basilius-theology.in-ebriosos pg031_0239.1
χάμπτειν εἰς τὴν προσκύνησιν ; Τίνας ὀδύρωμαι ; τὰς χώρας τὰς ἀπεριγράμους ; ἢ τὰς ἐν τῷ ζυγῷ τοῦ γάμου κατεχομένας ; Αἱ μὲν γὰρ ἐπανήλθον , τὴν παρθενίαν οὐκ ἔχουσαι · αἱ δὲ τὴν σωφροσύνην τοῖς ἀνδράσιν οὐκ ἐπανήγαγον . Εἰ γὰρ πού τινες καὶ τῷ σώματι τὴν ἁμαρτίαν διεφυγον , ἀλλὰ πάντες γε ταῖς ψυχαῖς τὴν φθορὰν ὑπέδειξαν . Ταῦτά μοι καὶ περὶ τῶν ἀρρένων εἴρησθω . Εἶδος κακίας , ἐθεάθη ( 68 ) κακίας . Ὁ ἐμβλέψας γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι ἤδη ἐμοίχευσεν . Εἰ αἱ ἀπὸ ταυτομάτου συντυχίαι τοῖς περιέργως κατασκοποῦσι τοσοῦτον ἔχουσι κίνδυνον , αἱ κατ’ ἐπιθυμίαν ἀπαντήσεις , ὥστε ἰδεῖν γυναῖκας ἀσχημονούσας ὑπὸ τῆς μέθης , καὶ κατασχηματιζομένας πρὸς ἐκλυσιν , καὶ μέλη τεθρυμμένα ἀβούλως , δυνάμενα καὶ μόνον ἀκουσθέντα πάντα ὄστρον ἡδονῆς ἐμποιῆσαι τοῖς ἀκολάστοις , τί ἐροῦσιν , ἢ τί ἀπολογήσονται , ἐκ τοιούτων θεαμάτων μυρίων ἐραδῶν κακῶν συλλεξάμενοι ; Οὐχ , ὡς διὰ τοῦτο ἐμβλέψαντες , ἵνα τὰς ἐπιθυμίας ἐγείρωσιν ( 67 ) ; Οὐκοῦν ὑπόδικοι εἰσι , κατὰ τὴν ἀπαραίτητον ἀπόφασιν τοῦ Κυρίου , τῷ κρίματι τῆς μοιχείας . Πῶς ὑμᾶς ἡ Πεντηκοστὴ ὑποδέξεται , οὕτω τοῦ Πάσχα καθυβρισθέντος ; Ἡ Πεντηκοστὴ τοῦ Πνεύματος ἔχει τὸ ἅγιον τὴν ἐναργὴ καὶ πᾶσι γνωρίμην ἐπιδημίαν · σὺ δὲ , προλαβὼν , σεαυτὸν οἰκητήριον τοῦ ἀντικειμένου ἐποίησας πνεύματος , καὶ ἐγένου ναὸς εἰδώλων , ἀντὶ τοῦ γενέσθαι ναὸς Θεοῦ διὰ τῆς ἐνοικήσεως τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου . Ἐπιστάσω τὴν ἄρδαν τοῦ προφήτου εἰπόντος ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ , ὅτι Στρέψω τὰς δόρας αὐτῶν εἰς πένθος . Πῶς τῶν οἰκετῶν ἄρχετε ( 68 ) , αὐτοὶ δουλεύοντες ἐπιθυμίαις ἀνοήτοις καὶ βλαβερὰς ὡς ἀνθρώποδα ; Πῶς τοὺς παῖδας νοθεύετε , ἀνούθετον ζωὴν καὶ ἀδιάτακτον ζῶντες ; Τί οὖν ; Ἐν τούτοις ὑμᾶς καταλείπω ; Ἀλλὰ φοβοῦμαι , μὴ πῶς ὁ μὲν ἀνυπτάκτος στραγότερος γένηται ( 69 ) , ὁ καταπενημένος τῇ περισσότερᾳ λύπῃ καταποθῇ . Ἰαμα γὰρ , φησὶ , καταπαύσει ἁμαρτίας μεγάλας . Ἡ νηστεία τὴν μέθην θεραπεύσεται · ψαλμὸς τὴν αἰσχρὰν μελωδίαν · δάκρυον γενέσθω τοῦ γέλωντος Ἰαμα · ἀντὶ τῆς ὀρχήσεως τὸ γόνυ κλινέσθω · ἀντὶ τοῦ κράτους τῶν χειρῶν τὸ στήθος τυππέσθω · ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆς ἐσθῆτος ἡ ταπείνωσις . Ἐπὶ πᾶσιν ἡ ἐλεημοσύνη ἐξαγοράζέτω σε ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας . Αὐτὸν γὰρ ἀνδρὸς ὁ ἴδιος αὐτοῦ πλοῦτος . Πολλοὺς ἐργάσασαν τῶν θλιβομένων εἰς τὴν κοινωνίαν τῆς προσευχῆς , εἰ ἄρα σοι ἀφεθήσεται ἡ ἐπίνοια τῆς κακίας . Ὅτε ἐκάθισεν ὁ λαὸς φαγεῖν καὶ πειν , καὶ ἀνέστησαν παίζειν · ( ἢ δὲ παιδία αὐτῶν εἰδωλολατρεία ἦν · ) τότε οἱ Λευῖται , κατὰ τῶν ἀδελφῶν ἐαυτῶν ἐξοπλίσαντες , εἰς ἱερουσίαν τὰς χεῖρας ἐαυτῶν
Lemmas: κάμπτω εἰς ὁ προσκύνησις ; Τίνας ὀδύρομαι ; ὁ χώρα ὁ ἀπεριγράμους ; ἢ ὁ ἐν ὁ ζυγόν ὁ γάμος κατέχω ; ὁ μέν γάρ ἐπανέρχομαι , ὁ παρθενίας οὐ ἔχω · ὁ δέ ὁ σωφροσύνη ὁ ἀνήρ οὐ ἐπανάγω . εἰμί γάρ ποῦ τις καί ὁ σῶμα ὁ ἁμαρτία διαφεύγω , ἀλλά πᾶς γε ὁ ψυχή ὁ φθορά ὑποδείκνυμι . ταῦτα ἐγώ καί περί ὁ ἄρσην εἴρω . εἶδος κακία , θεάομαι ( 68 ) κακία . ὁ ἐμβλέπω γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω ἤδη μοιχεύω . εἰμί ὁ ἀπό τυάτοματος συντυχία ὁ περίεργος κατασκοπέω τοσοῦτος ἔχω κίνδυνος , ὁ κατά ἐπιθυμία ἀπάντησις , ὥστε ὁράω γυνή ἀσχημονέω ὑπό ὁ μέθη , καί κατασχηματίζω πρός ἔκλυσις , καί μέλος θρύπτω ἄβουλος , δύναμαι καί μόνος ἀκούω πᾶς ὄστρον ἡδονή ἐμποιέω ὁ ἀκόλαστος , τίς λέγω , ἢ τίς ἀπολογέομαι , ἐκ τοιοῦτος θέαμα μυρίος ἐραδῶν κακός συλλέγω ; οὐχ , ὡς διά οὗτος ἐμβλέπω , ἵνα ὁ ἐπιθυμία ἐγείρω ( 67 ) ; οὐκοῦν ὑπόδικος εἰμί , κατά ὁ ἀπαραίτητος ἀπόφασις ὁ κύριος , ὁ κρίμα ὁ μοιχεία . Πῶς σύ ὁ Πεντηκοστή ὑποδέχομαι , οὕτως ὁ Πάσχα καθυβρίζω ; ὁ Πεντηκοστή ὁ πνεῦμα ἔχω ὁ ἅγιος ὁ ἐναργής καί πᾶς γνώριμος ἐπιδημία · σύ δέ , προλαμβάνω , σεαυτοῦ οἰκητήριον ὁ ἀντίκειμαι ποιέω πνεῦμα , καί γίγνομαι ναός εἴδωλον , ἀντί ὁ γίγνομαι ναός θεός διά ὁ ἐνοίκησις ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . ἐπίσταμαι ὁ ἄρδα ὁ προφήτης λέγω ἐκ πρόσωπον ὁ θεός , ὅτι στρέφω ὁ δορά αὐτός εἰς πένθος . Πῶς ὁ οἰκέτης ἄρχω ( 68 ) , αὐτός δουλεύω ἐπιθυμία ἀνόητος καί βλαβερός ὡς ἀνθρώποδα ; Πῶς ὁ παῖς νοθεύω , ανουτιθημι ζωή καί ἀδιάτακτος ζάω ; τις οὖν ; ἐν οὗτος σύ καταλείπω ; ἀλλά φοβέω , μή πῶς ὁ μέν ἀνυπτάκτος στραγός γίγνομαι ( 69 ) , ὁ καταπενημένος ὁ περισσός λύπη καταπίνω . ἴαμα γάρ , φημί , καταπαύω ἁμαρτία μέγας . ὁ νηστεία ὁ μέθη θεραπεύω · ψαλμός ὁ αἰσχρός μελῳδία · δάκρυον γίγνομαι ὁ γέλων ἴαμα · ἀντί ὁ ὄρχησις ὁ γόνυ κλίνω · ἀντί ὁ κράτος ὁ χείρ ὁ στήθος τύπτω · ἀντί ὁ κόσμος ὁ ἐσθής ὁ ταπείνωσις . ἐπί πᾶς ὁ ἐλεημοσύνη ἐξαγοράζω σύ ἀπό ὁ ἁμαρτία . αὐτός γάρ ἀνήρ ὁ ἴδιος αὐτός πλοῦτος . Πολύς ἐργάζομαι ὁ θλίβω εἰς ὁ κοινωνία ὁ προσευχή , εἰμί ἄρα σύ ἀφίημι ὁ ἐπίνοια ὁ κακία . Ὅτε καθίζω ὁ λαός ἐσθίω καί Πέιν , καί ἀνίστημι παίζω · ( ἢ δέ παιδίον αὐτός εἰδωλολατρία εἰμί · ) τότε ὁ Λευίτης , κατά ὁ ἀδελφός ἑαυτοῦ ἐξοπλίζω , εἰς ἱερός ὁ χείρ ἑαυτοῦ