basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0709.1
A γέννημα καὶ ποίημα τὸν Χριστὸν προσεφώνησαν ; πῶς ἔχει φωνὰς τῶν Γραφῶν εἰς ἀπόδειξιν ; Εἰ γὰρ τῇ τοῦ μακαρίου Πέτρου φωνῇ τῇ ἐν ταῖς Πράξεσι τῶν ἀποστόλων ἀναγεγραμμένῃ ἐπιστηρίζοιτο , ἔνθα φησίν · Γινωσκέτω πᾶς οἶκος Ἰσραὴλ , ὅτι Κύριον αὐτὸν καὶ Χριστὸν ἐποίησεν ὁ Θεός , τοῦτον τὸν Ἰησοῦν , ὃν ὑμεῖς ἐσταυρώσατε · πρῶτον μὲν οὐδὲν οἰκείον ἔχει τῷ ζητουμένῳ ἡ μαρτυρία . Ἐπαγγειλάμενος γὰρ δεῖξαι παρὰ τῶν ἁγίων εἰρηθῆναι ποίημα τὸν Υἱόν , τὴν μαρτυρίαν παρέχεται περὶ τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός , ὅτι ἐποίησεν . Οὐ γὰρ ἐκεῖνό γε ἂν εἴποι , ὅτι ἔξεστιν αὐτῷ ἐν τοῖς περὶ τῶν τριλικούτων λόγους παραγωγὰς τινὰς καὶ παρασημασιολογίας τῶν ὀνομάτων ἐπινοεῖν ( 4 ) . Εἰ γὰρ καὶ ἀργοῦ λόγου εὐθύνας ὑφέξομεν ἐν ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως , ἢ πῶς γε τὸ περὶ τῶν τριλικούτων καινοτομεῖν ἀνεύθυνον ἡμῖν ἀφεθήσεται . Τάχα γὰρ πού το μέν ( 5 ) ὡς πρέπον ἐπὶ Θεοῦ καὶ Πατρός , λέγεσθαι παρὰ τοῦ θείου δεδιδάχθαι λόγου · τὸ δὲ οὐχ ἀρμόζον τῷ Μονογενεῖ δι’ ὧν ἀκενωτήτος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐνεδείξατο . Πῶς οὖν ἀσφαλὲς τὴν , Ἐποίησε , φωνὴν μεταβαλλοῦσιν ( 6 ) , ποίημα λέγειν τὸν ποιητὴν τῶν ὅλων ; Εἰ γὰρ ἐπρεπεν αὐτῇ προσφώνησις τοιαύτη , οὐκ ἂν ἐσιώπησεν παρὰ τοῦ Πνεύματος . Ἄλλ’ ἐπὶ μὲν τῶν κτισέων , εὕρομεν ἀπὸ τοῦ , Ἐποίησε , τὴν τοῦ ποιήματος προσφώνησιν μεταληφθῆναι · ἐπὶ δὲ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ( 7 ) οὐκέτι . Ἐν ἀρχῇ γὰρ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν · καὶ πάλιν · Ἐν τοῖς ἐργοῖσι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων · καὶ , Τὰ τοῦ γὰρ ἀόρατα αὐτοῦ ἀπὸ κτίσεως κόσμου τοῖς ποιήμασι νοούμενα καθοράται . Οὕτως ἐφ’ ὧν ἐπιχρήσιμον τὸ ὄνομα παραλαμβάνουσιν ἡ Γραφή , ἐπὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ Σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ ( 8 ) , ὡς οὐ πρέπον τῇ μεγαλειότητι τῆς δόξης , παρεσιώπησε . Νῦν δὲ ἀξίνην μὲν καὶ λίθον ἀπορρυγμνίον , καὶ λίθον προσκόμματος , καὶ πέτραν σκανδάλου , καὶ τοιαῦτα ἕτερα ἐν οἷς οὐ πολὺ δοκεῖ τὸ ὀφελιμον εἶναι τῆς καδιχνουμένης τῆς σημασίας τῶν ὀνομάτων , τὸν Κύριον τῆς δόξης προσφωρεῖν οὐκ ἐπαισχύνετο . Καὶτοι γε οὐτὸς παρ’ αὐτῶν εἰληφέναι τῶν ἁγίων τὸ ὄνομα τοῦτό φησιν , ἵνα ταῖς συκοφαντίαις μὴ μόνον ( 10 ) τοὺς κατ’ αὐτὸν περιβάλῃ , ἀλλὰ καὶ τοὺς πάλαι ποτὶ γενομένους ἁγίους .
Lemmas: A γέννημα καί ποίημα ὁ Χριστός προσφωνέω ; πῶς ἔχω φωνή ὁ Γραφής εἰς ἀπόδειξις ; εἰμί γάρ ὁ ὁ μακάριος Πέτρος φωνή ὁ ἐν ὁ Πρᾶξις ὁ ἀπόστολος ἀναγράφω ἐπιστηρίζω , ἔνθα φημί · γιγνώσκω πᾶς οἶκος Ἰσραήλ , ὅτι κύριος αὐτός καί Χριστός ποιέω ὁ Θεός , οὗτος ὁ Ἰησοῦς , ὅς σύ σταυρόω · πρῶτος μέν οὐδείς οἰκέω ἔχω ὁ ζητέω ὁ μαρτυρία . ἐπαγγέλλω γάρ δείκνυμι παρά ὁ ἅγιος λέγω ποίημα ὁ υἱός , ὁ μαρτυρία παρέχω περί ὁ Θεός καί πατήρ , ὅτι ποιέω . οὖον γάρ ἐκεῖνος γε εἄν εἶπον , ὅτι ἔξεστι αὐτός ἐν ὁ περί ὁ τριλικουτος λόγος παραγωγή τις καί παρασημασιολογιος ὁ ὄνομα ἐπινοέω ( 4 ) . εἰμί γάρ καί ἀργός λόγος εὐθύνω ὑπέχω ἐν ἡμέρα ὁ κρίσις , ἢ πῶς γε ὁ περί ὁ τριλικουτος καινοτομέω ἀνεύθυνος ἐγώ ἀφίημι . Τάχα γάρ πού ὁ μέν ( 5 ) ὡς πρέπω ἐπί Θεός καί πατήρ , λέγω παρά ὁ θεῖον διδάσκω λόγος · ὁ δέ οὐ ἁρμόζω ὁ Μονογενής διά ὅς ἀκενωτήτος ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐνδείκνυμι . Πῶς οὖν ἀσφαλής ὁ , ποιέω , φωνή μεταβάλλω ( 6 ) , ποίημα λέγω ὁ ποιητής ὁ ὅλος ; εἰμί γάρ πρέπω αὐτός προσφώνησις τοιοῦτος , οὐ εἄν σιωπάω παρά ὁ πνεῦμα . ἄλλος ἐπί μέν ὁ κτίσις , εὑρίσκω ἀπό ὁ , ποιέω , ὁ ὁ ποίημα προσφώνησις μεταλαμβάνω · ἐπί δέ ὁ υἱός ὁ Θεός ( 7 ) οὐκέτι . ἐν ἀρχή γάρ ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ · καί πάλιν · ἐν ὁ ἔργον ὁ χείρ σύ μελετάω · καί , ὁ ὁ γάρ ἀόρατος αὐτός ἀπό κτίσις κόσμος ὁ ποίημα νοέω καθοράω . οὕτως ἐπί ὅς επιχρησιμος ὁ ὄνομα παραλαμβάνω ὁ γραφή , ἐπί ὁ κύριος ἐγώ καί Σωτήρ Ἰησοῦς Χριστός ( 8 ) , ὡς οὖον πρέπω ὁ μεγαλειότης ὁ δόξα , παρασιωπάω . νῦν δέ ἀξίνη μέν καί λίθος ἀπορρυγμνίον , καί λίθος πρόσκομμα , καί πέτρα σκάνδαλον , καί τοιοῦτος ἕτερος ἐν ὅς οὖον πολύς δοκέω ὁ ὀφελιμον εἰμί ὁ καδιχνουμενω ὁ σημασία ὁ ὄνομα , ὁ κύριος ὁ δόξα προσφορέω οὐ ἐπαισχύνω . καίτοι γε οὗτος παρά αὐτός λαμβάνω ὁ ἅγιος ὁ ὄνομα οὗτος φημί , ἵνα ὁ συκοφαντία μή μόνος ( 10 ) ὁ κατά αὐτός περιβάλλω , ἀλλά καί ὁ πάλαι πρός γίγνομαι ἅγιος .