basilius-theology.in-gordium-martyrem pg031_0259.2
6 . Ἐπειδὴ δὲ ἀπετύγχανε τῆς πείρας ( ἀκούσας γὰρ τῶν ὑποσχέσεων ὁ μακάριος , κατεγέλασεν αὐτοῦ τῆς ἀνοίας , εἰ ( 81 ) τι νομίζοι βασιλείας οὐρανῶν ἀντάξιον δώσειν ) , τότε δὴ ἀφόρητος ἦν τῷ θυμῷ , καὶ ξίφος ἐγύμνω , καὶ τὸν δῆμον παρεστήσατο , καὶ χειρὶ καὶ γλώσσῃ μαινομένων θανάτῳ κατεδίκαζε τὸν μακάριον . Μετέβαινε δὲ πᾶν τὸ θέατρον ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον · καὶ ὅσον λειπόμενον ἦν τῶν οἰκητόρων , ἐκχυθέν πρὸ τοῦ τείχους , ὥσπερ τὸ μέγα ἐκεῖνο καὶ ἀγαθόνιον θέαμα , τὸ θαυμαστὸν καὶ ἄγγελος καὶ πᾶση ( 82 ) τῇ κτίσει , ὀδυνηρὸν τῷ διαβόλῳ , καὶ φοβερὸν δαιμόσιιν . Ἐκενώθη τῶν οἰκητόρων ἡ πλῆθις , ὡσπερ τινὸς ρεύματος , τοῦ πλήθους ἀθρόως ἐπὶ τὸν τόπον τοῦτον μεταληθόντος . Οὐ γυνὴ κατέδεδετο τῆς θέας ( 83 ) ἀπολειφθῆναι , οὐκ ἀνὴρ ἀφανὴς ἢ ἐπίσημος . Ἐξέλειπον τὰς φυλακὰς τῶν οἴκων οἱ φύλακες · ἀκλειστα μὲν ἦν τῶν ἐμπορίων τὰ ἐργαστήρια · διέρμπτο δὲ κατὰ τὴν ἀγορὰν τὰ ὄνια · μία δὲ πάντων φυλακὴ καὶ ἀσφάλεια , τὸ πάντας ὁμοίως ὑπεξελθεῖν , καὶ μηδὲ κακοῦργον ἐναπομεῖναι τῇ πόλει . Κατέλειπον δοῦλοι δεσποτῶν θεραπείας · καὶ ὅσον ξένων τοῦ δήμου , καὶ ὅσον ἐγχώριων , ὡς παρὸν πρὸς τὸν ἄνδρα . Τότε καὶ παρθένος ὀξέως ἀρρένων κατατολμήσασα , καὶ πρεσβύτης καὶ ἀρρώστος τὴν ἀσθένειαν βιασάμενοι , ἐξω τοῦ τείχους ἦσαν . Ἦδη δὲ δρομῶντα πρὸς τὴν διὰ τοῦ θανάτου ζωὴν τὸν μακάριον περιστάντες οἱ ἐπιτηδεῖοι , περιεπτύσσοντο , ποτιώμενοι καὶ τὰ τελευταῖα κατασπαζόμενοι ( 84 ) · καὶ θερμὸν ἐπ’ αὐτὸ δάκρυον ἀρύντες , ἱκέτευον μὴ παραδοῦναι ἑαυτὸν τῷ πυρί , μὴ παραναλῶσαι ἑαυτὸν τὴν νεότητα , μὴ καταλιπεῖν τὸν γλυκύν τοῦτον ἥλιον . Ἄλλοι δὲ συμβουλαῖς πιθαναῖς ἐπειρῶντο παραλογίζεσθαι · Ῥῆματι μόνῳ εἴπε τὴν ἀρνησιν , ψυχὴ δὲ ἔχε τὴν πίστιν ὡς ἂν ἐθέλῃς . Πάντως οὐχὶ τῇ γλώσσῃ προσ -
Lemmas: 6 . Ἐπειδή δέ ἀποτυγχάνω ὁ πεῖρα ( ἀκούω γάρ ὁ ὑπόσχεσις ὁ μακάριος , καταγελάω αὐτός ὁ ἄνοια , εἰμί ( 81 ) τίς νομίζω βασίλεια οὐρανός ἀντάξιος δίδωμι ) , τότε δή ἀφόρητος εἰμί ὁ θυμός , καί ξίφος γυμνός , καί ὁ δῆμος παρίστημι , καί χείρ καί γλῶσσα μαίνομαι θάνατος καταδικάζω ὁ μακάριος . μεταβαίνω δέ πᾶς ὁ θέατρον ἐπί ὁ τόπος οὗτος · καί ὅσον λείπω εἰμί ὁ οἰκήτωρ , ἐκχέω πρό ὁ τεῖχος , ὥσπερ ὁ μέγας ἐκεῖνος καί ἀγαθόνιον θέαμα , ὁ θαυμαστός καί ἄγγελος καί πᾶς ( 82 ) ὁ κτίσις , ὀδυνηρός ὁ διάβολος , καί φοβερός δαίμων . κενόω ὁ οἰκήτωρ ὁ πλήθω , ὡς τις ῥεῦμα , ὁ πλῆθος ἀθρόος ἐπί ὁ τόπος οὗτος μετέρχομαι . Οὐ γυνή καταδέω ὁ θέα ( 83 ) ἀπολείπω , οὐ ἀνήρ ἀφανής ἢ ἐπίσημος . ἐκλείπω ὁ φυλακή ὁ οἶκος ὁ φύλαξ · άκλειστος μέν εἰμί ὁ ἐμπόριον ὁ ἐργαστήριον · διέρμπτο δέ κατά ὁ ἀγορά ὁ ὄνιον · εἷς δέ πᾶς φυλακή καί ἀσφάλεια , ὁ πᾶς ὅμοιος ὑπεξέρχομαι , καί μηδέ κακοῦργος ἐναπομένω ὁ πόλις . καταλείπω δοῦλος δεσπότης θεραπεία · καί ὅσον ξένος ὁ δῆμος , καί ὅσον εγχώριος , ὡς πάρειμι πρός ὁ ἀνήρ . τότε καί παρθένος ὀξύς ἄρσην κατατολμάω , καί πρεσβύτης καί ἄρρωστος ὁ ἀσθένεια βιάζω , ἐξω ὁ τεῖχος ἥδω . ἤδη δέ δρομάω πρός ὁ διά ὁ θάνατος ζωή ὁ μακάριος περιίστημι ὁ ἐπιτήδειος , περιπτύσσω , ποτίζω καί ὁ τελευταῖος κατασπάζομαι ( 84 ) · καί θερμός ἐπί αὐτός δάκρυον αἴρω , ἱκετεύω μή παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ πῦρ , μή παραναλίσκω ἑαυτοῦ ὁ νεότης , μή καταλείπω ὁ γλυκύς οὗτος ἥλιος . ἄλλος δέ συμβουλή πιθανός πειράω παραλογίζομαι · ῥῆμα μόνος λέγω ὁ ἄρνησις , ψυχή δέ ἔχω ὁ πίστις ὡς ἄν ἐθέλω . πάντως οὐ ὁ γλῶσσα προς -