basilius-theology.homiliae-in-hexaemeron pg029_0492.1
καζει θαυμασια , και το της ωρας αφε · επει πολλα A ετι προσθειναι εχον τοις φιληκοις θαυματος αξια περὶ των φυομενων εν τη θαλασση · περὶ θαλασσης αυτης , πως εις αλας το υδωρ πηγνυται · πως ο πολυτιμωτος λιθος το κοραλλιον , χλωη μεν εστιν εν τη θαλασση , επειδαν δε εις τον αερα εξενεχθη , προς λιθου στερεοτητα μεταπηγνυται · ποθεν τω ευτελειωτατω ζωω τω οστρεω τον βαρυτιμον μαργαριτην ( 20 ) η φυσις ενεθηκεν · α γαρ επιθυμοισιν θησαυροι βασιλεων , ταυτα περὐ αιγιαλους και ακτας και τραχειας πετρας διερριπται , τοις ελυτροις των οστρεων εγκειμενα · ποθεν το χρυσουν εριον αι πιναι τρεφουσιν , οπερ ουδεις των ανθοδαφων μεχρι νυν ( 21 ) εμιμησατο · ποθεν αι χοχλοι τοις βασιλευσι της αλωυριδας χαριζονται , αι και τα ζυθη των λειμωνων τη ευχροια παρεδιδουν . Εξαγαγετω τα θδατα ( 22 ) . Και τι ου γεγονε των αναγκαίων ; τι δε ουχη των πολυτελων εχαρισθη τω βιω ; τα μεν εις υπηρεσιαν ανθρωπων , τα δε εις θεωριαν του περὶ την κτισιν θαυματος . " Αλλα φοβερα , παιδαγωγουιντα ημων το φθουμον ( 23 ) . " Εποιησεν ο Θεος τα κινη τα μεγαλα . Ουχ επειδη καρπιδος και μαινιδος μειζονα , δια τουτο μεγαλα εφρται · αλλ' επειδη τοις μεγιστοις δρεσι τω δγκω του σωματος παραϊζεται · α γε και νησον πολλακις φαντασιαν παρεχει , επειδαν ποτε επι την ακραν επιφανανειαν του υδατος ανανησται . Ταυτα μεντοι τηλικαια ὄντα ου περὶ ακτας , ουδε αιγιαλους ( 21 ) διατριβει , αλλα το 'Ατλαντικων λεγομενον πελαγος ενοικει . Τοιαυτα εστι τα προς φοβον και εκπληξιν ημετεραν δημιουργηθεντα ζωα . " Εαν δε ακουσης , οτι τα μεγιστα των πλοιων ηπλωμενοι ιστιοι εξ ουρας φερομενα το μικροτατον ιχθυδιον η εγενχις ουτω ρολοις εστιν , ωστε ακινητον επι πλειστον φυλαξαιεν την ναυν ωσπερ καταρξιζωθεισαν ( 25 ) εν αυτη τω πελαγει , αρ' ουχη και εν τω μικρω τούτω την αυτην της του κτισαντος δυναμειν λαμβανεις αποδειξιν ; Ου γαρ μονοι ( 26 ) ξιφιαι , και πριονες , και κυνες , και φαλαιναι και ζυγαιναί , φοβερα , αλλα και τρυγονος κεντρον της θαλασσιας , και ταυτης νεκρας , και λαγως ο θαλασσιος , ουχ ιττον εστι φοβερα , ταχειαν και απαραϊτητον την φοβον επιφεροντα . Ουτω δε δια παντων εγρηγορεναι ο κτιστης βουλεται , εν' εν η περὶ Θεον ελπιδι τας απ' αυτων βλαβας αποδωρασχει . " Αλλα γαρ αναδραμοντες εκ των βυθων , επι την ηπειρον καταφυγωμεν . Και γαρ πως αλλα .
Lemmas: κάζω θαυμάσιος , και ὁ ὁ ὥρα ΑΦΕ · ἐπεί πολύς A ἔτι προστίθημι ἔχω ὁ φιλέω θαῦμα ἄξιος περί ὁ φύω εν ὅς θάλασσα · περί θάλασσα αὐτός , πως εἰς Ἄλας ὁ ὕδωρ πήγνυμι · πως ὁ πολύτιμος λίθος ὁ κοράλλιον , χλωη μέν εἰμί εν ὅς θάλασσα , ἐπειδάν δέ εἰς ὁ ἀήρ ἐκφέρω , προς λίθος στερεότητα μεταπήγνυμι · πόθεν ὁ ευτελειωτατω ζῷον ὁ ὄστρεον ὁ βαρύτιμος μαργαρίτης ( 20 ) ὁ φύσις ἐντίθημι · ὅς γαρ ἐπίθυμος θησαυρός βασιλεύς , Ούτος περ αἰγιαλός και ἀκτή και τραχύς πέτρα διαρρίπτω , ὁ ἔλυτρον ὁ ὄστρεον εγκειμενα · πόθεν ὁ χρύσεος ἔριον ὁ πίνω τρέφω , ὅσπερ οὐδείς ὁ ανθοδαφων μέχρι νυν ( 21 ) μιμέομαι · πόθεν ὁ χόχλος ὁ βασιλεύς ὁ αλωυριδαις χαρίζομαι , ὁ και ὁ ζῦθος ὁ λειμών ὅς εὔχροια παραδίδωμι . ἐξάγω ὁ θδατα ( 22 ) . και τίς ου γίγνομαι ὁ ἀναγκαῖος ; τίς δέ ουχη ὁ πολυτελής χαρίζομαι ὁ βίος ; ὁ μέν εἰς ὑπηρεσία ἄνθρωπος , ὁ δέ εἰς θεωρία ὁ περί ὁ κτίσις θαῦμα . " ἀλλά φοβερός , παιδαγωγέω ἥμων ὁ φθουμον ( 23 ) . " ποιέω ὁ θεός ὁ κινέω ὁ μέγας . οὐ ἐπειδή καρπιδος και μαινίς μείζων , διά οὗτος μέγας φράζω · ἀλλά ἐπειδή ὁ μέγας δρες ὁ δίγκος ὁ σῶμα παραΐζω · ὅς γε και νῆσος πολλάκις φαντασία παρέχω , ἐπειδάν ποτός ἐπί ὁ ἄκρος ἐπιφαίνω ὁ ὕδωρ ἀναφέρω . Ούτος μέντοι τηλικαια εἰμί ου περί ἀκτή , οὐδέ αἰγιαλός ( 21 ) διατρίβω , ἀλλά ὁ Ατλαντικός λέγω πέλαγος ἐνοικέω . τοιοῦτος εἰμί ὁ προς φόβος και ἔκπληξις ἡμέτερος δημιουργέω ζωή . " ἐάν δέ ἀκούω , ὅτι ὁ μέγας ὁ πλοῖον απλωμένος ἱστίον ἕξ οὐρά φέρω ὁ μικρός ἰχθύς ὁ εγενχις οὗτος ῥόλος εἰμί , ὥστε ἀκίνητος ἐπί πλεῖστος φυλάσσω ὁ ναῦς ὥσπερ καταρξιζωθεισαω ( 25 ) εν ἀϋτή ὁ πέλαγος , ἄρα ουχη και εν ὁ μικρός οὗτος ὁ αὐτός ὁ ὁ κτίζω δυναμέω λαμβάνω ἀπόδειξις ; Ου γαρ μόνος ( 26 ) ξιφίας , και πρίων , και κύω , και φάλλαινα και ζύγαινα , φοβερός , ἀλλά και τρυγών κέντρον ὁ θαλάσσιος , και οὗτος νεκρός , και λαγώς ὁ θαλάσσιος , οὐ ἴττω εἰμί φοβερός , ταχύς και ἀπαραίτητος ὁ φόβος ἐπιφέρω . οὗτος δέ διά πᾶς ἐγείρω ὁ Κτίστης βούλομαι , ἐν εν ὁ περί θεός ἐλπίς ὅς ἀπό αὐτός βλάβη αποδωρασχει . " ἀλλά γαρ ανατρέχω ἐκ ὁ βυθός , ἐπί ὁ ἤπειρος καταφεύγω . και γαρ πως ἀλλά .