basilius-theology.de-jejunio-homilia-2 pg031_0124.1
A rion υποκαθήμενον , τῷ ταπεινῷ καὶ ὑπεῖκοντι τῆς ψυχῆς , τὸν τῶν παθῶν ὄχλον ἐπιρρέοντα δέχεσθαι . Ἀνάνδρων γὰρ ψυχῆς , καὶ οὐδὲνα τόνων ἐκ τῆς ἐπὶ Θεὸν ἐλπίδος ἔχουσι , τὸ σφόδως καταφρονεῖσθαι καὶ ὑποπίπτειν τοῖς λυπηροῖς . Ὄσπερ γὰρ οἱ σκώληκες τοῖς ἀπαλωτέροις τῶν ξύλων ἐντίκτονται μάλιστα , οὕτως αἱ λύπαι τοῖς μαλακωτέροις θήσει τῶν ἀνθρώπων ἐμφύονται . Μὴ γὰρ ἀδάμαντινος ἦν ὁ Ἰὼβ τὴν καρδίαν ( 5 ) ; μὴ γὰρ ἐκ λίθου ἦν αὐτῷ πεποιημένα τὰ σπλάγχνα ; Ἐπεσον αὐτῷ δέκα παῖδες ἐν βραχειᾷ καιροῦ ῥοπῇ , μιᾷ πληγῇ συντριβέντες ἐν τῷ οἴκῳ τῆς θυμῆς , ἐν τῷ καιρῷ τῆς ἀπολαύσεως , ἐπικατασειζαντος αὐτοῖς τοῦ διαβόλου τὸ σκήμα . Εἶδε τραπέζαν αἵματι μεμιγμένην · εἶδε παῖδας διαφόρως μὲν κατὰ τὸν χρόνον ἀπογενέτας ( 6 ) , κοινὴν δὲ B ὑπελθόντας τοῦ βίου τὸ τέλος . Οὐκ ἤψαξεν , οὐ κατετίνατο κόμην , οὐκ ἀφήκε τινα φωνὴν ἀγενῆ , ἀλλὰ τὴν δοίμουν ἐκείνην καὶ παρὰ πᾶσιν ἀκρονωμένην εὐχαριστίαν ἀπεφθέγξατο ( 7 ) · Ὁ Κύριος ἔδωκεν , ὁ Κύριος ἀφείλετο · ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν , οὕτω καὶ ἐγένετο · εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον . Μὴ ἀσυναισθὴς ὁ ἀνθρώπος ; Καὶ πῶς ; ὅς γε περὶ ἑαυτοῦ λέγει · Ἐγὼ ἔκλαυσα ἐπὶ παντὶ ὀλιγωρίᾳ ( 8 ) . Ἀλλ’ ἄρα μὴ ἐψευδετο ταῦτα λέγων ; Καὶ μὴν μαρτυρεῖ αὐτῷ ἡ ἀλήθεια , ὅτι πρὸς ταῖς λοιπαῖς ἀρεταῖς καὶ ἀληθινὸς ἦν · Ἄνθρωπος γὰρ , φησίν , ἀμεμπτος , δίκαιος , θεοσεβὴς , ἀληθινὸς ( 9 ) . Σὺ δὲ ᾠδαῖς τισι πρὸς τὸ κατηφὲς πεποιημέναις παραβοηθεῖς , καὶ μέλει σοι γοερῶς ἐκτινεν σεαυτοῦ τὴν ψυχὴν ἐπιτινάζεις · καὶ ὡσπερ τῶν τραγωδῶν ἰδὼν ἐστὶ τὸ ἀνάπλασμα καὶ ἡ σκευὴ ( 10 ) μὴ ἂς τὰ θέατρα καταλαμβάνουσιν · οὕτως οἴει προσήκειν καὶ τῷ πενθοῦντι · πρέπον εἶναι σχῆμα , μέλαν ἱμάτιον , καὶ αὐχμηρὰν κόμην , καὶ σκότος ἐν οἴκῳ , καὶ βύτον , καὶ κονιν , καὶ μέλος στυγνόν , ἀεὶ νεαρὸν τῆς λύπης τὸ τραῦμα τῇ ψυχῇ διασῴζον ( 11 ) . Κατάλιπε ταῦτα ποιεῖν τοῖς μὴ ἔχουσιν ἐλπίδα . Σὺ δὲ διδύχθης περὶ τῶν ἐν Χριστῷ κοιμηθέντων , ὅτι Σπείρεται ἐν φθορᾷ , ἐγείρεται ἐν ἀφθαρσίᾳ · σπείρεται ἐν ἀσθενείᾳ , ἐγείρεται ἐν δυνάμει ( 12 ) · σπείρεται σῶμα ψυχικόν , ἐγείρεται
Lemmas: A rion ὑποκάθημαι , ὁ ταπεινός καί ὑπεῖκοντι ὁ Ψυχή , ὁ ὁ πάθος ὄχλος ἐπιρρέω δέχομαι . ἄνανδρος γάρ Ψυχή , καί οὐδείς τόνος ἐκ ὁ ἐπί θεός ἐλπίς ἔχω , ὁ σφόδως καταφρονέω καί ὑποπίπτω ὁ λυπηρός . ὅσπερ γάρ ὁ σκώληξ ὁ ἀπαλός ὁ ξύλον ἐντίκτω μάλιστα , οὕτως ὁ λύπη ὁ μαλακός τίθημι ὁ ἄνθρωπος ἐμφύω . μή γάρ ἀδαμάντινος εἰμί ὁ Ἰώβ ὁ Καρδία ( 5 ) ; μή γάρ ἐκ λίθος εἰμί αὐτός ποιέω ὁ σπλάγχνον ; πίπτω αὐτός δέκα παῖς ἐν βραχύς καιρός ῥοπή , εἷς πλήσσω συντρίβω ἐν ὁ οἶκος ὁ Θυμής , ἐν ὁ καιρός ὁ ἀπόλαυσις , ἐπικατασειζαντος αὐτός ὁ διάβολος ὁ σκῆμα . εἶδον τράπεζα αἷμα μίγνυμι · ὁράω παῖς διάφορος μέν κατά ὁ χρόνος ἀπογίγνομαι ( 6 ) , κοινός δέ B ὑπέρχομαι ὁ βίος ὁ τέλος . οὐ ἐξάπτω , οὖον κατατείνω κόμη , οὐ ἀφίημι τις φωνή ἀγενής , ἀλλά ὁ δοίμουν ἐκεῖνος καί παρά πᾶς ἀκρονωμένην εὐχαριστία ἀποφθέγγομαι ( 7 ) · ὁ Κύριος δίδωμι , ὁ Κύριος ἀφαιρέω · ὡς ὁ κύριος δοκέω , οὗτος καί γίγνομαι · εἰμί ὁ ὄνομα κύριος εὐλογέω . μή ἀσυναισθὴς ὁ ἄνθρωπος ; καί πῶς ; ὅς γε περί ἑαυτοῦ λέγω · ἐγώ καλέω ἐπί πᾶς ὀλιγωρία ( 8 ) . ἀλλά ἄρα μή ψεύδω οὗτος λέγω ; καί μήv μαρτυρέω αὐτός ὁ ἀλήθεια , ὅτι πρός ὁ λοιπός ἀρετή καί ἀληθινός εἰμί · Ἄνθρωπος γάρ , φημί , Ἄμεμπτος , δίκαιος , θεοσεβής , ἀληθινός ( 9 ) . σύ δέ ᾠδή τις πρός ὁ κατηφής ποιέω παραβοηθέω , καί μέλος σύ γοερός ἐκτίνω σεαυτοῦ ὁ ψυχή επιτιναζω · καί ὡς ὁ τραγῳδέω εἶδον εἰμί ὁ ἀνάπλασμα καί ὁ σκευή ( 10 ) μή ὅς ὁ θέατρον καταλαμβάνω · οὕτως οἴομαι προσήκω καί ὁ πενθέω · πρέπω εἰμί σχῆμα , μέλας ἱμάτιον , καί αὐχμηρός κόμη , καί σκότος ἐν οἶκος , καί βύτος , καί κόνις , καί μέλος στυγνός , ἀεί νεαρός ὁ λύπη ὁ τραῦμα ὁ Ψυχή διασῴζω ( 11 ) . καταλείπω οὗτος ποιέω ὁ μή ἔχω ἐλπίς . σύ δέ διδύχθης περί ὁ ἐν Χριστός κοιμάω , ὅτι σπείρω ἐν φθορά , ἐγείρω ἐν ἀφθαρσία · σπείρω ἐν ἀσθένεια , ἐγείρω ἐν δύναμις ( 12 ) · σπείρω σῶμα ψυχικός , ἐγείρω