basilius-theology.de-jejunio-homilia-2 pg031_0131.1
συνάψας σεστυδὸν τῷ Θεῷ , ὡς συνεχῆ καὶ ἀδιάλειπτον εἶναι προσευχὴν τὴν ζωὴν σου . Ἄλλὰ καὶ Ἐν παντὶ , φησίν , εὐχαριστεῖτε . Καὶ πῶς δυνατὸν , φασί ( 55 ) , τοῦτο γενέσθαι , ψυχὴν κατῳδυνομένην συμφοραῖς , καὶ οἰοὺν περικεντουμένην τῇ αἰσθήσει τῶν ἀλγεινῶν , μὴ πρὸς θρήνους ἐκφέρεσθαι , καὶ δάκρυα , ἀλλὰ εὐχαριστεῖν ὡς ἐπ’ ἀγαθοῖς τοῖς ἀπευκταίοις ( 56 ) κατὰ ἀλήθειαν ; Ἄ γὰρ ἂν ἐπαράταιτό μοι ὁ ἐχθρός , ταῦτα παθών , πῶς ἐπ’ αὐτοῖς εὐχαριστεῖν δυνήσομαι ; Ἄνθρωπασται τὸ παιδίον ἄωρον , καὶ ὥδινας , τῶν πρώτων χαλεπώτεραι , ὁδυνομένην ἐπὶ τῷ ἀγαπητῷ τὴν μητέρα καταπικρίσασαι · πῶς , καταλιποῦσα τοὺς θρήνους ( 57 ) , εὐχαριστίας φωνὰς ἀναλᾷξει ; Πῶς ; Ἐὰν λογίσῃται , εἰ τῷ παιδὶ τῷ ἐξ αὐτῆς γεννηθέντι οἰκειότερος πατὴρ ὁ Θεός , καὶ φρονιμώτερος προστάτης , καὶ οἰκονόμος τοῦ βίου . Τί οὖν οὐκ ἐπιτρέπομεν τὰ αὐτοῦ κτήματα ( 58 ) πρὸς τὸ δοκοῦν διατίθεσθαι τῷ φρονίμῳ Δεσπότῃ , ἀλλ’ ὡς οἰκείων στεροῦμεν ἀγαθωσύμην , καὶ τοῖς ἀπονηφάκοισιν ὡς ἀδικήσεσι ἀγανακτῶμεν ; Σὺ δὲ ἐκεῖνο λογίζου , ὅτι οὐκ ἀπέθανε τὸ παιδίον , ἀλλ’ ἀπεδόθη · οὐδὲ ἀπετελεύτησεν ( 59 ) ὁ φίλος , ἀλλ’ ἀπεδείχθη , καὶ μικρὸν τὴν προεῖλεν τῆς ἑδοῦ , ἣν καὶ ἡμᾶς ἀναγκαίως δεήσει πορεύεσθαι . Ἔστω σοι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ σύνοικος , οἷον τι φῶς καὶ διαύγειαν πρὸς τὴν τῶν πραγμάτων διάκρισιν παρεχομένη ἀδιαλείπτως · ἥτις , πρὸβλέψαν τὴν τῆς ψυχῆς σου ἐπισπευσίαν προκατασχούσα , καὶ τὰς ἀληθεῖς περὶ ἑκάστου δόξας προευτρεπίζουσα , ὑπ’ οὐδενὸς ἐάσει σε τῶν προσιπτόντων ἀλλοιωθῆναι · ἀλλὰ τῷ προευτρεπισμένῳ τῆς διανοίας ( 60 ) ὥσπερ τινὰ σκόπελον θαλάσσης γείτονα , ἀσφαλῶς καὶ ἀσελγῶς τῶν τε βιαίων πνευμάτων , καὶ τῶν κυμάτων τὰς ἐπιδρομάς ( 61 ) ὑπομένειν . Διὰ τί γὰρ οὐχὶ θνητὰ φρονεῖν περὶ τοῦ θνητοῦ προεῖληθες ; ἀλλ’ ἀπροσδόκητον τοῦ παιδὸς τὸν θάνατον προσεδέξω ; Ὦτε σοι πρῶτον ἠγγέλθη τοῦ υἱοῦ ἡ γέννησις , εἰ τίς σε ἤρετο , ποιαπὸν ἐστὶ τὸ τεχθέν ; τί ποτε ἂν ἀπεκρίνω ; Ἄρα ἄλλο τι ἂν εἴπης , ἢ ὅτι ἄνθρωπός ἐστι τὸ γεννηθέν ; Εἰ δὲ ἄνθρωπος , καὶ θνητὸς δηλονότι . Τί οὖν παράδοξον , εἰ ἀπέθανεν ὁ θνητός ; Οὐχ’ ὁρᾷς ἥλιον ἀνατέλλοντα καὶ δυόμενον ; οὐχ’ ὁρᾷς τὴν σελήνην αὐξούσαν , εἶτα φθίνουσαν ; οὐ τὴν γῆν θάλλουσαν , εἶτα ἡραινομένην ( 62 ) ; Τί τῶν περὶ ἡμᾶς ἕστηκε ; τί ἀκίνητον ἔχει τὴν φύσιν καὶ ἀμετάπτωτον ; Ἄνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανόν , καὶ ἴδε τὴν γῆν . Οὐδὲ ταῦτα διαιωνίζει . Ὁ γὰρ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται , φησίν · οἱ ἀστέρες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ πεἰδου .
Lemmas: συνάπτω σεστυδὸν ὁ Θεός , ὡς συνεχής καί ἀδιάλειπτος εἰμί προσευχή ὁ ζωή σύ . ἀλλά καί ἐν πᾶς , φημί , εὐχαριστέω . καί πῶς δυνατός , φημί ( 55 ) , οὗτος γίγνομαι , ψυχή κατωδυνόω συμφορά , καί οἰόω περικεντέω ὁ αἴσθησις ὁ ἀλγεινός , μή πρός θρῆνος ἐκφέρω , καί δάκρυ , ἀλλά εὐχαριστέω ὡς ἐπί ἀγαθός ὁ ἀπευκταῖος ( 56 ) κατά ἀλήθεια ; ὅς γάρ εἄν παρατείνω ἐγώ ὁ ἐχθρός , οὗτος πάθος , πῶς ἐπί αὐτός εὐχαριστέω δύναμαι ; Ἄνθρωπας ὁ παιδίον ἄωρος , καί ὠδίνω , ὁ πρῶτος χαλεπός , ὁράω ἐπί ὁ ἀγαπητός ὁ μήτηρ καταπικρίσασαι · πῶς , καταλιμπάνω ὁ θρῆνος ( 57 ) , εὐχαριστία φωνή ἀναλίσκω ; Πῶς ; ἐάν λογίζομαι , εἰμί ὁ παῖς ὁ ἐκ αὐτός γεννάω οἰκεῖος πατήρ ὁ Θεός , καί φρόνιμος προστάτης , καί οἰκονόμος ὁ βίος . τις οὖν οὐ ἐπιτρέπω ὁ αὐτός κτῆμα ( 58 ) πρός ὁ δοκέω διατίθημι ὁ φρόνιμος δεσπότης , ἀλλά ὡς οἰκέω στερέω ἀγαθόω , καί ὁ απονηφακοις ὡς ἀδίκησις ἀγανακτέω ; σύ δέ ἐκεῖνος λογίζομαι , ὅτι οὐ ἀποθνῄσκω ὁ παιδίον , ἀλλά ἀποδίδωμι · οὐδέ ἀποτελευτάω ( 59 ) ὁ φίλος , ἀλλά ἀποδείκνυμι , καί μικρός ὁ προαιρέω ὁ δήω , ὅς καί ἐγώ ἀναγκαῖος δήω πορεύω . ἔστω σύ ἐντολή ὁ Θεός σύνοικος , οἷος τίς φάος καί διαύγεια πρός ὁ ὁ πρᾶγμα διάκρισις παρέχω ἀδιαλείπτως · ὅστις , προβλέπω ὁ ὁ Ψυχή σύ ἐπισπεύδω προκατέχω , καί ὁ ἀληθής περί ἕκαστος δόξα προευτρεπίζω , ὑπό οὐδείς ἐάω σύ ὁ προσεῖπον ἀλλοιόω · ἀλλά ὁ προευτρεπίζω ὁ διάνοια ( 60 ) ὥσπερ τις σκόπελος θάλασσα γείτων , ἀσφαλῶς καί ἀσελγής ὁ τε βίαιος πνεῦμα , καί ὁ κῦμα ὁ ἐπιδρομή ( 61 ) ὑπομένω . Ζεύς τίς γάρ οὐ θνητός φρονέω περί ὁ θνητός προέρχομαι ; ἀλλά ἀπροσδόκητος ὁ παῖς ὁ θάνατος προσδέχομαι ; Ὦτος σύ πρῶτος ἀγγέλλω ὁ υἱός ὁ γέννησις , εἰμί τίς σύ ἔρομαι , ποιαπειμι εἰμί ὁ τίκτω ; τίς ποτός εἄν ἀποκρίνω ; ἄρας ἄλλος τίς εἄν εἶπον , ἢ ὅτι ἄνθρωπος εἰμί ὁ γεννάω ; εἰμί δέ ἄνθρωπος , καί θνητός δηλονότι . τις οὖν παράδοξος , εἰμί ἀποθνῄσκω ὁ θνητός ; οὐ ὁράω ἥλιος ἀνατέλλω καί δύο ; οὐ ὁράω ὁ σελήνη αὐξάνω , εἶτα φθίω ; οὖον ὁ γῆ θάλλω , εἶτα ἡραινομένην ( 62 ) ; τις ὁ περί ἐγώ ἵστημι ; τίς ἀκίνητος ἔχω ὁ φύσις καί ἀμετάπτωτος ; ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός , καί ὁράω ὁ γῆ . οὐδέ οὗτος διαιωνίζω . ὁ γάρ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι , φημί · ὁ ἀστήρ ἐκ ὁ οὐρανός Πεΐδου .