basilius-theology.asceticon-magnum-sive-quaestiones-regulae-brevius pg031_0647.1
χειμένων , ἔν καὶ τοῦτο τῆς μεθοδείας τοῦ διαβόλου , A τοὺς πολλοὺς τῶν ἀνθρώπων , ὥσπερ ἐπιλαθόμενους τῶν τοσούτων καὶ τοιούτων τοῦ Κυρίου ῥημάτων καὶ ἀποφάσεων , τέλος κολάσεως εἰς τὸ μᾶλλον κατατολμᾶν τῆς ἁμαρτίας ἑαυτοῖς ὑπογράφειν . Εἰ γὰρ τῆς αἰωνίου κολάσεως ἔσται ποτὲ τέλος , τέλος ἔξει πάντως καὶ ἡ αἰώνιος ζωή . Εἰ δὲ ἐπὶ τῆς ζωῆς τοῦτο νοήσαι οὐ καταδεχόμεθα , ποῖον ἔχει λόγον τῇ κολάσει τῇ αἰωνίῳ τέλος διδόναι ; Ἡ γὰρ τοῦ αἰωνίου προσθήκη ἐφ’ ἑκατέρων ἴσως κεῖται ( 15 ) . Ἀπελεύσονται γάρ , φησίν , οὗτοι εἰς κόλασιν αἰώνιον · οἱ δὲ δίκαιοι εἰς ζωὴν αἰώνιον . Τούτων οὖν οὕτως ὁμολογουμένων , εἰδέναι χρή , ὅτι καὶ τὸ , Δαρήσονται πολλά , καὶ τὸ , Δαρήσεται ὀλίγως , οὐχὶ τέλος , ἀλλὰ διαφορὰν κολάσεως δηλοῖ ( 16 ) . Εἰ γὰρ ὁ Θεὸς δίκαιος κριτὴς ἐστιν , οὐ μόνον τοῖς ἀγαθοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς πονηροῖς , ἀποδιδὼς ἕκαστῳ κατὰ τὴν πρᾶξιν αὐτοῦ , δύναται · εἴναι δὲ μὲν τις πυρὸς ἀδιέττου ἄξιος , καὶ τούτου ἤτοι μαλακωτέρου , ἢ μᾶλλον φλέγοντος · ὁ δὲ τις σχώληκως ἀτελευτήτου , καὶ τούτου πάλιν ἢ πραέστερον ὀδυνόντος , ἢ σφοδρότερον κατὰ τὴν ἄξίαν ἑκάστου · καὶ ἄλλος γεννήσει διάφορα πάντως ἔχουσις τὰ κολαστήρια · καὶ ἕτερος τοῦ ἐξωτέρου σκότους , ἔνθα ὁ μὲν τις ἐν κλαυθμῷ μόνον ( 17 ) , ὁ δὲ τις καὶ ἐν βρυγμῷ τῶν ὀδόντων διὰ τὸ ἐπιτεταμένον τῶν πόνων γίνεται . Καὶ τὸ ἐξώτερον δὲ σκότος ὑποφαίνει πάντως εἶναι τι καὶ ἑώτερον . Καὶ τὸ , Εἰς πυθμένα ἄδου , ἐν Παροιμίαις εἰρημένον δηλοῖ , εἰς εἴσι τινες ἐν τῇ ἄδη μέν , οὐχ ἐν πυθμένι δὲ ἄδου , χωροτέραν ὑπομένοντες τὴν κόλασιν . Τοῦτο δὲ χαρακτηρίζειν ἐστὶ καὶ C νῦν ἐν τοῖς τοῦ σώματος πάθεσιν . Ὁ μὲν γὰρ τις πυρέσει μετὰ συμπτωμάτων καὶ ( 18 ) ἄλλων παθῶν · ὁ δὲ τις πυρέσει μόνον , καὶ οὗτος οὐχ ὁμοίως τῷ ἑτέρῳ · καὶ ἄλλος οὐ πυρέσει μέν , ὀδύνη δὲ τινὶ μέλους καταπονείται · καὶ οὗτος πάλιν ἑτέρου πλείον ἢ ἑλαττον . Εἴρηται δὲ καὶ τοῦτο τῷ Κυρίῳ τῷ ( 19 ) , πολλάς καὶ ὀλίγας , κατὰ τὴν χρήσιν τῆς συνήθειας , ὥσπερ οὖν καὶ ἄλλα τινὰ τοιαῦτα . Οἴδαμεν γὰρ πολλάκις τὸ τοιούτον εἶδος τοῦ λόγου καὶ ἐπὶ τῶν ὑφ’ ἑνὸς τινος πάθους κεκαχωμένων παραλαμβάνομενον · οἷον ὅταν λέγωμεν ἐπὶ τινὸς πυρέσσοντος μόνον , ἢ ὀφθαλμὸν ὀδυνουμένου , θαυμάζοντες , ὅτι πόσα ἔπαθεν , ἢ πόσας ὑπέμεινεν ἀνάγκας . Ὥστε τὸ , πολλάς ( 20 ) καὶ ὀλίγας δέρεσθαι , πάλιν λέγω , οὐχ ἐν τῇ τοῦ χρόνου παρατάσει ἢ συμπλήρωσει , ἀλλ’ ἐν τῇ διαφορᾷ τῆς κολάσεως γίνεται .
Lemmas: χέω , ἐν καί οὗτος ὁ μεθοδεία ὁ διάβολος , A ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος , ὥσπερ ἐπιλανθάνομαι ὁ τοσοῦτος καί τοιοῦτος ὁ κύριος ῥῆμα καί ἀπόφασις , τέλος κόλασις εἰς ὁ μᾶλλον κατατολμάω ὁ ἁμαρτία ἑαυτοῦ ὑπογράφω . εἰμί γάρ ὁ αἰώνιος κόλασις εἰμί ποτέ τέλος , τέλος ἔξειμι πάντως καί ὁ αἰώνιος ζωή . εἰμί δέ ἐπί ὁ ζωή οὗτος νοέω οὖον καταδέχομαι , ποῖος ἔχω λόγος ὁ κολάζω ὁ αἰώνιος τέλος δίδωμι ; ὁ γάρ ὁ αἰώνιος προσθήκη ἐπί ἑκάτερος ἴσως κεῖμαι ( 15 ) . ἀπέρχομαι γάρ , φημί , οὗτος εἰς κόλασις αἰώνιος · ὁ δέ Δίκαιος εἰς ζωή αἰώνιος . οὗτος οὖν οὕτως ὁμολογέω , οἶδα χρή , ὅτι καί ὁ , δέρω πολύς , καί ὁ , δέρω ὀλίγος , οὐ τέλος , ἀλλά διαφορά κόλασις δηλόω ( 16 ) . εἰμί γάρ ὁ θεός δίκαιος κριτής εἰμί , οὖον μόνος ὁ ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ πονηρός , ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ πρᾶξις αὐτός , δύναμαι · εἶμι δέ μέν τις πυρός ἀδιέττου ἄξιος , καί οὗτος ἤτοι μαλακός , ἢ μᾶλλον φλέγω · ὁ δέ τις σχώληκως ἀτελεύτητος , καί οὗτος πάλιν ἢ πραέστερον ὄζω , ἢ σφοδρός κατά ὁ ἄξιος ἕκαστος · καί ἄλλος γεννάω διάφορος πάντως ἔχω ὁ κολαστήριον · καί ἕτερος ὁ ἐξώτερος σκότος , ἔνθα ὁ μέν τις ἐν κλαυθμός μόνος ( 17 ) , ὁ δέ τις καί ἐν βρυγμός ὁ ὀδούς διά ὁ ἐπιτείνω ὁ πόνος γίγνομαι . καί ὁ ἐξώτερος δέ σκότος ὑποφαίνω πάντως εἰμί τίς καί ἑός . καί ὁ , εἰς πυθμήν ἀείδω , ἐν παροιμία εἴρω δηλόω , εἰς εἰμί τις ἐν ὁ ἀείδω μέν , οὐ ἐν πυθμήν δέ ἀείδω , χώρος ὑπομένω ὁ κόλασις . οὗτος δέ χαρακτηρίζω εἰμί καί C νῦν ἐν ὁ ὁ σῶμα πάθος . ὁ μέν γάρ τις πυρέσσω μετά σύμπτωμα καί ( 18 ) ἄλλος πάθος · ὁ δέ τις πυρέσσω μόνος , καί οὗτος οὐ ὁμοίως ὁ ἕτερος · καί ἄλλος οὖον πυρέσσω μέν , ὀδύνη δέ τις μέλος καταπονούμαι · καί οὗτος πάλιν ἕτερος πλείων ἢ μικρός . ἔρομαι δέ καί οὗτος ὁ κύριος ὁ ( 19 ) , πολύς καί ὀλίγος , κατά ὁ χρῆσις ὁ συνήθεια , ὥσπερ οὖν καί ἄλλος τις τοιοῦτος . οἶδα γάρ πολλάκις ὁ τοιοῦτος εἶδος ὁ λόγος καί ἐπί ὁ ὑπό εἷς τις πάθος χόω παραλαμβάνω · οἷος ὅταν λέγω ἐπί τις πυρέσσω μόνος , ἢ ὀφθαλμός οδυνουμενοω , θαυμάζω , ὅτι πόσος πάσχω , ἢ πόσος ὑπομένω ἀνάγκη . ὥστε ὁ , πολύς ( 20 ) καί ὀλίγος δέρω , πάλιν λέγω , οὐ ἐν ὁ ὁ χρόνος παράτασις ἢ συμπληρόω , ἀλλά ἐν ὁ διαφορά ὁ κόλασις γίγνομαι .