basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0286.1
ὑπὲρ ἐμοῦ , Δέσποτα Χριστὲ , τὴν ἀμοιβὴν ἐκτίσων . Ἰδοὺ γάρ , ὡς ὁρᾷς , αὕτη μου τῆς παρθενίας γεγένηται φυλακ · αὕτη μοι , μετὰ τὸν σὸν Παῦλον , παρέστηκεν · αὕτη με τῆς οἰστρομανίας ἀπήλλαξεν Ἀλεξάνδρου · αὕτη με μετὰ τὸν τῶν θηρίων φόβον τοῖς οἰκείοις αὐτῆς ἐναποψύχει · κόλποις . Καὶ γὰρ βασιλεὺς οὕσα συνεσαπεινώθη μοι , διὰ τὸν σὸν πόθον καὶ φόβον . Ὑπὲρ ὧν πάντων τοῦτο αἰτῶ , τοῦτο βούλεται , τὸ τυχεῖν ἀναπαύλης τινὸς τῷ μόνῳ καὶ ἀγαπητῷ παιδίῳ αὐτῆς . » Τοσαῦτα δὲ καὶ τοιαῦτα τῆς Θέκλῆς ἐπευξαμένης , ἡ Τρύφαινα γερόν τι καὶ θρηνοῦς καὶ διωλύγιον ἀναθορήσασα , τὴν μὲν τῆς θυγατρὸς οὐκέτι τελευτὴν ἀπωθόρετο , τὴν δὲ Θέκλαν ἐθρύνη λοιπὸν , ὡς ἂν καὶ αὐτῆς μικρὸν ὕστερον θηριαλύτου γινομένης , σὺν εὐπρεπεῖα τὸ σῶμα ; καὶ φροντίδος τοσαύτης . Ἐν τούτοις δὲ οὕσης τῆς Τρυφαίνης , ἦκεν ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ παραληφόμενος τε τὴν Θέκλαν , καὶ ἀξίων εἰς τὸ κυνηγέσιον · ὡς ἂν καὶ πάντων τῶν πρὸς τοῦτο ὑπηρετισμένων , ἤδη δὲ καὶ τῶν θεατῶν κατεληφκότων τὴν θέαν , καὶ θορυβοῦντων , καὶ τὸν τῆς μελλούσης αἰτιωμένης χρόνον . « Ὁ ἡγεμὼν γάρ , φησί , κάθηται , καὶ ὁ ὄχλος θορυβεῖ · δθε , ἀπαγάγωμε τὴν θηριομάχον . » Ὡς τὴν Τρύφαιναν ὑπὸ τῶν ῥημάτων , τούτων δηγθείσαν τε καὶ ἀναχλεξθείσαν ἐκθροᾶι τε πικρῶι καὶ γερόν · ὡς ἐδεῖ ; φυγὴν τραπῆναι τὸν Ἀλέξανδρον . « Ὦ μοι , φησίν , ἡ Τρύφαινα , καὶ τοῦ δευτέρου μοι τοῦτου καὶ χαλεπωτέρου πένθους ! ὡς ἀπεπτάληλά με κατεῖληφε τὰ δεινὰ , καὶ βοηθείας ἢ παραμυθίας οὐδαμὴδεν μοι πόρος ! καὶ γὰρ ἅπας εἰμὶ καὶ συγγενίας ἔρημος , καὶ δυστυχῶ χρείαις , καὶ πρὸς ἀμηχανίαν πάντοθεν συνάλλομαι . Ἄλλὰ γὰρ ἐγρηχέναι μοι · δικῶ πῆρον ἐν ἀτόρῳι καὶ τοσοῦτω πλήθει δυσχερείας . Ἐπὶ γὰρ τὸν Θέκλῆς Θεὸν καὶ βοηθὸν ἤδη μοι καταφευκτῶν . Ὁ Θεὸς τοιγαροῦν τῆς Θέκλῆς , τῆς καὶ ἐμοὶ τὸ σὸν εὐαγγελισαμένης κράτος , καὶ τὴν ἀλήθει · καὶ εὐθεῖαν μοι τῶν σῶν ἐντολῶν ἀτραπὸν καὶ τῆς εὐσεβείας ὑποδείξας , ἐπιφάνηθι καὶ νῦν τῇ δούλῃ σου Θέκλῃ , καὶ κινδυνεούσῃ βοηθῆσον , καὶ δεῖξον ἡμῖν ἅπασιν , ὡς ἀγαθὸν ἀληθῶς καὶ ἀναμφίλεκτως · τὸ διὰ σὲ καὶ ἐπὶ σοὶ κινδυνεύειν . Εἰ γὰρ αὕτη τύχη τινὸς νῦν ἐπικουρίας , οὐχ ἴσιν δστις οὐ τῇ σῇ προσδρομεῖται βασιλείᾳ . » Ἐπὶ δὲ τούτων λεγομένων ὑπὸ τῆς Τρυφαίνης , ἦκον καὶ στρατιῶται τινὲς ἀστικοί , παρὰ τοῦ ἡγεμόνος σταλέντες τε καὶ πρὸς βίαν ἀφελέσθαι τὴν κόρην ἐπιτραπέντες . Ἡ μέντοι γε Τρύφαινα πρὸς μὲν τὸ ἀντιχεῖν ἀδυνατήσασα , εἶδασα δὲ τῇ βίᾳ , τὴν μὲν κόρην οὕτω μεθῆκεν · ἐπιδραξαμένην δὲ τῆς χειρὸς αὐτῆς , ἅμα τοῖς στρατιώταις ἀφήσει , ὀδύρμων καὶ θρήνων πληροῦσα τὴν ἀγορὰν , καὶ ὡς ἂν ἐπὶ νεκρᾷ λοιπὸν κοπτομένη καὶ ὀλοφυρομένη τῇ Θέκλῃ , καὶ τινὰ τοιαῦτα ὑποφωνοῦσα · « Ὦ τῆς τῶν δαιμόνων πονηρίας ! ὡς ἀπλήστως ταῖς κατ’ ἐμοῦ κέρχνηται συμφοραῖς ! Μιᾶς μὲν γὰρ παιδὸς ἡ δυστυχὴς ἐγὼ μήτηρ γενέσθην · ἰδοὺ δὲ δευτέρας ποιούμαι λοιπὸν , ὡς ὁρᾷτε , θυγατρὸς ἐκφορᾶν . Καὶ τὸ δὲ χαλεπώτερον ,
Lemmas: ὑπέρ ἐγώ , δεσπότης Χριστός , ὁ ἀμοιβή ἐκτίνω . ἰδέ γάρ , ὡς ὁράω , οὗτος ἐγώ ὁ παρθενίη γίγνομαι φυλακ · οὗτος ἐγώ , μετά ὁ σός Παῦλος , παρίστημι · οὗτος ἐγώ ὁ οἰστρομανία ἀπαλλάσσω Ἀλέξανδρος · οὗτος ἐγώ μετά ὁ ὁ θηρίον φόβος ὁ οἰκέω αὐτός ἐναποψύχω · κόλπος . καί γάρ βασιλεύς εἰμί συνεσαπεινοεω ἐγώ , διά ὁ σός πόθος καί φόβος . ὑπέρ ὅς πᾶς οὗτος αἰτέω , οὗτος βούλομαι , ὁ τυγχάνω ἀνάπαυλα τις ὁ μόνος καί ἀγαπητός παιδίον αὐτός . » τοσοῦτος δέ καί τοιοῦτος ὁ Θεκλῆς ἐπεύχομαι , ὁ Τρύφαινα γέρων τίς καί θρῆνος καί διωλύγιος ἀναθορέω , ὁ μέν ὁ θυγάτηρ οὐκέτι τελευτή απωθορετος , ὁ δέ Θέκλα ἐθρύνη λοιπός , ὡς εἄν καί αὐτός μικρός ὕστερος θηριαλυτος γίγνομαι , σύν Εὐπρεπεία ὁ σῶμα ; καί φροντίς τοσοῦτος . ἐν οὗτος δέ ὗσις ὁ Τρυφαίνης , ἵημι ὁ Ἀλέξανδρος , ὁ παραλαμβάνω τε ὁ Θέκλα , καί ἄξιος εἰς ὁ κυνηγέσιον · ὡς εἄν καί πᾶς ὁ πρός οὗτος ὑπηρετίζω , ἤδη δέ καί ὁ θεατής καταλαμβάνω ὁ θέα , καί θορυβέω , καί ὁ ὁ μέλλω αἰτιάομαι χρόνος . « ὁ ἡγεμών γάρ , φημί , κάθημαι , καί ὁ ὄχλος θορυβέω · δίδωμι , ἀπάγω ὁ θηριομάχος . » ὡς ὁ Τρύφαινα ὑπό ὁ ῥῆμα , οὗτος δάκνω τε καί αναχλεξθεισαω ἐκθροᾶι τε πικρός καί γέρων · ὡς ἐσθίω ; φυγή τρέπω ὁ Ἀλέξανδρος . « ὦ ἐγώ , φημί , ὁ Τρύφαινα , καί ὁ δύο ἐγώ οὗτος καί χαλεπός πένθος ! ὡς ἀπεπτάληλά ἐγώ καταλαμβάνω ὁ δεινός , καί βοήθεια ἢ παραμυθία οὐδαμὴδεν ἐγώ πόρος ! καί γάρ ἅπας εἰμί καί συγγενία ἐρῆμος , καί δυστυχέω χρεία , καί πρός ἀμηχανία πάντοθεν συνάλλομαι . ἀλλά γάρ ἐγρηχέναι ἐγώ · δικεῖν ἐπαίρω ἐν ἀτόρῳι καί τοσοῦτος πλῆθος δυσχέρεια . ἐπί γάρ ὁ Θεκλῆς θεός καί βοηθός ἤδη ἐγώ καταφεύγω . ὁ θεός τοιγάρ ὁ Θεκλῆς , ὁ καί ἐγώ ὁ σός εὐαγγελίζω κράτος , καί ὁ ἀλήθεια · καί εὐθύς ἐγώ ὁ σός ἐντολή ἀτραπός καί ὁ εὐσέβεια ὑποδείκνυμι , ἐπιφαίνω καί νῦν ὁ δοῦλος σύ Θέκλη , καί κινδυνεύω βοηθέω , καί δείκνυμι ἐγώ ἅπας , ὡς ἀγαθός ἀληθής καί ἀναμφίλεκτος · ὁ διά σύ καί ἐπί σύ κινδυνεύω . εἰμί γάρ οὗτος τύχη τις νῦν ἐπικουρία , οὐ ἄπατρις δστις οὖον ὁ σός προσδρομειος βασίλεια . » ἐπί δέ οὗτος λέγω ὑπό ὁ Τρυφαίνης , ἔκω καί στρατιώτης τις ἀστικός , παρά ὁ ἡγεμών στέλλω τε καί πρός βία ἀφαιρέω ὁ κόρη ἐπιτρέπω . ὁ μέντοι γε Τρύφαινα πρός μέν ὁ ἀντέχω ἀδυνατέω , οἶδα δέ ὁ βία , ὁ μέν κόρη οὗτος μεθήκω · ἐπιδράσσομαι δέ ὁ χείρ αὐτός , ἅμα ὁ στρατιώτης ἀφίημι , ὀδυρμός καί θρῆνος πληρόω ὁ ἀγορά , καί ὡς εἄν ἐπί νεκρός λοιπός κόπτω καί ὀλοφύρομαι ὁ Θέκλη , καί τις τοιοῦτος ὑποφωνέω · « ὦ ὁ ὁ δαίμων πονηρία ! ὡς ἄπληστος ὁ κατά ἐγώ κέρχνω συμφορά ! μία μέν γάρ παῖς ὁ δυστυχής ἐγώ μήτηρ γίγνομαι · ἰδού δέ δύο ποιέω λοιπός , ὡς ὁράω , θυγάτηρ ἐκφορά . καί ὁ δέ χαλεπός ,