basilius-theology.de-spiritu-sancto pg032_0040.2
2 Εἰ δὲ τῷ Ἀνοήτῳ ἐπερωτῆσαρτι ( 23 ) σοφία λογισθήσεται · τὸν συνετὸν ἀχραστήν , τὸν ὑπὸ τοῦ προσήτου τῷ θαυμαστῷ συμβούλῳ παρασχεθέντα , πόσῳν ἀξίων λογιοῦμεθα ; " Ὁ πον δικαίον πάσης μὲν ἀποδοχῆς ἀξίων , προάγειν δὲ εἰς τὸ πρῶον , συνεχῶς ἀπομένους αὐτῷ τῆς σπουδῆς , καὶ πάντα συνεκπονοῦντας , ἐπειγομένω πρὸς τὴν τελείωσιν . Τὸ γὰρ μὴ παρέργως ἀκούειν τῶν θεολογικῶν φωνῶν , ἀλλὰ πειράσθαι τὴν ἐν ἑκάστῃ λέξει καὶ ἐν ἑκάστῃ ( 24 ) συλλαβῇ κεκρυμμένον νοῦν ἐξιχνεῦειν , οὐχ ἀργῶν εἰς εὐσέβειαν , ἀλλὰ γνωριζόντων τὸν σκοπὸν τῆς κλήσεως ἡμῶν · ὅτι πρόκειται ἡμῖν ἀφαισθῆναι Θεῷ , κατὰ τὸ δυνατόν ἀνθρώπου φύσει . Ὁμοίως δὲ , οὐχ ἄνευ γνώσεως · ἡ δὲ γνῶσις , οὐχ ἔκτὸς ( 25 ) διδαγμάτων . Λόγος δὲ διδασκαλίας ἀρχή · λόγῳ δὲ μέρη συλλαβαὶ καὶ λέξεις . Ὡστε οὐκ ἄσπου γέγονε τῶν συλλαβῶν ἡ ἐξέτασις . Οὐ μὴν ὅτι μικρά , ὡς ἂν τῷ δόξαι , τὰ ἐρωτήματα , διὰ τοῦτο καὶ παροφθῆναι δέξια · ἀλλ' ἐπειδὴ δυσήρατος ἡ ἀλήθεια , πανταχόθεν ἡμῖν ἐξιχνευτέα . Εἰ γὰρ ὡσπερ αἱ τέχναι , οὕτω καὶ ἡ τῆς εὐσεβείας ( 26 ) ἀνάλυσις ταῖς κατὰ μικρὸν προσθήκαις αὐξεται , οὐδενὲς ὑπεροπτέον τοῖς εἰς τὴν γνῶσιν εἰσαγομένοις · ὡς εἰ τις τῶν πρώτων στοιχείων ὡς σμικρῶν ὑπερίδοι , οὐδέποτε τῶν τελείων τῆς σοφίας ἐράψεται . Τὸ ναι καὶ τὸ οὐ συλλαβαί δύο · ἀλλ' ὅμως τὸ κράτιστον τῶν ἀγαθῶν , ἡ ἀλήθεια , καὶ ὁ ἔσχατος ὅρος τῆς πονηρίας , τὸ ψεῦδος , τοῖς μικροῖς τούτοις ῥήμασι πολλάκις ἐμπεριέχεται . Καὶ τί ταῦτα λέγω ; " Ὡς τις καὶ μόνον κατανεύσας τῇ κεφαλῇ ἐν τοῖς ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίοις , πάσης πληρωτὴς εὐσεβείας ἐκρίθη ( 27 ) . Εἰ δὲ ταῦτα οὕτως ἔχει , τί τῶν θεολογικῶν ῥημάτων οὕτω μικρόν , ὡς ἡ καλῶς ἡ ἔναντιως ἔχον , μὴ μεγάλην παρέχειν τὴν ῥοπὴν ἐφ' ἑκάτερα ; Εἰ γὰρ ἐκ τοῦ νόμου ἰῶτα ἐν ἡ μία κεραία οὐ παρελεύσεται , πῶς ἂν ἡμῖν ἀσφαλὲς ὑπερβαίνειν καὶ τὰ σμικρότατα ; " Α γ μὴν αὐτὸς διευκρινήθητι παρ' ἡμῶν ἐπεζητήσας , καὶ βραχέα
Lemmas: 2 εἰμί δέ ὁ ἀνόητος ἐπερωτῆσαρτι ( 23 ) σοφία λογίζομαι · ὁ συνετός ἀχραστήν , ὁ ὑπό ὁ προΐστημι ὁ θαυμαστός σύμβουλος παρέχω , πόσος ἄξιος λογίζομαι ; " ὁ πως Δίκαιος πᾶς μέν ἀποδοχή ἄξιος , προάγω δέ εἰς ὁ πρώων , συνεχῶς ἀπομένω αὐτός ὁ σπουδή , καί πᾶς συνεκπονέω , ἐπείγω πρός ὁ τελέω . ὁ γάρ μή πάρεργον ἀκούω ὁ θεολογικός φωνή , ἀλλά πειράω ὁ ἐν ἕκαστος λέγω καί ἐν ἕκαστος ( 24 ) συλλαβή κρύπτω νόος ἐξιχνεύω , οὐ ἀργός εἰς εὐσέβεια , ἀλλά γνωρίζω ὁ σκοπός ὁ κλῆσις ἐγώ · ὅτι πρόκειμαι ἐγώ ἀφίημι Θεός , κατά ὁ δυνατός ἄνθρωπος φύσις . ὅμοιος δέ , οὐ ἄνευ γνῶσις · ὁ δέ γνῶσις , οὐ ἕκτος ( 25 ) δίδαγμα . Λόγος δέ διδασκαλία ἀρχή · λόγος δέ μέρος συλλαβή καί λέγω . ὡστε οὐ Ασπούς γίγνομαι ὁ συλλαβή ὁ ἐξέτασις . οὖον μήv ὅτι μικρός , ὡς εἄν ὁ δόξα , ὁ ἐρώτημα , διά οὗτος καί παροράω δεξιός · ἀλλά ἐπεί δυσήρατος ὁ ἀλήθεια , πανταχόθεν ἐγώ ἐξιχνευτέος . εἰμί γάρ ὡς ὁ τέχνη , οὗτος καί ὁ ὁ εὐσέβεια ( 26 ) ἀνάλυσις ὁ κατά μικρός προσθήκη αὐξάνω , οὐδείς ὑπεροπτέον ὁ εἰς ὁ γνῶσις εἰσάγω · ὡς εἰμί τις ὁ πρῶτος στοιχεῖον ὡς μικρός ὑπέρ-εἶδον , οὐδέποτε ὁ τέλειος ὁ σοφία ῥάπτω . ὁ ναι καί ὁ οὖον συλλαβή δύο · ἀλλά ὅμως ὁ ἀγαθός ὁ ἀγαθός , ὁ ἀλήθεια , καί ὁ ἔσχατος ὅρος ὁ πονηρία , ὁ ψεῦδος , ὁ μικρός οὗτος ῥῆμα πολλάκις ἐν-περιέχω . καί τίς οὗτος λέγω ; " ὡς τις καί μόνος κατανεύω ὁ κεφαλή ἐν ὁ ὑπέρ Χριστός μαρτύριον , πᾶς Πληρωτὴς εὐσέβεια κρίνω ( 27 ) . εἰμί δέ οὗτος οὕτως ἔχω , τίς ὁ θεολογικός ῥῆμα οὗτος μικρός , ὡς ὁ καλῶς ὁ ἐναντίος ἔχω , μή μέγας παρέχω ὁ ῥοπή ἐπί ἑκάτερος ; εἰμί γάρ ἐκ ὁ νόμος ἰῶτα ἐν ὁ εἷς κεραία οὖον παρέρχομαι , πῶς εἄν ἐγώ ἀσφαλής ὑπερβαίνω καί ὁ μικρός ; " Α γ μήv αὐτός διευκρίνω παρά ἐγώ ἐπιζητέω , καί βραχύς