ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
basilius-theology.epistulae 104
Αὐτὸ τὸ γράφειν πρὸς ἄνδρα τοσοῦτον , κἂν μηδεμία πρόφασις ἑτέρα προσῇ , μέγιστόν ἐστι τῶν εἰς τιμὴν φερόντων τοῖς αἰσθανομένοις · διότι αἱ πρὸς τοὺς παμπληθὲς τῶν λοιπῶν ὑπερέχοντας ὁμιλίαι μεγίστην τοῖς ἀξιουμένοις περιφάνειαν προξενοῦσιν . ἐμοὶ δʼ ὑπὲρ πατρίδος πάσης ἀγωνιῶντι ἀναγκαία πρὸς τὴν σὴν μεγαλόνοιαν ἡ ἔντευξις , ἧς ἱκετεύω πράως καὶ κατὰ τὸν σεαυτοῦ τρόπον ἀνασχέσθαι , καὶ χεῖρα ὀρέξαι τῇ πατρίδι ἡμῶν εἰς γόνυ ἤδη κλιθείσῃ . ἔστι δὲ ὑπὲρ οὗ ἱκετεύομέν σε τὸ πρᾶγμα τοιοῦτον . Τοὺς τῷ Θεῷ ἡμῶν ἱερωμένους , πρεσβυτέρους καὶ διακόνους , ὁ παλαιὸς κῆνσος ἀτελεῖς ἀφῆκεν . οἱ δὲ νῦν ἀπογραψάμενοι , ὡς οὐ λαβόντες παρὰ τῆς ὑπερφυοῦς σου ἐξουσίας πρόσταγμα , ἀπεγράψαντο , πλὴν εἰ μὴ πού τινες ἄλλως εἶχον ὑπὸ τῆς ἡλικίας τὴν ἄφεσιν . δεόμεθα οὖν μνημόσυνον τῆς σῆς εὐεργεσίας τοῦτο ἡμῖν ἀφεθῆναι , παντὶ τῷ ἐπιόντι χρόνῳ ἀγαθὴν περὶ σοῦ μνήμην διαφύλαττον , καὶ συγχωρηθῆναι κατὰ τὸν παλαιὸν νόμον τῆς συντελείας τοὺς ἱερατεύοντας · καὶ μὴ εἰς πρόσωπον τῶν νῦν καταλαμβανομένων γενέσθαι τὴν ἄφεσιν ( οὕτω γὰρ εἰς τοὺς διαδόχους ἡ χάρις μεταβήσεται , οὓς οὐ πάντως συμβαίνει τοῦ ἱερατεύειν ἀξίους εἶναι ) , ἀλλὰ κατὰ τὸν ἐν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀπογραφῇ τύπον κοινήν τινα συγχώρησιν κληρικῶν γενέσθαι , ὥστε ὑπὸ τῶν οἰκονομούντων τὰς ἐκκλησίας τοῖς ἑκάστοτε λειτουργοῦσι τὴν ἀτέλειαν δίδοσθαι . Ταῦτα καὶ τῇ σῇ μεγαλοφυΐᾳ ἀθάνατον τὴν ἐπὶ τοῖς ἀγαθοῖς δόξαν διαφυλάξει , καὶ τῷ βασιλικῷ οἴκῳ πολλοὺς τοὺς ὑπερευχομένους παρασκευάσει , καὶ αὐτοῖς τοῖς δημοσίοις μέγα παρέξει ὄφελος , ἡμῶν οὐ πάντως τοῖς κληρικοῖς , ἀλλὰ τοῖς ἀεὶ καταπονουμένοις τὴν ἀπὸ τῆς ἀτελείας παραμυθίαν παρεχομένων · ὅπερ οὖν καὶ ἐπὶ τῆς ἐλευθερίας ποιοῦμεν , ὡς ἔξεστι γνῶναι τῷ βουλομένῳ .
Lemmas: αὐτός ὁ γράφω πρός ἀνήρ τοσοῦτος , κἀν μηδείς πρόφασις ἕτερος πρόσειμι , μέγας εἰμί ὁ εἰς τιμή φέρω ὁ αἰσθάνομαι · διότι ὁ πρός ὁ παμπληθής ὁ λοιπός ὑπερέχω ὁμιλία μέγας ὁ ἀξιόω περιφάνεια προξενέω . ἐγώ δέ ὑπέρ πατρίς πᾶς ἀγωνιάω ἀναγκαῖος πρός ὁ σός μεγαλόνοια ὁ ἔντευξις , ὅς ἱκετεύω πρᾶος καί κατά ὁ σεαυτοῦ τρόπος ἀνέχω , καί χείρ ὀρέγω ὁ πατρίς ἐγώ εἰς γόνυ ἤδη κλίνω . εἰμί δέ ὑπέρ ὅς ἱκετεύω σύ ὁ πρᾶγμα τοιοῦτος . ὁ ὁ Θεός ἐγώ ἱεράομαι , πρέσβυς καί διάκονος , ὁ παλαιός κῆνσος ἀτελής ἀφίημι . ὁ δέ νῦν ἀπογράφω , ὡς οὖον λαμβάνω παρά ὁ ὑπερφυής σύ ἐξουσία πρόσταγμα , ἀπογράφω , πλήν εἰμί μή πού τις ἄλλως ἔχω ὑπό ὁ ἡλικία ὁ ἄφεσις . δήω οὖν μνημόσυνον ὁ σός εὐεργεσία οὗτος ἐγώ ἀφίημι , πᾶς ὁ ἔπειμι χρόνος ἀγαθός περί σύ μνήμη διαφυλάττω , καί συγχωρέω κατά ὁ παλαιός νόμος ὁ συντέλεια ὁ ἱερατεύω · καί μή εἰς πρόσωπον ὁ νῦν καταλαμβάνω γίγνομαι ὁ ἄφεσις ( οὗτος γάρ εἰς ὁ διάδοχος ὁ χάρις μεταβαίνω , ὅς οὖον πάντως συμβαίνω ὁ ἱερατεύω ἄξιος εἰμί ) , ἀλλά κατά ὁ ἐν ὁ ἐλεύθερος ἀπογράφω τύπος κοινός τις συγχώρησις κληρικός γίγνομαι , ὥστε ὑπό ὁ οἰκονομέω ὁ ἐκκλησία ὁ ἑκάστοτε λειτουργέω ὁ ἀτέλεια δίδωμι . οὗτος καί ὁ σός μεγαλοφυΐα ἀθάνατος ὁ ἐπί ὁ ἀγαθός δόξα διαφυλάσσω , καί ὁ βασιλικός οἶκος πολύς ὁ ὑπερεύχομαι παρασκευάζω , καί αὐτός ὁ δημόσιος μέγας παρέχω ὄφελος , ἐγώ οὖον πάντως ὁ κληρικός , ἀλλά ὁ ἀεί καταπονέω ὁ ἀπό ὁ ἀτέλεια παραμυθία παρέχω · ὅσπερ οὖν καί ἐπί ὁ ἐλευθερία ποιέω , ὡς ἔξεστι γιγνώσκω ὁ βούλομαι .
basilius-theology.epistulae 106
Ὑπὲρ πολλῶν ἔχοντες εὐχαριστεῖν τῷ Κυρίῳ , ὧν καὶ ἠξιώθημεν παρʼ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς ἐπιδημίας ἡμῶν , μέγιστον ἀγαθὸν ἐκρίναμεν τὴν γνῶσιν τῆς σῆς τιμιότητος , τὴν παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ Δεσπότου παρασχεθεῖσαν ἡμῖν . ἔγνωμεν γὰρ ἄνδρα δεικνύντα , ὅτι καὶ ἐν τῷ στρατιωτικῷ βίῳ δυνατὸν τῆς πρὸς Θεὸν ἀγάπης τὸ τέλειον διασῶσαι , καὶ ὅτι οὐκ ἐν τῇ περιβολῇ τῆς ἐσθῆτος , ἀλλʼ ἐν τῇ διαθέσει τῆς ψυχῆς ὁ Χριστιανὸς ὀφείλει χαρακτηρίζεσθαι . Καὶ τότε οὖν μετὰ πάσης ἐπιθυμίας συνετύχομέν σοι , καὶ νῦν , ὁσάκις ἂν εἰς μνήμην ἔλθωμεν , μεγίστης ἀπολαύομεν εὐφροσύνης . ἀνδρίζου τοίνυν , καὶ ἴσχυε , καὶ τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην τρέφειν καὶ πολυπλασιάζειν ἀεὶ σπούδαζε , ἵνα σοι καὶ ἡ τῶν ἀγαθῶν παρʼ αὐτοῦ χορηγία ἐπὶ μεῖζον προΐῃ . ὅτι δὲ καὶ ἡμῶν μέμνησαι , οὐδεμιᾶς ἑτέρας ἀποδείξεως προσδεόμεθα , τὴν ἐκ τῶν πραγμάτων ἔχοντες μαρτυρίαν .
Lemmas: ὑπέρ πολύς ἔχω εὐχαριστέω ὁ κύριος , ὅς καί ἀξιόω παρά αὐτός ἐπί ὁ ἐπιδημία ἐγώ , μέγας ἀγαθός κρίνω ὁ γνῶσις ὁ σός τιμιότης , ὁ παρά ὁ ἀγαθός δεσπότης παρέχω ἐγώ . γιγνώσκω γάρ ἀνήρ δείκνυμι , ὅτι καί ἐν ὁ στρατιωτικός βίος δυνατός ὁ πρός θεός ἀγάπη ὁ τέλειος διασῴζω , καί ὅτι οὐ ἐν ὁ περιβολή ὁ ἐσθής , ἀλλά ἐν ὁ διάθεσις ὁ Ψυχή ὁ Χριστιανός ὀφείλω χαρακτηρίζω . καί τότε οὖν μετά πᾶς ἐπιθυμία συντυγχάνω σύ , καί νῦν , ὁσάκις εἄν εἰς μνήμη ἔρχομαι , μέγας ἀπολαύω Εὐφρόσυνος . ἀνδρίζω τοίνυν , καί ἰσχύω , καί ὁ πρός θεός ἀγάπη τρέφω καί πολυπλασιάζω ἀεί σπουδάζω , ἵνα σύ καί ὁ ὁ ἀγαθός παρά αὐτός χορηγία ἐπί μείζων πρόειμι . ὅτι δέ καί ἐγώ μιμνήσκω , οὐδείς ἕτερος ἀπόδειξις προσδέω , ὁ ἐκ ὁ πρᾶγμα ἔχω μαρτυρία .
basilius-theology.epistulae 107
Πάνυ ἠθύμησα τοῖς γράμμασιν ἐντυχὼν τῆς εὐγενείας σου , ὅτι σε πάλιν αἱ αὐταὶ περιέχουσιν ἀνάγκαι . καὶ τί δεῖ ποιεῖν πρὸς ἀνθρώπους οὕτω παλίμβολου ἐπιδεικνυμένους τὸ ἦθος , καὶ ἄλλοτε ἄλλα λέγοντας , καὶ ταῖς ἰδίαις ὁμολογίαις μὴ ἐμμένοντας ; εἰ γὰρ μετὰ τὰς ἐπʼ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀπὸ ὑπάρχων ὑποσχέσεις , νῦν , ὡς μηδενὸς εἰρημένου , οὕτω στενοχωρεῖ τὴν προθεσμίαν , ἔοικε παντελῶς ἀπηρυθριακέναι πρὸς ἡμᾶς ὁ ἀνήρ . Πλὴν ἀλλʼ ἐπέστειλα αὐτῷ , ἐντρέπων αὐτὸν καὶ ὑπομιμνήσκων τῶν αὐτοῦ ὑποσχέσεων . ἐπέστειλα δὲ καὶ Ἑλλαδίῳ , τῷ οἰκείῳ τοῦ ὑπάρχου , ἵνα δι’ αὐτοῦ διδαχθῇ τὰ κατὰ σὲ ὁ ὕπαρχος . αὐτὸς γὰρ μέχρι τοσούτου θαρρῆσαι δικαστῇ τοσούτῳ οὐκ ἐνόμισα ἐπίβαλλον εἶναί μοι , διὰ τὸ μηδέ πω περὶ ἰδιωτικοῦ πράγματος αὐτῷ ἐπεσταλκέναι , καὶ ὑφορᾶσθαι κατάγνωσίν τινα , ὡς οἶδας , εὐκόλως τῶν μεγάλων ἀνδρῶν ἀγριαινόντων πρὸς τὰ τοιαῦτα · εἰ μέντοι τι ἔσται ὄφελος , ἔσται τοῦτο διὰ Ἑλλαδίου , ἀνθρώπου καὶ χρηστοῦ καὶ περὶ ἡμᾶς διακειμένου , καὶ Θεὸν φοβουμένου , καὶ παρρησίαν ἀμύθητον ἔχοντος πρὸς τὸν ἄρχοντα . δυνατὸς δὲ ὁ ἅγιος διαγαγεῖν σε πάσης θλίψεως , μόνον ἐὰν ἀληθινῇ καὶ γνησίᾳ καρδίᾳ ἐπελπίσωμεν ἐπʼ αὐτόν .
Lemmas: πάνυ ἀθυμέω ὁ γράμμα ἐντυγχάνω ὁ εὐγένεια σύ , ὅτι σύ πάλιν ὁ αὐτός περιέχω ἀνάγκη . καί τίς δεῖ ποιέω πρός ἄνθρωπος οὗτος παλίμβολος ἐπιδείκνυμι ὁ ἦθος , καί ἄλλοτε ἄλλος λέγω , καί ὁ ἴδιος ὁμολογία μή ἐμμένω ; εἰμί γάρ μετά ὁ ἐπί ἐγώ καί ὁ ἀπό ὑπάρχω ὑπόσχεσις , νῦν , ὡς μηδείς εἴρω , οὗτος στενοχωρέω ὁ προθεσμία , ἔοικα παντελῶς ἀπερυθριάω πρός ἐγώ ὁ ἀνήρ . πλήν ἀλλά ἐπιστέλλω αὐτός , ἐντρέπω αὐτός καί ὑπομιμνήσκω ὁ αὐτός ὑπόσχεσις . ἐπιστέλλω δέ καί Ἑλλάδιος , ὁ οἰκεῖος ὁ ὑπάρχω , ἵνα διά αὐτός διδάσκω ὁ κατά σύ ὁ ὕπαρχος . αὐτός γάρ μέχρι τοσοῦτος θαρσέω δικαστής τοσοῦτος οὐ νομίζω ἐπιβάλλω εἰμί ἐγώ , διά ὁ μηδέ πω περί ἰδιωτικός πρᾶγμα αὐτός ἐπιστέλλω , καί ὑφοράω κατάγνωσις τις , ὡς οἶδα , εὐκόλως ὁ μέγας ἀνήρ ἀγριαίνω πρός ὁ τοιοῦτος · εἰμί μέντοι τίς εἰμί ὄφελος , εἰμί οὗτος διά Ἑλλάδιος , ἄνθρωπος καί χρηστός καί περί ἐγώ διάκειμαι , καί θεός φοβέω , καί παρρησία ἀμύθητος ἔχω πρός ὁ ἄρχω . δυνατός δέ ὁ ἅγιος διάγω σύ πᾶς θλῖψις , μόνος ἐάν ἀληθινός καί γνήσιος Καρδία ἐπελπίζω ἐπί αὐτός .
basilius-theology.epistulae 108
Ἐθαύμασα ἀκούσας ὅτι , τῶν χρηστῶν ἐκείνων καὶ πρεπόντων τῇ σῇ ἐλευθερίᾳ ὑποσχέσεων ἐπιλαθόμενος , νῦν σφοδροτάτην καὶ ἀπαραίτητον ἐπάγεις τὴν ἀπαίτησιν τῇ ἀδελφῇ τῇδε · καὶ τί εἰκάσω ἐκ τῶν λεγομένων οὐκ ἔχω . σοί τε γὰρ πολλὴν παρὰ τῶν πεπειραμένων σου μαρτυρουμένην ἐλευθερίαν σύνοιδα , καὶ τῶν ὑποσχέσεών σου μέμνημαι ὧν ἐποίησας ἐπʼ ἐμοῦ καὶ τοῦδε , λέγων ἐλάττονα μὲν γράφειν χρόνον , πλείονα δὲ συγχωρήσειν διὰ τὸ βούλεσθαι συμπεριφέρεσθαι τῇ ἀνάγκῃ τοῦ πράγματος , καὶ συγγνώμην παρέχειν τῇ ἐλευθέρᾳ ἀναγκαζομένῃ τοσοῦτον ἀθρόως ἐκ τῆς οἰκίας προΐεσθαι χρῆμα . Τίς οὖν ἡ αἰτία δι’ ἣν ἡ τοσαύτη μεταβολὴ γέγονεν ἐγὼ νοεῖν οὐκ ἔχω . πλὴν ὅπερ ἂν ᾖ , παρακαλῶ σε , μεμνημένον τῆς σεαυτοῦ ἐλευθεριότητος καὶ πρὸς τὸν Κύριον ἀπιδόντα τὸν ἀμειβόμενον τὰς χρηστὰς προαιρέσεις , δοῦναι τὸν καιρὸν ὃν ἐξ ἀρχῆς ὑπέσχου τῆς ἀνέσεως , ἵνα δυνηθῶσι συμπωλήσαντες τὰ ἑαυτῶν διαλῦσαι τὸ χρέος . δῆλον δὲ ὅτι κἀκείνων μέμνημαι , ὅτι ὑπέσχου , εἰ λάβοις τὸ ὁμολογηθὲν χρυσίον , πάντα τὰ ὁμολογηθέντα χαρτία , καὶ τὰ ἐπὶ τῶν ἀρχόντων πραχθέντα καὶ τὰ ἰδιωτικῶς γενόμενα , παραδώσειν τῇ προειρημένῃ . Παρακαλῶ οὖν , καὶ ἡμᾶς τίμησον καὶ κτῆσαι παρὰ τῷ Κυρίῳ μεγάλην ἑαυτῷ εὐλογίαν , ἀναμνησθεὶς τῶν σεαυτοῦ ὑποσχέσεων , γινώσκων ὅτι ἄνθρωπος εἶ καὶ αὐτὸς ἀναμένειν ὀφείλεις τοὺς καιροὺς ἐν οἷς δεηθήσῃ τῆς παρὰ τοῦ Θεοῦ ἀντιλήψεως · ἣν μὴ ἀποκλείσῃς σεαυτῷ διὰ τῆς παρούσης σκληρότητος , ἀλλʼ εὐτρέπισον τοὺς οἰκτιρμοὺς τοῦ Θεοῦ ἐπὶ σαυτόν , πᾶσαν χρηστότητα καὶ ἐπιείκειαν τοῖς καταπονουμένοις ἐπιδειξάμενος .
Lemmas: θαυμάζω ἀκούω ὅτι , ὁ χρηστός ἐκεῖνος καί πρέπω ὁ σός ἐλευθερία ὑπόσχεσις ἐπιλανθάνομαι , νῦν σφοδρός καί ἀπαραίτητος ἐπάγω ὁ ἀπαίτησις ὁ ἀδελφός ὅδε · καί τίς εἰκάζω ἐκ ὁ λέγω οὐ ἔχω . σύ τε γάρ πολύς παρά ὁ πειράω σύ μαρτυρέω ἐλευθερία σύνοιδα , καί ὁ ὑπόσχεσις σύ μιμνήσκω ὅς ποιέω ἐπί ἐγώ καί ὅδε , λέγω μικρός μέν γράφω χρόνος , πλείων δέ συγχωρέω διά ὁ βούλομαι συμπεριφέρω ὁ ἀνάγκη ὁ πρᾶγμα , καί συγγνώμη παρέχω ὁ ἐλεύθερος ἀναγκάζω τοσοῦτος ἀθρόος ἐκ ὁ οἰκίον προΐημι χρῆμα . Τῖς οὖν ὁ αἰτία διά ὅς ὁ τοσοῦτος μεταβολή γίγνομαι ἐγώ νοέω οὐ ἔχω . πλήν ὅσπερ εἄν εἰμί , παρακαλέω σύ , μιμνήσκω ὁ σεαυτοῦ ἐλευθεριότης καί πρός ὁ κύριος ἀφοράω ὁ ἀμείβω ὁ χρηστός προαίρεσις , δίδωμι ὁ καιρός ὅς ἐκ ἀρχή ὑπισχνέομαι ὁ ἄνεσις , ἵνα δύναμαι συμπωλέω ὁ ἑαυτοῦ διαλύω ὁ χρέος . δῆλος δέ ὅτι ἐκεῖνος μιμνήσκω , ὅτι ὑπισχνέομαι , εἰμί λαμβάνω ὁ ὁμολογέω χρυσίον , πᾶς ὁ ὁμολογέω χαρτίον , καί ὁ ἐπί ὁ ἄρχω πράσσω καί ὁ ἰδιωτικός γίγνομαι , παραδίδωμι ὁ προερέω . παρακαλέω οὖν , καί ἐγώ τιμάω καί κτάομαι παρά ὁ κύριος μέγας ἑαυτοῦ εὐλογία , ἀναμιμνήσκω ὁ σεαυτοῦ ὑπόσχεσις , γιγνώσκω ὅτι ἄνθρωπος εἰμί καί αὐτός ἀναμένω ὀφείλω ὁ καιρός ἐν ὅς δήω ὁ παρά ὁ Θεός ἀντίληψις · ὅς μή ἀποκλείω σεαυτοῦ διά ὁ πάρειμι σκληρότης , ἀλλά εὐτρεπίζω ὁ οἰκτιρμός ὁ Θεός ἐπί σεαυτοῦ , πᾶς χρηστότης καί ἐπιείκεια ὁ καταπονέω ἐπιδείκνυμι .
basilius-theology.epistulae 109
Πάνυ παραιτούμενος δι’ ὄχλου εἶναι τῇ χρηστότητί σου διὰ τὸ μέγεθος τῆς περὶ ὑμᾶς ἀρχῆς , ἵνα μὴ δόξω ἀμέτρως ἐμφορεῖσθαι τῆς φιλίας ὑμῶν , ὅμως ὑπὸ τῶν ἀναγκῶν ἡσυχάζειν οὐκ ἐπιτρέπομαι . τὴν γοῦν ἀδελφὴν τήνδε , καὶ πρὸς γένος ἡμῖν οὖσαν καὶ διὰ χηρείαν καταπονουμένην καὶ παιδὸς ὀρφανοῦ πράγματος φροντίζουσαν , ἐπεὶ εἶδον λοιπὸν ὑπὲρ δύναμιν ἀφορήτοις ἀνάγκαις συνεχομένην , κατελεήσας καὶ παθὼν τὴν ψυχὴν ἔσπευσα παρακαλέσαι σε , ἵνα , εἴ τις δύναμις , τῷ ἀποσταλέντι παρʼ αὐτῆς ἀνθρώπῳ καταξιώσῃς συμπρᾶξαι , πρὸς τὸ ὅπερ αὕτη παριοῦσα ὑπέσχετο ὑφʼ ἡμῶν , ἤδη τοῦτο αὐτὴν ἀποδοῦσαν τῆς εἰς τὸ πλέον ἐπηρείας ἀπαλλαγῆναι . ὑπέσχετο γὰρ τὸ κεφάλαιον δοῦσα συγχωρεῖσθαι τοὺς τόκους . Νῦν τοίνυν οἱ φροντίζοντες αὐτῆς τῶν κληρονόμων μετὰ τὸ κεφάλαιον καὶ τὴν τῶν τόκων εἴσπραξιν ἐπιχειροῦσι ποιήσασθαι . ὡς οὖν εἰδὼς ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ τὰ τῶν χηρῶν καὶ ὀρφανῶν ἰδιοποιούμενος , οὕτω σπούδασον χρήσασθαι ἑαυτὸν τῇ σπουδῇ τῇ ὑπὲρ τοῦ πράγματος ἐπʼ ἐλπίδι τῆς παρʼ αὐτοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μισθαποδοσίας . οἶμαι γὰρ καὶ τὴν ἡμερότητα τοῦ θαυμασιωτάτου ἐπάρχου μαθοῦσαν ὅτι τὸ κεφάλαιον ἐκτέτισται , συμπαθήσειν τῷ ἐλεεινῷ λοιπὸν καὶ ἀθλίῳ οἴκῳ εἰς γόνυ κλιθέντι καὶ οὐκέτι ἀρκοῦντι ταῖς ἔξωθεν αὐτῷ ἐπαγομέναις ἐπηρείαις . παρακαλῶ οὖν , καὶ τῇ ἀνάγκῃ σύγγνωθι δι’ ἣν ὤχλησά σοι , καὶ τῷ πράγματι σύμπραξον κατὰ τὴν δύναμιν , ἣν ἔδωκέ σοι ὁ Χριστὸς χρηστῷ καὶ ἀγαθῷ τὸν τρόπον ὄντι , καὶ εἰς ἀγαθὸν οἷς ἔλαβες κεχρημένῳ .
Lemmas: πάνυ παραιτέομαι διά ὄχλος εἰμί ὁ χρηστότης σύ διά ὁ μέγεθος ὁ περί σύ ἀρχή , ἵνα μή δοκέω ἄμετρος ἐμφορέω ὁ φίλιος σύ , ὅμως ὑπό ὁ ἀνάγκη ἡσυχάζω οὐ ἐπιτρέπω . ὁ γοῦν ἀδελφή ὅδε , καί πρός γένος ἐγώ εἰμί καί διά χηρεία καταπονέω καί παῖς ὀρφανός πρᾶγμα φροντίζω , ἐπεί εἶδον λοιπός ὑπέρ δύναμις ἀφόρητος ἀνάγκη συνέχω , κατελεέω καί πάσχω ὁ ψυχή σπεύδω παρακαλέω σύ , ἵνα , εἰμί τις δύναμις , ὁ ἀποστέλλω παρά αὐτός ἄνθρωπος καταξιόω συμπράσσω , πρός ὁ ὅσπερ οὗτος πάρειμι ὑπισχνέομαι ὑπό ἐγώ , ἤδη οὗτος αὐτός ἀποδίδωμι ὁ εἰς ὁ πλέω ἐπήρεια ἀπαλλάσσω . ὑπισχνέομαι γάρ ὁ κεφάλαιος δήω συγχωρέω ὁ τόκος . νῦν τοίνυν ὁ φροντίζω αὐτός ὁ κληρονόμος μετά ὁ κεφάλαιος καί ὁ ὁ τόκος εἴσπραξις ἐπιχειρέω ποιέω . ὡς οὖν εἰδοί ὅτι κύριος εἰμί ὁ ὁ ὁ χήρα καί ὀρφανός ἰδιοποιέω , οὗτος σπουδάζω χράω ἑαυτοῦ ὁ σπουδή ὁ ὑπέρ ὁ πρᾶγμα ἐπί ἐλπίς ὁ παρά αὐτός ὁ Θεός ἐγώ μισθαποδοσία . οἴομαι γάρ καί ὁ ἡμερότης ὁ θαυμάσιος ἔπαρχος μανθάνω ὅτι ὁ κεφάλαιος ἐκτίνω , συμπαθέω ὁ ἐλεεινός λοιπός καί ἄθλιος οἶκος εἰς γόνυ κλίνω καί οὐκέτι ἀρκέω ὁ ἔξωθεν αὐτός ἐπάγω ἐπήρεια . παρακαλέω οὖν , καί ὁ ἀνάγκη συγγιγνώσκω διά ὅς ὀχλέω σύ , καί ὁ πρᾶγμα συμπράσσω κατά ὁ δύναμις , ὅς δίδωμι σύ ὁ Χριστός χρηστός καί ἀγαθός ὁ τρόπος εἰμί , καί εἰς ἀγαθός ὅς λαμβάνω χράομαι .
basilius-theology.epistulae 110
Ὅσης ἡμῖν τιμῆς καὶ παρρησίας μεταδίδως , τῇ ἡμερότητι τοῦ τρόπου καταβαίνειν πρὸς ἡμᾶς ἀνεχόμενος , τοσαύτην σοι καὶ ἔτι πλείω ἐν παντὶ τῷ βίῳ παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἡμῶν Δεσπότου τὴν αὔξησιν γενέσθαι τῆς περιφανείας εὐχόμεθα . ἐμὲ δὲ καὶ πάλαι ἐπιθυμοῦντα γράφειν καὶ ἀπολαύειν τῆς παρὰ σοῦ τιμῆς , κατεῖχεν ἡ πρὸς τὸ ὑπερέχον αἰδώς , εὐλαβούμενον μήποτε νομισθῶ ἀμέτρως ἐμφορεῖσθαι τῆς παρρησίας . Νῦν δὲ ὁμοῦ μὲν καὶ τὸ λαβεῖν τὴν ἐξουσίαν τοῦ ἐπιστέλλειν παρὰ τῆς ἀπαραβλήτου σου μεγαλοφυΐας , ὁμοῦ δὲ καὶ χρεία τῶν καταπονουμένων ἐξεβιάσατό με πρὸς τὸ θαρσεῖν . εἴ τις οὖν καὶ παρὰ τῶν μικρῶν ἐπὶ τοῖς μεγίστοις ἱκετηρίας ἰσχύς , παρακλήθητι , θαυμασιώτατε , φιλανθρώπῳ νεύματι ἐλεεινῇ ἀγροικίᾳ τὴν σωτηρίαν χαρίσασθαι , καὶ τοῖς τὸν Ταῦρον οἰκοῦσι τὸν σιδηροφόρον φορητὴν προστάξαι γενέσθαι τὴν τοῦ σιδήρου συντέλειαν , ὡς μὴ εἰς ἅπαξ αὐτοὺς ἐκτριβῆναι , ἀλλὰ διαρκῇ αὐτῶν εἶναι τὴν ὑπηρεσίαν τοῖς δημοσίοις · οὗ μάλιστα πάντων μέλειν τῇ ἀξιαγάστῳ σου φιλανθρωπίᾳ πεπείσμεθα .
Lemmas: ὅσος ἐγώ τιμή καί παρρησία μεταδίδωμι , ὁ ἡμερότης ὁ τρόπος καταβαίνω πρός ἐγώ ἀνέχω , τοσοῦτος σύ καί ἔτι πλείων ἐν πᾶς ὁ βίος παρά ὁ ἀγαθός ἐγώ δεσπότης ὁ αὔξησις γίγνομαι ὁ περιφάνεια εὔχομαι . ἐγώ δέ καί πάλαι ἐπιθυμέω γράφω καί ἀπολαύω ὁ παρά σύ τιμή , κατέχω ὁ πρός ὁ ὑπερέχω αἰδώς , εὐλαβέομαι μήποτε νομίζω ἄμετρος ἐμφορέω ὁ παρρησία . νῦν δέ ὁμοῦ μέν καί ὁ λαμβάνω ὁ ἐξουσία ὁ ἐπιστέλλω παρά ὁ ἀπαράβλητος σύ μεγαλοφυΐα , ὁμοῦ δέ καί χρεία ὁ καταπονέω ἐκβιάζω ἐγώ πρός ὁ θαρσέω . εἰμί τις οὖν καί παρά ὁ μικρός ἐπί ὁ μέγας ἱκετηρία ἰσχύς , παρακαλέω , θαυμάσιος , φιλάνθρωπον νεῦμα ἐλεεινός ἀγροικία ὁ σωτηρία χαρίζομαι , καί ὁ ὁ Ταῦρος οἰκέω ὁ σιδηροφόρος φορητός προστάσσω γίγνομαι ὁ ὁ σίδηρος συντέλεια , ὡς μή εἰς ἅπαξ αὐτός ἐκτρίβω , ἀλλά διαρκέω αὐτός εἰμί ὁ ὑπηρεσία ὁ δημόσιος · ὅς μάλιστα πᾶς μέλω ὁ ἀξιάγαστος σύ φιλανθρωπία πείθω .
basilius-theology.epistulae 111
Ἄλλως μὲν οὐκ ἂν ἐθάρρησα δι’ ὄχλου γενέσθαι τῇ μεγαλοφυΐᾳ σου , εἰδὼς καὶ ἐμαυτὸν μετρεῖν καὶ τὰς ἐξουσίας γνωρίζειν . ἐπειδὴ δὲ εἶδον ἄνδρα φίλον ἐναγωνίως διακείμενον ἐπὶ τῷ μετακληθῆναι , ἀπετόλμησα αὐτῷ δοῦναι τὴν ἐπιστολὴν ταύτην , ἵνα ἀνθʼ ἱκετηρίας αὐτὴν προβαλλόμενος τύχῃ τινὸς φιλανθρωπίας . πάντως δέ , εἰ καὶ ἡμεῖς οὐδενὸς λόγου ἄξιοι , ἀλλʼ αὐτὸ τὸ μέτριον ἱκανὸν δυσωπῆσαι τὸν φιλανθρωπότατον τῶν ὑπάρχων καὶ ἡμῖν δοῦναι συγγνώμην , ἵνα , εἰ μὲν μηδὲν πεπλημμέληται τῷ ἀνδρί , σωθῆναι αὐτὸν δι’ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν , εἰ δὲ καὶ ἥμαρτεν , ἀφεθῆναι αὐτῷ δι’ ἡμᾶς τοὺς ἱκετεύσαντας . Οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα τῶν πραγμάτων ἐστί , τίς μᾶλλον ἐπίσταται σοῦ , τοῦ καὶ ἐπιβλέποντος τὰ παρʼ ἑκάστῳ σαθρὰ καὶ τῇ θαυμασίᾳ προμηθείᾳ τὰ πάντα διακρατοῦντος ;
Lemmas: ἄλλος μέν οὐ εἄν θαρσέω διά ὄχλος γίγνομαι ὁ μεγαλοφυΐα σύ , εἰδοί καί ἐμαυτοῦ μετρέω καί ὁ ἐξουσία γνωρίζω . ἐπεί δέ εἶδον ἀνήρ φίλος ἐναγώνιος διάκειμαι ἐπί ὁ μετακαλέω , ἀποτολμάω αὐτός δίδωμι ὁ ἐπιστολή οὗτος , ἵνα ἀντί ἱκετηρία αὐτός προβάλλω τυγχάνω τις φιλανθρωπία . πάντως δέ , εἰμί καί ἐγώ οὐδείς λόγος ἄξιος , ἀλλά αὐτός ὁ μέτριος ἱκανός δυσωπέω ὁ φιλάνθρωπος ὁ ὑπάρχω καί ἐγώ δίδωμι συγγνώμη , ἵνα , εἰμί μέν μηδείς πλημμελέω ὁ ἀνήρ , σῴζω αὐτός διά αὐτός ὁ ἀλήθεια , εἰμί δέ καί ἁμαρτάνω , ἀφίημι αὐτός διά ἐγώ ὁ ἱκετεύω . οἷος δέ ὁ ἐνταῦθα ὁ πρᾶγμα εἰμί , τίς μᾶλλον ἐπίσταμαι σύ , ὁ καί ἐπιβλέπω ὁ παρά ἕκαστος σαθρός καί ὁ θαυμάσιος προμήθεια ὁ πᾶς διακρατέω ;
basilius-theology.epistulae 115
Ἀβούλως οἱ ἄνθρωποι καὶ μισοῦσι τοὺς κρείττονας καὶ φιλοῦσι τοὺς χείρονας . διὸ δὴ καὶ αὐτὸς κατέχω τὴν γλῶτταν , σιωπῇ τῶν ἐμῶν ὕβρεων πνίγων τὸν ὄνειδον . ἐγὼ δὲ μενῶ τὸν ἄνωθεν δικαστήν , ὃς οἶδε πᾶσαν κακίαν ἐν τέλει ἀμύνεσθαι . κἂν γὰρ ὑπὲρ ψάμμον ἐκχέῃ τις χρήματα , βλάπτει ψυχήν , πατήσας τὸ δίκαιον . ἀεὶ γὰρ θυσίαν Θεός , οὐχ ὡς χρῄζων , οἶμαι , ζητεῖ , ἀλλὰ θυσίαν πολυτελῆ τὴν εὐσεβῆ καὶ δικαίαν γνώμην δεχόμενος . ὅταν δέ τις ἑαυτὸν παραβαίνων πατῇ , κοινὰς λογίζεται τὰς εὐχάς . Σαυτὴν οὖν τῆς ἐσχάτης ἡμέρας ὑπόμνησον , καὶ ἡμᾶς , εἰ βούλει , μὴ δίδασκε . ἴσμεν σου πλείονα , καὶ ταῖς ἔνδοθεν ἀκάνθαις οὐ τοσοῦτον συμπνιγόμεθα · οὔτε ἐν ὀλίγοις καλοῖς δεκαπλασίονα κακίαν ἐπιμίγνυμεν . ἐπήγειρας ἡμῖν σαύρας τε καὶ φρύνους , ἐαρινὰ δῆθεν θηρία , πλὴν ὅμως ἀκάθαρτα . ἀλλʼ ἥξει πτερὸν ἄνωθεν τὸ ταῦτα νεμόμενον . ἐμοὶ γὰρ λόγος , οὐχ ὡς σὺ νομίζεις , ἀλλʼ ὡς οἶδε κρίνειν Θεός . εἰ δὲ καὶ μαρτύρων χρεία , οὐ δοῦλοι στήσονται , οὐδὲ εὐνούχων γένος ἄτιμον καὶ πανώλεθρον · τοῦτο δὴ τοῦτο , ἄθηλυ , ἄνανδρον , γυναικομανές , ἐπίζηλον , κακόμισθον , ὀξύθυμον , θηλυδριῶδες , γαστρίδουλον , χρυσομανές , ἀπηνές , κλαυσίδειπνον , εὐμετάβλητον , ἀμετάδοτον , πάνδοχον , ἀπροσκορές , μανικὸν καὶ ζηλότυπον · καὶ τί γὰρ ἔτι εἰπεῖν ; σὺν αὐτῇ τῇ γενέσει σιδηροκατάδικον . πῶς οὖν τούτων γνώμη ὀρθή , ὧν καὶ οἱ πόδες στρεβλοί ; οὗτοι σωφρονοῦσι μὲν ἄμισθα διὰ σιδήρου · μαίνονται δὲ ἄκαρπα δι’ οἰκείαν αἰσχρότητα . οὐχ οὗτοι στήσονται τῆς κρίσεως μάρτυρες , ἀλλʼ ὀφθαλμοὶ δικαίων , καὶ ὄψεις ἀνδρῶν τελείων · ὅσοι τότε ὁρῶσι , πρὸς ἃ βλέποντες νῦν εἰσὶ συνέσει .
Lemmas: ἄβουλος ὁ ἄνθρωπος καί μισέω ὁ ἀγαθός καί φιλέω ὁ χείρων . διό δή καί αὐτός κατέχω ὁ γλῶσσα , σιωπή ὁ ἐμέω ὕβρις πνίγω ὁ ὄνειδος . ἐγώ δέ μένω ὁ ἄνωθεν δικαστής , ὅς οἶδα πᾶς κακία ἐν τέλος ἀμύνω . κἀν γάρ ὑπέρ ψάμμος ἐκχέω τις χρῆμα , βλάπτω Ψυχή , πατέω ὁ Δίκαιος . ἀεί γάρ θυσία Θεός , οὐ ὡς χρῄζω , οἴομαι , ζητέω , ἀλλά θυσία πολυτελής ὁ εὐσεβής καί Δίκαιος γνώμη δέχομαι . ὅταν δέ τις ἑαυτοῦ παραβαίνω πατέω , κοινός λογίζομαι ὁ εὐχή . σαυτοῦ οὖν ὁ ἔσχατος ἡμέρα ὑπομιμνῄσκω , καί ἐγώ , εἰμί βούλομαι , μή διδάσκω . οἶδα σύ πλείων , καί ὁ ἔνδοθεν ἄκανθα οὖον τοσοῦτος συμπνίγω · οὔτε ἐν ὀλίγος καλός δεκαπλασίων κακία ἐπιμείγνυμι . ἐπεγείρω ἐγώ σαύρα τε καί φρῦνος , ἐαρινός δῆθεν θηρίον , πλήν ὅμως ἀκάθαρτος . ἀλλά ἥκω πτερόν ἄνωθεν ὁ οὗτος νέμω . ἐγώ γάρ λόγος , οὐ ὡς σύ νομίζω , ἀλλά ὡς οἶδα κρίνω Θεός . εἰμί δέ καί μάρτυς χρεία , οὖον δοῦλος ἵστημι , οὐδέ εὐνοῦχος γένος ἄτιμος καί πανώλεθρος · οὗτος δή οὗτος , ἄθηλυς , ἄνανδρος , γυναικομανής , ἐπίζηλος , κακόμισθος , ὀξύθυμος , θηλυδριώδης , γαστρίδουλος , χρυσομανής , ἀπηνής , κλαυσίδειπνος , εὐμετάβλητος , ἀμετάδοτος , Πάνδοκος , ἀπροσκορής , μανικός καί ζηλότυπος · καί τίς γάρ ἔτι εἶπον ; σύν αὐτός ὁ γένεσις σιδηροκατάδικος . πῶς οὖν οὗτος γνώμη ὀρθός , ὅς καί ὁ πούς στρεβλός ; οὗτος σωφρονέω μέν ἄμισθος διά σίδηρος · μαίνομαι δέ ἄκαρπος διά οἰκεῖος αἰσχρότης . οὐ οὗτος ἵστημι ὁ κρίσις μάρτυς , ἀλλά ὀφθαλμός Δίκαιος , καί ὄψις ἀνήρ τέλειος · ὅσος τότε ὁράω , πρός ὁ βλέπω νῦν εἰμί σύνεσις .
basilius-theology.epistulae 117
Ἐγὼ καὶ ἄλλως ὀφείλεσθαι τῇ ὑμετέρᾳ τιμιότητι ἐμαυτὸν νομίζω , καὶ τὸ νῦν δὲ τοῦτο φρόντισμα , ἐν ᾧ ἐσμέν , ἀναγκαίως ἡμᾶς ὑπευθύνους ταῖς τῶν τοιούτων πραγμάτων ὑπηρεσίαις καθίστησι , κἂν οἱ τυχόντες ὦσιν οἱ ἐπιτάττοντες , μὴ ὅτι ὑμεῖς οἱ πολλοῖς δικαίοις καὶ ἄλλοις πρὸς ἡμᾶς συναπτόμενοι . τὰ μὲν οὖν παρελθόντα εἰς ἐξέτασιν ἀγαγεῖν οὐκ ἀναγκαῖον · ἐπεὶ ἐνῆν εἰπεῖν , ὅτι ἡμεῖς ἐγενόμεθα ἑαυτοῖς τῶν ταράχων αἴτιοι , τῆς ἀγαθῆς ἐκείνης ἀσκήσεως καὶ μόνης ἀγούσης πρὸς σωτηρίαν φιλονεικήσαντες ἀποστῆναι · διὸ τάχα καὶ τῷ ταράχῳ τούτῳ εἰς πειρασμὸν παρεδόθημεν . Ἀλλʼ ἐκεῖνα μὲν γέγονε καὶ ὑπομνήσεως ἠξιώθη , ὥστε μὴ δεύτερον ἡμᾶς τοῖς ὁμοίοις περιπεσεῖν . τὰ δὲ ἐφεξῆς , πάνυ βούλομαι πληροφορεῖσθαί σου τὴν εὐλάβειαν , ὅτι τοῦ Θεοῦ συγχωροῦντος ῥᾷστα ἡμῖν προσχωρήσει , τοῦ πράγματος καὶ ἐννόμου ὄντος καὶ οὐδὲν ἔχοντος βαρύ , καὶ τῶν φίλων ἡμῶν πολλῶν ἑτοίμως χαριζομένων , ὄντων ἐν τῷ στρατοπέδῳ . τυπωθήσεται οὖν παρʼ ἡμῶν δέησις , κατὰ τὴν ὁμοιότητα τοῦ προσδοθέντος λιβέλλου τῷ βικαρίῳ , ἐν ᾗ ἐὰν μή τις γένηται παρολκή , εὐθέως ἀποπεμψόμεθα τὴν ἐκ τοῦ γράμματος ἄδειαν παρεχόμενοι . πέπεισμαι δὲ ἐν τοιούτοις μεῖζον τῶν βασιλικῶν προσταγμάτων τὴν προαίρεσιν ἡμῶν ἰσχύειν , ἣν ἐὰν ἄτρεπτον καὶ ἀκλινῆ ἐκ τοῦ κατὰ τὴν ἀκμὴν βίου ἐπιδειξώμεθα , ἀνεπιχείρητος ἡμῖν καὶ ἄσυλος διὰ τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας τῆς παρθενίας ἡ φυλακὴ εἴη . Τὸν δὲ ἐγχειρισθέντα ἡμῖν παρὰ σοῦ ἀδελφὸν καὶ ἐθεασάμεθα ἡδέως , καὶ ἔχομεν ἐν τοῖς γνωρίμοις , εὐχόμενοι ἄξιον εἶναι τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς σῆς μαρτυρίας .
Lemmas: ἐγώ καί ἄλλως ὀφείλω ὁ ὑμέτερος τιμιότης ἐμαυτοῦ νομίζω , καί ὁ νῦν δέ οὗτος φρόντισμα , ἐν ὅς εἰμί , ἀναγκαῖος ἐγώ ὑπεύθυνος ὁ ὁ τοιοῦτος πρᾶγμα ὑπηρεσία καθίστημι , κἀν ὁ τυγχάνω εἰμί ὁ ἐπιτάσσω , μή ὅτι σύ ὁ πολύς Δίκαιος καί ἄλλος πρός ἐγώ συνάπτω . ὁ μέν οὖν παρέρχομαι εἰς ἐξέτασις ἄγω οὐ ἀναγκαῖος · ἐπεί ἐν-εἰμί εἶπον , ὅτι ἐγώ γίγνομαι ἑαυτοῦ ὁ τάραχος αἴτιος , ὁ ἀγαθός ἐκεῖνος ἄσκησις καί μόνος ἄγω πρός σωτηρία φιλονεικέω ἀφίστημι · διό τάχα καί ὁ τάραχος οὗτος εἰς πειρασμός παραδίδωμι . ἀλλά ἐκεῖνος μέν γίγνομαι καί ὑπόμνησις ἀξιόω , ὥστε μή δύο ἐγώ ὁ ὅμοιος περιπίπτω . ὁ δέ ἐφεξῆς , πάνυ βούλομαι πληροφορέω σύ ὁ εὐλάβεια , ὅτι ὁ Θεός συγχωρέω ῥᾳδίως ἐγώ προσχωρέω , ὁ πρᾶγμα καί ἔννομος εἰμί καί οὐδείς ἔχω βαρύς , καί ὁ Φίλων ἐγώ πολύς ἑτοίμως χαρίζομαι , εἰμί ἐν ὁ στρατόπεδον . τυπόω οὖν παρά ἐγώ δέησις , κατά ὁ ὁμοιότης ὁ προσδίδωμι λίβελλος ὁ βικάριος , ἐν ὅς ἐάν μή τις γίγνομαι παρολκή , εὐθύς ἀποπέμπω ὁ ἐκ ὁ γράμμα ἄδεια παρέχω . πείθω δέ ἐν τοιοῦτος μείζων ὁ βασιλικός πρόσταγμα ὁ προαίρεσις ἐγώ ἰσχύω , ὅς ἐάν ἄτρεπτος καί ἀκλινής ἐκ ὁ κατά ὁ ἀκμή βίος ἐπιδείκνυμι , ἀνεπιχείρητος ἐγώ καί ἄσυλος διά ὁ ὁ Θεός βοήθεια ὁ παρθενίη ὁ φυλακή εἰμί . ὁ δέ ἐγχειρίζω ἐγώ παρά σύ ἀδελφός καί θεάομαι ἡδύς , καί ἔχω ἐν ὁ γνώριμος , εὔχομαι ἄξιος εἰμί ὁ Θεός καί ὁ σός μαρτυρία .
basilius-theology.epistulae 118
Ἔχω σε χρεώστην ὀφλήματος ἀγαθοῦ . ἐδάνεισα γάρ σοι χρέος ἀγάπης , ὃ χρή με ἀπολαβεῖν σὺν τόκῳ , ἐπειδὴ καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν τὸ τοιοῦτον εἶδος τῶν τόκων οὐ παραιτεῖται . ἀπόδος τοίνυν , ὦ φίλη κεφαλή , ἐπιστὰς ἡμῶν τῇ πατρίδι . τοῦτο μὲν οὖν ἐστὶν αὐτὸ τὸ κεφάλαιον . τίς δὲ ἡ προσθήκη ; τὸ σὲ εἶναι τὸν παραγινόμενον , ἄνδρα τοσοῦτον ἡμῶν διαφέροντα ὅσῳ πατέρες εἰσὶ βελτίους παίδων .
Lemmas: ἔχω σύ χρεώστης ὄφλημα ἀγαθός . δανείζω γάρ σύ χρέος ἀγάπη , ὅς χρή ἐγώ ἀπολαμβάνω σύν τόκος , ἐπεί καί ὁ Κύριος ἐγώ ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ τόκος οὖον παραιτέομαι . ἀποδίδωμι τοίνυν , εἰμί φίλος κεφαλή , ἐφίστημι ἐγώ ὁ πατρίς . οὗτος μέν οὖν εἰμί αὐτός ὁ κεφάλαιος . τίς δέ ὁ προσθήκη ; ὁ σύ εἰμί ὁ παραγίγνομαι , ἀνήρ τοσοῦτος ἐγώ διαφέρω ὅσος πατήρ εἰμί ἀγαθός παῖς .
basilius-theology.epistulae 120
Γράμματα ἐδεξάμην παρὰ τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου Εὐσεβίου , προστάσσοντα πάλιν γραφῆναι τοῖς δυτικοῖς περί τινων ἐκκλησιαστικῶν . καὶ ἐβουλήθη παρʼ ἡμῶν τυπωθῆναι τὴν ἐπιστολὴν ὑπογραφῆναι δὲ παρὰ πάντων τῶν κοινωνικῶν . ἐπεὶ οὖν οὐχ εὗρον ὅπως ἐπιστείλω περὶ ὧν ἐπέταξε , παρέπεμψα τὸ ὑπομνηστικὸν τῇ θεοσεβείᾳ σου , ἵνα καὶ αὐτῷ ἐντυχὼν καὶ τοῖς ἀναφερομένοις παρὰ τοῦ ποθεινοτάτου ἀδελφοῦ Σαγκτισσίμου τοῦ συμπρεσβυτέρου προσέχων , αὐτὸς καταξιώσῃς ὡς παρίσταταί σοι περὶ τούτων τυπῶσαι , ἡμῶν ἑτοίμως ἐχόντων καὶ αὐτῷ συνθέσθαι καὶ ταχέως ποιῆσαι περικομισθῆναι τοῖς κοινωνικοῖς , ὥστε τὰς πάντων ὑπογραφὰς ἔχοντα ἀπελθεῖν τὸν μέλλοντα ὁρμᾷν πρὸς τοὺς κατὰ τὴν δύσιν ἐπισκόπους . ταχέως ἡμῖν τὸ παριστάμενον τῇ ὁσιότητί σου γνωρισθῆναι κέλευσον , ἵνα μὴ ἀγνοῶμεν τὰ δόξαντά σοι . Περὶ δὲ τῶν τυρευομένων ἢ καὶ ἤδη ἐσκευωρημένων καθʼ ἡμῶν ἐν τῇ Ἀντιοχείᾳ ἀνοίσει ὁ αὐτὸς ἀδελφὸς τῇ τιμιότητί σου , ἐάν περ μὴ προλαβοῦσα ἡ φήμη τῶν γενομένων φανερὰ ποιήσῃ τὰ πεπραγμένα . καὶ γὰρ ἐγγύς ἐστιν ἡ ἐλπὶς τῆς ἐκβάσεως τῶν ἀπειλουμένων . γινώσκειν δὲ βούλομαι τὴν εὐλάβειάν σου , ὅτι ὁ ἀδελφὸς Ἄνθιμος Φαῦστον , τὸν συνόντα τῷ πάπᾳ , ἐπίσκοπον ἐχειροτόνησε , μηδὲ ψήφους δεξάμενος , καὶ τῷ τόπῳ χειροτονήσας τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Κυρίλλου · ὥστε στάσεων ἐμπλῆσαι τὴν Ἀρμενίαν . ἵνα τοίνυν μὴ καταψεύσωνται ἡμῶν , μηδὲ αὐτοὶ τὴν αἰτίαν σχῶμεν τῆς ἀταξίας τῶν γενομένων , ἐγνώρισα ταῦτα τῇ σεμνότητί σου . δῆλον δέ , ὡς καὶ αὐτὸς καταξιώσεις γνώριμα ποιῆσαι τοῖς λοιποῖς . ἡγοῦμαι γὰρ πολλοὺς λυπήσειν τὴν ἀταξίαν ταύτην .
Lemmas: γράμμα δέχομαι παρά ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος Εὐσέβιος , προστάσσω πάλιν γράφω ὁ δυτικός περί τίνω ἐκκλησιαστικός . καί βούλομαι παρά ἐγώ τυπόω ὁ ἐπιστολή ὑπογράφω δέ παρά πᾶς ὁ κοινωνικός . ἐπεί οὖν οὐ εὑρίσκω ὅπως ἐπιστέλλω περί ὅς ἐπιτάσσω , παραπέμπω ὁ ὑπομνηστικός ὁ θεοσέβεια σύ , ἵνα καί αὐτός ἐντυγχάνω καί ὁ ἀναφέρω παρά ὁ ποθεινός ἀδελφός Σαγκτισσίμου ὁ συμπρεσβύτερος προσέχω , αὐτός καταξιόω ὡς παρίστημι σύ περί οὗτος τυπόω , ἐγώ ἑτοίμως ἔχω καί αὐτός συντίθημι καί ταχέως ποιέω περικομίζω ὁ κοινωνικός , ὥστε ὁ πᾶς ὑπογραφή ἔχω ἀπέρχομαι ὁ μέλλω ὁρμάω πρός ὁ κατά ὁ δύσις ἐπίσκοπος . ταχέως ἐγώ ὁ παρίστημι ὁ ὁσιότης σύ γνωρίζω κελεύω , ἵνα μή ἀγνοέω ὁ δοκέω σύ . περι δέ ὁ τυρεύω ἢ καί ἤδη σκευωρέομαι κατά ἐγώ ἐν ὁ Ἀντιόχεια ἄνοισις ὁ αὐτός ἀδελφός ὁ τιμιότης σύ , ἐάν περ μή προλαμβάνω ὁ φήμη ὁ γίγνομαι φανερός ποιέω ὁ πράσσω . καί γάρ ἐγγύς εἰμί ὁ Ἐλπὶς ὁ ἔκβασις ὁ ἀπειλέω . γιγνώσκω δέ βούλομαι ὁ εὐλάβεια σύ , ὅτι ὁ ἀδελφός Ἄνθιμος Φαῦστος , ὁ σύνειμι ὁ πάππας , ἐπίσκοπος χειροτονέω , μηδέ ψῆφος δέχομαι , καί ὁ τόπος χειροτονέω ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός Κύριλλος · ὥστε στάσις ἐμπίμπλημι ὁ Ἀρμένιος . ἵνα τοίνυν μή καταψεύδομαι ἐγώ , μηδέ αὐτός ὁ αἴτιος ἔχω ὁ ἀταξία ὁ γίγνομαι , γνωρίζω οὗτος ὁ σεμνότης σύ . δῆλος δέ , ὡς καί αὐτός καταξίωσις γνώριμος ποιέω ὁ λοιπός . ἡγέομαι γάρ πολύς λυπέω ὁ ἀταξία οὗτος .
basilius-theology.epistulae 121
Πολὺς ὁ χειμὼν καὶ ἐπὶ τὸ μακρότατον παραταθείς , ὡς μηδὲ τὰς διὰ γραμμάτων παραμυθίας ῥᾳδίως ἡμῖν ὑπάρχειν . ὅθεν ὀλιγάκις οἶδα καὶ ἐπιστείλας τῇ εὐλαβείᾳ σου καὶ δεξάμενος γράμματα . ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ ποθεινότατος ἀδελφὸς ἡμῶν Σαγκτίσσιμος ὁ συμπρεσβύτερος τὴν μέχρις ὑμῶν ὁδοιπορίαν ὑπέστη , δι’ αὐτοῦ καὶ προσφθέγγομαί σου τὴν κοσμιότητα , καὶ παρακαλῶ προσεύχεσθαι ὑπὲρ ἐμοῦ καὶ χρῆσαι τὴν ἀκοὴν τῷ προειρημένῳ , ὥστε παρʼ αὐτοῦ διδαχθῆναι τὰ τῶν ἐκκλησιῶν ἐν οἵοις ἐστὶ καὶ τὴν δυνατὴν σπουδὴν εἰσενέγκασθαι εἰς τὰ προκείμενα . Γίνωσκε δὲ ὅτι Φαῦστος γράμματα ἔχων ἧκε πρὸς ἡμᾶς παρὰ πάπα , ἀξιοῦντα αὐτὸν γενέσθαι ἐπίσκοπον . ἐπειδὴ δὲ ᾐτήσαμεν ἡμεῖς , μαρτυρίαν τῆς σῆς εὐλαβείας καὶ τῶν λοιπῶν ἐπισκόπων , καταφρονήσας ἡμῶν πρὸς Ἄνθιμον ᾤχετο , καὶ παρʼ αὐτοῦ λαβὼν τὴν χειροτονίαν χωρὶς ἡμετέρας ὑπομνήσεως ἐπανῆκε .
Lemmas: Πολύς ὁ χειμών καί ἐπί ὁ μακρός παρατείνω , ὡς μηδέ ὁ διά γράμμα παραμυθία ῥᾳδίως ἐγώ ὑπάρχω . ὅθεν ὀλιγάκις οἶδα καί ἐπιστέλλω ὁ εὐλάβεια σύ καί δέχομαι γράμμα . ἀλλά ἐπεί ὁ ποθεινότατος ἀδελφός ἐγώ Σαγκτίσσιμος ὁ συμπρεσβύτερος ὁ μέχρι σύ ὁδοιπορία ὑφίστημι , διά αὐτός καί προσφθέγγομαι σύ ὁ κοσμιότης , καί παρακαλέω προσεύχομαι ὑπέρ ἐγώ καί χράω ὁ ἀκοή ὁ προερέω , ὥστε παρά αὐτός διδάσκω ὁ ὁ ἐκκλησία ἐν οἷος εἰμί καί ὁ δυνατός σπουδή εἰσφέρω εἰς ὁ πρόκειμαι . γιγνώσκω δέ ὅτι Φαῦστος γράμμα ἔχω ἵημι πρός ἐγώ παρά πάππας , ἄξιος αὐτός γίγνομαι ἐπίσκοπος . ἐπεί δέ αἰτέω ἐγώ , μαρτυρία ὁ σός εὐλάβεια καί ὁ λοιπός ἐπίσκοπος , καταφρονέω ἐγώ πρός Ἄνθιμος οἴχομαι , καί παρά αὐτός λαμβάνω ὁ χειροτονία Χωρὶς ἡμέτερος ὑπόμνησις ἐπανίημι .
basilius-theology.epistulae 122
Πάντως ἐπεζήτησας γράμματα παρὰ τῶν Ἀρμενίων , ὅτε ἐπανῆκαν διὰ σοῦ , καὶ τὴν αἰτίαν ἔμαθες , δι’ ἣν οὐκ ἔδωκα αὐτοῖς τὴν ἐπιστολήν . εἰ μὲν οὖν εἶπον φιλαλήθως , ἔδωκας ἡμῖν αὐτόθεν τὴν συγγνώμην · εἰ δὲ ἀπεκρύψαντο ἐκεῖνοι , ὅπερ οὐκ εἰκάζω—ἀλλὰ παρʼ ἡμῶν ἄκουε . Ὁ τὰ πάντα γενναῖος Ἄνθιμος , ὁ διὰ μακροῦ χρόνου τὴν πρὸς ἡμᾶς εἰρήνην σπεισάμενος , ἐπειδὴ εὗρε καιρὸν ἑαυτοῦ τε κενοδοξίαν ἐκπληρῶσαι καὶ ἡμῖν λύπην τινὰ προξενῆσαι , ἐχειροτόνησε τὸν Φαῦστον ἰδίᾳ αὐθεντίᾳ καὶ ἰδίᾳ χειρί , οὐδενὸς ὑμῶν ἀναμείνας ψῆφον καὶ ἡμῶν καταγελάσας ἀκριβολογουμένων περὶ τὰ τοιαῦτα . ἐπεὶ οὖν συνέχεε μὲν παλαιὰν εὐταξίαν , κατεφρόνησε δὲ καὶ ὑμῶν , παρʼ ὧν ἀνέμενον ἐγὼ τὴν μαρτυρίαν δέξασθαι , ἐποίησε δὲ πρᾶγμα οὐκ οἶδα εἰ εὐάρεστον τῷ Θεῷ , τούτου ἕνεκεν λυπηθεὶς πρὸς αὐτούς , οὐδεμίαν ἔδωκα ἐπιστολὴν πρὸς οὐδένα τῶν Ἀρμενίων , οὐδὲ πρὸς τὴν σὴν εὐλάβειαν . ἀλλʼ οὐδὲ εἰς κοινωνίαν ἐδεξάμην τὸν Φαῦστον , φανερῶς διαμαρτυρόμενος , ὅτι εἰ μὴ ὑμέτερά μοι κομίσειε γράμματα , πάντα τὸν χρόνον ἔσομαι καὶ αὐτὸς ἠλλοτριωμένος καὶ τοὺς ὁμοψύχους μοι οὕτω διαθήσω πρὸς αὐτὸν ἔχειν . Εἰ μὲν οὖν ἰάσιμα τὰ γενόμενα , σπούδασον αὐτός τε ἐπιστεῖλαι μαρτυρῶν αὐτῷ , εἰ ὁρᾷς ἀγαθὴν τοῦ ἀνδρὸς τὴν ζωήν , καὶ τοὺς ἄλλους προτρέψασθαι · εἰ δὲ ἀνίατα , καὶ τοῦτό μοι φανερὸν ποίησον , ὥστε μηκέτι με αὐτοῖς καθόλου προσέχειν , εἰ καὶ ὅτι , ὡς ἔδειξαν , ὥρμηνται λοιπὸν πρὸς τὸν Ἄνθιμον ἑαυτῶν μεταθεῖναι τὴν κοινωνίαν , ἡμῶν καὶ τῆς ἐκκλησίας ταύτης , ὡς ἑώλων εἰς φιλίαν , καταφρονήσαντες .
Lemmas: πάντως ἐπιζητέω γράμμα παρά ὁ Ἀρμένιος , ὅτε ἐπανίημι διά σύ , καί ὁ αἴτιος μανθάνω , διά ὅς οὐ δίδωμι αὐτός ὁ ἐπιστολή . εἰμί μέν οὖν εἶπον φιλαλήθως , δίδωμι ἐγώ αὐτόθεν ὁ συγγνώμη · εἰμί δέ ἀποκρύπτω ἐκεῖνος , ὅσπερ οὐ εἰκάζω παρά ἐγώ ἀκούω . ὁ ὁ πᾶς γενναῖος Ἄνθιμος , ὁ διά μακρός χρόνος ὁ πρός ἐγώ εἰρήνη σπένδω , ἐπεί εὑρίσκω καιρός ἑαυτοῦ τε κενοδοξία ἐκπληρόω καί ἐγώ λύπη τις προξενέω , χειροτονέω ὁ Φαῦστος ἴδιος αὐθεντία καί ἴδιος χείρ , οὐδείς σύ ἀναμένω ψῆφος καί ἐγώ καταγελάω ἀκριβολογέομαι περί ὁ τοιοῦτος . ἐπεί οὖν συγχέω μέν παλαιός εὐταξία , καταφρονέω δέ καί σύ , παρά ὅς ἀνίημι ἐγώ ὁ μαρτυρία δέχομαι , ποιέω δέ πρᾶγμα οὐ οἶδα εἰμί Εὐάρεστον ὁ Θεός , οὗτος ἕνεκα λυπέω πρός αὐτός , οὐδείς δίδωμι ἐπιστολή πρός οὐδείς ὁ Ἀρμένιος , οὐδέ πρός ὁ σός εὐλάβεια . ἀλλά οὐδέ εἰς κοινωνία δέχομαι ὁ Φαῦστος , φανερῶς διαμαρτύρομαι , ὅτι εἰμί μή ὑμέτερος ἐγώ κομίζω γράμμα , πᾶς ὁ χρόνος εἰμί καί αὐτός ἀλλοτριόω καί ὁ ομόψυχος ἐγώ οὗτος διατίθημι πρός αὐτός ἔχω . εἰμί μέν οὖν ἰάσιμος ὁ γίγνομαι , σπουδάζω αὐτός τε ἐπιστέλλω μαρτυρέω αὐτός , εἰμί ὁράω ἀγαθός ὁ ἀνήρ ὁ ζωή , καί ὁ ἄλλος προτρέπω · εἰμί δέ ἀνίατος , καί οὗτος ἐγώ φανερός ποιέω , ὥστε μηκέτι ἐγώ αὐτός καθόλου προσέχω , εἰμί καί ὅτι , ὡς δείκνυμι , ὁρμάω λοιπός πρός ὁ Ἄνθιμος ἑαυτοῦ μετατίθημι ὁ κοινωνία , ἐγώ καί ὁ ἐκκλησία οὗτος , ὡς ἕωλος εἰς φίλιος , καταφρονέω .
basilius-theology.epistulae 123
Ἔμελλες ἡμῖν παρέσεσθαι(καὶ τὸ ἀγαθὸν ἐγγὺς ) ἄκρῳ γοῦν δακτύλῳ καταψύξαι ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς φλεγομένους . εἶτα τί ; αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέβησαν καὶ διεκώλυσαν τὴν ὁρμήν , ἵνʼ ἀθεράπευτα κάμνωμεν . ὥσπερ γὰρ ἐν τοῖς κύμασι τὸ μὲν λήγει , τὸ δὲ ἀνίσταται , τὸ δὲ ἤδη φρίκῃ μελαίνεται , οὕτω καὶ τῶν ἡμετέρων κακῶν τὰ μὲν πέπαυται , τὰ δὲ πάρεστι , τὰ δὲ προσδοκᾶται · καὶ μία τῶν κακῶν ἡμῖν , ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον , ἀπαλλαγή , εἶξαι τῷ καιρῷ καὶ ὑπεξελθεῖν τοῖς διώκουσιν . Ἀλλὰ καὶ πάρεσο ἡμῖν , ἢ παραμυθούμενος , ἢ καὶ γνώμην δώσων , ἢ καὶ προπέμψων , πάντως δὲ αὐτῷ τῷ ὀφθῆναι ῥᾴους ποιῄσων . καὶ τὸ μέγιστον , εὔχου , καὶ ὑπερεύχου , μὴ καὶ τοὺς λογισμοὺς ἡμῶν βαπτισθῆναι ὑπὸ τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ κλύδωνος , ἀλλʼ ἐν πᾶσι διαφυλάσσειν τῷ Θεῷ τὸ εὐχάριστον , ἵνα μὴ ἐν τοῖς κακοῖς δούλοις ἀριθμηθῶμεν , ἀγαθύνοντι μὲν ἐξομολογούμενοι , παιδεύοντι δὲ διὰ τῶν ἐναντίων μὴ προστιθέμενοι · ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτῶν τῶν δυσχερῶν ὠφελώμεθα , μᾶλλον αὐτῷ πιστεύοντες , ὅτε καὶ μᾶλλον χρῄζομεν .
Lemmas: Μέλλω ἐγώ παρασείω ὁ ἀγαθός ἐγγύς ) ἄκρος γοῦν δάκτυλος καταψύχω ἐγώ ἐν ὁ πειρασμός φλέγω . εἶτα τίς ; ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἀντιβαίνω καί διακωλύω ὁ ὁρμή , ἵνα ἀθεράπευτος κάμνω . ὥσπερ γάρ ἐν ὁ κῦμα ὁ μέν λήγω , ὁ δέ ἀνίστημι , ὁ δέ ἤδη φρίκη μελαίνω , οὗτος καί ὁ ἡμέτερος κακός ὁ μέν παύω , ὁ δέ πάρειμι , ὁ δέ προσδοκάω · καί εἷς ὁ κακός ἐγώ , ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος , ἀπαλλαγή , ἔοικα ὁ καιρός καί ὑπεξέρχομαι ὁ διώκω . ἀλλά καί παρίημι ἐγώ , ἢ παραμυθέομαι , ἢ καί γνώμη δίδωμι , ἢ καί προπέμπω , πάντως δέ αὐτός ὁ ὁράω ῥᾴδιος ποιέω . καί ὁ μέγας , εὔχομαι , καί ὑπερεύχομαι , μή καί ὁ λογισμός ἐγώ βαπτίζω ὑπό ὁ κακός καί ὁ κλύδων , ἀλλά ἐν πᾶς διαφυλάσσω ὁ Θεός ὁ εὐχάριστος , ἵνα μή ἐν ὁ κακός δοῦλος ἀριθμέω , ἀγαθύνω μέν ἐξομολογέω , παιδεύω δέ διά ὁ ἐναντίος μή προστίθημι · ἀλλά καί διά αὐτός ὁ δυσχερής ὠφελέω , μᾶλλον αὐτός πιστεύω , ὅτε καί μᾶλλον χρῄζω .
basilius-theology.epistulae 124
Λέγουσί τινες τοὺς ἑαλωκότας τῷ πάθει τοῦ ἔρωτος , ὅταν κατά τινα βιαιοτέραν ἀνάγκην τῶν ποθουμένων ἀπάγωνται , εἰ πρὸς τὴν εἰκόνα τῆς ἀγαπηθείσης μορφῆς ἀποβλέψειαν , τὸ σφοδρὸν ἀναπαύειν τοῦ πάθους διὰ τῆς ἐν ὀφθαλμοῖς ἀπολαύσεως . εἰ μὲν οὖν ἀληθῆ ταῦτα ἢ μὴ λέγειν οὐκ ἔχω · ὃ δέ μοι πρὸς τὴν σὴν συμβέβηκεν ἀγαθότητα οὐ πόρρω τῶν εἰρημένων ἐστίν . ἐπειδὴ γὰρ γέγονέ τις διάθεσις ἐμοὶ πρὸς τὴν ἱερὰν καὶ ἄδολόν σου ψυχήν , ἵνʼ οὕτως εἴπω , ἐρωτική , τὸ δὲ ἀπολαύειν τῶν ποθουμένων , ὡς οὐδὲ ἄλλο τι τῶν ἀγαθῶν , οὐκ ἐν εὐκολίᾳ ἡμῖν ἐστὶ διὰ τὴν ἐκ τῶν ἁμαρτιῶν ἐναντίωσιν , ἐνόμισα εἰκόνα τῆς ἀγαθότητός σου ἐναργεστάτην ἐν τῇ τῶν εὐλαβεστάτων ἡμῶν ἀδελφῶν παρουσίᾳ ἑωρακέναι . καὶ εἰ δίχα τούτων συνέβη τῇ σῇ με περιτυχεῖν γνησιότητι , ἐλογισάμην ἂν ἐν σοὶ κἀκείνους ἑωρακέναι · διότι τῆς ἀγάπης , λέγω , τοσοῦτον ἐν ἑκάστῳ ὑμῶν τὸ μέτρον ἐστίν , ὡς ἐπίσης τὴν περὶ τοῦ πλείονος ἑκάστῳ φιλονεικίαν ἐμφαίνεσθαι . ἐπὶ τούτοις ηὐχαρίστησα τῷ ἁγίῳ Θεῷ , καὶ εὔχομαι , εἴπερ ἔτι ὑπολείπεταί τις χρόνος ζωῆς , γενέσθαι μοι διὰ σοῦ τὴν ζωὴν ἡδεῖαν , ὡς τό γε νῦν ἄθλιον πρᾶγμα τὸ ζῇν καὶ φευκτὸν εἶναι ἡγοῦμαι , τῆς τῶν φιλτάτων συνουσίας κεχωρισμένον . οὐ γάρ ἐστι , κατὰ τὴν ἐμὴν κρίσιν , ἐφʼ ᾧ τις ἂν εὐθυμήσειε , τῶν ἀληθῶς ἀγαπώντων διεζευγμένος .
Lemmas: λέγω τις ὁ ἁλίσκομαι ὁ πάθος ὁ Ἔρως , ὅταν κατά τις βίαιος ἀνάγκη ὁ ποθέω ἀπάγω , εἰμί πρός ὁ εἰκών ὁ ἀγαπάω μορφή ἀποβλέπω , ὁ σφοδρός ἀναπαύω ὁ πάθος διά ὁ ἐν ὀφθαλμός ἀπόλαυσις . εἰμί μέν οὖν ἀληθής οὗτος ἢ μή λέγω οὐ ἔχω · ὅς δέ ἐγώ πρός ὁ σός συμβαίνω ἀγαθότης οὖον πόρρω ὁ εἴρω εἰμί . ἐπεί γάρ γίγνομαι τις διάθεσις ἐγώ πρός ὁ ἱερά καί ἄδολος σύ Ψυχή , ἵνα οὕτως εἶπον , ἐρωτικός , ὁ δέ ἀπολαύω ὁ ποθέω , ὡς οὐδέ ἄλλος τίς ὁ ἀγαθός , οὐ ἐν εὐκολία ἐγώ εἰμί διά ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία ἐναντίωσις , νομίζω εἰκών ὁ ἀγαθότης σύ ἐναργής ἐν ὁ ὁ εὐλαβής ἐγώ ἀδελφός παρουσία ὁράω . καί εἰμί δίχα οὗτος συμβαίνω ὁ σός ἐγώ περιτυγχάνω γνησιότης , λογίζομαι εἄν ἐν σύ ἐκεῖνος ὁράω · διότι ὁ ἀγάπη , λέγω , τοσοῦτος ἐν ἕκαστος σύ ὁ μέτρον εἰμί , ὡς ἐπίσης ὁ περί ὁ πλείων ἕκαστος φιλονεικία ἐμφαίνω . ἐπί οὗτος εὐχαριστέω ὁ ἅγιος Θεός , καί εὔχομαι , εἴπερ ἔτι ὑπολείπω τις χρόνος ζωή , γίγνομαι ἐγώ διά σύ ὁ ζωή ἡδύς , ὡς ὁ γε νῦν ἄθλιος πρᾶγμα ὁ ζάω καί φευκτός εἰμί ἡγέομαι , ὁ ὁ φίλος συνουσία χωρίζω . οὖον γάρ εἰμί , κατά ὁ ἐμός κρίσις , ἐπί ὅς τις εἄν εὐθυμέω , ὁ ἀληθής ἀγαπάω διαζεύγνυμαι .
basilius-theology.epistulae 127
Ὁ φιλάνθ ωπος Θεὸς ὁ συμμέτρους ταῖς θλίψεσι τὰς παρακλήσεις συνάπτων καὶ παρακαλῶν τοὺς ταπεινούς , ἵνα μὴ λάθωσιν ὑπὸ τῆς περισσοτέρας λύπης καταποθέντες , ἴσην ταῖς ἐπιγενομέναις ἡμῖν κατὰ τὴν Νικόπολιν ταραχαῖς τὴν παραμυθίαν ἐπήγαγε , τὸν θεοφιλέστατον ἐπίσκοπον Ἰοβῖνον ἐν καιρῷ ἐπιστήσας · ὃς ὅπως εὐκαίρως ἡμῖν ἐπεφάνη , αὐτὸς διηγησάσθω . ἡμεῖς γὰρ φειδόμενοι τοῦ μήκους τῆς ἐπιστολῆς σιωπήσομεν , καὶ ἵνα μὴ δόξωμεν τοὺς ἐκ μεταβολῆς ἀγαπητοὺς ἡμῖν γενομένους οἱονεὶ τῇ ὑπομνήσει τοῦ σφάλματος στηλιτεύειν . Ἀλλὰ παράσχοι ὁ ἅγιος Θεὸς ἐπιστῆναί σε τοῖς ἡμετέροις τόποις , ὥστε περιπτύξασθαι μὲν τὴν σὴν σεμνοπρέπειαν , διηγήσασθαι δὲ τὰ καθʼ ἕκαστον . πέφυκε γάρ πως τὰ κατὰ τὴν πεῖραν λυπήσαντα ψυχαγωγίαν τινὰ ἔχειν ἐν διηγήμασι . πλὴν ἀλλʼ ὑπὲρ ὧν τελείως μὲν ὡς πρὸς τὴν εἰς ἡμᾶς ἀγάπην , προηγουμένως δὲ καὶ στιβαρῶς ὡς πρὸς τὴν τῶν κανόνων ἀκρίβειαν ὁ θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος ἐκινήθη , ἐπαίνεσον αὐτόν , καὶ εὐχαρίστησον τῷ Κυρίῳ , ὅτι τὰ σὰ θρέμματα πανταχοῦ τὸν χαρακτῆρα τῆς σῆς σεμνότητος δείκνυσιν .
Lemmas: ὁ φίλος ὤψ θεός ὁ σύμμετρος ὁ θλῖψις ὁ παράκλησις συνάπτω καί παρακαλέω ὁ ταπεινός , ἵνα μή λανθάνω ὑπό ὁ περισσός λύπη καταπίνω , ἴσος ὁ ἐπιγίγνομαι ἐγώ κατά ὁ Νικόπολις ταραχή ὁ παραμυθία ἐπάγω , ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος Ἰοβῖνος ἐν καιρός ἐφίστημι · ὅς ὅπως εὔκαιρος ἐγώ φαίνω , αὐτός διηγέομαι . ἐγώ γάρ φείδομαι ὁ μῆκος ὁ ἐπιστολή σιωπάω , καί ἵνα μή δοκέω ὁ ἐκ μεταβολεύς ἀγαπητός ἐγώ γίγνομαι οἱονεί ὁ ὑπόμνησις ὁ σφάλμα στηλιτεύω . ἀλλά παρέχω ὁ ἅγιος θεός ἐφίστημι σύ ὁ ἡμέτερος τόπος , ὥστε περιπτύσσω μέν ὁ σός σεμνοπρέπεια , διηγέομαι δέ ὁ κατά ἕκαστος . φύω γάρ πως ὁ κατά ὁ πείρω λυπέω ψυχαγωγία τις ἔχω ἐν διήγημα . πλήν ἀλλά ὑπέρ ὅς τέλειος μέν ὡς πρός ὁ εἰς ἐγώ ἀγάπη , προηγουμένως δέ καί στιβαρός ὡς πρός ὁ ὁ κανών ἀκρίβεια ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος κινέω , ἐπαινέω αὐτός , καί εὐχαριστέω ὁ κύριος , ὅτι ὁ σός θρέμμα πανταχοῦ ὁ χαρακτήρ ὁ σός σεμνότης δείκνυμι .
basilius-theology.epistulae 132
Πάντα τὸν ἀπὸ τοῦ μετοπώρου χρόνον ἠγνόησα περὶ τῆς εὐλαβείας σου , ὅπου διάγεις . καὶ γὰρ πεπλανημένας τὰς φήμας εὕρισκον , τῶν μὲν ἀπαγγελλόντων ἐν Σαμοσάτοις διατρίβειν σου τὴν εὐλάβειαν , τῶν δὲ ἐν τῇ χώρᾳ , ἄλλων δὲ περὶ τὰς βάτνας αὐτὰς διαβεβαιουμένων ἑωρακέναι · διὸ οὐδὲ συνεχῶς ἐπέστειλα . νῦν δὲ μαθὼν ἐν Ἀντιοχείᾳ διάγειν , ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Σατορνίνου τοῦ κόμητος , ἔδωκα τὴν ἐπιστολὴν προθύμως τῷ ποθεινοτάτῳ καὶ εὐλαβεστάτῳ ἀδελφῷ Σαγκτισσίμῳ τῷ συμπρεσβυτέρῳ , δι’ οὗ προσφθέγγομαί σου τὴν ἀγάπην , παρακαλῶν ὅπουπερ ἂν ᾖς μεμνῆσθαι μάλιστα μὲν τοῦ Θεοῦ , εἶτα καὶ ἡμῶν , οὓς ἀγαπᾷν ἐξ ἀρχῆς προείλου , καὶ ἔχειν ἐν τοῖς οἰκειοτάτοις ἀριθμουμένους .
Lemmas: Πάν ὁ ἀπό ὁ μετόπωρον χρόνος ἀγνοέω περί ὁ εὐλάβεια σύ , ὅπου διάγω . καί γάρ πλανάω ὁ φήμη εὑρίσκω , ὁ μέν ἀπαγγέλλω ἐν Σαμόσατα διατρίβω σύ ὁ εὐλάβεια , ὁ δέ ἐν ὁ χώρα , ἄλλος δέ περί ὁ Βάτναι αὐτός διαβεβαιόω ὁράω · διό οὐδέ συνεχῶς ἐπιστέλλω . νῦν δέ μανθάνω ἐν Ἀντιόχεια διάγω , ἐν ὁ οἰκίον ὁ αἰδέσιμος Σατόρνινος ὁ κόμης , δίδωμι ὁ ἐπιστολή προθύμως ὁ ποθεινός καί εὐλαβής ἀδελφός Σαγκτισσίμῳ ὁ συμπρεσβύτερος , διά ὅς προσφθέγγομαι σύ ὁ ἀγάπη , παρακαλέω ὅπου εἄν εἰμί μιμνήσκω μάλιστα μέν ὁ Θεός , εἶτα καί ἐγώ , ὅς ἀγαπάω ἐκ ἀρχή προαιρέω , καί ἔχω ἐν ὁ οἰκεῖος ἀριθμέω .
basilius-theology.epistulae 133
Τῆς μὲν σωματικῆς φιλίας ὀφθαλμοὶ πρόξενοι γίνονται , καὶ ἡ διὰ μακροῦ χρόνου ἐγγινομένη συνήθεια βεβαιοῖ · τὴν δὲ ἀληθινὴν ἀγάπην ἡ τοῦ Πνεύματος δωρεὰ συνίστησι , συνάπτουσα μὲν τὰ μακρῷ διεστῶτα τόπῳ , γνωρίζουσα δὲ ἀλλήλοις τοὺς ἀγαπητούς , οὐ διὰ σωματικῶν χαρακτήρων , ἀλλὰ διὰ τῶν τῆς ψυχῆς ἰδιωμάτων . ὃ δὴ καὶ ἐφʼ ἡμῶν ἡ τοῦ Κυρίου χάρις ἐποίησε , παρασχομένη ἡμᾶς ἰδεῖν σε τοῖς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοῖς , καὶ περιπτύξασθαί σε τῇ ἀγάπῃ τῇ ἀληθινῇ , καὶ οἱονεὶ συμφυῆναί σοι καὶ πρὸς μίαν ἐλθεῖν ἕνωσιν ἐκ τῆς κατὰ τὴν πίστιν κοινωνίας . πεπείσμεθα γάρ σε ἀνδρὸς τοσούτου θρέμμα ὑπάρχοντα , καὶ τὴν ἐκ παλαιοῦ διατριβὴν μετʼ αὐτοῦ λαχόντα , τῷ αὐτῷ πορεύεσθαι πνεύματι , καὶ τοῖς αὐτοῖς στοιχεῖν τῆς εὐσεβείας δόγμασι . Διὸ καὶ προσφθεγγόμεθά σου τὴν τιμιότητα , καὶ παρακαλοῦμεν μετὰ τῶν ἄλλων καὶ τὴν περὶ ἡμᾶς διάθεσιν τοῦ μεγάλου ἀνδρὸς διαδέξασθαι · ἐπιστέλλειν τε ἡμῖν συνήθως τὰ κατὰ σαυτόν , καὶ ἐπιμελεῖσθαι τῆς πανταχοῦ ἀδελφότητος τοῖς αὐτοῖς σπλάγχνοις καὶ τῇ αὐτῇ προθυμίᾳ , ᾗ καὶ ὁ μακαριώτατος ἐκεῖνος περὶ πάντας ἐχρῆτο τοὺς ἀγαπῶντας τὸν Θεὸν ἐν ἀληθείᾳ .
Lemmas: ὁ μέν σωματικός φίλιος ὀφθαλμός Πρόξενος γίγνομαι , καί ὁ διά μακρός χρόνος ἐγγίγνομαι συνήθεια βεβαιόω · ὁ δέ ἀληθινός ἀγάπη ὁ ὁ πνεῦμα δωρεά συνίστημι , συνάπτω μέν ὁ μακρός διίστημι τόπος , γνωρίζω δέ ἀλλήλων ὁ ἀγαπητός , οὖον διά σωματικός χαρακτήρ , ἀλλά διά ὁ ὁ Ψυχή ἰδίωμα . ὅς δή καί ἐπί ἐγώ ὁ ὁ κύριος χάρις ποιέω , παρέχω ἐγώ ὁράω σύ ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός , καί περιπτύσσω σύ ὁ ἀγάπη ὁ ἀληθινός , καί οἱονεί συμφύω σύ καί πρός εἷς ἔρχομαι ἕνωσις ἐκ ὁ κατά ὁ πίστις κοινωνία . πείθω γάρ σύ ἀνήρ τοσοῦτος θρέμμα ὑπάρχω , καί ὁ ἐκ παλαιός διατριβή μετά αὐτός λαγχάνω , ὁ αὐτός πορεύω πνεῦμα , καί ὁ αὐτός στοιχέω ὁ εὐσέβεια δόγμα . Διὸ καί προσφθέγγομαι σύ ὁ τιμιότητα , καί παρακαλέω μετά ὁ ἄλλος καί ὁ περί ἐγώ διάθεσις ὁ μέγας ἀνήρ διαδέχομαι · ἐπιστέλλω τε ἐγώ συνήθης ὁ κατά σεαυτοῦ , καί ἐπιμελέομαι ὁ πανταχοῦ ἀδελφότης ὁ αὐτός σπλάγχνον καί ὁ αὐτός προθυμία , ὅς καί ὁ μακάριος ἐκεῖνος περί πᾶς χράω ὁ ἀγάπη ὁ θεός ἐν ἀλήθεια .
basilius-theology.epistulae 134
Ὅσον ηὔφρανας ἡμᾶς τοῖς γράμμασιν εἰκάζεις που πάντως αὐτοῖς οἷς ἐπέστειλας · οὕτω τὸ καθαρὸν τῆς καρδίας , ἀφʼ ἧς προῆλθεν ἐκεῖνα τὰ ῥήματα , ἀκριβῶς ἐκ τῶν γραμμάτων κατεμηνύετο . καὶ γὰρ ὁλκὸς μὲν ὕδατος δείκνυσι τὴν οἰκείαν πηγήν , λόγου δὲ φύσις τὴν προενεγκοῦσαν αὐτὸν καρδίαν χαρακτηρίζει . ὥστε ἄτοπόν τε καὶ πολὺ τοῦ εἰκότος παρηλλαγμένον πεπονθέναι ὁμολογῶ . σπουδάζων γὰρ ἀεὶ γράμμασιν ἐντυγχάνειν τῆς τελειότητός σου , ἐπειδὴ ἔλαβον εἰς χεῖρας τὴν ἐπιστολὴν καὶ ἀνέγνων αὐτήν , οὐχ ἥσθην μᾶλλον τοῖς ἐπεσταλμένοις , ἢ ἠνιάθην τὴν ζημίαν , ὁπόση γέγονεν ἡμῖν κατὰ τὸν τῆς σιωπῆς χρόνον , διαλογιζόμενος . Ἀλλʼ ἐπειδὴ ἤρξω γράφειν , μὴ διαλίπῃς τοῦτο ποιῶν . εὐφρανεῖς γὰρ πλέον ἢ οἱ τὰ πολλὰ χρήματα τοῖς φιλοπλούτοις διαπεμπόμενοι · τῶν δὲ γραφέων οὐδείς μοι παρῆν , οὔτε τῶν καλλιγραφούντων οὔτε τῶν ταχυγράφων . οὓς γὰρ ἔτυχον ἐξασκήσας , οἱ μὲν ἀνέδραμον ἐπὶ τὴν πρώτην τοῦ βίου συνήθειαν , οἱ δὲ ἀπειρήκασι πρὸς τοὺς πόνους , χρονίαις ἀρρωστίαις κεκακωμένοι .
Lemmas: ὅσος εὐφραίνω ἐγώ ὁ γράμμα εἰκάζω ποῦ πάντως αὐτός ὅς ἐπιστέλλω · οὗτος ὁ καθαρός ὁ Καρδία , ἀπό ὅς προέρχομαι ἐκεῖνος ὁ ῥῆμα , ἀκριβῶς ἐκ ὁ γράμμα καταμηνύω . καί γάρ ὁλκός μέν ὕδωρ δείκνυμι ὁ οἰκεῖος πηγή , λόγος δέ φύσις ὁ προφέρω αὐτός Καρδία χαρακτηρίζω . ὥστε ἄτοπος τε καί πολύς ὁ εἰκός παραλλάσσω πάσχω ὁμολογέω . σπουδάζω γάρ ἀεί γράμμα ἐντυγχάνω ὁ τελειότης σύ , ἐπεί λαμβάνω εἰς χείρ ὁ ἐπιστολή καί ἀναγιγνώσκω αὐτός , οὐ ἧμαι μᾶλλον ὁ ἐπιστέλλω , ἢ ἀνιάω ὁ ζημία , ὁπόσος γίγνομαι ἐγώ κατά ὁ ὁ σιωπή χρόνος , διαλογίζομαι . ἀλλά ἐπεί ἄρχω γράφω , μή διαλείπω οὗτος ποιέω . εὐφραίνω γάρ πλέω ἢ ὁ ὁ πολύς χρῆμα ὁ φιλόπλουτος διαπέμπω · ὁ δέ γραφεύς οὐδείς ἐγώ πάρειμι , οὔτε ὁ καλλιγραφέω οὔτε ὁ ταχυγράφος . ὅς γάρ τυγχάνω ἐξασκέω , ὁ μέν ἀνατρέχω ἐπί ὁ πρῶτος ὁ βίος συνήθεια , ὁ δέ ἀπεῖπον πρός ὁ πόνος , χρόνιος ἀρρωστία κακόω .
basilius-theology.epistulae 137
Νῦν μοι δοκῶ μάλιστα ἐπαισθάνεσθαι τῆς ζημίας , ἣν ὑπομένω διὰ τὸ ἀρρωστεῖν , ὁπότε , ἀνδρὸς τοιούτου τὴν πατρίδα ἡμῶν ἐφέποντος , αὐτὸς ἀπεῖναι διὰ τὴν ἐπιμέλειαν τοῦ σώματος ἀναγκάζομαι . μῆνα γὰρ ὅλον ἤδη προσκαθέζομαι τῇ ἐκ τῶν αὐτοφυῶς θερμῶν ὑδάτων θεραπείᾳ ὡς δή τι ὄφελος ἐντεῦθεν ἕξων . ἔοικα δὲ διακενῆς πονεῖν ἐπὶ τῆς ἐρημίας , ἢ καὶ γέλωτος τοῖς πολλοῖς ἄξιος εἶναι φαίνεσθαι , μηδὲ τῆς παροιμίας ἀκούων τῆς οὐδὲν ἀπὸ θερμῶν ὄφελος εἶναι τοῖς τεθνηκόσι λεγούσης . Διόπερ καὶ οὕτως ἔχων βούλομαι πάντα παρεὶς καταλαβεῖν σου τὴν σεμνοπρέπειαν , ὥστε τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαύειν καὶ τὰ κατὰ τὸν οἶκον τὸν ἐμαυτοῦ πράγματα διὰ τῆς σῆς ὀρθότητος εὐπρεπῶς διαθέσθαι . ἐμὸς γάρ ἐστιν ἴδιος ὁ τῆς σεμνοτάτης μητρὸς ἡμῶν Παλλαδίας οἶκος , ἣν οὐ μόνον ἡ τοῦ γένους οἰκειότης ἡμῖν συνάπτει , ἀλλὰ καὶ τὸ τοῦ τρόπου δεξιὸν ἀντὶ μητρὸς ἡμῖν εἶναι πεποίηκεν . ἐπεὶ οὖν κεκίνηταί τις ταραχὴ περὶ τὸν οἶκον αὐτῆς , ἀξιοῦμέν σου τὴν μεγαλόνοιαν μικρὸν ὑπερθέσθαι τὴν ἐξέτασιν καὶ ἀναμεῖναι ἡμῶν τὴν παρουσίαν , οὐχ ὥστε διαφθαρῆναί τὸ δίκαιον ( μυριάκις γὰρ ἂν ἀποθανεῖν ἑλοίμην ἢ τοιαύτην αἰτῆσαι χάριν παρὰ δικαστοῦ φίλου τοῖς νόμοις καὶ τῷ δικαίῳ ) , ἀλλʼ ὥστε ἃ οὐκ εὐπρεπὲς ἐμοὶ γράφειν , ταῦτα ἀπὸ στόματος ἀπαγγέλλοντός μου μαθεῖν . οὕτω γὰρ οὔτε αὐτὸς τῆς ἀληθείας διαμαρτήσῃ , οὔτε ἡμεῖς πεισόμεθά τι τῶν ἀβουλήτων . δέομαι οὖν , τοῦ προσώπου ἐν ἀσφαλείᾳ ὄντος καὶ κατεχομένου παρὰ τῆς τάξεως , ἀνεπαχθῆ ταύτην χάριν καὶ ἀνεπίφθονον ἡμῖν καταθέσθαι .
Lemmas: νῦν ἐγώ δοκέω μάλιστα ἐπαισθάνομαι ὁ ζημία , ὅς ὑπομένω διά ὁ ἀρρωστέω , ὁπότε , ἀνήρ τοιοῦτος ὁ πατρίς ἐγώ ἐφέπω , αὐτός ἄπειμι διά ὁ ἐπιμέλεια ὁ σῶμα ἀναγκάζω . μείς γάρ ὅλος ἤδη προσκαθέζομαι ὁ ἐκ ὁ αὐτοφυής θερμός ὕδωρ θεραπεία ὡς δή τίς ὄφελος ἐντεῦθεν ἔχω . ἔοικα δέ διακενῆς πονέω ἐπί ὁ ἐρημία , ἢ καί γέλως ὁ πολύς ἄξιος εἰμί φαίνω , μηδέ ὁ παροιμία ἀκούω ὁ οὐδείς ἀπό θερμός ὄφελος εἰμί ὁ θνῄσκω λέγω . διόπερ καί οὕτως ἔχω βούλομαι πᾶς παρίημι καταλαμβάνω σύ ὁ σεμνοπρέπεια , ὥστε ὁ ἐν σύ καλός ἀπολαύω καί ὁ κατά ὁ οἶκος ὁ ἐμαυτοῦ πρᾶγμα διά ὁ σός ὀρθότης εὐπρεπῶς διατίθημι . ἐμός γάρ εἰμί ἴδιος ὁ ὁ σεμνός μήτηρ ἐγώ Παλλαδιᾶς οἶκος , ὅς οὖον μόνος ὁ ὁ γένος οἰκειότης ἐγώ συνάπτω , ἀλλά καί ὁ ὁ τρόπος δεξιός ἀντί μήτηρ ἐγώ εἰμί ποιέω . ἐπεί οὖν κινέω τις ταραχή περί ὁ οἶκος αὐτός , ἀξιόω σύ ὁ μεγαλόνοια μικρός ὑπερτίθημι ὁ ἐξέτασις καί ἀναμένω ἐγώ ὁ παρουσία , οὐ ὥστε διαφθείρω ὁ Δίκαιος ( μυριάκις γάρ εἄν ἀποθνῄσκω αἱρέω ἢ τοιοῦτος αἰτέω χάρις παρά δικαστής φίλος ὁ νόμος καί ὁ Δίκαιος ) , ἀλλά ὥστε ὁ οὐ εὐπρεπής ἐγώ γράφω , οὗτος ἀπό στόμα ἀπαγγέλλω ἐγώ μανθάνω . οὗτος γάρ οὔτε αὐτός ὁ ἀλήθεια διαμαρτάνω , οὔτε ἐγώ πάσχω τίς ὁ ἀβούλητος . δήω οὖν , ὁ πρόσωπον ἐν ἀσφάλεια εἰμί καί κατέχω παρά ὁ τάξις , ἀνεπαχθής οὗτος χάρις καί ἀνεπίφθονος ἐγώ κατατίθημι .
basilius-theology.epistulae 142
Συνήγαγον μὲν πάντας ἐν τῇ συνόδῳ τοῦ μακαρίου μάρτυρος Εὐψυχίου τοὺς ἀδελφοὺς ἡμῶν τοὺς χωρεπισκόπους , ὥστε γνωρίμους ποιῆσαι τῇ τιμιότητί σου . ἐπεὶ δὲ ἀπελείφθης , διὰ γραμμάτων αὐτοὺς ἀναγκαῖόν ἐστι προσαχθῆναί σου τῇ τελειότητι . γνώριζε τοίνυν τὸν ἀδελφὸν τόνδε ἄξιον ὄντα τοῦ πιστεύεσθαι παρὰ τῆς σῆς φρονήσεως διὰ τὸν φόβον τοῦ Κυρίου . καὶ ἅπερ ἂν τῶν πτωχῶν ἕνεκεν ἀναφέρῃ σου τῇ ἀγαθῇ προαιρέσει , καταξίωσον ὡς ἀληθεύοντι πείθεσθαι καὶ τὴν δυνατὴν ἐπικουρίαν παρέχεσθαι τοῖς καταπονουμένοις . καταξιώσεις δὲ δηλονότι καὶ πτωχοτροφίαν τῆς συμμορίας τῆς ὑπʼ αὐτὸν ἐπισκέψασθαι καὶ πάντη ἀνεῖναι τῆς συντελείας . τοῦτο γὰρ ἤδη καὶ τῷ ἑταίρῳ σου συνήρεσε τὴν μικρὰν κτῆσιν τῶν πενήτων ἀλειτουργητον καταστῆσαι .
Lemmas: συνάγω μέν πᾶς ἐν ὁ σύνοδος ὁ μακάριος μάρτυς Ευψυχίου ὁ ἀδελφός ἐγώ ὁ χωρεπίσκοπος , ὥστε γνώριμος ποιέω ὁ τιμιότης σύ . ἐπεί δέ ἀπολείπω , διά γράμμα αὐτός ἀναγκαῖον εἰμί προσάγω σύ ὁ τελειότης . γνωρίζω τοίνυν ὁ ἀδελφός ὅδε ἄξιος εἰμί ὁ πιστεύω παρά ὁ σός φρόνησις διά ὁ φόβος ὁ κύριος . καί ὅσπερ εἄν ὁ πτωχός ἕνεκα ἀναφέρω σύ ὁ ἀγαθός προαίρεσις , καταξιόω ὡς ἀληθεύω πείθω καί ὁ δυνατός ἐπικουρία παρέχω ὁ καταπονέω . καταξίωσις δέ δηλονότι καί πτωχοτροφία ὁ συμμορία ὁ ὑπό αὐτός ἐπισκοπέω καί πάντῃ ἀνίημι ὁ συντέλεια . οὗτος γάρ ἤδη καί ὁ ἑταῖρος σύ συναρέσκω ὁ μικρός κτῆσις ὁ πένης αλειτούργητος καθίστημι .
basilius-theology.epistulae 143
Εἰ μὲν αὐτῷ μοι δυνατὸν ἦν συμπαρεῖναι τῇ τιμιότητί σου , δι’ ἐμαυτοῦ ἂν πάντως ἀνήνεγκα περὶ ὧν ἐβουλόμην καὶ προέστην τῶν καταπονουμένων . ἐπεὶ δέ με ἀρρωστία σώματος καὶ ἀσχολίαι πραγμάτων ἀφέλκουσιν , ἀντʼ ἐμαυτοῦ σοι τὸν ἀδελφὸν τόνδε τὸν χωρεπίσκοπον συνίστημι , ὥστε σε αὐτῷ γνησίως προσχόντα χρήσασθαι συμβούλῳ , ὡς φιλαλήθως καὶ ἐμφρόνως δυναμένῳ συμβουλεῦσαι περὶ τῶν πραγμάτων . τὸ γὰρ πτωχοτροφεῖον τὸ παρʼ αὐτοῦ οἰκονομούμενον ἐπειδὰν καταξιώσῃς θεάσασθαι(ὄψει γάρ , εὖ οἶδα , καὶ οὐ παραδραμῇ , ἐπειδὴ οὐδὲ ἄπειρος εἶ τοῦ ἔργου , ἀλλʼ , ὡς ὁ δεῖνά μοι ἀνήνεγκεν , ἓν τῶν ἐν τῇ Ἀμασείᾳ ἐξ ὧν ἔδωκέ σοι ὁ Κύριος διατρέφεις ) , ἐπειδὰν οὖν ἴδῃς καὶ τοῦτο , πάντα αὐτῷ παρέξῃ τὰ ἐπιζητούμενα . ἤδη γάρ μοι καὶ ὁ ἑταῖρός σου κατεπηγγείλατο φιλανθρωπίαν τινὰ περὶ τὰ πτωχοτροφεῖα . τοῦτο δὲ λέγω , οὐχ ἵνα ἄλλον αὐτὸς μιμήσῃ ( σὲ γὰρ εἰκὸς ἑτέροις εἶναι τῶν καλῶν ἡγεμόνα ) , ἀλλʼ ἵνα γνῷς ὅτι δὴ περὶ αὐτῶν τούτων καὶ ἄλλοι ἡμᾶς ἐδυσωπήθησαν .
Lemmas: εἰμί μέν αὐτός ἐγώ δυνατός εἰμί συμπάρειμι ὁ τιμιότης σύ , διά ἐμαυτοῦ εἄν πάντως ἀναφέρω περί ὅς βούλομαι καί προΐστημι ὁ καταπονέω . ἐπεί δέ ἐγώ ἀρρωστία σῶμα καί ἀσχολία πρᾶγμα ἀφέλκω , ἀντί ἐμαυτοῦ σύ ὁ ἀδελφός ὅδε ὁ χωρεπίσκοπος συνίστημι , ὥστε σύ αὐτός γνήσιος προέχω χράω σύμβουλος , ὡς φιλαλήθως καί ἔμφρων δύναμαι συμβουλεύω περί ὁ πρᾶγμα . ὁ γάρ πτωχοτροφεῖον ὁ παρά αὐτός οἰκονομέω ἐπειδάν καταξιόω θεάομαι γάρ , εὕω οἶδα , καί οὖον παρατρέχω , ἐπεί οὐδέ ἤπειρος εἰμί ὁ ἔργον , ἀλλά , ὡς ὁ δεῖνα ἐγώ ἀναφέρω , εἷς ὁ ἐν ὁ Ἀμάσεια ἐκ ὅς δίδωμι σύ ὁ Κύριος διατρέφω ) , ἐπειδάν οὖν ὁράω καί οὗτος , πᾶς αὐτός παρέχω ὁ ἐπιζητέω . ἤδη γάρ ἐγώ καί ὁ ἑταῖρος σύ κατεπαγγέλλομαι φιλανθρωπία τις περί ὁ πτωχοτροφεῖον . οὗτος δέ λέγω , οὐ ἵνα ἄλλος αὐτός μιμέομαι ( σύ γάρ εἰκός ἕτερος εἰμί ὁ καλός ἡγεμών ) , ἀλλά ἵνα γιγνώσκω ὅτι δή περί αὐτός οὗτος καί ἄλλος ἐγώ δυσωπέω .
basilius-theology.epistulae 144
Γνωρίζεις πάντως τόνδε ἐκ τῆς κατὰ τὴν πόλιν συντυχίας , ὅμως δέ σοι αὐτὸν καὶ διὰ τῆς ἐπιστολῆς προσάγομεν συνιστῶντες , ὅτι εἰς πολλά σοι τῶν σπουδαζομένων χρήσιμος ἔσται , διὰ τὸ καὶ συνετῶς καὶ εὐλαβῶς δύνασθαι ὑποτίθεσθαι τὰ πρακτέα . ἃ δὲ ἐμοὶ εἰς τὸ οὖς διελέχθης , ταῦτα νῦν ἐστὶ καιρὸς ἐπιδείξασθαι , ἐπειδάν σοι ὁ προειρημένος ἀδελφὸς τὰ τῶν πτωχῶν ὑποδείξῃ .
Lemmas: γνωρίζω πάντως ὅδε ἐκ ὁ κατά ὁ πόλις συντυχία , ὅμως δέ σύ αὐτός καί διά ὁ ἐπιστολή προσάγω συνιστάω , ὅτι εἰς πολύς σύ ὁ σπουδάζω χρήσιμος εἰμί , διά ὁ καί συνετός καί εὐλαβής δύναμαι ὑποτίθημι ὁ πρακτέος . ὁ δέ ἐγώ εἰς ὁ οὖς διαλέγω , οὗτος νῦν εἰμί καιρός ἐπιδείκνυμι , ἐπειδάν σύ ὁ προερέω ἀδελφός ὁ ὁ πτωχός ὑποδείκνυμι .