basilius-theology.homiliae-in-hexaemeron pg029_0512.1
τῷ ὑπερβάλλοντι βάρει καταρρέπων ἀεὶ πρὸς τὸ κάτω . Νῦν δὲ ἡ μὲν κεφαλὴ δι’ ὀλίγων τῶν τοῦ αὐχένος σφονδύλων πρὸς τὴν ῥάχιν συνάπτεται · ἔχει δὲ τὴν προνομίαν , τὴν τοῦ τραχήλου χρείαν ἀποληπτούσαν , δι’ ἧς καὶ τὴν τροφὴν προσάγεται , καὶ τὸ πνῶν ἀνιμάται . Ἄλλὰ καὶ ἀδιάθρωτοι αὐτῷ οἱ πόδες , οἷονε κῖονες ἡνεμένοι , τὸ βάρος ὑποστηρίζουσιν . Εἰ γὰρ χαῦνα αὐτῷ καὶ δίυγρα ὑπετέθη ( 58 ) τὰ κῦλα , συνεχὲς ἂν ἐγίνοντο τῶν ἄρθρων αἱ ἐκτροπαί , συνοχλάζοντος καὶ διανισταμένου κουφίζειν τὸ βάρος μὴ ἐξαρχούντων ( 59 ) . Νῦν δὲ βραχὺς ἀστράγαλος ὑπόκειται τῷ ποδὶ τοῦ ἐλέφαντος · οὔτε μέντοι εἰς ἀγκύλην οὔτε εἰς γόνυ διήρθρωται . Οὐ γὰρ ἂν ὑπῆρχε τῶν ἄρθρων λισθρόν τὴν πολυαρχίαν τοῦ ζῴου πολλὴν αὐτῷ περιεχευμένην καὶ περιτρέμουσαν . " Οθεν χρεία γέγονε τοῦ μυκτήρος ἐκείνου μέχρι ποδῶν καθιζμένου . Οὐχ ὁρᾷς ἐν τοῖς πολέμοις , ὅτι οιονὲν πύρ ; οἱ τινὲς ἐμψύχοι τῆς φύσεως προηγούνται ; ἢ βουνοὶ τινὲς σάρκινοι , ἀνυπόστατον ἔχοντες τὴν ὁρμὴν , τῶν ἐναντίων τὸν συνασπισμὸν διακόπτουσι ; Οἱς εἰ μὴ ἦν ἀναλογοῦντα τὰ κάτω , πρὸς οὐδένα ἂν χρόνον τὸ ζῷον διήρκεσε . Νῦν δὲ ἤδη τινὲς ἱστοροῦσι καὶ τριακόσια ἔτη καὶ πλεῖω τοιούτων βίου τὸν ἐλέφαντα · διὰ τοῦτο συμπεπηγὸς ( 60 ) καὶ οὐ διηρθρωμένος τὰ κῦλα . Τὴν δὲ τροφήν , ὅσπερ ἔφαμεν , ἡ προνομία χαμοῦν ἐπὶ τὸ ὑψος διακομίζει , ὁρωδῶς τις οὖσα καὶ ὑγροτέρα τὴν φύσιν . Οὕτως ἀληθὴς ὁ λόγος , ὅτι οὐδὲν περιττὸν οὐδὲ ἐλλείπον ἐν τοῖς κτισθείσι δυνατόν εὑρεθῆναι . Τοῦτο μέντοι τοσοῦτον ἐν τῷ μεγέθει , ὑποχείριον ἡμῖν κατέστησεν ὁ Θεὸς ( ὥστε καὶ διδασκόμενον συνίειν , καὶ τυπτόμενον καταδέχεσθαι ) , ἐναργῶς ἡμᾶς ἐκδιδάσκων , ὅτι πάντα ὑπέταξεν ἡμῖν , διὰ τὸ κατ’ εἰκόνα ἡμᾶς πεποιηθαι ( 61 ) τοῦ κτίσαντος . Οὐ μόνον δὲ ἐν τοῖς μεγάλοις τῶν ζῴων τὴν ἀνεξιχνίαστον σοφίαν ἔξεστι κατιδεῖν , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς μικροτάτοις ὅμως ἔλαττον συνεργεῖται τὸ θαῦμα . " Ὡσπερ γὰρ οὐ μᾶλλον θαυμάζω τὰς μεγάλας τῶν ὄρων κορυφάς , αἱ τῷ πλησίον εἶναι τῶν νεφῶν τῇ συνεχῇ περιπνοίᾳ διασώζουσι τὸ χειμέριον , ἢ τὴν ἐν ταῖς φάραξι κοιλότητα , οὐ μόνον τὸ δυσήνεμον τῶν ὑψηλῶν διαφεύγουσαν , ἀλλὰ καὶ ἀλεεινὸν ἀεὶ τὸν ἀέρα συνέχουσαν · οὕτως καὶ ἐν ταῖς τῶν ζῴων κατασκευαῖς οὐ μᾶλλον ἀγαμῶ τὸν ἐλέφαντα τοῦ μεγέθους ἢ τὸν μῦν , ὅτι φοβερὸς ἐστι τῷ ἐλέφαντι · ἢ τὸ λεπτάτατον τοῦ σκορπίου ξέντρον , πῶς ἐκοίλανεν ὥσπερ αὐλὸν ὁ τεχνίτης , ὥστε δι’ αὐτοῦ τὸν ἰὸν τοῖς τρωθεῖσιν ἐνίσειν . Καὶ μηδεὶς ἐγκαλεῖτω τούτου ἕνεκεν τῷ ποιητῇ , ὅτι ἰοδλὰ ζῷα καὶ φαρμακὰ καὶ πόλεμα τῇ ζωῇ ἡμῶν ἐπεισήγαγεν · ἢ οὕτω
Lemmas: ὁ ὑπερβάλλω βάρος καταρρέπω ἀεί πρός ὁ κάτω . νῦν δέ ὁ μέν κεφαλή διά ὀλίγος ὁ ὁ αὐχήν σφόνδυλος πρός ὁ ῥάχις συνάπτω · ἔχω δέ ὁ προνομία , ὁ ὁ τράχηλος χρεία αποληπτουω , διά ὅς καί ὁ τροφή προσάγω , καί ὁ πνέω ἀνιμάω . ἀλλά καί ἀδιάθρωτοι αὐτός ὁ πούς , οἷος κίων ἡνεμένοι , ὁ βάρος ὑποστηρίζω . εἰμί γάρ χαῦνος αὐτός καί δίυγρος ὑποτίθημι ( 58 ) ὁ κύλα , συνεχής εἄν γίγνομαι ὁ ἄρθρον ὁ ἐκτροπή , συνοχλάζοντος καί διανίστημι κουφίζω ὁ βάρος μή ἐξαρχέω ( 59 ) . νῦν δέ βραχύς ἀστράγαλος ὑπόκειμαι ὁ πούς ὁ ἐλέφας · οὔτε μέντοι εἰς ἀγκύλος οὔτε εἰς γόνυ διαρθρόω . οὖον γάρ εἄν ὑπάρχω ὁ ἄρθρον λισθρόν ὁ πολυαρχία ὁ ζῷον πολύς αὐτός περιχέω καί περιτρέμω . " ὅθεν χρεία γίγνομαι ὁ μυκτήρ ἐκεῖνος μέχρι πούς καθίζω . οὐχ ὁράω ἐν ὁ πόλεμος , ὅτι οιονὲν πῦρ ; ὁ τις ἐμψυχόω ὁ φύσις προηγέομαι ; ἢ βουνός τις σάρκινος , ἀνυπόστατος ἔχω ὁ ὁρμή , ὁ ἐναντίος ὁ συνασπισμός διακόπτω ; οἱςστις εἰμί μή εἰμί ἀναλογέω ὁ κάτω , πρός οὐδείς εἄν χρόνος ὁ ζῷον διαρκέω . νῦν δέ ἤδη τις ἱστορέω καί τριακόσιοι ἔτος καί πλείων τοιοῦτος βίος ὁ ἐλέφας · διά οὗτος συμπήγνυμι ( 60 ) καί οὖον διαρθρόω ὁ κύλα . ὁ δέ τροφή , ὅσπερ φημί , ὁ προνομία χαμόω ἐπί ὁ ὕψος διακομίζω , ὁρώδης τις εἰμί καί ὑγρός ὁ φύσις . οὕτως ἀληθής ὁ λόγος , ὅτι οὐδείς περισσός οὐδέ ἐλλείπω ἐν ὁ κτίζω δυνατός εὑρίσκω . οὗτος μέντοι τοσοῦτος ἐν ὁ μέγεθος , ὑποχείριος ἐγώ καθίστημι ὁ θεός ( ὥστε καί διδάσκω συνίημι , καί τύπτω καταδέχομαι ) , ἐναργής ἐγώ ἐκδιδάσκω , ὅτι πᾶς ὑποτάσσω ἐγώ , διά ὁ κατά εἰκών ἐγώ ποιέω ( 61 ) ὁ κτίζω . οὖον μόνος δέ ἐν ὁ μέγας ὁ ζῷον ὁ ἀνεξιχνίαστος σοφία ἔξεστι καθοράω , ἀλλά καί ἐν ὁ μικρός ὅμως μικρός συνεργέω ὁ θαῦμα . " ὡς γάρ οὖον μᾶλλον θαυμάζω ὁ μέγας ὁ σύργαστρος κορυφή , ὁ ὁ πλησίος εἰμί ὁ νέφος ὁ συνεχής περιπνοία διασῴζω ὁ Χειμέριον , ἢ ὁ ἐν ὁ φάραξ κοιλότης , οὖον μόνος ὁ δυσήνεμον ὁ ὑψηλός διαφεύγω , ἀλλά καί ἀλεεινός ἀεί ὁ ἀήρ συνέχω · οὕτως καί ἐν ὁ ὁ ζῷον κατασκευή οὖον μᾶλλον ἄγαμος ὁ ἐλέφας ὁ μέγεθος ἢ ὁ μῦς , ὅτι φοβερός εἰμί ὁ ἐλέφας · ἢ ὁ λεπτάτατον ὁ σκορπίος ξέντρον , πῶς κοιλαίνω ὥσπερ αὐλός ὁ τεχνίτης , ὥστε διά αὐτός ὁ ἰός ὁ τιτρώσκω ἐνίζω . καί μηδείς ἐγκαλέω οὗτος ἕνεκα ὁ ποιητής , ὅτι ἰοδλὰ ζῷον καί Φαρμακά καί πολεμάω ὁ ζωή ἐγώ ἐπεισάγω · ἢ οὗτος