basilius-theology.prologus-7-de-judicio-dei pg031_0344.2
89 Editio utraque et Reg . secundus ἐπ’ οὐδενὶ πράγματι καταλειπομένην , pro qualibet re . At Reg . primus et tertius ἐπ’ οὐδενὶ προστάγματι , pro quoris præcepto . Fatendum quidem , vocem προστάγματι reconcinnalam fuisse et resartam recenti manu in Θεοῦ ὀργῆς ἐπὶ τὸν ἡμαρτηκότα διάκονος , ὁ μακάριος Πέτρος , ὁ πάντων μὲν τῶν μαθητῶν προκριθεὶς , μόνος δὲ πλεῖον τῶν ἄλλων μαρτυρηθεὶς κα’ μακαρισθεὶς , ὁ τὰς κλεῖς τῆς βασιλίας τῶν οὐρανῶν πιστευθεὶς , ὅταν ἀκούῃ παρὰ τοῦ Κυρίου , Ἐὰν μὴ νίψω σε , οὐκ ἔχεις μέρος μετ’ ἐμοῦ , πολιαν ἄρα καὶ τὴν ὁπωσοῦν λιθίνην καρδίαν οὐ δυσωπήσει πρὸς φόβον καὶ τρόμον τῶν τοῦ Θεοῦ κριμάτων ; καὶ ταῦτα μὲν οὐδεμιᾶς ἀμαρτίας , οὐδεμιᾶς δὲ καταφρονήσεως ἔμφασιν δοὺς , τιμῇ δὲ μᾶλλον τῇ περὶ τὸν Δεσπότην ὑπερβαλλούσῃ χρησάμενος , καὶ τὴν προσήκουσαν δούλῳ καὶ μαθητῇ εὐλάβειαν ἐπιδειξάμενος . Ἴδον γὰρ τὸν ἑαυτοῦ καὶ πάντων Θεὸν καὶ Κύριον , καὶ βασιλέα , καὶ Δεσπότην , καὶ διδάσκαλον , καὶ Σωτῆρα , καὶ ὁμοῦ τὰ πάντα , ἐν ὑπηρέτου σχήματι διαζωσάμενον λέντιον , καὶ νίπτειν τοὺς πόδας αὐτοῦ βουλόμενον , εὐθὺς , ὥσπερ εἰς συναίσθησιν ἐλθὼν τῆς ἰδίας ἀναξιότητος , καὶ τὸ ἀξίωμα τοῦ προσεχομένου καταπλαγεὶς , ἐξεβόησε Κύριε , σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας ; καὶ πάλιν · Οὐ μὴ νίψῃς τοὺς πόδας μου εἰς τὸν αἰῶνα . Ἐπὶ τούτῳ τὴν τοσαύτην εἰσέρχεται ἀπειλὴν , ὡς εἰ μὴ πάλιν εἰδὼς τὴν ἀλήθειαν τῶν ῥημάτων τοῦ Κυρίου , ἔφθασε τῇ ὑπακοῇ διορθωσάμενος τὴν ἀντιλογίαν , οὐδὲν ἂν αὐτῷ τῶν προλαβόντων , οὐ τῶν ἰδίων κατορθωμάτων , οὐ τῶν παρὰ τοῦ Κυρίου μακαρισμῶν τε καὶ δωρεῶν καὶ ἐπαγγελιῶν , οὐδὲ αὐτὴ ἡ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τῆς τοιαύτης καὶ τοσαύτης εἰς τὸν μονογενῆ Υἱὸν εὐδοκίας ἀποκάλυψις ἤρκεσε παραμυθήσασθαι τὴν παροῦσαν ἀπείθειαν .
Lemmas: 89 Editio utraque et Reg . secundus ἐπί οὐδείς πρᾶγμα καταλείπω , pro qualibet re . At Reg . primus et tertius ἐπί οὐδείς πρόσταγμα , pro quoris præcepto . Fatendum quidem , vocem πρόσταγμα reconcinnalam fuisse et resartam recenti manu in θεός ὀργή ἐπί ὁ ἁμαρτάνω διάκονος , ὁ μακάριος Πέτρος , ὁ πᾶς μέν ὁ μαθητής προκρίνω , μόνος δέ πλέως ὁ ἄλλος μαρτυρέω καί μακαρίζω , ὁ ὁ κλείς ὁ βασιλιάς ὁ οὐρανός πιστεύω , ὅταν ἀκούω παρά ὁ κύριος , ἐάν μή νίζω σύ , οὐ ἔχω μέρος μετά ἐγώ , πολιός ἄρα καί ὁ ὁπωσοῦν λίθινος καρδία οὐ δυσωπέω πρός φόβος καί τρόμος ὁ ὁ θεός κρίμα ; καί οὗτος μέν οὐδείς ἁμαρτία , οὐδείς δέ καταφρόνησις ἔμφασις δίδωμι , τιμή δέ μᾶλλον ὁ περί ὁ δεσπότης ὑπερβάλλω χράω , καί ὁ προσήκω δοῦλος καί μαθητής εὐλάβεια ἐπιδείκνυμι . ὁράω γάρ ὁ ἑαυτοῦ καί πᾶς θεός καί κύριος , καί βασιλεύς , καί δεσπότης , καί διδάσκαλος , καί Σωτήρ , καί ὁμοῦ ὁ πᾶς , ἐν ὑπηρέτης σχῆμα διαζώννυμι λέντιον , καί νίζω ὁ πόδι αὐτός βούλομαι , εὐθύς , ὥσπερ εἰς συναίσθησις ἔρχομαι ὁ ἴδιος ἀναξιότης , καί ὁ ἀξίωμα ὁ προσέχω καταπλήσσω , ἐκβοάω κύριος , σῦς ἐγώ νίζω ὁ πόδι ; καί πάλιν · Οὐ μή νίζω ὁ πόδι ἐγώ εἰς ὁ αἰών . ἐπί οὗτος ὁ τοσοῦτος εἰσέρχομαι ἀπειλή , ὡς εἰμί μή πάλιν οἶδα ὁ ἀλήθεια ὁ ῥῆμα ὁ κύριος , φθάνω ὁ ὑπακοή διορθόω ὁ ἀντιλογία , οὐδείς ἄν αὐτός ὁ προλαμβάνω , οὐ ὁ ἴδιος κατόρθωμα , οὐ ὁ παρά ὁ κύριος μακαρισμός τε καί δωρεά καί ἐπαγγελία , οὐδέ αὐτός ὁ ὁ θεός καί Πατρός ὁ τοιοῦτος καί τοσοῦτος εἰς ὁ μονογενής υἱός εὐδοκία ἀποκάλυψις ἀρκέω παραμυθέομαι ὁ πάρειμι ἀπείθεια .