basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0328.3
Οἷον δὲ καὶ τόδε ἔρεξε θαῦμα , ὁ μὲ μικροῦ παρέστη ¹ , οὔτε ἐχόντα , ἄτε λήθης κατασχούσης τὸν λογισμὸν · τὸ δὲ μὴθ’ ἅπαντα ² , μηδὲ παρ’ ἐνὶ πάντα , ἀλλὰ μηδ’ ἀθρῶς πάντα εὑρεῖν · κατὰ δὲ τοὺς χρυσοῦργους , πολλὴν πρότερον ἀποσκάπτοντας ἕλην καὶ γῆν , ὡς ³ κατὰ λόγον ἀναλῆγειν τὰ θαύματα ὑπὸ τε χρόνου συγχωσθέντα καὶ λήθης ἐξίπλᾶ τε καὶ ἀμυδρὰ πως γεγονότα , καὶ διαβδράσκοντα μνήμην καὶ τάξιν καὶ τόπον καὶ τὸ ὅποι ἔγνετο . Ῥητείον δὲ ὅμως , ὁ μόλις καὶ πολλῇ σπουδῇ ζητήσας καὶ ἀνυγείσας εὑρὼν · ἢ μάλιστα καὶ ὑπὲρ αὐτῆς ἄν καὶ τοῦ οἴκειου νεὼ ἐτεθίπην τε καὶ ἐμαθότατον , καὶ μόλις ἀνεὑρὼν . Λέγεται γὰρ ὡς τὸν ναὸν τοῦτον τὸν αὐτῆς οἱ κακῶς ἡμῖν οὕτοι προσοικοῦντες ἀλιτῆριοι , ποτὲ μὲν ἐν πολεμίῳ μοίρᾳ τα θῆσε ληϊζόμενοι , ποτὲ δὲ ἐκ δεσποτῶν τάξει καὶ τυράννων πάντα σφετεριζόμενοι , πάντα διαρπάζοντες , καταδρομόντες δὲ ποτε τὸν ναὸν , τοῦτον καὶ εἶλον καὶ ὑδραποδίσαντο , ὡς ζῷοισὺν τε καὶ μυρίᾳ ἄλλῳ πλούτῳ χωριωμένον . Καὶ λαβόντες τὰ ἱερὰ χρήματα , πρὸς τὴν Λαιστρυγονίαν καὶ τὴν αὐτῶν ἡπειγόντο γῆν , ἐπὶ δυσὶ τοῖσιν ἐπαιρῶμενοι τε καὶ γεγηθότες , καὶ ὡς τὴν μάρτυρα νικήσαντες , καὶ ὡς πλουτήσαντες ἀθρόον . Ἐνδοῦσα δὲ ἡ παρθένος μικρὸν τοῖς τολμησασιν , ὥστε καὶ εἰσελθεῖν , καὶ περιελεῖν καὶ λαβεῖν τὸν ἱερὸν κόσμον , καὶ φορτίσασθαι καὶ ἐξελθεῖν , καὶ τρέχειν , οὕτω παίζειν τὴν κατ’ αὐτοὺς στρατείαν · καὶ φεύγοντας ἐπὶ τὴν αὐτῶν πλὴν Λαιστρυγονίαν , διακειμένην μὲν ὡς πρὸς ἑσπέραν , καθ’ ἡμᾶς τε καὶ τὴν σύμπασαν ἑφάν γῆν , πολλοὺς δὲ καὶ ἰσοφερέσιν ⁴ δρεσι διειλημμένην , τὸ μάλιστα τῆς ἀπονοίας αὐτῶν κρησφύγετον , ἀλλοιώσασα αὐτῶν καὶ ὄψεις , καὶ γνώμην ἀντιμεταλαβοῦσα , πρὸς τε τὴν ἑω καὶ τὸ ὑποκειμενον αὐτῇ πεδίον ἀμογητὶ καὶ ἀψοφητὶ πάντας ἅμα συνωθίσασα , πρὸς ἕτοιμον σφαγὴν ἠστέρισσε τοὺς στρατιώτας . Οἱ καὶ μαθόντες τὸ γεγονός , καὶ λύπης καὶ θειασμοῦ πληρωθέντες , καὶ οἷς εἶπον ἐγκαταβαλόντες τόποις , ὑπτοῖς τε καὶ λίαν ἱπασίμοις , ἠθόην πάντας ἀπέσφαξαν · καὶ μετὰ τοσοῦτου τοῦ τάχους , ὡς τῆς αὐτῆς ἡμέρας ἀρχὴν καὶ τέλος τὸν πολυανθρώπινον οὕτω φόνον λαβεῖν , καὶ στήναι τὸ τράπεζον , καὶ τὸν ἱερὸν κόσμον ἀνακομισθῆναι πρὸς αὐτὸν τὸν νενικηκότων τῇ μάρτυρι · οἱ καὶ παιανίζοντες , καὶ χορεύοντες , καὶ ὑμνοῦντες , καὶ τὸν ἐπινίκιον ἁλόντες , τὰ αὐτῆς πάλιν ἀνέθασαν τῇ μάρτυρι μετὰ τοῦ καὶ θαυμάζειν καὶ καταπεπληγῆναι , πῶς οὐδ’ ἐν ἀκαρεῖ χρόνῳ τῆς τόλμης τῶν ἐναγώνων ⁵ ἐκεῖνον καὶ ἀλαστόρων ἡνέγχετο . ( « Ὁν μηδὲ νῦν ἀνίχνυο , μηδὲ ἐπὶ πολὺ τὴν καθ’ ἡμῶν τῶν σῶν
Lemmas: οἷος δέ καί ὅδε ῥέζω θαῦμα , ὁ ἐγώ μικρός παρίστημι ¹ , οὔτε ἔχω , αὔγ-ασμα λήθη κατασχάω ὁ λογισμός · ὁ δέ μήτε ἅπας ² , μηδέ παρά ἐν πᾶς , ἀλλά μηδέ ἀθρῶς πᾶς εὑρίσκω · κατά δέ ὁ χρυσουργός , πολύς πρότερος ἀποσκάπτω ἕλη καί γῆ , ὡς ³ κατά λόγος ἀναλῆγειν ὁ θαῦμα ὑπό τε χρόνος συγχώννυμι καί λήθη εξιπλαω τε καί ἀμυδρός πως γίγνομαι , καί διαβδρασκοειντα μνήμη καί τάξις καί τόπος καί ὁ ὅποι γίγνομαι . Ῥητείον δέ ὅμως , ὁ μόλις καί πολύς σπουδή ζητέω καί ανυγεισα εὑρίσκω · ἢ μάλιστα καί ὑπέρ αὐτός ἄν καί ὁ οἰκεῖος ναός τίθημι τε καί μαθός , καί μόλις άνευρος . λέγω γάρ ὡς ὁ ναός οὗτος ὁ αὐτός ὁ κακῶς ἐγώ οὕτος προσοικέω αλιτήριος , ποτέ μέν ἐν πολέμιος μοῖρα ὁ Θῆσε ληΐζομαι , ποτέ δέ ἐκ δεσπότης τάξις καί τύραννος πᾶς σφετερίζω , πᾶς διαρπάζω , κατατρέχω δέ ποτός ὁ ναός , οὗτος καί εἴλω καί ὑδραποδίσαντο , ὡς ζῷον τε καί μυρίος ἄλλος πλοῦτος χωρίζω . καί λαμβάνω ὁ ἱερόv χρῆμα , πρός ὁ Λαιστρυγονίαν καί ὁ αὐτός ἐπείγω γῆ , ἐπί δύο ὅς ἐπαιρῶμενοι τε καί γηθέω , καί ὡς ὁ μάρτυς νικάω , καί ὡς πλουτέω ἀθρόος . ἐνδέω δέ ὁ παρθένος μικρός ὁ τολμάω , ὥστε καί εἰσέρχομαι , καί περιαιρέω καί λαμβάνω ὁ ἱερόν κόσμος , καί φορτίζω καί ἐξέρχομαι , καί τρέχω , οὗτος παίζω ὁ κατά αὐτός στρατεία · καί φεύγω ἐπί ὁ αὐτός πλήν Λαιστρυγονίαν , διάκειμαι μέν ὡς πρός ἑσπέρα , κατά ἐγώ τε καί ὁ σύμπας φημί γῆ , πολύς δέ καί ἰσοφερέσιν ⁴ δρες διαλαμβάνω , ὁ μάλιστα ὁ ἀπόνοια αὐτός κρησφύγετον , ἀλλοιόω αὐτός καί ὄψις , καί γνώμη ἀντιμεταλαμβάνω , πρός τε ὁ εἰμί καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός πεδίον ἀμογητί καί ἀψοφητί πᾶς ἅμα συνωθίζω , πρός ἑτοῖμος σφαγή ἀστερίζω ὁ στρατιώτης . ὁ καί μανθάνω ὁ γίγνομαι , καί λύπη καί θειασμός πληρόω , καί ὅς εἶπον ἐγκαταβάλλω τόπος , ὑπτοῖς τε καί λίαν ἱππάσιμος , ἠθέω πᾶς ἀποσφάζω · καί μετά τοσοῦτος ὁ τάχος , ὡς ὁ αὐτός ἡμέρα ἀρχή καί τέλος ὁ πολυανθρωπία οὗτος φόνος λαμβάνω , καί ἵστημι ὁ τρέπω , καί ὁ ἱερόν κόσμος ἀνακομίζω πρός αὐτός ὁ νικάω ὁ μάρτυς · ὁ καί παιανίζω , καί χορεύω , καί ὑμνέω , καί ὁ ἐπινίκιος ἁλίσκομαι , ὁ αὐτός πάλιν ἀνατίθημι ὁ μάρτυς μετά ὁ καί θαυμάζω καί καταπλήσσω , πῶς οὐδέ ἐν ἀκαρής χρόνος ὁ τόλμα ὁ ἐνάγω ⁵ ἐκεῖνος καί ἀλάστωρ φέρω . ( « εἰμί μηδέ νῦν ἄνιχνος , μηδέ ἐπί πολύς ὁ κατά ἐγώ ὁ σός