basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0310.2
279 . Τάχα γὰρ , πρὸ τοῦ κτισθῆναι τὸν ἄνθρωπον , τόπος τις μετανοίας καὶ τοῦ διαβόλου ὑπελείπετο , καὶ ἐδίδου το τὸ τύπος , εἰ καὶ ἀρχαιέστερον ἦν νόσημα , ὅμως διὰ μετανοίας ἐαυτὸν ἐξισαμένου θεραπευθεῖς , ἀποκαταστήσαι αὐτὸν εἰς τὸ ἑαρεῖς . Ἀφ’ οὐ δὲ τοῦ κόσμου ἡ κατασκευὴ , καὶ παραδείσου φυτεία ( 38 ) καὶ ἄνθρωπος ἐν αὐτῷ , καὶ ἐντολὴ Θεοῦ , καὶ φθόνος τοῦ διαβόλου , καὶ φόνος τοῦ τετιμημένου , ἀπεκλείσθη αὐτῷ καὶ ὁ τόπος τῆς μετανοίας . Εἰ γὰρ Ἰσαὶ μετανοίας τόπον οὐχ εὑρε , τὰ πρωτοτόκια ἀποδύμενος , τὶς τόπος ὑπολείπεται μετανοίας τῷ τὸν πρωτόπλαστον ἀποκτείναντι ἄνθρωπον , καὶ δι’ ἐκείνου τὸν θάνατον εἰσενεγκόντι ( 39 ) ; Φαεὶ δὲ καὶ τὸν ἐκ τοῦ λώβρου τοῦ ἀνθρωπίνου ἐγγινόμενον στίλον τῷ ἱματίῳ , μηδεὶν τρόπον δύνασθαι ἀποπλύνεσθαι , ἀλλὰ συγγηρῆν αὐτῷ τὴν ἀπαξ ἐγγενομένην ἐν τῆς ἐν τῷ αἵματι βαφεῖς ἀλλοίωσιν οὐδὲ οὖν ( 40 ) ἐκεῖνον δυντὸν , ἀποθεμένου τὸν ἐκ τοῦ αἵματος στίλον , γενέσθαι καθαρόν . Τήρησον δὲ τὴν λέξιν ἐμφαντικῶς παριστῶσαν τὸν ἐκ τῆς μαιμονίας ῥόπον . Οὐ γὰρ εἶπεν , Ἐν αἵματι βαφὴν , ἀλλὰ , Περυρμένον , ἵνα ἐνδείξηται αὐτὸν ἐγκυλιόμενον ( 41 ) τῷ φόνῳ τῶν ἀναιρουμένων . Οὕτως τὴν γῆν ἀπώλεσε τοῦ Θεοῦ , καὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀνήρησεν . Ὁ μὲν οὖν Ναβουχοδονόσορ ἠρήμησε τὴν γῆν , ἐκτεμὼν αὐτῆς τὰ καρποφόρα φυτά , καθὼς τῷ ἀφανισμῷ τοῦ ἐμπρησμοῦ παραβιδοῦς . Αὐτὸς ( 42 ) καὶ τὸν λαὸν τοῦ Ἰσραὴλ , τὸν μὲν ἀπέκτεινεν ἐν μαχαίρᾳ , τὸν δὲ αἰχμάλωτον ἀπήγαγεν εἰς τὴν Βαβυλῶνα . Ἦδη δὲ καὶ ὁ μυστικῶς ὀνομαζόμενος Βαβυλῶνος βασιλεὺς ὁ κοσοκράτωρ τοῦ κόσμου τούτου ἐστίν . Οὐκὲνως γὰρ καὶ τὴν σύγχυσιν τοῦ κόσμου τούτου Βαβυλῶνα ἄν τις προσείποι . Αἰχμάλωτον γὰρ ἐποίησε τὸν λαὸν τοῦ Θεοῦ , ἀπὸ τῆς ζωῆς μεταστήσας εἰς θάνατον · ἠρμήσε δὲ τὴν γῆν , τὴν ἐκάστου σάρκα διαφθείρας διὰ τῆς ἁμαρτίας , καθὼς γέγραπται , ὅτι ( 43 ) Κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτῆς .
Lemmas: 279 . Τάχα γάρ , πρό ὁ κτίζω ὁ ἄνθρωπος , τόπος τις μετάνοια καί ὁ διάβολος ὑπολείπω , καί δίδωμι ὁ ὁ τύπος , εἰμί καί ἀρχαῖος εἰμί νόσημα , ὅμως διά μετάνοια ἑαυτοῦ ἐξίημι θεραπεύω , ἀποκαθίστημι αὐτός εἰς ὁ ἀείρω . ἀπό οὖον δέ ὁ κόσμος ὁ κατασκευή , καί παράδεισος φυτεία ( 38 ) καί ἄνθρωπος ἐν αὐτός , καί ἐντολή Θεός , καί φθόνος ὁ διάβολος , καί φόνος ὁ τιμάω , ἀποκλείω αὐτός καί ὁ τόπος ὁ μετάνοια . εἰμί γάρ Ἴσαι μετάνοια τόπος οὐ εὑρίσκω , ὁ πρωτοτόκια ἀποδύω , τις τόπος ὑπολείπω μετάνοια ὁ ὁ πρωτόπλαστος ἀποκτείνω ἄνθρωπος , καί διά ἐκεῖνος ὁ θάνατος εἰσφέρω ( 39 ) ; Φάος δέ καί ὁ ἐκ ὁ λώβρου ὁ ἀνθρώπινος ἐγγίγνομαι στίλος ὁ ἱμάτιον , μήδω τρόπος δύναμαι ἀποπλύνω , ἀλλά συγγηρέω αὐτός ὁ ἅπαξ ἐγγίγνομαι ἐν ὁ ἐν ὁ αἷμα βαφεύς ἀλλοίωσις οὐδέ οὖν ( 40 ) ἐκεῖνος δύντος , ἀποτίθημι ὁ ἐκ ὁ αἷμα στίλος , γίγνομαι καθαρός . τηρέω δέ ὁ λέξις ἐμφαντικός παρίστημι ὁ ἐκ ὁ μαιμονια ῥόπον . οὖον γάρ εἶπον , ἐν αἷμα βαφή , ἀλλά , Περυρμένον , ἵνα ἐνδείκνυμι αὐτός ἐγκυλίνδω ( 41 ) ὁ φόνος ὁ ἀναιρέω . οὕτως ὁ γῆ ἀπόλλυμι ὁ Θεός , καί ὁ λαός αὐτός ἀναιρέω . ὁ μέν οὖν Ναβουχοδονόσορ ἐρημόω ὁ γῆ , ἐκτέμνω αὐτός ὁ Καρποφόρα φυτός , καθώς ὁ ἀφανισμός ὁ ἐμπρησμός παραβιδιδωμι . αὐτός ( 42 ) καί ὁ λαός ὁ Ἰσραήλ , ὁ μέν ἀποκτείνω ἐν μάχαιρα , ὁ δέ αἰχμάλωτος ἀπάγω εἰς ὁ Βαβυλών . ἤδη δέ καί ὁ μυστικός ὀνομάζω Βαβυλών βασιλεύς ὁ κοσοκράτωρ ὁ κόσμος οὗτος εἰμί . ουκενος γάρ καί ὁ σύγχυσις ὁ κόσμος οὗτος Βαβυλών ἄν τις προσεῖπον . αἰχμάλωτος γάρ ποιέω ὁ λαός ὁ Θεός , ἀπό ὁ ζωή μεθίστημι εἰς θάνατος · ἐρημόω δέ ὁ γῆ , ὁ ἕκαστος σάρξ διαφθείρω διά ὁ ἁμαρτία , καθώς γράφω , ὅτι ( 43 ) καταφθείρω πᾶς σάρξ ὁ ὁδός αὐτός .