basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0642.1
τοῖς τοῦ χρόνου ῥέμμασιν ἐνδεεῖς ὑποσύρεται · κατόπιν δὲ τὴν βεβιωμένην ἡμέραν ἔων , καὶ πρὸς τὴν χθὲς ἐπανελθεῖν οὐδὲποτε , κἂν θελήσῃ , δυνάμενος . Ἡμεῖς δὲ τρέμεθα ἐπὶ τὰ πρόσω φερόμενοι , καὶ τὰς ἡλικίας ἀμείβοντες , ὡς τι προσλαμβάνοντες , χαίρομεν , καὶ μακάριον κρίνομεν , ὅταν ἐκ παιδὸς μὲν ἀνὴρ , ἐκ δὲ ἀνδρὸς γένηται τις πρεσβύτης . Ἄγνοοῦμεν δὲ ὅρα τοσοῦτον ἀπολλύντες · ἕκαστοτε τῆς ζωῆς , ὅσον ἐξήσαμεν · καὶ οὐκ αἰσθανόμεθα σαπανυμένου τοῦ βίου , καίτοιγε καὶ μετροῦντες αὐτὸν ἀπὸ τοῦ παραδραμόντος καὶ παραρρέοντος · οὐδὲ ἐννοοῦμεν , ὡς ἄρα ἀδηλον , ὅπόσον ὁ πρὸς τὴν ἐδουπορίαν ταύτην ἐκτέτασμά ἡμᾶς ἐνδοναὶ τῷ χρόνῳ βούλησεται . Οὐδὲ ἐθέλομεν σκοπεῖν ἀκριβῶς , ποία μὲν κοῦφα φορτία πρὸς τὸν τοιούτον δρόμον ἡμῖν , καὶ συμμεθίστασθαι δύναται τοῖς συλλέξαι · ποία δὲ βαρεὰ καὶ δυσχερῆ καὶ προστλῆναι τῇ γῇ , καὶ οὐ πεφυκὼτα τοῖς ἀνθρώποις οἰκειοῦσθαι καθάπαξ , οὐδὲ συγχωρούμενα διὰ τῆς στενῆς ἐκείνης πυλῆς ἀκολουθῆσαι τοῖς ἔχουσιν . Ἄλλὰ ὅσα μὲν χρῆ συλλέγειν , καταλιμπάνομεν · ὧν δὲ ὑπερῴαν προσήκει , ταῦτα συλλέγομεν . Καὶ ἂ μὲν ἡμῖν ἐνούθηται , καὶ κόσμος ὧντως γενέσθαι δύναται συμφὴς ψυχῇ τε καὶ σώματι , τούτοις οὐδὲ προσέχομεν · ἂ δὲ ἀλλότρια μένει διηνεώς , μόνην ἡμῖν ἐναποτρεπόμενα ( 1 ) τὴν αἰσχύτην , ταῦτα ἀθροίζειν ἐπιχειροῦμεν , μοχθόντες διακενῆς , καὶ πονοῦντες πόνον , οἷόν τις ἑαυτὸν ἀπατῶν , εἰς τετρημένον πίθον ἀνελίει ἐδεσθρεῖν . Ὀπερ γὰρ οἱ τινὰ συντεταμένην πορείαν ἀνύοντες , ἐπὶ τὰ πρόσω τὰς τῶν ποδῶν βάσεις ἀμιλλωμένας ἀλλήλαις εἰς δρόμον ἀμείβοντες , καὶ τὴν ἀεὶ προτέραν ἐπὶ τῆς τῆς ἐρεισθείσαν δευτέραν ἀποδεικνύντες τῇ ταχειᾷ μεταθέσει τῆς ἄλλης , ῥάδιως ἐπὶ τὸ τῆς ὁδοῦ πέρας χωροῦσιν · οὕτως οἱ πρὸς τὸ ζῆν παραχθέντες ὑπὸ τοῦ κτίσαντος , εὐθὺς ἐν ἀρχῇ τοῦ τοῦ χρόνου τμήματος ἐπεμβαίνοντες , καὶ τὸ πρότερον ἀεὶ καταλιμπάνοντες ὑστερον , ἐπὶ τὸ πέρας φθάνουσι τῆς ζωῆς . Καὶ γὰρ συνεχὴς τις ὁδὸς ὑφηλώσθαι μοι δοκεῖ ἡ παροῦσα ζωή , καὶ πορεία διειλημμένη ταῖς ἡλικίαις καθάπερ σταθμοῖς · ἀρχὴν μὲν ἕκαστῳ τῆς ὁδοιπορίας παρέχουσα τὰς τῶν μητέρων ὠτίνας , τέρμα δὲ ὑποδεικνύουσα τοῦ δρόμου τὰς τῶν τάφων σκηνάς · καὶ πρὸς ἐκείνας ἀπαντᾶς ἄγουσα , τοὺς μὲν θάττον , τοὺς δὲ βραδύτερον , καὶ τοὺς μὲν διὰ πάντων τῶν τοῦ χρόνου διαστημάτων διδεύσαντας , τοὺς δὲ οὐδὲ τοῖς πρώτοις ἐπαυλισθέντας τοῦ βίου σταθμοῖς .
Lemmas: ὁ ὁ χρόνος ῥέμμα ἐνδεής ὑποσύρω · κατόπιν δέ ὁ βιόω ἡμέρα ἐάω , καί πρός ὁ χθές ἐπανέρχομαι οὐδέποτε , κἀν ἐθέλω , δύναμαι . ἐγώ δέ τρέμω ἐπί ὁ πρόσω φέρω , καί ὁ ἡλικία ἀμείβω , ὡς τίς προσλαμβάνω , χαίρω , καί μακάριος κρίνω , ὅταν ἐκ παῖς μέν ἀνήρ , ἐκ δέ ἀνήρ γίγνομαι τις πρεσβύτης . ἀγνοέω δέ ὁράω τοσοῦτος ἀπόλλυμι · ἑκάστοτε ὁ ζωή , ὅσος ἐξίημι · καί οὐ αἰσθάνομαι σαπανυμενω ὁ βίος , καίτοι καί μετρέω αὐτός ἀπό ὁ παρατρέχω καί παραρρέω · οὐδέ ἐννοέω , ὡς ἄρα ἄδηλος , ὁπόσος ὁ πρός ὁ ἐδουπορίαν οὗτος ἐκτάσσω ἐγώ ἐνδοναὶ ὁ χρόνος βούλομαι . οὐδέ ἐθέλω σκοπέω ἀκριβῶς , ποῖος μέν κοῦφος φορτίον πρός ὁ τοιοῦτος δρόμος ἐγώ , καί συμμεθίστημι δύναμαι ὁ συλλέγω · ποῖος δέ βάρος καί δυσχερής καί προστέλλω ὁ γῆ , καί οὖον φύω ὁ ἄνθρωπος οἰκειόω καθάπαξ , οὐδέ συγχωρέω διά ὁ στενός ἐκεῖνος πύλη ἀκολουθέω ὁ ἔχω . ἀλλά ὅσος μέν χράω συλλέγω , καταλιμπάνω · ὅς δέ ὑπερῷος προσήκω , οὗτος συλλέγω . καί ὅς μέν ἐγώ ενουτιθημι , καί κόσμος εἰμί γίγνομαι δύναμαι σύμφημι Ψυχή τε καί σῶμα , οὗτος οὐδέ προσέχω · ὅς δέ ἀλλότριος μένω διηνεώς , μόνος ἐγώ ἐναποτρέπομαι ( 1 ) ὁ αἰσχύτης , οὗτος ἀθροίζω ἐπιχειρέω , μοχθόω διακενῆς , καί πονέω πόνος , οἷος τις ἑαυτοῦ ἀπάτη , εἰς τετραίνω πείθω ἀναιρέω δέρω . ὅσπερ γάρ ὁ τις συντείνω πορεία ἀνύω , ἐπί ὁ πρόσω ὁ ὁ πούς βάσις ἀμιλλωμένας ἀλλήλων εἰς δρόμος ἀμείβω , καί ὁ ἀεί πρότερος ἐπί ὁ ὁ ἐρείδω δύο ἀποδείκνυμι ὁ ταχύς μετάθεσις ὁ ἄλλος , ῥᾳδίως ἐπί ὁ ὁ ὁδός πέρας χωρέω · οὕτως ὁ πρός ὁ ζῶ παράγω ὑπό ὁ κτίζω , εὐθύς ἐν ἀρχή ὁ ὁ χρόνος τμῆμα ἐπεμβαίνω , καί ὁ πρότερος ἀεί καταλείπω ὕστερος , ἐπί ὁ πέρας φθάνω ὁ ζωή . καί γάρ συνεχής τις ὁδός ὑφαιρέω ἐγώ δοκέω ὁ πάρειμι ζωή , καί πορεία διαλαμβάνω ὁ ἡλικία καθάπερ σταθμός · ἀρχή μέν ἕκαστος ὁ ὁδοιπορία παρέχω ὁ ὁ μήτηρ ὅστις , τέρμα δέ ὑποδείκνυμι ὁ δρόμος ὁ ὁ τάφος σκηνή · καί πρός ἐκεῖνος ἀπαντάω ἄγω , ὁ μέν ταχύς , ὁ δέ βραδύς , καί ὁ μέν διά πᾶς ὁ ὁ χρόνος διάστημα διδεύσαντας , ὁ δέ οὐδέ ὁ πρῶτος ἐπαυλίζομαι ὁ βίος σταθμός .