basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0650.1
καὶ ἄλλοι ἐν ὀδραγωγῶν κατασκευαῖς , καὶ γυμνασίων μεγάλων οἰκοδομήμασιν . Ὁ δεῖνα δὲ τὸν πλοῦτον ἑαυτοῦ θηριομάχος προσαναλάσκων , καὶ ταῖς ματαίαις τῶν δήμων φωναῖς ἐπαγαλλόμενος , φουσάται τοὺς ἐπαίνους , καὶ μέγα φρονεῖ , τὴν δόξαν ἔχων ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτοῦ · ὃς γε καὶ ἐγγραφὼν ἐν τοῖς περιφανεστί τῆς πόλεως τὴν ἑαυτοῦ ἁμαρτίαν ἐπὶ τῶν πινακῶν δείκνυσιν . Ἄλλος ἐπὶ πλοῦτῳ ( 86 ) δοξάζεται · καὶ λέγει , ὅτι ῥήτωρ ἐστὶ δεῖνός τις καὶ ἄμαχος , ἢ τῆς κατὰ τὸν κόσμον σοφίας ἐμπειρος . Ἄν πάντων ἐλεεὶν τὴν δόξαν προσῆκε · μακαρίζειν δὲ τοὺς τὸν Θεὸν ἑαυτῶν δόξαν ποιουμένους . Εἰ γὰρ ὁ δεῖνα μέγα φρονεῖ , ὅτι δοῦλός ἐστι βασιλέως , τιμώμενος παρ’ αὐτοῦ τὰ μεγάλα · πόσῳ σοι προσῆκεν ἐπὶ σαυτῷ μεγαλυνεσθαι , ὅτι δοῦλός εἰ τοῦ μεγάλου Βασιλέως , προσκληθεὶς παρ’ αὐτοῦ εἰς τὴν ἄκραν οἰκείωσιν , λαβὼν τὸ Πνεῦμα τῆς ἐπαγγελίας , ὥστε σφραγισθεὶς ἐν αὐτῷ υἱὸς ἀποδειχθῆναι Θεοῦ ; Ἐν ἑαυτῷ δὲ γνούς ( 87 ) τὸ ἔργελος τῆς γνησίας ἐπὶ Θεοῦ ἐλπίδος , ἐπὶ τὸν ἑαυτοῦ ἦλθον παρακαλεῖ τὸν λαόν , λέγων · Ἐλπίζατε ἐπ’ αὐτόν , πᾶσα συνάγωμη λαῶν , ἐκχέατε ( 88 ) ἐνώπιον αὐτοῦ τὰς καρδίας ὑμῶν . Ἀμηνανδύσεται χωριστικὸς ἡμῶς γενέσθαι τῆς θείας χάριτος μὴ τὰ ἀπὸ κακίας πάθῃ προκατασχόντα τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐξελάσαντας . Εἶδον ἰατροὺς ἐγὼ μὴ πρότερον διδόντας τὰ σωτήρια φάρμακα , πρὶν ἐμετοῖς ἀποκενώσαι τὴν νοσοῦντα ὑλὴν , ἣν ἐκ πονηρᾶς διαίτης ἑαυτοῖς οἱ ἀχολαστοὶ ἐναπέθεντο . Ἄλλα καὶ ἀγγεῖον προκατελημμένον ὑπὸ τινὸς δυσώδους ὑγροῦ , μὴ ἐκπλυνθὲν , οὐ μὴ δέξηται τοῦ μύρου τὴν ἐπιρρόην . Δεῖ τοίνυν ἐκχυθῆναι τὰ προὑπάρχοντα , ἵνα δυνήθῃ χωρηθῆναι τὰ ἐπαγόμενα . Πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων . Εἰδὲ μὴ πάντας ἀκολουθοῦντας αὐτοῦ τῷ παραγγέλματι ( 89 ) , μηδὲ καταδεχομένους ἐλπίζειν ἐπὶ τὸν Θεόν , ἀλλ’ ἔχοντας τὴν ἐλπίδα ἐπὶ τὰ μάταια τοῦ βίου . Διὰ τοῦτο φησί · Πλὴν μάταιοι οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων , ψευδεῖς οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων . Διὰ τί μάταιοι ; Ἐπειδὴ ψευδεῖς . Ποῦ μάλιστα αὐτῶν τὸ ψεῦδος ἐλλέγεται ; Ἐν ζυγοῖς , φησί , τοῦ ἀδικῆσαι . Ποίοις φησὶ ζυγοῖς ; Μὴ γὰρ πάντες ἄνθρωποι ζυγοστατοῦσι · μὴ πάντες ἐρισπῶλαι , ἢ κρεωπῶλαι , ἢ χρυσοῦν ἢ ἀργυροῦν διατιθένται , ἢ ὅλως περὶ ταύτας τὰς ὕλας τὴν σπουδὴν ἔχουσιν , ὡς ζυγοὶ καὶ σταθμοὶ περιύκασιν οἱ ἔμποροι διαμεῖδεν ; Ἄλλὰ πολὺ μὲν τὸ τῶν βαναύσων γένος , ζυγῶν οὐδὲν εἰς τὴν ἔργασιαν αὐτῶν προσδεόμενον ( 90 ) · πολλοὶ δὲ οἱ ναυτιλῶμενοι · πολλοὶ δὲ οἱ περὶ τὰ δικαστήρια καὶ τὸ ἄρχειν στρεφόμενοι , παρ’ οὓς μὲν τὸ ψεῦδὲς ἐστιν , ὁ δὲ διὰ τῶν ζυγῶν δόλος οὐκ ἐπιτηδεύεται . Τί οὖν ἐστιν ὁ λέγει ; Ὅτι ἕκαστον ἡμῶν ( 91 ) ἐν τῷ κρυπτῷ ζυγὸς τις ἐστὶ
Lemmas: καί ἄλλος ἐν ὀδραγωγῶν κατασκευή , καί γυμνάσιον μέγας οἰκοδόμημα . ὁ Δεῖνα δέ ὁ πλοῦτος ἑαυτοῦ θηριομάχος προσαναλάσκων , καί ὁ μάταιος ὁ δῆμος φωνή ἐπαγάλλομαι , φουω ὁ ἔπαινος , καί μέγας φρονέω , ὁ δόξα ἔχω ἐν ὁ αἰσχύνη αὐτός · ὅς γε καί εγγραφή ἐν ὁ περιφανής ὁ πόλις ὁ ἑαυτοῦ ἁμαρτία ἐπί ὁ πινάκα δείκνυμι . ἄλλος ἐπί πλοῦτος ( 86 ) δοξάζω · καί λέγω , ὅτι ῥήτωρ εἰμί δεῖνα τις καί ἄμαχος , ἢ ὁ κατά ὁ κόσμος σοφία ἔμπειρος . ἄν πᾶς ἐλεέω ὁ δόξα προσήκω · μακαρίζω δέ ὁ ὁ θεός ἑαυτοῦ δόξα ποιέω . εἰμί γάρ ὁ Δεῖνα μέγας φρονέω , ὅτι δοῦλος εἰμί βασιλεύς , τιμάω παρά αὐτός ὁ μέγας · πόσος σύ προσήκω ἐπί σεαυτοῦ μεγαλύνω , ὅτι δοῦλος εἰμί ὁ μέγας Βασιλίς , προσκαλέω παρά αὐτός εἰς ὁ ἄκρος οἰκέω , λαμβάνω ὁ πνεῦμα ὁ ἐπαγγελία , ὥστε σφραγίζω ἐν αὐτός υἱός ἀποδείκνυμι Θεός ; ἐν ἑαυτοῦ δέ γιγνώσκω ( 87 ) ὁ ἔργελος ὁ Γνησίας ἐπί Θεός ἐλπίς , ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἔρχομαι παρακαλέω ὁ λαός , λέγω · ελπίζω ἐπί αὐτός , πᾶς συνάγωμη λαός , ἐκχέω ( 88 ) ἐνώπιος αὐτός ὁ Καρδία σύ . αμηνανδυσετα χωριστικός μου γίγνομαι ὁ θεῖος χάρις μή ὁ ἀπό κακία πάσχω προκατέχω ὁ ψυχή ἐγώ ἐξελαύνω . εἶδον ἰατρός ἐγώ μή πρότερος δίδωμι ὁ σωτήριος φάρμακον , πρίν ἔμετος ἀποκενόω ὁ νοσέω ὕλη , ὅς ἐκ πονηρός δίαιτα ἑαυτοῦ ὁ ακόλαστος ἐναποτίθημι . ἄλλος καί ἀγγεῖον προκαταλαμβάνω ὑπό τις δυσώδης ὑγρός , μή ἐκπλύνω , οὖον μή δέχομαι ὁ μύρον ὁ ἐπιρροή . Δεύς τοίνυν ἐκχέω ὁ προυπάρχω , ἵνα δύναμαι χωρέω ὁ ἐπάγω . πλήν μάταιος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . ἀνάκλεις μή πᾶς ἀκολουθέω αὐτός ὁ παράγγελμα ( 89 ) , μηδέ καταδέχομαι ἐλπίζω ἐπί ὁ Θεός , ἀλλά ἔχω ὁ ἐλπίς ἐπί ὁ μάταιος ὁ βίος . Ζεύς οὗτος φημί · πλήν μάταιος ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , ψευδής ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . Ζεύς τίς μάταιος ; ἐπεί ψευδής . πός μάλιστα αὐτός ὁ ψεῦδος ἐλλέγω ; ἐν ζυγόν , φημί , ὁ ἀδικέω . ποῖος φημί ζυγόν ; μή γάρ πᾶς ἄνθρωπος ζυγοστατέω · μή πᾶς ἐρισπῶλαι , ἢ κρεοπώλης , ἢ χρύσεος ἢ ἀργύρεος διατίθημι , ἢ ὅλως περί οὗτος ὁ Ὕλας ὁ σπουδή ἔχω , ὡς ζυγός καί σταθμός περικαίω ὁ ἔμπορος διαμεῖδεν ; ἀλλά πολύς μέν ὁ ὁ βάναυσος γένος , ζυγόν οὐδείς εἰς ὁ ἐργασία αὐτός προσδέω ( 90 ) · πολύς δέ ὁ ναυτιλῶμενοι · πολύς δέ ὁ περί ὁ δικαστήριον καί ὁ ἄρχω στρέφω , παρά ὅς μέν ὁ ψευδής εἰμί , ὁ δέ διά ὁ ζυγόν δόλος οὐ ἐπιτηδεύω . τις οὖν εἰμί ὁ λέγω ; ὅτι2 ἕκαστος ἐγώ ( 91 ) ἐν ὁ κρυπτός ζυγός τις εἰμί