ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
basilius-theology.epistulae 145
Οἶδα τοὺς μυρίους πόνους σου , οὓς ἀνέτλης ὑπὲρ τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ , καὶ τῶν ἀσχολιῶν τὸ πλῆθος οὐκ ἀγνοῶ , ἃς ἔχεις , τὴν οἰκονομίαν οὐ παρέργως ἀλλὰ κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου διατιθέμενος . καὶ τὸν ἐκ γειτόνων ὑμῖν ἐπικαθήμενον ἐννοῶ , ᾧ ἀνάγκη ὑμᾶς , ὥσπερ ὄρνιθας ἀετῷ ὑποπτήσσοντας , μὴ πόρρω τῆς σκέπης ἕκαστον ἀποτρέχειν . τούτων με οὐδὲν λέληθεν . ἀλλʼ ὁ πόθος πρᾶγμα βίαιον , καὶ ἐλπίσαι τὰ μὴ ἐνδεχόμενα καὶ ἐγχειρῆσαι τοῖς ἀδυνάτοις · μᾶλλον δὲ ἡ ἐπὶ Κύριον ἐλπὶς ἰσχυρότατον πάντων . οὐ γὰρ ἀλόγῳ ἐπιθυμίᾳ , ἀλλʼ ἰσχύϊ πίστεως προσδοκῶ καὶ πόρον ἐν ἀμηχάνοις φανήσεσθαι καὶ πάντων ῥᾳδίως σε τῶν κωλυμάτων περιγενήσεσθαι , πρὸς τὸ ἰδεῖν σε τὴν φιλτάτην τῶν ἐκκλησιῶν , καὶ μέντοι καὶ ὀφθῆναι παρʼ αὐτῆς · ὃ πάντων αὐτῇ τῶν ἀγαθῶν προτιμότατον , τῷ σῷ προσβλέψαι προσώπῳ καὶ τῆς σῆς ἀκοῦσαι φωνῆς . μὴ τοίνυν αὐτῇ τὰς ἐλπίδας ἀτελεῖς καταστήσῃς . καὶ γὰρ πέρυσιν ἀπὸ τῆς Συρίας ἐπανελθών , ἣν ἐδεξάμην ἐπαγγελίαν , ταύτην διακομίσας , πῶς οἴει μετέωρον αὐτὴν κατέστησα ταῖς ἐλπίσι ; μὴ οὖν εἰς ἄλλον καιρὸν ὑπέρθῃ τὴν ἐπίσκεψιν αὐτῆς , ὦ θαυμάσιε . καὶ γὰρ ἐὰν ᾖ δυνατὸν ἰδεῖν αὐτήν ποτε , ἀλλʼ οὐχὶ καὶ μεθʼ ἡμῶν , οὓς ἐπείγει ἡ νόσος ἀπᾶραι λοιπὸν τοῦ ὀδυνηροῦ τούτου βίου .
Lemmas: οἶδα ὁ μυρίος πόνος σύ , ὅς ἀνατλῆναι ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός , καί ὁ ἀσχολία ὁ πλῆθος οὐ ἀγνοέω , ὅς ἔχω , ὁ οἰκονομία οὖον πάρεργον ἀλλά κατά ὁ θέλημα ὁ κύριος διατίθημι . καί ὁ ἐκ γείτων σύ ἐπί-κάθημαι ἐννοέω , ὅς ἀνάγκη σύ , ὥσπερ ὄρνις ἀετός ὑποπτήσσω , μή πόρρω ὁ σκέπη ἕκαστος ἀποτρέχω . οὗτος ἐγώ οὐδείς λανθάνω . ἀλλά ὁ πόθος πρᾶγμα βίαιος , καί ἐλπίζω ὁ μή ἐνδέχομαι καί ἐγχειρέω ὁ ἀδύνατος · μᾶλλον δέ ὁ ἐπί κύριος Ἐλπὶς ἰσχυρός πᾶς . οὖον γάρ ἄλογος ἐπιθυμία , ἀλλά ἰσχύς πίστις προσδοκάω καί πόρος ἐν ἀμήχανος φαίνω καί πᾶς ῥᾳδίως σύ ὁ κώλυμα περιγίγνομαι , πρός ὁ ὁράω σύ ὁ φίλος ὁ ἐκκλησία , καί μέντοι καί ὁράω παρά αὐτός · ὅς πᾶς αὐτός ὁ ἀγαθός πρότιμος , ὁ σός προσβλέπω πρόσωπον καί ὁ σός ἀκούω φωνή . μή τοίνυν αὐτός ὁ ἐλπίς ἀτελής καθίστημι . καί γάρ πέρυσι ἀπό ὁ Συρία ἐπανέρχομαι , ὅς δέχομαι ἐπαγγελία , οὗτος διακομίζω , πῶς οἴομαι μετέωρος αὐτός καθίστημι ὁ ἐλπίς ; μή οὖν εἰς ἄλλος καιρός ὑπερτίθημι ὁ ἐπίσκεψις αὐτός , εἰμί θαυμάσιος . καί γάρ ἐάν εἰμί δυνατός ὁράω αὐτός ποτός , ἀλλά οὐ καί μετά ἐγώ , ὅς ἐπείγω ὁ νόσος ἀπαίρω λοιπός ὁ ὀδυνηρός οὗτος βίος .
basilius-theology.epistulae 146
Οὐκ ἔχω μέμψασθαί σοι ἀργίαν οὐδὲ ῥᾳθυμίαν , ὅτι καιροῦ παραπεσόντος γραμμάτων ἀπεσιώπησας . ἣν γὰρ διὰ τῆς τιμίας ἐμοὶ χειρὸς διεπέμψω προσηγορίαν πολλῶν ἐπιστολῶν τιμιωτέραν ποιοῦμαι . ἀντὶ οὖν ταύτης προσαγορεύω σε , καὶ παρακαλῶ σπουδαίως ἀντέχεσθαι τῆς κατὰ ψυχὴν σωτηρίας , πάντα τὰ πάθη τῆς σαρκὸς παιδαγωγοῦντα τῷ λόγῳ , καὶ διηνεκῶς τὴν περὶ Θεοῦ ἔννοιαν , οἷον ἐν ναῷ τινὶ ἁγιωτάτῳ , τῇ σαυτοῦ ψυχῇ ἐνιδρυμένην ἔχοντα · ἐπὶ πάσης δὲ πράξεως καὶ παντὸς λόγου πρὸ ὀφθαλμῶν λαμβάνειν τὸ τοῦ Χριστοῦ δικαστήριον , ὥστε σοι τὰς κατὰ μέρος ἐνεργείας συναχθείσας ἐπὶ τῆς ἀκριβοῦς ἐκείνης καὶ φοβερᾶς ἐξετάσεως δόξαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀνταποδόσεως ἐνεγκεῖν , ἐπὶ πάσης τῆς κτίσεως τῶν ἐπαίνων ἀξιουμένῳ . εἰ δὲ καταδέχοιτο τὴν μέχρις ἡμῶν ὁδὸν ὁ μέγας , οὐ μικρὸν κέρδος ἰδεῖν σε μετʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἡμετέρας .
Lemmas: οὐ ἔχω μέμφομαι σύ ἀργία οὐδέ ῥᾳθυμία , ὅτι καιρός παραπίπτω γράμμα ἀποσιωπάω . ὅς γάρ διά ὁ τίμιος ἐγώ χείρ διαπέμπω προσηγορία πολύς ἐπιστολή τίμιος ποιέω . ἀντί οὖν οὗτος προσαγορεύω σύ , καί παρακαλέω σπουδαῖος ἀντέχω ὁ κατά ψυχή σωτηρία , πᾶς ὁ πάθος ὁ σάρξ παιδαγωγέω ὁ λόγος , καί διηνεκής ὁ περί Θεός ἔννοια , οἷος ἐν ναός τις ἅγιος , ὁ σεαυτοῦ Ψυχή ἐνιδρύω ἔχω · ἐπί πᾶς δέ πρᾶξις καί πᾶς λόγος πρό ὀφθαλμός λαμβάνω ὁ ὁ Χριστός δικαστήριον , ὥστε σύ ὁ κατά μέρος ἐνέργεια συνάγω ἐπί ὁ ἀκριβής ἐκεῖνος καί φοβερός ἐξέτασις δόξα ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἀνταπόδοσις φέρω , ἐπί πᾶς ὁ κτίσις ὁ ἔπαινος ἀξιόω . εἰμί δέ καταδέχομαι ὁ μέχρι ἐγώ ὁδός ὁ μέγας , οὖον μικρός κέρδος ὁράω σύ μετά αὐτός ἐπί ὁ ἡμέτερος .
basilius-theology.epistulae 147
Μῦθον ἐνόμιζον τέως τὰ τοῦ Ὁμήρου , ὅτε ἐπῄειν αὐτοῦ τὸ ἕτερον μέρος τῆς ποιήσεως , ἐν ᾧ τὰ τοῦ Ὀδυσσέως πάθη μεταδιδάσκει . ἀλλʼ ἐκεῖνα τὰ μυθικὰ τέως καὶ ἄπιστα πάνυ ἡμᾶς πιθανὰ νομίζειν ἐδίδαξεν ἡ περὶ τὸν πάντα ἄριστον Μάξιμον περιπέτεια . καὶ γὰρ καὶ οὗτος ἄρχων ἐγένετο ἔθνους οὐ φαυλοτάτου , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ στρατηγὸς τῶν Κεφαλλήνων . καὶ πολλὰ χρήματα ἄγων ἐκεῖνος γυμνὸς ἐπανῆλθε , καὶ τοῦτον οὕτως ἡ συμφορὰ διέθηκεν , ὡς κινδυνεῦσαι ἐν ἀλλοτρίοις ῥάκεσιν ὀφθῆναι τοῖς οἴκοι . καὶ ταῦτα πέπονθε , Λαιστρυγόνας τάχα που ἐφʼ ἑαυτὸν παροξύνας , καὶ Σκύλλῃ περιπεσὼν ἐν γυναικείᾳ μορφῇ κυνείαν ἐχούσῃ ἀπανθρωπίαν καὶ ἀγριότητα . ἐπεὶ οὖν μόλις αὐτῷ ὑπῆρξε τὸν ἄφυκτον τοῦτον διανήξασθαι κλύδωνα , σὲ δι’ ἡμῶν ἱκετεύει , ἀξιῶν αἰδεσθῆναι τὴν κοινὴν φύσιν καὶ ἐπὶ ταῖς παρʼ ἀξίαν αὐτοῦ συμφοραῖς ἀλγήσαντα , μὴ σιωπῇ κρύψαι τὰ κατʼ αὐτόν , ἀλλὰ διαγγεῖλαι τοῖς ἐν δυνάμει , ὥστε μάλιστα μὲν καὶ γενέσθαι τινὰ αὐτῷ βοήθειαν πρὸς τὴν σκευωρηθεῖσαν ἐπήρειαν · εἰ δὲ μή , δημοσιευθῆναι γοῦν τὴν προαίρεσιν τοῦ εἰς αὐτὸν ἐμπαροινήσαντος . ἀρκοῦσα γὰρ τῷ ἠδικημένῳ παραμυθία ἡ τῶν ἐπιβουλευσάντων αὐτῷ τῆς πονηρίας φανέρωσις .
Lemmas: Μῦθος νομίζω τέως ὁ ὁ Ὅμηρος , ὅτε ἔπειμι αὐτός ὁ ἕτερος μέρος ὁ ποίησις , ἐν ὅς ὁ ὁ Ὀδυσσεύς πάθος μεταδιδάσκω . ἀλλά ἐκεῖνος ὁ μυθικός τέως καί ἄπιστος πάνυ ἐγώ πιθανός νομίζω διδάσκω ὁ περί ὁ πᾶς ἀγαθός Μάξιμος περιπέτεια . καί γάρ καί οὗτος ἄρχω γίγνομαι ἔθνος οὖον φαῦλος , ὥσπερ ἐκεῖνος ὁ στρατηγός ὁ Κεφαλλήν . καί πολύς χρῆμα ἄγω ἐκεῖνος γυμνός ἐπανέρχομαι , καί οὗτος οὕτως ὁ συμφορά διατίθημι , ὡς κινδυνεύω ἐν ἀλλότριος ῥάκος ὁράω ὁ οἴκοι . καί οὗτος πάσχω , Λαιστρυγών τάχα ποῦ ἐπί ἑαυτοῦ παροξύνω , καί Σκύλλα περιπίπτω ἐν γυναικεῖος μορφή κύνειος ἔχω ἀπανθρωπία καί ἀγριότης . ἐπεί οὖν μόλις αὐτός ὑπάρχω ὁ ἄφυκτος οὗτος διανήχομαι κλύδων , σύ διά ἐγώ ἱκετεύω , ἄξιος αἰδέομαι ὁ κοινός φύσις καί ἐπί ὁ παρά ἄξιος αὐτός συμφορά ἀλγέω , μή σιωπή κρύπτω ὁ κατά αὐτός , ἀλλά διαγγέλλω ὁ ἐν δύναμις , ὥστε μάλιστα μέν καί γίγνομαι τις αὐτός βοήθεια πρός ὁ σκευωρέομαι ἐπήρεια · εἰμί δέ μή , δημοσιεύω γοῦν ὁ προαίρεσις ὁ εἰς αὐτός ἐμπαροινέω . ἀρκέω γάρ ὁ ἀδικέω παραμυθία ὁ ὁ ἐπιβουλεύω αὐτός ὁ πονηρία φανέρωσις .
basilius-theology.epistulae 149
Καὶ αὐτὸς ὑπέβαλες ὀφθαλμῷ τὴν κακοπάθειαν τοῦ πρότερον μὲν εὐδοκίμου , νῦν δὲ ἐλεεινοτάτου πάντων Μαξίμου , τοῦ ἄρξαντος τῆς πατρίδος ἡμῶν , ὡς οὐκ ὤφελενϲ οἶμαι γὰρ ἂν πολλοῖς ἀπευκτὴν ἔσεσθαι τὴν τῶν ἐθνῶν ἀρχήν , εἰ πρὸς τοιοῦτον πέρας μέλλουσι καταστρέφειν αἱ προστασίαι . ὥστε τί δεῖ ἡμᾶς τὰ καθʼ ἕκαστον ἀπαγγέλλειν , ὧν τε εἴδομεν , ὧν τε ἠκούσαμεν , ἀνδρὶ διὰ πολλὴν τῆς διανοίας ὀξύτητα ἱκανῷ ἐξ ὀλίγων τῶν πραχθέντων στοχάσασθαι τὰ λειπόμενα ; πλὴν ἐκεῖνό γε εἰπών , ἴσως οὐ περιττός σοι φανήσομαι , ὅτι πολλῶν ὄντων καὶ δεινῶν τῶν εἰς αὐτὸν τολμηθέντων πρὸ τῆς σῆς παρουσίας , τοιαῦτα γέγονε τὰ μετὰ ταῦτα , ὡς φιλανθρωπίαν ποιῆσαι νομισθῆναι τὰ φθάσαντα . τοσαύτην εἶχεν ὑπερβολὴν ὕβρεως καὶ ζημίας καὶ τῆς εἰς αὐτὸ τὸ σῶμα κακοπαθείας , τὰ δὴ ὕστερον αὐτῷ παρὰ τοῦ κρατοῦντος ἐξευρεθέντα . καὶ νῦν ἔμφρουρος ἥκει τὰ λείψανα τῶν ὧδε κακῶν αὐτοῦ ἀποπληρώσων , ἐὰν μὴ σὺ τὴν μεγάλην σαυτοῦ χεῖρα ὑπερσχεῖν ἐθελήσῃς τῷ καταπονουμένῳ . περιττὸν μὲν οὖν οἶδα ποιῶν , τὴν σὴν χρηστότητα εἰς φιλανθρωπίαν παρακαλῶν . πλὴν ἀλλʼ ἐπειδὴ βούλομαι γενέσθαι χρήσιμος τῷ ἀνδρί , ἱκετεύω σου τὴν σεμνοπρέπειαν προσθεῖναί τι τῇ ἐκ φύσεως περὶ τὸ καλὸν σπουδῇ δι’ ἡμᾶς , ὥστε ἐναργὲς τῷ ἀνδρὶ γενέσθαι τῆς ὑπὲρ αὐτοῦ παρακλήσεως ἡμῶν τὸ ὄφελος .
Lemmas: καί αὐτός ὑποβάλλω ὀφθαλμός ὁ κακοπάθεια ὁ πρότερος μέν εὐδόκιμος , νῦν δέ ἐλεεινός πᾶς Μάξιμος , ὁ ἄρχω ὁ πατρίς ἐγώ , ὡς οὐ ὀφείλω οἴομαι γάρ εἄν πολύς ἀπευκτός εἰμί ὁ ὁ ἔθνος ἀρχή , εἰμί πρός τοιοῦτος πέρας μέλλω καταστρέφω ὁ προστασία . ὥστε τίς δεῖ ἐγώ ὁ κατά ἕκαστος ἀπαγγέλλω , ὅς τε ὁράω , ὅς τε ἀκούω , ἀνήρ διά πολύς ὁ διάνοια ὀξύτης ἱκανός ἐκ ὀλίγος ὁ πράσσω στοχάζομαι ὁ λείπω ; πλήν ἐκεῖνος γε εἶπον , ἴσως οὖον περισσός σύ φαίνω , ὅτι πολύς εἰμί καί δεινός ὁ εἰς αὐτός τολμάω πρό ὁ σός παρουσία , τοιοῦτος γίγνομαι ὁ μετά οὗτος , ὡς φιλανθρωπία ποιέω νομίζω ὁ φθάνω . τοσοῦτος ἔχω ὑπερβολή ὕβρις καί ζημία καί ὁ εἰς αὐτός ὁ σῶμα κακοπάθεια , ὁ δή ὕστερος αὐτός παρά ὁ κράτος ἐξευρίσκω . καί νῦν ἔμφρουρος ἥκω ὁ λείψανον ὁ ὧδε κακός αὐτός ἀποπληρόω , ἐάν μή σύ ὁ μέγας σεαυτοῦ χείρ ὑπερέχω ἐθέλω ὁ καταπονέω . περισσός μέν οὖν οἶδα ποιέω , ὁ σός χρηστότης εἰς φιλανθρωπία παρακαλέω . πλήν ἀλλά ἐπεί βούλομαι γίγνομαι χρήσιμος ὁ ἀνήρ , ἱκετεύω σύ ὁ σεμνοπρέπεια προστίθημι τίς ὁ ἐκ φύσις περί ὁ καλός σπουδή διά ἐγώ , ὥστε ἐναργής ὁ ἀνήρ γίγνομαι ὁ ὑπέρ αὐτός παράκλησις ἐγώ ὁ ὄφελος .
basilius-theology.epistulae 151
Εἴ τι ὄφελος ἡμετέρων γραμμάτων , μηδένα χρόνον διαλίπῃς ἐπιστέλλων ἡμῖν καὶ διεγείρων ἡμᾶς πρὸς τὸ γράφειν . αὐτοὶ μὲν γὰρ προδήλως ἡδίους γινόμεθα ἐντυγχάνοντες ἐπιστολαῖς συνετῶν ἀνδρῶν ἀγαπώντων τὸν Κύριον · εἰ δὲ καὶ αὐτοί τι ἄξιον σπουδῆς εὑρίσκετε παρʼ ἡμῖν , ὑμέτερον εἰδέναι τῶν ἐντυγχανόντων . εἰ μὲν οὖν μὴ ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἀσχολιῶν ἀπηγόμεθα , οὐκ ἂν τῆς ἐκ τοῦ γράφειν συνεχῶς εὐφροσύνης ἀπειχόμεθα . ὑμεῖς δέ , οἷς ἐλάττους αἱ φροντίδες , ὁσάκις ἂν οἷόν τε ᾖ κατακηλεῖτε ἡμᾶς τοῖς γράμμασι . καὶ γὰρ τὰ φρέατά φασιν ἀντλούμενα βελτίω γίνεσθαι . ἐοίκασι δέ σου αἱ ἐξ ἰατρικῆς παραινέσεις εἰς πάρεργον χωρεῖν , οὐχ ἡμῶν ἐπαγόντων τὸν σίδηρον , ἀλλʼ ἑαυτοῖς ἐκπιπτόντων τῶν ἀπαχρειουμένων . Ὁ μὲν οὖν τοῦ Στωϊκοῦ λόγος · ἐπειδή , φησί , μὴ γίνεται τὰ πράγματα ὡς βουλόμεθα , ὡς γίνεται βουλόμεθα . ἐγὼ δὲ τοῖς μὲν πράγμασι τὴν γνώμην συγκατατίθεσθαι οὐ καταδέχομαι , τὸ δὲ ἀβουλήτως τινὰς ποιεῖν τι τῶν ἀναγκαίων οὐκ ἀποδοκιμάζω . οὔτε γὰρ ὑμῖν τοῖς ἰατροῖς τὸ καίειν τὸν ἄρρωστον ἢ ἄλλως ποιεῖν ἀλγεῖν βουλητόν · ἀλλʼ οὖν καταδέχεσθε πολλάκις τῇ δυσχερείᾳ τοῦ πάθους ἑπόμενοι · οὔτε οἱ πλέοντες ἑκουσίως ἐκβάλλουσι τὰ ἀγώγιμα , ἀλλʼ ὥστε διαφυγεῖν τὰ ναυάγια ὑφίστανται τὴν ἐκβολήν , τὸν ἐν πενίᾳ βίον τοῦ ἀποθανεῖν προτιμῶντες . ὥστε καὶ ἡμᾶς οἴου ἀλγεινῶς μὲν καὶ μετὰ μυρίων ὀδυρμῶν φέρειν τὸν χωρισμὸν τῶν ἀφισταμένων , φέρειν δʼ οὖν ὅμως · ἐπειδὴ τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς ἐπʼ αὐτὸν ἐλπίδος οὐδὲν τοῖς τῆς ἀληθείας ἐρασταῖς προτιμότερον .
Lemmas: εἰμί τίς ὄφελος ἡμέτερος γράμμα , μηδείς χρόνος διαλείπω ἐπιστέλλω ἐγώ καί διεγείρω ἐγώ πρός ὁ γράφω . αὐτός μέν γάρ πρόδηλος ἡδύς γίγνομαι ἐντυγχάνω ἐπιστολή συνετός ἀνήρ ἀγαπάω ὁ κύριος · εἰμί δέ καί αὐτός τίς ἄξιος σπουδή εὑρίσκω παρά ἐγώ , ὑμέτερος οἶδα ὁ ἐντυγχάνω . εἰμί μέν οὖν μή ὑπό ὁ πλῆθος ὁ ἀσχολία ἀπάγω , οὐ εἄν ὁ ἐκ ὁ γράφω συνεχῶς Εὐφρόσυνος ἀπέχω . σύ δέ , ὅς μικρός ὁ φροντίς , ὁσάκις εἄν οἷος τε εἰμί κατακηλέω ἐγώ ὁ γράμμα . καί γάρ ὁ φρέαρ φημί ἀντλέω ἀγαθός γίγνομαι . ἔοικα δέ σύ ὁ ἐκ ἰατρικός παραίνεσις εἰς πάρεργον χωρέω , οὐ ἐγώ ἐπάγω ὁ σίδηρος , ἀλλά ἑαυτοῦ ἐκπίπτω ὁ ἀπαχρειόω . ὁ μέν οὖν ὁ Στωϊκός λόγος · ἐπειδή , φημί , μή γίγνομαι ὁ πρᾶγμα ὡς βούλομαι , ὡς γίγνομαι βούλομαι . ἐγώ δέ ὁ μέν πρᾶγμα ὁ γνώμη συγκατατίθημι οὖον καταδέχομαι , ὁ δέ ἀβούλητος τις ποιέω τίς ὁ ἀναγκαῖος οὐ ἀποδοκιμάζω . οὔτε γάρ σύ ὁ ἰατρός ὁ καίω ὁ ἄρρωστος ἢ ἄλλως ποιέω ἀλγέω βουλητός · ἀλλά οὖν καταδέχομαι πολλάκις ὁ δυσχέρεια ὁ πάθος ἕπομαι · οὔτε ὁ πλέω ἑκούσιος ἐκβάλλω ὁ ἀγώγιμος , ἀλλά ὥστε διαφεύγω ὁ ναυάγιον ὑφίστημι ὁ ἐκβολή , ὁ ἐν πενία βίος ὁ ἀποθνῄσκω προτιμάω . ὥστε καί ἐγώ οἶος ἀλγεινός μέν καί μετά μυρίος ὀδυρμός φέρω ὁ χωρισμός ὁ ἀφίστημι , φέρω δέ οὖν ὅμως · ἐπεί ὁ Θεός καί ὁ ἐπί αὐτός ἐλπίς οὐδείς ὁ ὁ ἀλήθεια ἐραστής πρότιμος .
basilius-theology.epistulae 152
Ἄλλῳ μέν τινι μὴ ἐπιστέλλων , τάχα ἂν δεξαίμην δικαίως ἔγκλημα ῥᾳθυμίας ἢ λήθης . σοῦ δὲ πῶς ἔστιν ἐπιλαθέσθαι , οὗ παρὰ πᾶσιν ἀνθρώποις λαλεῖται τὸ ὄνομα ; πῶς δὲ καταρρᾳθυμῆσαι , ὃς πάντων σχεδὸν τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην τῷ ὕψει τῶν ἀξιωμάτων ὑπερανέστηκας ; ἀλλὰ δήλη ἡμῶν ἡ αἰτία τῆς σιωπῆς · ὀκνοῦμεν δι’ ὄχλου γίνεσθαι ἀνδρὶ τοσούτῳ . εἰ δὲ πρὸς τῇ λοιπῇ σου ἀρετῇ καὶ τοῦτο κατεδέξω , οὐ μόνον πεμπόμενα παρ ἡμῶν δέχεσθαι γράμματα , ἀλλὰ καὶ ἐλλειφθέντα ἐπιζητεῖν , ἰδοὺ καὶ γράφομεν νῦν τεθαρρηκότως καὶ γράψομέν γε εἰς τὸ ἐφεξῆς , εὐχόμενοι τῷ ἁγίῳ Θεῷ δοθῆναί σοι τὴν ἀμοιβὴν τῆς περὶ ἡμᾶς τιμῆς . ὑπὲρ δὲ τῆς Ἐκκλησίας προέλαβες ἡμῶν τὰς παρακλήσεις , πάντα ποιήσας ὅσα ἂν ἡμεῖς ἐπεζητήσαμεν . ποιεῖς δὲ οὐκ ἀνθρώποις χαριζόμενος , ἀλλὰ Θεῷ τῷ τιμήσαντί σε , ὃς τὰ μὲν ἔδωκεν ἐν τῇ νῦν ζωῇ ἀγαθά , τὰ δὲ δώσει ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι , ἀνθʼ ὧν μετὰ ἀληθείας ἐπορεύθης τὴν ὁδὸν αὐτοῦ , ἀκλινῆ τὴν καρδίαν ἐν τῇ ὀρθότητι τῆς πίστεως ἀπʼ ἀρχῆς εἰς τέλος διασωσάμενος .
Lemmas: ἆλλος μέν τις μή ἐπιστέλλω , τάχα εἄν δέχομαι δικαίως ἔγκλημα ῥᾳθυμία ἢ λήθη . σύ δέ πῶς εἰμί ἐπιλανθάνομαι , ὅς παρά πᾶς ἄνθρωπος λαλέω ὁ ὄνομα ; πῶς δέ καταρρᾳθυμέω , ὅς πᾶς σχεδόν ὁ κατά ὁ οἰκέω ὁ ὕψος ὁ ἀξίωμα ὑπερανίσταμαι ; ἀλλά δῆλος ἐγώ ὁ αἰτία ὁ σιωπή · ὀκνέω διά ὄχλος γίγνομαι ἀνήρ τοσοῦτος . εἰμί δέ πρός ὁ λοιπός σύ ἀρετή καί οὗτος καταδέχομαι , οὖον μόνος πέμπω παρά ἐγώ δέχομαι γράμμα , ἀλλά καί ἐλλείπω ἐπιζητέω , ἰδού καί γράφω νῦν τεθαρρηκότως καί γράφω γε εἰς ὁ ἐφεξῆς , εὔχομαι ὁ ἅγιος Θεός δίδωμι σύ ὁ ἀμοιβή ὁ περί ἐγώ τιμή . ὑπέρ δέ ὁ ἐκκλησία προλαμβάνω ἐγώ ὁ παράκλησις , πᾶς ποιέω ὅσος εἄν ἐγώ ἐπιζητέω . ποιέω δέ οὐ ἄνθρωπος χαρίζομαι , ἀλλά Θεός ὁ τιμάω σύ , ὅς ὁ μέν δίδωμι ἐν ὁ νῦν ζωή ἀγαθός , ὁ δέ δίδωμι ἐν ὁ μέλλω αἰών , ἀντί ὅς μετά ἀλήθεια πορεύω ὁ ὁδός αὐτός , ἀκλινής ὁ Καρδία ἐν ὁ ὀρθότης ὁ πίστις ἀπό ἀρχή εἰς τέλος διασῴζω .
basilius-theology.epistulae 153
Ὁσάκις ἂν ἡμῖν ὑπάρξῃ γράμμασιν ἐντυχεῖν τῆς κοσμιότητός σου , τοσαυτάκις χάριν ὁμολογοῦμεν τῷ Θεῷ , ὅτι διαμένεις καὶ μεμνημένος ἡμῶν καὶ ὑπʼ οὐδεμιᾶς διαβολῆς τὴν ἀγάπην ἐλαττῶν , ἣν ἅπαξ κρίσει τῇ ὀρθοτάτῃ ἢ συνηθείᾳ χρηστῇ ἀναλαβεῖν κατεδέξω . εὐχόμεθα οὖν τῷ ἁγίῳ Θεῷ καὶ σὲ διαμεῖναι ἐν τῇ ὁμοίᾳ πρὸς ἡμᾶς διαθέσει , καὶ ἡμᾶς ἀξίους εἶναι τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς , ἣν τιμᾷς ἡμᾶς διὰ τοῦ γράμματος .
Lemmas: ὁσάκις εἄν ἐγώ ὑπάρχω γράμμα ἐντυγχάνω ὁ κοσμιότης σύ , τοσαυτάκις χάρις ὁμολογέω ὁ Θεός , ὅτι διαμένω καί μιμνήσκω ἐγώ καί ὑπό οὐδείς διαβολή ὁ ἀγάπη ἐλασσόω , ὅς ἅπαξ κρίσις ὁ ὀρθός ἢ συνήθεια χρηστός ἀναλαμβάνω καταδέχομαι . εὔχομαι οὖν ὁ ἅγιος Θεός καί σύ διαμένω ἐν ὁ ὅμοιος πρός ἐγώ διάθεσις , καί ἐγώ ἄξιος εἰμί ὁ παρά σύ τιμή , ὅς τιμάω ἐγώ διά ὁ γράμμα .
basilius-theology.epistulae 157
Πῶς οἴει βαρέως ἤνεγκα διαμαρτών σου τῆς συντυχίας κατὰ τὸ θέρος ; καίτοι οὐδὲ ἡ τῶν ἄλλων τοιαύτη γέγονεν , ὥστε μέχρι κόρου ἡμῖν προελθεῖν · ἀλλʼ οὖν καὶ ὄναρ ἰδεῖν τὰ ποθούμενα φέρει τινὰ τοῖς ἀγαπῶσι παραμυθίαν . σὺ δὲ οὐδὲ ἐπιστέλλεις , οὕτως ἀργὸς εἶ , ὥστε μηδὲ τὴν ὑπόλειψιν ἄλλῃ τινὶ αἰτίᾳ μᾶλλον ἢ τῷ ἀργῶς ἔχειν πρὸς τὰς ὑπὲρ τῆς ἀγάπης ἀποδημίας λογίζεσθαι . ἀλλὰ τοῦτο μὲν πεπαύσθω ἡμῖν . εὔχου δὲ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ παρακάλει τὸν Κύριον μὴ ἐγκαταλιπεῖν ἡμᾶς , ἀλλʼ ὡς ἐκ τῶν ἐπελθόντων παρήγαγεν ἡμᾶς πειρασμῶν , οὕτω καὶ ἐκ τῶν προσδοκωμένων ῥύσασθαι εἰς δόξαν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ , ἐφʼ ᾧ ἠλπίσαμεν .
Lemmas: Πῶς οἴομαι βαρύς φέρω διαμαρτάνω σύ ὁ συντυχία κατά ὁ θέρος ; καίτοι οὐδέ ὁ ὁ ἄλλος τοιοῦτος γίγνομαι , ὥστε μέχρι κόρος ἐγώ προέρχομαι · ἀλλά οὖν καί ὄναρ ὁράω ὁ ποθέω φέρω τις ὁ ἀγαπάω παραμυθία . σύ δέ οὐδέ ἐπιστέλλω , οὕτως ἀργός εἰμί , ὥστε μηδέ ὁ ὑπόλειψις ἄλλος τις αἴτιος μᾶλλον ἢ ὁ ἀργός ἔχω πρός ὁ ὑπέρ ὁ ἀγάπη ἀποδημία λογίζομαι . ἀλλά οὗτος μέν παύω ἐγώ . εὔχομαι δέ ὑπέρ ἐγώ καί παρακαλέω ὁ κύριος μή ἐγκαταλιπάω ἐγώ , ἀλλά ὡς ἐκ ὁ ἐπέρχομαι παράγω ἐγώ πειρασμός , οὗτος καί ἐκ ὁ προσδοκάω ῥύομαι εἰς δόξα ὁ ὄνομα αὐτός , ἐπί ὅς ἐλπίζω .
basilius-theology.epistulae 158
Ἐπειδὴ ἀντέστησάν μοι αἱ ἁμαρτίαι μου πρὸς τὸ μὴ δυνηθῆναί με ἣν πάλαι εἶχον ἐπιθυμίαν τῆς ὑμετέρας συντυχίας ἀγαγεῖν εἰς πέρας , γράμμασι γοῦν παραμυθοῦμαι τὴν ἀπόλειψιν · καὶ παρακαλοῦμεν μὴ διαλιπεῖν μεμνημένους ἡμῶν ἐν ταῖς προσευχαῖς , ἵνα , ἐὰν ζῶμεν , καταξιωθῶμεν ὑμῶν ἀπολαῦσαι , εἰ δὲ μή , διὰ τῆς βοηθείας τῶν προσευχῶν ὑμῶν μετὰ ἀγαθῆς ἐλπίδος μεταναστεύσωμεν ἀπὸ τοῦ κόσμου τούτου . τὸν δὲ ἀδελφὸν τὸν ἐπὶ ταῖς καμήλοις παρατιθέμεθα ὑμῖν .
Lemmas: ἐπεί ἀνθίστημι ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐγώ πρός ὁ μή δύναμαι ἐγώ ὅς πάλαι ἔχω ἐπιθυμία ὁ ὑμέτερος συντυχία ἄγω εἰς πέρας , γράμμα γοῦν παραμυθέομαι ὁ ἀπόλειψις · καί παρακαλέω μή διαλείπω μιμνήσκω ἐγώ ἐν ὁ προσευχή , ἵνα , ἐάν ζῶ , καταξιόω σύ ἀπολαύω , εἰμί δέ μή , διά ὁ βοήθεια ὁ προσευχή σύ μετά ἀγαθός ἐλπίς μεταναστεύω ἀπό ὁ κόσμος οὗτος . ὁ δέ ἀδελφός ὁ ἐπί ὁ κάμηλος παρατίθημι σύ .
basilius-theology.epistulae 162
Ἔοικέ μοι τοῦτο καὶ ὄκνον ἐμποιεῖν πρὸς τὸ γράφειν καὶ ἀναγκαῖον αὐτὸ πάλιν ὑποδεικνύναι . ὅταν μὲν γὰρ πρὸς τὸ τῆς ἐπιδημίας τῆς ἐμαυτοῦ ἀπίδω χρέος καὶ τὸ τῆς συντυχίας ὑπολογίσωμαι ὄφελος , πάνυ μοι τῶν ἐπιστολῶν ὑπερορᾷν ἔπεισιν ὡς οὐδὲ σκιᾶς λόγον ἐκπληροῦν δυναμένων πρὸς τὴν ἀλήθειαν · ὅταν δὲ πάλιν λογίσωμαι , ὅτι μόνη παραμυθία ἐστὶ τῶν μεγίστων καὶ πρώτων διαμαρτόντα προσειπεῖν ἄνδρα τοσοῦτον , καὶ ἱκετεῦσαι συνήθως ὥστε μὴ ἐπιλανθάνεσθαι ἡμῶν ἐπὶ τῶν προσευχῶν , οὐ μικρόν τί μοι κρίνειν τὸ τῶν ἐπιστολῶν ἔπεισι . τὴν μὲν οὖν ἐλπίδα τῆς παρουσίας οὔτε αὐτὸς ῥίψαι τῆς ψυχῆς βούλομαι , οὔτε τὴν σὴν θεοσέβειαν ἀπογνῶναι . αἰσχύνομαι γὰρ εἰ μὴ ταῖς σαῖς εὐχαῖς τοσοῦτον φανείην θαρσῶν , ὡς καὶ νέος ἐκ γέροντος ἔσεσθαι , εἰ τούτου γένοιτο χρεία , οὐχ ὅπως ἐρρωμενέστερος μικρὸν ἐξ ἀσθενοῦς καὶ ἐξιτήλου παντάπασιν , ὁποῖος δὴ νῦν εἰμί . Τοῦ δὲ μὴ ἤδη παρεῖναι τὰ αἴτια λόγῳ μὲν εἰπεῖν οὐ ῥᾴδιον , οὐ μόνον ὑπὸ τῆς παρούσης ἀσθενείας ἐξειργομένῳ , ἀλλʼ οὐδὲ σχόντι ποτὲ τοσαύτην τοῦ λόγου δύναμιν , ὥστε παντοδαπὴν καὶ ποικίλην νόσον ἐναργῶς ἐξαγγεῖλαι . πλὴν ὅτι ἀπὸ τῆς ἡμέρας τοῦ Πάσχα μέχρι νῦν πυρετοὶ καὶ διάρροιαι , καὶ σπλάγχνων ἐπαναστάσεις , ὥσπερ κύματά με ἐπιβαπτίζοντα ὑπερσχεῖν οὐκ ἐᾷ . τὰ δὲ παρόντα οἷα καὶ τίνα ἦν , εἴποι ἂν καὶ ὁ ἀδελφὸς Βάραχος , εἰ καὶ μὴ τῆς ἀληθείας ἀξίως , ἀλλʼ ὅσον μαρτυρῆσαι τῇ αἰτίᾳ τῆς ὑπερθέσεως . πάνυ δὲ πέπεισμαι , εἰ γνησίως ἡμῖν συνεύξαιο , πάνθʼ ἡμῖν λυθήσεσθαι ῥᾳδίως τὰ δυσχερῆ .
Lemmas: ἔοικα ἐγώ οὗτος καί ὄκνος ἐμποιέω πρός ὁ γράφω καί ἀναγκαῖος αὐτός πάλιν ὑποδείκνυμι . ὅταν μέν γάρ πρός ὁ ὁ ἐπιδημία ὁ ἐμαυτοῦ ἀφοράω χρέος καί ὁ ὁ συντυχία ὑπολογίζομαι ὄφελος , πάνυ ἐγώ ὁ ἐπιστολή ὑπεροράω ἔπειμι ὡς οὐδέ σκιά λόγος ἐκπληρόω δύναμαι πρός ὁ ἀλήθεια · ὅταν δέ πάλιν λογίζομαι , ὅτι μόνος παραμυθία εἰμί ὁ μέγας καί πρῶτος διαμαρτάνω προσεῖπον ἀνήρ τοσοῦτος , καί ἱκετεύω συνήθης ὥστε μή ἐπιλανθάνομαι ἐγώ ἐπί ὁ προσευχή , οὖον μικρός τίς ἐγώ κρίνω ὁ ὁ ἐπιστολή ἔπειμι . ὁ μέν οὖν ἐλπίς ὁ παρουσία οὔτε αὐτός ῥίπτω ὁ Ψυχή βούλομαι , οὔτε ὁ σός θεοσέβεια ἀπογιγνώσκω . αἰσχύνω γάρ εἰμί μή ὁ σός εὐχή τοσοῦτος φαίνω θάρσος , ὡς καί νέος ἐκ γέρων εἰμί , εἰμί οὗτος γίγνομαι χρεία , οὐ ὅπως ἐρρωμένος μικρός ἐκ ἀσθενής καί ἐξίτηλος παντάπασι , ὁποῖος δή νῦν εἰμί . ὁ δέ μή ἤδη πάρειμι ὁ αἴτιος λόγος μέν εἶπον οὖον ῥᾴδιος , οὖον μόνος ὑπό ὁ πάρειμι ἀσθένεια ἐξέργω , ἀλλά οὐδέ ἔχω ποτέ τοσοῦτος ὁ λόγος δύναμις , ὥστε παντοδαπός καί ποικίλος νόσος ἐναργής ἐξαγγέλλω . πλήν ὅτι ἀπό ὁ ἡμέρα ὁ Πάσχα μέχρι νῦν πυρετός καί διάρροια , καί σπλάγχνον ἐπανάστασις , ὥσπερ κῦμα ἐγώ ἐπιβαπτίζω ὑπερέχω οὐ ἐάω . ὁ δέ πάρειμι οἷος καί τίς εἰμί , εἶπον εἄν καί ὁ ἀδελφός Βάραχος , εἰμί καί μή ὁ ἀλήθεια ἀξίως , ἀλλά ὅσος μαρτυρέω ὁ αἴτιος ὁ ὑπέρθεσις . πάνυ δέ πείθω , εἰμί γνήσιος ἐγώ συνεύχομαι , πᾶς ἐγώ λύω ῥᾳδίως ὁ δυσχερής .
basilius-theology.epistulae 163
Εἶδόν σου τὴν ψυχὴν ἐν τοῖς γράμμασι . καὶ γὰρ τῷ ὄντι οὐδεὶς γραφεὺς χαρακτῆρα σώματος οὕτως ἀκριβῶς ἐκλαβεῖν δύναται ὡς λόγος ἐξεικονίσαι τῆς ψυχῆς τὰ ἀπόρρητα . τότε γὰρ τὸ τοῦ ἤθους εὐσταθές , καὶ τὸ τῆς τιμῆς ἀληθινόν , καὶ τὸ τῆς γνώμης ἐν πᾶσιν ἀκέραιον ἱκανῶς ἡμῖν ὁ ἐν τοῖς γράμμασι λόγος ἐχαρακτήρισεν · ὅθεν καὶ μεγάλην ἡμῖν παραμυθίαν τῆς ἀπολείψεώς σου παρέσχετο . μὴ τοίνυν διαλίπῃς τῇ ἀεὶ παραπιπτούσῃ προφάσει χρώμενος πρὸς τὸ ἐπιστέλλειν καὶ τὴν διὰ μακροῦ ταύτην ὁμιλίαν χαρίζεσθαι · ἐπειδὴ τῆς κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχίας ἀπόγνωσιν ἡμῖν λοιπὸν ἡ ἀσθένεια τοῦ σώματος ἐμποιεῖ . ἣν ὁπόση ἐστὶν ἐρεῖ σοι ὁ θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Ἀμφιλόχιος , ὁ καὶ γνωρίσας τῷ ἐπὶ πλεῖον συγγεγενῆσθαι ἡμῖν καὶ δυνατὸς ὢν λόγῳ παραστῆσαι τὰ θεαθέντα . γνωρίζεσθαι δὲ βούλομαι τὰ ἐμαυτοῦ δυσχερῆ οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν ἢ τῆς πρὸς τὸ ἐφεξῆς συγγνώμης , ὡς μὴ ῥᾳθυμίας ἔχειν κατάγνωσιν ἐὰν ἄρα ἐλλίπωμεν τὴν ἐπίσκεψιν ὑμῶν . καίτοιγε οὐκ ἀπολογίας μᾶλλον ἢ παραμυθίας δεῖ πρὸς τὴν ζημίαν ταύτην . εἰ γὰρ ἦν μοι δυνατὸν συνεῖναί σου τῇ σεμνότητι , πολλῷ ἂν ἐγὼ τῶν παρʼ ἄλλοις σπουδαζομένων ταύτην ἐμαυτῷ προτιμοτέραν ἐθέμην .
Lemmas: εἶδος σύ ὁ ψυχή ἐν ὁ γράμμα . καί γάρ ὁ εἰμί οὐδείς γραφεύς χαρακτήρ σῶμα οὕτως ἀκριβῶς ἐκλαμβάνω δύναμαι ὡς λόγος ἐξεικονίζω ὁ Ψυχή ὁ ἀπόρρητος . τότε γάρ ὁ ὁ ἦθος εὐσταθής , καί ὁ ὁ τιμή ἀληθινός , καί ὁ ὁ γνώμη ἐν πᾶς ἀκέραιος ἱκανῶς ἐγώ ὁ ἐν ὁ γράμμα λόγος χαρακτηρίζω · ὅθεν καί μέγας ἐγώ παραμυθία ὁ ἀπόλειψις σύ παρέχω . μή τοίνυν διαλείπω ὁ ἀεί παραπίπτω πρόφασις χράω πρός ὁ ἐπιστέλλω καί ὁ διά μακρός οὗτος ὁμιλία χαρίζομαι · ἐπεί ὁ κατά ὀφθαλμός συντυχία ἀπόγνωσις ἐγώ λοιπός ὁ ἀσθένεια ὁ σῶμα ἐμποιέω . ὅς ὁπόσος εἰμί εἴρω σύ ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος Ἀμφιλόχιος , ὁ καί γνωρίζω ὁ ἐπί πλείων συγγίγνομαι ἐγώ καί δυνατός εἰμί λόγος παρίστημι ὁ θεάομαι . γνωρίζω δέ βούλομαι ὁ ἐμαυτοῦ δυσχερής οὐ ἄλλος τις ἕνεκα ἢ ὁ πρός ὁ ἐφεξῆς συγγνώμη , ὡς μή ῥᾳθυμία ἔχω κατάγνωσις ἐάν ἄρα ἐλλείπω ὁ ἐπίσκεψις σύ . καίτοι οὐ ἀπολογία μᾶλλον ἢ παραμυθία δεῖ πρός ὁ ζημία οὗτος . εἰμί γάρ εἰμί ἐγώ δυνατός σύνειμι σύ ὁ σεμνότης , πολύς εἄν ἐγώ ὁ παρά ἄλλος σπουδάζω οὗτος ἐμαυτοῦ πρότιμος τίθημι .
basilius-theology.epistulae 166
Τὰ πάντα τίμιος ὢν ἡμῖν καὶ τῶν φίλων ἐν τοῖς γνησίοις ὁ αἰδεσιμώτατος ἀδελφὸς ἡμῶν Εὐπράξιος τιμιώτερος ὤφθη καὶ γνησιώτερος ἐκ τῆς περὶ σὲ διαθέσεως · ὅς γε καὶ νῦν οὕτως ὥρμησε πρὸς τὴν σὴν θεοσέβειαν ( ἵνʼ εἴπω τὸ τοῦ Δαβίδ ) , ὡς ἔλαφος πολὺ δίψος καὶ οὐ φορητὸν ποτίμῳ καὶ καθαρᾷ πηγῇ καταψύχουσα . καὶ μακάριος ὅ σοι πλησιάζειν ἠξιωμένος . καὶ μακαριώτερος δὲ ὁ ὑπὲρ Χριστοῦ παθήμασι καὶ τοῖς ὑπὲρ ἀληθείας ἱδρῶσι τοιαύτην ἐπιθεὶς κορωνίδα , ἧς ὀλίγοι τῶν φοβουμένων τὸν Θεὸν τετυχήκασιν . οὐ γὰρ ἀβασάνιστον ἐπεδείξω τὴν ἀρετήν , οὐδὲ ἐν εὐδίας καιρῷ μόνον ὀρθῶς ἔπλευσας καὶ τὰς τῶν ἄλλων ψυχὰς ἐκυβέρνησας , ἀλλʼ ἐν ταῖς δυσχερείαις τῶν πειρασμῶν διεφάνης , καὶ τῶν διωκόντων γέγονας ὑψηλότερος τῷ γενναίως μεταστῆναι τῆς ἐνεγκούσης . Καὶ ἄλλοι μὲν τὸ πατρῷον ἔδαφος ἔχουσιν , ἡμεῖς δὲ τὴν ἄνω πόλιν · ἄλλοι τὸν ἡμέτερον ἴσως θρόνον , ἡμεῖς δὲ Χριστόν . ὢ τῆς πραγματείας οἵων ὑπεριδόντες , οἷα κεκομίσμεθα · διήλθομεν διὰ πυρὸς καὶ ὕδατος · πιστεύω δὲ ὅτι καὶ ἐξελευσόμεθα εἰς ἀναψυχήν . οὐ γὰρ ἐγκαταλείψει ἡμᾶς ὁ Θεὸς εἰς τέλος , οὐδὲ περιόψεται τὸν ὀρθὸν λόγον δεδιωγμένον · ἀλλὰ κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ὀδυνῶν ἡμῶν αἱ παρακλήσεις αὐτοῦ εὐφρανοῦσιν ἡμᾶς . τοῦτο μὲν οὖν καὶ πιστεύομεν καὶ εὐχόμεθα . σὺ δέ , παρακαλῶ , ὑπερεύχου τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν , καὶ ὁσάκις ἂν ἐμπίπτῃ καιρός , εὐλογεῖν ἡμᾶς διὰ γραμμάτων μὴ κατόκνει , καὶ εὐθυμοτέρους ποιεῖν τὰ κατὰ σεαυτὸν δηλῶν , ὃ ποιῆσαι νῦν κατηξίωσας .
Lemmas: ὁ πᾶς τίμιος εἰμί ἐγώ καί ὁ Φίλων ἐν ὁ γνήσιος ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός ἐγώ Εὐπράξιος τίμιος ὁράω καί γνήσιος ἐκ ὁ περί σύ διάθεσις · ὅς γε καί νῦν οὕτως ὁρμάω πρός ὁ σός θεοσέβεια ( ἵνα εἶπον ὁ ὁ Δαβίδ ) , ὡς ἔλαφος πολύς δίψα καί οὖον φορητός πότιμος καί καθαρός πηγή καταψύχω . καί μακάριος ὅς σύ πλησιάζω ἀξιόω . καί μακάριος δέ ὁ ὑπέρ Χριστός πάθημα καί ὁ ὑπέρ ἀλήθεια ἱδρόω τοιοῦτος ἐπιτίθημι κορωνίς , ὅς ὀλίγος ὁ φοβέω ὁ θεός τυγχάνω . οὖον γάρ ἀβασάνιστος ἐπιδείκνυμι ὁ ἀρετή , οὐδέ ἐν εὐδία καιρός μόνος ὀρθῶς πλέω καί ὁ ὁ ἄλλος ψυχή κυβερνάω , ἀλλά ἐν ὁ δυσχέρεια ὁ πειρασμός διαφαίνω , καί ὁ διώκω γίγνομαι ὑψηλός ὁ γενναῖος μεθίστημι ὁ φέρω . καί ἄλλος μέν ὁ πατρῷος ἔδαφος ἔχω , ἐγώ δέ ὁ ἄνω πόλις · ἄλλος ὁ ἡμέτερος ἴσως θρόνος , ἐγώ δέ Χριστός . ὦ ὁ πραγματεία οἷος ὑπεροράω , οἷος κομίζω · διέρχομαι διά πυρός καί ὕδωρ · πιστεύω δέ ὅτι καί ἐξέρχομαι εἰς ἀναψυχή . οὖον γάρ ἐγκαταλείπω ἐγώ ὁ θεός εἰς τέλος , οὐδέ περιοράω ὁ ὀρθός λόγος διώκω · ἀλλά κατά ὁ πλῆθος ὁ ὀδύνη ἐγώ ὁ παράκλησις αὐτός εὐφραίνω ἐγώ . οὗτος μέν οὖν καί πιστεύω καί εὔχομαι . σύ δέ , παρακαλέω , ὑπερεύχομαι ὁ ταπείνωσις ἐγώ , καί ὁσάκις εἄν ἐμπίπτω καιρός , εὐλογέω ἐγώ διά γράμμα μή κατοκνέω , καί εὔθυμος ποιέω ὁ κατά σαυτοῦ δηλόω , ὅς ποιέω νῦν καταξιόω .
basilius-theology.epistulae 167
Καὶ γράφων καὶ μεμνημένος εὐφραίνεις ἡμᾶς , καὶ τὸ τούτου μεῖζον , εὐλογῶν ἡμᾶς ἐν τοῖς γράμμασιν . ἡμεῖς δέ , εἰ μὲν ἄξιοι τῶν σῶν παθημάτων καὶ τῆς ὑπὲρ Χριστοῦ ἀθλήσεως , κατηξιώθημεν ἂν καὶ μέχρι σου γενόμενοι περιπτύξασθαί σου τὴν θεοσέβειαν καὶ τύπον λαβεῖν τῆς ἐν τοῖς παθήμασι καρτερίας . ἐπειδὴ δὲ ἀνάξιοι τούτου τυγχάνομεν , πολλαῖς θλίψεσι καὶ ἀσχολίαις ἐνεχόμενοι , ὃ δεύτερόν ἐστι ποιοῦμεν · προσαγορεύομεν τὴν σὴν τελειότητα , καὶ ἀξιοῦμεν μὴ κάμνειν σε μεμνημένον ἡμῶν . οὐ γὰρ ὠφέλεια μόνον ἡμῖν τῶν σῶν καταξιοῦσθαι γραμμάτων , ἀλλὰ καὶ καύχημα πρὸς τοὺς πολλοὺς καὶ καλλώπισμα , ὅτι λόγος ἡμῶν ἐστὶ παρὰ ἀνδρὶ τοσούτῳ τὴν ἀρετὴν καὶ τοσαύτην ἔχοντι πρὸς Θεὸν οἰκειότητα , ὥστε καὶ ἄλλους οἰκειοῦν δύνασθαι καὶ λόγῳ καὶ ὑποδείγματι .
Lemmas: καί γράφω καί μιμνήσκω εὐφραίνω ἐγώ , καί ὁ οὗτος μείζων , εὐλογέω ἐγώ ἐν ὁ γράμμα . ἐγώ δέ , εἰμί μέν ἄξιος ὁ σός πάθημα καί ὁ ὑπέρ Χριστός ἄθλησις , καταξιόω εἄν καί μέχρι σύ γίγνομαι περιπτύσσω σύ ὁ θεοσέβεια καί τύπος λαμβάνω ὁ ἐν ὁ πάθημα καρτερία . ἐπεί δέ ἀνάξιος οὗτος τυγχάνω , πολύς θλῖψις καί ἀσχολία ἐνέχω , ὅς δεύτερος εἰμί ποιέω · προσαγορεύω ὁ σός τελειότης , καί ἀξιόω μή κάμνω σύ μιμνήσκω ἐγώ . οὖον γάρ ὠφέλεια μόνος ἐγώ ὁ σός καταξιόω γράμμα , ἀλλά καί καύχημα πρός ὁ πολύς καί καλλώπισμα , ὅτι λόγος ἐγώ εἰμί παρά ἀνήρ τοσοῦτος ὁ ἀρετή καί τοσοῦτος ἔχω πρός θεός οἰκειότης , ὥστε καί ἄλλος οἰκειόω δύναμαι καί λόγος καί ὑπόδειγμα .
basilius-theology.epistulae 168
Ὅσον ὀδύρομαι τὴν ἐκκλησίαν τὴν στερηθεῖσαν τῆς τοῦ τοιούτου ποιμένος ἐπιστασίας , τοσοῦτον μακαρίζω ὑμᾶς καταξιωθέντας ἐν τοιούτῳ καιρῷ συνεῖναι ἀνδρὶ τὸν μέγαν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας διαθλοῦντι ἀγῶνα . πέπεισμαι γὰρ ὅτι ὁ Κύριος καὶ ὑμᾶς τῆς αὐτῆς μερίδος καταξιώσει τοὺς καλῶς ἀλείφοντας καὶ ἐπεγείροντας αὐτοῦ τὴν προθυμίαν . ἡλίκον δὲ κέρδος ἐν ἡσυχίᾳ βαθείᾳ ἀπολαύειν ἀνδρὸς τοσαῦτα μὲν ἐκ τῆς μαθήσεως τοσαῦτα δὲ ἐκ τῆς πείρας τῶν πραγμάτων συνειληχότοσϲ ὥστε πέπεισμαι ὑμᾶς νῦν ἐγνωκέναι τὸν ἄνδρα , ἡλίκος ἐστὶ τὴν σύνεσιν · διότι ἐν τῷ παρελθόντι χρόνῳ καὶ αὐτὸς τὴν διάνοιαν εἶχεν εἰς πολλὰ σχιζομένην καὶ ὑμεῖς οὐκ ἤγετε σχολὴν ἀπὸ τῶν τοῦ βίου πραγμάτων , ὥστε ὅλοι προσκεῖσθαι τῷ πνευματικῷ νάματι τῷ ἀπὸ καθαρᾶς καρδίας τοῦ ἀνδρὸς προχεομένῳ . ἀλλὰ παράσχοι ὁ Κύριος ὑμᾶς καὶ αὐτῷ παράκλησιν εἶναι καὶ αὐτοὺς μὴ δεῖσθαι τῆς ἑτέρων παρηγορίας · ὅπερ οὖν καὶ πέπεισμαι περὶ τῶν καρδιῶν ὑμῶν , τεκμαιρόμενος τῇ τε ἐμαυτοῦ πείρᾳ , ἣν πρὸς ὀλίγον ὑμῶν ἐπειράθην , καὶ τῇ μεγάλῃ διδασκαλίᾳ τοῦ καλοῦ καθηγητοῦ , οὗ μιᾶς ἡμέρας συνουσία αὐταρκές ἐστιν ἐφόδιον πρὸς σωτηρίαν .
Lemmas: ὅσος ὀδύρομαι ὁ ἐκκλησία ὁ στερέω ὁ ὁ τοιοῦτος ποιμήν ἐπιστασία , τοσοῦτος μακαρίζω σύ καταξιόω ἐν τοιοῦτος καιρός συνίημι ἀνήρ ὁ μέγας ὑπέρ ὁ εὐσέβεια διαθλάω ἀγών . πείθω γάρ ὅτι ὁ Κύριος καί σύ ὁ αὐτός μερίς καταξιόω ὁ καλῶς ἀλείφω καί ἐπεγείρω αὐτός ὁ προθυμία . ἡλίκος δέ κέρδος ἐν ἡσυχία βαθύς ἀπολαύω ἀνήρ τοσοῦτος μέν ἐκ ὁ μάθησις τοσοῦτος δέ ἐκ ὁ πείρω ὁ πρᾶγμα συλλαγχάνω ὥστε πείθω σύ νῦν γιγνώσκω ὁ ἀνήρ , ἡλίκος εἰμί ὁ σύνεσις · διότι ἐν ὁ παρέρχομαι χρόνος καί αὐτός ὁ διάνοια ἔχω εἰς πολύς σχίζω καί σύ οὐ ἄγω σχολή ἀπό ὁ ὁ βίος πρᾶγμα , ὥστε ὅλος πρόσκειμαι ὁ πνευματικός νᾶμα ὁ ἀπό καθαρός Καρδία ὁ ἀνήρ προχέω . ἀλλά παρέχω ὁ Κύριος σύ καί αὐτός παράκλησις εἰμί καί αὐτός μή δήω ὁ ἕτερος Παρηγορίας · ὅσπερ οὖν καί πείθω περί ὁ Καρδία σύ , τεκμαίρομαι ὁ τε ἐμαυτοῦ πείρω , ὅς πρός ὀλίγος σύ πειράω , καί ὁ μέγας διδασκαλία ὁ καλός καθηγητής , ὅς εἷς ἡμέρα συνουσία αὐτάρκης εἰμί ἐφόδιον πρός σωτηρία .
basilius-theology.epistulae 170
Μέχρι τίνος ἀπονοῇ , καὶ κακῶς μὲν βουλεύῃ περὶ σεαυτοῦ , κινεῖς δὲ ἡμᾶς , αἰσχύνεις δὲ τὸ κοινὸν τάγμα τῶν μοναστῶν ; ἐπάνελθε οὖν τῷ Θεῷ θαρρῶν καὶ ἡμῖν , οὗ τὴν φιλανθρωπίαν μιμούμεθα . εἰ γὰρ καὶ πατρικῶς ἐπετιμήσαμεν , ἀλλὰ καὶ συγγνωσόμεθα πατρικῶς . ταῦτά σοι παρʼ ἡμῶν , ἐπειδὴ πολλοί τε ἱκετεύουσιν ἄλλοι , καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ὁ σὸς πρεσβύτερος , οὗ τὴν πολιὰν αἰδούμεθα καὶ τὴν εὐσπλαγχνίαν . εἰ δὲ μακρύνεις ἀφʼ ἡμῶν , τοῦ βαθμοῦ μὲν πάντως ἐκπέπτωκας , ἐκπεσῇ δὲ καὶ τοῦ Θεοῦ μετὰ τῶν μελῶν σου καὶ τῆς στολῆς , οἷς ἄγεις τὰς νέας , οὐ πρὸς Θεόν , ἀλλʼ εἰς βάραθρον .
Lemmas: μέχρι τίς ἀπονοέομαι , καί κακῶς μέν βουλεύω περί σεαυτοῦ , κινέω δέ ἐγώ , αἰσχύνω δέ ὁ κοινός τάγμα ὁ μοναστής ; ἐπανέρχομαι οὖν ὁ Θεός θαρσέω καί ἐγώ , ὅς ὁ φιλανθρωπία μιμέομαι . εἰμί γάρ καί πατρικός ἐπιτιμάω , ἀλλά καί συγγιγνώσκω πατρικός . οὗτος σύ παρά ἐγώ , ἐπεί πολύς τε ἱκετεύω ἄλλος , καί πρό ὁ ἄλλος ὁ σός πρέσβυς , ὅς ὁ πολιός αἰδέομαι καί ὁ εὐσπλαγχνία . εἰμί δέ μακρύνω ἀπό ἐγώ , ὁ βαθμός μέν πάντως ἐκπίπτω , ἐκπίπτω δέ καί ὁ Θεός μετά ὁ μέλος σύ καί ὁ στολή , ὅς ἄγω ὁ νέος , οὖον πρός Θεός , ἀλλά εἰς βάραθρον .
basilius-theology.epistulae 171
Ἐπέσταλκά σοι καὶ πρώην περὶ Γλυκερίου καὶ τῶν παρθένων . οἱ δὲ οὐδέπω καὶ τήμερον ἐπανήκασιν , ἀλλʼ ἔτι μέλλουσιν , οὐκ οἶδα ὅθεν καὶ ὅπως . οὐ γὰρ ἂν ἐκεῖνό σου καταγνοίην , ὡς ἐφʼ ἡμετέρᾳ διαβολῇ τοῦτο ποιεῖς , ἢ αὐτὸς πάσχων τι πρὸς ἡμᾶς , ἢ ἄλλοις χαριζόμενος . ἡκέτωσαν οὖν μηδὲν δεδοικότες · σὺ γενοῦ τούτου ἐγγυητής . καὶ γὰρ ἀλγοῦμεν τεμνομένων τῶν μελῶν , εἰ καὶ καλῶς ἐτμήθησαν . εἰ δὲ ἀντιτείνοιεν , ἐπʼ ἄλλους τὸ βάρος , ἡμεῖς δὲ ἀποπλυνόμεθα .
Lemmas: ἐπιστέλλω σύ καί πρώην περί Γλυκερίου καί ὁ παρθένος . ὁ δέ οὐδέπω καί σήμερον ἐπανέω , ἀλλά ἔτι μέλλω , οὐ οἶδα ὅθεν καί ὅπως . οὖον γάρ εἄν ἐκεῖνος σύ καταγιγνώσκω , ὡς ἐπί ἡμέτερος διαβολή οὗτος ποιέω , ἢ αὐτός πάσχω τίς πρός ἐγώ , ἢ ἄλλος χαρίζομαι . ἥκω οὖν μηδείς δείδω · σύ γίγνομαι οὗτος ἐγγυητής . καί γάρ ἀλγέω τέμνω ὁ μέλος , εἰμί καί καλῶς τέμνω . εἰμί δέ ἀντιτείνω , ἐπί ἄλλος ὁ βάρος , ἐγώ δέ ἀποπλύνω .
basilius-theology.epistulae 172
Ὅπως ηὔφρανας ἡμᾶς τοῖς γράμμασιν οὐδὲν δεόμεθα γράφειν . εἰκάζεις γὰρ πάντως αὐτοῖς οἷς ἐπέστειλας τοιούτοις οὖσι . τὸν γὰρ πρῶτον καρπὸν τοῦ Πνεύματος , τὴν ἀγάπην , ἔδειξας ἡμῖν διὰ τοῦ γράμματος . τούτου δὲ τί ἂν γένοιτο τιμιώτερον ἡμῖν ἐν τῇ παρούσῃ τῶν καιρῶν καταστάσει , ἡνίκα διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν , ἐψύγη τῶν πολλῶν ἡ ἀγάπη ; οὐδὲν γὰρ οὕτω σπάνιον νῦν ὡς ἀδελφοῦ συντυχία πνευματικοῦ , καὶ ῥῆμα εἰρηνικόν , καὶ πνευματικὴ κοινωνία , ἣν εὑρόντες ἐν τῇ σῇ τελειότητι ὑπερευχαριστήσαμεν τῷ Κυρίῳ , δεόμενοι καὶ τῆς τελείας ἐπὶ σοὶ μετασχεῖν εὐφροσύνης . εἰ γὰρ ἐπιστολαὶ τοιαῦται , ὁποία ἡ συντυχία ; καὶ εἰ πόρρωθεν οὕτως αἱρεῖς , πόσου ἄξιος ἔσῃ ἐγγύθεν ἡμῖν ἐπιφανείς ; εὖ δὲ ἴσθι , εἰ μὴ μυρίων ἀσχολιῶν περιεῖχε πλῆθος καὶ αἱ ἀπαραίτητοι αὗται ἀνάγκαι αἷς ἐνδεδέμεθα , αὐτόν με ἐπειχθῆναι πρὸς τὴν σὴν τελειότητα . καίτοιγε μέγα μοι ἐμπόδιόν ἐστι πρὸς τὰς κινήσεις ἡ παλαιὰ αὕτη τοῦ σώματος ἀρρωστία , ἀλλʼ ὅμως οὐκ ἂν ὑπελογισάμην τοῦτο ἐμπόδιον τῆς προσδοκωμένης ἕνεκεν ὠφελείας . τὸ γὰρ ἀνδρὶ τὰ αὐτὰ φρονοῦντι καὶ τὴν τῶν πατέρων πρεσβεύοντι πίστιν , ὡς ὁ τῶν τιμίων ἀδελφῶν καὶ συμπρεσβυτέρων λόγος , καταξιωθῆναι περιτυχεῖν , ὄντως ἐστὶν εἰς τὴν ἀρχαίαν μακαριότητα τῶν ἐκκλησιῶν ἐπανελθεῖν , ὅτε ὀλίγοι μὲν ἦσαν οἱ νοσοῦντες περὶ ζητήσεις , ἐν ἡσυχίᾳ δὲ ἦσαν πάντες , ἐργάται ὄντες τῶν ἐντολῶν ἀνεπαίσχυντοι , διὰ τῆς ἁπλῆς καὶ ἀπεριέργου ὁμολογίας λατρεύοντες τῷ Κυρίῳ , καὶ ἄσυλον τὴν πίστιν καὶ ἀπερίεργον τὴν εἰς Πατέρα καὶ Υἱὸν καὶ ἅγιον Πνεῦμα διαφυλάσσοντες .
Lemmas: ὅπως εὐφραίνω ἐγώ ὁ γράμμα οὐδείς δήω γράφω . εἰκάζω γάρ πάντως αὐτός ὅς ἐπιστέλλω τοιοῦτος εἰμί . ὁ γάρ πρῶτος καρπός ὁ πνεῦμα , ὁ ἀγάπη , δείκνυμι ἐγώ διά ὁ γράμμα . οὗτος δέ τίς εἄν γίγνομαι τίμιος ἐγώ ἐν ὁ πάρειμι ὁ καιρός κατάστασις , ἡνίκα διά ὁ πληθύνω ὁ ἀνομία , ψύχω ὁ πολύς ὁ ἀγάπη ; οὐδείς γάρ οὗτος σπάνις νῦν ὡς ἀδελφός συντυχία πνευματικός , καί ῥῆμα εἰρηνικός , καί πνευματικός κοινωνία , ὅς εὑρίσκω ἐν ὁ σός τελειότης υπερευχαριστώ ὁ κύριος , δήω καί ὁ τέλειος ἐπί σύ μετέχω Εὐφρόσυνος . εἰμί γάρ ἐπιστολή τοιοῦτος , ὁποῖος ὁ συντυχία ; καί εἰμί πόρρωθεν οὕτως αἱρέω , πόσος ἄξιος εἰμί ἐγγύθεν ἐγώ ἐπιφαίνω ; εὕω δέ εἰμί , εἰμί μή μυρίος ἀσχολία περιέχω πλῆθος καί ὁ ἀπαραίτητος οὗτος ἀνάγκη ὅς ἐνδέω , αὐτός ἐγώ ἐπείγω πρός ὁ σός τελειότης . καίτοι μέγας ἐγώ ἐμπόδιος εἰμί πρός ὁ κινέω ὁ παλαιός οὗτος ὁ σῶμα ἀρρωστία , ἀλλά ὅμως οὐ εἄν ὑπολογίζομαι οὗτος ἐμπόδιος ὁ προσδοκάω ἕνεκα ὠφέλεια . ὁ γάρ ἀνήρ ὁ αὐτός φρονέω καί ὁ ὁ πατήρ πρεσβεύω πίστις , ὡς ὁ ὁ τίμιος ἀδελφός καί συμπρεσβύτερος λόγος , καταξιόω περιτυγχάνω , εἰμί εἰμί εἰς ὁ ἀρχαῖος μακαριότης ὁ ἐκκλησία ἐπανέρχομαι , ὅτε ὀλίγος μέν εἰμί ὁ νοσέω περί ζητέω , ἐν ἡσυχία δέ εἰμί πᾶς , ἐργάτης εἰμί ὁ ἐντολή ἀνεπαίσχυντος , διά ὁ ἁπλόος καί ἀπερίεργος ὁμολογία λατρεύω ὁ κύριος , καί ἄσυλον ὁ πίστις καί ἀπερίεργος ὁ εἰς πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα διαφυλάσσω .
basilius-theology.epistulae 175
Πρώην ἐπέστελλέ μοι ἡ σεμνότης σου ἄλλα τινὰ καὶ περὶ πίστεως γράψαι ἡμᾶς ἐναργῶς προστάσσουσα . ἀλλʼ ἐγὼ τὴν μὲν σὴν περὶ τὸ πρᾶγμα ἄγαμαι σπουδήν , καὶ εὔχομαι τῷ Θεῷ ἀνενδότως σοι τῶν ἀγαθῶν τὴν αἵρεσιν ἐνυπάρχειν καὶ ἀεί σε προκόπτοντα καὶ γνώσει καὶ ἔργοις ἀγαθοῖς τελειοῦσθαι · διὰ δὲ τὸ μὴ βούλεσθαι περὶ πίστεως σύνταγμα καταλιμπάνειν μηδὲ γράφειν διαφόρους πίστεις , παρετηρησάμην μὴ ἀποστεῖλαι ἃ ἐπεζητήσατε . Πλὴν δοκεῖτέ μοι περιηχεῖσθαι παρὰ τῶν αὐτόθι , τῶν μηδὲν ἐργαζομένων , οἳ ἐπὶ διαβολῇ ἡμετέρᾳ λέγουσί τινα , ὡς ἐκ τούτου ἑαυτοὺς συστήσοντες , ἐὰν ἡμῶν τὰ αἴσχιστα καταψεύσωνται . ἐκείνους μὲν γὰρ φανεροῖ ὁ παρελθὼν χρόνος , καὶ προϊοῦσα ἡ πεῖρα φανερωτέρους ποιήσει . ἡμεῖς δὲ παρακαλοῦμεν τοὺς ἠλπικότας εἰς Χριστὸν μηδὲν παρὰ τὴν ἀρχαίαν περιεργάζεσθαι πίστιν , ἀλλʼ ὡς πιστεύομεν , οὕτω καὶ βαπτίζεσθαι , ὡς δὲ βαπτιζόμεθα , οὕτω καὶ δοξολογεῖν . ὀνόματα δὲ ἡμῖν ἀρκεῖ ἐκεῖνα ὁμολογεῖν , ἃ παρελάβομεν παρὰ τῆς ἁγιας Γραφῆς καὶ τὴν ἐπὶ τούτοις καινοτομίαν διαφεύγειν . οὐ γὰρ ἐν τῇ ἐφευρέσει τῶν προσηγοριῶν ἡ σωτηρία ἡμῶν , ἀλλʼ ἐν τῇ ὑγιεῖ περὶ τῆς θεότητος εἰς ἣν πεπιστεύκαμεν ὁμολογίᾳ .
Lemmas: πρώην ἐπιστέλλω ἐγώ ὁ σεμνότης σύ ἄλλος τις καί περί πίστις γράφω ἐγώ ἐναργής προστάσσω . ἀλλά ἐγώ ὁ μέν σός περί ὁ πρᾶγμα ἄγαμαι σπουδή , καί εὔχομαι ὁ Θεός ἀνένδοτος σύ ὁ ἀγαθός ὁ αἵρεσις ἐν-ὑπάρχω καί ἀεί σύ προκόπτω καί γνῶσις καί ἔργον ἀγαθός τελειόω · διά δέ ὁ μή βούλομαι περί πίστις σύνταγμα καταλιμπάνειν μηδέ γράφω διάφορος πίστις , παρατηρέω μή ἀποστέλλω ὁ ἐπιζητέω . πλήν δοκέω ἐγώ περιηχέω παρά ὁ αὐτόθι , ὁ μηδείς ἐργάζομαι , ἕ ἐπί διαβολή ἡμέτερος λέγω3 τις , ὡς ἐκ οὗτος ἑαυτοῦ συνίστημι , ἐάν ἐγώ ὁ αἰσχρός καταψεύδομαι . ἐκεῖνος μέν γάρ φανερόω ὁ παρέρχομαι χρόνος , καί πρόειμι ὁ πείρω φανερός ποιέω . ἐγώ δέ παρακαλέω ὁ ἐλπίζω εἰς Χριστός μηδείς παρά ὁ ἀρχαῖος περιεργάζομαι πίστις , ἀλλά ὡς πιστεύω , οὗτος καί βαπτίζω , ὡς δέ βαπτίζω , οὗτος καί δοξολογώ . ὄνομα δέ ἐγώ ἀρκέω ἐκεῖνος ὁμολογέω , ὁ παραλαμβάνω παρά ὁ ἅγιος γραφή καί ὁ ἐπί οὗτος καινοτομία διαφεύγω . οὖον γάρ ἐν ὁ ἐφεύρεσις ὁ προσηγορία ὁ σωτηρία ἐγώ , ἀλλά ἐν ὁ ὑγιής περί ὁ θεότης εἰς ὅς πιστεύω ὁμολογία .
basilius-theology.epistulae 176
Παράσχοι ὁ ἅγιος Θεὸς ἐρρωμένῳ σοι τὸ σῶμα , καὶ ἀπὸ πάσης ἀσχολίας ἀνειμένῳ , καὶ πάντα πράττοντι κατὰ νοῦν , τὴν ἐπιστολὴν ἡμῶν ταύτην εἰς χεῖρας ἐλθεῖν , ἵνα μὴ ἄπρακτος ἡμῶν ἡ παράκλησις γένηται , ἣν παρακαλοῦμεν νῦν ἐπιφανῆναί σε ἡμῶν τῇ πόλει , ἐπὶ τῷ σεμνοτέραν γενέσθαι τὴν πανήγυριν , ἣν δι’ ἔτους ἄγειν ἐπὶ τοῖς μάρτυσιν ἔθος ἐστὶν ἡμῶν τῇ ἐκκλησίᾳ . πέπεισο γάρ , τιμιώτατέ μοι καὶ ποθεινότατε ὡς ἀληθῶς , ὅτι πολλῶν εἰς πεῖραν ἐλθὼν ὁ παρʼ ἡμῖν λαὸς τῆς οὐδενὸς οὕτως ἀντέχεται ἐπιτυχίας , ὡς τῆς σῆς παρουσίας · τοιοῦτον κέντρον ἀγάπης ἐκ τῆς μικρᾶς ἐκείνης συντυχίας ἐναφῆκας . ἵνα οὖν καὶ ὁ Κύριος δοξασθῇ , καὶ λαοὶ εὐφρανθῶαι , καὶ τιμηθῶσι μάρτυρες , καὶ ἡμεῖς οἱ γέροντες τῆς ὀφειλομένης ἡμῖν παρὰ τέκνου γνησίου τύχωμεν θεραπείας , καταξίωσον ἀόκνως μέχρις ἡμῶν διαβῆναι , καὶ προλαβεῖν τὰς ἡμέρας τῆς συνόδου , ὥστε ἐπὶ σχολῆς ἡμᾶς ἀλλήλοις συγγενέσθαι καὶ συμπαρακληθῆναι διὰ τῆς κοινωνίας τῶν πνευματικῶν χαρισμάτων . ἔστι δὲ ἡ ἡμέρα τῇ πέμπτῃ τοῦ Σεπτεμβρίου . διὸ παρακαλοῦμεν πρὸ τριῶν ἡμερῶν ἐπιστῆναι , ἵνα καὶ τοῦ πτωχοτροφείου τὴν μνήμην μεγάλην ποιήσῃς τῇ παρουσίᾳ . ἐρρωμένος καὶ εὔθυμος ἐν Κυρίῳ ὑπερευχόμενός μου διαφυλαχθείης μοι καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίᾳ χάριτι τοῦ Κυρίου .
Lemmas: παρέχω ὁ ἅγιος θεός ῥώννυμι σύ ὁ σῶμα , καί ἀπό πᾶς ἀσχολία ἀνίημι , καί πᾶς πράσσω κατά νόος , ὁ ἐπιστολή ἐγώ οὗτος εἰς χείρ ἔρχομαι , ἵνα μή ἄπρακτος ἐγώ ὁ παράκλησις γίγνομαι , ὅς παρακαλέω νῦν ἐπιφαίνω σύ ἐγώ ὁ πόλις , ἐπί ὁ σεμνός γίγνομαι ὁ πανήγυρις , ὅς διά ἔτος ἄγω ἐπί ὁ μάρτυς ἔθος εἰμί ἐγώ ὁ ἐκκλησία . πείθω γάρ , τίμιος ἐγώ καί ποθεινός ὡς ἀληθής , ὅτι πολύς εἰς πείρω ἔρχομαι ὁ παρά ἐγώ λαός ὁ οὐδείς οὕτως ἀντέχω ἐπιτυχία , ὡς ὁ σός παρουσία · τοιοῦτος κέντρον ἀγάπη ἐκ ὁ μικρός ἐκεῖνος συντυχία ἐναφίημι . ἵνα οὖν καί ὁ Κύριος δοξάζω , καί λαός εὐφραίνω , καί τιμάω μάρτυς , καί ἐγώ ὁ γέρων ὁ ὀφείλω ἐγώ παρά τέκνον γνήσιος τυγχάνω θεραπεία , καταξιόω ἄοκνος μέχρι ἐγώ διαβαίνω , καί προλαμβάνω ὁ ἡμέρα ὁ σύνοδος , ὥστε ἐπί σχολή ἐγώ ἀλλήλων συγγίγνομαι καί συμπαρακαλέω διά ὁ κοινωνία ὁ πνευματικός χάρισμα . εἰμί δέ ὁ ἡμέρα ὁ πέμπτος ὁ Σεπτέμβριος . διό παρακαλέω πρό τρεῖς ἡμέρα ἐφίστημι , ἵνα καί ὁ πτωχοτροφεῖον ὁ μνήμη μέγας ποιέω ὁ παρουσία . ῥώννυμι καί εὔθυμος ἐν κύριος ὑπερεύχομαι ἐγώ διαφυλάσσω ἐγώ καί ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία χάρις ὁ κύριος .
basilius-theology.epistulae 177
Καταλέγειν μὲν πάντας τοὺς δι’ ἡμᾶς εὐεργετηθέντας παρὰ τῆς σῆς μεγαλονοίας οὐ ῥᾴδιον · οὕτω πολλοὺς μὲν σύνισμεν ἑαυτοῖς εὐπεποιηκόσι διὰ τῆς μεγάλης σου χειρός , ἣν ὁ Κύριος ἡμῖν σύμμαχον ἐπὶ τῶν μεγίστων καιρῶν ἐχαρίσατο . δικαιότατος δὲ πάντων καὶ ὁ νῦν προσαγόμενος διὰ τοῦ γράμματος ἡμῶν τυγχάνει , ὁ αἰδεσιμώτατος ἀδελφὸς Εὐσέβιος , παραλόγῳ συκοφαντίᾳ περιπεσών , ἣν ἀποσκεδάσαι μόνης ἐστὶ τῆς σῆς ὀρθότητος . διὸ παρακαλοῦμεν , καὶ τῷ δικαίῳ χαριζόμενον , καὶ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον ἀφορῶντα , καὶ ἡμῖν τὰς συνήθεις παρεχόμενον χάριτας , ἀντὶ πάντων γενέσθαι τῷ ἀνδρί , καὶ προστῆναι αὐτοῦ μετὰ τῆς ἀληθείας . ἔχει γὰρ οὐ μικρὰν συμμαχίαν τὴν ἀπὸ τοῦ δικαίου · ἣν εἰ μὴ ὀ παρὼν καιρὸς καταβλάψειε , πάνυ ῥᾴδιον σαφῶς καὶ ἀναντιρρήτως ἐπιδειχθήσεσθαι .
Lemmas: καταλέγω μέν πᾶς ὁ διά ἐγώ εὐεργετέω παρά ὁ σός μεγαλόνοια οὖον ῥᾴδιος · οὗτος πολύς μέν σύνοιδα ἑαυτοῦ εὐποιέω διά ὁ μέγας σύ χείρ , ὅς ὁ Κύριος ἐγώ σύμμαχος ἐπί ὁ μέγας καιρός χαρίζομαι . Δίκαιος δέ πᾶς καί ὁ νῦν προσάγω διά ὁ γράμμα ἐγώ τυγχάνω , ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός Εὐσέβιος , παράλογος συκοφαντία περιπίπτω , ὅς ἀποσκεδάννυμι μόνος εἰμί ὁ σός ὀρθότης . διό παρακαλέω , καί ὁ Δίκαιος χαρίζομαι , καί πρός ὁ ἀνθρώπινος ἀφοράω , καί ἐγώ ὁ συνήθης παρέχω χάρις , ἀντί πᾶς γίγνομαι ὁ ἀνήρ , καί προΐστημι αὐτός μετά ὁ ἀλήθεια . ἔχω γάρ οὖον μικρός συμμαχία ὁ ἀπό ὁ Δίκαιος · ὅς εἰμί μή ὁ πάρειμι καιρός καταβλάπτω , πάνυ ῥᾴδιος σαφῶς καί ἀναντίρρητος ἐπιδείκνυμι .
basilius-theology.epistulae 178
Πολλοὺς οἶδα πολλάκις συστήσας τῇ τιμιότητί σου καὶ γενόμενος ἐπὶ μεγίστων καιρῶν χρήσιμος ἱκανῶς τοῖς καταπονουμένοις . οὐ μὴν τιμιώτερόν γε ἐμοὶ οὐδʼ ὑπὲρ μειζόνων ἀγωνιζόμενον οἶδα πρότερον παραπέμψας τῇ κοσμιότητί σου τοῦ ποθεινοτάτου υἱοῦ Εὐσεβίου , τοῦ νῦν τὴν ἐπιστολὴν ταύτην ἐγχειρίζοντός σοι παρʼ ἡμῶν . ὃς ποταπῷ μὲν συμπέπλεκται πράγματι αὐτός , ἂν τύχοι τινὸς καιροῦ , διηγήσεταί σου τῇ σεμνότητι . ἃ δὲ παρʼ ἡμῶν λεχθῆναι προσῆκε ταῦτά ἐστι · μὴ παρασυρῆναι τὸν ἄνδρα , μηδὲ τῷ πολλοὺς πεφηνέναι τοὺς ἐπὶ ταῖς χαλεπωτάταις πράξεσιν ἑαλωκότας καὶ αὐτόν τι τῆς τῶν πολλῶν ὑπονοίας παραπολαῦσαι · ἀλλὰ τυχεῖν δικαστηρίου , καὶ εἰς ἐξέτασιν αὐτοῦ τὸν βίον ἀχθῆναι . ῥᾷστα γὰρ οὕτω καὶ ἡ συκοφαντία φανερὰ γενήσεται , καὶ ὁ ἀνὴρ τυχὼν τῆς δικαιοτάτης προστασίας κῆρυξ ἔσται διηνεκὴς τῶν ὑπηργμένων αὐτῷ παρὰ τῆς σῆς ἡμερότητος .
Lemmas: Πολύς οἶδα πολλάκις συνίστημι ὁ τιμιότης σύ καί γίγνομαι ἐπί μέγας καιρός χρήσιμος ἱκανῶς ὁ καταπονέω . οὖον μήv τίμιος γε ἐγώ οὐδέ ὑπέρ μείζων ἀγωνίζομαι οἶδα πρότερος παραπέμπω ὁ κοσμιότης σύ ὁ ποθεινός υἱός Εὐσέβιος , ὁ νῦν ὁ ἐπιστολή οὗτος ἐγχειρίζω σύ παρά ἐγώ . ὅς ποταπός μέν συμπλέκω πρᾶγμα αὐτός , εἄν τυγχάνω τις καιρός , διηγέομαι σύ ὁ σεμνότης . ὁ δέ παρά ἐγώ λέγω προσήκω οὗτος εἰμί · μή παρασύρω ὁ ἀνήρ , μηδέ ὁ πολύς φαίνω ὁ ἐπί ὁ χαλεπός πρᾶξις ἁλίσκομαι καί αὐτός τίς ὁ ὁ πολύς ὑπόνοια παραπολαύω · ἀλλά τυγχάνω δικαστήριον , καί εἰς ἐξέτασις αὐτός ὁ βίος ἄγω . ῥᾳδίως γάρ οὗτος καί ὁ συκοφαντία φανερός γίγνομαι , καί ὁ ἀνήρ τυγχάνω ὁ Δίκαιος προστασία κῆρυξ εἰμί διηνεκής ὁ ὑπάρχω αὐτός παρά ὁ σός ἡμερότης .
basilius-theology.epistulae 179
Καὶ φιλελεύθερόν σε εἶναι καὶ φιλάνθρωπον τό τε τῆς φύσεως εὐγενὲς καὶ τὸ πρὸς πάντας κοινωνικὸν ἱκανῶς ἡμᾶς ἐκδιδάσκει . διὸ θαρρούντως πρεσβεύομεν ὑπὲρ ἀνδρὸς λαμπροῦ μὲν ἄνωθεν καὶ ἐκ προγόνων , πλείονος δὲ δι’ ἑαυτὸν τιμῆς καὶ αἰδοῦς ἀξίου διὰ τὴν ἐνυπάρχουσαν αὐτῷ τῶν τρόπων ἡμερότητα · ὥστε σε παρακληθέντα ὑφʼ ἡμῶν παραστῆναι αὐτῷ ἀγωνιζομένῳ δίκην , τῆς μὲν ἀληθείας ἕνεκεν εὐκαταφρόνητον , ἐναγώνιον δὲ ἄλλως διὰ τὸ τῆς συκοφαντίας βαρύ . μεγάλη γὰρ ἂν γένοιτο αὐτῷ ῥοπὴ πρὸς σωτηρίαν , εἰ καταξιώσειάς τι ῥῆμα φιλάνθρωπον ὑπὲρ αὐτοῦ προέσθαι , προηγουμένως μὲν τῷ δικαίῳ χαριζόμενος , ἔπειτα καὶ ἡμῖν τοῖς ἐξαιρέτοις σου τὴν συνήθη τιμὴν καὶ χάριν καὶ ἐν τούτῳ χαριζόμενος .
Lemmas: καί φιλελεύθερος σύ εἰμί καί φιλάνθρωπον ὁ τε ὁ φύσις εὐγενής καί ὁ πρός πᾶς κοινωνικός ἱκανῶς ἐγώ ἐκδιδάσκω . διό θαρσούντως πρεσβεύω ὑπέρ ἀνήρ λαμπρός μέν ἄνωθεν καί ἐκ πρόγονος , πλείων δέ διά ἑαυτοῦ τιμή καί αἰδώς ἄξιος διά ὁ ἐνυπάρχω αὐτός ὁ τρόπος ἡμερότης · ὥστε σύ παρακαλέω ὑπό ἐγώ παρίστημι αὐτός ἀγωνίζομαι δίκη , ὁ μέν ἀλήθεια ἕνεκα εὐκαταφρόνητος , ἐναγώνιος δέ ἄλλως διά ὁ ὁ συκοφαντία βαρύς . μέγας γάρ εἄν γίγνομαι αὐτός ῥοπή πρός σωτηρία , εἰμί καταξιόω τίς ῥῆμα φιλάνθρωπον ὑπέρ αὐτός προΐημι , προηγουμένως μέν ὁ Δίκαιος χαρίζομαι , ἔπειτα καί ἐγώ ὁ ἐξαίρετος σύ ὁ συνήθης τιμή καί χάρις καί ἐν οὗτος χαρίζομαι .
basilius-theology.epistulae 180
Ἀνδρὶ ἀξιολόγῳ περιτυχὼν περιστάσει οὐκ ἀνεκτῇ κεχρημένῳ ἔπαθον τὴν ψυχήν . τί γὰρ οὐκ ἔμελλον , ἄνθρωπος ὤν , ἀνθρώπῳ ἐλευθέρῳ παρʼ ἀξίαν ἐμπεπλεγμένῳ πράγμασι συναλγεῖν ; καὶ βουλευσάμενος πῶς ἂν γενοίμην αὐτῷ χρήσιμος , μίαν εὗρον λύσιν τῆς κατεχούσης αὐτὸν δυσχερείας , εἰ τῇ σῇ κοσμιότητι ποιήσαιμι γνώριμον . σὸν οὖν τὸ ἐφεξῆς , τὴν σαυτοῦ σπουδήν , ἣν εἰς πολλοὺς ἐφʼ ἡμῖν μάρτυσιν ἐπιδέδειξαι , καὶ αὐτῷ παρασχέσθαι . Τὸ δὲ πρᾶγμα γνωρίσει ἡ ἐπιδοθεῖσα παρʼ αὐτοῦ δέησις τοῖς βασιλεῦσιν , ἣν καὶ λαβεῖν εἰς χεῖρας καὶ συμπρᾶξαι τῷ ἀνδρὶ τὰ δυνατὰ παρακλήθητι . καὶ γὰρ Χριστιανῷ χαρίζῃ , καὶ εὐγενεῖ , καὶ ἀπὸ λόγου πολλοῦ τὸ αἰδέσιμον ἐπαγομένῳ . ἐὰν δὲ προσθῶμεν , ὅτι καὶ ἡμεῖς μεγάλην διὰ τῆς εἰς αὐτὸν εὐποιίας ὑποδεχόμεθα χάριν , πάντως , κἂν μικρὸν ᾖ ἄλλως τὸ ἡμέτερον , ἀλλὰ τῆς σῆς σεμνότητος ἀεὶ ἐν λόγῳ ποιεῖσθαι τὰ καθʼ ἡμᾶς ἀνεχομένης , οὐ μικρὸν φανεῖται τὸ χαρισθὲν ἡμῖν .
Lemmas: ἀνδρίς ἀξιόλογος περιτυγχάνω περίστασις οὐ ανεκτός χράομαι πάσχω ὁ Ψυχή . τίς γάρ οὐ μέλλω , ἄνθρωπος εἰμί , ἄνθρωπος ἐλεύθερος παρά ἄξιος ἐμπλέκω πρᾶγμα συναλγέω ; καί βουλεύω πῶς εἄν γίγνομαι αὐτός χρήσιμος , εἷς εὑρίσκω λύσις ὁ κατέχω αὐτός δυσχέρεια , εἰμί ὁ σός κοσμιότης ποιέω γνώριμος . σός οὖν ὁ ἐφεξῆς , ὁ σεαυτοῦ σπουδή , ὅς εἰς πολύς ἐπί ἐγώ μάρτυς ἐπιδείκνυμι , καί αὐτός παρέχω . ὁ δέ πρᾶγμα γνώρισις ὁ ἐπιδίδωμι παρά αὐτός δέησις ὁ βασιλεύς , ὅς καί λαμβάνω εἰς χείρ καί συμπράσσω ὁ ἀνήρ ὁ δυνατός παρακαλέω . καί γάρ Χριστιανός χαρίζομαι , καί εὐγενής , καί ἀπό λόγος πολύς ὁ αἰδέσιμος ἐπάγω . ἐάν δέ προστίθημι , ὅτι καί ἐγώ μέγας διά ὁ εἰς αὐτός εὐποιία ὑποδέχομαι χάρις , πάντως , κἀν μικρός εἰμί ἄλλως ὁ ἡμέτερος , ἀλλά ὁ σός σεμνότης ἀεί ἐν λόγος ποιέω ὁ κατά ἐγώ ἀνέχω , οὖον μικρός φαίνω ὁ χαρίζομαι ἐγώ .
basilius-theology.epistulae 181
Οἶδα ὅτι καὶ τῆς σῆς εὐλαβείας τοσοῦτον ἅπτεται ὁ χωρισμὸς τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Εὐσεβίου ὅσον καὶ ἡμῶν αὐτῶν . ἐπεὶ οὖν ἀμφότεροι χρῄζομεν παρακλήσεως , ἀλλήλοις γενώμεθα παραμυθία . καὶ σύ τε ἡμῖν ἐπίστελλε τὰ ἐκ Σαμοσάτων , ἡμεῖς τε ἅπερ ἂν μάθωμεν ἀπὸ τῆς Θρᾴκης ἀπαγγελοῦμεν . φέρει γὰρ ἐμοὶ μὲν τὸ γινώσκειν τοῦ λαοῦ τὴν ἔνστασιν οὐ μικρὰν ῥᾳστώνην ἐκ τῶν παρόντων λυπηρῶν , τῇ δὲ σῇ χρηστότητι τὸ διδάσκεσθαι ἐν οἷς ἐστὶν ὁ κοινὸς ἡμῶν πατήρ . ἀμέλει καὶ νῦν οὐ γράμμασι σημαίνειν ἔχομεν · ἀλλʼ αὐτὸν παρεστήσαμέν σοι τὸν ἀκριβῶς εἰδότα καὶ ἀπαγγέλλοντα ἐν οἷς αὐτὸν κατέλιπε , καὶ ὅπως καὶ φέροντα τὰ συμπίπτοντα . εὔχου τοίνυν καὶ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα ὁ Κύριος ταχεῖαν ἀπαγάγῃ τῶν δεινῶν τούτων τὴν λύσιν .
Lemmas: οἶδα ὅτι καί ὁ σός εὐλάβεια τοσοῦτος ἅπτω ὁ χωρισμός ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος Εὐσέβιος ὅσος καί ἐγώ αὐτός . ἐπεί οὖν ἀμφότερος χρῄζω παράκλησις , ἀλλήλων γίγνομαι παραμυθία . καί σῦς τε ἐγώ ἐπιστέλλω ὁ ἐκ Σαμόσατα , ἐγώ τε ὅσπερ εἄν μανθάνω ἀπό ὁ Θρᾴκη ἀπαγγέλλω . φέρω γάρ ἐγώ μέν ὁ γιγνώσκω ὁ λαός ὁ ἔνστασις οὖον μικρός ῥᾳστώνη ἐκ ὁ πάρειμι λυπηρός , ὁ δέ σός χρηστότης ὁ διδάσκω ἐν ὅς εἰμί ὁ κοινός ἐγώ πατήρ . ἀμελέω καί νῦν οὖον γράμμα σημαίνω ἔχω · ἀλλά αὐτός παρίστημι σύ ὁ ἀκριβῶς οἶδα καί ἀπαγγέλλω ἐν ὅς αὐτός καταλείπω , καί ὅπως καί φέρω ὁ συμπίπτω . εὔχομαι τοίνυν καί ὑπέρ αὐτός καί ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ὁ Κύριος ταχύς ἀπάγω ὁ δεινός οὗτος ὁ λύσις .
basilius-theology.epistulae 182
Ὅσον λυπούμεθα ἐνθυμούμενοι τὴν ἐρημίαν τῆς ἐκκλησίας , τοσοῦτον μακαρίζομεν ὑμᾶς εἰς τοῦτο φθάσαντας τὸ μέτρον τῆς ἀθλήσεως , ὃ παράσχοι ὑμῖν ὁ Κύριος μακροθύμως παρελθεῖν , ἵνα καὶ τῆς πιστῆς οἰκονομίας καὶ τῆς γενναίας ἐνστάσεως , ἣν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ ἐπεδείξασθε , τὸν μέγαν μισθὸν ὑποδέξησθε .
Lemmas: ὅσος λυπέω ἐνθυμέομαι ὁ ἐρημία ὁ ἐκκλησία , τοσοῦτος μακαρίζω σύ εἰς οὗτος φθάζω ὁ μέτρον ὁ ἄθλησις , ὅς παρέχω σύ ὁ Κύριος μακροθύμως παρέρχομαι , ἵνα καί ὁ πιστός οἰκονομία καί ὁ γενναῖος ἔνστασις , ὅς ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ Χριστός ἐπιδείκνυμι , ὁ μέγας μισθός ὑποδείκνυμι .
basilius-theology.epistulae 183
Ὅταν ἀπίδω ὅτι ὁ μὲν πειρασμὸς κατὰ πάσης ἤδη κέχυται τῆς οἰκουμένης , καὶ αἱ μέγισται τῶν ἐπὶ Συρίας πόλεων τῶν ἴσων ὑμῖν πεπείρανται παθημάτων , οὐ πανταχοῦ δὲ οὕτω δόκιμον καὶ διαπρεπὲς ἐπʼ ἀγαθοῖς ἔργοις τὸ βουλευτήριον , ὡς τὸ ὑμέτερον νῦν ἐπὶ τῇ σπουδῇ τῶν ἀγαθῶν ἔργων διαβεβόηται , ἐγγύς εἰμι καὶ χάριν ἔχειν τοῖς οἰκονομηθεῖσιν . εἰ γὰρ μὴ ἐγεγόνει ἡ θλίψις αὕτη , οὐκ ἂν ὑμῶν διεφάνη τὸ δόκιμον . ὥστε ἔοικεν , ὅπερ ἐστὶ κάμινος χρυσῷ , τοῦτο εἶναι ἡ ὑπὲρ τῆς εἰς Θεὸν ἐλπίδος θλίψις τοῖς ἀντιποιουμένοις τινὸς ἀρετῆς . Ἄγε οὖν , ὦ θαυμάσιοι , ὅπως τοῖς προπεπονημένοις ἄξια ἐπαγάγητε τὰ ἑπόμενα , καὶ φανῆτε μεγάλῃ κρηπῖδι ἀξιολογωτέραν ἐπιτιθέντες τὴν κορυφήν , καὶ περίστητε μὲν τὸν ποιμένα τῆς ἐκκλησίας , ὅταν δῷ ὁ Κύριος αὐτὸν ἐπὶ τῶν ἰδίων φανῆναι θρόνων , ἄλλος ἄλλο τι τῶν ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Θεοῦ πεπολιτευμένων ἡμῖν διηγούμενοι , ἐν δὲ τῇ μεγάλῃ τοῦ Κυρίου ἡμέρᾳ ἕκαστος κατὰ τὴν ἀναλογίαν τῶν πεπονημένων παρὰ τοῦ μεγαλοδώρου Θεοῦ δεχόμενοι τὴν ἀντίδοσιν . ἡμῶν δὲ μεμνημένοι καὶ ἐπιστέλλοντες ὁσάκις ἂν ᾖ δυνατόν , δίκαιά τε ποιήσετε τοῖς ἴσοις ἡμᾶς ἀμειβόμενοι , καὶ ἅμα οὐ μικρῶς ἡμᾶς εὐφρανεῖτε , τῆς ἡδίστης ἡμῖν φωνῆς ὑμῶν ἐναργῆ σύμβολα διὰ τῶν γραμμάτων διαπεμπόμενοι .
Lemmas: ὅταν ἀφοράω ὅτι ὁ μέν πειρασμός κατά πᾶς ἤδη χέω ὁ οἰκέω , καί ὁ μέγας ὁ ἐπί Συρία πόλις ὁ ἴσος σύ πειράω πάθημα , οὖον πανταχοῦ δέ οὗτος δόκιμος καί διαπρεπής ἐπί ἀγαθός ἔργον ὁ βουλευτήριον , ὡς ὁ ὑμέτερος νῦν ἐπί ὁ σπουδή ὁ ἀγαθός ἔργον διαβοάω , ἐγγύς εἰμί καί χάρις ἔχω ὁ οἰκονομέω . εἰμί γάρ μή γίγνομαι ὁ θλῖψις οὗτος , οὐ εἄν σύ διαφαίνω ὁ δόκιμος . ὥστε ἔοικα , ὅσπερ εἰμί κάμινος χρυσός , οὗτος εἰμί ὁ ὑπέρ ὁ εἰς θεός ἐλπίς θλῖψις ὁ ἀντιποιέω τις ἀρετή . ἄγω οὖν , εἰμί θαυμάσιος , ὅπως ὁ προπονέω ἄξιος ἐπάγω ὁ ἕπομαι , καί φαίνω μέγας κρηπίς ἀξιόλογος ἐπιτίθημι ὁ κορυφή , καί περιίστημι μέν ὁ ποιμήν ὁ ἐκκλησία , ὅταν δίδωμι ὁ Κύριος αὐτός ἐπί ὁ ἴδιος φαίνω θρόνος , ἄλλος ἄλλος τίς ὁ ὑπέρ ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός πολιτεύω ἐγώ διηγέομαι , ἐν δέ ὁ μέγας ὁ κύριος ἡμέρα ἕκαστος κατά ὁ ἀναλογία ὁ πονέομαι παρά ὁ μεγαλόδωρος Θεός δέχομαι ὁ ἀντίδοσις . ἐγώ δέ μιμνήσκω καί ἐπιστέλλω ὁσάκις εἄν εἰμί δυνατός , δίκαιος τε ποιέω ὁ ἴσος ἐγώ ἀμείβω , καί ἅμα οὖον μικρός ἐγώ εὐφραίνω , ὁ ἡδύς ἐγώ φωνή σύ ἐναργής σύμβολον διά ὁ γράμμα διαπέμπω .
basilius-theology.epistulae 184
Οἶδα ὅτι στυγνοποιὸν πρᾶγμα ἡ ὀρφανία καὶ πολυάσχολον , διὰ τὸ ἐρημίαν ἐπάγειν τῶν προεστώτων . ὅθεν λογίζομαι καὶ τὴν σὴν εὐλάβειαν ἐπιστυγνάζουσαν τοῖς συμβεβηκόσι μὴ ἐπιστέλλειν ἡμῖν , καὶ ὁμοῦ ἐν πλείονι εἶναι νῦν ἀσχολίᾳ , περιτρέχειν τὰ τοῦ Χριστοῦ ποίμνια διὰ τὴν πανταχόθεν τῶν ἐχθρῶν ἐπανάστασιν . ἀλλʼ ἐπειδὴ πάσης λύπης παρηγορία ἡ πρὸς τοὺς ὁμοψύχους ἐστὶν ὁμιλία , καταξίου ὁσάκις ἂν δυνατόν σοι ἐπιστέλλειν ἡμῖν , καὶ αὐτός τε ἀναπαύεσθαι ἐν τῷ φθέγγεσθαι πρὸς ἡμᾶς , καὶ ἡμᾶς παρηγορεῖν ἐν τῷ μεταδιδόναι ἡμῖν τῶν σεαυτοῦ ῥημάτων . τοῦτο δὲ καὶ ἡμεῖς σπουδάσομεν ποιῆσαι ὁσάκις ἂν ἡμῖν ἐνδιδῷ τὰ πράγματα . εὔχου δὲ καὶ αὐτὸς καὶ πᾶσαν τὴν ἀδελφότητα παρακάλεσον σπουδαίως δυσωπεῖν τὸν Κύριον , ἵνα δείξῃ ποτὲ ἡμῖν λύσιν τῆς περιεχούσης ἡμᾶς κατηφείας .
Lemmas: οἶδα ὅτι στυγνοποιός πρᾶγμα ὁ ὀρφανία καί πολυάσχολος , διά ὁ ἐρημία ἐπάγω ὁ προίστημι . ὅθεν λογίζομαι καί ὁ σός εὐλάβεια ἐπιστυγνάζω ὁ συμβεβηκός μή ἐπιστέλλω ἐγώ , καί ὁμοῦ ἐν πλείων εἰμί νῦν ἀσχολία , περιτρέχω ὁ ὁ Χριστός ποίμνιον διά ὁ πανταχόθεν ὁ ἐχθρός ἐπανάστασις . ἀλλά ἐπεί πᾶς λύπη Παρηγορία ὁ πρός ὁ ομόψυχος εἰμί ὁμιλία , κατάξιος ὁσάκις εἄν δυνατός σύ ἐπιστέλλω ἐγώ , καί αὐτός τε ἀναπαύω ἐν ὁ φθέγγομαι πρός ἐγώ , καί ἐγώ παρηγορέω ἐν ὁ μεταδίδωμι ἐγώ ὁ σεαυτοῦ ῥῆμα . οὗτος δέ καί ἐγώ σπουδάζω ποιέω ὁσάκις εἄν ἐγώ ἐνδίδωμι ὁ πρᾶγμα . εὔχομαι δέ καί αὐτός καί πᾶς ὁ ἀδελφότης παρακαλέω σπουδαῖος δυσωπέω ὁ κύριος , ἵνα δείκνυμι ποτέ ἐγώ λύσις ὁ περιέχω ἐγώ κατήφεια .