basilius-theology.epistulae 138
Τίνα με οἴει ψυχὴν ἐσχηκέναι , ὅτε τὴν ἐπιστολὴν ἐδεξάμην τῆς θεοσεβείας σου ; εἰ μὲν γὰρ πρὸς τὴν ἐν τῷ γράμματι ἀπεῖδον διάθεσιν , εὐθὺς ὥρμων πέτεσθαι τὴν εὐθὺς Σύρων , εἰ δὲ πρὸς τὴν ἀρρωστίαν τοῦ σώματος , ὑφʼ ἧς πεπεδημένος ἐκείμην , ᾐσθανόμην οὐχὶ τοῦ πέτεσθαι μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ ἐπὶ τῆς κλίνης στρέφεσθαι ἐνδεῶς ἔχων . πεντηκοστὴν γὰρ ταύτην ἡμέραν ἦγον ἐν τῇ ἀρρωστίᾳ , καθʼ ἣν ἐπέστη ἡμῖν ὁ ἀγαπητὸς καὶ σπουδαιότατος ἀδελφὸς ἡμῶν συνδιάκονος Ἐλπίδιος · πολλὰ μὲν τῷ πυρετῷ δαπανηθείς , ὃς ἀπορίᾳ τῆς τρεφούσης αὐτὸν ὕλης , τῇ ξηρᾷ ταύτῃ σαρκὶ οἷον θρυαλλίδι κεκαυμένῃ περιειλούμενος , μαρασμὸν καὶ χρονίαν ἐπήγαγεν ἀρρωστίαν · τὰ δὲ ἐφεξῆς , ἡ ἀρχαία πληγή μου , τὸ ἧπαρ τοῦτο διαδεξάμενον , ἀπέκλεισε μέν με τῶν σιτίων , ἀπεδίωξε δὲ τῶν ὀμμάτων τὸν ὕπνον , ἐν μεθορίοις δὲ κατέσχε ζωῆς καὶ θανάτου , τοσοῦτον ζῆν ἐπίτρεπον , ὅσον τῶν ἀπʼ αὐτοῦ δυσχερῶν ἐπαισθάνεσθαι . ὥστε καὶ ὕδασιν ἐχρησάμην αὐτοφυῶς θερμοῖς καί τινας παρʼ ἰατρῶν ἐπιμελείας κατεδεξάμην . ἅπαντα δὲ ἤλεγξε τὸ νεανικὸν τοῦτο κακόν · ὅ , τοῦ μὲν ἔθους παρόντος , κἂν ἄλλος ἐνέγκοι , ἀμελετήτως δὲ προσπεσόντος οὐδεὶς οὕτως ἀδαμάντινος ὥστε ἀντισχεῖν . Ὑφʼ οὗ πολὺν ὀχληθεὶς χρόνον , οὐδέποτε οὕτως ἠνιάθην ὅσον νῦν , ἐμποδισθεὶς παρʼ αὐτοῦ πρὸς τὴν συντυχίαν τῆς ἀληθινῆς ἀγάπης σου . οἵας γὰρ ἀπεστερήθημεν θυμηδίας οἶδα καὶ αὐτός , εἰ καὶ ἄκρῳ δακτύλῳ τοῦ γλυκυτάτου μέλιτος τῆς παρʼ ὑμῖν ἐκκλησίας ἀπεγευσάμην πέρυσιν . Ἐγὼ δὲ καὶ ἄλλων ἀναγκαίων ἕνεκεν πραγμάτων ἐδεόμην εἰς ταὐτὸν γενέσθαι τῇ θεοσεβείᾳ σου καὶ περὶ πολλῶν μὲν ἀνακοινώσασθαι , πολλὰ δὲ μαθεῖν . καὶ γὰρ οὐδέ ἐστιν ἐνταῦθα οὐδὲ ἀγάπης ἀληθινῆς ἐπιτυχεῖν . ὅταν δὲ καὶ πάνυ τις ἀγαπῶντα εὕροι , οὐκ ἔστιν ὁ δυνάμενος παραπλησίως τῇ τελείᾳ σου φρονήσει καὶ τῇ ἐμπειρίᾳ , ἣν ἐκ πολλῶν τῶν περὶ τὰς ἐκκλησίας συνελέξω καμάτων , δοῦναι γνώμην ἡμῖν περὶ τῶν προκειμένων . Τὰ μὲν οὖν ἄλλα οὐκ ἐνῆν γράφειν · ἃ δʼ οὖν καὶ ἐξενεγκεῖν ἀσφαλὲς ταῦτά ἐστιν . ὁ πρεσβύτερος · Εὐάγριος , ὁ υἱὸς Πομπηϊανοῦ τοῦ Ἀντιοχέως , ὁ συναπάρας ποτὲ ἐπὶ τὴν δύσιν τῷ μακαρίῳ Εὐσεβίῳ ἐπανῆκε νῦν ἐκ τῆς Ῥώμης , ἀπαιτῶν ἡμᾶς ἐπιστολὴν αὐτὰ τὰ παρʼ ἐκείνων γεγραμμένα ἔχουσαν αὐτολεξεὶ ( ἀνεκόμισε δὲ ἡμῖν εἰς τοὐπίσω τὰ παρʼ ἡμῶν , ὡς οὐκ ἀρέσαντα τοῖς ἀκριβεστέροις τῶν ἐκεῖ ) , καὶ πρεσβείαν τινὰ δι’ ἀνδρῶν ἀξιολόγων ἤδη κατεπείγεσθαι , ὑπὲρ τοῦ εὐπρόσωπον ἔχειν ἀφορμὴν τοὺς ἄνδρας τῆς ἐπισκέψεως ἡμῶν . Οἱ κατὰ Σεβάστειαν τὰ ἡμέτερα φρονοῦντες , Εὐσταθίου τὸ ὕπουλον τῆς κακοδοξίας ἕλκος ἀπογυμνώσαντες , ἀπαιτοῦσί τινα παρʼ ἡμῶν ἐκκλησιαστικὴν ἐπιμέλειαν . Ἰκόνιον πόλις ἐστὶ τῆς Πισιδίας , τὸ μὲν παλαιὸν μετὰ τὴν μεγίστην ἡ πρώτη , νῦν δὲ καὶ αὐτὴ προκάθηται μέρους , ὅ , ἐκ διαφόρων τμημάτων συναχθέν , ἐπαρχίας ἰδίας οἰκονομίαν ἐδέξατο . αὕτη καλεῖ καὶ ἡμᾶς εἰς ἐπίσκεψιν , ὥστε αὐτῇ δοῦναι ἐπίσκοπον . τετελευτήκει γὰρ ὁ Φαυστῖνος . Εἰ οὖν δεῖ μὴ κατοκνεῖν τὰς ὑπερορίους χειροτονίας , καὶ ποίαν τινὰ χρὴ δοῦναι τοῖς Σεβαστηνοῖς ἀπόκρισιν , καὶ πῶς πρὸς τὰς τοῦ Εὐαγρίου διατεθῆναι γνώμας , ἐδεόμην διδαχθῆναι αὐτὸς δι’ ἐμαυτοῦ συντυχὼν τῇ τιμιότητί σου , ὧν πάντων ἀπεστερήθην διὰ τὴν παροῦσαν ἀσθένειαν . ἐὰν μὲν οὖν ᾖ τινὸς ἐπιτυχεῖν ταχέως πρὸς ἡμᾶς ἀφικνουμένου , καταξίωσον περὶ πάντων ἀποστεῖλαί μοι τὰς ἀποκρίσεις · εἰ δὲ μή , εὖξαι ἐλθεῖν ἐπὶ νοῦν μοι , ὅπερ εὐάρεστον ᾖ τῷ Κυρίῳ . ἐν δὲ τῇ συνόδῳ μνήμην ἡμῶν κέλευσον γενέσθαι , καὶ αὐτὸς δὲ πρόσευξαι ὑπὲρ ἡμῶν , καὶ τὸν λαὸν συμπαράλαβε , ἵνα τὰς λειπομένας ἡμέρας ἢ ὥρας τῆς παροικίας ἡμῶν καταξιωθῶμεν δουλεῦσαι , ὡς ἔστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ .
Lemmas: τίς ἐγώ οἴομαι ψυχή ἔχω , ὅτε ὁ ἐπιστολή δέχομαι ὁ θεοσέβεια σύ ; εἰμί μέν γάρ πρός ὁ ἐν ὁ γράμμα ἀπεῖδον διάθεσις , εὐθύς ὁρμάω πέτομαι ὁ εὐθύς Σύρος , εἰμί δέ πρός ὁ ἀρρωστία ὁ σῶμα , ὑπό ὅς πεδάω κεῖμαι , αἰσθάνομαι οὐ ὁ πέτομαι μόνος ἀλλά καί ὁ ἐπί ὁ κλίνη στρέφω ἐνδεής ἔχω . πεντηκοστή γάρ οὗτος ἡμέρα ἄγω ἐν ὁ ἀρρωστία , κατά ὅς ἐφίστημι ἐγώ ὁ ἀγαπητός καί σπουδαῖος ἀδελφός ἐγώ συνδιάκονος Ἐλπίδιος · πολύς μέν ὁ πυρετός δαπανάω , ὅς ἀπορία ὁ τρέφω αὐτός ὕλη , ὁ ξηρός οὗτος σάρξ οἷος θρυαλλίς καίω περιειλέω , μαρασμός καί χρόνιος ἐπάγω ἀρρωστία · ὁ δέ ἐφεξῆς , ὁ ἀρχαῖος πληγή ἐγώ , ὁ ἧπαρ οὗτος διαδέχομαι , ἀποκλείω μέν ἐγώ ὁ σιτίον , ἀποδιώκω δέ ὁ ὄμμα ὁ ὕπνος , ἐν μεθόριος δέ κατέχω ζωή καί θάνατος , τοσοῦτος ζῶ ἐπιτρέπω , ὅσος ὁ ἀπό αὐτός δυσχερής ἐπαισθάνομαι . ὥστε καί ὕδωρ χράω αὐτοφυής θερμός καί τις παρά ἰατρός ἐπιμέλεια καταδέχομαι . ἅπας δέ ἐλέγχω ὁ νεανικός οὗτος κακός · ὅς , ὁ μέν ἔθος πάρειμι , κἀν ἄλλος φέρω , ἀμελετήτως δέ προσπίπτω οὐδείς οὕτως ἀδαμάντινος ὥστε ἀντέχω . ὑπό ὅς πολύς ὀχλέω χρόνος , οὐδέποτε οὕτως ἀνιάω ὅσος νῦν , ἐμποδίζω παρά αὐτός πρός ὁ συντυχία ὁ ἀληθινός ἀγάπη σύ . οἷος γάρ ἀποστερέω θυμηδία οἶδα καί αὐτός , εἰμί καί ἄκρος δάκτυλος ὁ γλυκύς μέλι ὁ παρά σύ ἐκκλησία ἀπογεύω πέρυσι . ἐγώ δέ καί ἄλλος ἀναγκαῖος ἕνεκα πρᾶγμα δήω εἰς αὐτός γίγνομαι ὁ θεοσέβεια σύ καί περί πολύς μέν ἀνακοινόω , πολύς δέ μανθάνω . καί γάρ οὐδέ εἰμί ἐνταῦθα οὐδέ ἀγάπη ἀληθινός ἐπιτυγχάνω . ὅταν δέ καί πάνυ τις ἀγάπη εὑρίσκω , οὐ εἰμί ὁ δύναμαι παραπλήσιος ὁ τέλειος σύ φρόνησις καί ὁ ἐμπειρία , ὅς ἐκ πολύς ὁ περί ὁ ἐκκλησία συλλέγω κάματος , δίδωμι γνώμη ἐγώ περί ὁ πρόκειμαι . ὁ μέν οὖν ἄλλος οὐ ἐν-εἰμί γράφω · ὁ δέ οὖν καί ἐκφέρω ἀσφαλής οὗτος εἰμί . ὁ πρέσβυς · Εὐάγριος , ὁ υἱός Πομπηϊανός ὁ Ἀντιοχεύς , ὁ συναπαίρω ποτέ ἐπί ὁ δύσις ὁ μακάριος Εὐσέβιος ἐπανίημι νῦν ἐκ ὁ Ῥώμη , ἀπαιτέω ἐγώ ἐπιστολή αὐτός ὁ παρά ἐκεῖνος γράφω ἔχω αὐτολεξεί ( ἀνακομίζω δέ ἐγώ εἰς τοὐπίσω ὁ παρά ἐγώ , ὡς οὐ ἀρέσκω ὁ ἀκριβής ὁ ἐκεῖ ) , καί πρεσβεία τις διά ἀνήρ ἀξιόλογος ἤδη κατεπείγω , ὑπέρ ὁ εὐπρόσωπος ἔχω ἀφορμή ὁ ἀνήρ ὁ ἐπίσκεψις ἐγώ . ὁ κατά Σεβάστεια ὁ ἡμέτερος φρονέω , Εὐστάθιος ὁ ὕπουλος ὁ κακοδοξία ἕλκος ἀπογυμνόω , ἀπαιτέω τις παρά ἐγώ ἐκκλησιαστικός ἐπιμέλεια . Ἰκόνιον πόλις εἰμί ὁ Πισιδία , ὁ μέν παλαιός μετά ὁ μέγας ὁ πρῶτος , νῦν δέ καί αὐτός προκάθημαι μέρος , ὅς , ἐκ διάφορος τμῆμα συνάγω , ἐπαρχία ἴδιος οἰκονομία δέχομαι . οὗτος καλέω καί ἐγώ εἰς ἐπίσκεψις , ὥστε αὐτός δίδωμι ἐπίσκοπος . τελευτάω γάρ ὁ Φαυστῖνος . εἰμί οὖν δεῖ μή κατοκνέω ὁ ὑπερόριος χειροτονία , καί ποῖος τις χρή δίδωμι ὁ Σεβαστηνός ἀπόκρισις , καί πῶς πρός ὁ ὁ Εὐάγριος διατίθημι γνώμη , δήω διδάσκω αὐτός διά ἐμαυτοῦ συντυγχάνω ὁ τιμιότης σύ , ὅς πᾶς ἀποστερέω διά ὁ πάρειμι ἀσθένεια . ἐάν μέν οὖν εἰμί τις ἐπιτυγχάνω ταχέως πρός ἐγώ ἀφικνέομαι , καταξιόω περί πᾶς ἀποστέλλω ἐγώ ὁ ἀπόκρισις · εἰμί δέ μή , εὔχομαι ἔρχομαι ἐπί νόος ἐγώ , ὅσπερ Εὐάρεστον εἰμί ὁ κύριος . ἐν δέ ὁ σύνοδος μνήμη ἐγώ κελεύω γίγνομαι , καί αὐτός δέ προσεύχομαι ὑπέρ ἐγώ , καί ὁ λαός συμπαραλαμβάνω , ἵνα ὁ λείπω ἡμέρα ἢ ὥρα ὁ παροικία ἐγώ καταξιόω δουλεύω , ὡς εἰμί Εὐάρεστον ὁ κύριος .