basilius-theology.epistulae 26
Χάρις τῷ Θεῷ , τῷ τὰ ἑαυτοῦ θαυμάσια καὶ ἐν σοὶ ἐπιδειξαμένῳ , καὶ ἐκ τοσούτου θανάτου διασώσαντί σε , τῇ τε πατρίδι καὶ ἡμῖν τοῖς προσήκουσι . λείπεται δὴ οὖν μὴ ἀχαρίστους ἡμᾶς ὀφθῆναι μηδʼ ἀναξίους τῆς τοσαύτης εὐεργεσίας . ἀλλὰ κατὰ δύναμιν τὴν ἡμετέραν διαγγέλλειν τοῦ Θεοῦ τὰ παράδοξα , καὶ ἧς ἔργῳ πεπειράμεθα φιλανθρωπίας , ταύτην ἀνυμνεῖν , καὶ μὴ λόγῳ μόνον ἀποδιδόναι τὴν χάριν , ἀλλὰ καὶ ἔργῳ τοιοῦτον γενέσθαι , οἷον καὶ νῦν εἶναι πειθόμεθα , τεκμαιρόμενοι τοῖς περί σε θαύμασι . Καὶ ἔτι μειζόνως τῷ Θεῷ δουλεύειν παρακαλοῦμεν , προσθήκαις ἀεὶ τὸν φόβον συναύξοντα καὶ εἰς τὸ τέλειον προκόπτοντα , ἵνα φρόνιμοι οἰκονόμοι τῆς ζωῆς ἡμῶν ἀποδειχθῶμεν , εἰς ἣν ἡμᾶς ἡ ἀγαθότης τοῦ Θεοῦ ἐταμιεύσατο . εἰ γὰρ καὶ πᾶσιν ἡμῖν πρόσταγμά ἐστι παραστῆσαι ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ , ὡσεὶ ἐκ νεκρῶν ζῶντας , πῶς οὐχὶ μᾶλλον τοῖς ὑψωθεῖσιν ἐκ τῶν πυλῶν τοῦ θανάτου ; τοῦτο δʼ ἂν μάλιστα , ὡς ἐμαυτὸν πείθω , κατορθωθείη , εἰ βουληθείημεν ἀεὶ τὴν αὐτὴν ἔχειν διάνοιαν , ἣν εἴχομεν ἐπὶ τοῦ καιροῦ τῶν κινδύνων . πάντως γάρ που εἰσῄει ἡμᾶς τοῦ βίου τὸ μάταιον , καὶ ὡς οὐδὲν πιστὸν τῶν ἀνθρωπίνων , οὔτε πάγιον , οὕτω ῥᾳδίως ἐχόντων τὰς μεταπτώσεις . καί πού τις μεταμέλεια μὲν ἔκ τε τῶν εἰκότων ἐνεγίνετο ἡμῖν , ἐπὶ τοῖς φθάσασιν ὑπόσχεσις δὲ περὶ τῶν ἐφεξῆς , εἰ περισωθείημεν , Θεῷ δουλεύειν καὶ ἑαυτῶν ἐπιμέλεσθαι κατὰ πᾶσαν ἀκρίβειαν . εἰ γάρ τινα ἡμῖν ἔννοιαν ὁ τοῦ θανάτου κίνδυνος ἐπικείμενος ἐνεδίδου , οἶμαί σε ἢ ταῦτα ἢ ἐγγύτατα τούτων ἀναλογίζεσθαι τηνικαῦτα . Ὥστε ἀναγκαίου ὀφλήματος ἐκτίσει ὑπεύθυνοι καθεστήκαμεν . ταῦτα ὁμοῦ μὲν περιχαρὴς ὢν τῇ τοῦ Θεοῦ δωρεᾷ , ὁμοῦ δὲ καὶ φροντίδα ἔχων περὶ τῶν μελλόντων , ἀπεθάρσησα ὑπομνῆσαι τὴν τελειότητά σου . σὸν δέ ἐστιν εὐμενῶς καὶ ἡμέρως προσέσθαι ἡμῶν τοὺς λόγους , ὡς καὶ ἐν ταῖς κατʼ ὀφθαλμοὺς ὁμιλίαις σοὶ ἦν σύνηθες .
Lemmas: Χάρις ὁ Θεός , ὁ ὁ ἑαυτοῦ θαυμάσιος καί ἐν σύ ἐπιδείκνυμι , καί ἐκ τοσοῦτος θάνατος διασῴζω σύ , ὁ τε πατρίς καί ἐγώ ὁ προσήκω . λείπω δή οὖν μή ἀχάριστος ἐγώ ὁράω μηδέ ἀνάξιος ὁ τοσοῦτος εὐεργεσία . ἀλλά κατά δύναμις ὁ ἡμέτερος διαγγέλλω ὁ Θεός ὁ παράδοξος , καί ὅς ἔργον πειράω φιλανθρωπία , οὗτος ἀνυμνέω , καί μή λόγος μόνος ἀποδίδωμι ὁ χάρις , ἀλλά καί ἔργον τοιοῦτος γίγνομαι , οἷος καί νῦν εἰμί πείθω , τεκμαίρομαι ὁ περί σύ θαῦμα . καί ἔτι μέγας ὁ Θεός δουλεύω παρακαλέω , προσθήκη ἀεί ὁ φόβος συναυξάνω καί εἰς ὁ τέλειος προκόπτω , ἵνα φρόνιμος οἰκονόμος ὁ ζωή ἐγώ ἀποδείκνυμι , εἰς ὅς ἐγώ ὁ ἀγαθότης ὁ Θεός ταμιεύω . εἰμί γάρ καί πᾶς ἐγώ πρόσταγμα εἰμί παρίστημι ἑαυτοῦ ὁ Θεός , ὡσεί ἐκ νεκρός ζῶ , πῶς οὐ μᾶλλον ὁ ὑψόω ἐκ ὁ πύλη ὁ θάνατος ; οὗτος δέ εἄν μάλιστα , ὡς ἐμαυτοῦ πείθω , κατορθόω , εἰμί βούλομαι ἀεί ὁ αὐτός ἔχω διάνοια , ὅς ἔχω ἐπί ὁ καιρός ὁ κίνδυνος . πάντως γάρ ποῦ εἰσέρχομαι ἐγώ ὁ βίος ὁ μάταιος , καί ὡς οὐδείς πιστόν ὁ ἀνθρώπινος , οὔτε πάγιος , οὗτος ῥᾳδίως ἔχω ὁ μετάπτωσις . καί πού τις μεταμέλεια μέν ἐκ τε ὁ εἰκός ἐγγίγνομαι ἐγώ , ἐπί ὁ φθάνω ὑπόσχεσις δέ περί ὁ ἐφεξῆς , εἰμί περισώζω , Θεός δουλεύω καί ἑαυτοῦ ἐπιμέλεσθαι κατά πᾶς ἀκρίβεια . εἰμί γάρ τις ἐγώ ἔννοια ὁ ὁ θάνατος κίνδυνος ἐπίκειμαι ἐνδίδωμι , οἴομαι σύ ἢ οὗτος ἢ ἐγγύς οὗτος ἀναλογίζομαι τηνικαῦτα . ὥστε ἀναγκαῖος ὄφλημα ἔκτεισις ὑπεύθυνος καθίστημι . οὗτος ὁμοῦ μέν περιχαρής εἰμί ὁ ὁ Θεός δωρεά , ὁμοῦ δέ καί φροντίς ἔχω περί ὁ μέλλω , ἀποθαρρέω ὑπομιμνήσκω ὁ τελειότης σύ . σός δέ εἰμί εὐμενής καί ἥμερος προσίημι ἐγώ ὁ λόγος , ὡς καί ἐν ὁ κατά ὀφθαλμός ὁμιλία σύ εἰμί συνήθης .