basilius-theology.epistulae 227
Καὶ τί οὕτω καλὸν καὶ εὐδόκιμον παρὰ θεῷ καὶ ἀνθρώποις ὡς ἀγάπη τελεία , ἣν πλήρωμα παντὸς εἶναι νόμου παρὰ τοῦ σοφοῦ δεδιδάγμεθα διδασκάλου ; ὥστε ἀποδέχομαι ὑμῶν τὸ διάπυρον τῆς περὶ τὸν ποιμένα ὑμῶν διαθέσεως . οὔτε γὰρ παιδὶ φιλοπάτορι πατρὸς ἀγαθοῦ στέρησις ἀνεκτή , οὔτε ἐκκλησίᾳ Χριστοῦ ποιμένος καὶ διδασκάλου ἀναχώρησις φορητή . ὥστε καλῆς καὶ ἀγαθῆς προαιρέσεως ἀπόδειξιν ἐν τῇ ὑπερβαλλούσῃ περὶ τὸν ἐπίσκοπον ὑμῶν διαθέσει παρέχεσθε . ἀλλὰ τὸ χρηστὸν ὑμῶν τοῦτο καὶ περὶ τὸν πνευματικὸν πατέρα ἐνδιάθετον , μέτρῳ καὶ λογισμῷ γινόμενον , ἀπόδεκτόν ἐστιν , ἐκβαῖνον δὲ τοὺς ὅρους οὐκ ἔτι τῆς αὐτῆς ἀποδοχῆς ἄξιον γίνεται . Οἰκονομία καλὴ περὶ τὸν θεοφιλέστατον ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν συλλειτουργὸν Εὐφρόνιον παρὰ τῶν οἰκονομεῖν τὰς ἐκκλησίας πεπιστευμένων γεγένηται , ἀναγκαία τῷ καιρῷ , λυσιτελὴς καὶ τῇ ἐκκλησίᾳ πρὸς ἣν μετετέθη καὶ ὑμῖν αὐτοῖς ἀφʼ ὧν ἐλήφθη . ταύτην μὴ ἀνθρωπίνην νομίσητε , μηδὲ ἐκ λογισμῶν κεκινῆσθαι τὰ γήινα φρονοῦντων ἀνθρώπων , ἀλλὰ τῇ συνηθείᾳ τοῦ Πνεύματος τοὺς τὴν μέριμναν ἀνηρτημένους τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τοῦτο ποιῆσαι πέπεισθε , καὶ ἐμβάλλεσθε τῇ διανοίᾳ τὴν ὁρμὴν ταύτην , καὶ σπουδάσατε αὐτὴν τελειῶσαι . δέξασθε οὖν ἡσυχῇ καὶ μετʼ εὐχαριστίας τὸ γενόμενον , ἐκεῖνο πεπεισμένοι , ὅτι οἱ μὴ δεχόμενοι παρὰ τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Θεοῦ τὰ ταῖς ἐκκλησίαις διατυπούμενα τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθίστανται . μὴ δικαιολογεῖσθε πρὸς τὴν μητέρα ὑμῶν τὴν ἐν Νικοπόλει ἐκκλησίαν . μὴ τραχύνεσθε πρὸς τοὺς τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀναδεδεγμένους τὴν μέριμναν . ἐν γὰρ τῷ τὰ τῆς Νικοπόλεως συνεστάναι πράγματα καὶ τὸ καθʼ ὑμᾶς μέρος συνδιασωθήσεται · ἐὰν δὲ ἐκείνης ἅψηταί τις σάλος κἂν μυρίους ἔχητε τοὺς φυλάσσοντας ὑμᾶς , συμπαραναλωθήσεται τῷ κεφαλαίῳ καὶ τὸ μέρος . ὡς οὖν οἱ τοῖς ποταμοῖς παροικοῦντες , ἐπειδὰν ἴδωσί τινας πόρρωθεν ὀχυρώματα καταβαλλομένους τοῖς ῥεύμασιν , ἴσασιν ὅτι αὐτοῖς προδιοικοῦνται τὴν ἀσφάλειαν , τὰς ἐπιδρομὰς τῶν ῥευμάτων ἀποκρουόμενοι , οὕτω καὶ οἱ νῦν τὸ βάρος τῆς φροντίδος τῶν ἐκκλησιῶν ἀναδεξάμενοι ἐν τῇ τῶν ἄλλων φυλακῇ τὴν καθʼ ὑμᾶς ἄδειαν διοικοῦνται · καὶ ἐν σκέπῃ γενήσεσθε πάσης ταραχῆς , ἑτέρων ὑποδεχομένων τοῦ πολέμου τὰς προσβολάς . πρὸς δὲ κἀκεῖνο ἐνθυμεῖσθαι ὑμᾶς προσῆκεν , ὅτι οὐχ ὑμᾶς ἀπέβαλεν , ἀλλʼ ἑτέρους προσέλαβεν . οὐ δήπου γὰρ βάσκανοι τινές ἐσμεν ἡμεῖς , ὥστε τὸν δυνάμενον καὶ ἄλλοις τῶν ἑαυτοῦ χαρισμάτων μεταδιδόναι ἀναγκάζειν ὑμῖν ἐναποκλείειν τὴν χάριν καὶ τῷ καθʼ ὑμᾶς μόνῳ χωρίῳ στενοχωρεῖν . οὔτε γὰρ ὁ πηγὴν περιφράσσων καὶ ὕδατος ἔξοδον λυμαινόμενος , οὔτε ὁ διδασκαλίαν διαρκῆ κωλύων ἐπὶ πλεῖον χωρεῖν ἔξω τοῦ πάθους τῆς βασκανίας ἐστίν . ἐχέτω τοίνυν καὶ τὴν Νικοπόλεως μέριμναν , καὶ τὸ ὑμέτερον προσθήκη ἔστω τῶν ἐκεῖ φροντισμάτων . τῷ μὲν γὰρ ἀνδρὶ πλείων προσῆλθεν ὁ κόπος , ὑμῶν δὲ οὐδὲν ἐλαττοῦται ἡ ἐπιμέλεια . Ἐκεῖνο δέ με πάνυ ἐλύπησε , καὶ ἔξω ἐφάνη τοῦ μέτρου , τὸ εἰρῆσθαι , ὅτι ἀποτυχόντες τῶν ἐπιζητουμένων τὰ δικαστήρια καταληψόμεθα , καὶ ἐπιστήσομεν ἀνθρώπους τοῖς πράγμασιν , οἷς ἡ καταστροφὴ τῶν ἐκκλησιῶν εὐχῆς ἐστι τὸ κεφάλαιον . μή ποτε οὖν ἄφρονι θυμῷ φερόμενοί τινες παραπείσωσιν ὑμᾶς φθέγξασθαί τι εἰς τὸ δημόσιον , καὶ γένηται μέν τις ἐντεῦθεν καταστροφή , περιτραπῇ δὲ τῶν γινομένων τὸ βάρος ταῖς κεφαλαῖς τῶν τὴν αἰτίαν παρασχομένων . ἀλλὰ δέξασθε καὶ τὴν ἡμετέραν συμβουλὴν ἐν πατρικοῖς ὑμῖν σπλάγχνοις προσαγομένην , καὶ τὴν τῶν θεοφιλεστάτων ἐπισκόπων οἰκονομίαν , κατὰ βούλησιν Θεοῦ γενομένην . καὶ ἀναμείνατε καὶ ἡμᾶς , οἳ παραγενόμενοι , ἐὰν ὁ Κύριος ἡμῖν συνεργήσῃ , ὅσα οὐκ ἐνεχώρει διὰ τῆς ἐπιστολῆς παρακαλέσαι τὴν εὐλάβειαν ὑμῶν , δι’ ἑαυτῶν παραινέσομεν , καὶ τὴν ἐνδεχομένην παραμυθίαν δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων ἐπαγαγεῖν ὑμῖν πειρασόμεθα .
Lemmas: καί τίς οὗτος καλός καί εὐδόκιμος παρά θεός καί ἄνθρωπος ὡς ἀγάπη τέλειος , ὅς πλήρωμα πᾶς εἰμί νόμος παρά ὁ σοφός διδάσκω διδάσκαλος ; ὥστε ἀποδέχομαι σύ ὁ διάπυρος ὁ περί ὁ ποιμήν σύ διάθεσις . οὔτε γάρ παῖς φιλοπάτωρ πατήρ ἀγαθός στέρησις ἀνεκτός , οὔτε ἐκκλησία Χριστός ποιμήν καί διδάσκαλος ἀναχώρησις φορητός . ὥστε καλός καί ἀγαθός προαίρεσις ἀπόδειξις ἐν ὁ ὑπερβάλλω περί ὁ ἐπίσκοπος σύ διάθεσις παρέχω . ἀλλά ὁ χρηστός σύ οὗτος καί περί ὁ πνευματικός πατήρ ἐνδιάθετος , μέτρον καί λογισμός γίγνομαι , ἀποδεκτός εἰμί , ἐκβαίνω δέ ὁ ὅρος οὐ ἔτι ὁ αὐτός ἀποδοχή ἄξιος γίγνομαι . Οἰκονομία κάλως περί ὁ θεοφιλής ἀδελφός σύ ὁ συλλειτουργός Εὐφρόνιον παρά ὁ οἰκονομέω ὁ ἐκκλησία πιστεύω γίγνομαι , ἀναγκαῖος ὁ καιρός , λυσιτελής καί ὁ ἐκκλησία πρός ὅς μετατίθημι καί σύ αὐτός ἀπό ὅς λαμβάνω . οὗτος μή ἀνθρώπινος νομίζω , μηδέ ἐκ λογισμός κινέω ὁ γήϊνος φρονέω ἄνθρωπος , ἀλλά ὁ συνήθεια ὁ πνεῦμα ὁ ὁ μέριμνα ἀναρτάω ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός οὗτος ποιέω πείθω , καί ἐμβάλλω ὁ διάνοια ὁ ὁρμή οὗτος , καί σπουδάζω αὐτός τελειόω . δέχομαι οὖν ἡσυχῇ καί μετά εὐχαριστία ὁ γίγνομαι , ἐκεῖνος πείθω , ὅτι ὁ μή δέχομαι παρά ὁ ἐκκλησία ὁ Θεός ὁ ὁ ἐκκλησία διατυπόω ὁ ὁ Θεός διαταγή ἀνθίστημι . μή δικαιολογέομαι πρός ὁ μήτηρ σύ ὁ ἐν Νικόπολις ἐκκλησία . μή τραχύνω πρός ὁ ὁ Ψυχή σύ ἀναδέχομαι ὁ μέριμνα . ἐν γάρ ὁ ὁ ὁ Νικόπολις συνίστημι πρᾶγμα καί ὁ κατά σύ μέρος συνδιασῴζω · ἐάν δέ ἐκεῖνος ἅπτω τις σάλος κἀν μυρίος ἔχω ὁ φυλάσσω σύ , ἀναλόω ὁ κεφάλαιος καί ὁ μέρος . ὡς οὖν ὁ ὁ ποταμός παροικέω , ἐπειδάν εἶδον τις πόρρωθεν ὀχύρωμα καταβάλλω ὁ ῥεῦμα , οἶδα ὅτι αὐτός προδιοικέω ὁ ἀσφάλεια , ὁ ἐπιδρομή ὁ ῥεῦμα ἀποκρούω , οὗτος καί ὁ νῦν ὁ βάρος ὁ φροντίς ὁ ἐκκλησία ἀναδέχομαι ἐν ὁ ὁ ἄλλος φυλακή ὁ κατά σύ ἄδεια διοικέω · καί ἐν σκέπη γίγνομαι πᾶς ταραχή , ἕτερος ὑποδέχομαι ὁ πόλεμος ὁ προσβολή . πρός δέ ἐκεῖνος ἐνθυμέομαι σύ προσήκω , ὅτι οὐ σύ ἀποβάλλω , ἀλλά ἕτερος προσλαμβάνω . οὖον δήπου γάρ βάσκανος τις εἰμί ἐγώ , ὥστε ὁ δύναμαι καί ἄλλος ὁ ἑαυτοῦ χάρισμα μεταδίδωμι ἀναγκάζω σύ ἐναποκλείω ὁ χάρις καί ὁ κατά σύ μόνος χωρίον στενοχωρέω . οὔτε γάρ ὁ πηγή περιφράσσω καί ὕδωρ ἔξοδος λυμαίνομαι , οὔτε ὁ διδασκαλία διαρκής κωλύω ἐπί πλείων χωρέω ἔξω ὁ πάθος ὁ βασκανία εἰμί . ἔχω τοίνυν καί ὁ Νικόπολις μέριμνα , καί ὁ ὑμέτερος προσθήκη ἵστημι ὁ ἐκεῖ φρόντισμα . ὁ μέν γάρ ἀνήρ πλείων πρόσειμι ὁ κόπος , σύ δέ οὐδείς ἐλασσόω ὁ ἐπιμέλεια . ἐκεῖνος δέ ἐγώ πάνυ λυπέω , καί ἔξω φαίνω ὁ μέτρον , ὁ εἴρω , ὅτι ἀποτυγχάνω ὁ ἐπιζητέω ὁ δικαστήριον καταλαμβάνω , καί ἐφίστημι ἄνθρωπος ὁ πρᾶγμα , ὅς ὁ καταστροφή ὁ ἐκκλησία εὐχή εἰμί ὁ κεφάλαιος . μή ποτός οὖν ἄφρων θυμός φέρω τις παραπείθω σύ φθέγγομαι τίς εἰς ὁ δημόσιος , καί γίγνομαι μέν τις ἐντεῦθεν καταστροφή , περιτρέπω δέ ὁ γίγνομαι ὁ βάρος ὁ κεφαλή ὁ ὁ αἴτιος παρέχω . ἀλλά δέχομαι καί ὁ ἡμέτερος συμβουλή ἐν πατρικός σύ σπλάγχνον προσάγω , καί ὁ ὁ θεοφιλής ἐπίσκοπος οἰκονομία , κατά βούλησις Θεός γίγνομαι . καί ἀναμένω καί ἐγώ , ἕ παραγίγνομαι , ἐάν ὁ Κύριος ἐγώ συνεργέω , ὅσος οὐ ἐγχωρέω διά ὁ ἐπιστολή παρακαλέω ὁ εὐλάβεια σύ , διά ἑαυτοῦ παραινέω , καί ὁ ἐνδέχομαι παραμυθία διά αὐτός ὁ ἔργον ἐπάγω σύ πειράζω .