basilius-theology.de-spiritu-sancto pg032_0082.2
47 . Ἐπειδὴ δὲ διὰ δυνάμεως φωτιστικῆς τῷ κάλλει τῆς τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου εἰκόνος ἐνατεινοῦμεν , καὶ δι’ αὐτῆς ἀναγύομεν ἐπὶ τὸ ὑπέρχαλον τοῦ ἀρχετύπου θέαμα , αὐτῷ που πάρεστιν ἀχωρίστως τὸ τῆς γνώσεως ; ( 54 ) Πνεῦμα , τὴν ἐποπτικὴν τῆς εἰκόνος δύναμιν ἐν ἑαυτῷ παρεχόμενον τοῖς τῆς ἀληθείας φιλοθεάμοισιν , οὐκ ἔξωθεν τὴν δεῖξιν ποιούμενον , ἀλλ’ ἐν ἑαυτῷ εἰσάγον πρὸς τὴν ἐπίγνωσιν . Ὡς γὰρ οὐδεὶς οἶδε τὸν Πατέρα εἰ μὴ ὁ Υἱός , οὕτως οὐδεὶς δύναται εἰπεῖν Κύριον Ἰησοῦν εἰ μὴ ἐν Πνεύματι ἁγίῳ . Οὐ γάρ , διὰ Πνεύματος , εἴρηται , ἀλλ’ , Ἐν Πνεύματι · καὶ , Πνεῦμα ὁ Θεός · καὶ τοὺς προσκυνούντας αὐτὸν ἐν Πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν · καθὼς γέγραπται · Ἐν τῷ φωτί σου ὄψόμεθα φῶς · τοὔστιν , ἐν τῷ φωτισμῷ τοῦ Πνεύματος , Φῶς τὸ ἀληθινόν , ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον . Ὡς ἐν ἑαυτῷ δείκνυσιν τὴν δόξαν τοῦ Μονογενοῦς , καὶ τοῖς ἀληθινοῖς προσκυνηταῖς ἐν ἑαυτῷ τὴν τοῦ Θεοῦ γνῶσιν παρέχεται . Ἡ τοίνυν ὁδὸς τῆς θεογνωσίας ἐστὶν ἀπὸ ἑνὸς Πνεύματος διὰ τοῦ ἑνὸς Υἱοῦ ἐπὶ τὸν ἕνα Πατέρα . Καὶ ἀνάπαλιν , ἡ φωτικὴ ἀγαθότης , καὶ ὁ κατὰ φύσιν ἀγιασμὸς , καὶ τὸ βασιλικὸν ἀξίωμα ἐκ Πατρὸς διὰ τοῦ Μονογενοῦς ἐπὶ τὸ Πνεῦμα διήκει . Οὕτω καὶ αἱ ὑποστάσεις ὁμολογοῦνται , καὶ τὸ εὐσεβὲς δόγμα τῆς μοναρχίας οὐ διαπίπτει . Οἱ δὲ τὴν ὑπαρίθμησιν ἐν τῷ πρώτῳ καὶ δευτέρῳ καὶ τρίτῳ λέγειν τιθέμενοι γνωριζέσθωσαν τὸ πολὺ ὄλον τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης τῇ ἀχράντῳ θεολογίᾳ τῶν Χριστιανῶν ἐπεισθύντες . Εἰς οὐδὲν γὰρ ἕτερον φέρει τὴς ὑπαρίθμησιν τὸ κακοῦργημα , ἢ ὥστε πρῶτον καὶ δεύτερον Θεὸν ( 55 ) καὶ τρίτον ὁμολογεῖν . Ἄλλ’ ἡμῖν ἀρχοῦσα ἡ παρὰ τοῦ Κυρίου ἐπιτεθεῖσα ἀκολουθία , ἣν ὁ συγχέων οὐκ ἔλαττον τῆς τούτων ἀσεβείας παρανομήσει . Ὅτι μὲν οὖν οὐδὲν , ὡς οὕτοι πεπλάνηνται , ἢ κατὰ τὴν φύσιν κοινωνία τῷ τρόπῳ τῆς ὑπαρίθμησεως παραλείπεται , ἰκανῶς εἴρηται . Ἄλλὰ συνέλθωμεν τῷ φιλονεικῷ καὶ ματαιόφρονι , καὶ δῶμεν τὸ δεύτερον ( 56 ) τινος καθ’ ὑπαρίθμησιν ἐκείνου λέγεσθαι . Ἴδομεν τοίνυν τί τὸ ἐκβαῖνον ἀπὸ τοῦ λόγου . Ὁ πρῶτος , φησίν , ἄνθρωπος ἐκ τῆς χοϊκός · ὁ δεύτερος ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ · καὶ ἐν ἄλλοις , Οὐ πρῶτον , φησί , τὸ πνευματικόν , ἀλλὰ τὸ ψυχικόν , ἔπειτα τὸ πνευματικόν . Εἰ τοίνυν τῷ πρώτῳ ὑπαρίπεται τὸ δεύτερον , τὸ δὲ ὑπαριθμούμενον ἀτιμωτέρον ἐστι τοῦ πρὸς ὃ ἔχει τὴν ὑπαρίθμησιν · ἀτιμότερος οὖν καθ’ ἡμᾶς τοῦ ψυχικοῦ ὁ πνευματικός , καὶ τοῦ χοϊκοῦ ἀνθρώπου ὁ ἐπουράνιος
Lemmas: 47 . ἐπεί δέ διά δύναμις φωτιστικός ὁ κάλλος ὁ ὁ Θεός ὁ ἀόρατος εἰκών ενατεινεος , καί διά αὐτός ἀνάγω ἐπί ὁ ὑπερχαλάω ὁ ἀρχέτυπος θέαμα , αὐτός ποῦ πάρειμι ἀχώριστος ὁ ὁ γνῶσις ; ( 54 ) πνεῦμα , ὁ ἐποπτικός ὁ εἰκών δύναμις ἐν ἑαυτοῦ παρέχω ὁ ὁ ἀλήθεια φιλοθεαμοις , οὐ ἔξωθεν ὁ δεῖξις ποιέω , ἀλλά ἐν ἑαυτοῦ εἰσάγω πρός ὁ ἐπίγνωσις . ὡς γάρ οὐδείς οἶδα ὁ πατήρ εἰμί μή ὁ υἱός , οὕτως οὐδείς δύναμαι εἶπον κύριος Ἰησοῦς εἰμί μή ἐν πνεῦμα ἅγιος . οὖον γάρ , διά πνεῦμα , εἴρω , ἀλλά , ἐν πνεῦμα · καί , πνεῦμα ὁ Θεός · καί ὁ προσκυνέω αὐτός ἐν πνεῦμα καί ἀλήθεια δεῖ προσκυνέω · καθώς γράφω · ἐν ὁ φάος σύ ὁράω φάος · ἔτος , ἐν ὁ φωτισμός ὁ πνεῦμα , Φάος ὁ ἀληθινός , ὅς φωτίζω πᾶς ἄνθρωπος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος . ὡς ἐν ἑαυτοῦ δείκνυμι ὁ δόξα ὁ Μονογενώ , καί ὁ ἀληθινός προσκυνητής ἐν ἑαυτοῦ ὁ ὁ Θεός γνῶσις παρέχω . ὁ τοίνυν ὁδός ὁ θεογνωσία εἰμί ἀπό εἷς πνεῦμα διά ὁ εἷς υἱός ἐπί ὁ εἷς πατήρ . καί ἀνάπαλιν , ὁ φωτικὴ ἀγαθότης , καί ὁ κατά φύσις ἁγιασμός , καί ὁ βασιλικός ἀξίωμα ἐκ πατήρ διά ὁ Μονογενώ ἐπί ὁ πνεῦμα διήκω . οὕτως καί ὁ ὑπόστασις ὁμολογέω , καί ὁ εὐσεβής δόγμα ὁ μοναρχία οὖον διαπίπτω . ὁ δέ ὁ ὑπαρίθμησις ἐν ὁ πρῶτος καί δύο καί τρίτος λέγω τίθημι γνωρίζω ὁ πολύς ὅλος ὁ Ἑλληνικός πλάνης ὁ ἄχραντος θεολογία ὁ Χριστιανός ἐπεισθύντες . εἰς οὐδείς γάρ ἕτερος φέρω σής ὑπαρίθμησις ὁ κακούργημα , ἢ ὥστε πρῶτος καί δύο θεός ( 55 ) καί τρίτος ὁμολογέω . ἄλλος ἐγώ ἄρχω ὁ παρά ὁ κύριος ἐπιτίθημι ἀκολουθία , ὅς ὁ συγχέω οὐ μικρός ὁ οὗτος ἀσέβεια παρανόμησις . ὅτι2 μέν οὖν οὐδείς , ὡς οὕτος πλανάω , ἢ κατά ὁ φύσις κοινωνία ὁ τρόπος ὁ ὑπαρίθμησις παραλείπω , ἱκανῶς εἴρω . ἀλλά συνέρχομαι ὁ φιλονεικέω καί ματαιόφρων , καί δήω ὁ δύο ( 56 ) τις κατά ὑπαρίθμησις ἐκεῖνος λέγω . ὁράω τοίνυν τίς ὁ ἐκβαίνω ἀπό ὁ λόγος . ὁ πρῶτος , φημί , ἄνθρωπος ἐκ ὁ χοϊκός · ὁ δύο ἄνθρωπος ὁ Κύριος ἐκ οὐρανός · καί ἐν ἄλλος , οὖον πρῶτος , φημί , ὁ πνευματικός , ἀλλά ὁ ψυχικός , ἔπειτα ὁ πνευματικός . εἰμί τοίνυν ὁ πρῶτος υπαριπω ὁ δύο , ὁ δέ ὑπαριθμέω ἄτιμος εἰμί ὁ πρός ὅς ἔχω ὁ ὑπαρίθμησις · ἄτιμος οὖν κατά ἐγώ ὁ ψυχικός ὁ πνευματικός , καί ὁ χοϊκός ἄνθρωπος ὁ ἐπουράνιος