basilius-theology.epistulae 277
Ἀνήγγειλέ μοι ὁ καλὸς καὶ ἀγαθὸς Θεότεκνος τὰ περὶ τῆς σεμνότητός σου , καὶ ἐνεποίησέ μοι πόθον τῆς σῆς συντυχίας , ἐναργῶς ὑπογράφων τῷ λόγῳ τῆς ψυχῆς σου τὸν χαρακτῆρα · καὶ τοσοῦτον ἐξέκαυσέ μοι τὸ περὶ σὲ φίλτρον , ὥστʼ , εἰ μὴ καὶ τῷ γήρᾳ ἐβαρυνόμην , καὶ τῇ συντρόφῳ κατειχόμην ἀσθενείᾳ , καὶ μυρίαις ταῖς κατὰ τὴν Ἐκκλησίαν φροντίσιν ἤμην πεπεδημένος , οὐδὲν ἄν με κατέσχεν αὐτὸν γενέσθαι παρὰ σέ . καὶ γὰρ οὐ μικρὸν τῷ ὄντι κέρδος , ἐξ οἰκίας μεγάλης καὶ γένους περιφανοῦς πρὸς τὸν εὐαγγελικὸν μεταστάντα βίον , χαλινῶσαι μὲν λογισμῷ τὴν νεότητα , τὰ δὲ τῆς σαρκὸς πάθη δοῦλα τῷ λόγῳ ποιῆσαι , ταπεινοφροσύνῃ δὲ κεχρῆσθαι τῇ ὀφειλομένῃ Χριστιανῷ , φρονοῦντι περὶ ἑαυτοῦ οἷα εἰκός , ὅθεν ἔφυ , καὶ οἷ πορεύεται . ἡ γὰρ τῆς φύσεως ἔννοια καταστέλλει μὲν τῆς ψυχῆς τὸ φλεγμαῖνον , ἀλαζονείαν δὲ πᾶσαν καὶ αὐθάδειαν ὑπερορίζει , καὶ τὸ ὅλον , μαθητὴν τοῦ Κυρίου καθίστησι , τοῦ εἰπόντος · Μάθετε ἀπʼ ἐμοῦ , ὅτι πρᾶός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ . τῷ ὄντι γάρ , φίλτατε παίδων , μόνον περισπούδαστον καὶ ἐπαινετὸν τὸ διαρκὲς ἀγαθόν . τοῦτο δὲ ἐστιν ἡ παρὰ Θεοῦ τιμή . Τὰ δὲ ἀνθρώπινα ταῦτα σκιᾶς ἐστιν ἀμυδρότερα καὶ ὀνείρων ἀπατηλότερα . ἥ τε γὰρ νεότης τῶν ἠρινῶν . ἀνθέων ὀξύτερον καταρρεῖ , καὶ ὥρα σώματος ἢ νόσῳ ἢ χρόνῳ καταμαραίνεται . καὶ πλοῦτος μὲν ἄπιστος , δόξα δὲ εὐπερίτρεπτος . αἵ τε περὶ τὰς τέχνας διαπονήσεις τῷ χρόνῳ τούτῳ συναπαρτίζονται . ἀλλὰ καὶ τὸ περισπούδαστον ἅπασιν , οἱ λόγοι , ἄχρι τῆς ἀκοῆς χάριν ἔχουσιν . ἀρετῆς δὲ ἄσκησις τίμιον μὲν κτῆμα τῷ ἔχοντι , ἥδιστον δὲ θεαμάτων τοῖς ἐντυγχάνουσιν . ὧν ἐπιμελούμενος , ἄξιον σεαυτὸν καταστήσεις τῶν ἐν ἐπαγγελίαις ἀποκειμένων παρὰ τοῦ Κυρίου ἀγαθῶν . Τίνι δʼ ἂν τρόπῳ ἔλθοις πρὸς τὴν τῶν καλῶν ἀνάληψιν καὶ ὅπως ἂν τὰ κτηθέντα διασώσαιο , μακρότερον εἰπεῖν ἢ κατὰ τὴν παροῦσαν ὁρμὴν τοῦ λόγου . ἐπῆλθε δʼ οὖν ἐμοὶ καὶ αὐτὰ ταῦτά σοι προσφθέγξασθαι , ἐξ ὧν ἤκουσα παρὰ τοῦ ἀδελφοῦ Θεοτέκνου · ὃν πάντοτε μὲν εὔχομαι ἀληθεύειν , μάλιστα δὲ ἐν τοῖς περὶ σοῦ λόγοις , ἵνα πλέον δοξάζηται ἐπὶ σοὶ ὁ Κύριος , ἀπὸ ῥίζης ἀλλοτρίας τοῖς πολυτιμήτοις καρποῖς τῆς εὐσεβείας βρύοντι .
Lemmas: ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ καλός καί ἀγαθός Θεότεκνος ὁ περί ὁ σεμνότης σύ , καί ἐμποιέω ἐγώ πόθος ὁ σός συντυχία , ἐναργής ὑπογράφω ὁ λόγος ὁ Ψυχή σύ ὁ χαρακτήρ · καί τοσοῦτος ἐκκαίω ἐγώ ὁ περί σύ φίλτρον , ὥστε , εἰμί μή καί ὁ γῆρας βαρύνω , καί ὁ σύντροφος κατέχω ἀσθένεια , καί μυρίος ὁ κατά ὁ ἐκκλησία φροντίς εἰμί πεδάω , οὐδείς ἄν ἐγώ κατέχω αὐτός γίγνομαι παρά σός . καί γάρ οὖον μικρός ὁ εἰμί κέρδος , ἐκ οἰκίον μέγας καί γένος περιφανής πρός ὁ εὐαγγελικός μεθίστημι βίος , χαλινόω μέν λογισμός ὁ νεότης , ὁ δέ ὁ σάρξ πάθος δοῦλος ὁ λόγος ποιέω , ταπεινοφροσύνη δέ χράομαι ὁ ὀφείλω Χριστιανός , φρονέω περί ἑαυτοῦ οἷος εἰκός , ὅθεν φύω , καί οἷ πορεύω . ὁ γάρ ὁ φύσις ἔννοια καταστέλλω μέν ὁ Ψυχή ὁ φλεγμαίνω , ἀλαζονεία δέ πᾶς καί αὐθάδεια ὑπερορίζω , καί ὁ ὅλος , μαθητής ὁ κύριος καθίστημι , ὁ εἶπον · μανθάνω ἀπό ἐγώ , ὅτι πρᾶος εἰμί καί ταπεινός ὁ Καρδία . ὁ εἰμί γάρ , φίλος παῖς , μόνος περισπούδαστος καί ἐπαινετός ὁ διαρκής ἀγαθός . οὗτος δέ εἰμί ὁ παρά Θεός τιμή . ὁ δέ ἀνθρώπινος οὗτος σκιά εἰμί ἀμυδρός καί ὄνειρος ἀπατηλός . ὅς τε γάρ νεότης ὁ ἠρινός . ἄνθος ὀξύς2 καταρρέω , καί ὥρα σῶμα ἢ νόσος ἢ χρόνος καταμαραίνω . καί πλοῦτος μέν ἄπιστος , δόξα δέ εὐπερίτρεπτος . ὁ τε περί ὁ τέχνη διαπόνησις ὁ χρόνος οὗτος συναπαρτίζω . ἀλλά καί ὁ περισπούδαστος ἅπας , ὁ λόγος , ἄχρι ὁ ἀκοή χάρις ἔχω . ἀρετή δέ ἄσκησις τίμιος μέν κτῆμα ὁ ἔχω , ἡδύς δέ θέαμα ὁ ἐντυγχάνω . ὅς ἐπιμελέομαι , ἄξιος σαυτοῦ καθίστημι ὁ ἐν ἐπαγγελία ἀπόκειμαι παρά ὁ κύριος ἀγαθός . τίς δέ εἄν τρόπος ἔρχομαι πρός ὁ ὁ καλός ἀνάληψις καί ὅπως εἄν ὁ κτάομαι διασῴζω , μακρός εἶπον ἢ κατά ὁ πάρειμι ὁρμή ὁ λόγος . ἐπέρχομαι δέ οὖν ἐγώ καί αὐτός οὗτος σύ προσφθέγγομαι , ἐκ ὅς ἀκούω παρά ὁ ἀδελφός Θεότεκνος · ὅς πάντοτε μέν εὔχομαι ἀληθεύω , μάλιστα δέ ἐν ὁ περί σύ λόγος , ἵνα πλέω δοξάζω ἐπί σύ ὁ Κύριος , ἀπό ῥίζα ἀλλότριος ὁ πολυτίμητος καρπός ὁ εὐσέβεια βρύω .