basilius-theology.homilia-in-principium-proverbiorum pg031_0217.2
15 . Ὁ δὲ νοῦμῶν κυβέρνησιν κτήσεται . Χρῆτον μέλλοντα προσιέναι τέχνης τινὸς ἀναλῆψει τὰς ἐκ τῆς φύσεως ἐπιτηδειότητος ὑπηρετῆσάνας ἔχειν · τὸν παλαιστὴν τὴν τοῦ σώματος διάπλασιν καὶ τὴν ἰσχύν · τὸν δρομικὸν τὴν εὐαρμοστίαν τῶν μελῶν καὶ τὴν κουφότητα · οὕτω καὶ τὸν κυβερνήτην τὸ τῆς διανοίας ὀξὺ καὶ εὐπαρακολούθητον . Διὰ τοῦτο οὖ τὸν τυχόντα καλεῖ πρὸς τὴν κυβέρνησιν ὁ λόγος , ἀλλὰ τὸν νοήμονα . Τί δὲ ἐστὶν ἡ κυβέρνησις , ἢ πάντως ἐπιστήμῃ ψυχῆς περὶ τὴν ἄτακτον φύσιν τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων , ὅπως αὐτὴν διασραιούσθαι προσήκει ; Πολλαχοῦ γὰρ ὕδατα καὶ θάλασσαν τὸν βίον τοῦτον εὑρίσκομεν ὑπὸ τῆς Γραφῆς ὀνομαζόμενον , ὡς ἐν τῷ ψαλμῷ · Ἐξῆλασέν με ἐξ ὕδους , καὶ ἐλάβε με · προσελάθετό με ἐξ ὑδάτων πολλῶν . Πρόδηλον γὰρ , ὅτι τὴν ταραχὴν τοῦ βίου , ὕδατα λέγει . Οὐτε γὰρ τὰ δεξιὰ καὶ περισπούδαστα τοῖς πολλοῖς τὸ ἐστὶν καὶ μόνιμον ἔχει , οὔτε τὰ περιστατικὰ τῶν πραγμάτων καὶ κατηφῆ παγίως ἵδρασαι · ἀλλὰ πάντα σάλω τινὶ καὶ κλῶν καὶ μεταβολαῖς C ἀδοκείοις ὑπόκειται . Ὦσπερ οὖν θάλασσαν ἀμήχανον τὴν αὐτὴν ἐπὶ πολὺ διαρκεῖν ( τὴν γὰρ νῦν λεῖαν καὶ σταθερὰν μικρὸν ὕστερον δὴ ( 50 ) βλας ἀνέμων τραγουμένην , καὶ μένου καὶ τὴν ἀγριαίνουσαν , καὶ βραχυμένην τῷ κλύδωνι , βαθεῖα γαλήνην ταχὺ κατεσφόρεσεν ) · οὕτω καὶ τὰ τοῦ βίου πράγματα ῥάδιως λαμβάνει τὰς περιστροφὰς ἀφ’ ἑκάτερα . Διὰ τοῦτο κυβερνᾶν χρῆσι , ἵνα καὶ ἐν γαλήνη τοῦ βίου πάντων αὐτῶ κατὰ ροὺν ( 51 ) προοδόντων , τὰς μεταβολὰς ἐκδέχηται , καὶ μὴ ὡς ἀθανάτοις ἐπαναπαύεται τοῖς παροῦσι , καὶ ἐν τῇ σχυθρωποτέρᾳ καταστάσει μὴ ἀπελπίζῃ ἑαυτόν , μηδὲ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ καταποθεὶς ὑποδρύγιος φέρηται . Οὔτε γὰρ ( 52 ) ὑγεία σώματος , οὔτε νεότης ἀνδρός , οὐκ εὐθυγία οἴκου , οὐχ ἡ λοιπὴ τοῦ βίου εὐημερία ἐπιπολὺ διαμένει · ἀλλ’ ἐν τῇ ἐσδὶα ταύτῃ τοῦ βίου ὡν , ἐκδέχου ποτὲ καὶ χειμῶνα πραγμάτων . Ἦξει γὰρ νόσος , καὶ ἥξει πενία · οὐχ δεὶ κατὰ πρύμναν ἰσταμένου τοῦ πνεύματος · ἀλλὰ καὶ τὸν περίβλεπτον ἐν πᾶσι καὶ ζηλωτὸν ἀδύκητοι πολλάκις ἀδοξίαι καταλαμβάνουσι · καὶ πᾶσαν τὴν εὐημερίαν τοῦ βίου , οἷον σπιλάδας τινές , περιστάσεις ἀδούλητοι συνετάραξαν . Καὶ ἡ συνέχεια τῶν κακῶν
Lemmas: 15 . ὁ δέ νουμή κυβέρνησις κτάομαι . χράω μέλλω προσέρχομαι τέχνη τις ἀναλαμβάνω ὁ ἐκ ὁ φύσις ἐπιτηδειότης ὑπηρετέω ἔχω · ὁ παλαιστής ὁ ὁ σῶμα διάπλασις καί ὁ ἰσχύς · ὁ δρομικός ὁ εὐαρμοστία ὁ μέλος καί ὁ κουφότης · οὕτως καί ὁ κυβερνήτης ὁ ὁ διάνοια ὀξύς καί εὐπαρακολούθητος . Ζεύς οὗτος οὖον ὁ τυγχάνω καλέω πρός ὁ κυβέρνησις ὁ λόγος , ἀλλά ὁ νοήμων . Τι δέ εἰμί ὁ κυβέρνησις , ἢ πάντως ἐπιστήμη ψυχή περί ὁ ἄτακτος φύσις ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα , ὅπως αὐτός διασραιουω προσήκω ; πολλαχοῦ γάρ ὕδωρ καί θάλασσα ὁ βίος οὗτος εὑρίσκω ὑπό ὁ Γραφής ὀνομάζω , ὡς ἐν ὁ ψαλμός · ἐξελαύνω ἐγώ ἐκ ὕδος , καί λαμβάνω ἐγώ · προσέρχομαι ἐγώ ἐκ ὕδωρ πολύς . πρόδηλος γάρ , ὅτι ὁ ταραχή ὁ βίος , ὕδωρ λέγω . οὐ γάρ ὁ δεξιός καί περισπούδαστος ὁ πολύς ὁ εἰμί καί μόνιμος ἔχω , οὔτε ὁ περιστατικός ὁ πρᾶγμα καί κατηφής πάγιος ἱδρόω · ἀλλά πᾶς σάλος τις καί κλών καί μεταβολή C αδοκειμαι ὑπόκειμαι . ὥσπερ οὖν θάλασσα ἀμήχανος ὁ αὐτός ἐπί πολύς διαρκέω ( ὁ γάρ νῦν λεῖος καί σταθερός μικρός ὕστερον δή ( 50 ) βλας ἄνεμος τραγέω , καί μένω καί ὁ ἀγριαίνω , καί βραχύνω ὁ κλύδων , βαθύς γαλήνη ταχύς κατεσφόρεσεν ) · οὕτως καί ὁ ὁ βίος πρᾶγμα ῥᾳδίως λαμβάνω ὁ περιστροφή ἀπό ἑκάτερος . Ζεύς οὗτος κυβερνάω χράω , ἵνα καί ἐν γαλήνη ὁ βίος πᾶς αὐτός κατά ῥόος ( 51 ) προδίδωμι , ὁ μεταβολή ἐκδέχομαι , καί μή ὡς ἀθάνατος ἐπαναπαύω ὁ πάρειμι , καί ἐν ὁ σχυθρωποτερας κατάστασις μή ἀπελπίζω ἑαυτοῦ , μηδέ ὁ περισσός λύπη καταπίνω ὑποδρύγιος φέρω . οὔτε γάρ ( 52 ) ὑγεία σῶμα , οὔτε νεότης ἀνήρ , οὐ εὐθυγία οἶκος , οὐ ὁ λοιπός ὁ βίος εὐημερία ἐπιπολύ διαμένω · ἀλλά ἐν ὁ ἐσδὶα οὗτος ὁ βίος ὅς , ἐκδέχομαι ποτέ καί χειμών πρᾶγμα . ἔσσομαι γάρ νόσος , καί ἔσσομαι πενία · οὐ δεῖ κατά πρύμνα ἵστημι ὁ πνεῦμα · ἀλλά καί ὁ περίβλεπτος ἐν πᾶς καί ζηλωτός ἀδύκητοι πολλάκις ἀδοξία καταλαμβάνω · καί πᾶς ὁ εὐημερία ὁ βίος , οἷος σπίλος τις , περίστασις ἄδουλος συνταράσσω . καί ὁ ενωτικός ὁ κακός