιν · ἀγάπα μόνον τὰ παρὰ τῆς αὐτοῦ σοφίας οἰκονομούμενα . Ὄπερ ἂν δῷ σοι , τοῦτο δέχου μεθ’ ἡδονῆς · δεῖξον ἐν τοῖς ἀλγεινοῖς ὡς καὶ τῆς εὐφροσύνης ἀξία τὴς πρόσθεν ἐτύγχανες . Ταῦτα ὁ Ἰὼβ λέγων , ἀπεχρούσατο καὶ ταύτῃ τοῦ διαβόλου ( 3 ) τὴν προσβολήν , καὶ τελείαν αὐτῇ τὴν τῆς ἥττης αἰσχύνὴν ἐπήγαγε . Τί οὖν ἐντεῦθεν συνέβαινε ; Ἐφυγεν αὐδὶς ἡ νόσος αὐτὸν , ὡς εἰκὴ προσελθοῦσα , καὶ μηδὲν ἀνύσασα πλέον . Ἄνέβαλεν εἰς δευτέραν ἡδὴν ἡ σάρξ , ἠνθῆσεν ὁ βίος πάλιν τοῖς ἅπασιν , καὶ διπλασίων πανταχόθεν ἐπὶ τὸν οἶκον ὁ πλοῦτος συνέρρευσεν · Ἵνα τὸ μὲν ὡς μηδὲν ἀπολωλεκὸς ἔχῃ , τὸ δὲ ὑπάρξῃ τῆς καρτερίας τῷ δικαίῳ μισθός . Ἔκ τούτου τοίνυν ἀνδριαν ψυχῆς ἕκαστος παιδευθῶμεθα · ὡς οὐ μόνον , πρὸς τὰ ἐναντία τοῦ βίου
Lemmas: A εἰμί καί χρήσιμος , ἀποδείκνυμι χράω ῥῆμα , καί τατός ὁ γῆ κτείνω , ὁ ὁ ὁ κτίζω ὀργή ἀκονάω ἐφίημι , ὁ διακαρτερέω πρός ὁ δεινός , ὁ ἐν ὁ ἀγών μόχθος οὗτος τε καί ὁ συνοικέω μηκύνω . ὁ δέ ἐπί οὗτος ὁ ῥῆμα ἄγω , ὡς ἐπί οὐδείς ὁ πρότερος κακός , καί θυμός ὁ βλέμμα πληρόω , καί πρός ὁ γυνή καθάπερ πρός πολέμιος ἀποστρέφω , τίς φημί ; ἵνα τίς ὡς εἷς ὁ ἄφρων γυνή φθέγγομαι ; κατατίθημι , φημί , εἰμί γυνή , ὁ συμβουλή . μέχρι τίς ὁ κοινός ἐν ὅς λέγω ὑβρίζω ζωή ; ψεύδω , καί ὁ ἐμός , ὡς οὐ ἕψω , ἀναστροφή διαβάλλω ἐν ὅς λαλέω , καί ὁ ἐμός βίος . εἰς ἡμᾶςας ἥδομαι νεομίχα νῦν · ἐπεί ἐν μέν σῶμα ἀμφότερος ἐγώ ὁ γάμος ποιέω , σύ δέ εἰς βλασφημία καταπίπτω . εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος , ὁ κακός οὐ υπολοισω ; ἀναμιμνήσκω ὁ φθάνω σεαυτοῦ ἀγαθός · ἀντέχω ὁ ἀγαθός ὁ χείρων . οὐδείς ἄνθρωπος ὁ βίος διόλου μακάριος · ὁ διά πᾶς εὕω πράσσω μόνος θεός εἰμί . σύ δέ εἰμί ὁ πάρειμι ἀλγέω , ἀπό ὁ προλαμβάνω σεαυτοῦ παραμυθέομαι . νῦν δάκρυ , ἀλλά γελάω πρότερος · νῦν πτωχεύω , ἀλλά πλουτέω πρότερος · πίνω ὁ δίεμαι νάμα ὁ βίος , καί ὁ θολερός πίνω καρτερέω . οὐδέ ὁ ὁ ποταμός ῥεῦμα διόλου φαίνω καθαρός · ποταμός δέ , ὡς οἶδα , ὁ βίος ἐγώ , ῥέω ἐνδελεχής , καί κῦμα ἀλλεπαλληλοῖς πληρόω . ὁ μέν γάρ αὐτός προρεω κῆδος , ὁ δέ ἔτι πορεύω , ὁ δέ ἤδη προκύπτω ὁ πηγή , ὁ δέ μέλλω · καί πρός ὁ κοινός ἅπας ὁ θάνατος σπεύδω θάλασσα . εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος , ὁ κακός οὐ ὑφίστημι ; ἀναχαλάω ὁ κριτής ὅμοιος χορηγέω ὁ πρᾶγμα διά αἰών ἐγώ ; διδάσκω ὁ δεσπότης , ὅπως χρή διαγίγνομαι ὁ ἡμέτερος βίος ; αὐτός ὁ οἰκέω ψῆφος ἔχω ὁ ἐξουσία · ὅπως βούλομαι , τάσσω ὁ κατά ἐγώ · σοφός δέ εἰμί , καί ὁ λυσιτελέω ἐπιμετρέω ( 2 ) ὁ οἰκέτης . μή περιεργάζομαι ὁ δεσπότης ὁ κρίσις · ἀγάπη μόνος ὁ παρά ὁ αὐτός σοφία οἰκονομέω . ὅπερ εἄν δίδωμι σύ , οὗτος δέχομαι μετά ἡδονή · δείκνυμι ἐν ὁ ἀλγεινός ὡς καί ὁ Εὐφρόσυνος ἄξιος σής πρόσθεν τυγχάνω . οὗτος ὁ Ἰώβ λέγω , ἀποχράω καί οὗτος ὁ διάβολος ( 3 ) ὁ προσβολή , καί τέλειος αὐτός ὁ ὁ ἧσσα αἰσχύνη ἐπάγω . τις οὖν ἐντεῦθεν συμβαίνω ; φυγι αὐδὶς ὁ νόσος αὐτός , ὡς εἰκῇ προσέρχομαι , καί μηδείς ἀνύω πλέω . ἀναβάλλω εἰς δύο ἡδύς ὁ σάρξ , ἀνθέω ὁ βίος πάλιν ὁ ἅπας , καί διπλάσιος πανταχόθεν ἐπί ὁ οἶκος ὁ πλοῦτος συρρέω · ἵνα ὁ μέν ὡς μηδείς ἀπόλλυμι ἔχω , ὁ δέ ὑπάρχω ὁ καρτερία ὁ Δίκαιος μισθός . ἐκ οὗτος τοίνυν ἀνδριάς Ψυχή ἕκαστος παιδεύω · ὡς οὖον μόνος , πρός ὁ ἐναντίος ὁ βίος