basilius-theology.constitutiones-asceticae-sp pg031_0681.1
καὶ ἐαυτὸν προδῶσαι τοῖς ἐχθροῖς , τούτῳ ὁ Θεὸς οὐ συμμάχει , οὐδὲ εἰσακούει · προλαβὼν γὰρ διὰ τῆς ἀμαρτίας ἡλτρωίωσεν ἐαυτὸν ἀπὸ τοῦ Θεοῦ . Ὁ γὰρ θέλων βοηθεῖσθαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ , τὸ πρῆπον οὐ προδιδῶσιν · ὁ δὲ τὸ ( 82 ) πρέπον μὴ προδιδὼς οὐ προδιδόται ποτὲ ὑπὸ τῆς θείας συμμάχιας . Χρὴ τοῖννυν ἐν μηδενὶ καταγινώσκειν ἑαυτὸν ὑπὸ τοῦ ἰδίου συνειδότος , καὶ οὕτως τὴν θείαν συμμάχιαν ἐπικαλεῖσθαι · ἐπικαλεῖσθαι δὲ μὴ βραδύμως , μὴ μετεωριζομένῳ τῷ νῷ ὥδε κἀκεῖσε · ὁ γὰρ τοιούτος οὐ μόνον οὐ λήψεται τὸ αἴτημα , ἀλλὰ καὶ μειζόνως παροξύνει ( 83 ) τὸν Δεσπότην . Εἰ γὰρ , ἐπὶ ἀρχόντος τις ἑστὼς καὶ διαλεγόμενος , μετὰ πολλοῦ φόβου ἵσταται , ἀμετεώριστον ἔχων καὶ τὸ ἔξωθεν δῆμα καὶ τὴς ψυχῆς ἔνδοθεν , μήποτε κινδυνεύσει · πῶς μᾶλλον ( 84 ) ἐπὶ Θεοῦ χρὴ ἑστάναι μετὰ φόβου καὶ τρόμου , ὅλον τὸν νοῦν τεταμένον ἔχοντα πρὸς αὐτὸν μόνον , καὶ ἀλλοχοῦ μηδαμῷ ; Διότι αὐτὸς οὐ μόνον τὸν ἔξωθεν ἄνθρωπον βλέπει , καθὼς οἱ ἄνθρωποι , ἀλλὰ καὶ τὸν ἔνδοθεν καθορᾷ . Ἐὰν τοίνυν οὕτως , ὡς χρὴ , στήκῃς ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , καὶ τὰ παρὰ σεαυτοῦ πάντα εἰσφέρῃς , μὴ ἀποστής , ὡς ὅπου λάβῃς τὸ αἴτημα σου · ἐὰν δὲ καταγινώσκῃ ὑπὸ τοῦ συνειδότος σου ἢς καταπραγνῶν , καὶ ἐὰν μετεώρως στήκῃς εἰς εὐχήν , δυνάμενος ἀμετεωρίστως στῆναι , μὴ τολμήσῃς στῆναι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , ἵνα μὴ γένηται ἡ προσευχή σου εἰς ἁμαρτίαν . Εἰ δὲ , ἐξαθενήσας ὑπὸ τῆς ἁμαρτίας , ἀπερισπάστως οὐ δύνασαι εὐχεσθαι , ὅσον δύνασαι σεαυτὸν βιάζου , καὶ προσκαρτέρει στήκων ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ( 85 ) , τὸν νοῦν πρὸς αὐτὸν ἔχων , καὶ ἐπιτιναγὼν αὐτὸν πρὸς ἑαυτόν , καὶ ὁ Θεὸς συγγνώμην ποιεῖ , ὅτι οὐκ ἀπὸ καταφρονήσεως , ἀλλὰ ἀπὸ ἀσθενείας οὐκ ἰσχύεις , ὡς χρὴ , στῆκειν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ( 86 ) . Ἐὰν οὖτω βιάζῃ ἑαυτὸν εἰς πᾶν ἔργον ἀγαθόν , μὴ παύσῃς , ἕως ὅπου λάβῃς τὸ αἴτημά σου , ἀλλὰ μακροθύμως κρούει τὴν θύραν αὐτοῦ , αἰτῶν τὸ αἴτημά σου . Πῶς γὰρ ὁ αἰτῶν λαμβάνει , φησί , καὶ ὁ ζητῶν-εὑρίσκει , καὶ τῷ κρούοντι ἀνοιγήσεται . Τίνος γὰρ ἄλλου θέλεις τυχεῖν εἰ μὴ μόνης τῆς κατὰ Θεὸν σωτηρίας ;
Lemmas: καί ἑαυτοῦ προδίδωμι ὁ ἐχθρός , οὗτος ὁ θεός οὖον συμμαχέω , οὐδέ εἰσακούω · προλαμβάνω γάρ διά ὁ ἁμαρτία ηλτρωιωθεω ἑαυτοῦ ἀπό ὁ Θεός . ὁ γάρ ἐθέλω βοηθέω ὑπό ὁ Θεός , ὁ πρῆπον οὖον προδίδωμι · ὁ δέ ὁ ( 82 ) πρέπω μή προδίδωμι οὖον προδίδωμι ποτέ ὑπό ὁ θεῖος συμμαχία . χρή τοῖννυν ἐν μηδείς καταγιγνώσκω ἑαυτοῦ ὑπό ὁ ἴδιος σύνοιδα , καί οὕτως ὁ θεῖος συμμαχία ἐπικαλέω · ἐπικαλέω δέ μή βραδυμαω , μή μετεωρίζω ὁ νάω ὥδε κἀκεῖσε · ὁ γάρ τοιούτος οὖον μόνος οὖον λαμβάνω ὁ αἴτημα , ἀλλά καί μέγας παροξύνω ( 83 ) ὁ δεσπότης . εἰμί γάρ , ἐπί ἄρχω τις ἵστημι καί διαλέγω , μετά πολύς φόβος ἵστημι , ἀμετεώριστος ἔχω καί ὁ ἔξωθεν δῆμα καί σής Ψυχή ἔνδοθεν , μήποτε κινδυνεύω · πῶς μᾶλλον ( 84 ) ἐπί Θεός χρή ἵστημι μετά φόβος καί τρόμος , ὅλος ὁ νόος τείνω ἔχω πρός αὐτός μόνος , καί αλλοχοω μηδαμός ; διότι αὐτός οὖον μόνος ὁ ἔξωθεν ἄνθρωπος βλέπω , καθώς ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά καί ὁ ἔνδοθεν καθοράω . ἐάν τοίνυν οὕτως , ὡς χρή , στήκω ἐνώπιος ὁ Θεός , καί ὁ παρά σεαυτοῦ πᾶς εἰσφέρω , μή ἀφίστημι , ὡς ὅπου λαμβάνω ὁ αἴτημα σύ · ἐάν δέ καταγιγνώσκω ὑπό ὁ σύνοιδα σύ εἶμαι καταπράσσω , καί ἐάν μετέωρος στήκω εἰς εὐχή , δύναμαι ἀμετεώριστος ἵστημι , μή τολμάω ἵστημι ἐνώπιος ὁ Θεός , ἵνα μή γίγνομαι ὁ προσευχή σύ εἰς ἁμαρτία . εἰμί δέ , ἐξανθέω ὑπό ὁ ἁμαρτία , ἀπερίσπαστος οὖον δύναμαι εὔχομαι , ὅσος δύναμαι σαυτοῦ βιάζομαι , καί προσκαρτερώ στήκω ἐνώπιος ὁ Θεός ( 85 ) , ὁ νόος πρός αὐτός ἔχω , καί ἐπιτινάσσω αὐτός πρός ἑαυτοῦ , καί ὁ θεός συγγνώμη ποιέω , ὅτι οὐ ἀπό καταφρόνησις , ἀλλά ἀπό ἀσθένεια οὐ ἰσχύω , ὡς χρή , στήκω ἐνώπιος ὁ Θεός ( 86 ) . ἐάν οὗτος βιάζω ἑαυτοῦ εἰς πᾶς ἔργον ἀγαθός , μή παύω , ἠώς ὅπου λαμβάνω ὁ αἴτημα σύ , ἀλλά μακροθύμως κρούω ὁ θύρα αὐτός , αἰτέω ὁ αἴτημα σύ . Πῶς γάρ ὁ αἰτέω λαμβάνω , φημί , καί ὁ ζητων-ευρισκω , καί ὁ κρούω ἀνοίγνυμι . τίς γάρ ἄλλος ἐθέλω τυγχάνω εἰμί μή μόνος ὁ κατά θεός σωτηρία ;