basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0633.2
5 . Χρὴ δὲ διδόναι μὲν τὰ ἀγαθὰ τῷ Θεῷ χάριν εἰδέναι , ταμειουμένῳ δὲ μὴ δυσχεραίνειν . Καὶ εἰ μὲν παράσχῃ συνειναι , ταῦτα ἡμῖν ἀριστὰ τε ὁμοί καὶ ἡδίστα ἡγοῦμεθα · εἰ δὲ ἀναβάλλοιτο , πρᾶως οἴσωμεν τὴν ζημίαν . Ἄμεινον γὰρ πού πάντως , ἢ ὡς ἂν ἡμεῖς προειλοίμεθα , διοικεῖται τὰ ἡμέτερα . Ἄλκυὼν ἐστι θαλάττιον ὄρνευς . Αὕτη παρ᾽ αὐτοὺς νοσεύειν τοῖς αἰγιαλοῖς πέφυκεν , ἐπ᾽ αὐτῆς τὰ ὥλ τῆς ψάμμου καταθεμένη · καὶ νοσεύει κατὰ μέσον πού τὸν χειμῶνα , ὅτε πολλοῖς καὶ βιαίοις ἀνέμοις ἡ θάλασσα τῇ γῇ προσαρράσσεται . Ἄλλ᾽ ὅμως κοιμίζονται μὲν πάντες ἄνεμοι , ἡσυχάζει δὲ κύμα θαλάσσιον , ὅταν ἄλκυὼν ἐπωάζῃ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας · ἐν τούσαις γὰρ μόναις ἐκλειεῖ τοὺς νεοσσούς . Ἐπεὶ δὲ καὶ τροφῇ αὐτοῖς χρεία , ἄλλας ἑπτὰ πρὸς τὴν τῶν νεοσσῶν αὐξήσιν ὁ μεγαλόδωρος Θεὸς τῇ μικροτάτῃ ζῷῃ παρέχετο . Ὦστε καὶ ναυτικοὶ πάντες ἴσασι τοῦτο , καὶ ἄλκυονίδας τὰς ἡμέρας ἐκείνας προσαγορεύουσι . Τὰ-τὰ σοι εἰς προτροπὴν τοῦ αἰτεῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ τὰ πρὸς σωτηρίαν διὰ τῆς περὶ τὰ ἄλογα τοῦ Θεοῦ προνοίας νενομίσθηται . Τί γὰρ οὐχ ἂν γένοιτο τῶν παραδοξῶν ἕνεκεν σοῦ , δὲ κατ᾽ εἰκόνα γέγονας Θεοῦ , ὅπουγε ὑπὲρ ὄρνιθος οὕτω μικρᾶς ἡ μεγάλη καὶ φοβερὰ κατέχεται θάλασσα , ἐν μέσῳ χειμῶνι γαλήνην ἄγειν ἐπιταχθεῖσα ; Εἰ γὰρ ἄλκυὼν τὰ τηλικαῦτα χαρίζεται , πῶς μείζω δώσει τοῖς ἐξ ὅλης καρδίας ἐπιβομούσις αὐτόν ; Πεῖσωμεν τοιγαροῦν ἐαυτούς , ἀδελφοί , καὶ ἐν ταῖς δαίσις ἡμῶν αἰτήσειν , καὶ ἐν καιρῷ πειρασμοῦ , μὴ πρὸς ἀνθρωπίνας ἐλπίδας ἀποτρέχειν , μηδ᾽ ἐκείθεν ἑαυτοὺς τὰς βοηθείας θρέψαι · ἀλλ᾽ ἐν δάκρυσιν καὶ στεναγμοῖς , καὶ φιλονεικῇ προσευχῇ , καὶ ἀγρυπνίᾳ εὐτόνῃ , τὰς δέξεις ποιήσαι . Οὕτω γὰρ λαμβάνει βοήθειαν ἐκ θλίψεως , καὶ τῆς ἀνθρωπίνης βοηθείας ὡς ματαίας καταγνοῦν , καὶ τῇ ἐπὶ τὸν σῶζειν δυνάμενον ἡμᾶς ἐλπίδι στηριζόμενος .
Lemmas: 5 . χρή δέ δίδωμι μέν ὁ ἀγαθός ὁ Θεός χάρις οἶδα , ταμειόω δέ μή δυσχεραίνω . καί εἰμί μέν παρέχω συνίημι , οὗτος ἐγώ ἀριστάω τε ὁμός καί Ἡδίστα ἡγέομαι · εἰμί δέ ἀναβάλλω , πρᾶος οἴζω ὁ ζημία . ἄμεινον γάρ πού πάντως , ἢ ὡς εἄν ἐγώ προαιρέω , διοικέω ὁ ἡμέτερος . Ἀλκυών εἰμί θαλάσσιος ὄρνυμι . ἄτη παρά αὐτός νοσέω ὁ αἰγιαλός φύω , ἐπί αὐτός ὁ Ὧλ ὁ ψάμμος κατατίθημι · καί νοσέω κατά μέσος πού ὁ χειμών , ὅτε πολύς καί βίαιος ἄνεμος ὁ θάλασσα ὁ γῆ προσαράσσω . ἄλλος ὅμως κοιμίζω μέν πᾶς ἄνεμος , ἡσυχάζω δέ κύμα θαλάσσιος , ὅταν ἀλκυών ἐπῳάζω ὁ ἑπτά ἡμέρα · ἐν τούσα γάρ μόνος καλέω ὁ νεοσσός . ἐπεί δέ καί τροφή αὐτός χρεία , ἄλλος ἑπτά πρός ὁ ὁ νεοσσός αὔξησις ὁ μεγαλόδωρος θεός ὁ μικρός ζῶ παρέχω . ὥστε καί ναυτικός πᾶς οἶδα οὗτος , καί ἀλκυονίς ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος προσαγορεύω . Τάτ σύ εἰς προτροπή ὁ αἰτέω παρά ὁ Θεός ὁ πρός σωτηρία διά ὁ περί ὁ ἄλογος ὁ Θεός πρόνοια νομίζω . τις γάρ οὐ εἄν γίγνομαι ὁ παράδοξος ἕνεκα σύ , δέ κατά εἰκών γίγνομαι Θεός , ὅπου ὑπέρ ὄρνις οὗτος μικρός ὁ μέγας καί φοβερός κατέχω θάλασσα , ἐν μέσος χειμών γαλήνη ἄγω ἐπιτάσσω ; εἰμί γάρ ἀλκυών ὁ τηλικόσδε χαρίζομαι , πῶς μείζων δίδωμι ὁ ἐκ ὅλος Καρδία επιβομουτις αὐτός ; πείθω τοιγάρ ἑαυτοῦ , ἀδελφός , καί ἐν ὁ δαῖσις ἐγώ αἰτέω , καί ἐν καιρός πειρασμός , μή πρός ἀνθρώπινος ἐλπίς ἀποτρέχω , μηδέ ἐκεῖθεν ἑαυτοῦ ὁ βοήθεια τρέφω · ἀλλά ἐν δάκρυ καί στεναγμός , καί φιλονεικέω προσευχή , καί ἀγρυπνία εὐτονέω , ὁ δείκνυμι ποιέω . οὕτως γάρ λαμβάνω βοήθεια ἐκ θλῖψις , καί ὁ ἀνθρώπινος βοήθεια ὡς μάταιος καταγιγνώσκω , καί ὁ ἐπί ὁ σῴζω δύναμαι ἐγώ ἐλπίς στηρίζω .