basilius-theology.quod-rebus-mundanis-adhaerendum-non-sit pg031_0279.1
ἐκ τῶν ἀλλοτρίων πλουτεῖν , δύναμις δὲ οὐ πάρεστιν ὥστε μετὰ παρρησίας βιάζεσθαι , ταῖς ἰδίοις ἐξεδρεύειν εἰώθασιν · καὶ εἰ ἴδωσι τι χωρίον περὶ αὐτὰς , ἡ φαραγὴς βαθεῖαι διεργῶδες , ἡ φυτῶν πυκνότης σύσκιον , εἰς τοῦτο καταδυόμενοι , καὶ τὴν ἐκ πολλοῦ πρόσοχὴν τῶν ὁδοιπορούντων τοιούτους ὑποτεμνόμενοι προκαλύμματα , ἀθρόον ἐπιπιδόνται αὐτοῖς , ὥστε μὴ πρότερον δυνήθηναί τινα τοὺς τοῦ κινδύνου βρόχους ἰδεῖν πρὸν εἰς τούτους πεσεῖν · οὕτως ὁ δυσμενὴς ἀνοθεν ἡμῖν καὶ πολέμιος τὰς τῶν κοσμικῶν τέρψεων ὑποτρέχων σκιάς , αἱ περὶ τὴν ὁδὸν τοῦ βίου τούτου περιέχασιν · δειναὶ χρυσαὶ λῃστήν , καὶ τὸν ἐπιβουλεύοντα ποιήσαι λαθεῖν , ἐντεῦθεν ἀπρόοπτος τὰς τῆς ἀπωλείας ὑποστείρει · παγίδα · ἡμῖν . Δεῖ τοίνυν ἡμᾶς , εἴπερ θέλομεν ( 81 ) ἀσφαλῶς τὴν ὑποκειμένην ὁδὸν τοῦ βίου διαδραμεῖν , καὶ παραστῆσαι Χριστῷ τὴν ψυχὴν τε ὁμοῦ καὶ τὸ σῶμα τῆς ἐκ τῶν τραυμάτων αἰσχύνης ἐλευθέρα , καὶ τοὺς ἐπὶ τῇ νίκῃ στεφάνους λαβεῖν , ἐγρηγορότας περιάγειν δεῖ πανταχῶς τοὺς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμούς · καὶ πάντα ὑποπτεῦειν ὅσα τερπνά , καὶ παρατρέχειν εὐθὺς , καὶ μηδὲν προσερεῖδειν τῇ ἑνοίαι , μηδὲ εἰ χρυσὸς φαῖναιτο χύδην προκείμενος , ἕτοιμος εἰς τὰς τῶν βουλομένων χεῖρας ἐλθεῖν ( Παύλος γὰρ , φησίν , ἐὰν λέξ , μὴ προστιθεσθε καρδία [ 82 ] ) · μηδὲ εἰ γῆ βλαστάνουσα πᾶσαν τρυφὴν , καὶ πολυτελεῖς δεῖκνύουσα σκηνάς · ( Ἡμῶν γὰρ τὸ πολιτεῖα ἐν οὐρανῷ , ἐξ οὗ καὶ Σωτῆρα ἀπεκδεχόμεθα Χριστόν ) · μηδὲ εἰ χορεῖαι , καὶ κῶμοι , καὶ μέθαι , καὶ καταλυούμενα · τράπεζαι ( Ματθαῖος γὰρ , φησίν , ματαιότητων , τὰ πάντα ματαιότης ) · μηδὲ εἰ σώμασι καλλῆ προτείνοντο , παρὰ πονηρῶν ψυχῶν ἐνοικούμενα ( Ἀπὸ προσώπου γὰρ γυναικὸς ὡς ἀπὸ προσώπου δρεως φεύγε ( 83 ) , φησίν ὁ Σοφὴς ) · μηδὲ εἰ δυναστεῖαι καὶ τυραννίδες , καὶ δορυφόροι ἢ πολὺς ἔσμοι · μηδὲ εἰ θρόνοι ὑψηλοὶ καὶ λαμπροί , ὑποζεύξας ἔθνη καὶ πόλεις εἰς δουλείαν ἔχουσιον ( Πᾶσα γὰρ σάρξ ὡς χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου · ἐξηράνθη ὁ χόρτος , καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσε ) . Τούτοις γὰρ δὴ πᾶσι τοῖς οὕτω τερπνοῖς ὁ κοινὸς ὑποκάθεται δυσμενής , ἀναμένων εἴ ποτε ( 84 ) , τοὺς ὁρωμένους δελεασθέντες , τῆς μὲν εὐθείας ἐκτραπέντες ὁδοῦ , πρὸς δὲ τὸν ἐκείνου λόγον ἑαυτοὺς ἀποκλίνωμεν . Καὶ δεῖς πολὺ μὴ ποτε , προσδραμόντες ἀφυλάκτως αὐτοῖς , καὶ τὴν ἐκ τῆς ἀπολαύσεως τέρψιν οὐδὲν ἠγασάμενοι βλαβερόν , ἠγχεκρωμένω τῇ πρώτῃ γεύσει τοῦ δόλου καταπίωμεν ἀχιστρον · εἶτα ὑπὸ τούτου τὰ μὲν ἔχοντες , τὰ δὲ ἄχοντες , προσδεθῶμεν αὐτοῖς , καὶ πρὸς τὸ φοβερὸν τοῦ λῃστοῦ καταγώγιον τὸν θάνατον λάβωμεν ἐλκυσθέντες ὑπὸ τῶν ἡδονῶν .
Lemmas: ἐκ ὁ ἀλλότριος πλουτέω , δύναμις δέ οὐ πάρειμι ὥστε μετά παρρησία βιάζω , ὁ ἴδιος ἐκτρέχω εἴωθα · καί εἰμί ὁράω τίς χωρίον περί αὐτός , ὁ φαραγὴς βαθύς διεργωδης , ὁ φυτόν πυκνότης σύσκιος , εἰς οὗτος καταδύω , καί ὁ ἐκ πολύς προσοχή ὁ ὁδοιπορέω τοιοῦτος ὑποτέμνω προκάλυμμα , ἀθρόος ἐπιπίπτω αὐτός , ὥστε μή πρότερος δύναμαι τις ὁ ὁ κίνδυνος βρόχος ὁράω πρόειμι εἰς οὗτος πίπτω · οὕτως ὁ δυσμενής ἀνοθεν ἐγώ καί πολέμιος ὁ ὁ κοσμικός τέρψις ὑποτρέχω σκιά , ὁ περί ὁ ὁδός ὁ βίος οὗτος περιέχω · δεινός χρύσεος λῃστής , καί ὁ ἐπιβουλεύω ποιέω λανθάνω , ἐντεῦθεν ἀπρόοπτος ὁ ὁ ἀπώλεια υποστειρις · παγίδα · ἐγώ . Δεύς τοίνυν ἐγώ , εἴπερ ἐθέλω ( 81 ) ἀσφαλής ὁ ὑπόκειμαι ὁδός ὁ βίος διατρέχω , καί παρίστημι Χριστός ὁ ψυχή τε ὁμοῦ καί ὁ σῶμα ὁ ἐκ ὁ τραῦμα αἰσχύνη ἐλεύθερος , καί ὁ ἐπί ὁ νίκη στέφανος λαμβάνω , ἐγείρω περιάγω δέω πανταχῶς ὁ ὁ ψυχή ὀφθαλμός · καί πᾶς ὑποπτεύω ὅσος τερπνός , καί παρατρέχω εὐθύς , καί μηδείς προσερείδω ὁ ενοια , μηδέ εἰμί χρυσός φαίνω χύδην πρόκειμαι , ἑτοῖμος εἰς ὁ ὁ βούλομαι χείρ ἔρχομαι ( Παύλος γάρ , φημί , ἐάν Λεξ , μή προστίθημι Καρδίη [ 82 ] ) · μηδέ εἰμί γῆ βλαστάνω πᾶς τρυφή , καί πολυτελής δείκνυμι σκηνή · ( Ἡμων γάρ ὁ πολιτεία ἐν οὐρανός , ἐκ ὅς καί Σωτήρ ἀπεκδέχομαι Χριστός ) · μηδέ εἰμί χορεία , καί κῶμος , καί μέθη , καί καταλύω · τράπεζα ( Ματθαῖος γάρ , φημί , ματαιότης , ὁ πᾶς ματαιότητα ) · μηδέ εἰμί σῶμα Καλλή προτείνω , παρά πονηρός ψυχή ἐνοικέω ( ἀπό πρόσωπον γάρ γυνή ὡς ἀπό πρόσωπον δρεως φεύγω ( 83 ) , φημί ὁ Σοφής ) · μηδέ εἰμί δυναστεία καί τυραννίς , καί δορυφόρος ἢ πολύς ἑσμός · μηδέ εἰμί θρόνος ὑψηλός καί λαμπρός , ὑποζεύγνυμι ἔθνος καί πόλις εἰς δουλεία ἔχω ( πᾶσα γάρ σάρξ ὡς χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος · ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω ) . Τοῦτος γάρ δή πᾶς ὁ οὕτως τερπνός ὁ κοινός ὑποκάθετος δυσμενής , ἀναμένω εἰμί ποτέ ( 84 ) , ὁ ὁράω δελεάζω , ὁ μέν εὐθύς ἐκτρέπω ὁδός , πρός δέ ὁ ἐκεῖνος λόγος ἑαυτοῦ ἀποκλίνω . καί δέω πολύς μή ποτέ , προστρέχω ἀφύλακτος αὐτός , καί ὁ ἐκ ὁ ἀπόλαυσις τέρψις οὐδείς ἄγαμαι βλαβερός , ἐγχράω ὁ πρῶτος γεῦσις ὁ δόλος καταπίνω ἀχιστρον · εἶτα ὑπό οὗτος ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ ἄχω , προσδέω αὐτός , καί πρός ὁ φοβερός ὁ λῃστής καταγώγιον ὁ θάνατος λαμβάνω ἔλκω ὑπό ὁ ἡδονή .