basilius-theology.prologus-4-prooemium-in-asceticum-magnum pg031_0457.1
πεποιηχέναι νομίσαντες ( oû γὰρ ἂν φαίην , ὅτι ποιήσαντες · πᾶσαι γὰρ ἀλλήλων ἔχονται κατὰ τὸν ὕψηλὸν λόγον ( 8 ) σκοπὸν , ὡς ἐν τῇ λύσει τῆς μίας καὶ τῆς λοιπῆς ἐξ ἀνάγκης συγκαλύπτεται ) , οὐχ ἐπὶ τοῖς παρεδεξάμενοι τὴν ὀργὴν ἐκδεχόμεθα , ἀλλ’ ἐπὶ τῷ κατορθωθέντι δήθεν τὰς τιμὰς ἀναμένομεν . Ὁ ἐκ τῶν δέκα ταλάντων τῆς παρακαταθήκης ἐν πού ἢ δύο παρακατασχὼν , τὰ δὲ λοιπὰ ἀποτίσας , οὐχὶ εὐγνώμων διὰ τὴν τῶν πλειόνων ἀπότισιν ( 9 ) γνωρίζεται , ἀλλὰ δίκιος καὶ πλεονέκτης ἐπὶ τῇ τῶν ἐλαττόνων ἀποστερήσει ἐλέγχεται . Τί δὲ λέγω ἀποστερήσει ; ὅπως ὁ ( 10 ) τὸ ἓν τάλαντον πιστευθὲν , εἰτὰ ἀποδοὺς αὐτὸ ἐκεῖνο ὁλόκληρον καὶ ἀκέραιον ὁ ὑπεδέξατο , ὅτι μὴ προσεργάσατο τῷ δοθέντι , κατακρίνεται . Ὁ δέκα ἐτὴν τὸν πατέρα τιμῶντας , μόναν δὲ πλῆγην ὑστερον ἐμβάλων μόνην , οὐχ ὡς εὐεργέτης τιμᾶται , ἀλλ’ ὡς πατροκλας καταδικάζεται . Πορευθέντες , φησιν ὁ Κύριος , μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , διδάσκοντες αὐτοὺς οὐχὶ τὰ μὲν τηρεῖν , τῶν δὲ ἀμελεῖν , ( 11 ) , ἀλλὰ τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετείλαμην ὑμῖν . Καὶ ὁ Ἀπόστολος ἀκολούθως γράφει · Μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπὴν , ἵνα μὴ μωμοθῇ ἡ διακονία , ἀλλ’ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διακονοὶ ( 12 ) . Εἰ γὰρ μὴ πάντα ἡμῖν πρὸς τὸν τῆς σωτηρίας σκοπὸν ἀναγκαῖα ἦν , οὐδ’ ἂν ἐγράψασαν πᾶσαι αἱ ἐντολαί , οὐδ’ ἂν πᾶσαι φυλαχθῆναι ἀναγκαίας διηγορεύθησαν . Τί μοι τὸ δρεῖλος τῶν ἄλλων κατορθωμάτων , εἰ μέλλοιμι , μωρὸν εἰπὼν τὸν ἀδελφὸν , ἐνοχος ἔσεσθαι τῇ γέεννῃ ; Τί γὰρ ὄφελος τῆς ἀπὸ τῶν πολλῶν ἐλευθερίας τῷ ὑφ’ ἑνὸς χαρατουργημένῳ εἰς δουλείαν ; Ὁ γὰρ ποιῶν , φησὶ , τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστι τῆς ἁμαρτίας.Τί δὲ τὸ κέρδος τῆς ἐν πολλοῖς ἀπαθείας τῷ ὑφ’ ἑνὸς πάθους φθειρομένῳ τὸ σῶμα ; 11 Quid etiam cuiquam prodest multorum morborum esse expertem , si ipsius corpus vel ab uno morbo corrumpitur ?
Lemmas: ποιέω νομίζω ( oû γάρ ἄν φημί , ὅτι ποιέω · πᾶς γάρ ἀλλήλων ἔχω κατά ὁ ὑψηλός λόγος ( 8 ) σκοπός , ὡς ἐν ὁ λύσις ὁ μίας καί ὁ λοιπός ἐκ ἀνάγκη συγκαλύπτω ) , οὐ ἐπί ὁ παραδέχομαι ὁ ὀργή ἐκδέχομαι , ἀλλά ἐπί ὁ κατορθόω δήθεν ὁ τιμή ἀναμένω . ὁ ἐκ ὁ δέκα τάλαντον ὁ παρακαταθήκη ἐν ποῦ ἢ δύο παρακατέχω , ὁ δέ λοιπός ἀποτίνω , οὐ εὐγνώμων διά ὁ ὁ πολύς ἀπότισις ( 9 ) γνωρίζω , ἀλλά δίκαιος καί πλεονέκτης ἐπί ὁ ὁ μικρός ἀποστέρησις ἐλέγχω . Τι δέ λέγω ἀποστέρησις ; ὅπως ὁ ( 10 ) ὁ εἷς τάλαντον πιστεύω , εἶτα ἀποδίδωμι αὐτός ἐκεῖνος ὁλόκληρος καί ἀκέραιος ὁ ὑποδέχομαι , ὅτι μή προσεργάζομαι ὁ δίδωμι , κατακρίνω . ὁ δέκα ἔτης ὁ πατέρας τιμάω , μόνος δέ πληγή ὕστερος ἐμβάλλω μόνος , οὐ ὡς εὐεργέτης τιμάω , ἀλλά ὡς Πατροκλᾶς καταδικάζω . πορεύομαι , φημί ὁ κύριος , μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , διδάσκω αὐτός οὐ ὁ μέν τηρέω , ὁ δέ ἀμελέω , ( 11 ) , ἀλλά τηρέω πᾶς ὅσος ἐντέλλω σύ . καί ὁ ἀπόστολος ἀκόλουθος γράφω · μηδείς ἐν μηδείς δίδωμι προσκοπή , ἵνα μή μωμοθῇ ὁ διακονία , ἀλλά ἐν πᾶς συνιστάω ἑαυτοῦ ὡς θεός διάκονος ( 12 ) . εἰμί γάρ μή πᾶς ἐγώ πρός ὁ ὁ σωτηρία σκοπός ἀναγκαῖος εἰμί , οὐδέ ἄν γράφω πᾶς ὁ ἐντολή , οὐδέ ἄν πᾶς φυλάσσω ἀναγκαῖος διαγορεύω . Τι ἐγώ ὁ δρῖλος ὁ ἄλλος κατόρθωμα , εἰμί μέλλω , μωρός λέγω ὁ ἀδελφός , ἔνοχος εἰμί ὁ γέεννα ; τις γάρ ὄφελος ὁ ἀπό ὁ πολύς ἐλευθερία ὁ ὑπό εἷς χαρατουργημένῳ εἰς δουλεία ; ὁ γάρ ποιέω , φημί , ὁ ἁμαρτία δοῦλος εἰμί ὁ Ἁμαρτία δέ ὁ κέρδος ὁ ἐν πολύς ἀπάθεια ὁ ὑπό εἷς πάθος φθείρω ὁ σῶμα ; 11 Quid etiam cuiquam prodest multorum morborum esse expertem , si ipsius corpus vel ab uno morbo corrumpitur ?