basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0200.2
165 . Τολμῶν αἰχμάλωτος ὁ λαὸς μου ἐγενήθη , διὰ τὸ μὴ εἰδέναι αὐτοὺς ( 72 ) τὸν Κύριον · καὶ πλῆθος ἐγενήθη νεκρῶν διὰ λῖπον ἄρτου , καὶ δίψος ( 73 ) ὕδατος . Ταῦτα καθ' ἱστορίαν δυνατὸν τυχεῖν τῆς ἐξηγήσεως ἐπὶ τῶν καιρῶν τῆς ἐσχάτης πολιορκίας τῶν Ἰουδαίων · τῶν μὲν εἰς αἰχμαλωσίαν ἀπαχθέντων , τῶν δὲ ἐν λιμῷ καὶ δίψει διαφθαρέντων . Καὶ ἡ αἰτία σαφής , δτι ἡν ταῦτα πεπόνθασιν · ὅτι ἐπιδημῆσαντα αὐτοὺς τὸν Κύριον οὐκ ἐπίγνωσαν ( 74 ) . Ὦστε δὲ καὶ ἡμῖν οικειωθῆναι τὴν ἐκ τῆς λέξεως παραίνεσιν . Ἐκεῖνα λέγομεν , ὅτι οἱ διώκοντες τὸ μέθυσμα , καὶ μετὰ τῆς ἀπηγορευμένης μουσικῆς τὸν οἶνον πίνοντες , καὶ θεάμασι μὲν ἀτόποις τὰς ὄψεις ἐνασχολούντες , τοῖς δὲ ἔργοις Κυρίου ἐμβλέπειν μὴ ἀνεχόμενοι , διὰ τὸ φιληδονοῖν εἶναι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι , αἰχμάλωτοι γίνονται καὶ ὑποχείριοι τοῖς ὑπεναντίοις . Ἄλλὰ καὶ πλῆθος ἐν αὐτοῖς νεκρῶν ἐγενήθη διὰ λιμὸν , καὶ ὕδατος ἀπορίαν . Θι γὰρ τὴν ἐπιβάλλουσαν ταῖς ψυχαῖς τροφὴν μὴ προστιθέμενοι , νεκροὶ γίνονται τοῖς παραπτώμασι , καὶ οἱ ἐπὶ ὕδατος ἀναπαύσεως μὴ ἐκπεφύμενοι , μηδὲ ζητοῦντες πειν ἐξ ἐκείνου σοῦ ὕδατος περὶ οὗ φησὶ πρὸς τὴν Σαμαρείτιν ὁ Κύριος , ὅτι Ὦς ἂν πίνη ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῇ , οὐ μὴ διψήσῃ ( 75 ) εἰς τὸν αἰῶνα · οὗτοι γίνονται νεκροί . Ἄκουε γὰρ , ὅτι πλῆθος νεκρῶν ἐγενήθη , οὐ διὰ λιμὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ δίψαν ὕδατος · ἐπειδὴ ἀπ' ἐκείνου ἐπινον τοῦ ὕδατος , οὗ καὶ ἡ Σαμαρείτης · Ὦς γὰρ ἂν πίνη , φησίν , ἐκ τοῦ ὕδατος ἐκείνου , διψήσει πάλιν · οὐκ ἐπινον δὲ ἐκ τοῦ ὕδατος τοῦ ἀλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον . Προστρεπτικὸν δὲ τοῦτο ἐπὶ τὴν γνῶσιν , Εἰ γὰρ διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τὸν Κύριον αἰχμάλωτοι γίνονται , ζηλωτέον ἡμῖν τὸ τῆς γνώσεως χάρισμα . Τάχα δὲ ( 76 ) ἡ ἀληθὴς νέκρωσις οὐ διὰ λιμὸν ἄρτου , οὐδὲ διὰ δίψαν ὕδατος τοῦτου τοῦ αἰσθητοῦ , ἀλλὰ διὰ λιμὸν τοῦ ἀκούσαι λόγον Κυρίου ταῖς ψυχαῖς τῶν
Lemmas: 165 . τολμάω αἰχμάλωτος ὁ λαός ἐγώ γίγνομαι , διά ὁ μή οἶδα αὐτός ( 72 ) ὁ κύριος · καί πλῆθος γίγνομαι νεκρός διά λείπω ἄρτος , καί δίψα ( 73 ) ὕδωρ . οὗτος κατά ἱστορία δυνατός τυγχάνω ὁ ἐξήγησις ἐπί ὁ καιρός ὁ ἔσχατος πολιορκία ὁ Ἰουδαῖος · ὁ μέν εἰς αἰχμαλωσία ἀπάγω , ὁ δέ ἐν λιμός καί διψάω διαφθείρω . καί ὁ αἰτία σαφής , δ ἐάν οὗτος πάσχω · ὅτι ἐπιδημέω αὐτός ὁ κύριος οὐ ἐπιγιγνώσκω ( 74 ) . ὥστε δέ καί ἐγώ οἰκειόω ὁ ἐκ ὁ λέξις παραίνεσις . ἐκεῖνος λέγω , ὅτι ὁ διώκω ὁ μέθυσμα , καί μετά ὁ ἀπαγορεύω μουσικός ὁ οἶνος πίνω , καί θέαμα μέν ἄτοπος ὁ ὄψις ἐνασχολέω , ὁ δέ ἔργον κύριος ἐμβλέπω μή ἀνέχω , διά ὁ φιλήδονος εἰμί μᾶλλον ἢ φιλόθεος , αἰχμάλωτος γίγνομαι καί ὑποχείριος ὁ ὑπεναντίος . ἀλλά καί πλῆθος ἐν αὐτός νεκρός γίγνομαι διά λιμός , καί ὕδωρ ἀπορία . Θι γάρ ὁ ἐπιβάλλω ὁ Ψυχή τροφή μή προστίθημι , νεκρός γίγνομαι ὁ παράπτωμα , καί ὁ ἐπί ὕδωρ ἀνάπαυσις μή ἐκφύω , μηδέ ζητέω Πέιν ἐκ ἐκεῖνος σύ ὕδωρ περί ὅς φημί πρός ὁ Σαμαρείτης ὁ Κύριος , ὅτι οὖς εἄν πίνω ἐκ ὁ ὕδωρ ὅς ἐγώ δίδωμι αὐτός , οὖον μή διψάω ( 75 ) εἰς ὁ αἰών · οὗτος γίγνομαι νεκρός . Ἄκουος γάρ , ὅτι πλῆθος νεκρός γίγνομαι , οὖον διά λιμός μόνος , ἀλλά καί διά δίψα ὕδωρ · ἐπεί ἀπό ἐκεῖνος πίνω ὁ ὕδωρ , ὅς καί ὁ Σαμαρείτης · οὖς γάρ εἄν πίνω , φημί , ἐκ ὁ ὕδωρ ἐκεῖνος , διψάω πάλιν · οὐ πίνω δέ ἐκ ὁ ὕδωρ ὁ αλλομενω εἰς ζωή αἰώνιος . Προστρεπτικὸν δέ οὗτος ἐπί ὁ γνῶσις , εἰμί γάρ διά ὁ μή οἶδα ὁ κύριος αἰχμάλωτος γίγνομαι , ζηλωτέος ἐγώ ὁ ὁ γνῶσις χάρισμα . Τάχα δέ ( 76 ) ὁ ἀληθής νέκρωσις οὖον διά λιμός ἄρτος , οὐδέ διά δίψα ὕδωρ οὗτος ὁ αἰσθητής , ἀλλά διά λιμός ὁ ἀκούω λόγος κύριος ὁ Ψυχή ὁ