basilius-theology.epistulae 150
Ἐγὼ καὶ τῶν ὁμιληθέντων ἡμῖν πρὸς ἀλλήλους ποτὲ μέμνημαι , καὶ ὧν τε αὐτὸς εἶπον , ὧν τε ἤκουσα παρὰ τῆς εὐγενείας σου , οὐκ ἐπιλέλησμαι . καὶ νῦν βίος μέν με δημόσιος οὐ κατέχει . εἰ γὰρ καὶ τῇ καρδίᾳ ὁ αὐτός εἰμι καὶ οὔπω τὸν παλαιὸν ἀπεδυσάμην ἄνθρωπον , πλὴν τῷ γε σχήματι , καὶ τῷ μακρὰν ἐμαυτὸν ποιῆσαι τῶν τοῦ βίου πραγμάτων , ἔδοξα λοιπὸν οἷον ἐπιβεβηκέναι τῆς ὁδοῦ τῆς κατὰ Χριστὸν πολιτείας . καθέζομαι δὲ ἐπʼ ἐμαυτοῦ , ὥσπερ οἱ εἰς πέλαγος ἀφιέναι μέλλοντες ἀποσκοπεύων τὸ μέλλον . οἱ μὲν γὰρ πλέοντες ἀνέμων χρῄζουσι πρὸς τὴν εὔπλοιαν , ἡμεῖς δὲ τοῦ χειραγωγήσοντος ἡμᾶς καὶ ἀσφαλῶς διὰ τῶν ἁλμυρῶν κυμάτων τοῦ βίου παραπέμψοντος . χρῄζειν γὰρ ἐμαυτὸν λογίζομαι πρῶτον μὲν χαλινοῦ πρὸς τὴν νεότητα , ἔπειτα κέντρων πρὸς τὸν δρόμον τῆς εὐσεβείας . τούτων δὲ πρόξενος λόγος δηλονότι , νῦν μὲν παιδαγωγῶν ἡμῶν τὸ ἄτακτον , νῦν δὲ τὸ νωθρὸν τῆς ψυχῆς διεγείρων . πάλιν μοι χρεία φαρμάκων ἑτέρων , ὥστε τὸν ἐκ τῆς συνηθείας ἀποπλύνασθαι ῥύπον . οἶδας γὰρ ὅτι ἡμεῖς , οἱ πολὺν χρόνον ἐνεθισθέντες τῇ ἀγορᾷ , ἀφειδῶς μὲν ἔχομεν τῶν ῥημάτων , ἀφυλάκτως δὲ πρὸς τὰς ἐν τῇ διανοίᾳ συνισταμένας ἐκ τοῦ πονηροῦ φαντασίας . ἡττήμεθα δὲ καὶ τιμῆς καὶ τὸ ἐφʼ ἑαυτοῖς τι φρονεῖν οὐ ῥᾳδίως ἀποτιθέμεθα . πρὸς ταῦτα μεγάλου μοι δεῖν καὶ ἐμπείρου λογίζομαι διδασκάλου . ἔπειτα μέντοι καὶ τὸν ὀφθαλμὸν τῆς ψυχῆς ἀποκαθαρθῆναι , ὥστε πᾶσαν τὴν ἀπὸ τῆς ἀγνοίας ἐπισκότησιν , οἱονεί τινα λήμην , ἀφαιρεθέντα , δύνασθαι ἐνατενίζειν τῷ κάλλει τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ , οὐ μικροῦ ἔργου κρίνω , οὐδʼ ἐπʼ ὀλίγον τὴν ὠφέλειαν φέρειν . Ἃ καὶ τὴν σὴν λογιότητα συνορᾷν , καὶ ἐπιθυμεῖν ὑπάρξαι τινὰ εἰς ταύτην τὴν βοήθειαν ἀκριβῶς ἐπίσταμαι · καὶ ἐάν ποτε δῷ ὁ Θεὸς εἰς ταὐτὸν ἀφικέσθαι τῇ κοσμιότητί σου , δηλονότι πλείονα μαθήσομαι ὑπὲρ ὧν φροντίζειν με χρή . νῦν γὰρ ὑπὸ πολλῆς ἀμαθίας οὐδὲ ὅσων ἐνδεής εἰμι γνωρίζειν δύναμαι · πλήν γε ὅτι οὐδὲν μετεμέλησέ μοι τῆς πρώτης ὁρμῆς , οὔτε ὀκλάζει μου ἡ ψυχὴ πρὸς τὸν σκοπὸν τοῦ κατὰ Θεὸν βίου , ὅπερ ἠγωνίασας ἐπʼ ἐμοί , καλῶς καὶ προσηκόντως ἑαυτῷ ποιῶν , μήποτε στραφεὶς εἰς τὰ ὀπίσω στήλη γένωμαι ἁλός , ὅπερ γυνή τις ἔπαθεν , ὥσπερ ἀκούω . ἀλλʼ ἔτι μέν με καὶ αἱ ἔξωθεν ἀρχαὶ συστέλλουσιν , ὥσπερ λειποτάκτην τινὰ τῶν ἀρχόντων ἀναζητούντων . ἐπέχει δέ με μάλιστα ἡ ἐμοῦ αὐτοῦ καρδία , ἐκεῖνα μαρτυροῦσα ἑαυτῇ ἅπερ εἴρηκα . Ἐπειδὴ δὲ συνθηκῶν ἐμνήσθης , καὶ κατηγορεῖν ἐπηγγείλω , γελάσαι με ἐποίησας ἐν ταύτῃ τῇ κατηφείᾳ μου , ὅτι ἔτι ῥήτωρ εἶ καὶ τῆς δεινότητος οὐκ ἀφίστασαι . ἐγὼ γὰρ οὕτω νομίζω , εἰ μὴ πάντη ὡς ἀμαθὴς διαμαρτάνω τῆς ἀληθείας , μίαν εἶναι ὁδὸν τὴν πρὸς Κύριον ἄγουσαν , καὶ πάντας τοὺς πρὸς αὐτὸν πορευομένους συνοδεύειν ἀλλήλοις καὶ κατὰ μίαν συνθήκην τοῦ βίου πορεύεσθαι . ὥστε ποῦ ἀπελθὼν χωρισθῆναί σου δύναμαι καὶ μὴ μετὰ σοῦ ζῇν καὶ μετὰ σοῦ δουλεύειν Θεῷ , ᾧ κοινῇ προσεφύγομεν ; τὰ μὲν γὰρ σώματα ἡμῶν τόποις διασταθήσεται , ὁ δὲ τοῦ Θεοῦ ὀφθαλμὸς κοινῇ ἀμφοτέρους ἐφορᾷ δηλονότι , εἴπερ οὖν ἄξιος καὶ ὁ ἐμὸς βίος ὑπὸ τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Θεοῦ ἐποπτεύεσθαι · ἀνέγνων γάρ που ἐν Ψαλμοῖς , ὅτι Ὀφθαλμοὶ Κυρίου ἐπὶ δικαίους . ἐγὼ μὲν γὰρ εὔχομαι καὶ σοὶ καὶ παντὶ τῷ παραπλησίως σοι προαιρουμένῳ καὶ τῷ σώματι συνεῖναι , καὶ πᾶσαν νύκτα καὶ ἡμέραν μετὰ σοῦ κλίνειν τὰ γόνατα πρὸς τὸν Πατέρα ἡμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς , καὶ εἴ τις ἄλλος ἀξίως ἐπικαλούμενος τὸν Θεόν . οἶδα γὰρ τὴν ἐν ταῖς προσευχαῖς κοινωνίαν πολὺ τὸ κέρδος φέρουσαν . ἐὰν δέ , ὁσάκις ὑπάρξῃ μοι ἐν διαφόρῳ γωνιδίῳ παρερριμμένῳ στενάζειν , ἀκολουθήσει μοι πάντως τὸ ψεύδεσθαι , μάχεσθαι μὲν πρὸς τὸν λόγον οὐκ ἔχω , ἤδη δὲ ὡς ψεύστου ἐμαυτὸν κατακρίνω , εἴ τι τοιοῦτον κατὰ τὴν παλαιὰν ἀδιαφορίαν ἐφθεγξάμην , ὅ με τῷ κρίματι τοῦ ψεύδους ὑπόδικον καθιστᾷ . Γενόμενος δὲ πλησίον Καισαρείας , ὥστε γνωρίσαι τὰ πράγματα , καὶ αὐτῇ παραβαλεῖν τῇ πόλει μὴ ἀνασχόμενος , τῷ πλησίον προσέφυγον πτωχοτροφείῳ , ὥστε ἐκεῖ μαθεῖν περὶ ὧν ἐβουλόμην . εἶτα κατὰ συνήθειαν ἐπιδημήσαντι τῷ θεοφιλεστάτῳ ἐπισκόπῳ ἀνήνεγκα περὶ ὧν ἐπέταξεν ἡμῖν ἡ λογιότης σου . καὶ ἃ μὲν ἀπεκρίνατο , οὔτε τῇ μνήμῃ φυλαχθῆναι παρʼ ἡμῶν δυνατὸν ἦν , καὶ ἐπιστολῆς ὑπερέβαινε μέτρον · ὡς ἐν κεφαλαίῳ δὲ περὶ τῆς ἀκτημοσύνης ἐκεῖνο ἔφη τὸ μέτρον εἶναι , ὥστε εἰς τὸν ἔσχατον χιτῶνα ἕκαστον ἑαυτῷ περιιστάναι τὴν κτῆσιν . καὶ παρείχετο ἡμῖν ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου τὰς ἀποδείξεις · μίαν μέν , ὡς Ἰωάννου τοῦ βαπτιστοῦ εἰπόντος · Ὁ ἔχων δύο χιτῶνας μεταδότω τῷ μὴ ἔχοντι · ἑτέραν δέ , ὡς τοῦ Κυρίου τοῖς μαθηταῖς ἀπαγορεύσαντος μὴ ἔχειν δύο χιτῶνας . προσετίθει δὲ τούτοις καὶ τό · Εἰ θέλεις τέλειος εἶναι , ὕπαγε , πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα , καὶ δὸς πτωχοῖς . ἔλεγε δὲ καὶ τὴν τοῦ μαργαρίτου παραβολὴν εἰς τοῦτο φέρειν · ὅτι ὁ ἔμπορος ὁ εὑρὼν τὸν πολύτιμον μαργαρίτην ἀπελθὼν ἐπώλησεν ἑαυτοῦ πάντα τὰ ὑπάρχοντα καὶ ἠγόρασεν ἐκεῖνον . προσετίθει δὲ τούτοις , ὅτι οὐδὲ ἑαυτῷ τινὰ ἐπιτρέπειν χρὴ τὴν τῶν χρημάτων διανομήν , ἀλλὰ τῷ τὰ τῶν πτωχῶν οἰκονομεῖν πεπιστευμένῳ . καὶ τοῦτο ἀπὸ τῶν Πράξεων ἐπιστοῦτο · ὅτι πωλοῦντες τὰ προσόντα αὐτοῖς , φέροντες ἐτίθουν παρὰ τοὺς πόδας τῶν ἀποστόλων , καὶ παρʼ ἐκείνων διεδίδοτο ἑκάστῳ , καθότι ἄν τις χρείαν εἶχεν . ἔλεγε γὰρ ἐμπειρίας χρῄζειν τὴν διάγνωσιν τοῦ ἀληθῶς δεομένου καὶ τοῦ κατὰ πλεονεξίαν αἰτοῦντος . καὶ ὁ μὲν τῷ θλιβομένῳ διδοὺς τῷ Κυρίῳ ἔδωκε , καὶ παρʼ αὐτοῦ λήψεται τὸν μισθόν · ὁ δὲ τῷ περιερχομένῳ παρασχόμενος παντὶ προσέρριψε κυνί , φορτικῷ μὲν διὰ τὴν ἀναίδειαν , οὐκ ἐλεεινῷ δὲ διὰ τὴν ἔνδειαν . Περὶ δὲ τοῦ πῶς χρὴ βιοῦν ἡμᾶς καθʼ ἡμέραν , ὀλίγα μὲν ἔφθη εἰρηκὼς ὡς πρὸς τὸ τῆς ὑποθέσεως μέγεθος · πλὴν ἀλλʼ ἐβουλόμην παρʼ αὐτοῦ ἐκείνου σε μαθεῖν . ἐμὲ γὰρ ἀφανίζειν τὴν ἀκρίβειαν τῶν διδαγμάτων οὐκ εὔλογον . ηὐχόμην δὲ μετὰ σοῦ ποτὲ καταλαβεῖν αὐτόν , ἵνα καὶ τῇ μνήμῃ ἀκριβῶς φυλάξας τὰ λεχθέντα , καὶ τῇ σεαυτοῦ συνέσει προσεξεύρῃς τὰ λείποντα . ἐκεῖνο γὰρ μέμνημαι ἐκ τῶν πολλῶν ὧν ἤκουσα , ὅτι ἡ περὶ τοῦ πῶς χρὴ ζῇν τὸν Χριστιανὸν διδασκαλία οὐ τοσοῦτον δεῖται λόγου ὅσον τοῦ καθημερινοῦ ὑποδείγματος . καὶ οἶδα ὅτι , εἰ μή σε κατεῖχεν ὁ δεσμὸς τῆς γηροκομίας τοῦ πατρός , οὐκ ἂν οὔτε αὐτὸς ἄλλο τι προετίμησας τῆς συντυχίας τοῦ ἐπισκόπου , οὔτʼ ἂν ἐμοὶ συνεβούλευσας καταλιπόντι τοῦτον εἰς ἐρημίας πλανᾶσθαι . τὰ μὲν γὰρ σπήλαια καὶ αἱ πέτραι ἀναμένουσιν ἡμᾶς , αἱ δὲ παρὰ τῶν ἀνδρῶν ὠφέλειαι οὐκ ἀεὶ ἡμῖν παραμένουσιν . ὥστε , εἰ ἀνέχῃ μου συμβουλεύοντος , τυπώσεις τὸν πατέρα μικρὸν ἐπιτρέπειν σοι ἀναχωρεῖν αὐτοῦ καὶ περιτυγχάνειν ἀνδρὶ πολλὰ καὶ ἐκ τῆς ἑτέρων πείρας καὶ ἐκ τῆς οἰκείας συνέσεως καὶ εἰδότι καὶ παρέχειν τοῖς προσιοῦσιν αὐτῷ δυναμένῳ .
Lemmas: ἐγώ καί ὁ ὁμιλέω ἐγώ πρός ἀλλήλων ποτέ μιμνήσκω , καί ὅς τε αὐτός εἶπον , ὅς τε ἀκούω παρά ὁ εὐγένεια σύ , οὐ ἐπιλανθάνω . καί νῦν βίος μέν ἐγώ δημόσιος οὖον κατέχω . εἰμί γάρ καί ὁ Καρδία ὁ αὐτός εἰμί καί οὔπω ὁ παλαιός ἀποδύω ἄνθρωπος , πλήν ὁ γε σχῆμα , καί ὁ μακράν ἐμαυτοῦ ποιέω ὁ ὁ βίος πρᾶγμα , δοκέω λοιπός οἷος ἐπιβαίνω ὁ ὁδός ὁ κατά Χριστός πολιτεία . καθέζομαι δέ ἐπί ἐμαυτοῦ , ὥσπερ ὁ εἰς πέλαγος ἀφίημι μέλλω ἀποσκοπεύω ὁ μέλλω . ὁ μέν γάρ πλέω ἄνεμος χρῄζω πρός ὁ εὔπλοια , ἐγώ δέ ὁ χειραγωγέω ἐγώ καί ἀσφαλῶς διά ὁ ἁλμυρός κῦμα ὁ βίος παραπέμπω . χρῄζω γάρ ἐμαυτοῦ λογίζομαι πρῶτος μέν χαλινός πρός ὁ νεότης , ἔπειτα κέντρον πρός ὁ δρόμος ὁ εὐσέβεια . οὗτος δέ πρόξενος λόγος δηλονότι , νῦν μέν παιδαγωγός ἐγώ ὁ ἄτακτος , νῦν δέ ὁ νωθρός ὁ Ψυχή διεγείρω . πάλιν ἐγώ χρεία φάρμακον ἕτερος , ὥστε ὁ ἐκ ὁ συνήθεια ἀποπλύνω ῥύπος . οἶδα γάρ ὅτι ἐγώ , ὁ πολύς χρόνος ἐνεθίζω ὁ ἀγορά , ἀφειδής μέν ἔχω ὁ ῥῆμα , ἀφύλακτος δέ πρός ὁ ἐν ὁ διάνοια συνίστημι ἐκ ὁ πονηρός φαντασία . ἡσσάομαι δέ καί τιμή καί ὁ ἐπί ἑαυτοῦ τίς φρονέω οὖον ῥᾳδίως ἀποτίθημι . πρός οὗτος μέγας ἐγώ δήω καί ἔμπειρος λογίζομαι διδάσκαλος . ἔπειτα μέντοι καί ὁ ὀφθαλμός ὁ Ψυχή ἀποκαθαίρω , ὥστε πᾶς ὁ ἀπό ὁ ἄγνοια ἐπισκότησις , οἱονεί τις λήμη , ἀφαιρέω , δύναμαι ἐνατενίζω ὁ κάλλος ὁ δόξα ὁ Θεός , οὖον μικρός ἔργον κρίνω , οὐδέ ἐπί ὀλίγος ὁ ὠφέλεια φέρω . ἁ καί ὁ σός λογιότης συνοράω , καί ἐπιθυμέω ὑπάρχω τις εἰς οὗτος ὁ βοήθεια ἀκριβῶς ἐπίσταμαι · καί ἐάν ποτός δίδωμι ὁ θεός εἰς αὐτός ἀφικνέομαι ὁ κοσμιότης σύ , δηλονότι πλείων μανθάνω ὑπέρ ὅς φροντίζω ἐγώ χρή . νῦν γάρ ὑπό πολύς ἀμαθία οὐδέ ὅσος ἐνδεής εἰμί γνωρίζω δύναμαι · πλήν γε ὅτι οὐδείς μεταμέλομαι ἐγώ ὁ πρῶτος ὁρμή , οὔτε ὀκλάζω ἐγώ ὁ ψυχή πρός ὁ σκοπός ὁ κατά θεός βίος , ὅσπερ ἀγωνιάω ἐπί ἐγώ , καλῶς καί προσήκω ἑαυτοῦ ποιέω , μήποτε στρέφω εἰς ὁ ὀπίσω στήλη γίγνομαι ἅλς , ὅσπερ γυνή τις πάσχω , ὥσπερ ἀκούω . ἀλλά ἔτι μέν ἐγώ καί ὁ ἔξωθεν ἀρχή συστέλλω , ὥσπερ λείπω τις ὁ ἄρχω ἀναζητέω . ἐπέχω δέ ἐγώ μάλιστα ὁ ἐγώ αὐτός καρδία , ἐκεῖνος μαρτυρέω ἑαυτοῦ ὅσπερ εἴρω . ἐπεί δέ συνθήκη μιμνήσκω , καί κατηγορέω ἐπαγγέλλω , γελάω ἐγώ ποιέω ἐν οὗτος ὁ κατήφεια ἐγώ , ὅτι ἔτι ῥήτωρ εἰμί καί ὁ δεινότης οὐ ἀφίστημι . ἐγώ γάρ οὗτος νομίζω , εἰμί μή πάντῃ ὡς ἀμαθής διαμαρτάνω ὁ ἀλήθεια , εἷς εἰμί ὁδός ὁ πρός κύριος ἄγω , καί πᾶς ὁ πρός αὐτός πορεύω συνοδεύω ἀλλήλων καί κατά εἷς συνθήκη ὁ βίος πορεύω . ὥστε ποῦ ἀπέρχομαι χωρίζω σύ δύναμαι καί μή μετά σύ ζάω καί μετά σύ δουλεύω Θεός , ὅς κοινός προσφεύγω ; ὁ μέν γάρ σῶμα ἐγώ τόπος διΐστημι , ὁ δέ ὁ Θεός ὀφθαλμός κοινός ἀμφότερος ἐφοράω δηλονότι , εἴπερ οὖν ἄξιος καί ὁ ἐμός βίος ὑπό ὁ ὀφθαλμός ὁ Θεός ἐποπτεύω · ἀναγιγνώσκω γάρ ποῦ ἐν ψαλμός , ὅτι ὀφθαλμός κύριος ἐπί Δίκαιος . ἐγώ μέν γάρ εὔχομαι καί σύ καί πᾶς ὁ παραπλήσιος σύ προαιρέω καί ὁ σῶμα συνίημι , καί πᾶς νύξ καί ἡμέρα μετά σύ κλίνω ὁ γόνυ πρός ὁ πατήρ ἐγώ ὁ ἐν ὁ οὐρανός , καί εἰμί τις ἄλλος ἀξίως ἐπικαλέω ὁ Θεός . οἶδα γάρ ὁ ἐν ὁ προσευχή κοινωνία πολύς ὁ κέρδος φέρω . ἐάν δέ , ὁσάκις ὑπάρχω ἐγώ ἐν διάφορος γωνία παραρρίπτω στενάζω , ἀκολουθέω ἐγώ πάντως ὁ ψεύδω , μάχομαι μέν πρός ὁ λόγος οὐ ἔχω , ἤδη δέ ὡς ψεύστης ἐμαυτοῦ κατακρίνω , εἰμί τίς τοιοῦτος κατά ὁ παλαιός ἀδιαφορία φθέγγομαι , ὅς ἐγώ ὁ κρίμα ὁ ψεῦδος ὑπόδικος καθιστάω . Γενόμενος δέ πλησίος Καισάρεια , ὥστε γνωρίζω ὁ πρᾶγμα , καί αὐτός παραβάλλω ὁ πόλις μή ἀνέχω , ὁ πλησίος προσφεύγω πτωχοτροφεῖον , ὥστε ἐκεῖ μανθάνω περί ὅς βούλομαι . εἶτα κατά συνήθεια ἐπιδημέω ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος ἀναφέρω περί ὅς ἐπιτάσσω ἐγώ ὁ λογιότης σύ . καί ὁ μέν ἀποκρίνω , οὔτε ὁ μνήμη φυλάσσω παρά ἐγώ δυνατός εἰμί , καί ἐπιστολή ὑπερβαίνω μέτρον · ὡς ἐν κεφάλαιος δέ περί ὁ ἀκτημοσύνη ἐκεῖνος φημί ὁ μέτρον εἰμί , ὥστε εἰς ὁ ἔσχατος χιτών ἕκαστος ἑαυτοῦ περιίστημι ὁ κτῆσις . καί παρέχω ἐγώ ἐκ ὁ Εὐαγγέλιος ὁ ἀποδείκνυμι · εἷς μέν , ὡς Ἰωάννης ὁ βαπτιστής εἶπον · ὁ ἔχω δύο χιτών μεταδίδωμι ὁ μή ἔχω · ἕτερος δέ , ὡς ὁ κύριος ὁ μαθητής ἀπαγορεύω μή ἔχω δύο χιτών . προστίθημι δέ οὗτος καί ὁ · εἰμί ἐθέλω τέλειος εἰμί , ὑπάγω , πωλέω σύ ὁ ὑπάρχω , καί δίδωμι πτωχός . λέγω δέ καί ὁ ὁ μαργαρίτης παραβολή εἰς οὗτος φέρω · ὅτι ὁ ἔμπορος ὁ εὑρίσκω ὁ πολύτιμος μαργαρίτης ἀπέρχομαι πωλέω ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ὑπάρχω καί ἀγοράζω ἐκεῖνος . προστίθημι δέ οὗτος , ὅτι οὐδέ ἑαυτοῦ τις ἐπιτρέπω χρή ὁ ὁ χρῆμα διανομή , ἀλλά ὁ ὁ ὁ πτωχός οἰκονομέω πιστεύω . καί οὗτος ἀπό ὁ Πρᾶξις πιστόω · ὅτι πωλέω ὁ πρόσειμι αὐτός , φέρω τίθημι παρά ὁ πούς ὁ ἀπόστολος , καί παρά ἐκεῖνος διαδίδωμι ἕκαστος , καθότι ἄν τις χρεία ἔχω . λέγω γάρ ἐμπειρία χρῄζω ὁ διάγνωσις ὁ ἀληθής δήω καί ὁ κατά πλεονεξία αἰτέω . καί ὁ μέν ὁ θλίβω δίδωμι ὁ κύριος δίδωμι , καί παρά αὐτός λαμβάνω ὁ μισθός · ὁ δέ ὁ περιέρχομαι παρέχω πᾶς προσρίπτω κύω , φορτικός μέν διά ὁ ἀναίδεια , οὐ ἐλεεινός δέ διά ὁ ἔνδεια . περι δέ ὁ πῶς χρή βιόω ἐγώ κατά ἡμέρα , ὀλίγος μέν φθάνω ἐρῶ ὡς πρός ὁ ὁ ὑπόθεσις μέγεθος · πλήν ἀλλά βούλομαι παρά αὐτός ἐκεῖνος σύ μανθάνω . ἐγώ γάρ ἀφανίζω ὁ ἀκρίβεια ὁ δίδαγμα οὐ εὔλογος . εὔχομαι δέ μετά σύ ποτέ καταλαμβάνω αὐτός , ἵνα καί ὁ μνήμη ἀκριβῶς φυλάσσω ὁ λέγω , καί ὁ σεαυτοῦ σύνεσις προσεξευρίσκω ὁ λείπω . ἐκεῖνος γάρ μιμνήσκω ἐκ ὁ πολύς ὅς ἀκούω , ὅτι ὁ περί ὁ πῶς χρή ζάω ὁ Χριστιανός διδασκαλία οὖον τοσοῦτος δήω λόγος ὅσος ὁ καθημέριος ὑπόδειγμα . καί οἶδα ὅτι , εἰμί μή σύ κατέχω ὁ δεσμός ὁ γηροκομία ὁ πατήρ , οὐ εἄν οὔτε αὐτός ἄλλος τίς προτιμάω ὁ συντυχία ὁ ἐπίσκοπος , οὔτε εἄν ἐγώ συμβουλεύω καταλείπω οὗτος εἰς ἐρημία πλανάω . ὁ μέν γάρ σπήλαιον καί ὁ πέτρα ἀναμένω ἐγώ , ὁ δέ παρά ὁ ἀνήρ ὠφέλεια οὐ ἀεί ἐγώ παραμένω . ὥστε , εἰμί ἀνέχω ἐγώ συμβουλεύω , τύπωσις ὁ πατήρ μικρός ἐπιτρέπω σύ ἀναχωρέω αὐτός καί περιτυγχάνω ἀνήρ πολύς καί ἐκ ὁ ἕτερος πείρω καί ἐκ ὁ οἰκεῖος σύνεσις καί οἶδα καί παρέχω ὁ πρόσειμι αὐτός δύναμαι .