basilius-theology.asceticon-magnum-sive-quaestiones-regulae-fusius pg031_0488.4
4 . Εὐπλάστων οὖν ἔτι οὖσαν καὶ ἀπαλὴν τὴν ψυχὴν , καὶ ὡς κηρὸν εὑρίσκον , ταῖς τῶν ἐπιβαλλομένων μορφαῖς ῥαδίως ἐκτυπουμένην , πρὸς πᾶσαν ἀγαθὸν ἄσκησιν εὐθὺς καὶ ἐξ ἀρχῆς ἐνάγεσθαι ( 4 ) χρή · ὥστε τοῦ λόγου προσγενόμενου , καὶ τῆς διακριτικῆς ἕξεως προσελθοῦσης , δρόμον ὑπάρχειν ἐκ τῶν ἐξ ἀρχῆς στοιχείων , καὶ τῶν παραδοθέντων τῇ εὐσεβείᾳ τύπων , τοῦ μὲν λόγου τὸ χρήσιμον ὑποδι-λόντος , τοῦ δὲ ἕθους εὐμαρείαν πρὸς τὸ κατορθοῦν ἐπαιούσης . Τότε καὶ τὴν ὁμολογίαν τῆς παρθενίας προσίεσθαι δεῖ , ὡς ἤδη βεβαίαν , καὶ ἀπὸ γνώμης οἰκείας καὶ κρίσεως γινομένην μετὰ τοῦ λόγου ( 5 ) συμπλήρωσιν · μεθ’ ὧν καὶ τιμῶν , καὶ τιμωρίαις τοῖς ἀμαρτάνουσιν , ἢ τοῖς κατορθοῦσι παρὰ τοῦ δικαίου κριτοῦ κατὰ τὴν τῶν ἔργων ἀξίαν διδόναι ( 6 ) . Μάρτυρας δὲ τῆς γνώμης τοῖς προεστῶσι τῶν ἐκκλησιῶν παραλαμβάνειν , ὥστε τῇ αὐτῶν καὶ τῶν ἁγιασμῶν τοῦ σώματος ὡςπερ τι ἀνάθημα τῷ Θεῷ καθιεροῦσθαι ( 7 ) , καὶ βεβαίωσιν εἶναι τοῦ γινομένου διὰ τῆς μαρτυρίας . Ἐπὶ στόματος γὰρ , φησί , δύο ἢ τριῶν μαρτύρων σταθήσεται πᾶν ῥῆμα . Οὕτω γὰρ καὶ ἡ σπουδὴ τῶν ἀδελφῶν τῷ ἀδλασχήτῳ ἕξει , καὶ τοῖς ἑαυτοὺς καθομολογη-σαμένοις Θεῷ , εἶτα ἀθετεῖν ἐπιχειροῦσιν , ἀπορρή-την πρὸς ἀνασχύντιαν οὐχ ὑπολειφθήσεται . Ὁ δὲ μὴ καταδεχόμενος τὸν ἐν παρθενίᾳ βίον , ὡς οὐ δυνα-μενος μεριμνῆν τὰ τοῦ Κυρίου , ἐπὶ τῶν αὐτῶν μαρτύρων ἀπολυέσθω . Τὸν γε μὴν καθομολογησά-μενον ( 8 ) μετὰ πολλῆς ἀνάκρισιν καὶ ἐπίσκεψιν , ἣν ἐν πλείοσιν ἡμέραις ἐπιτρέπεται αὐτῷ ποιεῖσθαι κατ’ ἑαυτὸν προσήκει , ὡς μὴ δοξῆς τι καθ’ ὑπαρπαγὴν παρ’ ἡμῶν γίνεσθαι , οὕτως ἤδη παραδέχεσθαι δεῖ , καὶ ἐναριθμοῦν ποιεῖσθαι τῇ ἀδελφότητι ( 9 ) , καὶ οἴκον καὶ διαίτην τῆς αὐτῆς τοῖς τελειοτέροις μεθ’ ἑαυτῶν . Ὁ δὲ παρέλειπεν ἡμᾶς εἰπεῖν , οὐδὲ νῦν προσ-θεῖναι ἀκαίρον , ὅτι διὰ τινὰς τῶν τεχνῶν εὐθὺς ἐκ νηπίου ἐπιτηδεύεσθαι δεῖν , ἐπειδὰν ἤδη τινὲς τῶν παίδων ἐπιτηδεύειν ἔχοντες φανῶσι πρὸς τὴν
Lemmas: 4 . εύπλαστος οὖν ἔτι εἰμί καί ἁπαλός ὁ ψυχή , καί ὡς κηρός εὑρίσκω , ὁ ὁ ἐπιβάλλω μορφή ῥᾳδίως ἐκτυπόω , πρός πᾶς ἀγαθός ἄσκησις εὐθύς καί ἐκ ἀρχή ἐνάγω ( 4 ) χρή · ὥστε ὁ λόγος προσγίγνομαι , καί ὁ διακριτικός ἕξις προσέρχομαι , δρόμος ὑπάρχω ἐκ ὁ ἐκ ἀρχή στοιχεῖον , καί ὁ παραδίδωμι ὁ εὐσέβεια τύπος , ὁ μέν λόγος ὁ χρήσιμος ὑποδιαιρέω , ὁ δέ ἔθος εὐμάρεια πρός ὁ κατορθόω επαΐων . τότε καί ὁ ὁμολογία ὁ παρθενίη προσίημι δεῖ , ὡς ἤδη βέβαιος , καί ἀπό γνώμη οἰκεῖος καί κρίσις γίγνομαι μετά ὁ λόγος ( 5 ) συμπλήρωσις · μετά ὅς καί τιμή , καί τιμωρία ὁ ἁμαρτάνω , ἢ ὁ κατορθόω παρά ὁ Δίκαιος κριτής κατά ὁ ὁ ἔργον ἄξιος δίδωμι ( 6 ) . Μάρτυρας δέ ὁ γνώμη ὁ προίστημι ὁ ἐκκλησία παραλαμβάνω , ὥστε ὁ αὐτός καί ὁ ἁγιασμός ὁ σῶμα ὡς τίς ἀνάθημα ὁ Θεός καθιερόω ( 7 ) , καί βεβαίωσις εἰμί ὁ γίγνομαι διά ὁ μαρτυρία . ἐπί στόμα γάρ , φημί , δύο ἢ τρεῖς μάρτυς ἵστημι πᾶς ῥῆμα . οὕτως γάρ καί ὁ σπουδή ὁ ἀδελφός ὁ ἀδλασχήτῳ ἔχω , καί ὁ ἑαυτοῦ καθομολογέω Θεός , εἶτα ἀθετέω ἐπιχειρέω , ἀπορρέω πρός ἀνασχύντιαν οὐ ὑπολείπω . ὁ δέ μή καταδέχομαι ὁ ἐν παρθενίας βίος , ὡς οὖον δύναμαι μεριμνῆν ὁ ὁ κύριος , ἐπί ὁ αὐτός μάρτυς ἀπολύω . ὁ γε μήv καθομολογέω ( 8 ) μετά πολύς ἀνάκρισις καί ἐπίσκεψις , ὅς ἐν πλείων ἡμέρα ἐπιτρέπω αὐτός ποιέω κατά ἑαυτοῦ προσήκω , ὡς μή δόξα τίς κατά ὑπαρπαγὴν παρά ἐγώ γίγνομαι , οὕτως ἤδη παραδέχομαι δεῖ , καί ἐναριθμέω ποιέω ὁ ἀδελφότης ( 9 ) , καί οἴκος καί διαιτάω ὁ αὐτός ὁ τέλειος μετά ἑαυτοῦ . ὁ δέ παραλείπω ἐγώ εἶπον , οὐδέ νῦν προστίθημι ἄκαιρος , ὅτι διά τις ὁ τέχνη εὐθύς ἐκ νήπιος ἐπιτηδεύω δήω , ἐπειδάν ἤδη τις ὁ παῖς ἐπιτηδεύω ἔχω φαίνω πρός ὁ