basilius-scr-eccl.sermones-xli pg085_0166.2
β . Μυρίας · τοίνυν θαυμάτων δυνάμει τοὺς τῶν μαθητῶν ὀφθαλμοὺς ἐττιάσας , ἄρχεται λοιπὸν ταῖς ἀκοαῖς παρανοῦν τὸ τῆς θεότητος φέγγος . Καὶ δὴ τῶν μαθητῶν συγκαλέσας τὸ σύστημα , ἥρωτα · Τίνα με λέγουσιν ( 97 ) οἱ ἄνθρωποι εἶναι τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ; Καὶ ἦν ἰδεῖν θαῦμα παράδοξον . Ὁ διδά-σκων ἥρωτα , καὶ ἑρωτῶντο οἱ διδασκόμενοι · ἠγνούν γὰρ ἔτι τῆς οἰκονομίας τὸ βάθος · οὐκ ἤθεσαν θεότητα κεκρυμμένην ἐν ἀνθρωπότητι , ἀλλ’ ἀχρι τῶν φαινο-μένων τὸν νοῦν ἀνατείναντες προσώτῳ βλέπαιν οὐδ ἴσχουν · ἀλλ’ ἦν αὐτοῖς ὅρος τῆς γνώσεως , τῶν θαυμάτων ἡ δύναμις . Τοῦτο πολλάκις αὐτοὺς ὁ Δε-σπότης , ἀντιτιμῶν ἐλεγεν · Τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμί , καὶ οὐκ ἐγνώκατέ με , Φίλιππε ( 98 ) ; Ἄρχη γὰρ μαθήσεως τῆς ἀγνοίας ὁ ἔλεγχος · καὶ διδασκαλίας προοίμιον , ὧν τις οὐκ οἶδεν ἡ ἀσώθης . Διὰ τοῦτο πάλιν πρὸς αὐτοὺς ἐπεβόα · Ἔτι πολλά ἔχω λέγειν ὑμῖν , ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι . Καὶ πάλιν , ὦ Δέσποτα , τῶν μαθητῶν καταγνώσεις ἀξένειαν ; Τί γὰρ ὧν εἴπες οὐ διψώσας ἀκοαῖς ὑπεδέξαντο ; Οὐκ εἶπες · Δεῦτε πρὸς με , καὶ ποιήσω ὑμῖς ἀλιεῖς ἀνθρώπων , οὐ δὲ τῇ πίστει πρὸς τὴν φωνὴν ἠλείοντο ; Οὐκ Ἀνδρέας τῷ Πέτρῳ φησί · Τὸν Μεσσίαν εὕρηκαμεν ; Καὶ πρὸς τὴν φωνὴν ὁ Πέτρος τὴν ἀκοὴν ἐξείμευτο ; Οὐ πρῶτον γυμνοὺς κατὰ παλίνων καὶ δαιμονίων ἐστράτευσα , οὐ δὲ , μετὰ τὴν νίκην , τὰς τῆς νίκης εὐδύνας ὑπέχοντες , ἔλεγον · Κύριε , καὶ τὰ δαιμόνια ἡμῖν ὑποτάσσε-ται ; Τί οὖν ; οἱ τὰς τῶν δαιμονίων ὑποτάσσοντας φάλαγγας , ἀτονοῦσι πρὸς μάθησιν ; Ναί , φησίν · ἐκεῖνο γὰρ τῆς ἡμῶν χάριτος ἔργον , οὐ τῆς αὐτῶν διανοίας δύναμις . Καὶ Θεασώμεθα πρῶτον τὴν ἀγνοίαν , ἵνα θαυμάσωμεν τὰ διατάγματα ( 99 ) . Συν-έλεξέ ποτε τοῖς μαθηταῖς ὁ Σωτήρ , γνωρίζαι δὲ τὴν πίστιν τούτων βουλόμενος , προστάττει τῇ θαλάττῃ συγχινῦσαι τὴν δύναμιν · χώραν δὲ τῷ χειμῶνι διδούς , ἐδείξεν τῇ νηὶ τὸν καθεύδοντα · ἡ θάλασσα δὲ τῷ Δεσποτικῷ πειθόμενη συνθήματι ,
Lemmas: Β . Μυρίας · τοίνυν θαῦμα δύναμις ὁ ὁ μαθητής ὀφθαλμός τείνω , ἄρχω λοιπός ὁ ἀκοή παρανέω ὁ ὁ θεότης φέγγος . καί δή ὁ μαθητής συγκαλέω ὁ σύστημα , ἐρωτάω · τίς ἐγώ λέγω ( 97 ) ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ; καί εἰμί ὁράω θαῦμα παράδοξος . ὁ διδάσκω ἐρωτάω , καί ἐρωτάω ὁ διδάσκω · ἀγνέω γάρ ἔτι ὁ οἰκονομία ὁ βάθος · οὐ τίθημι θεότης κρύπτω ἐν ἀνθρωπότης , ἀλλά ἄχρι ὁ φαίνω ὁ νόος ἀνατείνω πρόσος βλέπαιν οὐδʼ ἴσχω · ἀλλά εἰμί αὐτός ὅρος ὁ γνῶσις , ὁ θαῦμα ὁ δύναμις . οὗτος πολλάκις αὐτός ὁ Δεσπότης , ἀντιτιμάω λέγω · τοσοῦτος χρόνος μετά σύ εἰμί , καί οὐ γιγνώσκω ἐγώ , Φίλιππος ( 98 ) ; Ἄρχη γάρ μάθησις ὁ ἄγνοια ὁ ἔλεγχος · καί διδασκαλία προοίμιον , ὅς τις οὐ οἶδα ὁ ἀσάω . Ζεύς οὗτος πάλιν πρός αὐτός ἐπιβοάω · ἔτι πολύς ἔχω λέγω σύ , ἀλλά οὖον δύναμαι βαστάζω ἄρτι . καί πάλιν , εἰμί δεσπότης , ὁ μαθητής κατάγνωσις ἄγω ; τις γάρ ὅς εἶπον οὖον διψάω ἀκοή ὑποδείκνυμι ; οὐ εἶπον · δεῦτε πρός ἐγώ , καί ποιέω ὑμῖς ἁλιεύς ἄνθρωπος , οὖον δέ ὁ πίστις πρός ὁ φωνή ἐλεέω ; οὐ Ἀνδρέας ὁ Πέτρος φημί · ὁ Μεσσίας εὑρίσκω ; καί πρός ὁ φωνή ὁ Πέτρος ὁ ἀκοή ἐξείμευτο ; οὖον πρῶτος γυμνός κατά παλίνη καί δαιμόνιος στρατεύω , οὖον δέ , μετά ὁ Νίκη , ὁ ὁ Νίκη ευδυο ὑπέχω , λέγω · κύριος , καί ὁ δαιμόνιος ἐγώ ὑποτάσσω ; τις οὖν ; ὁ ὁ ὁ δαιμόνιος υποτάσσω φάλαγξ , ἀτονέω πρός μάθησις ; Ναίς , φημί · ἐκεῖνος γάρ ὁ ἐγώ χάρις ἔργον , οὖον ὁ αὐτός διάνοια δύναμις . καί θεάομαι πρῶτος ὁ ἄγνοια , ἵνα θαυμάζω ὁ διάταγμα ( 99 ) . συλλέγω ποτός ὁ μαθητής ὁ Σωτήρ , γνωρίζω δέ ὁ πίστις οὗτος βούλομαι , προστάσσω ὁ θάλασσα συγχινυσος ὁ δύναμις · χώρα δέ ὁ χειμών δίδωμι , δείκνυμι ὁ ναῦς ὁ καθεύδω · ὁ θάλασσα δέ ὁ δεσποτικός πειθόμενος σύνθημα ,