basilius-theology.homilia-exhortatoria-ad-sanctum-baptisma pg031_0226.1
A πράττων , καὶ διὰ τοῦ νόμου παραβάσεως ἀτιμάζων αὐτόν , ἐξ ὧν μάλιστα προσκρούεις , ἐκ τούτων ἐλπίζεις τὴν οἰκειότητα ; Ὥρα μὴ ἐπ’ ἐλπίδι τῆς ἀπο-λυτρώσεως , πλήθος κακῶν σεαυτῷ συλλέξαιμεν , τὴν μὲν ἁμαρτίαν συναθροίσῃς ( 93 ) , τῆς δὲ συγχωρήσεως ἀποτύχῃς . Θεὸς οὐ μυκτηρίζεται . Μὴ ἐμπορεύου ( 94 ) τὴν χάριν . Μὴ εἴπης · Καλὸς μὲν ὁ νόμος , ἀλλ’ ἡδίων ἡ ἁμαρτία . Ἡδονὴ δαιμονίων ἐστι τοῦ διαβόλου πρὸς ἀπώλειαν ἕλκων . Ἡδονὴ μήτηρ τῆς ἁμαρτίας ( 95 ) · ἡ δὲ ἁμαρτία τὸ κέντρον ἐστι τοῦ θανάτου . Ἡδονὴ τροφὸς τοῦ αἰωνίου σκώληκος , ἡ πρὸς καιρὸν μὲν καταλαίνειν τὸν ἀπολαύνοντα , ὑστερον δὲ πικρότερας χολῆς ποιεῖται ( 96 ) τὰς ἀναδόσεις . Οὐδὲν ἄλλο βοᾷ ἡ ὑστέρησις τὰ ταῦτα · βασιλευσάτω ἐν ἐμοὶ πρῶτον ἡ ἁμαρτία , εἶτα βασιλεύσει ποτὲ καὶ ὁ Κύριος . Παρα-στήσω μου τὰ μέλη ὅπλα ἀδικίας τῇ ἀνομίᾳ · εἶτα παραστήσω ποτὲ καὶ ὅπλα δικαιοσύνης αὐτῷ τῷ Θεῷ . Οὕτω καὶ Κάϊν ( 97 ) προσέφερε τὰς θυσίας · τὰ πρῶτα τῇ ἀπολαύσει τῆς ἑαυτοῦ , τὰ δεύτερα τῷ κτίσαντι καὶ δωρησάμενῳ Θεῷ . Ὅτε δυνατὸς εἶ ἐν ἔργοις , τὴν νεότητα σου ταῖς ἁμαρτίαις προσαναλίσκεις . Ὅτε ἀποκλῆν τὰ ὀργάνα , τότε προσάγεις αὐτὰ τῷ Θεῷ , ὅτε εἰς οὐδὲν αὐτοῖς ἐστι χρήσασθαι , ἀλλ’ ἀνάγκη κεῖσθαι διὰ τὸν ἐκ τοῦ χρόνου μαρασμὸν παραλυ-θέντος ( 98 ) τοῦ τόνου . Ἡ ἐν γῆρᾳ σωφροσύνη οὐ σω-φροσύνη , ἀλλ’ ἀχολασίας ἀδυναμία . Νεκρὸς οὐ στε-φανοῦται · οὐδὲς δίκαιος δι’ ἀδυναμίαν κακοῦ . Ἓως ἐστι σοι δύναμις , λόγῳ κράτει τῆς ἁμαρτίας . Τοῦτο γὰρ ἐστὶν ἀρετή · Ἐκκλίσαι ἀπὸ κακοῦ , καὶ ποιῆσαι ἀγαθόν . Ἡ δὲ ἀργία τῆς πονηρίας οὔτε ἐπαίνων αὐτῇ καθ’ ἑαυτήν , οὔτε χολάσεως ἀξιοῦται . Ἐὰν δι’ ἡλι-κίαν παύσῃ τῆς ἁμαρτίας , τῆς ἀσθενείας ἡ χάρις . Ἐπαινῶμεν δὲ τοὺς κατὰ προαίρεσιν ἀγαθούς , οὐ τοὺς ἀπὸ τινὸς ἀνάγκης ἐξεργουμένους . Τίς δέ σοι καὶ τὸν ὅρον τῆς ζωῆς ἐπηξῆς ; τίς σοι τὴν προθεσμίαν τοῦ γήρως ὥρισεν ; τίς οὕτως ἀξιόπιστος παρὰ σοι τῶν μελλόντων ἐγγυητής ; Οὐχ ὁρᾷς νήπια ἀρπαζό-μενα ( 99 ) , τοὺς ἐν ἡλικίᾳ ἀπαγομένους ; Οὐχ ἔχει μίαν προθεσμίαν ὁ βίος . Τί ἀναμένεις πυρετοῦ σοι δώρον γενέσθαι τὸ βάπτισμα ; ὅτε οὐδὲ φθέγξασθαι δυνήσῃ τὰ σωτήρια ῥήματα , τάχα δὲ οὐδὲ ἀκούσῃς καθαρώς ἐπιτραπῆναι , αὐτῇ τῇ κεφαλῇ ἐνοικούσης τῆς νόσου · οὐ χεῖρας ἄρει εἰς οὐρανόν , οὐχ ἐπὶ πόδας διαναστῆναι , οὐ κλίνει γόνυ εἰς τὴν προσκύνησιν , οὐ διδαχθῆναι χρήσιμος , οὐχ ὁμολογήσαι ἀφαλῶς , οὐχὶ συνθέσθαι Θεῷ , οὐχ ἀπολέσθαι τῷ ἐχθρῷ , τάχα δὲ οὐδὲ συντεῶς ἐπακολουθῆσαι μυσταγωγοῦ-μενος , ἀμφίβολος ὢν τοῖς παρούσιν , ἄρα ( 1 ) ἤθου
Lemmas: A πράσσω , καί διά ὁ νόμος παράβασις ἀτιμάζω αὐτός , ἐκ ὅς μάλιστα προσκρούω , ἐκ οὗτος ἐλπίζω ὁ οἰκειότης ; Ὥρα μή ἐπί ἐλπίς ὁ ἀπολυτρόω , πλήθος κακός σεαυτοῦ συλλέγω , ὁ μέν ἁμαρτία συναθροίζω ( 93 ) , ὁ δέ συγχώρησις ἀποτυγχάνω . θεός οὐ μυκτηρίζω . Μή ἐμπορεύομαι ( 94 ) ὁ χάρις . Μή λέγω · Καλός μέν ὁ νόμος , ἀλλά ἡδύς ὁ ἁμαρτία . Ἡδονή δαιμόνιος εἰμί ὁ διάβολος πρός ἀπώλεια ἕλκω . Ἡδονή μήτηρ ὁ ἁμαρτία ( 95 ) · ὁ δέ ἁμαρτία ὁ κέντρον εἰμί ὁ θάνατος . Ἡδονή τροφός ὁ αἰώνιος σκώληξ , ὁ πρός καιρός μέν καταλαινεος ὁ ἀπολαύω , ὕστερος δέ πικρός χολή ποιέω ( 96 ) ὁ ἀνάδοσις . οὐδείς ἄλλος βοάω ὁ ὑστέρησις ὁ οὗτος · βασιλεύω ἐν ἐγώ πρῶτος ὁ ἁμαρτία , εἶτα βασιλεύω ποτέ καί ὁ κύριος . παρίστημι ἐγώ ὁ μέλος ὅπλον ἀδικία ὁ ἀνομία · εἶτα παρίστημι ποτέ καί ὅπλον δικαιοσύνη αὐτός ὁ θεός . οὕτως καί Κάϊν ( 97 ) προσφέρω ὁ θυσία · ὁ πρῶτος ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἑαυτοῦ , ὁ δεύτερος ὁ κτίζω καί δωρέω θεός . Ὅτε δυνατός εἰμί ἐν ἔργον , ὁ νεότης σύ ὁ ἁμαρτία προσαναλίσκω . ὅτε ἀποκλῆν ὁ ὄργανον , τότε προσάγω αὐτός ὁ θεός , ὅτε εἰς οὐδείς αὐτός εἰμί χράω , ἀλλά ἀνάγκη κεῖμαι διά ὁ ἐκ ὁ χρόνος μαρασμός παραλύω ( 98 ) ὁ τόνος . ὁ ἐν γῆρας σωφροσύνη οὐ σωφροσύνη , ἀλλά αχολασιος ἀδυναμία . νεκρός οὐ στεφανόω · οὐδή δίκαιος διά ἀδυναμία κακός . Ἕως εἰμί σύ δύναμις , λόγος κράτος ὁ ἁμαρτία . οὗτος γάρ εἰμί ἀρετή · εκκλισος ἀπό κακός , καί ποιέω ἀγαθός . ὁ δέ ἀργία ὁ πονηρία οὔτε ἔπαινος αὐτός κατά ἑαυτοῦ , οὔτε κόλασις ἀξιόω . ἐάν διά ἡλικία παύω ὁ ἁμαρτία , ὁ ἀσθένεια ὁ χάρις . ἐπαινέω δέ ὁ κατά προαίρεσις ἀγαθός , οὐ ὁ ἀπό τις ἀνάγκη ἐξέργω . Τῖς δέ σύ καί ὁ ὅρος ὁ ζωή πήγνυμι ; τίς σύ ὁ προθεσμία ὁ γῆρας ὁρίζω ; τίς οὕτως ἀξιόπιστος παρά σύ ὁ μέλλω ἐγγυητής ; οὐ ορώ νήπιος ἀρπάζω ( 99 ) , ὁ ἐν ἡλικία ἀπάγω ; οὐχ ἔχω εἷς προθεσμία ὁ βίος . τις ἀναμένω πυρετός σύ δῶρον γίγνομαι ὁ βάπτισμα ; ὅτε οὐδέ φθέγγομαι δύναμαι ὁ σωτήριος ῥῆμα , τάχα δέ οὐδέ ἀκούω καθαρός ἐπιτρέπω , αὐτός ὁ κεφαλή ἐνοικέω ὁ νόσος · οὐ χείρ ἀείρω εἰς οὐρανός , οὐ ἐπί πόδι διανίσταμαι , οὐ κλίνω γόνυ εἰς ὁ προσκύνησις , οὐ διδάσκω χρήσιμος , οὐ ὁμολογέω ἀφαλός , οὐ συντίθημι θεός , οὐ ἀπόλλυμι ὁ ἐχθρός , τάχα δέ οὐδέ συντεῶς ἐπακολουθέω μυσταγωγέω , ἀμφίβολος εἰμί ὁ πάρειμι , ἄρα ( 1 ) αἴθω