basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0600.1
τόπον , αἱ μὲν ὀφθαλμοὶ λέγονται , τῷ τὴν ἐπισκοπὴν ἡμῶν πιστευθῆναι , αἱ δὲ ὦτα , τῷ παραδεχέσθαι ἡμῶν τὰς δεήσεις . Νῦν οὖν τὴν ἐποπτικὴν ἡμῶν δύναμιν , καὶ τὴν τῶν εὐχῶν ἀντιληπτικὴν , ὀφθαλμοὺς εἶπε καὶ ὦτα . Ὀφθαλμοὶ οὖν Κυρίου ἐπὶ δικαίους , καὶ ὦτα αὐτοῦ εἰς δέησιν αὐτῶν . Ἐπεὶδὴ πᾶσα πρᾶξις τοῦ δικαίου ἀξία τῆς θεωρίας τοῦ Θεοῦ , καὶ πᾶν ῥῆμα , τῷ μηδὲν ἀργῶς λέγεσθαι παρὰ τοῦ δικαίου , ἐνεργὸν ἐστὶ καὶ ἐμπρακτον , διὰ τοῦτο δεῖ ἐφορᾶσθαι καὶ δεῖ εἰσακούεσθαι τὸν δικαίον ὁ λόγος φησιν . Πρόσωπον δὲ Κυρίου ἐπὶ ποιούνας κακά , τοῦ ἐξολοθρεύσαι ἐκ τῆς τὸ μνημόσυνον αὐτῶν . Πρόσωπον ( 20 ) οἶμαι τὴν πεπαρθησαμένην καὶ φανερὰν τῷ Κυρίῳ ἐπιδημίαν τὴν ἐπὶ τῆς κρίσεως λέγεσθαι . Διὸ καὶ ὀφθαλμοὶ Κυρίου , ὡς ἐτι ( 21 ) πέρρῶθεν ἐπισκοποῦντος ἡμᾶς , ἐπιβλέπει τὸν δικαίον B εἰρηνται · αὐτὸ δὲ τὸ πρόσωπον ἐπιφανῆσεσθαι , ἐπὶ τὸ ἐξολοθρεύσαι ἐκ τῆς πᾶν τὸ τῆς πονηρίας μνημόσυνον . Μὴ γὰρ μοι σωματικῶς διαπεπλασμένον τὸ πρόσωπον τοῦ Θεοῦ νοήσης ( 22 ) · ἐπεὶ οὕτω γε καὶ ἄλογον εἶναι δοκεῖ τὸ παρὰ τῆς Γραφῆς εἰρημένον , ἵδία μὲν ὀφθαλμοὺς ὑπάρχειν ἐπιλάμποντας τῷ δικαίῳ , ἵδία δὲ τὸ πρόσωπον ἐπιρρεόμενον τοῖς πονηροῖς . Καίτοι οὔτε ὀφθαλμοὶ χωρὶς προσώπου ( 23 ) , οὔτε πρόσωπον ὀφθαλμῶν ἐστιν ἄμειρον . Ἄνθρωπος μὲν οὖν οὐ μὴ ἴδῃ τὸ πρόσωπον Κυρίου , καὶ ζήσεται · οἱ δὲ ἄγγελοι τῶν ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ μικρῶν διὰ παντὸς βλέπουσι τὸ πρόσωπον τοῦ Πατρὸς ἡμῶν ( 24 ) τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Διότι νῦν μὲν χωρῆσαι ἡμᾶς τὴν θέαν τῆς ἐνδόξου ἐπιφανείας · διὰ τὴν ἀσθένειαν τῆς σαρκὸς τὴν περικειμένην ἡμῖν ἀμήχανον · οἱ μέντοι ἄγγελοι , τῷ μηδὲν ἔχειν προκάλυμμα τοιούτον παραπλησίον τῇ ἡμετέρᾳ σαρκί , ὑπ’ οὐδενὸς ἐμποδιζόμενοι διηνεκῶς ἐναντιεῖν τῷ προσώπῳ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ . Ὦστε καὶ ἡμεῖς , ἐπειδὰν γενώμεθα υἱοὶ τῆς ἀναστάσεως , τότε καταξιωθῶμεθα τῆς προσωπον πρὸς πρόσωπον γνώσεως . Τότε δὲ οἱ μὲν δικαιοὶ ἐν ἀγαλλιάσει τῆς θέας τοῦ προσώπου καταξιωθήσονται · οἱ δὲ ( 25 ) ἁμαρτωλοὶ ἐν κρίσει , μελλούσης ἐξολοθρεύεσθαι παρὰ τῆς δικαίας κρίσεως τοῦ Θεοῦ πάσης τῆς ἁμαρτίας .
Lemmas: τόπος , ὁ μέν ὀφθαλμός λέγω , ὁ ὁ ἐπισκοπή ἐγώ πιστεύω , ὁ δέ οὖς , ὁ παραδέχομαι ἐγώ ὁ δήω . νῦν οὖν ὁ ἐποπτικός ἐγώ δύναμις , καί ὁ ὁ εὖχος ἀντιληπτικός , ὀφθαλμός εἶπον καί οὖς . ὀφθαλμός οὖν κύριος ἐπί Δίκαιος , καί οὖς αὐτός εἰς δέησις αὐτός . ἐπειδή πᾶς πρᾶξις ὁ Δίκαιος ἄξιος ὁ θεωρία ὁ Θεός , καί πᾶς ῥῆμα , ὁ μηδείς ἀργός λέγω παρά ὁ Δίκαιος , ἐνεργός εἰμί καί έμπρακτος , διά οὗτος δεῖ ἐφοράω καί δεῖ εἰσακούω ὁ Δίκαιος ὁ λόγος φημί . πρόσωπον δέ κύριος ἐπί ποιέω κακός , ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ ὁ ὁ μνημόσυνον αὐτός . πρόσωπον ( 20 ) οἴομαι ὁ παρατίθημι καί φανερός ὁ κύριος ἐπιδημία ὁ ἐπί ὁ κρίσις λέγω . Διὸ καί ὀφθαλμός κύριος , ὡς ἔτι ( 21 ) πέρθω ἐπισκοπέω ἐγώ , ἐπιβλέπω ὁ Δίκαιος B εἴρω · αὐτός δέ ὁ πρόσωπον ἐπιφαίνω , ἐπί ὁ ἐξολοθρεύω ἐκ ὁ πᾶς ὁ ὁ πονηρία μνημόσυνον . μή γάρ ἐγώ σωματικός διαπλάσσω ὁ πρόσωπον ὁ Θεός νοέω ( 22 ) · ἐπεί οὗτος γε καί ἄλογος εἰμί δοκέω ὁ παρά ὁ γραφή εἴρω , ἴδιος μέν ὀφθαλμός ὑπάρχω ἐπιλάμπω ὁ Δίκαιος , ἴδιος δέ ὁ πρόσωπον ἐπιρρέω ὁ πονηρός . καίτοι οὔτε ὀφθαλμός Χωρὶς πρόσωπον ( 23 ) , οὔτε πρόσωπον ὀφθαλμός εἰμί ἀμείρω . Ἄνθρωπος μέν οὖν οὖον μή ὁράω ὁ πρόσωπον κύριος , καί ζῶ · ὁ δέ ἄγγελος ὁ ἐν ὁ ἐκκλησία μικρός διά πᾶς βλέπω ὁ πρόσωπον ὁ πατήρ ἐγώ ( 24 ) ὁ ἐν ὁ οὐρανός . διότι νῦν μέν χωρέω ἐγώ ὁ θέα ὁ ἔνδοξος ἐπιφάνεια · διά ὁ ἀσθένεια ὁ σάρξ ὁ περίκειμαι ἐγώ ἀμήχανος · ὁ μέντοι ἄγγελος , ὁ μηδείς ἔχω προκάλυμμα τοιοῦτος παραπίμπλημι ὁ ἡμέτερος σάρξ , ὑπό οὐδείς ἐμποδίζω διηνεκής ἐναντιόομαι ὁ πρόσωπον ὁ δόξα ὁ Θεός . ὥστε καί ἐγώ , ἐπειδάν γίγνομαι υἱός ὁ ἀνάστασις , τότε καταξιόω ὁ πρόσωπον πρός πρόσωπον γνῶσις . τότε δέ ὁ μέν δικαιόω ἐν ἀγαλλιάω ὁ θέα ὁ πρόσωπον καταξιόω · ὁ δέ ( 25 ) ἁμαρτωλός ἐν κρίσις , μέλλω ἐξολοθρεύω παρά ὁ Δίκαιος κρίσις ὁ Θεός πᾶς ὁ ἁμαρτία .