basilius-theology.homilia-dicta-in-lacisis pg031_0741.1
κατ-ασθη , ἀλλ' ἐποίησεν οὐρανόν , σκέπην αὐτοφυῆ κτίσας , ὑπεστόρεσε τὴν γῆν , ἰσχυρὸν ἕδαφος τοῖς ποσὶ προετοιμάσας τοῖς τοῦ ἀνθρώπου . Θαλλεῖν αὐτὴν ἐποίησε βοτανῶν καὶ καρπῶν παντοίας φορας . Πάντα εὐτρεπὲ τῷ ἀνθρώπῳ · τὰ ὑποζύγια εὐτρεπίσθη κατὰ ἀγέλας · ἐκτίσθη ἡ κτίσις . Τὰ μὲν σύννομα παρεσκευάσθη · τὰ δὲ ἄγρια πρὸς γυμνασίαν τοῦ σώματος . Τὰ μὲν πόνῳ κτίζεται , ἵνα φιλητὰ γένηται · τὰ δὲ ἐτοίμως παρόντα , ἵνα αὐτόθεν τῇ κτίσει ὑπηρετῆται . Εἶδεν , ὅτι αὐτομάτως ἡ γῆ τὸν καρπὸν αὐτῷ παρεσκεύασε . Πᾶσα ἡ κτίσις ἐξεδέχετο τοὺς ἀπολαύοντας , καὶ εἰς ἑστίασιν παρήρχεὁ ἄνθρωπος . Εἶδεν , ὅτι οὐκ ἠρκεσθη ὁ φιλάνθρωπος Θεὸς τῇ τῆς γῆς ἀπολαύσει · ἀλλ' ἐξείρετον ἐνδείτημα , τὸ ἴδιον ἐγκαλλώπισμα , τὸν ἄνθρωπον ἐαυτοῦ βουλόμενος , ἐκεῖ κατέστησεν ἐν τῷ παραδείσω ( 23 ) . Ἐπονηρεύσατο ὁ διάβολος ὁρῶν πολλὴν ἀπόλαυσιν περιφέρουσαν τῷ ἀνθρώπῳ , ἀγγέλους παιδαγωγούς παρεδρεύοντας αὐτῷ · Θεὸν ὁμόφλωσον γενόμενον ( 24 ) τοῖς ἀνθρώποις . διαλεγόμενον ἀπὸ ἰδίας φωνῆς , πανταχόθεν τὸν παῖδα τὸν νήπιον παιδεύονμεν , ἵνα εἰς Θεοῦ ὁμοιότητα ἀναδράχῃ · ἐπειδὴ κατέμαθε τὸν ἄνθρωπον , ἐπειδὴ εἶδεν , ὅτι τὸ μικρὸν τοῦτο ζῷον πρὸς τὴν τῶν ἀγγέλων ὁμοτιμίαν ὁ Κύριος προεκαλεῖτο · διὰ τῆς ἀρετῆς ἀνάγων αὐτόν , καὶ διὰ σωφροσύνης τῶν κατὰ τὸν βίον ἐπὶ τὴν τελείωσιν τῆς ψυχῆς . Ἐως γὰρ μόνος ( 25 ) ἦν ὁ ἄνθρωπος , οὐκ εἶχε λαβὴν ὁ διάβολος , ἐπεὶ δὲ ἐκτίσθη ἡ γυνή , ἀπαλὸν ζῷον , ἀναγκαῖος τοῦ Δημιουργοῦ τὴν ἀπαλότητα ψυχικὴν ἐμποιήσαστος , ἵνα ὑπὸ τοῦ φιλανθρώπου εὐμαρῶς τραφῇ τὰ νήπια . Εἰ γὰρ αὐστηρὰ ἦν ἡ γυνή , οὐκ ἂν ἀποκαλύψανον τὸ νήπιον τοῖς στήθεσιν ἐνγκαλλίζετο · οὐκ ἂν τῆς ἰδίας τροφῆς ἡμέλει , τὸν δὲ μαζὸν ἐπέγειν πρὸς ὠφέλειαν τοῦ ὑπομαζίου παιδίου . Νῦν μέντοι μητέρων εὐπλάγχνυται τὴν ὕπνον πολλάκις τῶν βλεφάρων ἀποδιώκουσιν , ἐπειδὴν μικρὸν παρευνοηληθὶ τὸ νήπιον . Ἵνα τοίνυν ἐκτρέφεται νήπιον , ἀπαλὴ ἡ ψυχὴ γυναικεία παρτχθη , ἀπαλὴ καὶ φιλανθρωπος . Τῷ οὖν ἀπαλῷ καὶ τῷ ( 26 ) εἰκτικῷ προσχών ὁ διάβολος , τὴν εὐκολίαν τὴν πρὸς ἀρετήν , εὐκολίαν εἰς κακίαν ἐποίησατο . Τοῦτο οὖν ἐστιν ἴδιον τὸ κακὸν τοῦ διαβόλου , ὁ φόβος · φόβος ὁ ἐκλαληθήναι · μὴ δυνάμενος , ὁ ἰατρείαν οὐκ ἐπιδεχόμενος . Ὁ κεφαλὴν ἀλγῶν λέγει τῷ ἰατρῷ
Lemmas: κατοικέω , ἀλλά ποιέω οὐρανός , σκέπη αὐτοφυής κτίζω , ὑποστορέννυμι ὁ γῆ , ἰσχυρός ἔδαφος ὁ πούς προετοιμάζω ὁ ὁ ἄνθρωπος . Θάλλω αὐτός ποιέω βοτάνη καί καρπός παντοῖος φορά . Πάν εὐτρεπής ὁ ἄνθρωπος · ὁ ὑποζύγιον εὐτρεπίζω κατά ἀγέλη · κτίζω ὁ κτίσις . Τά μέν σύννομος παρασκευάζω · ὁ δέ ἄγριος πρός γυμνασία ὁ σῶμα . Τά μέν πόνος κτίζω , ἵνα φιλητός γίγνομαι · ὁ δέ ἑτοῖμος πάρειμι , ἵνα αὐτόθεν ὁ κτίσις ὑπηρετέω . εἶδον , ὅτι αὐτόματος ὁ γῆ ὁ καρπός αὐτός παρασκευάζω . πᾶσα ὁ κτίσις ἐκδέχομαι ὁ ἀπολαύω , καί εἰς ἑστίασις παρέρχομαι ἄνθρωπος . εἶδον , ὅτι οὐ ἀρκέω ὁ φιλάνθρωπος θεός ὁ ὁ γῆ ἀπόλαυσις · ἀλλά ἐξείρω ἐνδείτημα , ὁ ἴδιος ἐγκαλλώπισμα , ὁ ἄνθρωπος ἑαυτοῦ βούλομαι , ἐκεῖ καθίστημι ἐν ὁ παράδεισος ( 23 ) . πονηρεύομαι ὁ διάβολος ὁράω πολύς ἀπόλαυσις περιφέρω ὁ ἄνθρωπος , ἄγγελος παιδαγωγός παρεδρεύω αὐτός · θεός ὁμόφλωσον γίγνομαι ( 24 ) ὁ ἄνθρωπος . διαλέγω ἀπό ἴδιος φωνή , πανταχόθεν ὁ παῖς ὁ νήπιος παιδεύω , ἵνα εἰς θεός ὁμοιότης ἀνατρέχω · ἐπεί καταμανθάνω ὁ ἄνθρωπος , ἐπεί ὁράω , ὅτι ὁ μικρός οὗτος ζῷον πρός ὁ ὁ ἄγγελος ὁμοτιμία ὁ κύριος προκαλέω · διά ὁ ἀρετή ἀνάγω αὐτός , καί διά σωφροσύνη Τοί κατά ὁ βίος ἐπί ὁ τελείωσις ὁ ψυχή . Ἠώς γάρ μόνος ( 25 ) εἰμί ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἔχω λαβή ὁ διάβολος , ἐπεί δέ κτίζω ὁ γυνή , ἁπαλός ζῷον , ἀναγκαῖος ὁ Δημιουργός ὁ ἁπαλότης ψυχικός ἐμποιέω , ἵνα ὑπό ὁ φιλάνθρωπος εὐμαρής τρέφω ὁ νήπιος . εἰμί γάρ αὐστηρός εἰμί ὁ γυνή , οὐ ἄν ἀποκαλύπτω ὁ νήπιος ὁ στῆθος ενγκαλλιζετος · οὐ ἄν ὁ ἴδιος τροφή ἀμελέω , ὁ δέ μαστός ἐπιγίγνομαι πρός ὠφέλεια ὁ υπομάζιος παιδίον . Νῦν μέντοι μήτηρ ευπλαγχνυος ὁ ὕπνος πολλάκις ὁ βλέφαρον ἀποδιώκω , ἐπειδή μικρός παρευνοηληθὶ ὁ νήπιος . ἵνα τοίνυν ἐκτρέφω νήπιος , ἁπαλός ὁ ψυχή γυναικεῖος παρατάσσω , ἁπαλός καί φιλάνθρωπος . ὁ οὖν ἁπαλός καί ὁ ( 26 ) κτίζω προέχω ὁ διάβολος , ὁ εὐκολία ὁ πρός ἀρετή , εὐκολία εἰς κακία ποιέω . οὗτος οὖν εἰμί ἴδιος ὁ κακός ὁ διάβολος , ὁ φόβος · φόβος ὁ ἐκλαλέω · μή δύναμαι , ὁ ἰατρεία οὐ ἐπιδέχομαι . ὁ κεφαλή ἀλγέω λέγω ὁ ἰατρός