basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0083.1
καὶ στερεωτέρας τροφῇ τῇ κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον διδασκαλίᾳ τὴν πολιτείαν μεταπαρίδοκεν . Ἐγκαταλειφθήσεται οὖν ἡ Σιών , καὶ ὡς δὶπυροφυλακίον , τὸ φυλακτικὸν τῆς θῆρας . Ἡ δὲ θῆρα οὐχὶ στερεὰ τροφή καὶ μόνιμος , ἀλλ’ ἀπαλὴ ( 43 ) καὶ πρόσκαιρος . Τοιούτος δὲ ὁ νόμος , μίμημα ἔχων λατρείας , οὐχ αὐτὴν τὴν ἀλήθειαν · διότι ὑποδείγμα ἐστι καὶ σκιὰ τῶν ἐπουρανίων . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἡ καθἕκαστον ψυχὴ ἀμπελῶν παρακίζεται , ὡς ἐν ψαλμῷ · Ἡ γυνὴ σου ὡς ἀμπελὸς εὐθηνούσα · καὶ ὁ Κύριος , Ἐγώ,φραίν , ἡ ἀμπελός , ὑμεῖς τὰ κλήματα · μήποτε καὶ εἰς ἡμᾶς φθάσῃ τὰ ἠπειλημένα , ὅταν μὴ ἀποδιδῶμεν τοὺς ἐπιβάλλοντάς ἡμῖν καρπούς . Τάχα γὰρ σκηνὴ μὲν ἐστὶ τὸ σῶμα , ψ ἐνοικεῖ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον . Οὐκ οἴδατε γὰρ , ὅτι τὰ σώματα ὑμῶν ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἁγίου Πνεύματός ἐστιν ; Ἀμπελῶν δὲ ἡ ψυχή , τὴν καρποφορίαν ἀξίαν τῆς ἐξ ἀρχῆς φυτείας καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ γεωργίας ἀπαίτουσιν . Ἐρωτεῖ γὰρ ἀληθινὴ κατ’ εἰκόνα τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ γενομένη · γεωργεῖται δὲ ταῖς κατὰ μέρος ἐπιμελείαις τοῦ κτίσαντος , ὅς τὸ μὲν καρποφοροῦν καθαρίζει , ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ . Ἐὰν γὰρ ἑαυτοὺς ἐπιθώμεν τῇ καθαρότητι τοῦ βίου , συλλαμβάνεται ἡμῖν πρὸς τὴν ἀπὸ τῶν παθῶν κάθαρσιν ὁ Θεός , τελειῶν τὴν περὶ τὸ ἀγαθὸν σπουδὴν καὶ προθυμίαν . Ὦσπερ οὖν κλαδεύεται ἀμπελὸς , ἀπὸ τῆς ἐν τοῖς περιττοῖς μόρας κυλινδομένη · οὕτω καὶ ψυχῆς τὴν περὶ τὰ ματαια σπουδὴν περικόπτομεν ( 44 ) , πᾶσαν αὐτῆς τὴν δύναμιν ἐπὶ τὴν τῶν σπουδαίων ἔργων καρποφορίαν ταμieuόμενοι · μήπως ὀλομενῆσσα ἐν τῇ ἐπιδεικτικῷ κόσμῳ , πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων ἀρέσκειαν τὴν ὅλην ἑαυτῆς δύναμιν ἐκκενώσῃ , οἰοῦσι περὶ φύλλα καὶ ἕλικας , τὸ σχῆμα τοῦ κόσμου , ἀγοληθεῖσα . Ἀλλὰ καὶ σκάπτεται ἡ ψυχή πάντα εἰς τὴν ἰδίαν τροφὴν οἰκειοῦσα τὰ παρακειμένα , καὶ οὕτως ἑαυτὴν εὐρεπεῖ ἑοῦσα πρὸς τὴν ὑποδοχὴν τῶν διδαγμάτων τοῦ Πνεύματος . Ὦσπερ γὰρ μὴ σκαπτεῖσα ἀμπελὸς ἀδιάτρευτός ἐστι , καὶ τῆς ἐκ τοῦ ὕδατος ὠφελείας διὰ τὴν πυκνότητα τῆς παρακειμένης γῆς ἀνεπίδεκτος · οὕτως ἡ μὴ ἀποσκευασαμένη τὰ σωματικὰ ψυχή , καὶ ἐκ τοῦ βάρους αὐτῶν ἀναπνεύσασα , ἀγνοὺς διαμένει τῷ βάρει τῶν ὀλικῶν πεπιλημένη ( 45 ) , καὶ διὰ τοῦτο , τῆς ἄνωθεν μὴ μεταλαμβανούσης βοηθείας , ἀκαρπος μένει . Τῆς δὲ ἀκαρπου ψυχῆς ἀρίσταται μὲν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον · πίπτουσι δὲ οἱ φραγμοί , αἱ τῶν ἀγγέλων βοηθείαι · εἰσπίπτουσι δὲ οἱ ξένοι οἱ διοδεύοντες ἡμᾶς , αἱ τῶν περὶ τὴν γνῶσιν ἀμαρτημάτων ἐνεργητικαὶ δυνάμεις · τὰ τε πάθη προκαταλαβόντα ( 46 ) λυμαίνει , ὡς δίκην ἀλόγιστα ὁρμῶντος , καὶ καλινδουμένου ταῖς δυσωδίαις . Καὶ τότε πληροῦται ἐπὶ τὴν τοιαύτην ψυχὴν τὸ , Ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιών , ὡς σκηνὴ ἐν
Lemmas: καί στερεός τροφή ὁ κατά ὁ Εὐαγγέλιος διδασκαλία ὁ πολιτεία μεταπαριδοαν . ἐγκαταλείπω οὖν ὁ Σιών , καί ὡς δὶπυροφυλακίον , ὁ φυλακτικός ὁ θήρ . ὁ δέ θήρ οὐ στερεός τροφή καί μόνιμος , ἀλλά ἁπαλός ( 43 ) καί πρόσκαιρος . τοιούτος δέ ὁ νόμος , μίμημα ἔχω λατρεία , οὐ αὐτός ὁ ἀλήθεια · διότι ὑπόδειγμα εἰμί καί σκιά ὁ ἐπουράνιος . ἐπεί δέ καί ὁ καθέκαστον ψυχή ἀναπελάω παρακιζω , ὡς ἐν ψαλμός · ὁ γυνή σύ ὡς ἀμπελός εὐθηνέω · καί ὁ Κύριος , Ἐγώ,φραίν , ὁ ἀμπελός , σύ ὁ κλῆμα · μήποτε καί εἰς ἐγώ φθάνω ὁ ἀπειλέω , ὅταν μή ἀποδίδωμι ὁ επιβάλλω ἐγώ καρπός . Τάχα γάρ σκηνή μέν εἰμί ὁ σῶμα , ψ ἐνοικέω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . οὐ οἶδα γάρ , ὅτι ὁ σῶμα σύ ναός ὁ ἐν σύ ἅγιος πνεῦμα εἰμί ; ἀναπελάω δέ ὁ ψυχή , ὁ καρποφορία ἄξιος ὁ ἐκ ἀρχή φυτεία καί ὁ ὁ Θεός γεωργία ἀπαιτέω . Ἐρωτεῖ γάρ ἀληθινός κατά εἰκών ὁ ἀληθινός Θεός γίγνομαι · γεωργέω δέ ὁ κατά μέρος ἐπιμέλεια ὁ κτίζω , ὅς ὁ μέν καρποφορέω καθαρίζω , ἵνα πλείων καρπός φέρω . ἐάν γάρ ἑαυτοῦ ἐπιτίθημι ὁ καθαρότης ὁ βίος , συλλαμβάνω ἐγώ πρός ὁ ἀπό ὁ πάθος κάθαρσις ὁ Θεός , τελειόω ὁ περί ὁ ἀγαθός σπουδή καί προθυμία . ὥσπερ οὖν κλαδεύω ἀμπελός , ἀπό ὁ ἐν ὁ περισσός μόρον κυλίνδω · οὗτος καί Ψυχή ὁ περί ὁ μάταιος σπουδή περικόπτω ( 44 ) , πᾶς αὐτός ὁ δύναμις ἐπί ὁ ὁ σπουδαῖος ἔργον καρποφορία ταμieuομενω · μήπως ὄλλυμι ἐν ὁ ἐπιδεικτικός κόσμος , πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἀρέσκεια ὁ ὅλος ἑαυτοῦ δύναμις ἐκκενόω , οἴομαι περί φύλλον καί ἕλιξ , ὁ σχῆμα ὁ κόσμος , ἀγοληθεῖσα . ἀλλά καί σκάπτω ὁ ψυχή πᾶς εἰς ὁ ἴδιος τροφή οἰκειόω ὁ παρακείμενος , καί οὕτως ἑαυτοῦ ευρεπω εἰμί πρός ὁ ὑποδοχή ὁ δίδαγμα ὁ πνεῦμα . ὥσπερ γάρ μή σκάπτω ἀμπελός αδιατρευος εἰμί , καί ὁ ἐκ ὁ ὕδωρ ὠφέλεια διά ὁ πυκνότης ὁ παράκειμαι γῆ ἀνεπίδεκτος · οὕτως ὁ μή ἀποσκευάζω ὁ σωματικός ψυχή , καί ἐκ ὁ βάρος αὐτός ἀναπνέω , ἁγνός διαμένω ὁ βάρος ὁ ολικός πιλέω ( 45 ) , καί διά οὗτος , ὁ ἄνωθεν μή μεταλαμβάνω βοήθεια , ἄκαρπος μένω . ὁ δέ ἄκαρπος Ψυχή ἀριστάω μέν ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος · πίπτω δέ ὁ φραγμός , ὁ ὁ ἄγγελος βοήθεια · εἰσπίπτω δέ ὁ ξένος ὁ διοδεύω ἐγώ , ὁ ὁ περί ὁ γνῶσις ἁμάρτημα ἐνεργητικός δύναμις · ὁ τε πάθος προκαταλαμβάνω ( 46 ) λυμαίνομαι , ὡς δίκη ἀλόγιστος ὁρμή , καί καλινδουμενοω ὁ δυσωδία . καί τότε πληρόω ἐπί ὁ τοιοῦτος ψυχή ὁ , ἐγκαταλείπω ὁ θυγάτηρ Σιών , ὡς σκηνή ἐν