ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0445.2
TOY AYTOY ΛΟΓΟΣ ΑΣΚΗΤΙΚΟΣ ( 40 ) .
Lemmas: TOY AYTOY Λόγος ἀσκητικός ( 40 ) .
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0445.3
1 . Ὁ ἄνθρωπος κατ' εἰκόνα Θεοῦ ἐγένετο καὶ ὁμοίωσιν · ἡ δὲ ἁμαρτία τὸ κάλλος τῆς εἰκόνος ἠχρήωσεν , εἰς τὰς ἐμπαθεῖς ἐπιθυμίας τὴν ψυχὴν καθέλκουσα . Ὁ δὲ Θεός , ὁ ποιήσας τὸν ἄνθρωπον , ἡ ἀληθινὴ ἐστι ζωὴ . Ὁ οὖν ἀπολέσας τὴν πρὸς τὸν Θεὸν ὁμοιότητα ἀπώλεσε τὴν πρὸς τὴν ζωὴν οἰκειότητα · τὸν δὲ ἔκτος τοῦ Θεοῦ ὄντα , ἐν τῇ μακαρίᾳ ζωῇ γενέσθαι ἀμήχανον . Οὕτως ἐπανέλθωμεν εἰς τὴν ἐξ ἀρχῆς χάριν , ἧς διὰ τῆς ἁμαρτίας ἠλλο -
Lemmas: 1 . ὁ ἄνθρωπος κατά εἰκών θεός γίνομαι καί ὁμοίωσις · ὁ δέ ἁμαρτία ὁ κάλλος ὁ εἰκών ἠχρήωσεν , εἰς ὁ ἐμπαθής ἐπιθυμία ὁ ψυχή καθέλκω . ὁ δέ θεός , ὁ ποιέω ὁ ἄνθρωπος , ὁ ἀληθινός εἰμί ζωή . ὁ οὖν ἀπόλλυμι ὁ πρός ὁ θεός ὁμοιότης ἀπόλλυμι ὁ πρός ὁ ζωή οἰκειότης · ὁ δέ ἕκτος ὁ θεός εἰμί , ἐν ὁ μακάριος ζωή γίγνομαι ἀμήχανος . οὕτως ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἐκ ἀρχή χάρις , ὅς διά ὁ ἁμαρτία ἄλλος -
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0446.1
A τριώθμεν . Καὶ πάλιν κατὰ τὴν τοῦ Θεοῦ εἰκόνα ἑαυτοὺς καλλωπίσωμεν , διὰ τῆς ἀπαθείας ὁμοιωθέντες τῷ κτίσαντι . Ὁ γὰρ τὴν ἀπάθειαν τῆς θείας φύσεως , καθὼς ἐστὶ δυνατόν , ἑαυτῷ μιμησάμενος , οὕτως ἐπανέλαβεν ἐπὶ τῆς ἰδίας ψυχῆς τοῦ Θεοῦ τὴν εἰκόνα . Ὁ δὲ ὁμοιωθεὶς τῷ Θεῷ κατὰ τὸν ῥηθέντα τρόπον , καὶ τῆς θείας ζωῆς ἐκτήσατο πάντως τὴν ὁμοιότητα , εἰς τὸ διηνεκὲς παραμένων τῇ ἀείῳ μακαριότητι . Εἰ οὖν διὰ τῆς ἀπαθείας τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ πάλιν ἀναλαμβάνομεν , ἡ δὲ πρὸς τὸν Θεὸν ὁμοιότης τὸ διηνεκὲς τῆς ζωῆς ἡμῖν χαρίζεται , πάντων ἀμελήσαντες τῶν ἄλλων , ταύτης γενώμεθα τῆς σπουδῆς , ὥστε μηδεὶς πάθει μηδέποτε καταδυναστευθῆναι ἡμῶν τὴν ψυχὴν , ἀλλ’ ἀκλινῆ καὶ ἀκατάβλητον ἐν ταῖς τῶν πειρασμῶν προσβολαῖς τὴν διάνοιαν ἡμῶν διαμένειν , ἵνα γενώμεθα τῆς θείας μακαριότητος μέτοχοι . Τῆς δὲ τοιαύτης σπουδῆς συνεργὸς ἐστὶν ἡ παρθενία , τοῖς κατὰ λόγον μετιούσι τοῦτο τὸ χάρισμα . Οὐ γὰρ ἐν μόνῳ τῷ μὴ γείνασθαι τῆς παιδοποιίας κατορθοῦται τὸ χάρισμα τῆς παρθενίας , ἀλλ’ ἅπας ( 41 ) ὁ βίος καὶ ἡ ζωὴ καὶ τὸ ἦθος παρθενοειδὲς ὀφείλει , διὰ παντὸς ἐπιτηδεύματος τοῦ ἀγάθου τὴν ἀσφόρβαν ἐπιδεικνύμενον . Ἔστι γὰρ καὶ λόγῳ πορνεύσαι , καὶ ὀφθαλμοῖς μοιχεύσαι , καὶ δι’ ἀκοῆς μολυνθῆναι , καὶ τῇ καρδίᾳ μιάσμα δέξασθαι , καὶ τῇ περὶ τὴν βρώσιν καὶ πόσιν ἀμέτρῳ ἐκπεσεῖν τῶν ὁρῶν τῆς σωφροσύνης . Ὁ γὰρ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπὸ τὸν κανόνα τῆς παρθενίας ἑαυτὸν ἐγκρατείᾳ φυλάσσων ἀληθῶς δείκνυσι τελείαν ἐν ἑαυτῷ διὰ πάντων ἀπτερισμένην τῆς παρθενίας τὴν χάριν .
Lemmas: A τρίζω . καί πάλιν κατά ὁ ὁ θεός εἰκών ἑαυτοῦ καλλωπίζω , διά ὁ ἀπάθεια ὁμοιόω ὁ κτίζω . ὁ γάρ ὁ ἀπάθεια ὁ θεῖος φύσις , καθώς εἰμί δυνατός , ἑαυτοῦ μιμέομαι , οὕτως ἐπαναλαμβάνω ἐπί ὁ ἴδιος ψυχή ὁ θεός ὁ εἰκών . ὁ δέ ὁμοιόω ὁ θεός κατά ὁ λέγω τρόπος , καί ὁ θεῖος ζωή κτάομαι πάντως ὁ ὁμοιότης , εἰς ὁ διηνεκής παραμένω ὁ ἀείῳ μακαριότης . εἰμί οὖν διά ὁ ἀπάθεια ὁ εἰκών ὁ θεός πάλιν ἀναλαμβάνω , ὁ δέ πρός ὁ θεός ὁμοιότης ὁ διηνεκής ὁ ζωή ἐγώ χαρίζω , πᾶς ἀμελέω ὁ ἄλλος , οὗτος γίγνομαι ὁ σπουδή , ὥστε μηδείς πάθος μηδέποτε καταδυναστεύω ἐγώ ὁ ψυχή , ἀλλά ἀκλινής καί ἀκατάβλητος ἐν ὁ ὁ πειρασμός προσβολή ὁ διάνοια ἐγώ διαμένω , ἵνα γίγνομαι ὁ θεῖος μακαριότης μέτοχος . ὁ δέ τοιοῦτος σπουδή συνεργός εἰμί ὁ παρθενία , ὁ κατά λόγος μέτειμι οὗτος ὁ χάρισμα . οὐ γάρ ἐν μόνος ὁ μή γίγνομαι ὁ παιδοποιία κατορθόω ὁ χάρισμα ὁ παρθενία , ἀλλά ἅπας ( 41 ) ὁ βίος καί ὁ ζωή καί ὁ ἦθος παρθενοοραω ὀφείλω , διά πᾶς ἐπιτήδευμα ὁ αγαθός ὁ ἀσφόρβαν ἐπιδείκνυμι . εἰμί γάρ καί λόγος πορνεύω , καί ὀφθαλμός μοιχεύω , καί διά ἀκοή μολύνω , καί ὁ καρδία μίασμα δέχομαι , καί ὁ περί ὁ βρῶσις καί πόσις ἄμετρος ἐκπίπτω ὁ ὁράω ὁ σωφροσύνη . ὁ γάρ ἐν οὗτος πᾶς ὑπό ὁ κανών ὁ παρθενία ἑαυτοῦ ἐγκράτεια φυλάσσω ἀληθῶς δείκνυμι τέλειος ἐν ἑαυτοῦ διά πᾶς ἀποτρίβω ὁ παρθενία ὁ χάρις .
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0446.2
2 . Οὐκοῦν εἴπερ ἐπιθυμοῦμεν καθ’ ὁμοιότητα τοῦ Θεοῦ τὸν χαρακτῆρα τῆς ψυχῆς ἡμῶν διὰ τῆς ἀπαθείας καλλωπισθῆναι , ἵνα διὰ τούτου καὶ ἡ τῆς ζωῆς ἡμῖν αἰώνιος προσγένηται , προσέχωμεν ἑαυτοῖς , μὴ ποὺ τι τῆς ἐπαγγελίας ἀνδρείας ποιοῦντες , ὑπὸ τὸ κρίμα τοῦ Ἀνανίου γενώμεθα ( 42 ) . Ἐξὴν γὰρ τῷ Ἀνανίᾳ τὴν ἀρχὴν μὴ ἐπαγγελᾶσθαι τῷ Θεῷ τὴν κτῆσιν · ἀλλ’ ἐπειδὴ πρὸς τὴν ἀνθρωπίνην ἀπίδων δόξαν , τὸ μὲν κτῆμα διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῷ Θεῷ ἀνέφερωσεν , ὡς ἂν θαυμασθεὶς παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῇ φιλοτιμίᾳ , τοῦ τιμήματος δὲ ἐνοσφίσατο , τοιαύτην ἐκίνησε καθ’ ἑαυτὸ τοῦ Κυρίου τὴν ἀγανάκτησιν , ἥς ὑπηρέτης ὁ Πέτρος ἦν , ὡς μηδὲ μετανοίας προθεσίαν ( 43 ) εὑρεῖν . Οὐκοῦν πρὸ τῆς ἐπαγγελίας τοῦ σεμνοῦ βίου ἕκαστο τῷ βουλομένῳ , κατὰ τὸ συγκεχωρημένον καὶ ἔννομον , εἰς ἀκολουθίαν βίου ἐλθεῖν ( 44 ) , καὶ ἑαυτὸν ἐπιδοῦναι τῇ συζυγίᾳ τοῦ γάμου · προληφθέντα δὲ διὰ τῆς οἰκείας ὁμολογίας , φυλάσσων προσήκει ἑαυτὸν τῷ Θεῷ , καθάπερ τι τῶν ἱερῶν ἀναθημάτων , ὡς ἂν μὴ τῇ τῆς ἱεροσυλίας ἐνέχοιντο κριμάτι , τὸ ἀφιερωμένον διὰ τῆς ἐπαγγελίας τῷ Θεῷ σῶμα πάλιν τῇ τοῦ κοινοῦ βίου
Lemmas: 2 . οὐκοῦν εἴπερ ἐπιθυμέω κατά ὁμοιότης ὁ θεός ὁ χαρακτήρ ὁ ψυχή ἐγώ διά ὁ ἀπάθεια καλλωπίζω , ἵνα διά οὗτος καί ὁ ὁ ζωή ἐγώ αἰώνιος προσγίγνομαι , προσέχω ἑαυτοῦ , μή πού τίς ὁ ἐπαγγελία ἀνδρεία ποιέω , ὑπό ὁ κρίμα ὁ Ἀνανίας γίγνομαι ( 42 ) . ἔξεστι γάρ ὁ Ἀνανίας ὁ ἀρχή μή ἐπαγγέλλω ὁ θεός ὁ κτῆσις · ἀλλά ἐπεί πρός ὁ ἀνθρώπινος απιδηω δόξα , ὁ μέν κτῆμα διά ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός ἀναφέρω , ὡς ἄν θαυμάζω παρά ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὁ φιλοτιμία , ὁ τίμημα δέ νοσφίζω , τοιοῦτος κινέω κατά ἑαυτοῦ ὁ κύριος ὁ ἀγανάκτησις , ὅς ὑπηρέτης ὁ Πέτρος εἰμί , ὡς μηδέ μετάνοια προτίθημι ( 43 ) εὑρίσκω . οὐκοῦν πρό ὁ ἐπαγγελία ὁ σεμνός βίος έκαστος ὁ βούλομαι , κατά ὁ συγχωρέω καί ἔννομος , εἰς ἀκολουθία βίος ἔρχομαι ( 44 ) , καί ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι ὁ συζυγία ὁ γάμος · προλαμβάνω δέ διά ὁ οἰκεῖος ὁμολογία , φυλάσσω προσήκω ἑαυτοῦ ὁ θεός , καθά τίς ὁ ἱερός ἀνάθημα , ὡς ἄν μή ὁ ὁ ἱεροσυλία ἐνέχω κρίμα , ὁ ἀφιερόω διά ὁ ἐπαγγελία ὁ θεός σῶμα πάλιν ὁ ὁ κοινός βίος
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0447.2
3 . Ἐπεὶδὴ δὲ χρή καὶ περὶ τῶν καθ’ ἕκαστον ἀκριβῶς διελέσθαι , ἀναγκαῖον ἂν εἴη δι’ ὀλίγων καταλιπεῖν καὶ περὶ τούτων ὑπόμνημα . Οἱ χωρισθέντες τοῦ κοινοῦ βίου , καὶ πρὸς τὴν θειοτέραν ζωὴν ἑαυτοὺς ἀσχοῦντες , μὴ ἐφ’ ἑαυτῶν ( 47 ) , μηδὲ καταμόνας ἀσκήσθωσαν . Ἐμμάρτυρον γὰρ εἶναι προτίχει τὸν τοιούτων βίον , ὡς ἐκ ἑκτὸς εἶναι πονηρᾶς ὑποψίας . Καὶ ὡσπερ ὁ πνευματικὸς νόμος οὐκ ἐλάττονας εἶναι τῶν δέκα ( 48 ) βούλεται τοὺς τὸ μυστικὸν πάσχα ἐσθίοντας · οὕτως χρή ἐνταῦθα πλεονάζειν μᾶλλον ἢ ἐλαττοῦσθαι τὴν δεκάδα τῶν τὴν πνευματικὴν πολιτείαν συνασχομένων ( 49 ) . Ἀρχηγὸς εἰς τῆς εὐσχηματότητος τοῦ βίου προκαθεζέσθω , ἐν δοκιμασίᾳ βίου καὶ ἠθους καὶ πάσης κοσμίας ἀναστροφῆς τῶν λοιπῶν
Lemmas: 3 . ἐπειδή δέ χράω καί περί ὁ κατά ἕκαστος ἀκριβῶς διαιρέω , ἀναγκαῖος ἄν εἰμί διά ὀλίγος καταλείπω καί περί οὗτος ὑπόμνημα . ὁ χωρίζω ὁ κοινός βίος , καί πρός ὁ θεῖος ζωή ἑαυτοῦ ἀσκέω , μή ἐπί ἑαυτοῦ ( 47 ) , μηδέ καταμόνας ἀσκέω . ἐμμάρτυρος γάρ ἔρχομαι προτιχεω ὁ τοιοῦτος βίος , ὡς ἐκ ἑκτός ἔρχομαι πονηρός ὑποψία . καί ὡς ὁ πνευματικός νόμος οὐ μικρός ἔρχομαι ὁ δέκα ( 48 ) βούλομαι ὁ ὁ μυστικός πάσχα ἐσθίω · οὕτως χράω ἐνταῦθα πλεονάζω μᾶλλον ἢ ἐλασσόω ὁ δεκάς ὁ ὁ πνευματικός πολιτεία συνέχω ( 49 ) . Ἀρχηγός εἰς ὁ ευσχηματοτητη ὁ βίος προκαθέζω , ἐν δοκιμασία βίος καί ἦθος καί πᾶς κόσμιος ἀναστροφή ὁ λοιπός
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0448.2
Ven . et codex Reg . καχοπάθειαν τοῦ σώματος . Ibi dem idem codex ἀλλὰ βλέπειν ἐν .
Lemmas: Ven . et codex Reg . κακοπάθεια ὁ σῶμα . Ibi dem idem codex ἀλλά βλέπω ἐν .
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0449.1
γὰρ ἄγει σχολὴν ἡ ψυχή , ἐν τῇ τοιαύτῃ τοῦ σώματος καταστάσει , πρὸς τὰ ἄνω βλέπειν ἐλευθερίως · ἀλλὰ κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην πρὸς τὴν τῆς οὐσίας αὐτῶν ἀσχολείται καὶ ἐπιχλίνει , συνταπεινούμενη τῇ καταπαθείᾳ τοῦ σώματος .
Lemmas: γάρ ἄγω σχολή ὁ Ψυχή , ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ σῶμα κατάστασις , πρός ὁ ἄνω βλέπω ἐλευθέριος · ἀλλά κατά πᾶς ἀνάγκη πρός ὁ ὁ οὐσία αὐτός ἀσχολέω καί ἐπικλίνω , συνταπεινόομαι ὁ καταπαθής ὁ σῶμα .
basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0449.3
5 . Ἀποθήκη δὲ τοῖς πᾶσιν ἔστω μία κοινή , καὶ μηδὲν ἴδιον ἑκάστῳ ὀνομαζέσθω · μὴ ἱμάτιον , μὴ ὑπόδημα , μὴ ἄλλο τι τῶν πρὸς τὴν ἀναγκαίαν χρείαν τοῦ σώματος . Ἀλλ’ ἐν τῇ ἐξουσίᾳ τοῦ καθηγουμένου ἡ χρήσις ( 60 ) ἔστω , ἐκ τῶν κοινῶν τὸ κατάλληλον
Lemmas: 5 . ἀποθήκη δέ ὁ πᾶς εἰμί εἷς κοινός , καί μηδείς ἴδιος ἕκαστος ὀνομάζω · μή ἱμάτιον , μή ὑπόδημα , μή ἄλλος τίς ὁ πρός ὁ ἀναγκαῖος χρεία ὁ σῶμα . ἀλλά ἐν ὁ ἐξουσία ὁ καθηγέομαι ὁ χρῆσις ( 60 ) εἰμί , ἐκ ὁ κοινός ὁ κατάλληλος