basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0450.1
ἐκάστου χρησιμεύειν , κατὰ τὴν τοῦ προηγούμενου ὑφήγησιν . Ἐν δὲ τῇ κοινῇ ταύτῃ συσχηλίᾳ μεριμᾶς φιλίας καὶ ἐταιρείας οὐ τῆς ἀγάπης θεσμὸς ( 61 ) οὐ συγχωρεῖ . Ἀνάγκη γὰρ πᾶσα τὰς ἐν μέρει γνωμὲνας προστάσεις εἰς πολλὰ βλάπτειν τὴν κοινὴν ( 62 ) συμφωνίαν . Νῦν δὲ ἴσω τῷ μέτρῳ τῆς διαθέσεως πάντας προσήκει πρὸς ἀλλήλους βλέπειν , καὶ ἐν μέτρῳ τῆς ἀγάπης ἐπὶ πάντας κρατεῖν τοῦ πληρώματος . Εἰ δὲ τις εὑρεθῇ πλείονι σχέσει ἀγαπητικῶς ἔχων πρὸς μοναχὸν ἀδελφὸν , ἢ συγγενῆ , ἢ πρὸς ἄλλον τινὰ δι’ οἱανδήποτε πρόφασιν , ὡς τὸ κοινὸν ἀδικῶν , σωφρονιζέσθω . Ὁ γὰρ πλεονασμὸς τῆς διαθέσεως ἐπὶ τοῦ ἑνὸς προσώπου κατηγορίαν ἔχει τῆς ἐπὶ τῶν ἄλλων ἐλλείψεως πολλῆς ( 63 ) . Τὰ δὲ ἐπιτίμια τῶν ἐπὶ πλημμελείᾳ τινὶ καταγνωσθέντος πρὸς τὸ μέτρον τοῦ ἀμαρτήματος ἔστω · καὶ τὸ κωλυθῆναι συστήναι εἰς ψαλμωδίαν , καὶ τὸ μὴ παραδεχθῆναι εἰς εὐχὴν ( 64 ) κοινωνίαν , καὶ τὸ ἀποθλῆν γενέσθαι εἰς τὴν τῆς τροφῆς μετουσίαν · ἐν ᾧ καὶ πρὸς τὴν ποσότητα τοῦ σφάλατος ὁρίζει τὸ ἐπιτίμιον τῷ ἐξαμαρτήσῃ ὁ ἐπιστάτης ταχθεὶς τῇ κοινῇ εὐταξίᾳ . Ἡ δὲ ὑπηρεσία γινέσθω τῇ κοινῇ συνοδίᾳ ἐκ περιόδου , δύο κατ’ ἀκολουθίαν ἐν ἑβδομᾷ μιᾷ πᾶσαν τὴν ὑπὸ τῆς χρείας ἐπιζητουμένην σπουδὴν ἐκτελοῦντας , ἵνα καὶ ὁ μισθὸς τῆς ταπεινοφροσύνης κοινὸς ᾖ , καὶ μὴ ἐξὴν τινὶ μηδὲ ἐν τῷ καλῷ πλεονεκτεῖν τὴν συνοδίαν , καὶ ἡ ἀνάπαυσις ἐν τῷ ἴσω πᾶσιν ὑπάρχῃ ( 65 ) . Τὸ γὰρ ἐν μέρει κοποῦνσαι , καὶ ἐν μέρει διαπανοεῦσθαι , ἀνεπαίσθητον τοῖς κάμνουσι τὸν κόπον ποιεῖ . Ἐξουσία ἔχει ὁ προεστὼς τοῦ τάγματος , καὶ ἐπὶ ἀναγκαίας προόδους τοὺς κατὰ γνώμην προσάγειν , καὶ προστάσσειν οἷς ἂν συμφέρῃ τὸ οἰκοῦναι , καὶ ἕνδος τοῦ οἴκου μένειν . Πολλάκις γὰρ τοῖς νέοις σώμασι , κἂν ὅτι μάλιστα ἡ ἐκ τῆς ἐγκρατείας κακοπάθεια σπουδάζεται , ἐπανθεῖ πως ἡ ἐκ τῆς ἡλικίας εὐχρία , καὶ ἀφορμὴ πάθους τῆς ἐντυχάνουσι γίνεται . Εἰ οὖν τις νεᾶς κατὰ τὸ ἄνθος τοῦ ( 66 ) σώματος , ἀφανῆ τὴν τοιαύτην ποιεῖτω εὐσχημοσύνην ὑποκρυπτόμενος , ἕως ἂν εἰς τὴν πρέπουσαν κατάστασιν τὸ φαίνόμενον ἔλθῃ . Ὀργῆς , ἢ μνησικακίας , ἢ φθόνου , ἢ φιλονεικίας σημεῖον ἐν αὐτοῖς ( 67 ) ἔστω μηδὲν , ἢ σχῆμα , ἢ κίνημα · μὴ ῥῆμα , μὴ βλέμματος ἔνστασις , ἢ προσώπου διάθεσις , ἢ εἰ τι ἄλλο ὑποκίνειν πέφυκε πρὸς ὀργὴν τὸν συζῶντα . Εἰ δὲ τις τινὶ ( 68 ) τούτων συνενεχθῇ , τὸ προπεπονθέναι τι τῶν λυπουμένων οὐχ ἱκανὸν ἐστὶν εἰς ἀπολογίαν τοῦ πλημμελήματος , ἐν ᾧ τις ἐνέγεται . Τὸ γὰρ κακὸν ἐν οἱδήποτε χρόνῳ τολμηθὲν ἐπίσης ἐστὶ κακὸν ( 69 ) . Ὀρθὸς μὲν πόνον ποιεῖ . Subinde hic ipse codex καὶ ὅτε μάλιστα .
Lemmas: ἕκαστος χρησιμεύω , κατά ὁ ὁ προηγούμενος ὑφήγησις . ἐν δέ ὁ κοινός οὗτος συσχηλίᾳ μεριμαω φίλιος καί ἑταιρεία οὐ ὁ ἀγάπη θεσμός ( 61 ) οὐ συγχωρέω . Ἀνάγκη γάρ πᾶς ὁ ἐν μέρος γνωμὲνας πρόστασις εἰς πολύς βλάπτω ὁ κοινός ( 62 ) συμφωνία . νῦν δέ ἴσος ὁ μέτρον ὁ διάθεσις πᾶς προσήκω πρός ἀλλήλων βλέπω , καί ἐν μέτρον ὁ ἀγάπη ἐπί πᾶς κρατέω ὁ πλήρωμα . εἰμί δέ τις εὑρίσκω πολύς σχέσις ἀγαπητικός ἔχω πρός μοναχός ἀδελφός , ἢ συγγενής , ἢ πρός ἄλλος τις διά ὁανδήποτες πρόφασις , ὡς ὁ κοινός ἀδικέω , σωφρονίζω . ὁ γάρ πλεονασμός ὁ διάθεσις ἐπί ὁ εἷς πρόσωπον κατηγορία ἔχω ὁ ἐπί ὁ ἄλλος ἔλλειψις πολύς ( 63 ) . Τά δέ ἐπιτίμιον ὁ ἐπί πλημμέλεια τις καταγιγνώσκω πρός ὁ μέτρον ὁ ἁμάρτημα εἰμί · καί ὁ κωλύω συνίστημι εἰς ψαλμῳδία , καί ὁ μή παραδείκνυμι εἰς εὐχή ( 64 ) κοινωνία , καί ὁ ἀποθλῆν γίγνομαι εἰς ὁ ὁ τροφή μετουσία · ἐν ὅς καί πρός ὁ ποσότης ὁ σφάλατος ὁρίζω ὁ ἐπιτίμιον ὁ ἐξαμαρτάνω ὁ ἐπιστάτης τάσσω ὁ κοινός εὐταξία . ὁ δέ ὑπηρεσία γίγνομαι ὁ κοινός συνοδία ἐκ περίοδος , δύο κατά ἀκολουθία ἐν ἕβδομος εἷς πᾶς ὁ ὑπό ὁ χρεία ἐπιζητέω σπουδή ἐκτελέω , ἵνα καί ὁ μισθός ὁ ταπεινοφροσύνη κοινός εἰμί , καί μή ἔξεστι τις μηδέ ἐν ὁ καλός πλεονεκτέω ὁ συνοδία , καί ὁ ἀνάπαυσις ἐν ὁ ἴσος πᾶς ὑπάρχω ( 65 ) . Τέ γάρ ἐν μέρος κοποῦνσαι , καί ἐν μέρος διαπανοευεπομαι , ἀνεπαίσθητος ὁ κάμνω ὁ κόπος ποιέω . Ἐξουσία ἔχω ὁ προίστημι ὁ τάγμα , καί ἐπί ἀναγκαῖος πρόοδος ὁ κατά γνώμη προσάγω , καί προστάσσω ὅς ἄν συμφέρω ὁ οἰκέω , καί ἔνδον ὁ οἶκος μένω . πολλάκις γάρ ὁ νέος σῶμα , κἀν ὅτι μάλιστα ὁ ἐκ ὁ ἐγκράτεια κακοπάθεια σπουδάζω , ἐπανθέω πως ὁ ἐκ ὁ ἡλικία εὐχρία , καί ἀφορμή πάθος ὁ ἐντυχάνω γίγνομαι . εἰμί οὖν τις νεάω κατά ὁ ἄνθος ὁ ( 66 ) σῶμα , ἀφανής ὁ τοιοῦτος ποιέω εὐσχημοσύνη ὑποκρύπτω , ἠώς ἄν εἰς ὁ πρέπω κατάστασις ὁ φαίνω ἔρχομαι . Ὀργεύς , ἢ μνησικακία , ἢ φθόνος , ἢ φιλονικία σημεῖον ἐν αὐτός ( 67 ) εἰμί μηδείς , ἢ σχῆμα , ἢ κίνημα · μή ῥῆμα , μή βλέμμα ἔνστασις , ἢ πρόσωπον διάθεσις , ἢ εἰμί τίς ἄλλος ὑποκινέω φύω πρός ὀργή ὁ συζάω . εἰμί δέ τις τις ( 68 ) οὗτος συμφέρω , ὁ προπίνω τίς ὁ λυπέω οὐ ἱκανός εἰμί εἰς ἀπολογία ὁ πλημμέλημα , ἐν ὅς τις φέρω . Τέ γάρ κακός ἐν οἱδήποτε χρόνος τολμάω ἐπίσης εἰμί κακός ( 69 ) . ὀρθός μέν πόνος ποιέω . Subinde hic ipse codex καί ὅτε μάλιστα .