athenaeus-soph.deipnosophistae 13.80
φιλόπαις δ’ ἦν ἐκμανῶς καὶ Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς . Δικαίαρχος γοῦν ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν Ἰλίῳ Θυσίας Βαγώου τοῦ εὐνούχου οὕτως αὐτόν φησιν ἡττᾶσθαι ὡς ἐν ὄψει θεάτρου ὅλου καταφιλεῖν αὐτὸν ἀνακλάσαντα , καὶ τῶν θεατῶν ἐπιφωνησάντων μετὰ κρότου οὐκ ἀπειθήσας πάλιν ἀνακλάσας ἐφίλησεν . Καρύστιος δ’ ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασι Χάρωνι , φησί , τῷ Χαλκιδεῖ παῖς καλὸς ἦν καὶ εἶχεν εὖ πρὸς αὐτόν . ὡς δ’ Ἀλέξανδρος παρὰ Κρατερῷ αὐτὸν ἐπῄνεσεν γενομένου πότου , ὁ Χάρων ἐκέλευσε τὸν παῖδα καταφιλῆσαι τὸν Ἀλέξανδρον καὶ ὃς ᾽ μηδαμῶς , εἶπεν , οὐ γὰρ οὕτως ἐμὲ εὐφρανεῖ ὡς σὲ λυπήσει ὥσπερ γὰρ ἦν ἐρωτικὸς ὁ βασιλεὺς οὗτος , οὕτως καὶ πρὸς τὸ καθῆκον ἐγκρατὴς καὶ πρὸς τὸ πρεπωδέστατον . αἰχμαλώτους γοῦν λαβὼν τὰς Δαρείου θυγατέρας καὶ τὴν γυναῖκα κάλλει διαπρεπεστάτην οὖσαν οὐ μόνον ἀπέσχετο , ἀλλ’ οὐδὲ ἐκείνας μαθεῖν ἐποίησεν ὅτι εἰσὶν αἰχμάλωτοι , ἀλλ’ ὡς ἔτι Δαρείου ἐν τῇ βασιλείᾳ ὄντος πάντα αὐταῖς χορηγεῖσθαι ἐκέλευσεν . διόπερ καὶ Δαρεῖος τοῦτο μαθὼν ηὔξατο τῷ Ἡλίῳ τὰς χεῖρας ἀνατείνας ἢ αὐτὸν βασιλεύειν ἢ Ἀλέξανδρον . Ῥαδαμάνθυος δὲ τοῦ δικαίου Ἴβυκος ἐραστήν φησι γενέσθαι Τάλων . Διότιμος δ’ ἐν τῇ Ἡρακλείᾳ Εὐρυσθέα φησὶν Ἡρακλέους γενέσθαι παιδικά , διόπερ καὶ τοὺς ἄθλους ὑπομεῖναι . Ἀγαμέμνονά τε Ἀργύννου ἐρασθῆναι λόγος , ἰδόντα ἐπὶ τῷ Κηφισῷ νηχόμενον · ἐν ᾧ καὶ τελευτήσαντα αὐτὸν συνεχῶς γὰρ ἐν τῷ ποταμῷ τούτῳ ἀπελούετο θάψας εἵσατο καὶ ἱερὸν αὐτόθι Ἀφροδίτης Ἀργυννίδος . Λικύμνιος δ’ ὁ Χῖος ἐν Διθυράμβοις Ἀργύννου φησὶν ἐρώμενον Ὑμέναιον γενέσθαι . Ἀντιγόνου δὲ τοῦ βασιλέως ἐρώμενος ἦν Ἀριστοκλῆς ὁ κιθαρῳδός , περὶ οὗ Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ Ζήνωνος Βίῳ γράφει οὕτως · Ἀντίγονος ὁ βασιλεὺς ἐπεκώμαζε τῷ Ζήνωνι . καί ποτε καὶ μεθ’ ἡμέραν ἐλθὼν ἔκ τινος πότου καὶ ἀναπηδήσας πρὸς τὸν Ζήνωνα ἔπεισεν αὐτὸν συγκωμάσαι αὑτῷ πρὸς Ἀριστοκλέα τὸν κιθαρῳδόν , οὗ σφόδρα ἤρα ὁ βασιλεύς .
Lemmas: φιλόπαις δέ εἰμί ἐκμανής καί Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς . Δικαίαρχος γοῦν ἐν ὁ περί ὁ ἐν Ἴλιον θυσία Βαγώας ὁ εὐνοῦχος οὕτως αὐτός φημί ἡσσάομαι ὡς ἐν ὄψον θέατρον ὅλος καταφιλέω αὐτός ἀνακλάζω , καί ὁ θεατής ἐπιφωνέω μετά κρότος οὐ ἀπειθέω πάλιν ἀνακλάω φιλέω . Καρύστιος δέ ἐν ἱστορικός Ὑπόμνημα Χάρων , φημί , ὁ Χαλκιδεύς παῖς καλός εἰμί καί ἔχω εὖ πρός αὐτός . ὡς δέ Ἀλέξανδρος παρά Κρατερός αὐτός ἐπαινέω γίγνομαι πότος , ὁ Χάρων κελεύω ὁ παῖς καταφιλέω ὁ Ἀλέξανδρος καί ὅς ᾽ μηδαμῶς , λέγω , οὐ γάρ οὕτως ἐγώ εὐφραίνω ὡς σύ λυπέω ὥσπερ γάρ εἰμί ἐρωτικός ὁ βασιλεύς οὗτος , οὕτως καί πρός ὁ καθήκω ἐγκρατής καί πρός ὁ πρεπώδης . αἰχμάλωτος γοῦν λαμβάνω ὁ Δαρεῖος θυγάτηρ καί ὁ γυνή κάλλος διαπρεπής εἰμί οὐ μόνος ἀπέχω , ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος μανθάνω ποιέω ὅτι εἰμί αἰχμάλωτος , ἀλλά ὡς ἔτι Δαρεῖος ἐν ὁ βασιλεία εἰμί πᾶς αὐτός χορηγέω κελεύω . διόπερ καί Δαρεῖος οὗτος μανθάνω εὔχομαι ὁ Ἥλιος ὁ χείρ ἀνατείνω ἤ αὐτός βασιλεύω ἤ Ἀλέξανδρος . Ῥαδάμανθυς δέ ὁ δίκαιος Ἴβυκος ἐραστής φημί γίγνομαι Τάλως . Διότιμος δέ ἐν ὁ Ἡράκλεια Εὐρυσθεύς φημί Ἡρακλέης γίγνομαι παιδικός , διόπερ καί ὁ ἆθλος ὑπομένω . Ἀγαμέμνων τε Ἄργυννος ἐράω λόγος , ὁράω ἐπί ὁ Κηφισσός νήχω · ἐν ὅς καί τελευτάω αὐτός συνεχής γάρ ἐν ὁ ποταμός οὗτος ἀπολούω θάπτω ἵζω καί ἱερός αὐτόθι Ἀφροδίτη Ἀργύννις . Λικύμνιος δέ ὁ Χῖος ἐν διθύραμβος Ἄργυννος φημί ἐρώμενος Ὑμέναιος γίγνομαι . Ἀντίγονος δέ ὁ βασιλεύς ἐρώμενος εἰμί Ἀριστοκλῆς ὁ κιθαρῳδός , περί ὅς Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν ὁ Ζήνων βίος γράφω οὕτως · Ἀντίγονος ὁ βασιλεύς ἐπικωμάζω ὁ Ζήνων . καί ποτέ καί μετά ἡμέρα ἔρχομαι ἐκ τις πότος καί ἀναπηδάω πρός ὁ Ζήνων πείθω αὐτός συγκωμάζω ἑαυτοῦ πρός Ἀριστοκλῆς ὁ κιθαρῳδός , ὅς σφόδρα ἐράω ὁ βασιλεύς .