basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0537.1
Α νος , τὸν τῶν μακαρισμῶν ἐπιτυγχάνειν μέλλοντα , τάξει τινὶ καὶ ὁδῷ τῶν περὶ αὐτὸν θεωρουμένων χρῆσάμενος , ἀπὸ τῶν προεχεστέρων καὶ πρώτων τὴν ἀρχὴν πεποιήται . Κύριε , τὶς παροικήσει ἐν τῷ σκηναίματί σου ; Ἡ παροικία ἐστὶ διαγωγὴ πρόσκαιρος , οὐχ ἰδρυμένην ζωὴν , ἀλλὰ παροδικὴν , ἐπ’ ἐλπίδι τῆς ἐπὶ τὰ κρείττονα μεταστάσεως , ὑποφαίνουσα . Ἄγιος δὲ ἀνὴρ , παραδεύειν μὲν τὸν βίον τοῦτον , ἐπιλέγεσθαι δὲ πρὸς ἑτέραν ζωὴν . Διὰ καὶ ὁ Δαβὶδ περὶ ἑαυτοῦ φησί : Πάροικος ἐγώ εἰμι παρὰ σοί ( 92 93 ) , καὶ παρεπίδημος , καθὼς οἱ πατέρες μου . Πάροικος γὰρ Ἀβραὰμ , οὐδὲ βῆμα ποδὸς ἰδίας γῆς κεκτημένος , ἀλλ’ ὅτε ταφῆς αὐτῷ ἐδέετο , ἀργυρίῳ κτησάμενος ταύτην φαίνεται · δεικνύντος τοῦ λόγου , ὅτι ζῶντα μὲν ἐν τῇ σαρκὶ πάροικον εἶναι προσήκει , μεταβαίνοντα δὲ ἀπὸ τῆς ζωῆς ταύτης , τοῖς οἰκείοις τόποις ἀναπαυθῆναι . Διὰ τοῦτο ἐν μὲν τῇ ζωῇ ταύτῃ ( 94 ) παροικεῖ τοῖς ἀλλοφύλοις , ἐν δὲ τῇ ταφῇ οἰκείαν ἑαυτῷ τὴν δεχομένην αὐτοῦ τὸ σῶμα γῆν ἐπραγματεύσατο . Μακάριον δὲ τῷ ὄντι , μὴ ὡς οἰκείοις προστετῆχθαι τοῖς ἐν τῇ γῇ , μηδὲ ὡςπερ πατρίδος τινὸς φυσικῆς ἀντέχεσθαι τῶν ἐνταῦθα , ἀλλ’ εἰδέναι τὴν ( 95 ) ἀπὸ τῶν βελτιόνων ἀπόπτωσιν , καὶ τὴν ἐκ καταδίκης ἐνθάδε διαγωγὴν βαρυνόμενον , οὐτῶν παροικεῖν , ὡς οἱ ὑπὸ δικαστῶν τινας ἐπὶ τισα πλημμελήμασιν εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐκ τῆς ἐνεγκούσης ἀπελαθέντες . Σπάνιος δὲ ὁ τοιούτος , ὁ μὴ ὡς ἰδίοις προσέχων τοῖς παροῦσιν · ὁ τοῦ πλοῦτου τὴν χρείαν πρόσκαιρον ἐπιστάμενος · ὁ τοῦ σώματος τὴν εὐεξίαν ὀλιγοχρόνιον τιθεὶς · ὁ γνωρίζων τῆς ἀνθρωπίνης δόξης ( 96 ) τὸ ἄνθος ἀδίδαλον . Τίς οὖν παροικήσει ἐν τῷ σκηναίματί σου ; Σκῆνωμα τοῦ Θεοῦ ἡ παρ’ αὐτοῦ δεδομένη σάρξ τῇ τοῦ ἀνθρώπου ψυχῇ εἰς ἐνοίκησιν ὀνομάζεται . Τίς ὡς ἀλλοτρίᾳ τῇ σαρκὶ ταύτῃ προσέσει ; Ὅσπερ οἱ πάροικοι , ἀλλοτρίαν ἐκμισθώμενοι ( 97 ) γῆν , πρὸς τὸ βούλημα τοῦ ἐκδεδοκότος γεωργοῦσι τὴν χώραν · οὕτω καὶ ἡμῖν κατὰ συγγραφὴν ἡ τῆς σαρκὸς ἐπιμέλεια παραδίδεται , ὥστε προσηκόντως αὐτὴν φιλοπονήσαντας , Ἐγκαρπον ἀποδοῦναι τῷ δεδωκότι . Ἐὰν δὲ ἡ Θεοῦ ἀξία ἡ σάρξ , γίνεται τῷ ὄντι Θεοῦ σκῆνωμα κατὰ τὴν ἐνοίκησιν αὐτοῦ τὴν εἰς τοὺς ἁγίους . Τοιαύτη δὲ ἐστιν ἡ τοῦ παροικοῦντος . Διὰ τοῦτο , Κύριε , τὶς παροικήσει ἐν τῷ σκηναίματί σου ; Εἶτα προκοπὴ καὶ πρόοδος ἡ ἐπὶ τὸ τελεώτερον . Καὶ τὶς κατασκηνώσει ἐν ὄρει ἁγίῳ σου ; Ἰουδαῖος μὲν ὁ γήινος , ὅταν ὄρος ( 98 ) ἀκούσῃ , πρὸς τὴν Σιὼν ἀποτρέχει . Τὶς κατασκηνώσει ἐν
Lemmas: Α Μύκονος , ὁ ὁ μακαρισμός ἐπιτυγχάνω μέλλω , τάξις τις καί ὁδός ὁ περί αὐτός θεωρέω χράω , ἀπό ὁ προεχής καί πρῶτος ὁ ἀρχή ποιέω . κύριος , τις παροικέω ἐν ὁ σκήνημα σύ ; ὁ παροικία εἰμί διαγωγή πρόσκαιρος , οὐ ἰδρύω ζωή , ἀλλά παροδικός , ἐπί ἐλπίς ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός μετάστασις , ὑποφαίνω . Ἄγις δέ ἀνήρ , παραδέω μέν ὁ βίος οὗτος , ἐπιλέγω δέ πρός ἕτερος ζωή . Ζεύς καί ὁ Δαυίδ περί ἑαυτοῦ φημί : Πάροικος ἐγώ εἰμί παρά σύ ( 92 93 ) , καί παρεπίδημος , καθώς ὁ πατήρ ἐγώ . Πάροικος γάρ Ἀβραάμ , οὐδέ βῆμα πούς ἴδιος γῆ κτάομαι , ἀλλά ὅτε ταφή αὐτός δήω , ἀργύριον κτάομαι οὗτος φαίνω · δείκνυμι ὁ λόγος , ὅτι ζῶ μέν ἐν ὁ σάρξ πάροικος εἰμί προσήκω , μεταβαίνω δέ ἀπό ὁ ζωή οὗτος , ὁ οἰκέω τόπος ἀναπαύω . Ζεύς οὗτος ἐν μέν ὁ ζωή οὗτος ( 94 ) παροικέω ὁ ἀλλόφυλος , ἐν δέ ὁ θάπτω οἰκεῖος ἑαυτοῦ ὁ δέχομαι αὐτός ὁ σῶμα γῆ πραγματεύομαι . Μακάριος δέ ὁ εἰμί , μή ὡς οἰκέω προστάσσω ὁ ἐν ὁ γῆ , μηδέ ὡς πατρίς τις φυσικός ἀντέχω ὁ ἐνταῦθα , ἀλλά οἶδα ὁ ( 95 ) ἀπό ὁ ἀγαθός ἀπόπτωσις , καί ὁ ἐκ καταδίκη ἐνθάδε διαγωγή βαρύνω , οὐτάω παροικέω , ὡς ὁ ὑπό δικαστής τις ἐπί Τίσα πλημμέλημα εἰς ὁ ὑπερορία ἐκ ὁ φέρω ἀπελαύνω . Σπάνιος δέ ὁ τοιούτος , ὁ μή ὡς ἴδιος προσέχω ὁ πάρειμι · ὁ ὁ πλοῦτος ὁ χρεία πρόσκαιρος ἐπίσταμαι · ὁ ὁ σῶμα ὁ εὐεξία ὀλιγοχρόνιος τίθημι · ὁ γνωρίζω ὁ ἀνθρώπινος δόξα ( 96 ) ὁ ἄνθος αδιδαλος . Τῖς οὖν παροικέω ἐν ὁ σκήνημα σύ ; σκήνωμα ὁ Θεός ὁ παρά αὐτός δίδωμι σάρξ ὁ ὁ ἄνθρωπος Ψυχή εἰς ἐνοίκησις ὀνομάζω . Τῖς ὡς ἀλλότριος ὁ σάρξ οὗτος πρόσειμι ; ὅσπερ ὁ πάροικος , ἀλλότριος εκμισθωμένος ( 97 ) γῆ , πρός ὁ βούλημα ὁ ἐκδίδωμι γεωργέω ὁ χώρα · οὗτος καί ἐγώ κατά συγγραφή ὁ ὁ σάρξ ἐπιμέλεια παραδίδομαι , ὥστε προσήκω αὐτός φιλοπονέω , Ἐγκαρπον ἀποδίδωμι ὁ δίδωμι . ἐάν δέ ὁ Θεός ἄξιος ὁ σάρξ , γίγνομαι ὁ εἰμί Θεός σκήνωμα κατά ὁ ἐνοίκησις αὐτός ὁ εἰς ὁ ἅγιος . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ὁ παροικέω . Ζεύς οὗτος , κύριος , τις παροικέω ἐν ὁ σκήνημα σύ ; εἶτα προκοπή καί πρόοδος ὁ ἐπί ὁ τέλειος . καί τις κατασκήνωσις ἐν ὄρος ἅγιος σύ ; Ἰουδαῖος μέν ὁ γήινος , ὅταν ὄρος ( 98 ) ἀκούω , πρός ὁ Σιών ἀποτρέχω . τις κατασκήνωσις ἐν