athenaeus-soph.deipnosophistae 5.56
πάντ’ οὖν ψεύδονται οἱ φιλόσοφοι καὶ πολλὰ παρὰ τοὺς χρόνους γράφοντες οὐκ αἰσθάνονται , καθάπερ οὐδ’ ὁ καλὸς Ξενοφῶν , ὃς ἐν τῷ Συμποσίῳ ὑποτίθεται Καλλίαν τὸν Ἱππονίκου Αὐτολύκου τοῦ Λύκωνος ἐρῶντα καὶ νενικηκότος αὐτοῦ παγκράτιον ἑστίασιν ποιούμενον καὶ σὺν τοῖς ἄλλοις δαιτυμόσι παρόντα αὑτὸν τὸν ἴσως μηδὲ γεννηθέντα ἢ περὶ τὴν παιδικὴν ἡλικίαν ὑπάρχοντα , ἐστὶν δὲ οὗτος ὁ καιρὸς καθ’ ὃν Ἀριστίων ἄρχων ἦν . ἐπὶ τούτου γὰρ Εὔπολις τὸν Αὐτόλυκον διδάξας διὰ Δημοστράτου χλευάζει τὴν νίκην τοῦ Αὐτολύκου . πάλιν ὁ Ξενοφῶν ποιεῖ τὸν Σωκράτην λέγοντα ἐν τῷ Συμποσίῳ ταυτί · καίτοι Παυσανίας γε ὁ Ἀγάθωνος τοῦ ποιητοῦ ἐραστὴς ἀπολογούμενος ὑπὲρ τῶν ἀκρασίᾳ συγκαλινδουμένων εἴρηκεν ὡς καὶ στράτευμα ἀλκιμώτατον ἄν γένοιτο ἐκ παιδικῶν καὶ ἐραστῶν , τούτους γὰρ ἂν ἔφη οἴεσθαι μάλιστα ἂν αἰδεῖσθαι ἀλλήλους ἀπολιπεῖν , θαυμαστὰ λέγων , εἴ γε οἱ ψόγου τε ἀφροντιστεῖν καὶ ἀναισχυντεῖν πρὸς ἀλλήλους ἐθιζόμενοι οὗτοι μάλιστ’ αἰσχύνονται αἰσχρόν τι ποιεῖν . ὅτι μὲν οὖν τούτων οὐδὲν εἴρηκεν Παυσανίας ἔξεστι μαθεῖν ἐκ τοῦ Πλάτωνος Συμποσίου . Παυσανίου γὰρ οὐκ οἶδα σύγγραμμα , οὐδ’ εἰσῆκται παρ’ ἄλλῳ λαλῶν οὗτος περὶ χρήσεως ἐραστῶν καὶ παιδικῶν ἢ παρὰ Πλάτωνι · πλὴν εἴτε κατέψευσται τοῦτο Ξενοφῶν εἴτ’ ἄλλως γεγραμμένῳ τῷ Πλάτωνος ἐνέτυχε Συμποσίῳ , παρείσθω · τὸ δὲ κατὰ τοὺς χρόνους ἀστόχημα λεκτέον . Ἀριστίων , ἐφ’ οὗ τὸ συμπόσιον ὑπόκειται συνηγμένον , πρὸ τεσσάρων ἐτῶν Εὐφήμου πρότερος ἦρξεν , καθ’ ὃν Πλάτων τὰ Ἀγάθωνος νικητήρια γέγραφεν , ἐν οἷς Παυσανίας τὰ περὶ τῶν ἐρωτικῶν διεξέρχεται . θαυμαστὸν οὖν καὶ τερατῶδες , εἰ τὰ μήπω ῥηθέντα , μετὰ δὲ τέτταρα ἔτη ἐπιχειρηθέντα παρ’ Ἀγάθωνι Σωκράτης παρὰ Καλλίᾳ δειπνῶν εὐθύνει ὡς οὐ δεόντως ῥηθέντα .
Lemmas: πᾶς οὖν ψεύδω ὁ φιλόσοφος καί πολύς παρά ὁ χρόνος γράφω οὐ αἰσθάνομαι , καθά οὐδέ ὁ καλός Ξενοφῶν , ὅς ἐν ὁ Συμπόσιον ὑποτίθημι Καλλίας ὁ Ἱππόνικος Αὐτόλυκος ὁ Λύκων ἐράω καί νικάω αὐτός παγκράτιον ἑστίασις ποιέω καί σύν ὁ ἄλλος δαιτυμών πάρειμι ἑαυτοῦ ὁ ἴσως μηδέ γεννάω ἤ περί ὁ παιδικός ἡλικία ὑπάρχω , εἰμί δέ οὗτος ὁ καιρός κατά ὅς Ἀριστίων ἄρχων εἰμί . ἐπί οὗτος γάρ Εὔπολις ὁ Αὐτόλυκος διδάσκω διά Δημόστρατος χλευάζω ὁ νίκη ὁ Αὐτόλυκος . πάλιν ὁ Ξενοφῶν ποιέω ὁ Σωκράτης λέγω ἐν ὁ Συμπόσιον οὗτος · καίτοι Παυσανίας γε ὁ Ἀγάθων ὁ ποιητής ἐραστής ἀπολογέομαι ὑπέρ ὁ ἀκρασία συγκαλινδέομαι λέγω ὡς καί στράτευμα ἄλκιμος ἄν γίγνομαι ἐκ παιδικός καί ἐραστής , οὗτος γάρ ἄν φημί οἴομαι μάλα ἄν αἰδέομαι ἀλλήλων ἀπολείπω , θαυμαστός λέγω , εἰ γε ὁ ψόγος τε ἀφροντιστέω καί ἀναισχυντέω πρός ἀλλήλων ἐθίζω οὗτος μάλα αἰσχύνω αἰσχρός τις ποιέω . ὅτι μέν οὖν οὗτος οὐδείς λέγω Παυσανίας ἔξεστι μανθάνω ἐκ ὁ Πλάτων Συμπόσιον . Παυσανίας γάρ οὐ οἶδα σύγγραμμα , οὐδέ εἰσάγω παρά ἄλλος λαλέω οὗτος περί χρῆσις ἐραστός καί παιδικός ἤ παρά Πλάτων · πλήν εἴτε καταψεύδομαι οὗτος Ξενοφῶν εἴτε ἄλλος γράφω ὁ Πλάτων ἐντυγχάνω Συμπόσιον , παρίημι · ὁ δέ κατά ὁ χρόνος ἀστόχημα λεκτέος . ἀριστάω , ἐπί ὅς ὁ συμπόσιον ὑπόκειμαι σύνειμι , πρό τέσσαρες ἔτος Εὔφημος πρότερος ἄρχω , κατά ὅς Πλάτων ὁ Ἀγάθων νικητήριος γράφω , ἐν ὅς Παυσανίας ὁ περί ὁ ἐρωτικός διεξέρχομαι . θαυμαστός οὖν καί τερατώδης , εἰ ὁ μήπω λέγω , μετά δέ τέσσαρες ἔτος ἐπιχειρέω παρά Ἀγάθων Σωκράτης παρά Καλλίας δειπνέω εὐθύνω ὡς οὐ δεόντως λέγω .