basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0121.1
Α σμεῦ ταῖς καρδίαις τῶν ἁγίων ἠγγυμωμένη · κατὰ δὲ τὴν τῶν πραγμάτων διαφορὰν περὶ ἣ ἡ γνώσις , ἡ ὁράσις , ἡ λόγος τὸ ἀποκαλυπτόμενον λέγεται . Ἐκεῖ μὲν γὰρ τὰ παρόντα ἐδείκνυτο · ἡ κακία τοῦ λαοῦ , ἡ ἀλλοτρίωσις ἀπὸ Θεοῦ · τὸ παρὰ τὸν εὐεργέτην ἀχάριστον · Ἐνταῦθα δὲ τὸ μέλλον προαγορεύεται . Διὰ τοῦτο λόγος , Ὅτι ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις . Οὔτε μέντοι ἐκεῖ δι’ ὀφθαλμῶν ἡ ὁράσις , οὔτε ἐνταῦθα δι’ ὤτων ἡ γνώσις · ἀλλὰ φωτισμός ἐστιν ἐν καρδίαις παρὰ τοῦ Πνεύματος , ἢ τὰ παρόντα δεῖκνυς , ἢ προαναφαινοῦντος τὸ μέλλον . Ἄλλην μέντοι καὶ ἐνταῦθα περὶ τῆς Ἰουδαίας καὶ περὶ Ἰερουσαλήμ . Μίλλει μὲν γὰρ τι καὶ περὶ τῶν ἄλλων διηγησόμενος ἐθνῶν · οὐ γὰρ Ἰουδαίων μόνον ὁ Θεός , ἀλλὰ καὶ ἐθνῶν . Ἑνιαὶ ( 96 ) εἰς ὁ Θεός , ὃς δικαιοῖ τὴν περιτομὴν ἐκ πίστεως , καὶ ἀκροβυστίαν διὰ τῆς πίστεως · ἀλλὰ προηγούμενος καὶ ἐν τῇ πρώτῃ οἰκείας τῆς μερίδος ἑαυτοῦ μέμνηται . Ζητήσεις δὲ , εἰ μὴ κατὰ τινὰ νοῦν βεβαιοῦ δεόμενον , πῇ μὲν πρόσκειται τῷ λόγῳ ( 97 ) τοῦ Κυρίου , πῇ δὲ ἄνευ τῆς προσθήκης τῆς τοῦ Κυρίου οἷον , Λόγος Κυρίου ὃς ἐγενήθη πρὸς Ὀσηὲ τὸν τοῦ Βεεραῖ · καὶ ἐνταῦθα . Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἠσαΐαν . Καὶ περὶ τῆς ὁράσεως , παρὰ μὲν τῷ Ἰεζεκιήλ ( 98 ) . Ἠνεῴχθησαν οἱ οὐρανοί , καὶ εἶδον ὁρασίαν Θεοῦ · παρὰ δὲ τῷ Ἠσαΐᾳ Ὁρασία ἣν εἶδεν Ἠσαΐας . Καὶ παρὰ τῷ Ἰερεμίας Ὁ λόγος ὁ γενόμενος πρὸς Ἰερεμίαν ( 99 ) . Ὅτι ἐπειδὴ λαῷ ἀπειθεῖ καὶ ἀντιλέγοντι καὶ πάντη ἀποστατηκότι τοῦ ( 1 ) Θεοῦ διελέγοντο , ἀσπαζόμενοι τὸ ὄνομα Κυρίου , οἰκονομοῦντες τὰ παραδεδομένα αὐτοῖς τοῦ λόγου . Διὰ γὰρ οὐ Θεοῦ μὴ μέλλειν ( 2 ) τὸν Θεὸν περὶ τῶν ἀνθρωπίνων , ἐγασκρίζον τοὺς ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Κυρίου διαλεγομένους αὐτοῖς , ὡς δηλοῖ Ἰερεμίας λέγων . Ὅλην τὴν ἡμέραν διετέλεσα μυστηριάζων .
Lemmas: Α σμεῦ ὁ Καρδία ὁ ἅγιος ηγγυμαω · κατά δέ ὁ ὁ πρᾶγμα διαφορά περί ὅς ὁ γνῶσις , ὁ ὅρασις , ὁ λόγος ὁ ἀποκαλύπτω λέγω . ἐκεῖ μέν γάρ ὁ πάρειμι δείκνυμι · ὁ κακία ὁ λαός , ὁ ἀλλοτρίωσις ἀπό Θεός · ὁ παρά ὁ εὐεργέτης ἀχάριστος · ἐνταῦθα δέ ὁ μέλλω προαγορεύω . Ζεύς οὗτος λόγος , ὅτι2 εἰμί ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα . οὔτε μέντοι ἐκεῖ διά ὀφθαλμός ὁ ὅρασις , οὔτε ἐνταῦθα διά οὖς ὁ γνῶσις · ἀλλά φωτισμός εἰμί ἐν Καρδία παρά ὁ πνεῦμα , ἢ ὁ πάρειμι δείκνυμι , ἢ προαναφαίνω ὁ μέλλω . ἄλλος μέντοι καί ἐνταῦθα περί ὁ Ἰουδαῖος καί περί Ἱερουσαλήμ . Μίλλει μέν γάρ τίς καί περί ὁ ἄλλος διηγέομαι ἔθνος · οὖον γάρ Ἰουδαῖος μόνος ὁ Θεός , ἀλλά καί ἔθνος . ἔνιοι ( 96 ) εἰς ὁ Θεός , ὅς δικαιόω ὁ περιτομή ἐκ πίστις , καί ἀκροβυστία διά ὁ πίστις · ἀλλά προηγούμενος καί ἐν ὁ πρῶτος οἰκεῖος ὁ μερίς ἑαυτοῦ μιμνήσκω . ζητέω δέ , εἰμί μή κατά τις νόος βεβαιόω δήω , πῇ μέν πρόσκειμαι ὁ λόγος ( 97 ) ὁ κύριος , πῇ δέ ἄνευ ὁ προσθήκη ὁ ὁ κύριος οἷος , Λόγος κύριος ὅς γίγνομαι πρός Ὀσηὲ ὁ ὁ Βεεραῖ · καί ἐνταῦθα . ὁ λόγος ὁ γίγνομαι πρός Ἠσαΐας . καί περί ὁ ὅρασις , παρά μέν ὁ Ἰεζεκιήλ ( 98 ) . ἀνοίγνυμι ὁ οὐρανός , καί εἶδον ὅρασις Θεός · παρά δέ ὁ Ἠσαΐας Ὁρασία ὅς ὁράω Ἠσαΐας . καί παρά ὁ Ἰερεμίας ὁ λόγος ὁ γίγνομαι πρός Ἰερεμίας ( 99 ) . ὅτι2 ἐπεί λαός ἀπειθέω καί ἀντιλέγω καί πάντῃ ἀποστατέω ὁ ( 1 ) Θεός διαλέγω , ἀσπάζομαι ὁ ὄνομα κύριος , οἰκονομέω ὁ παραδίδωμι αὐτός ὁ λόγος . Ζεύς γάρ οὖον Θεός μή μέλλω ( 2 ) ὁ θεός περί ὁ ἀνθρώπινος , ἐγασκρίζον ὁ ὡς ἐκ πρόσωπον ὁ κύριος διαλέγω αὐτός , ὡς δηλόω Ἰερεμίας λέγω . ὅλος ὁ ἡμέρα διατελέω μυστηριάζω .