basilius-theology.de-spiritu-sancto pg032_0081.2
46 . Καὶ οὐχ ἐντεῦθεν μόνον τῆς κατὰ τὴν φύσιν κοινωνίας αἱ ἀποδείξεις ( 48 ) , ἀλλ' ὅτι καὶ ἐκ τοῦ Θεοῦ εἶναι λέγεται · οὐχ ὡς τὰ πάντα ἐκ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ' ὡς ἐκ τοῦ Θεοῦ προελθόν · οὐ γεννηθὲν ὡς ὁ Υἱός , ἀλλ' ὡς Πνεῦμα στόματος αὐτοῦ . Πάντως δὲ οὔτε τὸ στόμα μέλος , οὔτε πνοὴ λυομένη τὸ Πνεῦμα · ἀλλὰ καὶ τὸ στόμα θεωρητῶς , καὶ τὸ Πνεῦμα οὐσία ζῶσα , ἀγιασμοῦ κυρία · τῆς μὲν οἰκειότητος δηλουμένης ἐντεῦθεν , τοῦ δὲ τρόπου τῆς ὑπάρξεως ἀρρήτου ( 49 ) φυλασσόμενου . Ἀλλὰ καὶ Πνεῦμα Χριστοῦ λέγεται , ὡς ὁμοιωμένον κατὰ τὴν φύσιν αὐτῷ . Διὰ τοῦτο ( 50 ) Εἰ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ . Ὧθεν μόνον ἀξίως δοξάζει τὸν Κύριον . Ἐκεῖνος γὰρ ἐμὲ δοξάσει , φησιν , οὐχ ὡς ἡ κτίσις ( 51 ) , ἀλλ' ὡς Πνεῦμα τῆς ἀληθείας , τραχῶς ἐκφαίνον ἐν ἑαυτῷ τὴν ἀλήθειαν · καὶ ὡς Πνεῦμα σοφίας τὸν Χριστὸν , τὴν τοῦ Θεοῦ δύναμιν , καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ σοφίαν ἐν τῷ ἑαυτοῦ μεγέθει ἀποκαλύπτον . Καὶ ὡς Παράκλητος δὲ ἐν ἑαυτῷ χαρακτηρίζει τοῦ ἀποστείλαντος αὐτὸν Παρακλήτου τὴν ἀγαθότητα · καὶ ἐν τῷ ἑαυτοῦ ἀξιώματι τὴν μεγαλυσύνην ἐμφαίνει τὴν τοῦ ὀθεν προελθόν . Ἔστιν οὖν δόξα ἡ μὲν τις φυσική , ὡς δόξα ἡλίου τὸ φῶς · ἡ δὲ τις ἔξωθεν , ἡ ἐκ προαι-ρέσεως , κεκριμένης ( 52 ) τοῖς ἀξίοις προσαγομένη . Διπλὴ δὲ καὶ αὐτή . Υἱὸς γάρ , φησί , δοξάζει πατέρα , καὶ δοῦλος τὸν κύριον αὐτοῦ . Τοῦτον τοίνυν ἡ μὲν δουλικὴ παρὰ τῆς κτίσεως προσάγεται · ἡ δὲ , ἐν' οὕτως εἰπω , οἰκειακὴ παρὰ τοῦ Πνεύματος ἐκπληροῦται . Ὡς γὰρ περὶ ἑαυτοῦ ἔλεγεν · Ἐγὼ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς , τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ ἐδώκας μοι ἵνα ποιήσω · οὕτω καὶ περὶ τοῦ Παρακλήτου · Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει , ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται ( 53 ) , καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν . Καὶ ὡς δοξάζεται Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρός , λέγοντος · Καὶ ἐδόξασα , καὶ πάλιν δοξάσω · οὕτω δοξάζεται τὸ Πνεῦμα διὰ τῆς
Lemmas: 46 . καί οὐ ἐντεῦθεν μόνος ὁ κατά ὁ φύσις κοινωνία ὁ ἀποδείκνυμι ( 48 ) , ἀλλά ὅτι καί ἐκ ὁ Θεός εἰμί λέγω · οὐ ὡς ὁ πᾶς ἐκ ὁ Θεός , ἀλλά ὡς ἐκ ὁ Θεός προέρχομαι · οὖον γεννάω ὡς ὁ υἱός , ἀλλά ὡς πνεῦμα στόμα αὐτός . πάντως δέ οὔτε ὁ στόμα μέλος , οὔτε πνοή λύω ὁ πνεῦμα · ἀλλά καί ὁ στόμα θεωρητός , καί ὁ πνεῦμα οὐσία ζῶ , ἁγιασμός κύριος · ὁ μέν οἰκειότης δηλέομαι ἐντεῦθεν , ὁ δέ τρόπος ὁ ὕπαρξις ἄρρητος ( 49 ) φυλάω . ἀλλά καί πνεῦμα Χριστός λέγω , ὡς ὁμοιόω κατά ὁ φύσις αὐτός . Ζεύς οὗτος ( 50 ) εἰμί τις πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός . ὤθω μόνος ἀξίως δοξάζω ὁ κύριος . ἐκεῖνος γάρ ἐγώ δοξάζω , φημί , οὐ ὡς ὁ κτίσις ( 51 ) , ἀλλά ὡς πνεῦμα ὁ ἀλήθεια , τραχῶς ἐκφαίνω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ἀλήθεια · καί ὡς πνεῦμα σοφία ὁ Χριστός , ὁ ὁ Θεός δύναμις , καί ὁ ὁ Θεός σοφία ἐν ὁ ἑαυτοῦ μέγεθος ἀποκαλύπτω . καί ὡς Παράκλητος δέ ἐν ἑαυτοῦ χαρακτηρίζω ὁ ἀποστέλλω αὐτός Παράκλητος ὁ ἀγαθότης · καί ἐν ὁ ἑαυτοῦ ἀξίωμα ὁ μεγαλυσυνειμι ἐμφαίνω ὁ ὁ ὅθεν προέρχομαι . ἔρτις οὖν δόξα ὁ μέν τις φυσικός , ὡς δόξα ἥλιος ὁ φάος · ὁ δέ τις ἔξωθεν , ὁ ἐκ προαίρεσις , κρίνω ( 52 ) ὁ ἄξιος προσάγω . Διπλή δέ καί αὐτός . υἱός γάρ , φημί , δοξάζω πατήρ , καί δοῦλος ὁ κύριος αὐτός . οὗτος τοίνυν ὁ μέν δουλικός παρά ὁ κτίσις προσάγω · ὁ δέ , ἐν οὕτως εἶπον , οἰκειακός παρά ὁ πνεῦμα ἐκπληρόω . ὡς γάρ περί ἑαυτοῦ λέγω · ἐγώ σύ δοξάζω ἐπί ὁ γῆ , ὁ ἔργον τελειόω ὅς δίδωμι ἐγώ ἵνα ποιέω · οὗτος καί περί ὁ Παράκλητος · ἐκεῖνος ἐγώ δοξάζω , ὅτι ἐκ ὁ ἐγώ λαμβάνω ( 53 ) , καί ἀναγγέλλω σύ . καί ὡς δοξάζω υἱός παρά ὁ πατήρ , λέγω · καί δοξάζω , καί πάλιν δοξάζω · οὗτος δοξάζω ὁ πνεῦμα διά ὁ