basilius-theology.adversus-eunomium-libri-5 pg029_0678.1
πᾶσαν τὴν διὰ τῶν ὀφθαλμῶν κατάληψιν · καὶ τὸ ἀπό - A ματον τὸ μὴ ὑπάρχειν αὐτῷ τριχῇ διαστατὴν τὴν οὐσίαν · καὶ τὸ ἀθάνατον τὸ μηδέποτε διάλυσιν αὐτῷ προσγενέσθαι : οὕτω φαμὲν καὶ τὸ , ἀγέννητον , δηλοῦν τὸ γέννησιν αὐτῷ ( 62 ) μὴ προσεῖναι . Εἰ μὲν οὖν μηδὲν τούτων στερητικὸς τῶν ὀνομάτων , οὐδὲ ἑκεῖνο . Εἰ δὲ ἐπ’ ἐκείνων διδὼς τὸ κατὰ στέρεσιν λέγεσθαι , ἐπὶ τῆς τοῦ ἀγεννήτου προσηγρίας οὐ συγχωρεῖς , εἴπε , τίνος μὲν ἕξεως προλαβούσης στέρησιν ἐμφαίνει τὸ ἀφθαρτον : πῶς δὲ οὐχὶ τὸ ἴσον αὐτῷ δύναται τὸ ( 63 ) ἀγέννητον ; Ἄλλα περὶ μόνην ταύτην τὴν λέξιν κακοτεχνεῖ , διότι ἐντεῦθεν αὐτῷ αἱ ἀφορμαὶ τῆς ἀσεβείας ἠρτήνται . Ἴνα δὲ σαφὲς αὐτῷ τὸ τέλεια γέννητα , οὕτω ποιήσας : οὐδ’ ἐπὶ τοῦ ἀγεννήτου γυμνάσει λόγους , ὅτι οὔτε κατ’ ἐπίνοιαν ἀνθρωπίνην , οὔτε κατὰ στέρεσιν ἐλογὸν ἐστι περὶ Θεοῦ λέγεσθαι , τούτους μετενεχθέντας ἐπ’ ἄλλου τινὸς τῶν περὶ Θεοῦ λεγομένων , σκοπεῖτε . Εὐρήσετε γὰρ ἑκάστῳ ἀκριβῶς ἐφαρμόζοντας . Καὶ , εἰ βούλεσθε , ἐπὶ τοῦ ἀφθάρτου ταῦτα λέγωμεν , αὐτὴν αὐτῷ τὴν λέξιν μετακομίσαντες . Ἀφθαρτον δὲ λέγοντες , οὐ κατ’ ἐπίνοιαν ἀνθρωπίνην σερνύνειν οἴμεθα δεῖν · ἀποτινύναι δὲ αὐτῇ τὸ πάντων ἀναγκαῖοτατον δηλῆμα , τὴν τοῦ εἶναι ἑ ἔστιν ὁμολογίαν · ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κατὰ στέρεσιν ( 64 ) · εἰ γὰ τῶν κατὰ φύσιν αἱ στερήσεις εἰσὶ στερήσεις , καὶ τῶν ἕξεων δεύτεραι . Τί μᾶλλον ἐπὶ τοῦ ἀγεννήτου πρέπεται ταῦτα φιλοσοφεῖν ἢ καὶ ἐπὶ τοῦ ἀφθάρτου , καὶ ὅλως ἐφ’ ἑκάστης φωνῆς τῆς κατὰ τὸν αὐτὸν τύπον ἐχρερομενῆς ; Ἄλλ’ οὐδὲν τῶν ἄλλων αὐτῷ πρὸς τὴν ἀσέ - B βειαν συνεργεῖ . Διὸ τῶν λοιπῶν οὐδὲ μέμνηται , καὶ - C νοι μυρίων δυντῶν τῶν περὶ Θεοῦ λεγομένων . aliud nihil ei ad impietatem conducit . Quare ne sint quæ de Deo dicuntur .
Lemmas: πᾶς ὁ διά ὁ ὀφθαλμός κατάληψις · καί ὁ ἀπό - A μάω ὁ μή ὑπάρχω αὐτός τριχῆ διαστατός ὁ οὐσία · καί ὁ ἀθάνατος ὁ μηδέποτε διάλυσις αὐτός προσγίγνομαι : οὗτος φημί καί ὁ , ἀγέννητος , δηλόω ὁ γέννησις αὐτός ( 62 ) μή πρόσειμι . εἰμί μέν οὖν μηδείς οὗτος στερητικός ὁ ὄνομα , οὐδέ ἐκεῖνος . εἰμί δέ ἐπί ἐκεῖνος δίδωμι ὁ κατά στέρεσις λέγω , ἐπί ὁ ὁ ἀγέννητος προσηγρίας οὖον συγχωρέω , εἶπον , τίς μέν ἕξις προλαμβάνω στέρησις ἐμφαίνω ὁ ἄφθαρτος : πῶς δέ οὐ ὁ ἴσος αὐτός δύναμαι ὁ ( 63 ) ἀγέννητος ; ἄλλος περί μόνος οὗτος ὁ λέξις κακοτεχνέω , διότι ἐντεῦθεν αὐτός ὁ ἀφορμή ὁ ἀσέβεια ἀρτάω . ἵνα δέ σαφής αὐτός ὁ τέλειος γεννητής , οὗτος ποιέω : οὐδέ ἐπί ὁ ἀγέννητος γυμνάζω λόγος , ὅτι οὔτε κατά ἐπίνοια ἀνθρώπινος , οὔτε κατά στέρεσις λόγος εἰμί περί Θεός λέγω , οὗτος μεταφέρω ἐπί ἄλλος τις ὁ περί Θεός λέγω , σκοπέω . εὑρίσκω γάρ ἕκαστος ἀκριβῶς ἐφαρμόζω . καί , εἰμί βούλομαι , ἐπί ὁ ἄφθαρτος οὗτος λέγω , αὐτός αὐτός ὁ λέξις μετακομίζω . ἄφθαρτος δέ λέγω , οὖον κατά ἐπίνοια ἀνθρώπινος σερνυνεος ἵημι δήω · ἀποτίνυμι δέ αὐτός ὁ πᾶς ἀναγκαῖος δήλημα , ὁ ὁ εἰμί ὅς εἰμί ὁμολογία · ἀλλά μήv οὐδέ κατά στέρεσις ( 64 ) · εἰμί γε ὁ κατά φύσις ὁ στερέω εἰμί στερέω , καί ὁ ἕξις δύο . τις μᾶλλον ἐπί ὁ ἀγέννητος πρέπω οὗτος φιλοσοφέω ἢ καί ἐπί ὁ ἄφθαρτος , καί ὅλως ἐπί ἕκαστος φωνή ὁ κατά ὁ αὐτός τύπος εχρερομενω ; ἄλλος οὐδείς ὁ ἄλλος αὐτός πρός ὁ ἀάω - B βειαν συνεργέω . Διὸ ὁ λοιπός οὐδέ μιμνήσκω , καί - C νόος μυρίος δύο ὁ περί Θεός λέγω . aliud nihil ei ad impietatem conducit . Quare ne sint quæ de Deo dicuntur .