basilius-theology.epistulae 263
Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν , ἐφʼ ὃν ἠλπίσαμεν , τοσαύτην ὑμῶν ἑκάστῳ παράσχοι χάριν εἰς τὸ ἐπιτυχεῖν τῆς προκειμένης ἐλπίδος , ὅσης αὐτοὶ χαρᾶς τὰς καρδίας ἡμῶν ἐνεπλήσατε , ἔκ τε τῶν γραμμάτων ἃ ἐπεστείλατε ἡμῖν διὰ τῶν ποθεινοτάτων συμπρεσβυτέρων ἡμῶν , καὶ ἐκ τῆς συμπαθείας τῶν καθʼ ἡμᾶς λυπηρῶν ἣν συνεπαθήσατε ἡμῖν , ὡς ἐνδεδυμένοι σπλάγχνα οἰκτιρμοῦ , καθὼς ἀπήγγειλαν ἡμῖν οἱ προειρημένοι . καὶ γὰρ εἰ καὶ τὰ τραύματα ἡμῶν ὅμοια διαμένει , ἀλλʼ οὖν φέρει τινὰ ἡμῖν ῥᾳστώνην τὸ ἑτοίμους ἔχειν τοὺς ἰατρούς , δυναμένους , εἰ καιροῦ λάβοιντο , ταχεῖαν ἐπαγαγεῖν τῶν ἀλγημάτων τὴν ἴασιν . διὸ καὶ πάλιν ὑμᾶς διὰ τῶν ἀγαπητῶν καὶ προσφθεγγόμεθα καὶ παρακαλοῦμεν , εἰ μὲν δίδωσιν ὑμῖν ὁ Κύριος ἄδειαν τοῦ ὡς ἡμᾶς ἀφικέσθαι , μὴ ὀκνῆσαι ἡμῶν τὴν ἐπίσκεψιν . ἐντολῆς γάρ ἐστι τῆς μεγίστης ἡ τῶν ἀσθενούντων ἐπίσκεψις . εἰ δὲ ὁ ἀγαθὸς Θεὸς καὶ σοφὸς τῆς ζωῆς ἡμῶν οἰκονόμος τὴν χάριν ταύτην εἰς ἕτερον καιρὸν ταμιεύεται , ἀλλʼ ἐπιστείλατε ἡμῖν ὅσα παρʼ ὑμῶν πρέπει γραφῆναι εἰς παράκλησιν μὲν τῶν θλιβομένων , διόρθωσιν δὲ τῶν συντετριμμένων . πολλὰ γὰρ ἤδη τὰ συντρίμματα τῆς Ἐκκλησίας γέγονε , καὶ πολλὴ ἡμῖν επʼ αὐτοῖς ἡ θλίψις · καὶ προσδοκία βοηθείας ἑτέρωθεν οὐδαμόθεν , ἐὰν μὴ ὁ Κύριος δι’ ὑμῶν τῶν γνησίως δουλευόντων αὐτῷ ἐξαποστείλῃ τὴν ἴασιν . Τὸ μὲν οὖν ἰταμὸν καὶ ἀναίσχυντον τῆς αἱρέσεως τῶν Ἀρειανῶν , φανερῶς ἀπορραγὲν τοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας , μένει ἐπὶ τῆς ἰδίας πλάνης , καὶ ὀλίγα ἡμᾶς λυμαίνεται διὰ τὸ πᾶσι πρόδηλον αὐτῶν τὴν ἀσέβειαν εἶναι · οἱ δὲ τὴν δορὰν τοῦ προβάτου περιβεβλημένοι καὶ τὴν ἐπιφάνειαν ἥμερον προβαλλόμενοι καὶ πραεῖαν , ἔνδοθεν δὲ σπαράσσοντες ἀφειδῶς τὰ τοῦ Χριστοῦ ποίμνια , καὶ διὰ τὸ ἐξ ἡμῶν ὡρμῆσθαι , εὐκόλως ἐμβάλλοντες βλάβην τοῖς ἁπλουστέροις , οὗτοί εἰσιν οἱ χαλεποὶ καὶ δυσφύλακτοι . οὓς ἀξιοῦμεν παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀκριβείας πρὸς πάσας τὰς κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐκκλησίας δημοσιευθῆναι , ἵνα ἢ ὀρθοποδήσαντες γνησίως ὦσι σὺν ἡμῖν , ἢ μένοντες ἐπὶ τῆς διαστροφῆς ἐν ἑαυτοῖς μόνοις τὴν βλάβην ἔχωσι , μὴ δυνάμενοι ἐκ τῆς ἀφυλάκτου κοινωνίας τῆς ἰδίας νόσου μεταδιδόναι τοῖς πλησιάζουσιν . ἀνάγκη δὲ τούτων ὀνομαστὶ μνησθῆναι , ἵνα καὶ αὐτοὶ γνωρίσητε τοὺς ταραχὰς παρʼ ἡμῖν ἐργαζομένους · καὶ ταῖς ἐκκλησίαις ἡμῶν φανερὸν καταστήσατε . ὁ μὲν γὰρ παρʼ ἡμῶν λόγος ὕποπτός ἐστι τοῖς πολλοῖς , ὡς τάχα διά τινας ἰδιωτικὰς φιλονεικίας τὴν μικροψυχίαν πρὸς αὐτοὺς ἑλομένων · ὑμεῖς δέ , ὅσον μακρὰν αὐτῶν ἀπῳκισμένοι τυγχάνετε , τοσούτῳ πλέον παρὰ τοῖς λαοῖς τὸ ἀξιόπιστον ἔχετε , πρὸς τῷ καὶ τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ χάριν συναίρεσθαι ὑμῖν εἰς τὴν ὑπὲρ τῶν καταπονουμένων ἐπιμέλειαν . ἐὰν δὲ καὶ συμφώνως πλείονες ὁμοῦ τὰ αὐτὰ δογματίσητε , δῆλον ὅτι τὸ πλῆθος τῶν δογματισάντων ἀναντίρρητον πᾶσι τὴν παραδοχὴν κατασκευάσει τοῦ δόγματος . Ἔστι τοίνυν εἷς τῶν πολλὴν ἡμῖν κατασκευαζόντων λύπην , Εὐστάθιος ὁ ἐκ τῆς Σεβαστείας τῆς κατὰ τὴν μικρὰν Ἀρμενίαν · ὅς , πάλαι μαθητευθεὶς τῷ Ἀρείῳ , καὶ ὅτε ἤκμαζεν ἐπὶ τῆς Ἀλεξανδρείας τὰς πονηρὰς κατὰ τοῦ Μονογενοῦς συντιθεὶς βλασφημίας , ἀκολουθῶν ἐκείνῳ καὶ τοῖς γνησιωτάτοις αὐτοῦ τῶν μαθητῶν ἐναριθμούμενος , ἐπειδὴ ἐπανῆλθεν εἰς τὴν ἑαυτοῦ , τῷ μακαριωτάτῳ ἐπισκόπῳ Ἑρμογένει τῷ Καισαρείας , κρίνοντι αὐτὸν ἐπὶ τῇ κακοδοξίᾳ , ὁμολογίαν ἔδωκε πίστεως ὑγιοῦς . καὶ οὕτω τὴν χειροτονίαν ὑπʼ αὐτοῦ δεξάμενος , μετὰ τὴν ἐκείνου κοίμησιν πρὸς τὸν ἐπὶ τῆς Κωνσταντινουπόλεως Εὐσέβιον ἔδραμεν , οὐδενὸς ἔλαττον καὶ αὐτὸν τὸ δυσσεβὲς δόγμα τοῦ Ἀρείου πρεσβεύοντα . εἶτα ἐκεῖθεν διὰ οἵας δήποτε αἰτίας ἀπελαθείς , ἐλθὼν τοῖς ἐπὶ τῆς πατρίδος ἀπελογήσατο πάλιν , τὸ μὲν δυσσεβὲς ἐπικρυπτόμενος φρόνημα , ῥημάτων δέ τινα ὀρθότητα προβαλλόμενος . καὶ τυχὼν τῆς ἐπισκοπῆς ὡς ἔτυχεν , εὐθὺς φαίνεται γράψας ἀναθεματισμὸν τοῦ ὁμοουσίου ἐν τῷ κατὰ Ἀγκύραν γενομένῳ αὐτοῖς συλλόγῳ . κἀκεῖθεν ἐπὶ τὴν Σελεύκειαν ἐλθών , δέδρακε μετὰ τῶν ἑαυτοῦ ὁμοδόξων ἃ πάντες ἴσασιν . ἐν δὲ τῇ Κωνσταντινουπόλει συνέθετο πάλιν τοῖς ἀπὸ τῶν αἱρετικῶν προταθεῖσι . καὶ οὕτως ἀπελαθεὶς τῆς ἐπισκοπῆς διὰ τὸ ἐν τῇ Μελιτινῇ προκαθῃρῆσθαι , ὁδὸν ἑαυτῷ τῆς ἀποκατατάσεως ἐπενόησε τὴν ὡς ὑμᾶς ἄφιξιν . καὶ τίνα μέν ἐστιν ἃ προετάθη αὐτῷ παρὰ τοῦ μακαριωτάτου ἐπισκόπου Αιβερίου , τίνα δὲ ἃ αὐτὸς συνέθετο , ἀγνοοῦμεν , πλὴν ὅτι ἐπιστολὴν ἐκόμισεν ἀποκαθιστῶσαν αὐτόν , ἣν ἐπιδείξας τῇ κατὰ Τύανα συνόδῳ ἀποκατέστη τῷ τόπῳ . οὗτος νῦν πορθεῖ τὴν πίστιν ἐκείνην , ἐφʼ ᾗ ἐδέχθη , καὶ τοῖς ἀναθεματίζουσι τὸ ὁμοούσιον σύνεστι , καὶ πρωτοστάτης ἐστὶ τῆς τῶν πνευματομάχων αἱρέσεως . ἐπεὶ οὖν αὐτόθεν γέγονεν αὐτῷ ἡ δύναμις τοῦ ἀδικεῖν τὰς ἐκκλησίας , καὶ τῇ παρʼ ὑμῶν δεδομένῃ αὐτῷ παρρησίᾳ κέχρηται εἰς καταστροφὴν τῶν πολλῶν , ἀνάγκη αὐτόθεν ἐλθεῖν καὶ τὴν διόρθωσιν , καὶ ἐπισταλῆναι ταῖς ἐκκλησίαις τίνα μέν ἐστιν ἐφʼ οἷς ἐδέχθη , πῶς δὲ νῦν μεταβληθεὶς ἀκυροῖ τὴν χάριν τὴν δοθεῖσαν αὐτῷ διὰ τῶν τότε πατέρων . Δεύτερος μετʼ αὐτόν ἐστιν Ἀπολινάριος , οὐ μικρῶς καὶ αὐτὸς τὰς ἐκκλησίας παραλυπῶν . τῇ γὰρ τοῦ γράφειν εὐκολίᾳ πρὸς πᾶσαν ὑπόθεσιν ἔχων ἀρκοῦσαν αὐτῷ τὴν γλῶσσαν , ἐνέπλησε μὲν τῶν ἑαυτοῦ συνταγμάτων τὴν οἰκουμένην , παρακούσας τοῦ ἐγκλήματος τοῦ λέγοντος , ὅτι Φύλαξαι ποιῆσαι βιβλία πολλά · ἐν δὲ τῷ πλήθει δηλονότι πολλὰ καὶ ἡμάρτηται . πῶς γὰρ δυνατὸν ἐκ πολυλογίας ἐκφυγεῖν ἁμαρτίαν ; ἔστι μὲν οὖν αὐτοῦ καὶ τὰ τῆς θεολογίας , οὐκ ἐκ γραφικῶν ἀποδείξεων , ἀλλʼ ἐξ ἀνθρωπίνων ἀφορμῶν τὴν κατασκευὴν ἔχοντα · ἔστι δὲ αὐτῷ καὶ τὰ περὶ ἀναστάσεως μυθικῶς συγκείμενα , μᾶλλον δὲ Ἰουδαϊκῶς , ἐν οἷς φησι πάλιν ἡμᾶς πρὸς τὴν νομικὴν ὑποστρέφειν λατρείαν , καὶ πάλιν ἡμᾶς περιτμηθήσεσθαι , καὶ σαββατίζειν , καὶ βρωμάτων ἀπέχεσθαι , καὶ θυσίας προσοίσειν Θεῷ , καὶ προσκυνήσειν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τοῦ ναοῦ , καὶ ὅλως ἀπὸ Χριστιανῶν Ἰουδαίους γενήσεσθαι . ὧν τί ἂν γένοιτο καταγελαστότερον , μᾶλλον δὲ ἀλλοτριώτερον τοῦ εὐαγγελικοῦ δόγματος ; εἶτα καὶ τὰ περὶ σαρκώσεως τοσαύτην ἐποίησε τῇ ἀδελφότητι τὴν ταραχήν , ὥστε ὀλίγοι λοιπὸν τῶν ἐντετυχηκότων τὸν ἀρχαῖον τῆς εὐσεβείας διασώζουσι χαρακτῆρα · οἱ δὲ πολλοί , ταῖς καινοτομίαις προσέχοντες , ἐξετράπησαν εἰς ζητήσεις καὶ φιλονείκους ἐφευρέσεις τῶν ἀνωφελῶν τούτων ῥημάτων . Ὁ μέντοι Παυλῖνος , εἰ μέν τι καὶ περὶ τὴν χειροτονίαν ἐπιλήψιμον ἔχει αὐτοὶ ἂν εἴποιτε · ἡμᾶς δὲ λυπεῖ , τοῖς Μαρκέλλου προσπεπονθὼς δόγμασι , καὶ τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ ἀδιακρίτως εἰς τὴν κοινωνίαν ἑαυτοῦ προσιέμενος . οἴδατε δέ , ἀδελφοὶ τιμιώτατοι , ὅτι πάσης ἡμῶν τῆς ἐλπίδος ἀθέτησιν ἔχει τὸ Μαρκέλλου δόγμα , οὔτε Υἱὸν ἐν ἰδίᾳ ὑποστάσει ὁμολογοῦν , ἀλλὰ προενεχθέντα καὶ πάλιν ὑποστρέψαντα εἰς τὸν ὅθεν προῆλθεν , οὔτε τὸν Παράκλητον ἰδίως ὑφεστηκέναι συγχωροῦν · ὥστε οὐκ ἄν τις ἁμάρτοι Χριστιανισμοῦ μὲν παντελῶς ἀλλοτρίαν ἀποφαίνων τὴν αἵρεσιν , Ἰουδαϊσμὸν δὲ παρεφθαρμένον αὐτὴν προσαγορεύων . τούτων τὴν ἐπιμέλειαν γενέσθαι παρʼ ὑμῶν ἐπιζητοῦμεν . γένοιτο δʼ ἄν , εἰ ἐπιστεῖλαι καταξιώσητε πάσαις ταῖς κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐκκλησίαις , τοὺς ταῦτα παραχαράσσοντας , εἰ μὲν διορθοῖντο , εἶκαι κοινωνικούς , εἰ δὲ ἐπιμένειν φιλονείκως βούλοιντο ταῖς καινοτομίαις , χωρίζεσθαι ἀπʼ αὐτῶν . καὶ ὅτι μὲν ἔδει ἡμᾶς συνεδρεύοντας μετὰ τῆς ὑμετέρας φρονήσεως ἐν κοινῇ σκέψει τὰ περὶ τούτων διαλαβεῖν , οὐδὲ αὐτοὶ ἀγνοοῦμεν · ἀλλʼ ἐπειδὴ ὁ καιρὸς οὐκ ἐνδίδωσι καὶ τὸ ἀναβάλλεσθαι βλαβερόν , τῆς ἀπʼ αὐτῶν βλάβης ἐρριξωμένης , ἀναγκαίως ἀπεστείλαμεν τοὺς ἀδελφούς , ἵνα ὅσα καὶ τὴν ἐκ τοῦ γράμματος διδασκαλίαν παρέλαθε , ταῦτα παρʼ ἑαυτῶν ἀναδιδάξαντες , κινήσωσιν ὑμῶν τὴν εὐλάβειαν εἰς τὸ παρασχέσθαι τὴν ἐπιζητουμένην βοήθειαν ταῖς τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις .
Lemmas: Κύριος ὁ θεός ἐγώ , ἐπί ὅς ἐλπίζω , τοσοῦτος σύ ἕκαστος παρέχω χάρις εἰς ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ πρόκειμαι ἐλπίς , ὅσος αὐτός χαρά ὁ Καρδία ἐγώ ἐμπίμπλημι , ἐκ τε ὁ γράμμα ὁ ἐπιστέλλω ἐγώ διά ὁ ποθεινός συμπρεσβύτερος ἐγώ , καί ἐκ ὁ συμπάθεια ὁ κατά ἐγώ λυπηρός ὅς συμπαθέω ἐγώ , ὡς ἐνδύω σπλάγχνον οἰκτιρμός , καθώς ἀπαγγέλλω ἐγώ ὁ προερέω . καί γάρ εἰμί καί ὁ τραῦμα ἐγώ ὅμοιος διαμένω , ἀλλά οὖν φέρω τις ἐγώ ῥᾳστώνη ὁ ἑτοῖμος ἔχω ὁ ἰατρός , δύναμαι , εἰμί καιρός λαμβάνω , ταχύς ἐπάγω ὁ ἄλγημα ὁ ἴασις . διό καί πάλιν σύ διά ὁ ἀγαπητός καί προσφθέγγομαι καί παρακαλέω , εἰμί μέν δίδωμι σύ ὁ Κύριος ἄδεια ὁ ὡς ἐγώ ἀφικνέομαι , μή ὀκνέω ἐγώ ὁ ἐπίσκεψις . ἐντολή γάρ εἰμί ὁ μέγας ὁ ὁ ἀσθενέω ἐπίσκεψις . εἰμί δέ ὁ ἀγαθός θεός καί σοφός ὁ ζωή ἐγώ οἰκονόμος ὁ χάρις οὗτος εἰς ἕτερος καιρός ταμιεύω , ἀλλά ἐπιστέλλω ἐγώ ὅσος παρά σύ πρέπω γράφω εἰς παράκλησις μέν ὁ θλίβω , διόρθωσις δέ ὁ συντρίβω . πολύς γάρ ἤδη ὁ σύντριμμα ὁ ἐκκλησία γίγνομαι , καί πολύς ἐγώ ἐπί αὐτός ὁ θλῖψις · καί προσδοκία βοήθεια ἑτέρωθεν οὐδαμόθεν , ἐάν μή ὁ Κύριος διά σύ ὁ γνήσιος δουλεύω αὐτός ἐξαποστέλλω ὁ ἴασις . ὁ μέν οὖν ἰταμός καί ἀναίσχυντος ὁ αἵρεσις ὁ Ἀρειανός , φανερῶς ἀπαράσσω ὁ σῶμα ὁ ἐκκλησία , μένω ἐπί ὁ ἴδιος πλάνης , καί ὀλίγος ἐγώ λυμαίνομαι διά ὁ πᾶς πρόδηλος αὐτός ὁ ἀσέβεια εἰμί · ὁ δέ ὁ δορά ὁ πρόβατον περιβάλλω καί ὁ ἐπιφάνεια ἥμερος προβάλλω καί πρᾶος , ἔνδοθεν δέ σπαράσσω ἀφειδής ὁ ὁ Χριστός ποίμνιον , καί διά ὁ ἐκ ἐγώ ὁρμάω , εὐκόλως ἐμβάλλω βλάβη ὁ ἁπλόος , οὗτος εἰμί ὁ χαλεπός καί δυσφύλακτος . ὅς ἀξιόω παρά ὁ ὑμέτερος ἀκρίβεια πρός πᾶς ὁ κατά ὁ ἀνατολή ἐκκλησία δημοσιεύω , ἵνα ἢ ὀρθοποδέω γνήσιος εἰμί σύν ἐγώ , ἢ Μένων ἐπί ὁ διαστροφή ἐν ἑαυτοῦ μόνος ὁ βλάβη ἔχω , μή δύναμαι ἐκ ὁ ἀφύλακτος κοινωνία ὁ ἴδιος νόσος μεταδίδωμι ὁ πλησιάζω . ἀνάγκη δέ οὗτος ὀνομαστί μιμνήσκω , ἵνα καί αὐτός γνωρίζω ὁ ταραχή παρά ἐγώ ἐργάζομαι · καί ὁ ἐκκλησία ἐγώ φανερός καθίστημι . ὁ μέν γάρ παρά ἐγώ λόγος ὕποπτος εἰμί ὁ πολύς , ὡς τάχα διά τις ἰδιωτικός φιλονεικία ὁ μικροψυχία πρός αὐτός αἱρέω · σύ δέ , ὅσος μακράν αὐτός ἀποικίζω τυγχάνω , τοσοῦτος πλέω παρά ὁ λαός ὁ ἀξιόπιστος ἔχω , πρός ὁ καί ὁ παρά ὁ Θεός χάρις συναίρω σύ εἰς ὁ ὑπέρ ὁ καταπονέω ἐπιμέλεια . ἐάν δέ καί σύμφωνος πλείων ὁμοῦ ὁ αὐτός δογματίζω , δῆλος ὅτι ὁ πλῆθος ὁ δογματίζω ἀναντίρρητος πᾶς ὁ παραδοχή κατασκευάζω ὁ δόγμα . εἰμί τοίνυν εἷς ὁ πολύς ἐγώ κατασκευάζω λύπη , Εὐστάθιος ὁ ἐκ ὁ Σεβάστεια ὁ κατά ὁ μικρός Ἀρμένιος · ὅς , πάλαι μαθητεύω ὁ Ἄρειος , καί ὅτε ἀκμάζω ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια ὁ πονηρός κατά ὁ Μονογενώ συντίθημι βλασφημία , ἀκολουθέω ἐκεῖνος καί ὁ γνήσιος αὐτός ὁ μαθητής ἐναριθμέω , ἐπεί ἐπανέρχομαι εἰς ὁ ἑαυτοῦ , ὁ μακάριος ἐπίσκοπος Ἑρμογένης ὁ Καισάρεια , κρίνω αὐτός ἐπί ὁ κακοδοξία , ὁμολογία δίδωμι πίστις ὑγιής . καί οὗτος ὁ χειροτονία ὑπό αὐτός δέχομαι , μετά ὁ ἐκεῖνος κοίμησις πρός ὁ ἐπί ὁ Κωνσταντινούπολις Εὐσέβιος τρέχω , οὐδείς μικρός καί αὐτός ὁ δυσσεβής δόγμα ὁ Ἄρειος πρεσβεύω . εἶτα ἐκεῖθεν διά οἷος δήποτε αἴτιος ἀπελαύνω , ἔρχομαι ὁ ἐπί ὁ πατρίς ἀπολογέομαι πάλιν , ὁ μέν δυσσεβής ἐπικρύπτω φρόνημα , ῥῆμα δέ τις ὀρθότης προβάλλω . καί τυγχάνω ὁ ἐπισκοπή ὡς τυγχάνω , εὐθύς φαίνω γράφω ἀναθεματισμός ὁ ὁμοούσιος ἐν ὁ κατά Ἄγκυρα γίγνομαι αὐτός σύλλογος . ἐκεῖθεν ἐπί ὁ Σελεύκεια ἔρχομαι , δράω μετά ὁ ἑαυτοῦ ὁμόδοξος ὁ πᾶς οἶδα . ἐν δέ ὁ Κωνσταντινούπολις συντίθημι πάλιν ὁ ἀπό ὁ αἱρετικός προτείνω . καί οὕτως ἀπελαύνω ὁ ἐπισκοπή διά ὁ ἐν ὁ Μελιτινή προκαθαιρέω , ὁδός ἑαυτοῦ ὁ αποκατατασις ἐπινοέω ὁ ὡς σύ ἄφιξις . καί τίς μέν εἰμί ὁ προτείνω αὐτός παρά ὁ μακάριος ἐπίσκοπος Αιβερίου , τίς δέ ὁ αὐτός συντίθημι , ἀγνοέω , πλήν ὅτι ἐπιστολή κομίζω ἀποκαθιστάω αὐτός , ὅς ἐπιδείκνυμι ὁ κατά Τύανα σύνοδος ἀποκαθίστημι ὁ τόπος . οὗτος νῦν πορθέω ὁ πίστις ἐκεῖνος , ἐπί ὅς δέχομαι , καί ὁ ἀναθεματίζω ὁ ὁμοούσιος σύνειμι , καί πρωτοστάτης εἰμί ὁ ὁ πνευματομάχος αἵρεσις . ἐπεί οὖν αὐτόθεν γίγνομαι αὐτός ὁ δύναμις ὁ ἀδικέω ὁ ἐκκλησία , καί ὁ παρά σύ δίδωμι αὐτός παρρησία χράομαι εἰς καταστροφή ὁ πολύς , ἀνάγκη αὐτόθεν ἔρχομαι καί ὁ διόρθωσις , καί ἐπιστέλλω ὁ ἐκκλησία τίς μέν εἰμί ἐπί ὅς δέχομαι , πῶς δέ νῦν μεταβάλλω ἀκυρόω ὁ χάρις ὁ δίδωμι αὐτός διά ὁ τότε πατήρ . Δεύτερος μετά αὐτός εἰμί Ἀπολινάριος , οὖον μικρός καί αὐτός ὁ ἐκκλησία παραλυπέω . ὁ γάρ ὁ γράφω εὐκολία πρός πᾶς ὑπόθεσις ἔχω ἀρκέω αὐτός ὁ γλῶσσα , ἐμπίμπλημι μέν ὁ ἑαυτοῦ σύνταγμα ὁ οἰκέω , παρακούω ὁ ἔγκλημα ὁ λέγω , ὅτι φυλάσσω ποιέω βιβλίον πολύς · ἐν δέ ὁ πλῆθος δηλονότι πολύς καί ἁμαρτάνω . πῶς γάρ δυνατός ἐκ πολυλογία ἐκφεύγω ἁμαρτία ; εἰμί μέν οὖν αὐτός καί ὁ ὁ θεολογία , οὐ ἐκ γραφικός ἀπόδειξις , ἀλλά ἐκ ἀνθρώπινος ἀφορμή ὁ κατασκευή ἔχω · εἰμί δέ αὐτός καί ὁ περί ἀνάστασις μυθικός σύγκειμαι , μᾶλλον δέ Ἰουδαϊκῶς , ἐν ὅς φημί πάλιν ἐγώ πρός ὁ νομικός ὑποστρέφω λατρεία , καί πάλιν ἐγώ περιτέμνω , καί σαββατίζω , καί βρῶμα ἀπέχω , καί θυσία προσφέρω Θεός , καί προσκυνέω ἐν Ἱερουσαλήμ ἐπί ὁ ναός , καί ὅλως ἀπό Χριστιανός Ἰουδαῖος γίγνομαι . ὅς τίς εἄν γίγνομαι καταγέλαστος , μᾶλλον δέ ἀλλότριος ὁ εὐαγγελικός δόγμα ; εἶτα καί ὁ περί σάρκωσις τοσοῦτος ποιέω ὁ ἀδελφότης ὁ ταραχή , ὥστε ὀλίγος λοιπός ὁ ἐντυγχάνω ὁ ἀρχαῖος ὁ εὐσέβεια διασῴζω χαρακτήρ · ὁ δέ πολύς , ὁ καινοτομία προσέχω , ἐκτρέπω εἰς ζητέω καί φιλόνεικος ἐφεύρεσις ὁ ἀνωφελής οὗτος ῥῆμα . ὁ μέντοι Παυλῖνος , εἰμί μέν τίς καί περί ὁ χειροτονία ἐπιλήψιμος ἔχω αὐτός εἄν εἶπον · ἐγώ δέ λυπέω , ὁ Μάρκελλος προσπάσχω δόγμα , καί ὁ ἀκολουθέω αὐτός ἀδιάκριτος εἰς ὁ κοινωνία ἑαυτοῦ προσίημι . οἶδα δέ , ἀδελφός τίμιος , ὅτι πᾶς ἐγώ ὁ ἐλπίς ἀθέτησις ἔχω ὁ Μάρκελλος δόγμα , οὔτε υἱός ἐν ἴδιος ὑπόστασις ὁμολογέω , ἀλλά προφέρω καί πάλιν ὑποστρέφω εἰς ὁ ὅθεν προέρχομαι , οὔτε ὁ Παράκλητος ἰδίως ὑφίστημι συγχωρέω · ὥστε οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω χριστιανισμός μέν παντελῶς ἀλλότριος ἀποφαίνω ὁ αἵρεσις , Ἰουδαϊσμός δέ παραφθείρω αὐτός προσαγορεύω . οὗτος ὁ ἐπιμέλεια γίγνομαι παρά σύ ἐπιζητέω . γίγνομαι δέ ἄν , εἰμί ἐπιστέλλω καταξιόω πᾶς ὁ κατά ὁ ἀνατολή ἐκκλησία , ὁ οὗτος παραχαράσσω , εἰμί μέν διορθόω , εκάιγ κοινωνικός , εἰμί δέ ἐπιμένω φιλόνεικος βούλομαι ὁ καινοτομία , χωρίζω ἀπό αὐτός . καί ὅτι μέν ἐσθίω ἐγώ συνεδρεύω μετά ὁ ὑμέτερος φρόνησις ἐν κοινός σκέψις ὁ περί οὗτος διαλαμβάνω , οὐδέ αὐτός ἀγνοέω · ἀλλά ἐπεί ὁ καιρός οὐ ἐνδίδωμι καί ὁ ἀναβάλλω βλαβερός , ὁ ἀπό αὐτός βλάβη ῥιζόω , ἀναγκαῖος ἀποστέλλω ὁ ἀδελφός , ἵνα ὅσος καί ὁ ἐκ ὁ γράμμα διδασκαλία παραλανθάνω , οὗτος παρά ἑαυτοῦ ἀναδιδάσκω , κινέω σύ ὁ εὐλάβεια εἰς ὁ παρέχω ὁ ἐπιζητέω βοήθεια ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία .