basilius-theology.homiliae-in-hexaemeron pg029_0498.1
μλᾶ · καὶ τὸ μέγιστον , ὅτι ὑπὸ βασιλεῖ καὶ ταξίαρχῳ Α πινὶ τῶν ἔργων ἀπονται , οὐ πρότερον καταδεχόμενοι ἐπὶ τοὺς λειμῶνας ἐλθεῖν , πρὶν ἂν ἴδωσι κατάρξαντα τὸν βασιλέα τῆς πτήσεως . Καὶ ἔστιν αὗται · οὐ χειροτονεῖς ( 54 ) βασιλεῖς ( πολλakis γὰρ ἀχριστα δήμου ( 54 ) τὸν χειρίστον εἰς ἀρχὴν προεστήσατο ) , οὐδὲ κληρωτὴν ἔχουσι τὴν ἐξουσίαν ( ἀλλογοι γὰρ αὶ συντυχίαι τῶν κλήρων ἐπὶ τῶν πάντων ἔργατον πολλάκις τὸ κράτος φέρουσι ) , οὐδὲ ἐκ πατρικῆς διαδοχῆς τοὺς βασιλείους ἐγκαθεζόμενος ( καὶ γὰρ καὶ οὗτοι ἀπαίδευτοι καὶ ἀμαθεῖς πάσης ἀρετῆς διὰ τρυφὴν καὶ κολακείαν ὡς τὰ πολλὰ γίνονται ) , ἀλλ’ ἐκ φύσεως ἔχουσι τὸ κατὰ πάντων πρωτεῖον , καὶ μεγέθει διαφέρουσι καὶ σχήματι καὶ τῇ τοῦ ἤθους πραότητι . “ Ἔστι μὲν γὰρ κέντρον τῷ βασιλεῖ , ἀλλ’ οὐ χρήται τούτῳ πρὸς ἄνθρωπον . Νόμοι τινὲς εἰσιν οὗτοι τῆς φύσεως ἀγραφοι , ἀργοὺς Β εἶναι πρὸς τιμωρίαν τοὺς τῶν μεγίστων δυναστεῖων ἐπιβαινόνας . “ Ἄλλα καὶ ταῖς μελίσσαις , ὅσαι ἂν μὴ ἀκολουθῶσι τῷ ὑποδειγμάτι τοῦ βασιλέως , ταχὺ μεταμέλει τῆς ἀβουλίας , ὅτι τῇ πληγῇ τοῦ κέντρου ἐπαποθνήσκουσιν ( 55 ) . “ Ἀκούετωσαν Χριστιανοί , οἱς πρόσταξις ἐστι · μηδενὶ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόναι , ἀλλὰ νικᾶν ἐν τῷ ἀγαθῷ τὸ κακόν . Μίμησαι τῆς μελίσσης τὸ ἰδιότροπον , ὅτι , οὐδενὶ λυμαινομένη , οὐδὲ καρπὸν ἀλλότριον διαφθεῖρουσα , τὰ χηρία συμπήγνυται . Τὸν μὲν γὰρ χηρὸν ἀπὸ τῶν ἄνθων φανερῶς συναγείρει ( 56 ) , τὸ δὲ μέλι , τὴν δροσεοειδῆ ἐνοσπαμένην νοτίδα τοῖς ἄνθεσιν , ἐπισοασαμένη τῷ στόματι , ταύτην ταῖς κοιλότησι τῶν χηρίων ἐνίησιν . “ Ὅθεν καὶ ὑγρὸν παρὰ τὴν πρώτην ἐστίν · εἶτα τῷ χρόνῳ συμπεφθὲν , πρὸς τὴν οἰκείαν σύστασιν καὶ ἡδονὴν ἐπανέρχεται . Καλῶν καὶ πρεπόντων αὐτὴ τῶν ἐπαίνων παρὰ τῆς Παροιμίας ( 57 ) τετύχηκε , σοφὴ καὶ ἐργάτις ὀνοασθεῖσα · οὕτω μὲν φιλοπόνως τὴν τροφὴν συναγείρουσα ( ἥς τοὺς πόρους , φησὶ , βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὀψείαν προσχέρονται ) , οὕτω δὲ σοφῶς φιλοτεχνουσα τὰς ἀποθήκας τοῦ μέλιτος ( εἰς λεπτὸν γὰρ ὑμένα τὸν χρόνον διατείνασα , πυκνὰς καὶ συνεχεῖς ἀλλήλαις συνοικοδομεῖ τὰς κοιλότητας ) , ὡς τὸ πυκνὸν τῆς τῶν μικροτάτων πρὸς ἀλλήλα δέσεως ἔρεισμα γίνεσθαι τῷ παντὶ . “ Ἐκάστη γὰρ φρεατία ( 58 ) τῆς ἑτέρας ἔχεται , λεπτῷ πρὸς αὐτὴν διειργομένη τε ὁμοῦ καὶ συναντερομένη τῷ διαφράγματι . “ Ἐπειτα διώροποι καὶ τριώροφοι αἱ σύριγγες αὗται ἀλλήλαις ἐπικροδοῦνται . “ Ἐφυλάξατο γὰρ ( 59 ) μίαν ποιήσαι διαπερές τὴν κοιλότητα , ἵνα μὴ τῷ βάρεϊ τὸ ὑγρὸν πρὸς τὸ ἔκτος διεκπίπτῃ . Κατάμαθε πῶς τὰ τῆς γεωμετρίας εὕρηματα πάρεργά ἐστι τῆς σοφωτάτης μελίσσης . “ Ἐξάγωνοι γὰρ πᾶσαι καὶ ἰσόπλευροι τῶν χηρίων αἱ σύριγγες , οὐχ ἐπ’ εὐθείας
Lemmas: μῆλος · καί ὁ μέγας , ὅτι ὑπό βασιλεύς καί ταξίαρχος Α πινὶ ὁ ἔργον αποντ , οὖον πρότερος καταδέχομαι ἐπί ὁ λειμών ἔρχομαι , πρίν εἄν ὁράω κατάρχω ὁ βασιλεύς ὁ πτῆσις . καί εἰμί οὗτος · οὖον χειροτονέω ( 54 ) βασιλεύς ( πολ γάρ ἀχριστός δῆμος ( 54 ) ὁ κακός εἰς ἀρχή προΐστημι ) , οὐδέ κληρωτής ἔχω ὁ ἐξουσία ( ἄλογος γάρ ὅς συντυχία ὁ κλῆρος ἐπί ὁ πᾶς ἔργω πολλάκις ὁ κράτος φέρω ) , οὐδέ ἐκ πατρικός διαδοχή ὁ βασίλειος ἐγκαθέζομαι ( καί γάρ καί οὗτος ἀπαίδευτος καί ἀμαθής πᾶς ἀρετή διά τρυφή καί κολακεία ὡς ὁ πολύς γίγνομαι ) , ἀλλά ἐκ φύσις ἔχω ὁ κατά πᾶς πρωτεῖος , καί μέγεθος διαφέρω καί σχῆμα καί ὁ ὁ ἦθος πραότης . “ εἰμί μέν γάρ κέντρον ὁ βασιλεύς , ἀλλά οὖον χράω οὗτος πρός ἄνθρωπος . Νόμος τις εἰμί οὗτος ὁ φύσις ἄγραφος , ἀργός Β εἰμί πρός τιμωρία ὁ ὁ μέγας δυναστεία ἐπιβαίνω . “ ἄλλος καί ὁ μέλισσα , ὅσος εἄν μή ἀκολουθέω ὁ ὑπόδειγμα ὁ βασιλεύς , ταχύς μεταμέλομαι ὁ ἀβουλία , ὅτι ὁ πλήσσω ὁ κέντρον ἐπαποθνῄσκω ( 55 ) . “ Ἀκούετωσαν Χριστιανός , οἱςστις πρόσταξις εἰμί · μηδείς κακός ἀντί κακός ἀποδίδωμι , ἀλλά νικάω ἐν ὁ ἀγαθός ὁ κακός . μιμέομαι ὁ μέλισσα ὁ ἰδιότροπος , ὅτι , οὐδείς λυμαίνομαι , οὐδέ καρπός ἀλλότριος διαφθείρω , ὁ χηρία συμπήγνυμι . ὁ μέν γάρ χῆρος ἀπό ὁ ἄνθος φανερῶς συναγείρω ( 56 ) , ὁ δέ μέλι , ὁ δροσοειδής ἐνοσπαμένην νοτίς ὁ ἄνθος , ἐφίημι ὁ στόμα , οὗτος ὁ κοιλότης ὁ Χηρίων ἐνίημι . “ ὅθεν καί ὑγρός παρά ὁ πρῶτος εἰμί · εἶτα ὁ χρόνος συμπέμπω , πρός ὁ οἰκεῖος σύστασις καί ἡδονά ἐπανέρχομαι . Καλός καί πρέπω αὐτός ὁ ἔπαινος παρά ὁ παροιμία ( 57 ) τυγχάνω , σοφός καί ἐργάτης ὀνίνημι · οὗτος μέν φιλόπονος ὁ τροφή συναγείρω ( ἥς ὁ πόρος , φημί , βασιλεύς καί ἰδιώτης πρός ὄψιος προσχεροντ ) , οὗτος δέ σοφός φιλοτεχνέω ὁ ἀποθήκη ὁ μέλι ( εἰς λεπτόν γάρ ὑμήν ὁ χρόνος διατείνω , πυκνός καί συνεχής ἀλλήλων συνοικοδομέω ὁ κοιλότης ) , ὡς ὁ πυκνός ὁ ὁ μικρός πρός ἀλλήλων δέσις ἔρεισμα γίγνομαι ὁ πᾶς . “ ἐκάδιος γάρ φρεατία ( 58 ) ὁ ἕτερος ἔχω , λεπτός πρός αὐτός διείργω τε ὁμοῦ καί συναντερομενω ὁ διάφραγμα . “ ἔπειτα διώροφος καί τριώροφος ὁ σῦριγξ οὗτος ἀλλήλων επικροδηω . “ φυλάσσω γάρ ( 59 ) εἷς ποιέω διαπερές ὁ κοιλότης , ἵνα μή ὁ βάρος ὁ ὑγρός πρός ὁ ἕκτος διεκπίτνω . καταμανθάνω πῶς ὁ ὁ γεωμετρία εὕρημα πάρεργος εἰμί ὁ σοφός μέλισσα . “ ἑξάγωνος γάρ πᾶς καί ἰσόπλευρος ὁ Χηρίων ὁ σῦριγξ , οὐ ἐπί εὐθύς