basilius-theology.in-sanctam-christi-generationem pg031_0747.1
« Ταῦτα γὰρ αὐτοῦ ἐνθυμηθέντος , ἄγγελος Κυρίου ἐφάνη αὐτῷ κατ’ ὄναρ , λέγων · Μὴ φοβηθῆς παραλαβεῖν Μαρίαν τὴν γυναῖκά σου . » Μὴδ’ ἐκεῖνο ἐνθυμηθῆς , ὅτι ὑπονοίας ἀτόπους συγχιάσεις τὸ ἀμάρτημα . Δίκαιος γὰρ προσηγουμενός · οὐ πρὸς δικαίου δὲ ἀνδρὸς σιωπῆ τὰς παρανομίας ἐπικαλύπτειν . « Μὴ φοβηθῆς παραλαβεῖν Μαρίαν τὴν γυναῖκά σου . » « Ἐθεῖδεν , ὅτι οὐκ ἠγανάκτη , οὐδὲ ἐξεδύσατο , ἀλλ’ ἐφοβεῖτο αὐτὴν ὡς Πνεύματος ἁγίου πεπληρωμένην . Τὸ γὰρ ἐν αὐτῇ γεννηθὲν ἐκ Πνεύματος ἐστιν ἁγίου . » Καὶ ἐντεῦθεν δῆλον , ὅτι οὐ κατὰ τὴν κοινὴν φύσιν τῆς σαρκὸς ἡ σύστασις ἐγένετο τῷ Κυρίῳ . Εὐθὺς γὰρ τέλειον ἦν τῇ σαρκὶ τὸ χωρορούμενον , οὐ ταῖς κατὰ μικρὸν διαπλάσεσι μορφωθὲν , ὡς ὁλοὶ τὰ ῥήματα . Οὐ γὰρ εἴρηται , Τὸ κυηθὲν ἀλλὰ , « Τὸ γεννηθὲν . » Ἐξ ἀγνότητος οὖν ἡ ἀρχὴ συμπαγεῖσα , ἀξία ἦν τῇ θεότητι τοῦ Μονογενοῦς ἐνωθῆναι . « Τέξεται δὲ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν . » Τετρηχήκαμεν , ὅτι οὐξ ἐξεπίτηδες τίθενται τὰ ὀνόματα , ἐνδείξιν ἔχει τῆς ὑποκειμένης φύσεως ( 53 ) , ὡς τῷ Ἀβραὰμ , καὶ τῷ Ἰσαὰκ , καὶ τῷ Ἰσραήλ . Τούτων γὰρ ἐκάστου ἡ προσγγορία οὐ μᾶλλον τὸν τοῦ σώματος χαρακτῆρα ἢ τὸ ἰδίωμα τῆς κατορθουμένης ὑπ’ αὐτῶν ἀρετῆς παρεδίδου . Διὰ τοῦτο καὶ νῦν Ἰησοῦς προσαγορεύεται , τοὔστι « Σωτηρία λαοῦ . » « Ἦδη δὲ καὶ τὸ πρὸ αἰῶνων διατεταγμένον μυστήριον , καὶ πάλαι διὰ τῶν προφητῶν κηρυχθὲν , τὴν ἔκβασιν εἶχεν . « Ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται , καὶ τέξεται υἱόν , καὶ καλέσουσι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ · ὅ ἐστι μεθερμηνευόμενον , Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . » Πάλαι γὰρ ( 54 ) ἡ προσγγορία τοῦ παντὸς μυστηρίου τὴν δήλωσιν ἔχει , ὅτι Θεὸς ἐν ἀνθρώποις , ἐπειδὴ ἐρμηνεύεται , φησίν , τὸ Ἐμμανουήλ « Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . » Καὶ μηδεὶς περιτρεπτάσθω ταῖς Ἰουδαϊκαῖς ἐπηρείαις , οἱ φασιν οὐχὶ παρθένον , ἀλλὰ νεάνιν εἰρηθῆναι παρὰ τοῦ προφήτου . « Ἰδοὺ γὰρ , φησίν , ἡ νεάνις ἐν γαστρὶ λήψεται . » Πρῶτον μὲν γὰρ πάντων ἐστὶν ἀλογώτατον τὸ παρὰ τοῦ Κυρίου ἀντὶ σημείου δοθὲν , τοῦτο κοινὸν ὄν καὶ ὑπὸ πάσης τῆς φύσεως ὁμολογούμενον εἶναι δοκεῖν . Τί γὰρ φησιν ὁ προφήτης ; « Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ Ἀχάζ , λέγων · Αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος . Καὶ εἶπεν Ἀχάζ · Οὐ μὴ αἰτήσω , οὐδ’ οὐ ( 55 ) μὴ πειράσω Κύριον . » Εἶτα μετ’ ὀλίγα φησίν · « Διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον . Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ λήψεται . » Ἐπεὶδὴ γὰρ οὐκ ἤτησε τὸ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος σημεῖον ὁ Ἀχάζ , ἵνα μάθῃ , ὅτι ὁ καταβὰς εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς , αὐτὸς ἐστι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν , αὐτὸς ὁ Κύριος ἔδωκε σημεῖον · σημεῖον δὲ παράδοξον τι καὶ τεραστιχὸν , καὶ παρὰ πολὺ τῆς κοινῆς παρηλλαγμένον φύσεως . Ἡ αὐτὴ γυνὴ καὶ
Lemmas: « Ταΰς γάρ αὐτός ἐνθυμέομαι , ἄγγελος κύριος φαίνω αὐτός κατά ὄναρ , λέγω · μή φοβέω παραλαμβάνω Μαρία ὁ γυνή σύ . » μηδέ ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι , ὅτι ὑπόνοια ἄτοπος συγχιαειδω ὁ ἁμάρτημα . Δίκαιος γάρ προσηγουμην · οὐ πρός δίκαιος δέ ἀνήρ σιωπή ὁ παρανομία ἐπικαλύπτω . « μή φοβέω παραλαμβάνω Μαρία ὁ γυνή σύ . » « Ἐθεῖδεν , ὅτι οὐ ἀγανακτέω , οὐδέ ἐκδύω , ἀλλά φοβέω αὐτός ὡς πνεῦμα ἅγιος πληρόω . Τέ γάρ ἐν αὐτός γεννάω ἐκ πνεῦμα εἰμί ἅγιος . » καί ἐντεῦθεν δῆλος , ὅτι οὖον κατά ὁ κοινός φύσις ὁ σάρξ ὁ σύστασις γίνομαι ὁ κύριος . εὐθύς γάρ τέλειος εἰμί ὁ σάρξ ὁ χωρέω , οὐ ὁ κατά μικρός διάπλασις μορφόω , ὡς ὄλλυμι ὁ ῥῆμα . οὐ γάρ λέγω , Τέ κυέω ἀλλά , « Τέ γεννάω . » ἐκ ἁγνότης οὖν ὁ ἀρχή συμπήγνυμι , ἄξιος εἰμί ὁ θεότης ὁ Μονογενώ νοέω . « τίκτω δέ υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἰησοῦς . » Τετρηχήκαμεν , ὅτι οὐξ ἐξεπίτηδες τίθημι ὁ ὄνομα , ἔνδειξις ἔχω ὁ ὑπόκειμαι φύσις ( 53 ) , ὡς ὁ Ἀβραάμ , καί ὁ Ἰσαάκ , καί ὁ Ἰσραήλ . Τ́ουτον γάρ ἕκαστος ὁ προσγγοριον οὐ μᾶλλον ὁ ὁ σῶμα χαρακτήρ ἢ ὁ ἰδίωμα ὁ κατορθόω ὑπό αὐτός ἀρετή παραδίδωμι . Ζεύς οὗτος καί νῦν Ἰησοῦς προσαγορεύω , ἔτος « Σωτήριος λαός . » « ἤδη δέ καί ὁ πρό αἰών διατάσσω μυστήριον , καί πάλαι διά ὁ προφήτης κηρύσσω , ὁ ἔκβασις ἔχω . « ἰδέ ὁ παρθένος ἐν γαστήρ λαμβάνω , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ · ὁ εἰμί μεθερμηνεύω , Μετά ἐγώ ὁ θεός . » Πάλη γάρ ( 54 ) ὁ προσγγοριον ὁ πᾶς μυστήριο ὁ δήλωσις ἔχω , ὅτι θεός ἐν ἄνθρωπος , ἐπεί ἑρμηνεύω , φημί , ὁ Ἐμμανουήλ « Μετά ἐγώ ὁ θεός . » καί μηδείς περιτρέπω ὁ Ἰουδαϊκός ἐπήρεια , ὁ φημί οὐ παρθένος , ἀλλά νεᾶνις λέγω παρά ὁ προφήτης . « ἰδέ γάρ , φημί , ὁ νεᾶνις ἐν γαστήρ λαμβάνω . » Πρῶτος μέν γάρ πᾶς εἰμί ἄλογος ὁ παρά ὁ κύριος ἀντί σημεῖον δίδωμι , οὗτος κοινός εἰμί καί ὑπό πᾶς ὁ φύσις ὁμολογέω ἔρχομαι δοκέω . τις γάρ φημί ὁ προφήτης ; « καί προστίθημι κύριος λαλέω ὁ Ἀχάζ , λέγω · αἰτέω σεαυτοῦ σημεῖον παρά κύριος ὁ θεός σύ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος . καί λέγω Ἀχάζ · Οὐ μή αἰτέω , οὐδέ οὐ ( 55 ) μή πειράω κύριος . » εἶτα μετά ὀλίγος φημί · « Ζεύς οὗτος δίδωμι κύριος αὐτός σύ σημεῖον . ἰδέ ὁ Παρθένος ἐν γαστήρ λαμβάνω . » ἐπειδή γάρ οὐ αἰτέω ὁ εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος σημεῖον ὁ Ἀχάζ , ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ καταβαίνω εἰς ὁ κατώτερος μέρος ὁ γῆ , αὐτός εἰμί καί ὁ ἀναβαίνω ὑπεράνω πᾶς ὁ οὐρανός , αὐτός ὁ κύριος δίδωμι σημεῖον · σημεῖον δέ παράδοξος τίς καί τεραστικός , καί παρά πολύς ὁ κοινός παραλλάσσω φύσις . ὁ αὐτός γυνή καί