basilius-theology.epistulae 102
Ἐγὼ τάς τε ἰδίας ὑμῶν παρακλήσεις καὶ τὰς τοῦ λαοῦ παντὸς δυσωπηθείς , καὶ ἐδεξάμην τὴν φροντίδα τῆς καθʼ ὑμᾶς ἐκκλησίας , καὶ ὑπεσχόμην ὑμῖν ἐνώπιον Κυρίου μηδὲν ἐλλείψειν τῶν εἰς δύναμιν ἐμὴν ἡκόντων . διὸ ἠναγκάσθην , κατὰ τὸ γεγραμμένον , οἷον τῆς κόρης τοῦ ἐμοῦ ὀφθαλμοῦ ἅψασθαι . οὕτως τὸ ὑπέρβαλλον τῆς καθʼ ὑμᾶς τιμῆς οὐδενός μοι συνεχώρησεν εἰς μνήμην ἐλθεῖν , οὐ συγγενείας , οὐ τῆς ἐκ παιδὸς συνηθείας τῆς ὑπαρχούσης μοι πρὸς τὸν ἄνδρα , πρὸ τῶν παρʼ ὑμῶν αἰτηθέντων · ἀλλὰ πάντων μὲν τῶν ἰδίᾳ μοι ὑπαρχόντων πρὸς αὐτὸν εἰς οἰκειότητος λόγον ἐπιλαθόμενος , μὴ ὑπολογισάμενος δὲ μηδὲ τοῦ στεναγμοῦ τὸ πλῆθος , ὃ καταστενάξει μου ὁ λαὸς ὁ τὴν προστασίαν αὐτοῦ ζημιωθείς , μὴ πάσης αὐτοῦ τῆς συγγενείας τὸ δάκρυον , μὴ μητρὸς αὐτοῦ γηραιᾶς καὶ ἐπὶ μόνῃ τῇ παρʼ αὐτοῦ θεραπείᾳ σαλευούσης τὴν θλίψιν εἰς καρδίαν λαβών · πάντων ὁμοῦ τοιούτων ὄντων καὶ τοσούτων ἀλογήσας , ἑνὸς ἐγενόμην , τοῦ τὴν ὑμετέραν ἐκκλησίαν κατακοσμῆσαι μὲν τῇ τοῦ τηλικούτου ἀνδρὸς προστασίᾳ , βοηθῆσαι δὲ αὐτῇ ἐκ τῆς χρονίας ἀπροστασίας εἰς γόνυ λοιπὸν κλιθείσῃ , καὶ πολλῆς καὶ δυνατῆς χειραγωγίας εἰς τὸ διαναστῆναι δεομένῃ . Τὰ μὲν οὖν ἡμέτερα τοιαῦτα . τὰ δὲ παρʼ ὑμῶς ἀπαιτοῦμεν λοιπὸν μὴ ἐλάττονα φανῆναι τῆν ἡμετέρας ἐλπίδος καὶ τῶν ὑποσχέσεων ἃς πεποιήμεθα τῷ ἀνδρί , ὅτι πρὸς οἰκείους καὶ φίλους αὐτὸν ἐξεπέμψαμεν , ἑκάστου ὑμῶν ὑπερβαλέσθαι τὸν ἕτερον ἐν τῇ περὶ τὸν ἄνδρα σπουδῇ καὶ ἀγάπῃ προθυμουμένου . ὅπως οὖν ἐπιδείξησθε τὴν καλὴν ταύτην φιλοτιμίαν , καὶ τῷ ὑπερβάλλοντι τῆς θεραπείας παρακαλέσητε αὐτοῦ τὴν καρδίαν , ὥστε λήθην μὲν αὐτῷ ἐγγενέσθαι πατρίδος , λήθην δὲ συγγενῶν , λήθην δὲ λαοῦ τοσοῦτον ἐξηρτημένου τῆς προστασίας αὐτοῦ ὅσον παιδίον νεαρὸν τῆς μητρῴας θηλῆς . Προαπεστείλαμεν δὲ Νικίαν , ὥστε τὰ γενόμενα φανερὰ καταστῆσαι τῇ τιμιότητι ὑμῶν , καὶ προλαβόντας ὑμᾶς ἑορτάζειν καὶ εὐχαριστεῖν τῷ Κυρίῳ τῷ δι’ ἡμῶν καταξιώσαντι τὴν εὐχὴν ὑμῶν ἐκπληρωθῆναι .
Lemmas: ἐγώ ὁ τε ἴδιος σύ παράκλησις καί ὁ ὁ λαός πᾶς δυσωπέω , καί δέχομαι ὁ φροντίς ὁ κατά σύ ἐκκλησία , καί ὑπισχνέομαι σύ ἐνώπιος κύριος μηδείς ἐλλείπω ὁ εἰς δύναμις ἐμός ἥκω . διό ἀναγκάζω , κατά ὁ γράφω , οἷος ὁ κόρη ὁ ἐγώ ὀφθαλμός ἅπτω . οὕτως ὁ ὑπερβάλλω ὁ κατά σύ τιμή οὐδείς ἐγώ συγχωρέω εἰς μνήμη ἔρχομαι , οὖον συγγένεια , οὖον ὁ ἐκ παῖς συνήθεια ὁ ὑπάρχω ἐγώ πρός ὁ ἀνήρ , πρό ὁ παρά σύ αἰτέω · ἀλλά πᾶς μέν ὁ ἴδιος ἐγώ ὑπάρχω πρός αὐτός εἰς οἰκειότης λόγος ἐπιλανθάνομαι , μή ὑπολογίζομαι δέ μηδέ ὁ στεναγμός ὁ πλῆθος , ὅς καταστενάζω ἐγώ ὁ λαός ὁ ὁ προστασία αὐτός ζημιόω , μή πᾶς αὐτός ὁ συγγένεια ὁ δάκρυ , μή μήτηρ αὐτός γηραιός καί ἐπί μόνος ὁ παρά αὐτός θεραπεία σαλεύω ὁ θλῖψις εἰς Καρδία λαμβάνω · πᾶς ὁμοῦ τοιοῦτος εἰμί καί τοσοῦτος ἀλογέω , εἷς γίγνομαι , ὁ ὁ ὑμέτερος ἐκκλησία κατακοσμέω μέν ὁ ὁ τηλικόσδε ἀνήρ προστασία , βοηθέω δέ αὐτός ἐκ ὁ χρόνιος ἀπροστασία εἰς γόνυ λοιπός κλίνω , καί πολύς καί δυνατός χειραγωγία εἰς ὁ διανίσταμαι δήω . ὁ μέν οὖν ἡμέτερος τοιοῦτος . ὁ δέ παρά ὑμός ἀπαιτέω λοιπός μή μικρός φαίνω ὁ ἡμέτερος ἐλπίς καί ὁ ὑπόσχεσις ὅς ποιέω ὁ ἀνήρ , ὅτι πρός οἰκεῖος καί φίλος αὐτός ἐκπέμπω , ἕκαστος σύ ὑπερβάλλω ὁ ἕτερος ἐν ὁ περί ὁ ἀνήρ σπουδή καί ἀγάπη προθυμέομαι . ὅπως οὖν ἐπιδείκνυμι ὁ καλός οὗτος φιλοτιμία , καί ὁ ὑπερβάλλω ὁ θεραπεία παρακαλέω αὐτός ὁ Καρδία , ὥστε λήθη μέν αὐτός ἐγγίγνομαι πατρίς , λήθη δέ συγγενής , λήθη δέ λαός τοσοῦτος ἐξαρτάω ὁ προστασία αὐτός ὅσος παιδίον νεαρός ὁ μητρώιος θηλή . προαποστέλλω δέ Νικίας , ὥστε ὁ γίγνομαι φανερός καθίστημι ὁ τιμιότης σύ , καί προλαμβάνω σύ ἑορτάζω καί εὐχαριστέω ὁ κύριος ὁ διά ἐγώ καταξιόω ὁ εὐχή σύ ἐκπληρόω .