basilius-theology.sermo-11-sermo-asceticus-et-exhortatio-de-renuntiatione-mundi pg031_0454.1
Α προστέρε τῇ φωνῇ διαλέγεσθαι , τὸν δὲ πόρρωθεν ὄντα μεῖζονι προσκαλεῖσθαι τῇ φωνῇ . Τὸν δὲ συμβουλεύοντά τινι , ἢ ἐγκελεύμενον περὶ τινος ( 87 ) , μεῖζονι καὶ καταπληκτικωτέρε φωνῇ κεχρῆσθαι , ὡς ὑβριστὶν , ἐν συνοδίᾳ μὴ ἔστω . Πρόσδος δὲ , πλὴν τῶν τεταγμένων καὶ ἀναγκαίων ἐξόδων , ἀπὸ ἀσκητηρίου οὐκ ἔστιν . Ἐπεὶδὲ δὲ οὐκ ἀνδρῶν μόνον εἰσὶν αἱ συνοδίαι , ἀλλὰ καὶ παρθένων , τὰ μὲν ἄλλα πάντα , ὅσα εἴρηται , κοινὰ καὶ τοῦτιν καὶ ἐκείνιν ἔσται · ἐν δὲ προσφει γινώσκειν , ὅτι πλείονα καὶ περισσοτέραν ἀπαιτεῖ τὴν εὐσχημοσύνην ὁ ἐν γυναιξὶ βίος , καὶ τὸ τῆς ἀσχημοσύνης κατορθώμα , καὶ τὸ τῆς ἡσυχίας , καὶ τὸ τῆς ὑπακοῆς , καὶ τὸ τῆς φιλαδελφίας , καὶ ἡ περὶ τὴν πρῶδον ἀκριβεία , καὶ ἡ τῶν συντυχῶν παραφυλακή , καὶ ἡ πρὸς ἀλλήλας διάθεσις , καὶ τὸ μὴ ἔχειν κει μερικὰς ἐταιρίας . Ἐν πᾶσι γὰρ τούτοις μετά ( 88 ) πλείονος σπουδῆς ὁ τῶν παρθένων ὀφείλει κατορθοῦσθαι βίος . Ἡ πεπιστευμένη τὴν εὐταξίαν μὴ τὸ ἡδὺ ταῖς ἀδελφαῖς ζητείτω , μηδὲ σπουδάζετω κεχαρισμένη ( 89 ) αὐταῖς διὰ τῶν καταθυμιῶν εἶναι , ἀλλὰ τὸ σεμνὸν τε καὶ τὸ φοβερὸν καὶ τὸ αἰδεσίμων περὶ αὐτὴν πάντοτε ἔστω . Εἰδέναι γὰρ αὐτὴν χρή , ὅτι τῶν παρὰ τὸ δέον ἐν τῷ κοινῷ πλημμελουμένων ἐκείνη ἐπὶ Θεοῦ τὸν λόγον ὑφείξει . Καὶ ἑκάστη , τῶν ἐν τῷ πλήρωματι τῆς συνοδίας μὴ τὸ ἡδὺ ζητεῖτω παρὰ τῆς καθηγουμένης , ἀλλὰ τὸ ἐπωφελὲς τε καὶ χρήσιμον · μηδὲ συζητεῖτω περὶ τῶν ἐγκελευομένων ( ὁ γὰρ τοιαύτη συνήθεια μελέτη καὶ ἀκολουθία ( 90 ) τῆς ἀναρχίας γίνεται ) · ἀλλ’ ὡςπερ τὰς ἐντολὰς τοῦ Κυρίου ἀνεξετάστως δεχόμεθα , εἰδότες , ὅτι πᾶσα Γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφελιμὸς ἐστιν , οὕτω καὶ ἡ ἀδελφότης τὰ παραγγέλλματα τῆς προκαθηγουμένης ἀδιακρίτως δεχέσθω , πᾶν τὸ συμβουλευόμενον μετὰ προθυμίας ἐπιτελοῦσα , μὴ ἐκ λύπης ἢ ἐξ ἀνάγκης , ἵνα γένηται αὐτῇ ἐμμισθὸς ἡ ὑπακοή . Ἀνεχέσθω δὲ μὴ μόνον τὰ εἰς τὴν ἀκριβείαν διδασκομένη , ἀλλὰ κἂν που ( 91 ) νηστεῖαν κωλύσῃ ἡ διδάσκαλος , ἢ μετέληψιν τῆς ἀναληπτικῆς τροφῆς συμβουλεύσῃ , ἢ καὶ ἄλλο τι τῶν εἰς ἀνεσιν φερόντων τῆς χρείας ἀπαιτούσης ἂν ὑψηγήσται , πάντα ὁμοίως ἐπιτελείτω , πεπεισμένη , ὅτι τὸ παρ’ ἐκείνης λεγόμενον νόμος ἐστίν . Ὅταν δὲ κατὰ ἀνάγκην τινὰ δέῃ γενέσθαι λόγον περὶ τινος τῶν ὑπὸ τῆς χρείας ὑπῃτουμενῶν , εἴτε πρὸς ἄνδρα τινὰ , εἴτε πρὸς τὸν ἔχοντα τὴν φροντίδα , εἴτε καὶ πρὸς ἄλλον τὸν δυνάμενον τι χρησιμεῦσαι πρὸς τὸ ἐπιζητούμενον πρᾶγμα , προσῆκει παρὰ τῆς προκαθηγουμένης γίνεσθαι τὸν λόγον , συμπαραούσης αὐτῇ μιᾶς ἢ δευτέρας ἐκ ( 92 ) τῶν ἀδελφῶν , αἳς ἤδη διὰ βίον καὶ χρόνον ἀκίνδυνόν ἐστι τὸ εἰς ὅψιν καὶ ὁμιλίαν τινὸς ἐλθεῖν . Εἰ δὲ τις νοεῖ τι καθ’ ἑαυτὴν χρήσιμον , τῇ προκαθηγουμένη ὑποβαλλέτω , καὶ δι’ ἐκείνης λαληθήσεται ὁ δεῖ λαληθῆναι .
Lemmas: Α προστέρε ὁ φωνή διαλέγω , ὁ δέ πόρρωθεν εἰμί μείζων προσκαλέω ὁ φωνή . ὁ δέ συμβουλεύω τις , ἢ ἐγκελεύω περί τις ( 87 ) , μείζων καί καταπληκτικός φωνή χράομαι , ὡς ὑβριστής , ἐν συνοδία μή ἵστημι . προσδίδωμι δέ , πλήν ὁ τάσσω καί ἀναγκαῖος ἔξοδος , ἀπό ασκητήριο οὐ εἰμί . ἐφοράω δέ οὐ ἀνήρ μόνος εἰμί ὁ συνοδία , ἀλλά καί παρθένος , ὁ μέν ἄλλος πᾶς , ὅσος εἴρω , κοινός καί τοῦτις καί ἐκεῖνος εἰμί · ἐν δέ πρόσφημι γιγνώσκω , ὅτι πλείων καί περισσός ἀπαιτέω ὁ εὐσχημοσύνη ὁ ἐν γυνή βίος , καί ὁ ὁ ἀσχημοσύνη κατόρθωμα , καί ὁ ὁ ἡσυχία , καί ὁ ὁ ὑπακοή , καί ὁ ὁ φιλαδελφία , καί ὁ περί ὁ προδίδωμι ἀκρίβεια , καί ὁ ὁ συντυγχάνω παραφυλακή , καί ὁ πρός ἀλλήλων διάθεσις , καί ὁ μή ἔχω κέω μερικός εταιρεία . ἐν πᾶς γάρ οὗτος μετά ( 88 ) πλείων σπουδή ὁ ὁ παρθένος ὀφείλω κατορθόω βίος . ὁ πιστεύω ὁ εὐταξία μή ὁ ἡδύς ὁ ἀδελφός ζητέω , μηδέ σπουδάζω χαρίζομαι ( 89 ) αὐτός διά ὁ καταθυμιάω εἰμί , ἀλλά ὁ σεμνός τε καί ὁ φοβερός καί ὁ αιδέσιμος περί αὐτός πάντοτε ἵστημι . οἶδα γάρ αὐτός χρή , ὅτι ὁ παρά ὁ δήω ἐν ὁ κοινός πλημμελέω ἐκεῖνος ἐπί Θεός ὁ λόγος υφειξεω . καί ἕκαστος , ὁ ἐν ὁ πλήρωμα ὁ συνοδία μή ὁ ἡδύς ζητέω παρά ὁ καθηγέομαι , ἀλλά ὁ ἐπωφελής τε καί χρήσιμος · μηδέ συζητέω περί ὁ ἐγκελεύω ( ὁ γάρ τοιοῦτος συνήθεια μελέτη καί ἀκολουθία ( 90 ) ὁ ἀναρχία γίγνομαι ) · ἀλλά ὡς ὁ ἐντολή ὁ κύριος ἀνεξέταστος δέχομαι , οἶδα , ὅτι πᾶς γραφή θεόπνευστος καί ὠφέλιμος εἰμί , οὗτος καί ὁ ἀδελφότης ὁ παράγγελμα ὁ προκαθηγέομαι ἀδιάκριτος δέχομαι , πᾶς ὁ συμβουλεύω μετά προθυμία ἐπιτελέω , μή ἐκ λύπη ἢ ἐκ ἀνάγκη , ἵνα γίγνομαι αὐτός ἔμμισθος ὁ ὑπακοή . ἀνέχω δέ μή μόνος ὁ εἰς ὁ ἀκρίβεια διδάσκω , ἀλλά κἀν ποῦ ( 91 ) νηστεία κωλύω ὁ διδάσκαλος , ἢ μεταλαμβάνω ὁ ἀναληπτικός τροφή συμβουλεύω , ἢ καί ἄλλος τίς ὁ εἰς ἄνεσις φέρω ὁ χρεία ἀπαιτέω εἄν ὑψηγήσται , πᾶς ὁμοίως ἐπιτελέω , πείθω , ὅτι ὁ παρά ἐκεῖνος λέγω νόμος εἰμί . ὅταν δέ κατά ἀνάγκη τις δήω γίγνομαι λόγος περί τις ὁ ὑπό ὁ χρεία ὑπαιτέω , εἴτε πρός ἀνήρ τις , εἴτε πρός ὁ ἔχω ὁ φροντίς , εἴτε καί πρός ἄλλος ὁ δύναμαι τίς χρησιμεύω πρός ὁ ἐπιζητέω πρᾶγμα , προσήκω παρά ὁ προκαθηγέομαι γίγνομαι ὁ λόγος , συμπαραουω αὐτός εἷς ἢ δύο ἐκ ( 92 ) ὁ ἀδελφός , ὅς ἤδη διά βίος καί χρόνος ἀκίνδυνος εἰμί ὁ εἰς δρύοψ καί ὁμιλία τις ἔρχομαι . εἰμί δέ τις νοέω τίς κατά ἑαυτοῦ χρήσιμος , ὁ προκαθηγέομαι ὑποβάλλω , καί διά ἐκεῖνος λαλέω ὁ δεῖ λαλέω .