basilius-theology.epistulae 203
Ἐγένετό μοι πολλὴ ὁρμὴ τῆς συντυχίας ὑμῶν , καὶ ἀεί τι ἐπεγένετο κώλυμα , ἐμποδίζον μου τῇ προθυμίᾳ . ἢ γὰρ ἡ τοῦ σώματος ἀσθένεια συνεπόδισέ με ( ἣν οὐκ ἀγνοεῖτε πάντως , ὅση μοι πάρεστιν ἐκ τῆς πρώτης ἡλικίας μέχρι τοῦ γήρως τούτου , συντραφεῖσά μοι καὶ παιδεύουσά με , κατὰ τὴν δικαίαν κρίσιν τοῦ πάντα ἐν σοφίᾳ οἰκονομοῦντος Θεοῦ ) , ἢ αἱ τῶν ἐκκλησιῶν ἐπιμέλειαι , ἢ οἱ πρὸς τοὺς ἐπανισταμένους τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας ἀγῶνες . διὸ μέχρι τοῦ παρόντος ἐν θλίψει πολλῇ καὶ λύπῃ διάγω , συνειδὼς ὅτι τὸ καθʼ ὑμᾶς ἐλλέλειπταί μοι . ἐγὼ γὰρ ἀκούσας παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ διὰ τοῦτο τὴν διὰ σαρκὸς ἐπιδημίαν καταδεξαμένου , ἵνα καὶ τοῖς ὑποδείγμασι τῶν πρακτέων ῥυθμίσῃ τὸν βίον ἡμῶν καὶ διὰ τῆς ἰδίας φωνῆς ἀναγγείλῃ ἡμῖν τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας , ὅτι Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε , ἐὰν ἀγαπᾶτε ἀλλήλους · καὶ ὅτι ἐξιτήριον δῶρον τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς , μέλλων συμπληροῦν τὴν ἐν σαρκὶ οἰκονομίαν , τὴν ἑαυτοῦ εἰρήνην ὁ Κύριος κατέλιπεν εἰπών · Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν , εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν · οὐ δύναμαι πεῖσαι ἐμαυτόν , ὅτι ἄνευ τῆς ἐν ἀλλήλοις ἀγάπης καὶ ἄνευ τοῦ , τὸ εἰς ἐμὲ ἧκον , εἰρηνεύειν πρὸς πάντας δύναμαι ἄξιος κληθῆναι δοῦλος Ἰησοῦ Χριστοῦ . πολὺν μὲν γὰρ ἀνέμεινα χρόνον , εἴ ποτε καὶ παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης γένηται τις πρὸς ἡμᾶς ἐπισκέψις . οὐ γὰρ ἀγνοεῖτε ὅτι δημοσίᾳ προκείμενοι πᾶσιν , ὥσπερ οἱ ἐν τῇ θαλάσσῃ προβεβλημένοι σκόπελοι , ἡμεῖς τὸν θυμὸν τῶν αἱρετικῶν κυμάτων ὑποδεχόμεθα , καὶ περὶ ἡμᾶς ῥηγνύμενοι , τὰ κατόπιν ἡμῶν οὐκ ἐπικλύζουσι . τὸ δὲ ἡμεῖς ὅταν εἴπω , οὐκ εἰς τὴν ἀνθρωπίνην ἀναφέρω δύναμιν , ἀλλʼ εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν , τοῦ ἐν τῇ ἀσθενείᾳ τῶν ἀνθρώπων τὸ δυνατὸν ἑαυτοῦ δεικνύντος , καθά φησιν ὁ προφήτης ἐκ προσώπου Κυρίου λέγων · ἢ ἐμὲ οὐ φοβηθήσεσθε , τὸν τιθέντα ἄμμον ὅριον τῇ θαλάσσῃ ; τῷ γὰρ ἀσθενεστάτῳ πάντων καὶ εὐκαταφρονήτῳ πράγματι , τῇ ψάμμῳ , τὴν μεγάλην καὶ βαρεῖαν θάλασσαν ἐπέδησεν ὁ δυνατός . ἐπεὶ οὖν τοιοῦτόν τι ἐστὶ καὶ τὸ καθʼ ἡμᾶς , ἀκόλουθον ἦν παρὰ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης καὶ τῶν γνησίων τινὰς ἀποστέλλεσθαι συνεχῶς εἰς ἐπίσκεψιν ἡμῶν τῶν καταπονουμένων , καὶ γράμματα ἀγαπητικὰ φοιτᾷν πρὸς ἡμᾶς συνεχέστερον , τοῦτο μὲν στηρίζοντα ἡμῶν τὴν προθυμίαν , τοῦτο δέ , καὶ εἴ τι σφαλλόμεθα , ἐπανορθούμενα . οὐκ ἀρνούμεθα γὰρ μυρίοις σφάλμασιν ὑποκεῖσθαι , ἄνθρωποι ὄντες καὶ ἐν σαρκὶ ζῶντες . Ἀλλʼ ἐπειδὴ τὸν πρὸ τούτου χρόνον , ἢ διὰ τὸ μὴ συνιδεῖν τὸ πρέπον , παρελίπετε τὰ ὀφειλόμενα ἡμῖν , ἀδελφοὶ τιμιώτατοι , ἢ διὰ τὸ προληφθῆναι παρὰ τινῶν εἰς τὰς καθʼ ἡμῶν διαβολάς , οὐκ ἐνομίσατε ἡμᾶς ἀξίους εἶναι ἀγαπητικῆς ἐπισκέψεως · ἰδοὺ νῦν καὶ κατάρχομεν τοῦ γράμματος αὐτοί , καὶ τὰς ἐπιφερομένας ἡμῖν αἰτίας ὁμολογοῦμεν ἑτοίμως ἔχειν ἐφʼ ὑμῶν ἀποδύσασθαι · μόνον ἐὰν καταδέχωνται οἱ ὑβρίζοντες ὑμᾶς ἀντιπρόσωποι ἡμῖν ἐπὶ τῆς ὑμετέρας εὐλαβείας καταστῆναι . ἐλεγχθέντες μὲν γὰρ καὶ ἡμεῖς τὴν ἁμαρτίαν ἡμῶν ἐπιγνωσόμεθα , καὶ ὑμεῖς μετὰ τοὺς ἐλέγχους συγγνώμην ἕξετε παρὰ τῷ Κυρίῳ ἐκ τῆς τῶν ἁμαρτωλῶν ἡμῶν κοινωνίας ἑαυτοὺς ὑποστέλλοντες , καὶ οἱ ἐλέγξαντες μισθὸν ἕξουσιν , ὡς τὴν κεκρυμμένην ἡμῶν κακίαν δημοσιεύσαντες . ἐὰν δὲ πρὸ τῶν ἐλέγχων καταδικάζητε ἡμᾶς , ἡμεῖς μὲν οὐδὲν ἐσόμεθα ἠδικημένοι , ἐκτὸς τοῦ ζημιωθῆναι τὸ πάντων ἡμῖν τιμιώτατον κτῆμα τὴν πρὸς ὑμᾶς ἀγάπην · ὑμεῖς δὲ καὶ τοῦτο αὐτὸ πείσεσθαι ἡμᾶς οὐκ ἔχοντες , καὶ τῷ εὐαγγελίῳ δόξετε μάχεσθαι τῷ εἰπόντι · Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον , ἐὰν μὴ ἀκούσῃ πρῶτον , καὶ γνῷ τί ποιεῖ ; ὁ δὲ καταχέων ἡμῶν τὰς λοιδορίας , τὸν δὲ τῶν λεγομένων ἔλεγχον μὴ ἐπάγων , φανήσεται πονηρὰν ἑαυτῷ προσηγορίαν ἐπενεγκών , ἐκ τῆς ἀτόπου τῶν λόγων χρήσεως . τὸν γὰρ διαβάλλοντα πῶς ἄλλως προσῆκεν ὀνομάζειν , ἢ οὐχὶ ἣν ἐξ αὐτοῦ τοῦ πράγματος ἐπιτηδεύει προσηγορίαν αὐτῷ τιθεμένους ; μήτε οὖν ὁ λοιδορῶν ἡμᾶς διάβολος ἔστω , ἀλλὰ κατήγορος · μᾶλλον δὲ μηδὲ τὸ τοῦ κατηγόρου δεχέσθω ὄνομα , ἀλλʼ ἀδελφὸς ἔστω ἐν ἀγάπῃ νουθετῶν , καὶ ἐπὶ διορθώσει ἐπάγων τὸν ἔλεγχον · μήτε ὑμεῖς λοιδοριῶν γένησθε ἀκροαταί , ἀλλʼ ἐλέγχων δοκιμασταί · μήτε ἡμεῖς ἀνιάτρευτοι καταλειφθῶμεν , μὴ φανερουμένης ἡμῖν τῆς ἁμαρτίας ἡμῶν . Μὴ γὰρ ἐκεῖνος ὑμᾶς ὁ λογισμὸς κατεχέτω , ὅτι οἱ τὴν παραλίαν οἰκοῦντες ἔξω ἐσμὲν τοῦ πάθους τῶν πολλῶν , καὶ οὐδὲν τῆς παρʼ ἑτέρων ἐπικουρίας δεόμεθα · ὥστε τίς ἡμῖν χρεία τῆς πρὸς ἑτέρους κοινωνίας ; ὁ γὰρ Κύριος τὰς μὲν νήσους τῆς ἠπείρου διὰ θαλάσσης διέστησε , τοὺς δὲ νησιώτας τοῖς ἡπειρώταις διὰ τῆς ἀγάπης συνέδησεν . οὐδὲν ἡμᾶς χωρίζει ἀπʼ ἀλλήλων , ἀδελφοί , ἐὰν μὴ τῇ προαιρέσει τὸν χωρισμὸν ὑποστῶμεν . εἷς ἡμῶν Κύριος , μία πίστις , ἐλπὶς ἡ αὐτή . εἴτε κεφαλὴν ἑαυτοὺς τῆς καθόλου Ἐκκλησίας λογίζεσθε , οὐ δύναται ἡ κεφαλὴ εἰπεῖν τοῖς ποσί , χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχω · εἴτε καὶ ἐν ἄλλῃ τάξει τῶν ἐκκλησιαστικῶν μελῶν ἑαυτοὺς τάσσετε , οὐ δύνασθε λέγειν τοῖς ἐν τῷ αὐτῷ σώματι κατατεταγμένοις ἡμῖν τό , χρείαν ὑμῶν οὐκ ἔχομεν . αἵ τε γὰρ χεῖρες ἀλλήλων δέονται , καὶ οἱ πόδες ἀλλήλους στηρίζουσι , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ἐν τῆ συμφωνίᾳ τὸ ἐναργὲς τῆς καταλήψεως ἔχουσιν . ἡμεῖς μὲν γὰρ ὁμολογοῦμεν τὸ ἑαυτῶν ἀσθενὲς καὶ ἐπιζητοῦμεν τὴν σύμπνοιαν ὑμῶν . οἴδαμεν γὰρ ὅτι κἂν μὴ παρῆτε τῷ σώματι , τῇ διὰ τῶν εὐχῶν βοηθείᾳ μέγα παρέξετε ἡμῖν ἐν τοῖς ἀναγκαιοτάτοις καιροῖς ὄφελος . ὑμᾶς δὲ οὐκ ἔστιν οὔτε παρὰ ἀνθρώποις εὐπρεπὲς οὔτε τῷ Θεῷ εὐάρεστον ταῖς τοιαύταις κεχρῆσθαι φωναῖς , αἷς οὐδὲ τὰ ἔθνη κέχρηνται τὰ μὴ εἰδότα τὸν Θεόν . ἀλλὰ κἀκεῖνα ἀκούομεν , κἂν εἰς πάντα αὐτάρκη τὴν χώραν νέμωνται , τῆς γοῦν τῶν μελλόντον ἕνεκεν ἀδηλίας τὴν πρὸς ἀλλήλους συμμαχίαν ἀσπάζεσθαι καὶ τὴν ἐπιμιξίαν ὡς ἔχουσάν τι κέρδος μεταδιώκειν . ἡμεῖς δέ , ἐκείνων ὄντες τῶν πατέρων , οἳ ἐνομοθέτησαν διὰ μικρῶν χαρακτήρων τὰ τῆς κοινωνίας σύμβολα ἀπὸ περάτων τῆς γῆς εἰς πέρατα περιφέρεσθαι , καὶ πάντας πᾶσι πολίτας καὶ οἰκείους εἶναι , νῦν ἀποτέμνομεν ἑαυτοὺς τῆς οἰκουμένης , καὶ οὔτε ἐπαισχυνόμεθα τῇ μονώσει , οὔτε ζημίαν φέρειν τὸν διασπασμὸν τῆς ὁμονοίας τιθέμεθα · οὔτε φρίσσομεν , ὅτι εἰς ἡμᾶς φθάνει ἡ φοβερὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν προφητεία , εἰπόντος , ὅτι Διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν , ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν ; Μὴ ταῦτα , ἀδελφοὶ τιμιώτατοι , μὴ ἀνάσχησθε τοῦτο , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς παρελθοῦσι παρακαλέσατε ἡμᾶς γράμμασιν εἰρηνικοῖς καὶ ἀγαπητικαῖς προσφωνήσεσιν , οἱονεὶ πραείᾳ τινὶ ἐπαφῇ τὸ τῆς καρδίας ἡμῶν ἕλκος , ὃ ἐκ τῆς παρελθούσης ἀμελείας ἐνεποιήσατε ἡμῖν , παραμυθούμενοι . καὶ εἴτε αὐτοὶ βούλεσθε πρὸς ἡμᾶς ἀπαντῆσαι καὶ δι’ ἑαυτῶν ἐρευνῆσαι τὰ ἀρρωστήματα ἡμῶν , εἰ ὄντως τοιαῦτά ἐστιν οἷα ἀκούετε , ἢ ταῖς ἐκ τοῦ ψεύδους προσθήκαις βαρύτερα ὑμῖν ἀπαγγέλλεται τὰ ἁμαρτήματα ἡμῶν , γενέσθω καὶ τοῦτο · ἕτοιμοι ἡμεῖς ὑπτίαις χερσὶ τὴν παρουσίαν ὑμῶν ὑποδέξασθαι , καὶ προθεῖναι ἑαυτοὺς εἰς ἀκριβῆ βάσανον · μόνον ἀγάπη ἡγείσθω τῶν γινομένων · εἴτε καὶ βούλεσθε παρʼ ἑαυτοῖς ὑποδεῖξαί τινα τόπον , ἐν ᾧ γενόμενοι καὶ ὑμῖν τὸ ὀφειλόμενον τῆς ἐπισκέψεως χρέος ἀποπληρώσομεν καὶ ἑαυτῶν τὴν ἐνδεχομένην πεῖραν παρέξομεν , ὥστε καὶ τὰ προλαβόντα ἰάσασθαι , καὶ τοῦ λοιποῦ μηδεμίαν διαβολαῖς χώραν καταλιπεῖν , καὶ τοῦτο γενέσθω . πάντως γὰρ εἰ καὶ ἀσθενῆ περιφέρομεν σάρκα , ἀλλʼ ἕως ἀναπνέωμεν , ὑπεύθυνοί ἐσμεν μηδὲν ἐλλιμπάνειν τῶν εἰς οἰκοδομὴν τῶν ἐκκλησιῶν τοῦ Χριστοῦ . Μὴ οὖν παραλογίσησθε ἡμῶν τὴν παράκλησιν ταύτην , μὴ εἰς ἀνάγκην ἡμᾶς ἀγάγητε καὶ πρὸς ἄλλους ἐξειπεῖν τὴν ὀδύνην ἡμῶν . μέχρι γὰρ νῦν , γινώσκετε , ἀδελφοί , ἐν ἑαυτοῖς τὴν λύπην στέγομεν , αἰσχυνόμενοι τοῖς πόρρωθεν ἡμῶν κοινωνικοῖς τὴν πρὸς ἡμᾶς ἀλλοτρίωσιν ὑμῶν διαγγεῖλαι , ἵνα μὴ κἀκείνους θλίψωμεν καὶ χαρὰν τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς ἐμποιήσωμεν . ταῦτα μόνος ἐπέστειλα νῦν · γνώμῃ δὲ τῶν ἐν Καππαδοκίᾳ πάντων ἀδελφῶν ἔπεμψα , οἳ καὶ παρεκάλεσάν με , μὴ τῷ τυχόντι χρήσασθαι διακόνῳ τοῦ γράμματος , ἀλλʼ ἀνδρὶ ὃς δυνήσεται ὅσα διὰ τῆς ἐπιστολῆς παρήκαμεν φοβούμενοι μὴ εἰς ἀμετρίαν πολλὴν τὸν λόγον ἐκβάλωμεν , ταῦτα διὰ τῆς ἑαυτοῦ συνέσεως , ἣν ἔχει ἐκ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ , ἀναπληρῶσαι . λέγομεν δὲ τὸν ποθεινότατον ἡμῖν καὶ εὐλαβέστατον ἀδελφὸν Πέτρον τὸν συμπρεσβύτερον , ὃν καὶ δέξασθε ἐν ἀγάπῃ καὶ προπέμψατε πρὸς ἡμᾶς εἰρηνικῶς , ἵνα γένηται ἡμῖν ἀγαθῶν ἄγγελος .
Lemmas: γίγνομαι ἐγώ πολύς ὁρμή ὁ συντυχία σύ , καί ἀεί τίς ἐπιγίγνομαι κώλυμα , ἐμποδίζω ἐγώ ὁ προθυμία . ἢ γάρ ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια συμποδίζω ἐγώ ( ὅς οὐ ἀγνοέω πάντως , ὅσος ἐγώ πάρειμι ἐκ ὁ πρῶτος ἡλικία μέχρι ὁ γῆρας οὗτος , συντρέφω ἐγώ καί παιδεύω ἐγώ , κατά ὁ Δίκαιος κρίσις ὁ πᾶς ἐν σοφία οἰκονομέω Θεός ) , ἢ ὁ ὁ ἐκκλησία ἐπιμέλεια , ἢ ὁ πρός ὁ ἐπανίστημι ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια ἀγών . διό μέχρι ὁ πάρειμι ἐν θλῖψις πολύς καί λύπη διάγω , σύνοιδα ὅτι ὁ κατά σύ ἐλλείπω ἐγώ . ἐγώ γάρ ἀκούω παρά ὁ Θεός ὁ διά οὗτος ὁ διά σάρξ ἐπιδημία καταδέχομαι , ἵνα καί ὁ ὑπόδειγμα ὁ πρακτέος ῥυθμίζω ὁ βίος ἐγώ καί διά ὁ ἴδιος φωνή ἀναγγέλλω ἐγώ ὁ εὐαγγέλιον ὁ βασίλεια , ὅτι ἐν οὗτος γιγνώσκω πᾶς ὅτι ἐγώ μαθητής εἰμί , ἐάν ἀγαπάω ἀλλήλων · καί ὅτι ἐξιτήριος δῶρον ὁ ἑαυτοῦ μαθητής , μέλλω συμπληρόω ὁ ἐν σάρξ οἰκονομία , ὁ ἑαυτοῦ εἰρήνη ὁ Κύριος καταλείπω εἶπον · Εἰρήνη ἀφίημι σύ , εἰρήνη ὁ ἐμός δίδωμι σύ · οὖον δύναμαι πείθω ἐμαυτοῦ , ὅτι ἄνευ ὁ ἐν ἀλλήλων ἀγάπη καί ἄνευ ὁ , ὁ εἰς ἐγώ ἥκω , εἰρηνεύω πρός πᾶς δύναμαι ἄξιος καλέω δοῦλος Ἰησοῦς Χριστός . πολύς μέν γάρ ἀναμένω χρόνος , εἰμί ποτός καί παρά ὁ ὑμέτερος ἀγάπη γίγνομαι τις πρός ἐγώ ἐπίσκεψις . οὖον γάρ ἀγνοέω ὅτι δημόσιος πρόκειμαι πᾶς , ὥσπερ ὁ ἐν ὁ θάλασσα προβάλλω σκόπελος , ἐγώ ὁ θυμός ὁ αἱρετικός κῦμα ὑποδέχομαι , καί περί ἐγώ ῥήγνυμι , ὁ κατόπιν ἐγώ οὐ ἐπικλύζω . ὁ δέ ἐγώ ὅταν εἶπον , οὐ εἰς ὁ ἀνθρώπινος ἀναφέρω δύναμις , ἀλλά εἰς ὁ ὁ Θεός χάρις , ὁ ἐν ὁ ἀσθένεια ὁ ἄνθρωπος ὁ δυνατός ἑαυτοῦ δείκνυμι , καθά φημί ὁ προφήτης ἐκ πρόσωπον κύριος λέγω · ἢ ἐγώ οὖον φοβέω , ὁ τίθημι ἄμμος ὅριον ὁ θάλασσα ; ὁ γάρ ἀσθενής πᾶς καί εὐκαταφρόνητος πρᾶγμα , ὁ ψάμμος , ὁ μέγας καί βαρύς θάλασσα πεδάω ὁ δυνατός . ἐπεί οὖν τοιοῦτος τίς εἰμί καί ὁ κατά ἐγώ , ἀκόλουθος εἰμί παρά ὁ ὑμέτερος ἀγάπη καί ὁ γνήσιος τις ἀποστέλλω συνεχῶς εἰς ἐπίσκεψις ἐγώ ὁ καταπονέω , καί γράμμα ἀγαπητικός φοιτάω πρός ἐγώ συνεχής , οὗτος μέν στηρίζω ἐγώ ὁ προθυμία , οὗτος δέ , καί εἰμί τίς σφάλλω , ἐπανορθόω . οὐ ἀρνέομαι γάρ μυρίος σφάλμα ὑπόκειμαι , ἄνθρωπος εἰμί καί ἐν σάρξ ζῶ . ἀλλά ἐπεί ὁ πρό οὗτος χρόνος , ἢ διά ὁ μή συνοράω ὁ πρέπω , παραλείπω ὁ ὀφείλω ἐγώ , ἀδελφός τίμιος , ἢ διά ὁ προλαμβάνω παρά τις εἰς ὁ κατά ἐγώ διαβολή , οὐ νομίζω ἐγώ ἄξιος εἰμί ἀγαπητικός ἐπίσκεψις · ἰδού νῦν καί κατάρχω ὁ γράμμα αὐτός , καί ὁ ἐπιφέρω ἐγώ αἴτιος ὁμολογέω ἑτοίμως ἔχω ἐπί σύ ἀποδύω · μόνος ἐάν καταδέχομαι ὁ ὑβρίζω σύ ἀντιπρόσωπος ἐγώ ἐπί ὁ ὑμέτερος εὐλάβεια καθίστημι . ἐλέγχω μέν γάρ καί ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐγώ ἐπιγιγνώσκω , καί σύ μετά ὁ ἔλεγχος συγγνώμη ἔχω παρά ὁ κύριος ἐκ ὁ ὁ ἁμαρτωλός ἐγώ κοινωνία ἑαυτοῦ ὑποστέλλω , καί ὁ ἐλέγχω μισθός ἔχω , ὡς ὁ κρύπτω ἐγώ κακία δημοσιεύω . ἐάν δέ πρό ὁ ἐλέγχω καταδικάζω ἐγώ , ἐγώ μέν οὐδείς εἰμί ἀδικέω , ἐκτός ὁ ζημιόω ὁ πᾶς ἐγώ τίμιος κτῆμα ὁ πρός σύ ἀγάπη · σύ δέ καί οὗτος αὐτός πείθω ἐγώ οὐ ἔχω , καί ὁ εὐαγγέλιον δοκέω μάχομαι ὁ εἶπον · μή ὁ νόμος ἐγώ κρίνω ὁ ἄνθρωπος , ἐάν μή ἀκούω πρῶτος , καί γιγνώσκω τίς ποιέω ; ὁ δέ καταχέω ἐγώ ὁ λοιδορία , ὁ δέ ὁ λέγω ἔλεγχος μή ἐπάγω , φαίνω πονηρός ἑαυτοῦ προσηγορία ἐπιφέρω , ἐκ ὁ ἄτοπος ὁ λόγος χρῆσις . ὁ γάρ διαβάλλω πῶς ἄλλως προσήκω ὀνομάζω , ἢ οὐ ὅς ἐκ αὐτός ὁ πρᾶγμα ἐπιτηδεύω προσηγορία αὐτός τίθημι ; μήτε οὖν ὁ λοιδορέω ἐγώ διάβολος ἵστημι , ἀλλά κατήγορος · μᾶλλον δέ μηδέ ὁ ὁ κατήγορος δέχομαι ὄνομα , ἀλλά ἀδελφός ἵστημι ἐν ἀγάπη νουθετέω , καί ἐπί διόρθωσις ἐπάγω ὁ ἔλεγχος · μήτε σύ λοιδορία γίγνομαι ἀκροατής , ἀλλά ἐλέγχω δοκιμαστής · μήτε ἐγώ ἀνιάτρευτος καταλιμπάνω , μή φανερόω ἐγώ ὁ ἁμαρτία ἐγώ . μή γάρ ἐκεῖνος σύ ὁ λογισμός κατέχω , ὅτι ὁ ὁ παράλιος οἰκέω ἔξω εἰμί ὁ πάθος ὁ πολύς , καί οὐδείς ὁ παρά ἕτερος ἐπικουρία δήω · ὥστε τίς ἐγώ χρεία ὁ πρός ἕτερος κοινωνία ; ὁ γάρ Κύριος ὁ μέν νῆσος ὁ ἤπειρος διά θάλασσα διΐστημι , ὁ δέ νησιώτης ὁ ἠπειρώτης διά ὁ ἀγάπη συνδέω . οὐδείς ἐγώ χωρίζω ἀπό ἀλλήλων , ἀδελφός , ἐάν μή ὁ προαίρεσις ὁ χωρισμός ὑφίστημι . εἷς ἐγώ Κύριος , εἷς πίστις , Ἐλπὶς ὁ αὐτός . εἴτε κεφαλή ἑαυτοῦ ὁ καθόλου ἐκκλησία λογίζομαι , οὖον δύναμαι ὁ κεφαλή εἶπον ὁ πούς , χρεία σύ οὐ ἔχω · εἴτε καί ἐν ἄλλος τάξις ὁ ἐκκλησιαστικός μέλος ἑαυτοῦ τάσσω , οὖον δύναμαι λέγω ὁ ἐν ὁ αὐτός σῶμα κατατάσσω ἐγώ ὁ , χρεία σύ οὐ ἔχω . ὁ τε γάρ χείρ ἀλλήλων δήω , καί ὁ πούς ἀλλήλων στηρίζω , καί ὁ ὀφθαλμός ἐν τῆ συμφωνία ὁ ἐναργής ὁ κατάληψις ἔχω . ἐγώ μέν γάρ ὁμολογέω ὁ ἑαυτοῦ ἀσθενής καί ἐπιζητέω ὁ σύμπνοια σύ . οἶδα γάρ ὅτι κἀν μή πείρω ὁ σῶμα , ὁ διά ὁ εὖχος βοήθεια μέγας παρέχω ἐγώ ἐν ὁ ἀναγκαῖος καιρός ὄφελος . σύ δέ οὐ εἰμί οὔτε παρά ἄνθρωπος εὐπρεπής οὔτε ὁ Θεός Εὐάρεστον ὁ τοιοῦτος χράομαι φωνή , ὅς οὐδέ ὁ ἔθνος χράομαι ὁ μή οἶδα ὁ Θεός . ἀλλά ἐκεῖνος ἀκούω , κἀν εἰς πᾶς αὐτάρκης ὁ χώρα νέμω , ὁ γοῦν ὁ μέλλοντας ἕνεκα ἀδηλία ὁ πρός ἀλλήλων συμμαχία ἀσπάζομαι καί ὁ ἐπιμιξία ὡς ἔχω τίς κέρδος μεταδιώκω . ἐγώ δέ , ἐκεῖνος εἰμί ὁ πατήρ , ἕ νομοθετέω διά μικρός χαρακτήρ ὁ ὁ κοινωνία σύμβολον ἀπό πέρας ὁ γῆ εἰς πέρας περιφέρω , καί πᾶς πᾶς πολίτης καί οἰκεῖος εἰμί , νῦν ἀποτέμνω ἑαυτοῦ ὁ οἰκέω , καί οὔτε ἐπαισχύνομαι ὁ μόνωσις , οὔτε ζημία φέρω ὁ διασπασμός ὁ ὁμόνοια τίθημι · οὔτε φρίσσω , ὅτι εἰς ἐγώ φθάνω ὁ φοβερός ὁ κύριος ἐγώ προφητεία , εἶπον , ὅτι Ζεύς ὁ πληθύνω ὁ ἀνομία , ψύχω ὁ ἀγάπη ὁ πολύς ; μή οὗτος , ἀδελφός τίμιος , μή ἀνέχω οὗτος , ἀλλά καί ἐπί ὁ παρέρχομαι παρακαλέω ἐγώ γράμμα εἰρηνικός καί ἀγαπητικός προσφώνησις , οἱονεί πρᾶος τις ἐπαφή ὁ ὁ Καρδία ἐγώ ἕλκος , ὅς ἐκ ὁ παρέρχομαι ἀμέλεια ἐμποιέω ἐγώ , παραμυθέομαι . καί εἴτε αὐτός βούλομαι πρός ἐγώ ἀπαντάω καί διά ἑαυτοῦ ἐρευνάω ὁ ἀρρώστημα ἐγώ , εἰμί εἰμί τοιοῦτος εἰμί οἷος ἀκούω , ἢ ὁ ἐκ ὁ ψεῦδος προσθήκη βαρύς σύ ἀπαγγέλλω ὁ ἁμάρτημα ἐγώ , γίγνομαι καί οὗτος · ἑτοῖμος ἐγώ ὕπτιος χείρ ὁ παρουσία σύ ὑποδείκνυμι , καί προτίθημι ἑαυτοῦ εἰς ἀκριβής βάσανος · μόνος ἀγάπη ἡγέομαι ὁ γίγνομαι · εἴτε καί βούλομαι παρά ἑαυτοῦ ὑποδείκνυμι τις τόπος , ἐν ὅς γίγνομαι καί σύ ὁ ὀφείλω ὁ ἐπίσκεψις χρέος ἀποπληρόω καί ἑαυτοῦ ὁ ἐνδέχομαι πείρω παρέχω , ὥστε καί ὁ προλαμβάνω ἰάομαι , καί ὁ λοιπός μηδείς διαβολή χώρα καταλείπω , καί οὗτος γίγνομαι . πάντως γάρ εἰμί καί ἀσθενής περιφέρω σάρξ , ἀλλά ἠώς ἀναπνέω , ὑπεύθυνος εἰμί μηδείς ἐλλείπω ὁ εἰς οἰκοδομή ὁ ἐκκλησία ὁ Χριστός . μή οὖν παραλογίζομαι ἐγώ ὁ παράκλησις οὗτος , μή εἰς ἀνάγκη ἐγώ ἄγω καί πρός ἄλλος ἐξεῖπον ὁ ὀδύνη ἐγώ . μέχρι γάρ νῦν , γιγνώσκω , ἀδελφός , ἐν ἑαυτοῦ ὁ λύπη στέγω , αἰσχύνω ὁ πόρρωθεν ἐγώ κοινωνικός ὁ πρός ἐγώ ἀλλοτρίωσις σύ διαγγέλλω , ἵνα μή ἐκεῖνος θλίβω καί χαρά ὁ μισέω ἐγώ ἐμποιέω . οὗτος μόνος ἐπιστέλλω νῦν · γνώμη δέ ὁ ἐν Καππαδοκία πᾶς ἀδελφός πέμπω , ἕ καί παρακαλέω ἐγώ , μή ὁ τυγχάνω χράω διάκονος ὁ γράμμα , ἀλλά ἀνήρ ὅς δύναμαι ὅσος διά ὁ ἐπιστολή παρήκω φοβέω μή εἰς ἀμετρία πολύς ὁ λόγος ἐκβάλλω , οὗτος διά ὁ ἑαυτοῦ σύνεσις , ὅς ἔχω ἐκ ὁ χάρις ὁ Θεός , ἀναπληρόω . λέγω δέ ὁ ποθεινός ἐγώ καί εὐλαβής ἀδελφός Πέτρος ὁ συμπρεσβύτερος , ὅς καί δέχομαι ἐν ἀγάπη καί προπέμπω πρός ἐγώ εἰρηνικός , ἵνα γίγνομαι ἐγώ ἀγαθός ἄγγελος .