basilius-theology.epistulae 96
Καὶ τίς οὕτω φιλόπολις , ὃς τὴν ἐνεγκοῦσαν καὶ θρεψαμένην πατρίδα ἴσα γονεῦσι τιμῶν , ὡς αὐτὸς σύ , κοινῇ τε πάσῃ τῇ πόλει καὶ ἰδίᾳ ἑκάστῳ τὰ ἀγαθὰ συνευχόμενος , καὶ οὐκ εὐχόμενος μόνον , ἀλλὰ καὶ βεβαιῶν τὰς εὐχὰς διὰ σαυτοῦ ; δύνασαι γάρ που σὺν Θεῷ τὰ τοιαῦτα , καὶ δύναιό γε ἐπὶ μήκιστον , οὕτω χρηστὸς ὤν . Ἀλλʼ ὅμως ἐπὶ σοῦ ὄναρ ἐπλούτησεν ἡ πατρὶς ἡμῶν , ἄνδρα μὲν ἔχουσα τὸν τὴν ἐπιμέλειαν αὐτῆς ἐπιτραπέντα , οἷον οὔ φασιν ἄλλον οἱ τὰ παλαιότατα τῶν παρʼ ἡμῖν ἐπιστάμενοι ἐπὶ τῶν ἀρχικῶν θρόνων πρότερον ἀναβῆναι , ἐπηρείᾳ δέ τινων ἀφαιρεθεῖσα ταχέως , οἳ τὸ ἐλεύθερον τοῦ ἀνδρὸς καὶ ἀθώπευτον τοῦ πρὸς αὐτὸν πολέμου ἀφορμὴν ἐποιήσαντο , καὶ διαβολὰς αὐτῷ κατεσκεύασαν , λαθόντες τὰς ἀκοὰς τῆς σῆς τελειότητος . διὸ πανδημεὶ πάντες σκυθρωπάζομεν , ζημιωθέντες ἄρχοντα μόνον δυνάμενον εἰς γόνυ κλιθεῖσαν ἤδη τὴν πόλιν ἡμῶν ἀνορθῶσαι , ἀληθῆ φύλακα τοῦ δικαίου , εὐπρόσιτον τοῖς ἀδικουμένοις , φοβερὸν τοῖς παρανομοῦσιν , ἴσον καὶ πένησι καὶ πλουσίοις , καὶ τὸ μέγιστον , τὰ τῶν Χριστιανῶν πράγματα πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἐπανάγοντα τιμήν . τὸ γάρ , ὅτι ἀδωρότατος ὧν ἴσμεν ἀνθρώπων , καὶ οὐδενὶ παρὰ τὸ δίκαιον χαριζόμενος , ὡς μικρότερα τῆς λοιπῆς ἀρετῆς τοῦ ἀνδρὸς παρελίπομεν . Ταῦτα ὀψὲ μὲν τοῦ καιροῦ μαρτυροῦμεν , ὥσπερ οἱ μονῳδοῦντες ἑαυτοὺς παραμυθούμενοι , οὐχὶ τοῖς πράγμασί τι ποιοῦντες χρήσιμον . πλὴν οὐδὲ τοῦτο ἄχρηστον , ἐν τῇ μεγάλῃ σου ψυχῇ τὴν μνήμην τοῦ ἀνδρὸς ἀποκεῖσθαι , χάριν τε εἰδέναι ὡς εὐεργέτῃ τῆς ἐνεγκούσης , καὶ εἴ τις ἐπιφύοιτο αὐτῷ τῶν διὰ τὸ μὴ προτιμηθῆναι τοῦ δικαίου χαλεπαινόντων , ὑπερμαχεῖν καὶ προΐστασθαι , πᾶσι ποιήσαντα φανερόν , ὅτι οἰκεῖον σεαυτῷ τὸν ἄνδρα τίθεσαι , ἀρκοῦσαν ἀφορμὴν εἰς οἰκειότητα τὴν ἀγαθὴν περὶ αὐτοῦ μαρτυρίαν τιθέμενος καὶ τὴν τῶν πραγμάτων πεῖραν , οὐ κατὰ τὴν τῶν χρόνων ἀναλογίαν ὑπάρχουσαν . ἃ γὰρ οὐδʼ ἂν ἐν πολλοῖς ἔτεσι παρʼ ἄλλου γένοιτο , ταῦτα ἐν ὀλίγῳ παρʼ αὐτοῦ κατώρθωται . ἀρκοῦσα δʼ ἡμῖν χάρις καὶ τῶν συμβάντων παραμυθία , ἐὰν καὶ βασιλεῖ συστήσῃς αὐτόν , καὶ τὰς ἐπενεχθείσας αὐτῷ διαβολὰς ἀποσκευάσῃ . ταῦτά σοι πᾶσαν οἴου τὴν πατρίδα διὰ μιᾶς τῆς ἡμετέρας φωνῆς διαλέγεσθαι , καὶ κοινὴν εἶναι πάντων εὐχήν , γενέσθαι τι τῷ ἀνδρὶ διὰ τῆς σῆς τελειότητος δεξιόν .
Lemmas: καί τίς οὗτος Φιλόπολις , ὅς ὁ φέρω καί τρέφω πατρίς ἴσος γονεύς τιμή , ὡς αὐτός σῦς , κοινός τε πᾶς ὁ πόλις καί ἴδιος ἕκαστος ὁ ἀγαθός συνεύχομαι , καί οὐ εὔχομαι μόνος , ἀλλά καί βεβαιόω ὁ εὐχή διά σεαυτοῦ ; δύναμαι γάρ ποῦ σύν Θεός ὁ τοιοῦτος , καί δύναμαι γε ἐπί μακρός , οὗτος χρηστός εἰμί . ἀλλά ὅμως ἐπί σύ ὄναρ πλουτέω ὁ πατρίς ἐγώ , ἀνήρ μέν ἔχω ὁ ὁ ἐπιμέλεια αὐτός ἐπιτέρπομαι , οἷος οὖον φημί ἄλλος ὁ ὁ παλαιός ὁ παρά ἐγώ ἐφίστημι ἐπί ὁ ἀρχικός θρόνος πρότερος ἀναβαίνω , ἐπήρεια δέ τίνω ἀφαιρέω ταχέως , ἕ ὁ ἐλεύθερος ὁ ἀνήρ καί ἀθώπευτος ὁ πρός αὐτός πόλεμος ἀφορμή ποιέω , καί διαβολή αὐτός κατασκευάζω , λανθάνω ὁ ἀκοή ὁ σός τελειότης . διό πανδημεί πᾶς σκυθρωπάζω , ζημιόω ἄρχω μόνος δύναμαι εἰς γόνυ κλίνω ἤδη ὁ πόλις ἐγώ ἀνορθόω , ἀληθής φύλαξ ὁ Δίκαιος , εὐπρόσιτος ὁ ἀδικέω , φοβερός ὁ παρανομέω , ἴσος καί πένης καί πλούσιος , καί ὁ μέγας , ὁ ὁ Χριστιανός πρᾶγμα πρός ὁ ἀρχαῖος ἐπανάγω τιμή . ὁ γάρ , ὅτι ἄδωρος ὅς οἶδα ἄνθρωπος , καί οὐδείς παρά ὁ Δίκαιος χαρίζομαι , ὡς μικρός ὁ λοιπός ἀρετή ὁ ἀνήρ παραλείπω . οὗτος ὀψέ μέν ὁ καιρός μαρτυρέω , ὥσπερ ὁ μονῳδέω ἑαυτοῦ παραμυθέομαι , οὐ ὁ πρᾶγμα τίς ποιέω χρήσιμος . πλήν οὐδέ οὗτος ἄχρηστος , ἐν ὁ μέγας σύ Ψυχή ὁ μνήμη ὁ ἀνήρ ἀποκέω , χάρις τε οἶδα ὡς εὐεργέτης ὁ φέρω , καί εἰμί τις ἐπιφύω αὐτός ὁ διά ὁ μή προτιμάω ὁ Δίκαιος χαλεπαίνω , ὑπερμαχέω καί προίστημι , πᾶς ποιέω φανερός , ὅτι οἰκέω σεαυτοῦ ὁ ἀνήρ τίθημι , ἀρκέω ἀφορμή εἰς οἰκειότης ὁ ἀγαθός περί αὐτός μαρτυρία τίθημι καί ὁ ὁ πρᾶγμα πείρω , οὖον κατά ὁ ὁ χρόνος ἀναλογία ὑπάρχω . ὁ γάρ οὐδέ εἄν ἐν πολύς ἔτος παρά ἄλλος γίγνομαι , οὗτος ἐν ὀλίγος παρά αὐτός κατορθόω . ἀρκέω δέ ἐγώ χάρις καί ὁ συμβαίνω παραμυθία , ἐάν καί βασιλεύς συνίστημι αὐτός , καί ὁ ἐπιφέρω αὐτός διαβολή ἀποσκευάζω . οὗτος σύ πᾶς οἶος ὁ πατρίς διά εἷς ὁ ἡμέτερος φωνή διαλέγω , καί κοινός εἰμί πᾶς εὐχή , γίγνομαι τίς ὁ ἀνήρ διά ὁ σός τελειότης δεξιός .