basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0567.2
καὶ πρέπουσα τῇ προφητικῇ καταστάσει . Ἐκέκραξα πρὸς σέ , καὶ ἴασόν με . Οὐδὲν ἐγένετο μέσον τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ τῆς σῆς χάριτος , ἀλλ' ὁμοῦ τε ἐκέκραξα , καὶ προσῆλθεν ἡ ἴασις . Ἐτι γὰρ λαλοῦντος σου , φησίν , ἐρῶ Ἰδοὺ πάρειμι . Μεγάλα οὖν δεῖ φθέγγεσθαι εὐχόμενον τῷ Θεῷ , ἵνα ταχεῖα ἡμῖν ἐπαναστελῇ ( 45 ) ἡ ἴασις . Κύριε , ἀνήγαγες ἐξ ἄδου τὴν ψυχήν μου . Περὶ ταύτης τῆς ἰάσεως εὐχαριστεῖ τῷ Θεῷ ὁ κατελθὼν μὲν ἐξ ἀσθενείας εἰς ἅδην , ἀναχθεὶς δὲ ἀπὸ τοῦ ἅδου διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν καταπαλαίσαντος τὸν τὸ κράτος ἔχοντα τοῦ θανάτου . Ἐσωσάς με ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον . Πολλαχοῦ μὲν οἱ λάκκοι ὀνομάζονται τὰ ὑπόγεια ὁρύγματα , εἰς φυλακὴν δεσμίων ἐπιτετραμμένα . Οὕτω γὰρ εἴρηται ἐν τῇ Ἑξόδῳ Ἀπὸ πρωτοτόκου Φαραὼ ἕως πρωτοτόκου τῆς αἰχμαλωτίδος τῆς ἐν τῷ λάκκῳ . Ἀλλὰ καὶ τὸν Ἰερεμίαν εἰς λάκκον ἐνέβαλον καὶ τὸν Ἰωσὴφ ὑπὸ τοῦ φθόνου οἱ ἀδελφοὶ λάκκῳ ἐναπέκλεισαν ὕδωρ μὴ ἔχοντι . Ἐκάστη οὖν πρᾶξις ἢ ἐπὶ τὰ κάτω ἡμᾶς κατᾶγει , βαρύνουσα ἡμᾶς ( 46 ) διὰ τῆς ἁμαρτίας , ἢ ἐπὶ τὰ ἄνω κουφίζει , πτεροῦσα ἡμᾶς πρὸς τὸν Θεόν . Ἐσωσας οὖν ἐμὲ πρῶτον ὄντα ἐν βίῳ πονηρῷ , χωρίσας ἀπὸ τῶν καταβαινόντων εἰς τὸν ἐσκοτισμένον καὶ κατεψυγμένον τόπον . Τοῦτο οὖν ἐστι τοῦ , Ὑπέλαβες με τοῦτοστίν , Ἐπανήγαγές με ἀπὸ τῆς εἰς τὸ κάτω φοράς , ὡς μὴ δῦναι καιρὸν ἐπευφρανθῆναι μοι τοὺς ἐχθρούς . Ὁ οὖν ἀλλοχοῦ εἴρηκεν , ὅτι Καταρτιζόμενος τοὺς πόδας μου ὡσεὶ ἐλάφρων , καὶ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἰστῶν με ( 47 ) , τὴν εἰς τὰ ὑψηλὰ ἐπάνοδον λάκκου ἀπαλλαγὴν καὶ ὑπόλψιν ὀνομάζει . Ψάλατε τῷ Κυρίῳ , οἱ ὅσιοι αὐτοῦ . Οὐχ εἰ τις τῷ στόματι προφέρει τὰ τοῦ ψαλμοῦ ῥήματα , οὗτος ψάλλει τῷ Κυρίῳ ἀλλ' ὅσοι ἀπὸ καρδίας καθαρᾶς ἀναπέμπουσι τὰς ψαλμωδίας , καὶ ὅσοι εἰσὶν ὅσιοι , σώζοντες τὴν πρὸς Θεὸν δικαιοσύνην , οὗτοι ( 48 ) δύνανται ψάλλειν τῷ Θεῷ τῶς ῥυθμοῖς τοῖς πνευματικοῖς ἀρμοζόντως ἀκολουθοῦντες . Πόσοι ἀπὸ ( 49 ) πορνείας ἐστᾶσιν ἐνταῦθα , πόσοι ἀπὸ κλοπῆς ; πόσοι δόλον , πόσοι ψευδολογίαν ἐν ταῖς καρδίαις κρύπτουτες ; Ψάλλειν οἴονται , τῇ ἀληθείᾳ μὴ ψάλλοντες . Ὅσιον γὰρ καλεῖ πρὸς ψαλμολογίαν ( 50 ) ὁ λόγος . Οὐ δύναται δένδρον κακὸν καρποὺς ἀγαθοὺς ποιεῖν , οὐδὲ καρδία πονηρὰ ῥήματα ζωῆς ἐκβάλλειν . Ποιήσατε οὖν τὸ δένδρον καλόν , καὶ ἵνα καρποφορήτῃ τῷ πνεύματι , καὶ δυνήθετε ,
Lemmas: καί πρέπω ὁ προφητικός κατάστασις . κράζω πρός σός , καί Ἴασος ἐγώ . οὐδείς γίγνομαι μέσος ὁ ἐμός φωνή καί ὁ σός χάρις , ἀλλά ὁμοῦ τε κράζω , καί πρόσειμι ὁ ἴασις . ἔτι γάρ λαλέω σύ , φημί , εἴρω ἰδέ πάρειμι . Μεγάλα οὖν δεῖ φθέγγομαι εὔχομαι ὁ Θεός , ἵνα ταχύς ἐγώ ἐπαναστέλλω ( 45 ) ὁ ἴασις . κύριος , ἀνάγω ἐκ ἀείδω ὁ Ψυχή ἐγώ . περι οὗτος ὁ ἴασις εὐχαριστέω ὁ Θεός ὁ κατέρχομαι μέν ἐκ ἀσθένεια εἰς ἅδην , ἀνάγω δέ ἀπό ὁ ἅδος διά ὁ δύναμις ὁ ὑπέρ ἐγώ καταπαλαίω ὁ ὁ κράτος ἔχω ὁ θάνατος . σῴζω ἐγώ ἀπό ὁ καταβαίνω εἰς λάκκος . πολλαχοῦ μέν ὁ λάκκος ὀνομάζω ὁ ὑπόγειος ὄρυγμα , εἰς φυλακή δέσμιον ἐπιτρέπω . οὕτως γάρ εἴρω ἐν ὁ Ἔξοδος ἀπό πρωτοτόκος Φαραώ ἠώς πρωτοτόκος ὁ αἰχμαλωτίς ὁ ἐν ὁ λάκκος . ἀλλά καί ὁ Ἰερεμίας εἰς λάκκος ἐμβάλλω καί ὁ Ἰωσήφ ὑπό ὁ φθόνος ὁ ἀδελφός λάκκος ἐναποκλείω ὕδωρ μή ἔχω . ἐκάδιος οὖν πρᾶξις ἢ ἐπί ὁ κάτω ἐγώ κατάγω , βαρύνω ἐγώ ( 46 ) διά ὁ ἁμαρτία , ἢ ἐπί ὁ ἄνω κουφίζω , πτερόω ἐγώ πρός ὁ Θεός . σῴζω οὖν ἐγώ πρῶτος εἰμί ἐν βίος πονηρός , χωρίζω ἀπό ὁ καταβαίνω εἰς ὁ σκοτίζω καί καταψύχω τόπος . οὗτος οὖν εἰμί ὁ , ὑπολαμβάνω ἐγώ τοῦτος , Ἐπανήγαγές ἐγώ ἀπό ὁ εἰς ὁ κάτω φορός , ὡς μή δύο καιρός ἐπευφραίνω ἐγώ ὁ ἐχθρός . ὁ οὖν αλλοχοω εἴρω , ὅτι καταρτίζω ὁ πούς ἐγώ ὡσεί ἐλαφρός , καί ἐπί ὁ ὑψηλός ἱστός ἐγώ ( 47 ) , ὁ εἰς ὁ ὑψηλός ἐπάνοδος λάκκος ἀπαλλαγή καί ὑπόλψιν ὀνομάζω . ψάλλω ὁ κύριος , ὁ ὅσιος αὐτός . οὐχ εἰμί τις ὁ στόμα προφέρω ὁ ὁ ψαλμός ῥῆμα , οὗτος ψάλλω ὁ κύριος ἀλλά ὅσος ἀπό Καρδία καθαρός ἀναπέμπω ὁ ψαλμῳδία , καί ὅσος εἰμί ὅσιος , σῴζω ὁ πρός θεός δικαιοσύνη , οὗτος ( 48 ) δύναμαι ψάλλω ὁ Θεός Τῶς ῥυθμός ὁ πνευματικός ἀρμόζω ἀκολουθέω . πόσος ἀπό ( 49 ) πορνεία ἵστημι ἐνταῦθα , πόσος ἀπό κλοπή ; πόσος δόλος , πόσος ψευδολογία ἐν ὁ Καρδία κρύπτω ; ψάλλω οἴομαι , ὁ ἀλήθεια μή ψάλλω . Ὅσιος γάρ καλέω πρός ψαλμολογία ( 50 ) ὁ λόγος . οὖον δύναμαι δένδρον κακός καρπός1 ἀγαθός ποιέω , οὐδέ καρδία πονηρός ῥῆμα ζωή ἐκβάλλω . ποιέω οὖν ὁ δένδρον καλός , καί ἵνα καρποφορέω ὁ πνεῦμα , καί δύναμαι ,