basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0649.1
10 . Ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἔννόμια δίκαιον εἶναι παραλιπεῖν τὸ ἐπιβάλλον ἐμοί , καὶ μὴ καὶ πρὸς σέ , τὴν ἐκείνου μητέρα , τὸν λόγον τρέψαι . Οἶδα γὰρ ποιαπᾶ τῶν μητέρων τὰ σπλάγχνα · καὶ λογίζομαι , πόσον εἰκὸς ἐπὶ τοῖς παρούσι εἶναι τὴν ἀλγηδόνα . Παῖδα ἐξμώθησεν , ὃν περὶ πάντα μὲν ἐμαχόνησαν πᾶσαι μητέρες , καὶ ἠξίουν τοὺς ἑαυτῶν τοιούτους εἶναι · ἀποθανόντα δὲ ἐστενάζαν , ὡς ἑκάστη τὸν ἑαυτῆς τῇ γῇ κατακρύψασα . Ἐκεῖνοῦ ὁ θάνατος πληγὴ τῆς πατρίδος ἐγένετο · ἐκεῖνῳ τὸ μέγα καὶ περιφανὲς γένος συγκατέπεσεν , ὡσπερ ἐρείσματος ὑφαιρεθέντος κατασεισθὲν . Ὦ συνάντημα πονηροῦ δαίμονος , πόσον ἔσχες κακὸν ἐξεργάσασθαι ! Ὦ γῆ τοιούτον ἀναγκασθεῖσα ὑποδεξάσθαι πᾶθος ! Ἐφρίξας τάχα καὶ ὁ ἥλιος , εἰ τις αἴσθησις αὐτῷ , τὸ σκηνωπὸν ἐκεῖνο θέαμα . Καὶ τί ἂν τις τοσούτων εἴποι , ὅσον ἡ ἀμηχανία τῆς ψυχῆς ὑποβάλλει ; Ἄλλ’ οὐ γὰρ ἀπρονόητα τὰ ἡμέτερα , ὡς μεμαθήκαμεν ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ , ὅτι οὐδὲ στρουθίον πίπτει ἀνευ θελήματος τοῦ Πατρὸς ἡμῶν . Ἄστε εἰ τί γέγονε , θελήματι γέγονε τοῦ κτίσαντος ἡμᾶς . Τῷ δὲ βουλήματι τοῦ Θεοῦ τις ἀνθέστηκε ; Καταδεξώμεθα τὸ συμβάν · δυσαναγετούντες γὰρ οὔτε τὸ γενόμενον διορθοῦμεθα , καὶ ἑαυτοὺς προσαπολλύμεν . Μὴ καταγνορῶμεν τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ . Ἄμαθεῖς ἐσμεν , ὥστε τὰ ἀόρητα αὐτοῦ κρίματα δοκιμάζειν . Νῦν σοῦ λαμβάνει τὴν δοκιμὴν ὁ Κύριος τῆς πρὸς αὐτὸν ἀγάπης · νῦν σοι πάρεισι καιροὶ δι’ ἣς ὑπομονῆς τὴν μερίδα τῶν μαρτύρων λαβεῖν . Ἡ τῶν Μακκαβαίων μήτηρ ἐπὶ τῶν παίδων εἶδε θάνατον , καὶ οὐκ ἀνεστενάζεν , οὐδὲ ἀήχην ἀγεννὲς δάκρυον · ἀλλ’ εὐχαριστοῦσα τῷ Θεῷ , ὅτι ἐβλέπεν αὐτοὺς πυρί καὶ σιδήρῳ καὶ ταῖς χαλεπωτάταις αἰχμαῖς τῶν δεσμῶν τῆς σαρκὸς λυομένους , εὐδόκιμος μὲν παρὰ Θεῷ , ἀοίδιμος δὲ παρὰ ἀνθρώ -
Lemmas: 10 . ἀλλά γάρ οὐ ἔννομος Δίκαιος εἰμί παραλείπω ὁ ἐπιβάλλον ἐγώ , καί μή καί πρός σός , ὁ ἐκεῖνος μήτηρ , ὁ λόγος τρέπω . οἶδα γάρ ποιαπᾶ ὁ μήτηρ ὁ σπλάγχνον · καί λογίζομαι , πόσος εἰκός ἐπί ὁ πάρειμι εἰμί ὁ ἀλγηδών . Παῖς ἐξαμόω , ὅς περί πᾶς μέν μάχομαι πᾶς μήτηρ , καί ἀξιόω ὁ ἑαυτοῦ τοιοῦτος εἰμί · ἀποθνῄσκω δέ στενάζω , ὡς ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ ὁ γῆ κατακρύπτω . ἐκεῖνος ὁ θάνατος πληγή ὁ πατρίς γίγνομαι · ἐκεῖνος ὁ μέγας καί περιφανής γένος συγκαταπίπτω , ὡς ἔρεισμα ὑφαιρέω κατασείω . ὦ συνάντημα πονηρός δαίμων , πόσος ἔχω κακός ἐξεργάζομαι ! ὦ γῆ τοιοῦτος ἀναγκάζω ὑποδείκνυμι πάθος ! φρίσσω τάχα καί ὁ ἥλιος , εἰμί τις αἴσθησις αὐτός , ὁ σκηνωπὸν ἐκεῖνος θέαμα . καί τίς εἄν τις τοσοῦτος εἶπον , ὅσος ὁ ἀμηχανία ὁ Ψυχή ὑποβάλλω ; ἄλλος οὖον γάρ ἀπρονόητος ὁ ἡμέτερος , ὡς μανθάνω ἐν ὁ Εὐαγγέλιος , ὅτι οὐδέ στρουθίον πίπτω ἄνευ θέλημα ὁ πατήρ ἐγώ . Ἄστυ εἰμί τίς γίγνομαι , θέλημα γίγνομαι ὁ κτίζω ἐγώ . ὁ δέ βούλημα ὁ Θεός τις ἀνθίστημι ; καταδέχομαι ὁ συμβαίνω · δυσαναγετούντες γάρ οὔτε ὁ γίγνομαι διορθόω , καί ἑαυτοῦ προσαπόλλυμι . μή καταγιγνώσκω ὁ Δίκαιος κρίσις ὁ Θεός . ἀμαθής εἰμί , ὥστε ὁ αορητος αὐτός κρίμα δοκιμάζω . νῦν σύ λαμβάνω ὁ δοκιμή ὁ Κύριος ὁ πρός αὐτός ἀγάπη · νῦν σύ πάρειμι καιρός διά ἥς ὑπομονή ὁ μερίς ὁ μάρτυς λαμβάνω . ὁ ὁ Μακκαβαῖος μήτηρ ἐπί ὁ παῖς ὁράω θάνατος , καί οὐ ἀναστενάζω , οὐδέ ἄηχος ἀγεννής δάκρυ · ἀλλά εὐχαριστέω ὁ Θεός , ὅτι βλέπω αὐτός πῦρ καί σίδηρος καί ὁ χαλεπός αἰχμή ὁ δεσμός ὁ σάρξ λύω , Εὐδόκιμος μέν παρά Θεός , ἀοίδιμος δέ παρά ἀνθρώ -