basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0689.1
A νεσθαι · καὶ ὅταν ἀθάνατον , ὅτι Μήποτε οἰηθῆς θάνατον προσγιγνέσθαι τῷ Θεῷ . Οὐτω δὲ καὶ ὅταν ἀγέννητον , ὅτι Μηδεμίας αἰτίας μήτε ἀρχῆς ἐξήρθη τὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ νομίσης . Καὶ ὅτως , ἐξ ἑκάστου τούτων διδασκόμεθα μὴ εἰς ἀπρεπεῖς ἐννοίας ἐν ταῖς περὶ Θεοῦ ὑπολήψεσι καταπίπτειν . Οὐκοῦν ἵνα τὸ ἐξαιρετὸν ἴδιωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνῶμεν , ἀπαγορεύομεν ἀλλήλοις ἐν τοῖς περὶ Θεοῦ λόγοις , μὴ καταφέρειν τὰς διανοίας ( 66 ) εἰς ἃ μὴ δεῖ , ἵνα μήποτε οἰηθῶσιν ἐν τῶν φθαρετῶν , ἢ ἐν τῶν ὁρατῶν , ἢ ἐν τῶν γεννητῶν τὸν Θεὸν ὑπάρχειν οἱ ἄνθρωποι . Ἄστε διὰ τούτων γε ( 67 ) ἀπάντων τῶν ἀπαγορευμένων ὀνομάτων , οἷον ἐπάργνησις τις ἐστὶ τοῦ ἀλλοτρίου , διαρθροῦμένης ἡμῶν τῆς διανοίας , καὶ τὰς περὶ ( 68 ) τῶν μὴ προσόντων αὐτῷ ὑπολήψεις ἀποτιθεμένης . Πάλιν , B ἀγαθὸν λέγομεν τὸν Θεόν , καὶ δίκαιον , καὶ δημιουργὸν , καὶ κριτήν , καὶ ἄλλα ὅσα τοιαῦτα . Ἄς οὖν ( 69 ) ἐπ’ ἐκείνοις ἀθέτησιν τινα καὶ ἀπαγόρευσιν τῶν ἀλλοτρίων τοῦ Θεοῦ ἐσήμαινον αἱ φωναί , οὕτως ἐν ταύθῃ θέσιν καὶ ὑπάρχει τῶν οἰκείων τῷ Θεῷ καὶ πρεπόντως περὶ αὐτῶν θεωρουμένων ἀποστημίζουσιν . Ἐκ τοίνυν ἑκατέρου τοῦ εἴδους τῶν προστηγοριῶν διδασκόμεθα , ἢ περὶ τῶν προσόντων , ὅτι πρόσεστιν , ἢ περὶ τῶν μὴ προσόντων , ὅτι μὴ πρόσεστι . Τὸ γε μὴν ἀγέννητον τῶν μὴ προσόντων ἐστὶ σημαντικόν · δηλοῖ γὰρ ὅτι μὴ προσεστὶ γέννησις τῷ Θεῷ . Τοῦτο δὲ εἴτε ἀφαιρετικόν , εἴτε ἀπαγορευτικόν ἢ ἀρνητικόν τι τοιούτου βουλοῖτο τις προσαγορεύειν , οὐ διοισάμεθα . Ὅτι δὲ οὐ τῶν ὑπαρχόντων τῷ Θεῷ σημαντικόν ἐστι τὸ ἀγέννητον , ἀρκοῦντως οἷμαι δηλωθῆναι τοῖς εἰρημένοις . Ἡ δὲ οὐσία οὐχ ἐν τι τῶν μὴ προσόντων ἐστίν , ἀλλ’ αὐτὸ τὸ εἶναι τοῦ Θεοῦ , ὅπερ ἐν τοῖς μὴ οὖσι καταριθμεῖν παρανοίας ἐστὶ τῆς ἀνωτάτω . Ἐν γὰρ ἡ οὐσία ἐν τοῖς μὴ οὖσι , σχολὴ γε ἄν ( 70 ) ἄλλο τι τῶν λεγομένων εἶν Ἀδείκται δὲ ἤδη τὸ ἀγέννητον τοῖς μὴ προσοῦσι συντεταγμένον ( 71 ) · ὥστε ψευδὴς ὁ τιθέμενος τῆς οὐσίας αὐτῆς εἶναι τὴν φωνὴν ταύτην δηλωτικὴν .
Lemmas: A νω · καί ὅταν ἀθάνατος , ὅτι μήποτε οἴομαι θάνατος προσγίγνομαι ὁ Θεός . οὗτος δέ καί ὅταν ἀγέννητος , ὅτι μηδέμιος αἴτιος μήτε ἀρχή ἐξαίρω ὁ εἰμί ὁ Θεός νομίζω . καί ὅς , ἐκ ἕκαστος οὗτος διδάσκω μή εἰς ἀπρεπής ἔννοια ἐν ὁ περί Θεός ὑπόληψις καταπίπτω . οὐκοῦν ἵνα ὁ ἐξαιρετός ἰδίωμα ὁ Θεός ἐπιγιγνώσκω , ἀπαγορεύω ἀλλήλων ἐν ὁ περί Θεός λόγος , μή καταφέρω ὁ διάνοια ( 66 ) εἰς ὁ μή δεῖ , ἵνα μήποτε οἴομαι ἐν ὁ φθείρω , ἢ ἐν ὁ ὁρατής , ἢ ἐν ὁ γεννητής ὁ θεός ὑπάρχω ὁ ἄνθρωπος . Ἄστυ διά οὗτος γε ( 67 ) ἀπαντάω ὁ απαγορευμένος ὄνομα , οἷος ἐπάργνησις τις εἰμί ὁ ἀλλότριος , διαρθρέω ἐγώ ὁ διάνοια , καί ὁ περί ( 68 ) ὁ μή πρόσειμι αὐτός ὑπόληψις ἀποτίθημι . πάλιν , B ἀγαθός λέγω ὁ Θεός , καί Δίκαιος , καί δημιουργός , καί κριτής , καί ἄλλος ὅσος τοιοῦτος . ἄς οὖν ( 69 ) ἐπί ἐκεῖνος ἀθέτησις τις καί ἀπαγόρευσις ὁ ἀλλότριος ὁ Θεός σημαίνω ὁ φωνή , οὕτως ἐν ταύθῃ θέσις καί ὑπάρχω ὁ οἰκέω ὁ Θεός καί πρεπόντως περί αὐτός θεωρέω αποστημιζεω . ἐκ τοίνυν ἑκάτερος ὁ εἶδος ὁ προστηγοριον διδάσκω , ἢ περί ὁ πρόσειμι , ὅτι πρόσειμι , ἢ περί ὁ μή πρόσειμι , ὅτι μή πρόσειμι . ὁ γε μήv ἀγέννητος ὁ μή πρόσειμι εἰμί σημαντικός · δηλόω γάρ ὅτι μή πρόσειμι γέννησις ὁ Θεός . οὗτος δέ εἴτε ἀφαιρετικός , εἴτε ἀπαγορευτικός ἢ ἀρνητικός τίς τοιοῦτος βούλομαι τις προσαγορεύω , οὖον διαφέρω . ὅτι2 δέ οὖον ὁ ὑπάρχω ὁ Θεός σημαντικός εἰμί ὁ ἀγέννητος , ἀρκούντως οἴομαι δηλόω ὁ εἴρω . ὁ δέ οὐσία οὐ ἐν τίς ὁ μή πρόσειμι εἰμί , ἀλλά αὐτός ὁ εἰμί ὁ Θεός , ὅσπερ ἐν ὁ μή εἰμί καταριθμέω παράνοια εἰμί ὁ ἄνω2 . ἐν γάρ ὁ οὐσία ἐν ὁ μή εἰμί , σχολή γε ἄν ( 70 ) ἄλλος τίς ὁ λέγω εἶμαι Ἄδεικτος δέ ἤδη ὁ ἀγέννητος ὁ μή πρόσειμι συντάσσω ( 71 ) · ὥστε ψευδής ὁ τίθημι ὁ οὐσία αὐτός εἰμί ὁ φωνή οὗτος δηλωτικός .