basilius-theology.epistulae 46
Νῦν καιρὸς ἐκβοῆσαι τὸ προφητικὸν ἐκεῖνο , καὶ εἰπεῖν · Τίς δώσει τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων , καὶ κλαύσομαι τοὺς τετραυματισμένους θυγατρὸς λαοῦ μου ; εἰ γὰρ καὶ τούτους βαθεῖα περιέχει σιγή , καὶ κεῖνται ἅπαξ κεκαρωμένοι τῷ δεινῷ καὶ τῷ καιρίῳ τῆς πληγῆς ἀφῃρημένοι καὶ αὐτὴν ἤδη τοῦ πάθους τὴν αἴσθησιν , ἀλλʼ οὐχ ἡμᾶς γε παριέναι ἀδακρυτὶ τοσοῦτον πτῶμα χρή . εἰ γὰρ Ἱερεμίας τοὺς ἐν πολέμῳ τὰ σώματα πεπληγότας μυρίων θρήνων ἀξίους ἔκρινε , τί ἄν τις εἴποι πρὸς τηλικαύτην ψυχῶνσυμφοράν ; Οἱ τραυματίαι σου , φησίν , οὐ τραυματίαι ῥομφαίας , καὶ οἱ νεκροί σου οὐ νεκροὶ πολέμου . ἀλλὰ τὸ κέντρον τοῦ ὄντως θανάτου , τὴν χαλεπὴν ἁμαρτίαν ὀδύρομαι , καὶ τὰ πεπυρωμένα τοῦ πονηροῦ βέλη , ψυχὰς ὁμοῦ μετὰ σωμάτων βαρβαρικῶς καταφλέξαντα . Ἦ μεγάλα ἂν στενάξειαν οἱ τοῦ Θεοῦ νόμοι , τηλικοῦτον ἄγος ἐπὶ γῆς ἐπιβλέποντες , οἵ γε ἀπαγορεύοντες ἀεὶ καὶ βοῶντες , πάλαι μέν · Οὐκ ἐπιθυμήσεις τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου , διὰ δὲ τῶν ἁγίων εὐαγγελίων ὅτι · Πᾶς ὁ ἐμβλέπων γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς , ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . νῦν δὲ ἐφορῶσιν αὐτὴν ἀδεῶς μοιχευομένην τοῦ Δεσπότου τὴν νύμφην , ἧς ἡ κεφαλὴ ὁ Χριστός . στενάξειε δʼ ἂν καὶ αὐτὰ τῶν ἁγίων τὰ πνεύματα · Φινεὲς μὲν ὁ ζηλωτής , ὅτι μὴ καὶ νῦν ἔξεστιν αὐτῷ τὸν σειρομάστην μετὰ χεῖρας λαβόντι , σωματικῶς ἐκδικῆσαι τὸ μύσος · ὁ δὲ βαπτιστὴς Ἰωάννης , ὅτι μὴ δύναται καταλιπὼν τὰς ἄνω διατριβάς , καθάπερ τότε τὴν ἔρημον , ἐπὶ τὸν ἔλεγχον τῆς παρανομίας δραμεῖν , καὶ εἰ παθεῖν τι δέοι τὴν κεφαλὴν ἀποθέσθαι μᾶλλον ἢ τὴν παῤῥησίαν · τάχα δὲ μᾶλλον , εἴπερ καὶ ἡμῖν , κατὰ τὸν μακάριον Ἄβελ , καὶ αὐτὸς ἀποθανὼν ἔτι λαλεῖ , καὶ νῦν βοᾷ καὶ κέκραγε μεῖζον ὁ Ἰωάννης ἢ περὶ τῆς Ἡρωδιάδος τότε · Οὐκ ἔξεστί σοι ἔχειν αὐτήν . καὶ γάρ , εἰ τὸ σῶμα Ἰωάννου , κατὰ τὸ ἀναγκαῖον τῇ φύσει , τὸν θεῖον ὅρον ἐδέξατο καὶ ἡ γλῶσσα σιγᾷ , ἀλλʼ Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ οὐ δέδεται . ὁ γάρ , ἐπειδὴ συνδούλου γάμος ἠθετεῖτο , μέχρι θανάτου τὴν παῤῥησίαν προαγαγών , τί ἂν πάθοι τηλικαύτην ἐφορῶν ὕβριν περὶ τὸν ἅγιον τοῦ Κυρίου νυμφῶνα ; Ἀλλὰ σὺ τῆς θείας ἐκείνης συναφείας τὸν ζυγὸν ἀποῤῥίψασα , καὶ τὸν μὲν ἄχραντον τοῦ ἀληθινοῦ βασιλέως ἀποδρᾶσα νυμφῶνα , πρὸς δὲ τὴν ἄτιμον ταύτην καὶ ἀσεβῆ φθορὰν αἰσχρῶς πεσοῦσα , ἐπεὶ οὐκ ἔχεις πῶς τὴν πικρὰν ταύτην κατηγορίαν ἐκφύγῃς , οὐδέ τίς ἐστί σοι τρόπος οὐδὲ μηχανὴ τὸ δεινὸν τοῦτο συγκαλύψαι , ὁμόσε τῇ τόλμῃ χωρεῖς . καὶ ἐπειδήπερ ἀσεβής , ἐμπεσὼν εἰς βάθος κακῶν , λοιπὸν καταφρονεῖ , αὐτὰς ἀπαρνῇ τὰς πρὸς τὸν ἀληθινὸν νυμφίον συνθήκας , οὔτε εἶναι παρθένος , οὔτε ὑποσχέσθαι ποτὲ βοῶσα , ἣ πολλὰ μὲν ἐδέξω , πολλὰ δὲ ἐπεδείξω παρθενίας συνθήματα . Μνήσθητι τῆς καλῆς ὁμολογίας , ἣν ὡμολόγησας ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀγγέλων καὶ ἀνθρώπων . μνήσθητι τῆς σεμνῆς συνοδίας , καὶ ἱεροῦ παρθένων χοροῦ , καὶ συναγωγῆς Κυρίου , καὶ Ἐκκλησίας ὁσίων · καὶ γηραλέας ἐν Χριστῷ μάμμης νεαζούσης ἔτι καὶ ἀκμαζούσης τὴν ἀρετήν , καὶ μητρὸς ἐν Κυρίῳ πρὸς ἐκείνην ἁμιλλωμένης , καὶ ξένοις τισὶ καὶ ἀήθεσι πόνοις καταλύειν φιλονεικούσης τὰ τῆς συνηθείας · καὶ ἀδελφῆς ὁμοίως τὰ μὲν ἐκείνας μιμουμένης , τὰ δὲ καὶ ὑπερβαίνειν φιλοτιμουμένης , καὶ τοῖς παρθενικοῖς πλεονεκτήμασιν ὑπερακοντιζούσης τὰ προγονικὰ κατορθώματα , καί σε τὴν ἀδελφήν , ὡς ᾤετο , πρὸς τὴν τῶν ἴσων ἅμιλλαν καὶ λόγῳ καὶ βίῳ φιλοπόνως ἐκκαλουμένης . μνήσθητι τούτων , καὶ ἀγγελικῆς περὶ τὸν Θεὸν μετʼ ἐκείνων χορείας , καὶ πνευματικῆς ἐν σαρκὶ ζωῆς , καὶ οὐρανίου ἐπὶ γῆς πολιτεύματος · μνήσθητι ἡμερῶν ἀθορύβων , καὶ νυκτῶν πεφωτισμένων , καὶ ᾠδῶν πνευματικῶν , καὶ ψαλμῳδίας εὐήχου , καὶ προσευχῶν ἁγίων , καὶ ἁγνῆς καὶ ἀμιάντου κοίτης , καὶ παρθενικῆς προόδου , καὶ ἐγκρατοῦς τραπέζης , καὶ καλῶς εὐχομένης τὴν παρθενίαν σοι ἄφθορον τηρηθῆναι . Ποῦ δὲ σοι τὸ σεμνὸν ἐκεῖνο σχῆμα , ποῦ δὲ τὸ κόσμιον ὴθος , καὶ ἐσθὴς λιτὴ παρθένῳ πρέπουσα , καὶ καλὸν μὲν τὸ ἐξ αἰδοῦς ἐρύθημα , εὐπρεπὴς δὲ ἡ ἐξ ἐγκρατείας καὶ ἀγρυπνίας ἐπανθοῦσα ὠχρότης , καὶ πάσης εὐχροίας χαριέστερον ἐπιλάμπουσα ; ποσάκις ἐν προσευχαῖς ὑπὲρ τοῦ τηρῆσαι τὴν παρθενίαν ἄσπιλον ἴσως ἐξέχεας δάκρυα ; πόσα δὲ γράμματα πρὸς τοὺς ἁγίους ἐχάραξας , δι’ ὧν ἠξίους ὑπερεύχεσθαί σου , οὐχ ἵνα γάμου ἀνθρωπίνου , μᾶλλον δὲ τῆς ἀτίμου ταύτης φθορᾶς , ἐπιτύχῃς , ἀλλʼ ἵνα τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ μὴ ἐκπέσῃς ; ποσάκις δὲ δῶρα τοῦ νυμφίου ἐδέξω ; τί δεῖ καὶ λέγειν τὰς δι’ ἐκεῖνον παρὰ τῶν ἐκείνου τιμάς ; τὰς μετὰ παρθένων συμβιώσεις ; τὰς σὺν ἐκείναις προόδους ; τὰς παρὰ παρθένων δεξιώσεις ; τὰ ἐπὶ παρθενίᾳ ἐγκώμια ; τὰς παρθενικὰς εὐλογίας ; τὰ ὡς πρὸς παρθένον γράμματα ; ἀλλὰ νῦν ὀλίγην αὔραν δεξαμένη τοῦ ἀερίου πνεύματος , τοῦ νῦν ἐνεργοῦντος ἐν τοῖς υἱοῖς τῆς ἀπειθείας , πάντων ἐκείνων ἔξαρνος γέγονας , καὶ τὸ τίμιον ἐκεῖνο καὶ περιμάχητον κτῆμα βραχείας ἡδονῆς ἀντικατηλλάξω , ἣ πρὸς καιρὸν μὲν λιπαίνει σὸν φάρυγγα , ὕστερον δὲ πικρότερον χολῆς εὑρήσεις . Ἐπὶ τούτοις τίς οὐκ ἂν πενθήσας εἴποι · Πῶς ἐγένετο πόρνη πόλις πιστὴ Σιών ; πῶς δὲ οὐκ ἂν αὐτὸς ὁ Κύριος ἀποφθέγξαιτο πρός τινα τῶν νῦν ἐν πνεύματι Ἱερεμίου περιπατούντων · Εἶδες ἃ ἐποίησέ μοι ἡ παρθένος τοῦ Ἰσραήλ ; ἐγὼ ἐμνηστευσάμην αὐτὴν ἐμαυτῷ ἐν πίστει καὶ ἀφθαρσίᾳ , ἐν δικαιοσύνῃ , καὶ ἐν κρίματι , καὶ ἐν ἐλέει καὶ οἰκτιρμοῖς , καθὼς καὶ διὰ Ὠσηὲ τοῦ προφήτου αὐτῇ ἐπηγγειλάμην . αὐτὴ δὲ ἠγαπήκει ἀλλοτρίους , καὶ ζῶντος ἐμοῦ τοῦ ἀνδρός , μοιχαλὶς χρηματίζει , καὶ οὐ φοβεῖται γενομένη ἀνδρὶ ἑτέρῳ . τί δὲ ἄρα ὁ νυμφαγωγός , ὁ θεῖος καὶ μακάριος Παῦλος , ὅ τε ἀρχαῖος ἐκεῖνος , καὶ ὁ νέος οὗτος ὑφʼ ᾧ μεσίτῃ καὶ διδασκάλῳ τὸν πατρῷον οἶκον καταλιποῦσα τῷ Κυρίῳ συνήφθης ; ἆρα οὐκ ἂν εἴποι τῷ τοσούτῳ κακῷ περιπαθήσας ἑκάτερος ; Φόβος γὰρ ὃν ἐφοβούμην ἦλθέ μοι , καὶ ὃν ἐδεδοίκειν συνήντησέ μοι . ἐγὼ μὲν γάρ σε ἡρμοσάμην ἑνὶ ἀνδρὶ παρθένον ἁγνὴν παραστῆσαι τῷ Χριστῷ , καὶ ἐφοβούμην ἀεὶ μή πως , ὡς ὁ ὄφις ἐξηπάτησεν Εὔαν ἐν τῇ πανουργίᾳ αὐτοῦ , οὕτω φθαρῇ ποτὲ τὰ νοήματά σου . διά τοι τοῦτο μυρίαις μὲν ἐπῳδαῖς ἐπειρώμην ἀεὶ καταστέλλειν τῶν παθῶν τὸν τάραχον , μυρίαις δὲ φυλακαῖς συντηρεῖν τοῦ Κυρίου τὴν νύμφην , καὶ τὸν βίον ἀεὶ τῆς ἀγάμου διεξῄειν , ὅτι δὴ μόνη ἡ ἄγαμος μεριμνᾷ τὰ τοῦ Κυρίου , ἵνʼ ᾖ ἁγία τῷ σώματι καὶ τῷ πνεύματι . καὶ τὸ ἀξίωμα τῆς παρθενίας ὑφηγούμην , καὶ ναόν σε Θεοῦ προσαγορεύων , οἱονεὶ πτερὸν ἐδίδουν τῇ προθυμίᾳ , πρὸς Ἰησοῦν ἀνακουφίζων , καὶ τῷ φόβῳ τοῦ δεινοῦ πρὸς τὸ μὴ πεσεῖν ἐβοήθουν , λέγων , Εἴ τις τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ φθείρει , φθερεῖ τοῦτον ὁ Θεός . καὶ δὴ καὶ τὴν ἐκ τῶν προσευχῶν μου προσετίθουν ἀσφάλειαν , εἴ πως ὁλόκληρόν σου τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ πνεῦμα ἀμέμπτως ἐν τῇ παρουσίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ τηρηθείη . ἀλλὰ γὰρ εἰκῆ ταῦτα πάντα κεκοπίακα εἰς σέ , καί μοι πικρὸν ἐξέβη τῶν γλυκέων ἐκείνων πόνων τὸ πέρας · καὶ στένειν ἀνάγκη πάλιν ἐφʼ ᾗ ἔδει με χαίρειν . ἰδοὺ γὰρ ἠπάτησαι μὲν ὑπὸ τοῦ ὄφεως , τῆς Εὔας πικρότερον . ἔφθαρται δέ σοι οὐ τὰ νοήματα μόνον , ἀλλὰ γὰρ σὺν ἐκείνοις καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα · καὶ τὸ φρικῶδες ἐκεῖνο , ὃ καὶ εἰπεῖν ὀκνῶ , καὶ σιωπᾷν οὐ δύναμαι ( ἔστι γὰρ ὡς πῦρ καιόμενον καὶ φλεγόμενον ἐν τοῖς ὀστέοις μου , καὶ παρεῖμαι πάντοθεν , καὶ οὐ δύναμαι φέρειν ) , ἄρασα τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ πεποίηκας μέλη πόρνης . Τοῦτο μόνον ἐν πᾶσι κακὸν ἀσύγκριτον · τοῦτο καινὸν ἐν βίῳ τὸ τόλμημα . Ὅτι διέλθετε , φησί , νήσους Χεττιείμ , καὶ ἴδετε · καὶ εἰς Κηδὰρ ἀποστείλατε , καὶ νοήσατε σφόδρα , εἰ γέγονε τοιαῦτα , εἰ ἀλλάξονται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν , καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσὶ θεοί . ἡ δὲ παρθένος ἠλλάξατο τὴν δόξαν αὐτῆς , καὶ ἡ δόξα ἐν τῇ αἰσχύνῃ αὐτῆς . ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ , καὶ ἔφριξεν ἡ γῆ ἐπὶ πλεῖον σφόδρα . λέγει καὶ νῦν ὁ Κύριος , ὅτι δύο καὶ πονηρὰ ἐποίησεν ἡ παρθένος · ἐμὲ ἐγκατέλιπε τὸν ἀληθινὸν τὸν ἅγιον ψυχῶν ἁγίων νυμφίον , καὶ ἀπέδρα πρὸς ἀσεβῆ καὶ παράνομον ψυχῆς ὁμοῦ καὶ σώματος φθορέα . ἀπέστη ἀπὸ Θεοῦ σωτῆρος αὐτῆς , καὶ παρέστησε τὰ μέλη αὐτῆς δοῦλα τῇ ἀκαθαρσίᾳ καὶ τῇ ἀνομίᾳ . ἐμοῦ δὲ ἐπελάθετο , καὶ ὀπίσω τοῦ ἐραστοῦ αὐτῆς ἐπορεύετο , ἐξ οὗ οὐκ ὀφελεθήσεται . Συνέφερεν αὐτῷ εἰ μύλος ὀνικὸς περιέκειτο περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ , καὶ ἔῤῥιπτο εἰς τὴν θάλασσαν , ἢ ὅτι ἐσκανδάλισε τὴν παρθένον Κυρίου τις . δοῦλος αὐθάδης εἰς τοσοῦτον ἐμάνη , ὡς δεσποτικῇ κοίτῃ ἑαυτὸν ἐπιῤῥῖψαι ; ἢ ποῖος λῃστὴς ἐπὶ τοσοῦτον ἀπονοίας προήχθη , ὡς αὐτῶν ἐφάψασθαι τῶν τοῦ Θεοῦ ἀναθημάτων , οὐ σκευῶν ἀψύχων , ἀλλὰ σωμάτων ζώντων καὶ ψυχὴν ἔνοικον ἐχόντων κατʼ εἰκόνα Θεοῦ πεποιημένην ; τίς ἀπʼ αἰῶνος ἤκουσται ἐν μέσῃ πόλει καὶ σταθερᾷ μεσημβρίᾳ εἰκόνι βασιλικῇ χοίρων μορφὰς ἀκαθάρτων ἐπιγράψαι τολμήσας ; ἀθετήσας τις γάμον ἀνθρώπου , χωρὶς οἰκτιρμῶν , ἐπὶ δυσὶν ἢ τρισὶ μάρτυσιν , ἀποθνήσκει · πόσῳ , δοκεῖτε , χείρονος ἀξιωθήσεται τιμωρίας ὁ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ καταπατήσας , καὶ τὴν αὐτῷ καθομολογηθεῖσαν νύμφην νοθεύσας , καὶ τὸ πνεῦμα τῆς παρθενίας καθυβρίσας ; ἀλλʼ ἐβούλετο , φησίν , ἐκείνη · καὶ οὐκ ἄκουσαν ἐβιασάμην αὐτήν . καὶ γὰρ ἡ δέσποινα ἡ ἄσωτος ἡ Αἰγυπτία αὐτὴ τῷ καλῷ Ἰωσὴφ ἐπεμάνη , ἀλλʼ οὐκ ἐνίκησε τὴν ἀρετὴν τοῦ σώφρονος ἡ μανία τῆς ἀκολάστου , οὐδὲ χερσὶν αὐτῆς βιαζομένης πρὸς τὴν παρανομίαν ἐκεῖνος ἐβιάσθη . ἀλλʼ ἐκέκριτο ἐκείνῃ τοῦτο , φησίν , καὶ οὐκέτι ἦν παρθένος · καὶ εἰ ἐγὼ μὴ ἐβουλόμην , πρὸς ἄλλον ἂν ἐφθάρη . καὶ γὰρ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου , φησίν , ἔδει παραδοθῆναι , ἀλλʼ οὐαὶ δι’ οὗ παρεδόθη · καὶ τὰ σκάνδαλα ἐλθεῖν ἀνάγκη , ἀλλʼ οὐαὶ δι’ οὗ ἔρχεται . Ἐπὶ τούτοις , Μὴ ὁ πίπτων οὐκ ἀνίσταται ; ἢ ὁ ἀποστρέφων οὐκ ἐπιστρέφει ; διὰ τί ἀπέστρεψεν ἡ παρθένος ἀποστροφὴν ἀναιδῆ , καίτοιγε ἀκούσασα Χριστοῦ τοῦ νυμφίου διὰ Ἱερεμίου λέγοντος · Καὶ εἶπα μετὰ τὸ πορνεῦσαι αὐτὴν ταῦτα πάντα · πρός με ἀνάστρεψον · καὶ οὐκ ἀνέστρεψε . Μὴ ῥητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλαάδ ; ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ; διὰ τί οὐκ ἀνέβη ἴασις θυγατρὸς λαοῦ μου ; ἦ καὶ πολλὰ μὲν ἂν εὕροις ἐν τῇ θείᾳ Γραφῇ τοῦ κακοῦ ἀλεξήματα , πολλὰ δὲ ἐξ ἀπωλείας εἰς σωτηρίαν φάρμακα · τὰ περὶ θανάτου καὶ ἀναστάσεως μυστήρια , τὰ περὶ κρίσεως φοβερᾶς καὶ αἰωνίου κολάσεως ῥήματα , τὰ περὶ μετανοίας καὶ ἀφέσεως ἁμαρτημάτων δόγματα , τὰ μυρία ἐκεῖνα τῆς ἐπιστροφῆς ὑποδείγματα , τὴν δραχμήν , τὸ πρόβατον , τὸν υἱὸν τὸν καταφαγόντα τὸν βίον μετὰ τῶν πορνῶν , τὸν ἀπολωλότα καὶ εὑρεθέντα , τὸν νεκρὸν καὶ πάλιν ἀναζήσαντα . τούτοις χρησώμεθα τοῦ κακοῦ ἀλεξήμασι , διὰ τούτων τὴν ψυχὴν ἑαυτῶν ἰασώμεθα . Λάβε δὲ εἰς ἔννοιαν τὴν ἐσχάτην ἡμέραν ( οὐ γὰρ δὴ μόνη σὺ τὸν αἰῶνα βιώσεις ) , καὶ συνοχήν , καὶ πνιγμόν , καὶ θανάτου ὥραν , καὶ ἀπόφασιν Θεοῦ κατεπείγουσαν , καὶ ἀγγέλους ἐπισπεύδοντας , καὶ ψυχὴν ἐν τούτοις δεινῶς θορυβουμένην καὶ ἁμαρτωλῷ συνειδότι πικρῶς μαστιγουμένην , καὶ πρὸς τὰ τῇδε ἐλεεινῶς ἐπιστρέφουσαν , καὶ ἀπαραίτητον τῆς μακρᾶς ἐκείνης ἀποδημίας ἀνάγκην . διάγραψόν μοι τῇ διανοίᾳ τὴν τελευταίαν τοῦ κοινοῦ βίου καταστροφήν , ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ . ἥξει γὰρ καὶ οὐ παρασιωπήσεται · ὅταν ἔλθῃ κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς , καὶ ἀποδοῦναι ἑκάστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ · ὅταν ἡ σάλπιγξ ἐκείνη μέγα τι καὶ φοβερὸν ἠχήσασα , τοὺς ἀπʼ αἰῶνος ἐξυπνίσῃ καθεύδοντας , καὶ ἐκπορεύσονται οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες εἰς ἀνάστασιν ζωῆς , οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες εἰς ἀνάστασιν κρίσεως . μνήσθητι τῆς τοῦ Δανιὴλ θεοπτίας , ὅπως ἡμῖν ὑπʼ ὄψιν ἄγει τὴν κρίσιν . Ἐθεώρουν , φησίν , ἕως ὅτου θρόνοι ἐτέθησαν , καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθητο , καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡς χιών , καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡς ἔριον καθαρόν , οἱ τροχοὶ αὐτοῦ , πῦρ φλέγον . ποταμὸς πυρὸς εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ · χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ , καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν αὐτῷ . κριτήριον ἐκάθισε , καὶ βίβλοι ἀνεῴχθησαν , τὰ καλά , τὰ φαῦλα , τὰ φανερά , τὰ κεκρυμμένα , τὰ πράγματα , τὰ ῥήματα , τὰ ἐνθυμήματα , τὰ πάντα ἀθρόως εἰς ἐξάκουστον τοῖς πᾶσι καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις σαφῶς ἀνακαλύπτουσαι . πρὸς ταῦτα ποταποὺς εἶναι ἀνάγκη τοὺς κακῶς βεβιωκότας ; ποῦ ἄρα ἡ ψυχὴ ἐκείνη καταδύσεται , ἡ ἐν ὄψεσι τοσούτων θεατῶν ἐξαίφνης ὀφθεῖσα αἰσχύνης ἀνάπλεως ; ποίῳ δὲ σώματι τὰς ἀπεράντους ἐκείνας καὶ ἀνυποίστους ὑποστήσεται μάστιγας , ὅπου πῦρ ἄσβεστον , καὶ σκώληξ ἀθάνατα κολάζων , καὶ πυθμὴν ᾄδου σκοτεινὸς καὶ φρικώδης , καὶ οἰμωγαὶ πικραί , καὶ ὀλολυγμὸς ἐξαίσιος , καὶ κλαυθμὸς καὶ βρυγμὸς ὀδόντων , καὶ πέρας οὐκ ἔχει τὰ δεινά ; τούτων οὐκ ἔστιν ἀπαλλαγὴ μετὰ θάνατον , οὐδέ τις ἐπίνοια , οὐδὲ μηχανὴ τοῦ διεκδῦναι τὰ πικρὰ κολαστήρια . Ταῦτα φεύγειν ἔξεστι νῦν . ἕως ἔξεστιν , ἑαυτοὺς ἀπὸ τοῦ πτώματος ἀναλάβωμεν , μηδὲ ἀπελπίσωμεν ἑαυτῶν , ἐὰν ἀναλύσωμεν ἀπὸ τῶν κακῶν . Ἰησοῦς Χριστὸς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σῷσαι . δεῦτε , προσκυνήσωμεν καὶ προσπέσωμεν αὐτῷ , καὶ κλαύσωμεν ἐναντίον αὐτοῦ . ἡμᾶς ἐπὶ μετάνοιαν καλῶν ὁ Λόγος βοᾷ καὶ κέκραγε · Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι , κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς . ἔστιν οὖν ὁδὸς σωτηρίας , ἐὰν θέλωμεν . κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας , ἀλλʼ εὖ ἴσθι ὅτι πάλιν ἀφεῖλεν ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου τῶν μετανοούντων . Πιστὸς Κύριος ἐν πᾶσι τοῖς λόγοις αὐτοῦ . οὐ ψεύδεται εἰπών · Ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν , ὡς χιόνα λευκανῶ · ἐὰν δὲ ὦσιν ὡς κόκκινον , ὡσεὶ ἔριον λευκανῶ . ἕτοιμός ἐστιν ὁ μέγας τῶν ψυχῶν ἰατρὸς ἰάσασθαί σου τὸ πάθος , ὃς οὐδὲ μονωτάτης , ἀλλὰ πάντων τῶν δεδουλωμένων τῇ ἁμαρτίᾳ ἐστὶν ἕτοιμος ἐλευθερωτής . ἐκείνου ῥήματά ἐστιν , ἐκεῖνο τὸ γλυκὺ καὶ σωτήριον στόμα εἶπεν · Οὐ χρείαν ἔχουσιν οἱ ἰσχύοντες ἰατροῦ , ἀλλὰ οἱ κακῶς ἔχοντες . οὐκ ἦλθον καλέσαι δικαίους , ἀλλὰ ἁμαρτωλοὺς εἰς μετάνοιαν . τίς οὖν ἐστί σοι πρόφασις , ἤ τινι ἄλλῳ , ταῦτα αὐτοῦ βοῶντος ; βούλεται Κύριος καθαρίσαι σε ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς πληγῆς , καὶ δεῖξαί σοι φῶς ἀπὸ σκότους . σὲ ζητεῖ ὁ ποιμὴν ὁ καλός , ὁ καταλιπὼν τὰ μὴ πεπλανημένα . ἐὰν ἐπιδῷς σεαυτήν , οὐκ ὀκνήσει , οὐδʼ ἀπαξιώσει σε ὁ φιλάνθρωπος ἐπὶ τῶν ὤμων βαστάσαι τῶν ἰδίων , χαίρων ὅτι εὗρεν αὐτοῦ τὸ πρόβατον τὸ ἀπολωλός . Ἕστηκεν ὁ Πατὴρ καὶ ἀναμένει τὴν σὴν ἀπὸ τῆς πλάνης ἐπάνοδον . μόνον ἀνάλυσον , καὶ ἔτι σου μακρὰν οὔσης προσδραμὼν ἐπιπεσεῖται ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου , καὶ φιλικοῖς ἀσπασμοῖς περιπτύξεται τὴν ὑπὸ τῆς μετανοίας ἤδη κεκαθαρμένην . καὶ στολὴν ἐνδύσει , τὴν πρώτην , ψυχὴν ἀπεκδυσαμένην τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς αὐτοῦ πράξεσι · καὶ περιθήσει δακτύλιον χερσὶν ἀποπλυναμέναις τοῦ θανάτου τὸ αἷμα , καὶ ὑποδήσει πόδας ἀποστρέψαντας ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς πρὸς τὸν δρόμον τοῦ εὐαγγελίου τῆς εἰρήνης . καὶ εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς ἡμέραν καταγγελεῖ τοῖς ἰδίοις καὶ ἀγγέλοις καὶ ἀνθρώποις . καὶ παντὶ τρόπῳ τὴν σὴν ἑορτάσει σωτηρίαν . Ἀμὴν γὰρ λέγω , φησίν , ὑμῖν , ὅτι χαρὰ γίνεται ἐν οὐρανῷ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ἑνὶ ἁμαρτωλῷ μετανοοῦντι . κἂν ἐγκαλέσῃ τις τῶν ἑστάναι δοκούντων , ὅτι ταχὺ προσελήφθης , αὐτὸς ὁ ἀγαθὸς Πατὴρ ὑπὲρ σοῦ ἀπολογήσεται λέγων , Εὐφρανθῆναι δεῖ καὶ χαρῆναι , ὅτι αὕτη ἡ θυγάτηρ μου νεκρὰ ἦν καὶ ἀνέζησε , καὶ ἀπολωλυῖα καὶ εὑρέθη .
Lemmas: νῦν καιρός ἐκβοάω ὁ προφητικός ἐκεῖνος , καί εἶπον · Τῖς δίδωμι ὁ κεφαλή ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυ , καί καλέω ὁ τραυματίζω θυγάτηρ λαός ἐγώ ; εἰμί γάρ καί οὗτος βαθύς περιέχω σιγή , καί κεῖμαι ἅπαξ καρόω ὁ δεινός καί ὁ καίριος ὁ πληγή ἀφαιρέω καί αὐτός ἤδη ὁ πάθος ὁ αἴσθησις , ἀλλά οὐ ἐγώ γε πάρειμι ἀδακρυτί τοσοῦτος πτῶμα χρή . εἰμί γάρ Ἱερεμίας ὁ ἐν πόλεμος ὁ σῶμα πλήσσω μυρίος θρῆνος ἄξιος κρίνω , τίς ἄν τις εἶπον πρός τηλικόσδε ψυχῶνσυμφοράν ; ὁ τραυματίας σύ , φημί , οὖον τραυματίας ῥομφαία , καί ὁ νεκρός σύ οὖον νεκρός πόλεμος . ἀλλά ὁ κέντρον ὁ εἰμί θάνατος , ὁ χαλεπός ἁμαρτία ὀδύρομαι , καί ὁ πυρόω ὁ πονηρός βέλος , ψυχή ὁμοῦ μετά σῶμα βαρβαρικός καταφλέγω . ἦς μέγας εἄν στενάζω ὁ ὁ Θεός νόμος , τηλικόσδε ἄγος ἐπί γῆ ἐπιβλέπω , ὁ γε ἀπαγορεύω ἀεί καί βοῦς , πάλαι μέν · οὐ ἐπιθυμέω ὁ γυνή ὁ πλησίος σύ , διά δέ ὁ ἅγιος εὐαγγέλιον ὅτι · Πᾶς ὁ ἐμβλέπω γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω αὐτός , ἤδη μοιχεύω αὐτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός . νῦν δέ ἐφοράω αὐτός ἀδεῶς μοιχεύω ὁ δεσπότης ὁ νύμφη , ὅς ὁ κεφαλή ὁ Χριστός . στενάζω δέ εἄν καί αὐτός ὁ ἅγιος ὁ πνεῦμα · Φινεές μέν ὁ ζηλωτής , ὅτι μή καί νῦν ἔξεστι αὐτός ὁ σειρομάστης μετά χείρ λαμβάνω , σωματικός ἐκδικέω ὁ μύσος · ὁ δέ βαπτιστής Ἰωάννης , ὅτι μή δύναμαι καταλείπω ὁ ἄνω διατριβή , καθάπερ τότε ὁ ἐρῆμος , ἐπί ὁ ἔλεγχος ὁ παρανομία τρέχω , καί εἰμί πάσχω τίς δήω ὁ κεφαλή ἀποτίθημι μᾶλλον ἢ ὁ παρρησία · τάχα δέ μᾶλλον , εἴπερ καί ἐγώ , κατά ὁ μακάριος Ἄβελ , καί αὐτός ἀποθνήσκω ἔτι λαλέω , καί νῦν βοάω καί κράζω μείζων ὁ Ἰωάννης ἢ περί ὁ Ἡρωδιάς τότε · οὐ ἔξειμι σύ ἔχω αὐτός . καί γάρ , εἰμί ὁ σῶμα Ἰωάννης , κατά ὁ ἀναγκαῖος ὁ φύσις , ὁ θέω ὅρος δέχομαι καί ὁ γλῶσσα σιγάω , ἀλλά ὁ λόγος ὁ Θεός οὖον δήω . ὁ γάρ , ἐπεί σύνδουλος γάμος ἀθετέω , μέχρι θάνατος ὁ παρρησία προάγω , τίς εἄν πάσχω τηλικόσδε ἐφοράω ὕβρις περί ὁ ἅγιος ὁ κύριος νύμφη ; ἀλλά σύ ὁ θεῖος ἐκεῖνος συνάφεια ὁ ζυγόν ἀπορρίπτω , καί ὁ μέν ἄχραντος ὁ ἀληθινός βασιλεύς ἀποδιδράσκω νύμφη , πρός δέ ὁ ἄτιμος οὗτος καί ἀσεβής φθορά αἰσχρῶς πίπτω , ἐπεί οὐ ἔχω πῶς ὁ πικρός οὗτος κατηγορία ἐκφεύγω , οὐδέ τίς εἰμί σύ τρόπος οὐδέ μηχανή ὁ δεινός οὗτος συγκαλύπτω , ὁμόσε ὁ τόλμα χωρέω . καί ἐπεί ἀσεβής , ἐμπίπτω εἰς βάθος κακός , λοιπός καταφρονέω , αὐτός ἀπαρνέομαι ὁ πρός ὁ ἀληθινός νυμφίος συνθήκη , οὔτε εἰμί παρθένος , οὔτε ὑπισχνέομαι ποτέ βοῦς , ὅς πολύς μέν δέχομαι , πολύς δέ ἐπιδείκνυμι παρθενίη σύνθημα . μιμνήσκω ὁ καλός ὁμολογία , ὅς ὁμολογέω ἐνώπιος Θεός καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος . μιμνήσκω ὁ σεμνός συνοδία , καί ἱερός παρθένος χορός , καί συναγωγή κύριος , καί ἐκκλησία ὅσιος · καί γηραιός ἐν Χριστός μάμμη νεάζω ἔτι καί ἀκμάζω ὁ ἀρετή , καί μήτηρ ἐν κύριος πρός ἐκεῖνος ἁμιλλάομαι , καί ξένος τις καί ἀήθης πόνος καταλύω φιλονεικέω ὁ ὁ συνήθεια · καί ἀδελφός ὁμοίως ὁ μέν ἐκεῖνος μιμέομαι , ὁ δέ καί ὑπερβαίνω φιλοτιμέομαι , καί ὁ παρθενικός πλεονέκτημα ὑπερακοντίζω ὁ προγονικός κατόρθωμα , καί σύ ὁ ἀδελφός , ὡς οἴομαι , πρός ὁ ὁ ἴσος ἅμιλλα καί λόγος καί βίος φιλόπονος ἐκκαλέω . μιμνήσκω οὗτος , καί ἀγγελικός περί ὁ θεός μετά ἐκεῖνος χορεία , καί πνευματικός ἐν σάρξ ζωή , καί οὐράνιος ἐπί γῆ πολίτευμα · μιμνήσκω ἡμέρα ἀθόρυβος , καί νύξ φωτίζω , καί ᾠδή πνευματικός , καί ψαλμῳδία εὔηχος , καί προσευχή ἅγιος , καί ἁγνός καί ἀμίαντος κοίτη , καί παρθενική πρόοδος , καί ἐγκρατής τράπεζα , καί καλῶς εὔχομαι ὁ παρθενίας σύ ἄφθορος τηρέω . πός δέ σύ ὁ σεμνός ἐκεῖνος σχῆμα , ποῦ δέ ὁ κόσμιος ἦθος , καί ἐσθής λιτός παρθένος πρέπω , καί καλός μέν ὁ ἐκ αἰδώς ἐρύθημα , εὐπρεπής δέ ὁ ἐκ ἐγκράτεια καί ἀγρυπνία ἐπανθέω ὠχρότης , καί πᾶς εὔχροια χαρίεις ἐπιλάμπω ; ποσάκις ἐν προσευχή ὑπέρ ὁ τηρέω ὁ παρθενίας ἄσπιλος ἴσως ἐκχέω δάκρυ ; πόσος δέ γράμμα πρός ὁ ἅγιος χαράσσω , διά ὅς ἀξιόω ὑπερεύχομαι σύ , οὐ ἵνα γάμος ἀνθρώπινος , μᾶλλον δέ ὁ ἄτιμος οὗτος φθορά , ἐπιτυγχάνω , ἀλλά ἵνα ὁ κύριος Ἰησοῦς μή ἐκπίπτω ; ποσάκις δέ Δῶρα ὁ νυμφίος δέχομαι ; τίς δεῖ καί λέγω ὁ διά ἐκεῖνος παρά ὁ ἐκεῖνος τιμή ; ὁ μετά παρθένος συμβίωσις ; ὁ σύν ἐκεῖνος πρόοδος ; ὁ παρά παρθένος δεξίωσις ; ὁ ἐπί παρθενίας ἐγκώμιον ; ὁ παρθενικός εὐλογία ; ὁ ὡς πρός παρθένος γράμμα ; ἀλλά νῦν ὀλίγος αὔρα δέχομαι ὁ ἀέριος πνεῦμα , ὁ νῦν ἐνεργέω ἐν ὁ υἱός ὁ ἀπείθεια , πᾶς ἐκεῖνος ἔξαρνος γίγνομαι , καί ὁ τίμιος ἐκεῖνος καί περιμάχητος κτῆμα βραχύς ἡδονή ἀντικαταλλάσσομαι , ὅς πρός καιρός μέν λιπαίνω σός φάρυγξ , ὕστερος δέ πικρός χολή εὑρίσκω . ἐπί οὗτος τίς οὐ εἄν πενθέω εἶπον · Πῶς γίγνομαι πόρνη πόλις πιστός Σιών ; πῶς δέ οὐ εἄν αὐτός ὁ Κύριος ἀποφθέγγομαι πρός τις ὁ νῦν ἐν πνεῦμα Ἱερεμίας περιπατέω · εἶδον ὁ ποιέω ἐγώ ὁ παρθένος ὁ Ἰσραήλ ; ἐγώ μνηστεύω αὐτός ἐμαυτοῦ ἐν πίστις καί ἀφθαρσία , ἐν δικαιοσύνη , καί ἐν κρίμα , καί ἐν ἐλεέω καί οἰκτιρμός , καθώς καί διά Ὠσηέ ὁ προφήτης αὐτός ἐπαγγέλλω . αὐτός δέ ἀγαπάω ἀλλότριος , καί ζῶ ἐγώ ὁ ἀνήρ , μοιχαλίς χρηματίζω , καί οὖον φοβέω γίγνομαι ἀνήρ ἕτερος . τίς δέ ἄρα ὁ νυμφαγωγός , ὁ θεῖος καί μακάριος Παῦλος , ὅς τε ἀρχαῖος ἐκεῖνος , καί ὁ νέος οὗτος ὑπό ὅς μεσίτης καί διδάσκαλος ὁ πατρῷος οἶκος καταλιμπάνω ὁ κύριος συνάπτω ; ἆρα οὐ εἄν εἶπον ὁ τοσοῦτος κακός περιπαθέω ἑκάτερος ; Φόβος γάρ ὅς φοβέω ἔρχομαι ἐγώ , καί ὅς δείδω συναντάω ἐγώ . ἐγώ μέν γάρ σύ ἁρμόζω εἷς ἀνήρ παρθένος ἁγνός παρίστημι ὁ Χριστός , καί φοβέω ἀεί μή πως , ὡς ὁ ὄφις ἐξαπατάω Εὔα ἐν ὁ πανουργία αὐτός , οὗτος φθείρω ποτέ ὁ νόημα σύ . διά ὅς οὗτος μυρίος μέν ἐπῳδή πειράω ἀεί καταστέλλω ὁ πάθος ὁ τάραχος , μυρίος δέ φυλακή συντηρέω ὁ κύριος ὁ νύμφη , καί ὁ βίος ἀεί ὁ ἄγαμος διεξέρχομαι , ὅτι δή μόνος ὁ ἄγαμος μεριμνάω ὁ ὁ κύριος , ἵνα εἰμί ἅγιος ὁ σῶμα καί ὁ πνεῦμα . καί ὁ ἀξίωμα ὁ παρθενίη ὑφηγέομαι , καί ναός σύ Θεός προσαγορεύω , οἱονεί πτερόν δίδωμι ὁ προθυμία , πρός Ἰησοῦς ἀνακουφίζω , καί ὁ φόβος ὁ δεινός πρός ὁ μή πίπτω βοηθέω , λέγω , εἰμί τις ὁ ναός ὁ Θεός φθείρω , φθείρω οὗτος ὁ Θεός . καί δή καί ὁ ἐκ ὁ προσευχή ἐγώ προστίθημι ἀσφάλεια , εἰμί πως ὁλόκληρος σύ ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή καί ὁ πνεῦμα ἄμεμπτος ἐν ὁ παρουσία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός τηρέω . ἀλλά γάρ εἰκῇ οὗτος πᾶς κοπιάω εἰς σός , καί ἐγώ πικρός ἐκβαίνω ὁ γλυκύς ἐκεῖνος πόνος ὁ πέρας · καί στένω ἀνάγκη πάλιν ἐπί ὅς ἐσθίω ἐγώ χαίρω . ἰδού γάρ ἀπατάω μέν ὑπό ὁ ὄφις , ὁ Εὔα πικρός . φθείρω δέ σύ οὖον ὁ νόημα μόνος , ἀλλά γάρ σύν ἐκεῖνος καί αὐτός ὁ σῶμα · καί ὁ φρικώδης ἐκεῖνος , ὅς καί εἶπον ὀκνέω , καί σιωπάω οὖον δύναμαι ( εἰμί γάρ ὡς πῦρ καίω καί φλέγω ἐν ὁ ὀστέον ἐγώ , καί παρεῖμαι πάντοθεν , καί οὖον δύναμαι φέρω ) , ἀείρω ὁ μέλος ὁ Χριστός ποιέω μέλος πόρνη . οὗτος μόνος ἐν πᾶς κακός ἀσύγκριτος · οὗτος καινός ἐν βίος ὁ τόλμημα . ὅτι2 διέρχομαι , φημί , νῆσος Χετιείμ , καί ὁράω · καί εἰς κηδάρ ἀποστέλλω , καί νοέω σφόδρα , εἰμί γίγνομαι τοιοῦτος , εἰμί ἀλλάσσω ἔθνος θεός αὐτός , καί αὐτός οὐ εἰμί θεός . ὁ δέ παρθένος ἀλλάσσω ὁ δόξα αὐτός , καί ὁ δόξα ἐν ὁ αἰσχύνη αὐτός . ἐξίστημι ὁ οὐρανός ἐπί οὗτος , καί φρίσσω ὁ γῆ ἐπί πλείων σφόδρα . λέγω καί νῦν ὁ Κύριος , ὅτι δύο καί πονηρός ποιέω ὁ παρθένος · ἐγώ ἐγκαταλείπω ὁ ἀληθινός ὁ ἅγιος Ψυχή ἅγιος νυμφίος , καί ἀποδιδράσκω πρός ἀσεβής καί παράνομος Ψυχή ὁμοῦ καί σῶμα φθορεύς . ἀφίστημι ἀπό Θεός σωτήρ αὐτός , καί παρίστημι ὁ μέλος αὐτός δοῦλος ὁ ἀκαθαρσία καί ὁ ἀνομία . ἐγώ δέ ἐπιλανθάνομαι , καί ὀπίσω ὁ ἐραστής αὐτός πορεύω , ἐκ ὅς οὐ ὀφείλω . συμφέρω αὐτός εἰμί μύλλος ὀνικός περίκειμαι περί ὁ τράχηλος αὐτός , καί ῥίπτω εἰς ὁ θάλασσα , ἢ ὅτι σκανδαλίζω ὁ παρθένος κύριος τις . δοῦλος αὐθάδης εἰς τοσοῦτος μαίνομαι , ὡς δεσποτικός κοίτη ἑαυτοῦ ἐπιλείπω ; ἢ ποῖος λῃστής ἐπί τοσοῦτος ἀπόνοια προάγω , ὡς αὐτός ἐφάπτω ὁ ὁ Θεός ἀνάθημα , οὖον σκεῦος ἄψυχος , ἀλλά σῶμα ζῶ καί ψυχή ἔνοικος ἔχω κατά εἰκών Θεός ποιέω ; τίς ἀπό αἰών ἀκούω ἐν μέσος πόλις καί σταθερός μεσημβρία εἰκών βασιλικός χοῖρος μορφή ἀκάθαρτος ἐπιγράφω τολμάω ; ἀθετέω τις γάμος ἄνθρωπος , Χωρὶς οἰκτιρμός , ἐπί δύο ἢ τρεῖς μάρτυς , ἀποθνήσκω · πόσος , δοκέω , χείρων ἀξιόω τιμωρία ὁ ὁ υἱός ὁ Θεός καταπατέω , καί ὁ αὐτός καθομολογέω νύμφη νοθεύω , καί ὁ πνεῦμα ὁ παρθενίη καθυβρίζω ; ἀλλά βούλομαι , φημί , ἐκεῖνος · καί οὐ ἀκούω βιάζομαι αὐτός . καί γάρ ὁ δέσποινα ὁ ἄσωτος ὁ Αἰγύπτιος αὐτός ὁ καλός Ἰωσήφ ἐπιμαίνομαι , ἀλλά οὐ νικάω ὁ ἀρετή ὁ σώφρων ὁ μανία ὁ ἀκόλαστος , οὐδέ χείρ αὐτός βιάζομαι πρός ὁ παρανομία ἐκεῖνος βιάζομαι . ἀλλά κρίνω ἐκεῖνος οὗτος , φημί , καί οὐκέτι εἰμί παρθένος · καί εἰμί ἐγώ μή βούλομαι , πρός ἄλλος εἄν φθείρω . καί γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , φημί , ἐσθίω παραδίδωμι , ἀλλά οὐαί διά ὅς παραδίδωμι · καί ὁ σκάνδαλον ἔρχομαι ἀνάγκη , ἀλλά οὐαί διά ὅς ἔρχομαι . ἐπί οὗτος , μή ὁ πίπτω οὐ ἀνίστημι ; ἢ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω ; διά τίς ἀποστρέφω ὁ παρθένος ἀποστροφή ἀναιδής , καίτοι ἀκούω Χριστός ὁ νυμφίος διά Ἱερεμίας λέγω · καί εἶπον μετά ὁ πορνεύω αὐτός οὗτος πᾶς · πρός ἐγώ ἀναστρέφω · καί οὐ ἀναστρέφω . μή ῥητίνη οὐ εἰμί ἐν Γαλαάδ ; ἢ ἰατρός οὐ εἰμί ἐκεῖ ; διά τίς οὐ ἀναβαίνω ἴασις θυγάτηρ λαός ἐγώ ; εἰμί καί πολύς μέν εἄν εὑρίσκω ἐν ὁ θεῖος γραφή ὁ κακός ἀλέξημα , πολύς δέ ἐκ ἀπώλεια εἰς σωτηρία φάρμακον · ὁ περί θάνατος καί ἀνάστασις μυστήριον , ὁ περί κρίσις φοβερός καί αἰώνιος κόλασις ῥῆμα , ὁ περί μετάνοια καί ἄφεσις ἁμάρτημα δόγμα , ὁ μυρίος ἐκεῖνος ὁ ἐπιστροφή ὑπόδειγμα , ὁ δραχμή , ὁ πρόβατον , ὁ υἱός ὁ κατεσθίω ὁ βίος μετά ὁ πόρνη , ὁ ἀπόλλυμι καί εὑρίσκω , ὁ νεκρός καί πάλιν ἀναζάω . οὗτος χράω ὁ κακός ἀλέξημα , διά οὗτος ὁ ψυχή ἑαυτοῦ ἰάομαι . Λάβος δέ εἰς ἔννοια ὁ ἔσχατος ἡμέρα ( οὖον γάρ δή μόνος σύ ὁ αἰών βίωσις ) , καί συνοχή , καί πνιγμός , καί θάνατος ὥρα , καί ἀπόφασις Θεός κατεπείγω , καί ἄγγελος ἐπισπεύδω , καί ψυχή ἐν οὗτος δεινῶς θορυβέω καί ἁμαρτωλός σύνοιδα πικρός μαστιγόω , καί πρός ὁ ὅδε ἐλεεινός ἐπιστρέφω , καί ἀπαραίτητος ὁ μακρός ἐκεῖνος ἀποδημία ἀνάγκη . διαγράφω ἐγώ ὁ διάνοια ὁ τελευταῖος ὁ κοινός βίος καταστροφή , ὅταν ἔρχομαι ὁ υἱός ὁ Θεός ἐν ὁ δόξα αὐτός μετά ὁ ἄγγελος αὐτός . ἥκω γάρ καί οὖον παρασιωπάω · ὅταν ἔρχομαι κρίνω ζῶ καί νεκρός , καί ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ πρᾶξις αὐτός · ὅταν ὁ σάλπιγξ ἐκεῖνος μέγας τίς καί φοβερός ἠχέω , ὁ ἀπό αἰών ἐξυπνίζω καθεύδω , καί ἐκπορεύω ὁ ὁ ἀγαθός ποιέω εἰς ἀνάστασις ζωή , ὁ δέ ὁ φαῦλος πράσσω εἰς ἀνάστασις κρίσις . μιμνήσκω ὁ ὁ Δανιήλ θεοπτία , ὅπως ἐγώ ὑπό ὄψις ἄγω ὁ κρίσις . θεωρέω , φημί , ἠώς ὅστις Θρόνοι τίθημι , καί παλαιός ἡμέρα κάθημαι , καί ὁ ἔνδυμα αὐτός λευκός ὡς χιών , καί ὁ θρίξ ὁ κεφαλή αὐτός ὡς ἔριον καθαρός , ὁ τροχός αὐτός , πῦρ φλέγω . ποταμός πυρός ἕλκω ἔμπροσθεν αὐτός · χίλιοι χιλιάς λειτουργέω αὐτός , καί μυρίος μυριάς παρίστημι αὐτός . κριτήριον καθίζω , καί Βίβλος ἀνοίγω , ὁ καλός , ὁ φαῦλος , ὁ φανερός , ὁ κρύπτω , ὁ πρᾶγμα , ὁ ῥῆμα , ὁ ἐνθύμημα , ὁ πᾶς ἀθρόος εἰς ἐξάκουστος ὁ πᾶς καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος σαφῶς ἀνακαλύπτω . πρός οὗτος ποταπός εἰμί ἀνάγκη ὁ κακῶς βιόω ; ποῦ ἄρα ὁ ψυχή ἐκεῖνος καταδύω , ὁ ἐν ὄψις τοσοῦτος θεατής ἐξαπίνης ὁράω αἰσχύνη ἀνάπλεως ; ποῖος δέ σῶμα ὁ ἀπέραντος ἐκεῖνος καί ἀνύποιστος ὑφίστημι μάστιξ , ὅπου πῦρ ἄσβεστος , καί σκώληξ ἀθάνατος κολάζω , καί πυθμήν ἀείδω σκοτεινός καί φρικώδης , καί οἰμωγή πικρός , καί ὀλολυγμός ἐξαίσιος , καί κλαυθμός καί βρυγμός ὀδούς , καί πέρας οὐ ἔχω ὁ δεινός ; οὗτος οὐ εἰμί ἀπαλλαγή μετά θάνατος , οὐδέ τις ἐπίνοια , οὐδέ μηχανή ὁ διεκδύομαι ὁ πικρός κολαστήριον . οὗτος φεύγω ἔξεστι νῦν . ἠώς ἔξεστι , ἑαυτοῦ ἀπό ὁ πτῶμα ἀναλαμβάνω , μηδέ ἀπελπίζω ἑαυτοῦ , ἐάν ἀναλύω ἀπό ὁ κακός . Ἰησοῦς Χριστός ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ἁμαρτωλός σῴζω . δεῦρο , προσκυνέω καί προσπίπτω αὐτός , καί καλέω ἐναντίος αὐτός . ἐγώ ἐπί μετάνοια καλός ὁ Λόγος βοάω καί κράζω · δεῦτε πρός ἐγώ πᾶς ὁ κοπιάω καί φορτίζω , ἐγώ ἀναπαύω σύ . εἰμί οὖν ὁδός σωτηρία , ἐάν ἐθέλω . καταπίνω ὁ θάνατος ἰσχύω , ἀλλά εὕω εἰμί ὅτι πάλιν ἀφαιρέω ὁ θεός πᾶς δάκρυ ἀπό πᾶς πρόσωπον ὁ μετανοέω . πιστός Κύριος ἐν πᾶς ὁ λόγος αὐτός . οὖον ψεύδω εἶπον · ἐάν εἰμί ὁ ἁμαρτία σύ ὡς Φοινικοῦς , ὡς χιών λευκαίνω · ἐάν δέ εἰμί ὡς κόκκινος , ὡσεί ἔριον λευκαίνω . ἑτοῖμος εἰμί ὁ μέγας ὁ Ψυχή ἰατρός ἰάομαι σύ ὁ πάθος , ὅς οὐδέ μόνος , ἀλλά πᾶς ὁ δουλόω ὁ ἁμαρτία εἰμί ἑτοῖμος ἐλευθερωτής . ἐκεῖνος ῥῆμα εἰμί , ἐκεῖνος ὁ γλυκύς καί σωτήριος στόμα εἶπον · οὖον χρεία ἔχω ὁ ἰσχύω ἰατρός , ἀλλά ὁ κακῶς ἔχω . οὐ ἔρχομαι καλέω Δίκαιος , ἀλλά ἁμαρτωλός εἰς μετάνοια . τίς οὖν εἰμί σύ πρόφασις , ἤ τις ἄλλος , οὗτος αὐτός βοῦς ; βούλομαι Κύριος καθαρίζω σύ ἀπό ὁ πόνος ὁ πληγή , καί δείκνυμι σύ φάος ἀπό σκότος . σύ ζητέω ὁ ποιμήν ὁ καλός , ὁ καταλείπω ὁ μή πλανάω . ἐάν ἐπιδίδωμι σεαυτοῦ , οὐ ὀκνέω , οὐδέ ἀπαξιόω σύ ὁ φιλάνθρωπος ἐπί ὁ ὦμος βαστάζω ὁ ἴδιος , χαίρω ὅτι εὑρίσκω αὐτός ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι . ἵστημι ὁ πατήρ καί ἀναμένω ὁ σός ἀπό ὁ πλάνης ἐπάνοδος . μόνος ἀναλύω , καί ἔτι σύ μακράν εἰμί προστρέχω ἐπιπίπτω ἐπί ὁ τράχηλος σύ , καί φιλικός ἀσπασμός περιπτύσσω ὁ ὑπό ὁ μετάνοια ἤδη καθαρ́νω . καί στολή ἐνδύω , ὁ πρῶτος , ψυχή ἀπεκδύνω ὁ παλαιός ἄνθρωπος σύν ὁ αὐτός πρᾶξις · καί περιτίθημι δακτύλιος χείρ ἀποπλύνω ὁ θάνατος ὁ αἷμα , καί ὑπόδησις πούς ἀποστρέφω ἀπό ὁδός κακός πρός ὁ δρόμος ὁ εὐαγγέλιον ὁ εἰρήνη . καί Εὐφρόσυνος καί χαρά ἡμέρα καταγγελεύς ὁ ἴδιος καί ἄγγελος καί ἄνθρωπος . καί πᾶς τρόπος ὁ σός ἑορτάζω σωτηρία . ἀμήν γάρ λέγω , φημί , σύ , ὅτι χαρά γίγνομαι ἐν οὐρανός ἐνώπιος ὁ Θεός ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω . κἀν ἐγκαλέω τις ὁ ἵστημι δοκέω , ὅτι ταχύς προσλαμβάνω , αὐτός ὁ ἀγαθός πατήρ ὑπέρ σύ ἀπολογέομαι λέγω , εὐφραίνω δεῖ καί χαίρω , ὅτι οὗτος ὁ θυγάτηρ ἐγώ νεκρός εἰμί καί ἀναζάω , καί ἀπόλλυμι καί εὑρίσκω .