basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0091.1
B τὸ πάθος ; Τίς δὲ ἀδακρυτὶ τὰ τῆς χήρας παρώδευσε δάκρυα ; Πᾶσαν ὁμοῦ τὴν πόλιν εἰς πένθος κατέστρε τὸ πάθος . Αἱ χῆραι τῇ χήρᾳ συνέπασχον , αἱ μητέρες τῷ ἀτεκνῶν ἐθρήνησαν · οἱ πατέρες τὸν νεανίσκον ὀδύροντο · οἱ νέοι τὸν νέον ἐδίαχρυν · οἱ μὲν ὡς τέκνον ἴδιον , οἱ δὲ ὡς ἀδελφὸν ὀδυρόμενοι · καὶ πάντων μὲν ἤπτετο τὸ πάθος , ἐν δὲ τῇ τῆς μητέρος ἀνύπτῳ καρδίᾳ . Ἡ γὰρ μνήμη τοῦ παιδὸς ὡς σπῖλας ἐμπιπτούσα τοῖς σπλάγχνοις , ἐξήπτε τὴν ψύλα ( 85 ) , καὶ δριμυτέρας αὐτῇ κατεσκεύασεν ὀδύνας . Οὐδὲν γὰρ οὕτως μητέρα λυπεῖ ὡς παιδὸς τετελευτηκότος ἀνάμνησις . Συνεχῶς δὲ κατασπῶσα τὰς κόμας , καὶ τοῖς δυνεὶ τὰς παρειὰς ἐνυδρίζουσα , ποταμοὺς προχέουσα δακρύων , ἐλεεινὰς εἰπὶ τῷ νεκρῷ φωνὰς ἀπεφήγγετο , καὶ οἷας , ὡς εἴκός , ἐκφωνεῖν ὑπῆρξε τὸ πάθος : Τίνι τὴν χήραν καὶ ἀτεκνὸν καταλείποισ , τέκνον ; Τίνι τὴν ἀνέλιστον παρακατεῖσω μητέρα ; Τίς τὴν ἐμὴν ἐτι περιστέλλει χρείαν ; Τίνα μετὰ σὲ βοηθὸν ἐπισκέψομαι ; Ποῦ τὴν ἐμὴν βακτηρίαν ἐρείσω ; τίνα λοιπὸν ἐπινοήσω προστάτην ; Ὁ ἀνὴρ προαπῆλθεν · ὁ υἱὸς οὐχ ὑπάρχει . Πῶς τὸν καύσωνα τῆς ἀτεκνίας βαστάζω ; Πῶς τὸν χειμῶνα τῆς χηρείας ; ἐκρύγω ; μέχρι νῦν τῷ τῆς χηρείας κατεκλύμην φορτίῳ · νῦν δὲ καὶ τὸ τῆς ἀτεκνίας με περιελήψεν σκότος . Αἰο παίδους ὀφθαλμοὺς ἐκτετήρη , τὸν ἄνδρα καὶ τὸν υἱόν . Ἄλλ’ ἐξώρυξέν μου τοὺς ἀμφοτέρους ὁ θάνατος ( 86 ) . Τίς τὴν σὴν θανούσαν , ὦ τέκνον , μητέρα λοιπὸν παραπέμψει τῷ τάφῳ ; Τίς τὰ νενομισμένα πληρώσει ; Τὸν ὀφειλόντα με ὀρηγήσαι προδακρῶ · τὸν ὀφειλόντα με κατορύξαι προθάπτω . Οὐκέτι τῶν σῶν ἀσπασμῶν ἀπολαύω · οὐκέτι τῶν σῶν φιλημάτων τῶν γλυκυτέρων ἐμοὶ μέλιτος καὶ κηρίου . Ἔδει σε μᾶλλον , ὦ θάνατε , τὴν μητέρα τοῦ τέκνου προσαρπάσαι . Αὕτη γὰρ ἀκολουθία τῆς φύσεως , ἵνα τὰ τέκνα προτιμῶσι τοὺς τεχόντας . Ἄλλ’ ἐπεὶ τὴν τάξιν ἐνέλαθας , κἂν τάχος μοι χάρισαι , καὶ μὴ βραδύνῃς προσθεῖναι μοι · ἀπελθόνσιν γὰρ ( 87 ) . Βέλτιον γὰρ με συντετάσθαι τῷ τάφῳ , ἢ χωρὶς ἐκείνου τῆς προσκαιροῦ ταύτης ἀπολαύειν ἀκτίνος . Τίς γὰρ μοι χρεία τοῦ ζῆν , μηκέτι ζῶντος δι’ οὗ ( 88 ) ζῆν ἐβουλήμην ; Μέχρι τοῦ παιδίου ζῆν ,
Lemmas: B ὁ πάθος ; Τῖς δέ ἀδακρυτί ὁ ὁ χήρα παροδεύω δάκρυ ; πᾶσα ὁμοῦ ὁ πόλις εἰς πένθος κατέστρε ὁ πάθος . ὁ χαίρω ὁ χήρα συμπασχέω , ὁ μήτηρ ὁ ἀτεκνέω θρηνέω · ὁ πατήρ ὁ νεανίσκος ὀδύρομαι · ὁ νέος ὁ νέος ἐδίαχρυν · ὁ μέν ὡς τέκνον ἴδιος , ὁ δέ ὡς ἀδελφός ὀδύρομαι · καί πᾶς μέν ἅπτω ὁ πάθος , ἐν δέ ὁ ὁ μήτηρ ἀνύπτῳ Καρδία . ὁ γάρ μνήμη ὁ παῖς ὡς σπίλος ἐμπίπτω ὁ σπλάγχνον , ἐξάπτω ὁ Ψύλα ( 85 ) , καί δριμύς αὐτός κατασκευάζω ὀδύνη . οὐδείς γάρ οὕτως μήτηρ λυπέω ὡς παῖς τελευτάω ἀνάμνησις . συνεχής δέ κατασπάω ὁ κόμη , καί ὁ δύο ὁ παρειάς ενυδριζεω , ποταμός προχέω δάκρυ , ἐλεεινός ἶψ ὁ νεκρός φωνή ἀπεφήγγετο , καί οἶς , ὡς εἰκός , ἐκφωνέω ὑπάρχω ὁ πάθος : τίς ὁ χήρα καί ἄτεχνος καταλείπω , τέκνον ; τίς ὁ ἀνέλιστον παρακατεῖσω μήτηρ ; Τῖς ὁ ἐμός ἔτι περιστέλλω χρεία ; τίς μετά σύ βοηθός ἐπισκοπέω ; πός ὁ ἐμός βακτηρία ἐρείδω ; τίς λοιπός ἐπινοέω προστάτης ; ὁ ἀνήρ προαπέρχομαι · ὁ υἱός οὐ ὑπάρχω . Πῶς ὁ καύσων ὁ ἀτεκνία βαστάζω ; Πῶς ὁ χειμών ὁ χηρεία ; ἐκρύγω ; μέχρι νῦν ὁ ὁ χηρεία κατακλύζω φορτίον · νῦν δέ καί ὁ ὁ ἀτεκνία ἐγώ περιλαμβάνω σκότος . οἰδάνω παιδιδωμι ὀφθαλμός ἐκτηρέω , ὁ ἀνήρ καί ὁ υἱός . ἄλλος ἐξορύσσω ἐγώ ὁ ἀμφότερος ὁ θάνατος ( 86 ) . Τῖς ὁ σός θνῄσκω , εἰμί τέκνον , μήτηρ λοιπός παραπέμπω ὁ τάφος ; Τῖς ὁ νομίζω πληρόω ; ὁ ὀφείλω ἐγώ ὀργάω προδέρκομαι · ὁ ὀφείλω ἐγώ κατορύσσω προθάπτω . οὐκέτι ὁ σός ἀσπασμός ἀπολαύω · οὐκέτι ὁ σός φίλημα ὁ γλυκύς ἐγώ μέλι καί κηρίον . δέω σύ μᾶλλον , εἰμί θάνατος , ὁ μήτηρ ὁ τέκνον προσαρπάζω . Ἄτη γάρ ἀκολουθία ὁ φύσις , ἵνα ὁ τέκνον προτιμάω ὁ τίκτω . ἄλλος ἐπεί ὁ τάξις ἐλαύνω , κἀν τάχος ἐγώ χαρίζομαι , καί μή βραδύνω προστίθημι ἐγώ · ἀπέρχομαι γάρ ( 87 ) . ἀγαθός γάρ ἐγώ συντείνω ὁ τάφος , ἢ Χωρὶς ἐκεῖνος ὁ πρόσκαιρος οὗτος ἀπολαύω ἀκτίς . Τῖς γάρ ἐγώ χρεία ὁ ζῶ , μηκέτι ζῶ διά ὅς ( 88 ) ζῶ βούλομαι ; μέχρι ὁ παιδίον ζῶ ,