basilius-theology.homilia-dicta-tempore-famis-et-siccitatis pg031_0170.1
A ἄρους κινήσαι τῆς φύσεως · ἄφασθαι μὲν ἀνθρώπων ( 9 ) τῶν ὁμοφύλων σωμάτων , μητέρα δὲ παιδὸς , ὃν ἐκ τῆς γαστρὸς προήγαγε , πάλιν τῇ γαστρὶ κακῶς ὑποδέξασθαι . Καὶ τοῦτο τὸ δράμα Ἰουδαϊκὴ τερατολόγησεν ἱστορία , ἣν Ἰώσηπος ἡμῖν ὁ σπουδαῖος συνεγράψατο , ὅτε τὰ δεινὰ πᾶθῃ τοὺς Ἱεροσολυμίτας κατέλαβε , τῆς εἰς τὸν Κύριον δυσσεβείας ἐνδίκους τιμωρίας τινύν τας ( 10 ) . Ὁρᾷς καὶ αὐτὸν τὸν ἡμέτερον Θεὸν τὰ μὲν ἄλλα τῶν παθῶν πολλάκις παρατρέχοντα , ἐπὶ δὲ τοῖς πεινῶσι συμπαθῶς σπλαγχνιζόμενον · Σπλαγχνιζό μαι γάρ , φησίν , ἐπὶ τὸν ὄχλον . Διὸ καὶ ἐν τῇ τελευτᾷ κρίσει , ἔνθα προσκαλεῖται τοὺς δικαίους ὁ Κύριος , τὴν πρώτην τάξιν ὁ μεταδοτικὸς ἐπῆχε · ὁ τροφεὺς πρωτοστάτης ( 11 ) τῶν τιμωμένων · ὁ δὲ ἄρτον χορηγήσας πρὸ πάντων καλεῖται · ὁ χρηστὸς καὶ εὐμετάδοτος πρὸ τῶν ἄλλων δικαίων τῇ ζωῇ παραπέμπεται . Ὁ ἀκοινῶντος καὶ φειδωλὸς ( 12 ) πρὸ πάντων ἀμαρτωλῶν τῷ πυρὶ παραδίδοται . Ἐπὶ τὴν μητέρα σε τῶν ἐντολῶν ὁ καιρὸς καλεῖ · καὶ σφῶρα μερίμνησον , ἵνα σε μὴ παρέλθῃ ὁ τῆς πανηγύρεως καὶ τῶν συναλλαγμάτων καιρός . Ῥεῖ γὰρ ὁ χρόνος , καὶ οὐκ ἐκδέχεται τὸν βραδύνοντα · ἐπεῖγονται αἱ ἡμέραι , τὸν ὀκνηρὸν παρατρέχουσι ( 13 ) . Καὶ ὡς οὐκ ἔστι ρεῦμα ποταμοῦ σῆσαι , εἰ μὴ τις , κατὰ τὴν πρώτην ἔντευξιν καὶ προσβολὴν ἀνελόμενος , εἰς δέον τῷ ὕδατι χρήσαιο · οὕτως οὐδὲ τὸν χρόνον ταῖς ἀναγκαίαις περιόδους ἐλανθόνεν ἐπιχειρεῖν , οὐδὲ παρελθόντα ἀναλῦσαι ( 14 ) εἰς τὸ κατόπιν , εἰ μὴ τις προσάγοντος λάβοιτο . Καὶ διὰ τοῦτο τὴν ἐντολὴν ὡς φεύγουσαν κάτασχε καὶ ἐπιτέλεσον , καὶ λαβόνμενος πανταχόθεν ἐν ταῖς ἀγαλαῖς περιβράχει . Ἀδὸ ὀλίγα , καὶ πολλὰ κτῆσαι · λύσον τὴν πρωτότυπον ἁμαρτίαν ( 15 ) τῇ τῆς τροφῆς μεταδόσει . Ὡς γὰρ Ἀδὰμ , κακῶς φαγὼν , τὴν ἁμαρτίαν παρέπεμψεν , οὕτως ἐξαλείψωμεν ἡμεῖς τὴν ἐπίβουλον βρώσιν , ἐὰν χρείαν ἀδελφοῦ καὶ λιμὸν θεραπεύσωμεν .
Lemmas: A ἄρους κινέω ὁ φύσις · ἁφάω μέν ἄνθρωπος ( 9 ) ὁ ὁμόφυλος σῶμα , μήτηρ δέ παῖς , ὅς ἐκ ὁ γαστήρ προάγω , πάλιν ὁ γαστήρ κακῶς ὑποδέχομαι . καί οὗτος ὁ δράμα Ἰουδαϊκός τερατολογώ ἱστορία , ὅς Ἰώσηπος ἐγώ ὁ σπουδαῖος συγγράφω , ὅτε ὁ δεινός πάσχω ὁ Ἱεροσολυμίτης καταλαμβάνω , ὁ εἰς ὁ κύριος δυσσέβεια ἔνδικος τιμωρία τίνω ες ( 10 ) . Όρας καί αὐτός ὁ ἡμέτερος θεός ὁ μέν ἄλλος ὁ πάθος πολλάκις παρατρέχω , ἐπί δέ ὁ πεινάω συμπαθής σπλαγχνίζω · Σπλαγχνιζό μής γάρ , φημί , ἐπί ὁ ὄχλος . Διὸ καί ἐν ὁ τελευτάω κρίσις , ἔνθα προσκαλέω ὁ δίκαιος ὁ κύριος , ὁ πρῶτος τάξις ὁ μεταδοτικός ἐπάγω · ὁ τροφεύς πρωτοστάτης ( 11 ) ὁ τιμάω · ὁ δέ ἄρτος χορηγέω πρό πᾶς καλέω · ὁ χρηστός καί εὐμετάδοτος πρό ὁ ἄλλος δίκαιος ὁ ζωή παραπέμπω . ὁ ἀκοινῶντος καί φειδωλός ( 12 ) πρό πᾶς ἁμαρτωλός ὁ πῦρ παραδίδωμι . ἐπί ὁ μήτηρ σύ ὁ ἐντολή ὁ καιρός καλέω · καί σφῶρα μεριμνάω , ἵνα σύ μή παρέρχομαι ὁ ὁ πανήγυρις καί ὁ συνάλλαγμα καιρός . ῥέω γάρ ὁ χρόνος , καί οὐ ἐκδέχομαι ὁ βραδύνω · ἐπείγω ὁ ἡμέρα , ὁ ὀκνηρός παρατρέχω ( 13 ) . καί ὡς οὐ εἰμί ῥεῦμα ποταμός σέω , εἰμί μή τις , κατά ὁ πρῶτος ἔντευξις καί προσβολή ἀναιρέω , εἰς δέω ὁ ὕδωρ χράω · οὕτως οὐδέ ὁ χρόνος ὁ ἀναγκαῖος περίοδος λανθάνω ἐπιχειρέω , οὐδέ παρέρχομαι ἀναλύω ( 14 ) εἰς ὁ κατόπιν , εἰμί μή τις προσάγω λαμβάνω . καί διά οὗτος ὁ ἐντολή ὡς φεύγω κατάσχω καί ἐπιτελέω , καί λαμβάνω πανταχόθεν ἐν ὁ ἀγαλαῖς περιβραχυς . Ἀδὸ ὀλίγος , καί πολύς κτάομαι · λύω ὁ πρωτότυπος ἁμαρτία ( 15 ) ὁ ὁ τροφή μετάδοσις . ὡς γάρ Ἀδάμ , κακῶς ἐσθίω , ὁ ἁμαρτία παραπέμπω , οὕτως ἐξαλείφω ἐγώ ὁ ἐπίβουλος βρῶσις , ἐάν χρεία ἀδελφός καί λιμός θεραπεύω .