basilius-theology.epistulae 237
Ἐγὼ καὶ διὰ τοῦ βικαρίου τῆς Θρᾴκης ἐπέστειλα τῇ θεοσεβείᾳ σου , καὶ διά τινος πραιποσίτου τῶν κατὰ Φιλιππούπολιν θησαυρῶν ἐκ τῆς ἡμετέρας ἐπὶ τὴν Θρᾴκην διαβαίνοντος ἔγραψα ἑτέρας ἐπιστολάς , καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν ἀνελέσθαι , ὅταν ἀπαίρῃ . ἀλλʼ οὔτε ὁ βικάριος ὑπεδέξατο ἡμῶν τὰ γράμματα . περιοδευόντων γὰρ ἡμῶν τὴν παροικίαν , ἐπιστὰς τῇ πόλει ἑσπέρας , ὄρθρου βαθέος πάλιν ἀπήλασεν · ὥστε τοὺς οἰκονόμους λαθεῖν τῆς ἐκκλησίας τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἐπιδημίαν , καὶ οὕτω μεῖναι παρʼ ἡμῖν τὰ γράμματα . ὁ δὲ πραιπόσιτος τάχα , ἀβουλήτου τινὸς αὐτὸν περιστάσεως κατασχούσης , ἐξώρμησε , μήτε τὰς ἐπιστολὰς ἀνελόμενος , μήτε ἡμᾶς θεασάμενος . ἄλλου δὲ οὐδενὸς ἦν ἐπιτυχεῖν . ὅθεν ἐμείναμεν λυπούμενοι , ὅτι μήτε ἐπιστέλλειν ἡμῖν ἔξεστι , μήτε δέχεσθαι παρὰ τῆς σῆς θεοσεβείας γράμματα . καίτοιτγε ἐβουλόμην , εἴ μοι ἦν δυνατόν , τὰ ἐφʼ ἑκάστης ἡμέρας συμπίπτοντα ἡμῖν διαγγέλλειν σοι . οὕτω γὰρ πολλὰ καὶ παράδοξά ἐστι τὰ πράγματα , ὥστε ἱστορίας ἐφημερίδος χρῄζειν , ἣν καὶ συνέταξα , εὖ ἴσθι , εἰ μὴ τῇ συνεχείᾳ τῶν προσπιπτόντων τοὺς λογισμοὺς εἶχον τῶν προκειμένων ἐκκρουομένους . Ἐπεδήμησεν ἡμῖν βικάριος , τὸ πρῶτον καὶ μέγιστον τῶν ἡμετέρων κακῶν . ἅνθρωπος εἰ μὲν καὶ αἱρετικὸς τὸ φρόνημα , οὐκ ἐπίσταμαι ( οἶμαι γὰρ αὐτὸν παντὸς ἄπειρον εἶναι λόγου , καὶ μηδὲ ἔχειν τινὰ σπουδὴν μηδὲ μελέτην περὶ τὰ τοιαῦτα . ἐν ἄλλοις γὰρ αὐτὸν ὁρῶ τῇ ψυχῇ καὶ τῇ σαρκὶ νύκτωρ καὶ μεθʼ ἡμέραν ἐνασχολούμενον ) , πλὴν ἀλλὰ φιλαιρετικός · καὶ οὐ πλέον ἐκείνους φιλῶν ἢ πρὸς ἡμᾶς ἀπεχθῶς ἔχων . συνεκρότησε μὲν γὰρ σύνοδον ἀθετούντων ἐν μέσῳ τῷ χειμῶνι ἐπὶ τῆς Γαλατίας · καὶ ἐξέβαλε μὲν τὸν Ὕψιν , ἀντικατέστησε δὲ τὸν Ἐκδίκιον . ἀγώγιμον δὲ προσέταξε γενέσθαι τὸν ἀδελφὸν τὸν ἐμόν , ὑπὸ ἑνὸς ἀνθρώπου , καὶ τούτου ἀσήμου , αἰτιαθέντα . εἶτα μικρὸν ἀσχοληθεὶς περὶ τὸ στρατόπεδον , πάλιν ἡμῖν ἐπῆλθε θυμοῦ καὶ φόνου πνέων , καὶ πάντας μὲν μιᾷ φωνῇ τοὺς ἱερατικοὺς τῆς ἐν Καισαρείᾳ ἐκκλησίας παρέδωκε τῇ βουλῇ · ἐν δὲ Σεβαστείᾳ ἐκαθέσθη πολλὰς ἡμέρας φυλοκρινῶν , καὶ τοὺς μὲν ἡμῖν κοινωνοῦντας βουλευτὰς ὀνομάζων , καὶ καταδικάζων τῇ ὑπηρεσίᾳ τῶν δημοσίων , τοὺς δὲ τῷ Εὐσταθίῳ προσκειμένους ταῖς μεγίσταις τιμαῖς περιέπων . Πάλιν σύνοδον περὶ Νύσσαν Γαλατῶν καὶ Ποντικῶν συγκροτηθῆναι προσέταξεν . οἱ δὲ ὑπήκουσαν , καὶ συνδραμόντες ἔπεμψάν τινα ταῖς ἐκκλησίαις , ὃν οὐκ ἂν ἑλοίμην ἐγὼ εἰπεῖν ὁποῖος , εἰκάζειν δὲ ἔξεστι τῇ σῇ φρονήσει ποταπὸν εἰκὸς εἶναι τὸν τοιαύταις προαιρέσεσιν ἀνθρώπων ὑπηρετούμενον . καὶ νῦν ὅτε ταῦτα ἐπέστελλον τὸ αὐτὸ τοῦτο σύνταγμα ἐπὶ τὴν Σεβάστειαν ὥρμησε , τῷ τε Εὐσταθίῳ συναφθῆναι , καὶ μετʼ αὐτοῦ τὰ τῶν Νικοπολιτῶν καταστρέψασθαι . ὁ γὰρ μακάριος Θεόδοτος κεκοίμηται . καὶ τέως μὲν τὰς πρώτας τοῦ βικαρίου προσβολὰς γενναίως καὶ καρτερῶς ἀπεκρούσαντο · πείθειν γὰρ αὐτοὺς ἐπειρᾶτο δέξασθαι τὸν Εὐστάθιον , καὶ δι’ αὐτοῦ λαβεῖν τὸν ἐπίσκοπον · ὡς δὲ εἶδεν αὐτοὺς ἑκόντας οὐκ ἐνδιδόντας , νῦν πειρᾶται βιαιοτέρᾳ χειρὶ ἐγκαταστῆσαι τὸν διδόμενον . ὑποθρυλλεῖται δέ τις καὶ συνόδου προσδοκία , καθʼ ἣν προαιροῦνται καλέσαντες ἡμᾶς ἢ λαβεῖν κοινωνούς , ἢ χρήσασθαι τῇ συνηθείᾳ . τὰ μὲν οὖν τῶν ἐκκλησιῶν τοιαῦτα . ἐγὼ δὲ αὐτὸς ὅπως διάκειμαι κατὰ τὸ σῶμα σιωπᾷν ἡγοῦμαι βέλτιον εἶναι ἢ γράφειν , διότι τὰ μὲν ἀληθῆ λέγων λυπήσω , ψεύσασθαι δὲ οὐκ ἀνέχομαι .
Lemmas: ἐγώ καί διά ὁ Βικαρίου ὁ Θρᾴκη ἐπιστέλλω ὁ θεοσέβεια σύ , καί διά τις πραιπόσιτος ὁ κατά Φιλιππούπολις θησαυρός ἐκ ὁ ἡμέτερος ἐπί ὁ Θρᾴκη διαβαίνω γράφω ἕτερος ἐπιστολή , καί παρακαλέω αὐτός ἀναιρέω , ὅταν ἀπαίρω . ἀλλά οὔτε ὁ βικάριος ὑποδείκνυμι ἐγώ ὁ γράμμα . περιοδεύω γάρ ἐγώ ὁ παροικία , ἐφίστημι ὁ πόλις ἑσπέρα , ὄρθρος βαθύς πάλιν ἀπελαύνω · ὥστε ὁ οἰκονόμος λανθάνω ὁ ἐκκλησία ὁ ὁ ἀνήρ ἐπιδημία , καί οὗτος μένω παρά ἐγώ ὁ γράμμα . ὁ δέ Πραιπόσιτος τάχα , ἀβούλητος τις αὐτός περίστασις κατασχάω , ἐξορμέω , μήτε ὁ ἐπιστολή ἀναιρέω , μήτε ἐγώ θεάομαι . ἄλλος δέ οὐδείς εἰμί ἐπιτυγχάνω . ὅθεν μένω λυπέω , ὅτι μήτε ἐπιστέλλω ἐγώ ἔξεστι , μήτε δέχομαι παρά ὁ σός θεοσέβεια γράμμα . καίτοιτγε βούλομαι , εἰμί ἐγώ εἰμί δυνατός , ὁ ἐπί ἕκαστος ἡμέρα συμπίπτω ἐγώ διαγγέλλω σύ . οὗτος γάρ πολύς καί παράδοξος εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὥστε ἱστορία ἐφημερίς χρῄζω , ὅς καί συντάσσω , εὕω εἰμί , εἰμί μή ὁ συνέχεια ὁ προσπίπτω ὁ λογισμός ἔχω ὁ πρόκειμαι ἐκκρούω . ἐπιδημέω ἐγώ βικάριος , ὁ πρῶτος καί μέγας ὁ ἡμέτερος κακός . ἄνθρωπος εἰμί μέν καί αἱρετικός ὁ φρόνημα , οὐ ἐπίσταμαι ( οἴομαι γάρ αὐτός πᾶς ἤπειρος εἰμί λόγος , καί μηδέ ἔχω τις σπουδή μηδέ μέλω περί ὁ τοιοῦτος . ἐν ἄλλος γάρ αὐτός ὁράω ὁ Ψυχή καί ὁ σάρξ νύκτωρ καί μετά ἡμέρα ἐνασχολέομαι ) , πλήν ἀλλά φιλαιρετικός · καί οὖον πλέω ἐκεῖνος φίλος ἢ πρός ἐγώ ἀπεχθῶς ἔχω . συγκροτέω μέν γάρ σύνοδος ἀθετέω ἐν μέσος ὁ χειμών ἐπί ὁ Γαλατία · καί ἐκβάλλω μέν ὁ ὕψι , ἀντικαθίστημι δέ ὁ ἐκδικέω . ἀγώγιμος δέ προστάσσω γίγνομαι ὁ ἀδελφός ὁ ἐμός , ὑπό εἷς ἄνθρωπος , καί οὗτος ἄσημος , αἰτιάομαι . εἶτα μικρός ἀσχολέω περί ὁ στρατόπεδον , πάλιν ἐγώ ἐπέρχομαι θυμός καί φόνος πνέω , καί πᾶς μέν εἷς φωνή ὁ ἱερατικός ὁ ἐν Καισάρεια ἐκκλησία παραδίδωμι ὁ βουλή · ἐν δέ Σεβάστεια καθέζομαι πολύς ἡμέρα φυλοκρινέω , καί ὁ μέν ἐγώ κοινωνέω βουλευτής ὀνομάζω , καί καταδικάζω ὁ ὑπηρεσία ὁ δημόσιος , ὁ δέ ὁ Εὐστάθιος πρόσκειμαι ὁ μέγας τιμή περιέπω . πάλιν σύνοδος περί Νύσσα Γαλάτης καί Ποντικός συγκροτέω προστάσσω . ὁ δέ ὑπακούω , καί συντρέχω πέμπω τις ὁ ἐκκλησία , ὅς οὐ εἄν αἱρέω ἐγώ εἶπον ὁποῖος , εἰκάζω δέ ἔξεστι ὁ σός φρόνησις ποδαπός εἰκός εἰμί ὁ τοιοῦτος προαίρεσις ἄνθρωπος ὑπηρετέω . καί νῦν ὅτε οὗτος ἐπιστέλλω ὁ αὐτός οὗτος σύνταγμα ἐπί ὁ Σεβάστεια ὁρμάω , ὁ τε Εὐστάθιος συνάπτω , καί μετά αὐτός ὁ ὁ Νικοπολίτης καταστρέφω . ὁ γάρ μακάριος Θεόδοτος κοιμάω . καί τέως μέν ὁ πρῶτος ὁ Βικαρίου προσβολή γενναῖος καί καρτερός ἀποκρούω · πείθω γάρ αὐτός πειράω δέχομαι ὁ Εὐστάθιος , καί διά αὐτός λαμβάνω ὁ ἐπίσκοπος · ὡς δέ ὁράω αὐτός ἑκών οὐ ἐνδίδωμι , νῦν πειράω βίαιος χείρ ἐγκαθίστημι ὁ δίδωμι . ὑποθρυλέω δέ τις καί σύνοδος προσδοκία , κατά ὅς προαιρέω καλέω ἐγώ ἢ λαμβάνω κοινωνός , ἢ χράω ὁ συνήθεια . ὁ μέν οὖν ὁ ἐκκλησία τοιοῦτος . ἐγώ δέ αὐτός ὅπως διάκειμαι κατά ὁ σῶμα σιωπάω ἡγέομαι ἀγαθός εἰμί ἢ γράφω , διότι ὁ μέν ἀληθής λέγω λυπέω , ψεύδω δέ οὐ ἀνέχω .