basilius-theology.epistulae 200
Ἡμᾶς ἀρρωστίαι ἐξ ἀρρωστιῶν τε διαδέχονται , καὶ ἀσχολίαι ἐκκλησιαστικῶν τε ὁμοῦ πραγμάτων καὶ τῶν ταῖς ἐκκλησίαις ἐπηρεαζόντων συνέσχον παρὰ πάντα τὸν χειμῶνα , καὶ τὸν μέχρι ταύτης τῆς ἐπιστολῆς χρόνον . διὸ οὔτε ἀποστεῖλαί τινα οὔτε ἐπισκέψασθαι τὴν εὐλάβειάν σου δυνατὸν ἡμῖν ἐγένετο . εἰκάζομεν δὲ καὶ τὰ σὰ τοιαῦτα ἕτερα εἶναι · οὐ κατὰ τὴν ἀρρωστίαν λέγω , μὴ γένοιτο · παράσχοι γὰρ ὁ Κύριος ὑγείαν τῷ σώματι σου διαρκῆ πρὸς ὑπηρεσίαν τῶν ἐντολῶν αὐτοῦ · ἀλλʼ ὅτι ἡ μέριμνα τῶν ἐκκλησιῶν καὶ σοὶ τὸν αὐτὸν ἐμβάλλει περισπασμόν . καὶ νῦν ἔμελλόν τινα ἀποστέλλειν αὐτοῦ τούτου ἕνεκεν , ὥστε γνωρίσαι ἡμῖν τὰ περὶ τῆς διαθέσεώς σου . ἐπεὶ δὲ ὁ ποθεινότατος υἱὸς Μελέτιος , παραπέμπων τοὺς νεολέκτους , ὑπέμνησεν ἡμᾶς , ὅτι εἴη σε δι’ αὐτοῦ προσειπεῖν , ἐδεξάμεθα τὴν ὑπόθεσιν τῶν γραμμάτων ἄσμενοι , καὶ τῷ διακόνῳ τῶν ἐπιστολῶν ἐπεδράμομεν , ἀνδρὶ ἐξαρκοῦντι καὶ ἀντʼ ἐπιστολῆς εἶναι , διά τε τὸ τοῦ τρόπου φιλάληθες , καὶ διὰ τὸ μηδὲν ἀγνοεῖν τῶν καθʼ ἡμᾶς . δι’ οὗ παρακαλοῦμεν τὴν εὐλάβειάν σου προηγουμένως εὔχεσθαι ὑπὲρ ἡμῶν , ἵνα δῷ Κύριος ἐμοὶ μὲν ἀπαλλαγὴν τοῦ φορτικοῦ τούτου σώματος , ταῖς δὲ ἐκκλησίαις αὐτοῦ τὴν εἰρήνην , σοὶ δὲ ἡσυχιάν καὶ ἄδειαν τοῦ , ἐπειδὰν διαθῇ τὰ κατὰ τὴν Λυκαονίαν ἀποστολικῶς , ὡς ἐνήρξω , ἐπισκέπτεσθαι καὶ τὰ ὧδε , κἄν τε ἐνδημῶμεν τῇ σαρκί , κἂν ἀποδημῆσαι ἤδη πρὸς τὸν Κύριον ἐπιταχθῶμεν , ἵνα αὐτός , ὡς ἰδίων , ὅπερ οὖν καὶ ἔστιν , ἀντέχῃ τῶν καθʼ ἡμᾶς τόπων καὶ στηρίζῃς μὲν τὰ σαθρά , ἐπεγείρῃς δὲ τὰ νωθρά , πάντα δὲ τῇ χάριτι τοῦ Πνεύματος , τοῦ ὄντος ἐν σοί , μετακοσμήσῃς πρὸς τὸ εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ . Τοὺς δὲ τιμιωτάτους υἱοὺς ἡμῶν Μενέτιον καὶ Μελίτιον , οὓς πόρρωθεν οἶδας καὶ ἑαυτοῦ κρίνεις , ἔχε ἐν παρακαταθήκῃ , εὐχόμενος ὑπὲρ αὐτῶν . αὔταρκες γὰρ αὐτοῖς τοῦτο πρὸς πᾶσαν ἀσφάλειαν . ὥστε καὶ τοὺς συνόντας τῇ ὁσιότητί σου , καὶ πάντα τὸν κλῆρον καὶ τὸν λαὸν τὸν ὑπὸ σοῦ ποιμαινόμενον , καὶ τοὺς θεοφιλεστάτους ἀδελφοὺς ἡμῶν καὶ συλλειτουργοὺς προσειπεῖν παρʼ ἡμῶν καταξίωσον . τῆς μνήμης τοῦ μακαριωτάτου μάρτυρος Εὐψυχίου μέμνησο , καὶ μὴ ἀναμείνῃς δευτέραν ὑπόμνησιν , μηδὲ ἐμπρόθες μον σπουδάσῃς ποιήσασθαι τὴν ἀπάντησιν , ἀλλὰ προλαβεῖν καὶ εὐφρᾶναι ἡμᾶς , ἐὰν ἄρα ἔτι ὦμεν ἐπὶ τῆς γῆς . ἕως τότε ἐρρωμένος ἐν Κυρίῳ , ὑπερευχόμενος ἡμῶν , διαφυλαχθείης ἡμῖν καὶ ταῖς τοῦ Θεοῦ ἐκκλησίαις χάριτι τοῦ ἁγίου .
Lemmas: ἡμός ἀρρωστία ἐκ ἀρρωστία τε διαδέχομαι , καί ἀσχολία ἐκκλησιαστικός τε ὁμοῦ πρᾶγμα καί ὁ ὁ ἐκκλησία ἐπηρεάζω συνέχω παρά πᾶς ὁ χειμών , καί ὁ μέχρι οὗτος ὁ ἐπιστολή χρόνος . διό οὔτε ἀποστέλλω τις οὔτε ἐπισκοπέω ὁ εὐλάβεια σύ δυνατός ἐγώ γίγνομαι . εἰκάζω δέ καί ὁ σός τοιοῦτος ἕτερος εἰμί · οὖον κατά ὁ ἀρρωστία λέγω , μή γίγνομαι · παρέχω γάρ ὁ Κύριος ὑγεία ὁ σῶμα σύ διαρκής πρός ὑπηρεσία ὁ ἐντολή αὐτός · ἀλλά ὅτι ὁ μέριμνα ὁ ἐκκλησία καί σύ ὁ αὐτός ἐμβάλλω περισπασμός . καί νῦν μέλλω τις ἀποστέλλω αὐτός οὗτος ἕνεκα , ὥστε γνωρίζω ἐγώ ὁ περί ὁ διάθεσις σύ . ἐπεί δέ ὁ ποθεινότατος υἱός Μελέτιος , παραπέμπω ὁ νεόλεκτος , ὑπομιμνῄσκω ἐγώ , ὅτι εἰμί σύ διά αὐτός προσεῖπον , δέχομαι ὁ ὑπόθεσις ὁ γράμμα ἄσμενος , καί ὁ διάκονος ὁ ἐπιστολή ἐπιτρέχω , ἀνήρ ἐξαρκέω καί ἀντί ἐπιστολή εἰμί , διά τε ὁ ὁ τρόπος φιλαλήθης , καί διά ὁ μηδείς ἀγνοέω ὁ κατά ἐγώ . διά ὅς παρακαλέω ὁ εὐλάβεια σύ προηγουμένως εὔχομαι ὑπέρ ἐγώ , ἵνα δίδωμι Κύριος ἐγώ μέν ἀπαλλαγή ὁ φορτικός οὗτος σῶμα , ὁ δέ ἐκκλησία αὐτός ὁ εἰρήνη , σύ δέ ἡσυχία καί ἄδεια ὁ , ἐπειδάν διατίθημι ὁ κατά ὁ Λυκαονία ἀποστολικός , ὡς ἐνάρχομαι , ἐπισκέπτομαι καί ὁ ὧδε , ἄν τε ἐνδημέω ὁ σάρξ , κἀν ἀποδημέω ἤδη πρός ὁ κύριος ἐπιτάσσω , ἵνα αὐτός , ὡς ἴδιος , ὅσπερ οὖν καί εἰμί , ἀντέχω ὁ κατά ἐγώ τόπος καί στηρίζω μέν ὁ σαθρός , ἐπεγείρω δέ ὁ νωθρός , πᾶς δέ ὁ χάρις ὁ πνεῦμα , ὁ εἰμί ἐν σύ , μετακοσμέω πρός ὁ Εὐάρεστον ὁ κύριος . ὁ δέ τίμιος υἱός ἐγώ Μενέτιον καί Μελίτιον , ὅς πόρρωθεν οἶδα καί ἑαυτοῦ κρίνω , ἔχω ἐν παρακαταθήκη , εὔχομαι ὑπέρ αὐτός . αὐτάρκης γάρ αὐτός οὗτος πρός πᾶς ἀσφάλεια . ὥστε καί ὁ σύνειμι ὁ ὁσιότης σύ , καί πᾶς ὁ κλῆρος καί ὁ λαός ὁ ὑπό σύ ποιμαίνω , καί ὁ θεοφιλής ἀδελφός ἐγώ καί συλλειτουργός προσεῖπον παρά ἐγώ καταξιόω . ὁ μνήμη ὁ μακάριος μάρτυς Ευψυχίου μιμνήσκω , καί μή ἀναμένω δύο ὑπόμνησις , μηδέ ἐμπίμπρημι νυμφότιμον σπουδάζω ποιέω ὁ ἀπάντησις , ἀλλά προλαμβάνω καί εὐφραίνω ἐγώ , ἐάν ἄρα ἔτι εἰμί ἐπί ὁ γῆ . ἠώς τότε ῥώννυμι ἐν κύριος , ὑπερεύχομαι ἐγώ , διαφυλάσσω ἐγώ καί ὁ ὁ Θεός ἐκκλησία χάρις ὁ ἅγιος .