ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.69
ἐνδόξους δὲ ἑταίρας καὶ ἐπὶ κάλλει διαφερούσας ἤνεγκεν καὶ ἡ Ναύκρατις · Δωρίχαν τε , ἣν ἡ καλὴ Σαπφὼ ἐρωμένην γενομένην Χαράξου τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς κατ’ ἐμπορίαν εἰς τὴν Ναύκρατιν ἀπαίροντος διὰ τῆς ποιήσεως διαβάλλει ὡς πολλὰ τοῦ Χαράξου νοσφισαμένην . ʽ Ἡρόδοτος δ’ αὐτὴν Ῥοδῶπιν καλεῖ , ἀγνοῶν ὅτι ἑτέρα τῆς Δωρίχης ἐστὶν αὕτη , ἡ καὶ τοὺς περιβοήτους ὀβελίσκους ἀναθεῖσα ἐν Δελφοῖς , ὧν μέμνηται Κρατῖνος διὰ τούτων .. , εἰς δὲ τὴν Δωρίχαν τόδ’ ἐποίησε τοὐπίγραμμα Ποσείδιππος , καίτοι καὶ ἐν τῇ Αἰσωπείᾳ πολλάκις αὐτῆς μνημονεύσας . ἐστὶ δὲ τόδε · Δωρίχα , ὀστέα μὲν σ’ ἁπαλῆς κόσμησ’ ἀπόδεσμα χαίτης ἥ τε μύρων ἔκπνοος ἀμπεχόνη , ᾗ ποτε τὸν χαρίεντα περιστέλλουσα Χάραξον σύγχρους ὀρθρινῶν ἥψαο κισσυβίων . Σαπφῷαι δὲ μένουσι φίλης ἔτι καὶ μενέουσιν ᾠδῆς αἱ λευκαὶ φθεγγόμεναι σελίδες , οὔνομα σὸν μακαριστόν , ὃ Ναύκρατις ὧδε φυλάξει ἔστ’ ἂν ἴῃ Νείλου ναῦς ἔφαλος τενάγη . καὶ Ἀρχεδίκη δ’ ἦν ἐκ τῆς Ναυκράτεως καὶ αὐτὴ ἑταίρα καλή . φιλεῖ γάρ πως ἡ Ναύκρατις , ὡς ὁ Ἡρόδοτός φησιν , ἐπαφροδίτους ἔχειν τὰς ἑταίρας .
Lemmas: ἔνδοξος δέ ἑταίρα καί ἐπί κάλλος διαφέρω φέρω καί ὁ Ναύκρατις · Δωρίχα τε , ὅς ὁ καλός Σαπφώ ἐρώμενος γίγνομαι Χάραξος ὁ ἀδελφός αὐτός κατά ἐμπορία εἰς ὁ Ναύκρατις ἀπαίρω διά ὁ ποίησις διαβάλλω ὡς πολύς ὁ Χάραξος νοσφίζω . ʽ Ἡρόδοτος δέ αὐτός Ῥοδῶπις καλέω , ἀγνοέω ὅτι ἕτερος ὁ Δωρίχα εἰμί οὗτος , ὁ καί ὁ περιβόητος ὀβελίσκος ἀνατίθημι ἐν Δελφοί , ὅς μιμνῄσκω Κρατῖνος διά οὗτος .. , εἰς δέ ὁ Δωρίχα ὅδε ποιέω ἐπίγραμμα Ποσείδιππος , καίτοι καί ἐν ὁ Αἰσώπειος πολλάκις αὐτός μνημονεύω . εἰμί δέ ὅδε · Δωρίχα , ὀστέον μέν σύ ἁπαλός κοσμέω ἀπόδεσμος χαίτη ὁ τε μύρον ἔκπνοος ἀμπεχόνη , ὅς ποτέ ὁ χαρίεις περιστέλλω Χάραξος σύγχρους ὀρθρινός ἅπτω κισσύβιον . Σαπφῷος δέ μένω φίλος ἔτι καί μένω ἀοιδή ὁ λευκός φθέγγομαι σελίς , ὄνομα σός μακαριστός , ὅς Ναύκρατις ὧδε φυλάσσω εἰμί ἐάν ἔρχομαι Νεῖλος ναῦς ἔφαλος τέναγος . καί Ἀρχεδίκη δέ εἰμί ἐκ ὁ Ναύκρατις καί αὐτός ἑταίρα καλός . φιλέω γάρ πως ὁ Ναύκρατις , ὡς ὁ Ἡρόδοτος φημί , ἐπαφρόδιτος ἔχω ὁ ἑταίρα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.70
καὶ ἡ ἐξ Ἐρέσου δὲ τῆς ποιητρίας ὁμώνυμος ἑταίρα Σαπφὼ τοῦ καλοῦ Φάωνος ἐρασθεῖσα περιβόητος ἦν , ὥς φησι Νυμφόδωρος ἐν Περίπλῳ Ἀσίας . Νικαρέτη δὲ ἡ Μεγαρὶς οὐκ ἀγεννὴς ἦν ἑταίρα , ἀλλὰ καὶ γονέων ἕνεκα καὶ κατὰ παιδείαν ἐπέραστος ἦν , ἠκροᾶτο δὲ Στίλπωνος τοῦ φιλοσόφου . Βιλιστίχη δ’ ἡ Ἀργεία ἑταίρα καὶ αὐτὴ ἔνδοξος , τὸ γένος ἀπὸ τῶν Ἀτρειδῶν σῴζουσα , ὡς οἱ τὰ Ἀργολικὰ γράψαντες ἱστοροῦσιν . ἔνδοξος δ’ ἐστὶν καὶ Λέαινα ἡ ἑταίρα , Ἁρμοδίου ἐρωμένη τοῦ τυραννοκτονήσαντος · ἥτις καὶ αἰκιζομένη ὑπὸ τῶν περὶ Ἱππίαν τὸν τύραννον οὐδὲν ἐξειποῦσα ἐναπέθανεν ταῖς βασάνοις . Στρατοκλῆς δ’ ὁ ῥήτωρ ἐρωμένην εἶχε τὴν ἐπικληθεῖσαν Λήμην ἑταίραν , τὴν καλουμένην Παρόραμα καὶ Δίδραχμον διὰ τὸ καὶ δύο δραχμῶν φοιτᾶν πρὸς τὸν βουλόμενον , ὥς φησι Γοργίας ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν . ἐπὶ τούτοις ὁ Μυρτίλος μέλλων σιωπᾶν “ ἀλλὰ μικροῦ , ἔφη , ἄνδρες φίλοι , ἐξελαθόμην ὑμῖν εἰπεῖν τήν τε Ἀντιμάχου Λυδήν , προσέτι δὲ καὶ τὴν ὁμώνυμον ταύτης ἑταίραν Λυδὴν ἣν ἠγάπα Λαμύνθιος ὁ Μιλήσιος . ἑκάτερος γὰρ τούτων τῶν ποιητῶν , ὥς φησι Κλέαρχος ἐν τοῖς Ἐρωτικοῖς , τῆς βαρβάρου Λυδῆς εἰς ἐπιθυμίαν καταστὰς ἐποίησεν ὁ μὲν ἐν ἐλεγείοις , ὁ δ’ ἐν μέλει τὸ καλούμενον ποίημα Λυδήν . παρέλιπον δὲ καὶ τὴν Μιμνέρμου αὐλητρίδα Ναννὼ καὶ τὴν Ἑρμησιάνακτος τοῦ Κολοφωνίου Λεόντιον · ἀπὸ γὰρ ταύτης ἐρωμένης αὐτῷ γενομένης ἔγραψεν ἐλεγειακὰ τρία βιβλία , ὧν ἐν τῷ τρίτῳ κατάλογον ποιεῖται ἐρωτικῶν , οὑτωσί πως λέγων
Lemmas: καί ὁ ἐκ Ἔρεσος δέ ὁ ποιήτρια ὁμώνυμος ἑταίρα Σαπφώ ὁ καλός Φάων ἐράω περιβόητος εἰμί , ὡς φημί Νυμφόδωρος ἐν περίπλοος Ἀσία . Νικαρέτη δέ ὁ Μεγαρίς οὐ ἀγεννής εἰμί ἑταίρα , ἀλλά καί γονεύς ἕνεκα καί κατά παιδεία ἐπέραστος εἰμί , ἀκροάομαι δέ Στίλπων ὁ φιλόσοφος . Βιλιστίχη δέ ὁ Ἀργεῖος ἑταίρα καί αὐτός ἔνδοξος , ὁ γένος ἀπό ὁ Ἀτρείδης σῴζω , ὡς ὁ ὁ Ἀργολικός γράφω ἱστορέω . ἔνδοξος δέ εἰμί καί λέαινα ὁ ἑταίρα , Ἁρμόδιος ἐράω ὁ τυραννοκτονέω · ὅστις καί αἰκίζω ὑπό ὁ περί Ἱππίας ὁ τύραννος οὐδείς ἐκλέγω ἐναποθνῄσκω ὁ βάσανος . Στρατοκλῆς δέ ὁ ῥήτωρ ἐρώμενος ἔχω ὁ ἐπικαλέω λήμη ἑταίρα , ὁ καλέω Παρόραμα καί δίδραχμος διά ὁ καί δύο δραχμή φοιτάω πρός ὁ βούλομαι , ὡς φημί Γοργίας ἐν ὁ περί ἑταίρα . ἐπί οὗτος ὁ Μυρτίλος μέλλω σιωπάω “ ἀλλά μικρός , φημί , ἀνήρ φίλος , ἐκλανθάνω σύ λέγω ὁ τε Ἀντίμαχος Λύδη , προσέτι δέ καί ὁ ὁμώνυμος οὗτος ἑταίρα Λύδη ὅς ἀγαπάω Λαμύνθιος ὁ Μιλήσιος . ἑκάτερος γάρ οὗτος ὁ ποιητής , ὡς φημί Κλέαρχος ἐν ὁ ἐρωτικός , ὁ βάρβαρος Λύδη εἰς ἐπιθυμία καθίστημι ποιέω ὁ μέν ἐν ἐλεγεῖον , ὁ δέ ἐν μέλος ὁ καλέω ποίημα Λύδη . παραλείπω δέ καί ὁ Μίμνερμος αὐλητρίς Ναννώ καί ὁ Ἑρμησιάναξ ὁ Κολοφώνιος Λεόντιον · ἀπό γάρ οὗτος ἐρώμενος αὐτός γίγνομαι γράφω ἐλεγειακός τρεῖς βιβλίον , ὅς ἐν ὁ τρίτος κατάλογος ποιέω ἐρωτικός , οὕτως πως λέγω
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.72
ἐν τούτοις ὁ Ἑρμησιάναξ σφάλλεται συγχρονεῖν οἰόμενος Σαπφὼ καὶ Ἀνακρέοντα , τὸν μὲν κατὰ Κῦρον καὶ Πολυκράτην γενόμενον , τὴν δὲ κατ’ Ἀλυάττην τὸν Κροίσου πατέρα . χαμαιλέων δ’ ἐν τῷ περὶ Σαπφοῦς καὶ λέγειν τινάς φησιν εἰς αὐτὴν πεποιῆσθαι ὑπὸ Ἀνακρέοντος τάδε · σφαίρῃ δεῦτέ με πορφυρέῃ βάλλων χρυσοκόμης Ἔρως νήνι ποικιλοσαμβάλῳ συμπαίζειν προκαλεῖται , ἡ δ᾽ , ἐστὶν γὰρ ἀπ’ εὐκτίτου Λέσβου , τὴν μὲν ἐμὴν κόμην , λευκὴ γάρ , καταμέμφεται , πρὸς δ’ ἄλλην τινὰ χάσκει . καὶ τὴν Σαπφὼ δὲ πρὸς αὐτὸν ταῦτά φησιν εἰπεῖν κεῖνον , ὦ χρυσόθρονε Μοῦσ᾽ , ἔνισπες ὕμνον , ἐκ τᾶς καλλιγύναικος ἐσθλᾶς Τήιος χώρας ὃν ἄειδε τερπνῶς πρέσβυς ἀγαυός . ὅτι δὲ οὔκ ἐστι Σαπφοῦς τοῦτο τὸ ᾆσμα παντί που δῆλον . ἐγὼ δὲ ἡγοῦμαι παίζειν τὸν Ἑρμησιάνακτα περὶ τούτου τοῦ ἔρωτος , καὶ γὰρ Δίφιλος ὁ κωμῳδιοποιὸς πεποίηκεν ἐν Σαπφοῖ δράματι Σαπφοῦς ἐραστὰς Ἀρχίλοχον καὶ Ἱππώνακτα . ταῦθ’ ὑμῖν , ὦ ἑταῖροι , οὐκ ἀμερίμνως δοκῶ τὸν ἐρωτικὸν τοῦτον πεποιῆσθαι κατάλογον , οὐκ ὢν οὕτως ἐρωτομανὴς ὡς διαβάλλων μ’ εἴρηκεν ὁ Κύνουλκος , ἀλλ’ ἐρωτικὸς μὲν εἶναι ὁμολογῶ , ἐρωτομανὴς δὲ οὔ . τίς δ’ ἔστ’ ἀνάγκη δυστυχεῖν ἐν πλείοσιν , ἐξὸν σιωπᾶν κἀν σκότῳ κρύπτειν τάδε ; Αἰσχύλος ἔφη ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν Ἀμφιτρύωνι . οὗτος δέ ἐστιν Αἰσχύλος ὁ καὶ τὰ Μεσσηνιακὰ ἔπη συνθείς , ἀνὴρ εὐπαίδευτος .
Lemmas: ἐν οὗτος ὁ Ἑρμησιάναξ σφάλλω συγχρονέω οἴομαι Σαπφώ καί Ἀνακρέων , ὁ μέν κατά Κῦρος καί Πολυκράτης γίγνομαι , ὁ δέ κατά Ἀλυάττης ὁ Κροῖσος πατήρ . Χαμαιλέων δέ ἐν ὁ περί Σαπφώ καί λέγω τις φημί εἰς αὐτός ποιέω ὑπό Ἀνακρέων ὅδε · σφαῖρα δεῦτε ἐγώ πορφύρεος βάλλω χρυσοκόμης Ἔρως νεᾶνις ποικιλοσάμβαλος συμπαίζω προκαλέω , ὁ δέ , εἰμί γάρ ἀπό ἐΰκτιτος Λέσβος , ὁ μέν ἐμός κόμη , λευκός γάρ , καταμέμφομαι , πρός δέ ἄλλος τις χάσκω . καί ὁ Σαπφώ δέ πρός αὐτός οὗτος φημί λέγω ἐκεῖνος , ὦ χρυσόθρονος Μοῦσα , ἐνέπω ὕμνος , ἐκ ὁ καλλιγύναιξ ἐσθλός Τήϊος χώρα ὅς ἀείδω τερπνός πρέσβυς ἀγαυός . ὅτι δέ οὐ εἰμί Σαπφώ οὗτος ὁ ᾆσμα πᾶς που δῆλος . ἐγώ δέ ἡγέομαι παίζω ὁ Ἑρμησιάναξ περί οὗτος ὁ ἔρως , καί γάρ Δίφιλος ὁ κωμῳδιοποιός ποιέω ἐν Σαπφώ δρᾶμα Σαπφώ ἐραστής Ἀρχίλοχος καί Ἵππωναξ . οὗτος σύ , ὦ ἑταῖρος , οὐ ἀμέριμνος δοκέω ὁ ἐρωτικός οὗτος ποιέω κατάλογος , οὐ εἰμί οὕτως ἐρωτομανής ὡς διαβάλλω ἐγώ λέγω ὁ Κύνουλκος , ἀλλά ἐρωτικός μέν εἰμί ὁμολογέω , ἐρωτομανής δέ οὐ . τίς δέ εἰμί ἀνάγκη δυστυχέω ἐν πολύς , ἔξεστι σιωπάω ἐν σκότος κρύπτω ὅδε ; Αἰσχύλος φημί ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐν Ἀμφιτρύων . οὗτος δέ εἰμί Αἰσχύλος ὁ καί ὁ Μεσσηνιακός ἔπος συντίθημι , ἀνήρ εὐπαίδευτος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.73
ὑπολαμβάνων οὖν μέγαν εἶναι δαίμονα καὶ δυνατώτατον τὸν Ἔρωτα , προσέτι τε καὶ τὴν Ἀφροδίτην τὴν χρυσῆν , τὰ Εὐριπίδου ἐπὶ νοῦν λαμβάνων λέγω · τὴν Ἀφροδίτην οὐχ ὁρᾷς ὅση θεός ; ἣν οὐδ’ ἂν εἴποις οὐδὲ μετρήσειας ἂν ὅση πέφυκε κἀφ’ ὅσον διέρχεται . αὕτη τρέφει σὲ κἀμὲ καὶ πάντας βροτούς . τεκμήριον δέ μὴ λόγῳ μόνον μάθῃς , ἔργῳ δὲ δείξω τὸ σθένος τὸ τῆς θεοῦ ἐρᾷ μὲν ὄμβρου γαῖ᾽ , ὅταν ξηρὸν πέδον ἄκαρπον αὐχμῷ νοτίδος ἐνδεῶς ἔχῃ . ἐρᾷ δ’ ὁ σεμνὸς οὐρανὸς πληρούμενος ὄμβρου πεσεῖν εἰς γαῖαν Ἀφροδίτης ὕπο . ὅταν δὲ συμμιχθῆτον ἐς ταὐτὸν δύο , φύουσιν ἡμῖν πάντα καὶ τρέφουσ’ ἅμα , δι’ ὧν βρότειον ζῇ τε καὶ θάλλει γένος . καὶ ὁ σεμνότατος δ’ Αἰσχύλος ἐν ταῖς Δαναίσιν αὐτὴν παράγει τὴν Ἀφροδίτην λέγουσαν · ἐρᾷ μὲν ἁγνὸς οὐρανὸς τρῶσαι χθόνα , ἔρως δὲ γαῖαν λαμβάνει γάμου τυχεῖν · ὄμβρος δ’ ἀπ’ εὐνάοντος οὐρανοῦ πεσὼν ἔκυσε γαῖαν · ἡ δὲ τίκτεται βροτοῖς μήλων τε βοσκὰς καὶ βίον Δημήτριον δενδρῶτις ὥρα δ’ ἐκ νοτίζοντος γάμου ι - τέλειος ἐστί . τῶν δ’ ἐγὼ παραίτιος .
Lemmas: ὑπολαμβάνω οὖν μέγας εἰμί δαίμων καί δυνατός ὁ Ἔρως , προσέτι τε καί ὁ Ἀφροδίτη ὁ χρύσεος , ὁ Εὐριπίδης ἐπί νόος λαμβάνω λέγω · ὁ Ἀφροδίτη οὐ ὁράω ὅσος θεός ; ὅς οὐδέ ἄν λέγω οὐδέ μετρέω ἄν ὅσος φύω ἀπό ὅσος διέρχομαι . οὗτος τρέφω σύ ἐγώ καί πᾶς βροτός . τεκμήριον δέ μή λόγος μόνος μανθάνω , ἔργον δέ δείκνυμι ὁ σθένος ὁ ὁ θεός ἐράω μέν ὄμβρος γῆ , ὅταν ξηρός πέδον ἄκαρπος αὐχμός νοτίς ἐνδεής ἔχω . ἐράω δέ ὁ σεμνός οὐρανός πληρόω ὄμβρος πίπτω εἰς γῆ Ἀφροδίτη ὑπό . ὅταν δέ συμμείγνυμι εἰς αὐτός δύο , φύω ἐγώ πᾶς καί τρέφω ἅμα , διά ὅς βρότειος ζάω τε καί θάλλω γένος . καί ὁ σεμνός δέ Αἰσχύλος ἐν ὁ Δαναίδες αὐτός παράγω ὁ Ἀφροδίτη λέγω · ἐράω μέν ἁγνός οὐρανός τιτρώσκω χθών , ἔρως δέ γῆ λαμβάνω γάμος τυγχάνω · ὄμβρος δέ ἀπό εὐνάων οὐρανός πίπτω κύω γῆ · ὁ δέ τίκτω βροτός μῆλον τε βοσκή καί βίος Δημήτριος δενδρῶτις ὥρα δέ ἐκ νοτίζω γάμος ι - τέλειος εἰμί . ὁ δέ ἐγώ παραίτιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.74
ἐν Ἱππολύτῳ Εὐριπιδείῳ πάλιν ἡ Ἀφροδίτη φησίν ὅσοι τε Πόντου τερμόνων τ’ Ἀτλαντικῶν ναίουσιν εἴσω φῶς ὁρῶντες ἡλίου , τοὺς μὲν σέβοντας τἀμὰ πρεσβεύω κράτη , σφάλλω δ’ ὅσοι φρονοῦσιν εἰς ἡμᾶς μέγα . νεανίσκῳ γὰρ τὴν πᾶσαν ἀρετὴν ἔχοντι τοῦτο μόνον τὸ ἁμάρτημα προσόν , ὅτι οὐκ ἐτίμα τὴν Ἀφροδίτην , αἴτιον ἐγένετο τοῦ ὀλέθρου · καὶ οὔτε ἡ Ἄρτεμις ἡ περισσῶς ἀγαπήσασα οὔτε τῶν ἄλλων θεῶν τις ἢ δαιμόνων ἐβοήθησεν αὐτῷ . κατὰ τὸν αὐτὸν οὖν ποιητὴν · ὅστις δ’ Ἔρωτα μὴ μέγαν κρίνει θεόν , ἢ σκαιός ἐστιν ἢ καλῶν ἄπειρος ὢν οὐκ οἶδε τὸν μέγιστον ἀνθρώποις θεόν . ὃν ὁ σοφὸς ὑμνῶν αἰεί ποτε Ἀνακρέων πᾶσίν ἐστιν διὰ στόματος , λέγει οὖν περὶ αὐτοῦ καὶ ὁ κράτιστος Κριτίας τάδε · τὸν δὲ γυναικείων μελέων πλέξαντα πότ’ ᾠδὰς ἡδὺν Ἀνακρείοντα Τέως εἰς Ἑλλάδ᾽ ἀνῆγεν , συμποσίων ἐρέθισμα , γυναικῶν ἠπερόπευμα , αὐλῶν ἀντίπαλον , φιλοβάρβιτον , ἡδύν , ἄλυπον . οὒ ποτέ σου φιλότης γηράσεται οὐδὲ θανεῖται , ἒς τ’ ἂν ὕδωρ οἴνῳ συμμιγνύμενον κυλίκεσσι παῖς διαπομπεύῃ , προπόσεις ἐπὶ δεξιὰ νωμῶν , παννυχίδας θ’ ἱερὰς θήλεις χοροὶ ἀμφιέπωσιν , πλάστιγξ θ’ ἡ χαλκοῦ θυγάτηρ ἐπ’ ἄκραισι καθίζῃ κοττάβου ὑψηλαῖς κορυφαῖς Βρομίου ψακάδεσσιν .
Lemmas: ἐν Ἱππόλυτος Εὐριπίδειος πάλιν ὁ Ἀφροδίτη φημί ὅσος τε Πόντος τέρμων τε Ἀτλαντικός ναίω εἴσω φάος ὁράω ἥλιος , ὁ μέν σέβω ἐμός πρεσβεύω κράτος , σφάλλω δέ ὅσος φρονέω εἰς ἐγώ μέγας . νεανίσκος γάρ ὁ πᾶς ἀρετή ἔχω οὗτος μόνος ὁ ἁμάρτημα πρόσειμι , ὅτι οὐ τιμάω ὁ Ἀφροδίτη , αἴτιος γίγνομαι ὁ ὄλεθρος · καί οὔτε ὁ Ἄρτεμις ὁ περισσός ἀγαπάω οὔτε ὁ ἄλλος θεός τις ἤ δαίμων βοηθέω αὐτός . κατά ὁ αὐτός οὖν ποιητής · ὅστις δέ Ἔρως μή μέγας κρίνω θεός , ἤ σκαιός εἰμί ἤ καλός ἄπειρος εἰμί οὐ οἶδα ὁ μέγας ἄνθρωπος θεός . ὅς ὁ σοφός ὑμνέω ἀεί ποτέ Ἀνακρέων πᾶς εἰμί διά στόμα , λέγω οὖν περί αὐτός καί ὁ κρατύς Κριτίας ὅδε · ὁ δέ γυναικεῖος μέλος πλέκω ποτέ ἀοιδή ἡδύς Ἀνακρέων Τέως εἰς Ἑλλάς ἀνάγω , συμπόσιον ἐρέθισμα , γυνή ἠπερόπευμα , αὐλή ἀντίπαλος , φιλοβάρβιτος , ἡδύς , ἄλυπος . οὐ ποτέ σύ φιλότης γηράσκω οὐδέ θνῄσκω , εἰς τε ἄν ὕδωρ οἶνος συμμείγνυμι κύλιξ παῖς διαπομπεύω , πρόποσις ἐπί δεξιός νωμάω , παννυχίς τε ἱερός θῆλυς χορός ἀμφιέπω , πλάστιγξ τε ὁ χάλκεος θυγάτηρ ἐπί ἄκρα καθίζω κότταβος ὑψηλός κορυφή Βρομίος ψακάς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.75
Ἀρχύτας δ’ ὁ ἁρμονικός , ὥς φησι Χαμαιλέων , Ἀλκμᾶνα γεγονέναι τῶν ἐρωτικῶν μελῶν ἡγεμόνα καὶ ἐκδοῦναι πρῶτον μέλος ἀκόλαστον , ὄντα καταφερῆ περὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὴν τοιαύτην μοῦσαν εἰς τὰς διατριβάς . διὸ καὶ λέγειν ἔν τινι τῶν μελῶν ἔρως με δαὖτε Κύπριδος ἕκατι γλυκὺς κατείβων καρδίαν ἰαίνει . λέγει δὲ καὶ ὡς τῆς Μεγαλοστράτης οὐ μετρίως ἐρασθείς , ποιητρίας μὲν οὔσης , δυναμένης ; δὲ καὶ διὰ τὴν ὁμιλίαν τοὺς ἐραστὰς προσελκύσασθαι · λέγει δ’ οὕτως περὶ αὐτῆς · τοῦθ’ ἁδειᾶν Μουσᾶν ἔδειξε δῶρον μάκαιρα παρθένων ἁ ξανθὰ Μεγαλοστράτα . καὶ Στησίχορος δ’ οὐ μετρίως ἐρωτικὸς γενόμενος συνέστησε καὶ τοῦτον τὸν τρόπον τῶν ᾀσμάτων · ἃ δὴ καὶ τὸ παλαιὸν ἐκαλεῖτο παίδεια καὶ παιδικά , οὕτω δ’ ἐναγώνιος ἦν ἡ περὶ τὰ ἐρωτικὰ πραγματεία , καὶ οὐδεὶς ἡγεῖτο φορτικοὺς τοὺς ἐρωτικούς , ὥστε καὶ Αἰσχύλος μέγας ὢν ποιητὴς καὶ Σοφοκλῆς ἦγον εἰς τὰ θέατρα διὰ τῶν τραγῳδιῶν τοὺς ἔρωτας , ὁ μὲν τὸν Ἀχιλλέως πρὸς Πάτροκλον , ὁ δ’ ἐν τῇ Νιόβῃ τὸν τῶν παίδων διὸ καὶ παιδεράστριὰν τινες καλοῦσι τὴν τραγῳδίαν καὶ ἐδέχοντο τὰ τοιαῦτα ἄσμενοι οἱ θεαταί .
Lemmas: Ἀρχύτας δέ ὁ ἁρμονικός , ὡς φημί Χαμαιλέων , Ἀλκμάν γίγνομαι ὁ ἐρωτικός μέλος ἡγεμών καί ἐκδίδωμι πρότερος μέλος ἀκόλαστος , εἰμί καταφερής περί ὁ γυνή καί ὁ τοιοῦτος Μοῦσα εἰς ὁ διατριβή . διό καί λέγω ἐν τις ὁ μέλος ἔρως ἐγώ αὖτε Κύπρις ἕκητι γλυκύς κατείβω καρδία ἰαίνω . λέγω δέ καί ὡς ὁ Μεγαλοστράτα οὐ μέτριος ἐράω , ποιήτρια μέν εἰμί , δύναμαι ; δέ καί διά ὁ ὁμιλία ὁ ἐραστής προσέλκω · λέγω δέ οὕτως περί αὐτός · οὗτος ἡδύς Μοῦσα δείκνυμι δῶρον μάκαρ παρθένος ὁ ξανθός Μεγαλοστράτα . καί Στησίχορος δέ οὐ μέτριος ἐρωτικός γίγνομαι συνίστημι καί οὗτος ὁ τρόπος ὁ ᾆσμα · ὅς δή καί ὁ παλαιός καλέω παίδειος καί παιδικός , οὕτως δέ ἐναγώνιος εἰμί ὁ περί ὁ ἐρωτικός πραγματεία , καί οὐδείς ἡγέομαι φορτικός ὁ ἐρωτικός , ὥστε καί Αἰσχύλος μέγας εἰμί ποιητής καί Σοφοκλῆς ἄγω εἰς ὁ θέατρον διά ὁ τραγῳδία ὁ ἔρως , ὁ μέν ὁ Ἀχιλλεύς πρός Πάτροκλος , ὁ δέ ἐν ὁ Νιόβη ὁ ὁ παῖς διό καί παιδεράστρια τις καλέω ὁ τραγῳδία καί δέχομαι ὁ τοιοῦτος ἄσμενος ὁ θεατής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.76
καὶ ὁ Ῥηγῖνος δὲ Ἴβυκος βοᾷ καὶ κέκραγεν ἦρι μὲν αἵ τε Κυδώνιαι μαλίδες ἀρδόμεναι ῥόαι τ’ ἐκ ποταμῶν ἵνα παρθένων κᾶπος ἀκήρατος , αἵ τ’ οἰνανθίδες αὐξόμεναι σκιεροῖσιν ὑφ’ ἕρνεσιν οἰναρέοις θαλέθοισιν ἐμοὶ δ’ ἔρος οὐδεμίαν κατάκοιτος ὥραν ἅθ’ ὑπὸ στεροπᾶς φλέγων Θρηίκιος βορέας , ἀίσσων παρὰ Κύπριδος ἀζαλέαις μανίαισιν ἐρεμνὸς ἀθαμβὴς ἐγκρατέως πάϊθεν φυλάσσει ἡμετέρας φρένας . καὶ Πίνδαρος δ’ οὐ μετρίως ὢν ἐρωτικός φησιν εἴη καὶ ἐρᾶν καὶ ἔρωτι . χαρίζεσθαι κατὰ καιρὸν μὴ πρεσβυτέραν ἀριθμοῦ δίωκε , θυμέ , πρᾶξιν , διόπερ καὶ ὁ Τίμων ἐν τοῖς Σίλλοις ἔφη · ὥρη ἐρᾶν , ὥρη δὲ γαμεῖν , ὥρη δὲ πεπαῦσθαι , καὶ μὴ ἀναμένειν ἔστ’ ἂν ἐκεῖνό τις φθέγξηται κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον φιλόσοφον ἡνίκ᾽ ἐχρῆν δύνειν , νῦν ἄρχεται ἡδύνεσθαι . μνησθεὶς δὲ καὶ τοῦ Τενεδίου Θεοξένου ὁ Πίνδαρος , ὃς ἦν αὐτοῦ ἐρώμενος , τί φησιν ; χρῆν μὲν κατὰ καιρὸν ἐρώτων δρέπεσθαι , θυμέ , σὺν ἁλικίᾳ · τὰς δὲ Θεοξένου ἀκτῖνας ποτ’ ὄσσων μαρμαρυζοίσας δρακεὶς ὃς μὴ πόθῳ κυμαίνεται , ἐξ ἀδάμαντος ἢ σιδάρου κεχάλκευται μέλαιναν καρδίαν ψυχρᾷ φλογί , πρὸς δ’ Ἀφροδίτας ἀτιμασθεὶς ἑλικογλεφάρου ἢ περὶ χρήμασι μοχθίζει βιαίως ἢ γυναικείῳ θράσει ψυχὰν φορεῖται πᾶσαν ὁδὸν θεραπεύων . ἀλλ’ ἐγὼ θεᾶς ἕκατι κηρὸς ὣς δαχθεὶς ἕλᾳ ἱρᾶν μελισσᾶν τάκομαι , εὖτ’ ἂν ἴδω παίδων νεόγυιον ἐς ἥβαν . ἐν δὲ ἄρα καὶ Τενέδῳ πειθὼ τ’ ἔναιεν καὶ Χάρις υἱὸν ἀνᾶγ’
Lemmas: καί ὁ Ῥηγῖνος δέ Ἴβυκος βοάω καί κράζω ἦρι μέν ὁ τε Κυδώνιος μηλίς ἄρδω ῥόα τε ἐκ ποταμός ἵνα παρθένος κῆπος ἀκήρατος , ὁ τε οἰνανθίς αὐξάνω σκιερός ὑπό ἕρνος οἰνάρεος θαλέθω ἐγώ δέ ἔρος οὐδείς κατάκοιτος ὥρα ἅτε ὑπό στεροπή φλέγω Θρῄκιος Βορέας , ἀΐσσω παρά Κύπρις ἀζαλέος μανία ἐρεμνός ἀθαμβής ἐγκρατής πάϊθεν φυλάσσω ἡμέτερος φρήν . καί Πίνδαρος δέ οὐ μέτριος εἰμί ἐρωτικός φημί εἰμί καί ἐράω καί ἔρως . χαρίζω κατά καιρός μή πρέσβυς ἀριθμός διώκω , θυμός , πρᾶξις , διόπερ καί ὁ Τίμων ἐν ὁ Σίλλος φημί · ὥρα ἐράω , ὥρα δέ γαμέω , ὥρα δέ παύω , καί μή ἀναμένω εἰμί ἐάν ἐκεῖνος τις φθέγγομαι κατά ὁ αὐτός οὗτος φιλόσοφος ἡνίκα χρή δύω , νῦν ἄρχω ἡδύνω . μιμνῄσκω δέ καί ὁ Τενέδιος Θεόξενος ὁ Πίνδαρος , ὅς εἰμί αὐτός ἐρώμενος , τίς φημί ; χρή μέν κατά καιρός ἔρως δρέπω , θυμός , σύν ἁλικία · ὁ δέ Θεόξενος ἀκτίς ποτέ ὄσσε μαρμαρύζω δέρκομαι ὅς μή πόθος κυμαίνω , ἐκ ἀδάμας ἤ σίδηρος χαλκεύω μέλας καρδία ψυχρός φλόξ , πρός δέ Ἀφροδίτη ἀτιμάζω ἑλικογλέφαρος ἤ περί χρῆμα μοχθίζω βίαιος ἤ γυναικεῖος θράσος ψυχή φορέω πᾶς ὁδός θεραπεύω . ἀλλά ἐγώ θεά ἕκητι κηρός ὡς δάκνω ἕλη ἱερός μέλισσα τήκω , εὖτε ἄν ὁράω παῖς νεόγυιος εἰς ἥβη . ἐν δέ ἄρα καί Τένεδος Πειθώ τε ναίω καί Χάρις υἱός ἀνάγω
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.77
Ἁγησίλα . ὅλως δὲ τοὺς παιδικοὺς ἔρωτας τῶν ἐπὶ ταῖς θηλείαις προκρίνουσι πολλοί , παρὰ γὰρ τὰς ἄλλας ταῖς εὐνομουμέναις πόλεσιν ἐπὶ τῆς Ἑλλάδος σπουδασθῆναι τόδε τὸ ἔθος . Κρῆτες γοῦν , ὡς ἔφην , καὶ οἱ ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῖς περὶ τὰ παιδικὰ δαιμονίως ἐπτόηνται . Ἐχεμένης γοῦν ἐν τοῖς Κρητικοῖς οὐ τὸν Δία φησὶν ἁρπάσαι τὸν Γανυμήδην ἀλλὰ Μίνωα , οἱ δὲ προειρημένοι Χαλκιδεῖς παρ’ αὑτοῖς φασιν ἁρπασθῆναι τὸν Γανυμήδην ὑπὸ τοῦ Διὸς καὶ τὸν τόπον δεικνύντες Ἁρπάγιον καλοῦσιν , ἐν ᾧ καὶ μυρρίναι διάφοροι πεφύκασιν . καὶ τὴν πρὸς Ἀθηναίους δ’ ἔχθραν διελύσατο Μίνως , καίπερ ἐπὶ θανάτῳ παιδὸς συστᾶσαν , Θησέως ἐρασθεὶς καὶ τὴν θυγατέρα τούτῳ γυναῖκα ἔδωκε Φαίδραν , ὡς Ζῆνις ἢ Ζηνεύς φησιν ὁ Χῖος ἐν τῷ περὶ τῆς πατρίδος συγγράμματι .
Lemmas: Ἀγησίλαος . ὅλος δέ ὁ παιδικός ἔρως ὁ ἐπί ὁ θῆλυς προκρίνω πολύς , παρά γάρ ὁ ἄλλος ὁ εὐνομέομαι πόλις ἐπί ὁ Ἑλλάς σπουδάζω ὅδε ὁ ἔθος . Κρής γοῦν , ὡς φημί , καί ὁ ἐν Εὔβοια Χαλκιδεύς περί ὁ παιδικός δαιμόνιος πτοέω . Ἐχεμένης γοῦν ἐν ὁ Κρητικός οὐ ὁ Ζεύς φημί ἁρπάζω ὁ Γανυμήδης ἀλλά Μίνως , ὁ δέ προλέγω Χαλκιδεύς παρά ἑαυτοῦ φημί ἁρπάζω ὁ Γανυμήδης ὑπό ὁ Ζεύς καί ὁ τόπος δείκνυμι Ἁρπάγιον καλέω , ἐν ὅς καί μυρσίνη διάφορος φύω . καί ὁ πρός Ἀθηναῖος δέ ἔχθρα διαλύω Μίνως , καίπερ ἐπί θάνατος παῖς συνίστημι , Θησεύς ἐράω καί ὁ θυγάτηρ οὗτος γυνή δίδωμι φαίδρα , ὡς Ζῆνις ἤ Ζηνεύς φημί ὁ Χῖος ἐν ὁ περί ὁ πατρίς σύγγραμμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.79
παρὰ δὲ Σπαρτιάταις , ὡς Ἅγνων φησὶν ὁ Ἀκαδημαικός , πρὸ τῶν γάμων ταῖς παρθένους ὡς παιδικοῖς νόμος ἐστὶν ὁμιλεῖν . καὶ γὰρ ὁ νομοθέτης Σόλων ἔφη · μηρῶν ἱμείρων καὶ γλυκεροῦ στόματος . Αἰσχύλος τε καὶ Σοφοκλῆς ἀναφανδὸν ἔφασαν , ὁ μὲν Μυρμιδόσιν σέβας δὲ μηρῶν ἁγνὸν οὐκ ἐπῃδέσω , ὦ δυσχάριστε τῶν πυκνῶν φιλημάτων , ὁ δ’ ἐν Κολχίσιν περὶ Γανυμήδους τὸν λόγον ποιούμενος · μηροῖς ὑπαίθων τὴν Διὸς τυραννίδα . οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι τὰ περὶ Κρατῖνον καὶ Ἀριστόδημον πεπλάσθαι φησὶν Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν ταῖς πρὸς τὸν Νεάνθην Ἀντιγραφαῖς . ὑμεῖς δέ , ὦ Κύνουλκε , τὰς διηγήσεις ταύτας , κἂν ψευδεῖς ὦσιν , ἀληθεῖς εἶναι πιστεύετε , καὶ τὰ τοιαῦτα τῶν ποιημάτων ἃ περὶ τοὺς παιδικούς ἐστιν ἔρωτας ἰδίως μελετᾶτε , ὁ τοῦ παιδεραστεῖν παρὰ πρώτων Κρητῶν εἰς τοὺς Ἕλληνας παρελθόντος , ὡς ἱστορεῖ Τίμαιος , ἄλλοι δέ φασι τῶν τοιούτων ἐρώτων κατάρξασθαι Λάιον ξενωθέντα παρὰ Πέλοπι καὶ ἐρασθέντα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ Χρυσίππου , ὃν καὶ ἁρπάσαντα καὶ ἀναθέμενον εἰς ἅρμα εἰς Θήβας φυγεῖν . Πράξιλλα δ’ ἡ Σικυωνία ὑπὸ Διὸς φησιν ἁρπασθῆναι τὸν Χρύσιππον . καὶ Κελτοὶ δὲ τῶν βαρβάρων καίτοι καλλίστας ἔχοντες γυναῖκας παιδικοῖς μᾶλλον χαίρουσιν ὡς πολλάκις ἐνίους ἐπὶ ταῖς δοραῖς μετὰ δύο ἐρωμένων ἀναπαύεσθαι . Πέρσας δὲ παρ’ Ἑλλήνων φησὶν Ἡρόδοτος μαθεῖν τὸ παισὶν χρῆσθαι .
Lemmas: παρά δέ Σπαρτιάτης , ὡς Ἅγνων φημί ὁ Ἀκαδημαικός , πρό ὁ γάμος ὁ παρθένος ὡς παιδικός νόμος εἰμί ὁμιλέω . καί γάρ ὁ νομοθέτης Σόλων φημί · μηρός ἱμείρω καί γλυκύς στόμα . Αἰσχύλος τε καί Σοφοκλῆς ἀναφανδά φημί , ὁ μέν Μυρμιδών σέβας δέ μηρός ἁγνός οὐ ἐπαιδέομαι , ὦ δυσχάριστος ὁ πυκνός φίλημα , ὁ δέ ἐν Κολχίς περί Γανυμήδης ὁ λόγος ποιέω · μηρός ὑπαίθω ὁ Ζεύς τυραννίς . οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι ὁ περί Κρατῖνος καί Ἀριστόδημος πλάσσω φημί Πολέμων ὁ περιηγητής ἐν ὁ πρός ὁ Νεάνθης ἀντιγραφή . σύ δέ , ὦ Κύνουλκος , ὁ διήγησις οὗτος , ἐάν ψευδής εἰμί , ἀληθής εἰμί πιστεύω , καί ὁ τοιοῦτος ὁ ποίημα ὅς περί ὁ παιδικός εἰμί ἔρως ἴδιος μελετάω , ὁ ὁ παιδεραστέω παρά πρότερος Κρής εἰς ὁ Ἕλλην παρέρχομαι , ὡς ἱστορέω Τίμαιος , ἄλλος δέ φημί ὁ τοιοῦτος ἔρως κατάρχω Λάϊος ξενόω παρά Πέλοψ καί ἐράω ὁ υἱός αὐτός Χρύσιππος , ὅς καί ἁρπάζω καί ἀνατίθημι εἰς ἅρμα εἰς Θῆβαι φεύγω . Πράξιλλα δέ ὁ Σικυώνιος ὑπό Ζεύς φημί ἁρπάζω ὁ Χρύσιππος . καί Κελτοί δέ ὁ βάρβαρος καίτοι καλός ἔχω γυνή παιδικός μάλα χαίρω ὡς πολλάκις ἔνιοι ἐπί ὁ δορά μετά δύο ἐράω ἀναπαύω . Πέρσης δέ παρά Ἕλλην φημί Ἡρόδοτος μανθάνω ὁ παῖς χράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.82
καὶ Ἱερώνυμος δ’ ὁ Ῥόδιος ἐν τοῖς Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασίν φησιν ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπῆ παῖδα ἔξω τείχους ἀπήγαγε χρησόμενος αὐτῷ , ὁ μὲν οὖν παῖς τὸ ἴδιον ἱμάτιον ἐπὶ τῇ πόᾳ ὑπέστρωσεν , τὴν δὲ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδα περιεβάλοντο . μετ’ οὖν τὴν ὁμιλίαν ὁ παῖς ἁρπάσας τὸ τοῦ Σοφοκλέους χλανίδιον ᾤχετο , καταλιπὼν τῷ Σοφοκλεῖ τὸ παιδικὸν ἱμάτιον . οἷα δὲ εἰκὸς διαλαληθέντος τοῦ συμβεβηκότος Εὐριπίδης πυθόμενος καὶ ἐπιτωθάζων τὸ γεγονὸς καὶ αὐτός ποτε ἔφη τούτῳ κεχρῆσθαι τῷ παιδί , ἀλλὰ μηδὲν προσθεῖναι , τὸν δὲ Σοφοκλέα διὰ τὴν ἀκολασίαν καταφρονηθῆναι . καὶ ὁ Σοφοκλῆς ἀκούσας ἐποίησεν εἰς αὐτὸν τὸ τοιοῦτον ἐπίγραμμα , χρησάμενος τῷ περὶ τοῦ Ἡλίου καὶ Βορέου λόγῳ , καί τι πρὸς μοιχείαν αὐτοῦ παραινιττόμενος · ἥλιος ἦν , οὐ παῖς , Εὐριπίδη , ὅς με χλιαίνων γυμνὸν ἐποίησεν · σοὶ δὲ φιλοῦνθ’ ἑτέραν βορρᾶς ὡμίλησε . σὺ δ’ οὐ σοφός , ὃς τὸν Ἔρωτα ἀλλοτρίαν σπείρων λωποδύτην ἀπάγεις .
Lemmas: καί Ἱερώνυμος δέ ὁ Ῥόδιος ἐν ὁ ἱστορικός Ὑπόμνημα φημί ὅτι Σοφοκλῆς εὐπρεπής παῖς ἔξω τεῖχος ἀπάγω χράω αὐτός , ὁ μέν οὖν παῖς ὁ ἴδιος ἱμάτιον ἐπί ὁ πόα ὑποστορέννυμι , ὁ δέ ὁ Σοφοκλῆς χλανίς περιβάλλω . μετά οὖν ὁ ὁμιλία ὁ παῖς ἁρπάζω ὁ ὁ Σοφοκλῆς χλανίδιον οἴχομαι , καταλείπω ὁ Σοφοκλῆς ὁ παιδικός ἱμάτιον . οἷος δέ ἔοικα διαλαλέω ὁ συμβαίνω Εὐριπίδης πυνθάνομαι καί ἐπιτωθάζω ὁ γίγνομαι καί αὐτός ποτέ φημί οὗτος χράω ὁ παῖς , ἀλλά μηδείς προστίθημι , ὁ δέ Σοφοκλῆς διά ὁ ἀκολασία καταφρονέω . καί ὁ Σοφοκλῆς ἀκούω ποιέω εἰς αὐτός ὁ τοιοῦτος ἐπίγραμμα , χράω ὁ περί ὁ Ἥλιος καί Βορέας λόγος , καί τις πρός μοιχεία αὐτός παραινίσσομαι · ἥλιος εἰμί , οὐ παῖς , Εὐριπίδης , ὅς ἐγώ χλιαίνω γυμνός ποιέω · σύ δέ φιλέω ἕτερος Βορέας ὁμιλέω . σύ δέ οὐ σοφός , ὅς ὁ Ἔρως ἀλλότριος σπείρω λωποδύτης ἀπάγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.83
Θεόπομπος δὲ ἐν τῷ περὶ τῶν συληθέντων ἐκ Δελφῶν Χρημάτων Ἀσώπιχόν φησι τὸν Ἐπαμινώνδου ἐρώμενον τὸ Λευκτρικὸν τρόπαιον ἐντετυπωμένον ἔχειν ἐπὶ τῆς ἀσπίδος καὶ θαυμαστῶς αὐτὸν κινδυνεύειν , ἀνακεῖσθαί τε τὴν ἀσπίδα ταύτην ἐν Δελφοῖς ἐν τῇ στοᾷ . ἐν δὲ τῷ αὐτῷ συγγράμματι Θεόπομπος φιλογύναιον μέν φησι γεγονέναι Φάυλλον τὸν Φωκέων τύραννον , φιλόπαιδα δὲ Ὀνόμαρχον καὶ ἐκ τῶν τοῦ θεοῦ χαρίσασθαι τοῦτον εἰς Δελφοὺς παραγενομένῳ .. , τῷ Πυθοδώρου τοῦ Σικυωνίου υἱῷ ἀποκειρομένῳ τὴν κόμην , ὄντι καλῷ συγγενόμενον τὰ Συβαριτῶν ἀναθήματα , στλεγγίδια χρυσᾶ τέσσαρα , τῇ Δεινιάδου δὲ αὐλητρίδι Βρομιάδι Φάυλλος καρχήσιον ἀργυροῦν Φωκαέων καὶ στέφανον χρυσοῦν κιττοῦ Πεπαρηθίων . αὕτη δέ , φησί , καὶ ἔμελλε τὰ Πύθια αὐλεῖν , εἰ μὴ ὑπὸ τοῦ πλήθους ἐκωλύθη . τῷ δὲ Λυκόλα τοῦ Τριχονείου υἱῷ Φυσκίδᾳ ὄντι καλῷ ᾽ Ὀνόμαρχος ἔδωκεν , φησί , στέφανον χρυσοῦν δάφνης , Ἐφεσίων ἀνάθημα . οὗτος ὁ παῖς πρὸς Φίλιππον ἀχθεὶς ὑπὸ τοῦ πατρὸς κἀκεῖ προαγωγευόμενος οὐδὲν λαβὼν ἀπεστάλη , τῷ Ἐπιλύκου τοῦ Ἀμφιπολίτου υἱῷ ὄντι καλῷ Δαμίππῳ , , , Πλεισθένους ἀνάθημα Ὀνόμαρχος ἔδωκε . Φαρσαλίᾳ τῇ Θεσσαλίδι ὀρχηστρίδι δάφνης στέφανον χρυσοῦν Φιλόμηλος ἔδωκε , Λαμψακηνῶν ἀνάθημα . αὕτη ἡ Φαρσαλία ἐν Μεταποντίῳ ὑπὸ τῶν ἐν τῇ ἀγορᾷ μάντεων , γενομένης φωνῆς ἐκ τῆς δάφνης τῆς χαλκῆς ἣν ἔστησαν Μεταποντῖνοι κατὰ τὴν Ἀριστέα τοῦ Προκονησίου ἐπιδημίαν , ὅτ’ ἔφησεν ἐξ Ὑπερβορέων παραγεγονέναι , ὡς τάχιστα ὤφθη εἰς τὴν ἀγορὰν ἐμβαλοῦσα , ἐμμανῶν γενομένων τῶν μάντεων διεσπάσθη ὑπ’ αὐτῶν . καὶ τῶν ἀνθρώπων ὕστερον ἀναζητούντων τὴν αἰτίαν εὑρέθη διὰ τὸν τοῦ θεοῦ στέφανον ἀνῃρημένη .
Lemmas: Θεόπομπος δέ ἐν ὁ περί ὁ συλάω ἐκ Δελφοί χρῆμα Ἀσώπιχος φημί ὁ Ἐπαμινώνδας ἐρώμενος ὁ Λευκτρικός τρόπαιον ἐντυπόω ἔχω ἐπί ὁ ἀσπίς καί θαυμαστός αὐτός κινδυνεύω , ἀνάκειμαι τε ὁ ἀσπίς οὗτος ἐν Δελφοί ἐν ὁ στοά . ἐν δέ ὁ αὐτός σύγγραμμα Θεόπομπος φιλογύναιος μέν φημί γίγνομαι Φάϋλλος ὁ Φωκεύς τύραννος , φιλόπαις δέ Ὀνόμαρχος καί ἐκ ὁ ὁ θεός χαρίζω οὗτος εἰς Δελφοί παραγίγνομαι .. , ὁ Πυθόδωρος ὁ Σικυώνιος υἱός ἀποκείρω ὁ κόμη , εἰμί καλός συγγίγνομαι ὁ Συβαρίτης ἀνάθημα , στλεγγίδιον χρύσεος τέσσαρες , ὁ Δεινιάδας δέ αὐλητρίς βρομιάς Φάϋλλος καρχήσιος ἀργύρεος Φωκαιεύς καί στέφανος χρύσεος κισσός Πεπαρήθιος . οὗτος δέ , φημί , καί μέλλω ὁ Πύθια αὐλέω , εἰ μή ὑπό ὁ πλῆθος κωλύω . ὁ δέ Λυκόλας ὁ Τριχονείος υἱός Φυσκίδας εἰμί καλός ᾽ Ὀνόμαρχος δίδωμι , φημί , στέφανος χρύσεος δάφνη , Ἐφέσιος ἀνάθημα . οὗτος ὁ παῖς πρός Φίλιππος ἄγω ὑπό ὁ πατήρ ἐκεῖ προαγωγεύω οὐδείς λαμβάνω ἀποστέλλω , ὁ Ἐπίλυκος ὁ Ἀμφιπολίτης υἱός εἰμί καλός Δάμιππος , , , Πλεισθένης ἀνάθημα Ὀνόμαρχος δίδωμι . Φαρσαλία ὁ Θεσσαλίς ὀρχηστρίς δάφνη στέφανος χρύσεος Φιλόμηλος δίδωμι , Λαμψακηνός ἀνάθημα . οὗτος ὁ Φαρσαλία ἐν Μεταπόντιον ὑπό ὁ ἐν ὁ ἀγορά μάντις , γίγνομαι φωνή ἐκ ὁ δάφνη ὁ χάλκεος ὅς ἵστημι Μεταποντῖνος κατά ὁ Ἀρίστεας ὁ Προκοννήσιος ἐπιδημία , ὅτε φημί ἐκ Ὑπερβόρεοι παραγίγνομαι , ὡς ταχύς ὁράω εἰς ὁ ἀγορά ἐμβάλλω , ἐμμανής γίγνομαι ὁ μάντις διασπάω ὑπό αὐτός . καί ὁ ἄνθρωπος ὕστερος ἀναζητέω ὁ αἰτία εὑρίσκω διά ὁ ὁ θεός στέφανος ἀναιρέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.87
ἐσπουδάκεσαν δὲ καὶ οἱ βασιλεῖς περὶ τὰς μουσουργούς , ὡς δῆλον ποιεῖ Παρμενίων ἐν τῇ πρὸς Ἀλέξανδρον Ἐπιστολῇ ἣν ἐπέστειλεν αὐτῷ μετὰ τὸ Δαμασκὸν ἑλεῖν καὶ τῆς ἀποσκευῆς τῆς Δαρείου ἐγκρατὴς γενέσθαι . καταριθμησάμενος οὖν τὰ αἰχμάλωτα γράφει καὶ ταῦτα · παλλακίδας εὗρον μουσουργοὺς τοῦ βασιλέως τριακοσίας εἴκοσι ἐννέα , ἄνδρας στεφανοπλόκους ἓξ καὶ τεσσαράκοντα , ὀψοποιοὺς διακοσίους ἑβδομήκοντα ἑπτά , χυτρεψοὺς εἴκοσι ἐννέα , γαλακτουργοὺς τρεισκαίδεκα , ποτηματοποιοὺς ἑπτακαίδεκα , οἰνοηθητὰς ἑβδομήκοντα , μυροποιοὺς τεσσαράκοντα . καὶ ὑμῖν δέ , ὦ ἑταῖροι , λέγω ὅτι οὐδέν ἐστιν ὀφθαλμῶν οὕτως εὐφραντικὸν ὡς γυναικὸς κάλλος , ὁ γοῦν τοῦ τραγικοῦ Χαιρήμονος Οἰνεὺς περὶ παρθένων τινῶν διηγούμενος ὧν ἐθεᾶτό φησιν ἐν τῷ ὁμωνύμῳ δράματι · ἔκειτο γὰρ ἡ μὲν λευκὸν εἰς σεληνόφως φαίνουσα μαστὸν λελυμένης ἐπωμίδος , τῆς δ’ αὖ χορεία · λαγόνα τὴν ἀριστερὰν ἔλυσε · γυμνή δ’ αἰθέρος θεάμασιν ζῶσαν γραφὴν ἔφαινε · χρῶμα δ᾽ · ὄμμασι λευκὸν μελαίνης ἔργον ἀντηύγει σκιᾶς . ἄλλη δὲ ἐγύμνου καλλίχειρας ὠλένας , ἄλλης προσαμπέχουσα θῆλυν αὐχένα · ἡ δ’ ῥαγέντων χλανιδίων ὑπὸ πτύχας ἔφαινε μηρόν , κἀξεπεσφραγίζετο ὥρας γελώσης χωρὶς ἐλπίδων ἔρως . ὑπνωμέναι δ’ ἔπιπτον ἑλενίων ἔπι , ἴων τε μελανόφυλλα συγκλῶσαι πτερὰ κρόκον θ᾽ , ὃς ἡλιῶδες εἰς ὑφάσματα πέπλων σκιᾶς εἴδωλον ἐξωμόργνυτο , ἕρσῃ δὲ θαλερὸς ἐκτραφεὶς ἀμάρακος λειμῶσι μαλακοὺς ἐξέτεινεν αὐχένας .
Lemmas: σπουδάζω δέ καί ὁ βασιλεύς περί ὁ μουσουργός , ὡς δῆλος ποιέω Παρμενίων ἐν ὁ πρός Ἀλέξανδρος ἐπιστολή ὅς ἐπιστέλλω αὐτός μετά ὁ Δαμασκός αἱρέω καί ὁ ἀποσκευή ὁ Δαρεῖος ἐγκρατής γίγνομαι . καταριθμέω οὖν ὁ αἰχμάλωτος γράφω καί οὗτος · παλλακίς εὑρίσκω μουσουργός ὁ βασιλεύς τριακόσιοι εἴκοσι ἐννέα , ἀνήρ στεφανοπλόκος ἕξ καί τεσσαράκοντα , ὀψοποιός διακόσιοι ἑβδομήκοντα ἑπτά , χυτρεψός εἴκοσι ἐννέα , γαλακτουργός τρεισκαίδεκα , ποτηματοποιός ἑπτακαίδεκα , οἰνοηθητής ἑβδομήκοντα , μυροποιός τεσσαράκοντα . καί σύ δέ , ὦ ἑταῖρος , λέγω ὅτι οὐδείς εἰμί ὀφθαλμός οὕτως εὐφραντικός ὡς γυνή κάλλος , ὁ γοῦν ὁ τραγικός Χαιρήμων Οἰνεύς περί παρθένος τις διηγέομαι ὅς θεάομαι φημί ἐν ὁ ὁμώνυμος δρᾶμα · κεῖμαι γάρ ὁ μέν λευκός εἰς σεληνόφως φαίνω μαστός λύω ἐπωμίς , ὁ δέ αὖ χορεία · λαγών ὁ ἀριστερός λύω · γυμνός δέ αἰθήρ θέαμα ζάω γραφή φαίνω · χρῶμα δέ · ὄμμα λευκός μέλας ἔργον ἀντιαυγέω σκιά . ἄλλος δέ γυμνόω καλλίχειρ ὠλένη , ἄλλος προσαμπέχω θῆλυς αὐχήν · ὁ δέ ῥήγνυμι χλανίδιον ὑπό πτύξ φαίνω μηρός , ἐξεπισφραγίζω ὥρα γελάω χωρίς ἐλπίς ἔρως . ὑπνόω δέ πίπτω ἑλένιον ἐπί , ἴον τε μελανόφυλλος συγκλάω πτερόν κρόκος τε , ὅς ἡλιώδης εἰς ὕφασμα πέπλος σκιά εἴδωλον ἐξομόργνυμι , ἕρση δέ θαλερός ἐκτρέφω ἀμάρακον λειμών μαλακός ἐκτείνω αὐχήν .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.88
ἐπικατάφορος δὲ ὢν ὁ ποιητὴς οὗτος ἐπὶ τὰ ἄνθη καὶ ἐν Ἀλφεσιβοίᾳ φησίν καὶ σώματος μὲν ὄψιν ἀντηυγάζετο στίλβουσα λευκῷ χρωτὶ καὶ διαπρεπής . αἰδὼς δ’ ἐπερρύθμιζεν ἠπιώτατον ἐρύθημα λαμπρῷ προστιθεῖσα χρώματι · κόμαι δὲ κηροχρῶτος ὡς ἀγάλματος αὐτοῖσι βοστρύχοισιν ἐκπεπλασμένου ξουθοῖσιν ἀνέμοις ἐνετρύφων φορούμεναι . ἐν δὲ τῇ Ἰοῖ ἔαρος τέκνα προσηγόρευε τὰ ἄνθη · ἀνθηροῦ τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες . ἐν δὲ Κενταύρῳ , ὅπερ δρᾶμα πολύμετρόν ἐστιν , λειμῶνος τέκνα · ἔνθ’ αἱ μὲν αὐτῶν εἰς ἀπείρονα στρατὸν ἀνθέων ἄλογχον ἐστράτευσαν , ἡδοναῖς θηρώμεναι θάλλοντα λειμώνων τέκνα . ἐν δὲ Διονύσῳ · χορῶν ἐραστὴς κισσός , ἐνιαυτοῦ δὲ παῖς . περὶ δὲ ῥόδων ἐν Ὀδυσσεῖ φησιν οὕτως · κόμαισιν ʽ Ὡρῶν ὄμματ’ εὐανθῆ ῥόδα εἶχον , τιθήνημ’ ἔαρος ἐκπρεπέστατον . καὶ ἐν Θυέστῃ · ῥόδ’ ὀξυφεγγῆ κρίνεσιν ἀργεννοῖς ὁμοῦ . ἐν δὲ Μινύαις πολλὴν ὀπώραν Κύπριδος εἰσορᾶν παρῆν , ἄκραισι περκάζουσαν οἰνάνθαις χρόνου .
Lemmas: ἐπικατάφορος δέ εἰμί ὁ ποιητής οὗτος ἐπί ὁ ἄνθος καί ἐν Ἀλφεσίβοια φημί καί σῶμα μέν ὄψις ἀντιαυγάζω στίλβω λευκός χρώς καί διαπρεπής . αἰδώς δέ ἐπιρρυθμίζω ἤπιος ἐρύθημα λαμπρός προστίθημι χρῶμα · κόμη δέ κηρόχρως ὡς ἄγαλμα αὐτός βόστρυχος ἐκπλάσσω ξουθός ἄνεμος ἐντρυφάω φορέω . ἐν δέ ὁ Ἰώ ἔαρ τέκνον προσαγορεύω ὁ ἄνθος · ἀνθηρός τέκνον ἔαρ πέριξ στόρνυμι . ἐν δέ Κένταυρος , ὅς δρᾶμα πολύμετρος εἰμί , λειμών τέκνον · ἔνθα ὁ μέν αὐτός εἰς ἀπείρων στρατός ἄνθος ἄλογχος στρατεύω , ἡδονή θηράω θάλλω λειμών τέκνον . ἐν δέ Διόνυσος · χορός ἐραστής κισσός , ἐνιαυτός δέ παῖς . περί δέ ῥόδον ἐν Ὀδυσσεύς φημί οὕτως · κόμη ʽ Ὥρα ὄμμα εὐανθής ῥόδον ἔχω , τιθήνημα ἔαρ ἐκπρεπής . καί ἐν θυέστης · ῥόδον ὀξυφεγγής κρίνον ἀργεννός ὁμοῦ . ἐν δέ Μινύαι πολύς ὀπώρα Κύπρις εἰσοράω πάρειμι , ἄκρος περκάζω οἰνάνθη χρόνος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.90
οἶδα δὲ καὶ περὶ κάλλους γυναικῶν ἀγῶνά ποτε διατεθέντα · περὶ οὗ ἱστορῶν Νικίας ἐν τοῖς Ἀρκαδικοῖς διαθεῖναί φησιν αὐτὸν Κύψελον , πόλιν κτίσαντα ἐν τῷ πεδίῳ περὶ τὸν Ἀλφειόν · εἰς ἣν κατοικίσαντα · Παρρασίων τινὰς τέμενος καὶ βωμὸν ἀναστῆσαι Δήμητρι Ἐλευσινίᾳ , ἧς ἐν τῇ ἑορτῇ καὶ τὸν τοῦ κάλλους ἀγῶνα ἐπιτελέσαι · καὶ νικῆσαι πρῶτον αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Ἡροδίκην . ἐπιτελεῖται δὲ καὶ μέχρι νῦν ὁ ἀγὼν οὗτος , καὶ αἱ ἀγωνιζόμεναι γυναῖκες χρυσοφόροι ὀνομάζονται . Θεόφραστος δὲ ἀγῶνα κάλλους φησὶ γίνεσθαι παρὰ Ἠλείοις , καὶ τὴν κρίσιν ἐπιτελεῖσθαι μετὰ σπουδῆς λαμβάνειν τε τοὺς νικήσαντας ἆθλα ὅπλα · ἅπερ ἀνατίθεσθαί φησιν Διονύσιος ὁ Λευκτρικὸς τῇ Ἀθηνᾷ , τὸν δὲ νικήσαντα ταινιούμενον ὑπὸ τῶν φίλων καὶ πομπεύοντα ἕως τοῦ ἱεροῦ παραγίνεσθαι . τὸν στέφανον δ’ αὐτοῖς δίδοσθαι μυρρίνης ἱστορεῖ Μυρσίλος ἐν Ἱστορικοῖς Παραδόξοις . ἐνιαχοῦ δέ φησιν ὁ αὐτὸς Θεόφραστος καὶ κρίσεις γυναικῶν περὶ σωφροσύνης γίνεσθαι καὶ οἰκονομίας , ὥσπερ ἐν τοῖς βαρβάροις · ἑτέρωθι δὲ κάλλους , ὡς δέον καὶ τοῦτο τιμᾶσθαι , καθάπερ καὶ παρὰ Τενεδίοις καὶ Λεσβίοις · ταύτην δὲ τύχης ἢ φύσεως εἶναι , τιμὴν δέον προκεῖσθαι σωφροσύνης , τὸ κάλλος γὰρ οὕτως καλόν , εἰ δὲ μή , κίνδυνον ἔχον · ἐπ’ ἀκολασίαν .
Lemmas: οἶδα δέ καί περί κάλλος γυνή ἀγών ποτέ διατίθημι · περί ὅς ἱστορέω Νικίας ἐν ὁ Ἀρκαδικός διατίθημι φημί αὐτός Κύψελος , πόλις κτίζω ἐν ὁ πεδίον περί ὁ Ἀλφειός · εἰς ὅς κατοικίζω · Παρράσιος τις τέμενος καί βωμός ἀνίστημι Δημήτηρ Ἐλευσίνιος , ὅς ἐν ὁ ἑορτή καί ὁ ὁ κάλλος ἀγών ἐπιτελέω · καί νικάω πρότερος αὐτός ὁ γυνή Ἡροδίκη . ἐπιτελέω δέ καί μέχρι νῦν ὁ ἀγών οὗτος , καί ὁ ἀγωνίζομαι γυνή χρυσοφόρος ὀνομάζω . Θεόφραστος δέ ἀγών κάλλος φημί γίγνομαι παρά Ἠλεῖος , καί ὁ κρίσις ἐπιτελέω μετά σπουδή λαμβάνω τε ὁ νικάω ἆθλον ὅπλον · ὅς ἀνατίθημι φημί Διονύσιος ὁ Λευκτρικός ὁ Ἀθήνη , ὁ δέ νικάω ταινιόω ὑπό ὁ φίλος καί πομπεύω ἕως ὁ ἱερός παραγίγνομαι . ὁ στέφανος δέ αὐτός δίδωμι μυρσίνη ἱστορέω Μυρσίλος ἐν Ἱστορικός παράδοξος . ἐνιαχοῦ δέ φημί ὁ αὐτός Θεόφραστος καί κρίσις γυνή περί σωφροσύνη γίγνομαι καί οἰκονομία , ὥσπερ ἐν ὁ βάρβαρος · ἑτέρωθι δέ κάλλος , ὡς δέω καί οὗτος τιμάω , καθά καί παρά Τενέδιος καί Λέσβιος · οὗτος δέ τύχη ἤ φύσις εἰμί , τιμή δέω πρόκειμαι σωφροσύνη , ὁ κάλλος γάρ οὕτως καλός , εἰ δέ μή , κίνδυνος ἔχω · ἐπί ἀκολασία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.91
τοσαῦτα τοῦ Μυρτίλου ἑξῆς καταλέξαντος καὶ πάντων αὐτὸν ἐπὶ τῇ μνήμῃ θαυμασάντων ὁ Κύνουλκος ἔφη · πουλυμαθημοσύνης , τῆς οὐ κενεώτερον οὐδέν , ἵππων ἔφη ὁ ἄθεος . ἀλλὰ καὶ Ἡράκλειτος ὁ θεῖός φησι · πουλυμαθίη νόον ἔχειν οὐ διδάσκει . καὶ ὁ Τίμων δὲ ἔφη · ἐν δὲ πλατυσμὸς πουλυμαθημοσύνης , τῆς οὐ κενεώτερον ἄλλο . τί γὰρ ὄφελος τῶν τοσούτων ὀνομάτων , ὦ γραμματικέ , πάντων ἐπιτρῖψαι μᾶλλον ἢ σωφρονίσαι δυναμένων τοὺς ἀκούοντας ; καὶ ἐὰν μὲν τίς σου πύθηται τίνες ἦσαν οἱ εἰς τὸν δούρειον ἵππον ἐγκατακλεισθέντες , ἑνὸς καὶ δευτέρου ἴσως ἐρεῖς ὄνομα · καὶ οὐδὲ ταῦτ’ ἐκ τῶν Στησιχόρου , σχολῇ γάρ , ἀλλ’ ἐκ τῆς Σακάδου τοῦ Ἀργείου Ἰλίου Πέρσιδος · οὗτος γὰρ παμπόλλους τινὰς κατέλεξεν . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τῶν Ὀδυσσέως ἑταίρων ἔχοις ἂν οὕτως εὐρύθμως καταλέξαι τὰς προσηγορίας καὶ τίνες οἱ ὑπὸ τοῦ Κύκλωπος αὐτῶν καταβρωθέντες ἢ ὑπὸ τῶν Λαιστρυγόνων καὶ εἰ ὄντως κατεβρώθησαν ὅστις οὖν οὐδὲ τοῦτ’ οἶδας , καίτοι συνεχῶς Φυλάρχου μνήμην ποιούμενος , ὅτι ἐν ταῖς Κείων πόλεσιν οὔτε ἑταίρας οὔτε αὐλητρίδας ἰδεῖν ἔστι .
Lemmas: τοσοῦτος ὁ Μυρτίλος ἑξῆς καταλέγω καί πᾶς αὐτός ἐπί ὁ μνήμη θαυμάζω ὁ Κύνουλκος φημί · πολυμαθημοσύνη , ὁ οὐ κενός οὐδείς , Ἵππων φημί ὁ ἄθεος . ἀλλά καί Ἡράκλειτος ὁ θεῖος φημί · πολυμαθία νόος ἔχω οὐ διδάσκω . καί ὁ Τίμων δέ φημί · ἐν δέ πλατυσμός πολυμαθημοσύνη , ὁ οὐ κενός ἄλλος . τίς γάρ ὄφελος ὁ τοσοῦτος ὄνομα , ὦ γραμματικός , πᾶς ἐπιτρίβω μάλα ἤ σωφρονίζω δύναμαι ὁ ἀκούω ; καί ἐάν μέν τις σύ πυνθάνομαι τίς εἰμί ὁ εἰς ὁ δούρειος ἵππος ἐγκατακλείω , εἷς καί δεύτερος ἴσως λέγω ὄνομα · καί οὐδέ οὗτος ἐκ ὁ Στησίχορος , σχολάζω γάρ , ἀλλά ἐκ ὁ Σακάδης ὁ Ἀργεῖος Ἴλιον πέρσις · οὗτος γάρ πάμπολυς τις καταλέγω . ἀλλά μήν οὐδέ ὁ Ὀδυσσεύς ἑταῖρος ἔχω ἄν οὕτως εὔρυθμος καταλέγω ὁ προσηγορία καί τίς ὁ ὑπό ὁ Κύκλωψ αὐτός καταβιβρώσκω ἤ ὑπό ὁ Λαιστρυγών καί εἰ ὄντως καταβιβρώσκω ὅστις οὖν οὐδέ οὗτος οἶδα , καίτοι συνεχής Φύλαρχος μνήμη ποιέω , ὅτι ἐν ὁ Κεῖος πόλις οὔτε ἑταίρα οὔτε αὐλητρίς ὁράω εἰμί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.93
συνελόντι δὲ εἰπεῖν κατὰ τὸν Σολέα Κλέαρχον οὐ καρτερικὸν βίον ἀσκεῖτε , κυνικὸν δὲ τῷ ὄντι ζῆτε · καίτοι τοῦ ζῴου τούτου ἐν τέτταρσι τὴν φύσιν περιττὴν ἔχοντος , ὧνπερ ὑμεῖς τὰ χείρω μερισάμενοι τηρεῖτε . αἰσθήσει τε γὰρ τῇ πρὸς ὄσφρανσιν καὶ πρὸς τὸ οἰκεῖον καὶ ἀλλότριον θαυμαστὸν καὶ τῷ συνανθρωπίζον οἰκουρὸν εἶναι καὶ φυλακτικὸν τοῦ τῶν εὖ δρώντων βίου πάντων περιττότατον ὧν οὐδέτερον πρόσεστιν ὑμῖν τοῖς τὸν κυνικὸν βίον μιμουμένοις . οὔτε γὰρ συνανθρωπίζετε οὔτε διαγινώσκετε οὐδένα τῶν ὁμιλούντων , αἰσθήσει τε πολλῷ ὑστεροῦντες ἀργῶς καὶ ἀφυλάκτως ζῆτε , λοιδόρου δὲ καὶ παμφάγου τοῦ ζῴου πεφυκότος , ἔτι δὲ ταλαιπώρου καὶ γυμνοῦ τὸν βίον , ἄμφω ταῦτα μελετᾶτε , κακολόγοι καὶ βοροὶ πρός τε τούτοις ἄνοικοι καὶ ἀνέστιοι βιοῦντες . ἐξ ὧν ἁπάντων ἀλλότριοι μὲν ἀρετῆς , μάταιοι δὲ ἐστὲ εἰς τὸ τοῦ βίου χρήσιμον . οὐδὲν γάρ ἐστι τῶν καλουμένων φιλοσόφων ἀφιλοσοφώτερον . τίς γὰρ ἤλπισεν Αἰσχίνην τὸν Σωκρατικὸν τοιοῦτον γεγενῆσθαι τοὺς τρόπους ὁποῖόν φησι Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τοῖς τῶν Συμβολαίων λόγοις ; ὃν ἐκ τῶν φερομένων ὡς αὐτοῦ διαλόγων θαυμάζομεν ὡς ἐπιεικῆ καὶ μέτριον , πλὴν εἰ μὴ ὡς ἀληθῶς τοῦ σοφοῦ Σωκράτους ἐστὶν συγγράμματα , ἐχαρίσθη δὲ αὐτῷ ὑπὸ Ξανθίππης τῆς Σωκράτους γυναικὸς μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον , ὡς οἱ ἀμφὶ τὸν Ἰδομενέα φασίν .
Lemmas: συναιρέω δέ λέγω κατά ὁ Σολεύς Κλέαρχος οὐ καρτερικός βίος ἀσκέω , κυνικός δέ ὁ εἰμί ζάω · καίτοι ὁ ζῷον οὗτος ἐν τέσσαρες ὁ φύσις περισσός ἔχω , ὅς σύ ὁ κακός μερίζω τηρέω . αἴσθησις τε γάρ ὁ πρός ὄσφρανσις καί πρός ὁ οἰκεῖος καί ἀλλότριος θαυμαστός καί ὁ συνανθρωπίζω οἰκουρός εἰμί καί φυλακτικός ὁ ὁ εὖ δράω βίος πᾶς περισσός ὅς οὐδέτερος πρόσειμι σύ ὁ ὁ κυνικός βίος μιμέομαι . οὔτε γάρ συνανθρωπίζω οὔτε διαγιγνώσκω οὐδείς ὁ ὁμιλέω , αἴσθησις τε πολύς ὑστερέω ἀργός καί ἀφύλακτος ζάω , λοίδορος δέ καί παμφάγος ὁ ζῷον φύω , ἔτι δέ ταλαίπωρος καί γυμνός ὁ βίος , ἄμφω οὗτος μελετάω , κακολόγος καί βορός πρός τε οὗτος ἄνοικος καί ἀνέστιος βιάζω . ἐκ ὅς ἅπας ἀλλότριος μέν ἀρετή , μάταιος δέ εἰμί εἰς ὁ ὁ βίος χρήσιμος . οὐδείς γάρ εἰμί ὁ καλέω φιλόσοφος ἀφιλόσοφος . τίς γάρ ἐλπίζω Αἰσχίνης ὁ Σωκρατικός τοιοῦτος γίγνομαι ὁ τρόπος ὁποῖος φημί Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ ὁ συμβόλαιον λόγος ; ὅς ἐκ ὁ φέρω ὡς αὐτός διάλογος θαυμάζω ὡς ἐπιεικής καί μέτριος , πλήν εἰ μή ὡς ἀληθής ὁ σοφός Σωκράτης εἰμί σύγγραμμα , χαρίζω δέ αὐτός ὑπό Ξανθίππη ὁ Σωκράτης γυνή μετά ὁ ἐκεῖνος θάνατος , ὡς ὁ ἀμφί ὁ Ἰδομενεύς φημί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.94
ἀλλ’ ὅ γε Λυσίας ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ λόγῳ οὑτωσὶ πρὸς Αἰσχίνην τὸν Σωκρατικὸν χρέωσ—ἀπομνημονεύσω δ’ ἐγώ , εἰ καὶ πολλά ἐστι τὰ λεχθέντα , διὰ τὸν βρένθον ὑμῶν τὸν πολύν , ὦ φιλόσοφοι · ἄρχεται δ’ οὕτως ὁ ῥήτωρ οὐκ ἂν ποτ’ ᾠήθην , ὦ ἄνδρες δικασταί , Αἰσχίνην τολμῆσαι οὕτως αἰσχρὰν δίκην δικάσασθαι , νομίζω δ’ οὐκ ἂν ῥᾳδίως αὐτὸν ἑτέραν ταύτης συκοφαντωδεστέραν ἐξευρεῖν . οὗτος γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , ὀφείλων ἀργύριον ἐπὶ τρισὶ δραχμαῖς Σωσινόμῳ τῷ τραπεζίτῃ καὶ Ἀριστογείτονι , προσελθὼν πρὸς ἐμὲ ἐδεῖτο μὴ περιιδεῖν αὐτὸν διὰ τοὺς τόκους ἐκ τῶν ὄντων ἐκπεσόντα . κατασκευάζομαι δ᾽ , ἔφη , τέχνην μυρεψικὴν ἀφορμῆς δὲ δέομαι , καταθήσω δέ σοι ἐννέ’ ὀβολοὺς τῆς μνᾶς τόκους . καλόν γε τό τέλος τῆς εὐδαιμονίας τῷ φιλοσόφῳ ἡ μυρεψική τέχνη ἀκόλουθός τε τῇ Σωκράτους φιλοσοφίᾳ , ἀνδρὸς τοῦ καὶ τὴν τοιαύτην χρῆσιν τῶν μύρων ἀποδοκιμάσαντος , Σόλωνος δὲ τοῦ νομοθέτου οὐδ’ ἐπιτρέποντος ἀνδρὶ τοιαύτης προίστασθαι τέχνης · διὸ καὶ Φερεκράτης ἐν Ἰπνῷ ἢ Παννυχίδι φησὶν κᾆτα μυροπωλεῖν τί μαθόντ’ ἄνδρ’ ἐχρῆν καθήμενον ὑψηλῶς ὑπὸ σκιαδείῳ , κατεσκευασμένον συνέδριον τοῖς μειρακίοις ἐλλαλεῖν δι’ ἡμέρας ; εἶθ’ ἑξῆς φησιν ι αὐτίκ’ οὐδεὶς οὔτε μαγείραιναν εἶδε πώποτε οὔτε μὴν οὐδ’ ἰχθυοπώλαιναν . ἑκάστῳ γὰρ γένει ἁρμόζοντα δεῖν εἶναι καὶ τὰ τῆς τέχνης . ἑξῆς δὲ τούτοις ὁ ῥήτωρ τάδε λέγει . πεισθεὶς δ’ ὑπ’ αὐτοῦ τοιαῦτα λέγοντος καὶ ἅμα οἰόμενος τοῦτον Σωκράτους γεγονότα μαθητὴν καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἀρετῆς πολλοὺς καὶ σεμνοὺς λέγοντα λόγους οὐκ ἄν ποτε ἐπιχειρῆσαι οὐδὲ τολμῆσαι ἅπερ οἱ πονηρότατοι καὶ ἀδικώτατοι ἄνθρωποι ἐπιχειροῦσι πράττειν .
Lemmas: ἀλλά ὁ γε Λυσίας ἐν ὁ ἐπιγράφω λόγος οὕτως πρός Αἰσχίνης ὁ Σωκρατικός χρεωσ—απομνημονευω δέ ἐγώ , εἰ καί πολύς εἰμί ὁ λέγω , διά ὁ βρένθος σύ ὁ πολύς , ὦ φιλόσοφος · ἄρχω δέ οὕτως ὁ ῥήτωρ οὐ ἄν ποτέ οἴομαι , ὦ ἀνήρ δικαστής , Αἰσχίνης τολμάω οὕτως αἰσχρός δίκη δικάζω , νομίζω δέ οὐ ἄν ῥᾴδιος αὐτός ἕτερος οὗτος συκοφαντώδης ἐξευρίσκω . οὗτος γάρ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὀφείλω ἀργύριον ἐπί τρεῖς δραχμή Σωσίνομος ὁ τραπεζίτης καί Ἀριστογείτων , προσέρχομαι πρός ἐγώ δέω μή περιοράω αὐτός διά ὁ τόκος ἐκ ὁ εἰμί ἐκπίπτω . κατασκευάζω δέ , φημί , τέχνη μυρεψικός ἀφορμή δέ δέω , κατατίθημι δέ σύ ἐννέα ὀβολός ὁ μνᾶ τόκος . καλός γε ὁ τέλος ὁ εὐδαιμονία ὁ φιλόσοφος ὁ μυρεψικός τέχνη ἀκόλουθος τε ὁ Σωκράτης φιλοσοφία , ἀνήρ ὁ καί ὁ τοιοῦτος χρῆσις ὁ μύρον ἀποδοκιμάω , Σόλων δέ ὁ νομοθέτης οὐδέ ἐπιτρέπω ἀνήρ τοιοῦτος προΐστημι τέχνη · διό καί Φερεκράτης ἐν ἰπνός ἤ παννύχιος φημί εἶτα μυροπωλέω τίς μανθάνω ἀνήρ χρή κάθημαι ὑψηλός ὑπό σκιάδειον , κατασκευάζω συνέδριον ὁ μειράκιον ἐλλαλέω διά ἡμέρα ; εἶτα ἑξῆς φημί ι αὐτίκα οὐδείς οὔτε μαγείραινα ὁράω πώποτε οὔτε μήν οὐδέ ἰχθυοπώλαινα . ἕκαστος γάρ γένος ἁρμόζω δέω εἰμί καί ὁ ὁ τέχνη . ἑξῆς δέ οὗτος ὁ ῥήτωρ ὅδε λέγω . πείθω δέ ὑπό αὐτός τοιοῦτος λέγω καί ἅμα οἴομαι οὗτος Σωκράτης γίγνομαι μαθητής καί περί δικαιοσύνη καί ἀρετή πολύς καί σεμνός λέγω λόγος οὐ ἄν ποτέ ἐπιχειρέω οὐδέ τολμάω ὅς ὁ πονηρός καί ἄδικος ἄνθρωπος ἐπιχειρέω πράσσω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 14.1
τὸν Διόνυσον , ἑταῖρε Τιμόκρατες , μαινόμενον οἱ πολλοὶ λέγουσιν ἀπὸ τοῦ τοὺς πλείονας ἀκράτου σπῶντας θορυβώδεις γίνεσθαι οἶνός σε τρώει μελιηδής , ὅς τε καὶ ἄλλους βλάπτει , ὃς ἄν μιν χανδὸν ἕλῃ μηδ’ αἴσιμα πίνῃ . οἶνος καὶ κένταυρον ἀγακλυτὸν Εὐρυτίωνα ὤλεσ’ ἐνὶ μεγάρῳ μεγαθύμου Πειριθόοιο , ἐς Λαπίθας ἐλθόνθ᾽ . ὁ δ’ ἐπεὶ φρένας ἄασεν οἴνῳ , μαινόμενος κάκ’ ἔρεξε δόμοις ἐνὶ Πειριθόοιο . κατιόντος γοῦν τοῦ οἴνου ἐς τὸ σῶμα , ὥς φησιν ʽ Ἡρόδοτος , ἐπαναπλέει κακὰ ἔπεα καὶ μαινόμενα . Κλέαρχός τε ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Κορινθίοις φησίν εἰ τοῖς μεθυσκομένοις ἑκάστης ἡμέρας ἀλγεῖν συνέβαινε τὴν κεφαλὴν πρὸ τοῦ πιεῖν τὸν ἄκρατον , ἡμῶν οὐδὲ εἷς ἔπινεν ἄν . νυνὶ δὲ πρότερόν τοῦ πόνου τὴν ἡδονὴν προλαμβάνοντες ὑστεροῦμεν τἀγαθοῦ . Ξενοφῶντος δὲ τὸν Ἀγησίλαον μέθης μὲν ἀπέχεσθαι ὁμοίως ᾤετο χρῆναι καὶ μανίας , σίτων δὲ ὑπερκαίρων ὁμοίως καὶ ἀργίας ἀλλ’ οὐχ ἡμεῖς γε οὔτε τῶν πλεῖον πινόντων ὄντες οὔτε τῶν ἐξοίνων γινομένων πληθούσης ἀγορᾶς ἐπὶ τὰ μουσικὰ ταῦτα ἐρχόμεθα συμπόσια , καὶ γὰρ ὁ φιλεπιτιμητὴς Οὐλπιανὸς πάλιν τινὸς ἐπείληπτο εἰπόντος ἔξοινος οὔκ εἰμι , λέγων ὁ δ’ ἔξοινος ποῦ ; καὶ ὃς παρ’ Ἀλέξιδι ἐν Εἰσοικιζομένῳ · ἔξοινος ἐποίει ταῦτά γε ἐπεὶ
Lemmas: ὁ Διόνυσος , ἑταῖρος Τιμοκράτης , μαίνομαι ὁ πολύς λέγω ἀπό ὁ ὁ πολύς ἄκρατος σπάω θορυβώδης γίγνομαι οἶνος σύ τιτρώσκω μελιηδής , ὅς τε καί ἄλλος βλάπτω , ὅς ἄν μιν χανδόν αἱρέω μηδέ αἴσιμος πίνω . οἶνος καί κένταυρος ἀγακλυτός Εὐρυτίων ὄλλυμι ἐν μέγαρον μεγάθυμος Πειρίθοος , εἰς Λαπίθαι ἔρχομαι . ὁ δέ ἐπεί φρήν ἀάω οἶνος , μαίνομαι κακός ῥέζω δόμος ἐν Πειρίθοος . κατέρχομαι γοῦν ὁ οἶνος εἰς ὁ σῶμα , ὡς φημί ʽ Ἡρόδοτος , ἐπαναπλέω κακός ἔπος καί μαίνομαι . Κλέαρχος τε ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Κορίνθιος φημί εἰ ὁ μεθύσκω ἕκαστος ἡμέρα ἀλγέω συμβαίνω ὁ κεφαλή πρό ὁ πίνω ὁ ἄκρατος , ἐγώ οὐδέ εἷς πίνω ἄν . νυνί δέ πρότερος ὁ πόνος ὁ ἡδονή προλαμβάνω ὑστερέω ἀγαθός . Ξενοφῶν δέ ὁ Ἀγησίλαος μέθη μέν ἀπέχω ὅμοιος οἴομαι χρή καί μανία , σῖτος δέ ὑπέρκαιρος ὅμοιος καί ἀργία ἀλλά οὐ ἐγώ γε οὔτε ὁ πολύς πίνω εἰμί οὔτε ὁ ἔξοινος γίγνομαι πλήθω ἀγορά ἐπί ὁ μουσικός οὗτος ἔρχομαι συμπόσιον , καί γάρ ὁ φιλεπιτιμητής Οὐλπιανός πάλιν τις ἐπιλαμβάνω λέγω ἔξοινος οὐ εἰμί , λέγω ὁ δέ ἔξοινος ποῦ ; καί ὅς παρά Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζόμενος · ἔξοινος ποιέω οὗτος γε ἐπεί
athenaeus-soph.deipnosophistae 14.2
δὲ ἑκάστης ἡμέρας μετὰ τοὺς παρ’ ἡμῶν καινοὺς αἰεὶ λεγομένους λόγους καὶ ἀκροάματα ἑκάστοτε διάφορα ἐπεισάγει ὁ λαμπρὸς ἡμῶν ἑστιάτωρ Λαρήνσιος ἔτι τε καὶ γελωτοποιούς , φέρε λέγωμέν τι καὶ ἡμεῖς περὶ τούτων , καίτοι γε οἶδα καὶ Ἀνάχαρσιν τὸν Σκύθην ἐν συμποσίῳ γελωτοποιῶν εἰσαχθέντων ἀγέλαστον διαμείναντα , πιθήκου δ’ ἐπεισαχθέντος γελάσαντα φάναι , ὡς οὗτος μὲν φύσει γελοῖός ἐστιν , ὁ δ’ ἄνθρωπος ἐπιτηδεύσει . καὶ Εὐριπίδης δὲ ἐν τῇ Δεσμώτιδι Μελανίππῃ ἔφη · ἀνδρῶν δὲ πολλοὶ τοῦ γέλωτος εἵνεκα ἀσκοῦσι χάριτας κερτόμους . ἐγὼ δέ πως μισῶ γελοίους , οἵτινες τήτῃ σοφῶν ἀχάλιν’ ἔχουσι στόματα · κἀς ἀνδρῶν μὲν οὐ τελοῦσιν ἀριθμόν , ἐν γέλωτι δ’ εὐπρεπεῖς . , . νέμουσι δ’ οἴκους καὶ τὰ ναυστολούμενα ἔσω δόμων σῴζουσι . Παρμενίσκος δὲ ὁ Μεταποντῖνος , ὥς φησιν Σῆμος ἐν εʹ Δηλιάδος , καὶ γένει καὶ πλούτῳ πρωτεύων εἰς Τροφωνίου καταβὰς καὶ ἀνελθὼν οὐκ ἔτι γελᾶν ἐδύνατο . καὶ χρηστηριαζομένῳ περὶ τούτου ἡ Πυθία ἔφη · εἴρῃ μ’ ἀμφὶ γέλωτος , ἀμείλιχε , μειλιχίοιο δώσει σοι μήτηρ οἴκοι · τὴν ἔξοχα τῖε . ἐλπίζων δ’ ἂν ἐπανέλθῃ εἰς τὴν πατρίδα γελάσειν , ὡς οὐδὲν ἦν πλέον , οἰόμενος ἐξηπατῆσθαι ἔρχεταί ποτε κατὰ τύχην εἰς Δῆλον · καὶ πάντα τὰ κατὰ τὴν νῆσον θαυμάζων ἦλθεν καὶ εἰς τὸ Λητῷον , νομίζων τῆς Ἀπόλλωνος μητρὸς ἄγαλμα τι θεωρήσειν ἀξιόλογον · ἰδὼν δ’ αὐτὸ ξύλον ὂν ἄμορφον παραδόξως ἐγέλασεν . καὶ τὸν τοῦ θεοῦ χρησμὸν συμβάλλων καὶ τῆς ἀρρωστίας ἀπαλλαγεὶς μεγαλωστὶ τὴν θεὸν ἐτίμησεν .
Lemmas: δέ ἕκαστος ἡμέρα μετά ὁ παρά ἐγώ καινός ἀεί λέγω λόγος καί ἀκρόαμα ἑκάστοτε διάφορος ἐπεισάγω ὁ λαμπρός ἐγώ ἑστιάτωρ Λαρήνσιος ἔτι τε καί γελωτοποιός , φέρω λέγω τις καί ἐγώ περί οὗτος , καίτοι γε οἶδα καί Ἀνάχαρσις ὁ Σκύθης ἐν συμπόσιον γελωτοποιός εἰσάγω ἀγέλαστος διαμένω , πίθηκος δέ ἐπεισάγω γελάω φημί , ὡς οὗτος μέν φύσις γέλοιος εἰμί , ὁ δέ ἄνθρωπος ἐπιτηδεύω . καί Εὐριπίδης δέ ἐν ὁ Δεσμώτης Μελανίππη φημί · ἀνήρ δέ πολύς ὁ γέλως ἕνεκα ἀσκέω χάρις κέρτομος . ἐγώ δέ πως μισέω γέλοιος , ὅστις τήτη σοφός ἀχάλινος ἔχω στόμα · εἰς ἀνήρ μέν οὐ τελέω ἀριθμός , ἐν γέλως δέ εὐπρεπής . , . νέμω δέ οἶκος καί ὁ ναυστολέω ἔσω δόμος σῴζω . Παρμενίσκος δέ ὁ Μεταποντῖνος , ὡς φημί Σῆμος ἐν πέντε Δηλιάς , καί γένος καί πλοῦτος πρωτεύω εἰς Τροφώνιος καταβαίνω καί ἀνέρχομαι οὐ ἔτι γελάω δύναμαι . καί χρηστηριάζω περί οὗτος ὁ Πυθία φημί · ἔρομαι ἐγώ ἀμφί γέλως , ἀμείλιχος , μειλίχιος δίδωμι σύ μήτηρ οἴκοι · ὁ ἔξοχος τίω . ἐλπίζω δέ ἄν ἐπανέρχομαι εἰς ὁ πατρίς γελάω , ὡς οὐδείς εἰμί πολύς , οἴομαι ἐξαπατάω ἔρχομαι ποτέ κατά τύχη εἰς Δῆλος · καί πᾶς ὁ κατά ὁ νῆσος θαυμάζω ἔρχομαι καί εἰς ὁ Λητῷος , νομίζω ὁ Ἀπόλλων μήτηρ ἄγαλμα τις θεωρέω ἀξιόλογος · ὁράω δέ αὐτός ξύλον εἰμί ἄμορφος παράδοξος γελάω . καί ὁ ὁ θεός χρησμός συμβάλλω καί ὁ ἀρρωστία ἀπαλλάσσω μεγαλωστί ὁ θεός τιμέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 14.5
ταῦτα τοῦ Οὐλπιανοῦ διεξελθόντος καὶ πάντων ἀνακακχασάντων ἐπὶ ταῖς Ἀνικίοις ταύταις θέαις ἐγένοντό τινες λόγοι καὶ περὶ τῶν καλουμένων πλάνων καὶ ἐζητεῖτο εἰ μνήμη τις καὶ περὶ τούτων ἐγένετο παρὰ τοῖς παλαιοτέροις · περὶ γὰρ θαυματοποιῶν ἤδη προειρήκαμεν . καὶ ὁ Μάγνος ἔφη · Διονύσιος μὲν ὁ Σινωπεὺς ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ὁμώνυμοι μνημονεύει Κηφισοδώρου τοῦ πλάνου διὰ τούτων Κηφισόδωρόν φασιν ἐπικαλούμενον πλάνον τιν’ ἐν Ἀθήναις γενέσθαι , τὴν σχολὴν εἰς τοῦτο τὸ μέρος τοῦ βίου καταχρώμενον . τοῦτον ταχὺν ὄντα πρὸς τὸ σιμὸν ἀνατρέχειν , ἥσυχα δὲ κατιέναι ᾽πὶ τῇ βακτηρίᾳ . μνημονεύει δὲ αὐτοῦ καὶ Νικόστρατος ἐν Σύρῳ · Κηφισόδωρον οὐ κακῶς μὰ τὸν Δία τὸν πλάνον φασὶ στενωπὸν εἰς μέσον στῆσαί τινας ἀγκαλίδας ἔχοντας , ὥστε μὴ παρελθεῖν μηδένα . Πανταλέοντος δὲ μνημονεύει Θεόγνητος ἐν Φιλοδεσπότῳ · ὁ Πανταλέων μὲν αὐτὸς αὐτοὺς τοὺς ξένους τοὺς τ’ ἀγνοοῦντας αὐτὸν ἐπλάνα , καὶ σχεδὸν ἀπεκραιπάλα τὰ πλεῖστα , τοῦ γελάσαι χάριν ἰδίαν τιν’ αὑτῷ θέμενος ἀδολεσχίαν . καὶ Χρύσιππος δ’ ὁ φιλόσοφος ἐν εʹ περὶ τοῦ Καλοῦ καὶ τῆς Ἡδονῆς περὶ τοῦ Πανταλέοντος τάδε γράφει · ὁ δὲ πλάνος Πανταλέων τελευτᾶν μέλλων ἑκάτερον τῶν υἱῶν κατ’ ἰδίαν ἐξηπάτησε , φήσας μόνῳ αὐτῷ λέγειν ὅπου κατωρύχοι τὸ χρυσίον ὥστε μάτην ὕστερον κοινῇ σκάπτοντας αἰσθέσθαι ἐξηπατημένους .
Lemmas: οὗτος ὁ Οὐλπιανός διεξέρχομαι καί πᾶς ἀνακακχάζω ἐπί ὁ Ἀνίκιος οὗτος θέα γίγνομαι τις λόγος καί περί ὁ καλέω πλάνος καί ζητέω εἰ μνήμη τις καί περί οὗτος γίγνομαι παρά ὁ παλαιός · περί γάρ θαυματοποιός ἤδη προλέγω . καί ὁ Μάγνος φημί · Διονύσιος μέν ὁ Σινωπεύς ὁ ὁ κωμῳδία ποιητής ἐν ὁ ἐπιγράφω Ὁμώνυμος μνημονεύω Κηφισόδωρος ὁ πλάνος διά οὗτος Κηφισόδωρος φημί ἐπικαλέω πλάνος τις ἐν Ἀθῆναι γίγνομαι , ὁ σχολή εἰς οὗτος ὁ μέρος ὁ βίος καταχράομαι . οὗτος ταχύς εἰμί πρός ὁ σιμός ἀνατρέχω , ἥσυχος δέ κατέρχομαι ἐπί ὁ βακτηρία . μνημονεύω δέ αὐτός καί Νικόστρατος ἐν Σύρος · Κηφισόδωρος οὐ κακός μά ὁ Ζεύς ὁ πλάνος φημί στενωπός εἰς μέσος ἵστημι τις ἀγκάλη ἔχω , ὥστε μή παρέρχομαι μηδείς . Πανταλέων δέ μνημονεύω Θεόγνητος ἐν Φιλοδέσποτος · ὁ Πανταλέων μέν αὐτός αὐτός ὁ ξένος ὁ τε ἀγνοέω αὐτός πλανάω , καί σχεδόν ἀποκραιπαλάω ὁ πολύς , ὁ γελάω χάριν ἴδιος τις ἑαυτοῦ τίθημι ἀδολεσχία . καί Χρύσιππος δέ ὁ φιλόσοφος ἐν πέντε περί ὁ Καλός καί ὁ Ἡδονή περί ὁ Πανταλέων ὅδε γράφω · ὁ δέ πλάνος Πανταλέων τελευτάω μέλλω ἑκάτερος ὁ υἱός κατά ἴδιος ἐξαπατάω , φημί μόνος αὐτός λέγω ὅπου κατορύσσω ὁ χρυσίον ὥστε μάτην ὕστερον κοινῇ σκάπτω αἰσθάνομαι ἐξαπατάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 14.6
οὐκ ἠπόρει δ’ ἡμῶν τὸ συμπόσιον οὐδὲ τῶν φιλοσκωπτούντων . περὶ δὲ τοιούτου τινὸς πάλιν ὁ Χρύσιππος ἐν τῷ αὐτῷ γράφει · φιλοσκώπτης τις μέλλων ὑπὸ τοῦ δημίου σφάττεσθαι ἔτι ἕν τι ἔφη θέλειν ὥσπερ τὸ κύκνειον ᾄσας ἀποθανεῖν . ἐπιτρέψαντος δ’ ἐκείνου ἔσκωψεν . ὑπὸ δὴ τῶν τοιούτων πολλάκις ὁ Μυρτίλος σκωφθέντα καὶ ἀγανακτήσαντα εἶπεν καλῶς Λυσίμαχον τὸν βασιλέα πεποιηκέναι . Τελέσφορον γὰρ ἕνα τῶν ὑπάρχων αὐτοῦ , ἐπειδὴ ἔσκωψέ ποτε ἐν συμποσίῳ τὴν Ἀρσινόην γυνὴ δ’ ἦν τοῦ Λυσιμάχου ὡς ἐμετικὴν οὖσαν , εἰπών κακῶν κατάρχεις τήνδ’ ἐμοῦσαν εἰσάγων , ὁ Λυσίμαχος ἀκούσας ἐμβληθῆναι αὐτὸν ἐκέλευσεν εἰς γαλεάγραν καὶ δίκην θηρίου περιφερόμενον καὶ τρεφόμενον , κολαζόμενον οὕτως ἐποίησεν ἀποθανεῖν , σὺ δέ , ὦ Οὐλπιανέ , εἰ τὴν γαλεάγραν ζητεῖς , ἔχεις παρ’ Ὑπερείδῃ τῷ ῥήτορι · ὅπου δέ , σὺ ζήτει . καὶ Ταχὼς δ’ ὁ Αἰγυπτίων βασιλεὺς Ἀγησίλαον σκώψας τὸν Λακεδαιμονίων βασιλέα , ὅτ’ ἦλθεν αὐτῷ συμμαχήσων ἦν γὰρ βραχὺς τὸ σῶμα , ἰδιώτης ἐγένετο , ἀποστάντος ἐκείνου τῆς συμμαχίας , τὸ δὲ σκῶμμα τοῦτ’ ἦν · ὤδινεν ὄρος , Ζεὺς δ’ ἐφοβεῖτο , τὸ δ’ ἔτεκεν μῦν . ὅπερ ἀκούσας ὁ Ἀγησίλαος καὶ ὀργισθεὶς ἔφη φανήσομαὶ σοί ποτε καὶ λέων . ὕστερον γὰρ ἀφισταμένων τῶν Αἰγυπτίων , ὥς φησι Θεόπομπος καὶ Λυκέας ὁ Ναυκρατίτης ἐν τοῖς Αἰγυπτιακοῖς , οὐδὲν αὐτῷ συμπράξας ἐποίησεν ἐκπεσόντα τῆς ἀρχῆς φυγεῖν εἰς Πέρσας .
Lemmas: οὐ ἀπορέω δέ ἐγώ ὁ συμπόσιον οὐδέ ὁ φιλοσκωπτέω . περί δέ τοιοῦτος τις πάλιν ὁ Χρύσιππος ἐν ὁ αὐτός γράφω · φιλοσκώπτης τις μέλλω ὑπό ὁ δήμιος σφάζω ἔτι εἷς τις φημί ἐθέλω ὥσπερ ὁ κύκνειος ἀείδω ἀποθνῄσκω . ἐπιτρέπω δέ ἐκεῖνος σκώπτω . ὑπό δή ὁ τοιοῦτος πολλάκις ὁ Μυρτίλος σκώπτω καί ἀγανακτέω λέγω καλός Λυσίμαχος ὁ βασιλεύς ποιέω . τελέσφορος γάρ εἷς ὁ ὕπαρχος αὐτός , ἐπειδή σκώπτω ποτέ ἐν συμπόσιον ὁ Ἀρσινόη γυνή δέ εἰμί ὁ Λυσίμαχος ὡς ἐμετικός εἰμί , λέγω κακός κατάρχω ὅδε ἐμέω εἰσάγω , ὁ Λυσίμαχος ἀκούω ἐμβάλλω αὐτός κελεύω εἰς γαλεάγρα καί δίκη θηρίον περιφέρω καί τρέφω , κολάζω οὕτως ποιέω ἀποθνῄσκω , σύ δέ , ὦ Οὐλπιανός , εἰ ὁ γαλεάγρα ζητέω , ἔχω παρά Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ · ὅπου δέ , σύ ζητέω . καί Ταχώς δέ ὁ Αἰγύπτιος βασιλεύς Ἀγησίλαος σκώπτω ὁ Λακεδαιμόνιος βασιλεύς , ὅτε ἔρχομαι αὐτός συμμαχέω εἰμί γάρ βραχύς ὁ σῶμα , ἰδιώτης γίγνομαι , ἀφίστημι ἐκεῖνος ὁ συμμαχία , ὁ δέ σκῶμμα οὗτος εἰμί · ὠδίνω ὄρος , Ζεύς δέ φοβέω , ὁ δέ τίκτω μῦς . ὅς ἀκούω ὁ Ἀγησίλαος καί ὀργίζω φημί φαίνω σύ ποτέ καί λέων . ὕστερον γάρ ἀφίστημι ὁ Αἰγύπτιος , ὡς φημί Θεόπομπος καί Λυκέας ὁ Ναυκρατίτης ἐν ὁ Αἰγυπτιακός , οὐδείς αὐτός συμπράσσω ποιέω ἐκπίπτω ὁ ἀρχή φεύγω εἰς Πέρσης .