basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0275.2
240 . Ὥς μὲν οὖν πρὸς τὴν λέξιν , ὁ τῶν Ἀσσυρίων ἄρχων ταῦτα ἔρει διὰ τὴν κατὰ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ Σαμαρείας εὐημερίαν ὑπερφυσθεὶς τὴν διάνοιαν , καὶ ἡγοῦμενος πάντα ἐξ ἐπιδορμῆς αἰρήσειν τὰ ἔθνη , καὶ μηδὲνα ἔξειν τὸν χεῖρας ἀναιρόντα , ἀλλὰ πάντα μὲν δρία ἐθνῶν τῇ δυνάμει αὐτοῦ συγχυθήσεσθαι , δονεῖσθαι δὲ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην τῷ φόβῳ τῆς ἐπιδημίας αὐτοῦ , τὸν δὲ εἰς χεῖρας ἐρχόμενον ἐλατωτέρων εἶναι νεοττῶν ( 15 ) ὀρνίθων , ῥᾷον δὲ ἀρθησθαι τῇ δυνάμει αὐτοῦ ἐροδευσὼν τὴν ὑφ' ἥλιον πᾶσαν οἰκουμένην , ἢ ὡς ἂν τις λάβοι ᾠά , ἐρήμα τῆς θωποῦσης αὐτὰ καὶ ζωογονοῦσης ὀρνίθος . Ἐπειδὴ δὴ ἡ ὑπερηφανία ὡσπερ μελίων ἐστὶν ἢ κατὰ ἀνθρώπων , πρέπεν τινὲς ἐνόμισαν ὅτι ῥήματα ταῦτα τῷ ἀληθῶς ὑπερφάνῃ , τῷ τραχυλιάσαντι κατὰ τοῦ Παντοκράτορος , τῷ ἀνυποτάκτῃ καὶ ἀποστάτῃ , καὶ εἰς τὴν ἑαυτοῦ κακίαν συναποσυστήσαντι αὐτῷ ( 16 ) τὰ συνεπακολουθήσαντα αὐτῷ πονηρὰ πνεύματα . Ἐκεῖνος γὰρ ἑαυτὸν καὶ νοῦν οἴεται μέγαν , καὶ φαντάζεται ὅτι ὑψηλὰ περισκοπεῖ , καὶ ἀπαιλεῖ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ὑφ' ἑαυτὸν ποιήσεσθαι ( 17 ) , ὃς γε οὐδὲ τῷ Κυρίῳ ἐρωτησάντι , πόθεν ἥκαστι , παρηγήσατο εἰπεῖν , ὅτι : Περιελθὼν τὴν ὑπὸ τὸν ἥλιον , καὶ ἀμπαριπατήσας τὴν ὑπ' οὐρανόν , πάρειμι . Οὕτως ἐτόλμησε καὶ τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς κτίσεως δεῖξαι τὰς βασιλείας τῆς γῆς ( 18 ) , καὶ εἰπεῖν , ὅτι : Ταῦτα πάντα ἐμά ἐστι · νῦν οὖν ἐὰν πεσὼν προσκυνήσῃς μοι , σοὶ δώσω . Τάχα οὖν τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ασσυρίων , τὸν ἄρχοντα τοῦ αἰῶνος τούτου , ὁ λόγος αἰνίττεται . Καὶ γὰρ ὁ Κύριος ἄρχοντα ἀνομάζει τοῦ αἰῶνος τούτου , λέγων · Νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου βληθήσεται ἔξω . Καὶ μετ' ὀλίγα · Οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεθ' ὑμῶν · Ἦρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων , καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν . Ἐπειδὴ δὲ πολλοὶ ἄρχοντες , οἱ ἐθνοῦνται τινες , διατεταγμένοι πρὸς φυλακὴν καὶ διατήρησιν τοῦ ὑφ' ἑαυτὸν ἑκάστου ἔθνους , καθά φησιν ὁ Μωϋσῆς ἐν τῇ ψῷφῃ : Ὅτε διέμεριζεν ὁ Ὑψιστος ἔθνη ,
Lemmas: 240 . ὥ μέν οὖν πρός ὁ λέξις , ὁ ὁ Ἀσσύριος ἄρχω οὗτος ἔρομαι διά ὁ κατά ὁ Ἰουδαῖος καί Σαμάρεια εὐημερία ὑπερφύω ὁ διάνοια , καί ἡγέομαι πᾶς ἐκ ἐπιδορμῆς αἱρέω ὁ ἔθνος , καί μηδείς ἔχω ὁ χείρ ἀναιρέω , ἀλλά πᾶς μέν δρίος ἔθνος ὁ δύναμις αὐτός συγχέω , δονέω δέ πᾶς ὁ οἰκέω ὁ φόβος ὁ ἐπιδημία αὐτός , ὁ δέ εἰς χείρ ἔρχομαι ἐλατός εἰμί νεοσσός ( 15 ) ὄρνις , ῥᾳδίως δέ ἀείρω ὁ δύναμις αὐτός εροδευω ὁ ὑπό ἥλιος πᾶς οἰκέω , ἢ ὡς εἄν τις λαμβάνω ᾠόν , ἐρῆμος ὁ θωπουω αὐτός καί ζωογονέω ὄρνις . ἐπεί δή ὁ ὑπερηφανία ὡς μελία εἰμί ἢ κατά ἄνθρωπος , πρέπω τις νομίζω ὅτι ῥῆμα οὗτος ὁ ἀληθής ὑπερφαίνω , ὁ τραχυλιάσαντι κατά ὁ Παντοκράτωρ , ὁ ἀνυποτακτέω καί ἀποστάτης , καί εἰς ὁ ἑαυτοῦ κακία συναφίστημι αὐτός ( 16 ) ὁ συνεπακολουθέω αὐτός πονηρός πνεῦμα . ἐκεῖνος γάρ ἑαυτοῦ καί νόος οἴομαι μέγας , καί φαντάζω ὅτι ὑψηλός περισκοπέω , καί ἀφαιρέω πᾶς ὁ οἰκέω ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω ( 17 ) , ὅς γε οὐδέ ὁ κύριος ἐρωτάω , πόθεν ἥκω , παρηγέομαι εἶπον , ὅτι : περιέρχομαι ὁ ὑπό ὁ ἥλιος , καί αμπαριπατεω ὁ ὑπό οὐρανός , πάρειμι . οὕτως τολμάω καί ὁ κύριος πᾶς ὁ κτίσις δείκνυμι ὁ βασίλεια ὁ γῆ ( 18 ) , καί εἶπον , ὅτι : οὗτος πᾶς ἐμός εἰμί · νῦν οὖν ἐάν πίπτω προσκυνέω ἐγώ , σύ δίδωμι . Τάχα οὖν ὁ βασιλεύς ὁ Ἀσσύριος , ὁ ἄρχω ὁ αἰών οὗτος , ὁ λόγος αἰνίσσομαι . καί γάρ ὁ Κύριος ἄρχω ἀνομάζει ὁ αἰών οὗτος , λέγω · νῦν ὁ ἄρχω ὁ κόσμος οὗτος βάλλω ἔξω . καί μετά ὀλίγος · οὐκέτι πολύς λαλέω μετά σύ · ἔρχομαι γάρ ὁ ὁ κόσμος ἄρχω , καί ἐν ἐγώ οὐ ἔχω οὐδείς . ἐπεί δέ πολύς ἄρχω , ὁ θνῄσκω τις , διατάσσω πρός φυλακή καί διατήρησις ὁ ὑπό ἑαυτοῦ ἕκαστος ἔθνος , καθά φημί ὁ Μωϋσῆς ἐν ὁ ψάω : ὅτε διαμερίζω ὁ ὕψιστος ἔθνος ,