basilius-theology.epistulae 262
Καλῶς ἐποίησας ἐπιστείλας ἡμῖν , ἔδειξας γὰρ οὐ μικρὸν τὸν καρπὸν τῆς ἀγάπης · καὶ συνεχῶς ποίει τοῦτο . μὴ μέντοι νομίσῃς ἀπολογίας σοι δεῖν , ὅταν ἡμῖν ἐπιστέλλῃς . γνωρίζομεν γὰρ ἑαυτούς , καὶ οἴδαμεν , ὅτι παντὶ ἀνθρώπῳ πρὸς πάντας ὁμοτιμίας ἰσότης ἐστὶ κατὰ τὴν φύσιν , ὑπεροχαὶ δὲ ἐν ἡμῖν οὐ κατὰ γένος , οὐδὲ κατὰ περιουσίαν χρημάτων , οὐδὲ κατὰ τὴν τοῦ σώματος κατασκευήν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ὑπεροχὴν τοῦ φόβου τοῦ πρὸς τὸν Θεόν . ὥστε τί κωλύει σε πλεῖον φοβούμενον τὸν Δεσπότην , μείζονα ἡμῶν εἶναι κατʼ αὐτὸ τοῦτο ; συνεχῶς οὖν ἡμῖν ἐπίστελλε , καὶ γνώριζε πῶς ἡ περὶ σὲ ἀδελφότης , καὶ τίνες τῶν τῆς ἐκκλησίας τῆς καθʼ ὑμᾶς ὑγιαίνουσιν , ἵνα εἰδῶμεν οἷς χρὴ γράφειν , καὶ τίσιν ἐπαναπαύεσθαι . ἐπεὶ δὲ ἀκούω τινὰς εἶναι τοὺς τὸ εὐθὲς περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου δόγμα ἐν διαστρόφοις ὑπολήψεσι παραχαράσσοντας , παρακαλῶ αὐτοὺς διὰ τῆς σῆς ἀγάπης ἀποσχέσθαι τῆς ἀτόπου ἐκείνης ἐννοίας , ἣν ἔχειν τινὲς ἡμῖν καταγγέλλονται , ὡς αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς σάρκα τραπέντος , καὶ οὐχὶ προσλαβόντος διὰ τῆς ἁγίας Μαρίας τὸ τοῦ Ἀδὰμ φύραμα , ἀλλʼ αὐτοῦ τῇ οἰκείᾳ θεότητι εἰς τὴν ὑλικὴν φύσιν μεταβληθέντος . Τοῦτο δὲ τὸ ἄτοπον ἐλέγξαι καὶ πάνυ ῥᾴδιον . ἀλλʼ ἐπειδὴ αὐτόθεν ἔχει τὸ ἐναργὲς ἡ βλασφημία , νομίζω τῷ φοβουμένῳ τὸν Κύριον ἀρκεῖν καὶ μόνην τὴν ὑπόμνησιν . εἰ γὰρ ἐτράπη , καὶ ἠλλοιώθη . τοῦτο δὲ ἀπείη καὶ λέγειν καὶ ἐννοεῖν , τοῦ Θεοῦ εἰπόντος · Ἐγώ εἰμι καὶ οὐκ ἠλλοίωμαι . ἔπειτα , πῶς εἰς ἡμᾶς διέβη ἡ τῆς ἐνανθρωπήσεως ὠφέλεια , εἰ μὴ τὸ ἡμέτερον σῶμα , τῇ θεότητι συναφθέν , κρεῖττον ἐγένετο τῆς τοῦ θανάτου ἐπικρατείας ; οὐ γὰρ τραπεὶς οἰκεῖον ὑπεστήσατο σῶμα , ὅπερ παχυνθείσης αὐτῷ τῆς θεϊκῆς φύσεως ὑπέστη . πῶς δὲ ἡ ἀπερίληπτος θεότης εἰς μικροῦ σώματος ὄγκον περιεγράφη , εἴπερ ἐτράπη πᾶσα ἡ τοῦ Μονογενοῦς φύσις ; Ἀλλὰ τοῦτο μὲν οὐδένα ἡγοῦμαι νοῦν ἔχοντα καὶ τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ κεκτημένον πάσχειν τὸ ἀρρώστημα . ἐπειδὴ δὲ ἦλθεν εἰς ἐμὲ ἡ φήμη , ὅτι τινὲς τῶν μετὰ τῆς ἀγάπης σου ἐν τῇ ἀσθενείᾳ ταύτῃ τῶν λογισμῶν εἰσιν , ἀναγκαῖον ἡγησάμην , μὴ ψιλὴν ποιήσασθαι τὴν πρόσρησιν , ἀλλʼ ἔχειν τι τὴν ἐπιστολὴν ἡμῶν τοιοῦτον , ὃ δύναται καὶ οἰκοδομῆσαι τὰς ψυχὰς τῶν φοβουμένων τὸν Κύριον . ταῦτα οὖν παρακαλοῦμεν , διορθώσεως τυχεῖν ἐκκλησιαστικῆς καὶ τῆς πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς κοινωνίας ὑμᾶς ἀπέχεσθαι , εἰδότας ὅτι τὸ ἐν τούτοις ἀδιαφορεῖν τὴν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ παρρησίαν ἡμῶν ἀφαιρεῖται .
Lemmas: καλῶς ποιέω ἐπιστέλλω ἐγώ , δείκνυμι γάρ οὖον μικρός ὁ καρπός ὁ ἀγάπη · καί συνεχῶς ποιέω οὗτος . μή μέντοι νομίζω ἀπολογία σύ δήω , ὅταν ἐγώ ἐπιστέλλω . γνωρίζω γάρ ἑαυτοῦ , καί οἶδα , ὅτι πᾶς ἄνθρωπος πρός πᾶς ὁμοτιμία Ἰσότης εἰμί κατά ὁ φύσις , ὑπεροχή δέ ἐν ἐγώ οὖον κατά γένος , οὐδέ κατά περιουσία χρῆμα , οὐδέ κατά ὁ ὁ σῶμα κατασκευή , ἀλλά κατά ὁ ὑπεροχή ὁ φόβος ὁ πρός ὁ Θεός . ὥστε τίς κωλύω σύ πλείων φοβέω ὁ δεσπότης , μείζων ἐγώ εἰμί κατά αὐτός οὗτος ; συνεχῶς οὖν ἐγώ ἐπιστέλλω , καί γνωρίζω πῶς ὁ περί σύ ἀδελφότης , καί τίς ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ κατά σύ ὑγιαίνω , ἵνα οἶδα ὅς χρή γράφω , καί τίσις ἐπαναπαύω . ἐπεί δέ ἀκούω τις εἰμί ὁ ὁ εὐθύς περί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ κύριος δόγμα ἐν διάστροφος ὑπόληψις παραχαράσσω , παρακαλέω αὐτός διά ὁ σός ἀγάπη ἀπέχω ὁ ἄτοπος ἐκεῖνος ἔννοια , ὅς ἔχω τις ἐγώ καταγγέλλω , ὡς αὐτός ὁ Θεός εἰς σάρξ τρέπω , καί οὐ προσλαμβάνω διά ὁ ἅγιος Μαρία ὁ ὁ Ἀδάμ φύραμα , ἀλλά αὐτός ὁ οἰκεῖος θεότης εἰς ὁ ὑλικός φύσις μεταβάλλω . οὗτος δέ ὁ ἄτοπος ἐλέγχω καί πάνυ ῥᾴδιος . ἀλλά ἐπεί αὐτόθεν ἔχω ὁ ἐναργής ὁ βλασφημία , νομίζω ὁ φοβέω ὁ κύριος ἀρκέω καί μόνος ὁ ὑπόμνησις . εἰμί γάρ τρέπω , καί ἀλλοιόω . οὗτος δέ ἄπειμι καί λέγω καί ἐννοέω , ὁ Θεός εἶπον · ἐγώ εἰμί καί οὐ ἀλλοιόω . ἔπειτα , πῶς εἰς ἐγώ διαβαίνω ὁ ὁ ἐνανθρώπησις ὠφέλεια , εἰμί μή ὁ ἡμέτερος σῶμα , ὁ θεότης συνάπτω , ἀγαθός γίγνομαι ὁ ὁ θάνατος ἐπικράτεια ; οὖον γάρ τρέπω οἰκέω ὑφίστημι σῶμα , ὅσπερ παχύνω αὐτός ὁ θεῖος φύσις ὑφίστημι . πῶς δέ ὁ ἀπερίληπτος θεότης εἰς μικρός σῶμα ὄγκος περιγράφω , εἴπερ τρέπω πᾶς ὁ ὁ Μονογενώ φύσις ; ἀλλά οὗτος μέν οὐδείς ἡγέομαι νόος ἔχω καί ὁ φόβος ὁ Θεός κτάομαι πάσχω ὁ ἀρρώστημα . ἐπεί δέ ἔρχομαι εἰς ἐγώ ὁ φήμη , ὅτι τις ὁ μετά ὁ ἀγάπη σύ ἐν ὁ ἀσθένεια οὗτος ὁ λογισμός εἰμί , ἀναγκαῖος ἡγέομαι , μή ψιλός ποιέω ὁ πρόσρησις , ἀλλά ἔχω τίς ὁ ἐπιστολή ἐγώ τοιοῦτος , ὅς δύναμαι καί οἰκοδομέω ὁ ψυχή ὁ φοβέω ὁ κύριος . οὗτος οὖν παρακαλέω , διόρθωσις τυγχάνω ἐκκλησιαστικός καί ὁ πρός ὁ αἱρετικός κοινωνία σύ ἀπέχω , οἶδα ὅτι ὁ ἐν οὗτος ἀδιαφορέω ὁ ἐπί ὁ Χριστός παρρησία ἐγώ ἀφαιρέω .