basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0283.1
Ἀπόλις δὲ , οὔτε ἀσπμος , οὔτε ἀδόξος . Καὶ γὰρ ἐστι μοι πόλις λαμπρὰ τὸ Ἰκόνιον , καὶ γένος ἐπίδοξον , καὶ πλοῦτος οὐχ ὀλίγος . Ὑπεριδοῦσα δὲ γάμου καὶ νυμφίου λαμπροῦ τοῦ Θαμυρίδος , σωφροσύνης ἔρωτι , καὶ παρθενίας , καὶ τοῦ δουλεύειν Χριστῷ τὴν μακαριωτάτην καὶ πίστιν · ἐλευθερίας ἀμείνωνα δουλείαν , διὰ ταῦτα ἐκβέβλημαι καὶ ἀπελήλαμαι τῆς πόλεως . Οὐ γὰρ , ὡς σὺ νομίζεις , ἀλῶμαι δι’ ἔρωτας αἰσχρούς καὶ σοὶ πρέποντας , καπηλεύουσα μου τὸ κάλλος , καὶ πωλούσα τοῦτο τοῖς βουλομένοις ὀνίων · μὴ γένοιτο · μηδὲ οὕτω κατασχύνομαι τὴν προστατήν μου Θεόν , μηδὲ οὕτως ἐπιλαβομένη ὧν ὑπεσχόμην Θεῷ , ὥστε ψεύσασθαι με τὰς διὰ τοῦ Παύλου μοι πρὸς αὐτὸν γεγενημένας συνθήκας . Μὴ βιάζου τοίνυν τὴν ξένην , μὴ βιάζου τὴν τοῦ Θεοῦ δοῦλιν . Οὐδὲ γὰρ ἂν περιφθεστέροις χρησαίμην λόγοις τῶν τῆς μάρτυρος τούτων ῥημάτων . Ὡς δὲ καὶ οὕτω βοῶσης καὶ ποτινωμένης αὐτῆς , οὐδὲν ἧττον ὁ Ἀλέξανδρος προσῆγε τὴν βίαν · ἡ παρθένος ὀφραλλιώτερον ἢ κατὰ γυναῖκος τολμήσασα καὶ βουλευσαμένη , ἐπικαταβρήγνυσι μὲν αὐτῷ τὸν χλαμύδα , τὸ σοβαρὸν δὲ καὶ ἀπόλειπτον φόρμα · περιαιρεῖ δὲ τὸν λαμπρὸν καὶ χρυσήλατον καὶ διαυγῆ στέφανον , ἵστησι δὲ θρίαμβον αὐτὴν ἐπὶ πάντων . Ἐν ψὶ τόπῳ καὶ τέμνος ἀξίων τῇ παρθένῳ διψωδύεται , καὶ εἰς δεῦρὶ σώζει τὸ σχῆμα , καὶ τὴν τοιαύτην νίκην βοᾷ καὶ μαρτυρεῖται . Πᾶς γὰρ τις προσίων , καὶ τὸν τόπον ἄμα καὶ τὸ νεὸν θεώμενος , καὶ τῶν τότε γεγονότων εὐθὺς εἰς μνήμην ἔρχεται , καὶ δοκεῖ πάλιν θεάσθαι καὶ τὴν Θέκλαν νικῶσαν , καὶ τὸν Ἀλέξανδρον γυμνὸν , ἡττημένον καὶ γελώμενον . Καὶ τοῦτο πλεῖν δέ , οἴμαι , συμπεραπτεῖ με τῷ χρόνῳ τὸ κάλος ὁ τόπος οὗτος . Ὡς ὑβρίσθεις τοίνυν ὁ Ἀλέξανδρος , καὶ διαμαρτὼν τῆς ἐλπίδος , πρὸς μὲν τὰς ἐναντίας ὑπηνέχθη διαθέσεις φιλῶντα τε ἄμα καὶ μίσουν , καὶ ὅ τι δέοι πράξειν τέως ἠπόρει , θυμῷ τε καὶ πόθῳ μεμερισμένος , καὶ νῦν μὲν ὡς τοῦτον , νῦν δὲ ὡς ἐκεῖνον ἀποκλίνων . Τέλος δ’ οὖν ὀρμᾷ πρὸς τὸ δικαστήριον , καὶ παραδίδωσι τὴν Θέκλαν , οὐ τοσοῦτον ἠττηθεὶς τῷ θυμῷ , ὅσον τῆς ἀκολάστου πράξεως ἀπογνοῦς . Ἡ γὰρ ἂν καὶ ὑπερίδη καὶ κατεφρόνησι , εἰ καὶ πολλῷ ταύτης ἡ ὑβρις ἦν χαλεπωτέρα , εἰ μόνον ἐξηγ καὶ μετὰ τὰς ὑβρεῖς ἀπολαβεῖν τοῦ κακοῦς αὐτῷ προσπεσόντος ἔρωτος . Νῦν δὲ τὸ λίαν ἀπηνὲς καὶ ἀνήμερον τῆς κόρης ἀγρυπότερον ἐποίησεν τὸν πολέμιον , ὡς ὑβρισθέντα τε καὶ ὑπεροφθέντα , καὶ ὧν οὐκ ἐνδίκως ἠράσθη , παντελῶς ἀποπεπτωκότα . Παραδοθεῖσα δ’ οὖν ἡ παρθένος ἐπὶ τῇ κρίσει , ἤδοτο μὲν ἐπ’ αὐτῇ , καὶ νίκην ἤδη τὴν δίκην ἐκάλεῖ καὶ μαρτυρικῶν ἀγῶνων προσόδηγόν · ὑφορωμένη δὲ τὸν Ἀλέξανδρον , μῆπως ἔρημον αὐτὴν καὶ μόνην ἀπολαβόν , καὶ πρὸς βίαν ἀφέλοιτο τῆς παρθενίας , οὐπερ οὐ καὶ ὁ πᾶς αὐτῇ κίνδυνος ἀνεθρίπτετο , αἰτεῖ γὰρ τὸν δικαστήν · οὐ τὸ μὴ τι παιδεῖν τῶν ἀπηγορευμένων δεῖνον , τὸ δὲ μεῖναι μόνον ἀνῆν , καὶ φυλαχθῆναι πορνικοῦ μολυσμάτος καθαράν . Καὶ γὰρ ὅσον τῆς κατὰ τοὺς κινδύνους ἤφρονισται δειλίας ,
Lemmas: Άπολις δέ , οὔτε ἀσπμος , οὔτε άδοξος . καί γάρ εἰμί ἐγώ πόλις λαμπρός ὁ Ἰκόνιον , καί γένος Ἐπίδοξον , καί πλοῦτος οὐ ὀλίγος . ὑπεροράω δέ γάμος καί νυμφίος λαμπρός ὁ Θάμυρις , σωφροσύνη Ἔρως , καί παρθενίη , καί ὁ δουλεύω Χριστός ὁ μακάριος καί πίστις · ἐλευθερία ἀμείνων δουλεία , διά οὗτος ἐκβάλλω καί ἀπελαύνω ὁ πόλις . οὖον γάρ , ὡς σύ νομίζω , ἀλέω διά Ἔρως αἰσχρός καί σύ πρέπω , καπηλεύω ἐγώ ὁ κάλλος , καί πωλέω οὗτος ὁ βούλομαι ἀνία · μή γίγνομαι · μηδέ οὗτος κατέχω ὁ προστάτης ἐγώ Θεός , μηδέ οὕτως ἐπιλαμβάνω ὅς ὑπισχνέομαι Θεός , ὥστε ψεύδω ἐγώ ὁ διά ὁ Παῦλος ἐγώ πρός αὐτός γίγνομαι συνθήκη . μή βιάζομαι τοίνυν ὁ ξένος , μή βιάζομαι ὁ ὁ Θεός δοῦλος . οὐδέ γάρ εἄν περιφθεστέροις χράω λόγος ὁ ὁ μάρτυς οὗτος ῥῆμα . ὡς δέ καί οὗτος βοῦς καί ποτινωμένης αὐτός , οὐδείς κακός ὁ Ἀλέξανδρος προσάγω ὁ βία · ὁ παρθένος ὀφραλλιώτερον ἢ κατά γυνή τολμάω καί βουλεύω , ἐπικαταβρήγνυσι μέν αὐτός ὁ χλαμύς , ὁ σοβαρός δέ καί ἀπολείπω φόρμα · περιαιρέω δέ ὁ λαμπρός καί χρυσήλατος καί διαυγής στέφανος , ἵστημι δέ θρίαμβος αὐτός ἐπί πᾶς . ἐν ψεῖ τόπος καί τέμνω ἄξιος ὁ παρθένος διψώδης , καί εἰς δεῦρο σῴζω ὁ σχῆμα , καί ὁ τοιοῦτος Νίκη βοάω καί μαρτυρέω . Πᾶς γάρ τις πρόσειμι , καί ὁ τόπος ἄμη καί ὁ νειός θεάομαι , καί ὁ τότε γίγνομαι εὐθύς εἰς μνήμη ἔρχομαι , καί δοκέω πάλιν θεάομαι καί ὁ Θέκλα Νίκη , καί ὁ Ἀλέξανδρος γυμνός , ἡσσάομαι καί γελάω . καί οὗτος πλέω δέ , οἴμη , συμπεραπτεῖ ἐγώ ὁ χρόνος ὁ κάλος ὁ τόπος οὗτος . ὡς ὑβρίζω τοίνυν ὁ Ἀλέξανδρος , καί διαμαρτάνω ὁ ἐλπίς , πρός μέν ὁ ἐναντίος ὑποφέρω διάθεσις φιλέω τε ἄμη καί μισέω , καί ὅς τίς δήω πράσσω τέως ἀπορέω , θυμός τε καί πόθος μερίζω , καί νῦν μέν ὡς οὗτος , νῦν δέ ὡς ἐκεῖνος ἀποκλίνω . Τέλος δέ οὖν ὁρμή πρός ὁ δικαστήριον , καί παραδίδωμι ὁ Θέκλα , οὖον τοσοῦτος ηττώμαι ὁ θυμός , ὅσος ὁ ἀκόλαστος πρᾶξις ἀπογιγνώσκω . ὁ γάρ εἄν καί ὑπεροράω καί καταφρονέω , εἰμί καί πολύς οὗτος ὁ ὕβρις εἰμί χαλεπός , εἰμί μόνος ἐξηγέομαι καί μετά ὁ ὕβρις ἀπολαμβάνω ὁ Κακοῦς αὐτός προσπίπτω Ἔρως . νῦν δέ ὁ λίαν ἀπηνής καί ἀνήμερος ὁ κόρη αγρυποτερος ποιέω ὁ πολέμιος , ὡς ὑβρίζω τε καί ὑπεροράω , καί ὅς οὐ ἔνδικος ἔραμαι , παντελῶς ἀποπίπτω . παραδίδωμι δέ οὖν ὁ παρθένος ἐπί ὁ κρίσις , δίδωμι μέν ἐπί αὐτός , καί Νίκη ἤδη ὁ δίκη καλέω καί μαρτυρικός ἀγών προσόδηγόν · ὑφοράω δέ ὁ Ἀλέξανδρος , μήπως ἐρῆμος αὐτός καί μόνος ἀπολαμβάνω , καί πρός βία ἀφαιρέω ὁ παρθενίη , ὅσπερ οὖον καί ὁ πᾶς αὐτός κίνδυνος ἀνατρίβω , αἰτέω γάρ ὁ δικαστής · οὖον ὁ μή τίς παιδεύω ὁ ἀπαγορεύω δεῖνος , ὁ δέ μένω μόνος ἄνειμι , καί φυλάσσω πορνικός μόλυνση καθαρός . καί γάρ ὅσος ὁ κατά ὁ κίνδυνος ἀφρονίζω δειλία ,