basilius-theology.epistulae 161
Εὐλογητὸς ὁ Θεός , ὁ τοὺς καθʼ ἑκάστην γενεὰν εὐαρεστοῦντας αὐτῷ ἐκλεγόμενος , καὶ γνωρίζων τὰ σκεύη τῆς ἐκλογῆς , καὶ κεχρημένος αὐτοῖς πρὸς τὴν λειτουργίαν τῶν ἁγίων · ὁ καὶ νῦν σε φεύγοντα , ὡς αὐτὸς φῄς , οὐχ ἡμᾶς , ἀλλὰ τὴν δι’ ἡμῶν προσδοκωμένην κλῆσιν , τοῖς ἀφύκτοις δικτύοις τῆς χάριτος σαγηνεύσας , καὶ ἀγαγὼν εἰς τὰ μέσα τῆς Πισιδίας , ὥστε ἀνθρώπους ζωγρεῖν τῷ Κυρίῳ καὶ ἕλκειν ἀπὸ τοῦ βυθοῦ εἰς τὸ φῶς τοὺς ἐζωγρημένους ὑπὸ τοῦ διαβόλου εἰς τὸ ἐκείνου θέλημα . λέγε οὖν καὶ σὺ τὰ τοῦ μακαρίου Δαβίδ · Ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματός σου ; καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου , ποῦ φύγω ; τοιαῦτα γὰρ θαυματουργεῖ ὁ φιλάνθρωπος ἡμῶν Δεσπότης . ὄνοι ἀπόλλυνται , ἵνα βασιλεὺς Ἰσραὴλ γένηται . ἀλλʼ ἐκεῖνος μὲν Ἰσραηλίτης ὢν τῷ Ἰσραὴλ ἐδόθη · σὲ δὲ ἡ θρεψαμένη καὶ πρὸς τοσοῦτον ἀναβιβάσασα τῆς ἀρετῆς ὕψος οὐκ ἔχει , ἀλλὰ τὴν γείτονα ὁρᾷ τῷ ἰδίῳ κόσμῳ σεμνυνομένην . ἐπειδὴ δὲ εἷς λαὸς πάντες οἱ εἰς Χριστὸν ἠλπικότες καὶ μία Ἐκκλησία νῦν οἱ Χριστοῦ , κἂν ἐκ διαφόρων τόπων προσαγορεύηται , χαίρει καὶ ἡ πατρὶς καὶ εὐφραίνεται ταῖς τοῦ Κυρίου οἰκονομίαις , καὶ οὐχ ἡγεῖται ἕνα ἄνδρα ἐζημιῶσθαι , ἀλλὰ δι’ ἑνὸς ἐκκλησίας ὅλας προσειληφέναι . μόνον παράσχοι ὁ Κύριος καὶ παρόντας ὁρᾷν ἡμᾶς καὶ ἀπόντας ἀκούειν τὴν προκοπήν σου τὴν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ καὶ τὴν εὐταξίαν τῶν ἐκκλησιῶν . Ἀνδρίζου τοίνυν καὶ ἴσχυε , καὶ προπορεύου τοῦ λαοῦ , ὃν ἐπίστευσε τῇ δεξιᾷ σου ὁ Ὕψιστος . καὶ ὡς νοήμων κυβέρνησιν ποιησάμενος , πάσης ζάλης ἀπὸ τῶν αἱρετικῶν πνευμάτων ἐγειρομένης ὑψηλότερος γενόμενος τῇ γνώμῃ , ἀβάπτιστον τοῖς ἁλμυροῖς καὶ πικροῖς τῆς κακοδοξίας κύμασι διαφύλασσε τὴν ὁλκάδα , ἀναμένων τὴν γαλήνην , ἣν ποιήσει ὁ Κύριος , ἐπειδὰν εὑρεθῇ φωνὴ ἀξία τοῦ διαναστῆσαι αὐτὸν πρὸς τὴν ἐπιτίμησιν τῶν πνευμάτων καὶ τῆς θαλάσσης . εἰ δὲ βούλει ἡμᾶς λοιπὸν ὑπὸ τῆς μακρᾶς ἀρρωστίας ἐπειγομένους πρὸς τὴν ἀναγκαίαν ἔξοδον ἐπισκέψασθαι , μήτε καιρὸν ἀναμείνῃς , μήτε τὸ παρʼ ἡμῶν σύνθημα , εἰδὼς ὅτι πατρικοῖς σπλάγχνοις πᾶσα εὐκαιρία ἐστὶ περιπτύσσεσθαι τέκνον ἀγαπητὸν καὶ λόγου παντὸς κρείττων ἡ κατὰ ψυχὴν διάθεσις . Βάρος δὲ ὑπερβαῖνον τὴν δύναμιν μὴ ὀδύρου . εἰ μὲν γὰρ αὐτὸς ἦς ὁ μέλλων φέρειν τὸ βάσταγμα τοῦτο , οὐδὲ οὕτως ἂν ἦν βαρύ , ἀλλʼ ἀφορητὸν παντελῶς . εἰ δὲ Κύριος ὁ συνδιαφέρων , Ἐπίρριψον ἐπὶ Κύριον τὴν μέριμνάν σου , καὶ αὐτὸς ποιήσει . μόνον ἐκεῖνο παραφυλάσσειν ἐν πᾶσι παρακλήθητι , μὴ αὐτὸς τοῖς μοχθηροῖς ἔθεσι συμπεριφέρεσθαι , ἀλλὰ τὰ κακῶς προειλημμένα διὰ τῆς δεδομένης σοι παρὰ Θεοῦ σοφίας μετατιθέναι πρὸς τὸ χρήσιμον . καὶ γὰρ ἀπέστειλέ σε Χριστὸς οὐχ ἑτέροις κατακολουθεῖν , ἀλλʼ αὐτὸν καθηγεῖσθαι τῶν σωζομένων . καὶ παρακαλοῦμεν προσεύχεσθαι ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα , ἐὰν μὲν ἔτι ὦμεν ἐπὶ τῆς ζωῆς ταύτης , ἰδεῖν σε μετὰ τῆς ἐκκλησίας καταξιωθῶμεν · ἐὰν δὲ ἀπελθεῖν λοιπὸν προσταχθῶμεν , ἐκεῖ ὑμᾶς ἴδωμεν παρὰ τῷ Κυρίῳ , τὴν μὲν ὡς ἄμπελον εὐθηνοῦσαν ἐπʼ ἀγαθοῖς ἔργοις , σὲ δέ , ὡς σοφὸν γεωργὸν καὶ ἀγαθὸν δοῦλον ἐν καιρῷ διδόντα τοῖς ὁμοδούλοις τὸ σιτομέτριον , πιστοῦ καὶ φρονίμου οἰκονόμου τὸν μισθὸν κομιζόμενον . Οἱ σὺν ἡμῖν πάντες ἀσπάζονταί σου τὴν εὐλάβειαν . ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος ἐν Κυρίῳ εἴης · εὐδοκιμῶν ἐπὶ χαρίσμασι Πνεύματος καὶ σοφίας φυλαχθείης .
Lemmas: εὐλογητός ὁ Θεός , ὁ ὁ κατά ἕκαστος γενεά εὐαρεστέω αὐτός ἐκλέγω , καί γνωρίζω ὁ σκεῦος ὁ ἐκλογή , καί χράομαι αὐτός πρός ὁ λειτουργία ὁ ἅγιος · ὁ καί νῦν σύ φεύγω , ὡς αὐτός φημί , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ διά ἐγώ προσδοκάω κλῆσις , ὁ ἄφυκτος δίκτυον ὁ χάρις σαγηνεύω , καί ἄγω εἰς ὁ μέσος ὁ Πισιδία , ὥστε ἄνθρωπος ζωγρέω ὁ κύριος καί ἕλκω ἀπό ὁ βυθός εἰς ὁ φάος ὁ ζωγρέω ὑπό ὁ διάβολος εἰς ὁ ἐκεῖνος θέλημα . λέγω οὖν καί σύ ὁ ὁ μακάριος Δαβίδ · πός πορεύω ἀπό ὁ πνεῦμα σύ ; καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ , ποῦ φεύγω ; τοιοῦτος γάρ θαυμασιουργέω ὁ φιλάνθρωπος ἐγώ Δεσπότης . ὄνος ἀπόλλυμι , ἵνα βασιλεύς Ἰσραήλ γίγνομαι . ἀλλά ἐκεῖνος μέν Ἰσραηλίτης εἰμί ὁ Ἰσραήλ δίδωμι · σύ δέ ὁ τρέφω καί πρός τοσοῦτος ἀναβιβάζω ὁ ἀρετή ὕψος οὐ ἔχω , ἀλλά ὁ γείτων ὁράω ὁ ἴδιος κόσμος σεμνύνω . ἐπεί δέ εἷς λαός πᾶς ὁ εἰς Χριστός ἐλπίζω καί εἷς ἐκκλησία νῦν ὁ Χριστός , κἀν ἐκ διάφορος τόπος προσαγορεύω , χαίρω καί ὁ πατρίς καί εὐφραίνω ὁ ὁ κύριος οἰκονομία , καί οὐ ἡγέομαι εἷς ἀνήρ ζημιόω , ἀλλά διά εἷς ἐκκλησία ὅλος προσλαμβάνω . μόνος παρέχω ὁ Κύριος καί πάρειμι ὁράω ἐγώ καί ἄπειμι ἀκούω ὁ προκοπή σύ ὁ ἐν ὁ εὐαγγέλιον καί ὁ εὐταξία ὁ ἐκκλησία . ἀνδρίζω τοίνυν καί ἰσχύω , καί προπορεύω ὁ λαός , ὅς πιστεύω ὁ δεξιός σύ ὁ ὕψιστος . καί ὡς νοήμων κυβέρνησις ποιέω , πᾶς ζάλη ἀπό ὁ αἱρετικός πνεῦμα ἐγείρω ὑψηλός γίγνομαι ὁ γνώμη , ἀβάπτιστος ὁ ἁλμυρός καί πικρός ὁ κακοδοξία κῦμα διαφυλάσσω ὁ ὁλκάς , ἀναμένω ὁ γαλήνη , ὅς ποιέω ὁ Κύριος , ἐπειδάν εὑρίσκω φωνή ἄξιος ὁ διανίσταμαι αὐτός πρός ὁ ἐπιτίμησις ὁ πνεῦμα καί ὁ θάλασσα . εἰμί δέ βούλομαι ἐγώ λοιπός ὑπό ὁ μακρός ἀρρωστία ἐπείγω πρός ὁ ἀναγκαῖος ἔξοδος ἐπισκοπέω , μήτε καιρός ἀναμένω , μήτε ὁ παρά ἐγώ σύνθημα , εἰδοί ὅτι πατρικός σπλάγχνον πᾶς Εὐκαιρία εἰμί περιπτύσσω τέκνον ἀγαπητός καί λόγος πᾶς ἀγαθός ὁ κατά ψυχή διάθεσις . Βάρος δέ ὑπερβαίνω ὁ δύναμις μή ὀδύρομαι . εἰμί μέν γάρ αὐτός εἰμί ὁ μέλλω φέρω ὁ βάσταγμα οὗτος , οὐδέ οὕτως εἄν εἰμί βαρύς , ἀλλά ἀφορέω παντελῶς . εἰμί δέ Κύριος ὁ συνδιαφέρω , ἐπιρριπτέω ἐπί κύριος ὁ μέριμνα σύ , καί αὐτός ποιέω . μόνος ἐκεῖνος παραφυλάσσω ἐν πᾶς παρακαλέω , μή αὐτός ὁ μοχθηρός ἔθος συμπεριφέρω , ἀλλά ὁ κακῶς προλαμβάνω διά ὁ δίδωμι σύ παρά Θεός σοφία μετατίθημι πρός ὁ χρήσιμος . καί γάρ ἀποστέλλω σύ Χριστός οὐ ἕτερος κατακολουθέω , ἀλλά αὐτός καθηγέομαι ὁ σώζω . καί παρακαλέω προσεύχομαι ὑπέρ ἐγώ , ἵνα , ἐάν μέν ἔτι εἰμί ἐπί ὁ ζωή οὗτος , ὁράω σύ μετά ὁ ἐκκλησία καταξιόω · ἐάν δέ ἀπέρχομαι λοιπός προσστάζω , ἐκεῖ σύ ὁράω παρά ὁ κύριος , ὁ μέν ὡς ἄμπελος εὐθηνέω ἐπί ἀγαθός ἔργον , σύ δέ , ὡς σοφός γεωργός καί ἀγαθός δοῦλος ἐν καιρός δίδωμι ὁ ὁμόδουλος ὁ σιτομέτριον , πιστός καί φρόνιμος οἰκονόμος ὁ μισθός κομίζω . ὁ σύν ἐγώ πᾶς ἀσπάζομαι σύ ὁ εὐλάβεια . ῥώννυμι καί εὔθυμος ἐν κύριος εἰμί · εὐδοκιμέω ἐπί χάρισμα πνεῦμα καί σοφία φυλάσσω .