basilius-theology.prologus-5-sermo-asceticus-dub pg031_0447.1
ὑπηρεσίᾳ καταρρύπτους . λέγω δὲ τοῦτο , οὐ μόνον Ἀ πρὸς τὸ ἐν εἶδος τοῦ πάθους βλέπων , καθὼς τινες οἴονται , ἐν μόνῃ τῇ τοῦ σώματος φυλακῇ τὸ κατὀρθωμα τῆς παρθενίας περιιζῶντες , ἀλλὰ τὸ κατὰ πάντα τρόπον παθητικῆς διαθέσεως , τὸν μέλλοντα φυλάσσειν ἑαυτὸν τῷ Θεῷ μηδὲν τῶν κοσμικῶν παθημάτων ἐμμελλυνθῆναι . Ὀργὴ καὶ φθόνος , καὶ μνησικακία , ψεῦδος καὶ ὑπερηφανία , μετεωρισμὸς καὶ ἀκαιρολογία , προσευχῶν ἀργία , καὶ ἡ περὶ τὰ μὴ δυντα ἐπιθυμία , ἐντολῶν ἀμέλεια , καὶ καλλωπισμὸς ἱματίων , προσώπων ὠραϊσμὸς , καὶ συντυχίαι καὶ ὁμιλίαι , ἐξὼθεν τοῦ πρέποντος τε καὶ ἀναγκαίου γινόμεναι · ταῦτα πάντα τοσαύτης ἄξια παραφυλακῆς ἐστι τὴν διὰ τῆς παρθενίας ἀπεριώσαντι τῷ Θεῷ ἑαυτόν , ὡς τὸν Ἰσὸν ( 45 ) , μικροῦ δεῖν , κίνδυνον εἶναι , ἐνὶ τε τούτων συνενεχθῆναι , καὶ ἐν τῇ ἀπειρημένῃ Β ἀμαρτίᾳ γενέσθαι . Πάντα γὰρ τὰ διὰ πάθους γινόμενα λυμαίνεται πως τῇ τῆς ψυχῆς καθαρότητι , καὶ πρὸς τὴν θείαν ἐμποδίζει ζωὴν . Πρὸς ταῦτα τοίνυν χρή βλέπειν τὸν ἀποσταλέναι τῷ βίῳ , ὡς μηδενὶ τρόπῳ τοῦ Θεοῦ σκεύος ἑαυτὸν τῇ ἐμπαιδεὶ χρήσει καταμαλῶσαι . Λογίζεσθαι δὲ ἐκεῖνο μάλιστα ( 46 ) χρή , ὅτι , διαβὰς τὰ μέτρα τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , πρὸς τὴν ἀσώματον πολιτείαν ἑαυτὸν μετέστησεν ὁ τῶν τῶν ἀγγέλων βίον ἐλόμενος . Ἰδίον γὰρ τοῦτο τῆς ἀγγελικῆς ἐστι φύσεως , τὸ ἀπηλλάχθαι τῆς γαμικῆς συγγενείας , μὴδὲ πρὸς ἄλλο τι κάλλος μετεωρίζεσθαι , ἀλλ’ εἰς τὸ θεῖον πρόσωπον διηνεκῶς ἀτενίζειν . Ὁ τοίνυν πρὸς τὴν ἀγγελικὴν ἀξίαν μετατεταμένος , εἰ τοῖς ἀνθρωπίνοις ἐμμελλυνθῇ πάθεσιν , ὁμοῦς ἐστι δορὰς παράδαλος , ἧς οὔτε λευκὴ παντελῶς C ἡ θρίξ οὔτε μέλαινα διόλου , ἀλλὰ τῇ μίξει τῶν ἑτεροχρούντων διεστιγμένη , οὔτε ἐν τοῖς μέλασιν , οὔτε ἐν τοῖς λευκοῖς ἀριθμεῖται . Ταῦτα μὲν οὖν κοινότερα τις ἔστω παραγγελία τῶν τὸν ἐγκρατῆ καὶ ἄγνὸν βίον προειλομένων .
Lemmas: ὑπηρεσία καταρρύπτους . λέγω δέ οὗτος , οὐ μόνος ἀ πρός ὁ ἐν εἶδος ὁ πάθος βλέπω , καθώς τις οἴομαι , ἐν μόνος ὁ ὁ σῶμα φυλακή ὁ κατόρθωμα ὁ παρθενία περιζάω , ἀλλά ὁ κατά πᾶς τρόπος παθητικός διάθεσις , ὁ μέλλω φυλάσσω ἑαυτοῦ ὁ θεός μηδείς ὁ κοσμικός πάθημα ἐμμελλυνθῆναι . Ὀργή καί φθόνος , καί μνησικακία , ψεῦδος καί ὑπερηφανία , μετεωρισμός καί ἀκαιρολογία , προσευχή ἀργία , καί ὁ περί ὁ μή δυντα ἐπιθυμία , ἐντολή ἀμέλεια , καί καλλωπισμός ἱμάτιον , πρόσωπον ὡραϊσμός , καί συντυχία καί ὁμιλία , ἔξωθεν ὁ πρέπω τε καί ἀναγκαῖος γίγνομαι · οὗτος πᾶς τοσοῦτος ἄξιος παραφυλακή εἰμί ὁ διά ὁ παρθενία απεριωθεω ὁ θεός ἑαυτοῦ , ὡς ὁ Ἴσος ( 45 ) , μικρός δεῖ , κίνδυνος ἔρχομαι , ἐν τε οὗτος συμφέρω , καί ἐν ὁ ἀπεῖπον Β ἁμαρτία γίγνομαι . Πάν γάρ ὁ διά πάθος γίγνομαι λυμαίνομαι πως ὁ ὁ ψυχή καθαρότης , καί πρός ὁ θεῖος ἐμποδίζω ζωή . πρός οὗτος τοίνυν χράω βλέπω ὁ ἀποστέλλω ὁ βίος , ὡς μηδείς τρόπος ὁ θεός σκεύος ἑαυτοῦ ὁ ἐμπεδέω χρῆσις καταμαλῶσαι . λογίζομαι δέ ἐκεῖνος μάλιστα ( 46 ) χράω , ὅτι , διαβαίνω ὁ μέτρον ὁ ἀνθρώπινος φύσις , πρός ὁ ἀσώματος πολιτεία ἑαυτοῦ μεθίστημι ὁ ὁ ὁ ἄγγελος βίος αἱρέω . Ἴδιος γάρ οὗτος ὁ ἀγγελικός εἰμί φύσις , ὁ ἀπαλλάσσω ὁ γαμικός συγγένεια , μηδέ πρός ἄλλος τίς κάλλος μετεωρίζω , ἀλλά εἰς ὁ θεῖος πρόσωπον διηνεκής ἀτενίζω . ὁ τοίνυν πρός ὁ ἀγγελικός ἄξιος μετατεταμένος , εἰμί ὁ ἀνθρώπινος μέλλω πάθος , ὁμός εἰμί δορά παράδαλος , ὅς οὔτε λευκός παντελής C ὁ θρίξ οὔτε μέλας διόλου , ἀλλά ὁ μίξις ὁ ἑτεροχρούντων διαστίζω , οὔτε ἐν ὁ μέλας , οὔτε ἐν ὁ λευκός ἀριθμέω . Ταΰς μέν οὖν κοινός τις εἰμί παραγγελία ὁ ὁ ἐγκρατής καί ἁγνός βίος προέρχομαι .