basilius-theology.homilia-dicta-tempore-famis-et-siccitatis pg031_0168.2
6 . Τί δὲ πάλιν ὁ τῆς ἐρήμου λαός , ὡ Μωϋσῆς ἐπεστράτευσε ; πῶς ὁκονομηθῆ τὸν βίον ἐν ἑτεσι τεσσαράκοντα ; Οὐκ ἦν ἐκεῖ σπείρων ἄνηρ , οὐ βοὺς ἕλκων ἄροτρον , οὐχ ἄλως , οὐ ληνός , οὐ ταμεῖον · καὶ τὴν τροφὴν εἶχον ἀσπόρων καὶ ἀνῆροτον , καὶ τὰς πηγὰς ἐχορήγει πέτρα , οὐ πρότερον οὔσας , ἀλλ’ ἐκραγείσας ἐπὶ τῆς χρείας . Ἀφίημι τὰ καθ’ ἕκαστον ἀπαριθμεῖσθαι τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας , ἃ πολλάκις ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων πατρικῶς ἐνεδείξατο . Σὺ δὲ χαριεῖς ἐπὶ ὀλίγον ἐπὶ τῆς συμφορᾶς , ὡς ὁ γενναῖος Ἰὼβ , καὶ μὴ περιτραπῆς ἐκ τοῦ κλύδωνος , μηδὲν ἀποδάλως ὧν φέρεις ἀγώγιμων τῆς ἀρετῆς . Ἄς βαρύτιμον ἐνθῆκην τὴν εὐχαριστίαν διάσωσον ἐπὶ τῆς ψυχῆς , καὶ λήψῃ καὶ σὺ τῆς εὐχαριστίας τὰ διπλάσιονα τῆς τρυφῆς ( 1 ) . Μνημόνευε τῆς ἀποστολικῆς βόσεως · Ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε . Πένθες εἰ ; Ἄλλον ἔχεις πάντως πενιέστερον . Σοὶ δέκα ἡμέρων τὰ σιτία , ἐκείνῳ μία . Ἄς καλῶς καὶ εὐγνώμων τὸ σὸν περιττὸν ἐπανιᾶσωσον πρὸς τὸν ἐνδεῖ . Μὴ ὀκνήσης ἐκ τοῦ ὀλίγου δοῦναι · μὴ προτιμῆς τὸ σὸν συμφέρον ἐκ τοῦ κοινοῦ κινδύνου . Κἄν ( 2 ) εἰς ἕνα ἄρτον περιστεῖ ἡ τροφή , ἐπιστῆ δὲ ταῖς θύραις ὁ ζητῶν , προκόμισον ἐκ τοῦ ταμείου τὸν ἕνα , καὶ ἐπιθεὶς ταῖς χερσὶ πρὸς οὐρανὸν ἀνατείνας , εἰπὲ λόγῳ ἐλεεινὸν ὁμοῦ καὶ εὐγνώμονα · Εἰς ἄρτος , ὦν δρᾶς , Κύριε , καὶ ὁ κίνδυνος προφανής , ἀλλ’ ἐγὼ τὴν σὴν ἐντολὴν ἐμοῦ προτιμῶ , καὶ ἐκ τοῦ ὀλίγου δίδωμι τῷ λιμώττοντι ἀδελφῷ · ὅς δὲ καὶ σὺ τῷ κινδυνεύοντι δούλῳ . Οἶδά σου τὴν ἀγαθότητα , θαρρῶ καὶ τῇ δυναμεί · οὐχ ὑπερθέσεαι εἰς χρόνον τὰς χάριτας , ἀλλὰ σχεδανύνεις , ὅταν θέλῃς , τὰς δωρεάς . Κἄν οὕτως εἴπῃς καὶ πράξῃς , ὧν δίδως ἐκ τῆς στενώσεως ἄρτον , σπέρμα γίνεται γεωργίας , πολὺχων ἀπογεννῶν τὸν καρπὸν , ἀρράδων τῆς τροφῆς , ἐλέου πρόξεινος ( 3 ) . Εἴπε καὶ
Lemmas: 6 . τις δέ πάλιν ὁ ὁ ἐρῆμος λαός , ὅς Μωϋσῆς ἐπιστρατεύω ; πῶς οἰκονομέω ὁ βίος ἐν ἔτος τεσσαράκοντα ; οὐ εἰμί ἐκεῖ σπείρω ἀνήρ , οὐ βοῦς ἕλκω ἄροτρον , οὐ ἅλως , οὐ ληνός , οὐ ταμεῖον · καί ὁ τροφή ἔχω ἄσπορος καί ἀνήροτος , καί ὁ πηγή χορηγέω πέτρα , οὐ πρότερος εἰμί , ἀλλά ἐκρήγνυμι ἐπί ὁ χρεία . ἀφίημι ὁ κατά ἕκαστος ἀπαριθμέω ὁ ὁ θεός πρόνοια , ὅς πολλάκις ἐπί ὁ ἄνθρωπος πατρικός ἐνδείκνυμι . σύ δέ χαρίζομαι ἐπί ὀλίγος ἐπί ὁ συμφορά , ὡς ὁ γενναῖος Ἰώβ , καί μή περιτρέπω ἐκ ὁ κλύδων , μηδείς ἀποδάλως ὅς φέρω αγώγιμος ὁ ἀρετή . ἄς βαρύτιμος ἐνθήκη ὁ εὐχαριστία διασῴζω ἐπί ὁ ψυχή , καί λαμβάνω καί σύ ὁ εὐχαριστία ὁ διπλάσιος ὁ τρυφή ( 1 ) . μνημονεύω ὁ ἀποστολικός βόσις · ἐν πᾶς εὐχαριστέω . Πένθος εἰμί ; ἄλλος ἔχω πάντως πενιέστερον . σοί δέκα ἥμερος ὁ σιτίον , ἐκεῖνος εἷς . ἄς καλός καί εὐγνώμων ὁ σός περισσός ἐπανισόω πρός ὁ ἐνδέω . Μή ὀκνέω ἐκ ὁ ὀλίγος δίδωμι · μή προτιμέω ὁ σός συμφέρω ἐκ ὁ κοινός κίνδυνος . κἀν ( 2 ) εἰς εἷς ἄρτος περιίστημι ὁ τροφή , ἐφίστημι δέ ὁ θύρα ὁ ζητέω , προκομίζω ἐκ ὁ ταμεῖον ὁ εἷς , καί ἐπιτίθημι ὁ χείρ πρός οὐρανός ἀνατείνω , λέγω λόγος ἐλεεινός ὁμοῦ καί εὐγνώμων · εἰς ἄρτος , ὅς δράω , κύριος , καί ὁ κίνδυνος προφανής , ἀλλά ἐγώ ὁ σός ἐντολή ἐγώ προτιμάω , καί ἐκ ὁ ὀλίγος δίδωμι ὁ λιμώσσω ἀδελφός · ὅς δέ καί σύ ὁ κινδυνεύω δοῦλος . οἶδα σύ ὁ ἀγαθότης , θαρσέω καί ὁ δύναμις · οὐ ὑπερτίθημι εἰς χρόνος ὁ χάρις , ἀλλά σχεδανυνεος , ὅταν ἐθέλω , ὁ δωρεά . κἀν οὕτως λέγω καί πράσσω , ὅς δίδωμι ἐκ ὁ στένωσις ἄρτος , σπέρμα γίγνομαι γεωργία , πολυχοω ἀπογεννάω ὁ καρπός , ἀρράς ὁ τροφή , ἔλεος Πρόξενος ( 3 ) . εἶπον καί