basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0323.2
Ἐσεβῶν , καὶ Ἐλαιαλὴ · ἵως Ἰασσὰ ἠκούσθη ἡ φωνὴ αὐτῆς . Διὰ τοῦτο ἡ ὀσφὺς τῆς Μωαβιτιδος βοᾷ , ἡ ψυχὴ αὐτῆς γνώσεται · ἡ καρδία τῆς Μωαβιτιδος βοᾷ ἐν ἑαυτῇ ἵως Σηγάρ . Ἀλαμίας γὰρ τριστὴς ἐστιν ἐπὶ τῆς ἀναβάσεως τῆς Λουιθ ( 24 ) . Πρὸς οὗ κλαίουσες ἀναβήσονται τῇ ὁδῷ Ἀρουνειμ . · βοᾷ σύντριμμα καὶ συσσεισμός . Τὸ ὕδωρ τῆς Νεβρίμ ἐρήμων ἔσται . Χόρτος γὰρ χλωρὸς οὐκ ἔσται . Μὴ καὶ οὕτω μέλλει σωθῆναι ; Ἐπάξω γὰρ ἐπὶ τὴν φάραγγα Ἀραβας , καὶ καταλήψονται αὐτήν . Συνήψα γὰρ ἡ βοὴ τὸ ὄριον τῆς Μωαβιτιδος τῆς Γαλλίμ , καὶ ὁλολυγμὸς αὐτῆς . Τὸ δὲ ὕδωρ τὸ Δεηδὼν πλησθήσεται αἵματος . Ἐπάξω γὰρ ἐπὶ Δεηδὼν Ἀραβας , καὶ ἀρῶ τὸ σπέρμα Μωὰβ , καὶ Ἀραήλ , καὶ τὸ καταλεῖμμα Ἀδαμὰ ἀποστελῶ , ὡς ἐρπετὰ ἐπὶ τὴν γῆν . Ἐπὶ τὰ κατὰ Θεὸν λύπην προτρέπεται τοὺς ἀπὸ τῶν ἐπινοιῶν τοῦ ἀνθρωπίνου ( 25 ) νοῦ ἐσφαλμένους , καὶ μὴ ἐπιδεδωκῶτας ἑαυτοὺς τῷ ὠφελείᾳ τοῦ Πνεύματος , ἵνα ὁλολῦξωσιν ἐπὶ τὴν γῆν τῶν λοιμῶν διδασκάλων . Τὴν γὰρ Ναβαὺ τούτους μοι δοκεῖ ὁ λόγος αἰνίσσεσθαι , διὰ τὸ ἄραμνεύεσθαι τὴν Ναβαὺ ἐγκαθιστῶν ( 26 ) . Εἰσὶ γὰρ τινες οἱ μετὰ δολίων σοφισμάτων ἐγκαθιζόμενοι , καὶ ταῖς κακαῖς διαλίαις αὐτῶν ἵσθ᾽ ἂτε φθείροντες τὴν χρηστά . Δεῖ οὖν μεταμελεισθαι τοὺς τοιαῖς πονηροῖς ἐκαίνως μαθητευθέντας δόγμασι , καὶ ὁλολῦζειν ἐπὶ τῇ διδασκαλίᾳ ἐφ᾽ ἧ μέγα ἐφρόνουν . Τοῦτο γὰρ ἐστὶ το , Ἐπὶ πάσης κεφαλῆς φαλκρώματι , τοὺς τοὺς διδασκάλους ἀπορρίπτεσθαι , καὶ γυμνοὺς τοῦ ἀπ᾽ αὐτῶν κόσμου ἑαυτοὺς ποιεῖν , καὶ διὰ τῆς ἀγαθῆς πολιτείας ἐξυτελεῖν τὰς ἐκεῖνων ὑποθήκας τῶν πρακτικῶν διδαγμάτων , καὶ οἰνεὶ κατατέμνειν τῷ ὀγείι λόγῳ , ἵνα ὡςὶ πάντες βραχίονες κατατετμημένοι , τούτεστιν , αἱ πρακτικαὶ ὑποθήκαι τῷ ὀγιαίνοντι λόγῳ εἰς ἐλεγχον ἀγομεναι διὰ τῆς διαιρέσεως , καὶ τῆς κατὰ μικρὸν ἐξετάσεως τῶν κακῶν διδασκάλων . Ἐπειδὴ δὲ διὰ τῆς πλατείας ὁδοῦ ἤγοντο παρὰ τῶν πονηρῶν , τούτους ( 27 ) τὸν δεδασανισμένον βίον πρόσφημίζους καλεῦει καταπεσθαι ἐν ταῖς πλατείαις , ἐπὶ τῇ ψυχρωγίᾳ τῶν πρὸς ἡδονὴν φερόντων μεταμελομένους , καὶ κοπτομένους μὲν ἐπὶ τῇ πλατείᾳ , ἐκζητοῦντας δὲ τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην , ἵνα ὀρθῶς μετανουόντες περιζώσονται σάκκους , καὶ πενθικὸν ἀναλαβόντες ( 28 ) σχῆμα , οἷονεὶ διὰ αὐτῶν τῶν ὁρωμένων βοῶν ποιήσωσι τὴν ὁσφύν , ἐν οἷς ἐπλανήθησαν τόποις τῆς μετανοίας ἐαυτῶν τὰ ἴχνη καταλιπόντες . Καὶ ἐπὶ παντὸς δώματος ἐκλαύσθησαν καὶ ἐν πᾶσαις ταῖς ρόμαις ὁλολῦζειν μετὰ κλαυθμοῦ . Τὰ γὰρ ὕψηλα καὶ διάκενα τῶν μαθημάτων δώματα ὠνόμασε · τὰς δὲ σινοει διαίρεσεις τῶν νοημάτων ρόμας τῆς Μωαβι -
Lemmas: σέβω , καί Ἐλαιαλὴ · ἰός Ἰασσά ἀκούω ὁ φωνή αὐτός . Ζεύς οὗτος ὁ ὀσφῦς ὁ Μωαβῖτις βοάω , ὁ ψυχή αὐτός γιγνώσκω · ὁ καρδία ὁ Μωαβῖτις βοάω ἐν ἑαυτοῦ ἰός Σηγάρ . Ἀλαμίας γάρ Τρίστης εἰμί ἐπί ὁ ἀνάβασις ὁ Λουιθ ( 24 ) . πρός ὅς καλέω ἀναβαίνω ὁ ὁδός αρουνειμʹ . · βοάω σύντριμμα καί συσσεισμός . ὁ ὕδωρ ὁ Νεβρίμ ἐρῆμος εἰμί . Χόρτος γάρ χλωρός οὐ εἰμί . μή καί οὗτος μέλλω σῴζω ; ἐπάγω γάρ ἐπί ὁ φάραγξ Ἀραβᾶς , καί καταλαμβάνω αὐτός . συνάπτω γάρ ὁ βοή ὁ ὅριον ὁ Μωαβῖτις ὁ Γαλλίμ , καί ολολυγμός αὐτός . ὁ δέ ὕδωρ ὁ δείδω πίμπλημι αἷμα . ἐπάγω γάρ ἐπί δείδω Ἀραβᾶς , καί ἀρόω ὁ σπέρμα Μωάβ , καί Ἀραήλ , καί ὁ κατάλειμμα Ἀδαμά ἀποστέλλω , ὡς ἑρπετόν ἐπί ὁ γῆ . ἐπί ὁ κατά θεός λύπη προτρέπω ὁ ἀπό ὁ ἐπίνοια ὁ ἀνθρώπινος ( 25 ) νόος σφάλλω , καί μή ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ ὠφέλεια ὁ πνεῦμα , ἵνα ὀλολύζω ἐπί ὁ γῆ ὁ λοιμός διδάσκαλος . ὁ γάρ Ναβαύ οὗτος ἐγώ δοκέω ὁ λόγος αἰνίσσομαι , διά ὁ ἀράομαι ὁ Ναβαύ ἐγκαθιστάω ( 26 ) . εἰσί γάρ τις ὁ μετά δόλιος σόφισμα ἐγκαθίζω , καί ὁ κακός διάλιος αὐτός εἰμί αὔγ-ασμα φθείρω ὁ χρηστός . Δεύς οὖν μεταμελειεπομαι ὁ τοῖος πονηρός καινός μαθητεύω δόγμα , καί ὀλολύζω ἐπί ὁ διδασκαλία ἐπί ἧ μέγας φρονέω . οὗτος γάρ εἰμί ὁ , ἐπί πᾶς κεφαλή φαλκρώματι , ὁ ὁ διδάσκαλος ἀπορρίπτω , καί γυμνός ὁ ἀπό αὐτός κόσμος ἑαυτοῦ ποιέω , καί διά ὁ ἀγαθός πολιτεία εξυτελεω ὁ ἐκεῖνος ὑποθήκη ὁ πρακτικός δίδαγμα , καί Οἰνεύς κατατέμνω ὁ ὀγείι λόγος , ἵνα ὡς πᾶς βραχύς κατατέμνω , τουτέστιν , ὁ πρακτικός ὑποτίθημι ὁ ὀγιαίνοντι λόγος εἰς ἐλέγχω ἄγω διά ὁ διαίρεσις , καί ὁ κατά μικρός ἐξέτασις ὁ κακός διδάσκαλος . ἐπεί δέ διά ὁ πλατύς ὁδός ἄγω παρά ὁ πονηρός , οὗτος ( 27 ) ὁ δεδασανισμένον βίος πρόσφημίζους καλέω καταπίπτω ἐν ὁ πλατύς , ἐπί ὁ ψυχρωγίᾳ ὁ πρός ἡδονά φέρω μεταμέλομαι , καί κόπτω μέν ἐπί ὁ πλατύς , ἐκζητέω δέ ὁ στενός καί θλίβω , ἵνα ὀρθῶς μετανοέω περιζώννυμαι σάκκος , καί πενθικός ἀναλαμβάνω ( 28 ) σχῆμα , οἱονεί διά αὐτός ὁ ὁράω βοῦς ποιέω ὁ ὀσφῦς , ἐν ὅς πλανάω τόπος ὁ μετάνοια ἑαυτοῦ ὁ ἴχνος καταλείπω . καί ἐπί πᾶς δῶμα καλέω καί ἐν πᾶς ὁ Ῥομάις ὀλολύζω μετά κλαυθμός . ὁ γάρ ὑψηλός καί διάκενος ὁ μάθημα δῶμα ὀνομάζω · ὁ δέ σίνομαι διαίρεσις ὁ νόημα Ρόμας ὁ Μωαβι -