basilius-theology.epistulae 260
Καὶ ἄλλως μὲν ἡδέως ὁρῶν τοὺς ἀγαθοὺς παῖδας διά τε τὸ ὑπὲρ τὴν ἡλικίαν τῶν ἠθῶν εὐσταθὲς καὶ διὰ τὸ πρὸς τὴν σὴν εὐλάβειαν οἰκεῖον , ἀφʼ οὗ τι καὶ μέγα προσδοκᾷν ἔστιν ἐπʼ αὐτοῖς , ἐπειδὴ καὶ μετὰ γραμμάτων σῶν εἶδον αὐτοὺς προσιόντας μοι , ἐδιπλασίασα τὸ ἐπʼ αὐτοῖς φίλτρον . ὅτε δὲ ἀνέγνων τὴν ἐπιστολὴν καὶ εἶδον ἐν αὐτῇ ὁμοῦ μὲν τὸ περὶ τὰς ἐκκλησίας προνοητικὸν τῆς σῆς διαθέσεως , ὁμοῦ δὲ τὸ περὶ τὴν ἀνάγνωσιν τῶν θείων γραφῶν ἐπιμελές , ηὐχαρίστησα τῷ Κυρίῳ , καὶ ἐπηυξάμην τὰ ἀγαθὰ τοῖς τὰ τοιαῦτα ἡμῖν διακομίζουσι γράμματα , καὶ πρό γε αὐτῶν αὐτῷ τῷ γράψαντι ἡμῖν . Ἐπεζήτησας τὸ πολυθρύλλητον ἐκεῖνο , καὶ παρὰ πᾶσιν ἄνω καὶ κάτω περιφερόμενον ῥητόν , τίνα τὴν λύσιν ἔχει · τό , Πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει . διὰ τούτου δὲ τέως μὲν αὐτὸς σεαυτὸν συνέστησας , τὸ τοῦ Τιμοθέου ὃ παρέδωκεν αὐτῷ Παῦλος , ἀκριβῶς φυλάττοντα , δῆλος γὰρ εἶ προσέχων τῇ ἀναγνώσει · ἔπειτα καὶ ἡμᾶς τοὺς γέροντας καὶ νεναρκηκότας ἤδη καὶ τῷ χρόνῳ καὶ τῇ ἀσθενείᾳ τοῦ σῶματος καὶ τῷ πλήθει τῶν θλίψεων , αἳ πολλαὶ νῦν περὶ ἡμᾶς κινηθεῖσαι ἐβάρησαν ἡμῶν τὴν ζωήν , ὅμως διανέστησας , καὶ ζέων τῷ πνεύματι κατεψυγμένους ἡμᾶς , ὡς τὰ φωλεύοντα τῶν ζώων , εἰς ἐγρήγορσιν μετρίαν καὶ ζωτικὴν ἐνέργειαν ἐπανάγεις . Ἔστι δʼ οὖν τὸ ῥητὸν καὶ ἁπλῶς οὕτω νοηθῆναι δυνάμενον καὶ ποικίλον ἐπιδέξασθαι λόγον . ἡ μὲν οὖν ἁπλουστέρα καὶ παντὶ δυναμένη ἐκ τοῦ προχείρου παραστῆναι διάνοια αὕτη ἐστίν · ὅτι δεῖ τὸν Κάϊν ἑπταπλασίονα ἀποδοῦναι τὴν τιμωρίαν ὑπὲρ ὧν ἥμαρτεν . οὐ γάρ ἐστι δικαίου κριτοῦ ἴσας πρὸς ἴσας ὁρίζειν τὰς ἀντιδόσεις , ἀλλʼ ἀνάγκη τὸν κατάρξαντα κακοῦ μετὰ προσθήκης ἀποτίσαι τὰ ὀφειλόμενα , εἰ μέλλοι αὐτός τε βελτίων ταῖς τιμωρίαις γενήσεσθαι , καὶ τοὺς λοιποὺς σωφρονεστέρους ποιήσειν τῷ ὑποδείγματι . οὐκοῦν , ἐπειδὴ τέτακται ἑπτάκις ἀποπληρῶσαι τὴν δίκην τῶν ἡμαρτημένων τὸν Κάϊν , παραλύσει , φησί , τοῦτο τὸ ὑπὸ τῆς θείας κρίσεως ἐπʼ αὐτῷ δεδογμένον ὁ ἀποκτείνας αὐτόν . οὗτός ἐστιν ὁ νοῦς ὁ ἐντεῦθεν ἀπὸ τῆς πρώτης ἀναγνώσεως ἡμῖν προσπίπτων . Ἐπειδὴ δὲ ἐρευνᾷν πέφυκε τὰ βάθη τῶν φιλοπονωτέρων ἡ διάνοια , ἐπιζητεῖ , τὸ δίκαιον πῶς ἐν τῷ ἑπτάκις ἀποπληροῦται , καὶ τί τὰ ἐκδικούμενα , πότερον τὰ ἁμαρτηθέντα ἑπτά ἐστιν , ἢ ἓν μὲν τὸ ἁμάρτημα , ἑπτὰ δὲ ἐπὶ τῷ ἑνὶ αἱ κολάσεις ; ἀεὶ μὲν οὖν ἡ Γραφὴ τὸν τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτημάτων ἀριθμὸν ἐν τοῖς ἑπτὰ περιορίζει . ποσάκις , φησίν , ἁμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου , καὶ ἀφήσω αὐτῷ ; ( Ὁ Πέτρος ἐστὶ λέγων τῷ Κυρίῳ ) ἕως ἑπτάκις ; εἶτα ἀπόκρισις τοῦ Κυρίου · Οὐ λέγω σοι ἕως ἑπτάκις , ἀλλʼ ἕως ἑβδομηκοντάκις ἑπτά . οὐ γὰρ ἐπʼ ἄλλον ἀριθμὸν μετέβη ὁ Κύριος , ἀλλὰ τὸν ἑπτὰ πολυπλασιάσας , ἐν αὐτῷ τὸν ὅρον ἔθετο τῆς ἀφέσεως . καὶ δι’ ἑπτὰ μὲν ἐτῶν ὁ Ἑβραῖος ἀπελύετο τῆς δουλείας · ἑπτὰ δε ἑβδομάδες ἐτῶν τὸν ὀνομαστὸν ἰωβηλαῖον ἐποίουν ἐν τοῖς πάλαι , ἐν ᾧ ἐσαββάτιζε μὲν ἡ γῆ , χρεῶν δὲ ἦσαν ἀποκοπαί , δουλείας ἀπαλλαγή , καὶ οἱονεὶ νέος ἄνωθεν καθίστατο βίος , ἐν τῷ ἑβδοματικῷ ἀριθμῷ τοῦ παλαιοῦ τρόπον τινὰ τὴν συντέλειαν δεχομένου . ταῦτα δὲ τύποι τοῦ αἰῶνος τούτου , ὃς διὰ τῶν ἑπτὰ ἡμερῶν ἀνακυκλούμενος ἡμᾶς παρατρέχει · ἐν ᾧ γίνονται αἱ τῶν μετριωτέρων ἁμαρτημάτων ἐκτίσεις , κατὰ τὴν φιλάνθρωπον ἐπιμέλειαν τοῦ ἀγαθοῦ Δεσπότου , ὡς μὴ τῷ ἀπεράντῳ αἰῶνι παραδοθῆναι ἡμᾶς εἰς κόλασιν . τὸ μὲν οὖν ἑπτάκις , διὰ τὴν πρὸς τὸν κόσμον τοῦτον συγγένειαν , ὡς τῶν φιλοκόσμων ἀνθρώπων ἀπʼ αὐτῶν ὀφειλόντων μάλιστα ζημιοῦσθαι , ὧν ἕνεκεν εἵλοντο πονηρεύεσθαι . ἐκδικούμενα δέ , εἴτε τὰ παρὰ τοῦ Κάϊν ἡμαρτημένα λέγοις , εὑρήσεις ἑπτά · εἴτε τὰ παρὰ τοῦ κριτοῦ ἐπʼ αὐτῷ ἐπαχθέντα , καὶ οὕτως οὐκ ἀποτεύξῃ τῆς ἐννοίας . ἐν μὲν οὖν τοῖς παρὰ τοῦ Κάϊν τετολμημένοις πρῶτον ἁμάρτημα φθόνος ἐπὶ τῇ προτιμώσει τοῦ Ἄβελ · δεύτερον δόλος , μεθʼ οὗ διελέχθη τῷ ἀδελφῷ , εἰπών · Διέλθωμεν εἰς τὸ πεδίον · τρίτον φόνος , προσθήκη τοῦ κακοῦ · τέταρτον , ὅτι καὶ ἀδελφοῦ φόνος , μείζων ἡ ἐπίτασις · πέμπτον , ὅτι καὶ πρῶτος φονεὺς ὁ Κάϊν , πονηρὸν ὑπόδειγμα τῷ βίῳ καταλιπών · ἕκτον ἀδίκημα , ὅτι γονεῦσι πένθος ἐποίησεν · ἕβδομον , ὅτι Θεῷ ἐψεύσατο · ἐρωτηθεὶς γάρ , Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; εἶπεν , Οὐκ οἶδα . ἑπτὰ οὖν τὰ ἐκδικούμενα παρελύετο ἐν τῷ ἀναιρεθῆναι τὸν Κάϊν . ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν ὁ Κύριος , ὅτι Ἐπικατάρατος ἡ γῆ , ἣ ἔχανε δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου · καὶ , Στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς · ὁ Κάϊν φησίν · Εἰ ἐκβάλλεις με σήμερον ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι , καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς · καὶ πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με . πρὸς δὲ τοῦτο ὁ Κύριός φησιν · Οὐχ οὕτω · πᾶς ὁ ἀποκτείνας Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει . ἐπειδὴ γὰρ ἐνόμισεν εὐάλωτος εἶναι παντὶ ὁ Κάϊν , διὰ τὸ τὴν ἐπὶ τῆς γῆς ἀσφάλειαν μὴ ἔχειν ( ἐπικατάρατος γὰρ ἡ γῆ ἀπʼ αὐτοῦ ) , καὶ τῆς ἀπὸ Θεοῦ βοηθείας ἠρημῶσθαι , ὀργισθέντος αὐτῷ ἐπὶ τῷ φόνῳ , ὡς οὔτε ἀπὸ γῆς οὔτε ἀπʼ οὐρανοῦ ἀντιλήψεως αὐτῷ λειπομένης · Ἔσται , φησί , πᾶς ὁ εὑρίσκων με , ἀποκτενεῖ με · ἐλέγχει αὐτοῦ τὸ σφάλμα ὁ λόγος λέγων , Οὐχ οὕτω , τουτέστιν , οὐκ ἀναιρεθήσῃ . κέρδος γὰρ τοῖς κολαζομένοις ὁ θάνατος , ἀπαλλαγὴν φέρων τῶν λυπηρῶν . ἀλλὰ παραταθήσῃ τῷ βίῳ , ἵνα κατʼ ἀξίαν τῶν ἡμαρτημένων ἀντιμετρηθῇ σοι τὰ κολαστήρια . ἐπειδὴ δὲ τὸ ἐκδικούμενον διχῶς νοεῖται , τό τε ἁμαρτηθέν , ἐφʼ ᾧ ἡ ἐκδίκησις , καὶ ὁ τρόπος τῆς κολάσεως , δι’ οὗ ἡ ἐκδίκησις , ἴδωμεν εἰ ἑπτὰ τρόποι βασανιστηρίων ἐπηνέχθησαν τῷ πονηρευσαμένῳ . Τὰ μὲν οὖν ἑπτὰ ἁμαρτήματα τοῦ Κάϊν ἐν τοῖς κατόπιν ὁ λόγος ἀπηριθμήσατο . νῦν δὲ ζητοῦμεν εἰ ἑπτά ἐστι τὰ εἰς κόλασιν αὐτῷ ἐπαγόμενα , καί φαμεν οὕτως . μετὰ τὴν πεῦσιν τοῦ Κυρίου , Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; ἣν οὐχὶ μαθεῖν βουλόμενος , ἀλλὰ μετανοίας αὐτῷ ἀφορμὴν παρεχόμενος , ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης προσήγαγεν , ὡς δηλοῖ αὐτὰ τὰ ῥήματα . ἀρνησαμένου γὰρ αὐτοῦ , ταχὺν ποιεῖται τὸν ἔλεγχον , εἰπών · Φωνὴ αἵματος τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρός με . ὥστε τὸ Ποῦ Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου ; ἐκείνῳ ἀφορμὴν ἐδίδου τῆς συναισθήσεως τοῦ ἡμαρτημένου , οὐ τῷ Θεῷ ἐγίνετο διδασκαλίας πρόξενον . εἰ γὰρ μὴ ἔτυχεν ἐπισκοπῆς Θεοῦ , εἶχεν ἂν πρόφασιν ὡς ἐγκαταλελειμμένος καὶ οὐδεμίαν λαβὼν ἀφορμὴν εἰς μετάνοιαν . νῦν δὲ ἐπεφάνη αὐτῷ ὁ ἰατρός , ἵνα προσφύγῃ αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν . ὁ δὲ οὐ μόνον οὐ κρύπτει τὸ ἕλκος , ἀλλὰ καὶ ἕτερον προσεξεργάζεται , τῷ φόνῳ τὸ ψεῦδος ἐπισυνάπτων , Οὐκ οἶδα . μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μου εἰμὶ ἐγώ ; ἐντεῦθεν λοιπὸν ἀρίθμει τὰς τιμωρίας . ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἀπὸ σοῦ . μία κόλασις . ἐργᾷ τὴν γῆν . δευτέρα αὕτη . ἀνάγκη γάρ τις ἄρρητος αὐτῷ συνέζευκτο , πρὸς τὸ ἔργον τῆς γῆς αὐτὸν κατεπείγουσα , ὥστε μηδὲ βουλομένῳ αὐτῷ ἐξεῖναι ἀναπαύεσθαι , ἀλλʼ ἀεὶ αὐτὸν προσταλαιπωρεῖσθαι τῇ ἐχθρᾷ αὐτοῦ γῇ , ἣν ἐπικατάρατον αὐτὸς ἑαυτῷ ἐποίησε , μιάνας αὐτὴν ἀδελφικῷ αἵματι . ἐργᾷ οὖν τὴν γῆν , δεινὴ τιμωρία , ἡ μετὰ τῶν μισούντων διαγωγή , σύνοικον ἔχειν πολέμιον , ἄπαυστον ἐχθρόν . ἐργᾷ τὴν γῆν · τουτέστι , κατατεινόμενος τοῖς ἔργοις τοῖς γεηπονικοῖς , οὐδένα χρόνον ἀνήσεις , οὔτε νυκτὸς οὔτε ἡμέρας ἐκλυόμενος ἐκ τῶν πόνων , ἀλλὰ δεσπότου τινὸς πικροῦ χαλεπωτέραν ἔχων τὴν ἄρρητον ἀνάγκην , ἐπὶ τὰ ἔργα σε διεγείρουσαν . Καὶ οὐ προσθήσει δοῦναι τὴν ἰσχὺν αὐτῆς . καίτοι εἰ καὶ τὸ τῆς ἐργασίας ἄπαυστον εἶχέ τινα καρπόν , αὐτὸς ὁ πόνος οὐ μετρία βάσανος ἦν τῷ ἀεὶ κατατεινομένῳ καὶ κοπιῶντι . ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐργασία ἄπαυστος καὶ ἄκαρπος ἡ περὶ γῆν ταλαιπωρία ( οὐ γὰρ ἐδίδου τὴν ἰσχύν ) , τρίτη αὕτη ἐστὶ τιμωρία ἡ ἀκαρπία τῶν πόνων . Στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆς γῆς . δύο προσέθηκεν ἄλλαις ταῖς τρισί · στεναγμὸν διηνεκῆ , καὶ τρόμον τοῦ σώματος , τὸν ἐκ τῆς ἰσχύος στηριγμὸν τῶν μελῶν οὐκ ἐχόντων . ἐπειδὴ γὰρ κακῶς ἐχρήσατο τῇ δυνάμει τοῦ σώματος , ὑφῃρέθη αὐτοῦ ὁ τόνος , ὥστε κλονεῖσθαι αὐτὸν καὶ κατασείεσθαι , οὔτε ἄρτον ῥᾳδίως προσφέρειν δυνάμενον τῷ στόματι οὔτε ποτὸν προσκομίζειν , τῆς πονηρᾶς χειρὸς μετὰ τὴν ἀνοσίαν πρᾶξιν οὐδὲ ταῖς ἰδίαις καὶ ἀναγκαίαις χρείαις τοῦ σώματος λοιπὸν ὑπηρετεῖσθαι συγχωρουμένης . ἄλλη τιμωρία , ἣν αὐτὸς ἀπεκάλυψεν ὁ Κάϊν εἰπών · Εἰ ἐκβάλλεις με νῦν ἀπὸ τῆς γῆς , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι . τί ἐστι τὸ Εἰ ἐκβάλλεις με ἀπὸ τῆς γῆς ; τουτέστιν , εἰ χωρίζεις με τῆς ἀπʼ αὐτῆς ὠφελείας . οὐ γὰρ μετετίθετο ἐφʼ ἕτερον τόπον , ἀλλʼ ἠλλοτριοῦτο τῶν ἀπʼ αὐτῆς καλῶν . Καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι . ἡ βαρυτάτη κόλασις τοῖς εὐφρονοῦσιν ὁ ἀπὸ Θεοῦ χωρισμός . καὶ ἔσται , φησί , πᾶς ὁ εὑρίσκων με ἀποκτενεῖ με . εἰκάζει ἐκ τοῦ ἀκολούθου τῶν προαγόντων . εἰ ἀπὸ τῆς γῆς ἐκβέβλημαι , εἰ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι , λείπεται ἀπὸ παντὸς ἀναιρεῖσθαι . τί οὖν ὁ Κύριος ; οὐχ οὕτως . ἀλλʼ ἔθετο σημεῖον ἐπʼ αὐτόν . ἑβδόμη αὕτη τιμωρία , τὸ μηδὲ κρύπτεσθαι τὴν τιμωρίαν , ἀλλὰ σημείῳ προδήλῳ πᾶσι προκεκηρύχθαι , ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ τῶν ἀνοσίων ἔργων δημιουργός . καὶ γὰρ τῷ ὀρθῶς λογιζομένῳ βαρυτάτη κολάσεων ἡ αἰσχύνη · ἣν καὶ περὶ τῆς κρίσεως μεμαθήκαμεν , ὅτι οὗτοι ἀναστήσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον , καὶ οὗτοι , εἰς αἰσχύνην καὶ ὀνειδισμὸν αἰώνιον . Ἀκολουθεῖ τούτῳ ζήτημα συγγενές , τὸ παρὰ τοῦ Λάμεχ ταῖς γυναιξὶν εἰρημένον , ὅτι Ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰς τραῦμα ἐμοί , καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπά μοι · ὅτι εἰ ἑπτάκις ἐκδεδίκηται ἐκ Κάϊν , ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά . καὶ νομίζουσί τινες ὑπὸ τοῦ Λάμεχ ἀνῃρῆσθαι τὸν Κάϊν , ὡς μέχρι τῆς γενεᾶς ἐκείνης διαρκέσαντος αὐτοῦ , ἐπὶ τῷ μακροτέραν δοῦναι τὴν τιμωρίαν . ἔστι δὲ οὐκ ἀληθές . δύο γὰρ φαίνεται φόνους πεποιηκώς , ἐξ ὧν αὐτὸς διηγεῖται . ἄνδρα ἀπέκτεινα καὶ νεανίσκον · τὸν ἄνδρα εἰς τραῦμα , καὶ νεανίσκον εἰς μώλωπα . ἄλλο οὖν τραῦμα , καὶ ἄλλο μώλωψ · καὶ ἄλλο ἀνήρ , καὶ ἄλλο νεανίσκος . Ὅτι ἐκ Κάϊν ἐκδεδίκηται ἑπτάκις , ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκις ἑπτά . τετρακοσίας καὶ ἐννενήκοντα τιμωρίας ὑποσχεῖν εἰμι δίκαιος , εἴπερ δικαία ἡ τοῦ Θεοῦ κρίσις ἐπὶ τῷ Κάϊν , ὥστε ἑπτὰ αὐτὸν παρασχεῖν τὰς κολάσεις . ὁ μὲν γάρ , ὥσπερ οὐκ ἔμαθε παρʼ ἄλλου φονεύειν , οὕτως οὐδὲ εἶδε τιμωρίαν ὑπέχοντα φονευτήν · ἐγὼ δέ , ἐν ὀφθαλμοῖς ἔχων τὸν στένοντα καὶ τρέμοντα καὶ τὸ μέγεθος τῆς ὀργῆς τοῦ Θεοῦ , οὐκ ἐσωφρονίσθην τῷ ὑποδείγματι . ὅθεν ἄξιός εἰμι τετρακοσίας καὶ ἐννενήκοντα δοῦναι κολάσεις . Ἔνιοι δέ τινες πρὸς τοιοῦτον ὥρμησαν λόγον , οὐκ ἀπᾴδοντα τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δόγματος · ὅτι ἀπὸ τοῦ Κάϊν ἕως τοῦ κατακλυσμοῦ ἑπτὰ παρεληλύθασι γενεαί , καὶ ἐπήχθη πάσῃ τῇ γῇ ἡ τιμωρία , διὰ τὸ πολλὴν γενέσθαι χύσιν τῆς ἁμαρτίας . τὸ δὲ ἁμάρτημα τοῦ Λάμεχ οὐ κατακλυσμοῦ δεῖται πρὸς θεραπείαν , ἀλλʼ αὐτοῦ τοῦ αἴροντος τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου . ἀρίθμησον τοίνυν ἀπὸ Ἀδὰμ μέχρι τῆς παρουσίας τοῦ Χριστοῦ τὰς γενεάς , καὶ εὑρήσεις , κατὰ τὴν τοῦ Λουκᾶ γενεαλογίαν , τῇ ἑβδομηκοστῇ καὶ ἑβδόμῃ διαδοχῇ γεγεννημένον τὸν Κύριον . Ταῦτα μὲν οὖν εἰς δύναμιν ἐξητάσθη , πολλῶν τῶν ἐνόντων ἐξετασθῆναι παρεθέντων , ἵνα μὴ ἔξω τοῦ μέτρου τῆς ἐπιστολῆς τὸν λόγον προαγάγωμεν · ἀρκεῖ δὲ τῇ συνέσει σου καὶ τὰ βραχέα σπέρματα . δίδου γάρ , φησί , τῷ σοφῷ ἀφορμήν , καὶ σοφώτερος ἔσται , καί , Λόγον δεξάμενος σοφός , αἰνέσει αὐτόν , καὶ ἐπʼ αὐτὸν προσθήσει . Τὰ δὲ τοῦ Συμεὼν ῥήματα πρὸς τὴν Μαρίαν οὐδὲν ἔχει ποικίλον οὐδὲ βαθύ · εὐλόγησε γὰρ αὐτοὺς Συμεών , καὶ εἶπε πρὸς Μαρίαν τὴν μητέρα αὐτοῦ · Ἰδοὺ οὗτος κεῖται εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν ἐν τῷ Ἰσραήλ , καὶ εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον . καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία · ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἐκ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοί . ἐν οἷς ἐκεῖνο ἐθαύμασα , πῶς , τὰ προάγοντα ὡς σαφῆ παρελθών , ἓν τοῦτο ἐπεζήτησας , τὸ Καὶ σοῦ δὲ αὐτῆς τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία . καίτοι ἐμοὶ οὐχ ἧττον φαίνεται ἄπορον , πῶς ὁ αὐτὸς εἰς πτῶσιν κεῖται καὶ ἀνάστασιν , καὶ τί τὸ σημεῖον τὸ ἀντιλεγόμενον , ἢ τρίτον , πῶς τῆς Μαρίας τὴν ψυχὴν διελεύσεται ῥομφαία . Ἡγοῦμαι τοίνυν εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν εἶναι τὸν Κύριον , οὐκ ἄλλων πιπτόντων καὶ ἄλλων ἀνισταμένων , ἀλλὰ τοῦ ἐν ἡμῖν χείρονος καταπίπτοντος , καὶ τοῦ βελτίονος διανισταμένου . καθαιρετικὴ μὲν γὰρ τῶν σωματικῶν παθῶν ἐστιν ἡ τοῦ Κυρίου ἐπιφάνεια , διεγερτικὴ δὲ τῶν τῆς ψυχῆς ἰδιωμάτων . ὡς ὅταν λέγῃ Παῦλος · Ὅταν ἀσθενῶ , τότε δυνατός εἰμι , ὁ αὐτὸς καὶ ἀσθενεῖ καὶ δύναται , ἀλλʼ ἀσθενεῖ μὲν τῇ σαρκί , δυνατὸς δέ ἐστι τῷ πνεῦματι . οὕτω καὶ ὁ Κύριος οὐχὶ τοῖς μὲν τοῦ πίπτειν τὰς ἀφορμὰς παρέχει , τοῖς δὲ τοῦ ἀνίστασθαι . οἱ γὰρ πίπτοντες ἀπὸ τῆς στάσεως , ἐν ᾗ ποτε ἦσαν , καταπίπτουσι . δῆλον δὲ ὅτι οὐδέποτε στήκει ὁ ἄπιστος , ἀεὶ χαμαὶ συρόμενος μετὰ τοῦ ὄφεως , ᾧ συνέπεται . οὐκ ἔχει οὖν ὅθεν πέσῃ , διὰ τὸ προκαταβεβλῆσθαι τῇ ἀπιστίᾳ . ὥστε πρώτη εὐεργεσία τὸν στήκοντα τῇ ἁμαρτίᾳ πεσεῖν καὶ ἀποθανεῖν , εἶτα ζῆσαι τῇ δικαιοσύνῃ καὶ ἀναστῆναι , τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἑκάτερον ἡμῖν χαριζομένης . πιπτέτω τὰ χείρονα , ἵνα λάβῃ καιρὸν τὰ βελτίονα πρὸς τὴν ἀνάστασιν . ἐὰν μὴ πέσῃ ἡ πορνεία , ἡ σωφροσύνη οὐκ ἀνίσταται · ἐὰν μὴ ἡ ἀλογία συντριβῇ , τὸ λογιστικὸν ἐν ἡμῖν οὐκ ἀνθήσει . οὕτως οὖν εἰς πτῶσιν καὶ ἀνάστασιν πολλῶν . Εἰς δὲ σημεῖον ἀντιλεγόμενον · κυρίως σημεῖον ἔγνωμεν παρὰ τῇ Γραφῇ τὸν σταυρὸν εἰρημένον . ἔθηκε γάρ , φησί , Μωσῆς τὸν ὄφιν ἐπὶ σημείου , τουτέστιν , ἐπὶ σταυροῦ . ἢ σημεῖόν ἐστι τὸ παραδόξου τινὸς καὶ ἀφανοῦς πράγματος ἐνδεικτικόν , ὁρώμενον παρὰ τῶν ἁπλουστέρων , νοούμενον δὲ παρὰ τῶν ἐντρεχῶν τὴν διάνοιαν . ἐπεὶ οὖν οὐ παύονται ζυγομαχοῦντες περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου , οἱ μὲν ἀνειληφέναι σῶμα , οἱ δὲ ἀσώματον αὐτοῦ τὴν ἐπιδημίαν γεγενῆσθαι διοριζόμενοι , καὶ οἱ μὲν παθητὸν ἐσχηκέναι τὸ σῶμα , οἱ δὲ φαντασίᾳ τινὶ τὴν διὰ σώματος οἰκονομίαν πληροῦν · καὶ ἄλλοι χοϊκόν , ἄλλοι δὲ ἐπουράνιον σῶμα · καὶ οἱ μὲν προαιώνιον τὴν ὕπαρξιν , οἱ δὲ ἀπὸ Μαρίας τὴν ἀρχὴν ἐσχηκέναι . διὰ τοῦτο Εἰς σημεῖον ἀντιλεγόμενον . Ῥομφαίαν δὲ λέγει τὸν λόγον τὸν πειραστικόν , τὸν κριτικὸν τῶν ἐνθυμήσεων , τὸν διικνούμενον ἄχρι μερισμοῦ ψυχῆς τε καὶ πνεύματος , ἁρμῶν τε καὶ μυελῶν , καὶ κριτικὸν ἐνθυμήσεων . ἐπειδὴ τοίνυν πᾶσα ψυχὴ παρὰ τὸν καιρὸν τοῦ πάθους οἱονεὶ διακρίσει τινὶ ὑπεβάλλετο , κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν , εἰπόντος , ὅτι Πάντες σκανδαλισθήσεσθε ἐν ἐμοί , προφητεύει ὁ Συμεὼν καὶ περὶ αὐτῆς τῆς Μαρίας , ὅτι παρεστῶσα τῷ σταυρῷ , καὶ βλέπουσα τὰ γινόμενα , καὶ ἀκούουσα τῶν φωνῶν , μετὰ τὴν τοῦ Γαβριὴλ μαρτυρίαν , μετὰ τὴν ἀπόρρητον γνῶσιν τῆς θείας συλλήψεως , μετὰ τὴν μεγάλην τῶν θαυμάτων ἐπίδειξιν , γενήσεται , φησί , τις καὶ περὶ τὴν σὴν ψυχὴν σάλος . ἔδει γὰρ τὸν Κύριον ὑπὲρ παντὸς γεύσασθαι θανάτου , καὶ ἱλαστήριον γενόμενον τοῦ κόσμου , πάντας δικαιῶσαι ἐν τῷ αὐτοῦ αἵματι . καὶ σοῦ οὖν αὐτῆς , τῆς ἄνωθεν δεδιδαγμένης τὰ περὶ τοῦ Κυρίου , ἅψεταί τις διάκρισις . τουτέστιν ἡ ῥομφαία . ὅπως ἂν ἀποκαλυφθῶσιν ἀπὸ πολλῶν καρδιῶν διαλογισμοὶ αἰνίττεται , ὅτι , μετὰ τὸν σκανδαλισμὸν τὸν ἐπὶ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ γενόμενον τοῖς τε μαθηταῖς καὶ αὐτῇ τῇ Μαρίᾳ , ταχεῖά τις ἴασις ἐπακολουθήσει παρὰ τοῦ Κυρίου , βεβαιοῦσα αὐτῶν τὴν καρδίαν εἰς τὴν ἐπʼ αὐτῷ πίστιν . οὕτω γὰρ εἴδομεν καὶ Πέτρον μετὰ τὸ σκανδαλισθῆναι βεβαιότερον τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως ἀντισχόμενον . τὸ ἀνθρώπινον οὖν σαθρὸν διηλέγχθη , ἵνα τὸ ἰσχυρὸν τοῦ Κυρίου διαδειχθῇ .
Lemmas: καί ἄλλως μέν ἡδύς ὁράω ὁ ἀγαθός παῖς διά τε ὁ ὑπέρ ὁ ἡλικία ὁ ἠθέω εὐσταθής καί διά ὁ πρός ὁ σός εὐλάβεια οἰκέω , ἀπό ὅς τίς καί μέγας προσδοκάω εἰμί ἐπί αὐτός , ἐπεί καί μετά γράμμα σός εἶδον αὐτός πρόσειμι ἐγώ , διπλασιάζω ὁ ἐπί αὐτός φίλτρον . ὅτε δέ ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπιστολή καί εἶδον ἐν αὐτός ὁμοῦ μέν ὁ περί ὁ ἐκκλησία προνοητικός ὁ σός διάθεσις , ὁμοῦ δέ ὁ περί ὁ ἀνάγνωσις ὁ θεῖον γραφεύς ἐπιμελής , εὐχαριστέω ὁ κύριος , καί ἐπεύχομαι ὁ ἀγαθός ὁ ὁ τοιοῦτος ἐγώ διακομίζω γράμμα , καί πρό γε αὐτός αὐτός ὁ γράφω ἐγώ . ἐπιζητέω ὁ πολυθρύλλητος ἐκεῖνος , καί παρά πᾶς ἄνω καί κάτω περιφέρω ῥητός , τίς ὁ λύσις ἔχω · ὁ , Πᾶς ὁ ἀποκτείνω Κάϊν ἑπτά ἐκδικέω παραλύω . διά οὗτος δέ τέως μέν αὐτός σαυτοῦ συνίστημι , ὁ ὁ Τιμόθεος ὅς παραδίδωμι αὐτός Παῦλος , ἀκριβῶς φυλάσσω , δῆλος γάρ εἰμί προσέχω ὁ ἀναγιγνώσκω · ἔπειτα καί ἐγώ ὁ γέρων καί ναρκάω ἤδη καί ὁ χρόνος καί ὁ ἀσθένεια ὁ σῶμα καί ὁ πλῆθος ὁ θλῖψις , ὅς πολύς νῦν περί ἐγώ κινέω βαρέω ἐγώ ὁ ζωή , ὅμως διανίσταμαι , καί ζέω ὁ πνεῦμα καταψύχω ἐγώ , ὡς ὁ φωλεύω ὁ ζῷον , εἰς ἐγρήγορσις μέτριος καί ζωτικός ἐνέργεια ἐπανάγω . εἰμί δέ οὖν ὁ ῥητός καί ἁπλόος οὗτος νοέω δύναμαι καί ποικίλος ἐπιδείκνυμι λόγος . ὁ μέν οὖν ἁπλόος καί πᾶς δύναμαι ἐκ ὁ πρόχειρος παρίστημι διάνοια οὗτος εἰμί · ὅτι δεῖ ὁ Κάϊν ἑπταπλασίων ἀποδίδωμι ὁ τιμωρία ὑπέρ ὅς ἁμαρτάνω . οὖον γάρ εἰμί Δίκαιος κριτής ἴσος πρός ἴσος ὁρίζω ὁ ἀντίδοσις , ἀλλά ἀνάγκη ὁ κατάρχω κακός μετά προσθήκη ἀποτίνω ὁ ὀφείλω , εἰμί μέλλω αὐτός τε ἀγαθός ὁ τιμωρία γίγνομαι , καί ὁ λοιπός σώφρων ποιέω ὁ ὑπόδειγμα . οὐκοῦν , ἐπεί τάσσω ἑπτάκις ἀποπληρόω ὁ δίκη ὁ ἁμαρτάνω ὁ Κάϊν , παραλύω , φημί , οὗτος ὁ ὑπό ὁ θεῖος κρίσις ἐπί αὐτός δοκέω ὁ ἀποκτείνω αὐτός . οὗτος εἰμί ὁ νόος ὁ ἐντεῦθεν ἀπό ὁ πρῶτος ἀνάγνωσις ἐγώ προσπίπτω . ἐπεί δέ ἐρευνάω φύω ὁ βάθος ὁ φιλόπονος ὁ διάνοια , ἐπιζητέω , ὁ Δίκαιος πῶς ἐν ὁ ἑπτάκις ἀποπληρόω , καί τίς ὁ ἐκδικέω , πότερος ὁ ἁμαρτάνω ἑπτά εἰμί , ἢ εἷς μέν ὁ ἁμάρτημα , ἑπτά δέ ἐπί ὁ εἷς ὁ κολάζω ; ἀεί μέν οὖν ὁ γραφή ὁ ὁ ἄφεσις ὁ ἁμάρτημα ἀριθμός ἐν ὁ ἑπτά περιορίζω . ποσάκις , φημί , ἁμαρτάνω εἰς ἐγώ ὁ ἀδελφός ἐγώ , καί ἀφίημι αὐτός ; ( ὁ Πέτρος εἰμί λέγω ὁ κύριος ) ἠώς ἑπτάκις ; εἶτα ἀπόκρισις ὁ κύριος · οὖον λέγω σύ ἠώς ἑπτάκις , ἀλλά ἠώς ἑβδομήκοντα ἑπτά . οὖον γάρ ἐπί ἄλλος ἀριθμός μεταβαίνω ὁ Κύριος , ἀλλά ὁ ἑπτά πολυπλασιάζω , ἐν αὐτός ὁ ὅρος τίθημι ὁ ἄφεσις . καί διά ἑπτά μέν ἔτος ὁ Ἑβραῖος ἀπολύω ὁ δουλεία · ἑπτά δέ ἑβδομάς ἔτος ὁ ὀνομαστός ἰωβηλαῖος ποιέω ἐν ὁ πάλαι , ἐν ὅς σαββατίζω μέν ὁ γῆ , χρέος δέ εἰμί ἀποκοπή , δουλεία ἀπαλλαγή , καί οἱονεί νέος ἄνωθεν καθίστημι βίος , ἐν ὁ ἑβδοματικός ἀριθμός ὁ παλαιός τρόπος τις ὁ συντέλεια δέχομαι . οὗτος δέ τύπος ὁ αἰών οὗτος , ὅς διά ὁ ἑπτά ἡμέρα ἀνακυκλέω ἐγώ παρατρέχω · ἐν ὅς γίγνομαι ὁ ὁ μέτριος ἁμάρτημα ἐκτίνω , κατά ὁ φιλάνθρωπον ἐπιμέλεια ὁ ἀγαθός δεσπότης , ὡς μή ὁ ἀπέραντος αἰών παραδίδωμι ἐγώ εἰς κόλασις . ὁ μέν οὖν ἑπτάκις , διά ὁ πρός ὁ κόσμος οὗτος συγγένεια , ὡς ὁ φιλόκοσμος ἄνθρωπος ἀπό αὐτός ὀφείλω μάλιστα ζημιόω , ὅς ἕνεκα αἱρέω πονηρεύομαι . ἐκδικέω δέ , εἴτε ὁ παρά ὁ Κάϊν ἁμαρτάνω λέγω , εὑρίσκω ἑπτά · εἴτε ὁ παρά ὁ κριτής ἐπί αὐτός ἐπάγω , καί οὕτως οὐ ἀποτυγχάνω ὁ ἔννοια . ἐν μέν οὖν ὁ παρά ὁ Κάϊν τολμάω πρῶτος ἁμάρτημα φθόνος ἐπί ὁ προτιμωσης ὁ Ἄβελ · δύο δόλος , μετά ὅς διαλέγω ὁ ἀδελφός , εἶπον · διέρχομαι εἰς ὁ πεδίον · τρίτος φόνος , προσθήκη ὁ κακός · τέταρτος , ὅτι καί ἀδελφός φόνος , μείζων ὁ ἐπίτασις · πέμπτος , ὅτι καί πρῶτος φονεύς ὁ Κάϊν , πονηρός ὑπόδειγμα ὁ βίος καταλείπω · ἕκτος ἀδίκημα , ὅτι γονεύς πένθος ποιέω · ἕβδομος , ὅτι Θεός ψεύδω · ἐρωτάω γάρ , πός Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; εἶπον , οὐ οἶδα . ἑπτά οὖν ὁ ἐκδικέω παραλύω ἐν ὁ ἀναιρέω ὁ Κάϊν . ἐπεί γάρ εἶπον ὁ Κύριος , ὅτι ἐπικατάρατος ὁ γῆ , ὅς χάσκω δέχομαι ὁ αἷμα ὁ ἀδελφός σύ · καί , Στένων καί τρέμω εἰμί ἐπί ὁ γῆ · ὁ Κάϊν φημί · εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ σήμερον ἀπό ὁ γῆ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω , καί εἰμί στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ · καί πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ . πρός δέ οὗτος ὁ κύριος φημί · οὐχ οὗτος · πᾶς ὁ ἀποκτείνω Κάϊν ἑπτά ἐκδικέω παραλύω . ἐπεί γάρ νομίζω εὐάλωτος εἰμί πᾶς ὁ Κάϊν , διά ὁ ὁ ἐπί ὁ γῆ ἀσφάλεια μή ἔχω ( ἐπικατάρατος γάρ ὁ γῆ ἀπό αὐτός ) , καί ὁ ἀπό Θεός βοήθεια ἐρημόω , ὀργίζω αὐτός ἐπί ὁ φόνος , ὡς οὔτε ἀπό γῆ οὔτε ἀπό οὐρανός ἀντίληψις αὐτός λείπω · εἰμί , φημί , πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ , ἀποκτείνω ἐγώ · ἔλεγχος αὐτός ὁ σφάλμα ὁ λόγος λέγω , οὐχ οὗτος , τουτέστιν , οὐ ἀναιρέω . κέρδος γάρ ὁ κολάζω ὁ θάνατος , ἀπαλλαγή φέρω ὁ λυπηρός . ἀλλά παρατείνω ὁ βίος , ἵνα κατά ἄξιος ὁ ἁμαρτάνω ἀντιμετρέω σύ ὁ κολαστήριον . ἐπεί δέ ὁ ἐκδικέω διχῶς νοέω , ὁ τε ἁμαρτάνω , ἐπί ὅς ὁ ἐκδίκησις , καί ὁ τρόπος ὁ κόλασις , διά ὅς ὁ ἐκδίκησις , ὁράω εἰμί ἑπτά τρόπος βασανιστήριον ἐπιφέρω ὁ πονηρεύομαι . ὁ μέν οὖν ἑπτά ἁμάρτημα ὁ Κάϊν ἐν ὁ κατόπιν ὁ λόγος ἀπαριθμέω . νῦν δέ ζητέω εἰμί ἑπτά εἰμί ὁ εἰς κόλασις αὐτός ἐπάγω , καί φημί οὕτως . μετά ὁ πεῦσις ὁ κύριος , πός Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; ὅς οὐ μανθάνω βούλομαι , ἀλλά μετάνοια αὐτός ἀφορμή παρέχω , ὁ φιλάνθρωπος Δεσπότης προσάγω , ὡς δηλόω αὐτός ὁ ῥῆμα . ἀρνέομαι γάρ αὐτός , ταχύς ποιέω ὁ ἔλεγχος , εἶπον · φωνή αἷμα ὁ ἀδελφός σύ βοάω πρός ἐγώ . ὥστε ὁ πός Ἄβελ ὁ ἀδελφός σύ ; ἐκεῖνος ἀφορμή δίδωμι ὁ συναίσθησις ὁ ἁμαρτάνω , οὖον ὁ Θεός γίγνομαι διδασκαλία Πρόξενος . εἰμί γάρ μή τυγχάνω ἐπισκοπή Θεός , ἔχω εἄν πρόφασις ὡς ἐγκαταλείπω καί οὐδείς λαμβάνω ἀφορμή εἰς μετάνοια . νῦν δέ φαίνω αὐτός ὁ ἰατρός , ἵνα προσφεύγω αὐτός ὁ ἀσθενής . ὁ δέ οὖον μόνος οὖον κρύπτω ὁ ἕλκος , ἀλλά καί ἕτερος προσεξεργάζομαι , ὁ φόνος ὁ ψεῦδος ἐπισυνάπτω , οὐ οἶδα . μή φύλαξ ὁ ἀδελφός ἐγώ εἰμί ἐγώ ; ἐντεῦθεν λοιπός ἀριθμέω ὁ τιμωρία . ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἀπό σύ . εἷς κόλασις . ἐργᾷ ὁ γῆ . δύο οὗτος . ἀνάγκη γάρ τις ἄρρητος αὐτός συζεύγνυμι , πρός ὁ ἔργον ὁ γῆ αὐτός κατεπείγω , ὥστε μηδέ βούλομαι αὐτός ἔξεστι ἀναπαύω , ἀλλά ἀεί αὐτός προσταλαιπωρέω ὁ ἐχθρός αὐτός γῆ , ὅς ἐπικατάρατος αὐτός ἑαυτοῦ ποιέω , μιαίνω αὐτός ἀδελφικός αἷμα . ἐργᾷ οὖν ὁ γῆ , δεινός τιμωρία , ὁ μετά ὁ μισέω διαγωγή , σύνοικος ἔχω πολέμιος , ἄπαυστος ἐχθρός . ἐργᾷ ὁ γῆ · τουτέστι , κατατείνω ὁ ἔργον ὁ γεωπονικός , οὐδείς χρόνος ἀνίημι , οὔτε νύξ οὔτε ἡμέρα ἐκλύω ἐκ ὁ πόνος , ἀλλά δεσπότης τις πικρός χαλεπός ἔχω ὁ ἄρρητος ἀνάγκη , ἐπί ὁ ἔργον σύ διεγείρω . καί οὖον προστίθημι δίδωμι ὁ ἰσχύς αὐτός . καίτοι εἰμί καί ὁ ὁ ἐργασία ἄπαυστος ἔχω τις καρπός , αὐτός ὁ πόνος οὖον μέτριος βάσανος εἰμί ὁ ἀεί κατατείνω καί κοπιάω . ἐπεί δέ καί ἐργασία ἄπαυστος καί ἄκαρπος ὁ περί γῆ ταλαιπωρία ( οὖον γάρ δίδωμι ὁ ἰσχύς ) , τρίτος οὗτος εἰμί τιμωρία ὁ ἀκαρπία ὁ πόνος . Στένων καί τρέμω εἰμί ἐπί ὁ γῆ . δύο προστίθημι ἄλλος ὁ τρεῖς · στεναγμός διηνεκής , καί τρόμος ὁ σῶμα , ὁ ἐκ ὁ ἰσχύς στηριγμός ὁ μέλος οὐ ἔχω . ἐπεί γάρ κακῶς χράω ὁ δύναμις ὁ σῶμα , ὑφαιρέω αὐτός ὁ τόνος , ὥστε κλονέω αὐτός καί κατασείω , οὔτε ἄρτος ῥᾳδίως προσφέρω δύναμαι ὁ στόμα οὔτε ποτόν προσκομίζω , ὁ πονηρός χείρ μετά ὁ ἀνόσιος πρᾶξις οὐδέ ὁ ἴδιος καί ἀναγκαῖος χρεία ὁ σῶμα λοιπός ὑπηρετέω συγχωρέω . ἄλλος τιμωρία , ὅς αὐτός ἀποκαλύπτω ὁ Κάϊν εἶπον · εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ νῦν ἀπό ὁ γῆ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω . τίς εἰμί ὁ εἰμί ἐκβάλλω ἐγώ ἀπό ὁ γῆ ; τουτέστιν , εἰμί χωρίζω ἐγώ ὁ ἀπό αὐτός ὠφέλεια . οὖον γάρ μετατίθημι ἐπί ἕτερος τόπος , ἀλλά ἀλλοτριόω ὁ ἀπό αὐτός καλός . καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω . ὁ βαρύς κόλασις ὁ εὐφρονέω ὁ ἀπό Θεός χωρισμός . καί εἰμί , φημί , πᾶς ὁ εὑρίσκω ἐγώ ἀποκτείνω ἐγώ . εἰκάζω ἐκ ὁ ἀκόλουθος ὁ προάγω . εἰμί ἀπό ὁ γῆ ἐκβάλλω , εἰμί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ κρύπτω , λείπω ἀπό πᾶς ἀναιρέω . τίς οὖν ὁ Κύριος ; οὐ οὕτως . ἀλλά τίθημι σημεῖον ἐπί αὐτός . ἕβδομος οὗτος τιμωρία , ὁ μηδέ κρύπτω ὁ τιμωρία , ἀλλά σημεῖον πρόδηλος πᾶς προκηρύσσω , ὅτι οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀνόσιος ἔργον δημιουργός . καί γάρ ὁ ὀρθῶς λογίζομαι βαρύς κόλασις ὁ αἰσχύνη · ὅς καί περί ὁ κρίσις μανθάνω , ὅτι οὗτος ἀνίστημι εἰς ζωή αἰώνιος , καί οὗτος , εἰς αἰσχύνη καί ὀνειδισμός αἰώνιος . ἀκολουθέω οὗτος ζήτημα συγγενής , ὁ παρά ὁ Λάμεχ ὁ γυνή εἴρω , ὅτι ἀνήρ ἀποκτείνω εἰς τραῦμα ἐγώ , καί νεανίσκος εἰς μώλωψ ἐγώ · ὅτι εἰμί ἑπτάκις ἐκδικέω ἐκ Κάϊν , ἐκ δέ Λάμεχ ἑβδομήκοντα ἑπτά . καί νομίζω τις ὑπό ὁ Λάμεχ ἀναιρέω ὁ Κάϊν , ὡς μέχρι ὁ γενεά ἐκεῖνος διαρκέω αὐτός , ἐπί ὁ μακρός δίδωμι ὁ τιμωρία . εἰμί δέ οὐ ἀληθής . δύο γάρ φαίνω φόνος ποιέω , ἐκ ὅς αὐτός διηγέομαι . ἀνήρ ἀποκτείνω καί νεανίσκος · ὁ ἀνήρ εἰς τραῦμα , καί νεανίσκος εἰς μώλωψ . ἄλλος οὖν τραῦμα , καί ἄλλος μώλωψ · καί ἄλλος ἀνήρ , καί ἄλλος νεανίσκος . ὅτι2 ἐκ Κάϊν ἐκδικέω ἑπτάκις , ἐκ δέ Λάμεχ ἑβδομήκοντα ἑπτά . τετρακόσιοι καί ἐννενήκοντα τιμωρία ὑπέχω εἰμί δίκαιος , εἴπερ Δίκαιος ὁ ὁ Θεός κρίσις ἐπί ὁ Κάϊν , ὥστε ἑπτά αὐτός παρέχω ὁ κολάζω . ὁ μέν γάρ , ὥσπερ οὐ μανθάνω παρά ἄλλος φονεύω , οὕτως οὐδέ ὁράω τιμωρία ὑπέχω φονευτής · ἐγώ δέ , ἐν ὀφθαλμός ἔχω ὁ στένω καί τρέμω καί ὁ μέγεθος ὁ ὀργή ὁ Θεός , οὐ σωφρονίζω ὁ ὑπόδειγμα . ὅθεν ἄξιος εἰμί τετρακόσιοι καί ἐννενήκοντα δίδωμι κολάζω . ἔνιοι δέ τις πρός τοιοῦτος ὁρμάω λόγος , οὐ ἀπᾴδω ὁ ἐκκλησιαστικός δόγμα · ὅτι ἀπό ὁ Κάϊν ἠώς ὁ κατακλυσμός ἑπτά παρέρχομαι γενεά , καί πήγνυμι πᾶς ὁ γῆ ὁ τιμωρία , διά ὁ πολύς γίγνομαι χύσις ὁ ἁμαρτία . ὁ δέ ἁμάρτημα ὁ Λάμεχ οὖον κατακλυσμός δήω πρός θεραπεία , ἀλλά αὐτός ὁ ἀείρω ὁ ἁμαρτία ὁ κόσμος . ἀριθμέω τοίνυν ἀπό Ἀδάμ μέχρι ὁ παρουσία ὁ Χριστός ὁ γενεά , καί εὑρίσκω , κατά ὁ ὁ Λουκᾶς γενεαλογία , ὁ ἑβδομηκοστός καί ἕβδομος διαδοχή γεννάω ὁ κύριος . οὗτος μέν οὖν εἰς δύναμις ἐξετάζω , πολύς ὁ ἔνειμι ἐξετάζω παρίημι , ἵνα μή ἔξω ὁ μέτρον ὁ ἐπιστολή ὁ λόγος προάγω · ἀρκέω δέ ὁ σύνεσις σύ καί ὁ βραχύς σπέρμα . δίδωμι γάρ , φημί , ὁ σοφός ἀφορμή , καί σοφός εἰμί , καί , Λόγος δέχομαι σοφός , αἴνεσις αὐτός , καί ἐπί αὐτός προστίθημι . ὁ δέ ὁ Συμεών ῥῆμα πρός ὁ Μαρία οὐδείς ἔχω ποικίλος οὐδέ βαθύς · εὐλογέω γάρ αὐτός Συμεών , καί εἶπον πρός Μαρία ὁ μήτηρ αὐτός · ἰδέ οὗτος κεῖμαι εἰς πτῶσις καί ἀνάστασις πολύς ἐν ὁ Ἰσραήλ , καί εἰς σημεῖον ἀντιλέγω . καί σύ δέ αὐτός ὁ ψυχή διέρχομαι ῥομφαία · ὅπως εἄν ἀποκαλύπτω ἐκ πολύς Καρδία διαλογισμός . ἐν ὅς ἐκεῖνος θαυμάζω , πῶς , ὁ προάγω ὡς σαφής παρέρχομαι , εἷς οὗτος ἐπιζητέω , ὁ καί σύ δέ αὐτός ὁ ψυχή διέρχομαι ῥομφαία . καίτοι ἐγώ οὐ κακός φαίνω ἄπορος , πῶς ὁ αὐτός εἰς πτῶσις κεῖμαι καί ἀνάστασις , καί τίς ὁ σημεῖον ὁ ἀντιλέγω , ἢ τρίτος , πῶς ὁ Μαρία ὁ ψυχή διέρχομαι ῥομφαία . ἡγέομαι τοίνυν εἰς πτῶσις καί ἀνάστασις εἰμί ὁ κύριος , οὐ ἄλλος πίπτω καί ἄλλος ἀνίστημι , ἀλλά ὁ ἐν ἐγώ χείρων καταπίπτω , καί ὁ ἀγαθός διανίστημι . καθαιρετικός μέν γάρ ὁ σωματικός πάθος εἰμί ὁ ὁ κύριος ἐπιφάνεια , διεγερτικός δέ ὁ ὁ Ψυχή ἰδίωμα . ὡς ὅταν λέγω Παῦλος · ὅταν ἀσθενέω , τότε δυνατός εἰμί , ὁ αὐτός καί ἀσθενής καί δύναμαι , ἀλλά ἀσθενής μέν ὁ σάρξ , δυνατός δέ εἰμί ὁ πνεῦμα . οὗτος καί ὁ Κύριος οὐ ὁ μέν ὁ πίπτω ὁ ἀφορμή παρέχω , ὁ δέ ὁ ἀνίστημι . ὁ γάρ πίπτω ἀπό ὁ στάσις , ἐν ὅς ποτός εἰμί , καταπίπτω . δῆλος δέ ὅτι οὐδέποτε στήκω ὁ ἄπιστος , ἀεί χαμαί σύρω μετά ὁ ὄφις , ὅς συνέπομαι . οὐ ἔχω οὖν ὅθεν πίπτω , διά ὁ προκαταβάλλω ὁ ἀπιστία . ὥστε πρῶτος εὐεργεσία ὁ στήκω ὁ ἁμαρτία πίπτω καί ἀποθνῄσκω , εἶτα ζῶ ὁ δικαιοσύνη καί ἀνίστημι , ὁ εἰς Χριστός πίστις ἑκάτερος ἐγώ χαρίζομαι . πίπτω ὁ χείρων , ἵνα λαμβάνω καιρός ὁ ἀγαθός πρός ὁ ἀνάστασις . ἐάν μή πίπτω ὁ πορνεία , ὁ σωφροσύνη οὐ ἀνίστημι · ἐάν μή ὁ ἀλογία συντρίβω , ὁ λογιστικός ἐν ἐγώ οὐ ἀνθέω . οὕτως οὖν εἰς πτῶσις καί ἀνάστασις πολύς . εἰς δέ σημεῖον ἀντιλέγω · κύριος σημεῖον γιγνώσκω παρά ὁ γραφή ὁ σταυρός εἴρω . τίθημι γάρ , φημί , Μωσῆς ὁ ὄφις ἐπί σημεῖον , τουτέστιν , ἐπί σταυρός . ἢ σημεῖον εἰμί ὁ παράδοξος τις καί ἀφανής πρᾶγμα ἐνδεικτικός , ὁράω παρά ὁ ἁπλόος , νοέω δέ παρά ὁ ἐντρεχής ὁ διάνοια . ἐπεί οὖν οὖον παύω ζυγομαχέω περί ὁ ἐνανθρώπησις ὁ κύριος , ὁ μέν ἀναλαμβάνω σῶμα , ὁ δέ ἀσώματος αὐτός ὁ ἐπιδημία γίγνομαι διορίζω , καί ὁ μέν παθητός ἔχω ὁ σῶμα , ὁ δέ φαντασία τις ὁ διά σῶμα οἰκονομία πληρόω · καί ἄλλος χοϊκός , ἄλλος δέ ἐπουράνιος σῶμα · καί ὁ μέν προαιώνιος ὁ ὕπαρξις , ὁ δέ ἀπό Μαρία ὁ ἀρχή ἔχω . διά οὗτος εἰς σημεῖον ἀντιλέγω . ῥομφαία δέ λέγω ὁ λόγος ὁ πειραστικός , ὁ κριτικός ὁ ἐνθύμησις , ὁ διικνέομαι ἄχρι μερισμός Ψυχή τε καί πνεῦμα , ἁρμός τε καί μυελός , καί κριτικός ἐνθύμησις . ἐπεί τοίνυν πᾶς ψυχή παρά ὁ καιρός ὁ πάθος οἱονεί διάκρισις τις ὑποβάλλω , κατά ὁ ὁ κύριος φωνή , εἶπον , ὅτι πάνετες σκανδαλίζω ἐν ἐγώ , προφητεύω ὁ Συμεών καί περί αὐτός ὁ Μαρία , ὅτι παρίστημι ὁ σταυρός , καί βλέπω ὁ γίγνομαι , καί ἀκούω ὁ φωνή , μετά ὁ ὁ Γαβριήλ μαρτυρία , μετά ὁ ἀπόρρητος γνῶσις ὁ θεῖος σύλληψις , μετά ὁ μέγας ὁ θαῦμα ἐπίδειξις , γίγνομαι , φημί , τις καί περί ὁ σός ψυχή σάλος . ἐσθίω γάρ ὁ κύριος ὑπέρ πᾶς γεύω θάνατος , καί ἱλαστήριος γίγνομαι ὁ κόσμος , πᾶς δικαιόω ἐν ὁ αὐτός αἷμα . καί σύ οὖν αὐτός , ὁ ἄνωθεν διδάσκω ὁ περί ὁ κύριος , ἅπτω τις διάκρισις . τουτέστιν ὁ ῥομφαία . ὅπως εἄν ἀποκαλύπτω ἀπό πολύς Καρδία διαλογισμός αἰνίσσομαι , ὅτι , μετά ὁ σκανδαλισμός ὁ ἐπί ὁ σταυρός ὁ Χριστός γίγνομαι ὁ τε μαθητής καί αὐτός ὁ Μαρία , ταχύς τις ἴασις ἐπακολούθησις παρά ὁ κύριος , βεβαιόω αὐτός ὁ Καρδία εἰς ὁ ἐπί αὐτός πίστις . οὗτος γάρ ὁράω καί Πέτρος μετά ὁ σκανδαλίζω βέβαιος ὁ εἰς Χριστός πίστις ἀντέχω . ὁ ἀνθρώπινος οὖν σαθρός διελέγχω , ἵνα ὁ ἰσχυρός ὁ κύριος διαδείκνυμι .