basilius-theology.de-spiritu-sancto pg032_0101.3
Αρχαίας ἐπιζητοῦμεν πατρίδα , τὸν παράδεισον , ὃν ἐφύτευσεν ὁ Θεὸς ἐν 'Εδὲμ κατ' ἀνατολὰς . Ὀρθοὶ μὲν πληροῦμεν τὰς εὐχὰς ἐν τῇ μιᾷ τοῦ Σαββάτου · τὸν δὲ λόγον οὐ πάντες οἴδαμεν . Οὐ γὰρ μόνον ὡς συναναστάντες Χριστῷ , καὶ τὰ ἄνω ζητεῖν ὀφείλοντες , ἐν τῇ ἀναστασίμῳ ἡμέρᾳ τῆς δεδομένης ἡμῖν χάριτος διὰ τῆς κατὰ τὴν προσευχὴν στάσεως ἑαυτοὺς ὑπομιμνήσκομεν · ἀλλ' δτι δοκεῖ πως τοῦ προδοκωμένου αἰῶνος εἶναι εἰκών . Διὸ καὶ ἀρχὴ οὖσα ἡμερῶν , οὐχὶ πρώτη παρὰ Μωϋσέως , ἀλλὰ μία ὀνόμασται . 'Ἐγένετο γὰρ , φησίν , ἑσπέρα , καὶ ἐγένετο πρωί , ἡμέρα μία · ὡς τῆς αὐτῆς ἀνακυκλουμένης πολλάκις . Καὶ μία τοίνυν ἡ αὐτή , καὶ ὀγδόη , τὴν μίαν ὄντως ἐκείνην καὶ ἀληθινὴν ὀγδόην , ἥς καὶ ὁ Ψαλμωδὸς ἐν τισιν ἐπιγραφαῖς τῶν ψαλμῶν ἐπεμνήσθη , δι' ἑαυτῆς ἐμφανίζουσα , τὴν μετὰ τὸν χρόνον τοῦτον κατάστασιν , τὴν ἀπασυτον ἡμέραν , τὴν ἀνέσπερον , τὴν ἀδιάδοχον , τὸν ἀληκτον ἐκεῖνον καὶ ἀγήρω αἰῶνα . Ἀναγκαίως οὖν τὰς ἐν αὐτῇ προσευχὰς ἔχοντας ἀποπληροῦν τοὺς ἑαυτῆς τροφίμους ἡ 'Εκκλησία παιδεύει , ἵνα τῇ συνεχεῖ ὑπομνήσει τῆς ἀτελευτῆτος ζωῆς τῶν πρὸς τὴν μετάστασιν ἐκείνην ἐφοδίων μὴ ἀμελῶμεν . Καὶ πᾶσα δὲ ἡ πεντηκοστή τῆς ἐν τῷ αἰῶνι ( 65 ) προσδοκωμένης ἀναστάσεως ἐστιν ὑπόμνημα . Ἡ γὰρ μία ἐκείνη καὶ πρώτη ἡμέρα , ἐπτάκις ἐπταπλασιασθεῖσα , τὰς ἐπτά τῆς ἱερὰς πεντηκοστῆς ἑβδομάδας ἀποτελεῖ . Ἐκ πρώτης γὰρ ἀρχομένη , εἰς τὴν αὐτὴν καταλήγει , δι' ὁμοίων τῶν ἐν τῷ μέσῳ ἐξελπιζομένην πεντηκοντάκις . Διὸ καὶ αἰῶνα ( 66 ) μιμεῖται τῇ ὁμοιότητι , ὥσπερ ἐν κυκλικῇ κινήσει ἀπὸ τῶν αὐτῶν ἀρχομένη σημείων , καὶ εἰς τὰ αὐτὰ καταλήγουσα . Ἐν γὰρ θρόνῳ σχῆμα τῆς προσευχῆς προτιμᾷ οἱ θεσμοὶ τῆς 'Εκκλησίας ἡμᾶς ἐξεπαιδεύσαν , ἐκ τῆς ἐναργούς ὑπομνήσεως οἷον μετοικίζοντες ἡμῶν τὸν νοῦν ἀπὸ τῶν παρόντων ἐπὶ τὰ μέλλοντα . Καὶ καθ' ἑκάστην δὲ γονυλισιαν καὶ διανίστασιν ἔργῳ δείκνυμεν , ὅτι διὰ ( 67 ) τῆς ἁμαρτίας εἰς τὴν κατεφρύθμεν , καὶ διὰ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ κτίσαντος ἡμᾶς εἰς οὐρανὸν ἀνεκλήθημεν .
Lemmas: Ἀρχαῖος ἐπιζητέω πατρίς , ὁ παράδεισος , ὅς φυτεύω ὁ θεός ἐν Εδέμ κατά ἀνατολή . ὀρθός μέν πληρόω ὁ εὐχή ἐν ὁ εἷς ὁ Σάββατο · ὁ δέ λόγος οὖον πᾶς οἶδα . οὖον γάρ μόνος ὡς συνανίστημι Χριστός , καί ὁ ἄνω ζητέω ὀφείλω , ἐν ὁ ἀναστάσιμος ἡμέρα ὁ δίδωμι ἐγώ χάρις διά ὁ κατά ὁ προσευχή στάσις ἑαυτοῦ ὑπομιμνῄσκω · ἀλλά δ δοκέω πως ὁ προδοκάω αἰών εἰμί εἰκών . Διὸ καί ἀρχή εἰμί ἡμέρα , οὐ πρῶτος παρά Μωϋσῆς , ἀλλά εἷς ὀνομάζω . 'Ἐγένετο γάρ , φημί , ἑσπέρα , καί γίγνομαι πρωί , ἡμέρα εἷς · ὡς ὁ αὐτός ἀνακυκλόω πολλάκις . καί εἷς τοίνυν ὁ αὐτός , καί ὄγδοος , ὁ εἷς εἰμί ἐκεῖνος καί ἀληθινός ὄγδοος , ἥς καί ὁ ψαλμῳδός ἐν τις ἐπιγραφή ὁ ψαλμός ἐπιμιμνήσκομαι , διά ἑαυτοῦ ἐμφανίζω , ὁ μετά ὁ χρόνος οὗτος κατάστασις , ὁ απασυος ἡμέρα , ὁ ἀνέσπερον , ὁ ἀδιάδοχος , ὁ ἄληκτος ἐκεῖνος καί ἀγήραος αἰών . ἀναγκαῖος οὖν ὁ ἐν αὐτός προσευχή ἔχω ἀποπληρόω ὁ ἑαυτοῦ τρόφιμος ὁ 'Εκκλησία παιδεύω , ἵνα ὁ συνεχής ὑπόμνησις ὁ ατελεύτητος ζωή ὁ πρός ὁ μετάστασις ἐκεῖνος Ἐφοδίων μή ἀμελέω . καί πᾶς δέ ὁ πεντηκοστή ὁ ἐν ὁ αἰών ( 65 ) προσδοκάω ἀνάστασις εἰμί ὑπόμνημα . ὁ γάρ εἷς ἐκεῖνος καί πρῶτος ἡμέρα , ἑπτάκις επταπλασιαειδω , ὁ ἑπτά ὁ ἱερή πεντηκοστή ἑβδομάς ἀποτελέω . ἐκ πρῶτος γάρ ἄρχω , εἰς ὁ αὐτός καταλήγω , διά ὅμοιος ὁ ἐν ὁ μέσος ἐκλεπίζω πεντήκοντα . Διὸ καί αἰών ( 66 ) μιμέομαι ὁ ὁμοιότης , ὥσπερ ἐν κυκλικός κινέω ἀπό ὁ αὐτός ἄρχω σημεῖον , καί εἰς ὁ αὐτός καταλήγω . ἐν γάρ θρόνος σχῆμα ὁ προσευχή προτιμάω ὁ θεσμός ὁ 'Εκκλησίας ἐγώ ἐκπαιδεύω , ἐκ ὁ ἐναργής ὑπόμνησις οἷος μετοικίζω ἐγώ ὁ νόος ἀπό ὁ πάρειμι ἐπί ὁ μέλλω . καί κατά ἕκαστος δέ γονυλισιαν καί διανίστημι ἔργον δείκνυμι , ὅτι διά ( 67 ) ὁ ἁμαρτία εἰς ὁ κατεφρύθμεν , καί διά ὁ φιλανθρωπία ὁ κτίζω ἐγώ εἰς οὐρανός ἀνακαλέω .