basilius-theology.epistulae 228
Ἐδεξάμην τὰ γράμματα τῆς κοσμιότητος ὑμῶν , καὶ εὐχαρίστησα τῷ παναγίω Θεῷ , ὅτι ἄσχολοι ὄντες περὶ τὴν μέριμναν τῶν δημοσίων , οὐκ ἐν παρέργῳ τίθεσθε τὰ τῶν ἐκκλησιῶν · ἀλλʼ ἕκαστος , ὡς ὑπὲρ ἰδίου πράγματος καὶ συνέχοντος αὐτοῦ τὴν ζωήν , οὕτως ἐμερίμνησε · καὶ ἐπεστείλατε ἡμῖν ἀνιώμενοι ἐπὶ τῷ χωρισμῷ τοῦ θεοφιλεστάτου ἐπισκόπου ὑμῶν Εὐφρονίου , ὃν οὐκ ἀφείλετο ὑμῶν ἡ Νικόπολις , ἀλλὰ δικαιολογουμένη μὲν εἴποι ἂν ὅτι τὸν οἰκεῖον ἀπέλαβε · θεραπευομένη δὲ φθέγξεται ὑμῖν φωνὴν μητρὶ φιλοστόργῳ πρέπουσαν , ὅτι κοινὸν ἕξει πρὸς ὑμᾶς τὸν πατέρα , ὃς ἐν μέρει ἑκατέροις τῆς ἑαυτοῦ μεταδώσει χάριτος , οὔτε ἐκείνους ἐάσει τι παθεῖν ἐκ τῆς τῶν ἐναντίων ἐπιδρομῆς , καὶ ὑμᾶς τῆς συνήθους κηδεμονίας οὐκ ἀποστερήσει . τοῦ τε οὖν καιροῦ τὴν χαλεπότητα λογισάμενοι , καὶ τὸ τῆς οἰκονομίας ἀναγκαῖον σώφρονι γνώμῃ καταμαθόντες , σύγγνωτε μὲν τοῖς ἐπισκόποις ἐπὶ ταύτην ἐλθοῦσι τὴν ὁδὸν τῆς καταστάσεως τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ · παραινέσατε δὲ ἑαυτοῖς , ὃ πρέπει ἀνδράσι τέλειον μὲν τὸν οἰκεῖον νοῦν κεκτημένοις , εἰδόσι δὲ καὶ τὰς παρὰ τῶν ἀγαπώντων ὑποθήκας προσίεσθαι . ὑμᾶς μὲν γὰρ εἰκὸς πολλὰ τῶν κινουμένων ἀγνοεῖν , διὰ τὸ ἐν ἐσχατιᾷ τῆς Ἀρμενίας τετάχθαι · ἡμεῖς δὲ οἱ μέσοις ἐμβεβηκότες τοῖς πράγμασι , καὶ πανταχόθεν ἐφʼ ἑκάστης ἡμέρας τὰς ἀκοὰς βαλλόμενοι τῶν καταστρεφομένων ἐκκλησιῶν , ἐν πολλῷ ἀγῶνί ἐσμεν , μήποτε ὁ κοινὸς ἐχθρὸς τῇ μακρᾷ εἰρήνῃ τοῦ βίου ὑμῶν βασκήνας , ἐπισπεῖραι δυνηθῇ τὰ ἑαυτοῦ ζιζάνια καὶ τοῖς καθʼ ὑμᾶς τόποις , καὶ γένηται καὶ τὸ τῶν Ἀρμενίων μέρος κατάβρωμα τῶν ὑπεναντίων . ἀλλὰ νῦν μὲν ἡσυχάσατε , ὥσπερ σκεύους ἀγαθοῦ χρῆσιν κοινὴν ἔχειν πρὸς τοὺς γείτονας ὑμῶν καταδεξάμενοι · μικρὸν δὲ ὕστερον , ἂν δῷ ὁ Κύριος τὴν ἐπιδημίαν ἡμῶν , καὶ τελεωτέραν παραμυθίαν τῶν γενομένων ἐκδέξεσθε , ἐὰν τοῦτο ὑμῖν ἀναγκαῖον καταφανῇ .
Lemmas: δέχομαι ὁ γράμμα ὁ κοσμιότης σύ , καί εὐχαριστέω ὁ Παναγιώ Θεός , ὅτι ἄσχολος εἰμί περί ὁ μέριμνα ὁ δημόσιος , οὐ ἐν πάρεργον τίθημι ὁ ὁ ἐκκλησία · ἀλλά ἕκαστος , ὡς ὑπέρ ἴδιος πρᾶγμα καί συνέχω αὐτός ὁ ζωή , οὕτως μεριμνάω · καί ἐπιστέλλω ἐγώ ἀνιάω ἐπί ὁ χωρισμός ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος σύ Εὐφρόνιος , ὅς οὐ ἀφαιρέω σύ ὁ Νικόπολις , ἀλλά δικαιολογέομαι μέν εἶπον εἄν ὅτι ὁ οἰκέω ἀπολαμβάνω · θεραπεύω δέ φθέγγομαι σύ φωνή μήτηρ φιλόστοργος πρέπω , ὅτι κοινός ἔχω πρός σύ ὁ πατήρ , ὅς ἐν μέρος ἑκάτερος ὁ ἑαυτοῦ μεταδίδωμι χάρις , οὔτε ἐκεῖνος ἐάω τίς πάσχω ἐκ ὁ ὁ ἐναντίος ἐπιδρομή , καί σύ ὁ συνήθης κηδεμονία οὐ ἀποστερέω . ὁ τε οὖν καιρός ὁ χαλεπότης λογίζομαι , καί ὁ ὁ οἰκονομία ἀναγκαῖος σώφρων γνώμη καταμανθάνω , συγγιγνώσκω μέν ὁ ἐπίσκοπος ἐπί οὗτος ἔρχομαι ὁ ὁδός ὁ κατάστασις ὁ ἐκκλησία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός · παραινέω δέ ἑαυτοῦ , ὅς πρέπω ἀνήρ τέλειος μέν ὁ οἰκέω νόος κτάομαι , οἶδα δέ καί ὁ παρά ὁ ἀγαπάω ὑποθήκη προσίημι . σύ μέν γάρ εἰκός πολύς ὁ κινέω ἀγνοέω , διά ὁ ἐν ἐσχατιά ὁ Ἀρμένιος τάσσω · ἐγώ δέ ὁ μέσος ἐμβαίνω ὁ πρᾶγμα , καί πανταχόθεν ἐπί ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἀκοή βάλλω ὁ καταστρέφω ἐκκλησία , ἐν πολύς ἀγών εἰμί , μήποτε ὁ κοινός ἐχθρός ὁ μακρός εἰρήνη ὁ βίος σύ βασκαίνω , ἐπισπείρω δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ ζιζάνιον καί ὁ κατά σύ τόπος , καί γίγνομαι καί ὁ ὁ Ἀρμένιος μέρος κατάβρωμα ὁ ὑπεναντίος . ἀλλά νῦν μέν ἡσυχάζω , ὥσπερ σκεῦος ἀγαθός χρῆσις κοινός ἔχω πρός ὁ γείτων σύ καταδέχομαι · μικρός δέ ὕστερος , εἄν δίδωμι ὁ Κύριος ὁ ἐπιδημία ἐγώ , καί τέλειος παραμυθία ὁ γίγνομαι ἐκδέχομαι , ἐάν οὗτος σύ ἀναγκαῖος καταφαίνω .