basilius-theology.epistulae 105
Ἐγὼ καὶ Σαμοσάτοις ἐπιστὰς προσεδόκησα συντεύξαθαι τῇ κοσμιότητι ὑμῶν · καὶ ἐπειδὴ διήμαρτον τῆς συντυχίας , οὐ μετρίως ἤνεγκα τὴν ζημίαν , λογιζόμενος πότε εἴη ἢ ἐμοὶ δυνατὸν πάλιν πλησιάσαι τοῖς καθʼ ὑμᾶς χωρίοις ἢ ὑμῖν αἱρετὸν τὴν ἡμετέραν καταλαβεῖν . ἀλλʼ ἐκεῖνα μὲν κείσθω ἐν τῷ θελήματι τοῦ Κυρίου . Τὸ δὲ νῦν ἔχον , ἐπειδὴ εὗρον τὸν υἱὸν Σωφρόνιον πρὸς ὑμᾶς ἐξορμῶντα , ἡδέως αὐτῷ τὴν ἐπιστολὴν ἐπέθηκα ταύτην , προσηγορίαν ὑμῖν κωμίζουσαν καὶ τὴν ἡμετέραν γνώμην δηλοῦσαν , ὅτι οὐ διαλιμπάνομεν τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι μεμνημένοι ὑμῶν , καὶ εὐχαριστοῦντες ὑπὲρ ὑμῶν τῷ Κυρίῳ ὅτι ἀγαθῆς ῥίζης ἀγαθὰ βλαστήματά ἐστε , ἔγκαρπα τοῖς ἀγαθοῖς ἔργοις , καὶ τῷ ὄντι ὡς κρίνα ἐν μέσῳ ἀκανθῶν . τὸ γὰρ ὑπὸ τοσαύτης διαστροφῆς τῶν παραφθειρόντων τὸν λόγον τῆς ἀληθείας περικυκλουμένας μὴ ἐνδοῦναι πρὸς τὰς ἀπάτας , μηδὲ τὸ ἀποστολικὸν τῆς πίστεως κήρυγμα καταλιπούσας πρὸς τὴν νῦν ἐπιπολάζουσαν καινοτομίαν μετατεθῆναι , πῶς οὐχὶ μεγάλης μὲν πρὸς τὸν Θεὸν εὐχαριστίας ἄξιον , μεγάλους δὲ ὑμῖν ἐπαίνους δικαιότατα προξενεῖ ; εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα πεπιστεύκατε · μὴ προδῶτε ταύτην τὴν παρακαταθήκην · πατέρα τὴν πάντων ἀρχήν · Υἱὸν μονογενῆ , ἐξ αὐτοῦ γεννηθέντα , ἀληθινὸν Θεόν , τέλειον ἐκ τελείου , εἰκόνα ζῶσαν , ὅλον δεικνύντα ἐν ἑαυτῷ τὸν Πατέρα · Πνεῦμα ἅγιον , ἐκ Θεοῦ τὴν ὕπαρξιν ἔχον , τὴν πηγὴν τῆς ἁγιότητος , δύναμιν ζωῆς παρεκτικήν , χάριν τελειοποιόν , δι’ οὖ υἱοθετεῖται ἄνθρωπος , καὶ ἀπαθανατίζεται τὸ θνητόν , συνημμένον Πατρὶ καὶ Υἱῷ κατὰ πάντα ἐν δόξῃ καὶ ἀϊδιότητι , ἐν δυνάμει καὶ βασιλείᾳ , ἐν δεσποτείᾳ καὶ θεότητι , ὡς καὶ ἡ τοῦ σωτηρίου βαπτίσματος παράδοσις μαρτυρεῖ . Οἱ δὲ κτίσμα λέγοντες ἢ τὸν Υἱὸν ἢ τὸ Πνεῦμα , ἢ ὅλως αὐτὸ εἰς τὴν λειτουργικὴν καὶ δουλικὴν κατάγοντες τάξιν , μακράν εἰσι τῆς ἀληθείας , ὧν φεύγειν προσήκει τὰς κοινωνίας καὶ ἐκτρέπεσθαι τοὺς λόγους ὡς δηλητήρια ὄντα ψυχῶν · ἐὰν δέ ποτε δῷ ἡμῖν ὁ Κύριος γενέσθαι κατὰ ταὐτόν , πλατύτερον ὑμῖν τοὺς περὶ τῆς πίστεως ἐκθησόμεθα λόγους , ὥστε μετʼ ἀποδείξεων γραφικῶν καὶ τὸ τῆς ἀληθείας ἰσχυρὸν καὶ τὸ σαθρὸν τῆς αἱρέσεως ὑμᾶς ἐπιγνῶναι .
Lemmas: ἐγώ καί Σαμόσατα ἐφίστημι προσδοκάω συντυγχάνω ὁ κοσμιότης σύ · καί ἐπεί διαμαρτάνω ὁ συντυχία , οὖον μέτριος φέρω ὁ ζημία , λογίζομαι πότε εἰμί ἢ ἐγώ δυνατός πάλιν πλησιάζω ὁ κατά σύ χωρίον ἢ σύ αἱρετός ὁ ἡμέτερος καταλαμβάνω . ἀλλά ἐκεῖνος μέν κεῖμαι ἐν ὁ θέλημα ὁ κύριος . ὁ δέ νῦν ἔχω , ἐπεί εὑρίσκω ὁ υἱός Σωφρόνιος πρός σύ ἐξορμάω , ἡδύς αὐτός ὁ ἐπιστολή ἐπιτίθημι οὗτος , προσηγορία σύ κομίζω καί ὁ ἡμέτερος γνώμη δηλόω , ὅτι οὖον διαλείπω ὁ ὁ Θεός χάρις μιμνήσκω σύ , καί εὐχαριστέω ὑπέρ σύ ὁ κύριος ὅτι ἀγαθός ῥίζα ἀγαθός βλάστημα εἰμί , ἔγκαρπος ὁ ἀγαθός ἔργον , καί ὁ εἰμί ὡς κρίνον ἐν μέσος ἄκανθα . ὁ γάρ ὑπό τοσοῦτος διαστροφή ὁ παραφθείρω ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια περικυκλέω μή ἐνδίδωμι πρός ὁ ἀπάτη , μηδέ ὁ ἀποστολικός ὁ πίστις κήρυγμα καταλείπω πρός ὁ νῦν ἐπιπολάζω καινοτομία μετατίθημι , πῶς οὐ μέγας μέν πρός ὁ θεός εὐχαριστία ἄξιος , μέγας δέ σύ ἔπαινος Δίκαιος προξενέω ; εἰς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα πιστεύω · μή προδίδωμι οὗτος ὁ παρακαταθήκη · πατήρ ὁ πᾶς ἀρχή · υἱός μονογενής , ἐκ αὐτός γεννάω , ἀληθινός Θεός , τέλειος ἐκ τέλειος , εἰκών ζώννυμι , ὅλος δείκνυμι ἐν ἑαυτοῦ ὁ πατήρ · πνεῦμα ἅγιος , ἐκ Θεός ὁ ὕπαρξις ἔχω , ὁ πηγή ὁ ἁγιότης , δύναμις ζωή παρεκτικός , χάρις τελειοποιός , διά οὖον υἱοθετέω ἄνθρωπος , καί ἀπαθανατίζω ὁ θνητός , συνάπτω πατήρ καί υἱός κατά πᾶς ἐν δόξα καί ἀιδιότης , ἐν δύναμις καί βασίλεια , ἐν δεσποτεία καί θεότης , ὡς καί ὁ ὁ σωτήριος βάπτισμα παράδοσις μαρτυρέω . ὁ δέ κτίσμα λέγω ἢ ὁ υἱός ἢ ὁ πνεῦμα , ἢ ὅλως αὐτός εἰς ὁ λειτουργικός καί δουλικός κατάγω τάξις , μακρός εἰμί ὁ ἀλήθεια , ὅς φεύγω προσήκω ὁ κοινωνία καί ἐκτρέπω ὁ λόγος ὡς δηλητήριος εἰμί Ψυχή · ἐάν δέ ποτός δίδωμι ἐγώ ὁ Κύριος γίγνομαι κατά αὐτός , πλατύς σύ ὁ περί ὁ πίστις ἐκτίθημι λόγος , ὥστε μετά ἀπόδειξις γραφικός καί ὁ ὁ ἀλήθεια ἰσχυρός καί ὁ σαθρός ὁ αἵρεσις σύ ἐπιγιγνώσκω .