basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0282.1
κτησαμένης , οὐ τῆς Πισιδῶν , τῆς καὶ γείτονος Λυκαϊκῶν , εἰ καὶ Πισίδα · τοῦτο βουλονται : ) πλησίον ἐγένοντο , καὶ ταῖς πύλαις ἤδη προσήλαυνον · ἀπέβαινεν ἤδη τῷ Παύλῳ , ὅπερ αὐτὸν καὶ κατὰ τὴν πόλιν ἐθραπτεν . Οὕτω γὰρ ἤδη οὐτε τέλουν ἐφύντες τοῖς ἀμὴλ τὰς πύλας διατριβοῦσι τῆς πόλεως , προεχθραμὲν , ὥσπερ τις ἀστραπή , τὸ κάλλος τῆς Θείλης , καὶ τοῖς τοῦ Ἀλεξάνδρου προσπέπην ὀφθαλμοῖς . Ἀνεφέλετε δὸν αὐτὸν καὶ ἐπυρπόλησεν · ὡς μὴδ' ἀντισχεῖν ἔτι δυνήσθαι τὴν ἀνθρώπων , μηδὲ κῖν πρὸς ὀλίγον ἀναβαλεῖσθαι τὸ κακόν · κατὰ δὲ τοὺς λυττῶντας κύνας , ἢ δαιμονῶντας ἀνθρώπους , ἀθρόον ἐπιτιπδησει τῇ παρθενικῷ καὶ πανάγνῳ σώματι . « Τὸ γὰρ τῶν ἐρώτων τοῦτο πάθος ἀρχεται μὲν , ὡς εἰπεῖν , ἐκ τῶν ὀμμάτων , κατολισθὸν δὲ εἰς αὐτὴν τὴν ψυχὴν τὸ κακόν , μεμη · τὰ τὴν ἀρετὴν σωφρονουὺντα ποιεῖ καὶ παράφρονα . » Ὁ τοίνυν Ἀλέξανδρος οὗτος Σύρος μὲν ἦν τὸ γένος · εὐπατρίδης δὲ ὢν καὶ πλούσιος , καὶ αὐτὴς ἤρχε τότε τῆς καλῆς Ἀντιοχείας , πάτην ἡδονῆς καὶ τέρεφους γινόμενος αὐτῇ χορηγός . " Οὐδὲν δὴ καὶ τὸ πλεῖστον ἀνθρώπου κράτος τῆς πόλεως . « Φύσει μὲν γὰρ ἅπας δῆμος δαστατὸν τ[ι]καὶ]ἀτάκτμητον ἐστι χρήμα , καὶ τοῖς τέρπουσι μᾶλλον καὶ εἰς ἡδονὰς ἐκμαίνοῦσι μετροῦν τὴν εὐδαιμονίαν , οὐ μὴν τοῖς τὰ χρηστὰ καὶ ὠφέλιμα συνεκπορίζουσι τῶν ἀνθρώπων ἐφηδόμενον · ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ δὲ τοῖς πρὸς πᾶσαν αὐτοὺς ἀκολασίαν καὶ τέρεφιν ἐδραχαιοῦσι ἐπαγαλλόμενον . » Ὁ δὲ τῆς Ἀντιοχείας λῶς ἔχει τι καὶ πλέον εἰς ἡδυπάθειαν · καὶ ἣν ἐκπορίζῃ τις αὐτοῖς τὰ πρὸς ἡδονὰς καὶ θέας καὶ τέρεφεις , οὗτος φιλόπολις ἀληθῶς , καὶ φιλότιμος , καὶ φιλόδημος . Οὕτως τοίνυν ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ πάντοθεν οὕτω λαμπρὸς καὶ περί - C στημος , ὡς εἶδεν , ὡς ἐθεάσατο ( 8 ) τὴν παρθένον οὐκ εὐαγέιν οὐδὲ σύφροσι τοῖς ὀφθαλμοῖς , ἄλλοι κατὰ κράτος τῆς κόρης · καὶ πρόσεισιν ὡς ἂν μαστρωπῷ καὶ προζωγῷ τῷ Παύλῳ , τάξει τινὶ δήθεν ἠταξία χρησάμενος · καὶ πολλὰ μὲν ἰκετεύσας , πολλὰ δὲ ὑποσχόμενος , ὡς ἂν καὶ ὑπερφερόμενος · τέλος δὲ διαμαρτόν , τοῦ Παύλου κατὰ μηδὲν ὅλως προσήκειν αὐτῷ τὸ γύναιον ἀποφθάντος · ( μηδὲ γὰρ εἰ ἔστι γύναιον ὅλως εἰδέναι σαφῶς ) , βιαϊότερον ἀπεπειράτο τῆς Θείλης λοιπὸν , ἐμπλακεὶς τε αὐτῇ , καὶ μανικῶς ἀπελαίνων , ὡς ἂρα βοησεῖ μὲν καὶ εἰπεῖν τὴν παρθένον · « Ὦ τῆς βίας ! ὦ τῆς παρανομίας ! ὦ τῆς ἀλογίστου τυραννίδος ! ὦ τῆς ἀνασιγύχου καὶ ἀπηνθριασμένης ἀκολασίας ! Καὶ γὰρ ἂς εἰς λιμένα καὶ σωφροσύνης δρόμον , τὴν πόλιν ταύτην καταφύγουσα , ἀγρωτέρων τῶν ἐν αὐτῇ πειρᾶται κυμάτων τῆς ἀσελγείας . Εἰμὶ μὲν γὰρ ξένη καὶ ἀγνωστος , οὐχ
Lemmas: κτάομαι , οὖον ὁ Πισίδης , ὁ καί γείτων λυκαικως , εἰμί καί Πισίδης · οὗτος βούλομαι : ) πλησίος γίγνομαι , καί ὁ πύλη ἤδη προσελαύνω · ἀποβαίνω ἤδη ὁ Παῦλος , ὅσπερ αὐτός καί κατά ὁ πόλις τρέπω . οὕτως γάρ ἤδη οὐ τελέω φύς ὁ ἀμάλ ὁ πύλη διατρίβω ὁ πόλις , προεχθραμὲν , ὥσπερ τις ἀστραπή , ὁ κάλλος ὁ τέλλω , καί ὁ ὁ Ἀλέξανδρος προσπάω ὀφθαλμός . Ἀνέφελος δίδωμι αὐτός καί πυρπολέω · ὡς μηδέ ἀντέχω ἔτι δύναμαι ὁ ἄνθρωπος , μηδέ κίς πρός ὀλίγος ἀναβάλλω ὁ κακός · κατά δέ ὁ λυσσάω κύω , ἢ δαιμονάω ἄνθρωπος , ἀθρόος ἐπιτιπδησει ὁ παρθενικός καί πάναγνος σῶμα . « ὁ γάρ ὁ Ἔρως οὗτος πάθος ἀρχω μέν , ὡς εἶπον , ἐκ ὁ ὄμμα , κατολισθάνω δέ εἰς αὐτός ὁ ψυχή ὁ κακός , μέμαα · ὁ ὁ ἀρετή σωφρονέω ποιέω καί παράφρων . » ὁ τοίνυν Ἀλέξανδρος οὗτος Σύρος μέν εἰμί ὁ γένος · εὐπατρίδης δέ εἰμί καί πλούσιος , καί αὐτός ἄρχω τότε ὁ καλός Ἀντιόχεια , πάτης ἡδονή καί τέρεφους γίγνομαι αὐτός χορηγός . " οὐδείς δή καί ὁ πλεῖστος ἄνθρωπος κράτος ὁ πόλις . « Φύσις μέν γάρ ἅπας δῆμος δαστός τ[ι]καὶ]ἀτάκτμητον εἰμί χρήμα , καί ὁ τέρπω μᾶλλον καί εἰς ἡδονά ἐκμαίνω μετρέω ὁ εὐδαιμονία , οὖον μήv ὁ ὁ χρηστός καί ὠφέλιμος συνεκπορίζω ὁ ἄνθρωπος ἐφήδομαι · ὡς ἐπί ὁ πολύς δέ ὁ πρός πᾶς αὐτός ἀκολασία καί τρέφω εδραχαιειμι επαγαλλομενω . » ὁ δέ ὁ Ἀντιόχεια Λῶς ἔχω τίς καί πλέω εἰς ἡδυπάθεια · καί ὅς ἐκπορίζω τις αὐτός ὁ πρός ἡδονά καί θέα καί τέρεφεις , οὗτος Φιλόπολις ἀληθής , καί φιλότιμος , καί Φιλόδημος . οὕτως τοίνυν ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ πάντοθεν οὗτος λαμπρός καί περί - C στημος , ὡς ὁράω , ὡς θεάομαι ( 8 ) ὁ παρθένος οὐ εὐαγέω οὐδέ σύφροσι ὁ ὀφθαλμός , ἄλλος κατά κράτος ὁ κόρη · καί πρόσειμι ὡς εἄν μαστρωπός καί προζωγῷ ὁ Παῦλος , τάξις τις δήθεν ἀταξία χράω · καί πολύς μέν ἱκετεύω , πολύς δέ ὑπισχνέομαι , ὡς εἄν καί ὑπερφέρω · τέλος δέ διαμαρτάνω , ὁ Παῦλος κατά μηδείς ὅλως προσήκω αὐτός ὁ γύναιον ἀποφθάνω · ( μηδέ γάρ εἰμί εἰμί γύναιον ὅλως οἶδα σαφῶς ) , βίαιος ἀποπειράω ὁ τέλλω λοιπός , ἐμπλέκω τε αὐτός , καί μανικός απελαιναω , ὡς ἄρα βοάω μέν καί εἶπον ὁ παρθένος · « ὦ ὁ Βίας ! εἰμί ὁ παρανομία ! εἰμί ὁ ἀλόγιστος τυραννίς ! εἰμί ὁ ανασιγυχοω καί απηνθριασμενος ἀκολασία ! καί γάρ ὅς εἰς λιμήν καί σωφροσύνη δρόμος , ὁ πόλις οὗτος καταφεύγω , ἀγρότερος ὁ ἐν αὐτός πειράω κῦμα ὁ ἀσέλγεια . εἰμί μέν γάρ ξένος καί ἄγνωστος , οὐ