basilius-theology.asceticon-magnum-sive-quaestiones-regulae-fusius pg031_0468.1
4 . Καὶ τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἀνέλαβε ( 73 ) , καὶ τὰς νόſους ἐδάſταſε , καὶ ὑπὲρ ἡμῶν ἐτραυματίſθη , ἵνα τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰaθῶμεν ( 74 ) · καὶ τὴς καταρας ἡμᾶς ἐξηγόραſε , γενόμενος ὑπὲρ ἡμῶν κατάρα , καὶ τὸν ἀπὸ θανάτου ὑπéſτη θάνατον , ἵνα ἡμᾶς εἰς τὴν ἔνδοξον ζωὴν ἐπαναγάγῃ . Καὶ οὐχ ἡρεſθὲν μόνον νεκρούς ὄντας ζωοποιéſαι , ἀλλὰ καὶ θείητος ἀξίωμα ἐχαρίſατο , καὶ ἀναπαύſεις ἡτοιμάſαν αἰωνίους , πᾶſαν ἐννοιαν ἀνθρωπίνην τῷ μεγέθει τῆς εὐφροſύνης ὑπερβαινούſας ( 75 ) . Τί οὖν ἀναπoδώμεν τῷ Κυρίῳ περὶ πάντων ὧν ἀναπέδωκεν ἡμῖν ; Ὁ δὲ οὕτως ἐſτὶν ἀγαθός , ὥſτε οὐτὲ ἀντίſελα ἀπαιτεῖ , ἀλλ᾽ ἀρκεῖται μόνον ἀγαπώμενος ἐφ᾽ οἷς ἔδωκεν . Ὅν ἀπάντων ὅταν εἰς ἐννοιαν ἔλθω ( ἵνα τὸ ἐμὸν πάθος ἐξεῖπῶ ) , εἰς φρίκινν τινὰ καὶ ἔκſταſινν φοβερὰν καταπίπτω , μὴποτε ἐξ ἀπροſεξείας τοῦ νοῦ , ἢ τῆς περὶ τὰ μάταια ἀſχολίας , τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ ἐκπεσὼν ὄνειδος γένωμαι τῷ Χριſτῷ . Ὁ γὰρ νῦν ἀπατῶν ἡμᾶς , καὶ διὰ τῶν κοſμικῶν δελειſμάτων λήθην ἐμποιεῖν ( 76 ) ἡμῖν τοῦ εὐεργέτου μηχανῆ πᾶſη ſπουδάζων , ἐπ᾽ ὀλέθρῳ τῶν ψυχῶν ἡμῶν ἐναιλόμενος ἡμῖν , καὶ ἐπιſμβαίνων , εἰς δνειδιſμὸν τότε προοίσει τῷ Κυρίῳ τὴν ἡμερὰν καταφρόνηſιν , καὶ ἐγχαυχήſεται τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἀποſταſίᾳ ἡμῶν · ὅς γε οὐτὲ ( 77 ) κτίſας ἡμᾶς , οὐτὲ ἀποθανὼν ὑπὲρ ἡμῶν , ἀλλ᾽ ὅμως ἔχεν ἡμᾶς ἀκολουθούſας αὐτῷ ἐν τῇ ἀπειθείᾳ καὶ ἐν τῇ ἀμελείᾳ τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ . Τοῦτο τὸ ὄνειδος , τὸ κατὰ τοῦ Κυρίου , καὶ τοῦτο τὸ καύχημα τοῦ ἐχθροῦ , βαρύτερον ἐμοὶ τῶν ἐν τῇ γέεννῃ κολάſεων φαίνεται , τῷ ἐχθρῷ τοῦ Χριſτοῦ ὑλὴν γενέſθαι καυχήματος καὶ ἀφορμὴν ἐπάρſεως κατ᾽ αὐτοῦ τοῦ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθανόντος , καὶ ἐγερθέντος , ἢ καὶ διὰ τοῦτο περιſſοτέρως ὀφείλεται ἡμῖν , καθὼς γέγραπται . Καὶ περὶ μὲν τῆς εἰς Θεὸν ἀγάπης τοſαῦτα . Σκοπὸς γὰρ , ὡς προεῖπον , οὐχὶ πάντα εἰπεῖν · ἀδύνατον γὰρ · ἀλλ᾽ ἐπὶ κεφαλαίων ( 78 ) ſύντομον ὑπόμνηſιν ἀνακινούſαν ἀεὶ τὸν θεῖον πόθον ταῖς ψυχαῖς ἐμποιéſαι .
Lemmas: 4 . καί ὁ ἀσθένεια ἐγώ ἀναλαμβάνω ( 73 ) , καί ὁ νόος δατέομαι , καί ὑπέρ ἐγώ τραυματίζω , ἵνα ὁ μώλωψ αὐτός ἐγώ ἰάομαι ( 74 ) · καί σής καταίρω ἐγώ ἐξηγορέω , γίγνομαι ὑπέρ ἐγώ κατάρα , καί ὁ ἀπό θάνατος ὑπéſτη θάνατος , ἵνα ἐγώ εἰς ὁ ἔνδοξος ζωή ἐπανάγω . καί οὐ ἡρεſθὲν μόνος νεκρός εἰμί ζῳοποιέω , ἀλλά καί θεῖος ἀξίωμα χαρίζομαι , καί ἀναπαύω ἑτοιμάζω αἰώνιος , πᾶα ἔννοια ἀνθρώπινος ὁ μέγεθος ὁ ευφροſυνεος ὑπερβαίνω ( 75 ) . τις οὖν ἀναπoδώμεν ὁ κύριος περί πᾶς ὅς ἀναπέδωκεν ἐγώ ; ὁ δέ οὕτως ἐſτὶν ἀγαθός , ὁράω οὔτε ἀντίſελα ἀπαιτέω , ἀλλά ἀρκέω μόνος ἀγαπάω ἐπί ὅς δίδωμι . ὅς ἀπαντάω ὅταν εἰς ἔννοια ἔρχομαι ( ἵνα ὁ ἐμός πάθος ἐξεῖπον ) , εἰς φρῖκις τις καί ἔκſταſινν φοβερός καταπίπτω , μήποτε ἐκ ἀπροſεξείας ὁ νόος , ἢ ὁ περί ὁ μάταιος ἀχολία , ὁ ἀγάπη ὁ Θεός ἐκπίτνω ὄνειδος γίγνομαι ὁ Χριſτῷ . ὁ γάρ νῦν ἀπάτη ἐγώ , καί διά ὁ κοſμικως δελειſμάτων λήθη ἐμποιέω ( 76 ) ἐγώ ὁ εὐεργέτης μηχανεύς πᾶſη ſπουδάζων , ἐπί ὄλεθρος ὁ Ψυχή ἐγώ ἐναιρέω ἐγώ , καί επιſμβαιναω , εἰς δνειδιſμὸν τότε προφέρω ὁ κύριος ὁ ἡμέρα καταφρονέω , καί ἐγχέω ὁ ἀπείθεια καί ἀποſταſίᾳ ἐγώ · ὅς γε οὔτε ( 77 ) κτίſας ἐγώ , οὔτε ἀποθνήσκω ὑπέρ ἐγώ , ἀλλά ὅμως ἔχω ἐγώ ἀκολουθέω αὐτός ἐν ὁ ἀπείθεια καί ἐν ὁ ἀμέλεια ὁ ἐντολή ὁ Θεός . οὗτος ὁ ὄνειδος , ὁ κατά ὁ κύριος , καί οὗτος ὁ καύχημα ὁ ἐχθρός , βαρύς ἐγώ ὁ ἐν ὁ γέεννα κολάη φαίνω , ὁ ἐχθρός ὁ Χριſτοῦ ὕλη γίγνομαι καύχημα καί ἀφορμή ἐπάρſεως κατά αὐτός ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω , καί ἐγείρω , ἢ καί διά οὗτος περιſſοτέρως ὀφείλω ἐγώ , καθώς γράφω . καί περί μέν ὁ εἰς θεός ἀγάπη τοῦτα . Σκοπός γάρ , ὡς προεῖπον , οὐ πᾶς εἶπον · ἀδύνατος γάρ · ἀλλά ἐπί κεφάλαιος ( 78 ) ſύντομον ὑπόμνησις ἀνακινέω ἀεί ὁ θέω πόθος ὁ Ψυχή ἐμποιέω .