basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0125.3
γ' . Οἰκειωσώμεθα τὸ πάθος , καὶ τὸ βάθος τῆς ἀθυμίας καθιδώμεν , ἵνα τὸ μέγεθος τῆς τοῦ Δαυὶδ φιλοσοφίας κατανοήσωμεν . Ὁ μὲν γὰρ ἀδικήσας , εἶτα διωκόμενος , ἔχει παραμυθίαν τοῦ πάθους τὴν τόλμαν ὧν ἐδρασε , καὶ τὸ συνειδὸς καὶ ἑαυτοῦ περιφέρων κατηγορόν , ἐνδοθεν συνηγορεῖ τῷ διώκοντι , καὶ δικαιῶσιν τὴν πράξιν , τὴν τιμωρίαν οὐ μέμφεται . Ὁ δὲ περισώσας πολλάκις , καὶ ὑπὸ τοῦ σωθέντος εἰς θάνατον ἀγρευόμενος , ἀφόρητον ἔχει τῆς ἀθυμίας τὸ βέλος , τῇ μνήμῃ τῆς εὐεργεσίας πληττόμενος , ὡς καθ' ἑαυτοῦ τὸν πολέμιον ὁπλίσας . Τοιαύταις ὁ Δαυὶδ ἐπολιορκεῖτο περιστάσεσι · καὶ οὐδὲ μέχρι τοῦ φυγεῖν ὁ κίνδυνος . Οὐχ ἐχορέσθη γὰρ ὁ Σαοὺλ τῇ φυγῇ τοῦ Δαυὶδ , οὐδὲ δρόμος τὸν φόβον ἐμεῖωσεν , ἀλλὰ πλέον ἀνέφεγεν ἐν τοῖς ζώσις ἀκούομενος ὁ φθονούμενος . Καὶ δὴ τὰ τῆς βασιλείας ἀδρόσια στρατεύματα , τὸν μυστ' ὀλίγον κρατούμενον ἀναζητεῖ , καὶ νάπας ἀνίχνευε ( 84 ) , καὶ φάραγγας ἐσαγὴνευε , καὶ τὰς τῶν ὀρῶν ἐπολυπραγμονεῖ κορυφάς , ὁδίκως θηρατὴς τοῦ δικαίου γινόμενος . Οἱ Ψαλμοὶ τὰ πάθη χρητύνουσιν , αἱ ᾠδαὶ τὰς συμφοράς ἐπαγγέλλουσιν . « Ἐπὶ τῷ Κυρίῳ πέποιθα , πῶς ἐρεῖτε τῇ ψυχῇ μου Μεταναστεῦσον ἐπὶ τὰ ὄρη ὡς στρουθίον ; » Ὁρᾶς ψυχὴν πλανωμένην λογισμοῖς , καὶ πρὸς τὴν ἀπλανῆ βοήθειαν , τὸν Κύριον ( 85 ) , καταφεύγουσαν ; Τίς ἂν ἐν τοιούτοις γενομένος , οὐχ εἴπε , θυμῷ καὶ ἀθυμίᾳ κρατούμενος ; Ἐμοὶ ταῦτα Σαοὺλ διατίθησιν ( 86 ) ; δὲ ἐξήρπασα δαίμονος ; ὃν τοῦ Γολιάθ ἠλευθέρωσα ; ὃ τὴν βασιλείαν ἐφύλαξα ; ὃν τοῦ δουλεύειν ἀπέστησα ; Τί γὰρ ἐκίνουν τὴν λύραν τῆς χάριτος ; τί τὸν ἐνοχλοῦντα δαίμονα τοῖς μέλεσιν ἐπλήττον ; Ἐγένετο ἂν τοῦ δαίμονος παρηναλίμμα , οὐχ ἂν νῦν ἐδίωκεν ἀπολώμενον · τότε ἔφθασεν ἂν αὐτοῦ τὸν φόβον ὁ θάνατος ( 87 ) . Ἐπαψεν τὸ δόρυ μοι ψάλλοντι , ἐγὼ δὲ τοῦ μέλους οὐχ ἀφήκα τὸ φάρμακον · ὠργίζετο θεραπεύοντι , ἐγὼ δὲ φιλονείκῳ φιλανθρωπίᾳ τὸν ἀπὸνθρωπον ἐσωζον . Οὐδὲν τούτων ὁ Δαυὶδ οὐχ εἴπεν , οὐχ ἐνύησεν · ἀλλὰ τὸ βλέμμα τεῖνον πρὸς οὐρανόν , ἐκεῖ ἐκάλεε τὸν σύμμαχον ( 88 ) . Ἐνταῦθα γεγόμενος , ὅρα μοι τὴν ἀπόρρητον τῶν πραγμάτων διοίκησιν · ὅρα μοι καὶ τὴν θείαν φιλανθρωπίαν , καὶ τὴν τοῦ
Lemmas: γε . οἰκειόω ὁ πάθος , καί ὁ βάθος ὁ ἀθυμία καθοράω , ἵνα ὁ μέγεθος ὁ ὁ Δαυίδ φιλοσοφία κατανοέω . ὁ μέν γάρ ἀδικέω , εἶτα διώκω , ἔχω παραμυθία ὁ πάθος ὁ τόλμα ὅς δράω , καί ὁ σύνοιδα καί ἑαυτοῦ περιφέρω κατήγορος , ἔνδοθεν συνηγορέω ὁ διώκω , καί δικαιόω ὁ πρᾶξις , ὁ τιμωρία οὖον μέμφομαι . ὁ δέ περισῴζω πολλάκις , καί ὑπό ὁ σῴζω εἰς θάνατος ἀγρεύω , ἀφόρητος ἔχω ὁ ἀθυμία ὁ βέλος , ὁ μνήμη ὁ εὐεργεσία πλήσσω , ὡς κατά ἑαυτοῦ ὁ πολέμιος ὁπλίζω . τοιοῦτος ὁ Δαυίδ πολιορκέω περίστασις · καί οὐδέ μέχρι ὁ φεύγω ὁ κίνδυνος . οὐχ κορέννυμι γάρ ὁ Σαῦλος ὁ φυγή ὁ Δαυίδ , οὐδέ δρόμος ὁ φόβος μειόω , ἀλλά πλέω ἀναφέρω ἐν ὁ Ζωσίς ἀκούω ὁ φθονέω . καί δή ὁ ὁ βασίλεια ἀδροσία στράτευμα , ὁ μύστης ὀλίγος κρατέω ἀναζητέω , καί νάπη ἀνιχνεύω ( 84 ) , καί φάραγξ σαγηνεύω , καί ὁ ὁ ὄρος πολυπραγμονέω κορυφή , οδικώς θηρατής ὁ Δίκαιος γίγνομαι . ὁ ψαλμός ὁ πάθος χρητυνους , ὁ ἀοιδή ὁ συμφορά ἐπαγγέλλω . « ἐπί ὁ κύριος πείθω , πῶς εἴρω ὁ Ψυχή ἐγώ μεταναστευσος ἐπί ὁ ὄρος ὡς στρουθίον ; » ὁράω ψυχή πλανάω λογισμός , καί πρός ὁ ἀπλανῆ βοήθεια , ὁ κύριος ( 85 ) , καταφεύγω ; Τῖς εἄν ἐν τοιοῦτος γίγνομαι , οὐ εἶπον , θυμός καί ἀθυμία κρατέω ; ἐμός οὗτος Σαῦλος διατίθημι ( 86 ) ; δέ ἐξαρπάζω δαίμων ; ὅς ὁ Γολιάθ ἐλευθερόω ; ὅς ὁ βασίλειος φυλάσσω ; ὅς ὁ δουλεύω ἀφίστημι ; τις γάρ κινέω ὁ λύρα ὁ χάρις ; τίς ὁ ἐνοχλέω δαίμων ὁ μέλος πλήσσω ; γίγνομαι εἄν ὁ δαίμων παρηναλίμμα , οὐ εἄν νῦν διώκω ἀπόλλυμι · τότε φθάνω εἄν αὐτός ὁ φόβος ὁ θάνατος ( 87 ) . παύω ὁ δόρυ ἐγώ ψάλλω , ἐγώ δέ ὁ μέλος οὐ ἀφίημι ὁ φάρμακον · ὀργίζω θεραπεύω , ἐγώ δέ φιλόνικος φιλανθρωπία ὁ ἀπὸνθρωπον σῴζω . οὐδείς οὗτος ὁ Δαυίδ οὐ εἶπον , οὐ ενυαειδω · ἀλλά ὁ βλέμμα τείνω πρός οὐρανός , ἐκεῖ καλέω ὁ σύμμαχος ( 88 ) . ἐνταῦθα γίγνομαι , ὁράω ἐγώ ὁ ἀπόρρητος ὁ πρᾶγμα διοίκησις · ὁράω ἐγώ καί ὁ θεῖος φιλανθρωπία , καί ὁ ὁ