ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
basilius-theology.epistulae 61
Ἐνέτυχον τοῖς γράμμασι τῆς σῆς ὁσιότητος , δι’ ὧν τοῦ ἡγεμόνος τῆς Λιβύης , τοῦ δυσωνύμου ἀνδρός , κατεστέναξας . καὶ ὠδυράμεθα μὲν τὴν ἡμετέραν πατρίδα , ὅτι τοιούτων κακῶν μήτηρ ἐστὶ καὶ τροφός · ὠδυράμεθα δὲ καὶ τὴν γείτονα τῆς ἡμετέρας Λιβύην , τῶν ἡμετέρων κακῶν ἀπολαύουσαν , καὶ θηριώδει ἤθει παραδοθεῖσαν ἀνδρὸς ὠμότητί τε ὁμοῦ καὶ ἀκολασίᾳ συζῶντος . τοῦτο ἦν ἄρα τοῦ Ἐκκλησιαστοῦ τὸ σοφόν · Οὐαί σοι , πόλις , ἧς ὁ βασιλεύς σου νεώτερος ( ἐνταῦθα δέ ἐστί τι καὶ χαλεπώτερον ) , καὶ οἱ ἄρχοντές σου οὐκ ἀπὸ νυκτὸς ἐσθίουσιν , ἀλλὰ μεσούσης τῆς ἡμέρας ἀκολασταίνουσι , βοσκημάτων ἀλογώτερον ἀλλοτρίοις γάμοις ἐπιμαινόμενοιϲ ἐκεῖνον μὲν οὖν αἱ μάστιγες μένουσι παρὰ τοῦ δικαίου κριτοῦ , τῷ ἴσῳ μέτρῳ ἀντιμετρηθησόμεναι , ἃς αὐτὸς προλαβὼν ἐπέθηκε τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ . Ἐγνωρίσθη δὲ καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ ἡμῶν ἐκ τῶν γραμμάτων τῆς σῆς θεοσεβείας , καὶ ἀποτρόπαιον αὐτὸν πάντες ἡγήσονται , μὴ πυρός , μὴ ὕδατος , μὴ σκέπης αὐτῷ κοινωνοῦντες , εἴπερ τι ὄφελος τοῖς οὕτω κεκρατημένοις κοινῆς καὶ ὁμοψήφου καταγνώσεως . ἀρκοῦσα δὲ αὐτῷ στήλη , καὶ αὐτὰ τὰ γράμματα ἀναγινωσκόμενα πανταχοῦ . οὐ γὰρ διαλείψομεν πᾶσιν αὐτοῦ καὶ οἰκείοις καὶ φίλοις καὶ ξένοις ἐπιδεικνύντες · πάντως δέ , κἂν μὴ ἅψωνται αὐτοῦ παραχρῆμα τὰ ἐπιτίμια , ὥσπερ τοῦ Φαραώ , ἀλλʼ εἰς ὕστερόν ποτε βαρεῖαν αὐτῷ καὶ ἀλγεινὴν τὴν ἀνάδοσιν οἴσει .
Lemmas: ἐντυγχάνω ὁ γράμμα ὁ σός ὁσιότης , διά ὅς ὁ ἡγεμών ὁ Λιβύη , ὁ δυσώνυμος ἀνήρ , καταστενάζω . καί ὀδύρομαι μέν ὁ ἡμέτερος πατρίς , ὅτι τοιοῦτος κακός μήτηρ εἰμί καί τροφός · ὀδύρομαι δέ καί ὁ γείτων ὁ ἡμέτερος Λιβύη , ὁ ἡμέτερος κακός ἀπολαύω , καί θηριώδης ἠθέω παραδίδωμι ἀνήρ ὠμότης τε ὁμοῦ καί ἀκολασία συζάω . οὗτος εἰμί ἄρα ὁ ἐκκλησιαστής ὁ σοφός · οὐαί σύ , πόλις , ὅς ὁ βασιλεύς σύ νέος ( ἐνταῦθα δέ εἰμί τίς καί χαλεπός ) , καί ὁ ἄρχων σύ οὐ ἀπό νύξ ἐσθίω , ἀλλά μέσος ὁ ἡμέρα ἀκολασταίνω , βόσκημα ἄλογος ἀλλότριος γάμος ἐπιμαίνω ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ μάστιξ μένω παρά ὁ Δίκαιος κριτής , ὁ ἴσος μέτρον ἀντιμετρέω , ὅς αὐτός προλαμβάνω ἐπιτίθημι ὁ ἅγιος αὐτός . γνωρίζω δέ καί ὁ ἐκκλησία ἐγώ ἐκ ὁ γράμμα ὁ σός θεοσέβεια , καί ἀποτρόπαιος αὐτός πᾶς ἡγέομαι , μή πῦρ , μή ὕδωρ , μή σκέπη αὐτός κοινωνέω , εἴπερ τίς ὄφελος ὁ οὗτος κρατέω κοινός καί ὁμόψηφος κατάγνωσις . ἀρκέω δέ αὐτός στήλη , καί αὐτός ὁ γράμμα ἀναγιγνώσκω πανταχοῦ . οὖον γάρ διαλείπω πᾶς αὐτός καί οἰκέω καί φίλος καί ξένος ἐπιδείκνυμι · πάντως δέ , κἀν μή ἅπτω αὐτός παραχρῆμα ὁ ἐπιτίμιον , ὥσπερ ὁ Φαραώ , ἀλλά εἰς ὕστερον ποτός βαρύς αὐτός καί ἀλγεινός ὁ ἀνάδοσις φέρω .
basilius-theology.epistulae 62
Καὶ ἔθει ἑπόμενοι παλαιῷ ἐκ μακρᾶς τῆς ἀκολουθίας κεκρατηκότι , καὶ τὸν καρπὸν τοῦ Πνεύματος , τὴν κατὰ Θεὸν ἀγάπην , ὑμῖν ἐπιδεικνύμενοι , διὰ τοῦ γράμματος τὴν εὐλάβειαν ὑμῶν ἐπισκεπτόμεθα , κοινωνοῦντες ὑμῖν τῆς τε ἐπὶ τῷ συμβάντι λύπης , καὶ τῆς φροντίδος τῶν ἐν χερσίν . ὑπὲρ μὲν οὖν τῶν λυπηρῶν τοσοῦτον λέγομεν , ὅτι καιρὸς ἡμῖν ἀποβλέψαι πρὸς τὰ τοῦ Ἀποστόλου παραγγέλματα , καὶ μὴ λυπεῖσθαι Ὡς καὶ οἱ λοιποί , οἱ μὴ ἔχοντες ἐλπίδα · οὐ μὴν οὐδʼ ἀπαθῶς ἔχειν πρὸς τὸ συμβάν , ἀλλὰ τῆς μὲν ζημίας αἰσθάνεσθαι , ὑπὸ δὲ τῆς λύπης μὴ καταπίπτειν , τὸν μὲν ποιμένα τοῦ τέλους μακαρίζοντας , ὡς ἐν γήρᾳ πίονι τὴν ζωὴν καταλύσαντα , καὶ ταῖς μεγίσταις παρὰ τοῦ Κυρίου τιμαῖς ἐναναπαυσάμενον . Περὶ δὲ τῶν λοιπῶν ἐκεῖνα παραινεῖν ἔχομεν , ὅτι προσήκει , πᾶσαν ἀποθεμένους κατήφειαν , ἑαυτῶν γενέσθαι , καὶ πρὸς τὴν ἀναγκαίαν πρόνοιαν τῆς Ἐκκλησίας διαναστῆναι , ὅπως ἂν ὁ ἅγιος Θεὸς ἐπιμεληθείη τοῦ ἰδίου ποιμνίου , καὶ παράσχοιτο ὑμῖν ποιμένα κατὰ τὸ αὐτοῦ θέλημα , ποιμαίνοντα ὑμᾶς μετʼ ἐπιστήμης .
Lemmas: καί ἔθος ἕπομαι παλαιός ἐκ μακρός ὁ ἀκολουθία κρατέω , καί ὁ καρπός ὁ πνεῦμα , ὁ κατά θεός ἀγάπη , σύ ἐπιδείκνυμι , διά ὁ γράμμα ὁ εὐλάβεια σύ ἐπισκέπτομαι , κοινωνέω σύ ὁ τε ἐπί ὁ συμβαίνω λύπη , καί ὁ φροντίς ὁ ἐν χείρ . ὑπέρ μέν οὖν ὁ λυπηρός τοσοῦτος λέγω , ὅτι καιρός ἐγώ ἀποβλέπω πρός ὁ ὁ ἀπόστολος παράγγελμα , καί μή λυπέω ὡς καί ὁ λοιπός , ὁ μή ἔχω ἐλπίς · οὖον μήv οὐδέ ἀπαθής ἔχω πρός ὁ συμβαίνω , ἀλλά ὁ μέν ζημία αἰσθάνομαι , ὑπό δέ ὁ λύπη μή καταπίπτω , ὁ μέν ποιμήν ὁ τέλος μακαρίζω , ὡς ἐν γῆρας πίων ὁ ζωή καταλύω , καί ὁ μέγας παρά ὁ κύριος τιμή ἐναναπαύω . περι δέ ὁ λοιπός ἐκεῖνος παραινέω ἔχω , ὅτι προσήκω , πᾶς ἀποτίθημι κατήφεια , ἑαυτοῦ γίγνομαι , καί πρός ὁ ἀναγκαῖος πρόνοια ὁ ἐκκλησία διανίσταμαι , ὅπως εἄν ὁ ἅγιος θεός ἐπιμελέομαι ὁ ἴδιος ποίμνιον , καί παρέχω σύ ποιμήν κατά ὁ αὐτός θέλημα , ποιμαίνω σύ μετά ἐπιστήμη .
basilius-theology.epistulae 63
Τὸν σοφὸν ἄνδρα , κἂν ἑκὰς ναίῃ χθονός , κἂν μήποτʼ αὐτὸν ὄσσοις προσίδω , κρίνω φίλον · Εὐριπίδου ἐστὶ τοῦ τραγικοῦ λόγος . ὥστε , εἰ , μήπω τῆς κατʼ ὀφθαλμοὺς ἡμῖν συντυχίας τὴν γνῶσίν σου τῆς μεγαλοφυΐας χαρισαμένης , φαμὲν εἶναι φίλοι σου καὶ συνήθεις , μὴ κολακείαν εἶναι τὸν λόγον κρίνῃς . ἔχομεν γὰρ φήμην πρόξενον τῆς φιλίας , μεγαλοφώνως τὰ σὰ πᾶσιν ἀνθρώποις συμβοῶσαν . ἀφʼ οὗ μέντοι καὶ τῷ αἰδεσιμωτάτῳ Ἐλπιδίῳ συνετύχομεν , τοσοῦτόν σε ἐγνωρίσαμεν , καὶ οὕτω κατʼ ἄκρας ἑαλώκαμέν σου , ὡσανεὶ πολὺν χρόνον συγγεγονότες , καὶ διὰ μακρᾶς τῆς πείρας τῶν ἐν σοὶ καλῶν τὴν γνῶσιν ἔχοντες . οὐ γὰρ ἐπαύσατο ὁ ἀνὴρ ἕκαστα ἡμῖν τῶν περὶ σὲ διηγούμενος , το μεγαλοπρεπὲς τῆς ψυχῆς , τοῦ φρονήματος τὸ ἀνάστημα , τῶν τρόπων τὴν ἡμερότητα , ἐμπειρίαν πραγμάτων , σύνεσιν γνώμης , σεμνότητα βίου φαιδρότητι κεκραμένην , λόγου δύναμιν , τἄλλα ὅσα αὐτὸς μὲν διὰ πολλῆς τῆς πρὸς ἡμᾶς ὁμιλίας ἀπηριθμήσατο , ἡμῖν δὲ γράφειν οὐκ ἦν δυνατόν , ἵνα μὴ ἔξω τοῦ μέτρου τὴν ἐπιστολὴν προαγάγωμεν . πῶς οὖν οὐκ ἔμελλον ἀγαπᾷν τὸν τοιοῦτον ; πῶς γοῦν ἠδυνάμην ἐμαυτοῦ κρατῆσαι , πρὸς τὸ μὴ οὐχὶ καὶ ἐκβοῶν τὸ τῆς ψυχῆς ἐμαυτοῦ πάθος διασημαίνειν ; Δέχου τοίνυν τὴν προσηγορίαν , ὦ θαυμάσιε , ἐκ φιλίας ἀληθινῆς καὶ ἀδόλου σοι προσαγομένην · πόρρω γὰρ θωπείας δουλοπρεποῦς τὰ ἡμέτερα · καὶ ἔχε ἡμᾶς τῷ καταλόγῳ τῶν σεαυτοῦ φίλων ἐναριθμίους , γράμμασι συνεχέσι σαυτόν τε δεικνὺς καὶ παραμυθούμενος τὴν ἀπόλειψιν .
Lemmas: ὁ σοφός ἀνήρ , κἀν ἑκάς νάω Χθών , κἀν μήποτε αὐτός ὄσσε προσοράω , κρίνω φίλος · Εὐριπίδης εἰμί ὁ τραγικός λόγος . ὥστε , εἰμί , μήπω ὁ κατά ὀφθαλμός ἐγώ συντυχία ὁ γνῶσις σύ ὁ μεγαλοφυΐα χαρίζω , φημί εἰμί φίλος σύ καί συνήθης , μή κολακεία εἰμί ὁ λόγος κρίνω . ἔχω γάρ φήμη Πρόξενος ὁ φίλιος , μεγαλόφωνα ὁ σός πᾶς ἄνθρωπος συμβοάω . ἀπό ὅς μέντοι καί ὁ αἰδέσιμος Ἐλπίδιος συντυγχάνω , τοσοῦτόν σύ γνωρίζω , καί οὗτος κατά ἄκρος ἁλίσκομαι σύ , ὡσανεί πολύς χρόνος συγγίγνομαι , καί διά μακρός ὁ πείρω ὁ ἐν σύ καλός ὁ γνῶσις ἔχω . οὖον γάρ παύω ὁ ἀνήρ ἕκαστος ἐγώ ὁ περί σύ διηγέομαι , ὁ μεγαλοπρεπής ὁ Ψυχή , ὁ φρόνημα ὁ ἀνάστημα , ὁ τρόπος ὁ ἡμερότης , ἐμπειρία πρᾶγμα , σύνεσις γνώμη , σεμνότης βίος φαιδρότης κεράννυμι , λόγος δύναμις , ἄλλος ὅσος αὐτός μέν διά πολύς ὁ πρός ἐγώ ὁμιλία ἀπαριθμέω , ἐγώ δέ γράφω οὐ εἰμί δυνατός , ἵνα μή ἔξω ὁ μέτρον ὁ ἐπιστολή προάγω . πῶς οὖν οὐ μέλλω ἀγαπάω ὁ τοιοῦτος ; πῶς γοῦν δύναμαι ἐμαυτοῦ κρατέω , πρός ὁ μή οὐ καί ἐκβοάω ὁ ὁ Ψυχή ἐμαυτοῦ πάθος διασημαίνω ; δέχομαι τοίνυν ὁ προσηγορία , εἰμί θαυμάσιος , ἐκ φίλιος ἀληθινός καί ἄδολος σύ προσάγω · πόρρω γάρ θωπεία δουλοπρεπής ὁ ἡμέτερος · καί ἔχω ἐγώ ὁ κατάλογος ὁ σεαυτοῦ Φίλων ἐναρίθμιος , γράμμα συνεχής σεαυτοῦ τε δείκνυμι καί παραμυθέομαι ὁ ἀπόλειψις .
basilius-theology.epistulae 64
Ἐμὲ πολλὰ μὲν ἦν καὶ ἐξ ἀρχῆς τὰ συνάπτοντά σου τῇ τιμιότητι , ὅ τε περὶ λόγους κοινὸς ἔρως , πολλαχοῦ παρὰ τῶν πεπειραμένων περιφερόμενος , ἥ τε πρὸς τὸν θαυμάσιον ἄνδρα Τερέντιον ἡμῖν ἐκ παλαιοῦ φιλία . ἐπεὶ δὲ καὶ ὁ πάντα ἄριστος , καὶ πάσης ἡμῖν οἰκειότητος ὄνομα ἐκπληρῶν , ὁ αἰδεσιμώτατος ἀδελφὸς Ἐλπίδιος εἰς λόγους ἀφίκετο , καὶ ἕκαστα τῶν ἐν σοὶ καλῶν διηγήσατο ( δυνατώτατος δέ , εἴπερ τις ἄλλος , καὶ ἀρετὴν ἀνθρώπου καταμαθεῖν , καὶ παραστῆσαι ταύτην τῷ λόγῳ ) , τοσοῦτον ἡμῖν τὸν ἐπὶ σοὶ πόθον ἐξέκαυσεν , ὥστε εὔχεσθαι ἡμᾶς ἐπιστῆναί σέ ποτε τῇ παλαιᾷ ἑστίᾳ ἡμῶν , ἵνα μὴ ἀκοῇ μόνον , ἀλλὰ καὶ πείρᾳ τῶν ἐν σοὶ καλῶν ἀπολαύσωμεν .
Lemmas: ἐγώ πολύς μέν εἰμί καί ἐκ ἀρχή ὁ συνάπτω σύ ὁ τιμιότης , ὅς τε περί λόγος κοινός Ἔρως , πολλαχοῦ παρά ὁ πειράω περιφέρω , ὅς τε πρός ὁ θαυμάσιος ἀνήρ Τερέντιος ἐγώ ἐκ παλαιός φίλιος . ἐπεί δέ καί ὁ πᾶς ἀγαθός , καί πᾶς ἐγώ οἰκειότης ὄνομα ἐκπληρόω , ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός Ἐλπίδιος εἰς λόγος ἀφικνέομαι , καί ἕκαστος ὁ ἐν σύ καλός διηγέομαι ( δυνατός δέ , εἴπερ τις ἄλλος , καί ἀρετή ἄνθρωπος καταμανθάνω , καί παρίστημι οὗτος ὁ λόγος ) , τοσοῦτος ἐγώ ὁ ἐπί σύ πόθος ἐκκαίω , ὥστε εὔχομαι ἐγώ ἐφίστημι σός ποτός ὁ παλαιός ἑστία ἐγώ , ἵνα μή ἀκοή μόνος , ἀλλά καί πείρω ὁ ἐν σύ καλός ἀπολαύω .
basilius-theology.epistulae 67
Ἐμοὶ μὲν ἐξαρκοῦν ἐφάνη ἐν τοῖς προτέροις γράμμασι πρὸς τὴν σὴν τιμιότητα τοσοῦτον ἐνδείξασθαι , ὅτι πᾶν τὸ κατὰ τὴν πίστιν ἐρρωμένον τοῦ κατὰ τὴν ἁγίαν ἐκκλησίαν Ἀντιοχείας λαοῦ εἰς μίαν συμφωνίαν καὶ ἕνωσιν χρὴ ἐναχθῆναι , πρὸς τὸ δηλῶσαι , ὅτι τῷ θεοφιλεστάτῳ ἐπισκόπῳ Μελετίῳ δέοι τὰ εἰς μέρη πλείονα νῦν διῃρημένα συνάψαι . ἐπεὶ δὲ ὁ αὐτὸς οὗτος ὁ ἀγαπητὸς συνδιάκονος ἡμῶν Δωρόθεος ἐναργεστέραν τὴν περὶ τούτων ἐπεζήτησε μνήμην , ἀναγκαίως ἐπισημαινόμεθα , ὅτι καὶ πάσῃ τῇ ἀνατολῇ δι’ εὐχῆς , καὶ ἡμῖν τοῖς παντοίως αὐτῷ συνημμένοις ἐπιθυμητόν , αὐτὸν ἰδεῖν τὴν ἐκκλησίαν διέποντα τοῦ Κυρίου , τῇ τε πίστει ἀνεπίληπτον ὄντα , καὶ τῷ βίῳ οὐδεμίαν πρὸς τοὺς ἄλλους ἐπιδεχόμενον σύγκρισιν , καὶ τῷ τοῦ παντός , ὡς εἰπεῖν , σώματος τῆς ἐκκλησίας αὐτὸν προεστάναι , τὰ δὲ λοιπὰ οἷον μερῶν ἀποτμήματα εἶναι . Ὥστε πανταχόθεν ἀναγκαῖόν τε ὁμοῦ καὶ σύμφερον τῷ ἀνδρὶ τούτῳ συναφθῆναι τοὺς ἄλλους , ὥσπερ τοῖς μεγάλοις τῶν ποταμῶν τοὺς ἐλάττους · περὶ δὲ τοὺς ἄλλους γενέσθαι τινὰ οἰκονομίαν , τὴν κἀκείνοις πρέπουσαν , καὶ τὸν λαὸν εἰρηνεύουσαν , καὶ τῇ σῇ συνέσει καὶ περιβοήτῳ ἐντρεχείᾳ καὶ σπουδῇ ἐπιβάλλουσαν . πάντως δὲ οὐκ ἔλαθέ σου τὴν ἀνυπέρβλητον φρόνησιν , ὅτι ἤδη καὶ τοῖς ὁμοψύχοις σου τοῖς κατὰ τὴν δύσιν τὰ αὐτὰ ταῦτα συνήρεσεν , ὡς δηλοῖ τὰ γράμματα τὰ διὰ τοῦ μακαρίου Σιλουανοῦ κομισθέντα ἡμῖν .
Lemmas: ἐμός μέν ἐξαρκέω φαίνω ἐν ὁ πρότερος γράμμα πρός ὁ σός τιμιότητα τοσοῦτος ἐνδείκνυμι , ὅτι πᾶς ὁ κατά ὁ πίστις ῥώννυμι ὁ κατά ὁ ἅγιος ἐκκλησία Ἀντιόχεια λαός εἰς εἷς συμφωνία καί ἕνωσις χρή ἐνάγω , πρός ὁ δηλόω , ὅτι ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος Μελέτιος δήω ὁ εἰς μέρος πλείων νῦν διαιρέω συνάπτω . ἐπεί δέ ὁ αὐτός οὗτος ὁ ἀγαπητός συνδιάκονος ἐγώ Δωρόθεος ἐναργής ὁ περί οὗτος ἐπιζητέω μνήμη , ἀναγκαῖος ἐπισημαίνω , ὅτι καί πᾶς ὁ ἀνατολή διά εὐχή , καί ἐγώ ὁ παντοῖος αὐτός συνάπτω ἐπιθυμητός , αὐτός ὁράω ὁ ἐκκλησία διέπω ὁ κύριος , ὁ τε πίστις ἀνεπίληπτος εἰμί , καί ὁ βίος οὐδείς πρός ὁ ἄλλος ἐπιδέχομαι σύγκρισις , καί ὁ ὁ πᾶς , ὡς εἶπον , σῶμα ὁ ἐκκλησία αὐτός προίστημι , ὁ δέ λοιπάς οἷος μέρος ἀπότμημα εἰμί . ὥστε πανταχόθεν ἀναγκαῖον τε ὁμοῦ καί συμφέρω ὁ ἀνήρ οὗτος συνάπτω ὁ ἄλλος , ὥσπερ ὁ μέγας ὁ ποταμός ὁ μικρός · περί δέ ὁ ἄλλος γίγνομαι τις οἰκονομία , ὁ ἐκεῖνος πρέπω , καί ὁ λαός εἰρηνεύω , καί ὁ σός σύνεσις καί περιβόητος ἐντρέχεια καί σπουδή ἐπιβάλλω . πάντως δέ οὐ λανθάνω σύ ὁ ἀνυπέρβλητος φρόνησις , ὅτι ἤδη καί ὁ ὁμόψυχος σύ ὁ κατά ὁ δύσις ὁ αὐτός οὗτος συναρέσκω , ὡς δηλόω ὁ γράμμα ὁ διά ὁ μακάριος Σιλουανός κομίζω ἐγώ .
basilius-theology.epistulae 68
Τέως μὲν ἐβουλήθημεν κατασχεῖν παρʼ ἑαυτοῖς τὸν εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Δωρόθεον τὸν συνδιάκονον , ὥστε , ἐπὶ τῷ τέλει τῶν πραγμάτων ἀποπεμψάμενοι , γνωρίσαι δι’ αὐτοῦ ἕκαστα τῶν πεπραγμένων τῇ τιμιότητί σου . ἐπεὶ δὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ὑπερτιθέμενοι εἰς πολὺ τοῦ χρόνου παρετάθημεν , καὶ ἅμα , ὡς ἐν ἀπόροις , βουλή τις ἡμῖν ἐνέπεσε περὶ τῶν πρακτέων , ἀπεστείλαμεν τὸν προειρημένον ἄνδρα καταλαβεῖν ὑμῶν τὴν ὁσιότητα , καὶ δι’ ἑαυτοῦ τε ἀνενεγκεῖν ἕκαστα , καὶ τὸ ὑπομνηστικὸν ἡμῶν ἐπιδεῖξαι , ἵνα , εἰ φανείη χρησίμως ἔχειν τὰ παρʼ ἡμῶν ἐννοηθέντα , εἰς ἔργον ἐλθεῖν παρὰ τὴς ὑμετέρας τελειότητος σπουδασθείη . Ὡς δὲ συντόμως εἰπεῖν , γνώμη ἐκράτησεν ἐπὶ τὴν Ῥώμην διαβῆναι τὸν αὐτὸν τοῦτον ἀδελφὸν ἡμῶν Δωρόθεον , διαναστῆσαί τινας τῶν ἀπὸ τῆς Ἰταλίας , πρὸς τὴν ἐπίσκεψιν ἡμῶν θαλάσσῃ χρησαμένους , ἵνα τοὺς ἐμποδίζοντας διαφύγωσι . τοὺς γὰρ παραδυναστεύοντας τοῖς κρατοῦσιν εἶδον μηδὲν βουλομένους μήτε δυναμένους ὑπομιμνήσκειν αὐτὸν περὶ τῶν ἐκβεβλημένων , ἀλλὰ τὸ μή τι χεῖρον ἰδεῖν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις γινόμενον κέρδος τιθεμένους . εἰ οὖν καὶ τῇ σῇ φρονήσει χρήσιμον εἶναι τὸ βούλευμα παρασταίη , καταξιώσεις καὶ ἐπιστολὰς τυπῶσαι , καὶ ὑπομνηστικὰ ὑπαγορεῦσαι περὶ ὧν χρὴ διαλεχθῆναι αὐτὸν καὶ πρὸς τίνας . ὥστε δὲ ἔχειν ἀξιοπιστίαν τινὰ τὰ γράμματα , συμπαραλήψῃ πάντως τοὺς ὁμογνώμονας , κἂν μὴ παρῶσι . τὰ δʼ ἐνταῦθα ἔτι ἐστὶν ἐν ἀδήλῳ , τοῦ Εὐϊππίου παραγενομένου μέν , μηδὲν δὲ τέως ἐκφήναντος . ἀπειλοῦσι μέντοι καὶ συνδρομήν τινα ὁμογνωμόνων αὐτοῖς ἔκ τε τῆς Ἀρμενίας τῆς Τετραπόλεως , καὶ ἐκ τῆς Κιλικίας .
Lemmas: Τέως μέν βούλομαι κατέχω παρά ἑαυτοῦ ὁ εὐλαβής ἀδελφός Δωρόθεος ὁ συνδιάκονος , ὥστε , ἐπί ὁ τέλος ὁ πρᾶγμα ἀποπέμπω , γνωρίζω διά αὐτός ἕκαστος ὁ πράσσω ὁ τιμιότης σύ . ἐπεί δέ ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ὑπερτίθημι εἰς πολύς ὁ χρόνος παρατείνω , καί ἅμα , ὡς ἐν ἄπορος , βουλή τις ἐγώ ἐμπίπτω περί ὁ πρακτέος , ἀποστέλλω ὁ προερέω ἀνήρ καταλαμβάνω σύ ὁ ὁσιότης , καί διά ἑαυτοῦ τε ἀναφέρω ἕκαστος , καί ὁ ὑπομνηστικός ἐγώ ἐπιδείκνυμι , ἵνα , εἰμί φαίνω χρήσιμος ἔχω ὁ παρά ἐγώ ἐννοέω , εἰς ἔργον ἔρχομαι παρά σής ὑμέτερος τελειότης σπουδάζω . ὡς δέ σύντομος εἶπον , γνώμη κρατέω ἐπί ὁ Ῥώμη διαβαίνω ὁ αὐτός οὗτος ἀδελφός ἐγώ Δωρόθεος , διανίσταμαι τις ὁ ἀπό ὁ Ἰταλία , πρός ὁ ἐπίσκεψις ἐγώ θάλασσα χράω , ἵνα ὁ ἐμποδίζω διαφεύγω . ὁ γάρ παραδυναστεύω ὁ κρατέω εἶδον μηδείς βούλομαι μήτε δύναμαι ὑπομιμνήσκω αὐτός περί ὁ ἐκβάλλω , ἀλλά ὁ μή τίς χείρων ὁράω ἐν ὁ ἐκκλησία γίγνομαι κέρδος τίθημι . εἰμί οὖν καί ὁ σός φρόνησις χρήσιμος εἰμί ὁ βούλευμα παρίστημι , καταξίωσις καί ἐπιστολή τυπόω , καί ὑπομνηστικός ὑπαγορεύω περί ὅς χρή διαλέγω αὐτός καί πρός τίς . ὥστε δέ ἔχω ἀξιοπιστία τις ὁ γράμμα , συμπαράληψις πάντως ὁ ὁμογνώμων , κἀν μή πάρειμι . ὁ δέ ἐνταῦθα ἔτι εἰμί ἐν ἄδηλος , ὁ ευιππιας παραγίγνομαι μέν , μηδείς δέ τέως ἐκφαίνω . ἀπειλέω μέντοι καί συνδρομή τις ὁμογνώμων αὐτός ἐκ τε ὁ Ἀρμένιος ὁ τετράπολις , καί ἐκ ὁ Κιλικία .
basilius-theology.epistulae 72
Οἶδά σου καὶ τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀγάπην , καὶ τὴν περὶ τὰ καλὰ σπουδήν . διόπερ χρῄζων δυσωπῆσαι τὸν ποθεινότατον υἱὸν Καλλισθένην , ἡγησάμην , εἰ κοινωνόν σε λάβοιμι τῆς φροντίδος , ῥᾷον κατορθώσειν τὸ σπουδαζόμενον . λελύπηται ὁ ἀνὴρ κατὰ τοῦ λογιωτάτου Εὐστοχίου , καὶ λελύπηται δικαίαν λύπην . ἐγκαλεῖ αὐτοῦ τοῖς οἰκέταις θράσος κατʼ αὐτοῦ καὶ ἀπόνοιαν . τοῦτον ἀξιοῦμεν παρακληθῆναι , ἀρκεσθέντα τῷ φόβῳ , ὃν ἐφόβησεν αὐτούς τε τοὺς θρασυνομένους καὶ τοὺς τούτων δεσπότας , καταλῦσαι τὴν φιλονεικίαν , δόντα τὴν χάριν . οὕτω γὰρ ἀμφότερα ὑπάρξει · καὶ τὸ παρὰ ἀνθρώποις σεμνόν , καὶ τὸ παρὰ Θεῷ εὐδόκιμον , ἐὰν τῷ φόβῳ θελήσῃ τὸ μακρόθυμον ἀναμίξαι . αὐτός τε οὖν , εἴ τις σοι προϋπάρχει φιλία πρὸς τὸν ἄνδρα καὶ συνήθεια , αἴτησον παρʼ αὐτοῦ τὴν χάριν ταύτην · καὶ οὓς ἐὰν γνῷς ἐν τῇ πόλει δυναμένους αὐτὸν δυσωπῆσαι , κοινωνοὺς λάβε τῆς φροντίδος , εἰπὼν αὐτοῖς , ὅτι τὸ γινόμενον ἐμοὶ μάλιστα κεχαρισμένον ἔσται . Καὶ ἀπόπεμψαι τὸν συνδιάκονον πράξαντα ὧν ἕνεκεν ἀπεστάλη . αἰσχύνομαι γάρ , καταφυγόντων πρός με τῶν ἀνθρώπων , μὴ δυνηθῆναι αὐτοῖς γενέσθαι τι χρήσιμον .
Lemmas: οἶδα σύ καί ὁ πρός ἐγώ ἀγάπη , καί ὁ περί ὁ καλός σπουδή . διόπερ χρῄζω δυσωπέω ὁ ποθεινός υἱός Καλλισθένης , ἡγέομαι , εἰμί κοινωνός σύ λαμβάνω ὁ φροντίς , ῥᾳδίως κατορθόω ὁ σπουδάζω . λυπέω ὁ ἀνήρ κατά ὁ λόγιος Εὐστόχιος , καί λυπέω Δίκαιος λύπη . ἐγκαλέω αὐτός ὁ οἰκέτης θράσος κατά αὐτός καί ἀπόνοια . οὗτος ἀξιόω παρακαλέω , ἀρκέω ὁ φόβος , ὅς φοβέω αὐτός τε ὁ θρασύνω καί ὁ οὗτος δεσπότης , καταλύω ὁ φιλονεικία , δίδωμι ὁ χάρις . οὗτος γάρ ἀμφότερος ὑπάρχω · καί ὁ παρά ἄνθρωπος σεμνός , καί ὁ παρά Θεός εὐδόκιμος , ἐάν ὁ φόβος ἐθέλω ὁ μακρόθυμος ἀναμίσγω . αὐτός τε οὖν , εἰμί τις σύ προυπάρχω φίλιος πρός ὁ ἀνήρ καί συνήθεια , αἰτέω παρά αὐτός ὁ χάρις οὗτος · καί ὅς ἐάν γιγνώσκω ἐν ὁ πόλις δύναμαι αὐτός δυσωπέω , κοινωνός λαμβάνω ὁ φροντίς , εἶπον αὐτός , ὅτι ὁ γίγνομαι ἐγώ μάλιστα χαρίζομαι εἰμί . καί ἀποπέμπω ὁ συνδιάκονος πράσσω ὅς ἕνεκα ἀποστέλλω . αἰσχύνω γάρ , καταφεύγω πρός ἐγώ ὁ ἄνθρωπος , μή δύναμαι αὐτός γίγνομαι τίς χρήσιμος .
basilius-theology.epistulae 75
Πολλῶν ὄντων ἃ τὸ σὸν ἦθος ὑπὲρ τοὺς ἄλλους εἶναι πεποίηκεν , οὐδὲν οὕτως ἴδιόν ἐστι σὸν ὡς ἡ περὶ τὴν πατρίδα σπουδή , δικαίας αὐτῇ ἀποδιδόντος σου τὰς ἀμοιβάς , ἐξ ἧς ὁρμηθεὶς τοσοῦτος ἐγένου , ὥστε διὰ πάσης τῆς οἰκουμένης γνώριμον εἶναί σου τὴν περιφάνειαν . αὕτη τοίνυν ἡ πατρίς , ἡ σὲ ἐνεγκοῦσα καὶ θρεψαμένη , εἰς τὴν τῶν παλαιῶν διηγημάτων ἀπιστίαν περιελήλυθε · καὶ οὐκ ἄν τις ἐπιστὰς ἡμῶν τῇ πόλει , οὐδὲ τῶν πάνυ συνήθων , αὐτὴν γνωρίσειεν · οὕτως εἰς πᾶσαν ἐρημίαν ἀθρόως μετεσκεύασται , πολλῶν μὲν καὶ πρότερον αὐτῆς ἀφαιρεθέντων τῶν πολιτευομένων , νῦν δὲ σχεδὸν ἁπάντων εἰς τὴν Ποδανδὸν μετοικισθέντων . ὧν ἀκρωτηριασθέντες οἱ λειπόμενοι καὶ αὐτοὶ εἰς πᾶσαν ἀπόγνωσιν μεταπεπτώκασι , καὶ πᾶσι τοσοῦτον ἐνεποίησαν τῆς ἀθυμίας τὸν ὄγκον , ὥστε σπανίζειν λοιπὸν καὶ τῶν οἰκητόρων τὴν πόλιν , καὶ γεγενῆσθαι τὰ τῇδε ἐρημίαν δεινήν , ἐλεεινὸν μὲν φίλοις θέαμα , πολλὴν δὲ χαρὰν καὶ εὐθυμίαν φέρον τοῖς πάλαι ἐφεδρεύουσιν ἡμῶν τῷ πτώματι . τίνος οὖν ἐστὶ χεῖρα ἡμῖν ὀρέξαι ; ἢ τίνος συμπαθὲς ἐφʼ ἡμῖν ἀφεῖναι δάκρυον , ἀλλʼ οὐχὶ τῆς σῆς ἡμερότητος , ὃς καὶ ἀλλοτρίᾳ συμπαθοῖς πόλει τοιαῦτα καμνούσῃ , μὴ ὅτι γε τῇ σε παραγαγούσῃ εἰς τὸν βίον ; εἴ τις οὖν δύναμις , ταύτην νῦν ἐπὶ τῆς παρούσης χρείας ἡμῖν ἐπίδειξαι . πάντως δὲ μεγάλην ἔχεις τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ῥοπήν , ὃς ἐπʼ οὐδενὸς καιροῦ καταλέλοιπέ σε , καὶ πολλὰς ἔδωκέ σοι τῆς παρʼ ἑαυτοῦ εὐμενείας τὰς ἀποδείξεις · μόνον ἐὰν θελήσῃς ὅλως διαναστῆναι πρὸς τὴν ἐπιμέλειαν ἡμῶν , καὶ τῇ προσούσῃ σοι δυνάμει χρήσασθαι εἰς τὴν ὑπὲρ τῶν πολιτῶν βοήθειαν .
Lemmas: πολλες εἰμί ὁ ὁ σός ἦθος ὑπέρ ὁ ἄλλος εἰμί ποιέω , οὐδείς οὕτως ἴδιος εἰμί σός ὡς ὁ περί ὁ πατρίς σπουδή , Δίκαιος αὐτός ἀποδίδωμι σύ ὁ ἀμοιβή , ἐκ ὅς ὁρμάω τοσοῦτος γίγνομαι , ὥστε διά πᾶς ὁ οἰκέω γνώριμος εἰμί σύ ὁ περιφάνεια . οὗτος τοίνυν ὁ πατρίς , ὁ σύ φέρω καί τρέφω , εἰς ὁ ὁ παλαιός διήγημα ἀπιστία περιέρχομαι · καί οὐ ἄν τις ἐφίστημι ἐγώ ὁ πόλις , οὐδέ ὁ πάνυ συνήθης , αὐτός γνωρίζω · οὕτως εἰς πᾶς ἐρημία ἀθρόος μετασκευάζω , πολύς μέν καί πρότερος αὐτός ἀφαιρέω ὁ πολιτεύω , νῦν δέ σχεδόν ἅπας εἰς ὁ Ποδανδὸν μετοικίζω . ὅς ἀκρωτηριάζω ὁ λείπω καί αὐτός εἰς πᾶς ἀπόγνωσις μεταπίπτω , καί πᾶς τοσοῦτος ἐμποιέω ὁ ἀθυμία ὁ ὄγκος , ὥστε σπανίζω λοιπός καί ὁ οἰκήτωρ ὁ πόλις , καί γίγνομαι ὁ ὅδε ἐρημία δεινός , ἐλεεινός μέν φίλος θέαμα , πολύς δέ χαρά καί εὐθυμία φέρω ὁ πάλαι ἐφεδρεύω ἐγώ ὁ πτῶμα . τίς οὖν εἰμί χείρ ἐγώ ὀρέγω ; ἢ τίς συμπαθής ἐπί ἐγώ ἀφίημι δάκρυ , ἀλλά οὐ ὁ σός ἡμερότης , ὅς καί ἀλλότριος συμπαθέω πόλις τοιοῦτος κάμνω , μή ὅτι γε ὁ σύ παράγω εἰς ὁ βίος ; εἰμί τις οὖν δύναμις , οὗτος νῦν ἐπί ὁ πάρειμι χρεία ἐγώ ἐπιδείκνυμι . πάντως δέ μέγας ἔχω ὁ παρά ὁ Θεός ῥοπή , ὅς ἐπί οὐδείς καιρός καταλείπω σύ , καί πολύς δίδωμι σύ ὁ παρά ἑαυτοῦ εὐμένεια ὁ ἀποδείκνυμι · μόνος ἐάν ἐθέλω ὅλως διανίσταμαι πρός ὁ ἐπιμέλεια ἐγώ , καί ὁ πρόσειμι σύ δύναμις χράω εἰς ὁ ὑπέρ ὁ πολίτης βοήθεια .
basilius-theology.epistulae 76
Τὸ μὲν μέγεθος τῶν καταλαβουσῶν συμφορῶν τὴν πατρίδα ἡμῶν αὐτὸν ἐμὲ ἠνάγκαζε , καταλαβόντα τὸ στρατόπεδον , τῇ τε σῇ μεγαλοφυΐᾳ διηγήσασθαι τὴν κατέχουσαν ἡμῶν τὴν πόλιν κατήφειαν , καὶ τοῖς λοιποῖς ὅσοι ἐπὶ μεγίστης ἐστὲ δυνάμεως τῶν πραγμάτων . ἐπειδὴ δὲ ἥ τε τοῦ σώματος ἀρρωστία καὶ ἡ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιμέλεια κατέχει με , τέως διὰ γράμματος ἀποδύρασθαι πρὸς τὴν σὴν μεγαλόνοιαν ἐπείχθην , γνωρίζων , ὅτι οὔτε σκάφος ἐν πελάγει πνεύμασι βιαίοις καταβαπτισθὲν οὕτως ἀθρόως ἠφανίσθη ποτέ , οὐ σεισμοῖς ἐκτριβεῖσα πόλις , οὐχ ὕδασιν ἐπικλυσθεῖσα , εἰς ἀθρόον ἀφανισμὸν ἐχώρησεν οὕτως , ὡς ἡ ἡμετέρα τῇ καινῇ ταύτῃ τῶν πραγμάτων οἰκονομίᾳ καταποθεῖσα εἰς ἀπώλειαν ἐχώρησε παντελῆ . καὶ μῦθος γέγονε τὰ ἡμέτερα . οἴχεται μὲν γὰρ τὸ πολίτευμα · πᾶν δὲ τὸ πολιτικὸν σύνταγμα , τῇ περὶ τοὺς κρατοῦντας ἀθυμίᾳ καταλιπὸν τὴν ἐν τῇ πόλει οἴκησιν , διὰ τῆς ἀγροικίας πλανᾶται . ἐπιλέλοιπε δὲ λοιπὸν καὶ ἡ τῶν ἀναγκαίων διάθεσις , καὶ ὅλως ἀωρότατον θέαμα γεγένηται ἡ πρότερον ἀνδράσι τε λογίοις ἐπαγαλλομένη καὶ τοῖς λοιποῖς , οἷς εὐθηνοῦνται πόλεις ἀνευδεῶς διάγουσαι . Μίαν δὲ ἐνομίσαμεν ὡς ἐν δεινοῖς παραμυθίαν εἶναι , τὸ ἐπιστενάξαι τοῖς πάθεσιν ἡμῶν πρὸς τὴν σὴν ἡμερότητα , καὶ παρακαλέσαι , εἴ τις δύναμις , χεῖρα ὀρέξαι τῇ πόλει ἡμῶν εἰς γόνυ κλιθείσῃ . τὸν δὲ τρόπον δι’ οὗ ἂν γένοιο ἐν καιρῷ τοῖς πράγμασιν , αὐτὸς μὲν εἰσηγεῖσθαι οὐκ ἔχω , σοι δὲ πάντως καὶ εὑρεῖν διὰ τὴν σύνεσιν ῥᾴδιον , καὶ χρήσασθαι τοῖς εὑρεθεῖσι , διὰ τὴν παρὰ Θεοῦ σοι δεδομένην δύναμιν , οὐ χαλεπόν .
Lemmas: ὁ μέν μέγεθος ὁ καταλαμβάνω συμφορά ὁ πατρίς ἐγώ αὐτός ἐγώ ἀναγκάζω , καταλαμβάνω ὁ στρατόπεδον , ὁ τε σός μεγαλοφυΐα διηγέομαι ὁ κατέχω ἐγώ ὁ πόλις κατήφεια , καί ὁ λοιπός ὅσος ἐπί μέγας εἰμί δύναμις ὁ πρᾶγμα . ἐπεί δέ ὅς τε ὁ σῶμα ἀρρωστία καί ὁ ὁ ἐκκλησία ἐπιμέλεια κατέχω ἐγώ , τέως διά γράμμα ἀποδύρομαι πρός ὁ σός μεγαλόνοια ἐπείγω , γνωρίζω , ὅτι οὔτε σκάφος ἐν πέλαγος πνεῦμα βίαιος καταβαπτίζω οὕτως ἀθρόος ἀφανίζω ποτός , οὖον σεισμός ἐκτρίβω πόλις , οὐ ὕδωρ ἐπικλύζω , εἰς ἀθρόος ἀφανισμός χωρέω οὕτως , ὡς ὁ ἡμέτερος ὁ καινός οὗτος ὁ πρᾶγμα οἰκονομία καταπίνω εἰς ἀπώλεια χωρέω παντελής . καί μῦθος γίγνομαι ὁ ἡμέτερος . οἴχομαι μέν γάρ ὁ πολίτευμα · πᾶς δέ ὁ πολιτικός σύνταγμα , ὁ περί ὁ κράτος ἀθυμία καταλιμπάνω ὁ ἐν ὁ πόλις οἴκησις , διά ὁ ἀγροικία πλανάω . ἐπιλείπω δέ λοιπός καί ὁ ὁ ἀναγκαῖος διάθεσις , καί ὅλως ἄωρος θέαμα γίγνομαι ὁ πρότερος ἀνήρ τε λόγιος ἐπαγάλλομαι καί ὁ λοιπός , ὅς εὐθηνέω πόλις ἀνευδεῶς διάγω . μία δέ νομίζω ὡς ἐν δεινός παραμυθία εἰμί , ὁ ἐπιστενάζω ὁ πάθος ἐγώ πρός ὁ σός ἡμερότης , καί παρακαλέω , εἰμί τις δύναμις , χείρ ὀρέγω ὁ πόλις ἐγώ εἰς γόνυ κλίνω . ὁ δέ τρόπος διά ὅς εἄν γίγνομαι ἐν καιρός ὁ πρᾶγμα , αὐτός μέν εἰσηγέομαι οὐ ἔχω , σύ δέ πάντως καί εὑρίσκω διά ὁ σύνεσις ῥᾴδιος , καί χράω ὁ εὑρίσκω , διά ὁ παρά Θεός σύ δίδωμι δύναμις , οὖον χαλεπός .
basilius-theology.epistulae 77
Ἕν καὶ τοῦτο τῆς ἀγαθῆς ἀρχῆς τοῦ μεγάλου ἀπηλαύσαμεν Θηρασίου , τῆς σῆς λογιότητος τὴν ἐπιδημίαν συνεχῶς ἡμῖν γινομένην . τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο ἐζημιώθημεν στερηθέντες τοῦ ἄρχοντος . ἀλλʼ ἐπειδὴ τὰ ἅπαξ ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ χαρισθέντα μένει βέβαια καὶ ταῖς ψυχαῖς ἀλλήλων ἐνοικούμενα διὰ τῆς μνήμης , εἰ καὶ τοῖς σώμασι διωρίσμεθα , γράφωμεν γοῦν συνεχῶς καὶ φθεγγώμεθα πρὸς ἀλλήλους τὰ ἀναγκαῖα , καὶ μάλιστα νῦν , ὅτε ὁ χειμὼν τὴν ὀλιγοχρόνιον ταύτην ἐκεχειρίαν ἐσπείσατο . Ἐλπίζομεν δὲ μὴ ἀπολείψεσθαί σε τοῦ θαυμασιωτάτου ἀνδρὸς Θηρασίου , πρέπον εἶναι κρίναντα κοινωνεῖν τῷ ἀνδρὶ τοιούτων φροντίδων , ἤ γ’ οὐ μὲν οὖν καὶ μάτην πρόφασιν ἀσμενίζοντα παρέχουσάν σοι ἰδεῖν τε τοὺς φίλους , καὶ παρʼ αὐτῶν θεαθῆναι . πολλὰ δὲ ἔχων εἰπεῖν καὶ περὶ πολλῶν , εἰς τὴν συντυχίαν ὑπερεθέμην , οὐκ ἀσφαλὲς εἶναι ἡγούμενος ἐπιστολαῖς τὰ τοιαῦτα καταπιστεύειν .
Lemmas: εἷς καί οὗτος ὁ ἀγαθός ἀρχή ὁ μέγας ἀπελαύνω Θηράσιος , ὁ σός λογιότης ὁ ἐπιδημία συνεχῶς ἐγώ γίγνομαι . ὁ αὐτός δέ οὗτος ζημιόω στερέω ὁ ἄρχω . ἀλλά ἐπεί ὁ ἅπαξ ἐγώ παρά ὁ Θεός χαρίζω μένω βέβαιος καί ὁ Ψυχή ἀλλήλων ἐνοικέω διά ὁ μνήμη , εἰμί καί ὁ σῶμα διορίζω , γράφω γοῦν συνεχῶς καί φθέγγομαι πρός ἀλλήλων ὁ ἀναγκαῖος , καί μάλιστα νῦν , ὅτε ὁ χειμών ὁ ὀλιγοχρόνιος οὗτος ἐκεχειρία σπένδω . ἐλπίζω δέ μή ἀπολείπω σύ ὁ θαυμάσιος ἀνήρ Θηράσιος , πρέπω εἰμί κρίνω κοινωνέω ὁ ἀνήρ τοιοῦτος φροντίς , ἤ γε οὖον μέν οὖν καί μάτην πρόφασις ἀσμενίζω παρέχω σύ ὁράω τε ὁ φίλος , καί παρά αὐτός θεάομαι . πολύς δέ ἔχω εἶπον καί περί πολύς , εἰς ὁ συντυχία ὑπερτίθημι , οὐ ἀσφαλής εἰμί ἡγέομαι ἐπιστολή ὁ τοιοῦτος καταπιστεύω .
basilius-theology.epistulae 78
Οὐκ ἔλαθεν ἡμᾶς ἡ ἀγαθή σου σπουδὴ περὶ τὸν αἰδεσιμώτατον ἑταῖρον ἡμῶν Ἐλπίδιον , ὅπως τῇ συνήθει σεαυτοῦ συνέσει ἔδωκας καιρὸν φιλανθρωπίας τῷ ἄρχοντι . ταύτην οὖν τὴν χάριν νῦν σε τελειῶσαι παρακαλοῦμεν διὰ τοῦ γράμματος , καὶ ὑπομνῆσαι τὸν ἄρχοντα οἰκείῳ προστάγματι ἐπὶ τῆς πατρίδος ἡμῶν καταστῆναι τὸν ἄνδρα πᾶσαν σχεδὸν τὴν φροντίδα τῶν δημοσίων ἐξηρτημένον . ὥστε πολλὰς ἕξεις καὶ εὐπροσώπους ὑποβάλλειν προφάσεις τῷ ἄρχοντι , ἐξ ὧν ἀναγκαίως ἐπιμένειν αὐτὸν τῇ πατρίδι ἡμῶν προστάξει . οἷα δὲ τὰ ἐνταῦθα , καὶ ὅσου ἄξιος τοῖς πράγμασιν ὁ ἀνήρ , πάντως οὐδὲν δεήσῃ παρʼ ἡμῶν διδαχθῆναι , αὐτὸς τῇ ἑαυτοῦ συνέσει ἀκριβῶς ἐπιστάμενος .
Lemmas: οὐ λανθάνω ἐγώ ὁ Ἀγαθή σύ σπουδή περί ὁ αἰδέσιμος ἑταῖρος ἐγώ Ἐλπίδιος , ὅπως ὁ συνήθης σεαυτοῦ σύνεσις δίδωμι καιρός φιλανθρωπία ὁ ἄρχω . οὗτος οὖν ὁ χάρις νῦν σύ τελειόω παρακαλέω διά ὁ γράμμα , καί ὑπομιμνήσκω ὁ ἄρχω οἰκεῖος πρόσταγμα ἐπί ὁ πατρίς ἐγώ καθίστημι ὁ ἀνήρ πᾶς σχεδόν ὁ φροντίς ὁ δημόσιος ἐξαρτάω . ὥστε πολύς ἔχω καί εὐπρόσωπος ὑποβάλλω πρόφασις ὁ ἄρχω , ἐκ ὅς ἀναγκαῖος ἐπιμένω αὐτός ὁ πατρίς ἐγώ πρόσταξις . οἷος δέ ὁ ἐνταῦθα , καί ὅσος ἄξιος ὁ πρᾶγμα ὁ ἀνήρ , πάντως οὐδείς δήω παρά ἐγώ διδάσκω , αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σύνεσις ἀκριβῶς ἐπίσταμαι .
basilius-theology.epistulae 79
Καὶ πρὸ τοῦ δέχεσθαι τὰ γράμματα , ᾔδειν τὸν πόνον ὃν ἔχεις ὑπὲρ πάσης ψυχῆς , ἐξαιρέτως δὲ ὑπὲρ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως , διὰ τὸ προβεβλῆσθαι ἐν τῷ ἀγῶνι τούτῳ · καὶ δεξάμενος παρὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου Ἐλευσινίου τὰ γράμματα , καὶ αὐτὴν αὐτοῦ τὴν παρουσίαν θεασάμενος , ἐδόξασα τὸ θεῖον τὸ τοιοῦτον παραστάτην καὶ συνασπιστήν διὰ τῆς πνευματικῆς βοηθείας ἐν τοῖς ὑπὲρ εὐσεβείας ἀγῶσι χαρισάμενον ἡμῖν . γινωσκέτω δὲ ἡ ἀνυπέρβλητός σου θεοσέβεια μέχρι νῦν προσβολὰς μέν τινας παρὰ τῶν μεγάλων ἀρχόντων ἡμῖν γεγενῆσθαι , καὶ ταύτας σφοδράς , τοῦ τε ἐπάρχου καὶ τοῦ περὶ τὸν κοιτῶνα διαλεχθέντων ἰδιοπαθῶς ὑπὲρ τῶν ἐναντίων · τέως δὲ ἀτρέπτως ἡμᾶς πᾶσαν προσβολὴν ὑπομεῖναι τῷ ἐλέει τοῦ Θεοῦ , τῷ χαριζομένῳ ἡμῖν τὴν συνεργίαν τοῦ Πνεύματος καὶ ἐνδυναμώσαντι ἡμῶν δι’ αὐτοῦ τὴν ἀσθένειαν .
Lemmas: καί πρό ὁ δέχομαι ὁ γράμμα , οἶδα ὁ πόνος ὅς ἔχω ὑπέρ πᾶς Ψυχή , ἐξαίρετος δέ ὑπέρ ὁ ἡμέτερος ταπείνωσις , διά ὁ προβάλλω ἐν ὁ ἀγών οὗτος · καί δέχομαι παρά ὁ αἰδέσιμος Ἐλευσίνιος ὁ γράμμα , καί αὐτός αὐτός ὁ παρουσία θεάομαι , δοξάζω ὁ θέω ὁ τοιοῦτος παραστάτης καί συνασπιστής διά ὁ πνευματικός βοήθεια ἐν ὁ ὑπέρ εὐσέβεια ἀγών χαρίζομαι ἐγώ . γιγνώσκω δέ ὁ ἀνυπέρβλητος σύ θεοσέβεια μέχρι νῦν προσβολή μέν τις παρά ὁ μέγας ἄρχω ἐγώ γίγνομαι , καί οὗτος σφοδρός , ὁ τε ἔπαρχος καί ὁ περί ὁ κοιτών διαλέγω ἰδιοπαθῶς ὑπέρ ὁ ἐναντίος · τέως δέ ἄτρεπτος ἐγώ πᾶς προσβολή ὑπομένω ὁ ἐλεέω ὁ Θεός , ὁ χαρίζομαι ἐγώ ὁ συνεργία ὁ πνεῦμα καί ἐνδυναμόω ἐγώ διά αὐτός ὁ ἀσθένεια .
basilius-theology.epistulae 80
Ὅσον τῶν ἐκκλησιῶν τὰ ἀρρωστήματα ἐπὶ τὸ μεῖζον πρόεισι , τοσοῦτον πάντες ἐπὶ τὴν σὴν ἐπιστρεφόμεθα τελειότητα , μίαν ἑαυτοῖς ὑπολείπεσθαι τῶν δεινῶν παραμυθίαν τὴν σὴν προστασίαν πεπιστευκότες · ὃς καὶ τῇ δυνάμει τῶν προσευχῶν καὶ τῷ εἰδέναι τὰ βέλτιστα τοῖς πράγμασιν ὑποτίθεσθαι , διασώσασθαι ἡμᾶς ἐκ τοῦ φοβεροῦ τούτου χειμῶνος παρὰ πάντων ὁμοίως τῶν καὶ κατὰ μικρὸν ἢ ἀκοῇ ἢ πείρᾳ γνωριζόντων τὴν τελειότητα σοῦ πιστεύῃ . διὸ μὴ ἀνῇς καὶ προσευχόμενος ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν καὶ διεγείρων ἡμᾶς τοῖς γράμμασιν · ὧν εἰ ᾔδεις ὁπόσον ἐστὶ τὸ ὠφέλιμον , οὐκ ἄν ποτε παραπεσοῦσάν σοι γραμμάτων ἀφορμὴν πρὸς ἡμᾶς ὑπερέβης . εἰ δὲ καταξιωθείημεν τῇ συνεργίᾳ τῶν προσευχῶν τοῦ ἰδεῖν σε καὶ ἀπολαῦσαι τῶν ἐν σοὶ ἀγαθῶν , καὶ προσθεῖναι τῇ ἱστορίᾳ τοῦ ἡμετέρου βίου τὴν συντυχίαν τῆς μεγάλης σου ὄντως καὶ ἀποστολικῆς ψυχῆς , πάντως ἂν ἑαυτοῖς ἐλογισάμεθα , ὧν ἐθλίβημεν ἐν πάσῃ τῇ ζωῇ ἡμῶν , ἀντίρροπον παρὰ τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας ἐσχηκέναι παραμυθίαν .
Lemmas: ὅσος ὁ ἐκκλησία ὁ ἀρρώστημα ἐπί ὁ μείζων πρόειμι , τοσοῦτος πᾶς ἐπί ὁ σός ἐπιστρέφω τελειότης , εἷς ἑαυτοῦ ὑπολείπω ὁ δεινός παραμυθία ὁ σός προστασία πιστεύω · ὅς καί ὁ δύναμις ὁ προσευχή καί ὁ οἶδα ὁ ἀγαθός ὁ πρᾶγμα ὑποτίθημι , διασῴζω ἐγώ ἐκ ὁ φοβερός οὗτος χειμών παρά πᾶς ὁμοίως ὁ καί κατά μικρός ἢ ἀκοή ἢ πείρω γνωρίζω ὁ τελειότης σύ πιστεύω . διό μή ἀνίημι καί προσεύχομαι ὑπέρ ὁ Ψυχή ἐγώ καί διεγείρω ἐγώ ὁ γράμμα · ὅς εἰμί οἶδα ὁπόσος εἰμί ὁ ὠφέλιμος , οὐ ἄν ποτός παράπειμι σύ γράμμα ἀφορμή πρός ἐγώ ὑπερβαίνω . εἰμί δέ καταξιόω ὁ συνεργία ὁ προσευχή ὁ ὁράω σύ καί ἀπολαύω ὁ ἐν σύ ἀγαθός , καί προστίθημι ὁ ἱστορία ὁ ἡμέτερος βίος ὁ συντυχία ὁ μέγας σύ εἰμί καί ἀποστολικός Ψυχή , πάντως εἄν ἑαυτοῦ λογίζομαι , ὅς θλίβω ἐν πᾶς ὁ ζωή ἐγώ , ἀντίρροπος παρά ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία ἔχω παραμυθία .
basilius-theology.epistulae 83
Ἐμοὶ πρὸς τὴν σὴν εὐγένειαν συνήθεια μὲν καὶ ἡ κατʼ ὀφθαλμοὺς συντυχία πάνυ βραχεῖα γέγονε , γνῶσις δὲ ἡ ἐξ ἀκοῆς , δι’ ἧς πολλοῖς συναπτόμεθα τῶν ἐπιφανῶν , οὐκ ὀλίγη τε οὐδὲ εὐκαταφρόνητος . εἰ δὲ καὶ σοί τις ἐκ τῆς φήμης περὶ ἡμῶν ὑπάρχει λόγος , αὐτὸς ἂν εἰδείης ἄμεινον . τὸ δʼ οὖν σὸν παρʼ ἡμῖν τοιοῦτόν ἐστιν οἷον εἴπομεν . ἐπειδὴ δὲ ἐκάλεσέ σε ὁ Θεὸς εἰς πρᾶγμα φιλανθρωπίας ἐπίδειξιν ἔχον , δι’ οὗ δυνατόν ἐστι διορθωθῆναι ἡμῶν τὴν πατρίδα παντελῶς ἐδαφισθεῖσαν , ἡγοῦμαι πρέπειν μοι ὑπομνῆσαί σου τὴν χρηστότητα , ἵνα ἐπʼ ἐλπίδι τῆς παρὰ Θεοῦ ἀνταποδόσεως τοιοῦτον σεαυτὸν καταξιώσῃς παρασχέσθαι , ὥστε ἀθανάτου μὲν τῆς μνήμης ἀξιοῦσθαι , γενέσθαι δὲ αἰωνίων ἀναπαύσεων κληρονόμον , ἐκ τοῦ ἐλαφροτέρας ποιῆσαι τοῖς καταπονουμένοις τὰς θλίψεις . Ἐπειδὴ δὲ κἀμοί τίς ἐστι κτῆσις περὶ Χαμανηνήν , ἀξιῶ σε προστῆναι αὐτῆς ὡς οἰκείας . μὴ θαυμάζῃς δέ , εἰ ἐμαυτοῦ λέγω τὰ τῶν φίλων , μετὰ τῆς ἄλλης ἀρετῆς καὶ φιλίαν πεπαιδευμένος , καὶ μεμνημένος τοῦ σοφῶς εἰπόντος , ἄλλον ἑαυτὸν εἶναι τὸν φίλον . τὴν τοίνυν κτῆσιν τὴν διαφέρουσαν τῷδε , ταύτην ὡς ἐμαυτοῦ παρατίθεμαι τῇ τιμιότητί σου · καὶ παρακαλῶ , ἐπισκεψάμενον τὰ τῆς οἰκίας δυσχερῆ , δοῦναι αὐτοῖς καὶ τῶν παρελθόντων χρόνων παραμυθίαν , καὶ πρὸς τὸ μέλλον αἱρετὴν αὐτοῖς κατασκευάσαι τὴν οἴκησιν , τὴν φευκτὴν καὶ ἀπηγορευμένην διὰ τὸ πλῆθος τῆς ἐπικειμένης αὐτῇ συντελείας . σπουδάσω δὲ καὶ αὐτὸς περιτυχών σου τῇ κοσμιότητι ἐντελέστερον περὶ ἑκάστου διαλεχθῆναι .
Lemmas: ἐμός πρός ὁ σός εὐγένεια συνήθεια μέν καί ὁ κατά ὀφθαλμός συντυχία πάνυ βραχύς γίγνομαι , γνῶσις δέ ὁ ἐκ ἀκοή , διά ὅς πολύς συνάπτω ὁ ἐπιφανής , οὐ ὀλίγος τε οὐδέ εὐκαταφρόνητος . εἰμί δέ καί σύ τις ἐκ ὁ φήμη περί ἐγώ ὑπάρχω λόγος , αὐτός εἄν οἶδα ἀγαθός . ὁ δέ οὖν σός παρά ἐγώ τοιοῦτος εἰμί οἷος εἶπον . ἐπεί δέ καλέω σύ ὁ θεός εἰς πρᾶγμα φιλανθρωπία ἐπίδειξις ἔχω , διά ὅς δυνατός εἰμί διορθόω ἐγώ ὁ πατρίς παντελῶς ἐδαφίζω , ἡγέομαι πρέπω ἐγώ ὑπομιμνῄσκω σύ ὁ χρηστότης , ἵνα ἐπί ἐλπίς ὁ παρά Θεός ἀνταπόδοσις τοιοῦτος σαυτοῦ καταξιόω παρέχω , ὥστε ἀθάνατος μέν ὁ μνήμη ἀξιόω , γίγνομαι δέ αἰώνιος ἀνάπαυσις κληρονόμος , ἐκ ὁ ἐλαφρός ποιέω ὁ καταπονέω ὁ θλῖψις . ἐπεί δέ ἐγώ τίς εἰμί κτῆσις περί Χαμανηνήν , ἀξιόω σύ προΐστημι αὐτός ὡς οἰκεῖος . μή θαυμάζω δέ , εἰμί ἐμαυτοῦ λέγω ὁ ὁ Φίλων , μετά ὁ ἄλλος ἀρετή καί φίλιος παιδεύω , καί μιμνήσκω ὁ σοφός εἶπον , ἄλλος ἑαυτοῦ εἰμί ὁ φίλος . ὁ τοίνυν κτῆσις ὁ διαφέρω ὅδε , οὗτος ὡς ἐμαυτοῦ παρατίθημι ὁ τιμιότης σύ · καί παρακαλέω , ἐπισκοπέω ὁ ὁ οἰκίον δυσχερής , δίδωμι αὐτός καί ὁ παρέρχομαι χρόνος παραμυθία , καί πρός ὁ μέλλω αἱρετός αὐτός κατασκευάζω ὁ οἴκησις , ὁ φευκτός καί ἀπαγορεύω διά ὁ πλῆθος ὁ ἐπίκειμαι αὐτός συντέλεια . σπουδάζω δέ καί αὐτός περιτυγχάνω σύ ὁ κοσμιότης ἐντελής περί ἕκαστος διαλέγω .
basilius-theology.epistulae 85
Οὐ παυόμεθα κατὰ πᾶσαν σύνοδον διαμαρτυρόμενοι καὶ ἰδίᾳ ἐν ταῖς συντυχίαις περὶ τῶν αὐτῶν διαλεγόμενοι , ὥστε τοὺς ὅρκους ἐπὶ τοῖς δημοσίοις τελέσμασι μὴ ἐπάγεσθαι παρὰ τῶν ἀπαιτητῶν τοῖς ἀγροίκοις . λειπόμενον ἦν καὶ διὰ τοῦ γραμματος περὶ τῶν αὐτῶν ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων διαμαρτύρασθαι , ὅτι προσήκει παύσασθαι ὑμᾶς τὸν θάνατον ταῖς ψυχαῖς τῶν ἀνθρώπων ἐπάγοντας , καὶ ἄλλους ἐπινοῆσαί τινας τρόπους τῶν ἀπαιτήσεων , τὰς δὲ ψυχὰς συγχωρῆσαι τοῖς ἀνθρώποις ἀτρώτους ἔχειν . ταῦτα πρὸς σὲ γράφομεν , οὐχ ὡς σοῦ δεομένου τῆς ἐκ τῶν λόγων παρακλήσεως ( οἴκοθεν γὰρ ἔχεις τὰς περὶ τὸ φοβεῖσθαι τὸν Κύριον ἀφορμάς ) , ἀλλʼ ἵνα διὰ σοῦ πάντες οἱ ἀνεχόμενοί σου διδαχθῶσι μὴ παροργίζειν τὸν ἅγιον , μηδὲ ἀπηγορευμένον πρᾶγμα τῇ πονηρᾷ συνηθείᾳ εἰς ἀδιαφορίαν κατάγειν . καὶ γὰρ οὔτε ὄφελός τι αὐτοῖς πρὸς τὰς ἀπαιτήσεις ἐκ τῶν ὅρκων ἐστί , καὶ ὁμολογούμενον κακὸν τῇ ψυχῇ προσλαμβάνουσιν . ἐπειδὰν γὰρ καταμελετήσωσι τὰς ἐπιορκίας οἱ ἄνθρωποι , οὐκέτι ἑαυτοὺς ἐπείγουσι πρὸς τὴν ἔκτισιν , ἀλλὰ ἀπάτης ὅπλον καὶ ἀναβολῆς ἀφορμὴν ἐξευρῆσθαι αὐτοῖς τὸν ὅρκον οἴονται . Εἴτε οὖν ὀξεῖαν ἐπάγει τὴν ἀνταπόδοσιν τοῖς ἐπιωρκηκόσιν ὁ Κύριος , οὐχ ἕξουσι τοὺς ὑπακούοντας , τῶν ὑπευθύνων ὑπὸ τῆς τιμωρίας ἀναλωθέντων · εἴτε διὰ μακροθυμίας ἀνέχεται ὁ Δεσπότης ( ὃ προλαβὼν εἶπον , ὅτι οἱ πεπειραμένοι τῆς ἀνοχῆς τοῦ Κυρίου καταφρονοῦσιν αὐτοῦ τῆς χρηστότητος ) , μὴ ἀνομείτωσαν διακενῆς , μηδὲ παροξυνέτωσαν ἐφʼ ἑαυτοὺς τὸν Θεόν . Εἴρηται ἡμῖν τὰ ἡμῖν ἐπιβάλλοντα · ὄψονται οἱ ἀπειθοῦντες .
Lemmas: οὖον παύω κατά πᾶς σύνοδος διαμαρτύρομαι καί ἴδιος ἐν ὁ συντυχία περί ὁ αὐτός διαλέγω , ὥστε ὁ Ὅρκος ἐπί ὁ δημόσιος τέλεσμα μή ἐπάγω παρά ὁ ἀπαιτητής ὁ ἄγροικος . λείπω εἰμί καί διά ὁ γράμμα περί ὁ αὐτός ἐνώπιος Θεός καί ἄνθρωπος διαμαρτύρομαι , ὅτι προσήκω παύω σύ ὁ θάνατος ὁ Ψυχή ὁ ἄνθρωπος ἐπάγω , καί ἄλλος ἐπινοέω τις τρόπος ὁ ἀπαίτησις , ὁ δέ ψυχή συγχωρέω ὁ ἄνθρωπος ἄτρωτος ἔχω . οὗτος πρός σύ γράφω , οὐ ὡς σύ δήω ὁ ἐκ ὁ λόγος παράκλησις ( οἴκοθεν γάρ ἔχω ὁ περί ὁ φοβέω ὁ κύριος ἀφορμή ) , ἀλλά ἵνα διά σύ πᾶς ὁ ἀνέχω σύ διδάσκω μή παροργίζω ὁ ἅγιος , μηδέ ἀπαγορεύω πρᾶγμα ὁ πονηρός συνήθεια εἰς ἀδιαφορία κατάγω . καί γάρ οὔτε ὄφελος τίς αὐτός πρός ὁ ἀπαιτέω ἐκ ὁ Ὅρκος εἰμί , καί ὁμολογέω κακός ὁ Ψυχή προσλαμβάνω . ἐπειδάν γάρ καταμελετάω ὁ ἐπιορκία ὁ ἄνθρωπος , οὐκέτι ἑαυτοῦ ἐπείγω πρός ὁ ἔκτεισις , ἀλλά ἀπάτη ὅπλον καί ἀναβολή ἀφορμή ἐξευρίσκω αὐτός ὁ Ὅρκος οἴομαι . εἴτε οὖν ὀξύς ἐπάγω ὁ ἀνταπόδοσις ὁ ἐπιορκέω ὁ Κύριος , οὐ ἔχω ὁ ὑπακούω , ὁ ὑπεύθυνος ὑπό ὁ τιμωρία ἀναλίσκω · εἴτε διά μακροθυμία ἀνέχω ὁ Δεσπότης ( ὅς προλαμβάνω εἶπον , ὅτι ὁ πειράω ὁ ἀνοχή ὁ κύριος καταφρονέω αὐτός ὁ χρηστότης ) , μή ἀνομέω διακενῆς , μηδέ παροξύνω ἐπί ἑαυτοῦ ὁ Θεός . ἔρομαι ἐγώ ὁ ἐγώ ἐπιβάλλω · ὁράω ὁ ἀπειθέω .
basilius-theology.epistulae 86
Οἶδα μεγίστην καὶ πρώτην σπουδὴν οὖσαν τῇ τιμιότητί σου πάντα τρόπον χαρίζεσθαι τῷ δικαίῳ , δευτέραν δὲ τὸ καὶ τοὺς φίλους εὖ ποιεῖν καὶ τῶν προσφευγόντων τῇ προστασίᾳ τῆς σῆς μεγαλονοίας ἀντιποιεῖσθαι . πάντα τοίνυν εἰς ταὐτὸν συνέδραμεν ἐπὶ τῆς παρούσης ὑποθέσεως . καὶ γὰρ δίκαιόν ἐστι τὸ πρᾶγμα , ὑπὲρ οὗ τὴν πρεσβείαν ποιούμεθα , καὶ ἡμῖν κεχαρισμένον , οὓς ἐν τοῖς φίλοις ἀριθμεῖν τοῖς σεαυτοῦ κατηξίωσας , καὶ ὀφειλόμενον τοῖς τὴν στερρότητά σου εἰς τὴν ὑπὲρ ὧν πεπόνθασι βοήθειαν ἐπικαλουμένοις . Σῖτον γάρ , ὃν μόνον εἶχε πρὸς τὴν ἀναγκαίαν τοῦ βίου διαγωγὴν ὁ ποθεινότατος ἀδελφὸς Δωρόθεος , διήρπασάν τινες ἐν Βηρίσοις τῶν τὰ δημόσια διοικεῖν πεπιστευμένων , εἴτε ἀφʼ ἑαυτῶν ἐλθόντες ἐπὶ τὴν βίαν , εἴτε καὶ ἑτέρων αὐτοῖς ὑποθεμένων . πλὴν οὐδαμόθεν αὐτοῖς τὸ πρᾶγμα ἀνέγκλητον , τί γὰρ ἧττον ἀδικεῖ ὁ οἴκοθεν πονηρὸς ἢ ὁ ἑτέρων κακίᾳ ὑπηρετούμενος ; καὶ τοῖς πεπονθόσιν ἡ ζημία ὁμοία . τοῦτον ἀξιοῦμεν , δι’ ὧν ἀφῃρέθη μὲν ἀπολαβεῖν , καὶ μὴ ἐξεῖναι αὐτοῖς ἐπὶ ἑτέροις τὴν αἰτίαν τῶν τετολμημένων ἀναφέρειν · ὅσου δὲ ἄξιον τὸ τὴν ἐκ τῆς σιτοδείας διαφυγεῖν ἀνάγκην , τοσούτου τὴν χάριν τιμησόμεθα τὴν παρὰ τῆς σῆς μεγαλοφυΐας , ἐὰν ἄρα δοῦναι καταξιώσῃς .
Lemmas: οἶδα μέγας καί πρῶτος σπουδή εἰμί ὁ τιμιότης σύ πᾶς τρόπος χαρίζομαι ὁ Δίκαιος , δύο δέ ὁ καί ὁ φίλος εὕω ποιέω καί ὁ προσφεύγω ὁ προστασία ὁ σός μεγαλόνοια ἀντιποιέω . πᾶς τοίνυν εἰς αὐτός συντρέχω ἐπί ὁ πάρειμι ὑπόθεσις . καί γάρ δίκαιος εἰμί ὁ πρᾶγμα , ὑπέρ ὅς ὁ πρεσβεία ποιέω , καί ἐγώ χαρίζομαι , ὅς ἐν ὁ φίλος ἀριθμέω ὁ σεαυτοῦ καταξιόω , καί ὀφείλω ὁ ὁ στερρότης σύ εἰς ὁ ὑπέρ ὅς πάσχω βοήθεια ἐπικαλέω . Σῖτος γάρ , ὅς μόνος ἔχω πρός ὁ ἀναγκαῖος ὁ βίος διαγωγή ὁ ποθεινότατος ἀδελφός Δωρόθεος , διαρπάζω τις ἐν βηρισος ὁ ὁ δημόσιος διοικέω πιστεύω , εἴτε ἀπό ἑαυτοῦ ἔρχομαι ἐπί ὁ βία , εἴτε καί ἕτερος αὐτός ὑποτίθημι . πλήν οὐδαμόθεν αὐτός ὁ πρᾶγμα ἀνέγκλητος , τίς γάρ κακός ἀδικέω ὁ οἴκοθεν πονηρός ἢ ὁ ἕτερος κακία ὑπηρετέω ; καί ὁ πάσχω ὁ ζημία ὅμοιος . οὗτος ἀξιόω , διά ὅς ἀφαιρέω μέν ἀπολαμβάνω , καί μή ἔξεστι αὐτός ἐπί ἕτερος ὁ αἴτιος ὁ τολμάω ἀναφέρω · ὅσος δέ ἄξιος ὁ ὁ ἐκ ὁ σιτοδεία διαφεύγω ἀνάγκη , τοσοῦτος ὁ χάρις τιμάω ὁ παρά ὁ σός μεγαλοφυΐα , ἐάν ἄρα δίδωμι καταξιόω .
basilius-theology.epistulae 87
Ἐθαύμασα πῶς , σοῦ μεσιτεύοντος , τοσοῦτον ἐτολμήθη κακὸν κατὰ τοῦ συμπρεσβυτέρου ὥστε ἣν μόνην εἶχεν ἀφορμὴν τοῦ βίου , ταύτην διαρπασθῆναι , καὶ τὸ δεινότατον , ὅτι οἱ τοῦτο τετολμηκότες ἐπὶ σὲ τὴν αἰτίαν ὧν πεποιήκασιν ἀναφέρουσιν · ὃν οὐχ ὅπως ἐπιτρέπειν τὰ τοιαῦτα γίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ παντὶ σθένει διακωλύειν ἀκόλουθον ἦν , μάλιστα μὲν κατὰ πάντων , εἰ δʼ ἄρα , κατὰ γοῦν τῶν πρεσβυτέρων , καὶ τούτων ὅσοι ἡμῖν ὁμόψυχοι , καὶ τὴν αὐτὴν τῆς εὐσεβείας ὁδὸν πορευόμενοι . εἴ τι οὖν φροντίζεις τοῦ ἀναπαῦσαι ἡμᾶς , ταχέως διορθωθῆναι τὰ γενόμενα ποίησον . δύνασαι γὰρ σὺν Θεῷ καὶ ταῦτα καὶ ἔτι μείζω τούτων κατορθοῦν , οἷς ἂν ἐθέλῃς . ἐπέστειλα δὲ καὶ τῷ ἄρχοντι τῆς πατρίδος , ἵνα , ἐὰν ἀφʼ ἑαυτῶν μὴ θελήσωσι ποιῆσαι τὰ δίκαια , ἐκ τῆς κινήσεως τῶν δικαστηρίων ἀναγκασθῶσι ποιῆσαι .
Lemmas: θαυμάζω πῶς , σύ μεσιτεύω , τοσοῦτος τολμάω κακός κατά ὁ συμπρεσβύτερος ὥστε ὅς μόνος ἔχω ἀφορμή ὁ βίος , οὗτος διαρπάζω , καί ὁ δεινός , ὅτι ὁ οὗτος τολμάω ἐπί σύ ὁ αἴτιος ὅς ποιέω ἀναφέρω · ὅς οὐ ὅπως ἐπιτρέπω ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά καί πᾶς σθένος διακωλύω ἀκόλουθος εἰμί , μάλιστα μέν κατά πᾶς , εἰμί δέ ἄρα , κατά γοῦν ὁ πρέσβυς , καί οὗτος ὅσος ἐγώ ομόψυχος , καί ὁ αὐτός ὁ εὐσέβεια ὁδός πορεύω . εἰμί τίς οὖν φροντίζω ὁ ἀναπαύω ἐγώ , ταχέως διορθόω ὁ γίγνομαι ποιέω . δύναμαι γάρ σύν Θεός καί οὗτος καί ἔτι μείζων οὗτος κατορθόω , ὅς εἄν ἐθέλω . ἐπιστέλλω δέ καί ὁ ἄρχω ὁ πατρίς , ἵνα , ἐάν ἀπό ἑαυτοῦ μή ἐθέλω ποιέω ὁ Δίκαιος , ἐκ ὁ κίνησις ὁ δικαστήριον ἀναγκάζω ποιέω .
basilius-theology.epistulae 88
Τὴν δυσκολίαν τῆς συγκομιδῆς τοῦ πραγματευτικοῦ χρυσίου πάντων μάλιστα ἡ σὴ τιμιότης κατέμαθε · καὶ τῆς πενίας ἡμῶν οὐδένα μάρτυρα τοιοῦτον ἔχομεν , οἷον σέ , ὃς ἐκ τῆς μεγάλης φιλανθρωπίας καὶ συνέπαθες ἡμῖν καὶ συμπεριηνέχθης μέχρι τοῦ παρόντος τὰ δυνατά , οὐδαμοῦ τὸ πρᾶον τῆς ἑαυτοῦ τῶν τρόπων καταστάσεως ἐκ τῆς τῶν ἄνωθεν ἐπικειμένων ταραχῆς παρακινήσας . ἐπεὶ οὖν ὑπολείπεται ἡμῖν ἐκ τοῦ παντὸς σταθμοῦ ὀλίγον ἔτι χρυσίον , καὶ τοῦτο ἀνάγκη ἐκ τοῦ ἐράνου , εἰς ὃν προετρεψάμεθα πᾶσαν τὴν πόλιν , συγκομισθῆναι , παρακαλοῦμέν σου τὴν ἡμερότητα μικρόν τι ἐκτεῖναι ἡμῖν τὴν προθεσμίαν , πρὸς τὸ καὶ τοὺς ἔξω τῆς πόλεως ὑπομνησθῆναι . ἐν ἀγροῖς γάρ ἐστι τὸ πολὺ τῶν ἐν τέλει , ὡς οὐδὲ αὐτὸς ἀγνοεῖς . ἐὰν μὲν οὖν ᾖ δυνατὸν παρὰ τοσάσδε λίτρας ἐκπεμφθῆναι , τοσοῦτον γὰρ ἡμῖν ὑπολέλειπται , τοῦτο γενέσθαι παρακαλοῦμέν σε · κἀκεῖνο ἐπαποσταλήσεται ὕστερον · ἐὰν δὲ πᾶσα ᾖ ἀνάγκη ἀθρόον αὐτὸ παραπεμφθῆναι τοῖς θησαυροῖς , ὅπερ ἐξ ἀρχῆς ἠξιώσαμεν , πλατυτέραν ἡμῖν γενέσθαι τὴν προθεσμίαν .
Lemmas: ὁ δυσκολία ὁ συγκομιδή ὁ πραγματευτικός χρυσίον πᾶς μάλιστα ὁ σός τιμιότης καταμανθάνω · καί ὁ πενία ἐγώ οὐδείς μάρτυς τοιοῦτος ἔχω , οἷος σός , ὅς ἐκ ὁ μέγας φιλανθρωπία καί συμπάσχω ἐγώ καί συμπεριφέρω μέχρι ὁ πάρειμι ὁ δυνατός , οὐδαμοῦ ὁ πρᾶος ὁ ἑαυτοῦ ὁ τρόπος κατάστασις ἐκ ὁ ὁ ἄνωθεν ἐπίκειμαι ταραχή παρακινέω . ἐπεί οὖν ὑπολείπω ἐγώ ἐκ ὁ πᾶς σταθμός ὀλίγος ἔτι χρυσίον , καί οὗτος ἀνάγκη ἐκ ὁ ἔρανος , εἰς ὅς προτρέπω πᾶς ὁ πόλις , συγκομίζω , παρακαλέω σύ ὁ ἡμερότης μικρός τίς ἐκτείνω ἐγώ ὁ προθεσμία , πρός ὁ καί ὁ ἔξω ὁ πόλις ὑπομιμνῄσκω . ἐν ἀγρός γάρ εἰμί ὁ πολύς ὁ ἐν τέλος , ὡς οὐδέ αὐτός ἀγνοέω . ἐάν μέν οὖν εἰμί δυνατός παρά τοσόσδε λίτρα ἐκπέμπω , τοσοῦτος γάρ ἐγώ ὑπολείπω , οὗτος γίγνομαι παρακαλέω σύ · ἐκεῖνος ἀποσταλάω ὕστερος · ἐάν δέ πᾶς εἰμί ἀνάγκη ἀθρόος αὐτός παραπέμπω ὁ θησαυρός , ὅσπερ ἐκ ἀρχή ἀξιόω , πλατύς ἐγώ γίγνομαι ὁ προθεσμία .
basilius-theology.epistulae 93
Καὶ τὸ κοινωνεῖν δὲ καθʼ ἑκάστην ἡμέραν , καὶ μεταλαμβάνειν τοῦ ἁγίου σώματος καὶ αἵματος τοῦ Χριστοῦ , καλὸν καὶ ἐπωφελές , αὐτοῦ σαφῶς λέγοντος · ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα , ἔχει ζωὴν αἰώνιον . τίς γὰρ ἀμφιβάλλει , ὅτι τὸ μετέχειν συνεχῶς τῆς ζωῆς οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ζῇν πολλαχῶς ; ἡμεῖς μέντοιγε τέταρτον καθʼ ἑκάστην ἑβδομάδα κοινωνοῦμεν , ἐν τῇ Κυριακῇ , ἐν τῇ τετράδι , καὶ ἐν τῇ παρασκευῇ , καὶ τῷ Σαββάτῳ , καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις ἡμέραις ἐὰν ᾖ μνήμη ἁγίου τινός . Τὸ δὲ ἐν τοῖς τοῦ διωγμοῦ καιροῖς ἀναγκάζεσθαί τινα , μὴ παρόντος ἱερέως ἢ λειτουργοῦ , τὴν κοινωνίαν λαμβάνειν τῇ ἰδίᾳ χειρί , μηδαμῶς εἶναι βαρὺ περιττόν ἐστιν ἀποδεικνύναι , διὰ τὸ καὶ τὴν μακρὰν συνήθειαν τοῦτο δι’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων πιστώσασθαι . πάντες γὰρ οἱ κατὰ τὰς ἐρήμους μονάζοντες , ἔνθα μὴ ἔστιν ἱερεύς , κοινωνίαν οἴκοι κατέχοντες ἀφʼ ἑαυτῶν μεταλαμβάνουσιν . ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ καὶ ἐν Αἰγύπτῳ ἕκαστος καὶ τῶν ἐν λαῷ τελούντων ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον ἔχει κοινωνίαν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ , καὶ ὅτε βούλεται μεταλαμβάνει δι’ ἑαυτοῦ . ἅπαξ γὰρ τὴν θυσίαν τοῦ ἱερέως τελειώσαντος καὶ δεδωκότος , ὁ λαβὼν αὐτὴν ὡς ὅλην ὁμοῦ , καθʼ ἑκάστην μεταλαμβάνων , παρὰ τοῦ δεδωκότος εἰκότως μεταλαμβάνειν καὶ ὑποδέχεσθαι πιστεύειν ὀφείλει . καὶ γὰρ καὶ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ὁ ἱερεὺς ἐπιδίδωσι τὴν μερίδα καὶ κατέχει αὐτὴν ὁ ὑποδεχόμενος μετʼ ἐξουσίας ἁπάσης , καὶ οὕτω προσάγει τῷ στόματι τῇ ἰδίᾳ χειρί . ταὐτὸν τοίνυν ἐστὶ τῇ δυνάμει , εἴτε μίαν μερίδα δέξεταί τις παρὰ τοῦ ἱερέως , εἴτε πολλὰς μερίδας ὁμοῦ .
Lemmas: καί ὁ κοινωνέω δέ κατά ἕκαστος ἡμέρα , καί μεταλαμβάνω ὁ ἅγιος σῶμα καί αἷμα ὁ Χριστός , καλός καί ἐπωφελής , αὐτός σαφῶς λέγω · ὁ τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα , ἔχω ζωή αἰώνιος . τίς γάρ ἀμφιβάλλω , ὅτι ὁ μετέχω συνεχῶς ὁ ζωή οὐδείς ἄλλος εἰμί ἢ ζάω πολλαχῶς ; ἐγώ μέντοι τέταρτος κατά ἕκαστος ἑβδομάς κοινωνέω , ἐν ὁ Κυριακός , ἐν ὁ τετράς , καί ἐν ὁ παρασκευή , καί ὁ σάββατον , καί ἐν ὁ ἄλλος ἡμέρα ἐάν εἰμί μνήμη ἅγιος τις . ὁ δέ ἐν ὁ ὁ διωγμός καιρός ἀναγκάζω τις , μή πάρειμι ἱερεύς ἢ λειτουργός , ὁ κοινωνία λαμβάνω ὁ ἴδιος χείρ , μηδαμῶς εἰμί βαρύς περισσός εἰμί ἀποδείκνυμι , διά ὁ καί ὁ μακράν συνήθεια οὗτος διά αὐτός ὁ πρᾶγμα πιστόω . πᾶς γάρ ὁ κατά ὁ ἐρῆμος μονάζω , ἔνθα μή εἰμί ἱερεύς , κοινωνία οἴκοι κατέχω ἀπό ἑαυτοῦ μεταλαμβάνω . ἐν Ἀλεξάνδρεια δέ καί ἐν Αἴγυπτος ἕκαστος καί ὁ ἐν λαός τελέω ὡς ἐπί ὁ πλεῖστος ἔχω κοινωνία ἐν ὁ οἶκος αὐτός , καί ὅτε βούλομαι μεταλαμβάνω διά ἑαυτοῦ . ἅπαξ γάρ ὁ θυσία ὁ ἱερεύς τελειόω καί δίδωμι , ὁ λαμβάνω αὐτός ὡς ὅλος ὁμοῦ , κατά ἕκαστος μεταλαμβάνω , παρά ὁ δίδωμι εἰκότως μεταλαμβάνω καί ὑποδέχομαι πιστεύω ὀφείλω . καί γάρ καί ἐν ὁ ἐκκλησία ὁ ἱερεύς ἐπιδίδωμι ὁ μερίς καί κατέχω αὐτός ὁ ὑποδέχομαι μετά ἐξουσία ἅπας , καί οὗτος προσάγω ὁ στόμα ὁ ἴδιος χείρ . αὐτός τοίνυν εἰμί ὁ δύναμις , εἴτε εἷς μερίς δέχομαι τις παρά ὁ ἱερεύς , εἴτε πολύς μερίς ὁμοῦ .
basilius-theology.epistulae 95
Πάλαι ἐπιστείλας τῇ θεοσεβείᾳ σου ἄλλων τέ τινων ἕνεκεν καὶ τοῦ συντυχεῖν ἡμᾶς ἀλλήλοις , διήμαρτον τῆς ἐλπίδος , οὐκ ἀφικομένων τῶν γραμμάτων εἰς τὰς χεῖρας τῆς σῆς τιμιότητος , τοῦ μακαρίου διακόνου Θεοφράστου δεξαμένου μὲν τὰ γράμματα ἡμῶν ἐπί τινα περιοδείαν ἀναγκαίως ἀποδημούντων , μὴ διαπεμψαμένου δὲ τῇ θεοσεβείᾳ , σου , τῷ προκαταληφθῆναι τῇ ἀρρωστίᾳ ὑφʼ ἧς ἐτελεύτησεν . ὅθεν τοσοῦτον ὕστερος ἦλθον τοῦ καιροῦ πρὸς τὸ γράφειν , ὥστε μηδὲ ὄφελός τι ἐλπίζειν ἐκ τῆς ἐπιστολῆς ἔσεσθαι ταύτης , εἰς στενὸν παντελῶς κατακλεισθέντος τοῦ χρόνου . ὁ γάρ τοι θεοφιλέστατος ἐπίσκοπος Μελέτιος καὶ Θεόδοτος ἐπέταξαν ἡμῖν πρὸς αὐτοὺς διαβῆναι , ἀγάπης τε ἐπίδειγμα τὴν συντυχίαν ποιούμενοι , καί τινα καὶ διόρθωσιν γενέσθαι τῶν νῦν παραλυπούντων βουλόμενοι . ἀπέδειξάν τε ἡμῖν χρόνον μὲν τῆς συντυχίας τὰ μέσα τοῦ προσιόντος μηνὸς Ἰουνίου , τόπον δὲ Φαργαμοῦν τὸ χωρίον , ἐπίσημον μαρτύρων περιφανείᾳ καὶ πολυανθρωπίᾳ συνόδου τῆς κατὰ ἔτος ἕκαστον παρʼ αὐτοῖς τελουμένης . ἐπεὶ δὲ ἔδει με , μετὰ τὴν ἐπάνοδον μαθόντα τὴν κοίμησιν τοῦ μακαρίου διακόνου , καὶ τὰς ἐπιστολὰς ἀργὰς παρʼ ἡμῖν κειμένας , μὴ ἡσυχάσαι , διὰ τὸ ἔτι ἡμέρας ἡμῖν τριάκοντα καὶ τρεῖς ἐπὶ τὴν προθεσμίαν ὑπολελεῖφθαι , ἀπέστειλα κατὰ σπουδὴν τῷ αἰδεσιμωτάτῳ ἀδελφῷ Εὐσταθίῳ τῷ συλλειτουργῷ ἡμῶν τὰ γράμματα ταῦτα , ὥστε δι’ αὐτοῦ παραπεμφθῆναί σου τῇ σεμνότητι , καὶ πάλιν ἐν τάχει ἀνακομισθῆναι ἡμῖν τὰς ἀποκρίσεις . εἰ μὲν γὰρ δυνατὸν ἢ ἄλλως ἄρεσκον σοι παραγενέσθαι , καὶ αὐτοὶ παρεσόμεθα · εἰ δὲ μή , αὐτοὶ μέν , ἂν ὁ Θεὸς θέλῃ , τὸ περυσινὸν ἀποτίσομεν χρέος τῆς συντυχίας , ἐὰν μή τι πάλιν ἐπιγένηται ἡμῖν ἐξ ἁμαρτιῶν κώλυμα · τὴν δὲ τῶν ἐπισκόπων ἔντευξιν εἰς ἕτερον χρόνον ὑπερθησόμεθα .
Lemmas: Πάλη ἐπιστέλλω ὁ θεοσέβεια σύ ἄλλος τε τίνω ἕνεκα καί ὁ συντυγχάνω ἐγώ ἀλλήλων , διαμαρτάνω ὁ ἐλπίς , οὐ ἀφικνέομαι ὁ γράμμα εἰς ὁ χείρ ὁ σός τιμιότης , ὁ μακάριος διάκονος Θεόφραστος δέχομαι μέν ὁ γράμμα ἐγώ ἐπί τις περιοδεία ἀναγκαῖος ἀποδημέω , μή διαπέμπω δέ ὁ θεοσέβεια , σύ , ὁ προκαταλαμβάνω ὁ ἀρρωστία ὑπό ὅς τελευτάω . ὅθεν τοσοῦτος ὕστερος ἔρχομαι ὁ καιρός πρός ὁ γράφω , ὥστε μηδέ ὄφελος τίς ἐλπίζω ἐκ ὁ ἐπιστολή εἰμί οὗτος , εἰς στενός παντελῶς κατακλείω ὁ χρόνος . ὁ γάρ ὅς θεοφιλής ἐπίσκοπος Μελέτιος καί Θεόδοτος ἐπιτάσσω ἐγώ πρός αὐτός διαβαίνω , ἀγάπη τε ἐπίδειγμα ὁ συντυχία ποιέω , καί τις καί διόρθωσις γίγνομαι ὁ νῦν παραλυπέω βούλομαι . ἀποδείκνυμι τε ἐγώ χρόνος μέν ὁ συντυχία ὁ μέσος ὁ πρόσειμι μείς Ἰούνιος , τόπος δέ Φαργαμοῦν ὁ χωρίον , ἐπίσημος μάρτυς περιφάνεια καί πολυανθρωπία σύνοδος ὁ κατά ἔτος ἕκαστος παρά αὐτός τελέω . ἐπεί δέ ἐσθίω ἐγώ , μετά ὁ ἐπάνοδος μανθάνω ὁ κοίμησις ὁ μακάριος διάκονος , καί ὁ ἐπιστολή ἀργός παρά ἐγώ κεῖμαι , μή ἡσυχάζω , διά ὁ ἔτι ἡμέρα ἐγώ τριάκοντα καί τρεῖς ἐπί ὁ προθεσμία ὑπολείπω , ἀποστέλλω κατά σπουδή ὁ αἰδέσιμος ἀδελφός Εὐστάθιος ὁ συλλειτουργῶ ἐγώ ὁ γράμμα οὗτος , ὥστε διά αὐτός παραπέμπω σύ ὁ σεμνότης , καί πάλιν ἐν τάχος ἀνακομίζω ἐγώ ὁ ἀπόκρισις . εἰμί μέν γάρ δυνατός ἢ ἄλλως ἄρεσκος σύ παραγίγνομαι , καί αὐτός πάρειμι · εἰμί δέ μή , αὐτός μέν , εἄν ὁ θεός ἐθέλω , ὁ περυσινός ἀποτίνω χρέος ὁ συντυχία , ἐάν μή τίς πάλιν ἐπιγίγνομαι ἐγώ ἐκ ἁμαρτία κώλυμα · ὁ δέ ὁ ἐπίσκοπος ἔντευξις εἰς ἕτερος χρόνος ὑπερτίθημι .
basilius-theology.epistulae 100
Οὕτως εἶδον τὰ γράμματα τῆς ἀγάπης σου ἐν τῇ γείτονι χώρᾳ τῆς Ἀρμενίας , ὡς ἂν ἴδοιεν οἱ θαλαττεύοντες πυρσὸν ἐν πελάγει πόρρωθεν φρυκτωρούμενον , ἄλλως τε κἂν ἀγριαίνουσά πως τύχοι ἡ θάλασσα ὑπʼ ἀνέμων . καὶ γὰρ φύσει μὲν ἡδὺ καὶ παρηγορίαν ἔχον πολλὴν τὸ τῆς σῆς σεμνότητος γράμμα , τότε δὲ μάλιστα τὴν ἀπʼ αὐτοῦ χάριν ὁ καιρὸς συνηύξησεν , ὃν ὁποῖος ἦν , καὶ ὅπως ἡμᾶς λυπήσας , ἐγὼ μὲν οὐκ ἂν εἴποιμι , κρίνας ἅπαξ ἐπιλαθέσθαι τῶν λυπηρῶν · ὁ μέντοι συνδιάκονος ἡμῶν διηγήσεταί σου τῇ θεοσεβείᾳ . Ἐμὲ δὲ ἐπέλιπε παντελῶς τὸ σῶμα , ὥστε μηδὲ τὰς σμικροτάτας κινήσεις δύνασθαι ἀλύπως φέρειν . πλὴν ἀλλʼ εὔχομαι δυνηθῆναί μοι τὴν παλαιὰν ἐπιθυμίαν νῦν γοῦν διὰ τῆς βοηθείας τῶν σῶν προσευχῶν ἐκπληρωθῆναι · εἰ καὶ ὅτι πολλήν μοι πεποίηκε τὴν δυσκολίαν ἡ ἀποδημία αὕτη , τοσούτῳ χρόνῳ ἀμεληθέντων τῶν κατὰ τὴν ἡμετέραν ἐκκλησίαν πραγμάτων . ἐὰν δὲ ὁ Θεός , ἕως ἐσμὲν ὑπὲρ γῆς , καταξιώσῃ ἡμᾶς ἰδεῖν ἐπὶ τῆς ἐκκλησίας ἡμῶν τὴν σὴν θεοσέβειαν , ὄντως ἀγαθὰς ἐλπίδας καὶ ἐπὶ τοῖς μέλλουσιν ἕξομεν , ὡς οὐ πάντη ἐσμὲν ἀπόβλητοι τῶν δωρεῶν τοῦ Θεοῦ . τοῦτο γοῦν , ἐὰν ᾖ δυνατόν , παρακαλοῦμεν ἐπὶ τῆς συνόδου γενέσθαι , ἣν δι’ ἔτους ἄγομεν ἐπὶ τῇ μνήμῃ τοῦ μακαρίου μάρτυρος Εὐψυχίου προσεγγιζούσῃ λοιπὸν κατὰ τὴν ἑβδόμην ἡμέραν τοῦ Σεπτεμβρίου μηνός . καὶ γὰρ καὶ φροντίδος ἄξια ἡμῖν περίκειται πράγματα τῆς παρὰ σοῦ δεόμενα συνεργίας , εἴς τε κατάστασιν ἐπισκόπων καὶ εἰς βουλὴν καὶ σκέψιν τῶν μελετωμένων καθʼ ἡμῶν παρὰ τῆς χρηστότητος Γρηγορίου τοῦ Νυσσαέως ὃς συνόδους συγκροτεῖ κατὰ τὴν Ἀγκύραν καὶ οὐδένα τρόπον ἐπιβουλεύων ἡμῖν ἀφίησιν .
Lemmas: οὕτως εἶδον ὁ γράμμα ὁ ἀγάπη σύ ἐν ὁ γείτων χώρα ὁ Ἀρμένιος , ὡς εἄν ὁράω ὁ θαλασσεύω πυρσός ἐν πέλαγος πόρρωθεν φρυκτωρέω , ἄλλως τε κἀν ἀγριαίνω πως τυγχάνω ὁ θάλασσα ὑπό ἄνεμος . καί γάρ φύσις μέν ἡδύς καί παρηγορία ἔχω πολύς ὁ ὁ σός σεμνότης γράμμα , τότε δέ μάλιστα ὁ ἀπό αὐτός χάρις ὁ καιρός συναυξάνω , ὅς ὁποῖος εἰμί , καί ὅπως ἐγώ λυπέω , ἐγώ μέν οὐ εἄν εἶπον , κρίνω ἅπαξ ἐπιλανθάνομαι ὁ λυπηρός · ὁ μέντοι συνδιάκονος ἐγώ διηγέομαι σύ ὁ θεοσέβεια . ἐγώ δέ ἐπιλείπω παντελῶς ὁ σῶμα , ὥστε μηδέ ὁ μικρός κινέω δύναμαι ἄλυπος φέρω . πλήν ἀλλά εὔχομαι δύναμαι ἐγώ ὁ παλαιός ἐπιθυμία νῦν γοῦν διά ὁ βοήθεια ὁ σός προσευχή ἐκπληρόω · εἰμί καί ὅτι πολύς ἐγώ ποιέω ὁ δυσκολία ὁ ἀποδημία οὗτος , τοσοῦτος χρόνος ἀμελέω ὁ κατά ὁ ἡμέτερος ἐκκλησία πρᾶγμα . ἐάν δέ ὁ Θεός , ἠώς εἰμί ὑπέρ γῆ , καταξιόω ἐγώ ὁράω ἐπί ὁ ἐκκλησία ἐγώ ὁ σός θεοσέβεια , εἰμί ἀγαθός ἐλπίς καί ἐπί ὁ μέλλω ἔχω , ὡς οὖον πάντῃ εἰμί ἀπόβλητος ὁ δωρεά ὁ Θεός . οὗτος γοῦν , ἐάν εἰμί δυνατός , παρακαλέω ἐπί ὁ σύνοδος γίγνομαι , ὅς διά ἔτος ἄγω ἐπί ὁ μνήμη ὁ μακάριος μάρτυς Ευψυχίου προσεγγίζω λοιπός κατά ὁ ἕβδομος ἡμέρα ὁ Σεπτέμβριος μείς . καί γάρ καί φροντίς ἄξιος ἐγώ περίκειμαι πρᾶγμα ὁ παρά σύ δήω συνεργία , εἰς τε κατάστασις ἐπίσκοπος καί εἰς βουλή καί σκέψις ὁ μελετάω κατά ἐγώ παρά ὁ χρηστότης Γρηγόριος ὁ Νυσσαεύς ὅς σύνοδος συγκροτέω κατά ὁ Ἄγκυρα καί οὐδείς τρόπος ἐπιβουλεύω ἐγώ ἀφίημι .
basilius-theology.epistulae 103
Ἤγαγεν εἰς ἔργον ὁ Κύριος τοῦ λαοῦ αὐτοῦ τὰ αἰτήματα , καὶ ἔδωκεν αὐτῷ διὰ τῆς ἡμετέρας ταπεινώσεως ποιμένα ἄξιον μὲν τοῦ ὀνόματος , καὶ οὐ κατὰ τοὺς πολλοὺς καπηλεύοντα τὸν λόγον , δυνάμενον δὲ καὶ ὑμῖν τοῖς τὴν ὀρθότητα τοῦ κηρύγματος ἀγαπῶσι καὶ τὴν κατʼ ἐντολὰς τοῦ Κυρίου ζωὴν καταδεξαμένοις ἀρέσκειν καθʼ ὑπερβολὴν ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου τοῦ πληρώσαντος αὐτὸν τῶν πνευματικῶν αὐτοῦ χαρισμάτων .
Lemmas: ἄγω εἰς ἔργον ὁ Κύριος ὁ λαός αὐτός ὁ αἴτημα , καί δίδωμι αὐτός διά ὁ ἡμέτερος ταπείνωσις ποιμήν ἄξιος μέν ὁ ὄνομα , καί οὖον κατά ὁ πολύς καπηλεύω ὁ λόγος , δύναμαι δέ καί σύ ὁ ὁ ὀρθότης ὁ κήρυγμα ἀγαπάω καί ὁ κατά ἐντολή ὁ κύριος ζωή καταδέχομαι ἀρέσκω κατά ὑπερβολή ἐν ὁ ὄνομα ὁ κύριος ὁ πληρόω αὐτός ὁ πνευματικός αὐτός χάρισμα .