basilius-scr-eccl.de-vita-et-miraculis-sanctae-theclae-libri-ii-sp pg085_0285.1
οὕτω λαμπρὸς καὶ εὐθαράως ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ διαγωνίζεται . Ταῦτα εἰρηκέναι δοξάσας τῆς Φαλκονίλλας καὶ ἀποπτάσας εὐθὺς αὐτὴ γὰρ ὄνειροῦς , ἐπιστήναι τε ἀδήλως , φήναι τε καὶ διαλεχθῆναι ἀμυδρὰ καὶ ἀμφίβολα , καὶ ἀποστηναι πάλιν ἀφανῶς ἐπανέστη τοῖς εἰρημένοις · τούτοις ἡ Τρύφαῖνα , καὶ ὁμοῦ τε ἔσπερσα καὶ γενομένη περιδάκρυος καὶ τὸ μέντοι , ἐπὶ τῇ ἰδίᾳ παθούσῃ τῆς θυγατρὸς · τὸ δὲ τι , ἐπὶ τῇ μνήμῃ τῆς Θέκλῃς , τὸ τῆς ἡδονῆς λέγει πρὸς τὴν παρθένον αὐτοῦ που καὶ πλησίον παρακαθεύδουσαν « Ὦ τέκνον , φησίν , ἐμὲν , καὶ τέκνον θεοδότον , ἐπειδὴ σε θεὸς δεῦρὸς τε ἤγαγε καὶ ταῖς ἐμαῖς ταύταις ἀγκάλαις ἐνέβαλεν , ἵνα που πάντως καὶ τὴν ἐμὴν ταύτην ἐπελαφρύνῃς συμφορὰν , καὶ τὸν τῆς ἐμῆς θυγατρὸς ψυχὴν τῆς Φαλκονίλλας οἰκειώσῃς Χριστῷ , καὶ τὸ παρὰ τῆς πίστεως ἐκλειφθὲν , διὰ τῆς σῆς ἐκπορίσεως αὐτῇ πρεσβείας εὐξαι καὶ δεηθῆναι τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ τὸ σοὶ δοθῆναι παρ᾽ αὐτοῦ χάριν , τὴν τῆς ἐμῆς θυγατρὸς ἀνάπαυλαν καὶ διαιωνίζουσαν ζωὴν . Τοῦτο γὰρ καὶ αὕτη σου δεῖται Φαλκονίλλα διὰ τῆς ἐν τῇ νυκτὶ μοι ταύτῃ γενομένης ὄψεως . » Ταῦτα τῆς Τρυφαίνης εἰποῦσης , ἡ παρθένος , καὶ αὐς ἐτοίμην ἄν σὴν ψυχὴν ἔχουσα πρὸς τὴν εὐχὴν , καὶ πρὸς τὸ δοκοῦν ἀεὶ δυσωποῦσα τὸν θεόν , ἄμα δὲ καὶ τὸ τῆς αἰτήσεως εἰλοῦν ἐνοήσασα καὶ τὴν αἰτοῦσαν αὐτὴν , ἀμελ[λ]ητὶ πρὸς τοῦτο ὡμῆσε . Τὰς γὰρ ἱερὰς αὐτῆς καὶ πανηγνοὺς χεῖρας εἰς οὐρανὸν ἤρασα , οὕτως πως ἔφη πρὸς θεόν « Χριστὲ Βασιλεῦ τῶν οὐρανῶν καὶ τῶν μετ᾽ οὐρανῶν [ καὶ ] ὑπὲρ οὐρανῶν ἀπέντων , καὶ Παῖ τοῦ μεγάλου καὶ ὑψίστου Πατρὸς , ὁ καὶ ἐμοὶ τὸ πιστεῦσαι σε καὶ σωθῆναι χαρισάμενος , καὶ τὸ τῆς σῆς ἀληθείας ἐπιλάμψας μοι φῶς , καὶ τὸ ὑπὲρ σοῦ πάσχειν δὴ με καταξιώσας , δὸς καὶ τῇ δούλῃ σου Τρυφαίνῃ , τὸν ἐπὶ τῇ θυγατρὶ πληρωθῆναι πόθον · πῶς δὲ αὐτῇ τὴν ἐκείνης ψυχὴν ταῖς τῶν ἡδῶν σοὶ πεπιστευκότων ἐναριθμηθῆναι ψυχαῖς , καὶ τὴν ἐν παραδείσῳ διατὴν καὶ τρυφὴν ἀπολαῦειν ταύτην αὐτῇ καὶ
Lemmas: οὗτος λαμπρός καί εὐθαράως ὑπέρ ὁ Χριστός διαγωνίζομαι . οὗτος εἴρω δοξάζω ὁ Φαλκονίλλα καί ἀποπτάω εὐθύς αὐτός γάρ ὄνειρος , ἐφίστημι τε ἀδήλως , φαίνω τε καί διαλέγω ἀμυδρός καί ἀμφίβολος , καί ἀφίστημι πάλιν ἀφανής ἐπανίστημι ὁ εἴρω · οὗτος ὁ Τρύφαινα , καί ὁμοῦ τε σπείρω καί γίγνομαι περίδακρυς καί ὁ μέντοι , ἐπί ὁ ἴδιος πάθος ὁ θυγάτηρ · ὁ δέ τίς , ἐπί ὁ μνήμη ὁ Θεκλῆς , ὁ ὁ ἡδονή λέγω πρός ὁ παρθένος αὐτός ποῦ καί πλησίος παρακαθεύδω « ὦ τέκνον , φημί , εἰμί , καί τέκνον θεοδότος , ἐπεί σύ θεός δέρω τε ἄγω καί ὁ ἐμός οὗτος ἀγκάλη ἐμβάλλω , ἵνα ποῦ πάντως καί ὁ ἐμός οὗτος ἐπελαφρύνω συμφορά , καί ὁ ὁ ἐμός θυγάτηρ ψυχή ὁ Φαλκονίλλα οἰκειόω Χριστός , καί ὁ παρά ὁ πίστις ἐκλείπω , διά ὁ σός ἐκπορίσεως αὐτός πρέσβυς εὔχομαι καί δήω ὁ Βασιλίς Χριστός ὁ σύ δίδωμι παρά αὐτός χάρις , ὁ ὁ ἐμός θυγάτηρ ἀνάπαυλα καί διαιωνίζω ζωή . οὗτος γάρ καί οὗτος σύ δήω Φαλκονίλλα διά ὁ ἐν ὁ νύξ ἐγώ οὗτος γίγνομαι ὄψις . » οὗτος ὁ Τρυφαίνης εἶπον , ὁ παρθένος , καί αὐς ἑτοῖμος ἄν σός ψυχή ἔχω πρός ὁ εὐχή , καί πρός ὁ δοκέω ἀεί δυσωπέω ὁ θεός , ἄμη δέ καί ὁ ὁ αἴτησις εἴλω νοέω καί ὁ αἰτέω αὐτός , ἀμελλητί πρός οὗτος ὡμῆσε . ὁ γάρ ἱερή αὐτός καί πανηγνοὺς χείρ εἰς οὐρανός ἐράω , οὕτως πως φημί πρός θεός « Χριστός Βασιλεύς ὁ οὐρανός καί ὁ μετά οὐρανός [ καί ] ὑπέρ οὐρανός ἄπειμι , καί Παῖς ὁ μέγας καί ὕψιστος πατήρ , ὁ καί ἐγώ ὁ πιστεύω σύ καί σῴζω χαρίζομαι , καί ὁ ὁ σός ἀλήθεια ἐπιλάμπω ἐγώ φάος , καί ὁ ὑπέρ σύ πάσχω δή ἐγώ καταξιόω , δίδωμι καί ὁ δοῦλος σύ Τρύφαινα , ὁ ἐπί ὁ θυγάτηρ πληρόω πόθος · πῶς δέ αὐτός ὁ ἐκεῖνος ψυχή ὁ ὁ Ἠδωνός σύ πιστεύω ἐναριθμέω Ψυχή , καί ὁ ἐν παράδεισος διατη καί τρυφή ἀπολαύω οὗτος αὐτός καί