basilius-theology.prologus-7-de-judicio-dei pg031_0339.1
ἐρωτῶ μόνον , ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευόντων 63 ἑτὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμὲ , ἵνα κάττις ἐν ὦσιν . Ἐπὶ τούτοις , καὶ πλείοσι τοῖς σεσιωπημένοις , οὕτω σαφῶς καὶ ἀναντιῤῥήτως ἀναγκαίαν μὲν εἶναι πληροφορηθεὶς τὴν παρὰ πάσης ὁμοῦ τῆς τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας , κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Χριστοῦ , ἐν Πνεύματι ἁγίῳ συμφωνίαν , ἐπικίνδυνον δὲ καὶ ὀλεθρίαν ἐν τῇ πρὸς ἀλλήλους διαστάσει τὴν πρὸς Θεὸν ἀπείθειαν ( Ὁ γὰρ ἀπειθῶν , φησὶ , τῷ Υἱῷ οὐκ ὄψεται τὴν ζωὴν , ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ μενεῖ ἐπ’ αὐτόν ) , ἐκεῖνο ἀκόλουθον ἡγησάμην ἐξετάσαι λοιπόν · ποῖα μὲν ἄρα συγγνώμην τῶν ἁμαρτημάτων ἔχειν ὀύναται παρὰ τῷ Θεῷ , πόσα δέ τις καὶ πηλίκα ἁμαρτήσας , ὑπεύθυνος γίνεται τῷ κρίματι τῆς ἀπειθείας . Εὑρίσκω τοίνυν , ἀναλαβὼν 64 τὰς θείας Γραφὰς , ἐν τῇ Παλαιᾷ καὶ Καινῇ Διαθήκῃ , οὔτε ἐν τῷ πλήθει τῶν ἁμαρτανομένων , οὔτε ἐν τῷ μεγέθει τῶν ἁμαρτημάτων , ἐν μόνῃ δὲ τῇ παραβάσει οὑτινοσοῦν προστάγματος , σαφῶς κρινομένην τὴν πρὸς Θεὸν ἀπείθειαν , καὶ κοινὸν κατὰ πάσης παρακοῆς τοῦ Θεοῦ τὸ κρίμα · ἐν μὲν τῇ Παλαιᾷ τὸ φοβερὸν ἐκεῖνο τοῦ Ἄχαρ 65 ἀναγινώσκων τέλος , ἢ τὴν κατὰ τὴν ἐν Σαβιάτῳ ξύλα συλλέξαντα ἱστορίαν , ὧν ἑκάτερος οὐδὲν οὐδεπώποτε ἄλλως οὐκ εἰς Θεὸν ἡμαρτηκὼς , οὐκ ἄνθρωπον ἠδικηκὼς , οὐ μέγα , οὐ μικρὸν ὅλως εὑρίσκεται . Ἀλλ’ ὁ μὲν , ἐπὶ μόνῃ καὶ πρώτῃ τῶν ξύλων συλλογῇ ἀπαραίτητον ἐδίωσι τὴν δίκην , οὐδὲ μετανοίας τόπον εὑρών · προστάγματι γὰρ τοῦ Θεοῦ παρὰ παντὸς τοῦ λαοῦ παραχρῆμα λιθοβολεῖται · ὁ δὲ , ὅτι μόνον ὑφελίστω τι τῶν ἀναθεμάτων οὕτως εἰσενεχθέντων 66 εἰς τὴν συναγωγὴν , οὐδὲ προσδεχθέντων ὑπὸ τῶν ἐπιτεταγμένων τὰ τοιαῦτα , αἴτιος ἀπωλείας οὐκ αὐτῷ μόνον , ἀλλὰ καὶ γαμετῇ καὶ τέκνοις , πρὸς δὲ καὶ αὐτῇ τῇ σκηνῇ σὺν πᾶσι τοῖς ἰδίοις ἐγένετο . Ἔμελλε δὲ ἤδη καὶ πάντα τὸν λαὸν πυρὸς τρόπον ἐπινέμεσθαι τῆς ἁμαρτίας τὸ κακὸν , καὶ ταῦτα οὔτε εἰδότα τὸ γεγονὸς , οὐδὲ συνεγνωκότα τῷ ἁμαρτήσαντι , εἰ μὴ ταχέως ἐκ τῆς πτώσεως τῶν ἀναιρεθέντων ἀνδρῶν συνετρίβη μὲν ὁ λαὸς αἰσθόμενος τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ · ἔπεσε δὲ ἅμα τοῖς πρεσβυτέροις καταπασσάμενος χοῦν Ἰησοῦς ὁ τοῦ Ναυΐ , καὶ οὕτω διὰ κλήρου φωραθεὶς ὁ ἔνοχος τὴν εἰρημένην ἔδωκε δίκην .
Lemmas: ρωτώ μόνος , ἀλλά καί περί ὁ πιστεύω 63 ἐτός ὁ λόγος αὐτός εἰς ἐγώ , ἵνα κάτις ἐν εἰμί . ἐπί οὗτος , καί πολύς ὁ σιωπάω , οὕτως σαφής καί ἀναντιῤῥήτως ἀναγκαῖος μέν ἔρχομαι πληροφορέω ὁ παρά πᾶς ὁμοῦ ὁ ὁ θεός ἐκκλησία , κατά ὁ θέλημα ὁ Χριστός , ἐν πνεῦμα ἅγιος συμφωνία , ἐπικίνδυνος δέ καί ὀλέθριος ἐν ὁ πρός ἀλλήλων διάστασις ὁ πρός θεός ἀπείθεια ( ὁ γάρ ἀπειθέω , φημί , ὁ υἱός οὐ ὁράω ὁ ζωή , ἀλλά ὁ ὀργή ὁ θεός μένω ἐπί αὐτός ) , ἐκεῖνος ἀκόλουθος ἡγέομαι ἐξετάζω λοιπός · ποῖος μέν ἄρα συγγνώμη Τοί ἁμάρτημα ἔχω ὀνίνημι παρά ὁ θεός , πόσος δέ τις καί πηλίκος ἁμαρτάνω , ὑπεύθυνος γίγνομαι ὁ κρίμα ὁ ἀπείθεια . εὑρίσκω τοίνυν , ἀναλαμβάνω 64 ὁ θεῖος γραφή , ἐν ὁ Παλαιή καί Καινή διαθήκη , οὔτε ἐν ὁ πλῆθος ὁ ἁμαρτάνω , οὔτε ἐν ὁ μέγεθος ὁ ἁμάρτημα , ἐν μόνος δέ ὁ παράβασις ὅστις πρόσταγμα , σαφής κρίνω ὁ πρός θεός ἀπείθεια , καί κοινός κατά πᾶς παρακοή ὁ θεός ὁ κρίμα · ἐν μέν ὁ Παλαιή ὁ φοβερός ἐκεῖνος ὁ Ἄχαρ 65 ἀναγιγνώσκω τέλος , ἢ ὁ κατά ὁ ἐν Σαβιάτῳ ξύλο σύν-λέγω1 ἱστορία , ὅς ἑκάτερος οὐδείς οὐδεπώποτε ἄλλως οὐ εἰς θεός ἁμαρτάνω , οὐ ἄνθρωπος ἀδικέω , οὐ μέγας , οὐ μικρός ὅλος εὑρίσκω . ἀλλά ὁ μέν , ἐπί μόνος καί πρῶτος ὁ ξυλών συλλογή ἀπαραίτητος δείδω ὁ δίκη , οὐδέ μετάνοια τόπος εὑρίσκω · πρόσταγμα γάρ ὁ θεός παρά πᾶς ὁ λαός παραχρῆμα λιθοβολέω · ὁ δέ , ὅτι μόνος ὑφαιρέω τίς ὁ ἀνάθεμα οὕτως εἰσφέρω 66 εἰς ὁ συναγωγή , οὐδέ προσδέχομαι ὑπό ὁ ἐπιτάσσω ὁ τοιοῦτος , αἴτιος ἀπώλεια οὐ αὐτός μόνος , ἀλλά καί γαμετή καί τέκνον , πρός δέ καί αὐτός ὁ σκηνή σύν πᾶς ὁ ἴδιος γίνομαι . μέλλω δέ ἤδη καί πᾶς ὁ λαός πυρός τρόπος ἐπινέμω ὁ ἁμαρτία ὁ κακός , καί οὗτος οὔτε οἶδα ὁ γίγνομαι , οὐδέ συνίγνω ὁ ἁμαρτάνω , εἰμί μή ταχέως ἐκ ὁ πτῶσις ὁ ἀναιρέω ἀνήρ συντρίβω μέν ὁ λαός αἰσθάνομαι ὁ ὀργή ὁ θεός · πίπτω δέ ἅμα ὁ πρέσβυς καταπάσσω χοῦς Ἰησοῦς ὁ ὁ Ναῦς , καί οὕτως διά κλῆρος φωράω ὁ ἔνοχος ὁ λέγω δίδωμι δίκη .