basilius-theology.de-fide pg031_0242.1
A οὐχὶ κτίσμα · πάντα ὧν ὅσα ἐστὶν ὁ Πατὴρ · Υἱός , εἶπον , καὶ Πατὴρ ( 80 ) . Φύλαξοέ μοι ταύτας τὰς ἰδιότητας . Μένων ( 81 ) οὖν ἐν τῷ εἶναι Υἱός , πάντα ἐστὶν ὅσα ἐστὶν ὁ Πατὴρ , κατὰ τὴν φωνὴν αὐτοῦ τοῦ Κυρίου εἰπόντος · Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατήρ , ἐμά ἐστι . Τῷ ὄντι γὰρ τῆς εἰκόνος ἐστὶ πάντα , ὅσα πρόσἐστι τῇ πρωτοτύπῳ μορφῇ . Ἔθεασάμεθα γάρ , φησὶν ὁ εὐαγγελιστής , τὴν δόξαν αὐτοῦ , δόξαν ὡς Μονογενοῦς παρὰ Πατρός · τούτ' ἐστι , οὐκ ἐκ δωρεῶν καὶ χαρίτος δοθέντων αὐτῷ τῶν θαυμάτων , ἀλλ' ἐκ τῆς κατὰ φύσιν κοινωνίας ἔχοντος τοῦ Υἱοῦ τῆς πατρικῆς θεότητος τὸ ἀξίωμα . Τὸ μὲν γὰρ λαβεῖν κοινὸν καὶ πρὸς τὴν κτίσιν · τὸ δὲ ἔχειν ἐκ φύσεως ἴδιον τοῦ γεννηθέντος . Ὡς μὲν οὖν Υἱός , φυσικῶς κέκτηται τὰ τοῦ Πατρός · ὡς δὲ Μονογενής , ὅλα ἔχει ἐν αὐτῷ · οὐδὲν γὰρ καταμεριζόμενον πρὸς ἕτερον . Ἐξ αὐτῆς τοίνυν τῆς Υἱοῦ ( 82 ) προσωνυμίας διδασκόμεθα , ὅτι τῆς φύσεώς ἐστι κοινωνός · οὐ προστάγματι κτισθεὶς , ἀλλ' ἐκ τῆς οὐσίας ἐκλάμψας ἀδιάστατος , ἀχρόνως τῷ Πατρὶ συννημένος , ἴσος ἐν ἀγαθότητι , ἴσος ἐν δυνάμει , κοινωνὸς τῆς δόξης . Καὶ τί γάρ , ἀλλ' ἡ σφραγὶς καὶ εἰκών , ὅλον ἐν αὐτῷ δεῖκνὺς τὸν Πατέρα ; Ὅσα δὲ σοι μετὰ ταῦτα ἀπὸ τῆς σωματικῆς κατασκευῆς διαλέγεται ( 83 ) , τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν οἰκονομῶν , ἣν διὰ σαρκὸς ἐπιφανὴς ἡμῖν ἐπεδείξατο , ἀποστελλόμενον λέγων ἑαυτόν , καὶ μηδὲν δυνάμενον ἀφ' ἑαυτοῦ ποιεῖν , καὶ ἐντολὴν λαβόντα , καὶ ὅσα τοιαῦτα , μὴ σοι παρεχέτω ἀφορμὰς πρὸς τὸ κατασμιχρύνειν τοῦ Μονογενοῦς τὴν θεότητα . Οὐ γὰρ ἡ πρὸς τὸν ἀσθενὲς συγκατάβασις ἐλάττωσιν ὀφείλει γίνεσθαι τῆς ἀξίας τοῦ δυνατοῦ · ἀλλὰ τὴν μὲν φύσιν νοεῖ θεοπρεπῶς , τὰ δὲ ταπεινότερα τῶν ῥημάτων δέχου οἰκονομικῶς . Περὶ ὧν εἰ βουληθεῖμεν ἐν τῷ παρόντι πρὸς ἀκριβείαν διηγεῖσθαι , λάβοιμεν ἂν ἐαυτοὺς πολὺ τι καὶ ἀπέραντον πλήθος λόγων ἐπεισάγοντες τῇ ὑποθέσει .
Lemmas: A οὐ κτίσμα · πᾶς ὅς ὅσος εἰμί ὁ Πατήρ · υἱός , λέγω , καί Πατήρ ( 80 ) . φυλαξοος ἐγώ αὐτός ὁ ἰδιότης . Μένων ( 81 ) οὖν ἐν ὁ ἔρχομαι υἱός , πᾶς εἰμί ὅσος εἰμί ὁ Πατήρ , κατά ὁ φωνή αὐτός ὁ κύριος λέγω · Πάν ὅσος ἔχω ὁ Πατήρ , ἐμός εἰμί . ὁ εἰμί γάρ ὁ εἰκών εἰμί πᾶς , ὅσος πρόσειμι ὁ πρωτότυπος μορφή . θεάομαι γάρ , φημί ὁ εὐαγγελιστής , ὁ δόξα αὐτός , δόξα ὡς Μονογενώ παρά Πατρός · οὗτος εἰμί , οὐ ἐκ δωρεά καί χάρη δίδωμι αὐτός ὁ θαῦμα , ἀλλά ἐκ Τῆς κατά φύσις κοινωνία ἔχω ὁ υἱός ὁ πατρικός θεότης ὁ ἀξίωμα . Τέ μέν γάρ λαμβάνω κοινός καί πρός ὁ κτίσις · ὁ δέ ἔχω ἐκ φύσις ἴδιος ὁ γεννάω . ὡς μέν οὖν υἱός , φυσικός κτάομαι ὁ ὁ Πατρός · ὡς δέ Μονογενής , ὅλος ἔχω ἐν αὐτός · οὐδείς γάρ καταμερίζω πρός ἕτερος . ἐκ αὐτηες͂ς τοίνυν ὁ υἱός ( 82 ) προσωνυμία διδάσκω , ὅτι ὁ φύσις εἰμί κοινωνός · οὐ πρόσταγμα κτίζω , ἀλλά ἐκ ὁ οὐσία ἐκλάμπω ἀδιάστατος , ἄχρονος ὁ πατήρ συνάπτω , ἴσος ἐν ἀγαθότης , ἴσος ἐν δύναμις , κοινωνός ὁ δόξα . καί τίς γάρ , ἀλλά ὁ σφραγίς καί εἰκών , ὅλος ἐν αὐτός δείκνυμι ὁ Πατέρας ; Ὅσα δέ σύ μετά οὗτος ἀπό ὁ σωματικός κατασκευή διαλέγω ( 83 ) , ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία οἰκονομέω , ὅς διά σάρξ ἐπιφανής ἐγώ ἐπιδείκνυμι , ἀποστέλλω λέγω ἑαυτοῦ , καί μηδείς δύναμαι ἀπό ἑαυτοῦ ποιέω , καί ἐντολή λαμβάνω , καί ὅσος τοιοῦτος , μή σύ παρέχω ἀφορμή πρός ὁ κατασμιχρυνεος ὁ Μονογενώ ὁ θεότης . οὐ γάρ ὁ πρός ὁ ἀσθενής συγκατάβασις ἐλάττωσις ὀφείλω γίγνομαι ὁ ἄξιος ὁ δυνατός · ἀλλά ὁ μέν φύσις νοέω θεοπρεπής , ὁ δέ ταπεινός ὁ ῥῆμα δέχομαι οἰκονομικός . περι ὅς εἰμί βούλομαι ἐν ὁ πάρειμι πρός ἀκρίβεια διηγέομαι , λαμβάνω ἄν ἑαυτοῦ πολύς τίς καί ἀπέραντος πλήθος λόγος ἐπεισάγω ὁ ὑπόθεσις .