basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0307.2
276 . Καλεῖ δὲ ἐνδοξὸν τινὰ Βαβυλῶνα , καὶ πλοῦτους κοσμικοὺς , καὶ δόξας , καὶ τὰς κατὰ σάρκα εὐγενείας , καὶ ὅσα τούτοις ἐστὶ παραπλήσια δοξάζων . Πάντα γὰρ ταῦτα συγχυτικὰ διανοίας , καὶ ἄξια εἶναι ὁμώνυμα ( 17 ) τῇ Βαβυλῶνι . Ταύτην καταστρέφει ὁ Κύριος , καὶ γίνεται οἰκητήριον δαιμόνων ἐξηρημωμένον , εἴτε τὴν πόλιν βούλει λαμβάνειν , εἴτε ψυχὴν συγκεχυμένην . Ἀνάγκη γὰρ τὴν ἐρημωθεῖσαν ἀπὸ τῆς οἰκίσσεως τοῦ Θεοῦ οἰκητήριον γενέσθαι πονηρῶν πνευμάτων . Ἐκεῖ μὲν οὖν ποιμὴν οὐ καταλύει ( 18 ) . Οὐ γὰρ ἐστὶν ἀγαθοῦ ποιμένος τὴν πεπιστευμένην ποίμνην κατεστραμμένην ἐναυλίζειν . Ἄλλα δειρήν , φησι , καὶ δαιμόνια , καὶ ὀνοκένταυροι , καὶ ἔχινος · Ὅταν οὖν ἴδης ψυχὴν συγκεχυμένην , γίνωσκε , ὅτι ἐνεπλήσθη ἐκίνη ἤχου , διὰ τὸ μηδὲν τετραψύχων , μηδὲ διηρθρωμένων ἐν αὐτῇ εἶναι ῥῆμα , ἀλλὰ θόρυβον ἄσημον , τὸν ὑπὸ τῶν παθῶν ἐπανισταόμενον , κατέχειν τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς ἑαυτῶν . Ἐοίκασι οὖν πονηραὶ τινες δυνάμεις διὰ τῆς κατὰ τὴν φωνὴν ἐκκλησεως ( 19 ) , ἡδονὴν ἐμποιοῦσαι ταῖς ψυχαῖς , ὡν καταμελφθοῦσιν ἐπ’ ὀλέθρῳ , θηρεύειν τοὺς διερχομένους . Ἔτις διὰ φωνῆς ἡ ἡδονή , εἴτε δι’ ἄλλου τινὸς τρόπου ἐρεθίζοι καὶ προκλήσει πρὸς ἁμαρτίαν διὰ τῶν δαιμόνων ἑαυτῶν γίνονται , ἀδηλον · πλὴν ὅτι οἱ ὑπὸ τρυφῆς κατακλουόμενοι τῆς πρὸς τὴν ἀληθινὴν πατρίδα ἐπανόδου ἐπιλανθάνονται . Ἐὰν δὲ τινα ἴδης κνησόμενον τὴν ἀκοήν , καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας ἀποστρέφοντα αὐτήν , ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκρεπτόμενον , καὶ εὐτόνου μὲν λόγου μὴ ἀνεχόμενον , μηδὲ ἔλεγχον , μηδὲ ὑπετίμησιν αὐστηρὰν , εἰς ἐπιστρέφειαν ἄγουσαν ( 20 ) τὸν ἀκροατήν , ὑπομένοντα · φίλον δὲ ὄντα τοῦ πρὸς χάριν καὶ ἡδονὴν ἀπαγγέλλοντος λόγου , νόμιζον ὑπὸ σειρήνων κατέχεσθαι τὸν τοιοῦτον , ὑπὸ τῆς χρηστολογίας καὶ εὐλογίας ἐξεπατώμενον . Καὶ δαιμόνια δὲ ,
Lemmas: 276 . Καλεῖ δέ ἔνδοξος τις Βαβυλών , καί Πλοῦτους κοσμικός , καί δόξα , καί ὁ κατά σάρξ εὐγένεια , καί ὅσος οὗτος εἰμί παραπλήσιος δοξάζω . Πάν γάρ οὗτος συγχυτικός διάνοια , καί ἄξιος εἰμί ὁμώνυμος ( 17 ) ὁ Βαβυλών . οὗτος καταστρέφω ὁ Κύριος , καί γίγνομαι οἰκητήριον δαίμων ἐξερημόω , εἴτε ὁ πόλις βούλομαι λαμβάνω , εἴτε ψυχή συγχέω . Ἀνάγκη γάρ ὁ ἐρημόω ἀπό ὁ οἴκισις ὁ Θεός οἰκητήριον γίγνομαι πονηρός πνεῦμα . ἐκεῖ μέν οὖν ποιμήν οὖον καταλύω ( 18 ) . οὖον γάρ εἰμί ἀγαθός ποιμήν ὁ πιστεύω ποίμνη καταστρέφω ἐναυλίζω . ἄλλος δέρη , φημί , καί δαιμόνιος , καί ὀνοκένταυρος , καί ἐχῖνος · ὅταν οὖν ἴδη ψυχή συγχέω , γιγνώσκω , ὅτι ἐμπίμπλημι κινέω ἦχος , διά ὁ μηδείς τετραψυχοω , μηδέ διαρθρόω ἐν αὐτός εἰμί ῥῆμα , ἀλλά θόρυβος ἄσημος , ὁ ὑπό ὁ πάθος ἐπανιστάω , καταχέω ὁ ἡγεμονικός ὁ Ψυχή ἑαυτοῦ . ἔοικα οὖν πονηρός τις δύναμις διά ὁ κατά ὁ φωνή έκκληση ( 19 ) , ἡδονά ἐμποιέω ὁ Ψυχή , ὡς καταμελφθους ἐπί ὄλεθρος , θηρεύω ὁ διέρχομαι . τίνω διά φωνή ὁ ἡδονή , εἴτε διά ἄλλος τις τρόπος ἐρεθίζω καί πρόκλησις πρός ἁμαρτία διά ὁ δαίμων ἑαυτοῦ γίγνομαι , ἄδηλος · πλήν ὅτι ὁ ὑπό τρυφή κατακλουω ὁ πρός ὁ ἀληθινός πατρίς ἐπάνοδος ἐπιλανθάνομαι . ἐάν δέ τις ἴδη κνάω ὁ ἀκοή , καί ἀπό μέν ὁ ἀλήθεια ἀποστρέφω αὐτός , ἐπί δέ ὁ μῦθος εκρεπτομενω , καί εὔτονος μέν λόγος μή ἀνέχω , μηδέ ἔλεγχος , μηδέ ὑποτίμησις αὐστηρός , εἰς ἐπιστρέφεια ἄγω ( 20 ) ὁ ἀκροατής , ὑπομένω · φίλος δέ εἰμί ὁ πρός χάρις καί ἡδονά ἀπαγγέλλω λόγος , νομίζω ὑπό Σειρήν κατέχω ὁ τοιοῦτος , ὑπό ὁ χρηστολογία καί εὐλογία ἐκπατέω . καί δαιμόνιος δέ ,