basilius-theology.sermones-de-moribus-symeone-metaphrasta-collecti pg032_0631.3
2 . Διὰ παντὸς τοίνυν μέμνησο τοῦ Θεοῦ , ἄνθρωπε , καὶ ἔχε τὸν φόβον αὐτοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ σου , καὶ πάντας εἰς τὴν κοινωνίαν τῶν εὐχῶν παραλάμβανε . Μεγάλη γὰρ καὶ ἡ τῶν δυνάμενον δυσωπεῖν τὸν Θεὸν βοήθεια . Καὶ γὰρ καὶ ζῶσιν ἡμῖν τὴν ἐν τῇ σαρκὶ ταύτῃ ζωὴν , ἀγαθὴ ἔσται βοηθὸς ἡ προσευχή · καὶ ἀπερχομένοις ἐντεῦθεν , ἐφόδιον διαρχεῖ πρὸς τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα . ὡσπερδὲ ἡ φροντὶς πράγμα ἐστὶν ἀγαθόν · οὕτω πάλιν ἡ ἀθυμία καὶ ἡ ἀπόγνωσις , καὶ τὸ δυσελπίστως ἔχειν πρὸς σωτηρίαν , τῶν βλαπτόντων ἐστὶ τὴν ψυχήν . Ἐπέλπιζε τοίνυν τῇ ἀγαθότητι τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐκδέχου αὐτοῦ τὴν ἀντιλήψιν , γινώσκων , ὅτι ἐὰν καλῶς καὶ γνησίως πρὸς αὐτὸν ἐπιστραφώμεν , οὐ μόνον οὐκ ἀπορρίψει ἡμᾶς εἰς τὸ παντελὲς , ἀλλ’ ἐπὶ λαλούντων ἡμῖν τὰ ῥήματα τῆς προσευχῆς ἐρεῖ : Ἰδοὺ πάρειμι . Τίς γὰρ πιστεύειν εἶναι πανταχὸν τὸν Θεόν , καὶ παρεῖναι τοῖς γινομένοις , καὶ ἐκάστῃ πράξει παρεστάναι , καὶ ταῖς βουλαῖς τῶν καρδιῶν ἐνορᾶν · ἢ τὴν ἔννοιαν τὴν πονηρὰν παραδέχεσθαι , ἢ τελειοῦργεῖ τὸ κακόν ; Ἄλλ’ ἢ μὴ ἑορᾶν τὸν Θεόν , ἢ μὴ μέλειν αὐτῷ τῶν γινομένων ὑπολαμβάνοντες · οὕτως ὁρμῶσι πρὸς τὰς ἀνοσίας ( 7 ) πράξεις οἱ ἄνθρωποι . Ἄρχη δὲ καθάρεσιν τῇ ψυχῇ , ἡσυχία , μὴτε γλώσσης λαλοῦσης τὰ τῶν ἀνθρώπων , μὴτε ὀφθαλμῶν εὐχολίας σωμάτων καὶ συμμετρίας περισκοπούντων , μὴτε ἀκοῆς τὸν τόνον τῆς ψυχῆς ἐκλυοῦσαν ἐν ἀκροάσει μελῶν πρὸς ἡδονὴν πεποιημένων , μὴτε ῥήμασιν εὐτραπέλως καὶ γελιοιαστῶν ἀνδρῶν , δ μάλιστα λύειν τῆς ψυχῆς τὸν τόνον πέφυκε . Νοῦς γὰρ μὴ σκεδανύμενος ἐπὶ τὰ ἔξω , μηδὲ ὑπὸ τῶν αἰσθήσεων ἐπὶ τοῦ κόσμου διαφερομένος , ἐπάνεισι μὲν πρὸς ἑαυτόν , δι’ ἑαυτοῦ δὲ πρὸς τὴν περὶ Θεοῦ ἔννοιαν ἀναβαίνει · καὶεἶνῳ τῷ κάλλει περιλυμπόμενος , καὶ αὐτῆς τῆς φύσεως λήθην λαμβάνει · μὴτε πρὸς τροφῆς φροντὶδα , μὴτε ἄλλα σχολὴν ἀπὸ τῶν γήινων φροντίδων ἄγων .
Lemmas: 2 . Ζεύς πᾶς τοίνυν μιμνήσκω ὁ Θεός , ἄνθρωπος , καί ἔχω ὁ φόβος αὐτός ἐν ὁ Καρδία σύ , καί πᾶς εἰς ὁ κοινωνία ὁ εὖχος παραλαμβάνω . Μεγάλη γάρ καί ὁ ὁ δύναμαι δυσωπέω ὁ θεός βοήθεια . καί γάρ καί ζῶ ἐγώ ὁ ἐν ὁ σάρξ οὗτος ζωή , ἀγαθός εἰμί βοηθός ὁ προσευχή · καί ἀπέρχομαι ἐντεῦθεν , ἐφόδιον διάρχω πρός ὁ αἰών ὁ μέλλω . ὡς ὁ φροντίς πράγμα εἰμί ἀγαθός · οὗτος πάλιν ὁ ἀθυμία καί ὁ ἀπόγνωσις , καί ὁ δυσέλπιστος ἔχω πρός σωτηρία , ὁ βλάπτω εἰμί ὁ Ψυχή . ἐπελπίζω τοίνυν ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός , καί ἐκδέχομαι αὐτός ὁ ἀντίληψις , γιγνώσκω , ὅτι ἐάν καλῶς καί γνήσιος πρός αὐτός ἐπιστρέφω , οὖον μόνος οὐ ἀπορρίπτω ἐγώ εἰς ὁ παντελής , ἀλλά ἐπί λαλέω ἐγώ ὁ ῥῆμα ὁ προσευχή εἴρω : ἰδέ πάρειμι . Τῖς γάρ πιστεύω εἰμί πανταχὸν ὁ Θεός , καί πάρειμι ὁ γίγνομαι , καί ἐκάστης πρᾶξις παρίστημι , καί ὁ βουλή ὁ Καρδία ἐνοράω · ἢ ὁ ἔννοια ὁ πονηρός παραδέχομαι , ἢ τελειουργέω ὁ κακός ; ἄλλος ἢ μή ὁράω ὁ Θεός , ἢ μή μέλω αὐτός ὁ γίγνομαι ὑπολαμβάνω · οὕτως ὁρμάω πρός ὁ ἀνόσιος ( 7 ) πρᾶξις ὁ ἄνθρωπος . Ἄρχη δέ καθάρεσις ὁ Ψυχή , ἡσυχία , μήτε γλῶσσα λαλέω ὁ ὁ ἄνθρωπος , μήτε ὀφθαλμός εὐκολία σῶμα καί συμμετρία περισκοπέω , μήτε ἀκοή ὁ τόνος ὁ Ψυχή κλύω ἐν ἀκροάομαι μέλος πρός ἡδονά ποιέω , μήτε ῥῆμα εὐτράπελος καί γελιοιαστος ἀνήρ , δ μάλιστα λύω ὁ Ψυχή ὁ τόνος φύω . Νοῦς γάρ μή σκεδάννυμι ἐπί ὁ ἔξω , μηδέ ὑπό ὁ αἴσθησις ἐπί ὁ κόσμος διαφέρω , ἐπάνειμι μέν πρός ἑαυτοῦ , διά ἑαυτοῦ δέ πρός ὁ περί Θεός ἔννοια ἀναβαίνω · καίω ὁ κάλλος περιλυμπόμενος , καί αὐτός ὁ φύσις λήθη λαμβάνω · μήτε πρός τροφή φροντίς , μήτε ἄλλος σχολή ἀπό ὁ γήινος φροντίς ἄγω .