basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0791.1
A περὶ τῆς γενέσεως τοῦ Πνεύματος τοῦ θείου συγκατατάττεται , διὰ τοῦ λέγειν τὸν Ἰωάννην · Αὐτὸς ὑμᾶς βαπτίσει ἐν Πνεύματι ἁγίῳ καὶ πυρί ( 81 ) . Ταῦτα ποίαν ἀσβείας ὑπερβολὴν κατελείπειν , εἰ τὴν ὑδάτος ( 82 ) ἀξίαν τῷ Πνεύματι τῷ ἁγίῳ περιάπτεται , ἐπειδὴ Πνεῦμα κατεφόθην τὸ ὑδωρ ἀγιάζεσθαι ; Ἰσαξεν γὰρ σοι ἰσοῦ τῷ ἀγιάζοντι τὸ ἀγιαζόμενον ( 83 ) , καὶ Θεῷ μὲν τῷ συναριθμούμενον εἰς τὴν αὐτὴν ἐνέργειαν καὶ δόξαν οὐ φρίττεις , ἵδιὰ τὴν μίαν ἐνέργειαν καὶ δόξαν ἀνκόπτων ( 84 ) · ὅτι δὲ ὑδατὶ χρήται πρὸς τὸν τῶν σωμάτων καθαρισμὸν , διὰ τοῦτο τῆς τοῦ ὑδάτος ἰσοτιμίαν ἀξίον ἐλογίσω ( 85 ) τὸ Πνεῦμα . Καὶ τὴν μὲν ἰατρικήν , ὅλαις χρωμένην , οὐχ ἰσαξεν ταῖς ὕλαις λέγεις , ἀλλὰ κυριευτικήν τῶν ὑλῶν · τὸ δὲ θεῖον Πνεῦμα , χρώμενον ὑδατὶ πρὸς τὴν τῶν ἁμαρτιῶν ῥύπων ἀπαλθαρσιν , εἰς τὴν τοῦ ὑδάτος ἀδοξίαν καὶ ταπεινίαν καταδέληκας · ὑδάτος , ὃ πρὸς κοινὴν χρήσιν ἀπέται καὶ δυσσεβῶν · ὑδάτος , ᾧ μολυσμοὶ σωμάτων πάντες ἀποκαθαίρονται . Ἐὰν δὲ καὶ τὸ τοῦ πυρὸς δι᾽ ὑμῆς , οἷον ἀννοῦσαι τετυμπάνη ; Θαυμάζω τὴν ἀπόνοιαν , εἰ μὴ δεδοίκας ( 86 ) δυντως τὸ πῦρ . Βαπτίζει Χριστὸς ἐν Πνεύματι τοὺς ἀξίους ἀγιασμοῦ · τοὺς δὲ ἀναξίους ἐπὶ τὸ πῦρ παραπέμπει , τοὺς ἀλλοτρίους τοῦ ἀγαθοῦ τῷ κακῷ παραδιδούς . Διὰ τοῦτο σοι ἄρα τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ κακὸν ἀδελφὰ καὶ ὁμόκωπα καὶ κοινωνὰ ( 87 ) φαίνεται . Καὶ ἡμῶν μὲν ἐπιδεικνύτων ἐνέργειας τὰς αὐτὰς Πατρὸς καὶ Υἱοῦ καὶ ἁγίου Πνεύματος , οὐχ ὁρᾷς τὴν ἕνωσιν , οὐδ᾽ ὅτε κατ᾽ ἰδίαν ἐν Θεοῦ δόξῃ τὸ Πνεῦμα κηρύσσεται , συνεικὶ τὴν θεϊκὴν δόξαν ἐπ᾽ αὐτοῦ , λεγόντων τῶν ἀποστόλων , Τὰδε λέγει τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , ὡς οἱ προφῆται , Τὰδε λέγει Κύριος . Καὶ Κυρίου πείραν λεγόντων τὴν τοῦ Πνεύματος πείραν , ὅτε φησὶ πρὸς τοὺς πειράζοτας ὁ Πέτρος · Τί ὅτι συνεφρονήθη ὑμῖν πειράζειν τὸ Πνεῦμα Κυρίου ; καὶ πρὸς τοὺς αὐτούς · Οὐκ ἐψεύσθη ἀνθρώποις , ἀλλὰ Θεῷ .
Lemmas: A περί ὁ γένεσις ὁ πνεῦμα ὁ θεῖον συγκατατάσσω , διά ὁ λέγω ὁ Ἰωάννης · αὐτός σύ βαπτίζω ἐν πνεῦμα ἅγιος καί πῦρ ( 81 ) . οὗτος ποῖος ἀσβείας ὑπερβολή καταλείπω , εἰμί ὁ ὕδωρ ( 82 ) ἄξιος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος περιάπτω , ἐπεί πνεῦμα καταφίημι ὁ ὕδωρ ἁγίζω ; Ἰσαξεν γάρ σύ ἴσος ὁ ἁγίζω ὁ ἁγίζω ( 83 ) , καί Θεός μέν ὁ συναριθμέω εἰς ὁ αὐτός ἐνέργεια καί δόξα οὖον φρίττω , ἴδιος ὁ εἷς ἐνέργεια καί δόξα ἀνκόπτων ( 84 ) · ὅτι δέ ὑδατίς χράω πρός ὁ ὁ σῶμα καθαρισμός , διά οὗτος ὁ ὁ ὕδωρ ἰσοτιμία ἄξιος λογίζομαι ( 85 ) ὁ πνεῦμα . καί ὁ μέν ἰατρικός , ὅλος χράω , οὐ ἰσάζω ὁ ὕλη λέγω , ἀλλά κυριευτικός ὁ ὕλη · ὁ δέ θέω πνεῦμα , χράω ὑδατίς πρός ὁ ὁ ἁμαρτία ῥύπος ἀπαλθαρσιν , εἰς ὁ ὁ ὕδωρ ἀδοξία καί ταπεινός καταδέληκας · ὕδωρ , ὅς πρός κοινός χρῆσις ἀφίημι καί δυσσεβής · ὕδωρ , ὅς μολυσμός σῶμα πᾶς ἀποκαθαίρω . ἐάν δέ καί ὁ ὁ πυρός διά ὑμέτερος , οἷος αννουω τυμπανεύς ; θαυμάζω ὁ ἀπόνοια , εἰμί μή δείδω ( 86 ) δύντος ὁ πῦρ . βαπτίζω Χριστός ἐν πνεῦμα ὁ ἄξιος ἁγιασμός · ὁ δέ ἀνάξιος ἐπί ὁ πῦρ παραπέμπω , ὁ ἀλλότριος ὁ ἀγαθός ὁ κακός παραδίδωμι . Ζεύς οὗτος σύ ἄρα ὁ ἀγαθός καί ὁ κακός ἀδελφή καί ομοκωπη καί Κοινωνά ( 87 ) φαίνω . καί ἐγώ μέν ἐπιδείκνυμι ενέργεια ὁ αὐτός πατήρ καί υἱός καί ἅγιος πνεῦμα , οὐ ὁράω ὁ ἕνωσις , οὐδέ ὅτε κατά ἴδιος ἐν Θεός δόξα ὁ πνεῦμα κηρύσσω , συνεικὶ ὁ θεικός δόξα ἐπί αὐτός , λέγω ὁ ἀπόστολος , ὅδε λέγω ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , ὡς ὁ προφήτης , ὅδε λέγω Κύριος . καί κύριος πείρω λέγω ὁ ὁ πνεῦμα πείρω , ὅτε φημί πρός ὁ πειράζω ὁ Πέτρος · τις ὅτι συμφρονέω σύ πειράζω ὁ πνεῦμα κύριος ; καί πρός ὁ αὐτός · οὐ ψεύδω ἄνθρωπος , ἀλλά Θεός .