basilius-theology.de-jejunio-homilia-2 pg031_0136.1
A ἡμῖν ; Οὐ γὰρ ἀφίεμαι τῆς φωνῆς τοῦ Προφήτου , καλῶς ἀπορούντος , καὶ περισκοποῦντος ἑαυτοῦ τὴν πενίαν , ὅτι οὐδὲν ἔχει πρὸς ἀντίδοτον ἀξίων . Ὅς ἐγ' οὖτω μεγάλας καὶ λαμπρὰς εὐεργεσίας , οὐμενοῦν ἔχούσας ὑπερβολήν , πολλάπλασιονά ἡμῖν ( 83 ) τὰ εἰς ὑστερον ἐπαγγέλλεται · παραδείσου τρυφήν , καὶ δόξαν ἐν βασιλείᾳ , καὶ ἰσαγγέλους τιμὰς , καὶ Θεοῦ κατανόησιν · ὃπερ τοῖς ἀξιοθεῖσι τῶν ἀγαθῶν ἐπὶ τὸ ἀχρότατον · οὐ πᾶσα ἐφίεται λογικὴ φύσις · οὐ καὶ ἡμεῖς ἐπιτιχόμεν , ἐκ τῶν παθῶν τῆς σαρκὸς ἑαυτοὺς ἐκκαθάραντες . Πῶς οὖν , φησί , τὸ κοινωνικὸν καὶ φιλόστοργον ( ὃ πρῶτόν ἐστι τῶν ἀγαθῶν καὶ τελειότατον , διότι πλῆρωμα νόμου ἡ ἀγάπη ) · πρὸς τοὺς πλῆσίον ἐπιδείξομεθα ; Ἐπειδὰν , πρὸς τινὰς ὑπὸ μεγάλων συμφορῶν καὶ κατευνούσας εἰσελθόντες , μὴ συγκαλῶμεν αὐτοῖς , μηδὲ συνδακρύσωμεν , ἀλλ' εὐχαριστῶμεν ἐπὶ τοῖς γενομένοις . Οἰκεῖον μὲν γὰρ πᾶθος μετ' εὐχαριστίας ὑπενεχθὲν ὑπομονῆς ἔχει καὶ καρτερίας ἀπόδειξιν ( 84 ) · ἐπ' ἀλλοτρίαις δὲ συμφοραῖς εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ ἐπιχαιρούντος ἐστι τοῖς κακοῖς καὶ παροξύνοντος τοὺς λυπουμένους · καὶ ταῦτα τοῦ Ἀποστόλου ἐπιτρέποντος ἡμῖν κλαλεῖν μετὰ κλαίοντων . Τί οὖν ἐροῦμεν πρὸς ταῦτα ; Ἡ πάλιν ἀναγκαῖος τῶν τοῦ Κυρίου λόγων ὑπομνήσομεν ὑμᾶς ( 85 ) , ἐπὶ τισὶ χαίρειν προσετάχθην , καὶ ἐπὶ τισὶ πενθεῖν ; Χαίρετε , φησί , καὶ ἀγαλλιάσθε , ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς · καὶ πάλιν · Θυγατέρες Ἱερουσαλήμ , μὴ κλαίετε ἐπ' ἐμέ , ἀλλὰ κλαίσατε ἐπὶ τὰ τέκνα ὑμῶν . Οὕτω δὴ δικαίους μὲν συσχετῶ καὶ συναγάλλεσθαι ὁ θεὸς λόγος ( 86 ) ἡμῖν ἐπιτρέπει , τοῖς δὲ ἐκ μετανοίας ἀφιεῖσι δάκρυον συμπενθεῖν καὶ συνοδύρεσθαι , ἢ τοὺς ἀναλῆτως διακεμένους ἀποκλαῖσθαι , ὅτι οὐδὲ ἴσασι πῶς ἀπόλλυνται ; Iugeamus vero et litemur , cum iis qui ex pænitentia effundunt lacrymas : aut etiam eos qui nullo doloris sensu tanguntur , deploremus , quod perire se ne intelligant quidem
Lemmas: A ἐγώ ; οὖον γάρ ἀφίημι ὁ φωνή ὁ Προφήτου , καλῶς ἀπορέω , καί περισκοπέω ἑαυτοῦ ὁ πενία , ὅτι οὐδείς ἔχω πρός ἀντιδίδωμι ἄξιος . ὅς ἐγώ οὗτος μέγας καί λαμπρός εὐεργεσία , οὐμενοῦν ἔχω ὑπερβολή , πολλαπλασιαδων ἐγώ ( 83 ) ὁ εἰς ὕστερος ἐπαγγέλλω · παράδεισος τρυφή , καί δόξα ἐν βασίλεια , καί ἰσάγγελος τιμή , καί Θεός κατανόησις · ὅσπερ ὁ ἀξιόω ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ ἄχρως · οὖον πᾶς ἐφίημι λογικός φύσις · οὖον καί ἐγώ ἐπιτιχόμεν , ἐκ ὁ πάθος ὁ σάρξ ἑαυτοῦ ἐκκαθαίρω . Πῶς οὖν , φημί , ὁ κοινωνικός καί φιλόστοργος ( ὅς πρότερος εἰμί ὁ ἀγαθός καί τέλειος , διότι πλήρωμα νόμος ὁ ἀγάπη ) · πρός ὁ πλησίος ἐπιδείκνυμι ; ἐπειδάν , πρός τις ὑπό μέγας συμφορά καί κατευνάω εἰσέρχομαι , μή συγκαλέω αὐτός , μηδέ συνδακρύω , ἀλλά εὐχαριστέω ἐπί ὁ γίγνομαι . οἰκέω μέν γάρ πάθος μετά εὐχαριστία ὑποφέρω ὑπομονή ἔχω καί καρτερία ἀπόδειξις ( 84 ) · ἐπί ἀλλότριος δέ συμφορά εὐχαριστέω ὁ Θεός ἐπιχαίρω εἰμί ὁ κακός καί παροξύνω ὁ λυπέω · καί οὗτος ὁ ἀπόστολος ἐπιτρέπω ἐγώ κλάω μετά καλέω . τις οὖν εἴρω πρός οὗτος ; ὁ πάλιν ἀναγκαῖος ὁ ὁ κύριος λόγος ὑπομιμνῄσκω σύ ( 85 ) , ἐπί τις χαίρω προστάσσω , καί ἐπί τις πενθέω ; χαίρω , φημί , καί ἀγαλλιάω , ὅτι ὁ μισθός σύ πολύς ἐν ὁ οὐρανός · καί πάλιν · θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ , μή καλέω ἐπί ἐγώ , ἀλλά κλαισαω ἐπί ὁ τέκνον σύ . οὕτως δή Δίκαιος μέν συεχω καί συναγάλλω ὁ θεός λόγος ( 86 ) ἐγώ ἐπιτρέπω , ὁ δέ ἐκ μετάνοια ἀφίημι δάκρυ συμπενθέω καί συνοδύρομαι , ἢ ὁ ἀναλῆτως διακεμένους ἀποκλάω , ὅτι οὐδέ οἶδα πῶς ἀπόλλυμι ; Iugeamus vero et litemur , cum iis qui ex pænitentia effundunt lacrymas : aut etiam eos qui nullo doloris sensu tanguntur , deploremus , quod perire se ne intelligant quidem