basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0304.1
γεῖντο ἂν οἱ Μῆδοι ἐπάγεσθαι εἰς τὸ κολάζειν ἐμμέτρως τοὺς κακῶς βεβιωκότας . Διότι ψι μέτρῳ ἕκαστος ἡμῶν μεμέτρηται , ἤτοι ἐν τῷ κατορθῶν , ἢ ἐν τῇ ἀμαρτάνειν , ἐν τούτοις ἢ τὰ τῆς ἀμοιβῆς , ἢ τὰ τῆς κολάσεως ἀπολήψεται . Τοιούτωι δὲ οἱ Μῆδοι οὐκ ἐλεήσουσι τὰ τέκνα τῶν Βαβυλωνίων , οὐδὲ περιποιήσασθαι καταδεξόνται ( 93 ) . Τὰγὰ δὲ τέκνα τοὺς καρπούς καὶ τὰ γεννήματα τῆς Βαβυλωνίων ψυχῆς νῦν φησιν ἡ Γραφή . Τοιαῦτα νομίζω εἶναι καὶ τὰ τοῦ μακαριζομένου παρὰ τῷ ψαλμῷ τέκνα , ἐν φ ἡ μὲν γυνὴ ἡ ( 94 ) σοφία ἐστιν , ἣντινα ἐκζητήσας νύμφην ἠγάγετο καὶ σύνοικον ἑαυτῷ ὁ Κύριος ( 95 ) , γενομένου ἐραστῆς τοῦ κάλλους αὐτῆς · οἱ δὲ υἱοὶ , τὰ γεννήματα τοῦ νοῦ καὶ τῆς σοφίας ἅμα συνελθόντα . Περὶ τούτων οἶμαι τῶν τέκνων εἰρήσθαι ἐν τῷ ρλ΄ ψαλμῷ · Θυγάτηρ Βαβυλῶνος ἡ ταλαίπωρος , μακάριος δὲ ἀνταποδώσει σοι τὸ ἀνταποδόμα σου , ὁ ἀνταπεδωκας ἡμῖν . Μακάριος δὲ κρατήσας , καὶ ἐδαφιεῖ τὰ νήπιά σου πρὸς τὴν πέτραν . Ταύτην γὰρ προοι βλέπει τὴν ἡμέραν τῆς ἀνταποδόσεως , καθ' ἣν οἱ Μῆδοι κρατήσαντες τῶν Βαβυλωνίων , οὐκ ἐλεήσουσιν , οὐδὲ ἐπὶ τοὺς τέκνοις αὐτῶν φείσονται οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν . Σκόπει δὲ , ὅτι ὁ ψαλμὸς μακαρίζει οὐ τὸν ὁπωσδήποτε τέκνων Βαβυλωνίων ἀνελόντα ( 96 ) , ἀλλ' ὅτι πρώτων μὲν θέλει τὰ νήπια αὐτῶν ἀφανίζεσθαι , τὰ ἀρτιγενῆ , μὴ ἐπιτραπέντα ἀλθεῖν εἰς αὔξησιν , ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον χωρῆσιν τῆς πονηρίας · δεύτερον δὲ , ὅτι οὐχ ὀλιγώπητος τρόπῳ ἀναρρήσονται . Μακαρίζει γὰρ τὸν κρατήσαντα ( 97 ) καὶ περιγεγόνυμεν τῇ ἑαυτοῦ σοφίᾳ τῆς τεκνογονίας τοῦ συγκεχωμένου νοῦ , δοὺς ὀνομάζεται Βαβυλώνιος · ἔπειτα δὲ προσοράσσωσιν αὐτὰ τῇ πέτρᾳ . Ἡ πέτρα δὲ καὶ ἐν τούτῳ ὁ Χριστὸς ἐστιν . Ὁ γὰρ συγχρούων τὰ φαῦλα δόγματα τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας , οὗτος ἐστιν ὁ τὰ Βαβυλῶνία νήπια τῇ πέτρᾳ προσεδαφίζων ( 98 ) . Εἰ οὖν τέκνα Βαβυλῶνος , τὰ τῶν ἐπαροδῶν αὐτῶν δόγματα , συγχρόντα τῇ ψυχῇ τοῦ παραδεχομένου · καλῶς δὲ Βαβυλωνίων τέκνον κρατηθὲν , ἐδαφίζοιτο πρὸς τὴν πέτραν .
Lemmas: γίγνομαι εἄν ὁ Μῆδος ἐπάγω εἰς ὁ κολάζω ἔμμετρος ὁ κακῶς βιόω . διότι ψεῖ μέτρον ἕκαστος ἐγώ μετρέω , ἤτοι ἐν ὁ κατορθόω , ἢ ἐν ὁ ἁμαρτάνω , ἐν οὗτος ἢ ὁ ὁ ἀμοιβή , ἢ ὁ ὁ κόλασις ἀπολαμβάνω . τοιοῦτος δέ ὁ Μῆδος οὐ ἐλεέω ὁ τέκνον ὁ Βαβυλώνιος , οὐδέ περιποιέω καταδέχομαι ( 93 ) . τάσσω δέ τέκνον ὁ καρπός καί ὁ γέννημα ὁ Βαβυλώνιος Ψυχή νῦν φημί ὁ γραφή . τοιοῦτος νομίζω εἰμί καί ὁ ὁ μακαρίζω παρά ὁ ψαλμός τέκνον , ἐν φ ὁ μέν γυνή ὁ ( 94 ) σοφία εἰμί , ὅστις ἐκζητέω νύμφη ἄγω καί σύνοικος ἑαυτοῦ ὁ Κύριος ( 95 ) , γίγνομαι ἐραστής ὁ κάλλος αὐτός · ὁ δέ υἱός , ὁ γέννημα ὁ νόος καί ὁ σοφία ἅμα συνέρχομαι . περι οὗτος οἴομαι ὁ τέκνον εἴρω ἐν ὁ ρλ΄ ψαλμός · θυγάτηρ Βαβυλών ὁ ταλαίπωρος , μακάριος δέ ἀνταποδίδωμι σύ ὁ ἀνταποδίδωμι σύ , ὁ ἀνταποδίδωμι ἐγώ . Μακάριος δέ κρατέω , καί ἐδαφίζω ὁ νήπιος σύ πρός ὁ πέτρα . οὗτος γάρ προέρχομαι βλέπω ὁ ἡμέρα ὁ ἀνταπόδοσις , κατά ὅς ὁ Μῆδος κρατέω ὁ Βαβυλώνιος , οὐ ἐλεέω , οὐδέ ἐπί ὁ τέκνον αὐτός φείδομαι ὁ ὀφθαλμός αὐτός . σκοπάω δέ , ὅτι ὁ ψαλμός μακαρίζω οὖον ὁ ὅπως τέκνον Βαβυλώνιος ἀναιρέω ( 96 ) , ἀλλά ὅτι πρῶτος μέν ἐθέλω ὁ νήπιος αὐτός ἀφανίζω , ὁ ἀρτιγενής , μή ἐπιτέρπομαι ἀλθέω εἰς αὔξησις , ἵνα μή ἐπί πλείων χώρα ὁ πονηρία · δύο δέ , ὅτι οὐ ὀλιγώπητος τρόπος ἀναρρέω . μακαρίζω γάρ ὁ κρατέω ( 97 ) καί περιγίγνομαι ὁ ἑαυτοῦ σοφία ὁ τεκνογονία ὁ συγχώννυμι νόος , δίδωμι ὀνομάζω Βαβυλώνιος · ἔπειτα δέ προσοράω αὐτός ὁ πέτρα . ὁ πέτρα δέ καί ἐν οὗτος ὁ Χριστός εἰμί . ὁ γάρ συγχρουω ὁ φαῦλος δόγμα ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια , οὗτος εἰμί ὁ ὁ Βαβυλώνιος νήπιος ὁ πέτρα προσεδαφίζω ( 98 ) . εἰμί οὖν τέκνον Βαβυλών , ὁ ὁ πάροδος αὐτός δόγμα , συγχράομαι ὁ Ψυχή ὁ παραδέχομαι · καλῶς δέ Βαβυλώνιος τέκνον κρατέω , ἐδαφίζω πρός ὁ πέτρα .