basilius-theology.epistulae 60
Καὶ πρότερον ἡδέως εἶδον τὸν ἀδελφόν μου . τί γὰρ οὐκ ἔμελλον , ἀδελφόν τε ὄντα ἐμαυτοῦ , καὶ τοιοῦτον ; καὶ νῦν τῇ αὐτῇ διαθέσει προσεδεξάμην ἐπιδημήσαντα , μηδέν τι τῆς ἐμαυτοῦ στοργῆς παρατρέψας . μηδὲ γὰρ γένοιτό τι τοιοῦτο παθεῖν μηδέν , ὅ με τῆς φύσεως ἐπιλαθέσθαι καὶ ἐκπολεμωθῆναι πρὸς τοὺς οἰκείους ποιήσει . ἀλλὰ καὶ τῶν τοῦ σώματος ἀρρωστημάτων , καὶ τῶν ἄλλων ἀλγεινῶν τῆς ψυχῆς , παραμυθίαν ἡγησάμην εἶναι τὴν τοῦ ἀνδρὸς παρουσίαν · τοῖς τε παρὰ τῆς τιμιότητός σου δι’ αὐτοῦ κομισθεῖσι γράμμασιν ὑπερήσθην · ἃ καὶ ἐκ πολλοῦ μοι ἐπεθύμουν ἐλθεῖν , οὐκ ἄλλου τινὸς ἕνεκεν ἢ τοῦ μὴ καὶ ἡμᾶς τι σκυθρωπὸν διήγημα τῷ βίῳ προσθεῖναι , ὡς ἄρα τις εἴη τοῖς οἰκειοτάτοις πρὸς ἀλλήλους διάστασις , ἡδονὴν μὲν ἐχθροῖς παρασκευάζουσα , φίλοις δὲ συμφοράν , ἀπαρέσκουσα δὲ Θεῷ , τῷ ἐν τῇ τελείᾳ ἀγάπῃ τὸν χαρακτῆρα τῶν ἑαυτοῦ μαθητῶν θεμένῳ . διὸ καὶ ἀντιφθέγγομαι ἀναγκαίως εὔχεσθαι σε ὑπὲρ ἡμῶν παρακαλῶν , καὶ τὰ ἄλλα κήδεσθαι ἡμῶν ὡς οἰκείων . Τὸν δὲ νοῦν τῶν γινομένων ἐπειδὴ αὐτοὶ ὑπὸ ἀμαθείας συνιέναι οὐκ ἔχομεν , ἐκεῖνον ἐκρίναμεν ἀληθῆ εἶναι νομίζειν , ὃν ἂν αὐτὸς ἡμῖν ἐξηγήσασθαι καταξιώσῃς . ἀνάγκη δὲ καὶ τὰ λειπόμενα παρὰ τῆς σῆς μεγαλονοίας ὁρισθῆναι , τὴν συντυχίαν ἡμῶν τὴν πρὸς ἀλλήλους , καὶ καιρὸν τὸν πρέποντα , καὶ τόπον ἐπιτήδειον . εἴπερ οὖν ὅλως ἀνέχεται καταβῆναι πρὸς τὴν ταπείνωσιν ἡμῶν ἡ σεμνότης σου , καὶ λόγου τινὸς μεταδοῦναι ἡμῖν , εἴτε μετʼ ἄλλων , εἴτε κατὰ σεαυτὸν βούλει γενέσθαι τὴν συντυχίαν , ὑπακουσόμεθα , τοῦτο ἅπαξ ἑαυτοῖς συμβουλεύσαντες , δουλεύειν σοι ἐν ἀγάπῃ καὶ ποιεῖν ἐκ παντὸς τρόπου τὰ εἰς δόξαν Θεοῦ παρὰ τῆς εὐλαβείας σου ἡμῖν ἐπιτασσόμενα . Τὸν δὲ αἰδεσιμώτατον ἀδελφὸν οὐδὲν ἠναγκάσαμεν ἀπὸ γλώττης εἰπεῖν ἡμῖν · διότι οὔτε πρότερον μεμαρτυρημένον εἶχε τὸν λόγον ὑπὸ τῶν ἔργων .
Lemmas: καί πρότερος ἡδύς εἶδον ὁ ἀδελφός ἐγώ . τίς γάρ οὐ μέλλω , ἀδελφός τε εἰμί ἐμαυτοῦ , καί τοιοῦτος ; καί νῦν ὁ αὐτός διάθεσις προσδέχομαι ἐπιδημέω , μηδείς τίς ὁ ἐμαυτοῦ στοργή παρατρέπω . μηδέ γάρ γίγνομαι τίς τοιοῦτος πάσχω μηδείς , ὅς ἐγώ ὁ φύσις ἐπιλανθάνομαι καί ἐκπολεμόω πρός ὁ οἰκεῖος ποιέω . ἀλλά καί ὁ ὁ σῶμα ἀρρώστημα , καί ὁ ἄλλος ἀλγεινός ὁ Ψυχή , παραμυθία ἡγέομαι εἰμί ὁ ὁ ἀνήρ παρουσία · ὁ τε παρά ὁ τιμιότης σύ διά αὐτός κομίζω γράμμα ὑπερήδομαι · ὁ καί ἐκ πολύς ἐγώ ἐπιθυμέω ἔρχομαι , οὐ ἄλλος τις ἕνεκα ἢ ὁ μή καί ἐγώ τίς σκυθρωπός διήγημα ὁ βίος προστίθημι , ὡς ἄρα τις εἰμί ὁ οἰκεῖος πρός ἀλλήλων διάστασις , ἡδονά μέν ἐχθρός παρασκευάζω , φίλος δέ συμφορά , ἀπαρέσκω δέ Θεός , ὁ ἐν ὁ τέλειος ἀγάπη ὁ χαρακτήρ ὁ ἑαυτοῦ μαθητής τίθημι . διό καί ἀντιφθέγγομαι ἀναγκαῖος εὔχομαι σύ ὑπέρ ἐγώ παρακαλέω , καί ὁ ἄλλος κήδω ἐγώ ὡς οἰκέω . ὁ δέ νόος ὁ γίγνομαι ἐπεί αὐτός ὑπό ἀμάθεια συνίημι οὐ ἔχω , ἐκεῖνος κρίνω ἀληθής εἰμί νομίζω , ὅς εἄν αὐτός ἐγώ ἐξηγέομαι καταξιόω . ἀνάγκη δέ καί ὁ λείπω παρά ὁ σός μεγαλόνοια ὁρίζω , ὁ συντυχία ἐγώ ὁ πρός ἀλλήλων , καί καιρός ὁ πρέπω , καί τόπος ἐπιτήδειος . εἴπερ οὖν ὅλως ἀνέχω καταβαίνω πρός ὁ ταπείνωσις ἐγώ ὁ σεμνότης σύ , καί λόγος τις μεταδίδωμι ἐγώ , εἴτε μετά ἄλλος , εἴτε κατά σαυτοῦ βούλομαι γίγνομαι ὁ συντυχία , ὑπακούω , οὗτος ἅπαξ ἑαυτοῦ συμβουλεύω , δουλεύω σύ ἐν ἀγάπη καί ποιέω ἐκ πᾶς τρόπος ὁ εἰς δόξα Θεός παρά ὁ εὐλάβεια σύ ἐγώ ἐπιτάσσω . ὁ δέ αἰδέσιμος ἀδελφός οὐδείς ἀναγκάζω ἀπό γλῶσσα εἶπον ἐγώ · διότι οὔτε πρότερος μαρτυρέω ἔχω ὁ λόγος ὑπό ὁ ἔργον .