ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
basilius-theology.homilia-adversus-eos-qui-irascuntur pg031_0192.46
ἐνεργοῦντος , ἄλλῳ χαλεπαίνων αὐτός ; Καὶ ποιεῖς τὸ
Lemmas: ἐνεργέω , ἄλλος χαλεπαίνω αὐτός ; καί ποιέω ὁ
basilius-theology.homilia-adversus-eos-qui-irascuntur pg031_0193.1
τῶν κινδύν · οἱ τοὺς λίθους δάκνοντες , τοὺς βάλλοντας δὲ οὐ προσσαπτόμενοι . Ὁ ἐνεργούμενος ἐλεεινός · ὁ δὲ ἐνεργῶν μισητός . Ἐκεῖ τὸν θυμὸν μετέθηκε ἐπὶ τὸν ἀνθρωποκτόνον , τὸν τοῦ ψεύδους πατέρα , τὸν ἑργάτην τῆς ἁμαρτίας · τῷ δὲ ἀδελφῷ καὶ συμπαθῆσον , ὅτι , ἐὰν ἐπιμείνῃ τῇ ἁμαρτίᾳ , μετὰ τοῦ διαβόλου παραταῖ ἀλωσὶν τῷ αἰωνίῳ πυρί . Ὡσπερ δὲ τὰ ἀνάστα διάφορα θυμοῦ καὶ ὀργῆς , οὕτω καὶ τὰ ὑπ’ αὐτῶν σημαινόμενα πλεῖστον ἀλλήλων διαφέρει . Ἔστι γὰρ θυμὸς μὲν οἷον ἐξαφὴς τις καὶ ἀναθυμιάσις ὀξεία τοῦ πάθους · ὀργὴ δὲ ἔμμονος λύπη καὶ ὀρμὴ διαρχῆς πρὸς τὴν τῶν ἐδικηκότων ἀντίδοσιν , ὥσπερ ὀργώσης τῆς ψυχῆς πρὸς τὴν δίκαιαν . Εἰδέναι οὖν χρή , ὅτι κατ’ ἀμφοτέρας τὰς διαθέσεις πλημμελοῦσιν οἱ ἀνθρώποι · ἢ μανικῶς καὶ ἐμπλήκτως κατὰ τῶν παρεσυνόντων ( 31 ) κινούμενοι , ἢ δολερῶς καὶ ἐπιβούλως τοὺς λυπήσαντας ἐνδεεύνοντες · ἄπερ ἀμφοτέρα φυλακτέον ἡμῖν .
Lemmas: ὁ κινδύν · ὁ ὁ λίθος δάκνω , ὁ βάλλω δέ οὐ προσάπτω . ὁ ἐνεργέω ἐλεεινός · ὁ δέ ἐνεργέω μισητός . ἐκεῖ ὁ θυμός μετατίθημι ἐπί ὁ ἀνθρωποκτόνος , ὁ ὁ ψεῦδος πατέρας , ὁ ἐργάτης ὁ ἁμαρτία · ὁ δέ ἀδελφός καί συμπαθέω , ὅτι , ἐάν ἐπιμένω ὁ ἁμαρτία , μετά ὁ διάβολος φαράω ἀλέω ὁ αἰώνιος πῦρ . ὡς δέ ὁ ἀνίστημι διάφορος θυμός καί ὀργή , οὕτως καί ὁ ὑπό αὐτός σημαίνω πλεῖστος ἀλλήλων διαφέρω . εἰμί γάρ θυμός μέν οἷος ἐξαφή τις καί ἀναθυμίασις ὀξύς ὁ πάθος · ὀργή δέ ἔμμονος λύπη καί ὁρμή διάρχω πρός ὁ ὁ δικέω ἀντίδοσις , ὥσπερ ὀργάω ὁ ψυχή πρός ὁ Δίκαιος . οἶδα οὖν χράω , ὅτι κατά ἀμφότερος ὁ διάθεσις πλημμελέω ὁ ἄνθρωπος · ἢ μανικός καί ἔμπληκτος κατά ὁ παρεσυνόντων ( 31 ) κινέω , ἢ δολερός καί ἐπίβουλος ὁ λυπέω ἐνδεύω · ὅς ἀμφότερος φυλάσσω ἐγώ .
basilius-theology.homilia-adversus-eos-qui-irascuntur pg031_0193.2
7 . Πῶς ἄν οὖν μὴ κινεῖτο πρὸς ἂ μὴ δεῖ τὸ πάθος ; Πῶς ; Εἰ προπαιδευθείς ( 32 ) τὴν ταπεινοφροσύνην , ἣν ὁ Κύριος καὶ λόγῳ διέταξαι , καὶ ἔργῳ ὑπέδειξε · νῦν μὲν λέγων · Ὁ θέλων ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος ἔστω πάντων ἔσχατος · νῦν δὲ πρᾶως καὶ ἀκινήτως τοῦ τύπτοντος ἀνέχόμενος . Ὁ γὰρ οὐρανοῦ καὶ γῆς ποιητὴς καὶ δεσπότης , ὁ παρὰ πίσης τῆς νοητῆς καὶ αἰσθητῆς κτίσεως προσκυνούμενος , ὁ Φέρων τὰ σύμπαντα τῷ ῥήματι τῆς δυνάμεως ( 33 ) αὐτοῦ , οὐχὶ ζῶντα ἐπεμψεν αὐτὴν εἰς τὸν ἄβυν , τῆς γῆς ὑποβλητέας τῷ δυσσεβεί , ἀλλὰ νοῦθετεῖ καὶ διδάσκει · Εἰ κακῶς ἐλάλησα , μαρτυρήσατε περὶ τοῦ κακοῦ · εἰ δὲ καλῶς , τί με δέρεις ; Ἐγὼ γὰρ ἐθούης πάντων ἔσχατος εἶναι κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου , πότε ἄναγκασθῆς ὡς παρὰ τὴν αἰξίαν καθυβρίζομενος ( 34 ) ; Ὅταν σε παιδίον νήπιον λοιδορήσῃ , γέλως ἄρορμὴν ποιή τὰ λοιδορήματα · καὶ ὅταν ὑπὸ φρενιτίδος ἐξεστηκότος τὴν διάνοιαν φθέγγεσθαι ῥήματα ἀτιμίας , ἐλεεινὸν τῇ γῇ μᾶλλον ἢ μέσους ἄξιος . Οὐ τοίνυν τὰ ῥήματα πέφυκε τὰς λύπας κινεῖν , ἀλλ’ ἡ κατὰ τοῦ λοιδορῶντος ἡμᾶς ὑπεροψία , καὶ ἡ ἑκάστου περὶ ἑαυτὸν φαντασία . Ὥστε ἂν ἀφέλῃς τῆς ἑαυτοῦ ( 35 ) διανοίας τούτων ἑκάτερον , ψῆφος ἐστὶν ἄλλως διακινεῖς τῶν τὰ φερόμενα . Παῦσαι οὖν ἀπὸ ὀργῆς , καὶ ἐγκατάλιπε θυμῷ , ἵνα φύγῃς τῆς ὀργῆς τὴν πείραν , τῆς Ἀποκαλυπτομένης ἀπ’ οὐρανοῦ ἐπὶ πᾶσαν ἀσεβείαν καὶ ἀδικίαν ἀνθρώπων . Ἐὰν γὰρ λογισμῷ σώφρονι ἐκτεμεῖν δυνήσῃ τὴν πικρὰν ῥίζαν τοῦ θυμοῦ , πολλὰ τῶν παθῶν τῇ ἀρχῇ ταύτῃ συναναλήψεις . Καὶ γὰρ τὸ δολερὸν καὶ ὑποπτον , καὶ ἄπιστον καὶ κακόρθες , καὶ ἐπίβουλον καὶ θρασύ , καὶ πᾶν τῶν τοιούτων
Lemmas: 7 . πῶς ἄν οὖν μή κινώ πρός ὅς μή δέω ὁ πάθος ; Πῶς ; εἰμί προπαιδεύω ( 32 ) ὁ ταπεινοφροσύνη , ὅς ὁ κύριος καί λόγος διατάσσω , καί ἔργον ὑποδείκνυμι · νῦν μέν λέγω · ὁ ἐθέλω ἐν σύ ἔρχομαι πρῶτος εἰμί πᾶς ἔσχατος · νῦν δέ πρᾶος καί ἀκίνητος ὁ τύπτω ἀνέχω . ὁ γάρ οὐρανός καί γῆ ποιητής καί δεσπότης , ὁ παρά πισεύς ὁ νοητός καί αἰσθητός κτίσις προσκυνέω , ὁ Φέρων ὁ σύμπας ὁ ῥῆμα ὁ δύναμις ( 33 ) αὐτός , οὐ ζάω πέμπω αὐτός εἰς ὁ ἄβυν , ὁ γῆ ὑποβλητέος ὁ δυσσεβής , ἀλλά νουθετέω καί διδάσκω · εἰμί κακῶς λαλέω , μαρτυρέω περί ὁ κακός · εἰμί δέ καλός , τίς ἐγώ δέρω ; ἐγώ γάρ θοῦς πᾶς ἔσχατος ἔρχομαι κατά ὁ ἐντολή ὁ κύριος , πότε ἀναγκάζω ὡς παρά ὁ αἰξίας καθυβρίζω ( 34 ) ; ὅταν σύ παιδίον νήπιος λοιδορέω , γέλως ἄρορμὴν ποιέω ὁ λοιδόρημα · καί ὅταν ὑπό φρενιτίδος ἐξίστημι ὁ διάνοια φθέγγομαι ῥῆμα ἀτιμία , ἐλεεινός ὁ γῆ μᾶλλον ἢ μέσος ἄξιος . οὐ τοίνυν ὁ ῥῆμα φύω ὁ λύπη κινέω , ἀλλά ὁ κατά ὁ λοιδορέω ἐγώ ὑπεροψία , καί ὁ ἕκαστος περί ἑαυτοῦ φαντασία . Ὥστος εἄν ἀφαιρέω ὁ ἑαυτοῦ ( 35 ) διάνοια οὗτος ἑκάτερος , ψῆφος εἰμί ἄλλως διακινώ ὁ ὁ φέρω . παύω οὖν ἀπό ὀργή , καί ἐγκαταλείπω θυμός , ἵνα φεύγω ὁ ὀργή ὁ πεῖρα , ὁ ἀποκαλύπτω ἀπό οὐρανός ἐπί πᾶς ἀσέβεια καί ἀδικία ἄνθρωπος . ἐάν γάρ λογισμός σώφρων ἐκτέμνω δύναμαι ὁ πικρός ῥίζα ὁ θυμός , πολύς ὁ πάθος ὁ ἀρχή οὗτος συναναλαμβάνω . καί γάρ ὁ δολερός καί ὕποπτος , καί ἄπιστος καί κακόρθες , καί ἐπίβουλος καί θρασύς , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος