basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0310.3
Ἱκάτω δὲ εἰς μέσον ἡμῖν καὶ ἄλλη γυνή , καὶ διηγεῖσθω πὸ θαῦμα , καὶ κινεῖτω πάντας ἡμᾶς εἰς θαῦμα . Καὶ γὰρ τις τῶν Κητιδίων τούτων καὶ εὐπατρίδων γυναικῶν Βασσιανή ( τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα αὐτῇ ) , ὡμῆρευε μὲν παρ’ ἡμῖν ἐπὶ πᾶσι συνήθειας , ἐπαγγελιομέναις μὲν ἐκ ληστείας εἰρήνην , ἐν δὲ τῷ ἐκείνης σώματι τὸ βέβδιον πάντως ἔχούσαις . Προσεχαρτῆρει δὲ ὡς τὰ πολλὰ καὶ προσελίσταρει τῇ μάρτυρι , τοῦτο μὲν ὡς Χριστιανήν , τοῦτο δὲ καὶ ὡς δεομένη λύσεως τῆς τότε προσδοσιμούσης αὐτῇ ἀνάγκης . Αὕτη ποτὲ ἐν ὥρᾳ ὕέρους , καὶ ἡνίκα μάλιστα ἐαυτὸν φλογυοῦντος ἐστὶν ὁ ἥλιος , ἐνδιέτριβε μὲν τῷ ναῷ τῆς μάρτυρος τὰ συνήθη ποιούσα , δακρύουσα , ψάλλουσα , εὐχόμενη , καὶ οἶσπερ τὰ τῶν ἀνωμένων τε καὶ εὐχόμενων ἐστίν . Νυκτὸς δὲ ἐπιλαθοῦσης , καὶ τῆς φλογὸς ἐπιταλέσης , ἠγχάλλε μὲν τὴν ἀρχήν , ὡς ἄν καὶ ἀσυνήθης , καὶ διηπορεῖτο , καὶ ἀσθματὸς ἐπληρούτο , καὶ ἰδρώτι κατεστέρετο . Καὶ ποτὲ μὲν κατὰ τὰ χαμεύνια αὐτὰ περιεστρέφετο , ἀεὶ τὸ κάμνον τοῦ σώματος θεραπεύουσα καὶ ἀναψύγουσα , καὶ τοῦτο ποιούσα συχνότερον · ποτὲ δὲ καὶ ἀναπηδῶσα τῆς κοίτης , ἡνίκα διάβροχος τε ἦν ἡδὴ λοιπόν , καὶ τοῖς μαρμαρίοις ἐαυτὴν προσθήσειεν , ὡς ψυχροτέροις τε οὖσι μᾶλλον , καὶ ἀναλῦσαι δυναμένοις αὐτήν . Τέλος δὲ , ὡς ἐνέχετο τῷ κακῷ ( καὶ γὰρ καὶ γαστρὸς ὄγκος αὐτῇ ἐπὶ παιδὶ κυρτουμένης συνέθε , καὶ τὸ τοῦ φλογμοῦ πολὺ τε καὶ ἄθλιος , οὐχ ὀλιγωρεῖν παρασακείσασιν ) ὡρμήσε μὲν ἐπὶ τί ποτε τῶν παρακειμένων φρεάτων , ὅ καὶ βαθὺ καὶ πλήθουν ἦν ὕδατι , ὡς ἐγκυδιστήσαι τε τοῦτο καὶ ἐννήξασθαι , ἢ καὶ ἀποπνιγήναι.Τοῦτο γὰρ ἦν τὸ πάντως ἐσόμενον τοῦ κακοῦ πέρας . Παραφανείσα δὲ τῇ μάρτυρι , καὶ τοῦ ἱματίου αὐτῆς λαβομένη , τῆς μὲν ὀρμῆς ἐπαυσε , πολλὰ λοιδορησάμενη τῆς τόλμης αὐτῆν · προσκαλεσάμενη δὲ κόρην , ὡς ἄν τινα παιδίτην αὐτῇ προγυμναρτούσαν , φησί · Τὴν λεικάνην μοι προσάγαγε ταύτην · ἡν καὶ μετὰ χειρός ἐδύκει φέρειν ἡ κόρη . Ἡ δὲ προσἡγαγεν · ὕδατος δὲ ἦν αὐτῇ μεστή · καὶ τὸν αὐτῆς τῇ προστατῇ καθιμῆσασι δάκτυλον , καὶ ἀναδεύσασα τῷ ὕδατι , ἐπαλείφετο τὸ πάντων τοῦτο , καὶ τῶν κατακλειδῶν ἐκατέραν , κάπηλθε , ξέφυρον , ὡς εἰπεῖν , αὐτὴ μόνον λυγρὴν ἐμπεδίνου καταλείψασα . Διεγένετο μὲν οὖν , ὡς ἐν πᾶσιν ἐκφυρμένης τοῦ καύσων , αὐτὴ μόνη ὡς ἐν ἡροὶ καὶ ὡς ἐν Δάφνῃ τῷ πολυδένδρῳ καὶ πολυανέμῳ χωρίῳ διάγουσα . Καὶ ταῦτα δὲ
Lemmas: Ἱκάτω δέ εἰς μέσος ἐγώ καί ἄλλος γυνή , καί διηγέομαι πόα θαῦμα , καί κινέω πᾶς ἐγώ εἰς θαῦμα . καί γάρ τις ὁ Κητιδίων οὗτος καί εὐπατρίδης γυνή Βασσιανῆ ( οὗτος γάρ εἰμί ὄνομα αὐτός ) , ὁμηρεύω μέν παρά ἐγώ ἐπί πᾶς συνήθεια , ἐπαγγέλλω μέν ἐκ λῃστεία εἰρήνη , ἐν δέ ὁ ἐκεῖνος σῶμα ὁ βέβδιον πάντως ἔχω . Προσεχαρτῆρει δέ ὡς ὁ πολύς καί προσελίσταρει ὁ μάρτυς , οὗτος μέν ὡς Χριστιανή , οὗτος δέ καί ὡς δήω λύσις ὁ τότε προσδοσιμουσα αὐτός ἀνάγκη . Ἄτη ποτέ ἐν ὥρα ὕέρους , καί ἡνίκα μάλιστα ἑαυτοῦ φλογέω εἰμί ὁ ἥλιος , ἐνδιατρίβω μέν ὁ ναός ὁ μάρτυς ὁ συνήθης ποιέω , δάκρυ , ψάλλω , εὔχομαι , καί ὅσπερ ὁ ὁ ἄνω τε καί εὔχομαι εἰμί . Νύξ δέ ἐπιλανθάνομαι , καί ὁ φλόξ ἐπιτέλλω , ἠγχάλλε μέν ὁ ἀρχή , ὡς ἄν καί ἀσυνήθης , καί διαπορέω , καί ἆσθμα πληρόω , καί ἱδρώς καταστερέω . καί ποτέ μέν κατά ὁ χαμεύνιον αὐτός περιστρέφω , ἀεί ὁ κάμνω ὁ σῶμα θεραπεύω καί ἀναψύχω , καί οὗτος ποιέω συχνός · ποτέ δέ καί ἀναπηδάω ὁ κοίτη , ἡνίκα διάβροχος τε εἰμί ἤδη λοιπός , καί ὁ μαρμάριος ἑαυτοῦ προστίθημι , ὡς ψυχρός τε εἰμί μᾶλλον , καί ἀναλύω δύναμαι αὐτός . Τέλος δέ , ὡς ἐγχέω ὁ κακός ( καί γάρ καί γαστήρ ὄγκος αὐτός ἐπί παῖς κυρτόω συντίθημι , καί ὁ ὁ φλογμός πολύς τε καί ἄθλιος , οὐ ὀλιγωρέω παρασακείσασιν ) ὁρμάω μέν ἐπί τίς ποτός ὁ παράκειμαι φρέαρ , ὅς καί βαθύς καί πλήθω εἰμί ὕδωρ , ὡς εγκυδιιστημι τε οὗτος καί ἐνάγω , ἢ καί ἀποπνιγήναι.Τοῦτο γάρ εἰμί ὁ πάντως εἰμί ὁ κακός πέρας . παραφαίνω δέ ὁ μάρτυς , καί ὁ ἱμάτιον αὐτός λαμβάνω , ὁ μέν ὁρμή παύω , πολύς λοιδορέω ὁ τόλμα αὐτός · προσκαλέω δέ κόρη , ὡς ἄν τις παίζω αὐτός προγυμναρτουω , φημί · ὁ λεικάνην ἐγώ προσάγω οὗτος · ἐάν καί μετά χείρ εδυκεω φέρω ὁ κόρη . ὁ δέ προσάγω · ὕδωρ δέ εἰμί αὐτός μεστός · καί ὁ αὐτός ὁ προστατέω καθιμάω δάκτυλος , καί ἀναδεύω ὁ ὕδωρ , ἐπαλείφω ὁ πᾶς οὗτος , καί ὁ κατακλείδα ἑκάτερος , κάπηλος , ξέφυρον , ὡς εἶπον , αὐτός μόνος λυγρός εμπεδινοος καταλείβω . διαγίγνομαι μέν οὖν , ὡς ἐν πᾶς ἐκφύρω ὁ καύσων , αὐτός μόνος ὡς ἐν Ἡρώ καί ὡς ἐν Δάφνη ὁ πολύδενδρος καί πολυάνεμος χωρίον διάγω . καί οὗτος δέ