athenaeus-soph.deipnosophistae 10.36
ὁ δ’ Ἀνακρέων ἔτι ζωρότερον ἐν οἷς φησι · καθαρῇ δ’ ἐν κελέβῃ πέντε τε καὶ τρῖς ἀναχείσθω . Φιλέταιρος δ’ ἐν Τηρεῖ δύο ὕδατος πρὸς τρεῖς ἀκράτου , λέγει δὲ οὕτως · πεπωκέναι δοκεῖ τὸν κατὰ δύο καὶ τρεῖς ἀκράτου . Φερεκράτης δ’ ἐν Κοριαννοῖ δύο ὕδατος πρὸς τέσσαρας οἴνου , λέγων ὧδε · ἄποτος ὦ Γλύκη . ὑδαρῆ ᾽νέχεέν σοι ; παντάπασι μὲν οὖν ὕδωρ . τί εἰργάσω ; πῶς , ὦ κατάρατε , ἐνέχεας ; δύ’ ὕδατος , ὦ μάμμη . τί δ’ οἴνου ; τέτταρας . ἔρρ’ ἐς κόρακας · βατράχοισιν οἰνοχοεῖν σ’ ἔδει . ἔφιππος δ’ ἐν Κίρκῃ τρεῖς πρὸς τέτταρας · οἶνον πίοις ἂν ἀσφαλέστερον πολὺ ὑδαρῆ . β . μὰ τὴν γῆν , ἀλλὰ τρία καὶ τέτταρα . α . οὕτως ἄκρατον , εἰπέ μοι , πίῃ ; β · φής ; ἴσον ἴσῳ δὲ Τιμοκλῆς ἐν Κονισάλῳ · πατάξω τ’ ἴσον ἴσῳ ποτηρίοις μεγάλοις ἅπασαν τὴν ἀλήθειαν φράσαι . καὶ Ἄλεξις ἐν Δορκίδι ἢ Ποππυζούσῃ · τρεῖς φιλοτησίας ἐγὼ μεστὰς προπίνω ἴσον ἴσῳ κεκραμένας . καὶ Ξέναρχος ἢ Τιμοκλῆς ἐν Πορφύρᾳ · μὰ τὸν Διόνυσον , ὃν σὺ λάπτεις ἴσον ἴσῳ . Σώφιλος δ’ ἐν Ἐγχειριδίῳ · συνεχὴς ἄκρατος ἐδίδοτ’ ἴσον ἴσῳ . πάλιν τὴν μείζον’ ᾔτουν . Ἄλεξις Τοκιστῇ ἢ Καταψευδομένῳ · μὴ παντελῶς αὐτῷ δίδου ὑδαρῆ , κατανοεῖς ; ἴσον ἴσῳ μίγνυ . χτχρ . καλῶς . β . ἡδύ γε τὸ πῶμα . ποδαπὸς ὁ Βρόμιος , Τρύφη ; χτχρ . Θάσιος . β . ὅμοιον καὶ δίκαιον τοὺς ξένους πίνειν ξενικόν , τοὺς δ’ ἐγγενεῖς ἐπιχώριον . ἐν δὲ Ὑποβολιμαίῳ · ἀπνευστὶ τ’ ἐκπιὼν ὡς ἄν τις ἥδιστ’ ἴσον ἴσῳ κεκραμένον . Μένανδρος Ἀδελφοῖς · ὀκτώ τις ὑποχεῖν ἀνεβόα καὶ δώδεκα κυάθους , ἕως κατέσεισε φιλοτιμούμενος . κατασείειν δ’ ἔλεγον ἐπὶ τῶν ἐν τοῖς πότοις προπινόντων , τὴν μεταφορὰν λαμβάνοντες ἀπὸ τῶν τοὺς καρποὺς κατασειόντων . Ἄλεξις δ’ ἐν Ἀποκοπτομένῃ · ᾽ οὐ συμποσίαρχος ἦν γάρ , ἀλλὰ δήμιος ὁ Χαιρέας , κυάθους προπίνων εἴκοσιν .
Lemmas: ὁ δέ Ἀνακρέων ἔτι ζωρός ἐν ὅς φημί · καθαρός δέ ἐν κελέβη πέντε τε καί τρίς ἀνηχέω . Φιλέταιρος δέ ἐν Τηρεύς δύο ὕδωρ πρός τρεῖς ἄκρατος , λέγω δέ οὕτως · πίνω δοκέω ὁ κατά δύο καί τρεῖς ἄκρατος . Φερεκράτης δέ ἐν Κοριαννώ δύο ὕδωρ πρός τέσσαρες οἶνος , λέγω ὧδε · ἄποτος ὦ Γλύκη . ὑδαρής ἀναχέω σύ ; παντάπασι μέν οὖν ὕδωρ . τίς ἐργάζομαι ; πῶς , ὦ κατάρατος , ἐγχύνω ; δύο ὕδωρ , ὦ μάμμη . τίς δέ οἶνος ; τέσσαρες . ἔρρω εἰς κόραξ · βάτραχος οἰνοχοεύω σύ δέω . ἔφιππος δέ ἐν Κίρκη τρεῖς πρός τέσσαρες · οἶνος πίνω ἄν ἀσφαλής πολύς ὑδαρής . Β . μά ὁ γῆ , ἀλλά τρεῖς καί τέσσαρες . α . οὕτως ἄκρατος , λέγω ἐγώ , πίνω ; β · φημί ; ἴσος ἴσος δέ Τιμοκλῆς ἐν Κονίσαλος · πατάσσω τε ἴσος ἴσος ποτήριον μέγας ἅπας ὁ ἀλήθεια φράζω . καί Ἄλεξις ἐν Δορκίς ἤ Ποππυζούσα · τρεῖς φιλοτήσιος ἐγώ μεστός προπίνω ἴσος ἴσος κεράννυμι . καί Ξέναρχος ἤ Τιμοκλῆς ἐν Πορφύρα · μά ὁ Διόνυσος , ὅς σύ λάπτω ἴσος ἴσος . Σώφιλος δέ ἐν Ἐγχειρίδιον · συνεχής ἄκρατος δίδωμι ἴσος ἴσος . πάλιν ὁ μέγας αἰτέω . Ἄλεξις τοκιστής ἤ καταψεύδομαι · μή παντελής αὐτός δίδωμι ὑδαρής , κατανοέω ; ἴσος ἴσος μείγνυμι . χτχρ . καλός . Β . ἡδύς γε ὁ πῶμα . ποδαπός ὁ Βρόμιος , Τρύφη ; χτχρ . Θάσιος . Β . ὅμοιος καί δίκαιος ὁ ξένος πίνω ξενικός , ὁ δέ ἐγγενής ἐπιχώριος . ἐν δέ ὑποβολιμαῖος · ἀπνευστί τε ἐκπίνω ὡς ἄν τις ἡδύς ἴσος ἴσος κεράννυμι . Μένανδρος ἀδελφός · ὀκτώ τις ὑποχέω ἀναβοάω καί δώδεκα κύαθος , ἕως κατασείω φιλοτιμέομαι . κατασείω δέ λέγω ἐπί ὁ ἐν ὁ πότος προπίνω , ὁ μεταφορά λαμβάνω ἀπό ὁ ὁ καρπός κατασείω . Ἄλεξις δέ ἐν Ἀποκοπτομένη · ᾽ οὐ συμποσίαρχος εἰμί γάρ , ἀλλά δήμιος ὁ Χαιρέας , κύαθος προπίνω εἴκοσι .