basilius-theology.constitutiones-asceticae-sp pg031_0727.1
γὰρ ἠτήρασα , καὶ οὐκ εἶδον δίκαιον ἐγκαταλε-λειμμένον , οὔδὲ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ζητοῦν ἄρτους , ἢ τοὺς νηπιοὺς τῆς φρονήσεως , ἢ τοὺς αἰσθητοὺς , ἄν τὸ σῶμα τρέφεται . Εἰ γὰρ ἕνθα δύο ἢ τρεῖς ( 59 ) συνηγμένοι εἰσὶν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ Χριστοῦ , ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐστι , πολλῷ μᾶλλον ἕνθα πολὺ πλεῖον καὶ πολυανθρωπώτερον ἀθροίσμα . Ἡ τοίνυν οὐδὲν ἐλλείψει τῶν ἀναγκαίων , Χριστοῦ παρόντος ἡμῖν , εἴπερ μὴδὲ τοῖς Ἰσραηλίταις ἐν τῇ ἐρήμῳ τῶν χρη-σίμων ἔνδεια γέγονεν · ἢ εἰ καὶ ( 60 ) λείψειε πρὸς δοκιμασίαν ἡμῶν , βέλτιον ἔνδειας ἔχειν καὶ εἶναι μετὰ ( 61 ) Χριστοῦ , ἢ δίχα τῆς ἐκείνου κοινωνίας πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν βίον πλουτεῖν . Οὐ μέχρι τοῦτου δὲ τὴν βλάβην ἡ τοιαύτη κτῆσις ἔστησιν , ἀλλὰ προφωτέρω προάγει . Ὁ γὰρ ἰδίον τι ἔχειν ἐσπουδακὼς οὐδὲν ἕτε-ρον ἢ χωρισμὸν καὶ ἀπόστασιν μελετᾷ . Ὁ γὰρ μὴ πρὸς τοῦτο βλέπων τί ἂν καὶ κτῆσαιτο ; εἰδὼς ὅτι τῇ τοῦ Χριστοῦ χάριτι οἱ αὐτοῦ δοῦλοι ἐν ἀφονίᾳ πάντων τῶν ἀναγκαίων διατελοῦσιν ἄει . Πρόδηλος οὖν ἐστιν ὁ τοιούτος ἀποκοπὴν καὶ νέκρωσιν τῆς οἰ-κείας ψυχῆς μελετῶν , καὶ τοῖς βραχέσιν ὀβολοῖς τὴν οἰκεῖαν σωτηρίαν ἀποδιδόμενος , καὶ ( ὅστε μοι τολμῆ-σαι μέχρι ) δευτέρας τις Ἰούδας γενόμενος ( 62 ) , ἀπὸ κλοπῆς ἀρχόμενος ( κλοπὴ γὰρ ἡ ἰδιάζουσα κτῆσις ) , καὶ καταστρέψων εἰς προδοσίαν · προδιδῶσι γὰρ καὶ αὐτὸς τὴν τῆς ἀληθείας λόγον , ὡσπερ ἐκεῖνος τὸν Κύριον . Ὅταν γὰρ ὁ μὲν κανὼν τοῦ βίου ἔχῃ μὴδὲ χωρίζεσθαι τοῦ συστήματος ᾧ συνῆρτημεν , μὴδὲ ἰδιά-ζουσαν τινὰ κτῆσιν περιποιεῖσθαι , μὴδὲ ὅλως λαθραῖόν τι διαπράττεσθαι , ἢ ἐπὶ βλάβην τῶν ἀδελφῶν πονη-ρὸν ὑπδείγματος τοῖς σωζομένοις ( 63 ) γενόμενον · εἰτα , παραδὼν τις τὸν φόβον τοῦ Θεοῦ , καὶ τοὺς θεσμοὺς τοῦ ἁγίου Πνεύματος , πρῶτον μὲν νοσφισμὸν ( νοσφι-σμός γὰρ ἐστιν ἢ ὀποσοῦν καὶ ὀθενοῦν ἰδιάζουσα κτῆσις ) , ἔπειτα δὲ καὶ ἀπόστασιν ἐνοήσας ( 64 ) καὶ χωρισμὸν · πῶς οὐχὶ τὸν λόγον τῆς ἀληθείας προδέ-δυκε , καὶ δευτέρος Ἰούδας γεγένηται , κατὰ τὸ ἐγνώ-ρουν προδιδὼς τὴν ἀλήθειαν ; Χρὴ τοίνυν παντὶ τρό-πῳ φεύγειν ἰδίᾳ τι κεκτηθῆναι παρὰ τὰ κοινῇ ( 65 ) πᾶσιν ὁμοῦ ποριζόμενα · καὶ οὐ ταύτῃ μόνον ἀχρή-δωτον τρέψει τὴν διάνοιαν , ἀλλὰ καὶ τὸν ἔνδον ἀνθρώ-πον πάντων μολυσμῶν ἐκκαθαίρειν · τοῦτο μὲν λο-γιζιμῶν ἀκαθάρτων καὶ πονηρῶν , τῶν ἐπιθολοῦντων τὸ ἔνδον ( 66 ) τοῦ Πνεύματος καταγώγιον · τοῦτο δὲ δόλιον , καὶ ὑποκρίσεως , καὶ βασκανίας , καὶ ἔριδος , τῶν τὴν ἀγάπην προρρίζον ἀνασπώντων , καὶ τὸν Θεὸν τῆς τῶν τοιούτων ψυχῶν ἐλαυνόντων . Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς
Lemmas: γάρ ἠτήρασα , καί οὐ εἶδον Δίκαιος ἐγκαταλείπω , οὐδέ ὁ σπέρμα αὐτός ζητέω ἄρτος , ἢ ὁ νήπιος ὁ φρόνησις , ἢ ὁ αἰσθητός , ἄν ὁ σῶμα τρέφω . εἰμί γάρ ἔνθα δύο ἢ τρεῖς ( 59 ) συνάγω εἰμί ἐπί ὁ ὄνομα ὁ Χριστός , ἐν μέσος αὐτός εἰμί , πολύς μᾶλλον ἔνθα πολύς πλείων καί πολυάνθρωπος ἄθροισμα . ὁ τοίνυν οὐδείς ἔλλειψις ὁ ἀναγκαῖος , Χριστός πάρειμι ἐγώ , εἴπερ μηδέ ὁ Ἰσραηλίτης ἐν ὁ ἐρῆμος ὁ χρήσιμος ἔνδεια γίγνομαι · ἢ εἰμί καί ( 60 ) λείπω πρός δοκιμασία ἐγώ , ἀγαθός ένδεια ἔχω καί εἰμί μετά ( 61 ) Χριστός , ἢ δίχα ὁ ἐκεῖνος κοινωνία πᾶς ὁ κατά ὁ βίος πλουτέω . οὖον μέχρι οὗτος δέ ὁ βλάβη ὁ τοιοῦτος κτῆσις ἵστημι , ἀλλά προφωτέρω προάγω . ὁ γάρ ἴδιος τίς ἔχω σπουδάζω οὐδείς ἕτερος ἢ χωρισμός καί ἀπόστασις μελετάω . ὁ γάρ μή πρός οὗτος βλέπω τίς εἄν καί κτάομαι ; εἰδοί ὅτι ὁ ὁ Χριστός χάρις ὁ αὐτός δοῦλος ἐν ἀφονίᾳ πᾶς ὁ ἀναγκαῖος διατελέω ἀάω . πρόδηλος οὖν εἰμί ὁ τοιούτος ἀποκοπή καί νέκρωσις ὁ οἰκεῖος Ψυχή μελέτη , καί ὁ βραχύς ὀβολός ὁ οἰκεῖος σωτηρία ἀποδίδωμι , καί ( ὅστε ἐγώ τολμάω μέχρι ) δύο τις Ἰούδας γίγνομαι ( 62 ) , ἀπό κλοπή ἄρχω ( κλοπή γάρ ὁ ἰδιάζω κτῆσις ) , καί καταστρέφω εἰς προδοσία · προδίδωμι γάρ καί αὐτός ὁ ὁ ἀλήθεια λόγος , ὡς ἐκεῖνος ὁ κύριος . ὅταν γάρ ὁ μέν κανών ὁ βίος ἔχω μηδέ χωρίζω ὁ σύστημα ὅς συναρτάω , μηδέ ἰδιάζω τις κτῆσις περιποιέω , μηδέ ὅλως λαθραῖος τίς διαπράσσω , ἢ ἐπί βλάβη ὁ ἀδελφός πονηρός ὑπδείγματος ὁ σῴζω ( 63 ) γίγνομαι · εἶτα , παραδέω τις ὁ φόβος ὁ Θεός , καί ὁ θεσμός ὁ ἅγιος πνεῦμα , πρῶτος μέν νοσφισμός ( νοσφισμός γάρ εἰμί ἢ ὀπόσος καί ὁθενοῦν ἰδιάζω κτῆσις ) , ἔπειτα δέ καί ἀπόστασις νοέω ( 64 ) καί χωρισμός · πῶς οὐ ὁ λόγος ὁ ἀλήθεια προδύνω , καί Δευτέρος Ἰούδας γίγνομαι , κατά ὁ ἐγνώ-ρουν προδίδωμι ὁ ἀλήθεια ; χρή τοίνυν πᾶς τρόπος φεύγω ἴδιος τίς κτάομαι παρά ὁ κοινός ( 65 ) πᾶς ὁμοῦ πορίζω · καί οὖον οὗτος μόνος ἀχρή-δωτον τρέπω ὁ διάνοια , ἀλλά καί ὁ ἔνδον ἄνθρωπος πᾶς μολυσμός ἐκκαθαίρω · οὗτος μέν λο-γιζιμῶν ἀκάθαρτος καί πονηρός , ὁ ἐπιθολόω ὁ ἔνδον ( 66 ) ὁ πνεῦμα καταγώγιον · οὗτος δέ δόλιος , καί ὑπόκρισις , καί βασκανία , καί Ἔρις , ὁ ὁ ἀγάπη προρριζόω ἀνασπάω , καί ὁ θεός ὁ ὁ τοιοῦτος Ψυχή ἐλαύνω . εἰμί γάρ ὁ θεός