basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0520.1
φησι , ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον · κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν · ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς . Ὅν δὲ ἡ φύσις μία , τούτων καὶ ἐνέργειαι αἱ αὐταί·(4 ) · ὧν δὲ τὸ ἔργον ἴσον , τούτων καὶ ὁ μισθὸς ὁ αὐτός . Διὰ τὶ οὖν , ἀνδρὸς μνησθείς , τὴν γυναῖκα ἀπεσιώπησεν ; Ὅτι ἀρκεῖν ἠγάσατο , μιᾶς οὐσίας τῆς φύσεως , ἐκ τοῦ ἡγεμονικωτέρου τὸν ὅλον ἐνδείξασθαι . Μακάριος οὖν ἄνθρω , ὃς οὐκ ἐπορεύθη ἐν βουλῇ ἀσεδῶν . Σχόπει τῶν ῥημάτων τὸ ἀκριβὲς ( 5 ) , πῶς ἑκάστη λέξις δογμάτων πεπλήρωται . Οὐκ εἶπεν , Ὦς οὐ πορεύεται ἐν βουλῇ ἀσεδῶν , ἀλλ’ , Ὦς οὐκ ἐπορεύθη . Ὁ μὲν γὰρ ἐν τῷ βίῳ τυγχάνων οὕτω μακαριστός , διὰ τὸ ἀδηλον τῆς ἐκβάσεως · ὁ δὲ συμπληρώσας τὰ ἐπιβάλλοντα , καὶ ἀναπληρῆναι τέλει τὴν ζωὴν κατακλείσας , οὕτος ἤδη ἀσφαλῶς μακαρίζεται . Διὰ τὶ οὖν μακάριοι οἱ πορευόμενοι ἐν νόμῳ Κυρίου ; οὐ γὰρ τοὺς πορευθέντας ἔχει , ἀλλὰ τοὺς ἐτι πορευομένους μακαριούτους ὁ λόγος τίθεται · ὅτι οἱ τὸ ἀγαθὸν ἐργαζόμενοι , ἐν αὐτῷ τῷ ἔργῳ τὸ ἀπόδεικτον ἔχουσι · οἱ δὲ τὸ κακὸν φεύγοντες οὐχ , ἐὰν ἅπαξ ποιῇ δεῦτερὸν ἐκκλίνωσι τὴν ἀμαρτίαν , ἐπανίησι , ἀλλ’ ἐὰν δυνηθῶσι τοῦ κακοῦ τὴν πείραν εἰς τὸ παντελὲς διαδράναι . Ἐκ δὲ τῆς τοῦ λόγου ἀκολουθίας καὶ ἕτερον ἡμῖν ἀποροῦ ἀνεφάνη ( 6 ) . Διὰ τί οὐχὶ τὸν κατορθοῦντα τὴν ἀρετὴν μακαρίζει , ἀλλὰ τὸν μὴ πεποιηκότα τὴν ἁμαρτίαν ; Οὕτως γὰρ καὶ ἵππος , καὶ βοῦς , καὶ λίθος μακαρισθήσεται . Ποῖον γὰρ ἀξίωχον ἔστιν ἐν οὕτω ἀμαρτωλῶν , ἧποιον ἀλόγων ἐπὶ καθέδρα ( 7 ) λοιμῶν ἐκάθισε ; Μικρὸν μὲν οὖν ἀναμείνας , εὑρήσεις τὸ ἱμα . Ἐπιἄγει γὰρ Ἄλλ’ ἡ ἐν ( 8 ) τῷ νόμῳ Κυρίου τὸ θέλημα αὐτοῦ . Θελοῦ δὲ νόμῳ μελέτην ἐπὶ τῶν λογικῶν μόνον ( 9 ) πίπτει . Ἡμεῖς δὲ χάκεινο ( 10 ) λέγομεν , ὅτι ἀρχὴ πρὸς τὴν ἀνάληψιν τῶν καλῶν , ἡ ἀναχώρησις τῶν κακῶν . Ἐκκλινον γὰρ , φησίν , ἀπὸ κακοῦ , καὶ ποίησον ἀγαθόν .
Lemmas: φημί , ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος · κατά εἰκών Θεός ποιέω αὐτός · ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός . ὅς δέ ὁ φύσις εἷς , οὗτος καί ἐνέργεια ὁ αὐτός ) · ὅς δέ ὁ ἔργον ἴσος , οὗτος καί ὁ μισθός ὁ αὐτός . Ζεύς τίς οὖν , ἀνήρ μιμνήσκω , ὁ γυνή ἀποσιωπάω ; ὅτι2 ἀρκέω ἄγαμαι , εἷς οὐσία ὁ φύσις , ἐκ ὁ ἡγεμονικός ὁ ὅλος ἐνδείκνυμι . Μακάριος οὖν ἄνθρω , ὅς οὐ πορεύω ἐν βουλή ἀσεδῶν . σκοπάω ὁ ῥῆμα ὁ ἀκριβής ( 5 ) , πῶς ἕκαστος λέξις δόγμα πληρόω . οὐ εἶπον , οὖς οὖον πορεύω ἐν βουλή ἀσεδῶν , ἀλλά , οὖς οὐ πορεύω . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ βίος τυγχάνω οὗτος μακαριστός , διά ὁ ἄδηλος ὁ ἔκβασις · ὁ δέ συμπληρόω ὁ ἐπιβάλλω , καί ἀναπληρόω τέλος ὁ ζωή κατακλείω , οὗτος ἤδη ἀσφαλῶς μακαρίζω . Ζεύς τίς οὖν μακάριος ὁ πορεύω ἐν νόμος κύριος ; οὖον γάρ ὁ πορεύω ἔχω , ἀλλά ὁ ἔτι πορεύω μακάριος ὁ λόγος τίθημι · ὅτι ὁ ὁ ἀγαθός ἐργάζομαι , ἐν αὐτός ὁ ἔργον ὁ ἀποδείκνυμι ἔχω · ὁ δέ ὁ κακός φεύγω οὐ , ἐάν ἅπαξ ποιέω δεύτερος ἐκκλίνω ὁ ἁμαρτία , ἐπανίημι , ἀλλά ἐάν δύναμαι ὁ κακός ὁ πείρω εἰς ὁ παντελής διαδρημί . ἐκ δέ ὁ ὁ λόγος ἀκολουθία καί ἕτερος ἐγώ ἀπορέω ἀναφαίνω ( 6 ) . Ζεύς τίς οὐ ὁ κατορθόω ὁ ἀρετή μακαρίζω , ἀλλά ὁ μή ποιέω ὁ ἁμαρτία ; οὕτως γάρ καί ἵππος , καί βοῦς , καί λίθος μακαρίζω . Ποῖον γάρ αξιωχος εἰμί ἐν οὗτος ἁμαρτωλός , ἄποιος ἄλογος ἐπί καθέδρα ( 7 ) λοιμός καθίζω ; μικρός μέν οὖν ἀναμένω , εὑρίσκω ὁ ἷμα . επιαγω γάρ ἄλλος ὁ ἐν ( 8 ) ὁ νόμος κύριος ὁ θέλημα αὐτός . θέλω δέ νόμος μέλω ἐπί ὁ λογικός μόνος ( 9 ) πίπτω . ἐγώ δέ χάκεινο ( 10 ) λέγω , ὅτι ἀρχή πρός ὁ ἀνάληψις ὁ καλός , ὁ ἀναχώρησις ὁ κακός . ἐκκλίνω γάρ , φημί , ἀπό κακός , καί ποιέω ἀγαθός .