basilius-theology.homilia-in-psalmum-37-sp pg030_0047.4
A τολὰς τοῦ Κυρίου σπουδάσαι ἐπιχειρῶμεν , ὅτι οὐκ οἴδαμεν , ποία ὥρα ἡ ἡμέρα ὁ Κύριος ἡμῶν ἔρχεται · Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με . Τούτοις τοῖς ῥήμασι καὶ ταῖς συλλαβαῖς καὶ ὁ ἕκτος ψαλμὸς τοῦτω παραπλησίως ἄρχεται , καὶ τὰ λοιπὰ δι' τοῦ ἕκτου τοῖς ἐν τῷ προκειμένῳ φερομένοις συγγενῆ τυγχάνει · τεταπεινώθῃ γὰρ αὐτοῦ τὰ ὀστᾶ καὶ τὴν ψυχὴν κεκοπιακέναι ἐν τῷ στεναγμῷ αὐτοῦ , ἔφασκεν ἐν τῷ ἕκτῳ , καὶ προστίθει ( 29 ) λέγων · Λούσω καθ' ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου , ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνὴν μου βρέξω , καὶ τὰ τούτοις συνημμένα . Παραπλήσια δ' ἐν εἰη ἐκείνῳ καὶ τὰ ἐν τῷ προκειμένῳ , δι' ὧν εἴρηται · Οὐκ ἔστιν ἰασὶς ἐν τῇ σαρκί μου ( 30 ) , καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη ἐν τοῖς ὀστέοις μου ἀπὸ προσώπου τῶν ἁμαρτιῶν μου · ὅτι αἱ ἀνομίαι μου ὑπερήρσαν τὴν κεφαλήν μου , καὶ τὰ τούτοις δι' ὅλου τοῦ ψαλμοῦ ἑπαγόμενα . ἐν οἷς ἀποκλαίεται τὴν ἑαυτοῦ ταλαιπωρίαν . Ταύτῃ γὰρ καὶ αὐτὸς τῇ λέξει χέχρηται , εἰπών · Ἐταλαιπώρθσα καὶ κατεκάμφθην ἕως τέλους σφόδρα ( 31 ) · ὅλην τὴν ἡμέραν σκυθρωπαὶς ἐπορεφόμην . Ἄλλ' ἐν τῷ ἕκτῳ ἡ προγραφὴ εἶχεν · Εἰς τὸ τέλος ἐν ὕμνοις ὑπὲρ τῆς ὀγδόης ψαλμὸς τῷ Δαβὶδ · ἐν δὲ τῷ παρόντι · τούτων μὲν οὐδὲν , μόνον δέ · Ὁ ψαλμὸς τῷ Δαβὶδ εἰς ἀνάμνησιν λέλεκται . Ἡ γε μὴν προσθήκη , εἰς ἀνάμνησιν , ἔοικεν ἀναπέμψιν ( 32 ) ἡμᾶς τῆς ἐν τῷ ἕκτῳ προγραφῆς · ὥστε εἶναι ( 33 ) τὰ παρόντα · Εἰς τέλος , καὶ ἐν ὕμνοις ὑπὲρ τῆς ὀγδόης . Πάντων γὰρ ἂν εἴη τούτων παραστατικὸν τὸ , Εἰς ἀνάμνησιν . Ἄλλ' ἐπεὶ διεξόντες τὰ ἐν τῷ ἕκτῳ ὑποσπόντα , εἰς τὴν προγραφὴν εἰρήκαμεν , εἰς τὴν ἐκείνων ἀνάμνησιν καὶ ἡμεῖς ἐπὶ τοῦ παρόντος ἀπέλθωμεν ( 34 ) . Δοκεῖ δέ μοι ( 35 ) ὁ Δαβὶδ ἐν διαφόροις καὶ πολλοῖς περὶ τοῦ πραχθέντος αὐτῷ πλημμελήματος ἐξομολογησάμενος , ἰδίως τὸν παρόντα ψαλμὸν ἀφορικήναι εἰς ἀνάμνησιν , ὡς δεῖ καὶ διαπαντὸς φέρειν αὐτὸν ἀνὰ στόμα · κεχρῆσθαι δὲ αὐτῷ ἀντ' ἐμπρόθε , καὶ θεραπείας τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς . Ἱκετηρίαν γοῦν ἀναπέμπει τῷ Θεῷ , δι' ἧς ἀποστρέφει μὲν τὴν ὀργὴν τὴν πᾶσι τοῖς ἁμαρτάνουσι ἐπηρτημένην , ἱλάσκεται δὲ τὸν ἀγαθὸν Κύριον ταῖς μεθ' ὑπερβολοῦσης ἐξομολογήσεως φωναῖς . Λέγων δέ ( 36 ) , Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέγξῃς με , οὐ τὸν ἐλεγχὸν παραιτεῖται , ἀλλὰ τὸν μετὰ θυμοῦ · καὶ τὸ , Μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσῃς με , οὐ φεύγει · τὸ παιδεύθῃναι , δίχα
Lemmas: A Τόλας ὁ κύριος σπουδάζω ἐπιχειρέω , ὅτι οὐ οἶδα , ποῖος ὥρα ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ἐγώ ἔρχομαι · κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ . οὗτος ὁ ῥῆμα καί ὁ συλλαβή καί ὁ ἕκτος ψαλμός οὗτος παραπλήσιος ἄρχω , καί ὁ λοιπός διά ὁ ἕκτος ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι φέρω συγγενής τυγχάνω · ταπεινόω γάρ αὐτός ὁ ὀστέον καί ὁ ψυχή κοπιάω ἐν ὁ στεναγμός αὐτός , φάσκω ἐν ὁ ἕκτος , καί προστίθημι ( 29 ) λέγω · λούω κατά ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη ἐγώ , ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνή ἐγώ βρέχω , καί ὁ οὗτος συνημμένος . παραπλήσιος δέ ἐν ἐω ἐκεῖνος καί ὁ ἐν ὁ πρόκειμαι , διά ὅς λέγω · οὐ εἰμί ἴασις ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ( 30 ) , καί οὐ εἰμί εἰρήνη ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ ἀπό πρόσωπον ὁ ἁμαρτία ἐγώ · ὅτι ὁ ἀνομία ἐγώ ὑπεραίρω ὁ κεφαλή ἐγώ , καί ὁ οὗτος διά ὅλος ὁ ψαλμός ἐπάγω . ἐν ὅς ἀποκλαίω ὁ ἑαυτοῦ ταλαιπωρία . οὗτος γάρ καί αὐτός ὁ λέξις χράω , λέγω · Ἐταλαιπώρθσα καί κατακάμπτω ἠώς τέλος σφόδρα ( 31 ) · ὅλος ὁ ἡμέρα σκυθρωπός επορεφομεις . ἄλλος ἐν ὁ ἕκτος ὁ προγραφή ἔχω · Καπετώλιον ὁ τέλος ἐν ὕμνος ὑπέρ ὁ ὄγδοος ψαλμός ὁ Δαυίδ · ἐν δέ ὁ πάρειμι · οὗτος μέν οὐδείς , μόνος δέ · ὁ ψαλμός ὁ Δαυίδ εἰς ἀνάμνησις λέγω . ὁ γε μήν προσθήκη , εἰς ἀνάμνησις , ἔοικα ἀναπέμπω ( 32 ) ἐγώ ὁ ἐν ὁ ἕκτος προγραφή · ὥστε ἔρχομαι ( 33 ) ὁ πάρειμι · εἰς τέλος , καί ἐν ὕμνος ὑπέρ ὁ ὄγδοος . Πάντων γάρ ἄν εἰμί οὗτος παραστατικός ὁ , εἰς ἀνάμνησις . ἄλλος ἐπεί διέξειμι ὁ ἐν ὁ ἕκτος ὑποσπάω , εἰς ὁ προγραφή λέγω , εἰς ὁ ἐκεῖνος ἀνάμνησις καί ἐγώ ἐπί ὁ πάρειμι ἀπέρχομαι ( 34 ) . δοκέω δέ ἐγώ ( 35 ) ὁ Δαυίδ ἐν διάφορος καί πολύς περί ὁ πράσσω αὐτός πλημμέλημα ἐξομολογέομαι , ἴδιος ὁ πάρειμι ψαλμός ἀφορίζω εἰς ἀνάμνησις , ὡς δέω καί διαπαντός φέρω αὐτός ἀνά στόμα · χράω δέ αὐτός ἀντί ἐμπρόθε , καί θεραπεία ὁ ἑαυτοῦ ψυχή . ἱκετηρία γοῦν ἀναπέμπω ὁ θεός , διά ὅς ἀποστρέφω μέν ὁ ὀργή ὁ πᾶς ὁ ἁμαρτάνω ἐπαρτάω , ἱλάσκομαι δέ ὁ ἀγαθός κύριος ὁ μετά ὑπερβολή ἐξομολόγησις φωνή . λέγω δέ ( 36 ) , κύριος , μή ὁ θυμός σύ ἐλέγχω ἐγώ , οὐ ὁ ἐλέγχω παραιτέομαι , ἀλλά ὁ μετά θυμός · καί ὁ , Μήδος ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ , οὐ φεύγω · ὁ παιδεύω , δίχα