basilius-theology.constitutiones-asceticae-sp pg031_0691.2
5 . Πῶς οὖν ὁ Σωτὴρ ἡμῶν βεβίωκε , καὶ πῶς πε-πολίτευται ; Ἁμαρτίαν μὲν οὐκ ἐποίησε . Πῶς γὰρ ἂν ἡ δικαιοσύνη τῇ ἁμαρτίᾳ ἠττήθη ; πῶς δ' ἂν τὸ ψεῦδος τῆς ἀληθείας ἐκράτησεν ; πῶς δὲ ἡ δύναμις ὑπὸ τῆς ἀσθενείας κατεπαλαίσθη ; ἢ πῶς τὸ μὴ ὂν τοῦ ὄντος περιεγένετο ; Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς ἀεὶ ὤν , καὶ τῆς ὑπάρξεως ὅρον οὐκ ἔχων , πέρας οὐ προσιέμενος · ἡ δὲ ἁμαρτία ἐστι · μὲν οὐδέποτε , οὐδὲ ἐν ἰδία ὑπο-στάσει καταλαμβάνεται · ἐν δὲ τοῖς ὄρωσιν αὐτὴν μᾶλλον ἢ ἐν τοῖς ὁρωμένοις ( 50 ) κακῶς ἀπολείψει τοῦ καλοῦ τὴν ὑπαρξιν ἔχουσα , σχῶς τυποῦται τοῖς ἀδίκῃμασι νοερόν , τῷ δὲ φωτὶ τῆςδικαιοσύνης δια-λυόμενον · τὸ γὰρ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει , καὶ τῷ πέρατι τῶν ἀτοπημάτων συνδιατρέχον . Πεισάμενος γὰρ τῶν πονηρῶν πράξεων , καὶ ἡ ὑπαρξὶς τῆς ἁμαρ-τίας συναφανίζεται . Ζητηθήσεται γάρ , φησίν , ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ , καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ · κλὴν ἢ ἐπὶ τοῖς ἁμαρτήμασι τιμωρία τεταμειωμένη τύχοι τοῖς ἁμαρ-τάνουσι , καὶ λῦντος ἢ ἐπὶ τοῖς ἀδίκημασι κόλασις . Ἁμαρτίαν τοίνυν οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ ( 51 ) εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ . Μακροθυμία δὲ , καὶ ἀνεξικακία , καὶ χρηστότης , πραότης τε καὶ φιλανθρωπία , καὶ ἁμεροσύνη , ταπεινοφροσύνη τε καὶ φρονήσις , καὶ πάσης ἀπαξελῶς ἀρετῆς πολλὰ παρέσχε τὰ ὑποδείγματα , ἃπερ ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις σαφῶς διηγόρευται . Μακροθυμία μὲν καὶ ἀνεξικα-κία , τῷ φέρειν ( 52 ) τὰς τῶν Ἰουδαίων ἐπιβουλὰς , ἀεὶ ταῖς ἑξῆς ὑπερβολαῖς τὰ πρότερα πονηρέματα καλυπτούσας · καὶ διελῦγειν ( 53 ) μὲν αὐτοὺς ἥρεμα , ὅσον στήσαι τῆς πονηρίας , ἀμύνασθαι δὲ καὶ ἐπ-εξεῖναι οὐδὲ κατὰ μικρόν , ἀλλὰ φιλοενεχεῖν ταῖς εὐερ-γεσίαις τὴν ἐκείνων ἀπανθρωπίαν νικᾶν , καὶ ταῖς τῶν ἀγαθῶν χορηγίαις τὴν τῆς πονηρίας ἐπίτα-σιν ( 54 ) · καὶ τὸ τελευταῖον σταυρὸν ὑπὲρ τῶν σταυ -
Lemmas: 5 . Πῶς οὖν ὁ Σωτήρ ἐγώ βιόω , καί πῶς πολιτεύω ; ἁμαρτία μέν οὐ ποιέω . Πῶς γάρ εἄν ὁ δικαιοσύνη ὁ ἁμαρτία ἀτάω ; πῶς δέ εἄν ὁ ψεῦδος ὁ ἀλήθεια κρατέω ; πῶς δέ ὁ δύναμις ὑπό ὁ ἀσθένεια καταπαλαίω ; ἢ πῶς ὁ μή εἰμί ὁ εἰμί περιγίγνομαι ; ὁ μέν γάρ θεός ἀεί εἰμί , καί ὁ ὕπαρξις ὅρος οὐ ἔχω , πέρας οὖον προσίημι · ὁ δέ ἁμαρτία εἰμί · μέν οὐδέποτε , οὐδέ ἐν ἴδιος ὑποστάζω καταλαμβάνω · ἐν δέ ὁ ὄρνυμι αὐτός μᾶλλον ἢ ἐν ὁ ὁράω ( 50 ) κακῶς ἀπολείπω ὁ καλός ὁ ὕπαρξις ἔχω , σχάζω τυπόω ὁ ἀδίκημα νοερός , ὁ δέ φάος τηςδικαιοσυνιημι διαπλέω · ὁ γάρ φάος ἐν ὁ σκοτία φαίνω , καί ὁ πέρας ὁ ἀτόπημα συνδιατρέχον . πείθω γάρ ὁ πονηρός πρᾶξις , καί ὁ ὕπαρξις ὁ ἁμαρτία συναφανίζομαι . ζητέω γάρ , φημί , ὁ ἁμαρτία αὐτός , καί οὖον μή εὑρίσκω · κλῆς ἢ ἐπί ὁ ἁμάρτημα τιμωρία ταμειόω τυγχάνω ὁ ἁμαρτάνω , καί λύς ἢ ἐπί ὁ ἀδίκημα κόλασις . ἁμαρτία τοίνυν οὐ ποιέω , οὐδέ ( 51 ) εὑρίσκω δόλος ἐν ὁ στόμα αὐτός . μακροθυμία δέ , καί ἀνεξικακία , καί χρηστότης , πραότης τε καί φιλανθρωπία , καί ἁμεροσύνη , ταπεινοφροσύνη τε καί φρόνησις , καί πᾶς ἀπαξελῶς ἀρετή πολύς παρέχω ὁ ὑπόδειγμα , ὅσπερ ἐν ὁ Εὐαγγέλιος σαφῶς διαγορεύω . μακροθυμία μέν καί ἀνεξικακία , ὁ φέρω ( 52 ) ὁ ὁ Ἰουδαῖος ἐπιβουλή , ἀεί ὁ ἑξῆς ὑπερβολή ὁ πρότερος πονήρεμα καλύπτω · καί διελῦγειν ( 53 ) μέν αὐτός ἤρεμος , ὅσος ἵστημι ὁ πονηρία , ἀμύνω δέ καί ἐπεξέρχομαι οὐδέ κατά μικρός , ἀλλά φιλοεγχεω ὁ εὐεργεσία ὁ ἐκεῖνος ἀπανθρωπία νικάω , καί ὁ ὁ ἀγαθός χορηγία ὁ ὁ πονηρία ἐπίτασις ( 54 ) · καί ὁ τελευταῖος σταυρός ὑπέρ ὁ στας -