basilius-theology.epistulae 243
τῆς καταστάσεως καὶ συγχύσεως τῶν ἐκκλησιῶν . Τοῖς ὡς ἀληθῶς θεοφιλεστάτοις καὶ ποθεινοτάτοις ἀδελφοῖς καὶ ὁμοψύχοις συλλειτουργοῖς , τοῖς κατὰ τὴν Γαλλίαν καὶ Ἰταλίαν ἐπισκόποις , Βασίλειος ἐπίσκοπος Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας . Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς σῶμα ἑαυτοῦ καταδεξάμενος ὀνομάσαι τὴν πᾶσαν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν , καὶ τοὺς καθʼ ἕνα ἡμῶν ἀλλήλων ἀποδείξας μέλη , ἔδωκε καὶ ἡμῖν πᾶσι πρὸς πάντας ἔχειν οἰκείως , κατὰ τὴν τῶν μελῶν συμφωνίαν . διόπερ εἰ καὶ πλεῖστον ἀλλήλων διωρίσμεθα ταῖς οἰκήσεσιν , ἀλλὰ τῷ γε λόγῳ τῆς συναφείας ἐγγὺς ἀλλήλων ἐσμέν . ἐπεὶ οὖν οὐ δύναται ἡ κεφαλὴ τοῖς ποσὶν εἰπεῖν , χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω , πάντως οὐδὲ ὑμεῖς ἀνέξεσθε ἀποποιήσασθαι ἡμᾶς , ἀλλὰ τοσοῦτον συμπαθήσετε ἡμῶν ταῖς θλίψεσιν αἷς παρεδόθημεν διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν , ὅσον καὶ ἡμεῖς συγχαίρομεν ὑμῖν τοῖς δοξαζομένοις ἐν τῇ εἰρήνῃ , ᾗ ἐχαρίσατο ὑμῖν ὁ Κύριος . ἤδη μὲν οὖν καὶ ἄλλοτε ἐπεβοησάμεθα τὴν ὑμετέραν ἀγάπην εἰς ἀντίληψιν ἡμῶν καὶ συμπάθειαν · ἀλλὰ πάντως διὰ τὸ μὴ ἀναπληρωθῆναι τὴν ἐκδίκησιν , οὐ συνεχωρήθητε διαναστῆναι πρὸς τὴν ἀντίληψιν ἐπιζητοῦμεν γὰρ μάλιστα μὲν καὶ αὐτῷ τῷ κρατοῦντι τῆς καθʼ ὑμᾶς οἰκουμένης φανερὰν γενέσθαι διὰ τῆς ὑμετέρας εὐλαβείας τὴν ἡμετέραν σύγχυσιν · εἰ δὲ τοῦτο δύσκολον , ἀλλʼ ἐλθεῖν τινας παρʼ ὑμῶν εἰς ἐπίσκεψιν καὶ παραμυθίαν τῶν θλιβομένων , ἵνʼ ὀφθαλμοῖς ὑποβάλωσι τὰ πάθη τῆς ἀνατολῆς , ἅπερ ἀκοαῖς ἀδύνατον παραδέξασθαι , τῷ μηδένα λόγον εὑρίσκεσθαι ἐναργῶς παριστῶντα ὑμῖν τὰ ἡμέτερα . Διωγμὸς κατείληφεν ἡμᾶς , ἀδελφοὶ τιμιώτατοι , καὶ διωγμῶν ὁ βαρύτατος . διώκονται γὰρ ποιμένες , ἵνα διασκορπισθῶσι τὰ ποίμνια . καὶ τὸ βαρύτατον , ὅτι οὔτε οἱ μὲν κακούμενοι ἐν πληροφορίᾳ μαρτυρίου τὰ πάθη δέχονται , οὔτε οἱ λαοὶ ἐν μαρτύρων τάξει τοὺς ἀθλητὰς θεραπεύουσι , διὰ τὸ Χριστιανῶν ὄνομα τοῖς διώκουσι περικεῖσθαι . ἕν ἐστιν ἔγκλημα νῦν σφοδρῶς ἐκδικούμενον , ἡ ἀκριβὴς τήρησις τῶν πατρικῶν παραδόσεων . διὰ τοῦτο ἀπελαύνονται μὲν τῶν πατρίδων οἱ εὐσεβεῖς , πρὸς δὲ τὰς ἐρημίας μετοικίζονται . οὐ πολιὰ τοῖς κριταῖς τῆς ἀδικίας αἰδέσιμος , οὐκ ἄσκησις εὐσεβείας , οὐ πολιτεία κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον ἐκ νεότητος εἰς γῆρας διανυσθεῖσα . ἀλλὰ κακοῦργος μὲν οὐδεὶς ἄνευ ἐλέγχων καταδικάζεται , ἐπίσκοποι δὲ ἀπὸ μόνης συκοφαντίας ἑάλωσαν , καὶ μηδεμιᾶς ἀποδείξεως τοῖς ἐγκλήμασιν ἐπενεχθείσης ταῖς τιμωρίαις ἐκδίδονται . τινὲς δὲ οὔτε ἐγνώρισαν κατηγόρους , οὔτε εἶδον δικαστήρια , οὔτε ἐσυκοφαντήθησαν τὴν ἀρχήν , ἀλλʼ ἀωρὶ τῶν νυκτῶν βιαίως ἀναρπασθέντες εἰς τὴν ὑπερορίαν ἐφυγαδεύθησαν , ταῖς ἐκ τῆς ἐρημίας κακοπαθείαις παραδοθέντες εἰς θάνατον . τὰ δὲ τούτοις ἑπόμενα γνώριμα παντί , κἂν ἡμεῖς σιωπήσωμεν · φυγαὶ πρεσβυτέρων , φυγαὶ διακόνων , καὶ παντὸς τοῦ κλήρου λεηλασία . ἀνάγκη γὰρ ἢ προσκυνῆσαι τῇ εἰκόνι , ἢ τῇ πονηρᾷ φλογὶ τῶν μαστίγων παραδοθῆναι . στεναγμοὶ λαῶν , δάκρυον διηνεκὲς καὶ κατʼ οἴκους καὶ δημοσίᾳ , πάντων πρὸς ἀλλήλους ὀδυρομένων ἃ πάσχουσιν . οὐδεὶς γὰρ οὕτω λίθινος τὴν καρδίαν , ὥστε πατρὸς στερηθείς , πράως φέρειν τὴν ὀρφανίαν . ἦχος θρηνούντων ἐν πόλει , ἦχος ἐν ἀγροῖς , ἐν ὁδοῖς , ἐν ἐρημίαις . μία φωνὴ ἐλεεινὰ π̣̣̔̓ντων καὶ σκυθρωπὰ φθεγγομένων . ἐξῇρται χαρὰ καὶ εὐφροσύνη πνευματική . εἰς πένθος ἐστράφησαν ἡμῶν αἱ ἑορταί · οἶκοι προσευχῶν ἀπεκλείσθησαν · ἀργὰ τὰ θυσιαστήρια τῆς πνευματικῆς λατρείας . οὐκέτι σύλλογοι Χριστιανῶν , οὐκέτι διδασκάλων προεδρίαι , οὐ διδάγματα σωτήρια , οὐ πανηγύρεις , οὐχ ὑμνῳδίαι νυκτεριναί , οὐ τὸ μακάριον ἐκεῖνο τῶν ψυχῶν ἀγαλλίαμα , τὸ ἐπὶ ταῖς συνάξεσι καὶ τῇ κοινωνίᾳ τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων ταῖς ψυχαῖς ἐγγινόμενον τῶν πιστευόντων εἰς Κύριον . ἡμῖν πρέπει λέγειν , ὅτι Οὐκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων , οὔτε προφήτης , οὔτε ἡγούμενος , οὔτε προσφορά , οὔτε θυμίαμα , οὐ τόπος τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιον Κυρίου , καὶ εὑρεῖν ἔλεος . Ταῦτα εἰδόσιν ἐπιστέλλομεν , διότι οὐδὲν μέρος ἐστὶ τῆς οἰκουμένης , ὃ τὰς ἡμετέρας λοιπὸν ἠγνόησε συμφοράς . ὥστε οὐ διδασκαλίας ἕνεκεν τοὺς λόγους τούτους ποιεῖσθαι ἡμᾶς νομίζειν προσῆκεν , οὐδὲ τοῦ ὑπομνῆσαι ὑμῶν τὴν ἐμμέλειαν . οἴδαμεν γάρ , ὅτι οὐκ ἄν ποτε ἐπιλάθοισθε ἡμῶν , οὐ μᾶλλόν γε ἢ ἡ μήτηρ τῶν ἐκγόνων τῆς κοιλίας αὐτῆς . ἀλλʼ ἐπειδὴ οἱ περιωδυνίᾳ τινὶ κατεχόμενοι διὰ τῶν στεναγμῶν κουφίζειν πως τὰς ἀλγηδόνας πεφύκασι , τοῦτο καὶ ἡμεῖς ποιοῦμεν · οἷον ἀποσκευαζόμεθα τῆς λύπης τὸ βάρος , δι’ ὧν πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην τὰς πολυειδεῖς ἡμῶν συμφορὰς ἐξαγγέλλομεν , εἴ πως ἄν , σφοδρότερον εἰς τὰς ὑπὲρ ἡμῶν προσευχὰς κινηθέντες , δυσωπήσητε τὸν Κύριον διαλλαγῆναι ἡμῖν . εἰ μὲν οὖν αἱ θλίψεις ἦσαν μόναι αἱ καταπονοῦσαι ἡμᾶς , κἂν συνεβουλεύσαμεν ἑαυτοῖς τὴν ἡσυχίαν ἄγειν , καὶ χαίρειν τοῖς ὑπὲρ Χριστοῦ παθήμασιν , ἐπειδὴ Οὐκ ἄξια τὰ παθήματα τοῦ νῦν καιροῦ πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἀποκαλυφθῆσεσθαι εἰς ἡμᾶς . νῦν δὲ φοβούμεθα , μήποτε αὐξανόμενον τὸ κακόν , ὥσπερ τις φλὸξ διὰ τῆς καιομένης ὕλης βαδίζουσα , ἐπειδὰν καταναλώσῃ τὰ πλησίον , ἅψηται καὶ τῶν πόρρω . ἐπινέμεται γὰρ τὸ κακὸν τῆς αἱρέσεως · καὶ δέος ἐστί , μὴ τὰς ἡμετέρας ἐκκλησίας καταφαγοῦσα , ἕρψῃ λοιπὸν καὶ ἐπὶ τὸ ὑγιαῖνον μέρος τῆς καθʼ ὑμᾶς παροικίας . τάχα μὲν οὖν διὰ τὸ παρʼ ἡμῖν πλεονάσαι τὴν ἁμαρτίαν , πρῶτοι παρεδόθημεν εἰς κατάβρωσιν τοῖς ὠμοφάγοις ὀδοῦσι τῶν ἐχθρῶν τοῦ Θεοῦ · τάχα δέ , ὃ καὶ μᾶλλόν ἐστιν εἰκάσαι , ὅτι ἐπειδὴ τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἀπὸ τῶν ἡμετέρων τόπων ἀρξάμενον εἰς πᾶσαν ἐξῆλθε τὴν οἰκουμένην , διὰ τοῦτο ὁ κοινὸς τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐχθρός , τὰ τῆς ἀποστασίας σπέρματα , ἀπὸ τῶν αὐτῶν τόπων τὴν ἀρχὴν λαβόντα , εἰς πᾶσαν οἰκουμένην διαδοθῆναι φιλονεικεῖ . ἐφʼ οὓς γὰρ ἔλαμψεν ὁ φωτισμὸς τῆς γνώσεως τοῦ Χριστοῦ , ἐπὶ τούτους ἐλθεῖν καὶ τὸ τῆς ἀσεβείας σκότος ἐπινοεῖ . Ὑμέτερα οὖν λογίσασθε τὰ πάθη ἡμῶν , ὡς γνήσιοι μαθηταὶ τοῦ Κυρίου . οὐχ ὑπὲρ χρημάτων , οὐχ ὑπὲρ δόξης , οὐχ ὑπὲρ ἄλλου τινὸς τῶν προσκαίρων καταπολεμούμεθα , ἀλλʼ ὑπὲρ τοῦ κοινοῦ κτήματος , τοῦ πατρικοῦ θησαυροῦ τῆς ὑγιαινούσης πίστεως , ἑστήκαμεν ἀγωνιζόμενοι . συναλγήσατε ἡμῖν , ὦ φιλάδελφοι , ὅτι ἀποκέκλεισται μὲν παρʼ ἡμῖν τῶν εὐσεβούντων τὰ στόματα , ἤνοικται δὲ πᾶσα θρασεῖα καὶ βλάσφημος γλῶσσα τῶν λαλούντων κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν . οἱ στῦλοι καὶ τὸ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας ἐν διασπορᾷ , ἡμεῖς δέ , οἱ διὰ σμικρότητα παροφθέντες , ἀπαρρησίαστοι . ἀγωνιάσατε ὑπὲρ τῶν λαῶν · καὶ μὴ τὸ καθʼ ἑαυτοὺς σκοπεῖτε μόνον , ὅτι ἐν λιμέσιν εὐδίοις ὁρμίζεσθε , τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος πᾶσαν ὑμῖν σκέπην χαρισαμένης ἀπὸ τῆς ζάλης τῶν πνευμάτων τῆς πονηρίας . ἀλλὰ καὶ ταῖς χειμαζομέναις τῶν ἐκκλησιῶν χεῖρα ὀρέξατε , μήποτε ἐγκαταλειφθεῖσαι , παντελῶς ὑπομείνωσι τῆς πίστεως τὸ ναυάγιον . στενάξατε ἐφʼ ἡμῖν ὅτι ὁ Μονογενὴς βλασφημεῖται , καὶ ὁ ἀντιλέγων οὐκ ἔστι . τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀθετεῖται , καὶ ὁ δυνάμενος ἐλέγχειν ἀποδιώκεται . πολυθεΐα κεκράτηκε . μέγας Θεὸς παρʼ αὐτοῖς καὶ μικρός . Υἱὸς οὐχὶ φύσεως ὄνομα , ἀλλὰ τιμῆς τινος εἶναι προσηγορία νενόμισται · τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , οὐ συμπληρωτικὸν εἶναι τῆς ἁγίας Τριάδος , οὐδὲ κοινωνὸν τῆς θείας καὶ μακαρίας φύσεως , ἀλλʼ ἕν τι τῶν ἐκ τῆς κτίσεως , εἰκῆ καὶ ὡς ἔτυχε , Πατρὶ καὶ Υἱῷ προσερρῖφθαι . τίς δώσει τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων ; καὶ κλαύσομαι τὸν λαὸν ἡμέρας πολλάς , τὸν ταῖς πονηραῖς ταύταις διδασκαλίαις πρὸς τὴν ἀπώλειαν συνωθούμενον . παρασύρονται τῶν ἀκεραιοτέρων αἱ ἀκοαί · εἰς συνήθειαν λοιπὸν ἦλθον τῆς αἱρετικῆς δυσσεβείας . συνεκτρέφεται τὰ νήπια τῆς Ἐκκλησίας τοῖς λόγοις τῆς ἀσεβείας . τί γὰρ καὶ ποιήσουσι ; βαπτίσματα παρʼ ἐκείνοις , προπομπαὶ τῶν ἐξοδευόντων , ἐπισκέψεις τῶν ἀσθενούντων , παρακλήσεις τῶν λυπουμένων , βοήθειαι τῶν καταπονουμένων , ἀντιλήψεις παντοδαπαί , μυστηρίων κοινωνίαι · ἃ πάντα , δι’ ἐκείνων ἐπιτελούμενα , σύνδεσμος γίνεται τοῖς λαοῖς τῆς πρὸς αὐτοὺς ὁμονοίας · ὥστε μικροῦ χρόνου προελθόντος , μηδʼ εἰ γένοιτό τις ἄδεια , ἐλπίδα λοιπὸν εἶναι τοὺς ὑπὸ τῆς χρονίας ἀπάτης κατασχεθέντας , πάλιν πρὸς τὴν ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας ἀνακληθῆναι . Τούτων ἕνεκεν πολλοὺς ἡμᾶς ἐχρῆν συνδραμεῖν πρὸς τὴν ὑμετέραν σεμνότητα , καὶ ἕκαστον τῶν ἑαυτοῦ πραγμάτων ἐξηγητὴν γενέσθαι . νῦν δὲ καὶ αὐτὸ τοῦτο δεῖγμα γενέσθω ὑμῖν τῆς κακοπαθείας , ἐν ᾗ διάγομεν , ὅτι οὐδʼ ἀποδημίας ἐσμὲν κύριοι . εἰ γάρ τις καὶ πρὸς τὸ βραχύτατον τῆς ἐκκλησίας ἑαυτοῦ ἀποσταίη , ἐκδότους ἀφήσει τοὺς λαοὺς τοῖς ἐφεδρεύουσιν . ἀλλὰ τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι ἕνα ἀπεστείλαμεν ἀντὶ πολλῶν , τὸν εὐλαβέστατον καὶ ἀγαπητὸν ἀδελφὸν ἡμῶν Δωρόθεον τὸν συμπρεσβύτερον · ὃς καὶ ὅσα διαπέφευγεν ἡμῶν τὰ γράμματα τῇ παρʼ ἑαυτοῦ διηγήσει δυνατός ἐστιν ἀναπληρῶσαι , παρηκολουθηκὼς πᾶσι μετὰ ἀκριβείας , καὶ ζηλωτὴς ὑπάρχων τῆς ὀρθῆς πίστεως . ὃν προσδεξάμενοι ἐν εἰρήνῃ διὰ ταχέων ἡμῖν ἀποπέμψατε , ἀγαθὰ ἡμῖν εὐαγγέλια φέροντα τῆς σπουδῆς ὑμῶν , ἣν ἔχετε πρὸς τὸ ἀντιλαμβάνεσθαι τῆς ἀδελφότητος .
Lemmas: ὁ κατάστασις καί σύγχυσις ὁ ἐκκλησία . ὁ ὡς ἀληθής θεοφιλής καί ποθεινός ἀδελφός καί ὁμόψυχος συλλειτουργέω , ὁ κατά ὁ Γαλλία καί Ἰταλία ἐπίσκοπος , Βασίλειος ἐπίσκοπος Καισάρεια ὁ Καππαδοκία . ὁ Κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός σῶμα ἑαυτοῦ καταδέχομαι ὀνομάζω ὁ πᾶς ὁ Θεός ἐκκλησία , καί ὁ κατά εἷς ἐγώ ἀλλήλων ἀποδείκνυμι μέλος , δίδωμι καί ἐγώ πᾶς πρός πᾶς ἔχω οἰκεῖος , κατά ὁ ὁ μέλος συμφωνία . διόπερ εἰμί καί πλεῖστος ἀλλήλων διορίζω ὁ οἴκησις , ἀλλά ὁ γε λόγος ὁ συνάφεια ἐγγύς ἀλλήλων εἰμί . ἐπεί οὖν οὖον δύναμαι ὁ κεφαλή ὁ πούς εἶπον , χρεία σύ οὐ ἔχω , πάντως οὐδέ σύ ἀνέχω ἀποποιέω ἐγώ , ἀλλά τοσοῦτος συμπαθέω ἐγώ ὁ θλῖψις ὅς παραδίδωμι διά ὁ ἁμαρτία ἐγώ , ὅσος καί ἐγώ συγχαίρω σύ ὁ δοξάζω ἐν ὁ εἰρήνη , ὅς χαρίζομαι σύ ὁ Κύριος . ἤδη μέν οὖν καί ἄλλοτε ἐπιβοάω ὁ ὑμέτερος ἀγάπη εἰς ἀντίληψις ἐγώ καί συμπάθεια · ἀλλά πάντως διά ὁ μή ἀναπληρόω ὁ ἐκδίκησις , οὖον συγχωρέω διανίσταμαι πρός ὁ ἀντίληψις ἐπιζητέω γάρ μάλιστα μέν καί αὐτός ὁ κράτος ὁ κατά σύ οἰκέω φανερός γίγνομαι διά ὁ ὑμέτερος εὐλάβεια ὁ ἡμέτερος σύγχυσις · εἰμί δέ οὗτος δύσκολος , ἀλλά ἔρχομαι τις παρά σύ εἰς ἐπίσκεψις καί παραμυθία ὁ θλίβω , ἵνα ὀφθαλμός ὑποβάλλω ὁ πάθος ὁ ἀνατολή , ὅσπερ ἀκοή ἀδύνατος παραδέχομαι , ὁ μηδείς λόγος εὑρίσκω ἐναργής παριστάω σύ ὁ ἡμέτερος . διωγμός καταλαμβάνω ἐγώ , ἀδελφός τίμιος , καί διωγμός ὁ βαρύς . διώκω γάρ ποιμήν , ἵνα διασκορπίζω ὁ ποίμνιον . καί ὁ βαρύς , ὅτι οὔτε ὁ μέν κακόω ἐν πληροφορία μαρτύριον ὁ πάθος δέχομαι , οὔτε ὁ λαός ἐν μάρτυς τάξις ὁ ἀθλητής θεραπεύω , διά ὁ Χριστιανός ὄνομα ὁ διώκω περίκειμαι . εἷς εἰμί ἔγκλημα νῦν σφοδρός ἐκδικέω , ὁ ἀκριβής τήρησις ὁ πατρικός παράδοσις . διά οὗτος ἀπελαύνω μέν ὁ πατρίς ὁ εὐσεβής , πρός δέ ὁ ἐρημία μετοικίζω . οὖον πολιός ὁ κριτής ὁ ἀδικία αἰδέσιμος , οὐ ἄσκησις εὐσέβεια , οὖον πολιτεία κατά ὁ Εὐαγγέλιος ἐκ νεότης εἰς γῆρας διανύω . ἀλλά κακοῦργος μέν οὐδείς ἄνευ ἐλέγχω καταδικάζω , ἐπίσκοπος δέ ἀπό μόνος συκοφαντία ἁλίσκομαι , καί μηδείς ἀπόδειξις ὁ ἔγκλημα ἐπιφέρω ὁ τιμωρία ἐκδίδωμι . τις δέ οὔτε γνωρίζω κατήγορος , οὔτε εἶδον δικαστήριον , οὔτε συκοφαντέω ὁ ἀρχή , ἀλλά ἀωρί ὁ νύξ βίαιος ἀναρπάζω εἰς ὁ ὑπερορία φυγαδεύω , ὁ ἐκ ὁ ἐρημία κακοπάθεια παραδίδωμι εἰς θάνατος . ὁ δέ οὗτος ἕπομαι γνώριμος πᾶς , κἀν ἐγώ σιωπάω · φυγή πρέσβυς , φυγή διάκονος , καί πᾶς ὁ κλῆρος λεηλασία . ἀνάγκη γάρ ἢ προσκυνέω ὁ εἰκών , ἢ ὁ πονηρός φλόξ ὁ μάστιξ παραδίδωμι . στεναγμός λαός , δάκρυ διηνεκής καί κατά οἶκος καί δημόσιος , πᾶς πρός ἀλλήλων ὀδύρομαι ὁ πάσχω . οὐδείς γάρ οὗτος λίθινος ὁ Καρδία , ὥστε πατήρ στερέω , πρᾶος φέρω ὁ ὀρφανία . ἦχος θρηνέω ἐν πόλις , ἦχος ἐν ἀγρός , ἐν ὁδός , ἐν ἐρημία . εἷς φωνή ἐλεεινός ΠΝΤΩΝ καί σκυθρωπός φθέγγομαι . ἐξαίρω χαρά καί Εὐφρόσυνος πνευματικός . εἰς πένθος στρέφω ἐγώ ὁ ἑορτή · οἶκος προσευχή ἀποκλείω · ἀργός2 ὁ θυσιαστήριον ὁ πνευματικός λατρεία . οὐκέτι σύλλογος Χριστιανός , οὐκέτι διδάσκαλος προεδρία , οὖον δίδαγμα σωτήριος , οὖον πανήγυρις , οὐ ὑμνῳδία νυκτερινός , οὖον ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὁ Ψυχή ἀγαλλίαμα , ὁ ἐπί ὁ σύναξις καί ὁ κοινωνία ὁ πνευματικός χάρισμα ὁ Ψυχή ἐγγίγνομαι ὁ πιστεύω εἰς κύριος . ἐγώ πρέπω λέγω , ὅτι οὐ εἰμί ἐν ὁ καιρός οὗτος ἄρχω , οὔτε προφήτης , οὔτε ἡγέομαι , οὔτε προσφορά , οὔτε θυμίαμα , οὖον τόπος ὁ καρπόω ἐνώπιος κύριος , καί εὑρίσκω ἔλεος . οὗτος οἶδα ἐπιστέλλω , διότι οὐδείς μέρος εἰμί ὁ οἰκέω , ὅς ὁ ἡμέτερος λοιπός ἀγνοέω συμφορά . ὥστε οὖον διδασκαλία ἕνεκα ὁ λόγος οὗτος ποιέω ἐγώ νομίζω προσήκω , οὐδέ ὁ ὑπομιμνήσκω σύ ὁ ἐμμέλεια . οἶδα γάρ , ὅτι οὐ ἄν ποτός ἐπιλανθάνομαι ἐγώ , οὖον μάλα γε ἢ ὁ μήτηρ ὁ ἔκγονος ὁ κοιλία αὐτός . ἀλλά ἐπεί ὁ περιωδυνία τις κατέχω διά ὁ στεναγμός κουφίζω πως ὁ ἀλγηδών φύω , οὗτος καί ἐγώ ποιέω · οἷος ἀποσκευάζω ὁ λύπη ὁ βάρος , διά ὅς πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη ὁ πολυειδής ἐγώ συμφορά ἐξαγγέλλω , εἰμί πως ἄν , σφοδρός εἰς ὁ ὑπέρ ἐγώ προσευχή κινέω , δυσωπέω ὁ κύριος διαλλάσσω ἐγώ . εἰμί μέν οὖν ὁ θλῖψις εἰμί μόνος ὁ καταπονέω ἐγώ , κἀν συμβουλεύω ἑαυτοῦ ὁ ἡσυχία ἄγω , καί χαίρω ὁ ὑπέρ Χριστός πάθημα , ἐπεί οὐ ἄξιος ὁ πάθημα ὁ νῦν καιρός πρός ὁ μέλλω δόξα ἀποκαλύπτω εἰς ἐγώ . νῦν δέ φοβέω , μήποτε αὐξάνω ὁ κακός , ὥσπερ τις φλόξ διά ὁ καίω ὕλη βαδίζω , ἐπειδάν καταναλίσκω ὁ πλησίος , ἅπτω καί ὁ πόρρω . ἐπινέμω γάρ ὁ κακός ὁ αἵρεσις · καί δέος εἰμί , μή ὁ ἡμέτερος ἐκκλησία κατεσθίω , ἕρπω λοιπός καί ἐπί ὁ ὑγιαίνω μέρος ὁ κατά σύ παροικία . τάχα μέν οὖν διά ὁ παρά ἐγώ πλεονάζω ὁ ἁμαρτία , πρῶτος παραδίδωμι εἰς κατάβρωσις ὁ ὠμόφαγος ὀδούς ὁ ἐχθρός ὁ Θεός · τάχα δέ , ὅς καί μάλα εἰμί εἰκάζω , ὅτι ἐπεί ὁ εὐαγγέλιον ὁ βασίλεια ἀπό ὁ ἡμέτερος τόπος ἄρχω εἰς πᾶς ἐξέρχομαι ὁ οἰκέω , διά οὗτος ὁ κοινός ὁ Ψυχή ἐγώ ἐχθρός , ὁ ὁ ἀποστασία σπέρμα , ἀπό ὁ αὐτός τόπος ὁ ἀρχή λαμβάνω , εἰς πᾶς οἰκέω διαδίδωμι φιλονεικέω . ἐπί ὅς γάρ λάμπω ὁ φωτισμός ὁ γνῶσις ὁ Χριστός , ἐπί οὗτος ἔρχομαι καί ὁ ὁ ἀσέβεια σκότος ἐπινοέω . ὑμέτερος οὖν λογίζομαι ὁ πάθος ἐγώ , ὡς γνήσιος μαθητής ὁ κύριος . οὐ ὑπέρ χρῆμα , οὐ ὑπέρ δόξα , οὐ ὑπέρ ἄλλος τις ὁ πρόσκαιρος καταπολεμέω , ἀλλά ὑπέρ ὁ κοινός κτῆμα , ὁ πατρικός θησαυρός ὁ ὑγιαίνω πίστις , ἵστημι ἀγωνίζομαι . συναλγέω ἐγώ , εἰμί φιλάδελφος , ὅτι ἀποκλείω μέν παρά ἐγώ ὁ εὐσεβέω ὁ στόμα , ἀνοίγνυμι δέ πᾶς θρασύς καί βλάσφημος γλῶσσα ὁ λαλέω κατά ὁ Θεός ἀδικία . ὁ στῦλος καί ὁ ἑδραίωμα ὁ ἀλήθεια ἐν διασπορά , ἐγώ δέ , ὁ διά μικρότης παροράω , ἀπαρρησίαστος . ἀγωνιάω ὑπέρ ὁ λαός · καί μή ὁ κατά ἑαυτοῦ σκοπέω μόνος , ὅτι ἐν λιμήν εὔδιος ὁρμίζω , ὁ ὁ Θεός χάρις πᾶς σύ σκέπη χαρίζω ἀπό ὁ ζάλη ὁ πνεῦμα ὁ πονηρία . ἀλλά καί ὁ χειμάζω ὁ ἐκκλησία χείρ ὀρέγω , μήποτε ἐγκαταλείπω , παντελῶς ὑπομένω ὁ πίστις ὁ ναυάγιον . στενάζω ἐπί ἐγώ ὅτι ὁ Μονογενής βλασφημέω , καί ὁ ἀντιλέγω οὐ εἰμί . ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀθετέω , καί ὁ δύναμαι ἐλέγχω ἀποδιώκω . πολυθεΐα κρατέω . μέγας θεός παρά αὐτός καί μικρός . υἱός οὐ φύσις ὄνομα , ἀλλά τιμή τις εἰμί προσηγορία νομίζω · ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , οὖον συμπληρωτικός εἰμί ὁ ἅγιος Τριάς , οὐδέ κοινωνός ὁ θεῖος καί μακάριος φύσις , ἀλλά εἷς τίς ὁ ἐκ ὁ κτίσις , εἰκῇ καί ὡς τυγχάνω , πατήρ καί υἱός προσρίπτω . τίς δίδωμι ὁ κεφαλή ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυ ; καί καλέω ὁ λαός ἡμέρα πολύς , ὁ ὁ πονηρός οὗτος διδασκαλία πρός ὁ ἀπώλεια συνωθέω . παρασύρω ὁ ἀκέραιος ὁ ἀκοή · εἰς συνήθεια λοιπός ἔρχομαι ὁ αἱρετικός δυσσέβεια . συνεκτρέφω ὁ νήπιος ὁ ἐκκλησία ὁ λόγος ὁ ἀσέβεια . τίς γάρ καί ποιέω ; βάπτισμα παρά ἐκεῖνος , προπομπή ὁ ἐξοδεύω , ἐπίσκεψις ὁ ἀσθενέω , παράκλησις ὁ λυπέω , βοήθεια ὁ καταπονέω , ἀντίληψις παντοδαπός , μυστήριον κοινωνία · ὁ πᾶς , διά ἐκεῖνος ἐπιτελέω , σύνδεσμος γίγνομαι ὁ λαός ὁ πρός αὐτός ὁμόνοια · ὥστε μικρός χρόνος προέρχομαι , μηδέ εἰμί γίγνομαι τις ἄδεια , ἐλπίς λοιπός εἰμί ὁ ὑπό ὁ χρόνιος ἀπάτη κατέχω , πάλιν πρός ὁ ἐπίγνωσις ὁ ἀλήθεια ἀνακαλέω . οὗτος ἕνεκα πολύς ἐγώ χρή συντρέχω πρός ὁ ὑμέτερος σεμνότης , καί ἕκαστος ὁ ἑαυτοῦ πρᾶγμα ἐξηγητής γίγνομαι . νῦν δέ καί αὐτός οὗτος δεῖγμα γίγνομαι σύ ὁ κακοπάθεια , ἐν ὅς διάγω , ὅτι οὐδέ ἀποδημία εἰμί κύριος . εἰμί γάρ τις καί πρός ὁ βραχύς ὁ ἐκκλησία ἑαυτοῦ ἀφίστημι , ἔκδοτος ἀφίημι ὁ λαός ὁ ἐφεδρεύω . ἀλλά ὁ ὁ Θεός χάρις εἷς ἀποστέλλω ἀντί πολύς , ὁ εὐλαβής καί ἀγαπητός ἀδελφός ἐγώ Δωρόθεος ὁ συμπρεσβύτερος · ὅς καί ὅσος διαφεύγω ἐγώ ὁ γράμμα ὁ παρά ἑαυτοῦ διήγησις δυνατός εἰμί ἀναπληρόω , παρακολουθέω πᾶς μετά ἀκρίβεια , καί ζηλωτής ὑπάρχω ὁ ὀρθός πίστις . ὅς προσδέχομαι ἐν εἰρήνη διά ταχύς ἐγώ ἀποπέμπω , ἀγαθός ἐγώ εὐαγγέλιον φέρω ὁ σπουδή σύ , ὅς ἔχω πρός ὁ ἀντιλαμβάνω ὁ ἀδελφότης .