athenaeus-soph.deipnosophistae 15.28
κοσμοσανδάλων δὲ μνημονεύει Κρατῖνος ἐν Μαλθακοῖς διὰ τούτων κεφαλὴν ἀνθέμοις ἐρέπτομαι , λειρίοις , ῥόδοις , κρίνεσιν , κοσμοσανδάλοις . Κλέαρχος δ’ ἐν β’ Βίων ὅρα , φησίν , τοὺς τὸ κοσμοσανδάλοις ἀνείροντας Λακεδαιμονίους , οἳ τὸν παλαιότατον τῆς πολιτικῆς κόσμον συμπατήσαντες ἐξετραχηλίσθησαν . διόπερ καλῶς περὶ αὐτῶν εἴρηκεν ὁ κωμῳδιοποιὸς Ἀντιφάνης ἐν Κιθαριστῇ · οὐκ ἐφύσων οἱ Λάκωνες ὡς ἀπόρθητοί ποτε ; νῦν δ’ ὁμηρεύουσ’ ἔχοντες πορφυροῦς κεκρυφάλους ; Ἱκέσιος δ’ ἐν δευτέρῳ περὶ Ὕλης τὸ λευκόιον φησι μεσότητά τινα ἔχειν ἐν τῷ στύφειν , πολὺ δ᾽ ἀρίστην εὐωδίαν καὶ δυναμένην τέρπειν , ἀλλὰ πρὸς ὀλίγιστον . τὸ δὲ μέλαν . φησί , τὴν μὲν αὐτὴν θεωρίαν ἔχει , εὐῶδες δ’ ἐστὶ πολὺ μᾶλλον . Ἀπολλόδωρος δὲ ἐν τῷ περὶ Θηρίων φησί · χαμαίπιτυν , οἱ δὲ ὁλόκυρον , οἱ δὲ Ἀθήνησιν ἰωνιάν , οἱ δὲ κατ’ Εὔβοιαν σιδηρῖτιν . Νίκανδρος δ’ ἐν δευτέρῳ Γεωργικῶν τὰ δὲ ἔπη ὀλίγον ὕστερον παραθήσομαι , ὅταν περὶ πάντων τῶν στεφανωματικῶν ἀνθῶν διεξέρχωμαι τὸ ἴον , φησίν , Ἰωνιάδες τινὲς νύμφαι Ἴωνι ἐχαρίσαντο πρώτῳ . τὸν δὲ Νάρκισσον ἐν τῷ σ’ περὶ Φυτῶν Ἱστορίας ὁ Θεόφραστος καλεῖσθαί φησι καὶ λείριον . εἶθ’ ὑποβὰς ὡς διαλλάσσοντα τίθησιν νάρκισσαν καὶ λείριον . Εὔμαχος δ’ ὁ Κορκυραῖος ἐν Ῥιζοτομικῷ καὶ ἀκακαλλίδα φησὶ καλεῖσθαι τὸν νάρκισσον καὶ κρόταλον . τοῦ δὲ ἡμεροκαλλοῦς καλουμένου ἄνθους , ὃ τὴν μὲν νύκτα μαραίνεται , ἅμα δὲ τῷ ἡλίῳ ἀνατέλλοντι θάλλει , μνημονεύει Κρατῖνος ἐν Μαλθακοῖς λέγων οὕτως · ἡμεροκαλλεῖ τε τῷ φιλουμένῳ . τῆς δ’ ἑρπύλλου , φησὶ Θεόφραστος , τὴν ἄγριον κομίζοντες ἐκ τῶν ὀρῶν φυτεύουσιν ἐν Σικυῶνι καὶ Ἀθήνησιν ἐκ τοῦ Ὑμηττοῦ . παρ’ ἄλλοις δὲ ὅλα ὄρη πλήρη ἐστὶ τοῦ ἄνθους , καθάπερ ἐν Θρᾴκῃ . Φιλῖνος δέ φησιν αὐτὴν ζυγίδα καλεῖσθαι . περὶ δὲ τῆς λυχνίδος , λέγων Ἀμερίας ὁ Μακεδὼν ἐν τῷ Ῥιζοτομικῷ φησιν ἀναφῦναι αὐτὴν ἐκ τῶν Ἀφροδίτης λουτρῶν ὅτε Ἡφαίστῳ συγκοιμηθεῖσα ἡ Ἀφροδίτη λούοιτο . εἶναι δ’ ἀρίστην ἐν Κύπρῳ καὶ Λήμνῳ , ἔτι δὲ Στρογγύλῃ καὶ Ἔρυκι καὶ Κυθήροις . ἡ δ’ ἶρις , φησὶ Θεόφραστος , ἀνθεῖ τοῦ θέρους μόνη τε τῶν Εὐρωπαίων ἀνθέων εὔοσμος ἐστίν . ἀρίστη δ’ ἐστὶν ἐν Ἰλλυριοῖς τοῖς ἀνῳκισμένοις τῆς θαλάσσης . Φιλῖνος δέ φησι τὰ ἄνθη τῆς ἴριδος λέγεσθαι λύκους διὰ τὸ ἐμφερῆ εἶναι λύκου χείλεσι . Νικόλαος δ’ ὁ Δαμασκηνὸς ἐν τῇ ὀγδόῃ τῶν Ἱστοριῶν πρὸς ταῖς ἑκατὸν περὶ τὰς Ἄλπεις λίμνην τινά φησιν εἶναι πολλῶν σταδίων οὖσαν , ἧς περὶ τὸν κύκλον πεφυκέναι δι’ ἔτους ἄνθη ἥδιστα καὶ εὐχρούστατα , ὅμοια ταῖς καλουμέναις κάλχαις . τῶν δὲ καλχῶν μέμνηται καὶ Ἀλκμὰν ἐν τούτοις · χρύσιον ὅρμον ἔχων ῥαδινᾶν πετάλοισι καλχᾶν . μνημονεύει αὐτῶν καὶ Ἐπίχαρμος ἐν Ἀγρωστίνῳ .
Lemmas: κοσμοσάνδαλον δέ μνημονεύω Κρατῖνος ἐν Μαλθακός διά οὗτος κεφαλή ἄνθεμον ἐρέπτομαι , λείριον , ῥόδον , κρίνον , κοσμοσάνδαλον . Κλέαρχος δέ ἐν β̅’̅ Βίων ὁράω , φημί , ὁ ὁ κοσμοσάνδαλον ἀνείρω Λακεδαιμόνιος , ὅς ὁ παλαιός ὁ πολιτικός κόσμος συμπατέω ἐκτραχηλίζω . διόπερ καλός περί αὐτός λέγω ὁ κωμῳδιοποιός Ἀντιφάνης ἐν Κιθαριστής · οὐ φυσάω ὁ Λάκων ὡς ἀπόρθητος ποτέ ; νῦν δέ ὁμηρεύω ἔχω πορφύρεος κεκρύφαλος ; Ἱκέσιος δέ ἐν δεύτερος περί Ὕλη ὁ λευκόϊον φημί μεσότης τις ἔχω ἐν ὁ στύφω , πολύς δέ ἀγαθός εὐωδία καί δύναμαι τέρπω , ἀλλά πρός ὀλίγος . ὁ δέ μέλας . φημί , ὁ μέν αὐτός θεωρία ἔχω , εὐώδης δέ εἰμί πολύς μάλα . Ἀπολλόδωρος δέ ἐν ὁ περί Θηρίον φημί · χαμαίπιτυς , ὁ δέ ὁλόκυρος , ὁ δέ Ἀθήνησι ἰωνιά , ὁ δέ κατά Εὔβοια σιδηρῖτις . Νίκανδρος δέ ἐν δεύτερος Γεωργικόν ὁ δέ ἔπος ὀλίγος ὕστερον παρατίθημι , ὅταν περί πᾶς ὁ στεφανωματικός ἄνθος διεξέρχομαι ὁ ἴον , φημί , Ἰωνιάς τις νύμφη Ἴων χαρίζω πρῶτος . ὁ δέ Νάρκισσος ἐν ὁ σύ περί Φυτόν Ἱστορίη ὁ Θεόφραστος καλέω φημί καί λείριον . εἶτα ὑποβαίνω ὡς διαλλάσσω τίθημι νάρκισσα καί λείριον . Εὔμαχος δέ ὁ Κορκυραῖος ἐν Ῥιζοτομικός καί ἀκακαλλίς φημί καλέω ὁ νάρκισσος καί κρόταλον . ὁ δέ ἡμεροκαλλώ καλέω ἄνθος , ὅς ὁ μέν νύξ μαραίνω , ἅμα δέ ὁ ἥλιος ἀνατέλλω θάλλω , μνημονεύω Κρατῖνος ἐν Μαλθακός λέγω οὕτως · ἡμεροκαλλές τε ὁ φιλέω . ὁ δέ ἕρπυλλος , φημί Θεόφραστος , ὁ ἄγριος κομίζω ἐκ ὁ ὄρος φυτεύω ἐν Σικυών καί Ἀθήνησι ἐκ ὁ Ὑμηττός . παρά ἄλλος δέ ὅλος ὄρος πλήρης εἰμί ὁ ἄνθος , καθά ἐν Θρᾴκη . Φιλῖνος δέ φημί αὐτός ζυγίς καλέω . περί δέ ὁ λυχνίς , λέγω Ἀμερίας ὁ Μακεδών ἐν ὁ Ῥιζοτομικός φημί ἀναφύω αὐτός ἐκ ὁ Ἀφροδίτη λουτρόν ὅτε Ἥφαιστος συγκοιμάομαι ὁ Ἀφροδίτη λούω . εἰμί δέ ἀγαθός ἐν Κύπρος καί Λῆμνος , ἔτι δέ Στρογγύλη καί Ἔρυξ καί Κύθηρος . ὁ δέ ἶρις , φημί Θεόφραστος , ἀνθέω ὁ θέρος μόνος τε ὁ Εὐρωπαῖος ἄνθος εὔοσμος εἰμί . ἀγαθός δέ εἰμί ἐν Ἰλλυριοί ὁ ἀνοικίζω ὁ θάλασσα . Φιλῖνος δέ φημί ὁ ἄνθος ὁ Ἶρις λέγω λύκος διά ὁ ἐμφερής εἰμί λύκος χεῖλος . Νικόλαος δέ ὁ Δαμασκηνός ἐν ὁ ὄγδοος ὁ Ἱστορίη πρός ὁ ἑκατόν περί ὁ Ἄλπις λίμνη τις φημί εἰμί πολύς στάδιον εἰμί , ὅς περί ὁ κύκλος φύω διά ἔτος ἄνθος ἡδύς καί εὐχρούσος , ὅμοιος ὁ καλέω κάλχη . ὁ δέ κάλχη μιμνῄσκω καί Ἀλκμάν ἐν οὗτος · χρύσεος ὅρμος ἔχω ῥαδινός πέταλον κάλχη . μνημονεύω αὐτός καί Ἐπίχαρμος ἐν Ἀγρωστῖνος .