basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0562.1
κυρπὸν καλὸν ἐκκόπτεται ὑπὸ τῆς ἀξίρης , καὶ εἰς πῦρ βάλλεται , ἀναγκαίως οἱ δρυμοὶ ἀνακαθαίρον-ται , αἱ ὑλῶδες ψυχαί , ἐν αἷς , ὡςπερ τινὰ θηρία , τὰ ποικίλα πάθη τῶν ἀμαρτιῶν ζῶνται , ὑπὸ τοῦ λό-γου , ὃς ἐστι τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστο-μον . Ἐπεὶ δὲ πολλοὶ ( 22 ) τῶν ἀνθρώπων , πεφορτι-σμένοι ταῖς βιωτικαῖς μερίαις , οἷον τινὰ γῆν ἀκανθόφρον τὰς ἑαυτῶν ψυχὰς ἔχουσι , καὶ οὐκ ἐώ-σιν αὐτὰς εἰς τὴν τοῦ λόγου καρποφορίαν ἐντρέφεσθαι , ἀποκαλύπτει ὁ Κύριος τοὺς δρυμοὺς , τοὺτέστι , τὸ ἀσχὴμον καὶ ἀπρεπὲς καὶ βλαβερόν τῶν ἐν τῷ βίῳ τούτῳ φροντίδων , ἵνα , τρανωθέντος τοῦ περὶ τοῦ ἀγα-θοῦ καὶ κακοῦ τόπου , μὴ ἔχωσιν οἱ ἄνθρωποι ὑπὸ ἀμαθίας τὰς περὶ τῶν πραγμάτων κρίσεις ἐνηλ-λαγμένας . Πολλοὶ γὰρ τὰ μὲν ἀγαθὰ , ὅταν ἐπίπονα ἦ , κακὰ νομίζουσι · τὰ δὲ κακὰ διὰ τὴν προσοῦσαν αὐτοῖς ἡδονὴν ὡς ἀγαθὰ μεταδιώκουσι · καὶ ἀμύθη-τος ( 23 ) ἐν ἀνθρώποις ἡ περὶ τὰ τοιαῦτα πλάνη . Ἔστι μὲν οὖν τῆς τῶν ἀγαθῶν φύσεως ξύλα καρπο-φόρα καὶ πᾶσαι κέδροι , ἃ καὶ πρὸς τὸν αἰῶνα παρα-λαμβάνεται · τῶν δὲ κακῶν οἱ δρυμοί , οὓς , ὑπὲρ τοῦ μὴ ἀπατῆσθαι τοὺς νομίζοντας εὐρήσειν τινὰ καρ-πὸν χρησίμον ἐν αὐτοῖς , ἀποκαλύπτει καὶ φανερὸν ἡ τοῦ Θεοῦ φωνή . Καὶ ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ πᾶς τις λέ-γει δόξαν . Ἀκούετωσαν τῶν ῥημάτων τοῦ ψαλμοῦ , καὶ ἐντραπήτωσαν οἱ τοὺς μακροὺς λόγους ἑαυτοὺς ἐπιδιδόντες . Τί φησιν ὁ ψαλμός ; Ὁ ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ γενόμενος οὐ κακολογίαν , οὐ ματαιότητα , οὐκ αἰσχρὰν πραγμάτων γένοιτα ῥήματα ἀπαγγέλλεται , ἀλλ' ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ πᾶς τις λέγει δόξαν . Ἔστη-κασι ( 24 ) οἱ ἀπογραφόμενοι τὰ ῥήματα ἁγίοι ἄγγε-λοι · πάρεισιν ὁ Κύριος τὰς διαθέσεις τῶν εἰσιόντων ἐπισκοπῶν . Ἡ προσυχὴ ἑκάστου πεφανέρωται Θεῷ · τίς ἐκ διαθέσεως , τίς ἐπιστημόνως ἐπιζητεῖ τὰ ἐπουράνια · τίς ἀφωσιωμένος ἄφρους τοὺς χείλεσι τὰ ῥήματα φθεγγεται , ἡ δὲ καρδία αὐτοῦ πόρρω ἀπέχει ἀπὸ Θεοῦ . Κἂν εὐχηται , ὑγίειαν σαρκός , καὶ σωματι-κὴν πλοῦτον , καὶ δόξαν ἀνθρωπίνην ἐπιζητεῖ . Δεῖ δὲ οὐδὲν τούτων , ὡς ὁ λόγος · διδάσκει , ἀλλ' ἐν τῷ ναῷ αὐτοῦ πᾶς τις λέγει δόξαν . Οἱ οὐρανοὶ διηγούνται δόξαν Θεοῦ . Ἄγγελοι · ἔργον δοξολογεῖν Θεόν ( 25 ) . Πᾶση τῇ στρατιᾷ τῶν ἐπουρανίων ἐν τούτῳ ἔργῳ , δό-ξαν ἀναπέμπειν τῷ κτίσαντι . Ἡ κτίσις πᾶσα , ἡ τε σωπῶσα , καὶ ἡ φθεγγομένη , ἡ τε ὑπερχόσμιος , ἡ τε περίγειος δοξάζει τὸν κτίσαντα . Ἄνθρωποι δὲ ἐλεει-νοί , καταλιπόντες τοὺς οὐκους καὶ ἐπὶ τὸν ναὸν συν-δραμόντες , ὡς ὅ τι ἑαυτοὺς ὑψωθήσοντας , οὐχ ὑπ-έχουσι τὰς ἀκάκας λόγους Θεοῦ , οὐ λαμβάνουσιν αἴσθησιν τῆς ἑαυτῶν φύσεως , οὐ λυποῦνται προλη-φθέντες ὑπὸ ( 26 ) τῆς ἀμαρτίας · οὐ λυποῦνται εἰς
Lemmas: κύρπη καλός ἐκκόπτω ὑπό ὁ αξιρεω , καί εἰς πῦρ βάλλω , ἀναγκαῖος ὁ δρυμός ἀνακαθαίρω , ὁ ὑλώδης Ψυχή , ἐν ὅς , ὡς τις θηρίον , ὁ ποικίλος πάθος ὁ ἁμαρτία ζάω , ὑπό ὁ λόγος , ὅς εἰμί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίστομος . ἐπεί δέ πολύς ( 22 ) ὁ ἄνθρωπος , φορτίζω ὁ βιωτικός μερία , οἷος τις γῆ ἀκανθόφρον ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἔχω , καί οὐ ἐάω αὐτός εἰς ὁ ὁ λόγος καρποφορία ἐντρέφω , ἀποκαλύπτω ὁ Κύριος ὁ δρυμός , τουτέστι , ὁ ἀσχήμων καί ἀπρεπής καί βλαβερός ὁ ἐν ὁ βίος οὗτος φροντίς , ἵνα , τρανόω ὁ περί ὁ ἀγαθός καί κακός τόπος , μή ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὑπό ἀμαθία ὁ περί ὁ πρᾶγμα κρίσις ἐναλλάσσω . πολλός γάρ ὁ μέν ἀγαθός , ὅταν ἐπίπονος εἰμί , κακός νομίζω · ὁ δέ κακός διά ὁ πρόσειμι αὐτός ἡδονά ὡς ἀγαθός μεταδιώκω · καί ἀμύθητος ( 23 ) ἐν ἄνθρωπος ὁ περί ὁ τοιοῦτος πλάνη . εἰμί μέν οὖν ὁ ὁ ἀγαθός φύσις ξύλον καρποφόρος καί πᾶς κέδρος , ὁ καί πρός ὁ αἰών παραλαμβάνω · ὁ δέ κακός ὁ δρυμός , ὅς , ὑπέρ ὁ μή ἀπατάω ὁ νομίζω εὑρίσκω τις καρπός χρήσιμος ἐν αὐτός , ἀποκαλύπτω καί φανερός ὁ ὁ Θεός φωνή . καί ἐν ὁ ναός αὐτός πᾶς τις λέγω δόξα . Ἀκούετωσαν ὁ ῥῆμα ὁ ψαλμός , καί ἐντραπήω ὁ ὁ μακρός λόγος ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . τις φημί ὁ ψαλμός ; ὁ ἐν ὁ ναός ὁ Θεός γίγνομαι οὖον κακολογία , οὖον ματαιότης , οὐ αἰσχρός πρᾶγμα γίγνομαι ῥῆμα ἀπαγγέλλω , ἀλλά ἐν ὁ ναός αὐτός πᾶς τις λέγω δόξα . ἵστημι ( 24 ) ὁ ἀπογράφω ὁ ῥῆμα ἅγιος ἄγγελος · πάρειμι ὁ Κύριος ὁ διάθεσις ὁ εἰσέρχομαι ἐπισκοπέω . ὁ προσευχή ἕκαστος φανερόω Θεός · τίς ἐκ διάθεσις , τίς ἐπιστήμων ἐπιζητέω ὁ ἐπουράνιος · τίς ἀφοσιόω ἀφρός ὁ χεῖλος ὁ ῥῆμα φθέγγομαι , ὁ δέ καρδία αὐτός πόρρω ἀπέχω ἀπό Θεός . κἀν εὔχομαι , ὑγίεια σάρξ , καί σωματικός πλοῦτος , καί δόξα ἀνθρώπινος ἐπιζητέω . Δεύς δέ οὐδείς οὗτος , ὡς ὁ λόγος · διδάσκω , ἀλλά ἐν ὁ ναός αὐτός πᾶς τις λέγω δόξα . ὁ οὐρανός διηγέομαι δόξα Θεός . Ἄγγελος · ἔργον δοξολογώ Θεός ( 25 ) . Πᾶς ὁ στρατιά ὁ ἐπουράνιος ἐν οὗτος ἔργον , δοξάζω ἀναπέμπω ὁ κτίζω . ὁ κτίσις πᾶς , ὁ τε σωπάω , καί ὁ φθέγγομαι , ὁ τε ὑπερχόσμιος , ὁ τε περίγειος δοξάζω ὁ κτίζω . Ἄνθρωπος δέ ἐλεεινός , καταλείπω ὁ ουκα καί ἐπί ὁ ναός συντρέχω , ὡς ὅς τίς ἑαυτοῦ ὑψόω , οὐ ὑπέχω ὁ ἀκάκης λόγος Θεός , οὖον λαμβάνω αἴσθησις ὁ ἑαυτοῦ φύσις , οὖον λυπέω προλαμβάνω ὑπό ( 26 ) ὁ ἁμαρτία · οὖον λυπέω εἰς