basilius-theology.asceticon-magnum-sive-quaestiones-regulae-fusius pg031_0534.1
A χρόν φαρμάκων μεταλήψεως ὑπὲρ τῆς τοῦ σώματος θεραπείας ἀνεχόμεθα · οὕτω καὶ ἐνταῦθα τὰ τιμητικὰ τοῦ ἐλεγκτικοῦ λόγου , καὶ τὰ πικρὰ τῶν ἐπιτιμήσεων φάρμακα ὑπὲρ τῆς κατὰ ψυχὴν θεραπείας καταδέχεσθαι χρή . Ὅπερ τοῖς μὴ παιδευθεῖσιν ὁ προφητικὸς λόγος ἐπενειδίζων ( 22 ) φησί · Μὴ ῥητίνη οὐκ ἔστιν ἐν Γαλααθᾷ ; ἢ ἰατρὸς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ; Διὰ τί οὐκ ἀνέβη ἰασὶς θυγατρὸς λαοῦ μου ; Καὶ τὸ ἐπὶ τῶν χρόνιων δὲ παθῶν διὰ μακροῦ χρόνου καὶ διὰ βοηθημάτων ἀλγεινῶν τε ὁμοῦ καὶ ποικίλων τὴν ἰασιν ἀναμένειν , ἔνδειγμά ἐστι τοῦ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς ἁμαρτήματα διὰ φιλοπόνου δεήσεως καὶ πολυχρονίου μετανοίας καὶ ἀγωγῆς ἐπιπόνου , ἥν ( 23 ) ἂν ὁ λόγος ἡμῖν αὐτάρκη πρὸς ἴασιν ὑποβάλῃ , ὀφείλειν ἡμᾶς ἐπανορθοῦσθαι . Οὐ τοίνυν , ἐπειδὴ τινες οὐ καλῶς χρῶνται τῇ τέχνῃ τῇ ἰατρικῇ , φευκτὸν ἡμῖν πᾶσαν τὴν ἀπ’ αὐτῆς ὠφελείαν . Οὐδὲ γὰρ , ἐπειδὴ μαγειρικὴ πρὸς τρυφὴς ἐπινοίας οἱ περὶ τὰς ἡδονὰς ἀκόλαστοι χέχρηνται , ἡ τῇ ἀρτοποιίᾳ , ἡ τῇ ὑφαντικῇ , ὑπερβαίνοντες τὸν ὅρον τῶν ἀναγκαίων , ἤδη ἡμᾶς πᾶσας ὁμοῦ χρή παρατείσθαι τὰς τέχνας · τὸ ἐναντίον μὲν οὖν , ἐκ τῆς ὀρθῆς αὐτῶν χρήσεως τὸ ὑπ’ ἐκείνων παραφθαρθὲν διελέγχειν . Οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῆς ἰατρικῆς τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ χάριν πονηρᾷ διαβάλλειν χρήσει οὐκ εὐλογον . Τὸ τε γὰρ ἐν ταῖς χειρὶ τῶν ἰατρῶν τὴν ἐλπίδα ἔχειν τῆς ἑαυτῶν ὑγείας κτηνώδες · ὅπερ πάσχοντας τινὰς τῶν ἀθλιῶν ὁρῶμεν , οἱ καὶ σωτῆρας αὐτοὺς ὀνομάζειν οὐ παραπίπτουσι · τὸ τε πάντα τὰς ἀπ’ αὐτῆς ( 24 ) ὠφελείας ἀποφεύγειν φιλονεικον . Ἄλλ’ ὡσπερ ὁ Ἐζεκίας τὴν παλάθην τῶν σύκων οὐχὶ πρῶτον αἴτιον ὑγείας ἡγεῖτο , οὐδὲ τούτῳ ( 25 ) τὴν αἰτίαν τῆς ἰάσεως τοῦ σώματος ἐλογίζετο , προστεῖθαι δὲ τῇ δόξῃ τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν ἐπ’ αὐτῇ κτίσει τῶν σύκων εὐχαριστίαν · οὕτω καὶ ἡμεῖς , παρὰ τοῦ ἀγαθοῦ καὶ φρονίμως οἰκονομοῦντος τὴν ζωὴν ἡμῶν Θεοῦ δεχόμενοι τὰς πληγάς , παρ’ αὐτοῦ πρῶτον μὲν αἰτοῦμεν τὴν γνώσιν τοῦ λόγου καθ’ ὃν ἐπάγει τὰς μάστιγας , ἔπειτα δὲ τὴν τε ἀπαλλαγὴν τῶν ὀδυνηρῶν καὶ τὴν ὑπομονὴν , πρὸς τὸ σὺν τῇ πειρασμῷ παρασχεῖν καὶ τὴν ἔκβασιν , τοῦ δύνασθαι ἡμᾶς ( 26 ) ὑπενεγκεῖν .
Lemmas: A χρῷ φάρμακον μετάληψις ὑπέρ ὁ ὁ σῶμα θεραπεία ἀνέχω · οὗτος καί ἐνταῦθα ὁ τιμητικός ὁ ἐλεγκτικός λόγος , καί ὁ πικρός ὁ ἐπιτίμησις φάρμακον ὑπέρ ὁ κατά ψυχή θεραπεία καταδέχομαι χρή . ὅπερ ὁ μή παιδεύω ὁ προφητικός λόγος επενειδιζω ( 22 ) φημί · μή ῥητίνη οὐ εἰμί ἐν Γαλααθᾷ ; ἢ ἰατρός οὐ εἰμί ἐκεῖ ; Ζεύς τίς οὐ ἀναβαίνω ἴασις θυγάτηρ λαός ἐγώ ; καί ὁ ἐπί ὁ χρόνιος δέ πάθος διά μακρός χρόνος καί διά βοήθημα ἀλγεινός τε ὁμοῦ καί ποικίλος ὁ ἵημι ἀναμένω , ἔνδειγμα εἰμί ὁ καί ὁ ὁ Ψυχή ἁμάρτημα διά φιλόπονος δέησις καί πολυχρόνιος μετάνοια καί ἀγωγή ἐπίπονος , ὅς ( 23 ) εἄν ὁ λόγος ἐγώ αὐτάρκης πρός ἴασις ὑποβάλλω , ὀφείλω ἐγώ ἐπανορθόω . οὖον τοίνυν , ἐπεί τις οὖον καλῶς χράω ὁ τέχνη ὁ ἰατρικός , φευκτός ἐγώ πᾶς ὁ ἀπό αὐτός ὠφέλεια . οὐδέ γάρ , ἐπεί μαγειρικός πρός τρυφή ἐπίνοια ὁ περί ὁ ἡδονά ἀκόλαστος χράω , ὁ ὁ αρτοποιία , ὁ ὁ ὑφαντικός , ὑπερβαίνω ὁ ὅρος ὁ ἀναγκαῖος , ἤδη ἐγώ πᾶος ὁμοῦ χρή παρατίθημι ὁ τέχνη · ὁ ἐναντίος μέν οὖν , ἐκ ὁ ὀρθός αὐτός χρῆσις ὁ ὑπό ἐκεῖνος παραφθείρω διελέγχω . οὕτως δέ καί ἐπί ὁ ἰατρικός ὁ παρά ὁ Θεός χάρις πονηρός διαβάλλω χρῆσις οὐ εὐλογέω . ὁ τε γάρ ἐν ὁ χείρ ὁ ἰατρός ὁ ἐλπίς ἔχω ὁ ἑαυτοῦ ὑγεία κτηνώδης · ὅσπερ πάσχω τις ὁ ἄθλιος ὁράω , ὁ καί σωτήρ αὐτός ὀνομάζω οὖον παραπίπτω · ὁ τε πᾶς ὁ ἀπό αὐτός ( 24 ) ὠφέλεια ἀποφεύγω φιλονεικέω . ἄλλος ὡς ὁ Ἐζεκίας ὁ παλάθη ὁ σῦκον οὐ πρῶτος αἴτιος ὑγεία ἡγέομαι , οὐδέ οὗτος ( 25 ) ὁ αἴτιος ὁ ἴασις ὁ σῶμα λογίζομαι , προστίθημι δέ ὁ δόξα ὁ Θεός καί ὁ ἐπί αὐτός κτίζω ὁ σῦκον εὐχαριστία · οὗτος καί ἐγώ , παρά ὁ ἀγαθός καί φρονίμως οἰκονομέω ὁ ζωή ἐγώ Θεός δέχομαι ὁ πληγάς , παρά αὐτός πρῶτος μέν αἰτέω ὁ γνῶσις ὁ λόγος κατά ὅς ἐπάγω ὁ μάστιξ , ἔπειτα δέ ὁ τε ἀπαλλαγή ὁ ὀδυνηρός καί ὁ ὑπομονή , πρός ὁ σύν ὁ πειρασμός παρέχω καί ὁ ἔκβασις , ὁ δύναμαι ἐγώ ( 26 ) ὑποφέρω .