basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0160.1
νοις εἶναι παθήμασιν ἀλλὰ πᾶς οὐν ὁ καθόλου λαός , τῷ ἀθροίσμα εἶναι ἀνθρώπων ἐκ διαφόρων ἐπιτηδεματῶν καὶ ἡλικιῶν καὶ βίων συνειλημένος , ὅφ' ἕνα πίπτειν μακαρισμὸν ὁμοίως οὐ δύναται . Ἄλλως γὰρ ἄλλως ( 44 ) ἴδια ἐκαστον συμφοραὶ κατατρώχουσι · τὸν μὲν τὰ τοῦ γήρως ἐπίπονον · τὸν δὲ τὰ τῆς δουλείας κακὰ · ἄλλον πενία · ἕτερον οἰκείων ( 45 ) ἀποβολή · ἄλλους νόσοι . Πῶς οὖν οὐκ ἀπηχλὲς ἐστιν ὁ μακαρισμὸς ὁ λαῷ πασι προσχήμενος ; Ὁ μέντοι Κύριος , εἰ καὶ πλήθος ἐμφαίνει διὰ τοῦ μακαρισμοῦ · Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι · καὶ , Μακάριοι οἱ πεινῶντες · καὶ , Μακάριοι οἱ κλαῖοντες · ἀλλὰ τῷ ( 46 ) πρὸς παρόντας ἀποτελεσθαι δεῖξιναι τὸ εὐάρρητον τῶν μακαρισμῶν . Δῆλον γὰρ , ὅτι περὶ τῶν μαθητῶν ἐποιεῖτο τὸν λόγον , τῶν δεδιδάγμένων τὴν ἐπαινετὴν ταπείνωσιν , καὶ κατὰ τὴν πρὸς αὐτὸν ἑξομοίωσιν , τὸν δι' ἡμᾶς πτωχεύσαντα , τὴν ἐν τῷ φρονήματι πτωχείαν ἀνειληφότων . Διὰ τοῦτο φησίν , ὅτι Ἡμετέρα ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν · καὶ τὸ , Μακάριοι οἱ πεινῶντες νῦν , ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται . Εἰ δὲ στενὴ ἡ ὁδός , καὶ ὀλίγοι οἱ εὑρίσκοντες αὐτήν , πῶς δυνατόν πολλοὺς εἶναι τοὺς μακαρισμένους ; Ἄντε πάντως ὁ λαὸν ὅλον μακαρίζων , πλανᾷ καὶ ταράσσει αὐτόν , μὴ ἔων δεδεῖν εἰρηγώς . Ἔστι δὲ ῥᾴδιον ἀλῶσαι τῷ πάθει τῶν ἐπαίνων τοὺς μὴ προσέχοντας , ὑπὸ φιλαυτίας ἐκαστοῦ ῥαδίως ταῖς ἐκ τῶν κολακείων ἀπάταις ὑπαγομένου · ἀνδρὸς δὲ ὠφελήμενου ( 47 ) , μὴτε ταῖς κακηγορίαις τινῶν ὑποπίπτοντα ταπεινούσθαι , μηδὲ συστέλλεσθαι παρὰ τοῦτο , μὴτε ὑπὸ ἐπαίνων ἀγνοίας τῶν καθ' ἑαυτὸν ἐξοιδαίνειν ῥαδίως καὶ φυσιοῦσθαι . Ἐπεὶ δὲ τρίβος ἐστὶν ἡ προτετρημένη καὶ διωδευμένη ( 48 ) ὑπὸ τῶν προλαβόντων ὁδός , ὁ μὴ ἔων εἰς αἰσχύνην ἐλθεῖν λυπηρὰν τοὺς ἀκολουθοῦντας τοῦ ὁλίου τῶν προαγόντων , ἀλλ' ὡς κατορθοῦντας μακαρίζειν τοὺς ἀμαρτάνοντας , τὴν τρίβον τῶν ποδῶν αὐτῶν συνταράσσει .
Lemmas: νόος εἰμί πάθημα ἀλλά πᾶς ὀν ὁ καθόλου λαός , ὁ ἄθροισμα εἰμί ἄνθρωπος ἐκ διάφορος ἐπιτηδεματῶν καί ἡλικία καί Βίων συλλαμβάνω , ὑπό εἷς πίπτω μακαρισμός ὁμοίως οὖον δύναμαι . ἄλλος γάρ ἄλλως ( 44 ) ἴδιος ἕκαστος συμφορά κατατρώγω · ὁ μέν ὁ ὁ γῆρας ἐπίπονος · ὁ δέ ὁ ὁ δουλεία κακός · ἄλλος πενία · ἕτερος οἰκέω ( 45 ) ἀποβολή · ἄλλος νόσος . Πῶς οὖν οὐ ἀπηχλὲς εἰμί ὁ μακαρισμός ὁ λαός πᾶς προέχω ; ὁ μέντοι Κύριος , εἰμί καί πλήθος ἐμφαίνω διά ὁ μακαρισμός · Μακάριος ὁ πτωχός ὁ πνεῦμα · καί , Μακάριος ὁ πεινάω · καί , Μακάριος ὁ καλέω · ἀλλά ὁ ( 46 ) πρός πάρειμι ἀποτελέω δείκνυμι ὁ ευαρρητος ὁ μακαρισμός . Δῆλος γάρ , ὅτι περί ὁ μαθητής ποιέω ὁ λόγος , ὁ διδάσκω ὁ ἐπαινετός ταπείνωσις , καί κατά ὁ πρός αὐτός ἐξομοίωσις , ὁ διά ἐγώ πτωχεύω , ὁ ἐν ὁ φρόνημα πτωχεία ἀναλαμβάνω . Ζεύς οὗτος φημί , ὅτι Ἡμέτερος εἰμί ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός · καί ὁ , Μακάριος ὁ πεινάω νῦν , ὅτι αὐτός χορτάζω . εἰμί δέ στενός ὁ ὁδός , καί ὀλίγος ὁ εὑρίσκω αὐτός , πῶς δυνατός πολύς εἰμί ὁ μακαρισμένος ; ἄντομαι πάντως ὁ λαός ὅλος μακαρίζω , πλανάω καί ταράσσω αὐτός , μή ἐάω δήω λέγω . εἰμί δέ ῥᾴδιος ἀλάομαι ὁ πάθος ὁ ἔπαινος ὁ μή προσέχω , ὑπό φιλαυτία ἕκαστος ῥᾳδίως ὁ ἐκ ὁ κολακεία ἀπάτη ὑπάγω · ἀνήρ δέ ὠφελέω ( 47 ) , μήτε ὁ κακηγορία τις ὑποπίπτω ταπεινόω , μηδέ συστέλλω παρά οὗτος , μήτε ὑπό ἔπαινος ἄγνοια ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐξοιδάνω ῥᾳδίως καί φυσιόω . ἐπεί δέ τρίβος εἰμί ὁ προτετραινω καί διοδεύω ( 48 ) ὑπό ὁ προλαμβάνω ὁδός , ὁ μή ἐάω εἰς αἰσχύνη ἔρχομαι λυπηρός ὁ ἀκολουθέω ὁ ὁλίου ὁ προάγω , ἀλλά ὡς κατορθόω μακαρίζω ὁ ἁμαρτάνω , ὁ τρίβω ὁ πούς αὐτός συνταράσσω .