basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0320.3
Ἡκέτω δὲ εἰς μέσον ἡμῶν καὶ ἄλλη γυνή , καὶ διηγείσθω πὸ Οἰάμα , καὶ κινείτω πάντας ἡμᾶς εἰς θάυμα . Καὶ γὰρ τις τῶν Κρητιδιῶν τούτων καὶ εὐπατρίδων γυναικῶν Βασσιανή ( τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα αὐτῆς ) , ὡμῆρεσε μὲν παρ' ἡμῖν ἐπὶ τισι συνθήκαις , ἐπαγγελιομέναις μὲν ἐκ ληστείας εἰρήνην , ἐν δὲ τῷ ἐκείνης σώματι τὸ βέβειον πάντως ἔχούσας . Προσεκαρτέρει δὲ ὡς τὰ πολλὰ καὶ προσελπίαιρε τῇ μάρτυρι , τοῦτο μὲν ὡς Χριστιανή , τοῦτο δὲ καὶ ὡς δεομένη λύσεως τῆς τότε προσδεσμούσης αὐτὴν ἀνάγκης . Αὕτη ποτὲ ἐν ὥρᾳ ὥρας , καὶ ἡνίκα μάλιστα ἑαυτοῦ γλῶχὺδότερος ἐστιν ὁ ἥλιος , ἐνδιέτριβε μὲν τῷ ναῷ τῆς μάρτυρος τὰ συνήθη ποιούσα , δακρύουσα , ψάλλουσα , εὐχόμενη , καὶ οἴαπὲρ τὰ τῶν ἀνιωμένων τε καὶ εὐχομένων ἐστίν . Νυκτὶ δὲ ἐπιλαβοῦσης , καὶ τῆς ψυχῆς ἐπιπαλεύσης , ἠχάλλε μέν τὴν ἀρχήν , ὡς ἂν καὶ ἀσυνήθης , καὶ διηπορεῖτο , καὶ ἀσώματος ἐπλῆρουτο , καὶ ἰδρώτι κατεχρέζοτο . Καὶ ποτὲ μὲν κατὰ τὰ χιμεύνια αὐτὰ περιεστρέφετο , διὰ τὸ κάμνον τοῦ σώματος θεραπεύουσα καὶ ἀναλύγουσα , καὶ τοῦτο ποιούσα συχνέτερον · ποτὲ δὲ καὶ ἀναπηδῶσα τῆς κοίτης , ἡνίκα διαδροχὸς τε ἦν ἤδη λοιπόν , καὶ τοῖς μαρμάροις ἑαυτὴν προσήρειδεν , ὡς ψυχρότεροις τε οἷσι μᾶλλον , καὶ ἀναλῦξαι δυναμένοις αὐτήν . Τέλος δὲ , ὡς ἐνιχᾶτο τῷ κακῷ ( καὶ γὰρ καὶ γαστρὸς ὀγκος αὐτὴν ἐπὶ παιδὶ κυρτουομένης συνεῖχε , καὶ τὸ τοῦ φιλομοῦ πολὺ τε καὶ ἄηδες , οὐκ ὀλιγωρεῖν παρεσκεύασεν ) ὥρμησε μὲν ἐπὶ τί ποτε τῶν παρακειμένων φρεάτων , ὅ χαλ βαθὺ καὶ πληθὺν ἦν ὕδατι , ὡς ἐγκυδιστήσαι τε τοῦτο καὶ ἐννήξασθαι , ἢ καὶ ἀποπνιγῆναι.Τοῦτο γὰρ ἦν τὸ πάντως ἐσόμενον τοῦ κακοῦ πέρας . Παραφανείσα δὲ τῇ μάρτυρι , καὶ τοῦ ἱματίου αὐτῆς λαβομένη , τῆς μὲν ὀρμῆς ἐπαυσε , πολλὰ λοιδορρησμένη τῆς τόλμης αὐτὴν · προσκαλεσαμένη δὲ κόρην , ὡς ἂν τινα παιδίσκην αὐτὴν παρομαρτοῦσαν , φησί · « Τὴν λεχάνην μοι προσάγαγε ταύτην · » ἦν καὶ μετὰ χειρὸς ἐδόκει φέρειν ἡ κόρη . Ἡ δὲ προσἤγαγεν · ὕδατος δὲ ἦν αὕτη μεστή · καὶ τὸν αὐτὴς τῇ πρασπάτη καθιμίσασα δίκτυλον , καὶ ἀναδεῦσα τῷ ὕδατι , ἐπαλείφε τὸ μέτωπον τοῦτο , καὶ τῶν καταχλειδῶν ἐκατέραν , χάπηλθε , ζέφυρον , ὡς εἰπεῖν , αὐτὴ μόνην λιγυρὴν ἐμπνέουσα καταλείψασα . Διέγενετο μὲν οὖν , ὡς ἐν πᾶσι ἐκφυρουμένης τῷ καύσωνι , αὐτὴ μόνη ὡς ἐν ἡρὶ καὶ ὡς ἐν Δάφνῃ τῷ πολυδένδρῳ καὶ πολυανέμῳ χωρίῳ διάγουσα . Καὶ ταῦτα δὲ
Lemmas: ἥκω δέ εἰς μέσος ἐγώ καί ἄλλος γυνή , καί διηγέομαι πόα Οἰάμα , καί κινέω πᾶς ἐγώ εἰς θαῦμα . καί γάρ τις ὁ Κρητιδιῶν οὗτος καί εὐπατρίδης γυνή Βασσιανῆ ( οὗτος γάρ εἰμί ὄνομα αὐτός ) , ὁμηρέω μέν παρά ἐγώ ἐπί τις συνθήκη , ἐπαγγέλλω μέν ἐκ λῃστεία εἰρήνη , ἐν δέ ὁ ἐκεῖνος σῶμα ὁ βιόω πάντως ἔχω . προσκαρτερέω δέ ὡς ὁ πολύς καί προσελπιαειρω ὁ μάρτυς , οὗτος μέν ὡς Χριστιανή , οὗτος δέ καί ὡς δήω λύσις ὁ τότε προσδεσμέω αὐτός ἀνάγκη . ἄτη ποτέ ἐν ὥρα ὥρα , καί ἡνίκα μάλιστα ἑαυτοῦ γλῶχὺδότερος εἰμί ὁ ἥλιος , ἐνδιατρίβω μέν ὁ ναός ὁ μάρτυς ὁ συνήθης ποιέω , δάκρυ , ψάλλω , εὔχομαι , καί οἶος ὁ ὁ ἀνιάω τε καί εὔχομαι εἰμί . Νύξ δέ ἐπιλαμβάνω , καί ὁ Ψυχή επιπαλευσος , ἠχάλλε μέν ὁ ἀρχή , ὡς εἄν καί ἀσυνήθης , καί διαπορέω , καί ἀσώματος πληρόω , καί ἱδρώς κατεχρέζοτο . καί ποτέ μέν κατά ὁ χιμεύνια αὐτός περιστρέφω , διά ὁ κάμνω ὁ σῶμα θεραπεύω καί αναλυγουω , καί οὗτος ποιέω συχνέτερον · ποτέ δέ καί ἀναπηδάω ὁ κοίτη , ἡνίκα διατρέχω τε εἰμί ἤδη λοιπός , καί ὁ μάρμαρος ἑαυτοῦ προσαγορεύω , ὡς ψυχρός τε ὅς μᾶλλον , καί ἀναλύζω δύναμαι αὐτός . Τέλος δέ , ὡς φέρω ὁ κακός ( καί γάρ καί γαστήρ ὄγκος αὐτός ἐπί παῖς κυρτόω συνόχωκα , καί ὁ ὁ φιλομοῦ πολύς τε καί ἀηδής , οὐ ὀλιγωρέω παρασκευάζω ) ὁρμάω μέν ἐπί τίς ποτός ὁ παράκειμαι φρέαρ , ὅς χαλ βαθύς καί πληθύς εἰμί ὕδωρ , ὡς εγκυδιιστημι τε οὗτος καί ἐνάγω , ἢ καί ἀποπνιγῆναι.Τοῦτο γάρ εἰμί ὁ πάντως εἰμί ὁ κακός πέρας . παραφαίνω δέ ὁ μάρτυς , καί ὁ ἱμάτιον αὐτός λαμβάνω , ὁ μέν ὁρμή παύω , πολύς λοιδορρησμένη ὁ τόλμα αὐτός · προσκαλέω δέ κόρη , ὡς εἄν τις παιδίσκη αὐτός παρομαρτέω , φημί · « ὁ λεχάνη ἐγώ προσάγω οὗτος · » εἰμί καί μετά χείρ δοκέω φέρω ὁ κόρη . ὁ δέ προσάγω · ὕδωρ δέ εἰμί οὗτος μεστός · καί ὁ αὐτός ὁ πιπράσκω καθιμιακουω δίκτυλον , καί αναδεύω ὁ ὕδωρ , ἐπαλείφω ὁ μέτωπον οὗτος , καί ὁ καταχλειδηω ἑκάτερος , χάπηλθε , Ζέφυρος , ὡς εἶπον , αὐτός μόνος λιγυρός ἐμπνέω καταλείβω . διαγίγνομαι μέν οὖν , ὡς ἐν πᾶς ἐκφύρω ὁ καύσων , αὐτός μόνος ὡς ἐν γναμπ-τήρ καί ὡς ἐν Δάφνη ὁ πολύδενδρος καί πολυάνεμος χωρίον διάγω . καί οὗτος δέ