basilius-theology.epistulae 220
Μεγάλην ὁ Κύριος ἔδωκε παραμυθίαν τοῖς ἀπολιμπανομένοις τῆς κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας , τὴν διὰ τοῦ γράμματος ὁμιλίαν , ἐξ ἧς ἔστι μανθάνειν οὐ τὸν σωματικὸν χαρακτῆρα , ἀλλʼ αὐτῆς τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν . ὅθεν καὶ νῦν δεξάμενοι τὰ γράμματα τῆς εὐλαβείας ὑμῶν , ὁμοῦ τε ἐγνωρίσαμεν ὑμᾶς , καὶ τὴν περὶ ὑμᾶς ἀγάπην ταῖς καρδίαις ἡμῶν ἀνελάβομεν , οὐ δεηθέντες χρόνου μακροῦ συνήθειαν ἐμποιοῦντος ἡμῖν . ἐξ αὐτῆς γὰρ τῆς ἐναποκειμένης τοῖς γράμμασι διανοίας εἰς τὸ φίλτρον τοῦ κάλλους τῆς ψυχῆς ὑμῶν ἐξεκαύθημεν . καὶ γὰρ πρὸς τοῖς ἐπεσταλμένοις , τοιούτοις οὖσιν , ἔτι καὶ ἡ τῶν μεσιτευόντων ἀδελφῶν ἐπιτηδειότης ἐναργέστερον ἡμῖν ἐδείκνυ τὰ καθʼ ὑμᾶς . ὁ γὰρ ποθεινότατος καὶ εὐλαβέστατος συμπρεσβύτερος ἡμῶν Ἀκάκιος , πλείονα τῶν ἐπεσταλμένων διηγούμενος , καὶ ὑπʼ ὄψιν ἄγων τὴν καθημερινὴν ὑμῶν ἄθλησιν καὶ τὴν εὔτονον ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας ἔνστασιν , τοσοῦτον ἡμῖν ἐνεποίησε τὸ θαῦμα , καὶ τοσοῦτον ἤγειρε τὸν πόθον τῆς ἀπολαύσεως τῶν ἐν ὑμῖν καλῶν , ὥστε προσεύχεσθαι ἡμᾶς τῷ Κυρίῳ γενέσθαι ποτὲ καιρὸν καὶ διὰ τῆς οἰκείας πείρας γνωρίσαι τὰ καθʼ ὑμᾶς . καὶ γὰρ ἀπήγγειλεν ἡμῖν οὐ μόνον ὑμῶν τῶν τὴν λειτουργίαν τοῦ θυσιαστηρίου πεπιστευμένων τὴν ἀκρίβειαν , ἀλλὰ καὶ τοῦ δήμου παντὸς τὴν συμφωνίαν , καὶ τῶν καθηγουμένων τῆς πόλεως καὶ προπολιτευομένων αὐτῆς τὸ μεγαλοφυὲς τῶν τρόπων , καὶ τὸ γνήσιον τῆς περὶ Θεὸν διαθέσεως , ὥστε μακαρίσαι ἡμᾶς τὴν ἐκ τῶν τοιούτων συμπληρουμένην ἐκκλησίαν , καὶ εὔχεσθαι νῦν πλέον δοθῆναι ὑμῖν τὴν πνευματικὴν γαλήνην , ἵνα ἃ νῦν ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀθλήσεως ἐπεδείξασθε , τούτων ἐκ τῷ τῆς ἀνέσεως χρόνῳ κομίσησθε τὴν ἀπόλαυσιν . πέφυκε γάρ πως τὰ δυσχερῆ κατὰ τὴν πεῖραν ἡδονὴν φέρειν τοῖς ὑπομιμνησκομένοις . τὸ δὲ νῦν ἔχον παρακαλοῦμεν ὑμᾶς μὴ ἐκκακεῖν , μηδὲ ἀπαγορεύειν πρὸς τὴν συνέχειαν τῶν κακώσεων . ἐγγὺς γὰρ οἱ στέφανοι , καὶ ἐγγὺς ἡ ἀντίληψις τοῦ Κυρίου . μὴ ἐκχέητε τὰ προπεπονημένα ὑμῖν · μὴ ἀχρειώσητε τὸν κόπον τὸν διὰ πάσης τῆς οἰκουμένης βεβοημένον . ὀλιγοχρόνιοι τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων αἱ καταστάσεις · Πᾶσα σὰρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου . ἐξηράνθη ὁ χόρτος , καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσε · τὸ δὲ ῥῆμα Κυρίου μένει εἰς τὸν αἰῶνα . Τῆς διαμενούσης ἐντολῆς ἀντεχόμενοι , τῆς παρερχομένης φαντασίας καταφρονήσωμεν . πολλὰς Ἐκκλησίας ἀνώρθωσε τὸ καθʼ ὑμᾶς ὑπόδειγμα . πολύν , κατὰ τὸ λανθάνον , ἑαυτοῖς συνηγάγετε τὸν μισθόν , δι’ ὧν τοὺς ἀπειροτέρους εἰς τὸν ὅμοιον ζῆλον προσεκαλέσασθε . πλούσιος ὁ μισθαποδότης , δυνάμενος ὑμῖν ἄξια χαρίσασθαι τῶν ἀγώνων τά ἔπαθλα .
Lemmas: μέγας ὁ Κύριος δίδωμι παραμυθία ὁ ἀπολείπω ὁ κατά ὀφθαλμός συντυχία , ὁ διά ὁ γράμμα ὁμιλία , ἐκ ὅς εἰμί μανθάνω οὖον ὁ σωματικός χαρακτήρ , ἀλλά αὐτός ὁ Ψυχή ὁ διάθεσις . ὅθεν καί νῦν δέχομαι ὁ γράμμα ὁ εὐλάβεια σύ , ὁμοῦ τε γνωρίζω σύ , καί ὁ περί σύ ἀγάπη ὁ Καρδία ἐγώ ἀναλαμβάνω , οὖον δήω χρόνος μακρός συνήθεια ἐμποιέω ἐγώ . ἐκ αὐτός γάρ ὁ ἐναπόκειμαι ὁ γράμμα διάνοια εἰς ὁ φίλτρον ὁ κάλλος ὁ Ψυχή σύ ἐκκαίω . καί γάρ πρός ὁ ἐπιστέλλω , τοιοῦτος εἰμί , ἔτι καί ὁ ὁ μεσιτεύω ἀδελφός ἐπιτηδειότης ἐναργής ἐγώ δείκνυμι ὁ κατά σύ . ὁ γάρ ποθεινότατος καί εὐλαβής συμπρεσβύτερος ἐγώ Ἀκάκιος , πλείων ὁ ἐπιστέλλω διηγέομαι , καί ὑπό ὄψις ἄγω ὁ καθημέριος σύ ἄθλησις καί ὁ εὔτονος ὑπέρ ὁ εὐσέβεια ἔνστασις , τοσοῦτος ἐγώ ἐμποιέω ὁ θαῦμα , καί τοσοῦτος ἐγείρω ὁ πόθος ὁ ἀπόλαυσις ὁ ἐν σύ καλός , ὥστε προσεύχομαι ἐγώ ὁ κύριος γίγνομαι ποτέ καιρός καί διά ὁ οἰκεῖος πείρω γνωρίζω ὁ κατά σύ . καί γάρ ἀπαγγέλλω ἐγώ οὖον μόνος σύ ὁ ὁ λειτουργία ὁ θυσιαστήριον πιστεύω ὁ ἀκρίβεια , ἀλλά καί ὁ δῆμος πᾶς ὁ συμφωνία , καί ὁ καθηγέομαι ὁ πόλις καί προπολιτεύομαι αὐτός ὁ μεγαλοφυής ὁ τρόπος , καί ὁ γνήσιος ὁ περί θεός διάθεσις , ὥστε μακαρίζω ἐγώ ὁ ἐκ ὁ τοιοῦτος συμπληρόω ἐκκλησία , καί εὔχομαι νῦν πλέω δίδωμι σύ ὁ πνευματικός γαλήνη , ἵνα ὁ νῦν ἐν ὁ καιρός ὁ ἄθλησις ἐπιδείκνυμι , οὗτος ἐκ ὁ ὁ ἄνεσις χρόνος κομίζω ὁ ἀπόλαυσις . φύω γάρ πως ὁ δυσχερής κατά ὁ πείρω ἡδονά φέρω ὁ ὑπομιμνήσκω . ὁ δέ νῦν ἔχω παρακαλέω σύ μή ἐκκακέω , μηδέ ἀπαγορεύω πρός ὁ συνέχεια ὁ κάκωσις . ἐγγύς γάρ ὁ στέφανος , καί ἐγγύς ὁ ἀντίληψις ὁ κύριος . μή ἐκχέω ὁ προπονέω σύ · μή ἀχρειόω ὁ κόπος ὁ διά πᾶς ὁ οἰκέω βοάω . ὀλιγοχρόνιος ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ὁ κατάστασις · πᾶσα σάρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος . ξηραίνω ὁ χόρτος , καί ὁ ἄνθος ἐκπίπτω · ὁ δέ ῥῆμα κύριος μένω εἰς ὁ αἰών . ὁ διαμένω ἐντολή ἀντέχω , ὁ παρέρχομαι φαντασία καταφρονέω . πολύς ἐκκλησία ἀνορθόω ὁ κατά σύ ὑπόδειγμα . πολύς , κατά ὁ λανθάνω , ἑαυτοῦ συνάγω ὁ μισθός , διά ὅς ὁ ἤπειρος εἰς ὁ ὅμοιος ζῆλος προσκαλέω . πλούσιος ὁ μισθαποδότης , δύναμαι σύ ἄξιος χαρίζομαι ὁ ἀγών ὁ ἔπαθλον .