basilius-theology.epistulae 136
Ἐν οἵοις ἡμᾶς ὄντας κατέλαβεν ὁ χρηστὸς Ἰσαάκης αὐτός σοι ἄμεινον διηγήσεται , εἰ καὶ μὴ ἀρκοῦσαν ἔχει τὴν γλῶσσαν , ὥστε τραγικῶς ἐξαγγεῖλαι τὸ ὑπεραῖρον τῶν παθῶν , τοσοῦτον ἦν τῆς ἀρρωστίας τὸ μέγεθος . καὶ τὸ εἰκὸς δὲ παντὶ γνώριμον τῷ ἐμὲ καὶ κατὰ βραχὺ ἐπισταμένῳ . εἰ γὰρ ἐν τῇ δοκούσῃ εὐεξίᾳ τῶν ἀπεγνωσμένων πρὸς τὸ ζῇν ἀσθενέστερον διεκείμην , γινώσκειν ἔξεστι τίς ἂν ἤμην ἐπὶ τῆς ἀρρωστίας . καίτοιγε ἐχρῆν ( δὸς γὰρ τῷ πυρετῷ συγγνώμην ἐρεσχελοῦντι ) , ἐπειδή μοι κατὰ φύσιν ἦν τὸ νοσεῖν , ἐν τῇ μεταβολῇ ταύτῃ τῆς ἕξεως ὑγείας μοι νῦν τὸ κράτιστον περιεῖναι . ἀλλʼ ἐπειδὴ μάστιξ τοῦ Κυρίου ἐστὶ προσθήκαις ταῖς κατὰ τὴν ἡμετέραν ἀξίαν τὸ ἀλγεινὸν ἐπιτείνουσα , ἀσθένειαν ἐπὶ τῇ ἀσθενείᾳ προσεκτησάμην , ὥστε τὸ ἀπὸ τούτου καὶ παιδὶ φανερὸν εἶναι , ὅτι πᾶσα ἀνάγκη οἰχήσεσθαι ἡμῖν τὸ ἔλυτρον τοῦτο , πλὴν εἰ μή που ἄρα ἡ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία ἡμῖν ἐν τῇ μακροθυμίᾳ αὐτοῦ χρόνους εἰς μετάνοιαν χαριζομένη , ποιήσειε καὶ νῦν , ὡς καὶ πολλάκις πρότερον , λύσιν τινὰ καὶ πόρον ἐκ τῶν ἀμηχάνων δεινῶν . ταῦτα μὲν οὖν ἕξει ὡς αὐτῷ φίλον καὶ ἡμῖν συμφέρον . Τὰ δὲ τῶν ἐκκλησιῶν ὅπως οἴχεται καὶ προπέποται , ἡμῶν τῆς οἰκείας ἀσφαλείας ἕνεκεν τὰ τῶν πλησίον περιορώντων καὶ οὐδὲ τοῦτο συνορᾷν δυναμένων , ὅτι τῇ τοῦ κοινοῦ κακοπραγίᾳ καὶ τὸ καθʼ ἕκαστον συναπόλλυται , τί χρὴ καὶ λέγειν ; ἄλλως τε καὶ πρὸς ἄνδρα , ὃς πόρρωθεν ἕκαστα προειδώς , καὶ προδιεμαρτύρω καὶ προεκήρυξας , καὶ αὐτός τε προεξανέστης , καὶ τοὺς λοιποὺς συνεπήγειρας , ἐπιστέλλων , αὐτὸς παραγινόμενος , τί οὐ ποιῶν , τίνα φωνὴν οὐκ ἀφιείς ϲ ὧν μεμνήμεθα μὲν ἐφʼ ἑκάστῳ τῶν ἐκβαινόντων , ὠφελούμεθα δὲ ἀπʼ αὐτῶν οὐκέτι . καὶ νῦν εἰ μὴ αἱ ἁμαρτίαι ἀντέστησάν μοι , καὶ τὸ μὲν πρῶτον ὁ εὐλαβέστατος καὶ ἀγαπητὸς ἀδελφὸς ἡμῶν Εὐστάθιος ὁ συνδιάκονος , εἰς νόσον χαλεπὴν καταπεσών , εἰς ὅλους με δύο παρέτεινε μῆνας , ἡμέραν ἐξ ἡμέρας τὴν σωτηρίαν αὐτοῦ περιμένοντα · ἔπειτα δὲ οἱ σὺν ἐμοὶ πάντες ἠσθένησαν , ὧν τὰ μὲν καταλείμματα ἐξαριθμήσεται ὁ ἀδελφὸς Ἰσαάκης · τὸ δὲ τελευταῖον αὐτὸς ἐγὼ τῇ νόσῳ κατεσχέθην ταύτῃ · ἐπεὶ πάλαι ἂν ἤμην παρὰ τὴν σὴν τιμιότητα , οὐκ ὄφελός τι τοῖς κοινοῖς παρεχόμενος , ἀλλʼ ἐμαυτῷ μέγα κέρδος ἐκ τῆς συντυχίας σου κτώμενος . καὶ γὰρ ἐγνώκειν ἔξω τῶν ἐκκλησιαστικῶν γενέσθαι βελῶν διὰ τὸ ἀφύλακτον ἡμῶν πρὸς τὰ σκευωρούμενα παρὰ τῶν ἐναντίων . σώζοι σε τῷ βίῳ παντὶ ἡ μεγάλη τοῦ Θεοῦ χείρ , τὸν γενναῖον φύλακα τῆς πίστεως καὶ νήφοντα τῶν ἐκκλησιῶν προστάτην · καὶ καταξιώσειεν ἡμᾶς πρὸ τῆς ἐξόδου τῆς συντυχίας σου ἐπʼ ὠφελείᾳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν .
Lemmas: ἐν οἷος ἐγώ εἰμί καταλαμβάνω ὁ χρηστός Ἰσαάκης αὐτός σύ ἀγαθός διηγέομαι , εἰμί καί μή ἀρκέω ἔχω ὁ γλῶσσα , ὥστε τραγικός ἐξαγγέλλω ὁ ὑπεραίρω ὁ πάθος , τοσοῦτος εἰμί ὁ ἀρρωστία ὁ μέγεθος . καί ὁ εἰκός δέ πᾶς γνώριμος ὁ ἐγώ καί κατά βραχύς ἐφίστημι . εἰμί γάρ ἐν ὁ δοκέω εὐεξία ὁ ἀπογιγνώσκω πρός ὁ ζάω ἀσθενής διάκειμαι , γιγνώσκω ἔξεστι τίς εἄν εἰμί ἐπί ὁ ἀρρωστία . καίτοι χρή ( δίδωμι γάρ ὁ πυρετός συγγνώμη ἐρεσχελέω ) , ἐπειδή ἐγώ κατά φύσις εἰμί ὁ νοσέω , ἐν ὁ μεταβολή οὗτος ὁ ἕξις ὑγεία ἐγώ νῦν ὁ ἀγαθός περίειμι . ἀλλά ἐπεί μάστιξ ὁ κύριος εἰμί προσθήκη ὁ κατά ὁ ἡμέτερος ἄξιος ὁ ἀλγεινός ἐπιτείνω , ἀσθένεια ἐπί ὁ ἀσθένεια προσκτάομαι , ὥστε ὁ ἀπό οὗτος καί παῖς φανερός εἰμί , ὅτι πᾶς ἀνάγκη οἴχομαι ἐγώ ὁ ἔλυτρον οὗτος , πλήν εἰμί μή ποῦ ἄρα ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία ἐγώ ἐν ὁ μακροθυμία αὐτός χρόνος εἰς μετάνοια χαρίζομαι , ποιέω καί νῦν , ὡς καί πολλάκις πρότερος , λύσις τις καί πόρος ἐκ ὁ ἀμήχανος δεινός . οὗτος μέν οὖν ἔχω ὡς αὐτός φίλος καί ἐγώ συμφέρω . ὁ δέ ὁ ἐκκλησία ὅπως οἴχομαι καί προπίνω , ἐγώ ὁ οἰκεῖος ἀσφάλεια ἕνεκα ὁ ὁ πλησίος περιοράω καί οὐδέ οὗτος συνοράω δύναμαι , ὅτι ὁ ὁ κοινός κακοπραγία καί ὁ κατά ἕκαστος συναπόλλυμι , τίς χρή καί λέγω ; ἄλλως τε καί πρός ἀνήρ , ὅς πόρρωθεν ἕκαστος πρόοιδα , καί προδιαμαρτύρομαι καί προκηρύσσω , καί αὐτός τε προεξανίσταμαι , καί ὁ λοιπός συνεπαγείρω , ἐπιστέλλω , αὐτός παραγίγνομαι , τίς οὖον ποιέω , τίς φωνή οὐ ἀφίημι Σ ὅς μιμνήσκω μέν ἐπί ἕκαστος ὁ ἐκβαίνω , ὀνίνημι δέ ἀπό αὐτός οὐκέτι . καί νῦν εἰμί μή ὁ ἁμαρτία ἀνθίστημι ἐγώ , καί ὁ μέν πρῶτος ὁ εὐλαβής καί ἀγαπητός ἀδελφός ἐγώ Εὐστάθιος ὁ συνδιάκονος , εἰς νόσος χαλεπός καταπίπτω , εἰς ὅλος ἐγώ δύο παρατείνω μείς , ἡμέρα ἐκ ἡμέρα ὁ σωτηρία αὐτός περιμένω · ἔπειτα δέ ὁ σύν ἐγώ πᾶς ἀσθενέω , ὅς ὁ μέν κατάλειμμα ἐξαριθμέω ὁ ἀδελφός Ἰσαάκης · ὁ δέ τελευταῖος αὐτός ἐγώ ὁ νόσος κατέχω οὗτος · ἐπεί πάλαι εἄν εἰμί παρά ὁ σός τιμιότητα , οὐ ὄφελος τίς ὁ κοινός παρέχω , ἀλλά ἐμαυτοῦ μέγας κέρδος ἐκ ὁ συντυχία σύ κτάομαι . καί γάρ γιγνώσκω ἔξω ὁ ἐκκλησιαστικός γίγνομαι βέλος διά ὁ ἀφύλακτος ἐγώ πρός ὁ σκευωρέομαι παρά ὁ ἐναντίος . σῴζω σύ ὁ βίος πᾶς ὁ μέγας ὁ Θεός χείρ , ὁ γενναῖος φύλαξ ὁ πίστις καί νήφω ὁ ἐκκλησία προστάτης · καί καταξιόω ἐγώ πρό ὁ ἔξοδος ὁ συντυχία σύ ἐπί ὠφέλεια ὁ Ψυχή ἐγώ .