basilius-theology.epistulae 42
Σωτηρίου πράγματος αἴτιος γενήσομαί σοι , ὦ γνήσιε ἀδελφέ , εἰ ἡδέως συμβουλευθείης παρʼ ἡμῶν τὰ πρακτέα , μάλιστα περὶ ὧν ἡμᾶς αὐτὸς παρεκάλεσας συμβουλεῦσαί σοι . τὸ μὲν γὰρ κατάρξασθαι τοῦ μονήρους βίου πολλοῖς ἴσως τετόλμηται , τὸ δὲ ἀξίως ἐπιτελέσαι ὀλίγοις τάχα που πεπόνηται . καὶ πάντως οὐκ ἐν προθέσει μόνον τὸ τέλος ὑπάρχει , ἀλλʼ ἐν τῷ τέλει τὸ κέρδος τῶν πεπονημένων . οὐκοῦν οὐδὲν ὄφελος τοῖς μὴ πρὸς τὸ τοῦ σκοποῦ τέλος ἐπειγομένοις , ἄχρι δὲ τῆς ἀρχῆς μόνης ἱστῶσι τὸν τῶν μοναχῶν βίον · οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ καταγέλαστον καταλιμπάνουσι τὴν ἑαυτῶν πρόθεσιν , ἀνανδρίας καὶ ἀβουλίας παρὰ τῶν ἔξωθεν ἐγκαλούμενοι . φησὶ γὰρ καὶ ὁ Κύριος περὶ τῶν τοιούτων · Τίς βουλομενος οἶκον οἰκοδομῆσαι οὐχὶ πρῶτον καθίσας ψηφίζει τὴν δαπάνην , εἰ ἔχει τὰ πρὸς ἀπαρτισμόν ; μή ποτε θέντος αὐτοῦ θεμέλιον καὶ μὴ ἰσχύοντος ἐκτελέσαι , ἄρξωνται ἐμπαίζειν αὐτῷ οἱ παραπορευόμενοι λέγοντες , ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος θεμέλιον ἔθηκε , καὶ οὐκ ἴσχυσεν ἐκτελέσαι . ἡ οὖν ἀρχὴ ἐχέτω τὴν προκοπὴν προθύμως ἐπὶ τῷ κατορθώματι . καὶ γὰρ ὁ γενναιότατος ἀθλητὴς Παῦλος , βουλόμενος ἡμᾶς μὴ ἐπαμεριμνεῖν τοῖς προβεβιωμένοις ἀγαθοῖς , ἀλλʼ ὁσημέραι εἰς τὸ πρόσω προκόπτειν , λέγει · Τῶν ὄπισθεν ἐπιλανθανόμενος , τοῖς δὲ ἔμπροσθεν ἐπεκτεινόμενος , κατὰ σκοπὸν διώκω ἐπὶ τὸ βραβεῖον τῆς ἄνω κλήσεως . τοιοῦτος γὰρ ὑπάρχει ὅλος ὁ τῶν ἀνθρώπων βίος , μὴ ἀρκούμενος τοῖς φθάσασιν , ἀλλὰ τρεφόμενος οὐ τοῖς φθάσασι μᾶλλον , ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι . τί γὰρ ὠφελεῖ ἄνθρωπον ὁ χθιζὸς τῆς γαστρὸς κόρος , σήμερον τῆς ἐμφύτου πείνης τὴν οἰκείαν τῆς βρώσεως παραμυθίαν μὴ εὑρισκούσης ; οὕτως οὖν οὐδὲ ψυχῆς κέρδος τοῦ χθεσινοῦ κατορθώματος , τῆς σημερινῆς ἀπολιμπανομένου δικαιοπραγίας . οἷον γὰρ εὕρω σε , φησί , τοιοῦτόν σε κρινῶ . Οὐκοῦν μάταιος μὲν τοῦ δικαίου ὁ κόπος , ἀνέγκλητος δὲ καὶ τοῦ ἁμαρτωλοῦ ὁ τρόπος , ἐπιγενομένης ἐναλλαγῆς , τῷ μὲν ἀπὸ τοῦ κρείττονος ἐπὶ τὸ χεῖρον , τῷ δὲ ἀπὸ τοῦ χείρονος ἐπὶ τὸ κρεῖττον μεταβληθέντι . ταῦτα καὶ τοῦ Ἰεζεκιὴλ ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Κυρίου δογματίζοντος ἔστιν ἀκοῦσαι . Ἐὰν γάρ , φησίν , ἐκκλίνας ὁ δίκαιος πλημμελήσῃ , οὐ μὴ μνησθῶ τῶν δικαιοσυνῶν ὧν ἐποίησεν ἔμπροσθεν , ἀλλʼ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται . τὸ δὲ αὐτό φησι καὶ περὶ τοῦ ἁμαρτωλοῦ · Ἐὰν ἐπιστρέψας ποιήσῃ δικαιοσύνην , ζωὴν ζήσεται ἐν αὐτῇ . ποῦ γὰρ οἱ τοσοῦτοι Μωσῆ τοῦ θεράποντος πόνοι , τῆς ἐν στιγμῇ ἀντιλογίας παραγραψαμένης αὐτοῦ τὴν εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἴσοδον ; ποῦ δὲ καὶ ἡ τοῦ Γιεζῆ συναναστροφὴ πρὸς τὸν Ἐλισσαῖον , φιλοχρηματίας χάριν λέπραν ἐπισπασαμένου ; τί δὲ καὶ τοῦ πλήθους τῆς σοφίας τῷ Σολομῶντι ὄφελος , καὶ ἡ προλαβοῦσα τοιαύτη ἔννοια εἰς Θεόν , ὕστερον ἐκ τῆς γυναικομανίας εἰς εἰδωλολατρίαν αὐτοῦ ἐκπεπτωκότος ; ἀλλʼ οὐδὲ τὸν μακάριον Δαβὶδ ὁ μετεωρισμὸς ἀφῆκεν ἀνέγκλητον , διὰ τὴν εἰς τὴν τοῦ Οὐρίου πλημμέλειαν . ἤρκει δὲ καὶ ἡ τοῦ Ἰούδα ἀπὸ τοῦ κρείττονος εἰς τὸ χεῖρον μετάπτωσις πρὸς ἀσφάλειαν τοῦ κατὰ Θεὸν πολιτευομένου , ὃς ἐν τοσούτοις χρόνοις μαθητευθεὶς τῷ Χριστῷ ὕστερον μικρῷ λήμματι τὸν διδάσκαλον ἀπεμπολήσας , ἑαυτῷ ἀγχόνην ἐπραγματεύσατο . τοῦτο οὖν γνωστόν σοι ἔστω , ἀδελφέ , ὅτι οὐχ ὁ καλῶς ἀρχόμενος , οὗτος τέλειος , ἀλλʼ ὁ καλῶς ἀποτιθέμενος , οὗτος δόκιμος παρὰ Θεῷ . Μὴ οὖν δῷς ὕπνον τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἀδελφέ , μηδὲ νυσταγμὸν σοῖς βλεφάροις , ἵνα σωθῇς ὥσπερ δορκὰς ἐκ βρόχων , καὶ ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίδος . βλέπε γὰρ ὅτι ἐν μέσῳ παγίδων διαβαίνεις , καὶ ἐπάνω τείχους ὑψηλοῦ περιπατεῖς , ὅθεν οὐκ ἀκίνδυνον τῷ καταπεσόντι τὸ πτῶμα . μὴ οὖν εὐθέως εἰς ἀκρότητα ἀσκήσεως ἐκτείνῃς σεαυτόν · μάλιστα μηδὲ θαῤῥήσῃς σεαυτῷ , ἵνα μὴ ἐξ ἀπειρίας ἀφʼ ὕψους τῆς ἀσκήσεως πέσῃς . κρεῖσσον γὰρ ἡ κατʼ ὀλίγον προκοπή . κατὰ μικρὸν οὖν κλέπτε τὰς ἡδονὰς τοῦ βίου , ἐξαφανίζων σεαυτοῦ πᾶσαν συνήθειαν , μήποτε ἀθρόως πάσας ὁμοῦ ἐρεθίσας τὰς ἡδονὰς ὄχλον πειρασμῶν σεαυτῷ ἐπαγάγῃς . ἡνίκα δʼ ἂν τοῦ ἑνὸς πάθους τῆς ἡδονῆς κατὰ κράτος περιγένῃ , πρὸς τὴν ἑτέραν ἡδονὴν παράταξαι , καὶ οὕτω πασῶν τῶν ἡδονῶν εὐκαίρως περιγενήσῃ . ἡδονῆς γὰρ ὄνομα μὲν ἕν , πράγματα δὲ διάφορα . τοίνυν , ἀδελφέ , ἔσο πρῶτον μὲν ὑπομονητικὸς πρὸς πάντα πειρασμόν . πειρασμοῖς δὲ ποταποῖς δοκιμάζεται ὁ πιστός ; ζημίαις κοσμικαῖς , ἐγκλήμασι , καταψεύσμασιν , ἀπειθείαις , καταλαλιαῖς , διωγμοῖς . εἰς ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα δοκιμάζεται ὁ πιστός . Ἔπειτα δὲ καὶ ἡσύχιος ἔσο , μὴ προπετὴς ἐν λόγῳ , μὴ ἐριστικός , μὴ φιλόνεικος , μὴ κενόδοξος , μὴ ἐξηγητικός , ἀλλὰ φιλόπιστος , μὴ ἐν λόγῳ πολύς , ἕτοιμος δὲ ἴσθι ἀεί , μὴ πρὸς διδασκαλίαν , ἀλλὰ πρὸς μάθησιν . μὴ περιεργάζου βίους κοσμικούς , ὅθεν οὐδέν σοι προσγένηται ὄφελος . φησὶ γάρ · Ὅπως ἂν μὴ λαλήσῃ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων . ὁ γὰρ ἡδέως λαλῶν τὰ τῶν ἁμαρτωλῶν , ἑτοίμως καθʼ ἑαυτοῦ ἐξυπνίζει τὰς ἡδονάς . μᾶλλον δὲ πολυπραγμόνει τὸν τῶν δικαίων βίον · οὕτω γὰρ ἂν εὑρήσεις ἑαυτῷ ὄφελος . μὴ ἔσο φιλενδείκτης , περιάγων τὰς κώμας ἢ τὰς οἰκίας , φεῦγε δὲ ταύτας ὡς ψυχῶν παγίδας . εἰ δέ τις διὰ πολλὴν εὐλάβειαν προτρέπεταί σε εἰς τὸν ἑαυτοῦ οἶκον , πολλῶν προφάσεων ἕνεκα , μανθανέτω ὁ τοιοῦτος ἀκολουθεῖν τῇ πίστει τοῦ ἑκατοντάρχου , ὃς τοῦ Ἰησοῦ θεραπείας χάριν πρὸς αὐτὸν ἐπειγομένου παρῃτήσατο λέγων · Κύριε , οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς , ἀλλὰ μόνον εἰπὲ λόγον , καὶ ἰαθήσεται ὁ παῖς μου . τοῦ δὲ Ἰησοῦ εἰπόντος αὐτῷ · Ὕπαγε , ὡς ἐπίστευσας , γενηθήτω σοι · ἰάθη ὁ παῖς ἀπὸ τῆς ὥρας ἐκείνης . τοῦτο οὖν γνωστόν σοι ἔστω , ἀδελφέ , ὅτι οὐχ ἡ τοῦ Χριστοῦ παρουσία ἀλλʼ ἡ πίστις τοῦ αἰτοῦντος ἠλευθέρωσε τὸν κάμνοντα . οὕτω καὶ νῦν , σοῦ εὐχομένου ἐν ᾧ ᾖς τόπῳ , καὶ τοῦ κάμνοντος πιστεύοντος ὅτι ταῖς σαῖς εὐχαῖς βοηθηθήσεται , ἀποβήσεται αὐτῷ πάντα καταθυμίως . Πλέον δὲ τοῦ Κυρίου τοὺς οἰκείους σου μὴ ἀγαπήσεις . ὁ γὰρ ἀγαπῶν , φησί , πατέρα ἢ μητέρα ἢ ἀδελφοὺς ὑπὲρ ἐμέ , οὐκ ἔστι μου ἄξιος . τί δὲ βούλεται ἡ τοῦ Κυρίου ἐντολή ; Εἴ τις , φησίν , οὐκ αἴρει τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθεῖ μοι , οὐ δύναταί μου εἶναι μαθητής . εἰ συναπέθανες τῷ Χριστῷ ἀπὸ τῶν συγγενῶν σου τῶν κατὰ σάρκα , τί πάλιν ἐν αὐτοῖς ἀναστρέφεσθαι θέλεις ; εἰ δὲ ἃ κατέλυσας διὰ Χριστόν , πάλιν ταῦτα οἰκοδομεῖς διὰ τοὺς σνγγενεῖς σου , παραβάτην σεαυτὸν καθιστᾷς . μὴ οὖν διὰ χρέος τῶν συγγενῶν σου ἀναχωρήσῃς τοῦ τόπου σου · ἀναχωρῶν γὰρ ἐκ τοῦ τόπου σου , ἴσως ἀναχωρήσεις ἐκ τοῦ τρόπου σου . μὴ ἔσο ὀχλοχαρής · μὴ φιλόχωρος , μὴ φιλοπολίτης . ἀλλὰ φιλέρημος , ἐφʼ ἑαυτῷ μένων ἀεὶ ἀμετεωρίστως , τὴν εὐχὴν καὶ τὴν ψαλμῳδίαν ἔργον ἡγούμενος . Μηδὲ τῶν ἀναγνωσμάτων κατολιγωρήσῃς , μάλιστα τῆς Νέας Διαθήκης , διὰ τὸ ἐκ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης πολλάκις βλάβην ἐγγίνεσθαι , καὶ οὐχ ὅτι ἐγράφη βλαβερά , ἀλλʼ ὅτι ἡ τῶν βλαπτομένων διάνοια ἀσθενής . πᾶς γὰρ ἄρτος τρόφιμος , ἀλλὰ τοῖς ἀσθενοῦσιν ἐπιβλαβής · οὕτως οὖν πᾶσα Γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος , καὶ οὐδὲν κοινὸν δι’ αὐτῆς , εἰ μὴ τῷ λογιζομένῳ κοινὸν εἶναι , ἐκείνῳ κοινόν . Πάντα δὲ δοκίμαζε · τὸ καλὸν κάτεχε · ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχου . Πάντα γὰρ ἔξεστιν , ἀλλʼ οὐ πάντα συμφέρει . ἔσο οὖν τοῖς συντυγχάνουσί σοι ἐν πᾶσιν ἀπρόσκοπος , προσχαρής , φιλάδελφος , ἡδύς , ταπεινόφρων μὴ ἐκπίπτων τοῦ σκοποῦ τῆς φιλοξενίας διὰ βρωμάτων πολυτελείας , ἀρκούμενος δὲ τοῖς παροῦσι , τῆς καθημερινῆς χρείας τοῦ μονήρους βίου μηδὲν πλέον ἀπό τινος λάβῃς · καὶ μάλιστα φύγε τὸν χρυσὸν ὡς ψυχῆς ἐπίβουλον καὶ ἁμαρτίας πατέρα , ὑπουργὸν δὲ τοῦ διαβόλου . μὴ προφάσει τῆς εἰς τοὺς πένητας διακονίας σεαυτὸν ὑπόδικον φιλοχρηματίας καταστήσῃς . εἰ δέ τις πτωχῶν ἕνεκα κομίσει σοι χρήματα , γνῷς δέ τινας εἶναι λειπομένους , αὐτῷ ἐκείνῳ , ᾧ ὑπάρχει τὰ χρήματα , ἀποκομίσαι τοῖς ὑστερουμένοις ἀδελφοῖς συμβούλευσον , μή ποτε μολύνῃ σου τὴν συνείδησιν ἡ τῶν χρημάτων ὑποδοχή . Τὰς ἡδονὰς φεῦγε · τὴν ἐγκράτειαν δίωκε · καὶ τὸ μὲν σῶμα τοῖς πόνοις ἄσκει , τὴν δὲ ψυχὴν τοῖς πειρασμοῖς ἔθιζε . τὴν σώματος καὶ ψυχῆς ἀνάλυσιν ἀπαλλαγὴν παντὸς κακοῦ τιθέμενος , ἐκδέχου τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν τὴν ἀπόλαυσιν , ἧς πάντες οἱ ἅγιοι μέτοχοι γεγόνασι . σὺ δὲ ἀδιαλείπτως ζυγοστατῶν ἀντιπαρατίθεσο τῇ διαβολικῇ ἐννοίᾳ τὸν εὐσεβῆ λογισμόν , ὥσπερ ἐπὶ τρυτάνης , τῇ ῥοπῇ τῆς πλάστιγγος τούτῳ παραχωρῶν . καὶ μάλιστα ὅταν ἐπαναστᾶσα ἡ πονηρὰ ἔννοια λέγῃ · Τί σοι τὸ ὄφελος τῆς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ διαγωγῆς ; τί σοι τὸ κέρδος τῆς ἀναχωρήσεως τῆς ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων συνηθείας ; ἢ οὐκ ἔγνως τοὺς παρὰ τοῦ Θεοῦ τεταγμένους ἐπισκόπους τῶν τοῦ Θεοῦ ἐκκλησιῶν τοῖς ἀνδράσι συνήθως συνδιαζῶντας καὶ τὰς πνευματικὰς ἀδιαλείπτως ἐπιτελοῦντας πανηγύρεις , ἐν αἷς μάλιστά που τοῖς παραγενομένοις γίνεται ὄφελος ; ἐκεῖ γὰρ ἀποκαλύψεις παροιμιακῶν αἰνιγμάτων , λύσεις ἀποστολικῶν διδαγμάτων , εὐαγγελικῶν νοημάτων ἔκθεσις , θεολογίας ἀκρόασις , ἀδελφῶν πνευματικῶν συντυχίαι μεγάλην τοῖς ἐντυγχάνουσιν ἐκ τῆς θέας τοῦ προσώπου τὴν ὠφέλειαν παρεχόντων . σὺ δὲ τοσούτων ἀγαθῶν ἀλλότριον σεαυτὸν καταστήσας κάθησαι ἐνθάδε ἐξηγριωμένος ἴσως τοῖς θηρσίν . ὁρᾷς γὰρ ἐνταῦθα ἠρεμίαν πολλήν , ἀπανθρωπίαν οὐκ ὀλίγην , ἀπορίαν διδασκαλίας , ἀδελφῶν ἀλλοτρίωσιν , καὶ τὸ πνεῦμα περὶ τὴν ἐντολὴν τοῦ Θεοῦ ἀργίαν ἔχον πολλήν . Ὅταν οὖν τοιαύταις καὶ τοσαύταις εὐλογοφανέσι προφάσεσιν ἐπαναστᾶσα ἡ πονηρὰ ἔννοια καταῤῥῆξαί σε θέλῃ , ἀντιπαράθες αὐτῇ διὰ τοῦ εὐσεβοῦς λογισμοῦ τὴν πεῖραν τοῦ πράγματος , λέγων · Ἐπειδὴ σὺ λέγεις μοι καλὰ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ εἶναι , διὰ τοῦτο ἐγὼ ἐνταῦθα μετῴκησα , ἀνάξιον ἐμαυτὸν κρίνας τῶν τοῦ κόσμου καλῶν . παραμέμικται γὰρ τοῖς τοῦ κόσμου καλοῖς τὰ κακά , καὶ μᾶλλον ὑπεραίρει τὰ κακά . παραγενόμενος γάρ ποτε ἐν ταῖς πνευματικαῖς πανηγύρεσιν ἑνὶ μὲν ἀδελφῷ μόλις ποτὲ περιέτυχον , τὸ μὲν δοκεῖν , φοβουμένῳ τὸν Κύριον , κρατουμένῳ δὲ ὑπὸ τοῦ διαβόλου , καὶ ἤκουσα παρʼ αὐτοῦ λόγους κομψοὺς καὶ μύθους πεπλασμένους εἰς ἀπάτην τῶν ἐντυγχανόντων . πολλοῖς δὲ μετʼ αὐτὸν συνέτυχον κλέπταις , ἅρπαξι , τυράννοις . εἶδον μεθυόντων σχῆμα ἄσχημον , τὰ αἵματα τῶν καταπονουμένων . εἶδον δὲ καὶ κάλλος γυναικῶν , βασάνιζόν μου τὴν σωφροσύνην · καὶ τὸ μὲν τῆς πορνείας ἔργον διέφυγον · τὴν δὲ ἐμαυτοῦ παρθενίαν ἐμόλυνα κατὰ διάνοιαν καρδίας . καὶ πολλῶν μὲν ἀκήκοα λόγων ψυχωφελῶν , πλὴν παρʼ οὐδενὶ τῶν διδασκάλων εὗρον ἀξίαν τῶν λόγων τὴν ἀρετήν . μετὰ δὲ τοῦτο πάλιν μυρίων ἤκουσα τραγῳδημάτων , μέλεσι τεθρυμμένοις ἐνδεδυμένων . πάλιν ἀκήκοα κιθάρας ἡδὺ ἠχούσης , τῶν κρότων τῶν ἁλλομένων , τῆς φωνῆς τῶν γελοιαστῶν , μωρίας πολλῆς καὶ εὐτραπελίας , ὄχλου ἀμυθήτου βοήν . εἶδον τὰ δάκρυα τῶν συληθέντων , τὰς ὀδύνας τῶν ἀπαγομένων ὑπὸ τῆς τυραννίδος , τὴν οἰμωγὴν τῶν βασανιζομένων . καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν πανήγυρις πνευματική , ἀλλὰ θάλασσα ἀνεμιζομένη καὶ ταραττομένη , πάντας ὁμοῦ τοῖς αὐτῆς κύμασι καλύψαι σπουδάζουσα . Λέγε μοι , ὦ κακὴ ἔννοια , καὶ ὁ τῆς προσκαίρου ἡδυπαθείας τε καὶ κενοδοξίας δαίμων , τί μοι τὸ ὄφελος τῆς τούτων θεωρίας τε καὶ ἀκροάσεως , μηδενὶ τῶν ἀδικουμένων βοηθῆσαι ἰσχύοντι , μήτε δὲ τοῖς ἀδυνάτοις ἐπαμῦναι μήτε τοὺς σφαλλομένους διορθώσασθαι συγχωρουμένῳ , τάχα δὲ μέλλοντι καὶ ἐμαυτὸν προσαπολλύειν ; ὥσπερ γὰρ ὀλίγον ὕδωρ καθαρὸν ὑπὸ πολλῆς ζάλης ἀνέμου καὶ κονιορτοῦ ἀφανίζεται , οὕτως ἃ νομίζομεν καλὰ ἐν τῷ βίῳ ποιεῖν ὑπὸ τοῦ πλήθους τῶν κακῶν καλύπτεται . αἱ μὲν γὰρ τραγῳδίαι ὥσπερ σκόλοπες τοῖς κατὰ τὸν βίον δι’ εὐθυμίας καὶ χαρᾶς ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν ἐμπήσσονται , ἵνα τῆς ψαλμῳδίας ἐπισκοτίσῃ τὸ καθαρόν . αἱ δὲ οἰμωγαὶ καὶ ὁ ὀδυρμὸς τῶν ἀδικουμένων ἀνθρώπων παρὰ τῶν ὁμοφύλων ἐπάγονται , ἵνα δειχθῇ τῶν πενήτων ἡ ὑπομονή . τίς οὖν ὠφέλεια ἐμοί , ἢ δηλονότι τῆς ψυχῆς ἡ βλάβη ; Διὰ τοῦτο οὖν ἐγὼ μεταναστεύω ἐπὶ τὰ ὄρη ὡς στρουθίον · ὡς στρουθίον γὰρ ἐῤῥύσθην ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων . καὶ γὰρ ἐν ταύτῃ τῇ ἐρήμῳ διάγω , ὦ κακὴ ἔννοια , ἐν ᾗ ὁ Κύριος διέτριβεν . ἐνταῦθα ἡ δρῦς ἡ Μαμβρή · ἐνταῦθα ἡ οὐρανοφόρος κλῖμαξ , καὶ αἱ τῶν ἀγγέλων παρεμβολαὶ αἱ τῷ Ἰακὼβ ὀφθεῖσαι · ἐνταῦθα ἡ ἔρημος ἐν ᾗ ὁ λαὸς ἁγνισθεὶς ἐνομοθετήθη , καὶ οὕτως εἰς τὴν γῆν τῆς ἐπαγγελίας εἰσελθὼν εἶδε Θεόν . ἐνταῦθα τὸ ὄρος τὸ Καρμήλιον ἐν ᾧ Ἠλίας αὐλιζόμενος τῷ Θεῷ εὐηρέστησεν . ἐνταῦθα τὸ πεδίον ἐν ᾧ ἀναχωρήσας Ἔσδρας πάσας τὰς θεοπνεύστους βίβλους προστάγματι Θεοῦ ἐξηρεύξατο . ἐνταῦθα ἡ ἔρημος ἐν ᾗ ὁ μακάριος Ἰωάννης ἀκριδοφαγῶν μετάνοιαν τοῖς ἀνθρώποις ἐκήρυξεν . ἐνταῦθα τὸ ὄρος τῶν ἐλαιῶν εἰς ὃ ὁ Χριστὸς ἀνερχόμενος προσηύχετο , ἡμᾶς διδάσκων προσεύχεσθαι . ἐνταῦθα ὁ Χριστὸς ὁ τῆς ἐρήμου φίλος · φησὶ γάρ · Ὅπου εἰσὶ δύο ἢ τρεῖς συνηγμένοι εἰς τὸ ἐμὸν ὄνομα , ἐκεῖ εἰμὶ ἐν μέσῳ αὐτῶν . ἐνταῦθα ἡ στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν . ἐνταῦθα διδάσκαλοι καὶ προφῆται οἱ ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι , καὶ ὄρεσι , καὶ σπηλαίοις , καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς . ἐνταῦθα ἀπόστολοι καὶ εὐαγγελισταί , καὶ ὁ τῶν μοναχῶν ἐρημοπολίτης βίος . Ταῦτα τοίνυν ἑκουσίως καταδέδεγμαι , ἵνα λάβω ἅπερ τοῖς μάρτυσι τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν ἁγίοις ἐπήγγελται · ἵνα ἀψευδῶς λέγω · Διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς . ἔγνων γὰρ τὸν μὲν θεοφιλῆ Ἀβραὰμ τῇ τοῦ Θεοῦ φωνῇ πειθόμενον καὶ εἰς τὴν ἔρημον μετοικοῦντα , καὶ Ἰσαὰκ καταδυναστευόμενον , καὶ Ἰακὼβ τὸν πατριάρχην ξενιτεύοντα , Ἰωσὴφ τὸν σώφρονα διαπιπρασκόμενον , τοὺς τῆς ἐγκρατείας εὑρετὰς τρεῖς παῖδας πυρομαχοῦντας , Δανιὴλ δεύτερον εἰς λάκκον λεόντων παραβαλλόμενον , τὸν παῤῥησιαστὴν Ἱερεμίαν εἰς λάκκον βορβόρου καταδικαζόμενον · Ἡσαΐαν τὸν τῶν ἀποκρύφων θεατὴν πριζόμενον · τὸν Ἰσραὴλ αἰχμαλωτιζόμενον · Ἰωάννην τὸν τῆς μοιχείας ἔλεγχον ἀποτεμνόμενον · ἀναιρουμένους τοὺς Χριστοῦ μάρτυρας . καὶ ἵνα τί μακρολογῶ ; ὅπου γε καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ ἐσταυρώθη ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα τῷ ἑαυτοῦ θανάτῳ ἡμᾶς ζωοποιήσῃ , καὶ πάντας ἡμᾶς πρὸς τὴν ὑπομονὴν ἀλείψῃ καὶ ἑλκύσῃ . πρὸς τοῦτον ἐπείγομαι , καὶ πρὸς τὸν Πατέρα , καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . γνήσιος εὑρεθῆναι ἀγωνίζομαι , ἀνάξιον ἐμαυτὸν κρίνας τῶν τοῦ κόσμου καλῶν—πλὴν ἀλλʼ οὐδὲ ἐγὼ διὰ τὸν κόσμον , ἀλλʼ ὁ κόσμος δι’ ἐμέ . Ταῦτα οὖν ἐν ἑαυτῷ ἐπιλογιζόμενος , καὶ τελῶν αὐτὰ σπουδαίως κατὰ τὸ εἰρημένον σοι , ἀγώνισαι ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἕως θανάτου . καὶ γὰρ ὁ Χριστὸς ὑπήκοος γέγονε μέχρι θανάτου . ἀλλὰ καὶ ὁ ἀπόστολός φησι · Βλέπετε μή ποτε ἔσται ἔν τινι ὑμῶν καρδία πονηρά , εἰς τὸ ἀποστῆναι ἀπὸ Θεοῦ ζῶντος · ἀλλὰ ἀλλήλους παρακαλεῖτε , καὶ εἷς τὸν ἕνα οἰκοδομεῖτε , ἄχρις οὗ τὸ σήμερον λέγεται . τὸ γὰρ σήμερον σημαίνει ὅλον τὸν χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν . οὕτως οὖν πολιτευόμενος , ἀδελφέ , καὶ σεαυτὸν σώσεις , καὶ ἡμᾶς εὐφρανεῖς , καὶ τὸν Θεὸν δοξάσεις εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . ἀμήν .
Lemmas: Σωτήριος πρᾶγμα αἴτιος γίγνομαι σύ , εἰμί γνήσιος ἀδελφός , εἰμί ἡδύς συμβουλεύω παρά ἐγώ ὁ πρακτέος , μάλιστα περί ὅς ἐγώ αὐτός παρακαλέω συμβουλεύω σύ . ὁ μέν γάρ κατάρχω ὁ μονήρης βίος πολύς ἴσως τολμάω , ὁ δέ ἀξίως ἐπιτελέω ὀλίγος τάχα ποῦ πονέω . καί πάντως οὐ ἐν πρόθεσις μόνος ὁ τέλος ὑπάρχω , ἀλλά ἐν ὁ τέλος ὁ κέρδος ὁ πονέομαι . οὐκοῦν οὐδείς ὄφελος ὁ μή πρός ὁ ὁ σκοπός τέλος ἐπείγω , ἄχρι δέ ὁ ἀρχή μόνος ἵστημι ὁ ὁ μοναχός βίος · οὖον μήv ἀλλά καί καταγέλαστος καταλείπω ὁ ἑαυτοῦ πρόθεσις , ἀνανδρία καί ἀβουλία παρά ὁ ἔξωθεν ἐγκαλέω . φημί γάρ καί ὁ Κύριος περί ὁ τοιοῦτος · Τῖς βούλομαι οἶκος οἰκοδομέω οὐ πρῶτος καθίζω ψηφίζω ὁ δαπάνη , εἰμί ἔχω ὁ πρός ἀπαρτισμός ; μή ποτός θέω αὐτός θεμέλιος καί μή ἰσχύω ἐκτελέω , ἄρχω ἐμπαίζω αὐτός ὁ παραπορεύομαι λέγω , ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος θεμέλιος τίθημι , καί οὐ ἰσχύω ἐκτελέω . ὁ οὖν ἀρχή ἔχω ὁ προκοπή προθύμως ἐπί ὁ κατόρθωμα . καί γάρ ὁ γενναῖος ἀθλητής Παῦλος , βούλομαι ἐγώ μή ἐπαμεριμνέω ὁ προβιόω ἀγαθός , ἀλλά ὁσημέραι εἰς ὁ πρόσω προκόπτω , λέγω · ὁ ὄπισθεν ἐπιλανθάνομαι , ὁ δέ ἔμπροσθεν ἐπεκτείνω , κατά σκοπός διώκω ἐπί ὁ βραβεῖον ὁ ἄνω κλῆσις . τοιοῦτος γάρ ὑπάρχω ὅλος ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος , μή ἀρκέω ὁ φθάνω , ἀλλά τρέφω οὖον ὁ φθάνω μᾶλλον , ἀλλά ὁ μέλλω . τίς γάρ ὠφελέω ἄνθρωπος ὁ χθιζός ὁ γαστήρ κόρος , σήμερον ὁ ἔμφυτος πεῖνα ὁ οἰκεῖος ὁ βρῶσις παραμυθία μή εὑρίσκω ; οὕτως οὖν οὐδέ Ψυχή κέρδος ὁ χθεσινός κατόρθωμα , ὁ σημερινός ἀπολείπω δικαιοπραγία . οἷος γάρ εὑρίσκω σύ , φημί , τοιοῦτος σύ κρίνω . οὐκοῦν μάταιος μέν ὁ Δίκαιος ὁ κόπος , Ἀνέγκλητος δέ καί ὁ ἁμαρτωλός ὁ τρόπος , ἐπιγίγνομαι ἐναλλαγή , ὁ μέν ἀπό ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ χείρων , ὁ δέ ἀπό ὁ χείρων ἐπί ὁ ἀγαθός μεταβάλλω . οὗτος καί ὁ Ἰεζεκιήλ ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ κύριος δογματίζω εἰμί ἀκούω . ἐάν γάρ , φημί , ἐκκλίνω ὁ δίκαιος πλημμελέω , οὖον μή μιμνήσκω ὁ δικαιοσύνη ὅς ποιέω ἔμπροσθεν , ἀλλά ἐν ὁ ἁμαρτία αὐτός ἀποθνῄσκω . ὁ δέ αὐτός φημί καί περί ὁ ἁμαρτωλός · ἐάν ἐπιστρέφω ποιέω δικαιοσύνη , ζωή ζῶ ἐν αὐτός . ποῦ γάρ ὁ τοσοῦτος Μωσῆς ὁ θεράπων πόνος , ὁ ἐν στιγμή ἀντιλογία παραγράφω αὐτός ὁ εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία εἴσοδος ; ποῦ δέ καί ὁ ὁ Γιεζῆ συναναστροφή πρός ὁ Ἐλισσαῖος , φιλοχρηματία χάρις λέπρα ἐπισπάω ; τίς δέ καί ὁ πλῆθος ὁ σοφία ὁ Σολομών ὄφελος , καί ὁ προλαμβάνω τοιοῦτος ἔννοια εἰς Θεός , ὕστερος ἐκ ὁ γυναικομανία εἰς εἰδωλολατρία αὐτός ἐκπίπτω ; ἀλλά οὐδέ ὁ μακάριος Δαυίδ ὁ μετεωρισμός ἀφίημι ἀνέγκλητος , διά ὁ εἰς ὁ ὁ Οὔριος πλημμέλεια . ἀρκέω δέ καί ὁ ὁ Ἰούδας ἀπό ὁ ἀγαθός εἰς ὁ χείρων μετάπτωσις πρός ἀσφάλεια ὁ κατά θεός πολιτεύω , ὅς ἐν τοσοῦτος χρόνος μαθητεύω ὁ Χριστός ὕστερος μικρός λῆμμα ὁ διδάσκαλος ἀπεμπολάω , ἑαυτοῦ ἀγχόνη πραγματεύομαι . οὗτος οὖν γνωστός σύ ἵστημι , ἀδελφός , ὅτι οὐ ὁ καλῶς ἄρχω , οὗτος τέλειος , ἀλλά ὁ καλῶς ἀποτίθημι , οὗτος δόκιμος παρά Θεός . μή οὖν δίδωμι ὕπνος ὁ ὀφθαλμός , ἀδελφός , μηδέ νυσταγμός σός βλέφαρον , ἵνα σῴζω ὥσπερ δορκάς ἐκ βρόχος , καί ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίς . βλέπω γάρ ὅτι ἐν μέσος παγίς διαβαίνω , καί ἐπάνω τεῖχος ὑψηλός περιπατέω , ὅθεν οὐ ἀκίνδυνος ὁ καταπίπτω ὁ πτῶμα . μή οὖν εὐθύς εἰς ἀκρότης ἄσκησις ἐκτείνω σεαυτοῦ · μάλιστα μηδέ θαρσέω σεαυτοῦ , ἵνα μή ἐκ ἀπειρία ἀπό ὕψος ὁ ἄσκησις πίπτω . κρατύς γάρ ὁ κατά ὀλίγος προκοπή . κατά μικρός οὖν κλέπτω ὁ ἡδονά ὁ βίος , ἐξαφανίζω σεαυτοῦ πᾶς συνήθεια , μήποτε ἀθρόος πᾶς ὁμοῦ ἐρεθίζω ὁ ἡδονά ὄχλος πειρασμός σεαυτοῦ ἐπάγω . ἡνίκα δέ εἄν ὁ εἷς πάθος ὁ ἡδονή κατά κράτος περιγίγνομαι , πρός ὁ ἕτερος ἡδονά παρατάσσω , καί οὗτος πᾶς ὁ ἡδονή εὔκαιρος περιγίγνομαι . ἡδονή γάρ ὄνομα μέν εἷς , πρᾶγμα δέ διάφορος . τοίνυν , ἀδελφός , εἰμί πρῶτος μέν ὑπομονητικός πρός πᾶς πειρασμός . πειρασμός δέ ποταπός δοκιμάζω ὁ πιστός ; ζημία κοσμικός , ἔγκλημα , κατάψευσμα , ἀπείθεια , καταλαλιά , διωγμός . εἰς οὗτος καί ὁ τοιοῦτος δοκιμάζω ὁ πιστός . ἔπειτα δέ καί Ἡσύχιος εἰμί , μή προπετής ἐν λόγος , μή ἐριστικός , μή Φιλόνεικος , μή κενόδοξος , μή ἐξηγητικός , ἀλλά φιλόπιστος , μή ἐν λόγος πολύς , ἑτοῖμος δέ εἰμί ἀεί , μή πρός διδασκαλία , ἀλλά πρός μάθησις . μή περιεργάζομαι βίος κοσμικός , ὅθεν οὐδείς σύ προσγίγνομαι ὄφελος . φημί γάρ · ὅπως εἄν μή λαλέω ὁ στόμα ἐγώ ὁ ἔργον ὁ ἄνθρωπος . ὁ γάρ ἡδύς λαλέω ὁ ὁ ἁμαρτωλός , ἑτοίμως κατά ἑαυτοῦ ἐξυπνίζω ὁ ἡδονή . μᾶλλον δέ πολυπραγμονέω ὁ ὁ Δίκαιος βίος · οὗτος γάρ εἄν εὑρίσκω ἑαυτοῦ ὄφελος . μή εἰμί φιλενδείκτης , περιάγω ὁ κώμη ἢ ὁ οἰκίον , φεύγω δέ οὗτος ὡς Ψυχή παγίς . εἰμί δέ τις διά πολύς εὐλάβεια προτρέπω σύ εἰς ὁ ἑαυτοῦ οἶκος , πολύς πρόφασις ἕνεκα , μανθάνω ὁ τοιοῦτος ἀκολουθέω ὁ πίστις ὁ ἑκατόνταρχος , ὅς ὁ Ἰησοῦς θεραπεία χάρις πρός αὐτός ἐπείγω παραιτέομαι λέγω · κύριος , οὐ εἰμί ἱκανός ἵνα ἐγώ ὑπό ὁ στέγη εἰσέρχομαι , ἀλλά μόνος εἶπον λόγος , καί ἰάομαι ὁ παῖς ἐγώ . ὁ δέ Ἰησοῦς εἶπον αὐτός · Ὕπαγος , ὡς πιστεύω , γίγνομαι σύ · ἰάομαι ὁ παῖς ἀπό ὁ ὥρα ἐκεῖνος . οὗτος οὖν γνωστός σύ ἵστημι , ἀδελφός , ὅτι οὐ ὁ ὁ Χριστός παρουσία ἀλλά ὁ πίστις ὁ αἰτέω ἐλευθερόω ὁ κάμνω . οὗτος καί νῦν , σύ εὔχομαι ἐν ὅς εἰμί τόπος , καί ὁ κάμνω πιστεύω ὅτι ὁ σός εὐχή βοηθέω , ἀποβαίνω αὐτός πᾶς καταθύμιος . πλέος δέ ὁ κύριος ὁ οἰκεῖος σύ μή ἀγαπάω . ὁ γάρ ἀγάπη , φημί , πατήρ ἢ μήτηρ ἢ ἀδελφός ὑπέρ ἐγώ , οὐ εἰμί ἐγώ ἄξιος . τίς δέ βούλομαι ὁ ὁ κύριος ἐντολή ; εἰμί τις , φημί , οὐ ἀείρω ὁ σταυρός αὐτός καί ἀκολουθέω ἐγώ , οὖον δύναμαι ἐγώ εἰμί μαθητής . εἰμί συναποθνήσκω ὁ Χριστός ἀπό ὁ συγγενής σύ ὁ κατά σάρξ , τίς πάλιν ἐν αὐτός ἀναστρέφω ἐθέλω ; εἰμί δέ ὁ καταλύω διά Χριστός , πάλιν οὗτος οἰκοδομέω διά ὁ σνγγενεῖς σύ , παραβάτης σαυτοῦ καθιστάω . μή οὖν διά χρέος ὁ συγγενής σύ ἀναχωρέω ὁ τόπος σύ · ἀναχωρέω γάρ ἐκ ὁ τόπος σύ , ἴσως ἀναχωρέω ἐκ ὁ τρόπος σύ . μή εἰμί ὀχλοχαρής · μή Φιλόχωρος , μή φιλοπολίτης . ἀλλά φιλέρημος , ἐπί ἑαυτοῦ Μένων ἀεί ἀμετεώριστος , ὁ εὐχή καί ὁ ψαλμῳδία ἔργον ἡγέομαι . μηδέ ὁ ἀνάγνωσμα κατολιγωρέω , μάλιστα ὁ Νέας διαθήκη , διά ὁ ἐκ ὁ Παλαιή διαθήκη πολλάκις βλάβη ἐγγίγνομαι , καί οὐ ὅτι γράφω βλαβερός , ἀλλά ὅτι ὁ ὁ βλάπτω διάνοια ἀσθενής . πᾶς γάρ ἄρτος τρόφιμος , ἀλλά ὁ ἀσθενέω ἐπιβλαβής · οὕτως οὖν πᾶς γραφή θεόπνευστος καί ὠφέλιμος , καί οὐδείς κοινός διά αὐτός , εἰμί μή ὁ λογίζομαι κοινός εἰμί , ἐκεῖνος κοινός . Πάν δέ δοκιμάζω · ὁ καλός κατέχω · ἀπό πᾶς εἶδος πονηρός ἀπέχω . Πάν γάρ ἔξεστι , ἀλλά οὖον πᾶς συμφέρω . εἰμί οὖν ὁ συντυγχάνω σύ ἐν πᾶς ἀπρόσκοπος , προσχαρής , φιλάδελφος , ἡδύς , ταπεινόφρων μή ἐκπίπτω ὁ σκοπός ὁ φιλοξενία διά βρῶμα πολυτέλεια , ἀρκέω δέ ὁ πάρειμι , ὁ καθημερινός χρεία ὁ μονήρης βίος μηδείς πλέω ἀπό τις λαμβάνω · καί μάλιστα φεύγω ὁ χρυσός ὡς Ψυχή ἐπίβουλος καί ἁμαρτία πατήρ , ὑπουργός δέ ὁ διάβολος . μή πρόφασις ὁ εἰς ὁ πένης διακονία σαυτοῦ ὑπόδικος φιλοχρηματία καθίστημι . εἰμί δέ τις πτωχός ἕνεκα κομίζω σύ χρῆμα , γιγνώσκω δέ τις εἰμί λείπω , αὐτός ἐκεῖνος , ὅς ὑπάρχω ὁ χρῆμα , ἀποκομίζω ὁ ὑστερέω ἀδελφός συμβουλεύω , μή ποτός μολύνω σύ ὁ συνείδησις ὁ ὁ χρῆμα ὑποδοχή . ὁ ἡδονά φεύγω · ὁ ἐγκράτεια διώκω · καί ὁ μέν σῶμα ὁ πόνος ἀσκέω , ὁ δέ ψυχή ὁ πειρασμός ἐθίζω . ὁ σῶμα καί Ψυχή ἀνάλυσις ἀπαλλαγή πᾶς κακός τίθημι , ἐκδέχομαι ὁ αἰώνιος ἀγαθός ὁ ἀπόλαυσις , ὅς πᾶς ὁ ἅγιος μέτοχος γίγνομαι . σύ δέ ἀδιαλείπτως ζυγοστάτης ἀντιπαρατίθημι ὁ διαβολικός ἔννοια ὁ εὐσεβής λογισμός , ὥσπερ ἐπί τρυτάνη , ὁ ῥοπή ὁ πλάστιγξ οὗτος παραχωρέω . καί μάλιστα ὅταν ἐπανίστημι ὁ πονηρός ἔννοια λέγω · τις σύ ὁ ὄφελος ὁ ἐν ὁ τόπος οὗτος διαγωγεύς ; τίς σύ ὁ κέρδος ὁ ἀναχώρησις ὁ ἀπό ὁ ἄνθρωπος συνήθεια ; ἢ οὐ γιγνώσκω ὁ παρά ὁ Θεός τάσσω ἐπίσκοπος ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία ὁ ἀνήρ συνήθης συνδιαζάω καί ὁ πνευματικός ἀδιαλείπτως ἐπιτελέω πανήγυρις , ἐν ὅς μάλα ποῦ ὁ παραγίγνομαι γίγνομαι ὄφελος ; ἐκεῖ γάρ ἀποκάλυψις παροιμιακός αἴνιγμα , λύω ἀποστολικός δίδαγμα , εὐαγγελικός νόημα ἔκθεσις , θεολογία ἀκρόασις , ἀδελφός πνευματικός συντυχία μέγας ὁ ἐντυγχάνω ἐκ ὁ θέα ὁ πρόσωπον ὁ ὠφέλεια παρέχω . σύ δέ τοσοῦτος ἀγαθός ἀλλότριος σαυτοῦ καθίστημι κάθημαι ἐνθάδε ἐξαγριόω ἴσως ὁ θήρ . ὁράω γάρ ἐνταῦθα ἠρεμία πολύς , ἀπανθρωπία οὐ ὀλίγος , ἀπορία διδασκαλία , ἀδελφός ἀλλοτρίωσις , καί ὁ πνεῦμα περί ὁ ἐντολή ὁ Θεός ἀργία ἔχω πολύς . ὅταν οὖν τοιοῦτος καί τοσοῦτος εὐλογοφανής πρόφασις ἐπανίστημι ὁ πονηρός ἔννοια καταλέγω σύ ἐθέλω , ἀντιπαρατίθημι αὐτός διά ὁ εὐσεβής λογισμός ὁ πείρω ὁ πρᾶγμα , λέγω · ἐπεί σύ λέγω ἐγώ καλός ὁ ἐν ὁ κόσμος εἰμί , διά οὗτος ἐγώ ἐνταῦθα μετοικέω , ἀνάξιος ἐμαυτοῦ κρίνω ὁ ὁ κόσμος καλός . παραμείγνυμι γάρ ὁ ὁ κόσμος καλός ὁ κακός , καί μᾶλλον ὑπεραίρω ὁ κακός . παραγίγνομαι γάρ ποτός ἐν ὁ πνευματικός πανήγυρις εἷς μέν ἀδελφός μόλις ποτέ περιτυγχάνω , ὁ μέν δοκέω , φοβέω ὁ κύριος , κρατέω δέ ὑπό ὁ διάβολος , καί ἀκούω παρά αὐτός λόγος κομψός καί μῦθος πλάσσω εἰς ἀπάτη ὁ ἐντυγχάνω . πολύς δέ μετά αὐτός συντυγχάνω κλέπτης , ἅρπαξ , τύραννος . εἶδον μεθύω σχῆμα ἄσχημος , ὁ αἷμα ὁ καταπονέω . εἶδον δέ καί κάλλος γυνή , βασανίζω ἐγώ ὁ σωφροσύνη · καί ὁ μέν ὁ πορνεία ἔργον διαφεύγω · ὁ δέ ἐμαυτοῦ παρθενίας μολύνω κατά διάνοια Καρδία . καί πολύς μέν ἀκούω λόγος ψυχωφελής , πλήν παρά οὐδείς ὁ διδάσκαλος εὑρίσκω ἄξιος ὁ λόγος ὁ ἀρετή . μετά δέ οὗτος πάλιν μυρίος ἀκούω τραγῴδημα , μέλος θρύπτω ἐνδύω . πάλιν ἀκούω κιθάρα ἡδύς ἠχέω , ὁ Κρότων ὁ ἅλλομαι , ὁ φωνή ὁ γελοιαστής , μωρία πολύς καί εὐτραπελία , ὄχλος ἀμύθητος βοή . εἶδον ὁ δάκρυ ὁ συλάω , ὁ ὀδύνη ὁ ἀπάγω ὑπό ὁ τυραννίς , ὁ οἰμωγή ὁ βασανίζω . καί εἶδον καί ἰδού οὐ εἰμί πανήγυρις πνευματικός , ἀλλά θάλασσα ἀνεμίζομαι καί ταράσσω , πᾶς ὁμοῦ ὁ αὐτός κῦμα καλύπτω σπουδάζω . λέγω ἐγώ , εἰμί κακός ἔννοια , καί ὁ ὁ πρόσκαιρος ἡδυπάθεια τε καί κενοδοξία δαίμων , τίς ἐγώ ὁ ὄφελος ὁ οὗτος θεωρία τε καί ἀκρόασις , μηδείς ὁ ἀδικέω βοηθέω ἰσχύω , μήτε δέ ὁ ἀδύνατος ἐπαμύνω μήτε ὁ σφάλλω διορθόω συγχωρέω , τάχα δέ μέλλω καί ἐμαυτοῦ προσαπόλλυμι ; ὥσπερ γάρ ὀλίγος ὕδωρ καθαρός ὑπό πολύς ζάλη ἄνεμος καί κονιορτός ἀφανίζω , οὕτως ὁ νομίζω καλός ἐν ὁ βίος ποιέω ὑπό ὁ πλῆθος ὁ κακός καλύπτω . ὁ μέν γάρ τραγῳδία ὥσπερ σκόλοψ ὁ κατά ὁ βίος διά εὐθυμία καί χαρά ἐν ὁ Καρδία αὐτός ἐμπήσσομαι , ἵνα ὁ ψαλμῳδία ἐπισκοτίζω ὁ καθαρός . ὁ δέ οἰμωγή καί ὁ ὀδυρμός ὁ ἀδικέω ἄνθρωπος παρά ὁ ὁμόφυλος ἐπάγω , ἵνα δείκνυμι ὁ πένης ὁ ὑπομονή . τίς οὖν ὠφέλεια ἐγώ , ἢ δηλονότι ὁ Ψυχή ὁ βλάβη ; Ζεύς οὗτος οὖν ἐγώ μεταναστεύω ἐπί ὁ ὄρος ὡς στρουθίον · ὡς στρουθίον γάρ ῥύομαι ἐκ ὁ παγίς ὁ θηρεύω . καί γάρ ἐν οὗτος ὁ ἐρῆμος διάγω , εἰμί κακός ἔννοια , ἐν ὅς ὁ Κύριος διατρίβω . ἐνταῦθα ὁ δρῦς ὁ Μαμβρή · ἐνταῦθα ὁ οὐρανοφόρος κλῖμαξ , καί ὁ ὁ ἄγγελος παρεμβολή ὁ ὁ Ἰακώβ ὁράω · ἐνταῦθα ὁ ἐρῆμος ἐν ὅς ὁ λαός ἁγνίζω νομοθετέω , καί οὕτως εἰς ὁ γῆ ὁ ἐπαγγελία εἰσέρχομαι ὁράω Θεός . ἐνταῦθα ὁ ὄρος ὁ Καρμήλιος ἐν ὅς Ἠλίας αὐλίζομαι ὁ Θεός εὐαρεστέω . ἐνταῦθα ὁ πεδίον ἐν ὅς ἀναχωρέω Ἔσδρας πᾶς ὁ θεόπνευστος Βίβλος πρόσταγμα Θεός ξηρεύγω . ἐνταῦθα ὁ ἐρῆμος ἐν ὅς ὁ μακάριος Ἰωάννης ἀκριδοφαγέω μετάνοια ὁ ἄνθρωπος κηρύσσω . ἐνταῦθα ὁ ὄρος ὁ ἐλαία εἰς ὅς ὁ Χριστός ἀνέρχομαι προσεύχομαι , ἐγώ διδάσκω προσεύχομαι . ἐνταῦθα ὁ Χριστός ὁ ὁ ἐρῆμος φίλος · φημί γάρ · ὅπου εἰμί δύο ἢ τρεῖς συνάγω εἰς ὁ ἐμός ὄνομα , ἐκεῖ εἰμί ἐν μέσος αὐτός . ἐνταῦθα ὁ στενός καί θλίβω ὁδός ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή . ἐνταῦθα διδάσκαλος καί προφήτης ὁ ἐν ἐρημία πλανάω , καί ὄρος , καί σπήλαιον , καί ὁ ὀπή ὁ γῆ . ἐνταῦθα ἀπόστολος καί εὐαγγελιστής , καί ὁ ὁ μοναχός ἐρημοπολίτης βίος . οὗτος τοίνυν ἑκούσιος καταδέχομαι , ἵνα λαμβάνω ὅσπερ ὁ μάρτυς ὁ Χριστός καί ὁ ἄλλος πᾶς ἅγιος ἐπαγγέλλω · ἵνα ἀψευδής λέγω · Ζεύς ὁ λόγος ὁ χεῖλος σύ ἐγώ φυλάσσω ὁδός σκληρός . γιγνώσκω γάρ ὁ μέν θεοφιλής Ἀβραάμ ὁ ὁ Θεός φωνή πείθω καί εἰς ὁ ἐρῆμος μετοικέω , καί Ἰσαάκ καταδυναστεύω , καί Ἰακώβ ὁ πατριάρχης ξενιτεύω , Ἰωσήφ ὁ σώφρων διαπιπράσκω , ὁ ὁ ἐγκράτεια εὑρετής τρεῖς παῖς πυρομαχέω , Δανιήλ δύο εἰς λάκκος λέων παραβάλλω , ὁ παρρησιαστής Ἱερεμίας εἰς λάκκος βόρβορος καταδικάζω · Ἡσαΐας ὁ ὁ ἀπόκρυφος θεατής πρίω · ὁ Ἰσραήλ αἰχμαλωτίζω · Ἰωάννης ὁ ὁ μοιχεία ἔλεγχος ἀποτέμνω · ἀναιρέω ὁ Χριστός μάρτυς . καί ἵνα τίς μακρολογέω ; ὅπου γε καί αὐτός ὁ Σωτήρ σταυρόω ὑπέρ ἐγώ , ἵνα ὁ ἑαυτοῦ θάνατος ἐγώ ζωοποιέω , καί πᾶς ἐγώ πρός ὁ ὑπομονή ἀλείφω καί ἕλκω . πρός οὗτος ἐπείγω , καί πρός ὁ πατήρ , καί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . γνήσιος εὑρίσκω ἀγωνίζομαι , ἀνάξιος ἐμαυτοῦ κρίνω ὁ ὁ κόσμος καλῶν—πλὴν ἀλλά οὐδέ ἐγώ διά ὁ κόσμος , ἀλλά ὁ κόσμος διά ἐγώ . οὗτος οὖν ἐν ἑαυτοῦ ἐπιλογίζομαι , καί τέλος αὐτός σπουδαῖος κατά ὁ εἴρω σύ , ἀγωνίζομαι ὑπέρ ὁ ἀλήθεια ἠώς θάνατος . καί γάρ ὁ Χριστός ὑπήκοος γίγνομαι μέχρι θάνατος . ἀλλά καί ὁ ἀπόστολος φημί · βλέπω μή ποτός εἰμί ἐν τις σύ καρδία πονηρός , εἰς ὁ ἀφίστημι ἀπό Θεός ζῶ · ἀλλά ἀλλήλων παρακαλέω , καί εἷς ὁ εἷς οἰκοδομέω , ἄχρι ὅς ὁ σήμερον λέγω . ὁ γάρ σήμερον σημαίνω ὅλος ὁ χρόνος ὁ ζωή ἐγώ . οὕτως οὖν πολιτεύω , ἀδελφός , καί σαυτοῦ σῴζω , καί ἐγώ εὐφραίνω , καί ὁ θεός δοξάζω εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .