basilius-theology.asceticon-magnum-sive-quaestiones-regulae-brevius pg031_0573.4
Σκανδαλίζει μὲν τις , παρανομῶν λόγῳ ἢ ἔργῳ ( 97 ) , καὶ ἕτερον πρὸς παρανομίαν ἐνάγων , ὡς ὁ δράς τὴν Εὔαν , καὶ ἡ Εὐα τὸν Ἀδάμ · ἢ χωλῶν ποιήσαι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ , ὡς ὁ Πέτρος τὸν Κύριον , εἰπών · « Ἵλεῶς σοι , Κύριε , οὐ μὴ ἔσται σοι τοῦτο · καὶ ἀκούσας · Ὕπαγε ὀπίσω μου , Σατανᾶ , σκάνδαλόν μου εἶ , ὅτι οὐ φρονεῖς τὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλὰ τὰ τῶν ἀνθρώπων · ἢ οἰκοδομῶν τὸ φρόνημα τοῦ ἀσθενοῦς ( 98 ) εἰς τι τῶν ἀπηγορευμένων , κατὰ τὸ παρὰ τῷ Ἀποστόλῳ γεγραμμένον , εἰπόντι · « Εἰδὲ γὰρ τις ἴδῃ σέ , τὸν ἔχοντα γνῶσιν , ἐν εἰδωλείῳ κατακεῖμενον , οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα σθεῖναι ; οὗς ἐπιφέρει · Διόπερ ( 99 ) ἢ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφὸν μου , οὐ μὴ φάγῶ κρέα εἰς τὸν αἰῶνα , ἵνα μὴ τὸν ἀδελφὸν μου σκανδαλίσω . Γίνεται δὲ τὸ σκάνδαλον κατὰ πλείονας αἰτίας . « Ἡ γὰρ παρὰ τὸν σκανδαλίζοντα τὸ σκάνδαλον γίνεται , ἢ παρὰ τὸν σκανδαλιζόμενον τὸ σκανδαλισθῆναι συμβαίνει ( 1 ) . Καὶ ἐν τούτοις πάλιν διαφόρως · ποτὲ μὲν γὰρ κατὰ ἀπειρίαν ἢ τούτου , ἢ ἐκείνου . Ἔστι δὲ ὅτε ἐν τῇ ὁρττομῖᾳ τοῦ λόγου ἢ τῶν σκανδαλιζομένων κακία ἐκδηλωτέρα γίνεται · καὶ ἐν τοῖς πράγμασι δὲ ( 2 ) ὁμοίως . « Ἡ γὰρ ἐντολὴν Θεοῦ ποιούντος , ἢ τοῖς ἐν ἐξουσίᾳ κειμένοις ἐπ' ἀδείας χρυμένων ὁ σκανδαλιζόμενος σκανδαλίζεται . Ὅταν μὲν οὖν τοῖς κατ' ἐντολὴν γινομένοις προσκόπτωσιν ἄνθρωποι , καὶ ἐπὶ τούτοις σκανδαλίζωνται ( ὡς ἐν τῷ Εὐαγγελίῳ τινὲς ἐπὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ Κυρίου κατὰ τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς γινομένοις καὶ λεγομένοις ) , τότε χρῆ μνημονεύειν τοῦ Κυρίου περὶ τῶν τοιούτων ἀποκριναμένου , ἡνίκα ( 3 ) προσελθόντες οἱ μαθηταὶ εἶπον αὐτῷ · Οἴδας , ὅτι οἱ Φαρισαῖοι , ἀκούσαντες τὸν λόγον , ἐσκανδαλίσθησαν ; πρὸς οὓς φησι · Πᾶσα φυτεία , ἣν οὐχ ἐφύτευσεν ὁ Πατὴρ μου ὁ οὐράνιος ( 4 ) , ἐκρίζωθήσεται . Ἄφετε αὐτούς · τυφλοὶ εἰσιν ὁδηγοὶ τυφλῶν . Τυφλὸς δὲ τυφλὸν ἐὰν ὁδηγῇ , ἀμφοίτεροι εἰς βόθυνον ἐμπεσοῦνται . Καὶ πολλὰ τοιαῦτα
Lemmas: σκανδαλίζω μέν τις , παρανομέω λόγος ἢ ἔργον ( 97 ) , καί ἕτερος πρός παρανομία ἐνάγω , ὡς ὁ δράω ὁ Εὔα , καί ὁ Εὔα ὁ Ἀδάμ · ἢ χωλός ποιέω ὁ θέλημα ὁ Θεός , ὡς ὁ Πέτρος ὁ κύριος , εἶπον · « Ἵλαος σύ , κύριος , οὖον μή εἰμί σύ οὗτος · καί ἀκούω · Ὕπαγος ὀπίσω ἐγώ , Σατανᾶς , σκάνδαλον ἐγώ εἰμί , ὅτι οὖον φρονέω ὁ ὁ Θεός , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος · ἢ οἰκοδομέω ὁ φρόνημα ὁ ἀσθενής ( 98 ) εἰς τίς ὁ ἀπαγορεύω , κατά ὁ παρά ὁ ἀπόστολος γράφω , εἶπον · « ἀνάκλεις γάρ τις ὁράω σός , ὁ ἔχω γνῶσις , ἐν εἰδωλεῖον κατάκειμαι , οὐ ὁ συνείδησις αὐτός ἀσθενής εἰμί οἰκοδομέω εἰς ὁ ὁ εἰδωλόθυτος σθένω ; ὗς ἐπιφέρω · διόπερ ( 99 ) ἢ βρῶμα σκανδαλίζω ὁ ἀδελφός ἐγώ , οὖον μή ἐσθίω κρέας εἰς ὁ αἰών , ἵνα μή ὁ ἀδελφός ἐγώ σκανδαλίζω . γίγνομαι δέ ὁ σκάνδαλον κατά πλείων αἴτιος . « ὁ γάρ παρά ὁ σκανδαλίζω ὁ σκάνδαλον γίγνομαι , ἢ παρά ὁ σκανδαλίζω ὁ σκανδαλίζω συμβαίνω ( 1 ) . καί ἐν οὗτος πάλιν διάφορος · ποτέ μέν γάρ κατά ἀπειρία ἢ οὗτος , ἢ ἐκεῖνος . εἰμί δέ ὅτε ἐν ὁ ορττοεις ὁ λόγος ἢ ὁ σκανδαλίζω κακία ἐκδήλως γίγνομαι · καί ἐν ὁ πρᾶγμα δέ ( 2 ) ὁμοίως . « ὁ γάρ ἐντολή Θεός ποιέω , ἢ ὁ ἐν ἐξουσία κεῖμαι ἐπί ἄδεια χρυμένων ὁ σκανδαλίζω σκανδαλίζω . ὅταν μέν οὖν ὁ κατά ἐντολή γίγνομαι προσκόπτω ἄνθρωπος , καί ἐπί οὗτος σκανδαλίζω ( ὡς ἐν ὁ Εὐαγγέλιος τις ἐπί ὁ ὑπό ὁ κύριος κατά ὁ θέλημα ὁ πατήρ γίγνομαι καί λέγω ) , τότε χράω μνημονεύω ὁ κύριος περί ὁ τοιοῦτος ἀποκρίνω , ἡνίκα ( 3 ) προσέρχομαι ὁ μαθητής εἶπον αὐτός · Οἴδας , ὅτι ὁ Φαρισαῖος , ἀκούω ὁ λόγος , σκανδαλίζω ; πρός ὅς φημί · πᾶσα φυτεία , ὅς οὐ φυτεύω ὁ πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος ( 4 ) , ἐκριζόω . ἄφετος αὐτός · τυφλός εἰμί ὁδηγός τυφλός . Τυφλὸς δέ τυφλός ἐάν ὁδηγέω , αμφοιτερεω εἰς βόθυνος ἐμπίπτω . καί πολύς τοιοῦτος