basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0598.1
ἡμέραι πονηραὶ εἰσι . Καὶ ὁ ᾿Ιακὼβ δὲ ( 9 ) , Αἱ ἡμέμαι , φησί , τῶν ἐτῶν μου μικραὶ καὶ πονηραί . Οὐοὖν νῦν μὲν οὐκ ἐσμέν ἐν ζωῇ , ἀλλ᾿ ἐν θανάτῳ . Διὰ τοῦτο λέγει ὁ ᾿Απόστολος , λέγων · Τίς με λύσει ἐκ τοῦ σώματος τοῦ θανάτου τούτου ; ᾿Αλλ᾿ ἡ ζῆ ἐστι ζωὴ , πρὸς ἣν καλεῖ ἡμᾶς ὁ λόγος · καὶ νῦν μὲν εἰσὶν ἡμέραι ἡμῶν πονηραί , ἀλλὰ δὲ τινὲς εἰσὶν ἀγαθαί , ἃς νῦν οὐ διακρίνεις · Ἔσται γὰρ ὁ Θεὸς αὐτῶν φῶς αἰώνιον , καταλάμπων αὐτὰς τῷ φωτὶ τῆς ἑαυτοῦ δόξης . Μὴ τοίνυν , ὅταν ἀκούσῃς ἡμερῶν ἀγαθῶν , τὴν ἐνταῦθα σοι νομίσης ζωὴν ἐν ἐπαγγελίαις προκείσθαι . Φθαρταὶ γὰρ εἰσὶν αὐταί , ἃς ὁ αἰσθητὸς ἥλιος ἀπεργάζεται · οὐδὲν δὲ φθαρτὸν ἀρμόζοντως ἂν δῶρον γένοιτο τῷ ἀφθάρτῳ . Εἰ γὰρ ἀφθαρτὸς ἡ ψυχή , ἀφθαρτα αὐτῆς καὶ τὰ χαρίσματα . Καὶ Παράγει τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου τούτου . Εἰ δὲ σκιὰν ἔχει ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν , νοεῖ μοι τινὰ Σάββατα τρυφερὰ , ἅγια , ἐκ τῶν αἰωνίων ἡμερῶν , νεομηνίας , ἑορτάς · καὶ νοεῖ μοι ἀξίως τοῦ πνευματικοῦ νόμου . Παῦσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ , καὶ χεῖλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον . Εἰ βούλει ἐν ταῖς ἡμέραις γενέσθαι ταῖς ἀγαθαῖς , εἰ ἀγαπᾷς τὴν ζωὴν , ποίησον τὴν ἐντολὴν τῆς ζωῆς ( 10 ) . Ὁ γὰρ ἀγαπῶν με , φησί , τὰς ἐντολὰς μου τηρήσει . Πρώτη δὲ ἐντολή τοῦ , παῦσαι τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ , καὶ χεῖλη τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον . Σχεδὸν γὰρ ἡ προχειροτάτη καὶ πολυτρόπος ἁμαρτία ἡ διὰ τῆς γλώσσης ἐστὶν ἐνεργουμένη . ᾿Ωργίζεσθαι καὶ ἡ γλῶσσα προτρέχει . Ἐν ἐπιθυμίαις εἰ · καὶ τὴν γλῶσσαν ἔχεις πρὸ πάντων οἴουσι τινὰ μαστροπῶν καὶ προσχωρῶν , συγκαταπερασμένην τῇ ἁμαρτίᾳ , καθυποκρινομένην ( 11 ) τοὺς πασῶν . Καὶ ὅπλον σοι πρὸς τὴν ἀδικίαν ἡ γλῶσσα , μὴ τὰ ἀπὸ καρδίας φθεγγομένη , ἀλλὰ τὰ πρὸς ἀπάτην προσφέρουσα . Καὶ τί δὲ πάντα τῷ λόγῳ ἐπεξίεται τῶν διὰ γλώσσης ἀμαρτανομένων ; Πειπλῆσται ἡμῶν ὁ βίος τῶν ἀπὸ τῆς γλώσσης πταισμάτων ( 12 ) . Αἰσχρολογία , εὐτραπελία , μωρολογία , τὰ οὐκ ἀνήκοντα , καταλαλίας , λόγος ἀργός , ἐπιρροχαί ( 13 ) , ψευδομαρτυρίαι , πάντα ταῦτα τὰ κακά , καὶ ἐπὶ πλεῖον τούτων , τῆς γλώσσης ἐστὶ δημιουργήματα . Οἱ δὲ ἀνοίγοντες τὸ στόμα κατὰ τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , καὶ ἀδικίαν εἰς τὸ ὕψος λαλοῦντες , ἄλλων τινὶ τὴν ἀτέλειαν καὶ οὐχὶ τῷ ὀργάνῳ τῆς γλώσσης ἐργάζονται ; ᾿Επειδὴ οὖν Ἐκ τῶν λόγων σου δικαιωθήσῃ , καὶ ἐκ τῶν λόγων σου κατακριθήσῃ , παῦσον τὴν γλῶσσάν σου ἀπὸ κακοῦ , καὶ μὴ ἐνεργήσῃς θησαυρίσματα γλώσσης ψευδεῖ μάταια . Παῦσον δὲ καὶ τὰ χεῖλη σου τοῦ μὴ λαλῆσαι δόλον · ἀντὶ τοῦ , Ὅλον τὸ ὄργανον τὸ πρὸς τὴν διακονίαν τῶν λόγων σοι δεδομένον σχολάζειν ἀπὸ τῆς πονηρᾶς λαθραίας ἐν προσποιήσει τῶν βελτιόνων τῷ πλησίον προσφερομένη .
Lemmas: ἡμέρα πονηρός εἰμί . καί ὁ Ἰακώβ δέ ( 9 ) , ὁ ἡμέμαι , φημί , ὁ ἔτος ἐγώ μικρός καί πονηρός . Οὐοὖν νῦν μέν οὐ εἰμί ἐν ζωή , ἀλλά ἐν θάνατος . Ζεύς οὗτος λέγω ὁ Απόστολος , λέγω · Τῖς ἐγώ λύω ἐκ ὁ σῶμα ὁ θάνατος οὗτος ; Αλ ὁ ζῶ εἰμί ζωή , πρός ὅς καλέω ἐγώ ὁ λόγος · καί νῦν μέν εἰμί ἡμέρα ἐγώ πονηρός , ἀλλά δέ τις εἰμί ἀγαθός , ὅς νῦν οὖον διακρίνω · εἰμί γάρ ὁ θεός αὐτός φάος αἰώνιος , καταλάμπω αὐτός ὁ φάος ὁ ἑαυτοῦ δόξα . μή τοίνυν , ὅταν ἀκούω ἡμέρα ἀγαθός , ὁ ἐνταῦθα σύ νομίζω ζωή ἐν ἐπαγγελία πρόκειμαι . φθαρτός γάρ εἰμί αὐτός , ὅς ὁ αἰσθητός ἥλιος ἀπεργάζομαι · οὐδείς δέ φθαρτός ἀρμόζω εἄν δῶρον γίγνομαι ὁ ἄφθαρτος . εἰμί γάρ ἄφθαρτος ὁ ψυχή , ἄφθαρτος αὐτός καί ὁ χάρισμα . καί παράγω ὁ σχῆμα ὁ κόσμος οὗτος . εἰμί δέ σκιά ἔχω ὁ νόμος ὁ μέλλω ἀγαθός , νοέω ἐγώ τις σάββατον τρυφερός , ἅγιος , ἐκ ὁ αἰώνιος ἡμέρα , νεομηνία , ἑορτή · καί νοέω ἐγώ ἀξίως ὁ πνευματικός νόμος . παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός , καί χεῖλος σύ ὁ μή λαλέω δόλος . εἰμί βούλομαι ἐν ὁ ἡμέρα γίγνομαι ὁ ἀγαθός , εἰμί ἀγαπάω ὁ ζωή , ποιέω ὁ ἐντολή ὁ ζωή ( 10 ) . ὁ γάρ ἀγάπη ἐγώ , φημί , ὁ ἐντολή ἐγώ τηρέω . Πρώτη δέ ἐντολή ὁ , παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός , καί χεῖλος ὁ μή λαλέω δόλος . σχεδόν γάρ ὁ πρόχειρος καί Πολυτρόπος ἁμαρτία ὁ διά ὁ γλῶσσα εἰμί ἐνεργέω . ᾿ωργιζω καί ὁ γλῶσσα προτρέχω . ἐν ἐπιθυμία εἰμί · καί ὁ γλῶσσα ἔχω πρό πᾶς οἴομαι τις μαστροπός καί προσχωρέω , συγκαταπερασμένην ὁ ἁμαρτία , καθυποκρίνομαι ( 11 ) ὁ πᾶς . καί ὅπλον σύ πρός ὁ ἀδικία ὁ γλῶσσα , μή ὁ ἀπό Καρδία φθέγγομαι , ἀλλά ὁ πρός ἀπάτη προσφέρω . καί τίς δέ πᾶς ὁ λόγος ἐπεξέρχομαι ὁ διά γλῶσσα ἁμαρτάνω ; Πειπλῆσται ἐγώ ὁ βίος ὁ ἀπό ὁ γλῶσσα πταῖσμα ( 12 ) . αἰσχρολογία , εὐτραπελία , μωρολογία , ὁ οὐ ἀνήκω , καταλαλιά , λόγος ἀργός , ἐπιρροχαί ( 13 ) , ψευδομαρτυρία , πᾶς οὗτος ὁ κακός , καί ἐπί πλείων οὗτος , ὁ γλῶσσα εἰμί δημιούργημα . ὁ δέ ἀνοίγνυμι ὁ στόμα κατά ὁ δόξα ὁ Θεός , καί ἀδικία εἰς ὁ ὕψος λαλέω , ἄλλος τις ὁ ἀτέλεια καί οὐ ὁ ὄργανον ὁ γλῶσσα ἐργάζομαι ; Επειδή οὖν ἐκ ὁ λόγος σύ δικαιόω , καί ἐκ ὁ λόγος σύ κατακρίνω , παύω ὁ γλῶσσα σύ ἀπό κακός , καί μή ἐνεργέω θησαύρισμα γλῶσσα ψευδής μάταιος . παύω δέ καί ὁ χεῖλος σύ ὁ μή λαλέω δόλος · ἀντί ὁ , ὅλος ὁ ὄργανον ὁ πρός ὁ διακονία ὁ λόγος σύ δίδωμι σχολάζω ἀπό ὁ πονηρός λαθραῖος ἐν προσποιέω ὁ ἀγαθός ὁ πλησίος προσφέρω .