basilius-theology.epistulae 65
Καὶ τί πέρας ἔσται τῆς σιωπῆς , εἰ ἐγὼ μέν , τὰ ἐκ τῆς ἡλικίας πρεσβεῖα ἀπαιτῶν , ἀναμένοιμι παρὰ σοῦ γενέσθαι τὴν ἀρχὴν τῆς προσφωνήσεως , ἡ δὲ σὴ ἀγάπη ἐπὶ πλεῖον βούλοιτο τῇ βλαβερᾷ κρίσει τῆς ἡσυχίας ἐγκαρτερεῖν ; ἀλλʼ ὅμως ἐγώ , τὴν ἐν τοῖς φιλικοῖς ἧτταν νίκης ἔχειν δύναμιν ἡγησάμενος , ὁμολογῶ σοι μὲν παραχωρεῖν τῆς ἐπὶ τῷ δοκεῖν περιγεγενῆσθαι τῆς οἰκείας κρίσεως φιλοτιμίας . αὐτὸς δὲ πρῶτος ἐπὶ τὸ γράφειν ἦλθον , εἰδὼς ὅτι ἡ ἀγάπη πάντα στέγει , πάντα ὑπομένει , οὐδαμοῦ ζητεῖ τὸ ἑαυτῆς · διόπερ οὔτε ἐκπίπτει ποτέ . ἀταπείνωτος γὰρ ὁ κατὰ ἀγάπην τῷ πλησίον ὑποτασσόμενος . ὅπως οὖν καὶ αὐτὸς πρὸς γοῦν τὸ ἑξῆς τὸν πρῶτον καὶ μέγιστον καρπὸν τοῦ Πνεύματος ἐπιδεικνύμενος , τὴν ἀγάπην , ἀπορρίψῃς μὲν τὸ τῶν ὀργιζομένων σκυθρωπόν , ὅπερ ἡμῖν διὰ τῆς σιωπῆς ὑποφαίνεις , ἀναλάβῃς δὲ χαρὰν ἐν τῇ καρδίᾳ , εἰρήνην πρὸς τοὺς ὁμοψύχους τῶν ἀδελφῶν , σπουδὴν καὶ μέριμναν ὑπὲρ τῆς τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Κυρίου διαμονῆς . γίνωσκε γάρ , ὅτι , εἰ μὴ τὸν ἴσον ἡμεῖς ἀγῶνα ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιῶν ἀναλάβοιμεν , ὁπόσον ἔχουσιν οἱ ἀντικείμενοι τῇ ὑγιαινούσῃ διδασκαλίᾳ εἰς καθαίρεσιν αὐτῶν καὶ παντελῆ ἀφανισμόν , οὐδὲν τὸ κωλῦον οἴχεσθαι μὲν παρασυρεῖσαν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τὴν ἀλήθειαν , παραπολαῦσαι δέ τι καὶ ἡμᾶς τοῦ κρίματος , μὴ πάσῃ σπουδῇ καὶ προθυμίᾳ ἐν ὁμονοίᾳ τῇ πρὸς ἀλλήλους καὶ συμπνοίᾳ τῇ κατὰ τὸν Θεὸν τὴν ἐνδεχομένην μέριμναν ὑπὲρ τῆς ἑνώσεως τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιδειξαμένους . Παρακαλῶ οὖν , ἔκβαλε τῆς σεαυτοῦ ψυχῆς τὸ οἴεσθαι μηδενὸς ἑτέρου εἰς κοινωνίαν προσδεῖσθαι . οὐ γὰρ κατὰ ἀγάπην περιπατοῦντος οὐδὲ πληροῦντός ἐστι τὴν ἐντολὴν τοῦ Χριστοῦ τῆς πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς συναφείας ἑαυτὸν ἀποτέμνειν . ἅμα δὲ κἀκεῖνο λογίζεσθαι τὴν ἀγαθήν σου προαίρεσιν βούλομαι , ὅτι τὸ τοῦ πολέμου κακὸν κύκλῳ περιιὸν καὶ πρὸς ἡμᾶς εἰσέλθοι ποτέ , κἂν μετὰ τῶν ἄλλων καὶ ἡμεῖς τῆς ἐπηρείας παραπολαύσωμεν , οὐδὲ τοῦς συναλγοῦντας εὑρήσομεν , διὰ τὸ ἐν καιρῷ τῆς εὐθυμίας ἡμῶν μὴ προκαταβαλέσθαι τοῖς ἠδικημένοις τὸν τῆς συμπαθείας ἔρανον .
Lemmas: καί τίς πέρας εἰμί ὁ σιωπή , εἰμί ἐγώ μέν , ὁ ἐκ ὁ ἡλικία πρεσβεῖον ἀπαιτέω , ἀναμένω παρά σύ γίγνομαι ὁ ἀρχή ὁ προσφώνησις , ὁ δέ σός ἀγάπη ἐπί πλείων βούλομαι ὁ βλαβερός κρίσις ὁ ἡσυχία ἐγκαρτερέω ; ἀλλά ὅμως ἐγώ , ὁ ἐν ὁ φιλικός ἧσσα Νίκη ἔχω δύναμις ἡγέομαι , ὁμολογέω σύ μέν παραχωρέω ὁ ἐπί ὁ δοκέω περιγίγνομαι ὁ οἰκεῖος κρίσις φιλοτιμία . αὐτός δέ πρῶτος ἐπί ὁ γράφω ἔρχομαι , εἰδοί ὅτι ὁ ἀγάπη πᾶς στέγος , πᾶς ὑπομένω , οὐδαμοῦ ζητέω ὁ ἑαυτοῦ · διόπερ οὔτε ἐκπίπτω ποτός . ἀταπείνωτος γάρ ὁ κατά ἀγάπη ὁ πλησίος ὑποτάσσω . ὅπως οὖν καί αὐτός πρός γοῦν ὁ ἑξῆς ὁ πρῶτος καί μέγας καρπός ὁ πνεῦμα ἐπιδείκνυμι , ὁ ἀγάπη , ἀπορρίπτω μέν ὁ ὁ ὀργίζω σκυθρωπός , ὅσπερ ἐγώ διά ὁ σιωπή ὑποφαίνω , ἀναλαμβάνω δέ χαρά ἐν ὁ Καρδία , εἰρήνη πρός ὁ ομόψυχος ὁ ἀδελφός , σπουδή καί μέριμνα ὑπέρ ὁ ὁ ἐκκλησία ὁ κύριος διαμονή . γιγνώσκω γάρ , ὅτι , εἰμί μή ὁ ἴσος ἐγώ ἀγών ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ἀναλαμβάνω , ὁπόσος ἔχω ὁ ἀντίκειμαι ὁ ὑγιαίνω διδασκαλία εἰς καθαίρεσις αὐτός καί παντελής ἀφανισμός , οὐδείς ὁ κωλύω οἴχομαι μέν παρασύρω ὑπό ὁ ἐχθρός ὁ ἀλήθεια , παραπολαύω δέ τίς καί ἐγώ ὁ κρίμα , μή πᾶς σπουδή καί προθυμία ἐν ὁμόνοια ὁ πρός ἀλλήλων καί σύμπνοια ὁ κατά ὁ θεός ὁ ἐνδέχομαι μέριμνα ὑπέρ ὁ ἕνωσις ὁ ἐκκλησία ἐπιδείκνυμι . παρακαλέω οὖν , ἐκβάλλω ὁ σεαυτοῦ Ψυχή ὁ οἴομαι μηδείς ἕτερος εἰς κοινωνία προσδέω . οὖον γάρ κατά ἀγάπη περιπατέω οὐδέ πληρόω εἰμί ὁ ἐντολή ὁ Χριστός ὁ πρός ὁ ἀδελφός συνάφεια ἑαυτοῦ ἀποτέμνω . ἅμα δέ ἐκεῖνος λογίζομαι ὁ ἀγαθός σύ προαίρεσις βούλομαι , ὅτι ὁ ὁ πόλεμος κακός κύκλος περιέρχομαι καί πρός ἐγώ εἰσέρχομαι ποτός , κἀν μετά ὁ ἄλλος καί ἐγώ ὁ ἐπήρεια παραπολαύω , οὐδέ ὁ συναλγέω εὑρίσκω , διά ὁ ἐν καιρός ὁ εὐθυμία ἐγώ μή προκαταβάλλω ὁ ἀδικέω ὁ ὁ συμπάθεια ἔρανος .