basilius-theology.in-sanctam-christi-generationem pg031_0748.2
5 . « Καὶ ἐγερθεὶς παρέλαβε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ . » Καὶ διαθέσει , καὶ στοργῇ , καὶ πάσῃ τῇ ἐπιθυμίᾳ τῷ συνοικούντι ἐπιμελῆ γυναῖκα ἡγοῦμενος , τῶν γαμικῶν ἔργων ἀπέχετο . « Οὐκ ἐγίνωσκε γὰρ αὐτὴν , φησίν , ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν πρωτότοκον . » Τοῦτο δὲ ἤδη ὑπόνοιαν παρέχει , ὅτι ( 57 ) μετὰ τὸ καθαρώς ὑπηρετήσασθαι τῇ γεννήσει τοῦ Κυρίου τῇ ἐπιτελεσθείσῃ διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου , τὰ νενομιμένα τοῦ γάμου ἔργα μὴ ἀπαργυράσασιν τῆς Μαρίας . Ἡμεῖς δέ , εἰ καὶ μηδὲν τῇ τῆς εὐσεβείας παραλυμαίνεται λόγῳ ( μέχρι γὰρ τῆς κατὰ τὴν οἰκονομίαν ὑπηρεσίας ἀνάγκαια ἡ παρθενία , τὸ δ’ ἐφεξῆς ἀπολυπραγμονητὸν τῷ λόγῳ τοῦ μυστηρίου ) , ὅμως διότι μὴ καταδέχεσθαι ( 58 ) τῶν φιλοχριστῶν τὴν ἀκοήν , ὅτι ποτὲ ἐπαύσατο εἶναι παρθένος ἡ Θεοτόκος , ἐκείνας ἡγοῦμεθα τὰς μαρτυρίας ἀρκεῖν . Πρὸς μὲν τὸ , ὅτι « Οὐκ ἐγίνωσκεν αὐτὴν ἕως οὗ ἔτεκε τὸν υἱὸν αὐτῆς , » ὅτι τὸ , « ἕως , » πολλάχῳ χρόνου μὲν τινὰ δοκεῖ περιορισμὸν ὑποφαίνειν , κατὰ δὲ τὴν ἀλήθειαν τὸ ἀόριστον δείκνυσιν . Ὁμοίως ἐστὶ τὸ ὑπὸ τοῦ Κυρίου λεχθὲν τὸ , « Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν εἰμὶ πάσας τὰς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος . » Οὐ γὰρ δήπου μετὰ τὴν αἰῶνα τοῦτον οὐκ ἔμελλε συνιέναι τοῖς ἁγίοις ὁ Κύριος · ἀλλ’ ἡ ἐπαγγελία τοῦ παρόντος τὸ διηνεκὲς σημαίνει , οὐχ ἔστιν ἀποκοπὴ τοῦ μέλλοντος . Τὸν αὐτὸν δὴ τρόπον φαμέν καὶ ταῦθα παρειληφθαι τὸ , « ἕως . » Ἐπεὶ δὲ εἴρηται , « Πρωτότοκον , » οὐ πάντως ὁ πρωτότοκος πρὸς τοὺς ἐπιγιγνέμενους ἔχει τὴν σύγκρισιν , ἀλλ’ ὁ πρῶτον διανοίγων μήτραν πρωτότοκος ὀνομάζεται . Ἀληθὲ δὲ καὶ ἡ κατὰ τὸν Ζαχαρίαν ἱστορία , ὅτι μέχρι παντὸς παρθένος ἡ Μαρία . Λέγεται γὰρ τὸ ἐστὶ , καὶ οὕτως ἐκ παραδόσεως εἰς ἡμᾶς ἀφίγμενος , ὅτι ὁ Ζαχαρίας ἐν τῇ τῶν παρθένων χώρᾳ τὴν Μαρίαν κατατάξας μετὰ τὴν τοῦ Κυρίου κῦσιν , ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων κατεσφενδόνθῃ μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου , ἐγκληθεὶς ὑπὸ τοῦ λαοῦ ὡς διὰ τούτου κατασκευάζων τὸ παράδοξον ἐκεῖνο καὶ πολυώνυμον
Lemmas: 5 . « καί ἐγείρω παραλαμβάνω ὁ γυνή αὐτός . » καί διάθεσις , καί στοργή , καί πᾶς ὁ ἐπιθυμία ὁ συνοικέω ἐπιμελής γυνή ἡγέομαι , ὁ γαμικός ἔργον ἀπέχω . « οὐ γιγνώσκω γάρ αὐτός , φημί , ἠώς ὅς τίκτω ὁ υἱός αὐτηες͂ς ὁ πρωτότοκος . » Τοῦτης δέ ἤδη ὑπόνοια παρέχω , ὅτι ( 57 ) μετά ὁ καθαρός ὑπηρετέω ὁ γέννησις ὁ κύριος ὁ ἐπιτελέω διά ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὁ νομίζω ὁ γάμος έργο μή ἀπαργυρόω ὁ Μαρία . Ἡμεῖς δέ , εἰμί καί μηδείς ὁ ὁ εὐσέβεια παραλυμαίνω λόγος ( μέχρι γάρ ὁ κατά ὁ οἰκονομία ὑπηρεσία ἀναγκαῖος ὁ παρθενία , ὁ δέ ἐφεξῆς ἀπολυπραγμόνητος ὁ λόγος ὁ μυστήριο ) , ὅμως διότι μή καταδέχομαι ( 58 ) ὁ φιλόχριστος ὁ ἀκοή , ὅτι ποτέ παύω ἔρχομαι παρθένος ὁ Θεοτόκος , ἐκεῖνος ἡγέομαι ὁ μαρτυρία ἀρκέω . πρός μέν ὁ , ὅτι « οὐ γινώσκω αὐτός ἠώς ὅς τίκτω ὁ υἱός αὐτηες͂ς , » ὅτι ὁ , « ἠώς , » πολλάχῳ χρόνος μέν τις δοκέω περιορισμός ὑποφαίνω , κατά δέ ὁ ἀλήθεια ὁ ἀόριστος δείκνυμι . Ὅμοιος εἰμί ὁ ὑπό ὁ κύριος λέγω ὁ , « καί ἰδού ἐγώ μετά σύ εἰμί πᾶς ὁ ἡμέρα ἠώς ὁ συντέλεια ὁ αἰών . » οὐ γάρ δήπου μετά ὁ αἰών οὗτος οὐ μέλλω συνίημι ὁ ἅγιος ὁ κύριος · ἀλλά ὁ ἐπαγγελία ὁ πάρειμι ὁ διηνεκής σημαίνω , οὐ εἰμί ἀποκοπή ὁ μέλλω . ὁ αὐτός δή τρόπος φημί καί εῦθον παραλαμβάνω ὁ , « ἠώς . » Ἐπεί δέ λέγω , « πρωτότοκος , » οὐ πάντως ὁ πρωτότοκος πρός ὁ ἐπιγίγνομαι ἔχω ὁ σύγκρισις , ἀλλά ὁ πρῶτος διανοίγω μήτρα πρωτότοκος ὀνομάζω . ἀλήθω δέ καί ὁ κατά ὁ Ζαχαρίας ἱστορία , ὅτι μέχρι πᾶς παρθένος ὁ Μαρία . λέγω γάρ ὁ εἰμί , καί οὕτως ἐκ παράδοσις εἰς ἐγώ ἀφικνέομαι , ὅτι ὁ Ζαχαρίας ἐν ὁ ὁ παρθένος χώρα ὁ Μαρία κατατάσσω μετά ὁ ὁ κύριος κύς , ὑπό ὁ Ἰουδαῖος κατεσφενδόνθῃ μεταξύ ὁ ναός καί ὁ θυσιαστήριον , ἐγκαλέω ὑπό ὁ λαός ὡς διά οὗτος κατασκευάζω ὁ παράδοξος ἐκεῖνος καί πολυώνυμος