basilius-theology.de-jejunio-homilia-2 pg031_0122.2
5 . Ἄλλ’ ἆρ’ οὐχὶ πρὸς γε τὸ δακρύσαι τὸν Κύριον ἐπὶ Λάζαρῳ καὶ ἐπὶ τῇ πόλει ἐκεῖνοι εἰπεῖν ἔχομεν , ὅτι καὶ ἔφαγε , καὶ ἔπιεν , οὐχ αὐτὸς τούτων δεόμενος , ἀλλὰ σοι μέτρα καὶ ὅρους τῶν ἀναγκαίων τῆς ψυχῆς παθημάτων καταλιμπάνων . Οὕτω γοῦν καὶ ἐδάκρυσε , τῶν ὀδυρτικῶν καὶ φιλοδρήμων τὸ ἄγαν περιπαλὲς καὶ ταπεινὸν ἐπανορθοῦμενος . Εἰ γὰρ τι ἄλλο , καὶ τὸ δακρύειν τῆς ἐκ τοῦ λόγου συμμέτρίας προσδέεται · ἐπὶ τισί 92 γίνεσθαι , καὶ ἐπὶ πόσον , καὶ πότε , καὶ ὅπως προσήκων . Ὅτι γὰρ οὐχ ἔμπασίς ἦν τὸ δάκρυον τοῦ Κυρίου , ἀλλὰ διδασκαλικόν , ἐκεῖθεν δῆλον · Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοιμήται , ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν . Τίς ἡμῶν 93 κοιμώμενον ὀδύρεται φίλον , ὃν μικρὸν ὕστερον προσδοκᾷ διυπνίζειν ; Λάζαρε , δεῦρὸ ἔξω . Καὶ ὁ νεκρὸς ἐξωποιεῖτο · καὶ ὁ δεδεμένος περιεπάτει . Θαῦμα ἐν θαύματι · κειριαῖς δεδεδοῦναι τοὺς πόδας , καὶ μὴ κωλύεσθαι πρὸς τὴν κίνησιν . Μεῖζον γὰρ ἦν τὸ ἐνεργὸν 94 τοῦ ἐμποδίζοντος . Πῶς οὖν ὁ τοιαῦτα ἐνεργεῖν μέλλων δακρύων ἄξιον τὸ συμβεβὸν ἔκρινεν ; Ἡ δήλον , ὅτι , πανταχόθεν τὸ ἀσθενὲς ἡμῶν ὑπερείδων , μέτροις τισὶ καὶ ὅροις τὰ ἀναγκαῖα περιέλαβε πάθη · τὸ μὲν ἀσυμπαθὲς ὡς θηριώδες ἐκκλίνων , τὸ δὲ φιλόπονον καὶ πολυδρήμον 95 ὡς ἀγενὲς παρατιθόμενος . Διόπερ , ἐπιδάκρυσας τῷ φίλῳ , αὐτὸς τε τὴν κοινωνίαν τῆς ἀνθρωπείας φύσεως ἐπεδείξατο , καὶ ἡμᾶς τῶν ἐφ’ ἑκάτερα ὑπερβολῶν ἠλευθέρωσε · μήτε καταμαλακίζεσθαι πρὸς τὰ πάθη , μήτε ἀναισθήτως ἔχειν τῶν λυπηρῶν ἐπιτρέπων . Ὡς οὖν κατεδέξατο τὴν πείναν ὁ Κύριος , τῆς στερεᾶς τροφῆς διαπνευσθείσης αὐτῷ , καὶ τὴν δίψαν προσήχαστο , τῆς ὑγρότητος ἀναλωθείσης τῆς ἐν τῷ σώματι · καὶ ἐκοπίασε , τῶν μυῶν καὶ τῶν νεύρων ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ὑπερασθέντων · οὐ τῆς θεότητος τῷ χαμαὶ δαμαζομένης , ἀλλὰ τοῦ σώματος τὰ ἐκ φύσεως ἐπακολουθοῦντα συμπτώματα δεχομένου · οὕτω καὶ τὸ δάκρυον προσήχαστο , τὸ συ -
Lemmas: 5 . ἄλλος ἆρα οὐ πρός γε ὁ δάκρυ ὁ κύριος ἐπί Λάζαρος καί ἐπί ὁ πόλις ἐκεῖνος εἶπον ἔχω , ὅτι καί ἐσθίω , καί πίνω , οὐ αὐτός οὗτος δήω , ἀλλά σύ μέτρον καί ὅρος ὁ ἀναγκαῖος ὁ Ψυχή πάθημα καταλείπω . οὕτως γοῦν καί δάκρυ , ὁ ὀδυρτικός καί φιλοδρήμων ὁ ἄγαν περιπαλὲς καί ταπεινός ἐπανορθόω . εἰμί γάρ τίς ἄλλος , καί ὁ δάκρυ ὁ ἐκ ὁ λόγος συμμετρία προσδέω · ἐπί τις 92 γίγνομαι , καί ἐπί πόσος , καί πότε , καί ὅπως προσήκω . ὅτι2 γάρ οὐ ἔμπασις εἰμί ὁ δάκρυ ὁ κύριος , ἀλλά διδασκαλικός , ἐκεῖθεν δῆλος · Λάζαρος ὁ φίλος ἐγώ κοιμάω , ἀλλά πορεύω ἵνα ἐξυπνίζω αὐτός . Τῖς ἐγώ 93 κοιμάω ὀδύρομαι φίλος , ὅς μικρός ὕστερος προσδοκάω διυπνίζω ; Λάζαρος , δεῦρο ἔξω . καί ὁ νεκρός εξωποιημι · καί ὁ δήω περιπατέω . Θαύμας ἐν θαῦμα · κειρία δείδω ὁ πούς , καί μή κωλύω πρός ὁ κίνησις . Μέγας γάρ εἰμί ὁ ἐνεργός 94 ὁ ἐμποδίζω . Πῶς οὖν ὁ τοιοῦτος ἐνεργέω μέλλω δάκρυ ἄξιος ὁ συμβαίνω κρίνω ; ὁ δῆλος , ὅτι , πανταχόθεν ὁ ἀσθενής ἐγώ ὑπερείδω , μέτρον τις καί ὅρος ὁ ἀναγκαῖος περιλαμβάνω πάθος · ὁ μέν ασυμπαθής ὡς θηριώδης ἐκκλίνω , ὁ δέ φιλόπονος καί πολυδρήμον 95 ὡς ἀγενής παρατίθημι . διόπερ , ἐπιδακρύω ὁ φίλος , αὐτός τε ὁ κοινωνία ὁ ἀνθρώπειος φύσις ἐπιδείκνυμι , καί ἐγώ ὁ ἐπί ἑκάτερος ὑπερβολή ἐλευθερόω · μήτε καταμαλακίζω πρός ὁ πάθος , μήτε ἀναισθήτως ἔχω ὁ λυπηρός ἐπιτρέπω . ὡς οὖν καταδέχομαι ὁ πεῖνα ὁ Κύριος , ὁ στερεός τροφή διαπνέω αὐτός , καί ὁ δίψα προσάγω , ὁ ὑγρότης ἀναλίσκω ὁ ἐν ὁ σῶμα · καί κοπιάω , ὁ μῦς καί ὁ νεῦρον ἐκ ὁ ὁδοιπορία ὑπερφέρω · οὖον ὁ θεότης ὁ χαμαί δαμάζω , ἀλλά ὁ σῶμα ὁ ἐκ φύσις ἐπακολουθέω σύμπτωμα δέχομαι · οὗτος καί ὁ δάκρυ προσάγω , ὁ σῦς -