basilius-theology.homilia-dicta-in-lacisis pg031_0736.1
δε δτι . « Ἔστι τις ἐν ἡμῖν φιλόδοξος , καὶ οὐ θυμικὸς . Φιλόδοξος εἰ ; σὲ βλέπεις λεία . Θυμικὸς εἰ ; « Καὶ ἀνδρὶ θυμικῷ μὴ συναλλίζου . » Εἶδες πῶς ἐν βραχυλογίᾳ ἡ διόρθωσις τῶν ἁμαρτημάτων δίδεται , ἐὰν μὴ ἄρα τὰ μὲν ὦτα χρουώμεθα διὰ τῆς φωνῆς , ἐὰν δὲ τὴν καρδίαν τὴν ἔννοιαν τῶν λαλουμένων οὐ παραπέπτηκαμεν . Ἄλλ' ἐξέταζε μέν , ποῦ τὸ ἐμὸν ἀνεγνώσθη ; Τὰ περὶ τῶν θυμικῶν ἐπίγνωθι , ὁ θυμικὸς . Εἰπέ · Τοῦτο ἐμὸν τὸ πάθος · γνωρίζω τὸ ἀρρώστημά μου · λάβε τὴν θεραπείαν . Ἐὰν παραστῇς τῷ ἰατρῷ , καὶ ἴδῃς τὴν πολυτελείαν τῶν φαρμάκων ἐν ταῖς πολυπύγοις ἀποκειμένην δέλτοις , περισοχήσεις τί οἰκείον ἀπόκειται τῷ σῷ πάθει . Οὐχ ὁ τὸν πόδα προσπαίσας ἐπιζητεῖ τὸ τοῦ ὀφθαλμοῖ ἴαμα · ἀλλ' ὁ τὸν ὀφθαλμὸν κεκαχωμένον ἔχων ζητεῖ τὸ οἰκεῖον τῷ πάθει βοήθημα . Οὕτως ἕκαστος ἐκ τῆς Γραφῆς λαμβανέτω τὰ συγγενῆ τῷ ἰδίῳ πάθει . Θυμικὸς εἰ ; κατάστειλον τὸν θυμόν ( 98 ) . « Θυμικὸς γάρ , φησίν , ἀνὴρ οὐκ εὐσχήμων . » Μάθε παρὰ τῆς Γραφῆς . Κάτοπτρον γενέσθω τοῦ προσώπου τοῦ σοῦ ἡ Γραφή . Ἔκει μάθε . Ἐπειδὴ ὁ ἀσεβὴς λογισμὸς σκοτώσας οὐκ ἐὰ λογισάσθαι σε ἡλίκων ( 99 ) ἁμάρτημά ἐστιν ὁ θυμὸς , ἡ Γραφὴ σοι λέγει : « Οὐκ εὐσχήμων ἀνὴρ θυμικός . » Πῶς ἀσχήμων εἰ θυμικός ; Ἀποτίθεσαι τὸ σχῆμα τὸ ἀνθρώπινον , θηρίου σχῆμα μεταλαμβάνεις . Ἐννόησον τὸν θυμούμενον . Ἐπέξεσεν αὐτῷ ὁ θυμὸς , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑπελλάγησαν · οὐκ εἰσὶν οἱ αὐτοὶ ὀφθαλμοί , πῦρ βλέπει , ἀνέβρασεν αὐτῷ τὸ αἷμα , περιέμει τὴν καρδίαν , περιέδραμε τοὺς χυτῶνας τῶν ὀφθαλμῶν , ἐγένετο ὀφαιμὸς ἐγχυρῶν τῷ πάθει , ἡλλώσεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς . « Ἀνὴρ θυμικὸς οὐκ εὐσχήμων . » Ἐὰν ἴδῃς τὸν θυμούμενον τοὺς ὀδόντας παραθῶντα , ἐνθυμήθητι , ὅτι συὶ ὁμοίων ὁ τοιοῦτος , τὸν ἐνδον θυμὸν διὰ τῆς τῶν ὀδόντων παραστίψεως ὑπεφαίνων . Ἐὰν ἴδῃς τὸν θυμούμενον ἀφρίζοντα · ἐὰν ἴδῃς ἄσχημα φθεγγόμενον ἐν τῇ καρδίᾳ · ἐὰν ἴδῃς τὸν θυμούμενον πατρὸς μὲν ἐπιλανθανόμενον , παιδὸς δὲ ἀγνοοῦντα σῶμα , διὰ πάντων ἀφειδῶς χωροῦντα , ἵνα πληροφόρησῃ αὐτοῦ τὴν ὁρμήν , βλέπειν τὴν ἀσχήμοσύνην τοῦ πράγματος . Ἐν ἀλλοτρίῳ κακῷ σεαυτὸν θεραπεύσον , ἵνα μὴ τὴν ἐκείνου ἀσχήμοσύνην καὶ αὐτὸς λάβῃς . « Ἄνθρω θυμικὸς οὐκ εὐσχήμων . » Καὶ , « Ἄνδρὶ θυμικῷ μὴ συναλλίζου . » Κακὸν πρᾶγμα κυνὶ συνδεδεῖσθαι , καὶ διηνεκῶς ὑλακῆς ἀπολαύειν . « Ἄνθρω θυμικὸς οὐκ εὐσχήμων . »
Lemmas: δέ δ . « εἰμί τις ἐν ἐγώ φιλόδοξος , καί οὐ θυμικός . Φιλόδοξος εἰμί ; σύ βλέπω λεία . θυμικός εἰμί ; « καί ἀνήρ θυμικός μή συναλίζω . » εἶδον πῶς ἐν βραχυλογία ὁ διόρθωσις ὁ ἁμάρτημα δίδωμι , ἐάν μή ἄρα ὁ μέν ἄτη χρουω διά ὁ φωνή , ἐάν δέ ὁ καρδία ὁ ἔννοια ὁ λαλέω οὐ παραπέτομαι . ἄλλος ἐξετάζω μέν , ποῦ ὁ ἐμός ἀναγιγνώσκω ; Τά περί ὁ θυμικός ἐπιγιγνώσκω , ὁ θυμικός . ἐπές · Τοῦτης ἐμός ὁ πάθος · γνωρίζω ὁ ἀρρώστημα ἐγώ · λαμβάνω ὁ θεραπεία . ἐάν παρίστημι ὁ ἰατρός , καί ἰδέω ὁ πολυτέλεια ὁ Φάρμακος ἐν ὁ πολυπύγοις ἀπόκειμαι δέλτος , περισοχήσεις τίς οἰκέω ἀπόκειμαι ὁ σός πάθος . οὐχ ὁ ὁ πόδας προσπαίω ἐπιζητέω ὁ ὁ ὀφθαλμός ἴαμα · ἀλλά ὁ ὁ ὀφθαλμός χόω ἔχω ζητέω ὁ οἰκεῖος ὁ πάθος βοήθημα . οὕτως ἕκαστος ἐκ ὁ Γραφής λαμβάνω ὁ συγγενής ὁ ἴδιος πάθος . θυμικός εἰμί ; καταστέλλω ὁ θυμός ( 98 ) . « θυμικός γάρ , φημί , ἀνήρ οὐ εὐσχήμων . » Μαθέ παρά ὁ Γραφής . κάτοπτρον γίγνομαι ὁ πρόσωπον ὁ σός ὁ Γραφή . ἐκεῖ μαθαίνω . Ἐπειδή ὁ ἀσεβής λογισμός σκοτόω οὐ ἐάω λογίζομαι σύ ἡλίκος ( 99 ) ἁμάρτημα εἰμί ὁ θυμός , ὁ Γραφή σύ λέγω : « οὐ εὐσχήμων ἀνήρ θυμικός . » Πῶς ἀσχήμων εἰμί θυμικός ; ἀποτίθημι ὁ σχῆμα ὁ ἀνθρώπινος , θηρίο σχῆμα μεταλαμβάνω . ἐννοέω ὁ θυμόω . Ἐπέξεσεν αὐτός ὁ θυμός , καί ὁ ὀφθαλμός ὑπολήγω · οὐ εἰμί ὁ αὐτός ὀφθαλμός , πῦρ βλέπω , ἀναβράζω αὐτός ὁ αἷμα , περιεμεω ὁ καρδία , περιτρέχω ὁ χιτών ὁ ὀφθαλμός , γίνομαι ὀφαιμὸς εγχυροος ὁ πάθος , ἁλίσκομαι αὐτός ὁ ὀφθαλμός . « ἀνήρ θυμικός οὐ εὐσχήμων . » ἐάν ἰδέω ὁ θυμόω ὁ ὀδούς παρατίθημι , ἐνθυμέομαι , ὅτι ὗς ὅμοιος ὁ τοιοῦτος , ὁ ἐνδίδωμι θυμός διά ὁ ὁ ὀδούς παραστίψεως ὑποφαίνω . ἐάν ἰδέω ὁ θυμόω ἀφρίζω · ἐάν ἰδέω ἄσχημος φθέγγομαι ἐν ὁ καρδία · ἐάν ἰδέω ὁ θυμόω πατήρ μέν ἐπιλανθάνομαι , παῖς δέ ἀγνοέω σῶμα , διά πᾶς ἀφειδής χωρέω , ἵνα πληροφόρηση αὐτός ὁ ὁρμή , βλέπω ὁ ἀσχημοσύνη ὁ πρᾶγμα . ἐν ἀλλότριος κακός σεαυτοῦ θεραπεύω , ἵνα μή ὁ ἐκεῖνος ἀσχημοσύνη καί αὐτός λαμβάνω . « ἄνθρω θυμικός οὐ εὐσχήμων . » καί , « ἀνήρ θυμικός μή συναλίζω . » Κακός πρᾶγμα κύων συνδέω , καί διηνεκής ὑλακή ἀπολαύω . « ἄνθρω θυμικός οὐ εὐσχήμων . »