basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0679.1
A νεοθαι · καὶ ὅταν ἀθάνατον , ὅτι Μήποτε οἰηθῆς θάνατον προσγιγνέσθαι τῷ Θεῷ . Οὐτω δὲ καὶ ὅταν ἀγέννητον , ὅτι Μηδεμίας αἰτίας μήτε ἀρχῆς ἐξῆρθαι τὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ νομίζης . Καὶ ὅμως , ἐξ ἑκάστου τούτων διδασκόμεθα μὴ εἰς ἀπρεπεῖς ἐνοίας ἐν ταῖς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεσι καταπίπτειν . Οὕκουν ἵνα τὸ ἐξαιρετόν ἰδίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνῶμεν , ἀπαγορεύομεν ἀλλήλοις ἐν τοῖς περὶ Θεοῦ λόγοις , μὴ καταφέρειν τὰς διανοίας ( 66 ) εἰς ἃ μὴ δεῖ , ἵνα μήποτε οἰηθῶσιν ἐν τῶν φθαρτῶν , ἢ ἐν τῶν ὁρατῶν , ἢ ἐν τῶν γεννητῶν τὸν Θεὸν ὑπάρχειν οἱ ἄνθρωποι . Ὡστε διὰ τούτων γε ( 67 ) ἀπάντων οὖν ἀπαγορευμένων ὀνομάτων , οἷον ἀφαιρέσις τις ἐστὶ τοῦ ἀλλοτρίου , διαρθρομένης ἡμῶν τῆς διανοίας , καὶ τὰς περὶ ( 68 ) τῶν μὴ προσόντων αὐτῷ ὑπολήψεις ἀποτιθεμένης . Πάλιν , ἅμα δὲ λέγοντες τὸν Θεόν , καὶ δίκαιον , καὶ δημιουργτόν , καὶ κριτήν , καὶ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα . Ἵς οὖν ( 69 ) ἐπ' ἐκείνων ἀθέτησιν τινα καὶ ἀπαγόρευσιν τῶν ἀλλοτρίων τοῦ Θεοῦ ἐσημείνουν οἱ φωναί , οὕτως ἐν ταῦθα δέσιν καὶ ὑπαρξιν τῶν οἰκείων τῷ Θεῷ καὶ πρεπόντων περὶ αὐτὸν θεωρουμένων ἀποσημαίνουσιν . Ἐκ τούτων ἑκάτερου τοῦ εἴδους τῶν προσηγοριῶν διδασκόμεθα , ἢ περὶ τῶν προσόντων , ὅτι πρόσεται , ἢ περὶ τῶν μὴ προσόντων , ὅτι μὴ πρόσεστι . Τὸ γε μὴν ἀγέννητον τῶν μὴ προσόντων ἐστὶ σημαντικόν · δηλοῖ γὰρ τὸ μὴ προσεῖναι γέννησιν τῷ Θεῷ . Τοῦτο δὲ εἴτε ἀφαρετικόν , εἴτε ἀπαγορευτικὴν ἢ ἀρνητικὴν τὸ τοιοῦτον βουλοῖτο τις προσαγορεύειν , οὐ διωσάμεθα . Ὅτι δὲ οὐ τῶν ὑπαρχόντων τῷ Θεῷ σημαντικόν ἐστι τὸ ἀγέννητον , ἀρκούντως οἶμαι δηλωθῆναι τοῖς εἰρημένοις . Ἡ δὲ οὐσία οὐχ ἐν τι τῶν μὴ προσόντων ἐστίν , ἀλλ' αὐτὸ τὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ , ὅπερ ἐν τοῖς μὴ οὖσι καταριθμεῖν παρανοίας ἐστὶ τῆς ἀνωτάτου . Εἰ γὰρ ἡ οὐσία ἐν τοῖς μὴ οὖσι , σχολὴ γε ἄν ( 70 ) ἄλλο τι τῶν λεγομένων εἴη . Δεδείκται δὲ ἤδη τὸ ἀγέννητον τοῖς μὴ προσούσι συντεταγμένον ( 71 ) · ὥστε ψευδὴς ὁ τιθέμενος τῆς οὐσίας αὐτῆς εἶναι τὴν φωνὴν ταύτην δηλωτικὴν .
Lemmas: A νεοθαις · καί ὅταν ἀθάνατος , ὅτι μήποτε οἴομαι θάνατος προσγίγνομαι ὁ Θεός . οὗτος δέ καί ὅταν ἀγέννητος , ὅτι μηδέμιος αἴτιος μήτε ἀρχή ἐξαίρω ὁ εἰμί ὁ Θεός νομίζω . καί ὅμως , ἐκ ἕκαστος οὗτος διδάσκω μή εἰς ἀπρεπής ενοια ἐν ὁ περί Θεός ὑπόληψις καταπίπτω . κέω ἵνα ὁ ἐξαίρω ἰδίωμα ὁ Θεός ἐπιγιγνώσκω , ἀπαγορεύω ἀλλήλων ἐν ὁ περί Θεός λόγος , μή καταφέρω ὁ διάνοια ( 66 ) εἰς ὁ μή δεῖ , ἵνα μήποτε οἴομαι ἐν ὁ φθαρτός , ἢ ἐν ὁ ὁρατής , ἢ ἐν ὁ γεννητής ὁ θεός ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος . ὡστε διά οὗτος γε ( 67 ) ἀπαντάω οὖν απαγορευμένος ὄνομα , οἷος ἀφαίρεσις τις εἰμί ὁ ἀλλότριος , διαρθρόω ἐγώ ὁ διάνοια , καί ὁ περί ( 68 ) ὁ μή πρόσειμι αὐτός ὑπόληψις ἀποτίθημι . πάλιν , ἅμα δέ λέγω ὁ Θεός , καί Δίκαιος , καί δημιουργός , καί κριτής , καί ἄλλος ὅσος τοιοῦτος . Ἴς οὖν ( 69 ) ἐπί ἐκεῖνος ἀθέτησις τις καί ἀπαγόρευσις ὁ ἀλλότριος ὁ Θεός εσημεινοος ὁ φωνή , οὕτως ἐν εῦθον δέσις καί ὕπαρξις ὁ οἰκέω ὁ Θεός καί πρέπω περί αὐτός θεωρέω ἀποσημαίνω . ἐκ οὗτος ἑκάτερος ὁ εἶδος ὁ προσηγορία διδάσκω , ἢ περί ὁ πρόσειμι , ὅτι πρόσω , ἢ περί ὁ μή πρόσειμι , ὅτι μή πρόσειμι . ὁ γε μήv ἀγέννητος ὁ μή πρόσειμι εἰμί σημαντικός · δηλόω γάρ ὁ μή πρόσειμι γέννησις ὁ Θεός . οὗτος δέ εἴτε ἀφαρετικόν , εἴτε ἀπαγορευτικός ἢ ἀρνητικός ὁ τοιοῦτος βούλομαι τις προσαγορεύω , οὖον διωθέω . ὅτι2 δέ οὖον ὁ ὑπάρχω ὁ Θεός σημαντικός εἰμί ὁ ἀγέννητος , ἀρκούντως οἴομαι δηλόω ὁ εἴρω . ὁ δέ οὐσία οὐ ἐν τίς ὁ μή πρόσειμι εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ εἰμί ὁ Θεός , ὅσπερ ἐν ὁ μή εἰμί καταριθμέω παράνοια εἰμί ὁ ἀνώτατος . εἰμί γάρ ὁ οὐσία ἐν ὁ μή εἰμί , σχολή γε ἄν ( 70 ) ἄλλος τίς ὁ λέγω εἰμί . δείκνυμι δέ ἤδη ὁ ἀγέννητος ὁ μή πρόσειμι συντάσσω ( 71 ) · ὥστε ψευδής ὁ τίθημι ὁ οὐσία αὐτός εἰμί ὁ φωνή οὗτος δηλωτικός .