athenagoras.legatio-sive-supplicatio-pro-christianis 32
Τοὺς μὲν οὖν θαυμαστὸν οὐδὲν λογοποιεῖν περὶ ἡμῶν ἃ περὶ τῶν σφετέρων λέγουσι θεῶν · καὶ τὰ πάθη αὐτῶν δεικνύουσι μυστήρια . Χρῆν δ᾿ αὐτούς , εἰ δεινὸν τὸ ἐπ᾿ ἀδείας καὶ ἀδιαφόρως μίγνυσθαι κρίνειν ἔμελλον , ἢ τὸν Δία μεμισηκέναι , ἐκ μητρὸς μὲν Ῥέας θυγατρὸς δὲ Κόρης πεπαιδοποιημένον , γυναικὶ δ᾿ ἰδίᾳ ἀδελφῇ χρώμενον , ἢ τὸν τούτων ποιητὴν Ὀρφέα , ὅτι καὶ ἀνόσιον ὑπὲρ τὸν Θυέστην καὶ μιαρὸν ἐποίησε τὸν Δία · καὶ γὰρ οὗτος τῇ θυγατρὶ κατὰ χρησμὸν ἐμίγη , βασιλεῦσαι θέλων καὶ ἐκδικηθῆναι . Ἡμεῖς δὲ τοσοῦτον ἀδιάφοροι εἶναι ἀπέχομεν , ὡς μηδὲ ἰδεῖν ἡμῖν πρὸς ἐπιθυμίαν ἐξεῖναι . Ὁ γὰρ βλέπων , φησί , γυναῖκα πρὸς τὸ ἐπιθυμῆσαι αὐτῆς , ἤδη μεμοίχευκεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . Οἷς οὖν μηδὲν τὸ πλέον ἔξεστιν ὁρᾶν ἢ ἐφ᾿ ἃ ἔπλασεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὁ θεός , ἡμῖν φῶς αὐτοὺς εἶναι , καὶ οἷς τὸ ἰδεῖν ἡδέως μοιχεία , ἐφ᾿ ἕτερα τῶν ὀφθαλμῶν γεγονότων , μέχρις ἐννοίας κριθησομένοις , πῶς ἂν οὗτοι ἀπιστηθεῖεν σωφρονεῖν ; Οὐ γὰρ πρὸς ἀνθρωπικοὺς νόμους ὁ λόγος ἡμῖν , οὓς ἄν τις γενόμενος πονηρὸς καὶ λάθοι ( ἐν ἀρχῇ δὲ ὑμῖν , δεσπόται , θεοδίδακτον εἶναι τὸν καθ᾿ ἡμᾶς λόγον ἐπιστούμην ) , ἀλλ᾿ ἔστιν ἡμῖν νόμος ὃς δικαιοσύνης μέτρον ἐποίησεν αὐτοὺς καὶ τοὺς πέλας ἔχειν . Διὰ τοῦτο καὶ καθ᾿ ἡλικίαν τοὺς μὲν υἱοὺς καὶ θυγατέρας νοοῦμεν , τοὺς δὲ ἀδελφοὺς ἔχομεν καὶ ἀδελφάς , καὶ τοῖς προβεβηκόσι τὴν τῶν πατέρων καὶ μητέρων τιμὴν ἀπονέμομεν . Οὓς οὖν ἀδελφοὺς καὶ ἀδελφὰς καὶ τὰ λοιπὰ τοῦ γένους νοοῦμεν ὀνόματα , περὶ πολλοῦ ἡμῖν ἀνύβριστα καὶ ἀδιάφθορα αὐτῶν τὰ σώματα μένειν , πάλιν ἡμῖν λέγοντος τοῦ λόγου · Ἐάν τις διὰ τοῦτο ἐκ δευτέρου καταφιλήσῃ , ὅτι ἤρεσεν αὐτῷ · καὶ ἐπιφέροντος · Οὕτως οὖν ἀκριβώσασθαι τὸ φίλημα μᾶλλον δὲ τὸ προσκύνημα δεῖ , ὡς , εἴπου μικρὸν τῇ διανοίᾳ παραθολωθείη , ἔξω ἡμᾶς τῆς αἰωνίου τιθέντος ζωῆς .
Lemmas: ὁ μέν οὖν θαυμαστός οὐδείς λογοποιέω περί ἐγώ ὅς περί ὁ σφέτερος λέγω θεός · καί ὁ πάθος αὐτός δείκνυμι μυστήριον . χρή δέ αὐτός , εἰ δεινός ὁ ἐπί ἄδεια καί ἀδιάφορος μείγνυμι κρίνω μέλλω , ἤ ὁ Ζεύς μισέω , ἐκ μήτηρ μέν Ῥέα θυγάτηρ δέ Κόρα παιδοποιέω , γυνή δέ ἴδιος ἀδελφή χράω , ἤ ὁ οὗτος ποιητής Ὀρφεύς , ὅτι καί ἀνόσιος ὑπέρ ὁ Θυέστης καί μιαρός ποιέω ὁ Ζεύς · καί γάρ οὗτος ὁ θυγάτηρ κατά χρησμός μείγνυμι , βασιλεύω ἐθέλω καί ἐκδικέω . ἐγώ δέ τοσοῦτος ἀδιάφορος εἰμί ἀπέχω , ὡς μηδέ ὁράω ἐγώ πρός ἐπιθυμία ἔξεστι . ὁ γάρ βλέπω , φημί , γυνή πρός ὁ ἐπιθυμέω αὐτηες͂ς , ἤδη μοιχεύω ἐν ὁ καρδία αὐτός . ὅς οὖν μηδείς ὁ πολύς ἔξεστι ὁράω ἤ ἐπί ὅς πλάσσω ὁ ὀφθαλμός ὁ θεός , ἐγώ φάος αὐτός εἰμί , καί ὅς ὁ ὁράω ἡδύς μοιχεία , ἐπί ἕτερος ὁ ὀφθαλμός γίγνομαι , μέχρι ἔννοια κρίνω , πῶς ἄν οὗτος ἀπιστέω σωφρονέω ; οὐ γάρ πρός ἀνθρωπικός νόμος ὁ λόγος ἐγώ , ὅς ἄν τις γίγνομαι πονηρός καί λανθάνω ( ἐν ἀρχή δέ σύ , δεσπότης , θεοδίδακτος εἰμί ὁ κατά ἐγώ λόγος πιστόω ) , ἀλλά εἰμί ἐγώ νόμος ὅς δικαιοσύνη μέτρον ποιέω αὐτός καί ὁ πέλας ἔχω . διά οὗτος καί κατά ἡλικία ὁ μέν υἱός καί θυγάτηρ νοέω , ὁ δέ ἀδελφός ἔχω καί ἀδελφή , καί ὁ προβαίνω ὁ ὁ πατήρ καί μήτηρ τιμή ἀπονέμω . ὅς οὖν ἀδελφός καί ἀδελφή καί ὁ λοιπός ὁ γένος νοέω ὄνομα , περί πολύς ἐγώ ἀνύβριστος καί ἀδιάφθορος αὐτός ὁ σῶμα μένω , πάλιν ἐγώ λέγω ὁ λόγος · ἐάν τις διά οὗτος ἐκ δεύτερος καταφιλέω , ὅτι ἀρέσκω αὐτός · καί ἐπιφέρω · οὕτως οὖν ἀκριβόω ὁ φίλημα μάλα δέ ὁ προσκύνημα δέω , ὡς , λέγω μικρός ὁ διάνοια παραθολόω , ἔξω ἐγώ ὁ αἰώνιος τίθημι ζωή .