basilius-theology.epistulae 47
Τίς δώσει μοι πτέρυγας ὡσεὶ περιστερᾶς , ἢ πῶς ἀνακαινισθῇ μου τὸ γῆρας , ὥστε με δυνηθῆναι διαβῆναι πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην , καὶ τόν τε πόθον ὃν ἔχω ἐφʼ ὑμῖν ἀναπαῦσαι καὶ τὰ λυπηρὰ τῆς ψυχῆς διηγήσασθαι , καὶ δι’ ὑμῶν εὑρέσθαι τινὰ παραμυθίαν τῶν θλίψεων ; ἐπὶ γὰρ τῇ κοιμήσει τοῦ μακαρίου Εὐσεβίου τοῦ ἐπισκόπου φόβος ἡμᾶς κατέλαβεν οὐ μικρός , μή ποτε οἵ ποτε ἐφεδρεύοντες τῇ ἐκκλησίᾳ τῆς μητροπόλεως ἡμῶν καὶ βουλόμενοι αὐτὴν αἱρετικῶν ζιζανίων πληρῶσαι , καιροῦ νῦν λαβόμενοι , τὴν πολλῷ καμάτῳ κατασπαρεῖσαν ἐν ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων εὐσέβειαν ταῖς παρʼ ἑαυτῶν πονηραῖς διδασκαλίαις ἐκριζώσωσι , καὶ ταύτης τὴν ἑνότητα κατατέμωσιν , ὅπερ καὶ ἐπὶ πολλῶν ἐκκλησίων πεποιήκασιν . ἐπειδὴ δὲ καὶ γράμματα πρὸς ἡμᾶς ἀφίκετο τοῦ κλήρου , παρακαλοῦντα μὴ παροφθῆναι ἐν καιρῷ τοιούτῳ , περιβλεψάμενος ἐν κύκλῳ ἐμνήσθην τῆς ὑμετέρας ἀγάπης , καὶ τῆς ὀρθῆς πίστεως , καὶ τοῦ ζήλου ὃν ἔχετε ἀεὶ ὑπὲρ τῶν ἐκκλησίων τοῦ Θεοῦ . Καὶ τούτου ἕνεκεν ἀπέστειλα τὸν ἀγαπητὸν Εὐστάθιον τὸν συνδιάκονον , παρακαλέσαι ὑμῶν τὴν σεμνοπρέπειαν καὶ δυσωπῆσαι πᾶσι τοῖς ὑπὲρ τῶν ἐκκλησίων καμάτοις καὶ τὸν παρόντα ἐπιθεῖναι , κἀμοῦ τε τὸ γῆρας τῇ συντυχίᾳ ἀναπαῦσαι , καὶ τῇ ὀρθῇ ἐκκλησίᾳ τὴν περιβόητον εὐσέβειαν διορθώσασθαι , δόντας αὐτῇ μεθʼ ἡμῶν ( εἰ ἄρα καταξιωθείημεν συναντιλαβέσθαι ὑμῖν τοῦ ἀγαθοῦ ἔργου ) ποιμένα κατὰ τὸ βούλημα τοῦ Κυρίου , δυνάμενον διευθῦναι τὸν λαὸν αὐτοῦ . ἔχομεν γὰρ πρὸ ὀφθαλμῶν ἄνδρα ὃν οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοεῖτε · οὗ εἰ καταξιωθείημεν ἐπιτυχεῖν , οἶδα ὅτι μεγάλην παῤῥησίαν πρὸς τὸν Θεὸν κτησόμεθα , καὶ τῷ ἐπικαλεσαμένῳ ἡμᾶς λαῷ μεγίστην εὐεργεσίαν καταθησόμεθα . ἀλλὰ παρακαλῶ καὶ πάλιν καὶ πολλάκις , πάντα ὄκνον ὑπερθεμένους ἀπαντῆσαι καὶ προλαβεῖν τὰ ἐκ τοῦ χειμῶνος δυσχερῆ .
Lemmas: Τῖς δίδωμι ἐγώ πτέρυξ ὡσεί περιστερά , ἢ πῶς ἀνακαινίζω ἐγώ ὁ γῆρας , ὥστε ἐγώ δύναμαι διαβαίνω πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , καί ὁ τε πόθος ὅς ἔχω ἐπί σύ ἀναπαύω καί ὁ λυπηρός ὁ Ψυχή διηγέομαι , καί διά σύ εὑρίσκω τις παραμυθία ὁ θλῖψις ; ἐπί γάρ ὁ κοιμάω ὁ μακάριος Εὐσέβιος ὁ ἐπίσκοπος φόβος ἐγώ καταλαμβάνω οὖον μικρός , μή ποτός ὁ ποτός ἐφεδρεύω ὁ ἐκκλησία ὁ μητρόπολις ἐγώ καί βούλομαι αὐτός αἱρετικός ζιζάνιον πληρόω , καιρός νῦν λαμβάνω , ὁ πολύς κάματος κατασπείρω ἐν ὁ Ψυχή ὁ ἄνθρωπος εὐσέβεια ὁ παρά ἑαυτοῦ πονηρός διδασκαλία ἐκριζόω , καί οὗτος ὁ ἑνότης κατατέμνω , ὅσπερ καί ἐπί πολύς ἔκκλησις ποιέω . ἐπεί δέ καί γράμμα πρός ἐγώ ἀφικνέομαι ὁ κλῆρος , παρακαλέω μή παροράω ἐν καιρός τοιοῦτος , περιβλέπω ἐν κύκλος μιμνήσκω ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , καί ὁ ὀρθός πίστις , καί ὁ ζηλόω ὅς ἔχω ἀεί ὑπέρ ὁ ἔκκλησις ὁ Θεός . καί οὗτος ἕνεκα ἀποστέλλω ὁ ἀγαπητός Εὐστάθιος ὁ συνδιάκονος , παρακαλέω σύ ὁ σεμνοπρέπεια καί δυσωπέω πᾶς ὁ ὑπέρ ὁ ἔκκλησις κάματος καί ὁ πάρειμι ἐπιτίθημι , ἐγώ τε ὁ γῆρας ὁ συντυχία ἀναπαύω , καί ὁ ὀρθός ἐκκλησία ὁ περιβόητος εὐσέβεια διορθόω , δίδωμι αὐτός μετά ἐγώ ( εἰμί ἄρα καταξιόω συναντιλαμβάνω σύ ὁ ἀγαθός ἔργον ) ποιμήν κατά ὁ βούλημα ὁ κύριος , δύναμαι διευθύνω ὁ λαός αὐτός . ἔχω γάρ πρό ὀφθαλμός ἀνήρ ὅς οὐδέ αὐτός ἀγνοέω · ὅς εἰμί καταξιόω ἐπιτυγχάνω , οἶδα ὅτι μέγας παρρησία πρός ὁ θεός κτάομαι , καί ὁ ἐπικαλέω ἐγώ λαός μέγας εὐεργεσία κατατίθημι . ἀλλά παρακαλέω καί πάλιν καί πολλάκις , πᾶς ὄκνος ὑπερτίθημι ἀπαντάω καί προλαμβάνω ὁ ἐκ ὁ χειμών δυσχερής .