basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0554.1
τῆς τοῦ Μονογενοῦς θεότητος , καὶ περὶ τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος δόξης , οὗτος φέρει τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμὴν . Ἐπιτείνει δὲ τὸ δυναμένους τοὺς λόγους ἀποδιδόναι καθ’ οὓς ἐκτίσται τὰ σύμπαντα , καὶ καθ’ οὓς συγχράτεται , τῆς ἀπ’ αὐτοῦ προνοίας μέχρι τῶν μικροτάτων δικνουμένης , καὶ καθ’ οὓς μετὰ τὴν ἴδεα οἰκονομίαν ὑπὸ τὴν χριστιανὴν ἀγέλησιν . Ὁ τρανοὶς καὶ ἀσυγχύτοις λογισμοῖς αὐτὸς τε θεωρήσαι τὰ καθ’ ἕκαστον δυνήσεται , καὶ μετὰ τὸ αὐτὸς τεθεωρηκέναι , δυνάμενος καὶ ἑτέρους τὰ περὶ τῆς ἀγαθότητος τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς δικαίας κρίσεως ( 82 ) αὐτοῦ παραστήσαι , οὗτος ἐστὶν ὁ φέρων τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμὴν , καὶ ὁ τῷ ἀρμόζοντι τῇ τοιαύτῃ θεωρίᾳ κεχρημένος βίῳ . Τοῦ γὰρ τοιούτου λάμπει τὸ φῶς ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , καὶ λόγῳ καὶ ἔργῳ καὶ διὰ παντοδαπῶν ἀνδραγαθημάτων δοξαζομένου τοῦ ἐν οὐρανοῖς Πατρός . Οὗ φέρει δὲ τῷ Κυρίῳ δόξαν καὶ τιμὴν ὁ περὶ τὴν ἀνθρωπίνην ἐποπτείας δόξαν · οὐδὲ ὁ τιμῶν ἀργύριον · οὐδὲ ὁ τὰς ἡδονὰς τιμῶν τοῦ σώματος · οὐδὲ ὁ θαυμάζων τὰ ἀλλότρια τῆς θεοσεβείας δόγματα . Ὅσπερ γὰρ διὰ τῶν ἀγαθῶν ἔργων δόξαν φέρομεν τῷ Κυρίῳ , οὕτως διὰ τῶν πονηρῶν ἔργων τὸ ἐναντίον . Τοῖς γὰρ ἁμαρτάνουσι τι ( 83 ) λέγει ; Τὸ ὄνομά μου δι’ ὑμᾶς βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι . Καὶ πάλιν ὁ Ἀπόστολος : Διὰ τὴν παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν Θεὸν ἀτιμάζεις . Ὑβρις γὰρ ἐστὶ τῷ νομοθέτῃ τῶν νόμων ὑπεροψία καὶ καταφρόνησις . Καὶ οἰκίας κακῶς οἰκουμένης ἐν ἧ θυμὸς καὶ χραυγή , ὕβρις καὶ γέλως , τρυφὴ καὶ ἀσωτία , ἀχαλάρσια καὶ ἀσέλγεια , ἐπὶ τὸν κρατοῦντα αὐτῆς ἡ ἄτιμία καὶ ἡ αἰσχύνη τῶν γινομένων ἐπάνεισι . Ἀκολουθοῦν δὲ νοεῖν ἡμᾶς , ὅτι , ὡσπερ ἐν τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις δοξάζεται ὁ Θεός , οὕτως ἐν τοῖς πονηροῖς δοξάζεται ὁ ἐχθρός . Ὅταν γὰρ , ἅρας τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ , ποιήσῃς μέλη πόρνης , μετήνεχας τὴν δόξαν ἐπὶ τὸν ἀπολλύντα με ἀπὸ τοῦ σώζοντος με . Καὶ ὁ ἀπιστος μεταλλάσσει τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν εἰκόνι φθαρτοῦ ἀνθρώπου , καὶ πετεινῶν , καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς . Καὶ ὁ σέβδμενος καὶ ὁ λατρεύων τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα ( 84 ) , οὐ τῷ Θεῷ φέρει δόξαν , ἀλλὰ τοῖς κτίσμασιν . Ὦστε ὁ κτίσμα λέγων τι , εἴτα προσκυνῶν , γνωρίζω ἐαυτοῦ τὴν μερίδα μισῆ ἡς τετάχεται . Φθορθόμενοι οὖν μὴ , δόξαν καὶ καύχημα διὰ τῆς ἁμαρτίας · ἡμῶν τῷ διαβόλῳ προσφέροντες ( 85 ) , μετ’ αὐτοῦ τῇ αἰωνίᾳ ἀσχύνει παραδοθῶμεν . Ὅτι γὰρ ἡ ἁμαρτία ἡμῶν δόξα τῷ ἐνεργοῦντι αὐτὴν ἐν ἡμῖν γίνεται , νόησον δι’ εἰκόνος τὸ λεγόμενον . Δύο στρατηγῶν ἀντεπιόντων ἀλλήλοις , ὅταν μὲν τοῦτο νικᾷ τὸ τάγμα , ὁ στρατοπεδάρχης αὐτοῦ τὴν δόξαν φέρεται · ὅταν δὲ τὸ ἐναντίον ἐπικρατῇ , ἐπ’ ἐκεῖνον πάλιν ἡ τιμὴ μεταπίπτει . Οὕτως ἐν μὲν τοῖς ἀγαθοῖς σου ἔργοις Κύριός ἐστιν ὁ δοξαζόμενος ,
Lemmas: ὁ ὁ Μονογενώ θεότης , καί περί ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , οὗτος φέρω ὁ κύριος δόξα καί τιμή . ἐπιτείνω δέ ὁ δύναμαι ὁ λόγος ἀποδίδωμι κατά ὅς κτίζω ὁ σύμπας , καί κατά ὅς συγχράτεται , ὁ ἀπό αὐτός πρόνοια μέχρι ὁ μικρός δικνουμενω , καί κατά ὅς μετά ὁ ἶδος οἰκονομία ὑπό ὁ χριστιανός ἀγέλη . ὁ τρανόω καί ἀσύγχυτος λογισμός αὐτός τε θεωρέω ὁ κατά ἕκαστος δύναμαι , καί μετά ὁ αὐτός θεωρέω , δύναμαι καί ἕτερος ὁ περί ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός καί ὁ Δίκαιος κρίσις ( 82 ) αὐτός παρίστημι , οὗτος εἰμί ὁ φέρω ὁ κύριος δόξα καί τιμή , καί ὁ ὁ ἀρμόζω ὁ τοιοῦτος θεωρία χράομαι βίος . ὁ γάρ τοιοῦτος λάμπω ὁ φάος ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , καί λόγος καί ἔργον καί διά παντοδαπής ἀνδραγάθημα δοξάζω ὁ ἐν οὐρανός πατήρ . οὗ φέρω δέ ὁ κύριος δόξα καί τιμή ὁ περί ὁ ἀνθρώπινος ἐποπτεία δόξα · οὐδέ ὁ τιμή ἀργύριον · οὐδέ ὁ ὁ ἡδονά τιμή ὁ σῶμα · οὐδέ ὁ θαυμάζω ὁ ἀλλότριος ὁ θεοσέβεια δόγμα . ὅσπερ γάρ διά ὁ ἀγαθός ἔργον δόξα φέρω ὁ κύριος , οὕτως διά ὁ πονηρός ἔργον ὁ ἐναντίος . ὁ γάρ ἁμαρτάνω τίς ( 83 ) λέγω ; ὁ ὄνομα ἐγώ διά σύ βλασφημέω ἐν ὁ ἔθνος . καί πάλιν ὁ ἀπόστολος : Ζεύς ὁ παράβασις ὁ νόμος ὁ θεός ἀτιμάζω . ὕβρις γάρ εἰμί ὁ νομοθέτης ὁ νόμος ὑπεροψία καί καταφρόνησις . καί οἰκίον κακῶς οἰκέω ἐν ἧ θυμός καί χραυγή , ὕβρις καί γέλως , τρυφή καί ἀσωτία , ἀχαλάρσια καί ἀσέλγεια , ἐπί ὁ κράτος αὐτός ὁ ἀτιμία καί ὁ αἰσχύνη ὁ γίγνομαι ἐπάνειμι . ἀκολουθέω δέ νοέω ἐγώ , ὅτι , ὡς ἐν ὁ ἀγαθός ἔργον δοξάζω ὁ Θεός , οὕτως ἐν ὁ πονηρός δοξάζω ὁ ἐχθρός . ὅταν γάρ , ἀείρω ὁ μέλος ὁ Χριστός , ποιέω μέλος πόρνη , μεταφέρω ὁ δόξα ἐπί ὁ ἀπόλλυμι ἐγώ ἀπό ὁ σῴζω ἐγώ . καί ὁ ἄπιστος μεταλλάσσω ὁ δόξα ὁ ἄφθαρτος Θεός ἐν εἰκών φθαρτός ἄνθρωπος , καί πετεινός , καί τετράπους καί ἑρπετόν ὁ ἐπί ὁ γῆ . καί ὁ σέβδμενος καί ὁ λατρεύω ὁ κτίζω παρά ὁ κτίζω ( 84 ) , οὖον ὁ Θεός φέρω δόξα , ἀλλά ὁ κτίσμα . ὥστε ὁ κτίσμα λέγω τίς , εἴτα̅ προσκυνέω , γνωρίζω ἑαυτοῦ ὁ μερίς μισέω εἰμί τάσσω . φθορθομενω οὖν μή , δόξα καί καύχημα διά ὁ ἁμαρτία · ἐγώ ὁ διάβολος προσφέρω ( 85 ) , μετά αὐτός ὁ αἰώνιος αἰσχύνω παραδίδωμι . ὅτι2 γάρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ δόξα ὁ ἐνεργέω αὐτός ἐν ἐγώ γίγνομαι , νοέω διά εἰκών ὁ λέγω . δύο στρατηγός ἀντέπειμι ἀλλήλων , ὅταν μέν οὗτος νικάω ὁ τάγμα , ὁ στρατοπεδάρχης αὐτός ὁ δόξα φέρω · ὅταν δέ ὁ ἐναντίος ἐπικρατέω , ἐπί ἐκεῖνος πάλιν ὁ τιμή μεταπίπτω . οὕτως ἐν μέν ὁ ἀγαθός σύ ἔργον κύριος εἰμί ὁ δοξάζω ,