basilius-theology.epistulae 28
Ἀπῄτει μὲν τὰ συμβάντα τὴν ἡμῶν αὐτῶν παρουσίαν , τοῦ τε τὴν τιμὴν τῷ μακαρίῳ τοῖς οἰκειοτάτοις ὑμῖν συνεκπληρῶσαι , καὶ τοῦ τῆς ἐπὶ τῷ πάθει κατηφείας ἀπʼ αὐτῆς τῆς θέας τῶν σκυθρωποτέρων συμμετασχεῖν , καὶ ὥστε τῶν ἀναγκαίων βουλευμάτων ὑμῖν κοινωνῆσαι . ἐπεὶ δὲ τὴν σωματικὴν συνάφειαν πολλὰ τὰ διακωλύοντα , λειπόμενον ἦν διὰ τοῦ γράμματος κοινωνεῖν ὑμῖν τῶν παρόντων . Τὰ μὲν οὖν τοῦ ἀνδρὸς θαύματα , ἐφʼ οἷς καὶ μάλιστα τὴν ζημίαν ἡμῖν ἀφόρητον ὑπάρχειν λογιζόμεθα , οὔτʼ ἂν ἐπιστολῆς μέτρον ὑποδέξαιτο , καὶ ἄλλως ἄωρον ἀνδραγαθημάτων πλήθει τὸν λόγον προσάγειν , οὕτω συμπεπτωκυίας τῆς ψυχῆς ἡμῶν ἐπὶ τῇ λύπῃ . τί γὰρ τῶν ἐκείνου τοιοῦτον , οἷον ἢ τῆς μνήμης ἡμῶν ἐκπεσεῖν ἢ σιωπᾶσθαι ἄξιον νομισθῆναι ; πάντα μὲν γὰρ ἀθρόως εἰσάπαξ εἰπεῖν ἀμήχανον , τὸ δὲ ἐκ μέρους λέγειν , δέδοικα μὴ προδοςίαν ἔχῃ τῆς ἀληθείας . οἴχεται ἀνὴρ διαφανέστατα δὴ τῶν καθʼ ἑαυτὸν πᾶσιν ὁμοῦ τοῖς ἀνθρωπίνοις ὑπερενεγκὼν ἀγαθοῖς , ἔρεισμα πατρίδος , ἐκκλησίων κόσμος , στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας , στερέωμα τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως , οἰκείοις ἀσφάλεια , δυσμαχώτατος τοῖς ὑπεναντίοις , φύλαξ πατρῴων θεσμῶν , νεωτεροποιίας ἐχθρός · ἐν ἑαυτῷ δεικνὺς τὸ παλαιὸν τῆς Ἐκκλησίας σχῆμα , οἷον ἀπό τινος ἱεροπρεποῦς εἰκόνος , τῆς ἀρχαίας καταστάσεως , τὸ εἶδος τῆς ὑπʼ αὐτὸν ἐκκλησίας διαμορφῶν , ὥστε τοὺς αὐτῷ συγγενομένους τοῖς πρὸ διακοσίων ἐτῶν καὶ ἐπέκεινα φωστήρων τρόπον ἐκλάμψασι συγγεγονέναι δοκεῖν . Οὕτως οὐδὲν οἴκοθεν οὐδὲ νεωτέρας φρενὸς εὕρημα προέφερεν ὁ ἀνήρ , ἀλλά , κατὰ τὴν Μωϋσέως εὐλογίαν , ᾔδει προκομίζειν ἐκ τῶν ἀδύτων τῆς καρδίας αὐτοῦ ἀγαθῶν θησαυρῶν παλαιὰ παλαιῶν καὶ παλαιὰ ἀπὸ προσώπου νέων . ταύτῃ τοι καὶ τῆς προτιμήσεως οὐ κατὰ τὴν ἡλικίαν ἐν τοῖς συλλόγοις τῶν ὁμοτίμων ἠξιοῦτο , ἀλλʼ ὑπὲρ πάντας ἦν τῷ τῆς σοφίας ἀρχαίῳ , ἐκ κοινῆς συγχωρήσεως τὸ πρωτεῖον καρπούμενος . ὅσον δὲ τῆς τοιαύτης ἀγωγῆς τὸ κέρδος οὐδεὶς ἂν ἐπιζητήσειε , πρὸς ὑμᾶς ἀποβλέπων . μόνοι γὰρ ὧν ἴσμεν , ἢ κομιδῇ γε ἐν ὀλίγοις , ἐν χειμῶνι τοσούτῳ καὶ λαίλαπι πραγμάτων ἀκύμαντον τῇ ἐκείνου κυβερνήσει τὴν ζωὴν διηγάγετε . οὐ γὰρ ἥψατο ὑμῶν αἱρετικῶν πνευμάτων ζάλη , καταποντισμοὺς ἐπάγουσα καὶ ναυάγια ταῖς εὐπεριτρέπτοις ψυχαῖς . μήτε δὲ ἅψαιτό ποτε , ὦ Δέσποτα τῶν ἁπάντων , ὃς τῷ σῷ θεράποντι Γρηγορίῳ , τῷ ἐξ ἀρχῆς πηξαμένῳ τὴν κρηπῖδα τῆς Ἐκκλησίας , τῆς ἐπὶ μήκιστον ἀταραξίας τὴν χάριν ἔδωκας . Ἣν μὴ προδῶτε ὑμεῖς ἐν τῷ παρόντι καιρῷ · μηδὲ θρήνων ἀμετρίᾳ , καὶ τῷ ἐκδότους ἑαυτοὺς τοῖς λυπηροῖς ποιῆσαι , τοὺς τῶν ἀναγκαίων καιροὺς τοῖς ἐφεδρεύουσι πρόησθε . ἀλλʼ εἰ δεῖ πάντως θρηνεῖν ( ὥσπερ οὖν οὔ φημι , ἵνα μὴ ὁμοιωθῶμεν ἐν τούτῳ τοῖς μὴ ἔχουσιν ἐλπίδα ) , ὑμεῖς δέ , εἰ δοκεῖ , οἷόν τις χορὸς πενθήρης τὸν κορυφαῖον ἑαυτῶν προστησάμενοι , ἐμμελέστερον μετʼ ἐκείνου τὸ συμβὰν ἀποκλαύσατε . Καίτοιγε εἰ καὶ μὴ ἐπʼ ἐσχάτου γήρως ἤλαυνεν ὁ ἀνήρ , ἀλλʼ οὖν τοῦ γε χρόνου ἕνεκεν τῆς ὑμετέρας ἐπιστασίας οὐκ ἐνδεῶς εἶχε τοῦ βίου . τοῦ τε σώματος τοσοῦτον μετεῖχεν , ὅσον τῆς ψυχῆς τὸ καρτερὸν ἐπὶ ταῖς ἀλγηδόσιν αὐτοῦ δεικνύναι . τυχὸν δὲ ἄν τις ὑμῶν ὑπολάβοι ὅτι καὶ ὁ χρόνος αὔξησις συμπαθείας καὶ προσθήκη φίλτρου , οὐχὶ ἀφορμὴ κόρου τοῖς πειραθεῖσιν ἐγγίνεται , ὥστε , ὅσῳ ἐν πλείονι χρόνῳ τῆς εὐεργεσίας πεπείρασθε , τοσούτῳ μᾶλλον τῆς ἀπολείψεως ἐπαισθάνεσθε · σώματος δὲ δικαίου καὶ σκιὰ τοῦ παντὸς ἀξία τοῖς εὐλαβέσι . καὶ εἴη γε πολλοὺς ὑμῶν ἐπὶ ταύτης εἶναι τῆς διανοίας · οὐδὲ γὰρ αὐτὸς ἀμελῶς ἔχειν τοῦ ἀνδρός φημι χρῆναι , ἀλλʼ ἀνθρωπίνως συμβουλεύω τὸ λυπηρὸν διαφέρειν · ἐπεὶ ὅσα γέ ἐστιν εἰπεῖν ἀποκλαιομένους τὴν ζημίαν οὐδὲ ἐμὲ αὐτὸν διαφεύγει . Σιωπᾷ μὲν γλῶττα ποταμοῖς ἴσα τὰς ἀκοὰς ἐπικλύζουσα · καρδίας δὲ βάθος οὐδενὶ τέως καταληπτόν , ὀνείρων ἀσθενέστερον ὅσα γε πρὸς ἀνθρώπους , διιπτάμενον οἴχεται . τίς ὀξύτερος ἐκείνου προϊδέσθαι τὸ μέλλον ; τίς ἐν οὕτω σταθερῷ καὶ παγίῳ τῆς ψυχῆς ἤθει , ἀστραπῆς τάχιον τοῖς πράγμασιν ἐπελθεῖν ἱκανός ; ὦ πόλις πολλοῖς μὲν ἤδη προειλημμένη πάθεσιν , ὑπʼ οὐδενός γε μὴν οὕτως εἰς αὐτὰ τὰ καίρια τοῦ βίου ζημιωθεῖσα . νῦν ἀπήνθηκέ σοι κόσμος ὁ κάλλιστος · ἐκκλησία δὲ μέμυκε , καὶ σκυθρωπάζουσι πανηγύρεις , καὶ τὸ ἱερὸν συνέδριον τὸν κορυφαῖον ἐπιποθεῖ · λόγοι δὲ μυστικοὶ τὸν ἐξηγητὴν ἀναμένουσιν , οἱ παῖδες τὸν πατέρα , οἱ πρεσβῦται τὸν ἡλικιώτην , οἱ ἐν τέλει τὸν ἔξαρχον , ὁ δῆμος τὸν προστάτην , οἱ βίου δεόμενοι τὸν τροφέα · πάντες αὐτὸν ἐκ τῶν οἰκειοτάτων ὀνομάτων ἀνακαλούμενοι , ἐπὶ οἰκείῳ πάθει , οἰκεῖον ἑαυτῷ καὶ προσήκοντα ἕκαστος τὸν θρῆνον αἴρουσιν . Ἀλλὰ ποῦ μοι ὁ λόγος ὑφʼ ἡδονῆς τῶν δακρύων ἐκφέρεται ; οὐκ ἀνανήψομεν ; οὐχ ἡμῶν αὐτῶν γενησόμεθα ; οὐκ ἀποβλέψομεν πρὸς τὸν κοινὸν Δεσπότην , ὃς ἕκαστον τῶν ἁγίων τῇ ἰδίᾳ γενεᾷ ἐπιτρέψας ὑπηρετήσασθαι , τοῖς καθήκουσι χρόνοις πρὸς ἑαυτὸν πάλιν ἀνεκαλέσατο ; νῦν ἐν καιρῷ τῶν ἐκείνου φωνῶν ὑπομνήσθητε , ὃς ἐκκλησιάζων ὑμῖν ἀεὶ διεστέλλετο , Βλέπετε , λέγων , τοὺς κύνας , βλέπετε τοὺς κακοὺς ἐργάτας . πολλοὶ οἱ κύνες . τί λέγω κύνες ; λύκοι μὲν οὖν βαρεῖς , ἐν ἐπιφανείᾳ προβάτων τὸ δολερὸν ὑποκρύπτοντες , πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης τὸ Χριστοῦ ποίμνιον διασπῶσιν . οὓς φυλακτέον ὑμῖν , ἐγρηγορικοῦ τινὸς ποιμένος ἐπιστασίᾳ . ὃν ὑμέτερον μὲν αἰτῆσαι , φιλονεικίας πάσης καὶ φιλοπρωτίας τὰς ψυχὰς καθαρεύοντας , τοῦ Κυρίου δὲ ἀναδεῖξαι , ὃς ἀπὸ τοῦ μεγάλου προστάτου τῆς ἐκκλησίας ὑμῶν Γρηγορίου μέχρι τοῦ μακαρίου τούτου , ἄλλον ἐπʼ ἄλλῳ προστιθεὶς καὶ συναρμόζων ἀεί , οἷον ἔκ τινος ἁρμοῦ λίθων πολυτελῶν , θαυμαστὸν οἷον κάλλος τῆς ἐκκλησίας ὑμῶν ἐχαρίσατο . ὥστε οὐδὲ τῶν ἐφεξῆς ἀπελπιστέον . οἶδε γὰρ Κύριος τοὺς ὄντας αὐτοῦ , καὶ ἀγάγοι ἂν εἰς τὸ μέσον τοὺς παρʼ ἡμῶν τυχὸν οὐ προσδοκωμένους . Πάλαι με θέλοντα τῶν λόγων παύσασθαι , ἡ ὀδύνη τῆς καρδίας οὐκ ἐπιτρέπει . ἀλλʼ ἐπισκήπτω ὑμῖν πρὸς τῶν πατέρων , πρὸς τῆς ὀρθῆς πίστεως , πρὸς τοῦ μακαρίου τούτου , διαναστῆναι τὴν ψυχήν , οἰκεῖον ἕκαστον ἑαυτοῦ τὸ σπουδαζόμενον κρίναντα , καὶ τῆς ἐφʼ ἑκάτερα τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως πρῶτον αὐτὸν ἀπολαύσειν ἡγούμενον · μηδέ , τὸ τοῖς πολλοῖς συμβαῖνον , πρὸς τὸν πλησίον τὴν τῶν κοινῶν ἐπιμέλειαν ἀπωθεῖσθαι , εἶτα , ἑκάστου τῇ αὐτοῦ διανοίᾳ τῶν πραγμάτων ὀλιγωροῦντος , λαθεῖν ἅπαντας ἴδιον ἑαυτοῖς κακὸν διὰ τῆς ἀμελείας ἐπισπασαμένους . Ταῦτα εἴτε ὡς γειτόνων συμπάθεια , εἴτε ὡς ὁμοδοξούντων κοινωνία , εἴτε καί , ὅπερ ἀληθέστερόν ἐστι , τῷ τῆς ἀγάπης πειθομένων νόμῳ καὶ τὸν ἐκ τοῦ σιωπῆσαι κίνδυνον ἐκκλινόντων , μετὰ πάσης εὐνοίας δέξασθε , πεπεισμένοι ὅτι καύχημα ἡμῶν ἐστέ , καθάπερ καὶ ἡμεῖς ὑμῶν , εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ Κυρίου , καὶ ὅτι , ἐκ τοῦ δοθησομένου ποιμένος ὑμῖν , ἢ ἐπὶ πλέον τῷ συνδέσμῳ τῆς ἀγάπης ἑνωθησόμεθα , ἢ πρὸς παντελῆ διάστασιν · ὃ μὴ γένοιτο , μηδὲ ἔσται τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι , οὐδʼ ἂν αὐτὸς εἴποιμι νῦν βλάσφημον οὐδέν . τοῦτο δὲ εἰδέναι ὑμᾶς βουλόμεθα , ὅτι εἰ καὶ πρὸς τὴν εἰρήνην τῶν ἐκκλησίων συντρέχοντα ἡμῖν οὐκ ἔσχομεν τὸν μακάριον , διά τινας , ὡς αὐτὸς ἡμῖν διεβεβαιοῦτο , προλήψεις , ἀλλʼ οὖν γε τῆς πρὸς αὐτὸν ὁμοδοξίας καὶ τοῦ ἀεὶ κοινωνὸν ἐπικαλεῖσθαι τῶν πρὸς τοὺς αἱρετικοὺς ἀγώνων , ὑπὸ μάρτυρι τῷ Θεῷ καὶ ἀνθρώποις τοῖς πεπειραμένοις ἡμῶν , οὐδένα καιρὸν ἀπελείφθημεν .
Lemmas: ἀπαιτέω μέν ὁ συμβαίνω ὁ ἐγώ αὐτός παρουσία , ὁ τε ὁ τιμή ὁ μακάριος ὁ οἰκεῖος σύ συνεκπληρόω , καί ὁ ὁ ἐπί ὁ πάθος κατήφεια ἀπό αὐτός ὁ θέα ὁ σκυθρωπός συμμετέχω , καί ὥστε ὁ ἀναγκαῖος βούλευμα σύ κοινωνέω . ἐπεί δέ ὁ σωματικός συνάφεια πολύς ὁ διακωλύω , λείπω εἰμί διά ὁ γράμμα κοινωνέω σύ ὁ πάρειμι . ὁ μέν οὖν ὁ ἀνήρ θαῦμα , ἐπί ὅς καί μάλιστα ὁ ζημία ἐγώ ἀφόρητος ὑπάρχω λογίζομαι , οὔτε εἄν ἐπιστολή μέτρον ὑποδείκνυμι , καί ἄλλως ἄωρος ἀνδραγάθημα πλῆθος ὁ λόγος προσάγω , οὗτος συμπίτνω ὁ Ψυχή ἐγώ ἐπί ὁ λύπη . τίς γάρ ὁ ἐκεῖνος τοιοῦτος , οἷος ἢ ὁ μνήμη ἐγώ ἐκπίπτω ἢ σιωπάω ἄξιος νομίζω ; πᾶς μέν γάρ ἀθρόος εἰσάπαξ εἶπον ἀμήχανος , ὁ δέ ἐκ μέρος λέγω , δείδω μή προδοςίαν ἔχω ὁ ἀλήθεια . οἴχομαι ἀνήρ διαφανής δή ὁ κατά ἑαυτοῦ πᾶς ὁμοῦ ὁ ἀνθρώπινος ὑπερφέρω ἀγαθός , ἔρεισμα πατρίς , ἔκκλησις κόσμος , στῦλος καί ἑδραίωμα ὁ ἀλήθεια , στερέωμα ὁ εἰς Χριστός πίστις , οἰκέω ἀσφάλεια , δύσμαχος ὁ ὑπεναντίος , φύλαξ πατρῷος θεσμός , νεωτεροποιία ἐχθρός · ἐν ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁ παλαιός ὁ ἐκκλησία σχῆμα , οἷος ἀπό τις ἱεροπρεπής εἰκών , ὁ ἀρχαῖος κατάστασις , ὁ εἶδος ὁ ὑπό αὐτός ἐκκλησία διαμορφόω , ὥστε ὁ αὐτός συγγίγνομαι ὁ πρό διακόσιοι ἔτος καί ἐπέκεινα φωστήρ τρόπος ἐκλάμπω συγγίγνομαι δοκέω . οὕτως οὐδείς οἴκοθεν οὐδέ νέος φρήν εὕρημα προφέρω ὁ ἀνήρ , ἀλλά , κατά ὁ Μωϋσῆς εὐλογία , οἶδα προκομίζω ἐκ ὁ ἄδυτος ὁ Καρδία αὐτός ἀγαθός θησαυρός παλαιός παλαιός καί παλαιός ἀπό πρόσωπον νέος . οὗτος ὅς καί ὁ προτίμησις οὖον κατά ὁ ἡλικία ἐν ὁ σύλλογος ὁ ὁμότιμος ἀξιόω , ἀλλά ὑπέρ πᾶς εἰμί ὁ ὁ σοφία ἀρχαῖος , ἐκ κοινός συγχώρησις ὁ πρωτεῖος καρπόω . ὅσος δέ ὁ τοιοῦτος ἀγωγή ὁ κέρδος οὐδείς εἄν ἐπιζητέω , πρός σύ ἀποβλέπω . μόνος γάρ ὅς οἶδα , ἢ κομιδή γε ἐν ὀλίγος , ἐν χειμών τοσοῦτος καί λαῖλαψ πρᾶγμα ἀκύμαντος ὁ ἐκεῖνος κυβέρνησις ὁ ζωή διάγω . οὖον γάρ ἅπτω σύ αἱρετικός πνεῦμα ζάλη , καταποντισμός ἐπάγω καί ναυάγιον ὁ εὐπερίτρεπτος Ψυχή . μήτε δέ ἅπτω ποτός , εἰμί δεσπότης ὁ ἅπας , ὅς ὁ σός θεράπων Γρηγόριος , ὁ ἐκ ἀρχή πήγνυμι ὁ κρηπίς ὁ ἐκκλησία , ὁ ἐπί μακρός ἀταραξία ὁ χάρις δίδωμι . ἥς μή προδίδωμι σύ ἐν ὁ πάρειμι καιρός · μηδέ θρῆνος ἀμετρία , καί ὁ ἔκδοτος ἑαυτοῦ ὁ λυπηρός ποιέω , ὁ ὁ ἀναγκαῖος καιρός ὁ ἐφεδρεύω προίημι . ἀλλά εἰμί δεῖ πάντως θρηνέω ( ὥσπερ οὖν οὖον φημί , ἵνα μή ὁμοιόω ἐν οὗτος ὁ μή ἔχω ἐλπίς ) , σύ δέ , εἰμί δοκέω , οἷος τις χορός πενθήρης ὁ κορυφαῖος ἑαυτοῦ προίστημι , ἐμμελής μετά ἐκεῖνος ὁ συμβαίνω ἀποκλάω . καίτοι εἰμί καί μή ἐπί ἔσχατος γῆρας ἐλαύνω ὁ ἀνήρ , ἀλλά οὖν ὁ γε χρόνος ἕνεκα ὁ ὑμέτερος ἐπιστασία οὐ ἐνδεής ἔχω ὁ βίος . ὁ τε σῶμα τοσοῦτος μετέχω , ὅσος ὁ Ψυχή ὁ καρτερός ἐπί ὁ ἀλγηδών αὐτός δείκνυμι . τυγχάνω δέ ἄν τις σύ ὑπολαμβάνω ὅτι καί ὁ χρόνος αὔξησις συμπάθεια καί προσθήκη φίλτρον , οὐ ἀφορμή κόρος ὁ πειράω ἐγγίγνομαι , ὥστε , ὅσος ἐν πλείων χρόνος ὁ εὐεργεσία πειράζω , τοσοῦτος μᾶλλον ὁ ἀπόλειψις ἐπαισθάνομαι · σῶμα δέ Δίκαιος καί σκιά ὁ πᾶς ἄξιος ὁ εὐλαβής . καί εἰμί γε πολύς σύ ἐπί οὗτος εἰμί ὁ διάνοια · οὐδέ γάρ αὐτός ἀμελής ἔχω ὁ ἀνήρ φημί χρή , ἀλλά ἀνθρώπινος συμβουλεύω ὁ λυπηρός διαφέρω · ἐπεί ὅσος γε εἰμί εἶπον ἀποκλάω ὁ ζημία οὐδέ ἐγώ αὐτός διαφεύγω . σιωπάω μέν γλῶσσα ποταμός ἴσος ὁ ἀκοή ἐπικλύζω · Καρδία δέ βάθος οὐδείς τέως καταληπτός , ὄνειρος ἀσθενής ὅσος γε πρός ἄνθρωπος , διαπέταμαι οἴχομαι . τίς ὀξύς ἐκεῖνος προοράω ὁ μέλλω ; τίς ἐν οὗτος σταθερός καί πάγιος ὁ Ψυχή ἠθέω , ἀστραπή τάχα ὁ πρᾶγμα ἐπέρχομαι ἱκανός ; εἰμί πόλις πολύς μέν ἤδη προλαμβάνω πάθος , ὑπό οὐδείς γε μήv οὕτως εἰς αὐτός ὁ καίριος ὁ βίος ζημιόω . νῦν ἀπανθέω σύ κόσμος ὁ καλός · ἐκκλησία δέ μύω , καί σκυθρωπάζω πανήγυρις , καί ὁ ἱερόν συνέδριον ὁ κορυφαῖος ἐπιποθέω · λόγος δέ μυστικός ὁ ἐξηγητής ἀναμένω , ὁ παῖς ὁ πατήρ , ὁ πρεσβύτης ὁ ἡλικιώτης , ὁ ἐν τέλος ὁ ἔξαρχος , ὁ δῆμος ὁ προστάτης , ὁ βίος δήω ὁ τροφεύς · πᾶς αὐτός ἐκ ὁ οἰκεῖος ὄνομα ἀνακαλέω , ἐπί οἰκεῖος πάθος , οἰκέω ἑαυτοῦ καί προσήκω ἕκαστος ὁ θρῆνος ἀείρω . ἀλλά ποῦ ἐγώ ὁ λόγος ὑπό ἡδονή ὁ δάκρυ ἐκφέρω ; οὐ ἀνανήφω ; οὐ ἐγώ αὐτός γίγνομαι ; οὐ ἀποβλέπω πρός ὁ κοινός δεσπότης , ὅς ἕκαστος ὁ ἅγιος ὁ ἴδιος γενεά ἐπιτρέπω ὑπηρετέω , ὁ καθήκω χρόνος πρός ἑαυτοῦ πάλιν ἀνακαλέω ; νῦν ἐν καιρός ὁ ἐκεῖνος φωνή ὑπομιμνήσκω , ὅς ἐκκλησιάζω σύ ἀεί διαστέλλω , βλέπω , λέγω , ὁ κύω , βλέπω ὁ κακός ἐργάτης . πολύς ὁ κύω . τίς λέγω κύω ; λύκος μέν οὖν βαρύς , ἐν ἐπιφάνεια πρόβατον ὁ δολερός ὑποκρύπτω , πανταχοῦ ὁ οἰκέω ὁ Χριστός ποίμνη διασπάω . ὅς φυλακτέος σύ , ἐγρηγορικός τις ποιμήν ἐπιστασία . ὅς ὑμέτερος μέν αἰτέω , φιλονεικία πᾶς καί φιλοπρωτία ὁ ψυχή καθαρεύω , ὁ κύριος δέ ἀναδείκνυμι , ὅς ἀπό ὁ μέγας προστάτης ὁ ἐκκλησία σύ Γρηγόριος μέχρι ὁ μακάριος οὗτος , ἄλλος ἐπί ἄλλος προστίθημι καί συναρμόζω ἀεί , οἷος ἐκ τις ἁρμός λίθος πολυτελής , θαυμαστός οἷος κάλλος ὁ ἐκκλησία σύ χαρίζομαι . ὥστε οὐδέ ὁ ἐφεξῆς ἀπελπιστέον . οἶδα γάρ Κύριος ὁ εἰμί αὐτός , καί ἄγω εἄν εἰς ὁ μέσος ὁ παρά ἐγώ τυγχάνω οὖον προσδοκάω . Πάλη ἐγώ ἐθέλω ὁ λόγος παύω , ὁ ὀδύνη ὁ Καρδία οὐ ἐπιτρέπω . ἀλλά ἐπισκήπτω σύ πρός ὁ πατήρ , πρός ὁ ὀρθός πίστις , πρός ὁ μακάριος οὗτος , διανίσταμαι ὁ Ψυχή , οἰκέω ἕκαστος ἑαυτοῦ ὁ σπουδάζω κρίνω , καί ὁ ἐπί ἑκάτερος ὁ πρᾶγμα ἔκβασις πρῶτος αὐτός ἀπολαύω ἡγέομαι · μηδέ , ὁ ὁ πολύς συμβαίνω , πρός ὁ πλησίος ὁ ὁ κοινός ἐπιμέλεια ἀπωθέω , εἶτα , ἕκαστος ὁ αὐτός διάνοια ὁ πρᾶγμα ὀλιγωρέω , λανθάνω ἅπας ἴδιος ἑαυτοῦ κακός διά ὁ ἀμέλεια ἐπισπάω . οὗτος εἴτε ὡς γείτων συμπάθεια , εἴτε ὡς ὁμοδοξέω κοινωνία , εἴτε καί , ὅσπερ ἀληθής εἰμί , ὁ ὁ ἀγάπη πείθω νόμος καί ὁ ἐκ ὁ σιωπάω κίνδυνος ἐκκλίνω , μετά πᾶς εὔνοια δέχομαι , πείθω ὅτι καύχημα ἐγώ εἰμί , καθάπερ καί ἐγώ σύ , εἰς ὁ ἡμέρα ὁ κύριος , καί ὅτι , ἐκ ὁ δίδωμι ποιμήν σύ , ἢ ἐπί πλέω ὁ σύνδεσμος ὁ ἀγάπη ἑνόω , ἢ πρός παντελής διάστασις · ὅς μή γίγνομαι , μηδέ εἰμί ὁ ὁ Θεός χάρις , οὐδέ εἄν αὐτός εἶπον νῦν βλάσφημος οὐδείς . οὗτος δέ οἶδα σύ βούλομαι , ὅτι εἰμί καί πρός ὁ εἰρήνη ὁ ἔκκλησις συντρέχω ἐγώ οὐ ἔχω ὁ μακάριος , διά τις , ὡς αὐτός ἐγώ διαβεβαιόομαι , πρόληψις , ἀλλά οὖν γε ὁ πρός αὐτός ὁμοδοξία καί ὁ ἀεί κοινωνός ἐπικαλέω ὁ πρός ὁ αἱρετικός ἀγών , ὑπό μάρτυς ὁ Θεός καί ἄνθρωπος ὁ πειράω ἐγώ , οὐδείς καιρός ἀπολείπω .