basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0324.1
πράγμα καὶ σχῆμα καθιστάμενον , καὶ τὴν μάλιστα τῆς ὄψεως ἀπολῦον χάριν · ὡς ἡμιτελὲς τε λοιπὸν ἔχειν τὸ φῶς καὶ ἡμιἔργον , τὸ κάλλιστον , ἐν ἀνθρώπῳ μάλιστα , τοῦ Θεοῦ δημιούργημα . « Τί δὲ καλὸν ἡμῶν ἐν τοῖς μέλεσι ; τί δὲ οὕτως ἀναγκαῖον , καὶ χρήσιμον , ὡς ὀφθαλμοὶ παναυνοῖ , καὶ ἵνα βλέποντες , καὶ ἵνα λάμποντες , καὶ ἴσον ἐπὶ πᾶσι πραττομένοις τὸ ζῶς ἔχοντες καὶ παρέχοντες ; ἐπεὶ καὶ τοῦ μεγάλου τούτου οὐρανοῦ , εἴπε ἀφέλοιτο τὸν ἕτερον τῶν φωστήρων , οὐ μικρὰ ζημιώσει · δὲ τὴν γῆν · τοῦ μὲν τὸν ἡμισυν περιελόν κόσμον , τῆς δὲ τοῦ ἡμισυ καὶ νυκτιᾶτον πάλιν περιχούσης φῶς . » Ἐπὶ τούτους εἴπε μὲν ἡ μάρτυς οὐδὲν , οὐδὲ τὸ καὶ τὸ ποιῆσαι προσέταξε · παιδιὰν δὲ μᾶλλον ἢ σπουδὴν ἐποιεῖτο τὸ θαῦμα . Καὶ γὰρ τι συμβαίνει τοιούτῳ κατὰ τὴν αὐλὴν αὐτοῦ τοῦ νεώ . Καταρρίπτεται τις ἀεὶ καὶ διαρᾶίνει σπέρματα σίτων , ἤπου χρυλίδας καὶ ὀρβόδας , ὡς εἶναι ταῦτα τροφὴν ταῖς αὐτοῦ νεμομέναις περιστεραῖς , ἢ καὶ τοῖς ἄλλοις ὀρνίσιν . Πολλὰ γε δὴ καὶ πτηχία τὰ νεμόμενα , κύκνοι , χέρανοι , γέρανοι , περιστεραὶ , ἤδη δὲ καὶ τὰ ἐξ Αἰγύπτου καὶ Φασιδοῦς · ἀ καὶ κατὰ πόθον ἢ λῆγον εὐχὴς χωριζόμεναι ἀναπίθεσιν οἱ ἐπιδημοῦντες τῇ μάρτυρι . Ἐνεταῖα καὶ τὸ παιδίον τοῦτο ποτὲ ἀθῦρον καὶ τερπόμενον ἦν , ποτὲ μὲν διώκων ὄρνιν μετὰ γέλωτος , ποτὲ δὲ καὶ διωκόμενον ὑπὸ τινος τῶν ὀρνίθων · ὡς καὶ τέρας · εἶναι τοῦτο τοῖς θεαμένοις καὶ γέλως τε ἀφορμὴν . Καὶ ἡ μία τῶν γεράνων , ὡς ἀπε δὴ παρὰ τοῦ παιδίου χωρισμένη φαγεῖν , μᾶλλον δὲ ὡς προσταχθεῖσα τοῦτο παρὰ τῆς μάστουρος , ἐμπηδὰ τῷ παιδίῳ , καὶ τῷ ῥάμφει τὸν ὀφθαλμὸν ἐκεῖνον ἐγκολάπτετε , τὸν καὶ ἤδη πιπνούτα καὶ ἀποσβεδόντα λοιπὸν . Καὶ ἀναλλύσε μὲν τὸ παιδίον ὑπὸ τῆς πληγῆς · συνεξεβόησαν δὲ καὶ αἱ παραῦσαι γυναῖκες , ὡς ἂν ἀτόπου μεγάλου τινὸς γεγονότος . Ἡ δὲ πρεσβύς · ἡ τίθη ( συμπάρων γὰρ ) μικροῦ καὶ ἀφῆκε τὴν ψυχὴν · ὡς αὐτὴ πρὸς τὸ χεῖρον ἐπὶ τοῦ παιδὸς ἐλάτταντος , καὶ τὸ λείπον ἐκκόψαντος τῆς ἐλπίδος . Τὸ δὲ ἤρα θεραπεία ἦν τοῦ πόνου καὶ ὀκός . Τοῦτο · γὰρ ὀφθαλμοῦ καθάπερ ὑπὸ ἰατροῦ καὶ σιδηρίου τρηθέντος , καὶ σὺν ἐπιστήμῃ τρωθέντος , ἔρρει μὲν ὅπην τὸ παχύ ρεῦμα καὶ ἀχυώδες τὴν χώραν ἐπισκοτοῦν · ἦν καὶ ὀφθαλμὸν εἴποι τις ἂν ὀφθαλμοῦ · τοῦτο δὲ ἀποκενωθέντος , ἀναβλέπει τότε πρῶτον τὸ παιδίον , καὶ ἀναλαμπάνει τὸ ἐπιλεῖπον τοῖν ὀφθαλμοῖν φῶς . Ὡς ἐπὶ μηδὲν ἐπιχλευεῖν τὴν ὄψιν , ἀπελθεῖν δὲ ἀρτίον καὶ ἀλλήληρον , πολὺ τῇ τε πολίει τῷ τε πατρὶ καὶ πάππῳ τὸ θαῦμα παρασχόν · ὁ μὲν γὰρ καλεῖται Παρδάμιος , ὁ δὲ Ἀνατόλιος · ὁ πάππος , ὁ καὶ ἱερὲς ὢν τῆς ἐκκλησίας ἐκείνης .
Lemmas: πράγμα καί σχῆμα καθίστημι , καί ὁ μάλιστα ὁ ὄψις ἀπολύω χάρις · ὡς ἡμιτελής τε λοιπός ἔχω ὁ φάος καί ἡμιἔργον , ὁ καλῶς , ἐν ἄνθρωπος μάλιστα , ὁ Θεός δημιούργημα . « τις δέ καλός ἐγώ ἐν ὁ μέλος ; τίς δέ οὕτως ἀναγκαῖος , καί χρήσιμος , ὡς ὀφθαλμός παναυνοος , καί ἵνα βλέπω , καί ἵνα λάμπω , καί ἴσος ἐπί πᾶς πράσσω ὁ ζωός ἔχω καί παρέχω ; ἐπεί καί ὁ μέγας οὗτος οὐρανός , εἶπον ἀφαιρέω ὁ ἕτερος ὁ φωστήρ , οὖον μικρός ζημίωσις · δέ ὁ γῆ · ὁ μέν ὁ ἥμισυς περιαιρέω κόσμος , ὁ δέ ὁ ἡμισς καί νυκτιοιδανω πάλιν περιχέω φάος . » ἐπί οὗτος εἶπον μέν ὁ μάρτυς οὐδείς , οὐδέ ὁ καί ὁ ποιέω προστάσσω · παιδιά δέ μᾶλλον ἢ σπουδή ποιέω ὁ θαῦμα . καί γάρ τίς συμβαίνω τοιοῦτος κατά ὁ αὐλή αὐτός ὁ ναῦς . καταρρίπτω τις ἀεί καί διαρραίνω σπέρμα σῖτος , ἤπου χρυλιδαις καί ορβοδαις , ὡς εἰμί οὗτος τροφή ὁ αὐτός νέμω περιστερά , ἢ καί ὁ ἄλλος ὄρνις . Πολύς γε δή καί πτηχία ὁ νέμω , κύκνος , χραίνω , γέρανος , περιστερά , ἤδη δέ καί ὁ ἐκ Αἴγυπτος καί φασιδιδωμι · ὅς καί κατά πόθος ἢ λήγω εὐχή χωρίζω αναπιθεσις ὁ ἐπιδημέω ὁ μάρτυς . Ἐνεταῖα καί ὁ παιδίον οὗτος ποτέ ἀθύρω καί τέρπω εἰμί , ποτέ μέν διώκω ὄρνις μετά γέλως , ποτέ δέ καί διώκω ὑπό τις ὁ ὄρνις · ὡς καί τέρας · εἰμί οὗτος ὁ θεάομαι καί γέλως τε ἀφορμή . καί ὁ εἷς ὁ γέρανος , ὡς θέραψ δή παρά ὁ παιδίον χωρισμένος ἐσθίω , μᾶλλον δέ ὡς προστάσσω οὗτος παρά ὁ μάστωρ , ἐμπηδάω ὁ παιδίον , καί ὁ ῥάμφος ὁ ὀφθαλμός ἐκεῖνος ἐγκολάπτω , ὁ καί ἤδη πιπνούτα καί αποσβεδοειντα λοιπός . καί ἀναλύω μέν ὁ παιδίον ὑπό ὁ πληγή · συνεκβοάω δέ καί ὁ παραυσος γυνή , ὡς εἄν ἄτοπος μέγας τις γίγνομαι . ὁ δέ πρέσβυς · ὁ Τίθη ( συμπάρειμι γάρ ) μικρός καί ἀφίημι ὁ ψυχή · ὡς αὐτός πρός ὁ χείρων ἐπί ὁ παῖς ἐλάτταντος , καί ὁ λείπω ἐκκόπτω ὁ ἐλπίς . ὁ δέ ἐράω θεραπεία εἰμί ὁ πόνος καί ἄλοξ . οὗτος · γάρ ὀφθαλμός καθάπερ ὑπό ἰατρός καί σιδήριος τρέω , καί σύν ἐπιστήμη τιτρώσκω , ῥέω μέν ὀπή ὁ παχύς ῥεῦμα καί αχυωδη ὁ χώρα ἐπισκοτέω · εἰμί καί ὀφθαλμός εἶπον τις εἄν ὀφθαλμός · οὗτος δέ ἀποκενόω , ἀναβλέπω τότε πρῶτος ὁ παιδίον , καί ἀναλάμπω ὁ ἐπιλείπω ὁ ὀφθαλμός φάος . ὡς ἐπί μηδείς επιχλευεν ὁ ὄψις , ἀπέρχομαι δέ ἄρτιος καί ἀλλήληρον , πολύς ὁ τε πολίζω ὁ τε πατήρ καί πάππος ὁ θαῦμα παρέχω · ὁ μέν γάρ καλέω Παρδάμιος , ὁ δέ Ἀνατόλιος · ὁ πάππος , ὁ καί ἱερές εἰμί ὁ ἐκκλησία ἐκεῖνος .