basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0266.2
« 'Ἀπορῶ μὲν ὅθεν ἀρξάμενη τῆς πρὸς σὲ διαλέξεως , κόρη , καὶ πάντων ἐμοὶ φιλάτη . Καὶ γὰρ τοῦτὶ τὸ παρὰ σοῦ πρασσομένων νῦν εἰς ἀμηχανίαν περιέστησέ με , περιέστησέ δὲ μητέρα σήν . Οὔτε γὰρ τῶν σῶν ἤθῶν καὶ τρόπων , οὔτε τῆς σῆς αἰδοῦς ἀνωδεν καὶ σεμνότητος , ταυτὶ τὰ παρὰ σοῦ γινόμενα νῦν . Ἐπὶ ῥεῖα δέ , ὡς οἶμαι , σκαιοῦ τινος καὶ πονηροῦ δαιμόνος , πειρωμένου παρατρέψαι σε μὲν ἐκ τοῦ καθήκοντος λογισμοῦ , ἀνατρέψαι δὲ τὴν ὀλβῖδεν τῇς οἰκίας εὐδαιμονίαν , περιφάναι δὲ πᾶσιν ἡμῖν αἰσχρὰν λοιδορίαν , ἀν' εὐημίας καλλίστης . Ὅμως καὶ νῦν πείσθητί μοι τῷ σῷ Θαμυρίδι . Καὶ γὰρ εἰμὶ σός · καὶ εἰ μηδεὶς τῷ γάμῳ , τῷ νόμῳ λοιπὸν καὶ ταῖς ἐπὶ σοὶ μοι γεγενημέναις συνθήκαις . Καὶ ἀπόστηθι μὲν ταύτῃ τῆς θυρίδος · ἀπόστηθι δὲ σοῦ τὴν ἀκοὴν παρέχειν τῷ ξένῳ τούτῳ καὶ ἀλητῇ , καὶ οὐκ οἶδ' ὅπως ἐπείσθαρέντι · κατὰ τὴν πόλιν ταύτην · μήπου τις καὶ λόγος ἀτοπος βυβὶ περὶ σοῦ · ὡς ἄρα ἡ παὶς μὲν τῆς σεμνῆς Θεοκλείας , μητρη * τοῦ Θαμυρίδος , πρώτη δὲ τῆς πόλεως , ὁμοῦ * πάντων ὑπερίδοῦσα , καὶ πλοῦτου , καὶ γένους , καὶ μητρός , καὶ τῶν σεμνῶν τοῦ γένους διηγημάτων , ἐπὶ γε μὴν καὶ τῆς ἀνωδεν τροφῆς καὶ παιδεύσεως , προσεχθὲν ξένῳ τινὶ καὶ ἀλητῇ , καὶ γέγονε τὸ σεμνολόγημα τῆς πόλεως , ἐνὸς τινος αἰχμαλώτου καὶ πελάτου παῖδον . Καὶ προσῆλθε μὲν ἐκεῖνος πρὸς τινὶ θυρίδι καθημένος · ἔλλαχε δὲ τοῖς ὀμμασιν ἐκείνη , καὶ αὐτὴ θυρίδος ἐπειλημμένη τινός · καὶ περιφρονεῖται μὲν ἡ μήτηρ παραίνουσα , καὶ πᾶσαν ὥραν προσλιπαροῦσα · περιφρονεῖται δὲ ὁ μηστήρ , καὶ μετ' ὀλίγον ἀνήρ , νοῦνθεος καὶ δεόμενος · ἥλθὲ δὲ ἐστιν ἐκεῖνος καὶ τῶν ἐκείνου λόγων καὶ δολερῶν . ἰγγῶν . Φθόνον τοιγαροῦν , ὦ φιλάτα , καὶ φύγε τοιαύτας διαβολὰς καὶ λοιδορίας , καὶ ἀπόστησον τῆς μιᾶρας ἐκείνης φωνῆς τὴν σὴν ἀκοὴν ἐπιπρόσθεν δὲ τῆς ἀπατῆλης ταύτης καὶ ξένῃς ἡδονῆς ποίησαι τὴν οἰκελίαν αἰδὼ καὶ σωφροσύνην , κατάλιπε λοιπὸν καὶ τὴν θυρίδα ταύτην · τόπον οὔτε πρὸς ἐλευθέρας καὶ κόρης ὄντα , καὶ οὐκ ἀγαθῆς φήμης πάντως ἐδόμενόν σοι προξένον . Εἰ δὲ σοὶ μὴ φορτικόν , ὡς ἐπὶ παρθένῳ , νομισθὲν τὸ ῥῆμα , καὶ τὸν πολυευκτον ἤδη παραίνωμεν γάμον , σὺν εὐμενεῖ τῷ δαιμονίῳ . » Τούτοις μὲν καὶ τοιούτοις ἐπὶ πλεῖστον ἐχρήσατο λόγοις ὁ Θαμυρίς , συνιετενοῦσης · ἄμα καὶ τῆς Θεοκλείας , καὶ πεισθῆναι τὴν παῖδα βιαζομένης , προβαλλομένης ἄμα καὶ μαστὸν καὶ πολιάδα , καὶ μὴ κατατιγῦναι ταῦτα δεομένη τῷ παραλόγῳ τούτῳ νοστήματι . Ἡ μέντοι τις παρθένος · μηδὲ ὅλως τι παραδεξαμένη τῶν λόγων τούτων , πρὸς τὴν Παύλου μόνην * ἀπεστέρικτο φωνήν · μηδὲ δσον προσδελᾶται τὸν Θαμυριν ἀνασχομένη , μηδὲ τῇ μητρὶ δοῦναι παραίνουσί τὴν
Lemmas: « 'Ἀπορῶ μέν ὅθεν ἄρχω ὁ πρός σύ διάλεξις , κόρη , καί πᾶς ἐγώ φίλος . καί γάρ τοῦτος ὁ παρά σύ πράσσω νῦν εἰς ἀμηχανία περιίστημι ἐγώ , περιίστημι δέ μήτηρ σός . οὔτε γάρ ὁ σός ἠθέω καί τρόπος , οὔτε ὁ σός αἰδώς ἀνώδης καί σεμνότης , οὗτος ὁ παρά σύ γίγνομαι νῦν . ἐπί ῥεῖα δέ , ὡς οἴομαι , σκαιός τις καί πονηρός δαίμων , πειράω παρατρέπω σύ μέν ἐκ ὁ καθήκω λογισμός , ἀνατρέπω δέ ὁ ὀλβῖδεν ὅς οἰκίον εὐδαιμονία , περιφαίνω δέ πᾶς ἐγώ αἰσχρός λοιδορία , ἄνω εὐημίας καλός . ὅμως καί νῦν πείθω ἐγώ ὁ σός Θάμυρις . καί γάρ εἰμί σός · καί εἰμί μηδείς ὁ γάμος , ὁ νόμος λοιπός καί ὁ ἐπί σύ ἐγώ γίγνομαι συνθήκη . καί ἀφίστημι μέν οὗτος ὁ θυρίς · ἀφίστημι δέ σύ ὁ ἀκοή παρέχω ὁ ξένος οὗτος καί ἀλήτης , καί οὐ οἶδα ὅπως ἐπείσθαρέντι · κατά ὁ πόλις οὗτος · μήπου τις καί λόγος ἀτοπος βυβὶ περί σύ · ὡς ἄρα ὁ παῖς μέν ὁ σεμνός Θεόκλεια , μήτρα * ὁ Θάμυρις , πρῶτος δέ ὁ πόλις , ὁμοῦ * πᾶς ὑπεροράω , καί πλοῦτος , καί γένος , καί μήτηρ , καί ὁ σεμνός ὁ γένος διήγημα , ἐπί γε μήv καί ὁ ἀνώδης τροφή καί παίδευσις , προσέχω ξένος τις καί ἀλήτης , καί γίγνομαι ὁ σεμνολόγημα ὁ πόλις , εἷς τις αἰχμάλωτος καί πελάτης παῖς . καί προσέρχομαι μέν ἐκεῖνος πρός τις θυρίς κάθημαι · λαγχάνω δέ ὁ ὄμμα ἐκεῖνος , καί αὐτός θυρίς ἐπιλαμβάνω τις · καί περιφρονέω μέν ὁ μήτηρ παραινέω , καί πᾶς ὥρα προσλιπαρέω · περιφρονέω δέ ὁ μήστρα , καί μετά ὀλίγος ἀνήρ , νοῦνθεος καί δήω · ἔρχομαι δέ εἰμί ἐκεῖνος καί ὁ ἐκεῖνος λόγος καί δολερός . ἀνδρό-σφιγξ . Φθόνος τοιγάρ , εἰμί φιλάτα , καί φεύγω τοιοῦτος διαβολή καί λοιδορία , καί ἀφίστημι ὁ Μιάρα ἐκεῖνος φωνή ὁ σός ἀκοή ἐπιπροσθέω δέ ὁ ἀπατηλός οὗτος καί ξένος ἡδονή ποιέω ὁ οἰκελίαν αἰδώς καί σωφροσύνη , καταλείπω λοιπός καί ὁ θυρίς οὗτος · τόπος οὔτε πρός ἐλεύθερος καί κόρη εἰμί , καί οὐ ἀγαθός φήμη πάντως ἐσθίω σύ Πρόξενος . εἰμί δέ σύ μή φορτικός , ὡς ἐπί παρθένος , νομίζω ὁ ῥῆμα , καί ὁ πολυευκτω ἤδη παραινέω γάμος , σύν εὐμενής ὁ δαιμόνιος . » οὗτος μέν καί τοιοῦτος ἐπί πλεῖστος χράω λόγος ὁ Θάμυρις , συνιετενουω · ἄμη καί ὁ Θεόκλεια , καί πείθω ὁ παῖς βιάζομαι , προβάλλω ἄμη καί μαστός καί Πολιάδα , καί μή κατατιγυνη οὗτος δήω ὁ παράλογος οὗτος νοστημα . ὁ μέντοι τις παρθένος · μηδέ ὅλως τίς παραδέχομαι ὁ λόγος οὗτος , πρός ὁ Παῦλος μόνος * ἀποστερίζω φωνή · μηδέ δίδωμι προσδελᾶται ὁ Θάμυρις ἀνέχω , μηδέ ὁ μήτηρ δίδωμι παραινέω ὁ