athenagoras.legatio-sive-supplicatio-pro-christianis 10
Τὸ μὲν οὖν ἄθεοι μὴ εἶναι , ἕνα τὸν ἀγένητον καὶ ἀΐδιον καὶ ἀόρατον καὶ ἀπαθῆ καὶ ἀκατάληπτον καὶ ἀχώρητον , νῷ μόνῳ καὶ λόγῳ καταλαμβανόμενον , φωτὶ καὶ κάλλει καὶ πνεύματι καὶ δυνάμει ἀνεκδιηγήτῳ περιεχόμενον , ὑφ᾿ οὗ γεγένηται τὸ πᾶν διὰ τοῦ αὐτοῦ λόγου καὶ διακεκόσμηται καὶ συγκρατεῖται , θεὸν ἄγοντες , ἱκανῶς μοι δέδεικται . Νοοῦμεν γὰρ καὶ υἱὸν τοῦ θεοῦ . Καὶ μή μοι γελοῖόν τις νομίσῃ τὸ υἱὸν εἶναι τῷ θεῷ . Οὐ γὰρ ὡς ποιηταὶ μυθοποιοῦσιν , οὐδὲν βελτίους τῶν ἀνθρώπων δεικνῦντες τοὺς θεούς , ἢ περὶ τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς ἢ περὶ τοῦ υἱοῦ πεφρονήκαμεν . Ἀλλ᾿ ἔστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ λόγος τοῦ πατρὸς ἐν ἰδέᾳ καὶ ἐνεργείᾳ · πρὸς αὐτοῦ γὰρ καὶ δι᾿ αὐτοῦ πάντα ἐγένετο , ἑνὸς ὄντος τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ υἱοῦ . Ὄντος δὲ τοῦ υἱοῦ ἐν πατρὶ καὶ πατρὸς ἐν υἱῷ , ἑνότητι καὶ δυνάμει πνεύματος , νοῦς καὶ λόγος τοῦ πατρὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ . Εἰ δὲ δι᾿ ὑπερβολὴν συνέσεως σκοπεῖν ὑμῖν ἔπεισιν , ὁ παῖς τί βούλεται , ἐρῶ διὰ βραχέων πρῶτον γέννημα εἶναι τῷ πατρί , οὐχ ὡς γενόμενον ( ἐξ ἀρχῆς γὰρ ὁ θεός , νοῦς ἀΐδιος ὤν , εἶχεν αὐτὸς ἐν ἑαυτῷ τὸν λόγον , ἀϊδίως λογικὸς ὤν ) , ἀλλ᾿ ὡς τῶν ὑλικῶν ξυμπάντων , ἀποίου φύσεως καὶ γῆς ἀχρείας ὑποκειμένων δίκην , μεμιγμένων τῶν παχυμερεστέρων πρὸς τὰ κουφότερα ἐπ᾿ αὐτοῖς , ἰδέα καὶ ἐνέργεια εἶναι προελθών . Συνᾴδει δὲ τῷ λόγῳ καὶ τὸ προφητικὸν πνεῦμα · Κύριος γάρ , φησίν , ἔκτισέ με ἀρχὴν ὁδῶν αὐτοῦ εἰς ἔργα αὐτοῦ . Καίτοι καὶ αὐτὸ τὸ ἐνεργοῦν τοῖς ἐκφωνοῦσι προφητικῶς ἅγιον πνεῦμα ἀπόῤῥοιαν εἶναί φαμεν τοῦ θεοῦ , ἀποῤῥέον καὶ ἐπαναφερόμενον ὡς ἀκτῖνα ἡλίου.Τίς οὖν οὐκ ἂν ἀπορήσαι , λέγοντας θεὸν πατέρα καὶ υἱὸν θεὸν καὶ πνεῦμα ἅγιον , δεικνύντας αὐτῶν καὶ τὴν ἐν τῇ ἑνώσει δύναμιν καὶ τὴν ἐν τῇ τάξει διαίρεσιν , ἀκούσας ἀθέους καλουμένους ; Καὶ οὐκ ἐπὶ τούτοις τὸ θεολογικὸν ἡμῶν ἵσταται μέρος · ἀλλὰ καὶ πλῆθος ἀγγέλων καὶ λειτουργῶν φαμεν , οὓς ὁ ποιητὴς καὶ δημιουργὸς κόσμου θεὸς διὰ τοῦ παρ᾿ αὐτοῦ λόγου διένειμε καὶ διέταξε περί τε τὰ στοιχεῖα εἶναι καὶ τοὺς οὐρανοὺς καὶ τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὴν τούτων εὐταξίαν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν ἄθεος μή εἰμί , εἷς ὁ ἀγένητος καί ἀίδιος καί ἀόρατος καί ἀπαθής καί ἀκατάληπτος καί ἀχώρητος , νόος μόνος καί λόγος καταλαμβάνω , φώς καί κάλλος καί πνεῦμα καί δύναμις ἀνεκδιήγητος περιέχω , ὑπό ὅς γίγνομαι ὁ πᾶς διά ὁ αὐτός λόγος καί διακοσμέω καί συγκρατέω , θεός ἄγω , ἱκανός ἐγώ δείκνυμι . νοέω γάρ καί υἱός ὁ θεός . καί μή ἐγώ γέλοιος τις νομίζω ὁ υἱός εἰμί ὁ θεός . οὐ γάρ ὡς ποιητής μυθοποιέω , οὐδείς ἀγαθός ὁ ἄνθρωπος δεικνέω ὁ θεός , ἤ περί ὁ θεός καί πατήρ ἤ περί ὁ υἱός πεφρονακαμίσκω . ἀλλά εἰμί ὁ υἱός ὁ θεός λόγος ὁ πατήρ ἐν ἰδέα καί ἐνέργεια · πρός αὐτός γάρ καί διά αὐτός πᾶς γίγνομαι , εἷς εἰμί ὁ πατήρ καί ὁ υἱός . εἰμί δέ ὁ υἱός ἐν πατήρ καί πατήρ ἐν υἱός , ἑνότης καί δύναμις πνεῦμα , νόος καί λόγος ὁ πατήρ ὁ υἱός ὁ θεός . εἰ δέ διά ὑπερβολή σύνεσις σκοπέω σύ ἐπέρχομαι , ὁ παῖς τίς βούλομαι , λέγω διά βραχύς πρῶτος γέννημα εἰμί ὁ πατήρ , οὐ ὡς γίγνομαι ( ἐκ ἀρχή γάρ ὁ θεός , νόος ἀδΐος εἰμί , ἔχω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ ὁ λόγος , ἀιδής λογικός εἰμί ) , ἀλλά ὡς ὁ ὑλικός σύμπας , ἄποιος φύσις καί γῆ ἀχρεία ὑπόκειμαι δίκη , μείγνυμι ὁ παχυμερής πρός ὁ κοῦφος ἐπί αὐτός , ἰδέα καί ἐνέργεια εἰμί προέρχομαι . συνᾴδω δέ ὁ λόγος καί ὁ προφητικός πνεῦμα · κύριος γάρ , φημί , κτίζω ἐγώ ἀρχή ὁδός αὐτός εἰς ἔργον αὐτός . καίτοι καί αὐτός ὁ ἐνεργέω ὁ ἐκφωνέω προφητικός ἅγιος πνεῦμα ἀπόρροια ἵημι φημί ὁ θεός , ἀπορρέω καί ἐπαναφέρω ὡς ἀκτίς Τήλιος οὖν οὐ ἄν ἀπορέω , λέγω θεός πατήρ καί υἱός θεός καί πνεῦμα ἅγιος , δείκνυμι αὐτός καί ὁ ἐν ὁ ἕνωσις δύναμις καί ὁ ἐν ὁ τάξις διαίρεσις , ἀκούω ἄθεος καλέω ; καί οὐ ἐπί οὗτος ὁ θεολογικός ἐγώ ἵστημι μέρος · ἀλλά καί πλῆθος ἄγγελος καί λειτουργός φημί , ὅς ὁ ποιητής καί δημιουργός κόσμος θεός διά ὁ παρά αὐτός λόγος διανέμω καί διατάσσω περί τε ὁ στοιχεῖον εἰμί καί ὁ οὐρανός καί ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός καί ὁ οὗτος εὐταξία .