basilius-theology.epistulae 116
Καὶ σπάνιά σου τὰ γράμματα , καὶ μικρὰ ταῦτα , ἢ ὄκνῳ τοῦ γράφειν , ἢ ἄλλως , τὸν ἐκ τοῦ πλήθους κόρον διαφεύγειν οἰκονομοῦντος , ἤπου καὶ πρὸς βραχυλογίαν ἑαυτὸν συνεθίζοντος . ἡμῖν μέντοι οὐδὲν ἐξαρκεῖ , ἀλλὰ κἂν ὑπερβάλλῃ τῷ πλήθει , τῆς ἐπιθυμίας ἐστὶν ἐλάττω διὰ τὸ βούλεσθαι ἕκαστα περὶ σοῦ μανθάνειν , πῶς μέν σοι τὸ σῶμα ἔχει , ὅπως δέ σοι τὰ τῆς ἀσκήσεως , καὶ πότερον ἐπιμένεις τοῖς ἐξ ἀρχῆς ἐγνωσμένοις ἤ τι καὶ μετεβουλεύσω , πρὸς τὰ συμπίπτοντα τὴν γνώμην μετατιθέμενος . Εἰ μὲν οὖν ὁ αὐτὸς διέμεινας σεαυτῷ , οὐκ ἂν πλῆθος γραμμάτων ἐπεζητοῦμεν , ἀλλʼ ἐξήρκει ἡμῖν τοσοῦτον · ὁ δεῖνα τῷ δεῖνι · ὑγιαίνειν ἡμᾶς ἴσθι , καὶ ἔρρωσο . ἐπεὶ δὲ ἀκούομεν ἃ καὶ λέγειν αἰσχυνόμεθα , καταλιπόντα σε τὴν τῶν μακαρίων προγόνων τάξιν , ἐπὶ τὸν πρὸς πατρὸς πάππον αὐτομολεῖν καὶ Βρεττάνιον σπουδάζειν γενέσθαι ἀντὶ Φιρμίνου , ἐπιζητοῦμεν αὐτὰ ταῦτα ἀκοῦσαι , καὶ τοὺς λογισμοὺς μαθεῖν καθʼ οὓς ἐπὶ ταύτην ἐλθεῖν τοῦ βίου τὴν ὁδὸν ὑπήχθης . ἀλλʼ ἐπειδὴ αὐτὸς ἀπεσιώπησας αἰδοῖ τοῦ βουλεύματος , ἡμεῖς σε παρακαλοῦμεν μήτε βουλεύεσθαι αἰσχύνης ἄξια , καὶ εἴ τι ὑπέδραμέ σου τὸν νοῦν , ἀπελάσαντα τοῦτο τῆς διανοίας σεαυτοῦ γενέσθαι πάλιν , καὶ μακρὰ χαίρειν εἰπόντα στρατείᾳ καὶ ὅπλοις καὶ ταῖς ἐπὶ στρατοπέδου ταλαιπωρίαις , καταλαβεῖν τὴν πατρίδα , ἀρκοῦν πρὸς ἀσφάλειαν βίου καὶ πρὸς πᾶσαν περιφάνειαν τὸ ἐξίσου τοῖς προγόνοις κρατῆσαι τῆς πόλεως ἡγησάμενον · ὅπερ ἀπόνως σοι παραγενήσεσθαι πεπιστεύκαμεν , πρός τε τὴν ἐκ φύσεως ἐπιτηδειότητα ἀφορῶντες καὶ πρὸς τὴν ἐρημίαν τῶν ἐνισταμένων . εἴτε οὖν μὴ γέγονεν ἐξ ἀρχῆς ἡ γνώμη , εἴτε γενομένη πάλιν ἐκβέβληται , γνώρισον ἡμῖν ἐν τάχει · εἰ δέ , ὃ μὴ γένοιτο , τὰ αὐτὰ μένει βουλεύματα , αὐτάγγελτος ἡμῖν ἡκέτω ἡ συμφορά · γραμμάτων δὲ οὐ δεόμεθα .
Lemmas: καί σπάνιος σύ ὁ γράμμα , καί μικρός οὗτος , ἢ ὄκνος ὁ γράφω , ἢ ἄλλως , ὁ ἐκ ὁ πλῆθος κόρος διαφεύγω οἰκονομέω , ἤπου καί πρός βραχυλογία ἑαυτοῦ συνεθίζω . ἐγώ μέντοι οὐδείς ἐξαρκέω , ἀλλά κἀν ὑπερβάλλω ὁ πλῆθος , ὁ ἐπιθυμία εἰμί μικρός διά ὁ βούλομαι ἕκαστος περί σύ μανθάνω , πῶς μέν σύ ὁ σῶμα ἔχω , ὅπως δέ σύ ὁ ὁ ἄσκησις , καί πότερος ἐπιμένω ὁ ἐκ ἀρχή γιγνώσκω ἤ τίς καί μεταβουλεύω , πρός ὁ συμπίπτω ὁ γνώμη μετατίθημι . εἰμί μέν οὖν ὁ αὐτός διαμένω σεαυτοῦ , οὐ εἄν πλῆθος γράμμα ἐπιζητέω , ἀλλά ἐξαρκέω ἐγώ τοσοῦτος · ὁ Δεῖνα ὁ δεῖνα · ὑγιαίνω ἐγώ εἰμί , καί ῥώννυμι . ἐπεί δέ ἀκούω ὁ καί λέγω αἰσχύνω , καταλείπω σύ ὁ ὁ μακάριος πρόγονος τάξις , ἐπί ὁ πρός πατήρ πάππος αὐτομολέω καί Βρεττανία σπουδάζω γίγνομαι ἀντί Φιρμίνος , ἐπιζητέω αὐτός οὗτος ἀκούω , καί ὁ λογισμός μανθάνω κατά ὅς ἐπί οὗτος ἔρχομαι ὁ βίος ὁ ὁδός ὑπάγω . ἀλλά ἐπεί αὐτός ἀποσιωπάω αἰδώς ὁ βούλευμα , ἐγώ σύ παρακαλέω μήτε βουλεύω αἰσχύνη ἄξιος , καί εἰμί τίς ὑποτρέχω σύ ὁ νόος , ἀπελαύνω οὗτος ὁ διάνοια σεαυτοῦ γίγνομαι πάλιν , καί μακρός χαίρω εἶπον στρατεία καί ὅπλον καί ὁ ἐπί στρατόπεδον ταλαιπωρία , καταλαμβάνω ὁ πατρίς , ἀρκέω πρός ἀσφάλεια βίος καί πρός πᾶς περιφάνεια ὁ ἐξισόω ὁ πρόγονος κρατέω ὁ πόλις ἡγέομαι · ὅσπερ ἄπονος σύ παραγίγνομαι πιστεύω , πρός τε ὁ ἐκ φύσις ἐπιτηδειότης ἀφοράω καί πρός ὁ ἐρημία ὁ ἐνίστημι . εἴτε οὖν μή γίγνομαι ἐκ ἀρχή ὁ γνώμη , εἴτε γίγνομαι πάλιν ἐκβάλλω , γνωρίζω ἐγώ ἐν τάχος · εἰμί δέ , ὅς μή γίγνομαι , ὁ αὐτός μένω βούλευμα , αὐτάγγελτος ἐγώ ἥκω ὁ συμφορά · γράμμα δέ οὖον δήω .