basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0093.1
ποτὲ δὲ ἄνευ ἐλαίου , ὡς ἐπὶ τῆς ζηλοτυπίας · ἄλλοτε λάγανα · ἄλλοτε ἄζυμα · ἄλλοτε μόνον φύραμα , ἀνατεποιημένης ἐλαίῳ τῆς σιμιβάλεως . Νῦν ταύτης τὴν χρῆσιν ματαιώσας , τὸ πλεῖστον μέρος τῶν θυσιῶν διέγραφε . Τί οὖν ἐστιν ἡ λέγει ; Ὅτι ἄλλα τοῦ λόγου ἀνινοσκοῦντο , ἀφέντες τὸ βούλημα τοῦ νομοθέτου , τὴν πᾶσαν πραγματείαν περὶ τὴν ματαιότητα τῶν σωματικῶν ἐπιδείκνυσε . Ἔδει γὰρ τὸν σῖτον εἰς τὸν λόγον μεταλαβόντες σπέρματικῶς ἑαυτῶν ( 13 ) ἐγείλεσθαι ταῖς ψυχαῖς , καὶ πᾶσιν αὐτῶν κοσμικῆς ἐννοίας ἀπογυμνωσάμενοι , αὐτὸν χρήσθαι καθ' ἑαυτὸν ἐν τῇ ἁλῷ καὶ καθαρᾷ θεραπείᾳ Θεοῦ . Καὶ τοῦτο ἐστὶ πνευματικὴ σιμιβάλις , λόγος περὶ Θεοῦ σωματικῆς ἐννοίας κεχωρισμένος . Ἡ μὲν οὖν σωματικῶς νοουμένη καὶ προσαγορευομένη κατὰ τὴν Ἰουδαϊκὸν τρόπον σιμιβάλις , ματαῖον · τὸ θυμίαμα δὲ ἤδη καὶ βδέλυγμά ἐστιν τῷ Κυρίῳ . Βδελυκτὸν γὰρ τῷ δυντὶ τὸ οἰσθαι ( 14 ) τὰς διὰ διαφθορᾶς ἡδονὰς τὸν Θεὸν θρημῶσιν , τοῦ θυμιαμάτος τὴν σύνθεσιν προστεταγμένην , καὶ μὴ νοεῖν ὅτι θυμίαμα Κυρίῳ ὁ ἐν σώματι ἀγαθός , ὑπὸ τῆς κατὰ ψυχὴν σωφροσύνης ἐπιτελουμένου · ἰσοκρατῶντος καὶ ἀταταπίστως πρὸς ἄλληλα τῶν μερῶν τῆς ψυχῆς . Λέγε γὰρ , φησὶ ( 15 ) , σεαυτῷ ἡδίσματα · στακτὴν , ὄνυχον , χαλβάνην ἡδυσμοῦ , καὶ λίβανον διαφανῆ . Τέτσαρα ταῦτα πρὸς τὰ τέσσαρα στοιχεῖα , ἐξ ὧν τὰ σώματα σύγκειται , τὴν ὁμοιότητα · ἡ μὲν στακτὴ πρὸς τὸ ὕδωρ · ὁ δὲ ὄνυξ διὰ τὸ ξηρὸν πρὸς τὴν γῆν · ἡ δὲ χαλβάνη διὰ τὴν θερμότητα πρὸς τὸ πῦρ · ὁ δὲ λίβανος , διὰ τὸ διαφανὲς πρὸς τὸν ἀέρα . Ἵσον ἴσω ( 16 ) ἔσται · τοῦτ' ἐστι , τὰς ἐκ δυσκρασίας γινομένας ὁρμὰς εἰς ἐπιθυμίας ἀτόπους καλίζων ἐπανἰσώσει . Καὶ συγχύσεις ἐκ τούτων λεπτῶν · τουτἐστι , πνευματικὸν ποιήσας φιλοπονήσεις , ἐξαφανίσεις τῆς ψυχῆς τὸ τῆς σαρκὸς παχὺ καὶ ὀλβώδες . Καὶ οὕτως θήσεις ἀπέναντι τοῦ μαρτυρίου ἐν τῇ σκηνῇ ( 17 ) , ὅθεν γνωσθήσομαι σοι ἐκεῖθεν . Ὅταν γὰρ ἐγγένεται τῇ ἀκριβεῖ κοινωνίᾳ , καὶ ἀπολεπτυνθῇ , τότε ἄξιος ἐστὶ εἰσφέρεσθαι εἰς τὰ ἅγια , καὶ τῇ γνώσει τῇ περὶ Θεοῦ προσεγγίζειν . Θήσεις γὰρ αὐτὰς · φησίν , ἀπἐναντι τοῦ μαρτυρίου , ὅθεν γνωσθήσομαι σοι ἐκεῖθεν . Τὸ δὲ τοιούτων ἀπηγόρευται ἑαυτῷ τινα ποιεῖν εἰς ἀπόλαυσιν · τουτ' ἐστιν , ἑαυτῷ ( 18 ) ἐπιγράφειν τὰ κτορθώματα , ἀλλ' ἐπὶ τὸν Θεὸν τῶν καλῶν τὴν αἰτίαν ἀνάγειν . Τοιούτῳ γὰρ θυμίαμα Ναῦλος ὁ λέγων ( 19 ) :
Lemmas: ποτέ δέ ἄνευ ἔλαιον , ὡς ἐπί ὁ ζηλοτυπία · ἄλλοτε λάγανον · ἄλλοτε ἄζυμος · ἄλλοτε μόνος φύραμα , ανατεποιημαι ἔλαιον ὁ σιμιβάλεως . νῦν οὗτος ὁ χρῆσις ματαιόω , ὁ πλεῖστος μέρος ὁ θυσία διαγράφω . τις οὖν εἰμί ὁ λέγω ; ὅτι2 ἄλλος ὁ λόγος ἀνινοσκοῦντο , ἀφίημι ὁ βούλημα ὁ νομοθέτης , ὁ πᾶς πραγματεία περί ὁ ματαιότης ὁ σωματικός ἐπιδείκνυμι . δέω γάρ ὁ σῖτος εἰς ὁ λόγος μεταλαμβάνω σπερματικός ἑαυτοῦ ( 13 ) ἐγείλεσθαι ὁ Ψυχή , καί πᾶς αὐτός κοσμικός ἔννοια ἀπογυμνόω , αὐτός χράω κατά ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἁλίσκομαι καί καθαρός θεραπεία Θεός . καί οὗτος εἰμί πνευματικός σιμιβαλλις , λόγος περί Θεός σωματικός ἔννοια χωρίζω . ὁ μέν οὖν σωματικός νοέω καί προσαγορεύω κατά ὁ Ἰουδαικός τρόπος σιμιβαλλις , μάταιος · ὁ θυμίαμα δέ ἤδη καί βδέλυγμα εἰμί ὁ κύριος . βδελυκτός γάρ ὁ δυντὶ ὁ οἴομαι ( 14 ) ὁ διά διαφθορά ἡδονά ὁ θεός θρημῶσιν , ὁ θυμίαμα ὁ σύνθεσις προστάσσω , καί μή νοέω ὅτι θυμίαμα κύριος ὁ ἐν σῶμα ἀγαθός , ὑπό ὁ κατά ψυχή σωφροσύνη ἐπιτελέω · ἰσοκρατέω καί ἀταταπίστως πρός ἀλλήλων ὁ μέρος ὁ Ψυχή . λέγω γάρ , φημί ( 15 ) , σεαυτοῦ ἡδίσματα · στακτή , ὄνυχος , χαλβάνη ἡδυσμός , καί λίβανος διαφανής . Τέτσαρα οὗτος πρός ὁ τέσσαρες στοιχεῖον , ἐκ ὅς ὁ σῶμα σύγκειμαι , ὁ ὁμοιότης · ὁ μέν στακτή πρός ὁ ὕδωρ · ὁ δέ ὄνυξ διά ὁ ξηρός πρός ὁ γῆ · ὁ δέ χαλβάνη διά ὁ θερμότης πρός ὁ πῦρ · ὁ δέ λίβανος , διά ὁ διαφανής πρός ὁ ἀήρ . ἵζω ἴσος ( 16 ) εἰμί · οὗτος εἰμί , ὁ ἐκ δυσκρασία γίγνομαι ὁρμή εἰς ἐπιθυμία ἄτοπος καλιζω ἐπανίσωσις . καί σύγχυσις ἐκ οὗτος λεπτός · τουτέστι , πνευματικός ποιέω φιλοπονεω , εξαφάνιση ὁ Ψυχή ὁ ὁ σάρξ παχύς καί ὄλβος . καί οὕτως τίθημι ἀπέναντι ὁ μαρτύριον ἐν ὁ σκηνή ( 17 ) , ὅθεν γιγνώσκω σύ ἐκεῖθεν . ὅταν γάρ ἐγγενέτης ὁ ἀκριβής κοινωνία , καί ἀπολεπτύνω , τότε ἄξιος εἰμί εἰσφέρω εἰς ὁ ἅγιος , καί ὁ γνῶσις ὁ περί Θεός προσεγγίζω . τίθημι γάρ αὐτός · φημί , ἀπέναντι ὁ μαρτύριον , ὅθεν γιγνώσκω σύ ἐκεῖθεν . ὁ δέ τοιοῦτος ἀπαγορεύω ἑαυτοῦ τις ποιέω εἰς ἀπόλαυσις · οὗτος εἰμί , ἑαυτοῦ ( 18 ) ἐπιγράφω ὁ κτορθώματα , ἀλλά ἐπί ὁ θεός ὁ καλός ὁ αἴτιος ἀνάγω . τοιοῦτος γάρ θυμίαμα Ναῦλος ὁ λέγω ( 19 ) :