basilius-theology.enarratio-in-prophetam-isaiam-dub pg030_0278.1
τηνι τοῦ φωτός , καθαρθῆ διὰ τῆς καύσεως τοῦ πυρὸς , τῆς ἐνεργουμένης ἐπὶ καθάρσει , καὶ κατεσθιούσης ὡς χόρτον τὴν ἐνυπάρχουσαν ὑλὴν τῶν ἁμαρτημάτων · τότε λοιπόν , ἀναλωθείσης τῆς ὑλῆς τῆς ἐξαπούσης τὴν χολαστικὴν φλόγα , πειθήσεται , φησίν , τὰ ὄρη καίόμενα , καὶ οἱ βουνοί , καὶ οἱ δρυμοί , καὶ λήξει τὸ πῦρ τοῦ ἐμπρησμοῦ κατεσθίον τὰ πάντα , καὶ ἐπιδοκοῦμενον · τὴν μὲν ἀρχὴν ἀπὸ ψυχῆς ποιούμενον , φθάσον δὲ ἕως τῶν σαρκῶν . Οὐδενὶ δὲ ἄγνωστον ( 29 ) ἡ συνθένεια τῆς Γραφῆς , ὅτι τοὺς ἐν προστερήμασι τισὶ γενομένους , καὶ ὅσον ἐπὶ τῇ κατασκευῇ πλεῖόν τι τῶν πολλῶν ἔχοντας , ὄρη , εἴωθε προσαγορεύειν καὶ βουνούς . Τοὺς δὲ ἀκάρπους καὶ εἴκῃ ἀλλήλοις συμπεφυμένους ( 30 ) , ὁλονεὶ αὐτόματόν τινα καὶ ἀτελῆ τὴν ζωὴν ἔχοντας , ἀλλ’ οὐχ’ ἐκ τῆς φυτέως τοῦ ἀληθινοῦ γεωργοῦ πεφυτευμένους , δρυμοὺς ὀνομάζει . Πάντων μέντοι τὸ πῦρ ἄπτεται , ἀρξάμενον ἀπὸ ψυχῆς , λέγον δὲ ἐπὶ τὰς σάρκας . Τὰ μὲν γὰρ μέχρι ἐνθυμήσεων σπάντα ἁμαρτήματα , ὁποῖόν ἐστι τὸ μοιχεύσαι ἐν τῇ καρδίᾳ ἑαυτοῦ , ἐν ψυχῇ ἐστιν ὑλὴ ἀξία τοῦ ὑπὸ πυρὸς καταβρωθῆναι . Τὰ δὲ καὶ μέχρι τῶν ἔργων φθάνοντα , νεμηθέντων τῶν ἁμαρτημάτων ἐπὶ τὰς διὰ σαρκὸς καὶ πράξεως ἐνεργίας , ταῦτα ὑπολαμβάνω ἁμαρτήματα εἶναι . Ἀρξάμενον μὲν γὰρ ἀπὸ ψυχῆς , λήγοντες δὲ ἐν τῇ καρδίᾳ , οὐδὲ ( 31 ) μέχρις αὐτῆς περιορίζονται οἱ πονηροὶ διαλογισμοὶ ἀλλ’ ἐξέρχονται , καὶ οἷονεὶ διακύπτουσι , παρόντες τὴν σάρκα , καὶ ἐκφανόμενοι πρὸς τὰ ἔξω . Εἰ γὰρ φρόνιν ἐνεθυμήθην μὲν τις ποίησαι , οὐκ ἐπραξ δὲ , οὐκ ἐξῆλθεν ὁ φόνος ἀπὸ τῆς καρδίας . Καὶ ὁ ἐμβλήκας γυναικὶ πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι , μὴ φθεῖρας δὲ τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ , μέχρι ποίησας τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ πόρνης μέλη , οἷονεὶ δριον τῆς ἁμαρτίας ἑαυτοῦ τὴν καρδίαν ἐποίησεν · ὥστε οὐκ ἐξῆλθεν ἀπὸ τῆς καρδίας τοῦ τοιούτου ὁ πονηρὸς διάλογισμός . Οὕτω καὶ περὶ κλοπῆς ἔστιν εἰπεῖν , καὶ περὶ εἰδωλολατρίας καὶ φαρμακείας , καὶ ὅσα ἄλλα εἴδη ἁμαρτημάτων , ὅταν μὴ στέγῃται ὑπὸ τοῦ σώματος , ἀλλ’ ὡςπερ ( 32 ) ὑπὸ ἀγγείου ἀκαίου ῥέοντα , φέρηται πρὸς τὰ ἔξω .
Lemmas: τηνι ὁ φάος , καθαίρω διά ὁ καῦσις ὁ πυρός , ὁ ἐνεργέω ἐπί κάθαρσις , καί κατεσθίω ὡς χόρτος ὁ ἐνυπάρχω ὕλη ὁ ἁμάρτημα · τότε λοιπός , ἀναλίσκω ὁ ὕλη ὁ ἐξάπτω ὁ κολαστικός φλόξ , πείθω , φημί , ὁ ὄρος καίω , καί ὁ βουνός , καί ὁ δρυμός , καί λήγω ὁ πῦρ ὁ ἐμπρησμός κατεσθίω ὁ πᾶς , καί ἐπιδοκέω · ὁ μέν ἀρχή ἀπό Ψυχή ποιέω , φθάνω δέ ἠώς ὁ σάρξ . οὐδείς δέ ἄγνωστος ( 29 ) ὁ συνθένεια ὁ γραφή , ὅτι ὁ ἐν προστερημα τις γίγνομαι , καί ὅσος ἐπί ὁ κατασκευή πλέω τίς ὁ πολύς ἔχω , ὄρος , εἴωθα προσαγορεύω καί βουνός . ὁ δέ ἄκαρπος καί εἴκω ἀλλήλων συμφύω ( 30 ) , ὁλονεὶ αὐτόματος τις καί ἀτελής ὁ ζωή ἔχω , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ φυτεύς ὁ ἀληθινός γεωργός φυτεύω , δρυμός ὀνομάζω . Πάντων μέντοι ὁ πῦρ ἄπτω , ἄρχω ἀπό Ψυχή , λέγω δέ ἐπί ὁ σάρξ . ὁ μέν γάρ μέχρι ἐνθύμησις Σπάντα ἁμάρτημα , ὁποῖος εἰμί ὁ μοιχεύω ἐν ὁ Καρδία ἑαυτοῦ , ἐν Ψυχή εἰμί ὕλη ἄξιος ὁ ὑπό πυρός καταβιβρώσκω . ὁ δέ καί μέχρι ὁ ἔργον φθάνω , νέμω ὁ ἁμάρτημα ἐπί ὁ διά σάρξ καί πρᾶξις ἐνέργεια , οὗτος ὑπολαμβάνω ἁμάρτημα εἰμί . ἄρχω μέν γάρ ἀπό Ψυχή , λήγω δέ ἐν ὁ Καρδία , οὐδέ ( 31 ) μέχρι αὐτός περιορίζω ὁ πονηρός διαλογισμός ἀλλά ἐξέρχομαι , καί οἱονεί διακύπτω , πάρειμι ὁ σάρξ , καί ἐκφαίνω πρός ὁ ἔξω . εἰμί γάρ φρόνις ἐνθυμέομαι μέν τις ποιέω , οὐ πράσσω δέ , οὐ ἐξέρχομαι ὁ φόνος ἀπό ὁ Καρδία . καί ὁ ἐμβάλλω γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω , μή φθείρ δέ ὁ ναός ὁ Θεός , μέχρι ποιέω ὁ μέλος ὁ Χριστός πόρνη μέλος , οἱονεί δρίος ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ ὁ Καρδία ποιέω · ὥστε οὐ ἐξέρχομαι ἀπό ὁ Καρδία ὁ τοιοῦτος ὁ πονηρός διαλογισμός . οὕτως καί περί κλοπή εἰμί εἶπον , καί περί εἰδωλολατρία καί φαρμακεία , καί ὅσος ἄλλος εἶδος ἁμάρτημα , ὅταν μή στέγω ὑπό ὁ σῶμα , ἀλλά ὡς ( 32 ) ὑπό ἀγγεῖον ἀκαῖος ῥέω , φέρω πρός ὁ ἔξω .