basilius-theology.epistulae 198
Μετὰ τὴν ἐπιστολήν , τὴν διὰ τῶν ὀφφικιαλίων κομισθεῖσαν ἡμῖν , μίαν ἄλλην ἐδεξάμην μετὰ ταῦτα πρὸς ἡμᾶς ἀποσταλεῖσαν . αὐτοὶ δὲ ἐπεστείλαμεν , οὐ πολλὰς μέν , διὰ τὸ μηδὲ ἐπιτυχεῖν τῶν πρὸς ὑμᾶς ἀφικνουμένων , πλὴν πλείους τῶν τεσσάρων , ἐν αἷς καὶ τὰς ἀπὸ Σαμοσάτων κομισθείσας ἡμῖν ἐπὶ τοῖς πρώτοις γράμμασι τῆς σῆς θεοσεβείας ἐσφραγισμένας διεπεμψάμεθα τῷ αἰδεσιμωτάτῳ ἀδελφῷ Λεοντίῳ τῷ ἐξισωτῇ τῆς Νικαίας , παρακαλέσαντες δι’ ἐκείνου τῷ φροντίζοντι τῆς οἰκίας τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Σωφρονίου ἀποκομισθῆναι , ὥστε ἐκεῖνον ἐπιμεληθῆναι τῆς πρὸς ὑμᾶς διακομιδῆς . ἐπεὶ οὖν πολλὰς διαβαίνουσι χεῖρας αἱ ἐπιστολαί , εἰκὸς τὴν παρὰ ἕνα ἀσχολίαν ἢ ῥᾳθυμίαν αἰτίαν γενέσθαι τοῦ μὴ ὑποδέχεσθαι τὴν σὴν εὐλάβειαν . ὥστε συγγνώμην ἔχε , παρακαλοῦμεν , τῇ σπάνει τῶν γραμμάτων . Τὸ δέ , ὅτι ἀποστεῖλαί τινα δέον ἐξ ἡμῶν αὐτῶν , οὐκ ἐποιήσαμεν τοῦτο , αὐτὸς μὲν τῇ σεαυτοῦ συνέσει ὀρθῶς ἐπεζήτησας καὶ καθήψω ἡμῶν · γίνωσκε δὲ τὸν παρʼ ἡμῖν χειμῶνα τοσοῦτον γεγενῆσθαι , ὥστε πάσας μὲν ὁδοὺς ἐγκλεισθῆναι μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ Πάσχα , μηδένα δὲ ἡμᾶς ἔχειν τὸν εὐθαρσῶς πρὸς τὰ τῆς ὁδοῦ δυσχερῆ διακείμενον . καὶ γάρ , εἰ καὶ πολυάνθρωπόν πως εἶναι δοκεῖ τὸ ἱερατεῖον ἡμῶν , ἀλλὰ ἀνθρώπων ἀμελετήτως ἐχόντων πρὸς τὰς ὁδοιπορίας , διὰ τὸ μήτε ἐμπορεύεσθαι μήτε τὴν ἔξω διατριβὴν αἱρεῖσθαι , τὰς δὲ ἑδραίας τῶν τεχνῶν μεταχειρίζεσθαι τοὺς πολλούς , ἐκεῖθεν ἔχοντας τὴν ἀφορμὴν τοῦ ἐφημέρου βίου . αὐτίκα καὶ τὸν ἀδελφὸν τοῦτον , ὃν νῦν ἀπεστείλαμεν πρὸς τὴν εὐλάβειάν σου · ἐκ τῆς χώρας μεταστειλάμενοι , ἐχρησάμεθα αὐτῷ διακόνῳ τῶν πρὸς τὴν σὴν ὁσιότητα γραμμάτων , ἵνα καὶ τὰ ἡμέτερα σαφῶς διαγγείλῃ , καὶ τὰ αὐτόθεν ἡμῖν ἐναργῶς καὶ ταχέως τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι διακομίσῃ . καὶ τὸν ποθεινότατον ἀδελφὸν Εὐσέβιον τὸν ἀναγνώστην πάλαι ἐπειγόμενον πρὸς τὴν σὴν θεοσέβειαν ἐπέσχομεν , τὸ τῶν ἀέρων εὐκραὲς ἀναμένοντες . καὶ νῦν μέντοι ἐν φροντίδι οὐ τῇ τυχούσῃ εἰμί , μήποτε αὐτῷ τὸ περὶ τὰς ὁδοιπορίας ἄηθες ξενισμὸν ἐμποιήσῃ , καὶ ἀρρωστίας αἰτίαν παράσχῃ τῷ σώματι εὐαφόρμως ἔχοντι πρὸς τὴν ἀσθένειαν . Τὰ μέντοι καινοτομηθέντα περὶ τὴν ἀνατολὴν περιττὸν ἡμᾶς ἐστι διὰ γραμμάτων σημαίνειν . αὐτῶν τῶν ἀδελφῶν ἀκριβῶς δυναμένων ἀφʼ ἑαυτῶν διαγγεῖλαι . γίνωσκε δέ , τιμιωτάτη μοι κεφαλή , ὅτι ἡνίκα ταῦτα ἐπέστελλον , οὕτω διεκείμην φαύλως , ὥστε πάσας με λοιπὸν τοῦ ζῇν τὰς ἐλπίδας ἐπιλελοιπέναι . καὶ γὰρ οὐδὲ ἐξαριθμήσασθαι δυνατὸν τῶν ἐπιγινομένων μοι συμπτωμάτων τὸ πλῆθος , καὶ τὴν ἀσθένειαν , καὶ τὸ μέγεθος τῶν πυρετῶν , καὶ τὴν κακοήθειαν ὁποῖα · πλὴν ὅτι ἐκ πάντων ἓν τὸ συναγόμενον , πληρῶσαι ἡμᾶς λοιπὸν τὸν χρόνον τῆς παροικίας τοῦ δυστήνου τούτου καὶ ὀδυνηροῦ βίου .
Lemmas: μετά ὁ ἐπιστολή , ὁ διά ὁ οφφικιαλι κομίζω ἐγώ , εἷς ἄλλος δέχομαι μετά οὗτος πρός ἐγώ ἀποστέλλω . αὐτός δέ ἐπιστέλλω , οὖον πολύς μέν , διά ὁ μηδέ ἐπιτυγχάνω ὁ πρός σύ ἀφικνέομαι , πλήν πλείων ὁ τέσσαρες , ἐν ὅς καί ὁ ἀπό Σαμόσατα κομίζω ἐγώ ἐπί ὁ πρῶτος γράμμα ὁ σός θεοσέβεια σφραγίζω διαπέμπω ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός Λεόντιος ὁ ἐξισωτής ὁ Νίκαια , παρακαλέω διά ἐκεῖνος ὁ φροντίζω ὁ οἰκίον ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός Σωφρόνιος ἀποκομίζω , ὥστε ἐκεῖνος ἐπιμελέομαι ὁ πρός σύ διακομιδή . ἐπεί οὖν πολύς διαβαίνω χείρ ὁ ἐπιστολή , εἰκός ὁ παρά εἷς ἀσχολία ἢ ῥᾳθυμία αἴτιος γίγνομαι ὁ μή ὑποδέχομαι ὁ σός εὐλάβεια . ὥστε συγγνώμη ἔχω , παρακαλέω , ὁ σπάνις ὁ γράμμα . ὁ δέ , ὅτι ἀποστέλλω τις δήω ἐκ ἐγώ αὐτός , οὐ ποιέω οὗτος , αὐτός μέν ὁ σεαυτοῦ σύνεσις ὀρθῶς ἐπιζητέω καί καθάπτω ἐγώ · γιγνώσκω δέ ὁ παρά ἐγώ χειμών τοσοῦτος γίγνομαι , ὥστε πᾶς μέν ὁδός ἐγκλείω μέχρι ὁ ἡμέρα ὁ Πάσχα , μηδείς δέ ἐγώ ἔχω ὁ εὐθαρσής πρός ὁ ὁ ὁδός δυσχερής διάκειμαι . καί γάρ , εἰμί καί πολυάνθρωπος πως εἰμί δοκέω ὁ ἱερατεῖον ἐγώ , ἀλλά ἄνθρωπος ἀμελετήτως ἔχω πρός ὁ ὁδοιπορία , διά ὁ μήτε ἐμπορεύομαι μήτε ὁ ἔξω διατριβή αἱρέω , ὁ δέ ἑδραῖος ὁ τέχνη μεταχειρίζω ὁ πολύς , ἐκεῖθεν ἔχω ὁ ἀφορμή ὁ ἐφήμερος βίος . αὐτίκα καί ὁ ἀδελφός οὗτος , ὅς νῦν ἀποστέλλω πρός ὁ εὐλάβεια σύ · ἐκ ὁ χώρα μεταστέλλομαι , χράω αὐτός διάκονος ὁ πρός ὁ σός ὁσιότης γράμμα , ἵνα καί ὁ ἡμέτερος σαφῶς διαγγέλλω , καί ὁ αὐτόθεν ἐγώ ἐναργής καί ταχέως ὁ ὁ Θεός χάρις διακομίζω . καί ὁ ποθεινός ἀδελφός Εὐσέβιος ὁ ἀναγνώστης πάλαι ἐπείγω πρός ὁ σός θεοσέβεια ἐπέχω , ὁ ὁ ἀήρ εὐκραής ἀναμένω . καί νῦν μέντοι ἐν φροντίς οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί , μήποτε αὐτός ὁ περί ὁ ὁδοιπορία ἀήθης ξενισμός ἐμποιέω , καί ἀρρωστία αἴτιος παρέχω ὁ σῶμα εὐαφόρμως ἔχω πρός ὁ ἀσθένεια . ὁ μέντοι καινοτομέω περί ὁ ἀνατολή περισσός ἐγώ εἰμί διά γράμμα σημαίνω . αὐτός ὁ ἀδελφός ἀκριβῶς δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ διαγγέλλω . γιγνώσκω δέ , τίμιος ἐγώ κεφαλή , ὅτι ἡνίκα οὗτος ἐπιστέλλω , οὗτος διάκειμαι φαῦλος , ὥστε πᾶς ἐγώ λοιπός ὁ ζάω ὁ ἐλπίς ἐπιλείπω . καί γάρ οὐδέ ἐξαριθμέω δυνατός ὁ ἐπιγίγνομαι ἐγώ σύμπτωμα ὁ πλῆθος , καί ὁ ἀσθένεια , καί ὁ μέγεθος ὁ πυρετός , καί ὁ κακοήθεια ὁποῖος · πλήν ὅτι ἐκ πᾶς εἷς ὁ συνάγω , πληρόω ἐγώ λοιπός ὁ χρόνος ὁ παροικία ὁ δύστηνος οὗτος καί ὀδυνηρός βίος .