basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0070.1
Aψησι , τοιαύτη τις ἡμέρα , καὶ ἡς οὐδεὶς ἐν τῇ οἰκίᾳ ἦσιν · εἰσῆλθε δὲ Ἰωσὴρ ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ , καὶ οὐδεὶς ἦν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω ( 47 ) , καὶ ἐπασπάσατο τοῦ Ἰωσὴρ τῶν ἱματίων λέγουσα αὐτῷ : « Κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ . » Ἡ πόση ἡ τῆς σωφροσύνης ἀξία ! ὡ πτῆλαξος ὁ τῆς σεμνότητος στέφανος ! Ἡς δούλος ἐπράθη , καὶ ὡς δεσπότης παρὰ δεσποίνης ἰστέεται ! Ἡ πόση τῆς ἀκολασίας ἡ πτώσις ! Τοῦ γὰρ δούλου τὴν δεσποιναν ἐδειξε δουλήν . Ἡ γὰρ τὴν ψυχὴν τῷ πλάθει πωλήσασα , καὶ τὴν ἔσωθεν ἀξίαν ἀπώλεσε . Κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ . Ἡ τῆς ἀκολάστου τυραννίδος ! Δεσμώτην κατέχει τὸν σώφρονα , καὶ κολακεῖα ῥημάτων χειρὸν βίαν ἀνέμιξεν . Ἡ τῶν ἀρχηγῶν κακῶν ! ὡ τῆς ἀλύτου συμφορᾶς ! ἐν μεσοδικτυοῖς ἀπῆλειπτο ( 48 ) θῆραμα δικαῖος . Ὁ δὲ δικαῖος τί ἐποίησεν ; Ἐξώμεν τῆς σωφροσύνης ἐν κινδύνοις τὰς τέχνας , καὶ μετ’ αὐτῆς , τὸ νικᾶν διδάσκαλουμεθα . Πρῶτον ἐπιστομίζειν πειρᾶται τὸ πάθος , καὶ τρόπον ἀκολάστου χαλινούν βραδέως σμενόντητι . Εἰ ὁ Κύριός μου οὐ γινώσκει δι’ ἐμὲ οὐδὲν , καὶ τὰ ἕξης . Ἐπιμελητὴν με τῆς οἰκίας ὁ δεσπότης κατέστησεν , οἰκέτας ὑπέταξεν , ἐνεχείρισε χρήματα , τὰς ἐμὰς φροντίδας τοῖς οἰκείοις ἔκλωσε πτήσσαι . Τί οὖν , οὐ χρημάτων φροντίζων τὴν κοίτην συλήσω ; Ὁ τὴν κτισιν φυλάττων ( 49 ) , τὴν εὐὴν καθυβρίσω ; Ὁ κτήμασιν ἐνδους περὶ τὸ μέρος πολέμους ; Καὶ πῶς πρὸς τὸν θεὸν ἀναβλέψω ; Ποίοις ἐφράγμῃ τὸν εὐεργέτην θεσάμω ; πῶς ποιήσω τὸ ῥῆμα τοῦτο ; Φρίττω , γύναι , τὴν φωνὴν Σοὶ τὴν πράξιν αἰτεῖς : πέπληγμαι ἐγὼ τὴν ἀκοήν ( 50 ) , καθάπερ ἔφει , τῶν ῥημάτων . Πῶς ποιήσω ; πῶς ἀκολας μολυνθείσας λώσωμαι ; πῶς τῶν σῶν ῥημάτων ἀποσυμψῶ τὸν βόρβορον ; Τοιαύταις ἐπώδαις σωφροσύνης ὁ δικαῖος χρώμενος ( 51 ) , ἀκολάστου θηρίον οὐχ ἐπαίδεν .
Lemmas: Aψησι , τοιοῦτος τις ἡμέρα , καί εἰμί οὐδείς ἐν ὁ οἰκίον εἰμί · εἰσέρχομαι δέ Ἰωσὴρ ποιέω ὁ ἔργον αὐτός , καί οὐδείς εἰμί ἐν ὁ οἰκίον εἴδομαι ( 47 ) , καί ἐπασπάζομαι ὁ Ἰωσὴρ ὁ ἱμάτιον λέγω αὐτός : « κοιμάω μετά ἐγώ . » ὁ πόσος ὁ ὁ σωφροσύνη ἄξιος ! εἰμί πτῆλαξος ὁ ὁ σεμνότης στέφανος ! εἰμί δούλος πέρνημι , καί ὡς δεσπότης παρά δέσποινα ἰστέεται ! ὁ πόσος ὁ ἀκολασία ὁ πτῶσις ! ὁ γάρ δοῦλος ὁ δέσποινα δείκνυμι δοῦλος . ὁ γάρ ὁ ψυχή ὁ πλάθω πωλέω , καί ὁ ἔσωθεν ἄξιος ἀπόλλυμι . κοιμάω μετά ἐγώ . ὁ ὁ ἀκόλαστος τυραννίς ! δεσμώτης κατέχω ὁ σώφρων , καί κολακεία ῥῆμα χείρων βία ἀναμίσγω . ὁ ὁ ἀρχηγός κακός ! εἰμί ὁ ἄλυτος συμφορά ! ἐν μεσοδικτυον ἀπολείπω ( 48 ) θήραμα Δίκαιος . ὁ δέ Δίκαιος τίς ποιέω ; ἐξίημι ὁ σωφροσύνη ἐν κίνδυνος ὁ τέχνη , καί μετά αὐτός , ὁ νικάω διδασκαλέω . Πρῶτος ἐπιστομίζω πειράω ὁ πάθος , καί τρόπος ἀκόλαστος χαλινόω βραδύς σμενόντητι . εἰμί ὁ κύριος ἐγώ οὖον γιγνώσκω διά ἐγώ οὐδείς , καί ὁ έξειμι . ἐπιμελητής ἐγώ ὁ οἰκίον ὁ δεσπότης καθίστημι , οἰκέτης ὑποτάσσω , ἐγχειρίζω χρῆμα , ὁ ἐμός φροντίς ὁ οἰκέω κλώθω πτήσσω . τις οὖν , οὖον χρῆμα φροντίζω ὁ κοίτη συλάω ; ὁ ὁ κτίσις φυλάσσω ( 49 ) , ὁ Ὕη καθυβρίζω ; ὁ κτῆμα ἐνδίδωμι περί ὁ μέρος πόλεμος ; καί πῶς πρός ὁ θεός ἀναβλέπω ; ποῖος φράσσω ὁ εὐεργέτης θεσάμω ; πῶς ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος ; φρίσσω , γυνή , ὁ φωνή σοί ὁ πρᾶξις αἰτέω : πλήσσω ἐγώ ὁ ἀκοή ( 50 ) , καθάπερ ἐφίημι , ὁ ῥῆμα . Πῶς ποιέω ; πῶς ακολαας μολύνω λώσωμαι ; πῶς ὁ σός ῥῆμα αποσυμψαω ὁ βόρβορος ; τοιοῦτος ἐπῳδή σωφροσύνη ὁ Δίκαιος χράω ( 51 ) , ἀκόλαστος θηρίον οὐ ἐφοράω .