basilius-theology.de-spiritu-sancto pg032_0051.1
A τοὺς τῆς ἀξίας ὑποδείξ διὰ τῆς φωνῆς ταύτης δηλοῦσθαι λέγεις . Μανθανέτωσαν τοίνυν , ὅτι Χριστὸς Θεοῦ δύναμις , καὶ Θεοῦ σοφία , καὶ ὅτι εἰκὼν Θεοῦ τοῦ ἀοράτου , καὶ ἀπαύγασμα τῆς δόξης , καὶ ὅτι τοῦτον ὁ Πατὴρ ἐσφράγισεν ὁ Θεός , ὅλον αὐτῷ ἑαυτὸν ἐντυπώσας . Ταύτας τοίνυν , καὶ ὅσαι ταύταις συγγενεῖς κατὰ πᾶσαν εἰσι τὴν Γραφὴν μαρτυρίαι , πότερον ταπεινωτικὰς εἶναι φαμεν ( 85 ) , ἢ ὡσπερ τινὰς ἀναρρήσεις , τὸ μεγαλοπρεπὲς τοῦ Μονογενοῦς , καὶ τὸ πρὸς τὸν Πατέρα ἴσον τῆς δόξης ἀνακηρύττειν ; Ἀκούετωσαν δὲ καὶ αὐτοῦ τοῦ Κυρίου σαφῶς ὁμολογοῦντος ἑαυτῷ τὴν δόξαν τῷ Πατρὶ παριστώντος , ἐν τῷ λέγειν · Ὁ ὁρῶν με ἐμὲ ὁρᾷ καὶ τὸν Πατέρα · καὶ πάλιν · Ὅταν ἔλθῃ ὁ Υἱὸς ἐν τῇ δόξῃ τοῦ Πατρός · καὶ τὸ , Ἵνα τιμῶσι τὸν Υἱόν , καθὼς τιμῶσι τὸν Πατέρα · καὶ τὸ , Ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρός · καὶ τὸ , Ὁ μονογενὴς Θεὸς ( 84 ) , ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ Πατρός . Ἄν μηδὲν ὑπολογιζάμενοι , τὴν τοῖς ἐχθροῖς ἀφωρισμένην χώραν προστιθέναι τῷ Υἱῷ . Κόλπος μὲν γὰρ πατρικὸς Υἱῷ καθέδρα πρέπουσα · ἢ δὲ τοῦ ὑποποδίου χώρα τοῖς ἐπιδεομένοις ( 85 ) τῆς ὑποπτώσεως . Ἡμεῖς μὲν οὖν , ἐπ’ ἕτερα τὴν ὁρμὴν ἔχοντες , παρατρέχοντὸς τῶν μαρτυρίων ἐφήψαμεθα · ἔξεστι δὲ σοὶ κατὰ σχολὴν , συναγαγόντι τὰς ἀποδείξεις , τὸ τῆς δόξης ὕψος καὶ τὸ τῆς δυνάμεως ὑπέρχον τοῦ Μονογενοῦς · κατιδεῖν . Καὶτοι εὐγνώμωνι ἀκροατῇ οὐδὲ ταῦτα μικρά · ἢ μὴ τις σαρκικῶς καὶ ταπεινῶς ἐξάκουσι τοῦ δεξίου καὶ τοῦ κόλπου , ὥστε τόπῳ τε τὸν Θεὸν περιγράφειν , καὶ ἀναπλάττειν σχῆμα , καὶ τύπον , καὶ θέσιν σωματικὴν , ἢ παρὰ πολὺ τῆς ἐννοίας τοῦ ἀπλοῦ καὶ ἀπειροῦ καὶ ἀσωμάτου διώρισται · πλὴν γε δή , ὅτι τὸ τῆς ἐννοίας αὐτοῦ ταπεινὴν ἐπὶ τὸν Πατρὸς καὶ Υἱοῦ παραπλήσιον . Ὡστε οὐ καθαιρεῖ τοῦ Υἱοῦ τὴν ἀξίαν , ἀλλὰ προσλαμβάνει τὸ κρῖμα τῆς εἰς τὸν Θεὸν βλασφημίας ὁ τὰ τοιαῦτα διεξιὼν . Ἐν οἷς γὰρ ἂν κατατολήσῃ τοῦ Υἱοῦ , ταῦτα ἀνάγκη αὐτῷ μετατιθέναι πρὸς τὸν Πατέρα . Ὁ γὰρ τῷ Πατρὶ τὴν ἄνω χώραν εἰς προεδρίαν ἀποδιδούς , τὸν δὲ μονογενὴ Υἱὸν ὑποκαθίσθαι λέγων , πάντα ἀκολουθοῦντα ἔχει τὰ σωματικὰ συμπτώματα τῷ ἑαυτοῦ ἀναπλασμῷ . Εἰ δὲ ταῦτα οἰνοπλήκτων καὶ ἐκ φρενιτῖδος παραφόρων τὸν νοῦν τὰ φαντάσματα , πῶς εὐσεβὲς , τὴν τῇ φύσει , τῇ δόξῃ , τῷ ἀξιώματι συννημένον μὲ μετὰ Πατρός , προσκυνεῖν καὶ δοξάζειν τοὺς παρ’ αὐτοῦ διδαχθέντας , ὅτι Ὁ
Lemmas: A ὁ ὁ ἄξιος ὑποδείκνυμι διά ὁ φωνή οὗτος δηλόω λέγω . μανθάνω τοίνυν , ὅτι Χριστός Θεός δύναμις , καί Θεός σοφία , καί ὅτι εἰκών Θεός ὁ ἀόρατος , καί ἀπαύγασμα ὁ δόξα , καί ὅτι οὗτος ὁ πατήρ σφραγίζω ὁ Θεός , ὅλος αὐτός ἑαυτοῦ ἐντυπόω . οὗτος τοίνυν , καί ὅσος οὗτος συγγενής κατά πᾶς εἰμί ὁ γραφή μαρτυρία , πότερος ταπεινωτικός εἰμί φημί ( 85 ) , ἢ ὡς τις ἀνάρρησις , ὁ μεγαλοπρεπής ὁ Μονογενώ , καί ὁ πρός ὁ πατήρ ἴσος ὁ δόξα ἀνακηρύσσω ; Ἀκούετωσαν δέ καί αὐτός ὁ κύριος σαφῶς ὁμολογέω ἑαυτοῦ ὁ δόξα ὁ πατήρ παρίστημι , ἐν ὁ λέγω · ὁ ὁράω ἐγώ ἐγώ ὁράω καί ὁ πατήρ · καί πάλιν · ὅταν ἔρχομαι ὁ υἱός ἐν ὁ δόξα ὁ πατήρ · καί ὁ , ἵνα τιμάω ὁ υἱός , καθώς τιμάω ὁ πατήρ · καί ὁ , θεάομαι ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς Μονογενώ παρά πατήρ · καί ὁ , ὁ μονογενής θεός ( 84 ) , ὁ εἰμί εἰς ὁ κόλπος ὁ πατήρ . ἄν μηδείς ὑπολογίζομαι , ὁ ὁ ἐχθρός ἀφορίζω χώρα προστίθημι ὁ υἱός . Κόλπος μέν γάρ πατρικός υἱός καθέδρα πρέπω · ἢ δέ ὁ ὑποπόδιον χώρα ὁ ἐπιδέω ( 85 ) ὁ ὑπόπτωσις . ἐγώ μέν οὖν , ἐπί ἕτερος ὁ ὁρμή ἔχω , παρατρέχω ὁ μαρτύριον ἐφάπτω · ἔξεστι δέ σύ κατά σχολή , συνάγω ὁ ἀποδείκνυμι , ὁ ὁ δόξα ὕψος καί ὁ ὁ δύναμις ὑπέρχομαι ὁ Μονογενώ · καθοράω . καίτοι εὐγνώμων ἀκροατής οὐδέ οὗτος μικρός · ἢ μή τις σαρκικός καί ταπεινός ἐξάγω ὁ δεξιός καί ὁ κόλπος , ὥστε τόπος τε ὁ θεός περιγράφω , καί ἀναπλάσσω σχῆμα , καί τύπος , καί θέσις σωματικός , ἢ παρά πολύς ὁ ἔννοια ὁ ἀπολόω καί ἤπειρος καί ἀσώματος διά-ὁρίζω · πλήν γε δή , ὅτι ὁ ὁ ἔννοια αὐτός ταπεινός ἐπί ὁ πατήρ καί υἱός παραπλήσιος . ὡστε οὖον καθαιρέω ὁ υἱός ὁ ἄξιος , ἀλλά προσλαμβάνω ὁ κρίμα ὁ εἰς ὁ θεός βλασφημία ὁ ὁ τοιοῦτος διέξειμι . ἐν ὅς γάρ εἄν κατατολήσῃ ὁ υἱός , οὗτος ἀνάγκη αὐτός μετατίθημι πρός ὁ πατήρ . ὁ γάρ ὁ πατήρ ὁ ἄνω χώρα εἰς προεδρία ἀποδίδωμι , ὁ δέ μονογενής υἱός ὑποκαθίζω λέγω , πᾶς ἀκολουθέω ἔχω ὁ σωματικός σύμπτωμα ὁ ἑαυτοῦ ἀναπλασμός . εἰμί δέ οὗτος οἰνόπληκτος καί ἐκ φρενῖτις παράφορος ὁ νόος ὁ φάντασμα , πῶς εὐσεβής , ὁ ὁ φύσις , ὁ δόξα , ὁ ἀξίωμα συνάπτω ἐγώ μετά πατήρ , προσκυνέω καί δοξάζω ὁ παρά αὐτός διδάσκω , ὅτι ὁ