basilius-theology.in-ebriosos pg031_0234.1
A ὑπερβολῇ τῶν ἡδονῶν ἐξοστρουσῶν ἐπὶ λαγνείας ἐκτετηκότες καὶ διαρρέοντες , ἀλλὰ καὶ αὐτῷ τῷ ὀγκῷ πεπλαδηκὸς καὶ βρωδὲς καὶ τοῦ ζωτικοῦ πνεῦμα λελυμένον τὸ σῶμα φέροντες . Τούτων πελιδνοὶ οἱ ὀφθαλμοί · ὑπωχρὸς δὲ ἡ ἐπιφάνεια · πνεῦμα προσεστηκός ( 36 ) · γλῶσσα παρεῖται , καὶ κραυγὴ ἀσημος · ἀκροφαλεῖς οἱ πόδες καθάπερ οἱ τῶν παιδίων · ἐκκρίσεις δὲ τῶν περιττωμάτων αὐτόματοι ὡς περ ἀπὸ ἀψύχων ῥέουσαι . Ἐλεεῖνοι τῆς τρυφῆς , ἐλεεινότεροι τῶν ἐν πελάγει χειμαζομένων , οὓς ἄλλα ἐξ ἄλλων διαδεχόμενα καὶ ἐπιβαπτιζόντα κύματα ἀναφέρειν οὐκ ἐπιτρέπει τοῦ κλύδωνος . Οὕτω δὴ καὶ τούτων αἱ ψυχαὶ ὑποδρύχιοι φέρονται βεβατισμέναι τῷ οἴνῳ . Διόπερ ὡς τὰ χειμαζόμενα πλοῖα , ἐπειδὰν ὑπέραντα γένηται , ἀναγκαίως τῇ ἐκβολῇ τοῦ φόρτου κουφίζεται · οὕτω καὶ τούτοις ἀναγκαῖα τῶν βαρυνόντων αἱ ἀποθέσεις . Ἐμοῦντες γὰρ καὶ ἀποδυλζόντες , μάλισ ἐλευθεροῦνται τοῦ βάρους · τοσοῦτον τῶν δυσπλοούντων ἐλεεινότεροι , ὅσον οἱ μὲν ἀνέμους καὶ θάλασσαν καὶ τὰς ἔξωθεν ἀνάγκας ἐπαιτιοῦνται · οἱ δὲ αὐθαιρέτων ἐπισπῶνται τὸν ἐκ τῆς μέθης χειμῶνα . Ὁ δαιμόνων ἐλεεινός · ὁ δὲ μεθύων , τὰ αὐτὰ πάσχων , οὐδὲ τοῦ ἐλεεῖσθαι ἄξιος , αὐθαιρέτῳ δαιμονὶ προσπαλαίων . Οὐ καὶ μέθης συντιθέασιν φάρμακα , οὐχὶ τὸ μὴ παθεῖν τι δεῖν ἀπὸ τοῦ οἴνου , ἀλλὰ τὸ μὴ διαλιπεῖν ( 37 ) μεθύοντας μηχανιώμενοι . Ὦλιγὴ μὲν γὰρ αὐτοῖς ἡ ἡμέρα · μικρὰ δὲ ἡ νὺξ καὶ ἡ χειμέριος , πρὸς γε τὸν τοῦ πότου χρόνον . Τέλος δὲ οὐκ ἔστι τοῦ κακοῦ . Αὐτὸς γὰρ ἑαυτὸν ὁ οἶνος ἐπὶ τὸ πλεῖον προάγει ( 38 ) . Οὐ γὰρ τὴν χρείαν παραμυθεῖται , ἀλλ᾽ ἑτέρου πότου χρείαν ἀπαραίτητον ἐμποιεῖ ἐκκαίων τοὺς μεθούσας , καὶ δεῖ πρὸς τὴν τοῦ πλεῖονος ἔρεσιν προκαλούμενος . Ἀπληστοῦτον δὲ τοῦ πινεῖν τὴν δρεξὶν ἔχει ἐπινοοῦντες , τὸ ἐναντίον πάσχουσιν ἢ προήρηνται . Τῷ γὰρ συνεχῇ τῆς τρυφῆς τὰς αἰσθήσεις ἀπομαραίνουσιν . Ἄς γὰρ τὸ ἄγαν λαμπρὸν ἀμαυροῖ τὰς ὄψεις , καὶ ὥσπερ οἱ τοῦ μεγάλου ψόφου κατακρουόμενοι τῇ ἀμετρίᾳ τῆς πληγῆς εἰς τὸ μηδὲ ἀκοῦειν παντελῶς περιάγονται · οὕτω καὶ οὗτοι λελήσθαι ἑαυτοὺς ὑπὸ τῆς ἄγαν φιληδονίας ( 39 ) τὴν ἡδονὴν ἀπολέσαντες . Ἄποιος μὲν γὰρ αὐτοῖς καὶ ὑδατώδης ὁ οἶνος , ἂν ἀκρατὸς ἢ · χλιαρὰ δὲ τοῦ νεροῦ ἡ ἀντίληψις , ἂν τὸ ἀκραγιέντατον ἢ , ἂν αὐτὴ χιών , κατασβέσαι τὴν ἔνδον ἐν αὐτοῖς ( 40 ) ἐκ τῆς ἀμετρίας τοῦ οἴνου καιομένην φλόγα μὴ δυναμένη . Τίνι οἶαι ; τίνι θόρυβος ; τίνι κρίσεις ; τίνι ἀθλία καὶ λῆσαι ; τίνι συνηρτημένα διακερής ; τίνος πελιδνοὶ οἱ ὀφθαλμοί ; Οὐ τῶν ἐγχειριζομένων ἐν οἴνῳ , καὶ κατασκοπούντων ποῦ πόσει γίνονται ; Τὸ οἶαὶ θορυβῆδες ἐστὶ ἐπίθεγμα . Θόρνου δὲ ἄξιοι οἱ μεθύοντες , διότι Μέθουσι βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι . Θόρυβος δὲ διὰ τὴν ἐκ τοῦ οἴνου παραχὴν ἐγγινομένην τοῖς λογισμοῖς . Καὶ
Lemmas: A ὑπερβολή ὁ ἡδονή εξοστρουω ἐπί λαγνεία ἐκτήκω καί διαρρέω , ἀλλά καί αὐτός ὁ ὄγκος πλαδάω καί βρωδὲς καί ὁ ζωτικός πνεῦμα λύω ὁ σῶμα φέρω . Τ́ουτον πελιδνός ὁ ὀφθαλμός · ὑπωχρὸς δέ ὁ ἐπιφάνεια · πνεῦμα προσίστημι ( 36 ) · γλῶσσα παρίημι , καί κραυγή ἀσημος · ἀκροφαλεῖς ὁ πούς καθά ὁ ὁ παιδίον · ἔκκρισις δέ ὁ περίσσωμα αὐτόματος ὡς περ ἀπό ἄψυχος ῥέω . ελεεινός ὁ τρυφή , ἐλεεινός ὁ ἐν πέλαγος χειμάζω , ὅς ἄλλος ἐκ ἄλλος διαδέχομαι καί ἐπιβαπτίζω κῦμα ἀναφέρω οὐ ἐπιτρέπω ὁ κλύδων . οὕτως δή καί οὗτος ὁ ψυχή υποδρυχιος φέρω βεβατισμέναι ὁ οἶνος . διόπερ ὡς ὁ χειμαζόμενος πλοῖον , ἐπειδάν ὑπέραντα γίγνομαι , ἀναγκαῖος ὁ ἐκβολή ὁ φόρτος κουφίζω · οὕτως καί οὗτος ἀναγκαῖος ὁ βαρύνω ὁ ἀπόθεσις . ἐμέω γάρ καί ἀποδυλζόντες , Μάλις ἐλευθερόω ὁ βάρος · τοσοῦτος ὁ δυσπλοέω ἐλεεινός , ὅσον ὁ μέν ἄνεμος καί θάλασσα καί ὁ ἔξωθεν ἀνάγκη ἐπαιτέω · ὁ δέ αὐθαίρετος ἐπισπάω ὁ ἐκ ὁ μέθη χειμών . ὁ δαίμων ἐλεεινός · ὁ δέ μεθύω , ὁ αὐτός πάσχω , οὐδέ ὁ ἐλεέω ἄξιος , αὐθαίρετος δαίμων προσπαλαίω . Οὐ καί μέθη συντίθημι φάρμακον , οὐ ὁ μή πάσχω τίς δεῖ ἀπό ὁ οἶνος , ἀλλά ὁ μή διαλείπω ( 37 ) μεθύω μηχανιώμενοι . ὀλίγος μέν γάρ αὐτός ὁ ἡμέρα · μικρός δέ ὁ νύξ καί ὁ χειμέριος , πρός γε ὁ ὁ πότος χρόνος . Τέλος δέ οὐ εἰμί ὁ κακός . αὐτός γάρ ἑαυτοῦ ὁ οἶνος ἐπί ὁ πλέως προάγω ( 38 ) . Οὐ γάρ ὁ χρεία παραμυθέομαι , ἀλλά ἕτερος πότος χρεία ἀπαραίτητος ἐμποιέω ἐκκαίω ὁ μεθίημι , καί δέω πρός ὁ ὁ πολύς ἔρος προκαλέω . απληστουος δέ ὁ πίνω ὁ δρεξὶν ἔχω ἐπινοέω , ὁ ἐναντίος πάσχω ἢ προλέγω . ὁ γάρ συνεχής ὁ τρυφή ὁ αἴσθησις ἀπομαραίνω . ἄς γάρ ὁ ἄγαν λαμπρός ἀμαυρόω ὁ ὄψις , καί ὥσπερ ὁ ὁ μέγας ψόφος κατακρούω ὁ ἀμετρία ὁ πληγή εἰς ὁ μηδέ ἀκούω παντελής περιάγω · οὕτως καί οὗτος λανθάνω ἑαυτοῦ ὑπό ὁ ἄγαν φιληδονία ( 39 ) ὁ ἡδονή ἀπόλλυμι . ἄποιος μέν γάρ αὐτός καί ὑδατώδης ὁ οἶνος , εἄν ἄκρατος ἢ · χλιαρός δέ ὁ νύς ὁ ἀντίληψις , εἄν ὁ ἀκραγιέντατον ἢ , εἄν αὐτός χιών , κατασβέννυμι ὁ ἔνδον ἐν αὐτός ( 40 ) ἐκ ὁ ἀμετρία ὁ οἶνος καίω φλόγα μή δυνάμενος . τίς οἶος ; τίς θόρυβος ; τίς κρίσις ; τίς ἄθλιος καί λανθάνω ; τίς συναρτάω διακερος ; τίς πελιδνός ὁ ὀφθαλμός ; Οὐ ὁ ἐγχειρίζω ἐν οἶνος , καί κατασκοπέω ποῦ πόσις γίγνομαι ; Τέ οἶος θορυβῆδες εἰμί ἐπίθεγμα . τόρνος δέ ἄξιος ὁ μεθύω , διότι μεθέω βασίλειος θεός οὐ κληρονομέω . θόρυβος δέ διά ὁ ἐκ ὁ οἶνος φαράχης ἐγγίγνομαι ὁ λογισμός . καί