basilius-theology.homilia-in-illud-destruam-horrea-mea pg031_0145.1
καὶ λέγει · Ψυχὴ , ἔχεις πολλὰ ἀγαθὰ ἀποκει-A μένα · γάγε , πίε , εὐφραίνου · καθ’ ἡμέραν . Ὁ τῆς ἀλογίας ! Εἰ δὲ χωρεῖσιν ὕψους ψυχῶν , τί ἂν ἄλλο ἢ τοῦτο αὐτῇ εὐηγγελίσου ; Οὐτω κτηνώδης εἰ , οὐτω ἀπένετος τῶν τῆς ψυχῆς ἀγαθῶν , τοῖς τῆς σαρκὸς αὐτὴν βρώμασι δεδιώμενος · καὶ ὅσα ὁ ἀφεδρὸν ὑποδέχεται , ταῦτα τῇ ψυχῇ παραπέμπεις ; Εἰ μὲν ἀρετὴν ἔχει , εἰ πλήρης ( 47 ) ἐστὶν ἔργων ἀγαθῶν , εἰ Θεῷ προσψιχίσται , ἔχει πολλὰ ἀγαθὰ , καὶ εὐφρανέσθω τὴν καλὴν τῆς ψυχῆς εὐφροσύνην ( 48 ) . Ἐπεὶ δὲ τὰ ἐπίγειά φρονεῖς , καὶ θεὸν ἔχεις τὴν κοιλίαν , καὶ ὅλος σάρκινος εἰ , δεδολωμένος τοῖς πάθεσιν , ἄκουε τῆς σοὶ πρεπούσης προστιγμορίας , ἣν οὐδὲς ἀνθρώπων ἐθετο σοι , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ Κύριος . Ἄφρορ , ταύτη ( 49 ) τῇ νυκτὶ τὴν ψυχὴν σου ἀπαιτοῦσιν ἀπὸ σοῦ · ὁ δὲ ἡτοιμάσας , τίνι ἔσται ; Μεῖξων τῆς αἰωνίου χολάσεως ὁ γέλως τῆς ἀβουλίας . Ὁ γὰρ μετ’ ὀλίγον μέλλων ἀνάπαστος ἀφεσθαι , οἷα βουλεύεται ; Καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας , καὶ μειζόνας οἰκοδομήσω . Καλῶς σύ γε ποιοῦν ( 50 ) , φαῖν’ ἂν ἐγὼγε πρὸς αὐτόν . Ἄξια γὰρ καθαίρεσθαι τὰ ταμεία τῆς ἀδικίας . Κατάσκαπτε ταῖς ἐαντοῦ χερσίν , ἃ κακῶς ὠκοδόμησας . Λύς τὴν σιτοδοχέαν , ὅσιν οὐδὲς ἀπηλὸ ποτε παραμυθίας τυχῶν . Ἀφάγισον πάντα οἶκον πλεονεξίας φύλακα , ἀποσκεύασον ὄρφους , περίελε τοίχους , δεῖξον ἡλίῳ τὸν εὐρωτιῶντα σῖτον ( 51 ) , ἔξαγε ἐκ φυλακῶν τὸν δέσμιον πλοῦτον , θρίμβευσον τὰ σκοτεινὰ τοῦ μαμμωνᾶ καταγώγια . Καθελῶ μου τὰς ἀποθήκας , καὶ μείζονας οἰκοδομήσω . Ἐὰν δὲ καὶ ταύτας ἐμπλήσης , τί ποτε ἄρα διανοηθήση ; Ἡ πού πάλιν καθαίρεσεις , καὶ πάλιν οἰκοδομήσεις ; Καὶ τί τούτων ἀνοητότερον , ἀπέραντα μοχθεῖν , οἰκοδομεῖν μετὰ σπουδῆς , καὶ μετὰ σπουδῆς καθαίρειν ; Ἔχεις ἀποθήκας , ἐὰν θέλης , τὰς οἰκίας τῶν πενήτων . Θησαυρίσων σεαυτῷ θησαυρὸν ἐν οὐρανῷ . Τὰ ἔχει ἀποτιθέμενα οὐ σήτες καταδύσκονται , οὐ σήπεδὸν ἐπινέμεται , οὐ λῃσταὶ διακλέπτουσιν . Ἄλλὰ τότε μεταδώσω τοῖς δεομένοις ὅταν τὰς δευτέρας ἀποθήκας πληρώσω . Μακροῦς σεαυτῷ τοὺς χρόνους τῆς ζωῆς ( 52 ) ἐπηξας . Σχόπει μὴ σε προλάβῃ ὁ κατὰ προθεσμίας ἐπεῖγων . Καὶ γὰρ ἡ ἐπαγγελία οὐ χρηστοῦτης ἐστιν , ἀλλὰ πονηρίας ἀπόδειξις ( 53 ) . Ἐπαγγέλλῃ γὰρ , οὐχ ἵνα δῷς μετὰ ταῦτα , ἀλλ’ ἵνα τὸ παρὸν διακρούσῃ . Ἐπεὶ νῦν τί τὸ κωλῶν πρὸς τὴν μετάδοσιν ; Οὐ πάρεισιν ὁ ἐνδεής ; οὐχὶ πλήρεις αἱ ἀποθήκαι ; οὐχ ὁ μισθὸς ἑτοιμος ; οὐχ ἡ ἐντολὴ τλησυχής ; Ὁ πεινῶν τήκει-C
Lemmas: καί λέγω · Ψυχή , ἔχω πολύς ἀγαθός ἀποκεί μένος · γῆ , πίνω , εὐφραίνω · κατά ἡμέρα . ὁ ὁ ἀλογία ! εἰμί δέ χωρέω ὕψος ψυχή , τίς ἄν ἄλλος ἢ οὗτος αὐτός εὐαγγελίζω ; οὗτος κτηνώδης εἰμί , οὗτος ἀπένετος ὁ ὁ ψυχή ἀγαθός , ὁ ὁ σάρξ αὐτός βρῶμα διάω · καί ὅσος ὁ ἄφεδρος ὑποδέχομαι , οὗτος ὁ ψυχή παραπέμπω ; εἰμί μέν ἀρετή ἔχω , εἰμί πλήρης ( 47 ) εἰμί ἔργον ἀγαθός , εἰμί θεός προσψιχιειμι , ἔχω πολύς ἀγαθός , καί εὐφραίνω ὁ καλός ὁ ψυχή εὐφροσύνη ( 48 ) . ἐπεί δέ ὁ ἐπίγειος φρονέω , καί θεός ἔχω ὁ κοιλία , καί ὅλος σάρκινος εἰμί , δολόω ὁ πάθος , ἀκούω ὁ σύ πρέπω προστιγμορίας , ὅς οὐδή ἄνθρωπος τίθημι σύ , ἀλλά αὐτός ὁ κύριος . Ἄφρος , ταύτῃ ( 49 ) ὁ νύξ ὁ ψυχή σύ ἀπαιτέω ἀπό σύ · ὁ δέ ἑτοιμάζω , τίς εἰμί ; Μείξων ὁ αἰώνιος κόλασις ὁ γέλως ὁ ἀβουλία . ὁ γάρ μετά ὀλίγος μέλλω ἀνάπαστος ἀφίημι , οἷος βουλεύω ; καθαιρέω ἐγώ ὁ ἀποθήκη , καί μείζων οἰκοδομέω . καλῶς σῦς γε ποιέω ( 50 ) , φαίνω ἄν ἐγώ πρός αὐτός . ἄξιος γάρ καθαίρω ὁ ταμεία ὁ ἀδικία . κατασκάπτω ὁ ἐάω χείρ , ὅς κακῶς οἰκοδομέω . Λύς ὁ σιτοδοχεω , αἵμων οὐδή ἀπαλός ποτέ παραμυθία τυγχάνω . αφαγισος πᾶς οἶκος πλεονεξία φύλαξ , ἀποσκευάζω ὀρφός , περιαιρέω τοῖχος , δείκνυμι ἥλιος ὁ εὐρωτιάω σῖτος ( 51 ) , ἐξάγω ἐκ φύλαξ ὁ δέσμιος πλοῦτος , θριμβευσος ὁ σκοτεινός ὁ μαμμωνάς καταγώγιον . καθαιρέω ἐγώ ὁ ἀποθήκη , καί μέγας οἰκοδομέω . ἐάν δέ καί αὐτός ἐμπίμπλημι , τίς ποτέ ἄρα διανοέω ; ὁ ποῦ πάλιν καθαιρώ , καί πάλιν οἰκοδομέω ; καί τίς οὗτος ἀνόητος , ἀπέραντος μοχθέω , οἰκοδομέω μετά σπουδή , καί μετά σπουδή καθαίρω ; ἔχω ἀποθήκη , ἐάν ἐθέλω , ὁ οἰκία ὁ πένης . θησαυρισης σεαυτοῦ θησαυρός ἐν οὐρανός . Τά ἔχω ἀποτίθημι οὐ σός καταδύω , οὐ σήπω ἐπινέμω , οὐ λῃστής διακλέπτω . ἀλλά τότε μεταδίδωμι ὁ δέω ὅταν ὁ δεύτερος ἀποθήκη πληρόω . Μακρός σεαυτοῦ ὁ χρόνος ὁ ζωή ( 52 ) πήγνυμι . σκοπάω μή σύ προλαμβάνω ὁ κατά προθεσμία ἐπείγω . καί γάρ ὁ ἐπαγγελία οὐ χρηστός εἰμί , ἀλλά πονηρία ἀπόδειξις ( 53 ) . ἐπαγγέλλω γάρ , οὐ ἵνα δίδωμι μετά οὗτος , ἀλλά ἵνα ὁ πάρειμι διακρούω . ἐπεί νῦν τίς ὁ κῶλον πρός ὁ μετάδοσις ; οὐ πάρειμι ὁ ἐνδεής ; οὐ πλήρης ὁ ἀποθήκη ; οὐ ὁ μισθός ἑτοῖμος ; οὐ ὁ ἐντολή τλησυχεω ; ὁ πεινάω τήκω