athenagoras.legatio-sive-supplicatio-pro-christianis 2
Καὶ εἰ μέν τις ἡμᾶς ἐλέγχειν ἔχει ἢ μικρὸν ἢ μεῖζον ἀδικοῦντας , κολάζεσθαι οὐ παραιτούμεθα , ἀλλὰ καὶ ἥτις πικροτάτη καὶ ἀνηλεὴς τιμωρία ὑπέχειν ἀξιοῦμεν . Εἰ δὲ μέχρις ὀνόματος ἡ κατηγορία ( εἰς γοῦν τὴν σήμερον ἡμέραν ἃ περὶ ἡμῶν λογοποιοῦσιν ἡ κοινὴ καὶ ἄκριτος τῶν ἀνθρώπων φήμη , καὶ οὐδεὶς ἀδικῶν Χριστιανὸς ἐλήλεγκται ) , ὑμῶν ἤδη ἔργον τῶν μεγίστων καὶ φιλανθρώπων καὶ φιλομαθεστάτων βασιλέων , ἀποσκευάσαι ἡμῶν νόμῳ τὴν ἐπήρειαν , ἵν᾿ , ὥσπερ ἡ σύμπασα ταῖς παρ᾿ ὑμῶν εὐεργεσίαις καὶ καθ᾿ ἕνα κεκοινώνηκε καὶ κατὰ πόλεις , καὶ ἡμεῖς ἔχωμεν ὑμῖν χάριν , σεμνυνόμενοι ὅτι πεπαύμεθα συκοφαντούμενοι . Καὶ γὰρ οὐ πρὸς τῆς ὑμετέρας δικαιοσύνης τοὺς μὲν ἄλλους , αἰτίαν λαβόντας ἀδικημάτων , μὴ πρότερον ἢ ἐλεγχθῆναι κολάζεσθαι , ἐφ᾿ ἡμῶν δὲ μεῖζον ἰσχύειν τὸ ὄνομα τῶν ἐπὶ τῇ δίκῃ ἐλέγχων , οὐκ εἰ ἠδίκησέ τι ὁ κρινόμενος τῶν δικαζόντων ἐπιζητούντων , ἀλλ᾿ εἰς τὸ ὄνομα ὡς εἰς ἀδίκημα ἐνυβριζόντων . Οὐδὲν δὲ ὄνομα ἐφ᾿ ἑαυτοῦ καὶ δι᾿ αὐτοῦ οὐ πονηρὸν οὔτε χρηστὸν νομίζεται , διὰ δὲ τὰς ὑποκειμένας αὐτοῖς ἢ πονηρὰς ἢ ἀγαθὰς πράξεις ἢ φλαῦρα ἢ ἀγαθὰ δοκεῖ . Ὑμεῖς δὲ ταῦτα ἴστε φανερώτερον , ὡσανεὶ ἀπὸ φιλοσοφίας καὶ παιδείας πάσης ὁρμώμενοι . Διὰ τοῦτο καὶ οἱ παρ᾿ ὑμῖν κρινόμενοι , κἂν ἐπὶ μεγίστοις φεύγωσι , θαῤῥοῦσιν , εἰδότες ὅτι ἐξετάσετε αὐτῶν τὸν βίον , καὶ οὔτε τοῖς ὀνόμασι προσθήσεσθε , ἂν ᾖ κενά , οὔτε ταῖς ἀπὸ τῶν κατηγοριῶν αἰτίαις , εἰ ψευδεῖς εἶεν · ἐν ἴσῃ τάξει τὴν καταδικάζουσαν τῆς ἀπολυούσης δέχονται ψῆφον . Τὸ τοίνυν πρὸς ἅπαντας ἴσον καὶ ἡμεῖς ἀξιοῦμεν , μὴ ὅτι Χριστιανοὶ λεγόμεθα μισεῖσθαι καὶ κολάζεσθαι ( τί γὰρ ἡμῖν τὸ ὄνομα πρὸς κακίαν τελεῖ ; ) , ἀλλὰ κρίνεσθαι ἐφ᾿ ὅτων ἂν καὶ εὐθύνῃ τις , καὶ ἢ ἀφίεσθαι ἀπολυομένους τὰς κατηγορίας ἢ κολάζεσθαι τοὺς ἁλισκομένους πονηρούς , μὴ ἐπὶ τῷ ὀνόματι ( οὐδεὶς γὰρ Χριστιανὸς πονηρός , εἰ μὴ ὑποκρίνεται τὸν λόγον ) , ἐπὶ δὲ τῷ ἀδικήματι . Οὕτω καὶ τοὺς ἀπὸ φιλοσοφίας κρινομένους ὁρῶμεν . Οὐδεὶς αὐτῶν πρὸ κρίσεως διὰ τὴν ἐπιστήμην ἢ τέχνην ἀγαθὸς ἢ πονηρὸς τῷ δικαστῇ εἶναι δοκεῖ , ἀλλὰ δόξας μὲν εἶναι ἄδικος κολάζεται , οὐδὲν τῇ φιλοσοφίᾳ προστριψάμενος ἔγκλημα ( ἐκεῖνος γὰρ πονηρὸς ὁ μὴ ὡς νόμος φιλοσοφῶν , ἡ δὲ ἐπιστήμη ἀναίτιος ) , ἀπολυσάμενος δὲ τὰς διαβολὰς ἀφίεται . Ἔστω δὴ τὸ ἴσον καὶ ἐφ᾿ ἡμῶν · ὁ τῶν κρινομένων ἐξεταζέσθω βίος , τὸ δὲ ὄνομα παντὸς ἀφείσθω ἐγκλήματος . Ἀναγκαῖον δέ μοι ἀρχομένῳ ἀπολογεῖσθαι ὑπὲρ τοῦ λόγου δεηθῆναι ὑμῶν , μέγιστοι αὐτοκράτορες , ἴσους ἡμῖν ἀκροατὰς γενέσθαι καὶ μὴ τῇ κοινῇ καὶ ἀλόγῳ φήμῃ συναπενεχθέντας προκατασχεθῆναι , ἐπιτρέψαι δὲ ὑμῶν τὸ φιλομαθὲς καὶ φιλάληθες καὶ τῷ καθ᾿ ἡμᾶς λόγῳ . Ὑμεῖς τε γὰρ οὐ πρὸς ἀγνοίας ἐξαμαρτήσετε καὶ ἡμεῖς , τὰ ἀπὸ τῆς ἀκρίτου τῶν πολλῶν φήμης ἀπολυσάμενοι , παυσόμεθα πολεμούμενοι .
Lemmas: καί εἰ μέν τις ἐγώ ἐλέγχω ἔχω ἤ μικρός ἤ μέγας ἀδικέω , κολάζω οὐ παραιτέομαι , ἀλλά καί ὅστις πικρός καί ἀνηλεής τιμωρία ὑπέχω ἀξιόω . εἰ δέ μέχρι ὄνομα ὁ κατηγορία ( εἰς γοῦν ὁ σήμερον ἡμέρα ὅς περί ἐγώ λογοποιέω ὁ κοινός καί ἄκριτος ὁ ἄνθρωπος φήμη , καί οὐδείς ἀδικέω Χριστιανός ἐλέγχω ) , σύ ἤδη ἔργον ὁ μέγας καί φιλάνθρωπος καί φιλομαθής βασιλεύς , ἀποσκευάζω ἐγώ νόμος ὁ ἐπήρεια , ἵνα , ὥσπερ ὁ σύμπας ὁ παρά σύ εὐεργεσία καί κατά εἷς κοινωνέω καί κατά πόλις , καί ἐγώ ἔχω σύ χάρις , σεμνύνω ὅτι παύω συκοφαντέω . καί γάρ οὐ πρός ὁ ὑμέτερος δικαιοσύνη ὁ μέν ἄλλος , αἰτία λαμβάνω ἀδίκημα , μή πρότερος ἤ ἐλέγχω κολάζω , ἐπί ἐγώ δέ μέγας ἰσχύω ὁ ὄνομα ὁ ἐπί ὁ δίκη ἔλεγχος , οὐ εἰ ἀδικέω τις ὁ κρίνω ὁ δικάζω ἐπιζητέω , ἀλλά εἰς ὁ ὄνομα ὡς εἰς ἀδίκημα ἐνυβρίζω . οὐδείς δέ ὄνομα ἐπί ἑαυτοῦ καί διά αὐτός οὐ πονηρός οὔτε χρηστός νομίζω , διά δέ ὁ ὑπόκειμαι αὐτός ἤ πονηρός ἤ ἀγαθός πρᾶξις ἤ φλαῦρος ἤ ἀγαθός δοκέω . σύ δέ οὗτος οἶδα φανερός , ὡσανεί ἀπό φιλοσοφία καί παιδεία πᾶς ὁρμάω . διά οὗτος καί ὁ παρά σύ κρίνω , ἐάν ἐπί μέγας φεύγω , θαρσέω , οἶδα ὅτι ἐξετάζω αὐτός ὁ βίος , καί οὔτε ὁ ὄνομα προστίθημι , ἐάν εἰμί κενός , οὔτε ὁ ἀπό ὁ κατηγορία αἰτία , εἰ ψευδής εἰμί · ἐν ἴσος τάξις ὁ καταδικάζω ὁ ἀπολύω δέχομαι ψῆφος . ὁ τοίνυν πρός ἅπας ἴσος καί ἐγώ ἀξιόω , μή ὅτι Χριστιανός λέγω μισέω καί κολάζω ( τίς γάρ ἐγώ ὁ ὄνομα πρός κακία τελέω ; ) , ἀλλά κρίνω ἐπί ὅστις ἄν καί εὐθύνω τις , καί ἤ ἀφίημι ἀπολύω ὁ κατηγορία ἤ κολάζω ὁ ἁλίσκομαι πονηρός , μή ἐπί ὁ ὄνομα ( οὐδείς γάρ Χριστιανός πονηρός , εἰ μή ὑποκρίνω ὁ λόγος ) , ἐπί δέ ὁ ἀδίκημα . οὕτως καί ὁ ἀπό φιλοσοφία κρίνω ὁράω . οὐδείς αὐτός πρό κρίσις διά ὁ ἐπιστήμη ἤ τέχνη ἀγαθός ἤ πονηρός ὁ δικαστής εἰμί δοκέω , ἀλλά δοκέω μέν εἰμί ἄδικος κολάζω , οὐδείς ὁ φιλοσοφία προστρίβω ἔγκλημα ( ἐκεῖνος γάρ πονηρός ὁ μή ὡς νόμος φιλοσοφέω , ὁ δέ ἐπιστήμη ἀναίτιος ) , ἀπολύω δέ ὁ διαβολή ἀφίημι . εἰμί δή ὁ ἴσος καί ἐπί ἐγώ · ὁ ὁ κρίνω ἐξετάζω βίος , ὁ δέ ὄνομα πᾶς ἀφίημι ἔγκλημα . ἀναγκαῖος δέ ἐγώ ἄρχω ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ λόγος δέω σύ , μέγας αὐτοκράτωρ , ἴσος ἐγώ ἀκροατής γίγνομαι καί μή ὁ κοινός καί ἄλογος φήμη συναποφέρω προκατέχω , ἐπιτρέπω δέ σύ ὁ φιλομαθής καί φιλαλήθης καί ὁ κατά ἐγώ λόγος . σύ τε γάρ οὐ πρός ἄγνοια ἐξαμαρτέω καί ἐγώ , ὁ ἀπό ὁ ἄκριτος ὁ πολύς φήμη ἀπολύω , παύω πολεμόω .