ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.30
οἱ δ’ ἀρχαῖοι ποιηταὶ τοὺς παρασίτους κόλακας ἐκάλουν , ἀφ’ ὧν καὶ Εὔπολις τῷ δράματι τὴν ἐπιγραφὴν ἐποιήσατο , τὸν χορὸν τῶν Κολάκων ποιήσας τάδε λέγοντα · ἀλλὰ δίαιταν ἣν ἔχουσ’ οἱ κόλακες πρὸς ὑμᾶς λέξομεν ἀλλ’ ἀκούσαθ᾽ , ὡς ἐσμὲν ἅπαντα κομψοὶ ἄνδρες · ὅτοισι πρῶτα μὲν παῖς ἀκόλουθός ἐστιν ἀλλότριος τὰ πολλά , μικρὸν δέ τι κἀμὸς αὐτοῦ . ἱματίω δέ μοι δύ’ ἐστὸν χαρίεντε τούτω , οἷν μεταλαμβάνων ἀεὶ θάτερον ἐξελαύνω εἰς ἀγοράν . ἐκεῖ δ’ ἐπειδὰν κατίδω τιν’ ἄνδρα ἠλίθιον , πλουτοῦντα δ᾽ , εὐθὺς περὶ τοῦτον εἰμί . κἄν τι τύχῃ λέγων ὁ πλούταξ , πάνυ τοῦτ’ ἐπαινῶ καὶ καταπλήττομαι δοκῶν τοῖσι λόγοισι χαίρειν . εἶτ’ ἐπὶ δεῖπνον ἐρχόμεσθ’ ἄλλυδις ἄλλος ἡμῶν μᾶζαν ἐπ’ ἀλλόφυλον , οὗ δεῖ χαρίεντα πολλὰ τὸν κόλακ’ εὐθέως λέγειν ἢ ᾽ κφέρεται θύραζε . οἶδα δ’ Ἀκέστορ᾽ αὐτὸ τὸν στιγματίαν παθόντα · σκῶμμα γὰρ εἶπ’ ἀσελγές , εἶτ’ αὐτὸν ὁ παῖς θύραζε ἐξαγαγὼν ἔχοντα κλοιὸν παρέδωκεν Οἰνεῖ .
Lemmas: ὁ δέ ἀρχαῖος ποιητής ὁ παράσιτος κόλαξ καλέω , ἀπό ὅς καί Εὔπολις ὁ δρᾶμα ὁ ἐπιγραφή ποιέω , ὁ χορός ὁ Κόλαξ ποιέω ὅδε λέγω · ἀλλά δίαιτα ὅς ἔχω ὁ κόλαξ πρός σύ λέγω ἀλλά ἀκούω , ὡς εἰμί ἅπας κομψός ἀνήρ · ὅστις πρῶτος μέν παῖς ἀκόλουθος εἰμί ἀλλότριος ὁ πολύς , μικρός δέ τις ἐμός αὐτός . ἱμάτιον δέ ἐγώ δύο εἰμί χαρίεις οὗτος , ὅς μεταλαμβάνω ἀεί ἕτερος ἐξελαύνω εἰς ἀγορά . ἐκεῖ δέ ἐπειδάν καθοράω τις ἀνήρ ἠλίθιος , πλουτέω δέ , εὐθύς περί οὗτος εἰμί . ἐάν τις τυγχάνω λέγω ὁ πλούταξ , πάνυ οὗτος ἐπαινέω καί καταπλήσσω δοκέω ὁ λόγος χαίρω . εἶτα ἐπί δεῖπνον ἔρχομαι ἄλλυδις ἄλλος ἐγώ μᾶζα ἐπί ἀλλόφυλος , ὅς δέω χαρίεις πολύς ὁ κόλαξ εὐθύς λέγω ἤ ἒ κφέρω θύραζε . οἶδα δέ Ἀκέστωρ αὐτός ὁ στιγματίας πάσχω · σκῶμμα γάρ λέγω ἀσελγής , εἶτα αὐτός ὁ παῖς θύραζε ἐξάγω ἔχω κλοιός παραδίδωμι Οἰνεύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.31
τοῦ δὲ ὀνόματος τοῦ παρασίτου μνημονεύει Ἀραρὼς ἐν Ὑμεναίῳ διὰ τούτων οὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐκ εἶ παράσιτος , φίλτατε · ὁ δ’ Ἰσχόμαχος ὁδὶ τρέφων σε τυγχάνει . πολὺ δ’ ἐστὶ τὸ ὄνομα παρὰ τοῖς νεωτέροις . τὸ δὲ ῥῆμα παρὰ Πλάτωνι τῷ φιλοσόφῳ ἐν Λάχητι · φησὶ γάρ · καὶ ἡμῖν τὰ μειράκια παρασιτεῖ . παρασίτων δ’ εἶναί φησι γένη δύο Ἄλεξις ἐν Κυβερνήτῃ διὰ τούτων δύ’ ἐστί , Ναυσίνικε , παρασίτων γένη , ἓν μὲν τὸ κοινὸν καὶ κεκωμῳδημένον , οἱ μέλανες ἡμεῖς . θάτερον ζῇ τοι γένος , σεμνοπαράσιτον ἔθνος εὖ καλούμενον , σατράπας παρασίτους καὶ στρατηγοὺς ἐπιφανεῖς ὑποκρινόμενον εὖ τοῖς βίοις , ὀφρῦς ἔχον χιλιοταλάντους ἀνακυλῖὸν τ’ οὐσίας ι νοεῖς σὺ τὸ γένος καὶ τὸ πρᾶγμα ; ν . καὶ μάλα . ρ . τούτων δ’ ἑκατέρου τῶν γενῶν ὁ μὲν τύπος τῆς ἐργασίας εἷς ἐστι , κολακείας ἀγών ὥσπερ ἐπὶ τῶν βίων δὲ τοὺς μὲν ἡ τύχη ἡμῶν μεγάλοις προσένειμε , τοὺς δ’ ἐλάττοσι εἶθ’ οἱ μὲν εὐποροῦμεν , οἱ δ’ ἀλύομεν . ἆρ’ ἐκδιδάσκω , Ναυσίνικ᾽ ; ν , οὐκ ἀστόχως · ἀλλ’ ἂν σ᾽ · ἐπαινῶ μᾶλλον , αἰτήσεις μέ τι .
Lemmas: ὁ δέ ὄνομα ὁ παράσιτος μνημονεύω Ἀραρός ἐν Ὑμέναιος διά οὗτος οὐ εἰμί ὅπως οὐ εἰμί παράσιτος , φίλος · ὁ δέ Ἰσχόμαχος ὅδε τρέφω σύ τυγχάνω . πολύς δέ εἰμί ὁ ὄνομα παρά ὁ νεώτερος . ὁ δέ ῥῆμα παρά Πλάτων ὁ φιλόσοφος ἐν Λάχης · φημί γάρ · καί ἐγώ ὁ μειράκιον παρασιτέω . παράσιτος δέ εἰμί φημί γένος δύο Ἄλεξις ἐν Κυβερνήτη διά οὗτος δύο εἰμί , Ναυσίνικος , παράσιτος γένος , εἷς μέν ὁ κοινός καί κωμῳδέω , ὁ μέλας ἐγώ . ἕτερος ζάω τοι γένος , σεμνοπαράσιτος ἔθνος εὖ καλέω , σατράπης παράσιτος καί στρατηγός ἐπιφανής ὑποκρίνομαι εὖ ὁ βίος , ὀφρύς ἔχω χιλιοτάλαντος ἀνακυλῖος τε οὐσία ι̅ νοέω σύ ὁ γένος καί ὁ πρᾶγμα ; ν . καί μάλα . ρ̅ . οὗτος δέ ἑκάτερος ὁ γένος ὁ μέν τύπος ὁ ἐργασία εἷς εἰμί , κολακεία ἀγών ὥσπερ ἐπί ὁ βίος δέ ὁ μέν ὁ τύχη ἐγώ μέγας προσνέμω , ὁ δέ ἐλαχύς εἶτα ὁ μέν εὐπορέω , ὁ δέ ἀλύω . ἆρα ἐκδιδάσκω , Ναυσίνικος ; ν , οὐ ἄστοχος · ἀλλά ἄν σύ · ἐπαινέω μάλα , αἰτέω ἐγώ τις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.32
χαρακτηρίζει δ’ οὐκ ἀρρύθμως τὸν παράσιτον ὁποῖὸς τίς ἐστι Τιμοκλῆς ἐν Δρακοντίῳ οὕτως ι ἔπειτ’ ἐγὼ παράσιτον ἐπιτρέψω τινὶ κακῶς λέγειν ; ἥκιστά γ’ οὐδὲν ἔστι γὰρ ἐν τοῖς τοιούτοις χρησιμώτερον γένος , εἰ δ’ ἐστὶ τὸ φιλέταιρον ἕν τι τῶν καλῶν , ἀνήρ παράσιτος τοῦτο ποιεῖ διὰ τέλους , ἐρᾷς , συνεραστὴς ἀπροφάσιστος γίγνεται . πράττεις τι , πράξει συμπαρὼν ὅ τι ἂν δέῃ , δίκαια ταὐτὰ τῷ τρέφοντι νενομικώς , ἐπαινέτης θαυμαστὸς οἷος τῶν φίλων , χαίρουσι δείπνων ἡδοναῖς ἀσυμβόλοις · τίς δ’ οὐχὶ θνητῶν ; ἢ τίς ἥρως ἢ θεὸς ἀποδοκιμάζει τὴν τοιαύτην διατριβήν ; ἵνα μὴ δὲ πολλὰ μακρολογῶ δι’ ἡμέρας , τεκμήριόν τι παμμέγεθες οἶμαὶ γ’ ἐρεῖν , ὁ τῶν παρασίτων ὡς τετίμηται βίος . γέρα γὰρ αὐτοῖς ταὐτὰ τοῖς τὠλύμπια νικῶσι δίδοται χρηστότητος εἵνεκα , σίτησις , οὗ γὰρ μὴ τίθενται συμβολαί , πρυτανεῖα ταῦτα πάντα προσαγορευτέα .
Lemmas: χαρακτηρίζω δέ οὐ ἄρρυθμος ὁ παράσιτος ὁποῖος τις εἰμί Τιμοκλῆς ἐν Δρακόντιον οὕτως ι̅ ἔπειτα ἐγώ παράσιτος ἐπιτρέπω τις κακός λέγω ; ἦκα γε οὐδείς εἰμί γάρ ἐν ὁ τοιοῦτος χρήσιμος γένος , εἰ δέ εἰμί ὁ φιλέταιρος εἷς τις ὁ καλός , ἀνήρ παράσιτος οὗτος ποιέω διά τέλος , ἐράω , συνεραστής ἀπροφάσιστος γίγνομαι . πράσσω τις , πράσσω συμπάρειμι ὅς τις ἄν δέω , δίκαιος αὐτός ὁ τρέφω νομίζω , ἐπαινέτης θαυμαστός οἷος ὁ φίλος , χαίρω δεῖπνον ἡδονή ἀσύμβολος · τίς δέ οὐ θνητός ; ἤ τίς ἥρως ἤ θεός ἀποδοκιμάζω ὁ τοιοῦτος διατριβή ; ἵνα μή δέ πολύς μακρολογέω διά ἡμέρα , τεκμήριον τις παμμεγέθης οἴομαι γε λέγω , ὁ ὁ παράσιτος ὡς τιμάω βίος . γέρας γάρ αὐτός αὐτός ὁ ἡλύμπιας νικάω δίδωμι χρηστότης ἕνεκα , σίτησις , ὅς γάρ μή τίθημι συμβολή , πρυτανεῖον οὗτος πᾶς προσαγορευτέος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.33
καὶ Ἀντιφάνης δὲ ἐν Διδύμοις φησίν ὁ γὰρ παράσιτός ἐστιν , ἂν ὀρθῶς σκοπῇς , κοινωνὸς ἀμφοῖν , τῆς τύχης καὶ τοῦ βίου . οὐδεὶς παράσιτος εὔχετ’ ἀτυχεῖν τοὺς φίλους , τοὐναντίον δὲ πάντας εὐτυχεῖν ἀεί . ἐστὶν πολυτελὴς τῷ βίῳ τις · οὐ φθονεῖ , μετέχειν δὲ τούτων εὔχετ’ αὐτῷ συμπαρών . κἀστὶν φίλος γενναῖος ἀσφαλής θ’ ἅμα , οὐ μάχιμος , οὐ πάροξυς , οὐχὶ βάσκανος , ὀργὴν ἐνεγκεῖν ἀγαθός . ἂν σκώπτῃς , γελᾷ · ἐρωτικός , γελοῖος , ἱλαρὸς τῷ τρόπῳ πάλιν στρατιώτης ἀγαθὸς εἰς ὑπερβολήν , ἂν ᾖ τὸ σιτάρκημα δεῖπνον εὐτρεπές .
Lemmas: καί Ἀντιφάνης δέ ἐν Δίδυμος φημί ὁ γάρ παράσιτος εἰμί , ἐάν ὀρθός σκοπέω , κοινωνός ἄμφω , ὁ τύχη καί ὁ βίος . οὐδείς παράσιτος εὔχομαι ἀτυχέω ὁ φίλος , ἐναντίος δέ πᾶς εὐτυχέω ἀεί . εἰμί πολυτελής ὁ βίος τις · οὐ φθονέω , μετέχω δέ οὗτος εὔχομαι αὐτός συμπάρειμι . εἰμί φίλος γενναῖος ἀσφαλής τε ἅμα , οὐ μάχιμος , οὐ πάροξυς , οὐ βάσκανος , ὀργή φέρω ἀγαθός . ἐάν σκώπτω , γελάω · ἐρωτικός , γέλοιος , ἱλαρός ὁ τρόπος πάλιν στρατιώτης ἀγαθός εἰς ὑπερβολή , ἐάν εἰμί ὁ σιτάρκημα δεῖπνον εὐτρεπής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.34
καὶ Ἀριστοφῶν δὲ ἐν Ἰατρῷ φησι · βούλομαι δὲ αὐτῷ προειπεῖν οἷός εἰμι τοὺς τρόπους . ἄν τις ἑστιᾷ , πάρειμι πρῶτος , ὥστ’ ἤδη πάλαι ζωμὸς καλοῦμαι , δεῖ τιν’ ἄρασθαι μέσον τῶν παροινούντων , παλαιστὴν νόμισον Ἀργεῖόν μ’ ὁρᾶν . προσβαλεῖν πρὸς οἰκίαν δεῖ , κριός · ἀναβῆναί τι πρὸς κλιμάκιον Καπανεύς · ὑπομένειν πληγὰς ἄκμων κονδύλους πλάττειν δὲ Τελαμών τοὺς καλοὺς πειρᾶν καπνός . κἀν Πυθαγοριστῇ δέ φησι · πρὸς μὲν τὸ πεινῆν ἐσθίειν τε μηδὲ ἓν νόμιζ’ ὁρᾶν Τιθύμαλλον ἢ Φιλιππίδην . ὕδωρ δὲ πίνειν βάτραχος , ἀπολαῦσαι θύμων λαχάνων τε κάμπη , πρὸς τὸ μὴ λοῦσθαι ῥύπος , ὑπαίθριος χειμῶνα διάγειν κόψιχος , πνῖγος ὑπομεῖναι καὶ μεσημβρίας λαλεῖν τέττιξ , ἐλαίῳ μηδὲ χρίεσθαι τὸ πᾶν κονιορτός , ἀνυπόδητος ὄρθρου περιπατεῖν γέρανος , καθεύδειν μηδὲ μικρὸν νυκτερίς .
Lemmas: καί Ἀριστοφῶν δέ ἐν Ἰατρόν φημί · βούλομαι δέ αὐτός προλέγω οἷος εἰμί ὁ τρόπος . ἐάν τις ἑστιάω , πάρειμι πρῶτος , ὥστε ἤδη πάλαι ζωμός καλέω , δέω τις ἀείρω μέσος ὁ παροινέω , παλαιστής νομίζω Ἀργεῖος ἐγώ ὁράω . προσβάλλω πρός οἰκία δέω , κριός · ἀναβαίνω τις πρός κλιμάκιον Καπανεύς · ὑπομένω πληγή ἄκμων κόνδυλος πλάσσω δέ Τελαμών ὁ καλός πειράω καπνός . ἐν Πυθαγοριστής δέ φημί · πρός μέν ὁ πεινάω ἐσθίω τε μηδέ εἷς νομίζω ὁράω Τιθύμαλλος ἤ Φιλιππίδης . ὕδωρ δέ πίνω βάτραχος , ἀπολαύω θύμος λάχανον τε κάμπος , πρός ὁ μή λούω ῥύπος , ὑπαίθριος χειμών διάγω κόψιχος , πνῖγος ὑπομένω καί μεσημβρία λαλέω τέττιξ , ἔλαιον μηδέ χρίω ὁ πᾶς κονιορτός , ἀνυπόδητος ὄρθρος περιπατέω γέρανος , καθεύδω μηδέ μικρός νυκτερίς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.35
Ἀντιφάνης δ’ ἐν Προγόνοις · τὸν τρόπον μὲν οἶσθά μου ὅτι τῦφος οὐκ ἔνεστιν , ἀλλὰ τοῖς φίλοις τοιοῦτὸς εἰμ᾽ , ἥδιστε , τύπτεσθαι μύδρος , τύπτειν κεραυνός , ἐκτυφλοῦν τιν’ ἀστραπή , φέρειν τιν’ ἄρας ἄνεμος , ἀποπνῖξαι βρόχος , θύρας μοχλεύειν σεισμός , εἰσπηδᾶν ἀκρίς , δειπνεῖν ἄκλητος μυῖα , μὴ ᾽ ξελθεῖν φρέαρ , ἄγχειν , φονεύειν , μαρτυρεῖν , ὅσ’ ἂν μόνον τύχῃ τις εἰπών , ταῦτ’ ἀπροσκέπτως ποεῖν ἅπαντα , καὶ καλοῦσὶ μ’ οἱ νεώτεροι διὰ ταῦτα πάντα σκηπτὸν ἀλλ’ οὐδὲν μέλει τῶν σκωμμάτων μοι · τῶν φίλων γὰρ ὢν φίλος ἔργοισι χρηστός , οὐ λόγοις ἔφυν μόνον . Δίφιλος δ’ ἐν Παρασίτῳ μελλόντων γίνεσθαι γάμων τὸν παράσιτον ποιεῖ λέγοντα τάδε · ἀγνοεῖς ἐν ταῖς ἀραῖς ὅ τι ἔστιν , εἴ τις μὴ φράσει’ ὀρθῶς ὁδὸν ἢ πῦρ ἐναύσει’ ἢ διαφθείρει’ ὕδωρ , ἢ δειπνιεῖν μέλλοντα κωλύσαι τινά . Εὔβουλος δ’ ἐν Οἰδίποδι · ὁ πρῶτος εὑρὼν τἀλλότρια δειπνεῖν ἀνὴρ δημοτικὸς ἦν τις , ὡς ἔοικε , τοὺς τρόπους . ὅστις δ’ ἐπὶ δεῖπνον ἢ φίλον τιν’ ἢ ξένον καλέσας ἔπειτα συμβολὰς ἐπράξατο , φυγὰς γένοιτο μηδὲν οἴκοθεν λαβών .
Lemmas: Ἀντιφάνης δέ ἐν Πρόγονος · ὁ τρόπος μέν οἶδα ἐγώ ὅτι τῦφος οὐ ἔνειμι , ἀλλά ὁ φίλος τοιοῦτος εἰμί , ἡδύς , τύπτω μύδρος , τύπτω κεραυνός , ἐκτυφλόω τις ἀστραπή , φέρω τις ἀείρω ἄνεμος , ἀποπνίγω βρόχος , θύρα μοχλεύω σεισμός , εἰσπηδάω ἀκρίς , δειπνέω ἄκλητος μυῖα , μή ἒ ξέρχομαι φρέαρ , ἄγχω , φονεύω , μαρτυρέω , ὅσος ἄν μόνος τυγχάνω τις λέγω , οὗτος ἀπρόσκεπτος ποιέω ἅπας , καί καλέω ἐγώ ὁ νέος διά οὗτος πᾶς σκηπτός ἀλλά οὐδείς μέλω ὁ σκῶμμα ἐγώ · ὁ φίλος γάρ εἰμί φίλος ἔργον χρηστός , οὐ λόγος φύω μόνος . Δίφιλος δέ ἐν Παράσιτος μέλλω γίγνομαι γάμος ὁ παράσιτος ποιέω λέγω ὅδε · ἀγνοέω ἐν ὁ ἀρή ὅς τις εἰμί , εἰ τις μή φράζω ὀρθός ὁδός ἤ πῦρ ἐναύω ἤ διαφθείρω ὕδωρ , ἤ δειπνίζω μέλλω κωλύω τις . Εὔβουλος δέ ἐν Οἰδίπους · ὁ πρῶτος εὑρίσκω ἀλλότριος δειπνέω ἀνήρ δημοτικός εἰμί τις , ὡς ἔοικα , ὁ τρόπος . ὅστις δέ ἐπί δεῖπνον ἤ φίλος τις ἤ ξένος καλέω ἔπειτα συμβολή πράσσω , φυγάς γίγνομαι μηδείς οἴκοθεν λαμβάνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.37
καὶ Ἀξιόνικος δ’ ἐν Χαλκιδικῷ φησιν · ὅτε τοῦ παρασιτεῖν πρῶτον ἠράσθην μετὰ Φιλοξένου τῆς Πτερνοκοπίδος νέος ἔτ’ ὤν , πληγὰς ὑπέμενον κονδύλων καὶ τρυβλίων ὀστῶν τε τό μέγεθος τοσαύτας ὥστε με ἐνίοτε τοὐλάχιστον ὀκτὼ τραύματα ἔχειν . ἐλυσιτέλει γάρ · ἥττων εἰμὶ γὰρ τῆς ἡδονῆς , ἔπειτα καὶ τρόπον τινὰ τὸ πρᾶγμά μοι λυσιτελὲς εἶναι νενόμικα . οἷον φίλερίς τίς ἐστι καὶ μάχεταί τί μοι · μετεβαλόμην πρὸς τοῦτον ὅσα τ’ εἴρηκέ με κακῶς ὁμολογῶν εὐθέως οὐ βλάπτομαι . πονηρὸς ὢν δὲ χρηστὸς εἶναι φησί τις ἐγκωμιάζων τοῦτον ἀπέλαβον χάριν , γλαύκου βεβρωκὼς τέμαχος ἑφθὸν τήμερον αὔριον ἕωλον τοῦτ’ ἔχων οὐκ ἄχθομαι . τοιοῦτος ὁ τρόπος ἐστὶν ἡ φύσις τέ μου . Ἀντίδοτος δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Πρωτοχόρῳ παράγει τινα παραπλήσιον τοῖς ἐν τῷ Κλαυδίῳ νῦν σοφιστεύουσιν , ὧν οὐδὲ μεμνῆσθαι καλόν , τοιαῦτα περὶ παρασιτικῆς τέχνης λέγοντα · κατὰ τὴν στάσιν δὴ στάντες ἀκροάσασθέ μου . πρὶν ἐγγραφῆναι καὶ λαβεῖν τὸ χλαμύδιον περὶ τοῦ παρασιτεῖν εἴ τις ἐμπέσοι λόγος , τὸ τεχνίον αἰεὶ τοῦτό μοι κατεπίνετο , καὶ παιδομαθὴς πρὸς αὐτὸ τὴν διάνοιαν ἦν .
Lemmas: καί Ἀξιόνικος δέ ἐν Χαλκιδικός φημί · ὅτε ὁ παρασιτέω πρῶτος ἔραμαι μετά Φιλόξενος ὁ Πτερνοκόπις νέος ἔτι εἰμί , πληγή ὑπομένω κόνδυλος καί τρύβλιον ὀστέον τε ὁ μέγεθος τοσοῦτος ὥστε ἐγώ ἐνίοτε ἐλαχύς ὀκτώ τραῦμα ἔχω . λυσιτελέω γάρ · ἥσσων εἰμί γάρ ὁ ἡδονή , ἔπειτα καί τρόπος τις ὁ πρᾶγμα ἐγώ λυσιτελής εἰμί νομίζω . οἷος φίλερις τίς εἰμί καί μάχομαι τις ἐγώ · μεταβάλλω πρός οὗτος ὅσος τε λέγω ἐγώ κακός ὁμολογέω εὐθύς οὐ βλάπτω . πονηρός εἰμί δέ χρηστός εἰμί φημί τις ἐγκωμιάζω οὗτος ἀπολαμβάνω χάρις , γλαῦκος βιβρώσκω τέμαχος ἑφθός σήμερον αὔριον ἕωλος οὗτος ἔχω οὐ ἄχθομαι . τοιοῦτος ὁ τρόπος εἰμί ὁ φύσις τε ἐγώ . Ἀντίδοτος δέ ἐν ὁ ἐπιγράφω Πρωτόχορος παράγω τις παραπλήσιος ὁ ἐν ὁ Κλαύδιος νῦν σοφιστεύω , ὅς οὐδέ μιμνῄσκω καλός , τοιοῦτος περί παρασιτικός τέχνη λέγω · κατά ὁ στάσις δή ἵστημι ἀκροάζομαι ἐγώ . πρίν ἐγγράφω καί λαμβάνω ὁ χλαμύδιον περί ὁ παρασιτέω εἰ τις ἐμπίπτω λόγος , ὁ τεχνίον ἀεί οὗτος ἐγώ καταπίνω , καί παιδομαθής πρός αὐτός ὁ διάνοια εἰμί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.38
παράσιτοι δ’ ἐπ’ ὀνόματος ἐγένοντο Τιθύμαλλος μέν , οὗ μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Μιλησίᾳ καὶ ἐν Ὀδυσσεῖ ὑφαίνοντι · ἐν δὲ Ὀλυνθίοις φησίν ὁ δὲ σὸς πένης ἔστ᾽ , ὦ γλυκεῖα · τοῦτο δὲ δέδοιχ’ ὁ θάνατος τὸ γένος , ὥς φασιν , μόνον ὁ γοῦν Τιθύμαλλος ἀθάνατος περιέρχεται . δρόμων δ’ ἐν Ψαλτρίᾳ · ὑπερῃσχυνόμην μέλλων ἀσύμβολος πάλιν δειπνεῖν πάνυ αἰσχρὸν γάρ . β . ἀμέλει · τὸν Τιθύμαλλον γοῦν ἀεὶ ἐρυθρότερον κόκκου περιπατοῦντ’ ἔσθ’ ὁρᾶν οὕτως ἐρυθριᾷ συμβολὰς οὐ κατατιθείς . Τιμοκλῆς Κενταύρῳ ἢ Δεξαμενῷ · τιθύμαλλον αὐτὸν καὶ παράσιτον ἀποκαλῶν . ἐν δὲ Καυνίοις · ἤδη προσενήνεκται ; τί μέλλεις ; σπεῦδε δή , ὦ τάν . ὁ γὰρ Τιθύμαλλος οὕτως ἀνεβίω κομιδῇ τεθνηκώς , τῶν ἀν’ ὀκτὼ τοὐβολοῦ θέρμους μαλάξας . οὐκ ἀπεκαρτέρησε γὰρ ἐκεῖνος , ἀλλ’ ἐκαρτέρησ᾽ , ὦ φίλτατε , πεινῶν . ἐν δ’ Ἐπιστολαῖς · οἴμοι κακοδαίμων , ὡς ἐρῶ · μὰ τοὺς θεούς , Τιθύμαλλος οὐδεπώποτ’ ἠράσθη φαγεῖν οὕτω σφόδρ’ οὐδὲ Κόρμος ἱμάτιον λαβεῖν , οὐ Νεῖλος ἄλφιτ᾽ , οὐ Κόρυδος ἀσύμβολος κινεῖν ὀδόντας . Ἀντιφάνης Τυρρηνῷ · ἀρετὴ τὸ προῖκα τοῖς φίλοις ὑπηρετεῖν . β . λέγεις ἔσεσθαι τὸν Τιθύμαλλον πλούσιον . εἰ πράξεται γὰρ μισθὸν ἐκ τοῦ σοῦ λόγου παρ’ οἷσι δειπνεῖ προῖκα , συλλέξει συχνήν .
Lemmas: παράσιτος δέ ἐπί ὄνομα γίγνομαι Τιθύμαλλος μέν , ὅς μνημονεύω Ἄλεξις ἐν Μιλήσιος καί ἐν Ὀδυσσεύς ὑφαίνω · ἐν δέ Ὀλύνθιος φημί ὁ δέ σός πένης εἰμί , ὦ γλυκύς · οὗτος δέ δείδω ὁ θάνατος ὁ γένος , ὡς φημί , μόνος ὁ γοῦν Τιθύμαλλος ἀθάνατος περιέρχομαι . δρόμος δέ ἐν Ψάλτρια · ὑπεραισχύνομαι μέλλω ἀσύμβολος πάλιν δειπνέω πάνυ αἰσχρός γάρ . Β . ἀμέλει · ὁ Τιθύμαλλος γοῦν ἀεί ἐρυθρός κόκκος περιπατέω εἰμί ὁράω οὕτως ἐρυθριάω συμβολή οὐ κατατίθημι . Τιμοκλῆς Κένταυρος ἤ Δεξαμενός · τιθύμαλλος αὐτός καί παράσιτος ἀποκαλέω . ἐν δέ Καύνιος · ἤδη προσφέρω ; τίς μέλλω ; σπεύδω δή , ὦ ὁ . ὁ γάρ Τιθύμαλλος οὕτως ἀναβιόω κομιδῇ θνῄσκω , ὁ ἀνά ὀκτώ ὀβολός θέρμος μαλάσσω . οὐ ἀποκαρτερέω γάρ ἐκεῖνος , ἀλλά καρτερέω , ὦ φίλος , πεινάω . ἐν δέ Ἐπιστολή · οἴμοι κακοδαίμων , ὡς λέγω · μά ὁ θεός , Τιθύμαλλος οὐδεπώποτε ἔραμαι ἐσθίω οὕτως σφόδρα οὐδέ Κόρμος ἱμάτιον λαμβάνω , οὐ Νεῖλος ἄλφιτον , οὐ Κόρυδος ἀσύμβολος κινέω ὀδούς . Ἀντιφάνης Τυρρηνός · ἀρετή ὁ προίξ ὁ φίλος ὑπηρετέω . Β . λέγω εἰμί ὁ Τιθύμαλλος πλούσιος . εἰ πράσσω γάρ μισθός ἐκ ὁ σός λόγος παρά ὅς δειπνέω προίξ , συλλέγω συχνός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.39
ἦν δὲ καὶ ὁ Κόρυδος τῶν δι’ ὀνόματος παρασίτων , μνημονεύει δ’ αὐτοῦ Τιμοκλῆς ἐν Ἐπιχαιρεκάκῳ οὕτως · ἀγορὰν ἰδεῖν εὔοψον εὐποροῦντι μὲν ἥδιστον , ἂν δ’ ἀπορῇ τις , ἀθλιώτατον . ὁ γοῦν Κόρυδος ἄκλητος , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , γενόμενος ὠψώνει παρ’ αὑτὸν οἴκαδε . ἦν δὲ τὸ πάθος γέλοιον , οἴμοι , τέτταρας χαλκοῦς ἔχων ἄνθρωπος , ἐγχέλεις ὁρῶν , θύννεια , νάρκας , καράβους ᾑμωδία . καὶ ταῦτα πάντῃ μὲν περιελθὼν ἤρετο ὁπόσου , πυθόμενος δ’ ἀπέτρεχ’ εἰς τὰς μεμβράδας . Ἄλεξις Δημητρίῳ ἢ Φιλεταίρῳ · ἀλλ’ αἰσχύνομαι τὸν Κόρυδον , εἰ δόξω συναριστᾶν τισιν οὕτω προχείρως · οὐκ ἀπαρνοῦμαι δ’ ὅμως . οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνος , ἂν καλῇ τις ἂν τε μή . ἐν δὲ Τίτθῃ · ὁ Κόρυδος οὗτος , ὁ τὰ γέλοι’ εἰθισμένος λέγειν , Βλεπαῖος βούλετ’ εἶναι . β . νοῦν γ’ ἔχων πλουτεῖ γὰρ ὁ Βλεπαῖος . Κρατῖνος δ’ ὁ νεώτερος ἐν Τιτᾶσι · κόρυδον τὸν χαλκότυπον πεφύλαξο , ἦ μὴν σοὶ νομιεῖς αὐτὸν μηδὲν καταλείψειν , μηδ’ ὄψον κοινῇ μετὰ τούτου πώποτε δαίσῃ τοῦ Κορύδου · προλέγω σοι · ἔχει γὰρ χεῖρα κραταιάν , χαλκῆν , ἀκάματον , πολὺ κρείττω τοῦ πυρὸς αὐτοῦ . ὅτι δὲ γέλοια ἔλεγεν ὁ Κόρυδος καὶ ἐπὶ τούτοις γελᾶσθαι ἤθελεν ὁ αὐτὸς Ἄλεξις ἐν Ποιηταῖς φησι · πάνυ τοι βούλομαι οὗτος γελᾶσθαι καὶ γέλοι’ ἀεὶ λέγειν μετὰ τὸν Κόρυδον μάλιστ’ Ἀθηναίων πολύ . ἀναγράφει δὲ αὐτοῦ τὰ ἀπομνημονεύματα Λυγκεὺς ὁ Σάμιος Εὐκράτην αὐτὸν καλεῖσθαι κυρίως φάσκων . γράφει δ’ οὕτως · Εὐκράτης ὁ Κόρυδος πίνων παρά τινι σαθρᾶς οὔσης τῆς οἰκίας ἐνταῦθα , φησίν , δειπνεῖν δεῖ ὑποστήσαντα τὴν ἀριστερὰν χεῖρα ὥσπερ αἱ Καρυάτιδες .
Lemmas: εἰμί δέ καί ὁ Κόρυδος ὁ διά ὄνομα παράσιτος , μνημονεύω δέ αὐτός Τιμοκλῆς ἐν Ἐπιχαιρέκακος οὕτως · ἀγορά ὁράω εὔοψος εὐπορέω μέν ἡδύς , ἐάν δέ ἀφοράω τις , ἄθλιος . ὁ γοῦν Κόρυδος ἄκλητος , ὡς ἐγώ δοκέω , γίγνομαι ὀψωνέω παρά ἑαυτοῦ οἴκαδε . εἰμί δέ ὁ πάθος γέλοιος , οἴμοι , τέσσαρες χάλκεος ἔχω ἄνθρωπος , ἔγχελυς ὁράω , θύννειος , νάρκα , κάραβος αἱμωδιάω . καί οὗτος πάντῃ μέν περιέρχομαι ἔρομαι ὁπόσος , πυνθάνομαι δέ ἀποτρέχω εἰς ὁ μεμβράς . Ἄλεξις Δημήτριος ἤ Φιλέταιρος · ἀλλά αἰσχύνω ὁ Κόρυδος , εἰ δοκέω συναριστάω τις οὕτως πρόχειρος · οὐ ἀπαρνέομαι δέ ὅμως . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος , ἐάν καλέω τις ἐάν τε μή . ἐν δέ Τίτθη · ὁ Κόρυδος οὗτος , ὁ ὁ γέλοιος ἐθίζω λέγω , Βλεπαῖος βούλομαι εἰμί . Β . νόος γε ἔχω πλουτέω γάρ ὁ Βλεπαῖος . Κρατῖνος δέ ὁ νέος ἐν Τιτάν · κόρυδος ὁ χαλκότυπος φυλάσσω , ἦ μήν σύ νομίζω αὐτός μηδείς καταλείπω , μηδέ ὄψον κοινῇ μετά οὗτος πώποτε δαίνυμι ὁ Κόρυδος · προλέγω σύ · ἔχω γάρ χείρ κραταιός , χάλκεος , ἀκάματος , πολύς κρατύς ὁ πῦρ αὐτός . ὅτι δέ γέλοιος λέγω ὁ Κόρυδος καί ἐπί οὗτος γελάω ἐθέλω ὁ αὐτός Ἄλεξις ἐν Ποιητής φημί · πάνυ τοι βούλομαι οὗτος γελάω καί γέλοιος ἀεί λέγω μετά ὁ Κόρυδος μάλα Ἀθηναῖος πολύς . ἀναγράφω δέ αὐτός ὁ ἀπομνημόνευμα Λυγκεύς ὁ Σάμιος Εὐκράτης αὐτός καλέω κύριος φάσκω . γράφω δέ οὕτως · Εὐκράτης ὁ Κόρυδος πίνω παρά τις σαθρός εἰμί ὁ οἰκία ἐνταῦθα , φημί , δειπνέω δέω ὑφίστημι ὁ ἀριστερός χείρ ὥσπερ ὁ Καρύαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.41
Μοσχίωνος δέ τινος παρασίτου μνημονεύων Ἄλεξις ἐν Τροφωνίῳ παραμασήτην αὐτὸν ἐν τούτοις καλεῖ · εἶθ’ ὁ Μοσχίων ὁ παραμασήτης ἐν βροτοῖς αὐδώμενος . ἐν δὲ τῷ Παγκρατιαστῇ Ἄλεξις τρεχεδείπνους καταλέγων φησίν πρῶτον μὲν ἦν σοι Καλλιμέδων ὁ Κάραβος , ἔπειτα Κόρυδος , Κωβίων , Κυρηβίων , ὁ Σκόμβρος , ἡ Σεμίδαλις . β . Ἡράκλεις φίλε , ἀγοράσματ᾽ , οὐ συμπόσιον εἴρηκας , γύναι . Κυρηβίων δ’ ἐπεκαλεῖτο Ἐπικράτης ὁ Αἰσχίνου τοῦ ῥήτορος κηδεστής , ὥς φησι Δημοσθένης ἐν τῷ περὶ τῆς παραπρεσβείας . τῶν δὲ τοιούτων ἐπιθέτων , ἃ ἐπὶ χλεύῃ Ἀθηναῖοι παίζοντες ἔλεγον , μνημονεύει Ἀναξανδρίδης ἐν Ὀδυσσεῖ οὕτως ` ὑμεῖς γὰρ ἀλλήλους ἀεὶ χλευάζετ᾽ , οἶδ’ ἀκριβῶς . ἂν μὲν γὰρ ᾖ τις εὐπρεπής , ἱερὸν γάμον καλεῖτε . ἐὰν δὲ μικρὸν παντελῶς ἀνθρώπιον , σταλαγμὸν λαμπρός τις ἐξελήλυθ᾽ , εὐθὺς ὄλολυς οὗτός ἐστι · λιπαρὸς περιπατεῖ Δημοκλῆς , ζωμὸς κατωνόμασται · χαίρει τις αὐχμῶν ἢ ῥυπῶν , κονιορτὸς ἀναπέφηνεν πέφηνεν · ἀκολουθεῖ κόλαξ τῳ , λέμβος ἐπικέκληται · τὰ πόλλ’ ἄδειπνος περιπατεῖ , κεστρῖνός ἐστι νῆστις · εἰς τοὺς καλοὺς δ’ ἄν τις βλέπῃ , καπνὸς Θεαγένειος · ὑφείλετ’ ἄρνα ποιμένος παίζων , Ἀτρεὺς ἐκλήθη · ἐὰν δὲ κριόν , Φρίξος , ἂν δὲ κωδάριον , Ἰάσων .
Lemmas: Μοσχίων δέ τις παράσιτος μνημονεύω Ἄλεξις ἐν Τροφώνιος παραμασήτης αὐτός ἐν οὗτος καλέω · εἶτα ὁ Μοσχίων ὁ παραμασήτης ἐν βροτός αὐδάω . ἐν δέ ὁ Παγκρατιαστής Ἄλεξις τρεχέδειπνος καταλέγω φημί πρῶτος μέν εἰμί σύ Καλλιμέδων ὁ Κάραβος , ἔπειτα Κόρυδος , Κωβίων , Κυρηβίων , ὁ Σκόμβρος , ὁ Σεμίδαλις . Β . Ἡρακλῆς φίλος , ἀγόρασμα , οὐ συμπόσιον λέγω , γυνή . Κυρηβίων δέ ἐπικαλέω Ἐπικράτης ὁ Αἰσχίνης ὁ ῥήτωρ κηδεστής , ὡς φημί Δημοσθένης ἐν ὁ περί ὁ παραπρεσβεία . ὁ δέ τοιοῦτος ἐπίθετον , ὅς ἐπί χλεύη Ἀθηναῖος παίζω λέγω , μνημονεύω Ἀναξανδρίδης ἐν Ὀδυσσεύς οὕτως ` σύ γάρ ἀλλήλων ἀεί χλευάζω , οἶδα ἀκριβής . ἐάν μέν γάρ εἰμί τις εὐπρεπής , ἱερός γάμος καλέω . ἐάν δέ μικρός παντελής ἀνθρώπιον , σταλαγμός λαμπρός τις ἐξέρχομαι , εὐθύς ὄλολυς οὗτος εἰμί · λιπαρός περιπατέω Δημοκλῆς , ζωμός κατονομάζω · χαίρω τις αὐχμάω ἤ ῥυπάω , κονιορτός ἀναφαίνω φαίνω · ἀκολουθέω κόλαξ τις , λέμβος ἐπικαλέω · ὁ πολύς ἄδειπνος περιπατέω , κεστρῖνος εἰμί νῆστις · εἰς ὁ καλός δέ ἐάν τις βλέπω , καπνός Θεαγένειος · ὑφαιρέω ἀρήν ποιμήν παίζω , Ἀτρεύς καλέω · ἐάν δέ κριός , Φρίξος , ἐάν δέ κωδάριον , Ἰάσων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.42
Χαιρεφῶντος δὲ τοῦ παρασίτου μέμνηται Μάτρων μὲν κἀν τοῖς πρὸ τούτων , ἀτὰρ δὴ καὶ Μένανδρος αὐτοῦ μνημονεύει ἐν Κεκρυφάλῳ . κἀν τῇ Ὀργῇ δέ φησι · διαφέρει Χαιρεφῶντος οὐδὲ γρῦ ἅνθρωπος ὅστις ἐστίν , ὃς κληθείς ποτε εἰς ἑστίασιν δωδεκάποδος ὄρθριος πρὸς τὴν σελήνην ἔτρεχε τὴν σκιὰν ἰδὼν ὡς ὑστερίζων , καὶ παρῆν ἅμ’ ἡμέρᾳ . ἐν δὲ Μέθῃ · ἐμὲ γὰρ διέτριψεν ὁ κομψότατος ἀνδρῶν Χαιρεφῶν ἱερὸν γάμον φάσκων ποιήσειν δευτέρᾳ μετ’ εἰκάδα καθ’ αὑτόν , ἵνα τῇ τετράδι δειπνῇ παρ’ ἑτέροις · τὰ τῆς θεοῦ γὰρ πανταχῶς ἔχειν καλῶς . μνημονεύει αὐτοῦ καὶ ἐν Ἀνδρογύνῳ ἢ Κρητί . Τιμοκλῆς δ’ ἐν Ἐπιστολαῖς καὶ ὡς Δημοτίωνι τῷ ἀσώτῳ παρασιτοῦντος αὐτοῦ μνημονεύει · ὁ Δημοτίων δὲ παραμενεῖν αὑτῷ δοκῶν τἀργύριον οὐκ ἐφείδετ᾽ , ἀλλὰ παρέτρεφε τὸν βουλόμενον . ὁ Χαιρεφῶν μὲν παντελῶς οἴκαδε βαδίζειν ᾤετ᾽ , ὦ ταλάντατος . καὶ μὴν ἔτι τοῦτ’ οὐκ ἔστιν ἀνάξιον μόνον , τὸν παραμασήτην λαμβάνειν δίκρουν ξύλον ; οὔτ’ εὔρυθμος γάρ ἐστιν οὔτ’ ἀχρήματος . Ἀντιφάνης δ’ ἐν Σκύθῃ · ἐπὶ κῶμον δοκεῖ ἴωμεν ὥσπερ ἔχομεν . β . οὐκοῦν δᾷδα καὶ στεφάνους λαβόντες ; α . Χαιρεφῶν οὕτως μεμάθηκε κωμάζειν ἄδειπνος . Τιμόθεος Κυναρίῳ · πειρώμεθ’ ὑποδύντ’ ἐς τὸ δεῖπνον ἀπιέναι . εἰς ἑπτάκλινον δ’ ἐστίν , ὡς ἔφραζέ μοι , ἂν μὴ παράβυστός που γένηται Χαιρεφῶν .
Lemmas: Χαιρεφῶν δέ ὁ παράσιτος μιμνῄσκω Μάτρων μέν ἐν ὁ πρό οὗτος , ἀτάρ δή καί Μένανδρος αὐτός μνημονεύω ἐν Κεκρύφαλος . ἐν ὁ Ὀργεύς δέ φημί · διαφέρω Χαιρεφῶν οὐδέ γρῦ ἄνθρωπος ὅστις εἰμί , ὅς καλέω ποτέ εἰς ἑστίασις δωδεκάπους ὄρθριος πρός ὁ σελήνη τρέχω ὁ σκιά ὁράω ὡς ὑστερίζω , καί πάρειμι ἅμα ἡμέρα . ἐν δέ Μέθη · ἐγώ γάρ διατρίβω ὁ κομψός ἀνήρ Χαιρεφῶν ἱερός γάμος φάσκω ποιέω δεύτερος μετά εἰκάς κατά ἑαυτοῦ , ἵνα ὁ τετράς δειπνέω παρά ἕτερος · ὁ ὁ θεός γάρ πανταχῶς ἔχω καλός . μνημονεύω αὐτός καί ἐν Ἀνδρόγυνος ἤ Κρής . Τιμοκλῆς δέ ἐν Ἐπιστολή καί ὡς Δημοτίων ὁ ἄσωτος παρασιτέω αὐτός μνημονεύω · ὁ Δημοτίων δέ παραμένω ἑαυτοῦ δοκέω ἀργύριον οὐ φείδομαι , ἀλλά παρατρέφω ὁ βούλομαι . ὁ Χαιρεφῶν μέν παντελής οἴκαδε βαδίζω οἴομαι , ὦ τάλας . καί μήν ἔτι οὗτος οὐ εἰμί ἀνάξιος μόνος , ὁ παραμασήτης λαμβάνω δίκροος ξύλον ; οὔτε εὔρυθμος γάρ εἰμί οὔτε ἀχρήματος . Ἀντιφάνης δέ ἐν Σκύθης · ἐπί κῶμος δοκέω ἔρχομαι ὥσπερ ἔχω . Β . οὐκοῦν δαίς καί στέφανος λαμβάνω ; α . Χαιρεφῶν οὕτως μανθάνω κωμάζω ἄδειπνος . Τιμόθεος Κυνάριος · πειράω ὑποδύω εἰς ὁ δεῖπνον ἀπέρχομαι . εἰς ἑπτάκλινος δέ εἰμί , ὡς φράζω ἐγώ , ἐάν μή παράβυστος που γίγνομαι Χαιρεφῶν .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.43
Ἀπολλόδωρος δ’ ὁ Καρύστιος ἐν Ἱερείᾳ · καινὸν γέ φασι Χαιρεφῶντ᾽ ἐν τοῖς γάμοις ὡς τὸν Ὀφέλαν ἄκλητον εἰσδεδυκέναι . σπυρίδα λαβὼν γὰρ καὶ στέφανον ὡς ἦν σκότος , φάσκων παρὰ τῆς νύμφης ὁ τὰς ὄρνεις φέρων ἥκειν , δεδείπνηχ᾽ , ὡς ἔοικεν , εἰσπεσών . ἐν δὲ Σφαττομένῃ · καλῶ δ’ Ἄρη Νίκην τ’ ἐπ’ ἐξόδοις ἐμαῖς , καλῶ δὲ Χαιρεφῶντα · κἂν γὰρ μὴ καλῶ , ἄκλητος ἥξει . Μάχων δ’ ὁ κωμικός φησιν ὁδὸν μακρὰν ἐλθόντος ἐπὶ δεῖπνόν ποτε τοῦ Χαιρεφῶντος εἰς γάμους ἐξ ἄστεος εἰπεῖν λέγουσι τὸν ποιητὴν Δίφιλον · εἰς τὰς ἑαυτοῦ , Χαιρεφῶν , σιαγόνας ἔγκοψον ἥλους ἑκατέρᾳ γε τέτταρας , ἵνα μὴ παρασείων καὶ μακρὰν ἑκάστοτε ὁδὸν βαδίζων τὰς γνάθους διαστρέφῃς . καὶ πάλιν ὁ Χαιρεφῶν κρεᾴδι’ ὠψώνει ποτέ , καὶ τοῦ μαγείρου , φασίν , ὀστῶδες σφόδρα αὐτῷ τι προσκόπτοντος ἀπὸ τύχης κρέας εἶπεν · μάγειρε , μὴ προσίστα τοῦτό μοι τοὐστοῦν . ὁ δ’ εἶπεν · ἀλλὰ μήν ἐστιν γλυκύ . καὶ μὴν τὸ πρὸς ὀστοῦν φασι κρέας εἶναι γλυκύ . ὁ Χαιρεφῶν δὲ καὶ μάλ᾽ , ὦ βέλτιστ᾽ , ἔφη , γλυκὺ μέν , προσιστάμενον δὲ λυπεῖ πανταχῇ . τοῦ Χαιρεφῶντος καὶ σύγγραμμα ἀναγράφει Καλλίμαχος ἐν τῷ τῶν παντοδαπῶν πίνακι γράφων οὕτως · δεῖπνα ὅσοι ἔγραψαν · Χαιρεφῶν Κυρηβίωνι . εἶθ’ ἑξῆς τὴν ἀρχὴν ὑπέθηκεν ἐπειδή μοι πολλάκις ἐπέστειλας . στίχων τεο . καὶ ὁ Κυρηβίων δ’ ὅτι παράσιτος προείρηται .
Lemmas: Ἀπολλόδωρος δέ ὁ Καρύστιος ἐν Ἱερεία · καινός γε φημί Χαιρεφῶν ἐν ὁ γάμος ὡς ὁ Ὀφέλας ἄκλητος εἰσδύνω . σπυρίς λαμβάνω γάρ καί στέφανος ὡς εἰμί σκότος , φάσκω παρά ὁ νύμφη ὁ ὁ ὄρνις φέρω ἥκω , δειπνέω , ὡς ἔοικα , εἰσπίπτω . ἐν δέ Σφαττομένη · καλέω δέ Ἄρης Νίκη τε ἐπί ἔξοδος ἐμός , καλέω δέ Χαιρεφῶν · ἐάν γάρ μή καλέω , ἄκλητος ἥκω . Μάχων δέ ὁ κωμικός φημί ὁδός μακρός ἔρχομαι ἐπί δεῖπνον ποτέ ὁ Χαιρεφῶν εἰς γάμος ἐκ ἄστυ λέγω λέγω ὁ ποιητής Δίφιλος · εἰς ὁ ἑαυτοῦ , Χαιρεφῶν , σιαγών ἐγκόπτω ἧλος ἑκάτερος γε τέσσαρες , ἵνα μή παρασείω καί μακρός ἑκάστοτε ὁδός βαδίζω ὁ γνάθος διαστρέφω . καί πάλιν ὁ Χαιρεφῶν κρεᾴδιον ὀψωνέω ποτέ , καί ὁ μάγειρος , φημί , ὀστώδης σφόδρα αὐτός τις προσκόπτω ἀπό τύχη κρέας λέγω · μάγειρος , μή προσίστημι οὗτος ἐγώ ὀστέον . ὁ δέ λέγω · ἀλλά μήν εἰμί γλυκύς . καί μήν ὁ πρός ὀστέον φημί κρέας εἰμί γλυκύς . ὁ Χαιρεφῶν δέ καί μάλα , ὦ ἀγαθός , φημί , γλυκύς μέν , προσίστημι δέ λυπέω πανταχῇ . ὁ Χαιρεφῶν καί σύγγραμμα ἀναγράφω Καλλίμαχος ἐν ὁ ὁ παντοδαπής πίναξ γράφω οὕτως · δεῖπνον ὅσος γράφω · Χαιρεφῶν Κυρηβίων . εἶτα ἑξῆς ὁ ἀρχή ὑποτίθημι ἐπειδή ἐγώ πολλάκις ἐπιστέλλω . στίχος τις . καί ὁ Κυρηβίων δέ ὅτι παράσιτος προλέγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.44
καὶ Ἀρχεφῶντος δὲ τοῦ παρασίτου μνημονεύων ὁ Μάχων φησί κληθεὶς ἐπὶ δεῖπνον ὁ παράσιτος Ἀρχεφῶν ὑπὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως , ἡνίκα κατέπλευσεν εἰς Αἴγυπτον ἐκ τῆς Ἀττικῆς , ὄψου πετραίου παρατεθέντος ποικίλου ἐπὶ τῆς τραπέζης καράβων τ’ ἀληθινῶν , ἐπὶ πᾶσι λοπάδος τ’ εἰσενεχθείσης ἁδρᾶς , ἐν ᾗ τεμαχιστοὶ τρεῖς ἐνῆσαν κωβιοί , οὓς κατεπλάγησαν πάντες οἱ κεκλημένοι , τῶν μὲν σκάρων ἀπέλαυε τῶν τριγλῶν θ’ ἅμα καὶ φυκίδων ἐπὶ πλεῖον Ἀρχεφῶν πάνυ , ἄνθρωπος ὑπὸ τῶν μαινίδων καὶ μεμβράδων Φαληρικῆς ἀφύης τε διασεσαγμένος , τῶν κωβιῶν δ’ ἀπέσχετ’ ἐγκρατέστατα , πάνυ δὴ παραδόξου γενομένου τοῦ πράγματος καὶ τοῦ βασιλέως πυθομένου τἀλκήνορος μὴ παρεόρακεν Ἀρχεφῶν τοὺς κωβιούς ; ὁ κυρτὸς εἶπε , πᾶν , μὲν οὖν τοὐναντίον , Πτολεμαῖ᾽ , ἑόρακε πρῶτος , ἀλλ’ οὐχ ἅπτεται , τοὔψον δὲ σέβεται τοῦτο καὶ δέδοικέ πως · οὐδ’ ἐστὶν αὐτῷ πάτριον ὄντ’ ἀσύμβολον ἰχθὺν ἔχοντα ψῆφον ἀδικεῖν οὐδένα .
Lemmas: καί Ἀρχεφῶν δέ ὁ παράσιτος μνημονεύω ὁ Μάχων φημί καλέω ἐπί δεῖπνον ὁ παράσιτος Ἀρχεφῶν ὑπό Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς , ἡνίκα καταπλέω εἰς Αἴγυπτος ἐκ ὁ Ἀττική , ὄψον πετραῖος παρατίθημι ποικίλος ἐπί ὁ τράπεζα κάραβος τε ἀληθινός , ἐπί πᾶς λοπάς τε εἰσφέρω ἁδρός , ἐν ὅς τεμαχιστός τρεῖς ἔνειμι κωβιός , ὅς καταπλήσσω πᾶς ὁ καλέω , ὁ μέν σκάρος ἀπολαύω ὁ τρίγλη τε ἅμα καί φυκίς ἐπί πολύς Ἀρχεφῶν πάνυ , ἄνθρωπος ὑπό ὁ μαινίς καί μεμβράς Φαληρικός ἀφύη τε διασάττω , ὁ κωβιός δέ ἀπέχω ἐγκρατής , πάνυ δή παράδοξος γίγνομαι ὁ πρᾶγμα καί ὁ βασιλεύς πυνθάνομαι τἀλκήνωρ μή παροράω Ἀρχεφός ὁ κωβιός ; ὁ κυρτός λέγω , πᾶς , μέν οὖν ἐναντίος , Πτολεμαῖος , ὁράω πρῶτος , ἀλλά οὐ ἅπτω , ὄψον δέ σέβω οὗτος καί δείδω πως · οὐδέ εἰμί αὐτός πάτριος εἰμί ἀσύμβολος ἰχθῦς ἔχω ψῆφος ἀδικέω οὐδείς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.45
Ἄλεξις δ’ ἐν Πυραύνῳ Στράτιον τὸν παράσιτον εἰσάγει δυσχεραίνοντα τῷ τρέφοντι καὶ λέγοντα τάδε · ἐμοὶ παρασιτεῖν κρεῖττον ἦν τῷ Πηγάσῳ , ἢ τοῖς Βορεάδαις ἢ εἴ τι θᾶττον ἔτι τρέχει , ἢ Δημέᾳ Λάχητος Ἐτεοβουτάδῃ . πέτεται γάρ , οὐχ οἷον βαδίζει τὰς ὁδούς . καὶ μετ’ ὀλίγα · Στράτιε , φιλεῖς δήπου με . ς . μᾶλλον τοῦ πατρός · ὁ μὲν γὰρ οὐ τρέφει με , σὺ δὲ λαμπρῶς τρέφεις . α . εὔχῃ τ’ ἀεί με ζῆν ; ς . ἅπασι τοῖς θεοῖς ἂν γὰρ πάθῃς τι , πῶς ἐγὼ βιώσομαι ; Ἀξιόνικος δ’ ὁ κωμικὸς ἐν τῷ Τυρρηνῷ Γρυλλίωνος τοῦ παρασίτου ἐν τούτοις μνημονεύει · οἶνος οὐκ ἔνεστιν . β . αἰτεῖσθ’ ἑταίρους πρόφασιν ἐπὶ κῶμον τινα , ὅπερ ποιεῖν εἴωθε Γρυλλίων ἀεί . Ἀριστόδημος δ’ ἐν β’ γελοίων ἀπομνημονευμάτων παρασίτους ἀναγράφει Ἀντιόχου μὲν τοῦ βασιλέως Σώστρατον , Δημητρίου δὲ τοῦ πολιορκητοῦ Εὐαγόραν τὸν κυρτόν , Σελεύκου δὲ Φορμίωνα . Λυγκεὺς δ’ ὁ Σάμιος ἐν τοῖς ἀποφθέγμασι Σιλανός , φησίν , ὁ Ἀθηναῖος Γρυλλίωνος παρασιτοῦντος Μενάνδρῳ τῷ σατράπῃ , εὐπαρύφου δὲ καὶ μετὰ θεραπείας περιπατοῦντος ἐρωτηθεὶς τίς ἐστιν οὗτος ι Μενάνδρου ἔφησεν , ᾽ ἀξία γνάθος Χαιρεφῶν δέ , φησίν · ὁ παράσιτος εἰς γάμον ἄκλητος εἰσελθὼν καὶ κατακλιθεὶς ἔσχατος καὶ τῶν γυναικονόμων ἀριθμούντων τοὺς κεκλημένους καὶ κελευόντων αὐτὸν ἀποτρέχειν ὡς παρὰ τὸν νόμον ἐπὶ τοῖς τριάκοντα ἐπόντος , ʽ ἀριθμεῖτε δή , ᾽ ἔφη , ᾽ πάλιν ἀπ’ ἐμοῦ ἀρξάμενοι.᾽
Lemmas: Ἄλεξις δέ ἐν Πύραυνος Στράτιος ὁ παράσιτος εἰσάγω δυσχεραίνω ὁ τρέφω καί λέγω ὅδε · ἐγώ παρασιτέω κρατύς εἰμί ὁ Πήγασος , ἤ ὁ Βορεάδης ἤ εἰ τις ταχύς ἔτι τρέχω , ἤ Δημέας Λάχης Ἐτεοβουτάδης . πέτομαι γάρ , οὐ οἷος βαδίζω ὁ ὁδός . καί μετά ὀλίγος · Στράτιος , φιλέω δήπου ἐγώ . σ̅ . μάλα ὁ πατήρ · ὁ μέν γάρ οὐ τρέφω ἐγώ , σύ δέ λαμπρός τρέφω . α . εὔχομαι τε ἀεί ἐγώ ζάω ; σ̅ . ἅπας ὁ θεός ἐάν γάρ πάσχω τις , πῶς ἐγώ βιόω ; Ἀξιόνικος δέ ὁ κωμικός ἐν ὁ Τυρρηνός Γρυλλίων ὁ παράσιτος ἐν οὗτος μνημονεύω · οἶνος οὐ ἔνειμι . Β . αἰτέω ἑταῖρος πρόφασις ἐπί κῶμος τις , ὅς ποιέω εἴωθα Γρυλλίων ἀεί . Ἀριστόδημος δέ ἐν βʹ γέλοιος ἀπομνημόνευμα παράσιτος ἀναγράφω Ἀντίοχος μέν ὁ βασιλεύς Σώστρατος , Δημήτριος δέ ὁ πολιορκητής Εὐαγόρας ὁ κυρτός , Σέλευκος δέ Φορμίων . Λυγκεύς δέ ὁ Σάμιος ἐν ὁ ἀπόφθεγμα Σιλανός , φημί , ὁ Ἀθηναῖος Γρυλλίων παρασιτέω Μένανδρος ὁ σατράπης , εὐπάρυφος δέ καί μετά θεραπεία περιπατέω ἐρωτάω τίς εἰμί οὗτος ι̅ Μένανδρος φημί , ἒ ἄξιος γνάθος Χαιρεφῶν δέ , φημί · ὁ παράσιτος εἰς γάμος ἄκλητος εἰσέρχομαι καί κατακλίνω ἔσχατος καί ὁ γυναικονόμος ἀριθμέω ὁ καλέω καί κελεύω αὐτός ἀποτρέχω ὡς παρά ὁ νόμος ἐπί ὁ τριάκοντα ἔπειμι , ʽ ἀριθμέω δή , ἒ φημί , ἒ πάλιν ἀπό ἐγώ ἄρχω
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.46
ὅτι δ’ ἦν ἔθος τοὺς γυναικονόμους ἐφορᾶν τὰ συμπόσια καὶ ἐξετάζειν τῶν κεκλημένων τὸν ἀριθμὸν εἰ ὁ κατὰ νόμον ἐστί , Τιμοκλῆς ἐν Φιλοδικαστῇ φησὶν οὕτως · ἀνοίγετ’ ἤδη τὰς θύρας , ἵνα πρὸς τὸ φῶς ὦμεν καταφανεῖς μᾶλλον , ἐφοδεύων ἐὰν βούληθ’ ὁ γυναικονόμος ἀπολαβεῖν τὸν ἀριθμόν ,, κατὰ τὸν νόμον τὸν καινὸν ὅπερ εἴωθε δρᾶν , τῶν ἑστιωμένων , ἔδει δὲ τοὔμπαλιν τὰς τῶν ἀδείπνων ἐξετάζειν οἰκίας . Μένανδρος δ’ ἐν Κεκρυφάλῳ · παρὰ τοῖς γυναικονόμοις δὲ τοὺς ἐν τοῖς γάμοις διακονοῦντας ἀπογεγράφθαι πυθόμενος πάντας μαγείρους κατὰ νόμον καινόν τινα , ἵνα πυνθάνωνται τοὺς κεκλημένους ἐὰν πλείους τις ὧν ἔξεστιν ἑστιῶν τύχῃ , ἐλθών καὶ Φιλόχορος δ’ ἐν ἑβδόμῃ Ἀτθίδος οἱ γυναικονόμοι , φησί , μετὰ τῶν Ἀρεοπαγιτῶν ἐσκόπουν τὰς ἐν ταῖς οἰκίαις συνόδους ἔν τε τοῖς γάμοις καὶ ταῖς ἄλλαις θυσίαις .
Lemmas: ὅτι δέ εἰμί ἔθος ὁ γυναικονόμος ἐφοράω ὁ συμπόσιον καί ἐξετάζω ὁ καλέω ὁ ἀριθμός εἰ ὁ κατά νόμος εἰμί , Τιμοκλῆς ἐν Φιλοδικαστής φημί οὕτως · ἀνοίγνυμι ἤδη ὁ θύρα , ἵνα πρός ὁ φάος εἰμί καταφανής μάλα , ἐφοδεύω ἐάν βούλομαι ὁ γυναικονόμος ἀπολαμβάνω ὁ ἀριθμός ,, κατά ὁ νόμος ὁ καινός ὅς εἴωθα δράω , ὁ ἑστιάω , δέω δέ ἔμπαλιν ὁ ὁ ἄδειπνος ἐξετάζω οἰκία . Μένανδρος δέ ἐν Κεκρύφαλος · παρά ὁ γυναικονόμος δέ ὁ ἐν ὁ γάμος διακονέω ἀπογράφω πυνθάνομαι πᾶς μάγειρος κατά νόμος καινός τις , ἵνα πυνθάνομαι ὁ καλέω ἐάν πολύς τις ὅς ἔξεστι ἑστιάω τυγχάνω , ἔρχομαι καί Φιλόχορος δέ ἐν ἕβδομος Ἀτθίς ὁ γυναικονόμος , φημί , μετά ὁ Ἀρεοπαγίτης σκοπέω ὁ ἐν ὁ οἰκία σύνοδος ἐν τε ὁ γάμος καί ὁ ἄλλος θυσία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.47
τοῦ δὲ Κορύδου ἀποφθέγματα τάδε ἀναγράφει ὁ Λυγκεύς · Κορύδῳ συμπινούσης τινὸς ἑταίρας , ᾗ ὄνομα ἦν Γνώμη , καὶ τοῦ οἰναρίου ἐπιλιπόντος εἰσφέρειν ἐκέλευσεν ἕκαστον δύο ὀβολούς , Γνώμην δὲ συμβάλλεσθαι ὅ τι δοκεῖ τῷ δήμῳ . Πολύκτορος δὲ τοῦ κιθαρῳδοῦ φακῆν ῥοφοῦντος καὶ λίθον μασησαμένου ᾽ ὦ ταλαίπωρε,᾽ ἔφη , ᾽ καὶ ἡ φακῆ σε βάλλει.᾽ μήποτε τούτου καὶ Μάχων μνημονεύει , φησὶ γάρ · κακός τις , ὡς ἔοικε , κιθαρῳδὸς σφόδρα τὴν οἰκίαν μέλλων ἀνοικοδομεῖν , φίλον αὑτοῦ λίθους ᾔτησεν ἀποδώσω δ’ ἐγὼ αὐτῶν πολὺ πλείους , φησίν , ἐκ τῆς δείξεως.ʼ λέγοντος δέ τινος τῷ Κορύδῳ ὡς τῆς αὑτοῦ γυναικὸς ἐνίοτε καὶ τὸν τράχηλον καὶ τοὺς τιτθοὺς καὶ τὸν ὀμφαλὸν φιλεῖ ᾽ πονηρὸν ἔφη , ᾽ τοῦτ’ ἤδη · καὶ γὰρ ὁ Ἡρακλῆς ἀπὸ τῆς ι Ὀμφάλης ἐπὶ τὴν Ἥβην μεταβέβηκε.᾽ Φυρομάχου δ’ ἐμβαψαμένου εἰς φακῆν καὶ τὸ τρύβλιον ἀνατρέψαντος ζημιωθῆναι αὐτόν , ἔφη , δίκαιον , ὅτι οὐκ ἐπιστάμενος δειπνεῖν ἀπεγράψατο . παρὰ Πτολεμαίῳ δὲ ματτύης περιφερομένης καὶ κατ’ ἐκεῖνον ἀεὶ λειπούσης , Πτολεμαῖε , ἔφη , πότερον ἐγὼ μεθύω ἢ δοκεῖ μοι ταῦτα περιφέρεσθαι ; Χαιρεφῶντος δὲ τοῦ παρασίτου φήσαντος οὐ δύνασθαι τὸν οἶνον φέρειν οὐδὲ γὰρ τὸ εἰς τὸν οἶνον , ἔφη . τοῦ δὲ Χαιρεφῶντος γυμνοῦ ἔν τινι δείπνῳ διαναστάντος Χαιρεφῶν , εἶπεν , ὥσπερ τὰς ληκύθους ὁρῶ σε μέχρι πόσου μεστὸς εἶ . καθ’ ὃν δὲ καιρὸν Δημοσθένης παρ’ Ἁρπάλου τὴν κύλικα εἰλήφει οὗτος , ἔφη , τοὺς ἄλλους ἀκρατοκώθωνας καλῶν αὐτὸς τὴν μεγάλην ἔσπακεν . εἰωθότος δ’ αὐτοῦ ῥυπαροὺς ἄρτους ἐπὶ τὰ δεῖπνα φέρεσθαι , ἐνεγκαμένου τινὸς ἔτι μελαντέρους , οὐκ ἄρτους ἔφη αὐτὸν ἐνηνοχέναι , ἀλλὰ τῶν ἄρτων σκιάς .
Lemmas: ὁ δέ Κόρυδος ἀπόφθεγμα ὅδε ἀναγράφω ὁ Λυγκεύς · Κόρυδος συμπίνω τις ἑταίρα , ὅς ὄνομα εἰμί Γνώμη , καί ὁ οἰνάριον ἐπιλείπω εἰσφέρω κελεύω ἕκαστος δύο ὀβολός , Γνώμη δέ συμβάλλω ὅς τις δοκέω ὁ δῆμος . Πολύκτωρ δέ ὁ κιθαρῳδός φακῆ ῥοφέω καί λίθος μασάομαι ἒ ὦ ταλαίπωρος φημί , ἒ καί ὁ φακῆ σύ βάλλει.᾽ μήποτε οὗτος καί Μάχων μνημονεύω , φημί γάρ · κακός τις , ὡς ἔοικα , κιθαρῳδός σφόδρα ὁ οἰκία μέλλω ἀνοικοδομέω , φίλος ἑαυτοῦ λίθος αἰτέω ἀποδίδωμι δέ ἐγώ αὐτός πολύς πολύς , φημί , ἐκ ὁ δέξις λέγω δέ τις ὁ Κόρυδος ὡς ὁ ἑαυτοῦ γυνή ἐνίοτε καί ὁ τράχηλος καί ὁ τιτθός καί ὁ ὀμφαλός φιλέω ἒ πονηρός φημί , ἒ οὗτος ἤδη · καί γάρ ὁ Ἡρακλῆς ἀπό ὁ ι̅ Ὀμφάλη ἐπί ὁ Ἥβη μεταβαίνω Φυρόμαχος δέ ἐμβάπτω εἰς φακῆ καί ὁ τρύβλιον ἀνατρέπω ζημιόω αὐτός , φημί , δίκαιος , ὅτι οὐ ἐπίσταμαι δειπνέω ἀπογράφω . παρά Πτολεμαῖος δέ ματτύη περιφέρω καί κατά ἐκεῖνος ἀεί λείπω , Πτολεμαῖος , φημί , πότερος ἐγώ μεθύω ἤ δοκέω ἐγώ οὗτος περιφέρω ; Χαιρεφῶν δέ ὁ παράσιτος φημί οὐ δύναμαι ὁ οἶνος φέρω οὐδέ γάρ ὁ εἰς ὁ οἶνος , φημί . ὁ δέ Χαιρεφῶν γυμνός ἐν τις δεῖπνον διανίσταμαι Χαιρεφῶν , λέγω , ὥσπερ ὁ λήκυθος ὁράω σύ μέχρι πόσος μεστός εἰμί . κατά ὅς δέ καιρός Δημοσθένης παρά Ἅρπαλος ὁ κύλιξ λαμβάνω οὗτος , φημί , ὁ ἄλλος ἀκρατοκώθων καλέω αὐτός ὁ μέγας σπάω . εἴωθα δέ αὐτός ῥυπαρός ἄρτος ἐπί ὁ δεῖπνον φέρω , φέρω τις ἔτι μελάντερος , οὐ ἄρτος φημί αὐτός φέρω , ἀλλά ὁ ἄρτος σκιά .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.48
Φιλόξενος δὲ ὁ παράσιτος , Πτερνοκοπας δ’ ἐπίκλην , παρὰ Πύθωνι ἀριστῶν παρακειμένων ἐλαῶν καὶ μετὰ μικρὸν προσενεχθείσης λοπάδος ἰχθύων πατάξας τὸ τρύβλιον ἔφη μάστιξεν δ’ ἐλάαν . ἐν δείπνῳ δὲ τοῦ καλέσαντος αὐτὸν μέλανας ἄρτους παρατιθέντος μὴ πολλούς , εἶπε , παρατίθει , μὴ σκότος ποιήσῃς . τὸν δ’ ὑπὸ τῆς γραὸς τρεφόμενον παράσιτον Παυσίμαχος ἔλεγεν τοὐναντίον πάσχειν τῇ γραίᾳ συνόντα αὐτὸν γὰρ ἐν γαστρὶ λαμβάνειν ἀεί . περὶ τούτου καὶ Μάχων γράφει οὕτως τὸν ὑδροπότην δὲ Μοσχίωνα λεγόμενον ἰδόντα φασὶν ἐν Λυκείῳ μετά τινων παράσιτον ὑπὸ γραὸς τρεφόμενον πλουσίας ὁ δεῖνα , παράδοξόν γε ποιεῖς πρᾶγμ᾽ , ὅτι ἡ γραῦς ποιεῖ σ’ ἐν γαστρὶ λαμβάνειν ἀεί . ὁ δὲ αὐτὸς παράσιτον ἀκούσας ὑπὸ γραίας τρεφόμενον συγγινόμενόν τε αὐτῇ ἑκάστης ἡμέρας · νῦν πάντα , φασί , γίνεθ᾽ , ἡ μὲν οὐ κύει , ἐν γαστρὶ δ’ οὗτος λαμβάνει καθ’ ἡμέραν . Πτολεμαῖος δ’ ὁ τοῦ Ἀγησάρχου Μεγαλοπολίτης γένος ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν περὶ τὸν Φιλοπάτορα ἱστοριῶν συμπότας φησὶ τῷ βασιλεῖ συνάγεσθαι ἐξ ἁπάσης τῆς πόλεως , οὓς προσαγορεύεσθαι γελοιαστάς .
Lemmas: Φιλόξενος δέ ὁ παράσιτος , Πτερνοκοπας δέ ἐπίκλην , παρά Πύθων ἀριστάω παράκειμαι ἐλαία καί μετά μικρός προσφέρω λοπάς ἰχθῦς πατάσσω ὁ τρύβλιον φημί μαστίζω δέ ἐλαύνω . ἐν δεῖπνον δέ ὁ καλέω αὐτός μέλας ἄρτος παρατίθημι μή πολύς , λέγω , παρατίθημι , μή σκότος ποιέω . ὁ δέ ὑπό ὁ γραῦς τρέφω παράσιτος Παυσίμαχος λέγω ἐναντίος πάσχω ὁ γραῖα σύνειμι αὐτός γάρ ἐν γαστήρ λαμβάνω ἀεί . περί οὗτος καί Μάχων γράφω οὕτως ὁ ὑδροπότης δέ Μοσχίων λέγω ὁράω φημί ἐν Λύκειον μετά τις παράσιτος ὑπό γραῦς τρέφω πλούσιος ὁ δεῖνα , παράδοξος γε ποιέω πρᾶγμα , ὅτι ὁ γραῦς ποιέω σύ ἐν γαστήρ λαμβάνω ἀεί . ὁ δέ αὐτός παράσιτος ἀκούω ὑπό γραῖα τρέφω συγγίγνομαι τε αὐτός ἕκαστος ἡμέρα · νῦν πᾶς , φημί , γίγνομαι , ὁ μέν οὐ κύω , ἐν γαστήρ δέ οὗτος λαμβάνω κατά ἡμέρα . Πτολεμαῖος δέ ὁ ὁ Ἀγήσαρχος Μεγαλοπολίτης γένος ἐν ὁ δεύτερος ὁ περί ὁ Φιλοπάτωρ ἱστορίη συμπότης φημί ὁ βασιλεύς συνάγω ἐκ ἅπας ὁ πόλις , ὅς προσαγορεύω γελοιαστής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.49
Ποσειδώνιος δ’ ὁ Ἀπαμεὺς ἐν τῇ κ’ καὶ τρίτῃ τῶν ἱστοριῶν Κελτοί , φησί , περιάγονται μεθ’ αὑτῶν καὶ πολεμοῦντες συμβιωτάς , οὓς καλοῦσι παρασίτους , οὗτοι δὲ ἐγκώμια αὐτῶν καὶ πρὸς ἁθρόους λέγουσιν ἀνθρώπους συνεστῶτας καὶ πρὸς ἕκαστον τῶν κατὰ μέρος ἐκείνων ἀκροωμένων . τὰ δὲ ἀκούσματα αὐτῶν εἰσιν οἱ καλούμενοι βάρδοι · ποιηταὶ δὲ οὗτοι τυγχάνουσι μετ’ ᾠδῆς ἐπαίνους λέγοντες . ἐν δὲ τῇ τετάρτῃ καὶ τριακοστῇ ὁ αὐτὸς συγγραφεὺς Ἀπολλώνιόν τινα ἀναγράφει παράσιτον γεγονότα Ἀντιόχου τοῦ Γρυποῦ ἐπικαλουμένου τοῦ τῆς Συρίας βασιλέως . Ἀριστόδημος δ’ ἱστορεῖ Βῖθυν τὸν Λυσιμάχου τοῦ βασιλέως παράσιτον , ἐπεὶ αὐτοῦ εἰς τὸ ἱμάτιον ὁ Λυσίμαχος ἐνέβαλε ξύλινον σκορπίον , ἐκταραχθέντα ἀναπηδῆσαι , εἶτα γνόντα τὸ γεγενημένον κἀγὼ σέ , φησίν , ἐκφοβήσω , βασιλεῦ · δός μοι τάλαντον . ἦν δ’ ὁ Λυσίμαχος μικρολογώτατος . Ἀγαθαρχίδης δ’ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ β’ καὶ εἰκοστῇ τῶν Εὐρωπιακῶν Ἀριστομάχου τοῦ τοῦ Ἀργείων τυράννου παράσιτον γενέσθαι φησὶν Ἀνθεμόκριτον τὸν παγκρατιαστήν .
Lemmas: Ποσειδώνιος δέ ὁ Ἀπαμεύς ἐν ὁ ἄν καί τρίτος ὁ ἱστορίη Κελτοί , φημί , περιάγω μετά ἑαυτοῦ καί πολεμέω συμβιωτής , ὅς καλέω παράσιτος , οὗτος δέ ἐγκώμιον αὐτός καί πρός ἀθρόος λέγω ἄνθρωπος συνίστημι καί πρός ἕκαστος ὁ κατά μέρος ἐκεῖνος ἀκροάομαι . ὁ δέ ἄκουσμα αὐτός εἰμί ὁ καλέω βάρδοι · ποιητής δέ οὗτος τυγχάνω μετά ἀοιδή ἔπαινος λέγω . ἐν δέ ὁ τέταρτος καί τριακοστός ὁ αὐτός συγγραφεύς Ἀπολλώνιον τις ἀναγράφω παράσιτος γίγνομαι Ἀντίοχος ὁ Γρυπός ἐπικαλέω ὁ ὁ Συρία βασιλεύς . Ἀριστόδημος δέ ἱστορέω Βῖθυς ὁ Λυσίμαχος ὁ βασιλεύς παράσιτος , ἐπεί αὐτός εἰς ὁ ἱμάτιον ὁ Λυσίμαχος ἐμβάλλω ξύλινος σκορπίος , ἐκταράσσω ἀναπηδάω , εἶτα γιγνώσκω ὁ γίγνομαι ἐγώ σύ , φημί , ἐκφοβέω , βασιλεύς · δίδωμι ἐγώ τάλαντον . εἰμί δέ ὁ Λυσίμαχος μικρολόγος . Ἀγαθαρχίδης δέ ὁ Κνίδιος ἐν ὁ βʹ καί εἰκοστός ὁ Εὐρωπιακός Ἀριστόμαχος ὁ ὁ Ἀργεῖος τύραννος παράσιτος γίγνομαι φημί Ἀνθεμόκριτος ὁ παγκρατιαστής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.50
κοινῇ δὲ περὶ παρασίτων εἰρήκασι Τιμοκλῆς μὲν ἐν Πύκτῃ , ἐπισιτίους καλῶν αὐτοὺς ἐν τοῖσδε · εὑρήσεις δὲ τῶν ἐπισιτίων τούτων τιν’ οἳ δειπνοῦσιν ἐσφυδωμένοι τἀλλότρι᾽ , ἑαυτοὺς ἀντὶ κωρύκων λέπειν παρέχοντες ἀθληταῖσιν . Φερεκράτης Γραυσί · σὺ δ’ οὐδὲ θᾶσσον , Σμικυθίων , ἐπισιτιεῖ ; β . τίς δ’ οὗτος ὑμῖν ἐστι ; α . τοῦτον πανταχοῦ ἄγω λαρυγγικὸν τιν’ ἐπὶ μισθῷ ξένον . ἐπισίτιοι γὰρ καλοῦνται οἱ ἐπὶ τροφαῖς ὑπουργοῦντες . Πλάτων ἐν τετάρτῳ Πολιτείας · καὶ ταῦτα ἐπισίτιοι καὶ οὐδὲ μισθὸν πρὸς τοῖς σιτίοις ὥσπερ οἱ ἄλλοι λαβόντες . Ἀριστοφάνης Πελαργοῖς · ἢν γὰρ ἕν’ ἄνδρ’ ἄδικον σὺ διώκῃς , ἀντιμαρτυροῦσι δώδεκα τοῖς ἑτέροις ἐπισίτιοι . Εὔβουλος δ’ ἐν Δαιδάλῳ · ἐθέλει δ’ ἄνευ μισθοῦ παρ’ αὐτοῖς καταμένειν ἐπισίτιος .
Lemmas: κοινῇ δέ περί παράσιτος λέγω Τιμοκλῆς μέν ἐν Πύκτης , ἐπισίτιος καλέω αὐτός ἐν ὅδε · εὑρίσκω δέ ὁ ἐπισίτιος οὗτος τις ὅς δειπνέω σφυδόω ἀλλότριος , ἑαυτοῦ ἀντί Κώρυκος λέπω παρέχω ἀθλητής . Φερεκράτης Γραῦς · σύ δέ οὐδέ ταχύς , Σμικυθίων , ἐπισιτίζομαι ; Β . τίς δέ οὗτος σύ εἰμί ; α . οὗτος πανταχοῦ ἄγω λαρυγγικός τις ἐπί μισθός ξένος . ἐπισίτιος γάρ καλέω ὁ ἐπί τροφή ὑπουργέω . Πλάτων ἐν τέταρτος Πολιτεία · καί οὗτος ἐπισίτιος καί οὐδέ μισθός πρός ὁ σιτίον ὥσπερ ὁ ἄλλος λαμβάνω . Ἀριστοφάνης Πελαργός · ἐάν γάρ εἷς ἀνήρ ἄδικος σύ διώκω , ἀντιμαρτυρέω δώδεκα ὁ ἕτερος ἐπισίτιος . Εὔβουλος δέ ἐν Δαίδαλος · ἐθέλω δέ ἄνευ μισθός παρά αὐτός καταμένω ἐπισίτιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.51
Δίφιλος δ’ ἐν Συνωρίδι ἑταίρας δ’ ὄνομα ἡ Συνωρὶς Εὐριπίδου μνησθεὶς κύβος δέ τις οὕτως καλεῖται Εὐριπίδης παίζων καὶ πρὸς τὸ τοῦ ποιητοῦ ὄνομα ἅμα καὶ περὶ παρασίτων , τάδε λέγει · ἄριστ’ ἀπαλλάττεις ἐπὶ τούτου τοῦ κύβου . β . ἀστεῖος εἶ . δραχμὴν ὑπόθες . α . κεῖται πάλαι . β . πῶς ἂν βάλοιμ’ Εὐριπίδην ; α . οὐκ ἄν ποτε Εὐριπίδης γυναῖκα σώσει᾽ . οὐχ ὁρᾷς ἐν ταῖς τραγῳδίαισιν αὐτὰς ὡς στυγεῖ ; τοὺς δὲ παρασίτους ἠγάπα . λέγει γέ τοι ἀνὴρ γὰρ ὅστις εὖ βίον κεκτημένος μὴ τοὐλάχιστον τρεῖς ἀσυμβόλους τρέφει , ὄλοιτο , νόστου μὴ ποτ’ εἰς πάτραν τυχών . β . πόθεν ἐστὶ ταῦτα , πρὸς θεῶν ; α . τί δέ σοι μέλει ; οὐ γὰρ τὸ δρᾶμα , τὸν δὲ νοῦν σκοπούμεθα . ἐν δὲ τῇ διασκευῇ τοῦ αὐτοῦ δράματος περὶ ὀργιζομένου παρασίτου λέγων φησίν ὀργίζεται ; παράσιτος ὢν ὀργίζεται ; β . οὐχ ἀλλ’ ἀλείψας τὴν τράπεζαν τῇ χολῇ ὥσπερ τὰ παιδί’ αὑτὸν ἀπογαλακτιεῖ . καὶ ἑξῆς · τότε φάγοις , παράσιθ᾽ . β . ὅρα ὡς διασέσυρκε τὴν τέχνην . οὐκ οἶσθ’ ὅτι μετὰ τὸν κιθαρῳδὸν ὁ παράσιτος κρίνεται ; κἀν τῷ δὲ ἐπιγραφομένῳ Παρασίτῳ δράματί φησιν οὐ δεῖ παρασιτεῖν ὄντα δυσάρεστον σφόδρα .
Lemmas: Δίφιλος δέ ἐν Συνωρίς ἑταίρα δέ ὄνομα ὁ Συνωρίς Εὐριπίδης μιμνῄσκω κύβος δέ τις οὕτως καλέω Εὐριπίδης παίζω καί πρός ὁ ὁ ποιητής ὄνομα ἅμα καί περί παράσιτος , ὅδε λέγω · ἀγαθός ἀπαλλάσσω ἐπί οὗτος ὁ κύβος . Β . ἀστεῖος εἰμί . δραχμή ὑποτίθημι . α . κεῖμαι πάλαι . Β . πῶς ἄν βάλλω Εὐριπίδης ; α . οὐ ἄν ποτέ Εὐριπίδης γυνή σῴζω . οὐ ὁράω ἐν ὁ τραγῳδία αὐτός ὡς στυγέω ; ὁ δέ παράσιτος ἀγαπάω . λέγω γε τοι ἀνήρ γάρ ὅστις εὖ βίος κτάομαι μή ἐλαχύς τρεῖς ἀσύμβολος τρέφω , ὄλλυμι , νόστος μή ποτέ εἰς πάτρα τυγχάνω . Β . πόθεν εἰμί οὗτος , πρός θεός ; α . τίς δέ σύ μέλω ; οὐ γάρ ὁ δρᾶμα , ὁ δέ νόος σκοπέω . ἐν δέ ὁ διασκευή ὁ αὐτός δρᾶμα περί ὀργίζω παράσιτος λέγω φημί ὀργίζω ; παράσιτος εἰμί ὀργίζω ; Β . οὐ ἀλλά ἀλείφω ὁ τράπεζα ὁ χολή ὥσπερ ὁ παιδίον ἑαυτοῦ ἀπογαλακτίζω . καί ἑξῆς · τότε ἐσθίω , παράσιτος . Β . ὁράω ὡς διασύρω ὁ τέχνη . οὐ οἶδα ὅτι μετά ὁ κιθαρῳδός ὁ παράσιτος κρίνω ; ἐν ὁ δέ ἐπιγράφω Παράσιτος δρᾶμα φημί οὐ δέω παρασιτέω εἰμί δυσάρεστος σφόδρα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.53
τοσαῦτα τοῦ Πλουτάρχου εἰπόντος περὶ παρασίτων διαδεξάμενος τὸν λόγον ὁ Δημόκριτος ἀλλὰ μὴν καὶ αὐτός , ἔφη , τὸ ποτίκολλον ἅτε ξύλον παρὰ ξύλῳ , ὡς ὁ Θηβαῖος εἴρηκεν ποιητής , περὶ κολάκων ἐρῶ τι . πράττει γὰρ πάντων ὁ κόλαξ ἄριστα , ὁ καλὸς εἶπεν Μένανδρος , οὐ μακρὰν δ᾽ ἐστὶν ὁ κόλαξ τοῦ τῶν παρασίτων ὀνόματος . Κλείσοφον γοῦν τὸν ὑπὸ πάντων κόλακα Φιλίππου τοῦ τῶν Μακεδόνων βασιλέως ἀναγραφόμενον ʽ Ἀθηναῖος δ’ ἦν γένος , ὥς φησι Σάτυρος ὁ περιπατητικὸς ἐν τῷ Φιλίππου βίῳ ʼ Λυγκεὺς ὁ Σάμιος ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασι παράσιτον ὀνομάζει λέγων οὕτως · Κλείσοφος ὁ Φιλίππου παράσιτος ἐπιτιμῶντος αὐτῷ τοῦ Φιλίππου διότι ἀεὶ αἰτεῖ , ἵν᾽ , ἔφη , μὴ ἐπιλανθάνωμαι . τοῦ δὲ Φιλίππου δόντος αὐτῷ ἵππον τραυματίαν ἀπέδοτο . καὶ μετὰ χρόνον ἐπερωτηθεὶς ὑπὸ τοῦ βασιλέως ποῦ ἐστιν , ἐκ τοῦ τραύματος , ἔφη , ᾽ κείνου πέπραται . σκώπτοντος δ’ αὐτὸν τοῦ Φιλίππου καὶ εὐημεροῦντος εἶτ’ οὐκ ἐγὼ σέ , ἔφη , θρέψω ; καὶ ὁ Δελφὸς δὲ Ἡγήσανδρος ἐν τοῖς ὑπομνήμασι περὶ τοῦ Κλεισόφου τάδε ἱστορεῖ · “ Φιλίππου τοῦ βασιλέως εἰπόντος διότι γράμματα αὐτῷ ἐκομίσθη παρὰ Κότυος τοῦ Θρᾳκῶν βασιλέως Κλείσοφος παρὼν ἔφη εὖ γε νὴ τοὺς θεούς . τοῦ δὲ Φιλίππου εἰπόντος τί δὲ σὺ οἶδας ὑπὲρ ὧν γέγραπται ; νὴ τὸν Δία τὸν μέγιστον , εἶπεν , ἄκρως γέ μοι ἐπετίμησας .
Lemmas: τοσοῦτος ὁ Πλούταρχος λέγω περί παράσιτος διαδέχομαι ὁ λόγος ὁ Δημόκριτος ἀλλά μήν καί αὐτός , φημί , ὁ πρόσκολλος ἅτε ξύλον παρά ξύλον , ὡς ὁ Θηβαῖος λέγω ποιητής , περί κόλαξ λέγω τις . πράσσω γάρ πᾶς ὁ κόλαξ ἀγαθός , ὁ καλός λέγω Μένανδρος , οὐ μακρός δέ εἰμί ὁ κόλαξ ὁ ὁ παράσιτος ὄνομα . Κλείσοφος γοῦν ὁ ὑπό πᾶς κόλαξ Φίλιππος ὁ ὁ Μακεδών βασιλεύς ἀναγράφω ʽ Ἀθηναῖος δέ εἰμί γένος , ὡς φημί Σάτυρος ὁ περιπατητικός ἐν ὁ Φίλιππος βίος ἒ Λυγκεύς ὁ Σάμιος ἐν ὁ Ἀπομνημόνευμα παράσιτος ὀνομάζω λέγω οὕτως · Κλείσοφος ὁ Φίλιππος παράσιτος ἐπιτιμάω αὐτός ὁ Φίλιππος διότι ἀεί αἰτέω , ἵνα , φημί , μή ἐπιλανθάνομαι . ὁ δέ Φίλιππος δίδωμι αὐτός ἵππος τραυματίας ἀποδίδωμι . καί μετά χρόνος ἐπερωτάω ὑπό ὁ βασιλεύς ποῦ εἰμί , ἐκ ὁ τραῦμα , φημί , ἒ ἐκεῖνος πιπράσκω . σκώπτω δέ αὐτός ὁ Φίλιππος καί εὐημερέω εἶτα οὐ ἐγώ σύ , φημί , τρέφω ; καί ὁ Δελφός δέ Ἡγήσανδρος ἐν ὁ ὑπόμνημα περί ὁ Κλείσοφος ὅδε ἱστορέω · “ Φίλιππος ὁ βασιλεύς λέγω διότι γράμμα αὐτός κομίζω παρά Κότυς ὁ Θρᾷξ βασιλεύς Κλείσοφος πάρειμι φημί εὖ γε νή ὁ θεός . ὁ δέ Φίλιππος λέγω τίς δέ σύ οἶδα ὑπέρ ὅς γράφω ; νή ὁ Ζεύς ὁ μέγας , λέγω , ἄκρος γε ἐγώ ἐπιτιμάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.54
Σάτυρος δ’ ἐν τῷ Φιλίππου βίῳ ὅτε , φησί , Φίλιππος τὸν ὀφθαλμὸν ἐξεκόπη συμπροῆλθεν αὐτῷ καὶ ὁ Κλείσοφος τελαμωνισθεὶς τὸν αὐτὸν ὀφθαλμόν . καὶ πάλιν ὅτε τὸ σκέλος ἐπηρώθη , σκάζων συνεξώδευε τῷ βασιλεῖ . καὶ εἴ ποτε δριμὺ προσφέροιτο τῶν ἐδεσμάτων ὁ Φίλιππος , αὐτὸς συνέστρεφε τὴν ὄψιν ὡς συνδαινύμενος . ἐν δὲ τῇ Ἀράβων χώρᾳ οὐχ ὡς ἐν κολακείᾳ τοῦτ’ ἐποίουν , ἀλλὰ κατά τι νόμιμον , βασιλέως παθόντος τι τῶν μελῶν συνυποκρίνεσθαι τὸ ὅμοιον πάθος , ἐπεὶ καὶ γέλοιον νομίζουσιν ἀποθανόντι μὲν αὐτῷ σπουδάζειν συγκατορύττεσθαι , πηρωθέντι δὲ μὴ χαρίζεσθαι τὴν ἴσην δόξαν τοῦ πάθους . Νικόλαος δ’ ὁ Δαμασκηνὸς εἷς δ’ ἦν τῶν ἐκ τοῦ περιπάτου ἐν τῇ πολυβύβλῳ ἱστορίᾳ ἑκατὸν γὰρ καὶ τεσσαράκοντά εἰσι πρὸς ταῖς τέσσαρσι τῇ ἑκκαιδεκάτῃ καὶ ἑκατοστῇ φησιν Ἀδιάτομον τὸν τῶν Σωτιανῶν βασιλέα ἔθνος δὲ τοῦτο Κελτικόν ἑξακοσίους ἔχειν λογάδας περὶ αὑτόν , οὓς καλεῖσθαι ὑπὸ Γαλατῶν τῇ πατρίῳ γλώττῃ σιλοδούρους , τοῦτο δ’ ἐστὶν ἑλληνιστὶ εὐχωλιμαῖοι . τούτους δ’ οἱ βασιλεῖς ἔχουσι συζῶντας καὶ συναποθνῄσκοντας ταύτην ἐκείνων εὐχὴν ποιουμένων ἀνθ’ ἧς συνδυναστεύουσί τε αὐτῷ τὴν αὐτὴν ἐσθῆτα καὶ δίαιταν ἔχοντες καὶ συναποθνῄσκουσι κατὰ πᾶσαν ἀνάγκην εἴτε νόσῳ τελευτήσειε βασιλεὺς εἴτε πολέμῳ εἴτ’ ἄλλως πως . καὶ οὐδεὶς εἰπεῖν ἔχει τινὰ ἀποδειλιάσαντα τούτων τὸν θάνατον ὅταν ἥκῃ βασιλεῖ ἢ διεκδύντα .
Lemmas: Σάτυρος δέ ἐν ὁ Φίλιππος βίος ὅτε , φημί , Φίλιππος ὁ ὀφθαλμός ἐκκόπτω συμπροέρχομαι αὐτός καί ὁ Κλείσοφος τελαμωνίζω ὁ αὐτός ὀφθαλμός . καί πάλιν ὅτε ὁ σκέλος πηρόω , σκάζω συνεξοδεύω ὁ βασιλεύς . καί εἰ ποτέ δριμύς προσφέρω ὁ ἔδεσμα ὁ Φίλιππος , αὐτός συστρέφω ὁ ὄψις ὡς συνδαίνυμι . ἐν δέ ὁ Ἄραψ χώρα οὐ ὡς ἐν κολακεία οὗτος ποιέω , ἀλλά κατά τις νόμιμος , βασιλεύς πάσχω τις ὁ μέλος συνυποκρίνομαι ὁ ὅμοιος πάθος , ἐπεί καί γέλοιος νομίζω ἀποθνῄσκω μέν αὐτός σπουδάζω συγκατορύσσω , πηρόω δέ μή χαρίζω ὁ ἴσος δόξα ὁ πάθος . Νικόλαος δέ ὁ Δαμασκηνός εἷς δέ εἰμί ὁ ἐκ ὁ περίπατος ἐν ὁ πολύβυβλος ἱστορία ἑκατόν γάρ καί τεσσαράκοντα εἰμί πρός ὁ τέσσαρες ὁ ἑκκαιδέκατος καί ἑκατοστός φημί Ἀδιάτομος ὁ ὁ Σωτιανός βασιλεύς ἔθνος δέ οὗτος Κελτικός ἑξακόσιοι ἔχω λογάς περί ἑαυτοῦ , ὅς καλέω ὑπό Γαλάτης ὁ πάτριος γλῶσσα σιλόδουροι , οὗτος δέ εἰμί ἑλληνιστί εὐχωλιμαῖος . οὗτος δέ ὁ βασιλεύς ἔχω συζάω καί συναποθνῄσκω οὗτος ἐκεῖνος εὐχή ποιέω ἀντί ὅς συνδυναστεύω τε αὐτός ὁ αὐτός ἐσθής καί δίαιτα ἔχω καί συναποθνῄσκω κατά πᾶς ἀνάγκη εἴτε νόσος τελευτάω βασιλεύς εἴτε πόλεμος εἴτε ἄλλος πως . καί οὐδείς λέγω ἔχω τις ἀποδειλιάω οὗτος ὁ θάνατος ὅταν ἥκω βασιλεύς ἤ διεκδύομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.55
Φίλιππον δέ φησι Θεόπομπος ἐν τῇ τετάρτῃ καὶ τεσσαρακοστῇ τῶν ἱστοριῶν Θρασυδαῖον τὸν Θεσσαλὸν καταστῆσαι τῶν ὁμοεθνῶν τύραννον , μικρὸν μὲν ὄντα τὴν γνώμην , κόλακα δὲ μέγιστον . ἀλλ’ οὐκ Ἀρκαδίων ὁ Ἀχαιὸς κόλαξ ἦν περὶ οὗ ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ Θεόπομπος καὶ Δοῦρις ἐν πέμπτῃ Μακεδονικῶν οὗτος δὲ ὁ Ἀρκαδίων μισῶν τὸν Φίλιππον ἑκούσιον ἐκ τῆς πατρίδος φυγὴν ἔφυγεν . ἦν δὲ εὐφυέστατος καὶ πλείους ἀποφάσεις αὐτοῦ μνημονεύονται , ἔτυχεν δ’ οὖν ποτε ἐν Δελφοῖς ἐπιδημοῦντος Φιλίππου παρεῖναι καὶ τὸν Ἀρκαδίωνα · ὃν θεασάμενος ὁ Μακεδὼν καὶ προσκαλεσάμενος μέχρι τίνος φεύξῃ , φησίν , Ἀρκαδίων ; καὶ ὅς · ἒς τ’ ἂν τοὺς ἀφίκωμαι οἳ οὐκ ἴσασι Φίλιππον . Φύλαρχος δ’ ἐν τῇ πρώτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν γελάσαντα τὸν Φίλιππον ἐπὶ τούτῳ καλέσαι τε ἐπὶ δεῖπνον τὸν Ἀρκαδίωνα καὶ οὕτω τὴν ἔχθραν διαλύσασθαι . περὶ δὲ Νικησίου τοῦ Ἀλεξάνδρου κόλακος Ἡγήσανδρος τάδ’ ἱστορεῖ · Ἀλεξάνδρου δάκνεσθαι φήσαντος ὑπὸ μυιῶν καὶ προθύμως αὐτὰς ἀποσοβοῦντος τῶν κολάκων τις Νικησίας παρὼν ἦ που τῶν ἄλλων μυιῶν , εἶπεν , αὗται πολὺ κρατήσουσι τοῦ σοῦ γευσάμεναι αἵματος , ὁ δ’ αὐτός φησι καὶ Χειρίσοφον τὸν Διονυσίου κόλακα ἰδόντα Διονύσιον γελῶντα μετά τινων γνωρίμων （ ἀπεῖχεν δ’ ἀπ’ αὐτῶν πλείω τόπον , ὡς μὴ συνακούειν ） συγγελᾶν . ἐπεὶ δ’ ὁ Διονύσιος ἠρώτησεν αὐτὸν διὰ τίνα αἰτίαν οὐ συνακούων τῶν λεγομένων γελᾷ , ὑμῖν , φησί , πιστεύω διότι τὸ ῥηθὲν γέλοιόν ἐστιν .
Lemmas: Φίλιππος δέ φημί Θεόπομπος ἐν ὁ τέταρτος καί τεσσαρακοστός ὁ ἱστορίη Θρασυδαῖος ὁ Θεσσαλός καθίστημι ὁ ὁμοεθνής τύραννος , μικρός μέν εἰμί ὁ γνώμη , κόλαξ δέ μέγας . ἀλλά οὐ Ἀρκάδιος ὁ Ἀχαιός κόλαξ εἰμί περί ὅς ὁ αὐτός ἱστορέω Θεόπομπος καί Δοῦρις ἐν πέμπτος Μακεδ ́νιος οὗτος δέ ὁ Ἀρκαδίων μισέω ὁ Φίλιππος ἑκούσιος ἐκ ὁ πατρίς φυγή φεύγω . εἰμί δέ εὐφυής καί πολύς ἀπόφασις αὐτός μνημονεύω , τυγχάνω δέ οὖν ποτέ ἐν Δελφοί ἐπιδημέω Φίλιππος πάρειμι καί ὁ Ἀρκαδίων · ὅς θεάομαι ὁ Μακεδών καί προσκαλέω μέχρι τίς φεύγω , φημί , Ἀρκάδιος ; καί ὅς · εἰς τε ἄν ὁ ἀφικνέομαι ὅς οὐ οἶδα Φίλιππος . Φύλαρχος δέ ἐν ὁ πρῶτος καί εἰκοστός ὁ ἱστορίη γελάω ὁ Φίλιππος ἐπί οὗτος καλέω τε ἐπί δεῖπνον ὁ Ἀρκαδίων καί οὕτως ὁ ἔχθρα διαλύω . περί δέ Νικήσιος ὁ Ἀλέξανδρος κόλαξ Ἡγήσανδρος ὅδε ἱστορέω · Ἀλέξανδρος δάκνω φημί ὑπό μυῖα καί πρόθυμος αὐτός ἀποσοβέω ὁ κόλαξ τις Νικησίας πάρειμι ἦ που ὁ ἄλλος μυῖα , λέγω , οὗτος πολύς κρατέω ὁ σός γεύω αἷμα , ὁ δέ αὐτός φημί καί Χειρίσοφος ὁ Διονύσιος κόλαξ ὁράω Διονύσιος γελάω μετά τις γνώριμος （ ἀπέχω δέ ἀπό αὐτός πολύς τόπος , ὡς μή συνακούω ） συγγελάω . ἐπεί δέ ὁ Διονύσιος ἐρωτάω αὐτός διά τίς αἰτία οὐ συνακούω ὁ λέγω γελάω , σύ , φημί , πιστεύω διότι ὁ λέγω γέλοιος εἰμί .