basilius-theology.contra-sabellianos-et-arium-et-anomoeos pg031_0313.1
ἧ μαθηταὶ , ἡμᾶς δοκιμάσαι βουλόμενοι , οὐκ αὐτοί 609 τι λαβεῖν ἐπιζητοῦντες · ἀνάγκη ἡμᾶς ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ τὴν ἀνευλογίαν προτείνεσθαι , καὶ ἀεὶ μὲν ἀνακρίνεσθαι , ἀεὶ δὲ λέγειν ἃ παρειλήλαμεν . Ὑμᾶς δὲ παρακαλοῦμεν μὴ ἐκ παντὸς τρόπου ζητεῖν τὸ ὑμῖν ἀρέσκον παρ’ ἡμῶν ἀκοῦσαι , ἀλλ’ ὃ τῷ Κυρίῳ εὐάρεστόν ἐστι , καὶ σύμφωνον ταῖς Γραφαῖς , καὶ μὴ μαχόμενον τοῖς Πατράσιν . Ἃ τοίνυν ἐλέγομεν περὶ τοῦ Υἱοῦ , ὅτι δεῖ ὁμολογεῖν ἴδιον αὐτοῦ πρόσωπον , ταῦτ’ ἔχομεν λέγειν καὶ περὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου . Οὐ γὰρ ταυτόν ἐστι τῷ Πατρὶ τὸ Πνεῦμα , διὰ τὸ γεγράφθαι , ὅτι Πνεῦμα ὁ Θεός . Οὐδὲ πάλιν Υἱοῦ καὶ Πνεύματος ἓν πρόσωπόν ἐστιν , ἐπειδὴ εἴρηται · Εἰ δέ τις Πνεῦμα Χριστοῦ οὐκ ἔχει , οὗτος οὐκ ἔστιν αὐτοῦ · ὁ δὲ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Ἐντεῦθεν γὰρ ἠπατήθησάν τινες Πνεῦμα B καὶ Χριστὸν τὴν αὐτὸν εἶναι . Ἀλλὰ τί φαμεν ; Ὅτι τὸ τῆς φύσεως οἰκεῖον ἐντεῦθεν ἐμφαίνεται , οὐχὶ προσώπων σύγχυσις . Ἔστι μὲν γὰρ ὁ Πατὴρ , τέλειον ἔχων τὸ εἶναι καὶ ἀνενδεὲς , ῥίζα καὶ πηγὴ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος · ἔστι δὲ ὁ Υἱὸς ἐν πλήρει θεότητι ζῶν Λόγος , καὶ γέννημα τοῦ Πατρὸς ἀνενδεές · πλῆρες δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα , οὐ μέρος ἑτέρου , ἀλλὰ τέλειον καὶ ὁλόκληρον ἐφ’ ἑαυτοῦ θεωρούμενον . Καὶ συνῆπται μὲν ὁ Υἱὸς τῷ Πατρὶ ἀδιαστάτως · συνῆπται δὲ 26 τῷ Υἱῷ τὸ Πνεῦμα . Τὸ γὰρ διορίζον οὐκ ἔστιν , οὐδὲ τὸ διατέμνον τὴν ἐξ ἀϊδίου συνάρειαν . Αἰὼν γὰρ οὐδεὶς μεταξὺ παρεμπίπτει · οὐδὲ μὴν δέχεται ἡ ψυχὴ ἡμῶν ἐπίνοιαν χωρισμοῦ , ὡς ἡ τοῦ Μονογενοῦς μὴ συνόντος ἀεὶ τῷ Πατρὶ , ᾗ τοῦ ἁγίου Πνεύματος μὴ συνηάρχοντος τῷ Υἱῷ . C Conjunction intercidat . Nullum enim inter illos sae ‐ culum intercurrit , nec potest animus noster separationem ullam excogitare , adeo ut aut Unigenitus non sit semper cum Patre , aut Spiritus sanctus non semper exsistat cum Filio .
Lemmas: ἧ μαθητής , ἐγώ δοκιμάζω βούλομαι , οὐ αὐτός 609 τίς λαμβάνω ἐπιζητέω · ἀνάγκη ἐγώ ὥσπερ ἐν δικαστήριον ὁ ἀνεύλογος προτείνω , καί ἀεί μέν ἀνακρίνω , ἀεί δέ λέγω ὅς παραλαμβάνω . ὑμός δέ παρακαλέω μή ἐκ πᾶς τρόπος ζητέω ὁ σύ ἀρέσκω παρά ἐγώ ἀκούω , ἀλλά ὁ ὁ κύριος εὐάρεστος εἰμί , καί σύμφωνος ὁ γραφή , καί μή μάχομαι ὁ πατήρ . ὅς τοίνυν λέγω περί ὁ υἱός , ὅτι δέω ὁμολογέω ἴδιος αὐτός πρόσωπον , αὐτός ἔχω λέγω καί περί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος . οὐ γάρ τατός εἰμί ὁ πατήρ ὁ πνεῦμα , διά ὁ γράφω , ὅτι πνεῦμα ὁ θεός . οὐδέ πάλιν υἱός καί πνεῦμα εἷς πρόσωπον εἰμί , ἐπεί λέγω · εἰμί δέ τις πνεῦμα Χριστός οὐ ἔχω , οὗτος οὐ εἰμί αὐτός · ὁ δέ Χριστός ἐν σύ . ἐντεῦθεν γάρ ἀπατάω τις πνεῦμα B καί Χριστός ὁ αὐτός ἔρχομαι . ἀλλά τίς φημί ; ὅτι ὁ ὁ φύσις οἰκεῖος ἐντεῦθεν ἐμφαίνω , οὐ πρόσωπον σύγχυσις . εἰμί μέν γάρ ὁ Πατήρ , τέλειος ἔχω ὁ ἔρχομαι καί ἀνενδεής , ῥίζα καί πηγή ὁ υἱός καί ὁ ἅγιος πνεῦμα · εἰμί δέ ὁ υἱός ἐν πλήρης θεότης ζάω Λόγος , καί γέννημα ὁ Πατρός ἀνενδεής · πλήρης δέ καί ὁ πνεῦμα , οὐ μέρος ἕτερος , ἀλλά τέλειος καί ὁλόκληρος ἐπί ἑαυτοῦ θεωρέω . καί συνάπτω μέν ὁ υἱός ὁ πατήρ ἀδιάστατος · συνάπτω δέ 26 ὁ υἱός ὁ πνεῦμα . Τέ γάρ διορίζω οὐ εἰμί , οὐδέ ὁ διατέμνω ὁ ἐκ ἀΐδιος συναίρω . Αἰών γάρ οὐδείς μεταξύ παρεμπίπτω · οὐδέ μήν δέχομαι ὁ ψυχή ἐγώ ἐπίνοια χωρισμός , ὡς ὁ ὁ Μονογενώ μή σύνειμι ἀεί ὁ πατήρ , ὅς ὁ ἅγιος πνεῦμα μή συνάρχω ὁ υἱός . C Conjunction intercidat . Nullum enim inter illos sae ‐ culum intercurrit , nec potest animus noster separationem ullam excogitare , adeo ut aut Unigenitus non sit semper cum Patre , aut Spiritus sanctus non semper exsistat cum Filio .