basilius-theology.epistulae 81
Ὅσον εὐθύμησα δεξάμενος γράμματα τῆς ἀγάπης σου , τοσοῦτον ἐλυπήθην , ὅτι βάρος ἐπέθηκας ἡμῖν φροντίδος τῆς ὑπερβαινούσης ἡμᾶς . πῶς γὰρ δυνηθῶμεν ἀπὸ τοσούτου διαστήματος τοσαύτης ἡμεῖς οἰκονομίας περιγενέσθαι ; ἕως μὲν γὰρ ὑμᾶς ἔχει ἡ Ἐκκλησία , ὡς ἰδίοις στηρίγμασιν ἐπαναπαύεται , ἐὰν δέ τι περὶ τῆς ὑμετέρας ζωῆς ὁ Κύριος οἰκονομήσῃ , τίνας δύναμαι ὁμοτίμους ἐντεῦθεν ὑμῖν εἰς τὴν ἐπιμέλειαν τῶν ἀδελφῶν ἐκπέμπειν ; ὅπερ σὺ ἐπεζήτησας διὰ τῶν γραμμάτων , καλῶς ποιῶν καὶ ἐμφρόνως , βουλόμενος ζῶν ἰδεῖν τὸν μετὰ σὲ μέλλοντα κυβερνᾷν τὸ ἐκλεκτὸν ποίμνιον τοῦ Κυρίου · ὃ καὶ ὁ μακάριος Μωϋσῆς καὶ ἐπεθύμησε καὶ εἶδεν · ἐπεὶ οὖν καὶ ὁ τόπος μέγας καὶ περιβόητος , καὶ τὸ σὸν ἔργον παρὰ πολλοῖς ὀνομαστόν , καὶ οἱ καιροὶ χαλεποί , μεγάλου χρείαν ἔχοντες κυβερνήτου διὰ τὰς συνεχεῖς ζάλας καὶ τοὺς ἐπανισταμένους κλύδωνας τῇ Ἐκκλησίᾳ , οὐκ ἐνόμισα ἀσφαλὲς εἶναι τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἀφωσιωμένως τῷ πράγματι χρήσασθαι , μάλιστα μεμνημένος ὧν ἔγραψας , ὅτι μέλλεις ἐπὶ τοῦ Κυρίου ἀντικαθίστασθαί μοι , δικαζόμενος πρός με ὑπὲρ τῆς ἀμελείας τῶν ἐκκλησιῶν . Ἵνα οὖν μὴ εἰσέλθω εἰς κρίσιν μετὰ σοῦ , ἀλλὰ μᾶλλον κοινωνόν σε εὕρω τῆς ἀπολογίας μου τῆς ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ , περιβλεψάμενος ἐν τῷ συνεδρίῳ τοῦ πρεσβυτερίου τοῦ κατὰ τὴν πόλιν , ἐξελεξάμην τὸ τιμιώτατον σκεῦος , τὸν ἔκγονον τοῦ μακαρίου Ἑρμογένους , τοῦ τὴν μεγάλην καὶ ἄρρηκτον πίστιν γράψαντος ἐν τῇ μεγάλῃ συνόδῳ · πρεσβύτερον τῆς ἐκκλησίας ἐκ πολλῶν ἤδη ἐτῶν , εὐσταθῆ τὸν τρόπον , ἔμπειρον κανόνων , ἀκριβῆ τὴν πίστιν , ἐν ἐγκρατείᾳ καὶ ἀσκήσει μέχρι νῦν διάγοντα · εἰ καὶ ὅτι τὸ εὔτονον αὐτοῦ τῆς σκληραγωγίας λοιπὸν κατεδαπάνησε τὴν σάρκα · πτωχὸν καὶ μηδένα πορισμὸν ἔχοντα ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ , ὡς μηδὲ ἄρτου αὐτὸν εὐπορεῖν , ἀλλὰ διὰ τῶν χειρῶν ἐκπλέκειν τὸν βίον μετὰ τῶν ἀδελφῶν τῶν συνόντων αὐτῷ . τοῦτον ἐμοὶ βουλητόν ἐστιν ἀποστεῖλαι . Εἰ οὖν καὶ αὐτὸς τοιούτου χρῄζεις ἀνδρός , ἀλλὰ μὴ αὐτὸ τοῦτο νεωτέρου τινὸς ἐπιτηδείου μόνον πρὸς τὸ πέμπεσθαι καὶ τὰς βιωτικὰς ἐξανύειν χρείας , ταχύ μοι διὰ πρώτης ἀφορμῆς ἐπιστεῖλαι καταξίωσον , ἵνα πέμψω σοι τοῦτον τὸν ἄνδρα , ἐκλεκτὸν ὄντα τοῦ Θεοῦ , καὶ τῷ πράγματι ἐπιτήδειον , αἰδέσιμον τοῖς ἐντυγχάνουσι , καὶ ἐν πραότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους . ὃν ἠδυνάμην καὶ εὐθὺς ἐκπέμψαι · ἀλλʼ ἐπειδὴ αὐτὸς προλαβὼν ἐπεζήτησας ἄνθρωπον , τὰ μὲν ἄλλα καλὸν καὶ ἀγαπητὸν ἡμῖν , τοῦ δὲ προειρημένου ἀνδρὸς παραπολὺ ἀποδέοντα , ἠβουλήθην σοι φανερὰν γενέσθαι τὴν ἐμαυτοῦ γνώμην ἵνʼ , εἰ χρῄζεις ἀνδρὸς τοιούτου , ἢ ἐκπέμψῃς τινὰ τῶν ἀδελφῶν τὸν συμπαραληψόμενον αὐτὸν περὶ τὰς νηστείας , ἢ ἐπιστείλῃς ἡμῖν , ἐὰν μηδένα ἔχῃς τὸν δυνάμενον τῆς μέχρις ἡμῶν ὁδοιπορίας τὸν κάματον ὑποστῆναι .
Lemmas: ὅσος εὐθυμέω δέχομαι γράμμα ὁ ἀγάπη σύ , τοσοῦτος λυπέω , ὅτι βάρος ἐπιτίθημι ἐγώ φροντίς ὁ ὑπερβαίνω ἐγώ . πῶς γάρ δύναμαι ἀπό τοσοῦτος διάστημα τοσοῦτος ἐγώ οἰκονομία περιγίγνομαι ; ἠώς μέν γάρ σύ ἔχω ὁ ἐκκλησία , ὡς ἴδιος στήριγμα ἐπαναπαύω , ἐάν δέ τίς περί ὁ ὑμέτερος ζωή ὁ Κύριος οἰκονομέω , τίς δύναμαι ὁμότιμος ἐντεῦθεν σύ εἰς ὁ ἐπιμέλεια ὁ ἀδελφός ἐκπέμπω ; ὅσπερ σύ ἐπιζητέω διά ὁ γράμμα , καλῶς ποιέω καί ἔμφρων , βούλομαι ζῶ ὁράω ὁ μετά σύ μέλλω κυβερνάω ὁ ἐκλεκτός ποίμνη ὁ κύριος · ὅς καί ὁ μακάριος Μωϋσῆς καί ἐπιθυμέω καί ὁράω · ἐπεί οὖν καί ὁ τόπος μέγας καί περιβόητος , καί ὁ σός ἔργον παρά πολύς ὀνομαστός , καί ὁ καιρός χαλεπός , μέγας χρεία ἔχω κυβερνήτης διά ὁ συνεχής ζάλη καί ὁ ἐπανίστημι κλύδων ὁ ἐκκλησία , οὐ νομίζω ἀσφαλής εἰμί ὁ ἐμέω Ψυχή ἀφωσιωμένως ὁ πρᾶγμα χράω , μάλιστα μιμνήσκω ὅς γράφω , ὅτι μέλλω ἐπί ὁ κύριος ἀντικαθίστημι ἐγώ , δικάζω πρός ἐγώ ὑπέρ ὁ ἀμέλεια ὁ ἐκκλησία . ἵνα οὖν μή εἰσέρχομαι εἰς κρίσις μετά σύ , ἀλλά μᾶλλον κοινωνός σύ εὑρίσκω ὁ ἀπολογία ἐγώ ὁ ἐπί ὁ Χριστός , περιβλέπω ἐν ὁ συνέδριον ὁ πρεσβυτέριον ὁ κατά ὁ πόλις , ἐκλέγω ὁ τίμιος σκεῦος , ὁ ἔκγονος ὁ μακάριος Ἑρμογένης , ὁ ὁ μέγας καί ἄρρηκτος πίστις γράφω ἐν ὁ μέγας σύνοδος · πρέσβυς ὁ ἐκκλησία ἐκ πολύς ἤδη ἔτος , εὐσταθής ὁ τρόπος , ἔμπειρος κανών , ἀκριβής ὁ πίστις , ἐν ἐγκράτεια καί ἀσκέω μέχρι νῦν διάγω · εἰμί καί ὅτι ὁ εὔτονος αὐτός ὁ σκληραγωγία λοιπός καταδαπανάω ὁ σάρξ · πτωχός καί μηδείς πορισμός ἔχω ἐν ὁ κόσμος οὗτος , ὡς μηδέ ἄρτος αὐτός εὐπορέω , ἀλλά διά ὁ χείρ ἐκπλέκω ὁ βίος μετά ὁ ἀδελφός ὁ σύνειμι αὐτός . οὗτος ἐγώ βουλητός εἰμί ἀποστέλλω . εἰμί οὖν καί αὐτός τοιοῦτος χρῄζω ἀνήρ , ἀλλά μή αὐτός οὗτος νέος τις ἐπιτήδειος μόνος πρός ὁ πέμπω καί ὁ βιωτικός ἐξανύω χρεία , ταχύς ἐγώ διά πρῶτος ἀφορμή ἐπιστέλλω καταξιόω , ἵνα πέμπω σύ οὗτος ὁ ἀνήρ , ἐκλεκτός εἰμί ὁ Θεός , καί ὁ πρᾶγμα ἐπιτήδειος , αἰδέσιμος ὁ ἐντυγχάνω , καί ἐν πραότης παιδεύω ὁ ἀντιδιατίθημι . ὅς δύναμαι καί εὐθύς ἐκπέμπω · ἀλλά ἐπεί αὐτός προλαμβάνω ἐπιζητέω ἄνθρωπος , ὁ μέν ἄλλος καλός καί ἀγαπητός ἐγώ , ὁ δέ προερέω ἀνήρ παραπολύ ἀποδέω , βούλομαι σύ φανερός γίγνομαι ὁ ἐμαυτοῦ γνώμη ἵνα , εἰμί χρῄζω ἀνήρ τοιοῦτος , ἢ ἐκπέμπω τις ὁ ἀδελφός ὁ συμπαραλαμβάνω αὐτός περί ὁ νηστεία , ἢ ἐπιστέλλω ἐγώ , ἐάν μηδείς ἔχω ὁ δύναμαι ὁ μέχρι ἐγώ ὁδοιπορία ὁ κάματος ὑφίστημι .