basilius-theology.epistulae 207
Ἡ μὲν συμφωνία τοῦ καθʼ ἡμῶν μίσους , καὶ τὸ μέχρις ἑνὸς πάντας ἀκολουθῆσαι τῷ προεστῶτι τοῦ καθʼ ἡμῶν πολέμου , ἔπειθέ με ὁμοίως ἀποσιωπᾷν πρὸς ἅπαντας , καὶ μήτε γράμματος φιλικοῦ μήτε τινὸς ὁμιλίας κατάρχειν , ἀλλʼ ἐν ἡσυχίᾳ πέττειν τὴν ἐμαυτοῦ λύπην · ἐπειδὴ δὲ χρὴ πρὸς τὰς διαβολὰς μὴ ἀποσιωπᾷν , οὐχ ἵνα διὰ τῆς ἀντιλογίας ἡμᾶς αὐτοὺς ἐκδικῶμεν , ἀλλʼ ἵνα μὴ συγχωρήσωμεν εὐοδωθῆναι τῷ ψεύδει καὶ τοὺς ἠπατημένους μὴ ἐναφῶμεν τῇ βλάβῃ , ἀναγκαῖον ἐφάνη μοι καὶ τοῦτο προθεῖναι τοῖς πᾶσι , καὶ ἐπιστεῖλαι ὑμῶν τῇ συνέσει , εἰ καὶ ὅτι πρώην κοινῇ παντὶ τῷ πρεσβυτερίῳ γράψας , οὐδεμιᾶς παρʼ ὑμῶν ἀποκρίσεως ἠξιώθην . μὴ κολακεύετε , ὦ ἀδελφοί , τοὺς τὰ πονηρὰ δόγματα ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν ἐπάγοντας · μηδὲ καταδέξησθε περιορᾷν ἐν γνώσει ὑμετέρᾳ τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ διὰ τῶν ἀσεβῶν διδαγμάτων καταστρεφόμενον . Σαβέλλιος ὁ Λίβυς καὶ Μάρκελλος ὁ Γαλάτης μόνοι ἐκ πάντων ἐτόλμησαν καὶ διδάξαι ταῦτα καὶ γράψαι , ἅπερ νῦν παρʼ ὑμῖν ὡς ἴδια ἑαυτῶν εὑρήματα ἐπιχειροῦσι προφέρειν οἱ καθηγούμενοι τοῦ λαοῦ , βαμβαίνοντες τῇ γλώσσῃ , καὶ οὐδὲ εἰς πιθανὴν κατασκευὴν ἄγειν τὰ σοφίσματα ταῦτα καὶ τοὺς παραλογισμοὺς ἐξαρκοῦντες . οὗτοι ῥητὰ καὶ ἄρρητα καθʼ ἡμῶν δημηγοροῦσι , καὶ πάντα τρόπον τὰς συντυχίας ἡμῶν ἐκκλίνουσι . τίνος ἕνεκεν ; οὐχὶ τὸν ἐπὶ τοῖς πονηροῖς δόγμασιν ἑαυτῶν ἔλεγχον ὑφορώμενοι ; οἵ γε ἐπὶ τοσοῦτον ἡμῶν κατηναισχύντησαν , ὥστε καὶ ὀνείρους τινὰς ἐφʼ ἡμᾶς συμπλάσαι , διαβάλλοντες ἡμῶν τὰς διδασκαλίας ὡς βλαβεράς · οἳ κἂν πάντα τὰ τῶν φυλλοχόων μηνῶν φαντάσματα ταῖς ἑαυτῶν κεφαλαῖς ὑποδέξωνται , οὐδεμίαν ἡμῖν βλασφημίαν δυνήσονται προστρίψασθαι , πολλῶν ὄντων τῶν ἐφʼ ἑκάστης ἐκκλησίας μαρτυρούντων τῇ ἀληθείᾳ . Κἂν τὴν αἰτίαν ἐρωτηθῶσι τοῦ ἀκηρύκτου τούτου καὶ ἀσπόνδου πολέμου , ψαλμοὺς λέγουσι καὶ τρόπον μελῳδίας τῆς παρʼ ὑμῖν κεκρατηκυίας συνηθείας παρηλλαγμένον , καὶ τοιαῦτά τινα , ἐφʼ οἷς ἐχρῆν αὐτοὺς ἐγκαλύπτεσθαι . ἐγκαλούμεθα δέ , ὅτι καὶ ἀνθρώπους ἔχομεν τῆς εὐσεβείας ἀσκητάς , ἀποταξαμένους τῷ κόσμῳ καὶ πάσαις ταῖς βιωτικαῖς μερίμναις , ἃς ἀκάνθαις παρεικάζει ὁ Κύριος , εἰς καρποφορίαν ἐλθεῖν τὸν λόγον μὴ συγχωρούσαις . οἱ τοιοῦτοι τὴν νεκρότητα τοῦ Ἰησοῦ ἐν τῷ σώματι περιφέρουσι · καὶ ἄραντες τὸν ἑαυτῶν σταυρὸν ἕπονται τῷ Θεῷ . ἐγὼ δὲ παντὸς ἂν τιμησαίμην τοῦ ἐμαυτοῦ βίου , ἐμὰ εἶναι τὰ ἀδικήματα ταῦτα , καὶ ἔχειν ἄνδρας παρʼ ἐμαυτῷ , ὑπʼ ἐμοὶ διδασκάλῳ , τὴν ἄσκησιν ταύτην προελομένους . νῦν δὲ ἐν Αἰγύπτῳ μὲν ἀκούω τοιαύτην εἶναι ἀνδρῶν ἀρετήν · καὶ τάχα τινὲς καὶ ἐπὶ τῆς Παλαιστίνης τὴν κατὰ τὸ εὐαγγέλιον πολιτείαν κατορθοῦσιν . ἀκούω δέ τινας καὶ ἐπὶ τῆς Μέσης τῶν ποταμῶν τελείους καὶ μακαρίους ἄνδρας . ἡμεῖς δὲ παῖδές ἐσμεν πρός γε τὴν τῶν τελείων σύγκρισιν . εἰ δὲ καὶ γυναῖκες εὐαγγελικῶς ζῇν προελόμεναι , παρθενίαν μὲν γάμου προτιμῶσαι , δουλαγωγοῦσαι δὲ τὸ φρόνημα τῆς σαρκός , καὶ ἐν πένθει ζῶσαι τῷ μακαριζομένῳ , μακάριαι τῆς προαιρέσεως , ὅπου ἂν ὦσι τῆς γῆς . παρὰ δὲ ἡμῖν μικρὰ ταῦτα , στοιχουμένων ἔτι καὶ εἰσαγομένων πρὸς τὴν εὐσέβειαν . εἰ δέ τινα ἀκοσμίαν τῷ βίῳ τῶν γυναικῶν ἐπιφέρουσιν , ἀπολογεῖσθαι μὲν ὑπὲρ αὐτῶν οὐ καταδέχομαι · ἐκεῖνο δὲ ὑμῖν διαμαρτύρομαι , ὅτι ἃ μέχρι νῦν ὁ Σατανᾶς ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους εἰπεῖν οὐ κατεδέξατο , ταῦτα αἱ ἄφοβοι καρδίαι καὶ τὰ ἀχαλίνωτα στόματα ἀεὶ φθέγγεται ἀδεῶς . γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι , ὅτι ἡμεῖς εὐχόμεθα καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν συντάγματα ἔχειν , ὧν τὸ πολίτευμά ἐστιν ἐν οὐρανοῖς , τῶν τὴν σάρκα σταυρωσάντων σὺν τοῖς παθήμασι καὶ ταῖς ἐπιθυμίαις , οἳ οὐ μεριμνῶσι περὶ βρωμάτων καὶ ἐνδυμάτων , ἀλλʼ ἀπερίσπαστοι ὄντες καὶ εὐπάρεδροι τῷ Κυρίῳ , νυκτὸς καὶ ἡμέρας προσμένουσι ταῖς δεήσεσιν . ὧν τὸ στόμα οὐ λαλεῖ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων , ἀλλὰ ψάλλουσιν ὕμνους τῷ Θεῷ ἡμῶν διηνεκῶς , ἐργαζόμενοι ταῖς ἑαυτῶν χερσίν , ἵνα ἔχωσι μεταδιδόναι τοῖς χρείαν ἔχουσι . Πρὸς δὲ τὸ ἐπὶ ταῖς ψαλμῳδίαις ἔγκλημα , ᾧ μάλιστα πρὸς ἁπλουστέρους φοβοῦσιν οἱ διαβάλλοντες ἡμᾶς , ἐκεῖνο εἰπεῖν ἔχω · ὅτι τὰ νῦν κεκρατηκότα ἔθη πάσαις ταῖς τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις συνῳδά ἐστι καὶ σύμφωνα . ἐκ νυκτὸς γὰρ ὀρθρίζει παρʼ ἡμῖν ὁ λαὸς ἐπὶ τὸν οἶκον τῆς προσευχῆς , καὶ ἐν πόνῳ καὶ θλίψει καὶ συνοχῇ δακρύων ἐξομολογούμενοι τῷ Θεῷ , τελευταῖον ἐξαναστάντες τῶν προσευχῶν εἰς τὴν ψαλμῳδίαν καθίστανται . καὶ νῦν μὲν διχῆ διανεμηθέντες ἀντιψάλλουσιν ἀλλήλοις , ὁμοῦ μὲν τὴν μελέτην τῶν λογίων ἐντεῦθεν κρατύνοντες , ὁμοῦ δὲ καὶ τὴν προσοχὴν καὶ τὸ ἀμετεώριστον τῶν καρδιῶν ἑαυτοῖς διοικούμενοι · ἔπειτα πάλιν ἐπιτρέψαντες ἑνὶ κατάρχειν τοῦ μέλους , οἱ λοιποὶ ὑπηχοῦσι · καὶ οὕτως ἐν τῇ ποικιλίᾳ τῆς ψαλμῳδίας τὴν νύκτα διενεγκόντες , μεταξὺ προσευχόμενοι , ἡμέρας ἤδη ὑπολαμπούσης πάντες κοινῇ , ὡς ἑξ ἑνὸς στόματος καὶ μιᾶς καρδίας , τὸν τῆς ἑξομολογήσεως ψαλμὸν ἀναφέρουσι τῷ Κυρίῳ , ἴδια ἑαυτῶν ἕκαστος τὰ ῥήματα τῆς μετανοίας ποιούμενοι . ἐπὶ τούτοις λοιπὸν εἰ ἡμᾶς ἀποφεύγετε , φεύξεσθε μὲν Αἰγυπτίους , φεύξεσθε δὲ καὶ Λίβυας ἀμφοτέρους , Θηβαίους , Παλαιστίνους , Ἄραβας , Φοίνικας , Σύρους , καὶ τοὺς πρὸς τῷ Εὐφράτῃ κατῳκισμένους , καὶ πάντας ἁπαξαπλῶς , παρʼ οἷς ἀγρυπνίαι καὶ προσευχαὶ καὶ αἱ κοιναὶ ψαλμῳδίαι τετίμηνται . Ἀλλʼ οὐκ ἦν , φησί , ταῦτα ἐπὶ τοῦ μεγάλου Γρηγορίου . ἀλλʼ οὐδὲ αἱ λιτανεῖαι ἃς ὑμεῖς νῦν ἐπιτηδεύετε . καὶ οὐ κατηγορῶν ὑμῶν λέγω · ηὐχόμην γὰρ πάντας ὑμᾶς ἐν δάκρυσι ζῇν καὶ μετανοίᾳ διηνεκεῖ . ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς οὐδὲν ἕτερον ἢ λιτανεύομεν ὑπὲρ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν · πλὴν ὅσον οὐκ ἀνθρωπίνοις ῥήμασιν , ὥσπερ ὑμεῖς , ἀλλὰ τοῖς λογίοις τοῦ Πνεύματος τὸν Θεὸν ἡμῶν ἐξιλεούμεθα . ὅτι δὲ οὐκ ἦν ταῦτα ἐπὶ τοῦ θαυμαστοῦ Γρηγορίου , τίνας ἔχετε μάρτυρας , οἵ γε οὐδὲν τῶν ἐκείνου μέχρι νῦν διεσώσασθε ; Γρηγόριος οὐ κατεκαλύπτετο ἐπὶ τῶν προσευχῶν . πῶς γάρ ; ὅ γε τοῦ ἀποστόλου γνήσιος μαθητὴς τοῦ εἰπόντος · Πᾶς ἀνὴρ προσευχόμενος ἢ προφητεύων κατὰ κεφαλῆς ἔχων καταισχύνει τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ · καί , Ἀνὴρ μὲν οὐκ ὀφείλει κατακαλύπτεσθαι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ , εἰκὼν καὶ δόξα Θεοῦ ὑπάρχων . ἔφευγε τοὺς ὅρκους ἡ καθαρὰ ἐκείνη ψυχή , καὶ ἀξία τῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος κοινωνίας , ἀρκουμένη τῷ ναὶ καὶ τῷ οὔ , διὰ τὸ πρόσταγμα τοῦ Κυρίου τοῦ εἰπόντος · Ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν μὴ ὀμόσαι ὅλως . οὐκ ἠνείχετο εἰπεῖν τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν μωρὸν ἐκεῖνος · ἐφοβεῖτο γὰρ τὴν ἀπειλὴν τοῦ Κυρίου . θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ πικρία ἐκ τοῦ στόματος ἐκείνου οὐκ ἐξεπορεύετο . λοιδορίαν ἐμίσει ὡς εἰς βασιλείαν οὐρανῶν οὐκ εἰσάγουσαν . φθόνος καὶ ὑπερηφάνεια τῆς ἀδόλου ψυχῆς ἐκείνης ἀπελήλατο . οὐκ ἂν παρέστη τῷ θυσιαστηρίῳ , πρὶν καταλλαγῆναι τῷ ἀδελφῷ . ψευδῆ λόγον καὶ τεχνικὸν ἐπὶ διαβολῇ τινων μεμηχανημένον οὕτως ἐβδελύττετο , ὡς εἰδὼς ὅτι τὸ ψεῦδος ἐκ τοῦ διαβόλου γεγένηται , καὶ ὅτι Κύριος ἀπολεῖ πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος . τούτων εἰ μηδέν ἐστιν ἐν ὑμῖν , ἀλλὰ καθαρεύετε πάντων , τῷ ὄντι ἐστὲ μαθηταὶ τοῦ μαθητοῦ τῶν ἐντολῶν τοῦ Κυρίου . εἰ δὲ μή , σκοπεῖτε μὴ τὸν κώνωπα διυλίζετε , περὶ μὲν ἤχου φωνῆς τοῦ κατὰ τὰς ψαλμῳδίας ἀκριβολογούμενοι , τὰς δὲ μεγίστας τῶν ἐντολῶν παραλύοντες . εἰς τούτους με τοὺς λόγους ἤγαγεν ἡ ἀνάγκη τῆς ἀπολογίας , ἵνα διδαχθῆτε ἐκβάλλειν τὴν δοκὸν τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν , καὶ τότε ἐξαίρειν τὰ ἀλλότρια κάρφη . πλὴν ἀλλὰ πάντα συγχωροῦμεν , εἰ καὶ ὅτι οὐδὲν ἀνεξέταστον παρὰ τῷ Θεῷ . μόνον ἐρρώσθω τὰ προηγούμενα , καὶ τὰς περὶ τὴν πίστιν καινοτομίας κατασιγάσατε . τὰς ὑποστάσεις μὴ ἀθετεῖτε . τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ μὴ ἀπαρνεῖσθε . τὰς τοῦ Γρηγορίου φωνὰς μὴ παρεξηγεῖσθε . εἰ δὲ μή , ἕως ἂν ἐμπνέωμεν καὶ δυνώμεθα φθέγγεσθαι , ἀμήχανον ἡμᾶς ἐπὶ τοσαύτῃ λύμῃ ψυχῶν σιωπᾷν .
Lemmas: ὁ μέν συμφωνία ὁ κατά ἐγώ μῖσος , καί ὁ μέχρι εἷς πᾶς ἀκολουθέω ὁ προίστημι ὁ κατά ἐγώ πόλεμος , πείθω ἐγώ ὁμοίως ἀποσιωπάω πρός ἅπας , καί μήτε γράμμα φιλικός μήτε τις ὁμιλία κατάρχω , ἀλλά ἐν ἡσυχία πέσσω ὁ ἐμαυτοῦ λύπη · ἐπεί δέ χρή πρός ὁ διαβολή μή ἀποσιωπάω , οὐ ἵνα διά ὁ ἀντιλογία ἐγώ αὐτός ἐκδικέω , ἀλλά ἵνα μή συγχωρέω εὐοδόω ὁ ψεύδω καί ὁ ἀπατάω μή ἐνάπτω ὁ βλάβη , ἀναγκαῖος φαίνω ἐγώ καί οὗτος προτίθημι ὁ πᾶς , καί ἐπιστέλλω σύ ὁ σύνεσις , εἰμί καί ὅτι πρώην κοινός πᾶς ὁ πρεσβυτέριον γράφω , οὐδείς παρά σύ ἀπόκρισις ἀξιόω . μή κολακεύω , εἰμί ἀδελφός , ὁ ὁ πονηρός δόγμα ὁ Ψυχή σύ ἐπάγω · μηδέ καταδείκνυμι περιοράω ἐν γνῶσις ὑμέτερος ὁ λαός ὁ Θεός διά ὁ ἀσεβής δίδαγμα καταστρέφω . Σαβέλλιος ὁ Λίβυς καί Μάρκελλος ὁ Γαλάτης μόνος ἐκ πᾶς τολμάω καί διδάσκω οὗτος καί γράφω , ὅσπερ νῦν παρά σύ ὡς ἴδιος ἑαυτοῦ εὕρημα ἐπιχειρέω προφέρω ὁ καθηγέομαι ὁ λαός , βαμβαίνω ὁ γλῶσσα , καί οὐδέ εἰς πιθανός κατασκευή ἄγω ὁ σόφισμα οὗτος καί ὁ παραλογισμός ἐξαρκέω . οὗτος ῥητός καί ἄρρητα κατά ἐγώ δημηγορέω , καί πᾶς τρόπος ὁ συντυχία ἐγώ ἐκκλίνω . τίς ἕνεκα ; οὐ ὁ ἐπί ὁ πονηρός δόγμα ἑαυτοῦ ἔλεγχος ὑφοράω ; ὁ γε ἐπί τοσοῦτος ἐγώ καταναισχυντέω , ὥστε καί ὄνειρος τις ἐπί ἐγώ συμπλάσσω , διαβάλλω ἐγώ ὁ διδασκαλία ὡς βλαβερός · ἕ κἀν πᾶς ὁ ὁ φυλλοχόος μείς φάντασμα ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὑποδείκνυμι , οὐδείς ἐγώ βλασφημία δύναμαι προστρίβω , πολύς εἰμί ὁ ἐπί ἕκαστος ἐκκλησία μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια . κἀν ὁ αἴτιος ἐρωτάω ὁ ἀκήρυκτος οὗτος καί ἄσπονδος πόλεμος , ψαλμός λέγω καί τρόπος μελῳδία ὁ παρά σύ κρατέω συνήθεια παραλλάσσω , καί τοιοῦτος τις , ἐπί ὅς χρή αὐτός ἐγκαλύπτω . ἐγκαλέω δέ , ὅτι καί ἄνθρωπος ἔχω ὁ εὐσέβεια ἀσκητής , ἀποτάσσω ὁ κόσμος καί πᾶς ὁ βιωτικός μέριμνα , ὅς ἄκανθα παρεικάζω ὁ Κύριος , εἰς καρποφορία ἔρχομαι ὁ λόγος μή συγχωρέω . ὁ τοιοῦτος ὁ νεκρότης ὁ Ἰησοῦς ἐν ὁ σῶμα περιφέρω · καί ἀείρω ὁ ἑαυτοῦ σταυρός ἕπω ὁ Θεός . ἐγώ δέ πᾶς εἄν τιμάω ὁ ἐμαυτοῦ βίος , ἐμός εἰμί ὁ ἀδίκημα οὗτος , καί ἔχω ἀνήρ παρά ἐμαυτοῦ , ὑπό ἐγώ διδάσκαλος , ὁ ἄσκησις οὗτος προαιρέω . νῦν δέ ἐν Αἴγυπτος μέν ἀκούω τοιοῦτος εἰμί ἀνήρ ἀρετή · καί τάχα τις καί ἐπί ὁ Παλαιστίνη ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον πολιτεία κατορθόω . ἀκούω δέ τις καί ἐπί ὁ Μέσης ὁ ποταμός τέλειος καί μακάριος ἀνήρ . ἐγώ δέ παῖς εἰμί πρός γε ὁ ὁ τέλειος σύγκρισις . εἰμί δέ καί γυνή εὐαγγελικός ζάω προαιρέω , παρθενίας μέν γάμος προτιμάω , δουλαγωγέω δέ ὁ φρόνημα ὁ σάρξ , καί ἐν πένθος ζώννυμι ὁ μακαρίζω , μακάριος ὁ προαίρεσις , ὅπου εἄν εἰμί ὁ γῆ . παρά δέ ἐγώ μικρός οὗτος , στοιχέω ἔτι καί εἰσάγω πρός ὁ εὐσέβεια . εἰμί δέ τις ἀκοσμία ὁ βίος ὁ γυνή ἐπιφέρω , ἀπολογέομαι μέν ὑπέρ αὐτός οὖον καταδέχομαι · ἐκεῖνος δέ σύ διαμαρτύρομαι , ὅτι ὁ μέχρι νῦν ὁ Σατανᾶς ὁ πατήρ ὁ ψεῦδος εἶπον οὖον καταδέχομαι , οὗτος ὁ ἄφοβος Καρδία καί ὁ ἀχαλίνωτος στόμα ἀεί φθέγγομαι ἀδεῶς . γιγνώσκω δέ σύ βούλομαι , ὅτι ἐγώ εὔχομαι καί ἀνήρ καί γυνή σύνταγμα ἔχω , ὅς ὁ πολίτευμα εἰμί ἐν οὐρανός , ὁ ὁ σάρξ σταυρόω σύν ὁ πάθημα καί ὁ ἐπιθυμία , ἕ οὖον μεριμνάω περί βρῶμα καί ἔνδυμα , ἀλλά ἀπερίσπαστος εἰμί καί εὐπάρεδρος ὁ κύριος , νύξ καί ἡμέρα προσμένω ὁ δέησις . ὅς ὁ στόμα οὖον λαλέω ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά ψάλλω ὕμνος ὁ Θεός ἐγώ διηνεκής , ἐργάζομαι ὁ ἑαυτοῦ χείρ , ἵνα ἔχω μεταδίδωμι ὁ χρεία ἔχω . πρός δέ ὁ ἐπί ὁ ψαλμῳδία ἔγκλημα , ὅς μάλιστα πρός ἁπλόος φοβέω ὁ διαβάλλω ἐγώ , ἐκεῖνος εἶπον ἔχω · ὅτι ὁ νῦν κρατέω ἔθος πᾶς ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία συνῳδός εἰμί καί σύμφωνος . ἐκ νύξ γάρ ὀρθρίζω παρά ἐγώ ὁ λαός ἐπί ὁ οἶκος ὁ προσευχή , καί ἐν πόνος καί θλῖψις καί συνοχή δάκρυ ἐξομολογέω ὁ Θεός , τελευταῖος ἐξανίστημι ὁ προσευχή εἰς ὁ ψαλμῳδία καθίστημι . καί νῦν μέν διχῆ διανέμω ἀντιψάλλω ἀλλήλων , ὁμοῦ μέν ὁ μέλω ὁ λόγιος ἐντεῦθεν κρατύνω , ὁμοῦ δέ καί ὁ προσοχή καί ὁ ἀμετεώριστος ὁ Καρδία ἑαυτοῦ διοικέω · ἔπειτα πάλιν ἐπιτρέπω εἷς κατάρχω ὁ μέλος , ὁ λοιπός ὑπείρω · καί οὕτως ἐν ὁ ποικιλίας ὁ ψαλμῳδία ὁ νύξ διαφέρω , μεταξύ προσεύχομαι , ἡμέρα ἤδη ὑπολάμπω πᾶς κοινός , ὡς ἕξ εἷς στόμα καί εἷς Καρδία , ὁ ὁ ἐξομολόγησις ψαλμός ἀναφέρω ὁ κύριος , ἴδιος ἑαυτοῦ ἕκαστος ὁ ῥῆμα ὁ μετάνοια ποιέω . ἐπί οὗτος λοιπός εἰμί ἐγώ ἀποφεύγω , φεύγω μέν Αἰγύπτιος , φεύγω δέ καί Λίβυς ἀμφότερος , Θηβαῖος , Παλαιστῖνος , Ἄραψ , Φοῖνιξ , Σύρος , καί ὁ πρός ὁ Εὐφράτης κατοικίζω , καί πᾶς ἁπαξαπλῶς , παρά ὅς ἀγρυπνία καί προσευχή καί ὁ κοινός ψαλμῳδία τιμάω . ἀλλά οὐ εἰμί , φημί , οὗτος ἐπί ὁ μέγας Γρηγόριος . ἀλλά οὐδέ ὁ λιτανεία ὅς σύ νῦν ἐπιτηδεύω . καί οὖον κατηγορέω σύ λέγω · εὔχομαι γάρ πᾶς σύ ἐν δάκρυ ζάω καί μετάνοια διηνεκής . ἐπεί καί ἐγώ οὐδείς ἕτερος ἢ λιτανεύω ὑπέρ ὁ ἁμαρτία ἐγώ · πλήν ὅσος οὐ ἀνθρώπινος ῥῆμα , ὥσπερ σύ , ἀλλά ὁ λόγιος ὁ πνεῦμα ὁ θεός ἐγώ ἐξιλεόω . ὅτι δέ οὐ εἰμί οὗτος ἐπί ὁ θαυμαστός Γρηγόριος , τίς ἔχω μάρτυς , ὁ γε οὐδείς ὁ ἐκεῖνος μέχρι νῦν διασῴζω ; Γρηγόριος οὖον κατακαλύπτω ἐπί ὁ προσευχή . πῶς γάρ ; ὅς γε ὁ ἀπόστολος γνήσιος μαθητής ὁ εἶπον · Πᾶς ἀνήρ προσεύχομαι ἢ προφητεύω κατά κεφαλή ἔχω καταισχύνω ὁ κεφαλή αὐτός · καί , ἀνήρ μέν οὐ ὀφείλω κατακαλύπτω ὁ κεφαλή αὐτός , εἰκών καί δόξα Θεός ὑπάρχω . φεύγω ὁ Ὅρκος ὁ καθαρός ἐκεῖνος ψυχή , καί ἄξιος ὁ ὁ ἅγιος πνεῦμα κοινωνία , ἀρκέω ὁ ναί καί ὁ οὖον , διά ὁ πρόσταγμα ὁ κύριος ὁ εἶπον · ἐγώ δέ λέγω σύ μή ὄμνυμι ὅλως . οὐ ἀνέχω εἶπον ὁ ἑαυτοῦ ἀδελφός μωρός ἐκεῖνος · φοβέω γάρ ὁ ἀπειλή ὁ κύριος . θυμός καί ὀργή καί πικρία ἐκ ὁ στόμα ἐκεῖνος οὐ ἐκπορεύω . λοιδορία μισέω ὡς εἰς βασίλειος οὐρανός οὐ εἰσάγω . φθόνος καί ὑπερηφανία ὁ ἄδολος Ψυχή ἐκεῖνος ἀπελαύνω . οὐ εἄν παρίστημι ὁ θυσιαστήριον , πρίν καταλλάσσω ὁ ἀδελφός . ψευδής λόγος καί τεχνικός ἐπί διαβολή τίνω μηχανάομαι οὕτως βδελύσσομαι , ὡς εἰδοί ὅτι ὁ ψεῦδος ἐκ ὁ διάβολος γίγνομαι , καί ὅτι Κύριος ἀπόλλυμι πᾶς ὁ λαλέω ὁ ψεῦδος . οὗτος εἰμί μηδείς εἰμί ἐν σύ , ἀλλά καθαρεύω πᾶς , ὁ εἰμί εἰμί μαθητής ὁ μαθητής ὁ ἐντολή ὁ κύριος . εἰμί δέ μή , σκοπέω μή ὁ κώνωψ διυλίζω , περί μέν ἦχος φωνή ὁ κατά ὁ ψαλμῳδία ἀκριβολογέομαι , ὁ δέ μέγας ὁ ἐντολή παραλύω . εἰς οὗτος ἐγώ ὁ λόγος ἄγω ὁ ἀνάγκη ὁ ἀπολογία , ἵνα διδάσκω ἐκβάλλω ὁ δοκός ὁ ὀφθαλμός σύ , καί τότε ἐξαίρω ὁ ἀλλότριος κάρφος . πλήν ἀλλά πᾶς συγχωρέω , εἰμί καί ὅτι οὐδείς ἀνεξέταστος παρά ὁ Θεός . μόνος ῥώννυμι ὁ προηγούμενος , καί ὁ περί ὁ πίστις καινοτομία κατασιγάω . ὁ ὑπόστασις μή ἀθετέω . ὁ ὄνομα ὁ Χριστός μή ἀπαρνέομαι . ὁ ὁ Γρηγόριος φωνή μή παρεξηγέομαι . εἰμί δέ μή , ἠώς εἄν ἐμπνέω καί δύναμαι φθέγγομαι , ἀμήχανος ἐγώ ἐπί τοσοῦτος λύμη Ψυχή σιωπάω .