basilius-theology.homilia-de-spiritu-sancto-sp pg031_0732.1
κατὰ τὸ Πνεῦμα προσηγιορία καὶ ὁμοιώσει ( 86 ) . Ἐπεὶ δὲ Θεοῦ τοῦ ἀγαθοῦ χάριτι , τῇ μνήμῃ τῶν τοῦ μονογενοῦς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος ῥημάτων , καὶ τῶν ἁγίων αὐτοῦ εὐαγγελιστῶν τε καὶ ἀποστόλων καὶ προφητῶν , αὐτάρχως ἡμῖν σαφηνισάντων τὸν περὶ τοῦ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ βαπτίσματος λόγον , ἐπαιδεύθηνμεν , ὅτι τὸ μὲν ἐν τῷ πυρὶ βάπτισμα ἐλεγκτικὸν μὲν ἐστὶ πάσης κακίας , δεκτικὸν δὲ τῆς κατὰ Χριστὸν δικαιοσύνης , μῖσος μὲν ἐμποιοῦν τῆς κακίας , ἐπιθυμίαν δὲ τῆς ἀρετῆς · διὰ δὲ τῆς πίστεως ὑπὸ τοῦ αἵματος τοῦ Χριστοῦ ἐκαθαρίσθηνμεν ἀπὸ πάσης ἁμαρτίας , ἐν δὲ τῷ ὕδατι βαπτισθέντες εἰς τὸν θάνατον τοῦ Κυρίου , ὡςπερ ἔγραψαν ὁμολογίαν κατεθέμεθα · νεκρωθῆναι μὲν τῇ ἁμαρτίᾳ καὶ τῷ κόσμῳ , ἐζωοποιηθῆναι δὲ τῇ δικαιοσύνῃ , καὶ οὕτως ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ ἁγίου Πνεύματος βαπτισθέντες , ἀνωθὲν ἐγεννήθηνμεν · γεννηθέντες δὲ καὶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Υἱοῦ βαπτισθέντες , τὸν Χριστὸν ἐνδυσάμεθα · ἐνδυσάμενοι δὲ τὸν καινὸν ἄνθρωπον , τὸν κατὰ Θεὸν κτισθέντα , ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Πατρὸς ἐβαπτίσθηνμεν καὶ τέκνα Θεοῦ ἀπηγορεύθηνμεν . Χρεια οὖν λοιπὸν τρέφεσθαι ἡμᾶς τροφῇ ζωῆς αἰωνίου , ἣντινα παρέδωκεν ἡμῖν πάλιν ὁ αὐτὸς μονογενὴς Υἱὸς τοῦ ζῶντος Θεοῦ , εἰπών · « Οὐκ ἐπ’ ἄρτῳ μόνῳ ζήσεται ἄνθρωπος , ἀλλ’ ἐπὶ παντὶ ῥήματι ἐκπορευομένῳ διὰ στόματος Θεοῦ . » Καὶ πῶς τοῦτο γένηται , ἐδίδαξεν ἐν τῷ εἰπῆναι · « Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν , ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με Πατρός · » καὶ πάλιν · « Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν . » Πρὸς βεβαίωσιν τῶν ἐπιφερομένων καὶ πληροφορίαν τῶν ἀκούοντων , ἐς δευτέρου τοῦτο προθεῖς , φησίν , ὅτι « Ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα , οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς . Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἔχει ζωὴν αἰώνιον , κἀγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ . Ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστὶ βρῶσις · καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστὶ πόσις . Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἐν ἐμοὶ μένει , κἀγὼ ἐν αὐτῷ . » Καὶ μετ’ ὀλίγα γέγραπται · « Πολλοὶ οὖν , ἀκούσαντες τὸν λόγον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ , εἶπον · Σκληρὸς ἐστιν ὁ λόγος οὗτος . Τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν ; Εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ , ὅτι γογγύζουσι περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ , εἶπεν αὐτοῖς · Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει ; Ἐὰν οὖν ἴδητε τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον ; Τὸ Πνεῦμα ἐστὶ τὸ ζωοποιοῦν · ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν . Τὰ ῥήματα μου πνεῦμά ἐστι καὶ ζωὴ ἐστιν . Ἀλλ’ εἰσὶ τινες ἐξ ὑμῶν , οἱ οὐ πιστεύοντες . Ἦδει γὰρ ὁ Ἰησοῦς ἐξ ἀρχῆς , τίνες εἰσὶν οἱ πιστεύοντες , καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς αὐτόν . Καὶ ἔλεγεν · Διὰ τοῦτο εἶρηκα ὑμῖν , ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρὸς με , ἐὰν μὴ ἤ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ Πατρὸς μου . » Καὶ πρὸς τῷ τέλει · « Λαβὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἄρτον , καὶ εὐχαριστήσας , ἔκλασε , καὶ ἔδωκεν
Lemmas: κατά ὁ πνεῦμα προσηγορία καί ὁμοίωσις ( 86 ) . ἐπεί δέ θεός ὁ ἀγαθός χάρις , ὁ μνήμη ὁ ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός ὁ ζάω ῥῆμα , καί ὁ ἅγιος αὐτός εὐαγγελιστής τε καί ἀπόστολος καί προφήτης , αὔταρχος ἐγώ σαφηνίζω ὁ περί ὁ κατά ὁ Εὐαγγέλιος ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός βάπτισμα λόγος , παιδεύω , ὅτι ὁ μέν ἐν ὁ πῦρ βάπτισμα ἐλεγκτικός μέν εἰμί πᾶς κακία , δεκτικός δέ ὁ κατά Χριστός δικαιοσύνη , μῖσος μέν ἐμποιέω ὁ κακία , ἐπιθυμία δέ ὁ ἀρετή · διά δέ ὁ πίστη ὑπό ὁ αἷμα ὁ Χριστός καθαρίζω ἀπό πᾶς ἁμαρτία , ἐν δέ ὁ ὕδωρ βαπτίζω εἰς ὁ θάνατος ὁ κύριος , ὡς γράφω ὁμολογία κατατίθημι · νεκρόω μέν ὁ ἁμαρτία καί ὁ κόσμος , ζωοποιέω δέ ὁ δικαιοσύνη , καί οὕτως ἐν ὁ ὄνομα ὁ ἅγιος πνεῦμα βαπτίζω , ἄνωθεν γεννάω · γεννάω δέ καί ἐν ὁ ὄνομα ὁ υἱός βαπτίζω , ὁ Χριστός ἐνδύω · ἐνδύω δέ ὁ καινός ἄνθρωπος , ὁ κατά θεός κτίζω , ἐν ὁ ὄνομα ὁ Πατρός βαπτίζω καί τέκνον θεός ἀπαγορεύω . χρεία οὖν λοιπός τρέφω ἐγώ τροφή ζωή αἰώνιος , ὅστις παραδίδωμι ἐγώ πάλιν ὁ αὐτός μονογενής υἱός ὁ ζάω θεός , λέγω · « οὐ ἐπί ἄρτος μόνος ζάω ἄνθρωπος , ἀλλά ἐπί πᾶς ῥῆμα ἐκπορεύω διά στόμα θεός . » καί πῶς οὗτος γίγνομαι , διδάσκω ἐν ὁ εἶπον · « ἐμός βρῶμα εἰμί , ἵνα ποιέω ὁ θέλημα ὁ πέμπω ἐγώ Πατρός · » καί πάλιν · « ἀμήν ἀμήν λέγω σύ . » πρός βεβαίωσις ὁ ἐπιφέρω καί πληροφορία ὁ ἀκούω , εἰς δεύτερος οὗτος προτίθημι , φημί , ὅτι « ἐάν μή ἐσθίω ὁ σάρκα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , καί πίνω αὐτός ὁ αἷμα , οὐ ἔχω ζωή ἐν ἑαυτοῦ . ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρκα , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἔχω ζωή αἰώνιος , ἐγώ ἀνίστημι αὐτός ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . ὁ γάρ σάρξ ἐγώ ἀληθῶς εἰμί βρῶσις · καί ὁ αἷμα ἐγώ ἀληθῶς εἰμί πόσις . ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρκα , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἐν ἐγώ μένω , ἐγώ ἐν αὐτός . » καί μετά ὀλίγος γράφω · « πολλός οὖν , ἀκούω ὁ λόγος ὁ μαθητής αὐτός , λέγω · σκληρός εἰμί ὁ λόγος οὗτος . Τῖς δύναμαι αὐτός ἀκούω ; εἰδώς δέ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτοῦ , ὅτι γογγύζω περί οὗτος ὁ μαθητής αὐτός , λέγω αὐτός · οὗτος σύ σκανδαλίζω ; ἄν οὖν ὁράω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ἀναβαίνω ὅπου εἰμί ὁ πρότερος ; Τέ πνεῦμα εἰμί ὁ ζωοποιέω · ὁ σάρξ οὐ ὠφελέω οὐδείς . Τά ῥῆμα ἐγώ πνεῦμα εἰμί καί ζωή εἰμί . ἀλλά εἰμί τις ἐκ σύ , ὁ οὐ πιστεύω . οἶδα γάρ ὁ Ἰησοῦς ἐκ ἀρχή , τίς εἰμί ὁ πιστεύω , καί τίς εἰμί ὁ παραδίδωμι αὐτός . καί λέγω · Ζεύς οὗτος λέγω σύ , ὅτι οὐδείς δύναμαι ἔρχομαι πρός ἐγώ , ἐάν μή ἤ δίδωμι αὐτός ἐκ ὁ Πατρός ἐγώ . » καί πρός ὁ τέλος · « λαμβάνω οὖν ὁ Ἰησοῦς ἄρτος , καί εὐχαριστέω , κλάω , καί δίδωμι