basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0629.2
2 . Τὸ στόμα μου λαλήσει σοφίαν , καὶ ἡ μελέτη τῆς καρδίας μου σύνεσιν . Ἐπειδὴ , κατὰ τὸν Ἀπόστολον , Καρδία πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην , στόματι δὲ ὁμολογεῖται εἰς σωτηρίαν , καὶ ἡ ἀμφοτέρων ἐν τούτοις ἐνέργεια ὑποβάλλει τὴν τελειότητα · διὰ τοῦτο ἀμφοτέρα ὁ λόγος ἐν τῷ αὐτῷ συνέλιπρε , τὴν τε τοῦ στόματος ἐνέργειαν , καὶ τὴν τῆς καρδίας μελέτην . Ἐὰν τε γὰρ μὴ ἡ τῷ ἀγαθῷ ἐν τῇ καρδίᾳ προἀποκειμενον , πῶς προσενέγκη ( 69 ) τὸν θησαυρὸν διὰ τοῦ στόματος ὁ μὴ κεκτημένος ἐν τῷ κρυπτῷ ; ἐὰν τε ἔχων τὰ τῆς καρδίας ἀγαθὰ μὴ δημοσιεύῃ τῷ λόγῳ , λεχθήσεται αὐτῷ · Σοφία κεκρυμμένη , καὶ θησαυρὸς ἀφανής , τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφοτέροις ; Διόπερ εἰς μὲν τὸν ἑτέρων ὠφελίμων ( 70 ) τὸ στόμα μου λαλεῖτω σοφίαν , εἰς δὲ τὴν ἡμετέραν αὐτῶν προκοπὴν ἡ καρδία μελετάτω σύνεσιν . Κλίνω εἰς παραβολὴν τὸ οὖς μου , ἀνοίξω ἐν ψαλτηρίῳ τὸ πρόδηλόν μου . Ἐπὶ τὸ ἑαυτοῦ πρόσωπον συνίστησιν ὁ Προφήτης , ἵνα μὴ εὐκαταφρόνητοι ὦσιν οἱ λόγοι ὡς ἀπὸ ἀνθρωπίνης εὐρέσεως προφερόμενοι . Ἄ διδάσκομαι , φησὶ , παρὰ τοῦ Πνεύματος , ταῦτα ὑμῖν ἀναγγέλλω ( 71 ) , οὐδὲν ἐ ον , οὐδὲν ἀνθρώπινον λέγων · ἀλλ' ἐπειδὴ κατήκοος ἐγενόμην τῶν προδηλῶν τοῦ Πνεύματος , ἐν μυστηρίῳ παραδίδοντος ἡμῖν τὴν τοῦ Θεοῦ σοφίαν , ἀνοίγω ἡμῖν καὶ φανερὸν καθίστημι τὸ πρόδηλον , ἀνοίγω δὲ οὐχ ἑτέρως ἢ διὰ ψαλτηρίου . Ἔστι δὲ τὸ ψαλτήριον ὄργανον μουσικόν , ἐναρμονίως τοὺς φθόγγους ἀποδιδὸν πρὸς τὴν ἐκ φωνῆς μελῳδίαν . Τὸ τοῦν λογικὸν ψαλτήριον τότε ἀνοίγεται μάλιστα , ὅταν αἱ πράξεις ὡς συμφώνως τοῖς λόγοις ἀποδιδόμεναι . Κάκεινός ἐστι πνευματικὸν ψαλτήριον , ὁ ποιήσας καὶ διδάξας . Οὕτως ἐν ψαλμοῖς ἀνοίγει τὸ πρόδηλον , τὸ δυνατὸν τῶν διδαγμάτων ἐκ τοῦ καθ' ἑαυτὸν ὑποδείγματος προτιθεὶς . Ὡς οὖν μηδὲν ἀνάρμονον , μηδὲ ἐκμελὲς ἑαυτῷ συνειδὼς κατὰ τὸν βίον , οὕτως ἐν πεποιθήσει ποιεῖται τοὺς λόγους τοὺς ἑξῆς : Ἵνα τί φοβοῦμαι ἐν ἡμέρᾳ πονηρᾷ ; Ἡ ἀνομία τῆς πτέρνης μου D οὐ κυκλώσει με ( 72 ) . Πονηρὰν ἡμέραν τὴν τῆς κρίσεως
Lemmas: 2 . ὁ στόμα ἐγώ λαλέω σοφία , καί ὁ μελέτη ὁ Καρδία ἐγώ σύνεσις . ἐπεί , κατά ὁ ἀπόστολος , Καρδία πιστεύω εἰς δικαιοσύνη , στόμα δέ ὁμολογέω εἰς σωτηρία , καί ὁ ἀμφότερος ἐν οὗτος ἐνέργεια ὑποβάλλω ὁ τελειότης · διά οὗτος ἀμφότερος ὁ λόγος ἐν ὁ αὐτός συνελιπρω , ὁ τε ὁ στόμα ἐνέργεια , καί ὁ ὁ Καρδία μέλω . ἐάν τε γάρ μή ὁ ὁ ἀγαθός ἐν ὁ Καρδία προποιέω , πῶς προσφέρω ( 69 ) ὁ θησαυρός διά ὁ στόμα ὁ μή κτάομαι ἐν ὁ κρυπτός ; ἐάν τε ἔχω ὁ ὁ Καρδία ἀγαθός μή δημοσιεύω ὁ λόγος , λέγω αὐτός · Σοφία κρύπτω , καί θησαυρός ἀφανής , τίς ὠφέλεια ἐν ἀμφότερος ; διόπερ εἰς μέν ὁ ἕτερος ὠφέλιμος ( 70 ) ὁ στόμα ἐγώ λαλέω σοφία , εἰς δέ ὁ ἡμέτερος αὐτός προκοπή ὁ καρδία μελετάω σύνεσις . κλίνω εἰς παραβολή ὁ οὖς ἐγώ , ἀνοίγω ἐν ψαλτήριον ὁ πρόδηλος ἐγώ . ἐπί ὁ ἑαυτοῦ πρόσωπον συνίστημι ὁ Προφήτης , ἵνα μή εὐκαταφρόνητος εἰμί ὁ λόγος ὡς ἀπό ἀνθρώπινος εύρεση προφέρω . ὅς διδάσκω , φημί , παρά ὁ πνεῦμα , οὗτος σύ ἀναγγέλλω ( 71 ) , οὐδείς εἰ εἰμί , οὐδείς ἀνθρώπινος λέγω · ἀλλά ἐπεί κατήκοος γίγνομαι ὁ προδηλόω ὁ πνεῦμα , ἐν μυστήριον παραδίδωμι ἐγώ ὁ ὁ Θεός σοφία , ἀνοίγω ἐγώ καί φανερός καθίστημι ὁ πρόδηλος , ἀνοίγω δέ οὐ ἑτέρως ἢ διά ψαλτήριον . εἰμί δέ ὁ ψαλτήριον ὄργανον μουσικός , ἐναρμόνιος ὁ φθόγγος ἀποδίδωμι πρός ὁ ἐκ φωνή μελῳδία . ὁ τοῦν λογικός ψαλτήριον τότε ἀνοίγω μάλιστα , ὅταν ὁ πρᾶξις ὡς σύμφωνος ὁ λόγος ἀποδίδωμι . κενός εἰμί πνευματικός ψαλτήριον , ὁ ποιέω καί διδάσκω . οὕτως ἐν ψαλμός ἀνοίγω ὁ πρόδηλος , ὁ δυνατός ὁ δίδαγμα ἐκ ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπόδειγμα προτίθημι . ὡς οὖν μηδείς ἀνάρμονον , μηδέ ἐκμελής ἑαυτοῦ σύνοιδα κατά ὁ βίος , οὕτως ἐν πεποίθησις ποιέω ὁ λόγος ὁ ἑξῆς : ἵνα τίς φοβέω ἐν ἡμέρα πονηρός ; ὁ ἀνομία ὁ πτέρνη ἐγώ D οὖον κυκλόω ἐγώ ( 72 ) . πονηρός ἡμέρα ὁ ὁ κρίσις