basilius-theology.constitutiones-asceticae-sp pg031_0728.2
2 . Ἐν ταπεινοφροσύνῃ δὲ πάσῃ , καὶ ἀγιασμῷ , καὶ ἐτοιμότητι τῇ περὶ τὰς ἀγαθὰς πράξεις τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕκαστον συντηροῦντα , πρὸς τὰ παρόντα συγκλείειν τὸν λογισμόν , σκοποῦντα , ὅπως ἂν μὴ , κατὰ τὸν παρόντα ( 67 ) καιρόν , τινὸς τῶν τοῦ Θεοῦ θελημάτων διαμαρτήσῃ , καὶ τὴν ἔνστασιν τῆς πολιτείας σπαράξῃ . Ἡ γὰρ τοιαύτη κατάστασις τῆς ψυχῆς παντὸς μὲν μεταωρισμοῦ ἀπαλλάξει ἡμᾶς , ἐν εὐλαβείᾳ δὲ καὶ ἐδραίῳ φρονήματι πᾶσι τοῖς καλοῖς παρασκευάσει συνέπεσθαι , τοῦτο καὶ πρὸ πάντων ( 68 ) ἐν τῇ ψυχῇ καθιδρύσας , ὅτι ὁ Θεὸς ἀγαθός , καὶ πάντων ἀγαθῶν αἴτιος , κακοῦ δὲ οὐδὲ ὀπωστιοῦν οὐδενός , κἂν ἡμεῖς πρὸς τὴν χρείαν τῆς διορθώσεως B δριμυτέρας τῆς θεραπείας γεγώμεθα . Ἰατρὸς γὰρ ὢν ὁ Θεὸς τῶν ἀνθρωπίνων ψυχῶν , πρὸς τὴν φύσιν τῶν νοσημάτων τὴν τῶν φαρμάκων κίνησιν δύναμιν ἰκανὴν , ἐκκαθάρας ( 69 ) βαθυτάτην κακίαν , ὅταν τοῦτοῦ δεήσῃ . Τοῦτο γοῦν εἰδότες σαφῶς , εὐχαριστῶμεν ἀεὶ , κἂν ἀφροτέρας τῆς θεραπείας ἐμπισθάνωμεθα , τὰς ὀλιγωρίας καθαριζόμενοι ( 70 ) . Τὸ δὲ διὰ πει-ρασμῶν καὶ δοκιμασιῶν ὑπομένειν ὀλίγων σφόδρα καὶ Ἀβραμιαίων ἀνθρώπων . Ταῦτα μὲν οὖν ὅσα ἡ τοῦ Θεοῦ χάρις τῇ ταπεινότητι τῆς ἡμετέρας διανοίας ἐπεχορήγησεν εἰς παρακλῆσιν ὑμῶν ( 71 ) τῶν τὸν κοι-νωνιχὸν βίον ἀσπασαμένων . Οὕπερ , ὡς ὁ λόγος ἐδή-λωσε , καὶ ἡ ἡμετέρα κατεῖδε διάνοια , οὐδὲν οὔτε λαμπρότερον , οὐδὲ χαριέστερον , οὔτε ὑψηλότερον εὐ-ρεθεῖν ἂν ἐν ἀνθρώποις πολιτεύμα . Ἐπειδὴ ( 72 ) δὲ καὶ τοῖς τῷ μοναδικῷ βίῳ προσέχουσι τὴν ἐνοῦσαν παράκλησιν εἰσηγέχαμεν , εἰς δὲ καὶ ὁ αὐτὸς ἐκaté - ροις σκοπός , τὸ εὐαρεστήσαι τῷ Χριστῷ , καὶ συγγενὴ τὰ περὶ τούτων παιδεύματα , καλέειν τὸν λόγον ἐπιώμεν . Ἴσως γὰρ τι καθεῖθεν τοῦτο τῷ λόγῳ συν-εἰσενχθήσεται χρήσιμον , λαμπρύνειν ἐπιπλέον καὶ διακοσμεῖν τὴν πολιτείαν δυνάμενον ( 73 ) .
Lemmas: 2 . ἐν ταπεινοφροσύνη δέ πᾶς , καί ἁγιασμός , καί ἔτοιμος ὁ περί ὁ ἀγαθός πρᾶξις ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἕκαστος συντηρέω , πρός ὁ πάρειμι σύν-κλείω2 ὁ λογισμός , σκοπός , ὅπως εἄν μή , κατά ὁ πάρειμι ( 67 ) καιρός , τις ὁ ὁ Θεός θέλημα διαμαρτάνω , καί ὁ ἔνστασις ὁ πολιτεία σπαράσσω . ὁ γάρ τοιοῦτος κατάστασις ὁ Ψυχή πᾶς μέν μεταωρισμοω ἀπαλλάσσω ἐγώ , ἐν εὐλάβεια δέ καί ἑδραιόω φρόνημα πᾶς ὁ καλός παρασκευάζω συνέπομαι , οὗτος καί πρό πᾶς ( 68 ) ἐν ὁ Ψυχή καθιδρύω , ὅτι ὁ θεός ἀγαθός , καί πᾶς ἀγαθός αἴτιος , κακός δέ οὐδέ ὀπωστιοῦν οὐδείς , κἀν ἐγώ πρός ὁ χρεία ὁ διόρθωσις B δριμύς ὁ θεραπεία γίγνομαι . Ἰατρός γάρ εἰμί ὁ θεός ὁ ἀνθρώπινος Ψυχή , πρός ὁ φύσις ὁ νόσημα ὁ ὁ φάρμακον κίνησις δύναμις ἱκανός , ἐκκαθαίρω ( 69 ) βαθύς κακία , ὅταν οὗτος δήω . οὗτος γοῦν οἶδα σαφῶς , εὐχαριστέω ἀεί , κἀν ἀφρός ὁ θεραπεία ἐμπίπτω , ὁ ὀλιγωρία καθαρίζω ( 70 ) . ὁ δέ διά πειρασμός καί δοκιμασία ὑπομένω ὀλίγος σφόδρα καί αβραμιαίος ἄνθρωπος . οὗτος μέν οὖν ὅσος ὁ ὁ Θεός χάρις ὁ ταπεινότης ὁ ἡμέτερος διάνοια ἐπιχορηγέω εἰς παράκλησις σύ ( 71 ) ὁ ὁ κοι-νωνιχὸν βίος ἀσπάζομαι . ὑπέρ , ὡς ὁ λόγος δηλόω , καί ὁ ἡμέτερος καθοράω διάνοια , οὐδείς οὔτε λαμπρός , οὐδέ χαρίεις , οὔτε ὑψηλός εὐ-ρεθεῖν εἄν ἐν ἄνθρωπος πολίτευμα . ἐπεί ( 72 ) δέ καί ὁ ὁ μοναδικός βίος προσέχω ὁ ἔνειμι παράκλησις εἰσάγω , εἰς δέ καί ὁ αὐτός ἐκ - ῥόος σκοπός , ὁ εὐαρεστέω ὁ Χριστός , καί συγγενής ὁ περί οὗτος παίδευμα , καλέω ὁ λόγος ἔπειμι . ἴσος γάρ τίς καθίημι οὗτος ὁ λόγος συνεισέρχομαι χρήσιμος , λαμπρύνω ἐπιπλέω καί διακοσμέω ὁ πολιτεία δύναμαι ( 73 ) .