basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0138.1
ἡμῖν ποθεινότερον , ἐπεὶν τὶ τῆς ἐκείνου σφαγῆς εἰς εὐωχίαν ἡμῖν τρυφηρότερον ; Πῖνας κεφαλὴν χομίζετω · τρυφήσωμεν ἡμέσιν , ἐπειδὴ μὴ τοῖς ὀδόνσι δυνάμεθα . Ἀποστερεῖ τῆς βασιλικῆς ἡμᾶς εὐνῆς · ἀποστερεῖσθω τὸ οἴκλας αὐτὸς κεφαλῆς . Ἀφέλκε με πόθων ἐμῶν · κατὰ τὴς ἐμῆς ἡδονῆς πειρατάτεται · δεχέσθω ξίφος ὑπ' ὀργῆς ἀκονώμενον . Ἐπεμψεν ὡς δόρυ τὴν γλῶτταν · συναποτεμενέσθω κεφαλὴ καὶ τῶν λόγων τὸ ὄργανον . Τοῦτον ἐγὼ μοι πάλαι παρεῖναι τὸν καιρὸν ἐπεθύμουν , καὶ πρὸ τῆς ἐξουσίας τὴν ἐπιθυμίαν ἀνειροπόλουν ( 22 ) . Ἀπόδος μοι , πει , τῆς διδασκαλίας τὰς ἀμοιβὰς , ἀπόδος μοι τῶν εἰς αὐτὸ πόνων τὰ ἔπαθλα · γινέσθω μοι τῆς σῆς ὀρχήσεως χαρπός , τοῦ δυσμενοῦς τὸ τέλος · οὐ τὴν ζομὴν ἀποστρέφομαι , τοῦτο τὴν σωτὴν πραγματισμοῦ . Παρέστω θάττον ἕως συγκεχρότηται τὸ συμπόσιον , ἕως ὁ καιρὸς τὴν ἑστίασιν ἔχει , μέρος μοι γενέσθω τῆς εὐωχίας ἡ τοῦ Βαπτιστοῦ κεφαλὴ · θεραπεύσω τὴν δίψαν τοῦ αἵματος . Ἰδω τρυφὴν τὴν στραγὴν , πῆμα μοι γινέσθω τὸ αἷμα . Ὦ μητρὸς δυσσεβοῦς , καὶ διδασκάλου δυσσεβεστέρας ! Ταύταις ἡ παῖς ταῖς τῆς μητρὸς ὑποθήκαις ὀπλισθεῖσα , πρὸς τὴν αἰσχύνην ἐξέδραμεν , αἰτῶν μακρόντον αἰτοῦσα μισθὸν τῆς ὀρχήσεως . Τί οὖν ὁ Ἡρώδης ; Σχηματίζεται λύπην , καὶ τοῖς ἔνδον πανηγυρίζων , ἐπιστυγνάζει τοῖς ἔξωθεν · ἀντορχεῖται τῇ χώρᾳ τὸ σχῆμα τῆς λύπης κατηρεῖ τῷ προσώπῳ , χαίρων μὲν ἐφ' οἷς τὸν ἐχθρὸν ἐν προσώποις ἀμύνεται , λυπούμενος δὲ τὴν τοῦ φόνου τάχα βραδύτητα , καὶ τὸν ὄρκον προβάλλεται τοῦ φόνου συνηγορῶν , καὶ τοὺς παρόντας ἀπατᾷ , μάρτυρας τῆς εὐδόκου μαιμονίας καλούμενος , ὁ τῆς μοιχείας τὸ μῖσος μὴ παρατιούμενος . Βαβαὶ τῶν ἀλλοκότων δραμάτων ! Τὸν τῆς ἐπιορκίας εἰρωνεύεται φόβον . Ὅτι γὰρ ἔχων καὶ σφόδρα βουλόμενος , καὶ οὐκ ἄκων οὐδὲ δυσχεραίνων ἐπὶ τὴν μαιμονίαν ἐλήλυθεν , αὐτὸς σαφῶς , ἀφ' ὧν εἶπεν , ἐδήλωσε . Φέρε γὰρ ὅτε τῆς βασιλείας ὑποσχόμενος ἡμῖν , τὴν Ἰωάννου κεφαλὴν ἀντὶ τῶν δώρων ἠτεῖτο , τί ἂν ἠδικοῖτο τοιαῦτα σθεγάζμενος ; Ἐγὼ μὲν , ὦ κόρη , θαυμάσας τὴν ὀρχησιν , μισθὸν σοι τῆς ἡδονῆς , τὸ τῆς βασιλείας ἐπηγγειλάμην ἡμῖν · σὺ δὲ τὴν τοῦ Βαπτιστοῦ κεφαλὴν ἐπίστης , τῆς ὅλης μου βασιλείας προτιμωτέραν , τὴν τῶν σκήπτρων πλεῖον ἐκλαμπουσαν , τῆς ἀξίας τῆς ἐμῆς ψυχῆςτέραν . Ἡ γὰρ δεῖξάν μοι Βαπτιστὴν ἕτερον , καὶ Ἰωάννην ἄλλον ἐν τῇ βασιλείᾳ περιλειπόμενον · ἢ πᾶσαν , ὡς ἔοικε , μοι τὴν βασιλείαν ἀποσυλλήσαι ποθεῖς . Ὅσπερ γὰρ κτημάτων ἢ χρημάτων χομιζομένη τὸ πέρας , τῆς μοιρᾶς ἰσοστάσιον ἐμοὶ κατελίμπανες , οὕτως νῦν καὶ τὸν Βαπτιστὴν αἰτοῦσα , δεῖξον ἕτερον μοι τοιούτον περιλειπόμενον . Ἐως δὲ ἄλλον οὐχ ὁρᾷς αὐτῷ τὴν ἀρετὴν παραπλήσιον , λείψας , ὦ γύναι , πᾶσάν μοι τὴν βασιλείαν διὰ Ἰωάννου δημεύουσα . Ἄλλὰ σιωπᾷ μὲν ἡδως , ἡθεῖς μὲν τὴν ψυχήν , συσταλεῖς δὲ τὴν ὀψιν , καὶ δρᾶμα φιλανθρωπίαν τὴν ἀνθρωποκτονίαν
Lemmas: ἐγώ ποθεινός , ἔπω τίς ὁ ἐκεῖνος σφαγή εἰς εὐωχία ἐγώ τρυφηροτερος ; πίνω κεφαλή κομίζω · τρυφάω ἔμεσις , ἐπεί μή ὁ ὄζω δύναμαι . ἀποστερέω ὁ βασιλικός ἐγώ εὐνή · ἀποστερέω ὁ οικλαω αὐτός κεφαλή . ἀφέλκω ἐγώ πόθος ἐμέω · κατά σής ἐμός ἡδονή πειρατάτεται · δέχομαι ξίφος ὑπό ὀργή ἀκονάω . πέμπω ὡς δόρυ ὁ γλῶσσα · συναποτέμνω κεφαλή καί ὁ λόγος ὁ ὄργανον . οὗτος ἐγώ ἐγώ πάλαι πάρειμι ὁ καιρός ἐπιθυμέω , καί πρό ὁ ἐξουσία ὁ ἐπιθυμία ανειροπολεω ( 22 ) . ἀποδίδωμι ἐγώ , πεῖ , ὁ διδασκαλία ὁ ἀμοιβή , ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ εἰς αὐτός πόνος ὁ ἔπαθλον · γίγνομαι ἐγώ ὁ σός ὄρχησις Χάρπος , ὁ δυσμενής ὁ τέλος · οὖον ὁ ζομὴν ἀποστρέφω , οὗτος ὁ σάω πραγματισμός . παρίστημι ταχύς ἠώς συγκεχροτητη ὁ συμπόσιον , ἠώς ὁ καιρός ὁ ἑστίασις ἔχω , μέρος ἐγώ γίγνομαι ὁ εὐωχία ὁ ὁ βαπτιστής κεφαλή · θεραπεύω ὁ δίψα ὁ αἷμα . ὁράω τρυφή ὁ στραγός , πῆμα ἐγώ γίγνομαι ὁ αἷμα . ὦ μήτηρ δυσσεβής , καί διδάσκαλος δυσσεβής ! οὗτος ὁ παῖς ὁ ὁ μήτηρ ὑποθήκη ὁπλίζω , πρός ὁ αἰσχύνη ἐκδιδράσκω , αἰτέω μακρόντον αἰτέω μισθός ὁ ὄρχησις . τις οὖν ὁ Ἡρῴδης ; σχηματίζω λύπη , καί ὁ ἔνδον πανηγυρίζων , ἐπιστυγνάζω ὁ ἔξωθεν · ἀντορχέομαι ὁ χώρα ὁ σχῆμα ὁ λύπη καταίρω ὁ πρόσωπον , χαίρω μέν ἐπί ὅς ὁ ἐχθρός ἐν πρόσωπον ἀμύνω , λυπέω δέ ὁ ὁ φόνος τάχα βραδυτής , καί ὁ Ὅρκος προβάλλω ὁ φόνος συνηγορέω , καί ὁ πάρειμι ἀπατάω , μάρτυς ὁ εὐδοκέω μαιμονια καλέω , ὁ ὁ μοιχεία ὁ μῖσος μή παρατιουμην . βαβαί ὁ ἀλλόκοτος δρᾶμα ! ὁ ὁ ἐπιορκία εἰρωνεύομαι φόβος . ὅτι2 γάρ ἔχω καί σφόδρα βούλομαι , καί οὐ ἄκων οὐδέ δυσχεραίνω ἐπί ὁ μαιμονια ἔρχομαι , αὐτός σαφῶς , ἀπό ὅς εἶπον , δηλόω . φέρω γάρ ὅτε ὁ βασίλεια ὑπισχνέομαι ἐγώ , ὁ Ἰωάννης κεφαλή ἀντί ὁ δῶρον αἰτέω , τίς εἄν ἀδικέω τοιοῦτος σθεγάζμενος ; ἐγώ μέν , εἰμί κόρη , θαυμάζω ὁ ὄρχησις , μισθός σύ ὁ ἡδονή , ὁ ὁ βασίλεια ἐπαγγέλλω ἐγώ · σύ δέ ὁ ὁ βαπτιστής κεφαλή ἐφίστημι , ὁ ὅλος ἐγώ βασίλεια πρότιμος , ὁ ὁ σκῆπτρον πλείων ἐκλάμπω , ὁ ἄξιος ὁ ἐμός ψύχω . ὁ γάρ δείκνυμι ἐγώ βαπτιστής ἕτερος , καί Ἰωάννης ἄλλος ἐν ὁ βασίλεια περιλείπομαι · ἢ πᾶς , ὡς ἔοικα , ἐγώ ὁ βασίλειος ἀποσυλάω ποθέω . ὅσπερ γάρ κτῆμα ἢ χρῆμα χομιζομενω ὁ πέρας , ὁ Μοιρᾶς ἰσοστάσιος ἐγώ καταλείπω , οὕτως νῦν καί ὁ βαπτιστής αἰτέω , δείκνυμι ἕτερος ἐγώ τοιοῦτος περιλείπομαι . ἠώς δέ ἄλλος οὐ ὁράω αὐτός ὁ ἀρετή παραπλήσιος , λείπω , εἰμί γυνή , πᾶς ἐγώ ὁ βασίλειος διά Ἰωάννης δημεύω . ἀλλά σιωπάω μέν ἡδύς , ἠθέω μέν ὁ Ψυχή , συστέλλω δέ ὁ ὄψις , καί δρᾶμα φιλανθρωπία ὁ ἀνθρωποκτονία