basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0675.2
ΒΑΣ . Τίς ἂν λόγος ἀξίως τῆς σχολιότητος ταύτης τῶν τεχνασμάτων ἐφίκοιτο ; Ἐκφοβεῖν τοὺς ἀπλουστέρους ἐπιχειρεῖ , ὡς μὴ ἀποδιδόντας τὰ ὀφειλόμενα τῷ Θεῷ , εἰ μὴ οὐσίαν εἶναι ὁμολογήσειαν τὸ ἀγέννητον , καὶ ὀφλήματος ἐκτισιν τὴν ἰδίαν ἀσεβείαν ὀνομάζει , ἵνα μὴ δόξῃ παρ' ἑαυτοῦ τι λέγειν , ἀλλὰ τὸ ἀναγκαίως τῷ Θεῷ ὀφειλόμενον ἐκπληροῦν . Καὶ τοῖς λοιποῖς ἐνδείκνυται , ὅτι εἰ μὲν τὴν οὐσίαν τιθέμενοι τὸ ἀγέννητον , ἀνεύθυνον ἀφεθήσονται : εἰ δὲ ἐξερῶς κατὰ τὸν εὐσεβῆ τρόπον ὑπολαμβάνοιν , ὡς ἐλλειλοιπότες τὸ πάντων χρεῖον πρεσβύτατον καὶ ἀναγκαιώτατον ἐκτισιν , ἀπαραίτητον τὴν ὀργὴν ἐκδιέξονται . Ἡδὺς οὖν ἂν αὐτὸν ἐξετάσαιμι , τὴν εὐγνωμοσύνην ταύτην ὁμοίως ἐπὶ πάντων τῶν περὶ Θεοῦ λεγομένων φυλάσσει , ἢ κατὰ τοῦτο μόνον τὸ ῥῆμα ; Εἰ μὲν γὰρ οὐδὲν ὅλως κατ' ἐπίνοιαν θεωρεῖ , ἵνα μὴ δόξῃ ἀνθρωπίνοις τὸν Θεὸν σεμνύνειν προσῳγίαις , πάντα ὁμοίως οὐσίαν ὁμολογήσει τὰ ἐπιλεγόμενα τῷ Θεῷ . Πῶς οὖν οὐ καταγέλαστον , τὸ δημιουργικὴν οὐσίαν εἶναι λέγειν ; ἢ τὸ προνοητικὸν πάλιν οὐσίαν ; ἢ τὸ προγνωστικὸν πάλιν ὡσαύτως ; καὶ ἀπαξαπλῶς , πᾶσαν ἐνέργειαν , οὐσίαν τιθεσθαι ; Καὶ εἰ πάντα ταῦτα πρὸς ἓν σημασιονόμενον τείνει , ἀνάγκη πᾶσα ταῦτὸν ἀλλήλοις δύνασθαι τὰ ὀνόματα , ὡς ἐπὶ τῶν πολυνύμων ὅταν Σίμωνα καὶ Πέτρον καὶ Κηφᾶν τὸν αὐτὸν λέγωμεν . Οὐκοῦν ὁ ἀκούσας τὸ ἀναλλοίωτον τοῦ Θεοῦ , πρὸς τὸ ἀγέννητον ὑπανθήσεται : καὶ ὁ ἀκούσας τὸ ἀμερὲς , πρὸς τὸ δημιουργικὸν ἀποφέρεται . Καὶ ταύτης τί ἂν γένοιτο τῆς συγχύσεως ἀτοπώτερον , ἀφελομένου τὴν ἰδίαν σημασίαν ἑκάστου τῶν ὀνομάτων , ἀντινοηθετέιν τῇ τε κοινῇ χρήσει καὶ τῇ διδασκαλίᾳ τοῦ Πνεύματος ; Καίτοι ὅταν μὲν ἀκούσωμεν περὶ τοῦ Θεοῦ , ὅτι πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησε , τὴν δημιουργικὴν τέχνην αὐτοῦ διδασκόμεθα : ὅταν δὲ , ὅτι ἀνοίγει τὴν χεῖρα αὐτοῦ , καὶ ἐμπιπλᾷ πᾶν ζῷον εὐδοκίας , τὴν διὰ πάντων κεχωρηκυίαν προνοίαν : ὅταν δὲ , ὅτι Ἔθετο στόματος ἀποκρυφὴ αὐτοῦ , τὸ ἀόρατον τῆς αὐτοῦ φύσεως παιδεύεσθαι . Πάλιν δὲ τὸ ἐκ προσώπου τοῦ Θεοῦ λεγόμενον ,
Lemmas: βαίνω . Τῖς εἄν λόγος ἀξίως ὁ σχολιοτητη οὗτος ὁ τέχνασμα ἐφικνέομαι ; ἐκφοβέω ὁ απλός ἐπιχειρέω , ὡς μή ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω ὁ Θεός , εἰμί μή οὐσία εἰμί ὁμολογέω ὁ ἀγέννητος , καί ὄφλημα κτίσις ὁ ἴδιος ἀσέβεια ὀνομάζω , ἵνα μή δόξα παρά ἑαυτοῦ τίς λέγω , ἀλλά ὁ ἀναγκαῖος ὁ Θεός ὀφείλω ἐκπληρόω . καί ὁ λοιπός ἐνδείκνυμι , ὅτι εἰμί μέν ὁ οὐσία τίθημι ὁ ἀγέννητος , ἀνεύθυνος ἀφίημι : εἰμί δέ ἐξεράω κατά ὁ εὐσεβής τρόπος ὑπολαμβάνω , ὡς ἐλλείπω ὁ πᾶς χρεῖος πρέσβυς καί ἀναγκαῖος κτίσις , ἀπαραίτητος ὁ ὀργή ἐκδείκνυμι . Ἡδύς οὖν εἄν αὐτός ἐξετάζω , ὁ εὐγνωμοσύνη οὗτος ὁμοίως ἐπί πᾶς ὁ περί Θεός λέγω φυλάσσω , ἢ κατά οὗτος μόνος ὁ ῥῆμα ; εἰμί μέν γάρ οὐδείς ὅλως κατά ἐπίνοια θεωρέω , ἵνα μή δόξα ἀνθρώπινος ὁ θεός σεμνύνω προσωγιος , πᾶς ὁμοίως οὐσία ὁμολογέω ὁ ἐπιλέγω ὁ Θεός . Πῶς οὖν οὖον καταγέλαστος , ὁ δημιουργικός οὐσία εἰμί λέγω ; ἢ ὁ προνοητικός πάλιν οὐσία ; ἢ ὁ προγνωστικός πάλιν ὡσαύτως ; καί ἀπαξαπλῶς , πᾶς ἐνέργεια , οὐσία τίθημι ; καί εἰμί πᾶς οὗτος πρός εἷς σημαίνω τείνω , ἀνάγκη πᾶς αὐτός ἀλλήλων δύναμαι ὁ ὄνομα , ὡς ἐπί ὁ πολυνύμων ὅταν Σίμων καί Πέτρος καί Κηφᾶς ὁ αὐτός λέγω . οὐκοῦν ὁ ἀκούω ὁ ἀναλλοίωτος ὁ Θεός , πρός ὁ ἀγέννητος ὑπανθέω : καί ὁ ἀκούω ὁ ἀμερής , πρός ὁ δημιουργικός ἀποφέρω . καί οὗτος τίς εἄν γίγνομαι ὁ σύγχυσις ἄτοπος , ἀφαιρέω ὁ ἴδιος σημασία ἕκαστος ὁ ὄνομα , ἀντινοηθετέιν ὁ τε κοινός χρῆσις καί ὁ διδασκαλία ὁ πνεῦμα ; καίτοι ὅταν μέν ἀκούω περί ὁ Θεός , ὅτι πᾶς ἐν σοφία ποιέω , ὁ δημιουργικός τέχνη αὐτός διδάσκω : ὅταν δέ , ὅτι ἀνοίγω ὁ χείρ αὐτός , καί ἐμπίμπλημι πᾶς ζῷον εὐδοκία , ὁ διά πᾶς χωρέω πρόνοια : ὅταν δέ , ὅτι τίθημι στόμα ἀποκρυφή αὐτός , ὁ ἀόρατος ὁ αὐτός φύσις παιδεύω . πάλιν δέ ὁ ἐκ πρόσωπον ὁ Θεός λέγω ,