basilius-theology.epistulae 22
Πολλῶν ὄντων τῶν ὑπὸ τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς δηλουμένων τῶν κατορθοῦσθαι ὀφειλόντων τοῖς ἐσπουδακόσιν εὐαρεστῆσαι τῷ Θεῷ , περὶ μόνων τέως τῶν ἐπὶ τοῦ παρόντος κινηθέντων παρʼ ὑμῖν , ὡς ἔμαθον ἐξ αὐτῆς τῆς θεοπνεύστου Γραφῆς , ἐν συντόμῳ ὑπομνήσει εἰπεῖν ἀναγκαίως προεθυμήθην , τὴν περὶ ἑκάστου μαρτυρίαν εὔληπτον οὖσαν καταλείψας ἐπιγινώσκειν τοῖς περὶ τὴν ἀνάγνωσιν ἀπασχολουμένοις , οἵτινες ἱκανοὶ ἔσονται καὶ ἑτέρους ὑπομιμνήσκειν . Ὅτι δεῖ τὸν Χριστιανὸν ἄξια τῆς ἐπουρανίου κλήσεως φρονεῖν , καὶ ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ πολιτεύεσθαι . ὅτι οὐ δεῖ τὸν Χριστιανὸν μετεωρίζεσθαι , οὐδὲ ἀφέλκεσθαι ὑπό τινος ἀπὸ τῆς μνήμης τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν αὐτοῦ θελημάτων καὶ κριμάτων . ὅτι δεῖ τὸν Χριστιανόν , κρείττονα τῶν κατὰ τὸν νόμον δικαιωμάτων γενόμενον ἐν πᾶσι , μήτε ὀμνύειν μήτε ψεύδεσθαι . ὅτι οὐ δεῖ βλασφημεῖν · ὅτι οὐ δεῖ ὑβρίζειν . ὅτι οὐ δεῖ μάχεσθαι · ὅτι οὐ δεῖ ἑαυτὸν ἐκδικεῖν · ὅτι οὐ δεῖ κακὸν ἀντὶ κακοῦ ἀποδιδόναι · ὅτι οὐ δεῖ ὀργίζεσθαι . ὅτι δεῖ μακροθυμεῖν πᾶν ὁτιοῦν πάσχοντα , καὶ ἐλέγχειν εὐκαίρως τὸν ἀδικοῦντα , οὐ μὴν ἐν πάθει τῆς ἑαυτοῦ ἐκδικήσεως , ἀλλʼ ἐν ἐπιθυμίᾳ τῆς τοῦ ἀδελφοῦ διορθώσεως , κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου . ὅτι οὐ δεῖ κατὰ ἀπόντος ἀδελφοῦ λέγειν τι σκοπῷ τοῦ διαβάλλειν αὐτόν , ὅπερ ἐστὶ καταλαλία , κἂν ἀληθῆ ᾖ τὰ λεγόμενα . ὅτι δεῖ τὸν καταλαλοῦντα ἀδελφοῦ ἀποστρέφεσθαι . Ὅτι οὐ δεῖ εὐτράπελα φθέγγεσθαι . ὅτι οὐ δεῖ γελᾷν οὐδὲ γελοιαστῶν ἀνέχεσθαι . ὅτι οὐ δεῖ ἀργολογεῖν , λαλοῦντά τι ὃ μήτε πρὸς ὠφέλειαν τῶν ἀκουόντων ἐστὶ μήτε πρὸς τὴν ἀναγκαίαν καὶ συγκεχωρημένην ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ χρείαν · ὥστε καὶ τοὺς ἐργαζομένους σπουδάζειν καθʼ ὅσον δυνατὸν μετὰ ἡσυχίας ἐργάζεσθαι , καὶ αὐτοὺς δὲ τοὺς ἀγαθοὺς λόγους πρὸς ἐκείνους κινεῖν , τοὺς πεπιστευμένους μετὰ δοκιμασίας οἰκονομεῖν τὸν λόγον πρὸς οἰκοδομὴν τῆς πίστεως , ἵνα μὴ λυπῆται τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ . ὅτι οὐ δεῖ τῶν ἐπεισερχομένων τινὰ ἐπʼ ἐξουσίας ἐγγίζειν ἢ λαλεῖν τινὶ τῶν ἀδελφῶν , πρὶν ἂν οἱ ἐπιτεταγμένοι τὴν φροντίδα τῆς ἐν πᾶσιν εὐταξίας δοκιμάσωσι πῶς ἀρέσκει Θεῷ πρὸς τὸ κοινῇ συμφέρον . ὅτι οὐ δεῖ οἴνῳ δεδουλῶσθαι , οὔτε περὶ κρέα ἐμπαθῶς ἔχειν , καὶ καθόλου περὶ οὐδὲν βρῶμα ἢ πόμα φιλήδονον εἶναι · ὁ γὰρ ἀγωνιζόμενος πάντα ἐγκρατεύεται . ὅτι τῶν διδομένων ἑκάστῳ εἰς χρῆσιν οὐδὲν ὡς ἴδιον ἔχειν δεῖ ἢ ταμιεύεσθαι · ἐν μέντοι τῇ φροντίδι πᾶσιν ὡς δεσποτικοῖς προσέχοντα , μηδὲν τῶν παραῤῥιπτομένων ἢ ἀμελουμένων , ἂν οὕτω τύχῃ , παρορᾷν . ὅτι οὐ δεῖ οὔτε αὐτὸν ἑαυτοῦ κύριον εἶναί τινα , ἀλλʼ ὡς ὑπὸ Θεοῦ παραδεδομένον εἰς δουλείαν τοῖς ὁμοψύχοις ἀδελφοῖς , οὕτω καὶ φρονεῖν πάντα καὶ ποιεῖν , ἕκαστον δὲ ἐν τῷ ἰδίῳ τάγματι . Ὅτι οὐ δεῖ γογγύζειν , οὔτε ἐν τῇ στενοχωρίᾳ τῶν πρὸς τὴν χρείαν οὔτε ἐν τῷ καμάτῳ τῶν ἔργων , ἐχόντων τὸ κρίμα περὶ ἑκάστου τῶν ἐπιτεταγμένων τὴν τούτων ἐξουσίαν . ὅτι οὐ δεῖ κραυγὴν γίνεσθαι , οὔτε ἄλλο τι σχῆμα ἢ κίνημα ἐν ᾧ χαρακτηρίζεται θυμός , ἢ μετεωρισμὸς ἀπὸ τῆς πληροφορίας τοῦ παρεῖναι . τὸν Θεόν . ὅτι δεῖ τῇ χρείᾳ συμμετρεῖν τὴν φωνήν . ὅτι οὐ δεῖ θρασέως ἢ καταφρονητικῶς τινὶ ἀποκρίνεσθαι ἢ ποιεῖν τι , ἀλλʼ ἐν πᾶσι τὸ ἐπιεικὲς καὶ τὸ τιμητικὸν πρὸς πάντας δεικνύειν . ὅτι οὐ δεῖ ἐννεύειν ὀφθαλμῷ μετὰ δόλου , ἢ ἄλλῳ τινὶ σχήματι ἢ κινήματι μέλους κεχρῆσθαι , ὃ λυπεῖ τὸν ἀδελφὸν ἢ καταφρόνησιν ἐμφαίνει . Ὅτι οὐ δεῖ καλλωπίζεσθαι ἐν ἱματίοις ἢ ὑποδήμασιν , ὅπερ ἐστὶ περπερεία . ὅτι δεῖ εὐτελέσι κεχρῆσθαι τοῖς πρὸς τὴν χρείαν τοῦ σώματος . ὅτι οὐ δεῖ ὑπὲρ τὴν χρείαν καὶ πρὸς δαψίλειαν ἀναλίσκειν οὐδέν , ὅπερ ἐστὶ παράχρησις . ὅτι οὐ δεῖ τιμὴν ἐπιζητεῖν , ἢ πρωτείων ἀντιποιεῖσθαι . ὅτι δεῖ ἕκαστον προτιμᾷν ἑαυτοῦ πάντας . ὅτι οὐ δεῖ ἀνυπότακτον εἶναι . ὅτι οὐ δεῖ ἀργὸν ἐσθίειν τὸν ἐργάζεσθαι δυνάμενον , ἀλλὰ καὶ τὸν ἀσχολούμενον περί τι τῶν κατορθουμένων εἰς δόξαν Χριστοῦ ἐκβιάζεσθαι ἑαυτὸν εἰς τὴν σπουδὴν τοῦ κατὰ δύναμιν ἔργου . ὅτι δεῖ ἕκαστον δοκιμασίᾳ τῶν προεστώτων , μετὰ λόγου καὶ πληροφορίας , οὕτω ποιεῖν πάντα , ἄχρι καὶ αὐτοῦ τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν , ὡς εἰς δόξαν Θεοῦ γινόμενα . ὅτι οὐ δεῖ ἀφʼ ἑτέρου εἰς ἕτερον ἔργον μεταβαίνειν ἄνευ τῆς δοκιμασίας τῶν εἰς τὸ διατυποῦν τὰ τοιαῦτα ἐπιτεταγμένων , ἐκτὸς εἰ μή πού τινα ἀπαραίτητος ἀνάγκη εἰς βοήθειαν τοῦ ἀδυνατήσαντος καλοίη αἰφνίδιον . ὅτι δεῖ ἕκαστον μένειν ἐν ᾧ ἐτάχθη , καὶ μὴ ὑπερβαίνοντα τὸ ἴδιον μέτρον ἐπιβαίνειν τοῖς μὴ ἐπιτεταγμένοις , εἰ μή τι ἂν οἱ ταῦτα πεπιστευμένοι δοκιμάσωσί τινα χρῄζοντα βοηθείας . ὅτι οὐ δεῖ ἀφʼ ἑτέρου ἐργαστηρίου εἰς ἕτερον εὑρίσκεσθαί τινα . ὅτι οὐ δεῖ κατὰ φιλονεικίαν ἢ ἔριν τὴν πρός τινα ποιεῖν τι . Ὅτι οὐ δεῖ φθονεῖν τῇ ἑτέρου εὐδοκιμήσει , οὔτε ἐπιχαίρειν ἐλαττώμασί τινος . ὅτι δεῖ ἐν ἀγάπῃ Χριστοῦ λυπεῖσθαι μὲν καὶ συντρίβεσθαι ἐπὶ τοῖς τοῦ ἀδελφοῦ ἐλαττώμασιν , εὐφραίνεσθαι δὲ ἐπὶ τοῖς κατορθώμασιν . ὅτι οὐ δεῖ ἀδιαφορεῖν ἐπὶ τοῖς ἁμαρτάνουσιν ἢ ἐφησυχάζειν αὐτοῖς . ὅτι δεῖ τὸν ἐλέγχοντα μετὰ πάσης εὐσπλαγχνίας , φόβῳ Θεοῦ καὶ σκοπῷ τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν ἁμαρτάνοντα , ἐλέγχειν . ὅτι δεῖ τὸν ἐλεγχόμενον ἢ ἐπιτιμώμενον καταδέχεσθαι προθύμως , γνωρίζοντα τὸ ἑαυτοῦ ὄφελος ἐν τῇ διορθώσει . ὅτι οὐ δεῖ , ἐγκαλουμένου τινὸς ἄλλον , ἐνώπιον ἐκείνου ἢ ἄλλων τινῶν ἀντιλέγειν τῷ ἐγκαλοῦντι . ἐὰν δὲ ἄρα ποτὲ ἄλογον φανῇ τὸ ἔγκλημά τινι , κατʼ ἰδίαν κινεῖν λόγον πρὸς τὸν ἐγκαλοῦντα , καὶ ἢ πληροφορεῖν ἢ πληροφορεῖσθαι . Ὅτι δεῖ ἕκαστον , ὅση δύναμις , θεραπεύειν τὸν ἔχοντά τι κατʼ αὐτοῦ . ὅτι οὐ δεῖ μνησικακεῖν τῷ ἁμαρτήσαντι καὶ μετανοοῦντι , ἀλλʼ ἐκ καρδίας ἀφεῖναι . ὅτι δεῖ τὸν λέγοντα μετανοεῖν ἐφʼ ἁμαρτήματι μὴ μόνον κατανυγῆναι ἐφʼ ᾧ ἥμαρτεν , ἀλλὰ καὶ καρποὺς ἀξίους ποιῆσαι τῆς μετανοίας . ὅτι ὁ ἐπὶ τοῖς πρώτοις ἁμαρτήμασι παιδευθεὶς καὶ τῆς ἀφέσεως ἀξιωθείς , ἐὰν πάλιν ἁμάρτῃ , χεῖρον τοῦ προτέρου κατασκευάζει ἑαυτῷ τὸ κρίμα τῆς ὀργῆς . ὅτι δεῖ τὸν μετὰ τὴν πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν ἐπιμένοντα τῷ ἐλαττώματι ἑαυτοῦ φανεροῦσθαι τῷ προεστῶτι , ἐὰν ἄρα ὑπὸ πλειόνων ἐπιτιμηθεὶς ἐντραπῇ . ἐὰν δὲ μηδὲ οὕτω διορθώσηται , ὡς σκάνδαλον ἐκκόπτεσθαι τοῦ λοιποῦ , καὶ ὡς ἐθνικὸν καὶ τελώνην ὁρᾶσθαι πρὸς τὴν ἀσφάλειαν τῶν τὴν σπουδὴν τῆς ὑπακοῆς ἐργαζομένων , κατὰ τὸ εἰρημένον , Ἀσεβῶν καταπιπτόντων , δίκαιοι ἔμφοβοι γίνονται . δεῖ δὲ καὶ πενθεῖν ἐπʼ αὐτῷ , ὡς μέλους ἐκκοπέντος ἐκ τοῦ σώματος . Ὅτι οὐ δεῖ ἐν παροργισμῷ ἀδελφοῦ ἐπιδῦναι τὸν ἥλιον , μή ποτε ἡ νὺξ διαστῇ μεταξὺ ἀμφοτέρων καὶ καταλίπῃ ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως ἀπαραίτητον ἔγκλημα . ὅτι οὐ δεῖ καιρὸν ἀναμένειν ἐπὶ τῇ ἑαυτοῦ διορθώσει , διὰ τὸ μὴ ἀσφαλὲς ἔχειν περὶ τῆς αὔριον , ὅτι πολλοὶ πολλὰ βουλευσάμενοι τὴν αὔριον οὐ κατέλαβον . ὅτι οὐ δεῖ ἀπατᾶσθαι χορτασίᾳ κοιλίας , δι’ ἧς γίνονται φαντασίαι νυκτεριναί . ὅτι οὐ δεῖ περισπᾶσθαι εἰς ἄμετρον ἐργασίαν καὶ ὑπερβαίνειν τοὺς ὅρους τῆς αὐταρκείας , κατὰ τὸν ἀπόστολον εἰπόντα · Ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα , τούτοις ἀρκεσθησόμεθα · ὅτι ἡ περισσεία ἡ ὑπὲρ τὴν χρείαν εἰκόνα πλεονεξίας ἐμφαίνει , ἡ δὲ πλεονεξία ἀπόφασιν ἔχει εἰδωλολατρείας . ὅτι οὐ δεῖ φιλάργυρον εἶναι , οὐδὲ θησαυρίζειν εἰς ἀνωφελῆ ἃ μὴ δεῖ . ὅτι δεῖ τὸν προσερχόμενον Θεῷ ἀκτημοσύνην ἀσπάζεσθαι κατὰ πάντα , καὶ καθηλωμένον εἶναι τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ , κατὰ τὸν εἰπόντα · Καθήλωσον ἐκ τοῦ φόβου σου τὰς σάρκας μου · ἀπὸ γὰρ τῶν κριμάτων σου ἐφοβήθην . Δῴη δὲ ὁ Κύριος μετὰ πάσης πληροφορίας ὑμᾶς ἀναδεξαμένους τὰ εἰρημένα , εἰς δόξαν Θεοῦ καρποὺς ἀξίους τοῦ Πνεύματος ἐπιδείξασθαι , Θεοῦ εὐδοκίᾳ καὶ συνεργίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Ἀμήν .
Lemmas: πολλες εἰμί ὁ ὑπό ὁ θεόπνευστος γραφή δηλέομαι ὁ κατορθόω ὀφείλω ὁ σπουδάζω εὐαρεστέω ὁ Θεός , περί μόνος τέως ὁ ἐπί ὁ πάρειμι κινέω παρά σύ , ὡς μανθάνω ἐκ αὐτός ὁ θεόπνευστος γραφή , ἐν σύντομος ὑπόμνησις εἶπον ἀναγκαῖος προθυμέομαι , ὁ περί ἕκαστος μαρτυρία εὔληπτος εἰμί καταλείβω ἐπιγιγνώσκω ὁ περί ὁ ἀνάγνωσις ἀπασχολέω , ὅστις ἱκανός εἰμί καί ἕτερος ὑπομιμνήσκω . ὅτι2 δεῖ ὁ Χριστιανός ἄξιος ὁ ἐπουράνιος κλῆσις φρονέω , καί ἀξίως ὁ εὐαγγέλιον ὁ Χριστός πολιτεύω . ὅτι οὖον δεῖ ὁ Χριστιανός μετεωρίζω , οὐδέ ἀφέλκω ὑπό τις ἀπό ὁ μνήμη ὁ Θεός καί ὁ αὐτός θέλημα καί κρίμα . ὅτι δεῖ ὁ Χριστιανός , ἀγαθός ὁ κατά ὁ νόμος δικαίωμα γίγνομαι ἐν πᾶς , μήτε ὄμνυμι μήτε ψεύδω . ὅτι οὖον δεῖ βλασφημέω · ὅτι οὖον δεῖ ὑβρίζω . ὅτι οὖον δεῖ μάχομαι · ὅτι οὖον δεῖ ἑαυτοῦ ἐκδικέω · ὅτι οὖον δεῖ κακός ἀντί κακός ἀποδίδωμι · ὅτι οὖον δεῖ ὀργίζω . ὅτι δεῖ μακροθυμέω πᾶς ὁστισοῦν πάσχω , καί ἐλέγχω εὔκαιρος ὁ ἀδικέω , οὖον μήv ἐν πάθος ὁ ἑαυτοῦ ἐκδίκησις , ἀλλά ἐν ἐπιθυμία ὁ ὁ ἀδελφός διόρθωσις , κατά ὁ ἐντολή ὁ κύριος . ὅτι οὖον δεῖ κατά ἄπειμι ἀδελφός λέγω τίς σκοπός ὁ διαβάλλω αὐτός , ὅσπερ εἰμί καταλαλία , κἀν ἀληθής εἰμί ὁ λέγω . ὅτι δεῖ ὁ καταλαλέω ἀδελφός ἀποστρέφω . ὅτι2 οὖον δεῖ εὐτράπελος φθέγγομαι . ὅτι οὖον δεῖ γελάω οὐδέ γελοιαστής ἀνέχω . ὅτι οὖον δεῖ αργολογώ , λαλέω τίς ὅς μήτε πρός ὠφέλεια ὁ ἀκούω εἰμί μήτε πρός ὁ ἀναγκαῖος καί συγχωρέω ἐγώ ὑπό ὁ Θεός χρεία · ὥστε καί ὁ ἐργάζομαι σπουδάζω κατά ὅσος δυνατός μετά ἡσυχία ἐργάζομαι , καί αὐτός δέ ὁ ἀγαθός λόγος πρός ἐκεῖνος κινέω , ὁ πιστεύω μετά δοκιμασία οἰκονομέω ὁ λόγος πρός οἰκοδομή ὁ πίστις , ἵνα μή λυπέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ὁ Θεός . ὅτι οὖον δεῖ ὁ ἐπεισέρχομαι τις ἐπί ἐξουσία ἐγγίζω ἢ λαλέω τις ὁ ἀδελφός , πρίν εἄν ὁ ἐπιτάσσω ὁ φροντίς ὁ ἐν πᾶς εὐταξία δοκιμάζω πῶς ἀρέσκω Θεός πρός ὁ κοινός συμφέρω . ὅτι οὖον δεῖ οἶνος δουλόω , οὔτε περί κρέας ἐμπαθῶς ἔχω , καί καθόλου περί οὐδείς βρῶμα ἢ πόμα φιλήδονος εἰμί · ὁ γάρ ἀγωνίζομαι πᾶς ἐγκρατεύομαι . ὅτι ὁ δίδωμι ἕκαστος εἰς χρῆσις οὐδείς ὡς ἴδιος ἔχω δεῖ ἢ ταμιεύω · ἐν μέντοι ὁ φροντίς πᾶς ὡς δεσποτικός προσέχω , μηδείς ὁ παραλέγω ἢ ἀμελέω , εἄν οὗτος τυγχάνω , παροράω . ὅτι οὖον δεῖ οὔτε αὐτός ἑαυτοῦ κύριος εἰμί τις , ἀλλά ὡς ὑπό Θεός παραδίδωμι εἰς δουλεία ὁ ὁμόψυχος ἀδελφός , οὗτος καί φρονέω πᾶς καί ποιέω , ἕκαστος δέ ἐν ὁ ἴδιος τάγμα . ὅτι2 οὖον δεῖ γογγύζω , οὔτε ἐν ὁ στενοχωρία ὁ πρός ὁ χρεία οὔτε ἐν ὁ κάματος ὁ ἔργον , ἔχω ὁ κρίμα περί ἕκαστος ὁ ἐπιτάσσω ὁ οὗτος ἐξουσία . ὅτι οὖον δεῖ κραυγή γίγνομαι , οὔτε ἄλλος τίς σχῆμα ἢ κίνημα ἐν ὅς χαρακτηρίζω θυμός , ἢ μετεωρισμός ἀπό ὁ πληροφορία ὁ πάρειμι . ὁ Θεός . ὅτι δεῖ ὁ χρεία συμμετρέω ὁ φωνή . ὅτι οὖον δεῖ θρασύς ἢ καταφρονητικός τις ἀποκρίνω ἢ ποιέω τίς , ἀλλά ἐν πᾶς ὁ ἐπιεικής καί ὁ τιμητικός πρός πᾶς δείκνυμι . ὅτι οὖον δεῖ ἐννεύω ὀφθαλμός μετά δόλος , ἢ ἄλλος τις σχῆμα ἢ κίνημα μέλος χράομαι , ὅς λυπέω ὁ ἀδελφός ἢ καταφρόνησις ἐμφαίνω . ὅτι2 οὖον δεῖ καλλωπίζω ἐν ἱμάτιον ἢ ὑπόδημα , ὅσπερ εἰμί περπερεία . ὅτι δεῖ εὐτελής χράομαι ὁ πρός ὁ χρεία ὁ σῶμα . ὅτι οὖον δεῖ ὑπέρ ὁ χρεία καί πρός δαψίλεια ἀναλίσκω οὐδείς , ὅσπερ εἰμί παράχρησις . ὅτι οὖον δεῖ τιμή ἐπιζητέω , ἢ πρωτεῖος ἀντιποιέω . ὅτι δεῖ ἕκαστος προτιμάω ἑαυτοῦ πᾶς . ὅτι οὖον δεῖ ἀνυπότακτος εἰμί . ὅτι οὖον δεῖ ἀργός1 ἐσθίω ὁ ἐργάζομαι δύναμαι , ἀλλά καί ὁ ἀσχολέω περί τίς ὁ κατορθόω εἰς δόξα Χριστός ἐκβιάζω ἑαυτοῦ εἰς ὁ σπουδή ὁ κατά δύναμις ἔργον . ὅτι δεῖ ἕκαστος δοκιμασία ὁ προίστημι , μετά λόγος καί πληροφορία , οὗτος ποιέω πᾶς , ἄχρι καί αὐτός ὁ ἐσθίω καί πίνω , ὡς εἰς δόξα Θεός γίγνομαι . ὅτι οὖον δεῖ ἀπό ἕτερος εἰς ἕτερος ἔργον μεταβαίνω ἄνευ ὁ δοκιμασία ὁ εἰς ὁ διατυπόω ὁ τοιοῦτος ἐπιτάσσω , ἐκτός εἰμί μή πού τις ἀπαραίτητος ἀνάγκη εἰς βοήθεια ὁ ἀδυνατέω καλέω αἰφνίδιος . ὅτι δεῖ ἕκαστος μένω ἐν ὅς τάσσω , καί μή ὑπερβαίνω ὁ ἴδιος μέτρον ἐπιβαίνω ὁ μή ἐπιτάσσω , εἰμί μή τίς εἄν ὁ οὗτος πιστεύω δοκιμάζω τις χρῄζω βοήθεια . ὅτι οὖον δεῖ ἀπό ἕτερος ἐργαστήριον εἰς ἕτερος εὑρίσκω τις . ὅτι οὖον δεῖ κατά φιλονεικία ἢ Ἔρις ὁ πρός τις ποιέω τίς . ὅτι2 οὖον δεῖ φθονέω ὁ ἕτερος εὐδοκίμησις , οὔτε ἐπιχαίρω ἐλάττωμα τις . ὅτι δεῖ ἐν ἀγάπη Χριστός λυπέω μέν καί συντρίβω ἐπί ὁ ὁ ἀδελφός ἐλάττωμα , εὐφραίνω δέ ἐπί ὁ κατόρθωμα . ὅτι οὖον δεῖ ἀδιαφορέω ἐπί ὁ ἁμαρτάνω ἢ ἐφησυχάζω αὐτός . ὅτι δεῖ ὁ ἐλέγχω μετά πᾶς εὐσπλαγχνία , φόβος Θεός καί σκοπός ὁ ἐπιστρέφω ὁ ἁμαρτάνω , ἐλέγχω . ὅτι δεῖ ὁ ἐλέγχω ἢ ἐπιτιμάω καταδέχομαι προθύμως , γνωρίζω ὁ ἑαυτοῦ ὄφελος ἐν ὁ διόρθωσις . ὅτι οὖον δεῖ , ἐγκαλέω τις ἄλλος , ἐνώπιος ἐκεῖνος ἢ ἄλλος τις ἀντιλέγω ὁ ἐγκαλέω . ἐάν δέ ἄρα ποτέ ἄλογος φαίνω ὁ ἔγκλημα τις , κατά ἴδιος κινέω λόγος πρός ὁ ἐγκαλέω , καί ἢ πληροφορέω ἢ πληροφορέω . ὅτι2 δεῖ ἕκαστος , ὅσος δύναμις , θεραπεύω ὁ ἔχω τίς κατά αὐτός . ὅτι οὖον δεῖ μνησικακέω ὁ ἁμαρτάνω καί μετανοέω , ἀλλά ἐκ Καρδία ἀφίημι . ὅτι δεῖ ὁ λέγω μετανοέω ἐπί ἁμάρτημα μή μόνος κατανύσσω ἐπί ὅς ἁμαρτάνω , ἀλλά καί καρπός1 ἄξιος ποιέω ὁ μετάνοια . ὅτι ὁ ἐπί ὁ πρῶτος ἁμάρτημα παιδεύω καί ὁ ἄφεσις ἀξιόω , ἐάν πάλιν ἁμαρτάνω , χείρων ὁ πρότερος κατασκευάζω ἑαυτοῦ ὁ κρίμα ὁ ὀργή . ὅτι δεῖ ὁ μετά ὁ πρῶτος καί δύο νουθεσία ἐπιμένω ὁ ἐλάττωμα ἑαυτοῦ φανερόω ὁ προίστημι , ἐάν ἄρα ὑπό πλείων ἐπιτιμάω ἐντρέπω . ἐάν δέ μηδέ οὗτος διορθόω , ὡς σκάνδαλον ἐκκόπτω ὁ λοιπός , καί ὡς ἐθνικός καί τελώνης ὁράω πρός ὁ ἀσφάλεια ὁ ὁ σπουδή ὁ ὑπακοή ἐργάζομαι , κατά ὁ εἴρω , ἀσεβής καταπίπτω , Δίκαιος ἔμφοβος γίγνομαι . δεῖ δέ καί πενθέω ἐπί αὐτός , ὡς μέλος ἐκκόπτω ἐκ ὁ σῶμα . ὅτι2 οὖον δεῖ ἐν παροργισμός ἀδελφός ἐπιδύω ὁ ἥλιος , μή ποτός ὁ νύξ διΐστημι μεταξύ ἀμφότερος καί καταλείπω ἐν ἡμέρα κρίσις ἀπαραίτητος ἔγκλημα . ὅτι οὖον δεῖ καιρός ἀναμένω ἐπί ὁ ἑαυτοῦ διόρθωσις , διά ὁ μή ἀσφαλής ἔχω περί ὁ αὔριον , ὅτι πολύς πολύς βουλεύω ὁ αὔριον οὖον καταλαμβάνω . ὅτι οὖον δεῖ ἀπατάω χορτασία κοιλία , διά ὅς γίγνομαι φαντασία νυκτερινός . ὅτι οὖον δεῖ περισπάω εἰς ἄμετρος ἐργασία καί ὑπερβαίνω ὁ ὅρος ὁ αὐτάρκεια , κατά ὁ ἀπόστολος εἶπον · ἔχω δέ διατροφή καί σκέπασμα , οὗτος ἀρκέω · ὅτι ὁ περισσεία ὁ ὑπέρ ὁ χρεία εἰκών πλεονεξία ἐμφαίνω , ὁ δέ πλεονεξία ἀπόφασις ἔχω εἰδωλολατρία . ὅτι οὖον δεῖ φιλάργυρος εἰμί , οὐδέ θησαυρίζω εἰς ἀνωφελής ὁ μή δεῖ . ὅτι δεῖ ὁ προσέρχομαι Θεός ἀκτημοσύνη ἀσπάζομαι κατά πᾶς , καί καθηλόω εἰμί ὁ φόβος ὁ Θεός , κατά ὁ εἶπον · καθηλόω ἐκ ὁ φόβος σύ ὁ σάρξ ἐγώ · ἀπό γάρ ὁ κρίμα σύ φοβέω . δίδωμι δέ ὁ Κύριος μετά πᾶς πληροφορία σύ ἀναδέχομαι ὁ εἴρω , εἰς δόξα Θεός καρπός1 ἄξιος ὁ πνεῦμα ἐπιδείκνυμι , Θεός εὐδοκία καί συνεργία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . ἀμήν .