basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0160.1
γὰρ χρόνος συννηπάκει αὐτόν . Ὁ κηδεμονίας ἀνυπερβλήτου ! Οὐ γὰρ ἦτον ἐκθάλιον , ἢ ἐκθάλιζοντο λαίμονες , τῷ μὲν τρόπῳ φωνῶντες · ἐκθάλειν δὲ ἔργῳ τὴν ἐπιθυμίαν οὐ συγχωροῦμενοι , ὡς · ἡ φανερὰ τοῦ βιαίους ἀτόπιας · ἔδραμεν , ἐλευθρίσαν παντελῶς χαριζομένη τῷ κήνῳντι . Ἦν ἀγέλη , φησι , βοσκόμ ἔνων χοίρων ( 79 ) ἐν τῷ ὄρει , καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἵνα ἐπιτρέψῃ αὐτοὺς εἰσελθεῖν πρὸς αὐτούς . Ἐξελθόντα δὲ τὰ δαιμόνια ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου , εἰσῆλθεν εἰς τοὺς χοίρους , καὶ ὥρμησεν ἡ ἀγέλη κατὰ τοῦ κρημοῦ ( 80 ) , καὶ ἀπεπρή-γῃ . Τίνος οὖν χάριν ἐπιτρέψαι τοὺς δαίμονας , λέγοιτα ; Τί δέ , τὴν πονηρίαν εἰδώς , ἐπεῖσθῃ ; τοὺς ῥήμασιν ; ἵνα μάθωμεν , ἄνθρωποι ὅτι καὶ χοίρων εἰσὶν ἀσθενέστεροι , ὅταν κωλύῃ Θεός . Πρὸς τοὺς τοὺς , διδάξαι βούλεται τοὺς ἀνθρώπους , ὅτι χαρὰ ταῖς δαιμονίαις τῶν ἀνθρώπων ἀπώλεια , καὶ τρυφῶσιν ἐκεῖνοι τοὺς ἡμεῖρους κακοὺς . Οἱ γὰρ μὴδὲ τῆς ἀνθρώπων φειδόμενοι κτίσεως , ἀλλὰ μέχρι τῶν χοίρων τὴν δυσμένειαν ἐνἐσκηνοῦντο , τί ἄν , εἴγε συνεχωροῦντο , κατὰ ἀνθρώπων εἰργάζαντο ; Ἦν εἰδότες τὴν ἔχθραν , τὴν σπανοπῶν μισῶμεν , καὶ φεύγωμεν τὰς συμβουλὰς , ὧν οὐ φέρομεν τὰς ἐπιβουλὰς . Πρὸς τούτους , τὴν τοῦ Θεοῦ περὶ τοὺς ἀνθρώπους κηδεμονίαν ἐδείξεν . Πάντα γὰρ ἂν ἄδην ἀπωλώλει , καὶ οὐδὲν ἂν τῶν δυντῶν περιελέλειπτο , δαιμονικαὶ ὁρμαὶ σπαρτοτόμενον , μὴ τῇ κερκωμένῃ καὶ ἀκατσγωνίστῳ χειρὶ τοῦ Θεοῦ τευχίζομενα . Συγχωρεῖ τοὺν τὰ ἐλάττονα , ἵν' ἐπιγνώμεν τὰ μεῖζονα · καὶ βραδύ τοὺς δυσχερεῖσιν ἐκθίσαι , ἵν' ἐγνώμεν τῶν μεῖζονων τὴν ἀξίωσιν . Οὐχ ἂν οὐδὲ μικροῖς τὸ πάσχειν ἐλασεν , εἰ μὴ τῆς θείας ἡμεν βροτῆς ἐπιλήσμονες . Ἐπέτρεψε γενέσθαι χοίρων ζημίαν , ἵνα τὴν εἰς ἀνθρώπους φιλανθρωπίαν ἐκδιδαχθῇ . Ὁμολογῶμεν τοὺν πρᾶνοιαν ἧς ἀπολαύομεν · ὑμνῶμεν κηδεμονίαν , ὁρ' ἧς φυλαττόμεθα · κηρύττωμεν τὴν τοῦ Θεοῦ βοήθειαν , ὁρ' ἧς τευχίζομεθα · ταύτης ἑαυτοὺς ἐξαρτήσωμεν , καὶ πρὸς ταύτην ὁρῶντες διὰ παντὸς ἐκδοῦμεν · Σὺ , Κύριε , βοηθὸς ἡμῶν καὶ σκεπαστής ( 81 ) . Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας . Ἀμήν .
Lemmas: γάρ χρόνος συννηπάκει αὐτός . ὁ κηδεμονία ἀνυπέρβλητος ! οὖον γάρ εἰμί ἐκθάλιον , ἢ ἐκθάλλω λαιμονος , ὁ μέν τρόπος φωνέω · ἐκθάλλω δέ ἔργον ὁ ἐπιθυμία οὖον συγχωρέω , ὡς · ὁ φανερός ὁ βίαιος ἀτοπία · τρέχω , ελευθρισαω παντελῶς χαρίζομαι ὁ κήνῳντι . ἦς ἀγέλη , φημί , βοσκόμ νάω χοῖρος ( 79 ) ἐν ὁ ὄρος , καί παρακαλέω αὐτός ἵνα ἐπιτρέπω αὐτός εἰσέρχομαι πρός αὐτός . ἐξέρχομαι δέ ὁ δαιμόνιος ἀπό ὁ ἄνθρωπος , εἰσέρχομαι εἰς ὁ χοῖρος , καί ὁρμάω ὁ ἀγέλη κατά ὁ κρημοῦ ( 80 ) , καί ἀποπράσσω . τίς οὖν χάρις ἐπιτρέπω ὁ δαίμων , λέγω ; τις δέ , ὁ πονηρία οἶδα , πείθω ; ὁ ῥῆμα ; ἵνα μανθάνω , ἄνθρωπος ὅτι καί χοῖρος εἰμί ἀσθενής , ὅταν κωλύω Θεός . πρός ὁ ὁ , διδάσκω βούλομαι ὁ ἄνθρωπος , ὅτι χαρά ὁ δαιμόνιος ὁ ἄνθρωπος ἀπώλεια , καί τρυφάω ἐκεῖνος ὁ ἡμέριος κακός . ὁ γάρ μηδέ ὁ ἄνθρωπος φείδομαι κτίσις , ἀλλά μέχρι ὁ χοῖρος ὁ δυσμένεια ἐνσκηνόω , τίς ἄν , εἰ συγχωρέω , κατά ἄνθρωπος ἐργάζομαι ; ἦς οἶδα ὁ ἔχθρα , ὁ σπανοπαω μισέω , καί φεύγω ὁ συμβουλή , ὅς οὖον φέρω ὁ ἐπιβουλή . πρός οὗτος , ὁ ὁ Θεός περί ὁ ἄνθρωπος κηδεμονία δείκνυμι . Πάν γάρ εἄν ἅδην ἀπόλλυμι , καί οὐδείς εἄν ὁ δύο περιλείπω , δαιμονικός ὁρμή σπαρτοτομενω , μή ὁ κρούω καί ἀκατσγωνίστῳ χείρ ὁ Θεός τεύχω . συγχωρέω ὅς ὁ μικρός , ἵνα ἐπιγιγνώσκω ὁ μείζων · καί βραδύς ὁ δυσχερής ἐκτίθημι , ἵνα γιγνώσκω ὁ μείζων ὁ ἀξίωσις . οὐχ εἄν οὐδέ μικρός ὁ πάσχω ἐλαύνω , εἰμί μή ὁ θεῖος ἠμέν βροτός ἐπιλήσμων . ἐπιτρέπω γίγνομαι χοῖρος ζημία , ἵνα ὁ εἰς ἄνθρωπος φιλανθρωπία ἐκδιδάσκω . ὁμολογέω ὅς πρανοεις ὅς ἀπολαύω · ὑμνέω κηδεμονία , ὀρός ὅς φυλάσσω · κηρύσσω ὁ ὁ Θεός βοήθεια , ὀρός ὅς τεύχω · οὗτος ἑαυτοῦ ἐξαρτάω , καί πρός οὗτος ὁράω διά πᾶς ἐκδέω · σύ , κύριος , βοηθός ἐγώ καί σκεπαστής ( 81 ) . αὐτός ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών . ἀμήν .