basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0322.1
294 . Ἄπωλειας δὲ ἄξιον καὶ τὸ Δεσβὼν ( 17 ) , ἔνθα ὁ ναὸς ὑμῶν ψευδοδόμητο . Νοοῦμεν τὴν Δεσβὼν , τῇ ἐρμηνείᾳ προσέχοντες . Ἐρμηνεύεται δὲ ἡ Δεσβὼν ( 18 ) , βύσις αὐτῶν . Ὦσπερ οὖν ὁ τῆς ἀληθείας λόγος παγίος ἐστὶ καὶ ἑδραῖος , τεθμελιωμένος καὶ μὴ μετακινούμενος · καὶ ὁ τῇ πίστει ἐδριζωμένος παραβάλλλεται ἀνθρώπῳ θεμελιούντι ἐπὶ τὴν πέτραν . Καὶ τὸ μάννα δὲ λέγεται εἶναι ὡσαὶ πάγος τῆς γῆς ( 19 ) , τοῦ θείου λόγου τὸ συνεστὸς καὶ εὐτονον διὰ τῆς πίξεως παραδηλοῦντος . Οὕτω τὰ ἐναντία δόγματα , καὶ αἱ συγγόροι αὐτῶν πειθάνότητες , ρευστὰ καὶ ἀδείδια ἐστί , ἰστάναι ( 20 ) μὴ δυνάμενα · καὶ ὁ πατὴρ τοῦ ψεύδους ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκε . Τὸ οὖν ἄσχατον τοῦ ψεύδους , βύσις ὀνομάσθη . Λυπεῖσθωσαν οὖν οἱ τὰ τοιαῦτα οἰκοδομοῦντες · οἱ τοὺς περὶ Θεοῦ λόγους ἀπόπτους ἔχοντες , καὶ ἀστρηκῶτες . Τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ θυσιαστήριον , ὃ καταδεδικασται εἰς ἀπώλειαν τοῦ Δεσβὼν , ὃς ὁ βυμὸς ψευδοδόμητο . Ἄναβετε οὖν κλαῶντες · οὐχὶ θύοντες , ἀλλὰ μεταμελομένοι ἐφ’ οἷς ποτε κακῶς προσήξασθε , ὅτι ἐγένετο ὑμῖν ἡ προσευχὴ εἰς ἁμαρτίαν . Ὁ γὰρ τῇ πίστει λατρεύων παρὰ τὸν κτίσαντα , καὶ μὴ προσκυνῶν μὲν Υἱόν , μηδὲ διὰ τοῦ Υἱοῦ τὸν Πατέρα , ἴδια δὲ πηγνὸς δόγματα , καὶ ἐπ’ ἀλλοτρίων θυσιαστηρίων προσφέρων ἑαυτῷ τὴν θυσίαν τῆς αἰνέσεως , ὁ τοιούτος κλαίειτω , τὴς κατὰ Θεὸν λύτης σωτηρίαν αὐτῷ ἀπεσταλμένην προφενούσης . Οὐ μόνον δὲ τοὺς ἀπὸ αἱρετικῶν δογμάτων τὴν περὶ Θεοῦ δόξαν συνειληφόσι ταῦτα ἐρήγεται · ἀλλὰ καὶ ὅσοι τὰ ρευστὰ πράγματα ἀποδεχόμενοι ( 21 ) , ἐπὶ τούτοις ἔχουσι τὴν ἐλπίδα , παρακαλοῦντες μὲν τοῦ λέγοντος · Πλοῦτος ἐὰν βῇ , μὴ προστιθεσθε καρδιαν ( 22 ) · ἐπιποθοῦσι δὲ περὶ τὴν δόξαν τῆς σαρκός , ἧτις ἐστὶ χόρτος ἄντὶ ἕδα αὐτῶν ὡς ἄνθος χόρτου . Τοιούτων δὲ ἐστὶ καὶ τὸ ἐν σαρκὶ καὶ αἵματι κάλλος , ἐφ’ ᾧ μέγα φρονεῖ ἡ κάκωφρων γυνή , παραβαλλομένη ἐνωτίῳ ἐν μινὶ ὅς . Καὶ ἕλως πᾶσι τοῖς ἰσφαλμένοις ἰφαρμόζει τὸ Δεσβὼν ὄνομα , ὡς τοὺς ἰσφαλμένους . Ἡ βίμη ἡ λῆφρ ἐποιο τις ἐν εὐστόχως ἐπὶ τοῦ Δεσβὼν ἔχειν τὸ θυσιαστήριον . Κλαίοντες οὖν ἀναβαινέτωσαν οἱ ἐπ’ αὐτῷ ποτε μέγα φρονούντες .
Lemmas: 294 . ἀπώλεια δέ ἄξιος καί ὁ Δεσβὼν ( 17 ) , ἔνθα ὁ ναός σύ ψευδοδομητος . νοέω ὁ Δεσβὼν , ὁ ἑρμηνεία προσέχω . ἑρμηνεύω δέ ὁ Δεσβὼν ( 18 ) , βύσις αὐτός . ὥσπερ οὖν ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος πάγιος εἰμί καί ἑδραῖος , θεμελιώνω καί μή μετακινέω · καί ὁ ὁ πίστις εδριζαω παραβάλλω ἄνθρωπος θεμελιόω ἐπί ὁ πέτρα . καί ὁ μάννα δέ λέγω εἰμί ὠθέω πάγος ὁ γῆ ( 19 ) , ὁ θεῖον λόγος ὁ συνίστημι καί εὐτονέω διά ὁ πιξις παραδηλόω . οὕτως ὁ ἐναντίος δόγμα , καί ὁ συγγοροος αὐτός πειθανοαλλοτης , ρευστός καί ἀδείδια εἰμί , ἵστημι ( 20 ) μή δύναμαι · καί ὁ πατήρ ὁ ψεῦδος ἐν ὁ ἀλήθεια οὐ ἵστημι . ὁ οὖν ἄσχατον ὁ ψεῦδος , βύσις ὀνομάζω . Λυπέω οὖν ὁ ὁ τοιοῦτος οἰκοδομέω · ὁ ὁ περί Θεός λόγος ἄποπτος ἔχω , καί ἀστρηκῶτες . οὗτος γάρ εἰμί ὁ θυσιαστήριον , ὅς καταδικάζω εἰς ἀπώλεια ὁ Δεσβὼν , ὅς ὁ βυμὸς ψευδοδομητος . ανάβω οὖν κλάω · οὐ θύω , ἀλλά μεταμέλομαι ἐπί ὅς ποτός κακῶς προσήκω , ὅτι γίγνομαι σύ ὁ προσευχή εἰς ἁμαρτία . ὁ γάρ ὁ πίστις λατρεύω παρά ὁ κτίζω , καί μή προσκυνέω μέν υἱός , μηδέ διά ὁ υἱός ὁ πατήρ , ἴδιος δέ πήγνυμι δόγμα , καί ἐπί ἀλλότριος θυσιαστήριον προσφέρω ἑαυτοῦ ὁ θυσία ὁ αἴνεσις , ὁ τοιούτος κλαῖος , σής κατά θεός λύται σωτηρία αὐτός ἀποστέλλω προφέρω . οὖον μόνος δέ ὁ ἀπό αἱρετικός δόγμα ὁ περί Θεός δόξα συλλαμβάνω οὗτος ἔργω · ἀλλά καί ὅσος ὁ ρευστός πρᾶγμα ἀποδέχομαι ( 21 ) , ἐπί οὗτος ἔχω ὁ ἐλπίς , παρακαλέω μέν ὁ λέγω · Πλοῦτος ἐάν βαίνω , μή προστίθημι Καρδία ( 22 ) · ἐπιποθέω δέ περί ὁ δόξα ὁ σάρξ , ὅστις εἰμί χόρτος ἀντί εδά αὐτός ὡς ἄνθος χόρτος . τοιοῦτος δέ εἰμί καί ὁ ἐν σάρξ καί αἷμα κάλλος , ἐπί ὅς μέγας φρονέω ὁ κάκωφρων γυνή , παραβάλλω ἐνώτιον ἐν μίνι ὅς . καί Ἕλως πᾶς ὁ ἰσφαλμένοις ιφαρμοζεω ὁ Δεσβὼν ὄνομα , ὡς ὁ ἰσφαλμένους . ὁ βίμη ὁ λῆφρ ἕπω τις ἐν εὔστοχος ἐπί ὁ Δεσβὼν ἔχω ὁ θυσιαστήριον . καλέω οὖν ἀναβαίνω ὁ ἐπί αὐτός ποτός μέγας φρονέω .