basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0156.1
διὰν ἠλλοτριωθῶσαι ἀπὸ Θεοῦ , καὶ ἀνυπότακτον εἶναι τοῦ θείου νόμου , τῆς γλώσσης αὐτῶν , ὅν μελετῶν νυκτὸς καὶ ἡμέρας τὸν νόμον Κυρίου , ἀντιλεγούσης καὶ ἀπειθοῦσης . Τίνος οὖν ἄρξει , φησί ; Τῆς Ἰερουσαλήμ ; Ἄλλ’ ἐκθλίβεται καὶ ἀνείται . Τῆς Ἰουδαίας ; Ἄλλ’ οὐκέτι ἐσχηκεν ὀρθὴ · συμπέπτωκε γάρ . Τῶν μετανοούντων ; Ἄλλ’ ἀπειθοῦσι ταῖς γλώσσαις αὐτῶν . Τάχα τοίνυν διὰ τὴν προϋπάρχουσαν δόξαν , σεμνὸν τὸ ἄρχειν τῶν τοιούτων . Ἄλλ’ Ἐταπεινώθη , φησιν , ἡ δόξα αὐτῶν , καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου αὐτῶν ἀντέστη αὐτοῖς . Τοιούτων , οὐδὲ παρρησία αὐτοῖς ἀνανεύειν πρὸς τὸν Θεόν , διὰ τὴν ἁμαρτίαν ( 21 ) μὴ τὴν τυχοῦσαν εἶναι , ἀλλὰ τῇ Σοδομίταις ἀξίαν εἶναι παραβάλλεσθαι , ἣν οὐχὶ λάθρα οὐδὲ ἐπαισχυνόμενοι πεποιήκασι , ἀλλ’ οἷον ἐπαγαλλόμενοι ( 22 ) τῇ ἐργασίᾳ τῶν πονηρῶν , ἀνῃγγείλαν ἐπάν καὶ ἐνεφάσισαν · ὥσπερ ἐκεῖνοι , ἐπὶ τὰς παρανόμους ἡδονὰς ὁρμῶντες , οὐχὶ ῥήμασιν,(23 ) εὐπροσώπως τὴν ἀσέλγειαν συνεκάλουν . Ποῦ γὰρ εἰσι , φησιν , οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες παρὰ σοί ; Ἐξάγαγε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς , ἵνα αὐτοὺς συγγενώμεθα . Ἐκείνην ἐμμήσαντο τὴν ἁμαρτίαν . Τὴν γὰρ ἁμαρτίαν αὐτῶν , ὡς Σοδόμων ( 24 ) , ἀνῃγγείλαν καὶ ἐνεφάσισαν . Ταῦτα δ’ ἐντυχὼν τῷ ἱστορίᾳ διηγουμένῃ τὰ πρὸ τῆς καταστροφῆς Ἱερουσαλὴμ πάθη , τῆς προφητείας τὸ ἐναργὲς ἐκπλαγήσεται . Δύο τοίνυν αἰτίαι παραπλεῖσως εὐλόγου τῶν εἰς προστασίαν ἐλχομένων τοῦ λαοῦ , ἡ οἰκεία αὐτοῦ ἀδυναμία , καὶ ἡ τῶν πραγμάτων δυσκολία , δυσδιόρθωτον ὄντων τῶν λαῶν διὰ τὴν πολλὴν χῦσιν τῆς ἁμαρτίας · ἄπερ ἀμφότερα ὁ προκείμενος περιίζει λόγος · περὶ μὲν τῆς ἰδίας ἀδυναμίας , τοῦ τὴν ἀρχὴν ἐξομωμένου , λέγοντος · Οὐκ ἔστιν ἄρτος ἐν τῷ οἴκῳ μου , οὐδὲ ἱμάτιον · τὸ δὲ τοῦ λαοῦ ἀνίσταν , ἐκ τοῦ εἰπεῖν · Οὐκ ἔσομαι ἄρχων τοῦ λαοῦ τούτου , ὅτι ἀνείται Ἱερουσαλὴμ , καὶ ἡ Ἰουδαία συμπεπτωκε , καὶ αἱ γλῶσσαι αὐτῶν μετὰ ( 25 ) ὀνομασίας τὰ πρὸς τὸν Κύριον ἀπειθοῦσι . Τὴν γὰρ ὀνομίαν αὐτῶν ὡς Σοδόμων ἀνῃγγείλαν καὶ ἐνεφάσισαν . Οὐδὲ γὰρ Σοδομίτας εἰς ἂν ἐγένετο δυνατὸς περι-σάφηναι , ἀλλ’ ἐρχζων δικαίων δέκα τὸ ( 26 ) ἐλάχιστον , τῶν ἐξαιτουμένων αὐτούς .
Lemmas: δῖος ἀλλοτριόω ἀπό Θεός , καί ἀνυπότακτος εἰμί ὁ θεῖον νόμος , ὁ γλῶσσα αὐτός , ὅς μελέτη νύξ καί ἡμέρα ὁ νόμος κύριος , ἀντιλέγω καί ἀπειθέω . τίς οὖν ἄρχω , φημί ; ὁ Ἱερουσαλήμ ; ἄλλος ἐκθλίβω καί ἀνίημι . ὁ Ἰουδαῖος ; ἄλλος οὐκέτι ἔχω ὀρθός · συμπίπτω γάρ . ὁ μετανοέω ; ἄλλος ἀπειθέω ὁ γλῶσσα αὐτός . Τάχα τοίνυν διά ὁ προυπάρχω δόξα , σεμνός ὁ ἄρχω ὁ τοιοῦτος . ἄλλος ταπεινόω , φημί , ὁ δόξα αὐτός , καί ὁ αἰσχύνη ὁ πρόσωπον αὐτός ἀνθίστημι αὐτός . τοιοῦτος , οὐδέ παρρησία αὐτός ἀνανεύω πρός ὁ Θεός , διά ὁ ἁμαρτία ( 21 ) μή ὁ τυγχάνω εἰμί , ἀλλά ὁ Σοδομίτης ἄξιος εἰμί παραβάλλω , ὅς οὐ λάθρῃ οὐδέ ἐπαισχύνομαι ποιέω , ἀλλά οἷος ἐπαγάλλομαι ( 22 ) ὁ ἐργασία ὁ πονηρός , ἀναγγέλλω ἐπήν καί ἐμφαίνω · ὥσπερ ἐκεῖνος , ἐπί ὁ παράνομος ἡδονά ὁρμή , οὐ ῥῆμα ) εὐπρόσωπος ὁ ἀσέλγεια συγκαλέω . πός γάρ εἰμί , φημί , ὁ ἀνήρ ὁ εἰσέρχομαι παρά σύ ; ἐξάγω αὐτός πρός ἐγώ , ἵνα αὐτός συγγίγνομαι . ἐκεῖνος μαίνομαι ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ ἁμαρτία αὐτός , ὡς Σόδομα ( 24 ) , ἀναγγέλλω καί ἐμφαίνω . οὗτος δέ ἐντυγχάνω ὁ ἱστορία διηγέομαι ὁ πρό ὁ καταστροφή Ἱεροσόλυμα πάθος , ὁ προφητεία ὁ ἐναργής ἐκπλάσσω . δύο τοίνυν αἰτία παραπλέω εὔλογος ὁ εἰς προστασία λέγω ὁ λαός , ὁ οἰκεῖος αὐτός ἀδυναμία , καί ὁ ὁ πρᾶγμα δυσκολία , δυσδιόρθωτος εἰμί ὁ λαός διά ὁ πολύς χύσις ὁ ἁμαρτία · Ἄπερ ἀμφότερος ὁ πρόκειμαι περιΐζω λόγος · περί μέν ὁ ἴδιος ἀδυναμία , ὁ ὁ ἀρχή ἐξόμνυμι , λέγω · οὐ εἰμί ἄρτος ἐν ὁ οἶκος ἐγώ , οὐδέ ἱμάτιον · ὁ δέ ὁ λαός ἀνίστημι , ἐκ ὁ εἶπον · οὐ εἰμί ἄρχω ὁ λαός οὗτος , ὅτι ἀνίημι Ἱεροσόλυμα , καί ὁ Ἰουδαῖος συμπίπτω , καί ὁ γλῶσσα αὐτός μετά ( 25 ) ὀνομασία ὁ πρός ὁ κύριος ἀπειθέω . ὁ γάρ ονοεις αὐτός ὡς Σόδομα ἀναγγέλλω καί ἐμφαίνω . οὐδέ γάρ Σοδομίτης εἰς εἄν γίγνομαι δυνατός περι-σάφηναι , ἀλλά ἐρχζων Δίκαιος δέκα ὁ ( 26 ) μικρός , ὁ ἐξαιτέω αὐτός .