basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0321.1
293 . Νυκτὸς ἀπολείται ἡ Μωαβίτις · νυκτὸς γὰρ ἀπολείται τὸ τεῖχος τῆς Μωαβίτιδος . Νεκροτέρα ἡ κόλασις ἡ ἐν νυκτὶ προσεγομένη . Οὐ μὲν γὰρ ἐν ἡμέρᾳ πάσχων τι τῶν περιστάκων , αὐτὸ τὸ φῶς ἔχει παραμυθίαν τῶν γινομένων · ἡ δὲ νὺξ καὶ καθ' ἑαυτὴν ( 12 ) σκυθρωπὸν τι πρᾶγμα · ἐὰν δὲ καὶ πάθη προσλάβῃ καὶ συμφοράς , πολλὴν ποιεῖ τῶν ἀλγεινῶν τὴν ἐπίδοσιν . Νόησον οὖν μοι νυκτερινὴν ἔροδον πολεμίων , ἀπροσδόκητον καταδρομήν , γυναικῶν καὶ παίδων ἐξανδραποτισμόν , χρημάτων διαρπαγήν , φόνον τῶν εἰς χεῖρας ἀφικνουμένων , τεῖχους καταστρόφην , ἐμπρησμόν πόλεως . Νυκτὸς οὖν ἀπολείται τὸ τεῖχος τῆς Μωαβίτιδος . Τῆς γὰρ τῶν τεῖχων περιβολῆς ἐρημωθέντος , ἀναγκαῖον καὶ οἱ τὴν ἀπ' αὐτῶν ἀσφάλειαν προβαλλόμενοι συναπολοῦνται . Λυπεῖσθε οὖν ( 13 ) ἐφ' ἑαυτοῖς , φησίν · ἀπολείται γὰρ καὶ Δεηβὼν , οὗ ὁ βωμὸς ὑμῶν · ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν . Λυπεῖσθε ἐφ' ἑαυτοῖς . Μακάριος μὲν δστις καθαρὰν ἔχων τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ , μὴ ἔχει ( 14 ) οἰκείαν ὑπόθεσιν λύπης · διὰ δὲ τὴν ἀγάπην μὴ ζητεῖν τὸ ἑαυτῆς , πάσχοντος μέλους , συμπάσχει καὶ αὐτός , καὶ συλλυποῦμένως , καὶ κλαίειν μετὰ κλαιόντων , κατὰ τὸν Ἀπόστολον . τὸν πενθοῦντα πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων , καὶ μὴ μετανοησάντων . Ὡς πάλιν λέγει : Ὅτι λύπη μοί ἐστι μεγάλη , καὶ ἀδιάλειπτος ὀδύνη τῇ καρδίᾳ μου ὑπὲρ τῶν ἀδελφῶν μου , τῶν συγγενῶν μου , ( 15 ) κατὰ σάρκα . Εἰ δὲ τις μὴ τοιοῦτός ἐστιν , ἀλλὰ ταῖς ἰδίαις ἁμαρτίαις ἐγκαλινοῦται , οὗτος ἐφ' ἑαυτῷ λυπαίσθω , νικωμένῳ ὑπὸ τοῦ ἐχθροῦ , πρὸς ὃν ἐστὶν ἡ πάλη . Ἡ τοῦτο λύπη ἐθραφείνει τὸν σοὺς διδασκαλικοὺς λόγους ἐνάγοντα αὐτὸν εἰς συναίσθησιν . Ὡς γὰρ τὰ καίοντα καὶ κολῶντα φάρμακα ἀνακαθαίρει τὰ ἕλκη , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν πύων δυσοσμίαν , καὶ τὰ διεφθαρμένα τραύματα , καὶ σώματα ἐπιτηδειώτερα ποιεῖ πρὸς τὴν κατὰ τόπον ( 16 ) συνοθλώσιν · τοιούτον ἔχειν μοι δοκεῖ νοῦν τὸ , Λυπεῖσθε ἐφ' ἑαυτοῖς , λεγόμενον πρὸς τοὺς μέγα φρονοῦντας ἐπὶ τινὶ σοφίᾳ , ὁποῖοί εἰσιν αἱ τῶν αἱρέσεων προεστῶτες , οἱ νυκτὸς ἀπολλύμενοι , διότι Πᾶς ὁ τὰ φαῦλα πράσσων , μισεῖ τὸ φῶς , καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς . Καὶ ἐπειδὴ ἐν νυκτὶ ὄντες , νυκτὸς ἀπολοῦνται , νυκτὸς αὐτῶν καὶ τὸ τεῖχος πίπτει · τούτ' ἐστι , τὰ σοφιστικὰ ὀχυρώματα , οἷς ὑποκαθήμενοι ἐδόκουν ἰκανὴν τὴν ἀπ' αὐτῶν ἀσφάλειαν προβαλεῖσθαι . Ἡ γὰρ διαλεκτικὴ τὰς αἱρέσεις τῆς ψευδωνύμου γνώσεως , ὥσπερ τεῖχος , συντηρεῖ · ἥς διαπεσούσης , ὀλολῦζειν ἀνάγκη τοὺς ἐκλωκότας . Λυπεῖσθε , οὖν ἐφ' ἑαυτοῖς , ἐπεὶπερ ἀπώλοντο .
Lemmas: 293 . Νύξ ἀπόλλυμι ὁ Μωαβῖτις · νύξ γάρ ἀπόλλυμι ὁ τεῖχος ὁ Μωαβῖτις . Νεκρός ὁ κόλασις ὁ ἐν νύξ προσγίγνομαι . οὖον μέν γάρ ἐν ἡμέρα πάσχω τίς ὁ περιίστημι , αὐτός ὁ φάος ἔχω παραμυθία ὁ γίγνομαι · ὁ δέ νύξ καί κατά ἑαυτοῦ ( 12 ) σκυθρωπός τίς πρᾶγμα · ἐάν δέ καί πάθος προσλαμβάνω καί συμφορά , πολύς ποιέω ὁ ἀλγεινός ὁ ἐπίδοσις . νοέω οὖν ἐγώ νυκτερινός ἔρδω πολέμιος , ἀπροσδόκητος καταδρομή , γυνή καί παῖς ἐξανδραποτισμόν , χρῆμα διαρπαγή , φόνος ὁ εἰς χείρ ἀφικνέομαι , τεῖχος καταστροφή , ἐμπρησμός πόλις . Νύξ οὖν ἀπόλλυμι ὁ τεῖχος ὁ Μωαβῖτις . ὁ γάρ ὁ τεῖχος περιβολή ἐρημόω , ἀναγκαῖος καί ὁ ὁ ἀπό αὐτός ἀσφάλεια προβάλλω συναπολόω . λυπέω οὖν ( 13 ) ἐπί ἑαυτοῦ , φημί · ἀπόλλυμι γάρ καί Δεηβὼν , ὅς ὁ βωμός σύ · ἐκεῖ ἀναβαίνω καλέω . λυπέω ἐπί ἑαυτοῦ . Μακάριος μέν δστις καθαρός ἔχω ὁ ψυχή ἑαυτοῦ , μή ἔχω ( 14 ) οἰκεῖος ὑπόθεσις λύπη · διά δέ ὁ ἀγάπη μή ζητέω ὁ ἑαυτοῦ , πάσχω μέλος , συμπάσχω καί αὐτός , καί συλλυπέω , καί καλέω μετά καλέω , κατά ὁ ἀπόστολος . ὁ πενθέω πολύς ὁ προαμαρτάνω , καί μή μετανοέω . ὡς πάλιν λέγω : ὅτι2 λύπη ἐγώ εἰμί μέγας , καί ἀδιάλειπτος ὀδύνη ὁ Καρδία ἐγώ ὑπέρ ὁ ἀδελφός ἐγώ , ὁ συγγενής ἐγώ , ( 15 ) κατά σάρξ . εἰμί δέ τις μή τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ὁ ἴδιος ἁμαρτία ἐγκαλέω , οὗτος ἐπί ἑαυτοῦ λυπαιω , νικάω ὑπό ὁ ἐχθρός , πρός ὅς εἰμί ὁ πάλη . ὁ οὗτος λύπη ἐθραφείνει ὁ σός διδασκαλικός λόγος ενάγων αὐτός εἰς συναίσθησις . ὡς γάρ ὁ καίω καί κολλάω φάρμακον ἀνακαθαίρω ὁ ἕλκος , καί ὁ ἀπό ὁ πύον δυσοσμία , καί ὁ διαφθείρω τραῦμα , καί σῶμα ἐπιτήδειος ποιέω πρός ὁ κατά τόπος ( 16 ) συνοθλαω · τοιοῦτος ἔχω ἐγώ δοκέω νόος ὁ , λυπέω ἐπί ἑαυτοῦ , λέγω πρός ὁ μέγας φρονέω ἐπί τις σοφία , ὁποῖος εἰμί ὁ ὁ αἵρεσις προίστημι , ὁ νύξ ἀπόλλυμι , διότι Πᾶς ὁ ὁ φαῦλος πράσσω , μισέω ὁ φάος , καί οὐ ἔρχομαι πρός ὁ φάος . καί ἐπεί ἐν νύξ εἰμί , νύξ ἀπόλλυμι , νύξ αὐτός καί ὁ τεῖχος πίπτω · οὗτος εἰμί , ὁ σοφιστικός ὀχύρωμα , ὅς ὑποκάθημαι δοκέω ἱκανός ὁ ἀπό αὐτός ἀσφάλεια προβάλλω . ὁ γάρ διαλεκτικός ὁ αἵρεσις ὁ ψευδώνυμος γνῶσις , ὥσπερ τεῖχος , συντηρέω · ἥς διαπίπτω , ὀλολύζω ἀνάγκη ὁ εκλωκοος . λυπέω , οὖν ἐπί ἑαυτοῦ , ἐπεί ἀπόλλυμι .