basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0201.2
106 . Καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ , τοῦ μὴ διαλιπεῖν . Καὶ καταβήσονται οἱ ἐνδοξοί , καὶ οἱ μεγάλοι , καὶ οἱ πλούσιοι , καὶ ὁ δοξίμω αὐτῆς , καὶ ὁ ἀγαλλιώμενος ἐν αὐτῇ ( 79 ) . Καὶ ταπεινωθήσεται ἄνθρωπος , καὶ ἀτιμασθήσεται ἀνήρ , καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ μετεώροι ταπεινωθήσονται . Ἵνα τὸ ἀδρόν τῶν ἀπολλυμένων ὁ λόγος ἡμῖν παραστήσῃ , πλατύνειν ἔφη τὴν ᾅδην τὸ στόμα αὐτοῦ . Ὦσπερ ἐπὶ τῶν ζῴων , ὅσα λᾶβρος ὑπὸ πολλῆς ἐνδείας τὴν τροφὴν διαρπάζει , καὶ πλατύνει τὸ στόμα περιτεινόμενον τῇ τροφῇ · οὕτω , φησὶ , καὶ ὁ ᾅδης τὸ ἑαυτοῦ στόμα εὐρυχωρότερον ποιεῖν εἴρηται . Τάχα δὲ ἡμῖν ὁ λόγος ἐνδεικνύται κοινὸν τινα τόπον ἐν τῷ ἰσωτάτῳ τῆς γῆς , ἐπίσκοπον πανταχόθεν , καὶ ἀλαμπῆ , τοῦ τοῦ ᾅδου χωρίου εἶναι · στόμιον δὲ τι ἐπὶ τὰ κοῖλα καθίσκον , δι’ οὗ τὴν κάθοδον εἶναι ταῖς πρὸς τὸ χεῖρον κατεγνωσμέναις ψυχαῖς · ὁ διὰ τὸ πλήθος τῶν ἀπολλυμένων , ὥστε ὑποδέξασθαι πάντας , εὐρυχωρότερον φησὶ γεγενῆσθαι . Οὐ γὰρ δὴ ζῷον τι ὁ ᾅδης , οὔδὲ δύναμις τις ἐπισταγμένη ( 80 ) τοῖς ἀποθνῄσκουσι , κατὰ τὴν μυθοποιίαν τῶν Ἑλλήνων . Οἱ οὖν διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τὸν Κύριον , αἰχμάλωτοι γενόμενοι , καὶ λιμῷ καὶ δίψει τῆς πνευματικῆς τροφῆς ἐκτακέντες ( 81 ) , ὡς ᾅδου καταβαίνουσι , μετὰ τῶν ἐνδόξων , καὶ μεγάλων , καὶ πλουσίων , καὶ λοιμῶν . Τρία δὲ ἐστὶ τὰ περὶ τοὺς ἀμαρτάνοντας ἀπειληθέντα · αἰχμαλωσία , καὶ νέκρωσις , καὶ εἰς ᾅδου κάθοδος . Αἰχμαλωσία μὲν γὰρ ἐστὶν ἡ ἀπὸ τῆς προηγούμενης ζωῆς κατάπτωσις , κατὰ ἀπάτην τοῦ ἐχθροῦ ὑπεξάγοντος τῆς ἐν τῷ παραδέσμῳ μακαριότητος · νέκρωσις δὲ , ἡ τῆς ζωοποιοῦ ἐντολῆς ἀλλοτρίωσις · εἰς ᾅδου δὲ κατάβασις , ὁ διὰ τὴν πολλὴν τῆς ἁμαρτίας χῶσιν , καὶ τὴν ἐναντίαν τῷ ἀγαθῷ ( 82 ) διάθεσιν , ἀπὸ Θεοῦ γινόμενος χωρισμός . Ὦσπερ γὰρ ὁ δικαῖος ἤδη συνηγέρθη Χριστῷ , καὶ συνεκάθισεν ἐν τοῖς ἐπουρανίοις · οὕτως ὁ ἄδικος αἰχμάλωτος ἤδη καὶ νεκρός , καὶ εἰς ᾅδου διὰ τῶν
Lemmas: 106 . καί πλατύνω ὁ ᾍδης ὁ ψυχή αὐτός καί διανοίγω ὁ στόμα αὐτός , ὁ μή διαλείπω . καί καταβαίνω ὁ ἔνδοξος , καί ὁ μέγας , καί ὁ πλούσιος , καί ὁ δοξίμω αὐτός , καί ὁ ἀγαλλιάω ἐν αὐτός ( 79 ) . καί ταπεινόω ἄνθρωπος , καί ἀτιμάζω ἀνήρ , καί ὁ ὀφθαλμός ὁ μετέωρος ταπεινόω . ἵνα ὁ ἁδρός ὁ ἀπόλλυμι ὁ λόγος ἐγώ παρίστημι , πλατύνω φημί ὁ ᾍδης ὁ στόμα αὐτός . ὥσπερ ἐπί ὁ ζῷον , ὅσος λάβρος ὑπό πολύς ἔνδεια ὁ τροφή διαρπάζω , καί πλατύνω ὁ στόμα περιτείνω ὁ τροφή · οὗτος , φημί , καί ὁ ᾍδης ὁ ἑαυτοῦ στόμα εὐρύχωρος ποιέω εἴρω . Τάχα δέ ἐγώ ὁ λόγος ἐνδείκνυμι κοινός τις τόπος ἐν ὁ ἴσος ὁ γῆ , ἐπίσκοπος πανταχόθεν , καί ἀλαμπής , ὁ ὁ ᾍδης χωρίον εἰμί · στόμιον δέ τίς ἐπί ὁ κοῖλος καθίζω , διά ὅς ὁ κάθοδος εἰμί ὁ πρός ὁ χείρων καταγιγνώσκω Ψυχή · ὁ διά ὁ πλήθος ὁ ἀπόλλυμι , ὥστε ὑποδείκνυμι πᾶς , εὐρύχωρος φημί γίγνομαι . οὖον γάρ δή ζῷον τίς ὁ ᾍδης , οὐδέ δύναμις τις ἐπιστάζω ( 80 ) ὁ ἀποθνῄσκω , κατά ὁ μυθοποιΐα ὁ Ἕλλην . ὁ οὖν διά ὁ μή οἶδα ὁ κύριος , αἰχμάλωτος γίγνομαι , καί λιμός καί διψάω ὁ πνευματικός τροφή ἐκτήκω ( 81 ) , ὡς ᾍδης καταβαίνω , μετά ὁ ἔνδοξος , καί μέγας , καί πλούσιος , καί λοιμός . τρία δέ εἰμί ὁ περί ὁ ἁμαρτάνω ἀπειλέω2 · αἰχμαλωσία , καί νέκρωσις , καί εἰς ᾍδης κάθοδος . αἰχμαλωσία μέν γάρ εἰμί ὁ ἀπό ὁ προηγούμενος ζωή κατάπτωσις , κατά ἀπάτη ὁ ἐχθρός ὑπεξάγω ὁ ἐν ὁ παραδεσμέω μακαριότης · νέκρωσις δέ , ὁ ὁ ζωοποιός ἐντολή ἀλλοτρίωσις · εἰς ᾍδης δέ κατάβασις , ὁ διά ὁ πολύς ὁ ἁμαρτία χῶσις , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἀγαθός ( 82 ) διάθεσις , ἀπό Θεός γίγνομαι χωρισμός . ὥσπερ γάρ ὁ Δίκαιος ἤδη συναγείρω Χριστός , καί συγκαθίζω ἐν ὁ ἐπουράνιος · οὕτως ὁ ἄδικος αἰχμάλωτος ἤδη καί νεκρός , καί εἰς ᾍδης διά ὁ