bardesane.fragmenta 5.2
§ 17 . Ἰωδῶν γὰρ τῆς πολιτείας εἰς πολλὰ νενεμημένης , ἔστι τι γένος παρ' αὐτοῖς τὸ τῶν θεοσόφων , οὓς Γυμνοσοφιστὰς καλεῖν εἰώθασιν Ἕλληνες . Τούτων δὲ δύο αἱρέσεις · ὧν τῆς μὲν Βραχμᾶνες προΐστανται , τῆς δὲ Σαμαναῖοι . Ἀλλ’ οἱ μὲν Βραχμᾶνες ἐκ γένους διαδέχονται ὥσπερ ἱερατείαν τὴν τοιαύτην θεοσοφίαν , Σαμαναῖοι δὲ λογάδες εἰσὶν κὰκ τῶν βουληθέντων θεοσοφεῖν συμπληρούμενοι . Ἔχει δὲ τὰ κατ’ αὐτοὺς τοῦτον τὸν τρόπον , ὡς Βαρδησάνης ἀνὴρ Βαβυλώνιος ἐπὶ τῶν πατέρων ἡμῶν γεγονὼς καὶ ἐντυχὼν τοῖς περὶ Δάνδαμιν ( 1 ) πεπεμμένοις Ἰνδοῖς πρὸς τὸν Καίσαρα ἀνέγραψεν . Πάντες γὰρ Βραχμᾶνες ἑνός εἰσι γένους · ἐξ ἑνὸς γὰρ πατρὸς καὶ μιᾶς μητρὸς πάντες κατάγουσι · Σαμαναῖοι δὲ οὐκ εἰσὶ τοῦ αὐτοῦ ( 2 ) γένους , ἀλλ’ ἐκ παντὸς τοῦ τῶν Ἰνδῶν ἔθνους , ὡς ἔφαμεν , συνειλεγμένοι · οὔτε δὲ βασιλεύεται Βραχμὰν οὔτε συντελεῖ τι τοῖς ἄλλοις . Τούτων δὲ οἱ φιλόσοφοι , οἱ μὲν ἐν ὄρει οἰκοῦσιν , οἱ δὲ περὶ Γάγγην ποταμόν . Σιτοῦνται δὲ οἱ μὲν ὄρειοι τήν τε ὀπώραν καὶ γάλα βόειον βοτάναις παγὲν , οἱ δὲ περὶ τὸν Γάγγην ἐκ τῆς ὀπώρας , ἣ πολλὴ περὶ τὸν ποταμὸν γεννᾶται . Φέρει δὲ ἡ γῆ σχεδὸν καρπὸν ἀεὶ νέον καὶ μέντοι καὶ τὴν ὄρυζαν πολλήν τε καὶ αὐτόματον , ᾗ χρῶνται ὅταν τὸ τῆς ὀπώρας ἐπιλείπῃ . Τὸ δ' ἄλλου τινὸς ἅψασθαι ἢ δλως θιγεῖν ἐμψύχου τροφῆς ἴσον καὶ τῇ ἐσχάτῃ ἀκαθαρσίᾳ τε καὶ ἀσεβείᾳ νενόμισται . Καὶ τοῦτο αὐτοῖς τὸ δόγμα · θρησκεύουσί τε τὸ θεῖον καὶ εὐσεβοῦσι περὶ αὐτὸ , καθορῶνται . Τὸν τοίνυν χρόνον τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτὸς τὸν πλεῖστον εἰς ὕμνους τῶν θεῶν ἀπένειμαν καὶ εὐχὰς , ἑκάστου ἰδίαν καλύβην ἔχοντος καὶ ὡς ἔνι μάλιστα ἰδιάζοντος . Κοινῇ γὰρ Βραχμᾶνες μένειν οὐκ ἀνέχονται οὐδὲ πολλὰ διαλέγεσθαι · ἀλλ' ὅταν τοῦτο συμβῇ , ἀναχωρήσαντες ἐπὶ πολλὰς ἡμέρας οὐ φθέγγονται , πολλάκις δὲ καὶ νηστεύουσι . Σαμαναῖοι δὲ εἰσὶ μὲν , ὡς ἔφαμεν , λογάδες . Ὅταν δὲ μέλλῃ εἰς τὸ τάγμα τις ἐγγράφεσθαι , πρόσεισι τοῖς ἄρχουσι τῆς πόλεως , ὅπου δ' ἂν τύχῃ τῆς πόλεως ἢ τῆς κώμης , καὶ τῶν κτημάτων ἐξίστασται ( καὶ ) πάσης τῆς ἄλλης οὐσίας , ξυράμενος δὲ τοῦ σώματος τὰ περιττὰ λαμβάνει στολὴν ἄπεισί τε πρὸς Σαμαναίους , οὔτε πρὸς γυναῖκα οὔτε πρὸς τέκνα , εἰ τύχοι κεκτημένος , ἐπιστροφὴν ἤ τινα λόγον ἔτι ποιούμενος ἢ πρὸς αὐτὸν ὅλως νομίζων . Καὶ τῶν μὲν τέκνων ὁ βασιλεὺς κήδεται , ὅπως ἔχωσι τὰ ἀναγκαῖα , τῆς δὲ γυναικὸς οἱ οἰκεῖοι . Ὁ δὲ βίος τοῖς Σαμαναίοις ἐστὶ τοιοῦτος · ἔξω τῆς πόλεως διατρίβουσι διημερεύοντες ἐν τοῖς περὶ τοῦ θείου λόγοις , ἔχουσι δὲ οἴκους καὶ τεμένη ὑπὸ τοῦ βασιλέως οἰκοδομηθέντα , ἐν οἷς οἰκονόμοι εἰσὶν ἀπότακτόν τι λαμβάνοντες παρὰ τοῦ βασιλέως εἰς τροφὴν τῶν συνιόντων . Ἡ δὲ παρασκευὴ γίνεται ὀρύζης καὶ ἄρτων καὶ ὀπώρας καὶ λαχάνων . Καὶ εἰσελθόντων εἰς τὸν οἶκον ὑπὸ σημαίνοντι κώδωνι οἱ μὴ Σαμαναῖοι ἐξίασιν , οἱ δὲ προσεύχονται . Εὐξαμένων δὲ πάλιν διακωδωνίζει καὶ οἱ ὑπηρέται ἑκάστῳ τρυβλίον δόντες ( δύο γὰρ ἐκ ταὐτοῦ οὐκ ἐσθίουσι ) τρέφουσιν ( 1 ) αὐτοὺς τῇ ὀρύζῃ · τῷ δὲ δεομένῳ ποικιλίας προστίθεται τὸ λάχανον ἢ τῆς ὀπώρας τι . Τραφέντες δὲ συντόμως ἐπὶ τὰς αὐτὰς διατριβὰς ἐξίασιν . Ἀγύναιοι δ’ εἰσὶ πάντες καὶ ἀκτήμονες καὶ τοσοῦτον αὐτῶν τε καὶ τῶν Βραχμάνων σέβας ἔχουσιν οἱ ἄλλοι , ὥστε καὶ τὸν βασιλέα ἀφικνεῖσθαι παρ’ αὐτοὺς καὶ ἱκετεύειν εὔξασθαί τι καὶ δεηθῆναι ὑπὲρ τῶν καταλαμβανόντων τὴν χώραν ἢ συμβουλεῦσαι τὸ πρακτέον . § 18 . Αὐτοὶ δὲ οὕτως πρὸς θάνατον διάκεινται , ως τὸν μὲν τοῦ ζῆν χρόνον ὥσπερ ἀναγκαίαν τινὰ τῇ φύσει λειτουργίαν ἀκουσίως ὑπομένειν , σπεύδειν δὲ τὰς ψυχὰς ἀπολῦσαι τῶν σωμάτων . Καὶ πολλάκις , ὅταν εὖ ἔχειν σκέψωνται , μηδενὸς αὐτοὺς ἐπείγοντος κακοῦ μηδὲ ἐξελαύνοντος ἐξίασι τοῦ βίου , προειπόντες μέντοι τοῖς ἄλλοις · καὶ ἔστιν οὐδεὶς ὁ κωλύσων , ἀλλὰ πάντες αὐτοὺς εὐδαιμονίζοντες πρὸς τοὺς οἰκείους τῶν τεθνηκότων ἐπισκήπτουσί τινα . Οὕτως βεβαίαν καὶ ἀληθεστάτην αὐτοί τε καὶ οἱ πολλοὶ ταῖς ψυχαῖς τὴν μετ’ ἀλλήλων εἶναι δίαιταν πεπιστεύκασιν . Οἱ δ’ ἐπειδὰν ὑπακούσωσι τῶν ἐντεταλμένων αὐτοῖς , πυρὶ τὸ σῶμα παραδόντες , ὅπως δὴ καθαρωτάτην ἀποκρίνωσι τοῦ σώματος τὴν ψυχὴν , ὑμνούμενοι τελευτῶσι · ῥᾷον γὰρ ἐκείνους εἰς τὸν θάνατον οἱ φίλτατοι ἀποπέμπουσιν ἢ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων ἕκαστοι τοὺς πολίτας εἰς μὴ μηκίστας ἀποδημίας . Καὶ σφᾶς μὲν αὐτοὺς δακρύουσιν ἐν τῷ ζῆν διαμένοντας ( 2 ) , ἐκείνους δὲ μακαρίζουσι τὴν ἀθάνατον λῆξιν ἀπολαμβάνοντας , καὶ οὐδεὶς οὔτε παρὰ τούτοις οὔτε παρὰ τοῖς ἄλλοις τοῖς εἰρημένοις σοφιστὴς προελθὼν , οἷοι βροτοὶ νῦν παρ’ Ἕλλησιν , ἀπορεῖν ἔδοξε λέγων · Ἐὰν ὑμᾶς πάντες μιμήσωνται , τί ἡμῖν ἔσται ; οὔτε διὰ τούτους συνεχύθη τὰ τῶν ἀνθρώπων . Οὔτε γὰρ ἐμιμήσαντο πάντες , οἵ τε μιμούμενοι εὐνομίας μᾶλλον , οὐ συγχύσεως τοῖς ἔθνεσι γεγόνασιν αἴτιοι . Καὶ μὴν οὐδὲ ὁ νόμος τούτους ἠνάγκασεν , ἀλλὰ τοῖς ἄλλοις ἐπιτρέψας σιτεῖσθαι κρέασι τούτους αὐτονόμους εἴασε καὶ ἐσέφθη ὡς αὑτοῦ κρείττονας , οὐ μὴν ὡς ἀδικίας κατάρχοντας ὑπήγαγε τῇ παρ’ αὑτοῦ δίκῃ , ἀλλά τοὺς ἑτέρους . Περὸς μέντοι τοὺς ἐρωτῶντας τί ἔσται μιμησαμένων πάντων τοὺς τοιούτους , ῥητέον τὸ τοῦ Πυθαγόρου · καὶ γὰρ βασιλέων πάντων γενομένων δυσδιέξακτος ὁ βίος , φησὶν , ἔσται καὶ οὐ δήπου φευκτέον τὸ τῆς βασιλείας · καὶ σπουδαίων ἁπάντων οὐκ ἔστιν εὑρεῖν πολιτείας διέξοδον τηροῦντας τὴν ἀξίαν τῇ σπουδαιότητι , καὶ οὐ δήπου τοσοῦτον ἄν τις μανείη , ὡς μὴ πᾶσιν ἐπιβάλλειν ἡγεῖσθαι σπουδαίοις εἶναι προθυμεῖσθαι . Πολλὰ μέντοι καὶ ἄλλα ὁ νόμος τῶν μὲν χυδαίων συνεχώρησεν , οὐχ ὅτι δὲ φιλοσόφῳ ἀλλ’ οὐδὲ τῷ καλῶς πολιτευομένῳ ἐπέτρεψεν . Οὐδὲ γὰρ ἐκ πάσης τέχνης παραδέξαιτ’ ἂν εἰς τὸ πολίτευμα , καίτοι οὐκ ἐκώλυσε μὲν μετιέναι τὰς τέχνας , οὐδ’ ἐκ παντὸς ἐπιτηδεύματος , καὶ ὅμως τοὺς ἐκ τῶν βαναύσων ἄρχειν ἀπείργει , ὅλως τε ἐν αἷς δικαιοσύνης χρεία καὶ τῆς ἄλλης ἀρετῆς , τῆς προστατείας κωλύει . Ἐπεὶ δ’ οὐδ’ ἑταίραις ὁμιλεῖν ἀπαγορεύει τοῖς πολλοῖς ἀλλὰ καὶ πραττόμενος τὰς ἑταίρας τὸ μίσθωμα , ἐπονείδιστον ἡγεῖται μετρίοις ἀνδράσι καὶ αἰσχρὰν τὴν πρὸς ταύτας ὁμιλίαν · τό τ’ ἐν καπηλείοις διαζῆν οὐ κεκώλυκεν ὁ νόμος , καὶ ὅμως ἐπονείδιστον τῷ μετρίῳ . Τοιοῦτον οὖν τι καὶ τὸ ἐπὶ τῆς διαίτης φαίνεται . Καὶ οὐχ ἥτις τοῖς πολλοῖς συγκεχώρηται , ταύτην ἄν τις καὶ τοῖς βελτίστοις συγχωρήσειεν , φιλοσοφῶν δὲ ἀνὴρ μάλιστ’ ἂν τοὺς · ἱεροὺς ἑαυτῷ ὑπογράψειε νόμους , οὓς θεοί τε καὶ ἄνθρωποι ἀφώρισαν θεοῖς ἑπόμενοι . Οἱ δ’ ἱεροὶ πεφήνασι νόμοι κατὰ ἔθνη καὶ κατὰ πόλεις ἁγνείαν μὲν προστάττοντες , ἐμψύχων δὲ βρῶσιν ἀπαγορεύοντες τοῖς ἱεροῖς ἤδη καὶ εἰς πλῆθος πίνειν κωλύοντες ἢ δι’ εὐσέβειαν ἢ διά τινας βλάβας ἐκ τῆς τροφῆς · ὥστε ἢ τοὺς ἱερέας μιμητέον ἢ πᾶσι πειστέον τοῖς νομοθέταις . Ἑκατέρως γὰρ πάντων ἀφεκτέον τὸν νόμιμόν τε τελείως καὶ εὐσεβῶς · εἰ γὰρ κατὰ μέρος τινὲς δι’ εὐσέβειαν τινῶν ἀπέχονται , ὁ πρὸς πάντα εὐσεβὴς πάντων ἀφέξεται .
Lemmas: § 17 . ἰώδης γάρ ὁ πολιτεία εἰς πολύς νέμω , εἰμί τίς γένος παρά αὐτός ὁ ὁ θεόσοφος , ὅς γυμνοσοφισταί καλέω εἴωθα Ἕλλην . Τ́ουτον δέ δύο αἵρεσις · ὅς ὁ μέν Βραχμάν προίστημι , ὁ δέ Σαμαναῖος . ἀλλά ὁ μέν Βραχμάν ἐκ γένος διαδέχομαι ὥσπερ ἱερατεία ὁ τοιοῦτος θεοσοφία , Σαμαναῖος δέ λογάς εἰμί κατά ὁ βούλομαι θεοσοφέω συμπληρόω . Ἔχις δέ ὁ κατά αὐτός οὗτος ὁ τρόπος , ὡς Βαρδησάνης ἀνήρ Βαβυλώνιος ἐπί ὁ πατήρ ἐγώ γίγνομαι καί ἐντυγχάνω ὁ περί Δάνδαμις ( 1 ) πέμπω Ἰνδός πρός ὁ Καῖσαρ ἀναγράφω . Παντές γάρ Βραχμάν εἷς εἰμί γένος · ἐκ εἷς γάρ πατήρ καί εἷς μήτηρ πᾶς κατάγω · Σαμαναῖος δέ οὐ εἰμί ὁ αὐτός ( 2 ) γένος , ἀλλά ἐκ πᾶς ὁ ὁ Ἰνδός ἔθνος , ὡς φημί , συλλέγω · οὔτε δέ βασιλεύω βραχμᾶνες οὔτε συντελής τίς ὁ ἄλλος . Τ́ουτον δέ ὁ φιλόσοφος , ὁ μέν ἐν ὄρος οἰκέω , ὁ δέ περί Γάγγης ποταμός . σιτέω δέ ὁ μέν ὄρειος ὁ τε ὀπώρα καί γάλα βόειος βοτάνη πήγνυμι , ὁ δέ περί ὁ Γάγγης ἐκ ὁ ὀπώρα , ὅς πολύς περί ὁ ποταμός γεννάω . φέρω δέ ὁ γῆ σχεδόν καρπός ἀεί νέος καί μέντοι καί ὁ ὄρυζα πολύς τε καί αὐτόματος , ὅς χράω ὅταν ὁ Τῆς ὀπώρα ἐπιλείπω . Τέ δέ ἄλλος τις ἅπτω ἢ δλως θιγγάνω ἔμψυχος τροφή ἴσος καί ὁ ἔσχατος ἀκαθαρσία τε καί ἀσέβεια νομίζω . καί οὗτος αὐτός ὁ δόγμα · θρησκεύω τε ὁ θεῖος καί εὐσεβέω περί αὐτός , καθοράω . ὁ τοίνυν χρόνος ὁ ἡμέρα καί ὁ νύξ ὁ πλεῖστος εἰς ὕμνος ὁ θεός ἀπονέμω καί εὐχή , ἕκαστος ἴδιος καλύβη ἔχω καί ὡς ἔνειμι μάλιστα ἰδιάζω . Κοινή γάρ Βραχμάν μένω οὐ ἀνέχω οὐδέ πολύς διαλέγω · ἀλλά ὅταν οὗτος συμβαίνω , ἀναχωρέω ἐπί πολύς ἡμέρα οὐ φθέγγομαι , πολλάκις δέ καί νηστεύω . Σαμαναῖος δέ εἰμί μέν , ὡς φημί , λογάς . ὅταν δέ μέλλω εἰς ὁ τάγμα τις ἐγγράφω , προσέρχομαι ὁ ἄρχω ὁ πόλις , ὅπου δέ ἄν τυγχάνω ὁ πόλις ἢ ὁ κώμη , καί ὁ κτῆμα ἐξίστημι ( καί ) πᾶς ὁ ἄλλος οὐσία , ξυρέω δέ ὁ σῶμα ὁ περισσός λαμβάνω στολή ἀπέρχομαι τε πρός Σαμαναῖος , οὔτε πρός γυνή οὔτε πρός τέκνον , εἰμί τυγχάνω κτάομαι , ἐπιστροφή ἤ τις λόγος ἔτι ποιέω ἢ πρός αὐτός ὅλος νομίζω . καί ὁ μέν τέκνον ὁ βασιλεύς κήδω , ὅπως ἔχω ὁ ἀναγκαῖος , ὁ δέ γυνή ὁ οἰκεῖος . ὁ δέ βίος ὁ Σαμαναῖος εἰμί τοιοῦτος · ἔξω ὁ πόλις διατρίβω διημερεύω ἐν ὁ περί ὁ θεῖος λόγος , ἔχω δέ οἶκος καί τέμενος ὑπό ὁ βασιλεύς οἰκοδομέω , ἐν ὅς οἰκονόμος εἰμί ἀπότακτος τίς λαμβάνω παρά ὁ βασιλεύς εἰς τροφή ὁ συνέρχομαι . ὁ δέ παρασκευή γίγνομαι ὄρυζα καί ἄρτος καί ὀπώρα καί λάχανον . καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ὑπό σημαίνω κώδων ὁ μή Σαμαναῖος ἐξέρχομαι , ὁ δέ προσεύχομαι . εὔχομαι δέ πάλιν διακωδωνίζω καί ὁ ὑπηρέτης ἕκαστος τρύβλιον δίδωμι ( δύο γάρ ἐκ αὐτός οὐ ἐσθίω ) τρέφω ( 1 ) αὐτός ὁ ὄρυζα · ὁ δέ δέω ποικιλία προστίθημι ὁ λάχανον ἢ ὁ ὀπώρα τίς . τρέφω δέ σύντομος ἐπί ὁ αὐτός διατριβή ἐξέρχομαι . ἀγύναιος δέ εἰμί πᾶς καί ἀκτήμων καί τοσοῦτος αὐτός τε καί ὁ Βραχμάν σέβας ἔχω ὁ ἄλλος , ὥστε καί ὁ βασιλεύς ἀφικνέομαι παρά αὐτός καί ἱκετεύω εὔχομαι τίς καί δέω ὑπέρ ὁ καταλαμβάνω ὁ χώρα ἢ συμβουλεύω ὁ πράσσω . § 18 . αὐτός δέ οὕτως πρός θάνατος διάκειμαι , ως ὁ μέν ὁ ζάω χρόνος ὥσπερ ἀναγκαῖος τις ὁ φύσις λειτουργία ἀκούσιος ὑπομένω , σπεύδω δέ ὁ ψυχή ἀπολύω ὁ σῶμα . καί πολλάκις , ὅταν εὖ ἔχω σκέπτομαι , μηδείς αὐτός ἐπείγω κακός μηδέ ἐξελαύνω ἐξέρχομαι ὁ βίος , προλέγω μέντοι ὁ ἄλλος · καί εἰμί οὐδείς ὁ κωλύω , ἀλλά πᾶς αὐτός εὐδαιμονίζω πρός ὁ οἰκεῖος ὁ θνῄσκω ἐπισκήπτω τις . οὕτως βέβαιος καί ἀληθής αὐτός τε καί ὁ πολύς ὁ ψυχή ὁ μετά ἀλλήλων ἔρχομαι δίαιτα πιστεύω . όϊ δέ ἐπειδάν ὑπακούω ὁ ἐντέλλω αὐτός , πῦρ ὁ σῶμα παραδίδωμι , ὅπως δή καθαρός ἀποκρίνω ὁ σῶμα ὁ ψυχή , ὑμνέω τελευτάω · ῥᾴδιος γάρ ἐκεῖνος εἰς ὁ θάνατος ὁ φίλος ἀποπέμπω ἢ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ἕκαστος ὁ πολίτης εἰς μή μακρός ἀποδημία . καί σφεῖς μέν αὐτός δακρύω ἐν ὁ ζάω διαμένω ( 2 ) , ἐκεῖνος δέ μακαρίζω ὁ ἀθάνατος λῆξις ἀπολαμβάνω , καί οὐδείς οὔτε παρά οὗτος οὔτε παρά ὁ ἄλλος ὁ λέγω Σοφιστὴς προέρχομαι , οἷος βροτός νῦν παρά Ἕλλην , ἀπορέω δοκέω λέγω · ἐάν σύ πᾶς μιμέομαι , τίς ἐγώ εἰμί ; οὔτε διά οὗτος συγχέω ὁ ὁ ἄνθρωπος . οὔτε γάρ μιμέομαι πᾶς , ὁ τε μιμέομαι εὐνομία μᾶλλον , οὐ σύγχυσις ὁ ἔθνος γίγνομαι αἴτιος . καί μήν οὐδέ ὁ νόμος οὗτος ἀναγκάζω , ἀλλά ὁ ἄλλος ἐπιτρέπω σιτέομαι κρέας οὗτος αὐτόνομος ἐάω καί σέβομαι ὡς αὐτός ἀγαθός , οὐ μήν ὡς ἀδικία κατάρχω ὑπάγω ὁ παρά αὐτός δίκη , ἀλλά ὁ ἕτερος . Περός μέντοι ὁ ἐρωτάω τίς εἰμί μιμέομαι πᾶς ὁ τοιοῦτος , λέγω ὁ ὁ Πυθαγόρας · καί γάρ βασιλεύς πᾶς γίνομαι δυσδιέξακτος ὁ βίος , φημί , εἰμί καί οὐ δήπου φεύγω ὁ ὁ βασίλεια · καί σπουδαῖος ἅπας οὐ εἰμί εὑρίσκω πολιτεία διέξοδος τηρέω ὁ ἄξιος ὁ σπουδαιότης , καί οὐ δήπου τοσοῦτος ἄν τις μαίνομαι , ὡς μή πᾶς ἐπιβάλλω ἡγέομαι σπουδαῖος ἔρχομαι προθυμέομαι . πολύς μέντοι καί ἄλλος ὁ νόμος ὁ μέν χυδαῖος συγχωρέω , οὐ ὅτι δέ φιλόσοφος ἀλλά οὐδέ ὁ καλός πολιτεύω ἐπιτρέπω . οὐδέ γάρ ἐκ πᾶς τέχνη παραδείκνυμι ἄν εἰς ὁ πολίτευμα , καίτοι οὐ κωλύω μέν μεθίημι ὁ τέχνη , οὐδέ ἐκ πᾶς ἐπιτήδευμα , καί ὅμως ὁ ἐκ ὁ βάναυσος ἄρχω ἀπείργω , ὅλος τε ἐν ὅς δικαιοσύνη χρεῖος καί ὁ ἄλλος ἀρετή , ὁ προστατεία κωλύω . Ἐπεί δέ οὐδέ ἑταίρα ὁμιλέω ἀπαγορεύω ὁ πολύς ἀλλά καί πράσσω ὁ ἑταίρα ὁ μίσθωμα , ἐπονείδιστος ἡγέομαι μέτριος ἀνήρ καί αἰσχρός ὁ πρός αὐτός ὁμιλία · ὁ τε ἐν καπηλεῖον διαζάω οὐ κωλύω ὁ νόμος , καί ὅμως ἐπονείδιστος ὁ μέτριος . τοιοῦτος οὖν τίς καί ὁ ἐπί ὁ δίαιτα φαίνω . καί οὐ ὅστις ὁ πολύς συγχωρέω , οὗτος ἄν τις καί ὁ ἀγαθός συγχωρέω , φιλοσοφέω δέ ἀνήρ μάλιστα ἄν ὁ · ἱερός ἑαυτοῦ ὑπογράφω νόμος , ὅς θεός τε καί ἄνθρωπος ἀφορίζω θεός ἕπομαι . ὁ δέ ἱερός φαίνω νόμος κατά ἔθνος καί κατά πόλις ἁγνεία μέν προστάσσω , ἔμψυχος δέ βρῶσις ἀπαγορεύω ὁ ἱερός ἤδη καί εἰς πλῆθος πίνω κωλύω ἢ διά εὐσέβεια ἢ διά τις βλάβη ἐκ ὁ τροφή · ὥστε ἢ ὁ ἱερεύς μιμέω ἢ πᾶς πείθω ὁ νομοθέτης . ἑκατέρως γάρ πᾶς ἀφεκτέον ὁ νόμιμος τε τέλειος καί εὐσεβής · εἰμί γάρ κατά μέρος τις διά εὐσέβεια τις ἀπέχω , ὁ πρός πᾶς εὐσεβής πᾶς ἀπέχω .