basilius-theology.epistulae 313
Οὐκ ἔστι πόρρωθεν ἰδεῖν τὰς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ , ἀλλʼ ὑπὸ μικροψυχίας οἱ ἄνθρωποι πρὸς τὸ ἐν ποσὶν ἀποβλέπομεν , καὶ πολλάκις ἐπὶ ἀγαθὸν πέρας ἀγόμενοι δυσχεραίνομεν , ἀνεχομένου ἡμῶν τῆς ἀμαθίας τοῦ πάντα ἐν τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ διοικοῦντος Δεσπότου . μέμνησαι γὰρ δήπου ὅσον ἐδυσχεράναμεν τότε πρὸς τὴν ἐπιτεθεῖσαν ἡμῖν φροντίδα , ὅσους παρελάβομεν τῶν φίλων εἰς τὸ δι’ αὐτῶν ἀπώσασθαι τὴν ἐπήρειαν . οὕτω γὰρ ὠνομάζομεν τὸ πρᾶγμα . Ἀλλὰ νῦν ὁρᾶς ὁποῖα τὰ παρόντα . παρέσχε γάρ σοι ὁ Θεὸς ἀφορμὴν τοῦ τὴν καλοκἀγαθίαν τῶν τρόπων εἰς φανερὸν ἀγαγεῖν καὶ παντὶ τῷ ἐφεξῆς βίῳ ἀγαθῆς μνήμης ἀφορμὰς ἐναφεῖναι . ὁποῖαι γὰρ ἂν ὦσιν αἱ ἀποτιμήσεις αὗται , τοιαῦται καὶ αἱ ἐπʼ αὐταῖς μνῆμαι παρὰ τῶν ἐπιγινομένων διασώζεσθαι πεφύκασιν . ἐπεὶ δὲ οὐδὲ εὐχομένοις Γαλάταις ὑπῆρξεν ἂν φιλανθρωποτέρου ἤθους ἐπιτυχεῖν , ἀκριβῶς ἐγὼ πέπεισμαι . ἔχω δὲ οὐ Γαλάτας μακαρίζειν τῆς σῆς ἐπιστασίας μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐμαυτόν . ἔστι γὰρ κἀμοὶ οἶκος ἐν Γαλατίᾳ , καὶ οἴκων γε ὁ λαμπρότατος σὺν Θεῷ , εἰς ὃν εἰ τύχοιμι παρὰ σοῦ τινος βοηθείας ( τεύξομαι δὲ ἕως ἂν ἡ φιλία τὴν οἰκείαν ἰσχὺν ἔχη ) , μεγάλην εἴσομαι τῷ Θεῷ τὴν χάριν . Εἰ οὖν τις λόγος παρὰ τῇ σῇ τιμιότητι τῆς ἐμῆς φιλίας , ὁμολογουμένην τινὰ ὠφέλειαν παρασχέσθαι τῷ οἴκῳ τοῦ θαυμασιωτάτου ἄρχοντος Σουλπικίου ἡμῶν ἕνεκεν παρακλήθητι , ὥστε ὑφελεῖν τι τῆς νῦν οὔσης ἀπογραφῆς , μάλιστα μὲν ἀξιόλογον καὶ τῆς σῆς μεγαλονοίας ἄξιον , προσθήσω δὲ ὅτι καὶ τῆς ἡμετέρας πρεσβείας τῶν ἀγαπώντων σε · εἰ δὲ μή , ἀλλʼ ὅσον οἵ τε καιροὶ συγχωροῦσι καὶ ἡ τῶν πραγμάτων ἐπιδέχεται φύσις · πάντως δὲ ὑφελεῖν καὶ μὴ ἐᾶσαι ἐπὶ τῆς ταυτότητος · ὥστε ἡμᾶς μυρίων ὧν ἔχομεν παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ ἄρχοντος εὐεργεσιῶν μίαν χάριν ταύτην διὰ τῆς σῆς σεμνότητος ἀντεκτίσαι .
Lemmas: οὐ εἰμί πόρρωθεν ὁράω ὁ οἰκονομία ὁ Θεός , ἀλλά ὑπό μικροψυχία ὁ ἄνθρωπος πρός ὁ ἐν πούς ἀποβλέπω , καί πολλάκις ἐπί ἀγαθός πέρας ἄγω δυσχεραίνω , ἀνέχω ἐγώ ὁ ἀμαθία ὁ πᾶς ἐν ὁ ἑαυτοῦ σοφία διοικέω δεσπότης . μιμνήσκω γάρ δήπου ὅσος δυσχεραίνω τότε πρός ὁ ἐπιτίθημι ἐγώ φροντίς , ὅσος παραλαμβάνω ὁ Φίλων εἰς ὁ διά αὐτός ἀπωθέω ὁ ἐπήρεια . οὗτος γάρ ὀνομάζω ὁ πρᾶγμα . ἀλλά νῦν ὁράω ὁποῖος ὁ πάρειμι . παρέχω γάρ σύ ὁ θεός ἀφορμή ὁ ὁ καλοκἀγαθία ὁ τρόπος εἰς φανερός ἄγω καί πᾶς ὁ ἐφεξῆς βίος ἀγαθός μνήμη ἀφορμή ἐναφίημι . ὁποῖος γάρ εἄν εἰμί ὁ ἀποτίμησις οὗτος , τοιοῦτος καί ὁ ἐπί αὐτός μνήμη παρά ὁ ἐπιγίγνομαι διασῴζω φύω . ἐπεί δέ οὐδέ εὔχομαι Γαλάτης ὑπάρχω εἄν φιλάνθρωπος ἦθος ἐπιτυγχάνω , ἀκριβῶς ἐγώ πείθω . ἔχω δέ οὖον Γαλάτης μακαρίζω ὁ σός ἐπιστασία μόνος , ἀλλά καί αὐτός ἐμαυτοῦ . εἰμί γάρ ἐγώ οἶκος ἐν Γαλατία , καί οἶκος γε ὁ λαμπρός σύν Θεός , εἰς ὅς εἰμί τυγχάνω παρά σύ τις βοήθεια ( τυγχάνω δέ ἠώς εἄν ὁ φίλιος ὁ οἰκεῖος ἰσχύς χάω ) , μέγας οἶδα ὁ Θεός ὁ χάρις . εἰμί οὖν τις λόγος παρά ὁ σός τιμιότης ὁ ἐμός φίλιος , ὁμολογέω τις ὠφέλεια παρέχω ὁ οἶκος ὁ θαυμάσιος ἄρχω Σουλπίκιος ἐγώ ἕνεκα παρακαλέω , ὥστε ὑφαιρέω τίς ὁ νῦν εἰμί ἀπογραφεύς , μάλιστα μέν ἀξιόλογος καί ὁ σός μεγαλόνοια ἄξιος , προστίθημι δέ ὅτι καί ὁ ἡμέτερος πρέσβυς ὁ ἀγαπάω σύ · εἰμί δέ μή , ἀλλά ὅσος ὁ τε καιρός συγχωρέω καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἐπιδέχομαι φύσις · πάντως δέ ὑφαιρέω καί μή ἐάω ἐπί ὁ ταυτότης · ὥστε ἐγώ μυρίος ὅς ἔχω παρά ὁ ἀγαθός ἄρχω εὐεργεσία εἷς χάρις οὗτος διά ὁ σός σεμνότης ἀντεκτίνω .