basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0033.1
τὸν ἄνθρωπον ( 40 ) ἄρχεται : Τί δτι εἶπερ ὁ Θεός : Οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ τοῦ ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσω ; Ὑποκρίνεται φιλανθρωπίαν τὸ πρὸς φόνον δραμὼν , καὶ συγχρῶνται ἐπιχειρεῖ τὸν σιχέτην πρὸς τὸν δεσπότην , συμπαιδείας προσχῆματι . Εἶδον ὑμᾶς , φησίν , ἐν ἀγαθῶν περιουσίᾳ τυχὲν οὐ τολμῶντας , καὶ συμπάθησας ἐλήλυθα . Εἶδον ἐν μέσῳ παρα-δείσου λιμώττοντας , καὶ τῇ λύπῃ μεριζόμενος ἤλθον ( 41 ) . Τί γάρ , εἰπέ μοι , βουλόμενος , ὁ Θεὸς τὴν βρώσιν ἐκώλυσε ; τί δείξας τὴν θέαν , τῆς τείρας ἐστέρησε ; τίνι ταμείεσται τὴν ἀπόλαυσιν ; τίνι φυλάττει τὸ δῶρον ὑμῶν ἀφαιρούμενος ; Ἄμεινον ἦν , εἰ μὴ ἐδεδίωκεν , ἢ δεδοκὼς ἐκώλυσε . Παράδεισον ἔδωκε , καὶ τὴν βρώσιν οὐ συνεχώρησε . Ταύταις ταῖς φωναῖς τὴν ἀκοὴν ὑπεργάζεσται ( 42 ) , καὶ πολιορκεῖ τὸν λόγον , καὶ κυμαίνει τὴν γνώμην . Ἐπῆλθε τὴν ἀκοήν , ἵνα βλάψῃ συνειδήσιν . Ἄλλ᾽ ἀποκρίνεσθαι πρὸς τὸν ἐπιβουλοὺν ἡ γυνή , καὶ διορθοῦσθαι τὸν ἐπιβουλεύοντα βούλεται . Τί σαυτήν , ὦ γύναι , μολύνεις ταῖς ὑποκρίσεσιν ; Ἐφρόντισας τὸ ψεῦδος , φεύγε τὸν τοῦ ψεύδους ἐργάτην , ἀποστρέφου τὸν τοῦ ψεύδους πατέρα , ἀντίστησον αὐτοῖς ταῖς μηχαναῖς τὴν σιγὴν Ἄπρακτον αὐτῷ ποιεῖ τὸ βέλος , τὴν ἀκοὴν ἀποπρίζασα . Ἀπὸ παντός , φησί , ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγώμεθα ( 43 ) , ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν , εἶπερ ὁ Θεός , οὐ φαγώμεθα ἀπ᾽ αὐτοῦ . Ἡ δ᾽ ἂν ἡμέρα φάγησθε , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε . Ἐγύμνωσας σαυτήν , ὦ γύναι , τῶν ὀπλῶν , Θεοῦ φωνὴν τῷ διαβόλῳ καταπιστεύσασα . Τί οὖν ἐκεῖνος ; Οὐ θανάτῳ , φησίν , ἀποθανεῖσθε . Ὦ γνώμης μωρᾶς , καὶ φωνῆς τολμηρᾶς ! Θεὸς τοῖς παραβάταις θάνατον ἀποφαίνειται , καὶ διά-βολος ζωὴν τοῖς παρανομοῦσιν ἀπεπαγγέλλεται : Οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε . Κλέπτει τοῦ θανάτου τὸν φόβον , ἵνα λητεύσῃ τῆς ἐντολῆς τὴν ἀσφάλειαν . Νοθεύει τὴν τιμωρίαν , ἵνα πρὸς παρανομίαν προτρέψῃται . Σαλεύσας τὸν φόβον , γυμνώσας τῆς τιμωρίας , σαλπίζει τὸν κατὰ Θεοῦ πόλεμον ( 44 ) . Ἠδεὶ γὰρ ὁ Θεὸς ὅτι ἡ ἂν ἡμέρα φάγησθε ἀπ᾽ αὐτοῦ , διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοί · καὶ ἔσεσθε , ὡς Θεοί , γινώσκοντες καλὸν καὶ πονηρόν . Φθόνῳ , φησίν , ὑμᾶς , οὐ πόθῳ τοῦ δένδρου κεκώλυκε . Ἀπεστέρησε βρώσεως , ἵνα κωλύσῃ θεότητος . Τί οὖν φεύγεις ,
Lemmas: ὁ ἄνθρωπος ( 40 ) ἄρχω : τις δ εἰ ὁ Θεός : οὖον μή ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος ; ὑποκρίνομαι φιλανθρωπία ὁ πρός φόνος τρέχω , καί συγχράομαι ἐπιχειρέω ὁ σιχέτην πρός ὁ δεσπότης , συμπαιδείας πρόσχημα . εἶδον σύ , φημί , ἐν ἀγαθός περιουσία τυγχάνω οὖον τολμάω , καί συμπαθέω ἔρχομαι . εἶδον ἐν μέσος παράδεισος λιμώσσω , καί ὁ λύπη μερίζω ἔρχομαι ( 41 ) . τις γάρ , εἶπον ἐγώ , βούλομαι , ὁ θεός ὁ βρῶσις κωλύω ; τίς δείκνυμι ὁ θέα , ὁ Τειρᾶς στερέω ; τίς ταμειειμι ὁ ἀπόλαυσις ; τίς φυλάσσω ὁ δῶρον σύ ἀφαιρέω ; ἄμεινον εἰμί , εἰμί μή διώκω , ἢ δοκάω κωλύω . παράδεισος δίδωμι , καί ὁ βρῶσις οὖον συγχωρέω . οὗτος ὁ φωνή ὁ ἀκοή ὑπεργάζομαι ( 42 ) , καί πολιορκέω ὁ λόγος , καί κυμαίνω ὁ γνώμη . ἐπέρχομαι ὁ ἀκοή , ἵνα βλάπτω συνείδησις . ἄλλος ἀποκρίνω πρός ὁ ἐπιβουλέω ὁ γυνή , καί διορθόω ὁ ἐπιβουλεύω βούλομαι . τις σεαυτοῦ , εἰμί γυνή , μολύνω ὁ ὑπόκρισις ; φροντίζω ὁ ψεῦδος , φεύγω ὁ ὁ ψεῦδος ἐργάτης , ἀποστρέφω ὁ ὁ ψεῦδος πατήρ , ἀνθίστημι αὐτός ὁ μηχανή ὁ σιγή ἄπρακτος αὐτός ποιέω ὁ βέλος , ὁ ἀκοή ἀποπρίζω . ἀπό πᾶς , φημί , ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος βρῶσις ἐσθίω ( 43 ) , ἀπό δέ ὁ ξύλον ὁ γιγνώσκω καλός καί πονηρός , εἰ ὁ Θεός , οὖον ἐσθίω ἀπό αὐτός . ὁ δέ εἄν ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω . γυμνόω σεαυτοῦ , εἰμί γυνή , ὁ ὁπλή , Θεός φωνή ὁ διάβολος καταπιστεύω . τις οὖν ἐκεῖνος ; οὖον θάνατος , φημί , ἀποθνῄσκω . ὦ γνώμη μωρός , καί φωνή τολμηρός ! θεός ὁ παραβάτης θάνατος ἀποφαίνω , καί διάβολος ζωή ὁ παρανομέω ἀπεπαγγέλλεται : οὖον θάνατος ἀποθνῄσκω . κλέπτω ὁ θάνατος ὁ φόβος , ἵνα λητεύσῃ ὁ ἐντολή ὁ ἀσφάλεια . νοθεύω ὁ τιμωρία , ἵνα πρός παρανομία προτρέπω . σαλεύω ὁ φόβος , γυμνόω ὁ τιμωρία , σαλπίζω ὁ κατά Θεός πόλεμος ( 44 ) . Ἡδύς γάρ ὁ θεός ὅτι ὁ εἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός , διανοίγνυμι σύ ὁ ὀφθαλμός · καί εἰμί , ὡς θεός , γιγνώσκω καλός καί πονηρός . Φθόνος , φημί , σύ , οὖον πόθος ὁ δένδρον κωλύω . ἀποστερέω βρῶσις , ἵνα κωλύω θεότης . τις οὖν φεύγω ,