basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0741.3
29 Ἐγὼ δὲ τί φημί ; Ὦτι , εἰ μὴ ἕτερόν τι εἴη τοῦ ἀγεννητοῦ τὸ φῶς , οὐκέτι τῷ Υἱῷ δυνατὸν ἐπιλέγεσθαι , ὡσπερ οὐδὲ αὐτὸ τὸ ἀγέννητον . Μᾶθον δ' ἂν τις καὶεῖνεν τῶν σημααινόμενων ὑπὸ τῶν φωνῶν τὸ διάφορον . Φῶς οἶμαι εἴρηται ὁ Θεός , καὶ ἀναδύλλεσθαι φῶς , οὐδ'ἄποῦ ἐνοικεῖν αὐτὸν τῇ ἑαυτοῦ ἀγεννησία , οὐδὲ ξέωθεν ἑαυτῷ περικειμένην ἔχειν , τοῦ λόγου λέγοντος , ( ἢ ταῦτα μὲν καταγέλαστα ) · τὸ δὲ γεννητὸν καὶ ἀγέννητον γνωριστικαὶ τινὲς εἰσιν ἰδιότητες . Εἰ γὰρ μηδὲν εἴη ( 35 ) τὴν οὐσίαν χαρακτηρίζον , οὐδενὶ ἂν τρόπῳ πρὸς τὴν σύνεσιν ἡμῶν διηνύστο . Μιᾷ γὰρ οὐσης θεότητος , ἀμήχανον ἰδιάζουσαν ( 36 ) ἔνουσαν Πατρὸς λαβεῖν ἢ Υἱοῦ , μὴ τῇ τῶν ἰδιωμάτων προσθήκῃ τῆς διανοίας διαφθορουμενῆς ( 37 ) . Ἄλλὰ μὴν πρὸς γε τὸ σύνθετον ἀναφαίνεισθαι τὸν Θεόν , εἰ μὴ ταυτὸν ληφθεὶν τῷ ἀγεννητῷ τὸ φῶς , ἐκεῖνο εἰπεῖν ἔχομεν , ὅτι , εἰ μὲν ὡς μέρος τῆς οὐσίας τὸ ἀγέννητον ἐλαμβάνομεν , εἶχεν ἐν αὐτοῦ χώραν ὁ λόγος , σύνθετον εἶναι τὸν ἐκ διαφόρων συγκεῖμενον · εἰ δὲ οὐσίαν μὲν Θεοῦ τὸ φῶς τιθέμεθα , ἢ τὴν ζωὴν , ἢ τὸ ἀγαθόν , ὅλον , ὅπερ ἐστὶ , ζωὴν ὄντα ( 38 ) , καὶ ὅλον φῶς , καὶ ὅλον ἀγαθόν , περιεπόμενον δὲ ἔχει τὴν ζωὴν τὸ ἀγέννητον · πῶς οὐκ ἀσύνθετος ὁ κατὰ τὴν οὐσίαν ἀπλοῦς ; Οὐ γὰρ δή οἱ δεικτικοὶ τῆς ἰδιότητος αὐτοῦ τρόποι τὸν τῆς ἀπλότητος ( 39 ) λόγον παραλύσουσιν · ἢ οὕτω γε πάντα , ὅσα περὶ Θεοῦ λέγεται , σύνθετον τὸν Θεὸν ἡμῖν ἀναδείξει . Καὶ , ὡς δοκεῖν , εἰ μέλλομεν τὴν τοῦ ἀπλοῦ καὶ ἀμεροῦς ἔνουσιν διασῴζειν ( 40 ) , ἢ οὐδὲν ἐροῦμεν περὶ Θεοῦ πλὴν τὸ ἀγέννητον , καὶ παραμετρώμεθα αὐτὸν ὅν · ἄζειν ἄορατον , ἄφθαρτον , ἀναλλοίωτον , δημιουργόν , κριτήν , καὶ πάντα ὅσα νῦν εἰς δοξολογίαν παραλαμβάνομεν · ἢ δεχόμενοι τὰ ὀνόματα ταῦτα , τί καὶ ποιήσομεν ; πότερον εἰς τὴν οὐσίαν ἀπαντα φέροντες καταδήσομεν ; Οὐκοῦν οὐχὶ μένον σύνθετον , ἀλλὰ καὶ ἐξ ἀνομοιομερῶν αὐτὸν συγκεῖμενον ἀποδείξομεν , διὰ τὸ ἄλλο καὶ ἄλλο ὑπ' ἑκάστου τούτων τῶν ὀνομάτων ( 41 ) σημαίνεσθαι · ἀλλ' ἔξω τῆς οὐσίας ἐκληφόμεθα ; Ὦνπερ τοίνυν ἂν ἐπ' ἑκείνων ἑκάστου λόγον ἐπινοή -
Lemmas: 29 ἐγώ δέ τίς φημί ; οὖς , εἰμί μή ἕτερος τίς εἰμί ὁ Αγέννητου ὁ φάος , οὐκέτι ὁ υἱός δυνατός ἐπιλέγω , ὡς οὐδέ αὐτός ὁ ἀγέννητος . μανθάνω δέ εἄν τις καίω ὁ σημαίνω ὑπό ὁ φωνή ὁ διάφορος . Φάος οἴομαι εἴρω ὁ Θεός , καί ἀναδύλλεσθαι φάος , οὐδ'ἄποῦ ἐνοικέω αὐτός ὁ ἑαυτοῦ ἀγεννησία , οὐδέ οἴγω ἑαυτοῦ περίκειμαι ἔχω , ὁ λόγος λέγω , ( ἢ οὗτος μέν καταγέλαστος ) · ὁ δέ γεννητός καί ἀγέννητος γνωριστικός τις εἰμί ἰδιότης . εἰμί γάρ μηδείς εἰμί ( 35 ) ὁ οὐσία χαρακτηρίζω , οὐδείς εἄν τρόπος πρός ὁ σύνεσις ἐγώ διανύω . εἷς γάρ εἰμί θεότης , ἀμήχανος ἰδιάζω ( 36 ) ἔνειμι πατήρ λαμβάνω ἢ υἱός , μή ὁ ὁ ἰδίωμα προσθήκη ὁ διάνοια διαφθορέω ( 37 ) . ἀλλά μήv πρός γε ὁ συντίθημι ἀναφαίνω ὁ Θεός , εἰμί μή τατός λαμβάνω ὁ ἀγεννητῷ ὁ φάος , ἐκεῖνος εἶπον ἔχω , ὅτι , εἰμί μέν ὡς μέρος ὁ οὐσία ὁ ἀγέννητος λαμβάνω , ἔχω ἐν αὐτός χώρα ὁ λόγος , συντίθημι εἰμί ὁ ἐκ διάφορος σύγκειμαι · εἰμί δέ οὐσία μέν Θεός ὁ φάος τίθημι , ἢ ὁ ζωή , ἢ ὁ ἀγαθός , ὅλος , ὅσπερ εἰμί , ζωή εἰμί ( 38 ) , καί ὅλος φάος , καί ὅλος ἀγαθός , περιέπω δέ ἔχω ὁ ζωή ὁ ἀγέννητος · πῶς οὐ ἀσύνθετος ὁ κατά ὁ οὐσία Ἀπλοῦς ; οὖον γάρ δή ὁ δεικτικός ὁ ἰδιότης αὐτός τρόπος ὁ ὁ απλοτητη ( 39 ) λόγος παραλύω · ἢ οὗτος γε πᾶς , ὅσος περί Θεός λέγω , συντίθημι ὁ θεός ἐγώ ἀνάδειξις . καί , ὡς δοκέω , εἰμί μέλλω ὁ ὁ ἀπολόω καί ἀμερής ἔνειμι διασῴζω ( 40 ) , ἢ οὐδείς εἴρω περί Θεός πλήν ὁ ἀγέννητος , καί παραμετρέω αὐτός ὅς · ἄζω ἀόρατος , ἄφθαρτος , ἀναλλοίωτος , δημιουργός , κριτής , καί πᾶς ὅσος νῦν εἰς δοξολογία παραλαμβάνω · ἢ δέχομαι ὁ ὄνομα οὗτος , τίς καί ποιέω ; πότερος εἰς ὁ οὐσία ἅπας φέρω καταδέω ; οὐκοῦν οὐ μένω συντίθημι , ἀλλά καί ἐκ ἀνομοιομερής αὐτός σύγκειμαι ἀποδείκνυμι , διά ὁ ἄλλος καί ἄλλος ὑπό ἕκαστος οὗτος ὁ ὄνομα ( 41 ) σημαίνω · ἀλλά ἔξω ὁ οὐσία ἐκλαμβάνω ; οὖν τοίνυν εἄν ἐπί ἐκεῖνος ἕκαστος λόγος ἐπινοέω -