basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0119.2
γ' . Εἰδὲς ἀριστεύοντα τὸν Δαυὶδ , καὶ θαυμάμας ; Ἄλλὰ διαδέχεται μειζόνων ἀγῶνων τὸν Προφήτην ὑπόθεσις . Ὄρῶν γὰρ σοῦ τῆς ἀκοῆς , ἀγαπητέ , τὴν προθυμίαν ἀκμάζουσαν , συστέλλει οὐ βούλομαί τὸν λόγον · ὁρῶν σε συγγαιρῶντα τῇ νίκῃ τῆς χάριτος , ἐπιστέγει τὴν εὐφροσύνην αἰσχύνομαι . Μετὰ τὸν Γολιάθ , ἀνίσταται τῷ Προφήτῃ πολέμιος χαλεπώτερος , φθόνος τοῦ βασιλέως · κατὰ τοῦ νενικηκότος ἀντίπαλος , τοσοῦτον τοῦ πεπτωκότος βαρύτερος , ὅσον ὁ μὲν Γολιάθ ἐχθρὸς ὁρώμενος , καὶ πολέμιος γνωσθόμενος , καὶ τὰ ὅπλα δείκνυς , πρὸς νόμιμον ἐκάλει παράταξιν φθεγγόμενος · ὁ δὲ κρυπτόμενος ὁπίσης , ἐνεδρεύειν ἀρχόμενος , λόγος ἐχθρὸν ἐν ψυχῇ κεχρυμμένον ( 65 ) , ὅμως , δυσμενὴς , ἐν προσωπείῳ φιλίας θωρακιζόμενος , ἐξ ἀφάνους τοξεύει τὸν ὑπ' ἀγνοίας γυμνωμένον . Τίς οὖν ἡ ρίζα τοῦ φθόνου , πῶθεν τὴν ἀρχὴν τὸ πάθος , εἰπεῖν ἀναγκαῖον . Ἐπεὶδὴ γὰρ τῶν πολεμιῶν τῷ πεσόντι συγκατεπεπτώκει τὸ φρόνημα , καὶ τρόπαιον ἵστατο , καὶ φεύγοντες οἱ δυσμενεῖς τὰ νῶτα παρέχον τοῖς βέλεσι , μάρτυρας τῆς φυγῆς τοὺς τῶν τραυμάτων τόπους ἐπιφερόμενοι , καὶ ἠλευθερωτο μὲν τοῦ τῆς δουλείας φόβου ὁ Ἰσραήλ , καὶ τῷ Δαυὶδ συνενίκων οἱ σύμπαντες , ἐκινῆσεν εἰς εὐφροσύνην καὶ γυναῖκας ἡ νίκη · αἱ τῆς νίκης τὴν ἡδονὴν τοῖς μέλεσιν ἐξυφάσαι , τοῖς φθόγγοις τὴν εὐφροσύνην ἐχρύπτουν . Πλήττεται τοῖς λόγοις ὁ Σαοὺλ , καὶ ἤν τὰ τοῦτον ἄσματα τῷ βασιλεύοντι τραύματα . Καὶ ἤν ὅπλον ἀφανὲς ἐπὶ τῆς ψυχῆς ἀκονώμενον τὸ αὐτὸ τραῦμα , καὶ ὅπλον τῷ φθόνῳ γινόμενον . Καὶ πάλιν ἀγῶνων ἀρχαί , πάλιν μελέτη τῷ δικαίῳ κινδύνων , καὶ φόβων ἑτέρων προοίμια · καὶ ὁ νενικηκὼς ὡς νικηθεὶς ἐμισεῖτο , καὶ ὁ τὴν ἐλευθερίαν χαρισάμενος ὡς τῆς ἐλευθερίας προδότης ἐβλέπετο · καὶ τῶν κυμάτων τοῦ πολέμου τοὺς συγγενεῖς ἀφελέμενος , μόνος ἐν τοῖς τοῦ φθόνου κύμασιν ἐχειμάζετο . Ἄλλὰ μὴ σοι φαίνεσθω παράδοξον , ἀγαπητέ , εἰ γε Δαυὶδ ὁ τοσοῦτος τὴν χάριν , καὶ Θεῷ ποθούμενος , τοῖς τοῦ φθόνου τόξοις ἐξέδοται . Οὐ γὰρ ἀφειδὼν τοῦ δικαίου Θεός , οὔτε τῆς ἑαυτοῦ προνοίας τὸν Δαυὶδ ἀπωθούμενος . Ἡδύνατο γὰρ δεῖξαι τὸν φθόνον νεκρὸν , τὸν φθονοῦντα νεκρώσας . Οὕτω γὰρ καὶ τὸν Νάβαλ ἀνείλε Θεὸς τῷ Δαυὶδ χαριζόμενος , θανάτῳ τὸν ὑβριστὴν ἀμυνόμενος . Οὕτω τὸν Ἀδσαλὼμ τῆς εἰς τὸν πατέρα παροινίας ( 66 ) τὰς δίκας Θεὸς εἰσπράξατο , τὰς κατὰ τῆς φύσεως μανέντας δεῖξας ἀπὸ τῆς κόμης παρὰ φύσιν κρεμάμενον , καὶ δημῷ τῷ φωτῷ παραδοὺς αἰχμάλωτον , ξύλον τὸν τύραννον ἐδείξεν . Ἄλλὰ συχωρεῖ τὸν Δαυὶδ τῷ πάθει τοῦ Σαοὺλ προσπαλαίαν
Lemmas: γε . ἀνάκλεις ἀριστεύω ὁ Δαυίδ , καί θαῦμα ; ἀλλά διαδέχομαι μείζων ἀγών ὁ προφάω ὑπόθεσις . ὁράω γάρ σύ ὁ ἀκοή , ἀγαπητός , ὁ προθυμία ἀκμάζω , συστέλλω οὖον βούλομαι ὁ λόγος · ὁράω σύ συγγαιρῶντα ὁ Νίκη ὁ χάρις , ἐπιστέγω ὁ Εὐφρόσυνος αἰσχύνω . μετά ὁ Γολιάθ , ἀνίστημι ὁ Προφήτης πολέμιος χαλεπός , φθόνος ὁ βασιλεύς · κατά ὁ νικάω ἀντίπαλος , τοσοῦτος ὁ πίπτω βαρύς , ὅσος ὁ μέν Γολιάθ ἐχθρός ὁράω , καί πολέμιος γιγνώσκω , καί ὁ ὅπλον δείκνυμι , πρός νόμιμος καλέω παράταξις φθέγγομαι · ὁ δέ κρύπτω ὀπίσω , ἐνεδρεύω ἄρχω , λόγος ἐχθρός ἐν Ψυχή κρύπτω ( 65 ) , ὅμως , δυσμενής , ἐν προσωπεῖον φίλιος θωρακίζω , ἐκ ἀφανής τοξεύω ὁ ὑπό ἄγνοια γυμνόω . Τῖς οὖν ὁ ρίζα ὁ φθόνος , πίνω ὁ ἀρχή ὁ πάθος , εἶπον ἀναγκαῖος . ἐπειδή γάρ ὁ πολέμιος ὁ πίπτω συγκαταπίπτω ὁ φρόνημα , καί τρόπαιον ἵστημι , καί φεύγω ὁ δυσμενής ὁ νῶτον παρέχω ὁ βέλος , μάρτυς ὁ φυγή ὁ ὁ τραῦμα τόπος ἐπιφέρω , καί ἐλευθερόω μέν ὁ ὁ δουλεία φόβος ὁ Ἰσραήλ , καί ὁ Δαυίδ συνίημι ὁ σύμπας , κινέω εἰς Εὐφρόσυνος καί γυνή ὁ νίκη · ὁ ὁ Νίκη ὁ ἡδονά ὁ μέλος ἐξυφαίνω , ὁ φθόγγος ὁ Εὐφρόσυνος ἐχρύπτουν . πλήσσω ὁ λόγος ὁ Σαῦλος , καί ἐάν ὁ οὗτος ἄσμα ὁ βασιλεύω τραῦμα . καί ἐάν ὅπλον ἀφανής ἐπί ὁ Ψυχή ἀκονάω ὁ αὐτός τραῦμα , καί ὅπλον ὁ φθόνος γίγνομαι . καί πάλιν ἀγών ἀρχή , πάλιν μελέτη ὁ Δίκαιος κίνδυνος , καί φόβος ἕτερος προοίμιον · καί ὁ νικάω ὡς νικάω μισέω , καί ὁ ὁ ἐλευθερία χαρίζομαι ὡς ὁ ἐλευθερία προδότης βλέπω · καί ὁ κῦμα ὁ πόλεμος ὁ συγγενής ἀφαιρέω , μόνος ἐν ὁ ὁ φθόνος κῦμα χειμάζω . ἀλλά μή σύ φαίνω παράδοξος , ἀγαπητός , εἰμί γε Δαυίδ ὁ τοσοῦτος ὁ χάρις , καί Θεός ποθέω , ὁ ὁ φθόνος τόξον ἐκδίδωμι . οὖον γάρ αφειδής ὁ Δίκαιος Θεός , οὔτε ὁ ἑαυτοῦ πρόνοια ὁ Δαυίδ ἀπωθέω . ἡδύνω γάρ δείκνυμι ὁ φθόνος νεκρός , ὁ φθονέω νεκρόω . οὕτως γάρ καί ὁ Νάβαλ ἀναιρέω θεός ὁ Δαυίδ χαρίζομαι , θάνατος ὁ ὑβριστής ἀμύνω . οὕτως ὁ Ἀδσαλὼμ ὁ εἰς ὁ πατήρ παροινία ( 66 ) ὁ δίκη θεός εἰσπράσσω , ὁ κατά ὁ φύσις μαίνομαι δείκνυμι ἀπό ὁ κόμης παρά φύσις κρεμάννυμι , καί δημός ὁ Φωτώ παραδίδωμι αἰχμάλωτος , ξύλον ὁ τύραννος δείκνυμι . ἀλλά συγχωρέω ὁ Δαυίδ ὁ πάθος ὁ Σαῦλος προσπαλαίω