basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0181.2
143 . Καὶ νῦν , ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα , καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ᾿Ιερουσαλήμ , κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου . Εἰ δὲ ἀμπελῶν τοῦ Κυρίου οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐστι , καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα νεόφυτον ἠγαπημένον · πῶς ἐπὶ τοῦ ἀμπελῶνος δικάζεται κατὰ τοῦ ἀμπελῶνος ; Ἡ διὰ τὸ ἀναπερίρητον τῶν ἐλέγχων αὐτοὺς βούλεται καθ᾿ ἑαυτῶν δικασταὶς δ λόγος χρῆσασθαι ; Ὁ καὶ ὁ Νάθαν ἐπὶ τοῦ Δαβὶδ ἐποίησεν , αὐτὸν δικαστὴν καθίσας τοῦ ἰδίου ἀδικήματος . Τὴν δὲ ὑπεροβόλην τῆς φιλανθρωπίας συνίστησι τὸ εἰς ἰστίμον ( 66 ) κρίσιν τὸν θεὸν τοῖς ἑαυτοῦ οἰκέταις συγκαθαινεῖν . Ὁμοῦ δὲ καὶ τοῦ δικαίου ἀπόδειξιν ἔχει , ὡς οὐδὲ οὐδὲν τῶν καταδικαζομένων ἐχόντων ἀντελεῖν τῇ ἐναργείᾳ τοῦ δικαίου ( 67 ) . Κρίνατε , φησὶ , μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τοῦ ἀμπελῶνός μου . Καὶ εἴπατε , τί τῶν πρὸς καρποφονίαν αὐτῇ συντελούντων οὐχὶ γεγένηται ; Τί γάρ , φησὶ , ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου , καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ ; Τί τῶν ἐπιβαλλόντων μοι περὶ τῆς εἰς αὐτὸν ἐπιμελείας οὐχὶ πεποίηκα ; Οὐ τόπος πίων καὶ καρτερὸς ὁ αὐτός ; οὐ φρογμός ; οὐ χάρακες ; οὐ φυτεία εὐγενεστάτη ; οὐ πύργος , οὐ προλήγιον ; οὐχ ὅ τι ἂν εἴπη τις ; Ταῦτα μέντοι γε νομιστέον λέγεσθαι ὑπὸ τοῦ λόγου καὶ πρὸς ἡμᾶς · οἱ κληθέντες ἐπὶ τῷ ποιεῖν τοὺς καρποὺς τῆς δικαιοσύνης , ὑπὸ φιλοπλουτίας ἐμπίπτομεν εἰς πειρασμόν , καὶ παγίδα , καὶ ἐπιθυμίας ἄνοήτους καὶ βλαβερὰς , αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἄνθρώπους εἰς ὀλεθρον καὶ ἀπόλειαν . Ἔμενα τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν , ἐποίησε δὲ ἀκάνθας . Ἔχει τι ἀναγκαῖον ἡ ταυτολογία . Ἐν μὲν γὰρ τοῖς ἄνω ὁ τὴν φδὴν · ἑπαγγελάλων ἔλεγεν , Ἔμενα τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν · ἐνταῦθα δὲ πρὸς τοὺς ἂν ὧν κρίνεται , ποιεῖται ( 68 ) τοὺς λόγους · Κρίνατε ἐν ἐμοὶ καθ᾿ ἅν μέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου · τὸ , Ἔμενα τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν , ἐποίησε δὲ ἀκάνθας .
Lemmas: 143 . καί νῦν , ἄνθρωπος ὁ Ιούδας , καί ὁ ἐνοικέω Ιερουσαλήμ , κρίνω ἐν ἐγώ καί ἀνά μέσος ὁ ἀμπελών ἐγώ . εἰμί δέ ἀναπελάω ὁ κύριος οἶκος ὁ Ισραήλ εἰμί , καί ἄνθρωπος ὁ Ιούδας νεόφυτος ἀγαπάω · πῶς ἐπί ὁ ἀμπελών δικάζω κατά ὁ ἀμπελών ; ὁ διά ὁ αναπεριρητος ὁ ἐλέγχω αὐτός βούλομαι κατά ἑαυτοῦ δικαστής δ λόγος χράω ; ὁ καί ὁ Νάθαν ἐπί ὁ Δαυίδ ποιέω , αὐτός δικαστής καθίζω ὁ ἴδιος ἀδίκημα . ὁ δέ υπεροβολη ὁ φιλανθρωπία συνίστημι ὁ εἰς ἰστίμον ( 66 ) κρίσις ὁ θεός ὁ ἑαυτοῦ οἰκέτης συγκαθίημι . ὁμός δέ καί ὁ Δίκαιος ἀπόδειξις ἔχω , ὡς οὐδέ οὐδείς ὁ καταδικάζω ἔχω ἀνατέλλω ὁ ἐνάργεια ὁ Δίκαιος ( 67 ) . κρίνω , φημί , μεταξύ ἐγώ καί ὁ ἀμπελών ἐγώ . καί εἶπον , τίς ὁ πρός καρποφονίαν αὐτός συντελέω οὐ γίγνομαι ; τις γάρ , φημί , ποιέω ὁ ἀμπελών ἐγώ , καί οὐ ποιέω αὐτός ; τις ὁ ἐπιβάλλω ἐγώ περί ὁ εἰς αὐτός ἐπιμέλεια οὐ ποιέω ; οὖον τόπος πίων καί καρτερός ὁ αὐτός ; οὖον φρογμός ; οὖον χάραξ ; οὖον φυτεία Εὐγενεστάτη ; οὖον πύργος , οὖον προλήγιον ; οὐ ὅς τίς εἄν εἶπον τις ; οὗτος μέντοι γε νομιστέος λέγω ὑπό ὁ λόγος καί πρός ἐγώ · ὁ καλέω ἐπί ὁ ποιέω ὁ καρπός1 ὁ δικαιοσύνη , ὑπό φιλοπλουτία ἐμπίπτω εἰς πειρασμός , καί παγίς , καί ἐπιθυμία ἀνόητος καί βλαβερός , ὅστις βυθίζω ὁ ἄνθρωπος εἰς ὄλεθρος καί ἀπόλλυμι . Μένω ὁ ποιέω σταφυλή , ποιέω δέ ἄκανθα . ἔχις τίς ἀναγκαῖος ὁ ταυτολογία . ἐν μέν γάρ ὁ ἄνω ὁ ὁ φδὴν · ἑπαγγελάλων λέγω , Μένω ὁ ποιέω σταφυλή · ἐνταῦθα δέ πρός ὁ εἄν ὅς κρίνω , ποιέω ( 68 ) ὁ λόγος · κρίνω ἐν ἐγώ κατά ὅς μέσος ὁ ἀμπελών ἐγώ · ὁ , Μένω ὁ ποιέω σταφυλή , ποιέω δέ ἄκανθα .