basilius-theology.homilia-in-divites pg031_0160.1
Ἐτι ( 49 ) ζῆν , καὶ ἀπολαύειν τῶν ἐμαυτοῦ . Τῷ θανάτῳ χάρις , οὐ σοί . Εἰ γὰρ ἦς ἀθάνατος , οὐκ ἂν ἐμνήσθης τῶν ἐντολῶν . Μὴ πλανᾶσθε · Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται . Νεκρὸν εἰς θυσιαστήριον οὐκ ἀνάγεται · ζῷσαν προσένεγκε τὴν θυσίαν . Ὁ ἐκ τοῦ περισσεύματος προσφέρων ἀπρόδεκτος . Σὺ δὲ ἃ μετὰ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἐπερίσσευσας , ταῦτα προσφέρεις τῷ εὐεργέτῃ . Εἰ οὐ τολμᾷς ἐκ τῶν λειψάνων τῆς τραπέζης δεξιώσαθαι τοὺς ἐνδόξους , πῶς οὖν τολμᾷς τὸν Θεὸν ἐκ τῶν λειψάνων ἐξιλεοῦσθαι ; Ἴδετε τὸ τέλος τῆς φιλοχρηματίας , οἱ πλούσιοι , καὶ παύσασθε ἐμπαθῶς πρὸς τὰ χρήματα διακείμενοι . Ὅσῳ φιλόπουτος , εἰ , τοσούτῳ μᾶλλον μηδὲν ὑπόλειπε ( 50 ) τῶν προσόντων σοι . Πάντα σεαυτοῦποίησαι , πάντα ἐπικόμισαι , μὴ καταλίπης ἀλλοτρίους τὸν πλοῦτον . Τάχα δὲ σε οὐδὲ περιστελοῦσιν ( 51 ) οἱ οἰκέται τῷ τελευταίῳ κόσμῳ , ἀλλ᾽ ἀφοσιώσονται τὴν ταφήν , τοὺς κληρονόμους λοιπὸν προσχωρήσαντες κατὰ τὴν εὐνοιαν . Ἡ που καὶ καταφλισφησοῦσί σου τότε · Ἀπειροχαλία , φησί , καλλωπίζειν νεκρόν , καὶ πολυτελεῖς ἐκκομίζειν τὸν οὐκέτι αἰσθανόμενον . Τί δὲ οὐ βέλτιον τοὺς περιόντας κοσμεῖσθαι τῇ πολυτελεῖ καὶ ἐνδόξῳ περιβολῇ , ἢ συγκατατήπtein τῷ νεκρῷ τὰ πολυτίμητα τῆς ἐσθῆτος ; Τί δὲ μνήματος ἐπισήμου , καὶ ταφῆς πολυτε-λοῦς , καὶ δαπάνης ἀκερδοῦς ὠφελος ; Δέον εἰς τὰ κατὰ τὸν βίον ἀνάγκαι χρῆσασθαι ( 52 ) τοὺς περιοῦσι . Τοιαῦτα ἐροῦσι καὶ σὲ τῆς βαρύτητος ἀμυνόμενοι , καὶ τοὺς διαδεξαμένους τὰ σὰ χαριζόμενοι . Προλαβὼν οὖν , σεαυτὸν ἐνταφίασον . Καλὸν ἐντάφιον ἡ εὐσέβεια . Πάντα περιβαλλόμενος ( 53 ) ἀπέλθε · οἰκείων κόσμον τὸν πλοῦτονποίησαι · ἔχε αὐτὸν μετὰ σεαυτοῦ . Πείσθητι καλῷ συμβούλῳ , τῷ ἀγαπήσαντί σε Χριστῷ , τῷ δι᾽ ἡμᾶς πτωχεύσαντι , ἵνα ἡμεῖς τῇ ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν · τῷ δόντι ἑαυτὸν λύτρον ὑπὲρ ἡμῶν . Ἡ ὡς σοφῷ τὸ συμφέρον ἡμῖν συνορώντι πεισθῶμεν , ἢ ὡς ἀγαστόνους ἡμᾶς ἀνασχύμεθα , ἢ ὡς εὐεργέτην ἡμῶν ἀμειψώμεθα . Πάντως δὲ ποιήσωμεν τὰ διατεταγμένα ἡμῖν , ἵνα κληρονόμοι γενώμεθα τῆς αἰωνίου ζωῆς τῆς ἐν αὐτῷ τῷ Χριστῷ · ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἔτι ( 49 ) ζάω , καί ἀπολαύω ὁ ἐμαυτοῦ . ὁ θάνατος χάρις , οὐ σύ . εἰμί γάρ εἰμί ἀθάνατος , οὐ ἄν μιμνήσκω ὁ ἐντολή . Μή πλανάω · θεός οὐ μυκτηρίζω . νεκρός εἰς θυσιαστήριον οὐ ἀνάγω · ζάω προσφέρω ὁ θυσία . ὁ ἐκ ὁ περίσσευμα προσφέρω ἀπρόδεκτος . σύ δέ ὅς μετά πᾶς ὁ ζωή περισσεύω , οὗτος προσφέρω ὁ εὐεργέτης . εἰμί οὐ τολμάω ἐκ ὁ λείψανον ὁ τράπεζα δεξιόομαι ὁ ἔνδοξος , πῶς οὖν τολμάω ὁ θεός ἐκ ὁ λείψανον ἐξιλεόω ; ὁράω ὁ τέλος ὁ φιλοχρηματία , ὁ πλούσιος , καί παύω ἐμπαθής πρός ὁ χρῆμα διάκειμαι . ὅσος φιλοπουος , εἰμί , τοσοῦτος μᾶλλον μηδείς ὑπολείπω ( 50 ) ὁ πρόσειμι σύ . Πάν σεαυτουποιεω , πᾶς ἐπικομίζω , μή καταλείπω ἀλλότριος ὁ πλοῦτος . τάχα δέ σύ οὐδέ περιστέλλω ( 51 ) ὁ οἰκέτης ὁ τελευταῖος κόσμος , ἀλλά ἀφοσιόω ὁ ταφή , ὁ κληρονόμος λοιπός προσχωρέω κατά ὁ εὔνοια . ἤ ποῦ καί καταφλισφησους σύ τότε · Ἀπειροχαλία , φημί , καλλωπίζω νεκρός , καί πολυτελής ἐκκομίζω ὁ οὐκέτι αἰσθάνομαι . τις δέ οὐ ἀγαθός ὁ περίειμι κοσμέω ὁ πολυτελής καί ἔνδοξος περιβολή , ἢ συγκατατήπtein ὁ νεκρός ὁ πολυτίμητος ὁ ἐσθής ; Τι δέ μνῆμα ἐπίσημος , καί ταφή πολυτελής , καί δαπάνη ἀκερδής ὠφελής ; δέος εἰς ὁ κατά ὁ βίος ἀνάγκη χράω ( 52 ) ὁ περίειμι . τοιοῦτος λέγω καί σύ ὁ βαρύτης ἀμύνω , καί ὁ διαδέχομαι ὁ σός χαρίζομαι . προλαμβάνω οὖν , σεαυτοῦ ἐνταφιάζω . Καλός ἐντάφιον ὁ εὐσέβεια . Πάν περιβάλλω ( 53 ) ἀπέρχομαι · οἰκεῖος κόσμος ὁ πλουτονποιαομαι · ἔχω αὐτός μετά σεαυτοῦ . πείθω καλός σύμβουλος , ὁ ἀγαπάω σύ Χριστός , ὁ διά ἐγώ πτωχεύω , ἵνα ἐγώ ὁ ἐκεῖνος πτωχεία πλουτέω · ὁ δίδωμι ἑαυτοῦ λύτρον ὑπέρ ἐγώ . ὁ ὡς σοφός ὁ συμφέρω ἐγώ συνοράω πείθω , ἢ ὡς ἀγάστονος ἐγώ ἀνέχω , ἢ ὡς εὐεργέτης ἐγώ ἀμείβω . πάντως δέ ποιέω ὁ διατάσσω ἐγώ , ἵνα κληρονόμος γίγνομαι ὁ αἰώνιος ζωή ὁ ἐν αὐτός ὁ Χριστός · ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .