basilius-theology.epistulae 173
Ὀκνηροὺς ἡμᾶς ποιεῖ πρὸς τὸ γράφειν τὸ μὴ πεπεῖσθαι τὰς ἐπιστολὰς ἡμῶν πάντως ἐγχειρίζεσθαι τῇ σῇ ἀγάπῃ ἀλλὰ κακίᾳ τῶν διακονούντων μυρίους προεντυγχάνειν ἑτέρους · καὶ μάλιστα νῦν οὕτω τεταραγμένων τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην πραγμάτων . διόπερ ἀναμένω τρόπον τινὰ μεμφθῆναι καὶ ἀπαιτηθῆναι βιαίως τὰς ἐπιστολάς , ὥστε αὐτῷ τούτῳ τεκμηρίῳ χρήσασθαι τῆς ἀποδόσεως . καὶ γράφοντες μὲν οὖν καὶ σιωπῶντες ἓν ἔργον ἔχομεν ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν , φυλάσσειν τὴν μνήμην τῆς κοσμιότητός σου , καὶ προσεύχεσθαι τῷ Κυρίῳ δοῦναί σοι τελέσαι τὸν δρόμον τῆς ἀγαθῆς πολιτείας καθὰ προείλου . τῷ ὄντι γὰρ οὐ μικρὸς ἀγὼν ὁμολογοῦντι τῆς ἐπαγγελίας τὰ ἐφεξῆς ἐπάγειν . τὸ μὲν γὰρ προελέσθαι τὴν κατὰ τὸ εὐαγγέλιον πολιτείαν παντός , τὸ δὲ καὶ μέχρι τῶν μικροτάτων ἄγειν τὴν παρατήρησιν , καὶ μηδὲν τῶν ἐκεῖ γεγραμμένων παρορᾷν , τοῦτο πάνυ ὀλίγοις τῶν εἰς ἡμετέραν γνῶσιν ἡκόντων κατώρθωται · ὥστε καὶ γλώσσῃ πεπεδημένῃ κεχρῆσθαι καὶ ὀφθαλμῷ πεπαιδαγωγημένῳ κατὰ τὸ βούλημα τοῦ εὐαγγελίου , καὶ χερσὶν ἐνεργεῖν κατὰ τὸν σκοπὸν τῆς εὐαρεστήσεως τοῦ Θεοῦ , καὶ πόδας κινεῖν καὶ ἑκάστῳ τῶν μελῶν οὕτω κεχρῆσθαι ὡς ἐξ ἀρχῆς ὁ Δημιουργὸς ἡμῶν ᾠκονόμησε · τὸ ἐν τῇ καταστολῇ κόσμιον , τὸ ἐν ταῖς συντυχίαις τῶν ἀνδρῶν πεφυλαγμένον , τὸ ἐν βρώμασιν αὔταρκες , τὸ ἐν τῇ κτήσει τῶν ἀναγκαίων ἀπέριττον . ταῦτα πάντα μικρὰ μὲν ἁπλῶς οὕτω λεγόμενα , μεγάλου δὲ ἀγῶνος εἰς τὸ κατορθωθῆναι χρῄζοντα , ὡς ἐπʼ αὐτῆς τῆς ἀληθείας εὕρομεν . καὶ μὲν καὶ τὸ ἐν τῇ ταπεινοφροσύνῃ τέλειον , ὡς μήτε προγόνων περιφανείας μεμνῆσθαι , μήτε , εἴ τι ὑπάρχει ἡμῖν ἐκ φύσεως πλεονέκτημα ἢ κατὰ σῶμα ἢ κατὰ ψυχήν , τούτῳ ἐπαίρεσθαι , μήτε τὰς ἔξωθεν περὶ ἡμῶν ὑπολήψεις ἀφορμὴν ἐπάρσεώς τε καὶ φυσιώσεως ποιεῖσθαι , ταῦτα τοῦ εὐαγγελικοῦ ἔχεται βίου . τὸ ἐν ἐγκρατείᾳ εὔτονον , τὸ ἐν προσευχαῖς φιλόπονον , τὸ ἐν φιλαδελφίᾳ συμπαθές , τὸ πρὸς τοὺς δεομένους κοινωνικόν , τὸ τοῦ φρονήματος καταβεβλημένον , ὁ συντριμμὸς τῆς καρδίας , τὸ τῆς πίστεως ὑγιές , τὸ ἐν σκυθρωπότητι ὁμαλόν , μηδέποτε τῆς ἐννοίας ἡμῶν λειπούσης τοῦ φοβεροῦ καὶ ἀπαραιτήτου δικαστηρίου τὴν μνήμην πρὸς ὃ ἐπειγόμεθα μὲν ἅπαντες , μέμνηνται δὲ αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπʼ αὐτοῦ ἔκβασιν ἀγωνιῶσιν ἐλάχιστοι .
Lemmas: ὀκνηρός ἐγώ ποιέω πρός ὁ γράφω ὁ μή πείθω ὁ ἐπιστολή ἐγώ πάντως ἐγχειρίζω ὁ σός ἀγάπη ἀλλά κακία ὁ διακονέω μυρίος προεντυγχάνω ἕτερος · καί μάλιστα νῦν οὗτος ταράσσω ὁ κατά ὁ οἰκέω πρᾶγμα . διόπερ ἀναμένω τρόπος τις μέμφομαι καί ἀπαιτέω βίαιος ὁ ἐπιστολή , ὥστε αὐτός οὗτος τεκμήριον χράω ὁ ἀπόδοσις . καί γράφω μέν οὖν καί σιωπάω εἷς ἔργον ἔχω ἐν ὁ Καρδία ἐγώ , φυλάσσω ὁ μνήμη ὁ κοσμιότης σύ , καί προσεύχομαι ὁ κύριος δίδωμι σύ τελέω ὁ δρόμος ὁ ἀγαθός πολιτεία καθά προαιρέω . ὁ εἰμί γάρ οὖον μικρός ἀγών ὁμολογέω ὁ ἐπαγγελία ὁ ἐφεξῆς ἐπάγω . ὁ μέν γάρ προαιρέω ὁ κατά ὁ εὐαγγέλιον πολιτεία πᾶς , ὁ δέ καί μέχρι ὁ μικρός ἄγω ὁ παρατήρησις , καί μηδείς ὁ ἐκεῖ γράφω παροράω , οὗτος πάνυ ὀλίγος ὁ εἰς ἡμέτερος γνῶσις ἥκω κατορθόω · ὥστε καί γλῶσσα πεδάω χράομαι καί ὀφθαλμός παιδαγωγέω κατά ὁ βούλημα ὁ εὐαγγέλιον , καί χείρ ἐνεργέω κατά ὁ σκοπός ὁ εὐαρέστησις ὁ Θεός , καί πούς κινέω καί ἕκαστος ὁ μέλος οὗτος χράομαι ὡς ἐκ ἀρχή ὁ Δημιουργός ἐγώ οἰκονομέω · ὁ ἐν ὁ καταστολή κόσμιος , ὁ ἐν ὁ συντυχία ὁ ἀνήρ φυλάσσω , ὁ ἐν βρῶμα αὐτάρκης , ὁ ἐν ὁ κτάομαι ὁ ἀναγκαῖος ἀπέριττος . οὗτος πᾶς μικρός μέν ἁπλόος οὗτος λέγω , μέγας δέ ἀγών εἰς ὁ κατορθόω χρῄζω , ὡς ἐπί αὐτός ὁ ἀλήθεια εὑρίσκω . καί μέν καί ὁ ἐν ὁ ταπεινοφροσύνη τέλειος , ὡς μήτε πρόγονος περιφάνεια μιμνήσκω , μήτε , εἰμί τίς ὑπάρχω ἐγώ ἐκ φύσις πλεονέκτημα ἢ κατά σῶμα ἢ κατά Ψυχή , οὗτος ἐπαίρω , μήτε ὁ ἔξωθεν περί ἐγώ ὑπόληψις ἀφορμή ἔπαρσις τε καί φυσίωσις ποιέω , οὗτος ὁ εὐαγγελικός ἔχω βίος . ὁ ἐν ἐγκράτεια εὔτονος , ὁ ἐν προσευχή φιλόπονος , ὁ ἐν φιλαδελφία συμπαθής , ὁ πρός ὁ δήω κοινωνικός , ὁ ὁ φρόνημα καταβάλλω , ὁ συντριμμός ὁ Καρδία , ὁ ὁ πίστις ὑγιής , ὁ ἐν σκυθρωπότης ὁμαλός , μηδέποτε ὁ ἔννοια ἐγώ λείπω ὁ φοβερός καί ἀπαραίτητος δικαστήριον ὁ μνήμη πρός ὅς ἐπείγω μέν ἅπας , μιμνήσκω δέ αὐτός καί ὁ ἀπό αὐτός ἔκβασις ἀγωνιάω μικρός .