athenaeus-soph.deipnosophistae 3.94
ἐπὶ τούτοις λεχθεῖσιν ὁ Κύνουλκος πιεῖν ᾔτησε δηκόκταν , δεῖν λέγων ἁλμυροὺς λόγους γλυκέσιν ἀποκλύζεσθαι νάμασι . πρὸς ὃν ὁ Οὐλπιανὸς σχετλιάσας καὶ τύψας τῇ χειρὶ τὸ προσκεφάλαιον ἔφη · μέχρι πότε βαρβαρίζοντες οὐ παύσεσθε ; ἢ ἕως ἂν καταλιπὼν τὸ συμπόσιον οἴχωμαι , πέττειν ὑμῶν τοὺς λόγους οὐ δυνάμενος ; καὶ ὅς · ἐν Ῥώμῃ τῇ βασιλευούσῃ διατρίβων τὰ νῦν , ὦ λῷστε , ἐπιχωρίῳ κέχρημαι κατὰ τὴν συνήθειαν φωνῇ . καὶ γὰρ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις ποιηταῖς καὶ συγγραφεῦσι τοῖς σφόδρα ἑλληνίζουσιν ἔστιν εὑρεῖν καὶ Περσικὰ ὀνόματα κείμενα διὰ τὴν τῆς χρήσεως συνήθειαν , ὡς τοὺς παρασάγγας καὶ τοὺς ἀστάνδας καὶ τοὺς ἀγγάρους καὶ τὴν σχοῖνον ἢ τὸν σχοῖνον μέτρον δ’ ἐστὶ τοῦτο ὁδοῦ μέχρι νῦν οὕτως παρὰ πολλοῖς καλούμενον . μακεδονίζοντὰς τ’ οἶδα πολλοὺς τῶν Ἀττικῶν διὰ τὴν ἐπιμιξίαν . βέλτιον δ’ ἦν μοι αἷμα ταύρειον πιεῖν , ὁ Θεμιστοκλέους γὰρ θάνατος αἱρετώτερος , ἢ εἰς σὲ ἐμπεσεῖν . οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι Ταύρειον ὕδωρ πιεῖν , ὅπερ σὺ οὐκ οἶσθα τί ἐστιν οὐδὲ γὰρ ἐπίστασαι ὅτι καὶ παρὰ τοῖς ἀρίστοις τῶν ποιητῶν καὶ συγγραφέων εἴρηταί τινα καὶ φαῦλα . Κηφισόδωρος γοῦν ὁ Ἰσοκράτους τοῦ ῥήτορος μαθητὴς ἐν τῷ τρίτῳ τῶν πρὸς Ἀριστοτέλην λέγει ὅτι εὕροι τις ἂν ὑπὸ τῶν ἄλλων ποιητῶν ἢ καὶ σοφιστῶν ἓν ἢ δύο γοῦν πονηρῶς εἰρημένα , οἷα παρὰ μὲν Ἀρχιλόχῳ τὸ πάντ’ ἄνδρ’ ἀποσκολύπτειν , Θεοδώρῳ δὲ τὸ κελεύειν μὲν πλέον ἔχειν , ἐπαινεῖν δὲ τὸ ἴσον , Εὐριπίδῃ τε τὸ τὴν γλῶτταν ὀμωμοκέναι φάναι καὶ Σοφοκλεῖ τὸ ἐν Αἰθίοψιν εἰρημένον τοιαῦτὰ τοί σοι πρὸς χάριν τε κοὐ βίᾳ λέγω , σὺ δ’ αὐτὸς ὥσπερ οἱ σοφοὶ τὰ μὲν δίκαι’ ἐπαίνει , τοῦ δὲ κερδαίνειν ἔχου . καὶ ἀλλαχοῦ δ’ ὁ αὐτὸς ἔφη μηδὲν εἶναι ῥῆμα σὺν κέρδει κακὸν Ὁμήρῳ δὲ τὸ τὴν Ἥραν ἐπιβουλεῦσαι τῷ Διὶ καὶ τὸν Ἄρη μοιχεύειν · ἐφ’ οἷς πάντες κατηγοροῦσιν αὐτῶν .
Lemmas: ἐπί οὗτος λέγω ὁ Κύνουλκος πίνω αἰτέω δηκόκτα , δέω λέγω ἁλμυρός λόγος γλυκύς ἀποκλύζω νᾶμα . πρός ὅς ὁ Οὐλπιανός σχετλιάζω καί τύπτω ὁ χείρ ὁ προσκεφάλαιον φημί · μέχρι πότε βαρβαρίζω οὐ παύω ; ἤ ἕως ἄν καταλείπω ὁ συμπόσιον οἴχομαι , πέσσω σύ ὁ λόγος οὐ δύναμαι ; καί ὅς · ἐν Ῥώμη ὁ βασιλεύω διατρίβω ὁ νῦν , ὦ λωΐων , ἐπιχώριος χράω κατά ὁ συνήθεια φωνή . καί γάρ παρά ὁ ἀρχαῖος ποιητής καί συγγραφεύς ὁ σφόδρα ἑλληνίζω εἰμί εὑρίσκω καί Περσικός ὄνομα κεῖμαι διά ὁ ὁ χρῆσις συνήθεια , ὡς ὁ παρασάγγης καί ὁ ἀστάνδης καί ὁ ἄγγαρος καί ὁ σχοῖνος ἤ ὁ σχοῖνος μέτρον δέ εἰμί οὗτος ὁδός μέχρι νῦν οὕτως παρά πολύς καλέω . μακεδονίζω τε οἶδα πολύς ὁ Ἀττικός διά ὁ ἐπιμιξία . ἀγαθός δέ εἰμί ἐγώ αἷμα ταύρειος πίνω , ὁ Θεμιστοκλῆς γάρ θάνατος αἱρετός , ἤ εἰς σύ ἐμπίπτω . οὐ γάρ ἄν λέγω Ταύρειος ὕδωρ πίνω , ὅς σύ οὐ οἶδα τίς εἰμί οὐδέ γάρ ἐπίσταμαι ὅτι καί παρά ὁ ἀγαθός ὁ ποιητής καί συγγραφεύς λέγω τις καί φαῦλος . Κηφισόδωρος γοῦν ὁ Ἰσοκράτης ὁ ῥήτωρ μαθητής ἐν ὁ τρίτος ὁ πρός Ἀριστοτέλης λέγω ὅτι εὑρίσκω τις ἄν ὑπό ὁ ἄλλος ποιητής ἤ καί σοφιστής εἷς ἤ δύο γοῦν πονηρός λέγω , οἷος παρά μέν Ἀρχίλοχος ὁ πᾶς ἀνήρ ἀποσκολύπτω , Θεόδωρος δέ ὁ κελεύω μέν πολύς ἔχω , ἐπαινέω δέ ὁ ἴσος , Εὐριπίδης τε ὁ ὁ γλῶσσα ὄμνυμι φημί καί Σοφοκλῆς ὁ ἐν Αἰθίοψ λέγω τοιοῦτος τοι σύ πρός χάρις τε οὐ βία λέγω , σύ δέ αὐτός ὥσπερ ὁ σοφός ὁ μέν δίκαιος ἐπαινέω , ὁ δέ κερδαίνω χόω . καί ἀλλαχοῦ δέ ὁ αὐτός φημί μηδείς εἰμί ῥῆμα σύν κέρδος κακός Ὅμηρος δέ ὁ ὁ Ἥρα ἐπιβουλεύω ὁ Ζεύς καί ὁ Ἄρης μοιχεύω · ἐπί ὅς πᾶς κατηγορέω αὐτός .