athenagoras.legatio-sive-supplicatio-pro-christianis 21
Καίτοι εἰ σαρκοειδεῖς μόνον ἔλεγον αὐτοὺς καὶ αἷμα ἔχειν καὶ σπέρμα καὶ πάθη ὀργῆς καὶ ἐπιθυμίας , καὶ τότε ἔδει λῆρον καὶ γέλωτος λόγους τούτους νομίζειν · οὔτε γὰρ ὀργὴ οὔτε ἐπιθυμία καὶ ὄρεξις οὐδὲ παιδοποιὸν σπέρμα ἐν τῷ θεῷ . Ἔστωσαν τοίνυν σαρκοειδεῖς , ἀλλὰ κρείττους μὲν θυμοῦ καὶ ὀργῆς , ἵνα μὴ Ἀθηνᾶ μὲν βλέπηται Σκυζομένη Διῒ πατρί , χόλος δέ μιν ἄγριος αἱρεῖ , Ἥρα δὲ θεωρῆται · Ἥρῃ δ᾿ οὐκ ἔχαδε στῆθος χόλον , ἀλλὰ προσηύδα . Κρείττους δὲ λύπης · Ὢ πόποι , ἦ φίλον ἄνδρα διωκόμενον περὶ τεῖχος Ὀφθαλμοῖσιν ὁρῶμαι · ἐμὸν δ᾿ ὀλοφύρεται ἦτορ . Ἐγὼ μὲν γὰρ καὶ ἀνθρώπους ἀμαθεῖς καὶ σκαιοὺς λέγω τοὺς ὀργῇ καὶ λύπῃ εἴκοντας . Ὅταν δὲ ὁ πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε ὀδύρηται μὲν τὸν υἱόν , Αἲ αἲ ἐγών , ὅτε μοι Σαρπηδόνα φίλτατον ἀνδρῶν Μοῖρ᾿ ὑπὸ Πατρόκλοιο Μενοιτιάδαο δαμῆναι ! ἀδυνατῇ δὲ ὀδυρόμενος τοῦ κινδύνου ἐξαρπάσαι , Σαρπηδὼν Διὸς υἱός , ὁ δ᾿ οὐδ᾿ ᾧ παιδὶ ἀμύνει , τίς οὐκ ἂν τοὺς ἐπὶ τοῖς τοιούτοις μύθοις φιλοθέους , μᾶλλον δὲ ἀθέους , τῆς ἀμαθίας καταμέμψοιτο ; Ἔστωσαν σαρκοειδεῖς , ἀλλὰ μὴ τιτρωσκέσθω μηδὲ Ἀφροδίτη ὑπὸ Διομήδους τὸ σῶμα , Οὖτά με Τυδέος υἱὸς ὑπέρθυμος Διομήδης , ἢ ὑπὸ Ἄρεως τὴν ψυχήν , Ὡς ἐμὲ χωλὸν ἐόντα Διὸς θυγάτηρ Ἀφροδίτη Αἰὲν ἀτιμάζει , φιλέει δ᾿ ἀΐδηλον Ἄρηα . — — Διὰ δὲ χρόα καλὸν ἔδαψεν . Ὁ δεινὸς ἐν πολέμοις , ὁ σύμμαχος κατὰ Τιτάνων τοῦ Διός , ἀσθενέστερος Διομήδους φαίνεται . Μαίνετο δ᾿ ὡς ὅτ᾿ Ἄρης ἐγχέσπαλος — . Σιώπησον Ὅμηρε , θεὸς οὐ μαίνεται . Σὺ δέ μοι καὶ μιαιφόνον καὶ βροτολοιγόν , Ἄρες , Ἄρες βροτολοιγέ , μιαιφόνε , διηγῇ τὸν θεόν , καὶ τὴν μοιχείαν αὐτοῦ διέξει καὶ τὰ δεσμά · Τὼ δ᾿ ἐς δέμνια βάντε κατέδραθον , ἀμφὶ δὲ δεσμοὶ Τεχνήεντες ἔχυντο πολύφρονος Ἡφαίστοιο , Οὐδέ τι κινῆσαι μελέων ἦν . Οὐ καταβάλλουσι τὸν πολὺν τοῦτον ἀσεβῆ λῆρον περὶ τῶν θεῶν ; Οὐρανὸς ἐκτέμνεται , δεῖται καὶ καταταρταροῦται Κρόνος , ἐπανίστανται Τιτᾶνες , Στὺξ ἀποθνήσκει κατὰ τὴν μάχην · ἤδη καὶ θνητοὺς αὐτοὺς δεικνύουσιν · ἐρῶσιν ἀλλήλων , ἐρῶσιν ἀνθρώπων . Αἰνείας , τὸν ὑπ᾿ Ἀγχίσῃ τέκε δῖ᾿ Ἀφροδίτη , Ἴδης ἐν κνημοῖσι θεὰ βροτῷ εὐνηθεῖσα . Οὐκ ἐρῶσιν ; Οὐ πάσχουσιν ; Ἦ γὰρ θεοί , καὶ οὐχ ἅψεται αὐτῶν ἐπιθυμία ! Κἂν σάρκα θεὸς κατὰ θείαν οἰκονομίαν λάβῃ , ἤδη δοῦλός ἐστιν ἐπιθυμίας ; Οὐ γὰρ πώποτέ μ᾿ ὧδε θεᾶς ἔρος οὐδὲ γυναικὸς Θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι περιπροχυθεὶς ἐδάμασσεν · Οὐδ᾿ ὁπότ᾿ ἠρασάμην Ἰξιονίης ἀλόχοιο , Οὐδ᾿ ὅτε περ Δανάης καλλισφύρου Ἀκρισιώνης , Οὐδ᾿ ὅτε Φοίνικος κούρης τηλεκλειτοῖο , Οὐδ᾿ ὅτε περ Σεμέλης , οὐδ᾿ Ἀλκμήνης ἐνὶ Θήβῃ , Οὐδ᾿ ὅτε Δήμητρος καλλιπλοκάμοιο ἀνάσσης , Οὐδ᾿ ὅτε περ Λητοῦς ἐρικυδέος , οὐδὲ σεῦ αὐτῆς . Γενητός ἐστι , φθαρτός ἐστιν , οὐδὲν ἔχων θεοῦ . Ἀλλὰ καὶ θητεύουσιν ἀνθρώποις · Ὦ δώματ᾿ Ἀδμήτει᾿ , ἐν οἷς ἔτλην ἐγὼ Θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι , θεός περ ὤν · καὶ βουκολοῦσιν · Ἐλθὼν δ᾿ ἐς αἶαν τήνδ᾿ ἐβουφόρβουν ξένῳ , Καὶ τόνδ᾿ ἔσωζον οἶκον . Οὐκοῦν κρείττων Ἄδμητος τοῦ θεοῦ . Ὦ μάντι καὶ σοφὲ καὶ προειδὼς τοῖς ἄλλοις τὰ ἐσόμενα , οὐκ ἐμαντεύσω τοῦ ἐρωμένου τὸν φόνον , ἀλλὰ καὶ ἔκτεινας αὐτοχειρὶ τὸν φίλον . Κἀγὼ τὸ Φοίβου θεῖον ἀψευδὲς στόμα Ἤλπιζον εἶναι , μαντικῇ βρύον τέχνῃ . ( ὡς ψευδόμαντιν κακίζει τὸν Ἀπόλλω ὁ Αἰσχύλος ) Ὁ δ᾿ αὐτὸς ὑμνῶν , αὐτὸς ἐν θοίνῃ παρών , Αὐτὸς τάδ᾿ εἰπών , αὐτός ἐστιν ὁ κτανὼν Τὸν παῖδα τὸν ἐμόν .
Lemmas: καίτοι εἰ σαρκοειδής μόνος λέγω αὐτός καί αἷμα ἔχω καί σπέρμα καί πάθος ὀργή καί ἐπιθυμία , καί τότε δέω λῆρος καί γέλως λόγος οὗτος νομίζω · οὔτε γάρ ὀργή οὔτε ἐπιθυμία καί ὄρεξις οὐδέ παιδοποιός σπέρμα ἐν ὁ θεός . εἰμί τοίνυν σαρκοειδής , ἀλλά κρατύς μέν θυμός καί ὀργή , ἵνα μή Ἀθήνη μέν βλέπω Σκυζομένος Ζεύς πατήρ , χόλος δέ μιν ἄγριος αἱρέω , Ἥρα δέ θεωρέω · Ἥρα δέ οὐ χανδάνω στῆθος χόλος , ἀλλά προσαυδάω . κρατύς δέ λύπη · ὦ πόποι , ἦ φίλος ἀνήρ διώκω περί τεῖχος ὀφθαλμός ὁράω · ἐμός δέ ὀλοφύρομαι ἦτορ . ἐγώ μέν γάρ καί ἄνθρωπος ἀμαθής καί σκαιός λέγω ὁ ὀργή καί λύπη εἴκω . ὅταν δέ ὁ πατήρ ἀνήρ τε θεός τε ὀδύρομαι μέν ὁ υἱός , Αἴ αἴ ἐγώ , ὅτε ἐγώ Σαρπηδών φίλος ἀνήρ Μοῖρα ὑπό Πάτροκλος Μενοιτιάδης δαμάζω ! ἀδυνατέω δέ ὀδύρομαι ὁ κίνδυνος ἐξαρπάζω , Σαρπηδών Ζεύς υἱός , ὁ δέ οὐδέ ὄϊς παῖς ἀμύνω , τίς οὐ ἄν ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος μῦθος φιλόθεος , μάλα δέ ἄθεος , ὁ ἀμαθία καταμέμφομαι ; εἰμί σαρκοειδής , ἀλλά μή τιτρώσκω μηδέ Ἀφροδίτη ὑπό Διομήδης ὁ σῶμα , Οὖτα ἐγώ Τυδεύς υἱός ὑπέρθυμος Διομήδης , ἤ ὑπό Ἄρης ὁ ψυχή , Ὡς ἐγώ χωλός εἰμί Ζεύς θυγάτηρ Ἀφροδίτη ἀεί ἀτιμάζω , φιλέω δέ ἀίδηλος Ἄρης . — — διά δέ χρώς καλός δάπτω . ὁ δεινός ἐν πόλεμος , ὁ σύμμαχος κατά Τιτάν ὁ Ζεύς , ἀσθενής Διομήδης φαίνω . μαίνομαι δέ ὡς ὅτε Ἄρης ἐγχέσπαλος — . σιωπάω Ὅμηρος , θεός οὐ μαίνομαι . σύ δέ ἐγώ καί μιαιφόνος καί βροτολοιγός , Ἄρης , Ἄρης βροτολοιγός , μιαιφόνος , διηγέομαι ὁ θεός , καί ὁ μοιχεία αὐτός διεξέω καί ὁ δεσμός · ὁ δέ εἰς δέμνιον βαίνω καταδαρθάνω , ἀμφί δέ δεσμός τεχνήεις χέω πολύφρων Ἥφαιστος , οὐδέ τις κινέω μέλος εἰμί . οὐ καταβάλλω ὁ πολύς οὗτος ἀσεβής λῆρος περί ὁ θεός ; οὐρανός ἐκτέμνω , δέω καί καταταρταρόω Κρόνος , ἐπανίστημι Τιτάν , Στύξ ἀποθνῄσκω κατά ὁ μάχη · ἤδη καί θνητός αὐτός δείκνυμι · ἐράω ἀλλήλων , ἐράω ἄνθρωπος . Αἰνείας , ὁ ὑπό Ἀγχίσης τίκτω δῖος Ἀφροδίτη , ἴδη ἐν κνημός θεά βροτός εὐνάω . οὐ ἐράω ; οὐ πάσχω ; ἦ γάρ θεός , καί οὐ ἅπτω αὐτός ἐπιθυμία ! ἐάν σάρξ θεός κατά θεῖος οἰκονομία λαμβάνω , ἤδη δοῦλος εἰμί ἐπιθυμία ; οὐ γάρ πώποτε ἐγώ ὧδε θεά ἔρος οὐδέ γυνή θυμός ἐν στῆθος περιπροχέομαι δαμάζω · οὐδέ ὁπότε ἔραμαι Ἰξίων ἄλοχος , οὐδέ ὅτε περ Δανάη καλλίσφυρος Ἀκρισιώνη , οὐδέ ὅτε Φοῖνιξ κόρη τηλεκλειτός , οὐδέ ὅτε περ Σεμέλη , οὐδέ Ἀλκμήνη ἐν Θήβη , οὐδέ ὅτε Δημήτηρ καλλιπλόκαμος ἄνασσα , οὐδέ ὅτε περ Λητώ ἐρικυδής , οὐδέ σύ αὐτός . γενητός εἰμί , φθαρτός εἰμί , οὐδείς ἔχω θεός . ἀλλά καί θητεύω ἄνθρωπος · ὦ δῶμα Ἀδμήτειος , ἐν ὄις τλάω ἐγώ θῆσσα τράπεζα αἰνέω , θεός περ εἰμί · καί βουκολέω · ἔρχομαι δέ εἰς αἶα ὅδε βουφορβέω ξένος , καί ὅδε σῴζω οἶκος . οὐκοῦν κρατύς Ἄδμητος ὁ θεός . ὦ μάντις καί σοφός καί πρόοιδα ὁ ἄλλος ὁ εἰμί , οὐ μαντεύομαι ὁ ἐράω ὁ φόνος , ἀλλά καί κτείνω αὐτοχειρί ὁ φίλος . ἐγώ ὁ Φοῖβος θεῖος ἀψευδής στόμα ἐλπίζω εἰμί , μαντικός βρύον τέχνη . ( ὡς ψευδόμαντις κακίζω ὁ Ἀπόλλων ὁ Αἰσχύλος ) ὁ δέ αὐτός ὑμνέω , αὐτός ἐν θοίνη πάρειμι , αὐτός ὅδε λέγω , αὐτός εἰμί ὁ κτείνω ὁ παῖς ὁ ἐμός .