basilius-theology.quod-deus-non-est-auctor-malorum pg031_0183.1
A μοι , καὶ ἔγνωσαν , ὅτι γυμνοί εἰσιν . Ἔδει δὲ μὴ γινώσκειν τὴν γυμνωσιν , ἵνα μὴ ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου παριεσπάτο πρὸς τὴν τοῦ λείποντος ἀναπλήρωσιν , ἀμφίσματα ἑαυτῷ καὶ τῆς γυμνότητος παραμύθια ἐπικοῦν , καὶ ὅλος τῇ τῆς σαρκὸς ἐπιμελείᾳ τῆς πρὸς Θεὸν ἐνατενίσεως ἀφελιζόμενος . Διὰ τί δὲ οὐχ εὐθὺς αὐτοῖς συγκατεσκευάσθη καὶ τὰ ἐνδύματα ; Ὅτι οὔτε φυσικὰ ἔπρεπεν εἶναι ταῦτα , οὔτε ἐκ τέχνης . Τὰ μὲν γὰρ φυσικὰ ἴδια τῶν ἀλόγων ἐστίν · οἷον πτερά , καὶ τρίχες , καὶ δερμάτων παχύτητες , στέγειν μὲν χειμῶνας , φέρειν δὲ καύσωνας δυνάμενα . Ἐν οἷς οὐδὲν τὸ ἕτερον τοῦ ἑτέρου διενήγογεν , ὁμοίῳ πᾶσι τῆς φύσεως ὑπαρχούσης · ἀνθρώπῳ δὲ ἔπρεπε , κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης , παρηλλαγμένας τῶν ἀγαθῶν τὰς ἀντιδόσεις ὑπάρχειν . Αἱ δὲ ἐκ τέχνης ἐπιτηδεύσεις ἀσχολίας ἂν ἐγένοντο πρόξενοι · ὁ μάλιστα φευκτὸν ἦν ὡς βλαβερὸν τῷ ἀνθρώπῳ . Διὸ καὶ ὁ Κύριος , εἰς τὴν ἐν τῷ παραδείσῳ ζωὴν ἡμᾶς ἀνακαλούμενος , ἐκβάλλει τὴν μέριμναν τῶν ψυχῶν , λέγων · Μὴ μεριμνᾶτε ( 77 ) τῇ ψυχῇ ὑμῶν , τί φάγητε · μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν , τί ἐνδύσησθε . Οὔτε οὖν ἐκ φύσεως ἔπρεπεν αὐτῷ ἔχειν τὰ σκεπάσματα , οὔτε ἐκ τέχνης · ἀλλ᾽ ἕτερα ἦν πύτερρεπιόμενα , ἐπιδειξαμένη τὴν ἀρετὴν , τὰ ἐκ τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος ἐπανθεῖν τῷ ἀνθρώπῳ , καὶ περιαστέραιτεν μᾶλλον φαίνειν τισι περιβολαῖς ( 78 ) , ὁποῖαι αἱ τῶν ἀγγέλων , ὑπὲρ τὴν τῶν ἀνθέων ποικιλίαν , ὑπὲρ τὴν τῶν ἀστέρων φαῖδρότητα καὶ στιλβήτητα . Διὰ τοῦτο οὖν οὐχ εὐθὺς αὐτῷ τὰ ἐνδύματα , ἐπειδὴ ἀλλὰ ἢν ἀρετὴς ἀποκείμενα τῷ ἀνθρώπῳ , εἰς ἂ φθάσαι ὑπὸ τῆς ἐπιθελίας τοῦ διαβόλου οὐχ ἐπετράπη . Ἀγωνιστὴς τοίνυν ἐστήκεν ἡμῖν ὁ διάβολος διὰ τὸ ἐξ ἐπιθελίας πάλαι γενόμενον ἡμῖν πτώμα , τοῦ Κυρίου οἰκονομήσαντος μὲν τὴν πρὸς αὐτὸν πάλην , ὥστε διὰ τῆς ὑπακοῆς ἀναπαλᾶσαι ἡμᾶς ( 79 ) , καὶ κατασφαραωθῆναι τοῦ ἀντιδίκου . Ἔθε μὲν γὰρ μὴ ἐγένοντο διάβολος , ἀλλ᾽ ἔμεινεν ἐν τῇ τάξει , ἐν ᾗ ἐξ ἀρχῆς ἐτάχθη παρὰ τοῦ ταξίαρχου · ἐπειδὴ δὲ γέγονεν ἀποστάτης , ἐχθρὸς μὲν Θεοῦ , ἐχθρὸς δὲ ἀνθρώπων τῶν κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ γεγεννημένων ( διὸ τοῦτο γὰρ ἐστὶ μισάνθρωπος , διότι καὶ θεομάχος · καὶ μισεῖ μὲν ἡμᾶς ὡς κτήματα τοῦ Δεσπότου ( 80 ) , μισεῖ δὲ ὡς ὁμοιώματα τοῦ Θεοῦ · συνεχεχάσατο οὖν αὐτοῦ τῇ πονηρίᾳ εἰς γυμνάσιον τῶν ἡμετέρων ψυχῶν ὁ σοφὸς καὶ προνοητικὸς οἰκονομὸν τῶν ἀνθρώπων , ὡσπερ ἰατρὸς τῆς τῆς ἐχίδνης ἰῷ εἰς σωτηρίων φαρμάκων κατασκευὴν ἀποχρώμενος . Τίς οὖν ἦν ( 81 ) ὁ διάβολος ; καὶ τίς ἡ τάξις ; καὶ τί τὸ ὄνομα ; καὶ πῶθεν δλως Σατανᾶς προσηγόρευται ( 82 ) ; Σατανᾶς μὲν οὖν , διὰ τὸ ἀντιχεῖσθαι τῷ ἀγαθῷ · οὕτως γὰρ σημαίνει ἡ φωνὴ τῶν Ἑβραίων , ὡς ἐν ταῖς Βασι -
Lemmas: A ἐγώ , καί γιγνώσκω , ὅτι γυμνός εἰμί . δέω δέ μή γινώσκω ὁ γύμνωσις , ἵνα μή ὁ Νοῦς ὁ ἄνθρωπος παρασπάω πρός ὁ ὁ λείπω ἀναπλήρωσις , ἀμφίσματα ἑαυτοῦ καί ὁ γυμνότης παραμύθιον επικεω , καί ὅλος ὁ ὁ σάρξ ἐπιμέλεια ὁ πρός θεός ἐνατένισις ἀφελιζόμενος . Ζεύς τίς δέ οὐ εὐθύς αὐτός συγκατασκευάζω καί ὁ ἔνδυμα ; Ὅτι οὔτε φυσικός πρέπω ἔρχομαι οὗτος , οὔτε ἐκ τέχνη . ὁ μέν γάρ φυσικός ἴδιος ὁ ἄλογος εἰμί · οἷος πτερόν , καί θρίξ , καί δέρμα παχύτης , στέγω μέν χειμών , φέρω δέ καύσων δύναμαι . ἐν ὅς οὐδείς ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος διαφέρω , ὅμοιος πᾶς ὁ φύσις ὑπάρχω · ἄνθρωπος δέ πρέπω , κατά ὁ ἀναλογία ὁ πρός θεός ἀγάπη , παραλλάσσω ὁ ἀγαθός ὁ ἀντίδοσις ὑπάρχω . ὁ δέ ἐκ τέχνη ἐπιτήδευσις ἀσχολία ἄν γίνομαι πρόξενος · ὁ μάλιστα φευκτός εἰμί ὡς βλαβερός ὁ ἄνθρωπος . Διὸ καί ὁ κύριος , εἰς ὁ ἐν ὁ παράδεισος ζωή ἐγώ ἀνακαλέω , ἐκβάλλω ὁ μέριμνα ὁ ψυχή , λέγω · μή μεριμνάω ( 77 ) ὁ ψυχή σύ , τίς ἐσθίω · μηδέ ὁ σῶμα σύ , τίς ἐνδύω . οὔτε οὖν ἐκ φύσις πρέπω αὐτός ἔχω ὁ σκέπασμα , οὔτε ἐκ τέχνη · ἀλλά ἕτερος εἰμί πύτερρεπιόμενα , ἐπιδείκνυμι ὁ ἀρετή , ὁ ἐκ ὁ ὁ θεός χάρις ἐπαναθέω ὁ ἄνθρωπος , καί περιαστέραιτεν μᾶλλον φαίνω τις περιβολή ( 78 ) , ὁποῖος ὁ ὁ ἄγγελος , ὑπέρ ὁ ὁ ἄνθος ποικιλία , ὑπέρ ὁ ὁ ἀστήρ φαιδρότης καί στιλβήτητα . Ζεύς οὗτος οὖν οὐ εὐθύς αὐτός ὁ ἔνδυμα , ἐπεί ἀλλά εἄν ἀρετή ἀπόκειμαι ὁ ἄνθρωπος , εἰς ὅς φθάνω ὑπό ὁ επιθελια ὁ διάβολος οὐ ἐπιτρέπω . ἀγωνιστής τοίνυν ἵστημι ἐγώ ὁ διάβολος διά ὁ ἐκ επιθελια πάλαι γίγνομαι ἐγώ πτῶμα , ὁ κύριος οἰκονομέω μέν ὁ πρός αὐτός πάλη , ὥστε διά ὁ ὑπακοή ἀναπάλλω ἐγώ ( 79 ) , καί κατασφαραωθῆναι ὁ ἀντίδικος . ἔθω μέν γάρ μή γίνομαι διάβολος , ἀλλά μένω ἐν ὁ τάξις , ἐν ὅς ἐκ ἀρχή τάσσω παρά ὁ ταξίαρχος · ἐπεί δέ γίγνομαι ἀποστάτης , ἐχθρός μέν θεός , ἐχθρός δέ ἄνθρωπος ὁ κατά εἰκών θεός γεννάω ( διό οὗτος γάρ εἰμί μισάνθρωπος , διότι καί θεομάχος · καί μισέω μέν ἐγώ ὡς κτῆμα ὁ Δεσπότου ( 80 ) , μισέω δέ ὡς ὁμοίωμα ὁ θεός · συγχέω οὖν αὐτός ὁ πονηρία εἰς γυμνάσιον ὁ ἡμέτερος ψυχή ὁ σοφός καί προνοητικός οἰκονόμος ὁ ἄνθρωπος , ὡς ἰατρός ὁ ὁ ἔχιδνα ἰός εἰς σωτήριος Φάρμακος κατασκευή ἀποχράω . Τῖς οὖν εἰμί ( 81 ) ὁ διάβολος ; καί τίς ὁ τάξις ; καί τίς ὁ ὄνομα ; καί πίνω δλως Σατανᾶς προσαγορεύω ( 82 ) ; Σατανᾶς μέν οὖν , διά ὁ ἀντέχω ὁ ἀγαθός · οὕτως γάρ σημαίνω ὁ φωνή ὁ Ἑβραῖος , ὡς ἐν ὁ βάσις -