basilius-theology.consolatoria-ad-aegrotum-sp-sub-auctore-proclo pg031_0874.1
( 66 ) , αἱ ἀθυμίαι τὸν τόνον ἐκνευρίζουσιν , αἱ συκοφαντίαι τὰς ὑδρεῖς καταχύουσιν , αἱ καλακείαι τὰς ἐπιβουλὰς προσπλάττουσιν , οἱ φόβοι ἐξ ἀπόγνωσιν σκελίζουσιν ( 67 ) , καὶ ἐν τοιαύτῃ ζῇλῃ χειμάζεται ἀπαύστως ἡ φύσις . Οὐδὲ γὰρ μόνον ἡ λυπηρὰ τοῦ βίου φορτίς , ἀλλὰ καὶ αὐτὰ τὰ δοκοῦντα ἡδέα τῇ μεταβολῇ ἀνῆ , καὶ σχεδὸν θλίψιν καὶ δακρύων μεστὸν ὁδεύομεν βίον ( 68 ) , καὶ εἰ θλίψιν γνῶναι , μάθε τὰ λυπηρὰ τοῦ βίου . Ἐσπάρη ὁ ἄνθρωπος ἐν τῇ μήτρᾳ , ἀλλὰ θλίψις ( 69 ) τῇ σπάρᾳ ἠγήσατο . Κατεσέληθη τὸ σπέρμα εἰς τὴν τῆς φύσεως αὐλάκα · εἰ μόνον ἐνθυμούμεν , ἐρυθριώμεν αἱ προοίμια τῆς γενέσεως . Ἡλλοῦσθη τὸ καταβληθὲν εἰς αἷμα , ἐπαχύνθη τὸ αἷμα εἰς σάρκα , ἐμορφώθη ἡ σάρξ τῷ χρόνῳ , ἐψυχώθη τὸ μορφωθὲν ὑπὲρ λόγην , ἐτράφη ὁ ψυχωθείς τοῖς κατὰ φύσιν , σκιρτᾷ τὸ ἐμβρύον στενοχωρούμενον , δυσχεραίνει πρὸς τὸ τῆς φύσεως δεσμιωτήριον · ἀλλ᾽ ἦλθε μελίς ὁ χρόνος πρὸ τόκου , ἐλύθη τῶν ὀδίνων τὰ κλειθρα , ἀνεψύχισαν αἱ τῆς φύσεως θύραι , ἀπέλυσεν ἡ μήτρα , ἐν κατείχεν ἐξωλαύσασαν εἰς τὸν βίον ὁ τῆς θλίψεως πύκτης , ἀνέπνευσε τὸν ἀέρα ἡ τῆς κτίσεως γλώσσα , καὶ πρὸ τοῦτο ; Πρώτη φωνή , ἐκλάυσιν . Ἀρχεῖ ἀπὸ τῶν προοιμίων γνῶναι τὸν βίον . Ἐπεσεν εἰς τὴν γῆν τὸ βρέφος , καὶ οὐκ ἐγέλασεν · ἀλλ᾽ ἐμίσει πεσὼν , τῶν πόνων ἀντελάβετο καὶ κλαίει . Ἐγνῶ γὰρ , ὅτι εἰς τὴν τῶν θλίψεων ἐναυάγησε ( 70 ) θάλασσαν . Ἐσπάρη μετὰ δακρύων , ἀπεγαλακτίσθω μὴ βουλομένως , εἰς παῖδας τελεῖ ( 71 ) , καὶ δέδιε γονέας ἢ οἰκέτας . Μεῖρακις ἐγένετο , καὶ παιδαγωγοῖς παρεδόθη εἰς λόγους ( 72 ) . Ἴδε φόβος ἀνεστὶν οὐκ ἔχων . Ἐξέθωμην , ἐμαστίγηθη , ἠγρύπνησεν , ἀλλ᾽ ἐξέμαθε , προέδρα κατὰχρας , ἀπηρτίσθη ἐν λόγοις , ἐπέδειξε εὐδοκιμήσιν , διὰ πάσης ἰδέας λόγων ἀστράπτει , νομικῆς πεπλήρωται πείρας , εἰς ἄνδρας προέβη , ὡς γρόνῳ , στρατεία ἐαυτὸν ἐπέδωκεν . Ἀρχὴ πάλιν μεῖζόνων θλίψεων . Φοβεῖται ἄρχοντας , ὑποφαίνει ἐπιβουλὰς , προσήλωται τῷ κέρδει , ἐρευνᾷ , λυσσᾷ περὶ τὸ κέρδος , ἀγρυπνεῖ , ἐν ταῖς δίκαις ζῇ , ἐν λογοθεσίαις ἀποθνήσκει , μὴ ἐλκομένως ( 73 ) , ἀκολουθεῖ γὰρ ἄκων , κάμνει ὑπὲρ δύναμιν , ἐν ταῖς νυξὶ φροντίζει , ἐν ἡμέρᾳ παρέστηκεν , ὡς δοῦλος . Ἡ γὰρ χρεία τὴν ἐλευθερίαν ἀπέλησεν . Εἶτα μετὰ ταῦτα πολλάκις καμὼν καὶ ἀρέσας , τιμῶν ἡψώθη , πρὸς ὕψος ἀρχῆς ἀνῆλθεν , ἐπιστάται ἔθνεσι , στρα -
Lemmas: ( 66 ) , ὁ ἀθυμία ὁ τόνος ἐκνευρίζω , ὁ συκοφαντία ὁ ὑδρεύς καταχέω , ὁ καλακείαι ὁ ἐπιβουλή προσπλήσσω , ὁ φόβος ἐκ ἀπόγνωσις σκελίζω ( 67 ) , καί ἐν τοιοῦτος ζήλη χειμάζω ἄπαυστος ὁ φύσις . οὐδέ γάρ μόνος ὁ λυπηρός ὁ βίος φορτίς , ἀλλά καί αὐτός ὁ δοκέω ἡδύς ὁ μεταβολεύς ἀνίημι , καί σχεδόν θλῖψις καί δάκρυον μεστός ὁδεύω βίος ( 68 ) , καί εἰμί θλῖψις γιγνώσκω , μαθαίνω ὁ λυπηρός ὁ βίος . σπείρω ὁ ἄνθρωπος ἐν ὁ μήτρα , ἀλλά θλῖψις ( 69 ) ὁ σπαράω ἡγέομαι . Κατεσέληθη ὁ σπέρμα εἰς ὁ ὁ φύσις αύλακα · εἰμί μόνος ἐνθυμέομαι , ἐρυθριάω ὁ προοίμιον ὁ γένεσις . ηλλουω ὁ καταβάλλω εἰς αἷμα , παχύνω ὁ αἷμα εἰς σάρκα , μορφόω ὁ σάρξ ὁ χρόνος , ψυχόω ὁ μορφόω ὑπέρ λογή , τρέφω ὁ ψύχω ὁ κατά φύσις , σκιρτάω ὁ ἔμβρυον στενοχωρέω , δυσχεραίνω πρός ὁ ὁ φύσις δεσμιωτήριον · ἀλλά ἔρχομαι μέλι ὁ χρόνος πρό τόκος , λύω ὁ οδιναω ὁ κλεῖθρον , ἀναψύχω ὁ ὁ φύσις θύρα , ἀπολύω ὁ μήτρα , ἐν κατέχω ἐξωλαύσασαν εἰς ὁ βίος ὁ ὁ θλῖψις πύκτης , ἀναπνέω ὁ αέρας ὁ ὁ κτίσις γλῶσσα , καί πρό οὗτος ; Πρώτη φωνή , κλαίω . ἄρχω ἀπό ὁ προοίμιον γιγνώσκω ὁ βίος . πίπτω εἰς ὁ γῆ ὁ βρέφος , καί οὐ γελάω · ἀλλά μισέω πίπτω , ὁ πόνος ἀντιλαμβάνω καί κλαίω . γιγνώσκω γάρ , ὅτι εἰς ὁ ὁ θλῖψις ναυαγέω ( 70 ) θάλασσα . σπείρω μετά δάκρυον , ἀπογαλακτίζω μή βούλομαι , εἰς παῖς τελέω ( 71 ) , καί δείδω γονεύς ἢ οἰκέτης . Μεῖραξ γίνομαι , καί παιδαγωγός παραδίδωμι εἰς λόγος ( 72 ) . εἶδον φόβος ἄνειμι οὐ ἔχω . ἐξετάζω , μαστιγέω , ἀγρυπνέω , ἀλλά ἐκμανθάνω , προέδρα καταχραίνω , ἀπαρτίζω ἐν λόγος , ἐπιδείκνυμι εὐδοκίμησις , διά πᾶς ἰδέα λόγος ἀστράπτω , νομικός πληρόω πεῖρα , εἰς ἀνήρ προβαίνω , ὡς γρόνῳ , στρατεία ἑαυτοῦ ἐπιδίδωμι . Ἀρχή πάλιν μείζων θλῖψις . φοβέω ἄρχων , ὑποφαίνω ἐπιβουλή , προσηλόω ὁ κέρδος , ἐρευνάω , λυσσάω περί ὁ κέρδος , ἀγρυπνέω , ἐν ὁ δίκη ζάω , ἐν λογοθεσία ἀποθνήσκω , μή ἔλκω ( 73 ) , ἀκολουθέω γάρ ἀέκων , κάμνω ὑπέρ δύναμις , ἐν ὁ νύξ φροντίζω , ἐν ἡμέρα παρίστημι , ὡς δοῦλος . ὁ γάρ χρεῖος ὁ ἐλευθερία ἀπολανθάνω . εἶτα μετά οὗτος πολλάκις κάμνω καί ἀρέσκω , τιμόω ἕψω , πρός ὕψος ἀρχή ἀνέρχομαι , ἐπιστάτης ἔθνος , στρα -