basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0663.1
2 . Καὶ γὰρ καὶ οἱ γενναῖοι τοῦ Θεοῦ ἀθληταί , ἰκανῶς παρὰ πάντα τὸν βίον ἐαυτῶν τῶς ἀφράτων ἐχθροῖς προσπαλαίσαντες , ἐπειδὰν πᾶσας αὐτῶν ὑπεκφύγωσι τὰς διώξεις , πρὸς τῷ τέλει τοῦ βίου γενόμενοι , ἐρευνῶνται ὑπὸ τοῦ ἀρχοντος τοῦ αἰῶνος , ἵνα ἂν μὲν εὕρῶσιν ἔχοντας τραύματα ἀπὸ τῶν παλαισμάτων , ἢ σπίλους τινὰς καὶ τύπους τῆς ἀμαρτίας , καταχεθῶσιν · ἐὰν δὲ ἀπρωτοὶ εὕρῶσιν καὶ ἀσπίλοι , ὡς ἀκήρατοι ὄντες , ὡς ἐλεύθεροι ὑπὸ Χριστοῦ ἀναπαύσωνται . Καὶ ταῦτα μάθοις ἂν ἐξ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου λέγοντος περὶ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους · Νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ὀρχεται , καὶ ἐν ἐμοὶ ἔχει οὐδέν . Ἄλλ’ ὁ μὴ μη ποίησας ἀμαρτίαν , ἔλεγεν ἔχειν οὐδέν · ἀνθρώπῳ δὲ ἀπταρκές , ἐὰν τολμῆσῃ εἰπεῖν , ὅτι Ἔρχεται ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου , καὶ ἐν ἐμοὶ ἔχει ὀλίγα καὶ μικρά . Ἐννόησον μοι τοὺς λαοὺν τὰ ἀπὸ τοῦ Θεοῦ φοβερὰ ἐπιπτιπτόντα τοῖς κολαζομένοις , ὅταν σκότιαισι μὲν γένηται ἀστέρων , ἀφρηγὴς δὲ ὁ ἥλιος , καὶ ἡ σελήνη οὐχ ἐτι ( 6 ) πεφωτισμένη , ὅταν σκηπολοὶ διατρέχοντες , καὶ βρονταὶ φοβερὰς καταρρήγνυμέναι · ὅταν ὑπὲρ κεφαλᾶς ἀὴρ ἐσκοτισμένος ὑπάρχῃ , ὡς πανταχόθεν ἀπαραιμήτον εἶναι τοῖς τῇ ὀργῇ παραδεδομένοις τὴν βάσανον . Ἡ γὰρ κτίσις , τῷ ποιήσαντι ὑπηρετούσα , ἐπεικένεται μὲν εἰς κολασὶν κατὰ τῶν ἀδίκων , ἀνέεται δὲ εἰς εὐεργεσίαν ὑπὲρ τῶν ἐπ’ αὐτῷ πεπισθότων . Καὶ καθάπερ Ἐπὶ ἐνὶ ( 7 ) ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι χαρὰ γίνεται ἐν τοῖς οὐρανοῖς , οὕτω καὶ παρόργος καὶ λύπη ἐπὶ τοῖς ἀποστατοῦσι διὰ τῆς ἁμαρτίας τοῦ κτίσαντος . Τότε τὸ πῦρ ἡτοιμασμένον εἰς κόλασιν ( 8 ) τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ διακόπτεται τῇ φωνῇ τοῦ Κυρίου · ἵνα ἐπειδὴ δύο εἰσιν ἐν τῷ πυρὶ δυνάμεις , ἡ τε καυστικὴ καὶ ἡ φωτιστικὴ , τὸ μὲν δριμὺ καὶ κολαστικὸν τοῦ πυρὸς τοῖς ἀξίοις τῆς καύσεως προσπατομένη , τὸ δὲ φωτιστικὸν αὐτοῦ καὶ λαμπρὸν τῇ εὐφροσύνῃ τῶν εὐπραγούντων ἀποκληροῦθῃ · ὡς ἀλαμπὲς εἶναι τὸ πῦρ τῆς κολάσεως , ἀκαυστον δὲ τὸ τῆς ἀναπαύσεως ἀπομείναι ( 9 ) . Καὶ μὴ ἀμφιβάλλε . Ἐν γὰρ ταῖς τῶν βεβιωμένων ἡμῖν ἀνταποδόσει , τοῦ πυρὸς ἡ φύσις διαιρεθήσεται · καὶ τὸ μὲν φῶς , εἰς ἀπόλαυσιν τοῖς δικαίοις · τὸ δὲ τῆς καύσεως ὀδυνηρόν , τοῖς κολαζομένοις ἀποσταθήσεται . Φοβερωτέρα δὲ τοῦ σκότους καὶ τοῦ πυρὸς τοῦ αἰωνίου ἡ αἰσχύνῃ ἐστιν , ἡ μέλλουσι συνδιασωζέσθαι οἱ ἁμαρτωλοὶ , ἀεὶ ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχοντες τὰ ἴχνη τῆς ἐν σαρκὶ ἁμαρτίας , οἷονε τινὸς βαφῆς ἀνεκπλύντου , τῇ μνήμῃ τῆς ψυχῆς αὐτῶν εἰς τὸ διηνεκὲς ἀναμένοντα ( 10 ) . Ὀλίγων δὲ ἐστι τὸ προσελθεῖν τῷ φωτὶ τῷ ἀληθινῷ , καὶ ἀποκαλύψαι , καὶ μετὰ τὴν ἀποκάλυψιν τῶν κρυπτῶν , μὴ ἀπελθεῖν αἰσχυνθέντας τὰ πρόσωπα . Θεοῦ γὰρ ἀλλοτρίαισι , καὶ ἀποστρόφῃ , καὶ τῶν
Lemmas: 2 . καί γάρ καί ὁ γενναῖος ὁ Θεός ἀθλητής , ἱκανῶς παρά πᾶς ὁ βίος ἑαυτοῦ Τῶς αφράτος ἐχθρός προσπαλαίω , ἐπειδάν πᾶος αὐτός ὑπεκφεύγω ὁ διώκω , πρός ὁ τέλος ὁ βίος γίγνομαι , ἐρευνάω ὑπό ὁ ἄρχω ὁ αἰών , ἵνα εἄν μέν εὑρίσκω ἔχω τραῦμα ἀπό ὁ πάλαισμα , ἢ σπίλος τις καί τύπος ὁ ἁμαρτία , καταχέω · ἐάν δέ ἀπρωτοὶ εὑρίσκω καί άσπιλος , ὡς ἀκήρατος εἰμί , ὡς ἐλεύθερος ὑπό Χριστός ἀναπαύω . καί οὗτος μανθάνω εἄν ἐκ αὐτός ὁ κύριος λέγω περί ὁ καιρός ὁ πάθος · νῦν ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος ὀρχμαί , καί ἐν ἐγώ ἔχω οὐδείς . ἄλλος ὁ μή μη ποιέω ἁμαρτία , λέγω ἔχω οὐδείς · ἄνθρωπος δέ ἀπταρκές , ἐάν τολμάω εἶπον , ὅτι ἔρχομαι ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος , καί ἐν ἐγώ ἔχω ὀλίγος καί μικρός . ἐννοέω ἐγώ ὁ λαός ὁ ἀπό ὁ Θεός φοβερός ἐπιπέσσω ὁ κολάζω , ὅταν σκότιος μέν γίγνομαι ἀστήρ , ἀφρηγὴς δέ ὁ ἥλιος , καί ὁ σελήνη οὐ ἔτι ( 6 ) πεφωτισμένος , ὅταν σκηπολοὶ διατρέχω , καί βροντή φοβερός καταρρήγνυμι · ὅταν ὑπέρ Κεφαλᾶς ἀήρ σκοτίζω ὑπάρχω , ὡς πανταχόθεν ἀπαραιμήτον εἰμί ὁ ὁ ὀργή παραδίδωμι ὁ βάσανος . ὁ γάρ κτίσις , ὁ ποιέω ὑπηρετέω , ἐπεικένεται μέν εἰς κόλασις κατά ὁ ἄδικος , ἀνέω δέ εἰς εὐεργεσία ὑπέρ ὁ ἐπί αὐτός πείθω . καί καθάπερ ἐπί ἐν ( 7 ) ἁμαρτωλός μετανοέω χαρά γίγνομαι ἐν ὁ οὐρανός , οὗτος καί παρόργος καί λύπη ἐπί ὁ ἀποστατέω διά ὁ ἁμαρτία ὁ κτίζω . τότε ὁ πῦρ ἑτοιμάζω εἰς κόλασις ( 8 ) ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός διακόπτω ὁ φωνή ὁ κύριος · ἵνα ἐπεί δύο εἰμί ἐν ὁ πῦρ δύναμις , ὁ τε καυστικός καί ὁ φωτιστικός , ὁ μέν δριμύς καί κολαστικός ὁ πυρός ὁ ἄξιος ὁ καῦσις προσπάσσω , ὁ δέ φωτιστικός αὐτός καί λαμπρός ὁ Εὐφρόσυνος ὁ εὐπραγέω ἀποκληρόω · ὡς ἀλαμπής εἰμί ὁ πῦρ ὁ κόλασις , ἀκαυστόω δέ ὁ ὁ ἀνάπαυσις ἀπομένω ( 9 ) . καί μή ἀμφιβάλλω . ἐν γάρ ὁ ὁ βιόω ἐγώ ἀνταπόδοσις , ὁ πυρός ὁ φύσις διαιρέω · καί ὁ μέν φάος , εἰς ἀπόλαυσις ὁ Δίκαιος · ὁ δέ ὁ καῦσις ὀδυνηρός , ὁ κολάζω ἀφίστημι . φοβερός δέ ὁ σκότος καί ὁ πυρός ὁ αἰώνιος ὁ αἰσχύνη εἰμί , ὁ μέλλω συνδιασῴζω ὁ ἁμαρτωλός , ἀεί ἐν ὀφθαλμός ἔχω ὁ ἴχνος ὁ ἐν σάρξ ἁμαρτία , οἷος τις βαφή ἀνεκπλύντου , ὁ μνήμη ὁ Ψυχή αὐτός εἰς ὁ διηνεκής ἀναμένω ( 10 ) . Ὀλίγος δέ εἰμί ὁ προσέρχομαι ὁ φάος ὁ ἀληθινός , καί ἀποκαλύπτω , καί μετά ὁ ἀποκάλυψις ὁ κρυπτός , μή ἀπέρχομαι αἰσχύνω ὁ πρόσωπον . Θεός γάρ ἀλλότριος , καί ἀποστροφή , καί ὁ