basilius-theology.in-ebriosos pg031_0230.1
Ἀγῶν βιαίως καὶ σύρων ( 18 ) σου τὴν ψυχὴν δεδεμένην ταῖς ἁμαρτίαις , πυκνὰ μεταστρεφομένην πρὸς τὰ ὄψε , καὶ ὀδυρομένην ἄνευ φωνῆς , τοῦ ὀργάνου λοιπὸν τῶν θρήνων ἀποκλεισθέντος . Ὦ πόσα σπαράξεις σεαυτοῦ ! πόσα στενάξεις ! ἄπρακτα μετανοήσῃ ἐπὶ τοῖς βουλεύσεσιν , ὅταν ἴδῃς τὴν φαιδρότητα τῶν δικαίων ἐν τῇ λαμπρᾷ διανομῇ τῶν δώρων , καὶ τὴν κατάθρειαν τῶν ἁμαρτωλῶν ἐν τῷ σκότει τῷ βαθυτάτῳ . Ὅσα ἐρεῖς ἐν τῇ ὀδύνῃ τῆς καρδίας σου τότε ; Ἀἰ μὲ , μὴ ἀπορρίψαι τὸ βαρὺ τοῦτο φορτίον τῆς ἁμαρτίας , οὕτω ῥάδιος οὖσης τῆς ἀποθέσεως , ἀλλὰ τὸν σωρὸν τῶν κακῶν τούτων ἐξέλκυσαι . Ἀἰ μὲ , τὰς κηλῖδας μὴ ἀποπλῦναι , ἀλλὰ ἐσπιγμένον εἶναι ταῖς ἁμαρτίαις . Νῦν ἂν ἡμῖν μετὰ τῶν ἀγγέλων · νῦν ἂν τοῖς οὐρανοῖς ἀγαθοῖς ἐνετύχω . Ὦ τῶν πονηρῶν βουλεύματων ! διὰ πρόσκαιρον ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν ἀθάνατα βασανίζομαι · δι’ ἡδονὴν σαρκὸς τῷ πυρὶ παραδίδομαι . Δικαία ἡ κρίσις τοῦ Θεοῦ · ἐκαλοῦμην , καὶ οὐχ ὑπήκουον · ἐδιδάσκουμην , καὶ οὐ προσεῖχον · διεμαρτύραντό μοι , ἐγὼ δὲ κατεγέλων . Ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ἐρεῖς , ἀποκλαίμενος σεαυτόν , ἐὰν προαναρπασθῇς τοῦ βαπτίσματος . Ἄνθρωπε , ἢ τὴν γέενναν φοβήθητι , ἢ τῆς βασιλείας ἀντιποιήθητι . Μὴ ἀτιμάσῃς τὴν κλῆσιν . Μὴ εἴπης , Ἔχει με παραπτημένον διὰ τοῦ καὶ τοῦ . Οὐδεμία πρόφασις ἰκανὴ πρὸς παραίτησιν . Ἐμοὶ δακρύειν ἐπέρχεται , ὅταν ἐνθυμηθῶ , ὅτι τὰ ἔργα τῆς αἰσχύνης προτιμᾷς τῆς μεγάλης δόξης τοῦ Θεοῦ , καὶ διὰ τῆς ἀκολασίας ἡδὺ δυσασπόστατος ἔχων τῆς ἁμαρτίας , τῶν ἐν ἐπαγγελίαις ἀγαθῶν σεαυτὸν ἀποκλείεις , ὡς μὴ ἰδεῖν τὰ ἀγαθὰ τῆς Ἱερουσαλὴμ τῆς ἐπουρανίου . Ἔκει ἀγγέλων μυριάδες , πρωτοτόκων πανηγύρεις , ἀποστόλων θρόνοι , προφητῶν προεδρίαι , σκήπτρα πατριαρχῶν , μαρτύρων στέφανοι , δικαίων ἐπαῖνοι . Ἐκεῖνος σεαυτὸν ἐπιθύμησον συναριθμηθῆναι ( 19 ) , ἀπολουσάμενος καὶ ἁγιασθεὶς κατὰ τὴν δωρεὰν τοῦ Χριστοῦ · ὅτι αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: Ἀγών βίαιος καί σύρω ( 18 ) σύ ὁ ψυχή δέω ὁ ἁμαρτία , πυκνός μεταστρέφω πρός ὁ ὄψος , καί ὀδύρομαι ἄνευ φωνή , ὁ ὄργανον λοιπός ὁ θρῆνος ἀποκλείω . ὦ πόσος σπαράζω σεαυτοῦ ! πόσος στενάζω ! ἄπρακτος μετανοέω ἐπί ὁ βούλευσις , ὅταν ἰδέω ὁ φαιδρότης ὁ δίκαιος ἐν ὁ λαμπρός διανομή ὁ Δῶρος , καί ὁ κατάθρειαν ὁ ἁμαρτωλός ἐν ὁ σκότος ὁ βαθύς . Ὅσα λέγω ἐν ὁ ὀδύνη ὁ καρδία σύ τότε ; ὁ ἐγώ , μή ἀπορρίπτω ὁ βαρύς οὗτος φορτίον ὁ ἁμαρτία , οὕτως ῥᾴδιος σέω ὁ ἀπόθεσις , ἀλλά ὁ σωρός ὁ κακός οὗτος ἐκλύω . ὁ ἐγώ , ὁ κηλίς μή ἀποπλύνω , ἀλλά σπίζω ἔρχομαι ὁ ἁμαρτία . νῦν ἄν ἐγώ μετά ὁ ἄγγελος · νῦν ἄν ὁ οὐρανός ἀγαθός ἐντυγχάνω . ὦ ὁ πονηρός βούλευμα ! διά πρόσκαιρος ἁμαρτία ἀπόλαυσις ἀθάνατος βασανίζω · διά ἡδονή σάρξ ὁ πῦρ παραδίδωμι . δίκαιος ὁ κρίσις ὁ θεός · καλέω , καί οὐ ὑπακούω · διδάσκω , καί οὐ προσέχω · διαμαρτύρομαι ἐγώ , ἐγώ δέ καταγελάω . Ταΰς καί ὁ τοιοῦτος λέγω , ἀποκλαίω σεαυτοῦ , ἐάν προαναρπάζω ὁ βάπτισμα . Ἄνθρωπος , ἢ ὁ γέεννα φοβέω , ἢ ὁ βασίλεια ἀντιποιέω . μή ἀτιμάζω ὁ κλῆσις . Μή λέγω , Ἔχις ἐγώ παραπέτομαι διά ὁ καί ὁ . οὐδείς πρόφασις ἱκανός πρός παραίτησις . ἐγώ δακρύω ἐπέρχομαι , ὅταν ἐνθυμέομαι , ὅτι ὁ έργο ὁ αἰσχύνη προτιμάω ὁ μέγας δόξα ὁ θεός , καί διά ὁ ἀκολασία ἡδύς δυσασπόστατος ἔχω ὁ ἁμαρτία , ὁ ἐν ἐπαγγελία ἀγαθός σεαυτοῦ ἀποκλείω , ὡς μή ὁράω ὁ ἀγαθός ὁ Ἱεροσόλυμα ὁ ἐπουράνιος . ἐκεῖ ἄγγελος μυριάς , πρωτοτόκος πανήγυρις , ἀπόστολος θρόνος , προφήτης προεδρία , σκῆπτρον πατριάρχης , μάρτυς στέφανος , δίκαιος ἔπαινος . ἐκεῖνος σεαυτοῦ ἐπιθυμέω συναριθμέω ( 19 ) , ἀπολούω καί ἁγίζω κατά ὁ δωρεά ὁ Χριστός · ὅτι αὐτός ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .