basilius-theology.homiliae-super-psalmos pg029_0585.1
μέρους αὐτόν . Ὅταν ἡμεῖς ἐπὶ τὸν Κύριον ἀποβλέπωμεν , καὶ ὡσὰν ἡμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ πρὸς αὐτόν , ὡς’ ἂν εἰπεῖν ἡμᾶς , Ἰδοὺ ὡς ὀφθαλμοὶ δοὐλῶν εἰς χεῖρας τῶν κυρίων αὐτῶν , οὕτως οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν · τότε ὡσαὶ ἐπελθούσης πρὸς τὴν ἐπισκοπὴν ἡμῶν τὸν ὀφθαλμὸν τοῦ Κυρίου . Τοὺς ἐλπίζοντας ( 41 ) ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ . Τὸ ταπεινὸν τῶν δουλευόντων τῷ Κυρίῳ ἐμφαίνει , πῶς ἐπὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ ἐλπίζουσιν . Ὁ γὰρ μὴ πεποιθὼς ἐπὶ τοῖς ἑαυτοῦ ἀνδραγαθήμασι , μὴ προσδοκῶν ἐξ ἔργων δικαιωθήσεσθαι , μόνην ἔχει τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας τοὺς οἰκτιρμοὺς ( 42 ) τοῦ Θεοῦ . Ὅταν γὰρ ἐνθυμηθῇ τῷ , Ἰδοὺ Κύριος καὶ ὁ μισθὸς αὐτοῦ , ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τὸ ἔργον αὐτοῦ , καὶ λογίζεται ἑαυτῷ τὰ πονηρὰ ἔργα , φοβεῖται μὲν τὴν κόλασιν καὶ ὑποτίθεται τοῖς απειλουμένοις · πρὸς δὲ τὸ μὴ καταποθῆναι ὑπὸ τῆς λύπης , ἐλπίς ἐστι πρὸς τοὺς ( 43 ) οἰκτιρμοὺς τοῦ Θεοῦ καὶ τὸ φιλάνθρωπον ἀποβλέψαν . Ἐλπίζει δέ , ὅτι ῥυθήσεσθαι ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκ θανάτου , καὶ διατραφήσεσθαι ὑπ’ αὐτοῦ ἐν λιμῷ . Ἡ δὲ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομενεῖ ( 44 ) τῷ Κυρίῳ , ὅτι βοηθὸς καὶ ὑπερασπιστὴς ἡμῶν ἐστι . Παράκλησιν ἔχει πρὸς ὑπομονὴν ὁ λόγος · ὥστε κἂν ποτε καταληφθῶμεν ὑπὸ τινὸς τῶν ἐχθιλόντων ἡμᾶς , μὴ χωρισθῆναι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ , ἀλλ’ ὅλη ψυχὴ ὑπομένειν τὰ ἐπίπονα , τὴν παρὰ Θεοῦ βοήθειαν ἀναμένοντας . Ὅτι ἐν αὐτῷ εὐφρανθήσεσθαι ἡ καρδία ἡμῶν , καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ ἠλπίσαμεν . Τοῦτο συμφέζει τοῖς ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ ψαλμοῦ . Ἄγαλλιᾶσθε , δίκαιοι , ἐν Κυρίῳ · καὶ , Ἐν αὐτῷ εὐφρανθήσεσθαι ἡ καρδία ἡμῶν . Καὶ μοι δοκεῖ κατὰ ταῦτα εἰρηκέναι ὁ Ἀπόστολος τὸ ( 45 ) , Ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερικούμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς · καὶ τὸ , Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ καυχώμενοι ἐν ταῖς θλίψεσι . Εἰπὼν γὰρ ὁ Ψαλμὸς , ὅτι Ἡ ψυχὴ ἡμῶν ὑπομενεῖ τῷ Κυρίῳ , ἵνα δεῖξῃ , ὅτι οὐχὶ βιαίως οὐδὲ καταπεπλεγμένος ὑπὸ τῶν θλίψεων ἡ ἐπιδείκνυται ( 46 ) , ἀλλὰ μετὰ πάσης χαρᾶς ὑποδέχεται τὰς ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου κακώσεις , Οὐ μόνον , φησίν , ὑπομένωμεν , ἀλλὰ καὶ Ἐν αὐτῷ εὐφρανθήσεσθαι ἡ καρδία ἡμῶν , καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ ἠλπίσαμεν . Ἀρκεῖ ἡμῖν τὸ ὀνομάζεσθαι Χριστιανούς πρὸς τὸ πᾶσαν ἐκφυγεῖν τὴν ἀπὸ τῶν ἐναντίων
Lemmas: μέρος αὐτός . ὅταν ἐγώ ἐπί ὁ κύριος ἀποβλέπω , καί ὡσάν ἐγώ ὁ ὀφθαλμός πρός αὐτός , ὡς εἄν εἶπον ἐγώ , ἰδέ ὡς ὀφθαλμός δοῦλος εἰς χείρ ὁ κύριος αὐτός , οὕτως ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πρός κύριος ὁ θεός ἐγώ · τότε ὠθέω ἐπέρχομαι πρός ὁ ἐπισκοπή ἐγώ ὁ ὀφθαλμός ὁ κύριος . ὁ ἐλπίζω ( 41 ) ἐπί ὁ ἔλεος αὐτός . ὁ ταπεινός ὁ δουλεύω ὁ κύριος ἐμφαίνω , πῶς ἐπί ὁ ἔλεος αὐτός ἐλπίζω . ὁ γάρ μή Πεποιθὼς ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἀνδραγάθημα , μή προσδοκάω ἐκ ἔργον δικαιόω , μόνος ἔχω ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ὁ οἰκτιρμός ( 42 ) ὁ Θεός . ὅταν γάρ ἐνθυμέομαι ὁ , ἰδέ Κύριος καί ὁ μισθός αὐτός , ἀποδίδωμι ἕκαστος ὡς ὁ ἔργον αὐτός , καί λογίζομαι ἑαυτοῦ ὁ πονηρός ἔργον , φοβέω μέν ὁ κόλασις καί ὑποτίθημι ὁ ἀπειλέω · πρός δέ ὁ μή καταποθῆναι ὑπό ὁ λύπη , ἐλπίς εἰμί πρός ὁ ( 43 ) οἰκτιρμός ὁ Θεός καί ὁ φιλάνθρωπον αποβλέπω . ἐλπίζω δέ , ὅτι ῥέω ὁ ψυχή αὐτός ἐκ θάνατος , καί διατρέφω ὑπό αὐτός ἐν λιμός . ὁ δέ ψυχή ἐγώ ὑπομένω ( 44 ) ὁ κύριος , ὅτι βοηθός καί ὑπερασπιστής ἐγώ εἰμί . παράκλησις ἔχω πρός ὑπομονή ὁ λόγος · ὥστε κἀν ποτός καταλαμβάνω ὑπό τις ὁ ἐχθιλόντων ἐγώ , μή χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς , ἀλλά ὅλος ψυχή ὑπομένω ὁ ἐπίπονος , ὁ παρά Θεός βοήθεια ἀναμένω . ὅτι2 ἐν αὐτός εὐφραίνω ὁ καρδία ἐγώ , καί ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός ἐλπίζω . οὗτος συμφέζει ὁ ἐν ὁ ἀρχή ὁ ψαλμός . ἀγαλλιάω , Δίκαιος , ἐν κύριος · καί , ἐν αὐτός εὐφραίνω ὁ καρδία ἐγώ . καί ἐγώ δοκέω κατά οὗτος εἴρω ὁ ἀπόστολος ὁ ( 45 ) , ἐν οὗτος πᾶς υπερικεω διά ὁ ἀγαπάω ἐγώ · καί ὁ , οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ θλῖψις . εἶπον γάρ ὁ ψαλμός , ὅτι ὁ ψυχή ἐγώ ὑπομένω ὁ κύριος , ἵνα δείκνυμι , ὅτι οὐ βίαιος οὐδέ καταπλέκω ὑπό ὁ θλῖψις ὁ ἐπιδείκνυμι ( 46 ) , ἀλλά μετά πᾶς χαρά ὑποδέχομαι ὁ ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ κύριος κακόω , οὖον μόνος , φημί , ὑπομένω , ἀλλά καί ἐν αὐτός εὐφραίνω ὁ καρδία ἐγώ , καί ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος αὐτός ἐλπίζω . ἀρκέω ἐγώ ὁ ὀνομάζω Χριστιανός πρός ὁ πᾶς ἐκφεύγω ὁ ἀπό ὁ ἐναντίος