athenaeus-soph.deipnosophistae 10.49
Χάρης δ’ ὁ Μυτιληναῖος ἐν ταῖς περὶ Ἀλέξανδρον ἱστορίαις περὶ Καλάνου εἰπὼν τοῦ Ἰνδοῦ φιλοσόφου , ὅτι ῥίψας ἑαυτὸν εἰς πυρὰν νενημένην ἀπέθανε , φησὶν ὅτι καὶ ἐπὶ τῷ μνήματι αὐτοῦ διέθηκεν Ἀλέξανδρος γυμνικὸν ἀγῶνα καὶ μουσικὸν ἐγκωμίων . ᾽ ἔθηκε δέ , ᾽ φησί , ʽκαὶ διὰ τὴν φιλοινίαν τῶν Ἰνδῶν καὶ ἀκρατοποσίας ἀγῶνα , καὶ ἦν ἆθλον τῷ μὲν πρώτῳ τάλαντον , τῷ δὲ δευτέρῳ τριάκοντα μναῖ καὶ τῷ τρίτῳ δέκα . τῶν οὖν πιόντων τὸν οἶνον παραχρῆμα μὲν ἐτελεύτησαν ὑπὸ τοῦ ψύχους τριάκοντα καὶ πέντε , μικρὸν δὲ διαλιπόντες ἐν ταῖς σκηναῖς ἕξ . ὁ δὲ πλεῖστον πιὼν καὶ νικήσας ἔπιε μὲν ἀκράτου χοᾶς τέσσαρας καὶ τὸ τάλαντον ἔλαβεν , ἐπεβίωσε δὲ ἡμέρας τέσσαρας · ἐκαλεῖτο δὲ Πρόμαχος . Τίμαιος δέ φησιν ὡς ᾽ Διονύσιος ὁ τύραννος τῇ τῶν Χοῶν ἑορτῇ τῷ πρώτῳ ἐκπιόντι χοᾶ ἆθλον ἔθηκε στέφανον χρυσοῦν · καὶ ὅτι πρῶτος ἐξέπιε Ξενοκράτης ὁ φιλόσοφος καὶ λαβὼν τὸν χρυσοῦν στέφανον καὶ ἀναλύων τῷ Ἑρμῇ τῷ ἱδρυμένῳ ἐπὶ τῆς αὐλῆς ἐπέθηκεν , ᾧπερ εἰώθει καὶ τοὺς ἀνθινοὺς ἑκάστοτε ἐπιτιθέναι στεφάνους ἑσπέρας ἀπαλλασσόμενος ὡς αὑτόν , καὶ ἐπὶ τούτῳ ἐθαυμάσθη.᾽ τὴν δὲ τῶν Χοῶν ἑορτὴν τὴν Ἀθήνησιν ἐπιτελουμένην Φανόδημός φησι Δημοφῶντα τὸν βασιλέα .. , βουλόμενον ὑποδέξασθαι παραγενόμενον τὸν ᾽ Ὀρέστην Ἀθήναζε . πρὸς δὲ τὰ ἱερὰ οὐ θέλων αὐτὸν προσιέναι οὐδ’ ὁμόσπονδον γενέσθαι μήπω δικασθέντα ἐκέλευσε συγκλεισθῆναί τε τὰ ἱερὰ καὶ χοᾶ οἴνου ἑκάστῳ παρατεθῆναι , τῷ πρώτῳ ἐκπιόντι εἰπὼν ἆθλον δοθήσεσθαι πλακοῦντα , παρήγγειλέ τε καὶ τοῦ πότου παυσαμένους τοὺς μὲν στεφάνους οἷς ἐστεφάνωντο πρὸς τὰ ἱερὰ μὴ τιθέναι διὰ τὸ ὁμορόφους γενέσθαι τῷ Ὀρέστῃ , περὶ δὲ τὸν χοᾶ τὸν ἑαυτοῦ ἕκαστον περιθεῖναι καὶ τῇ ἱερείᾳ ἀποφέρειν τοὺς στεφάνους πρὸς τὸ ἐν Λίμναις τέμενος , ἔπειτα θύειν ἐν τῷ ἱερῷ τὰ ἐπίλοιπα , καὶ ἔκτοτε τὴν ἑορτὴν κληθῆναι Χοᾶς . τῇ δὲ ἑορτῇ τῶν Χοῶν ἔθος ἐστὶν Ἀθήνησι πέμπεσθαι δῶρά τε καὶ τοὺς μισθοὺς τοῖς σοφισταῖς , οἵπερ καὶ αὐτοὶ συνεκάλουν ἐπὶ ξένια τοὺς γνωρίμους , ὥς φησιν Εὐβουλίδης ὁ διαλεκτικὸς ἐν δράματι . Κωμασταῖς οὕτως · σοφιστιᾷς , κάκιστε , καὶ Χοῶν δέῃ τῶν μισθοδώρων οὐκ ἀδείπνων ἐν τρυφῇ .
Lemmas: χάρης δέ ὁ Μυτιληναῖος ἐν ὁ περί Ἀλέξανδρος ἱστορία περί Κάλανος λέγω ὁ Ἰνδός φιλόσοφος , ὅτι ῥίπτω ἑαυτοῦ εἰς πυρή νέω ἀποθνῄσκω , φημί ὅτι καί ἐπί ὁ μνῆμα αὐτός διατίθημι Ἀλέξανδρος γυμνικός ἀγών καί μουσικός ἐγκώμιον . ἒ τίθημι δέ , ἒ φημί , οἶκα διά ὁ φιλοινία ὁ Ἰνδός καί ἀκρατοποσία ἀγών , καί εἰμί ἆθλον ὁ μέν πρῶτος τάλαντον , ὁ δέ δεύτερος τριάκοντα μνᾶ καί ὁ τρίτος δέκα . ὁ οὖν πίνω ὁ οἶνος παραχρῆμα μέν τελευτάω ὑπό ὁ ψῦχος τριάκοντα καί πέντε , μικρός δέ διαλείπω ἐν ὁ σκηνή ἕξ . ὁ δέ πολύς πίνω καί νικάω πίνω μέν ἄκρατος χοοῦς τέσσαρες καί ὁ τάλαντον λαμβάνω , ἐπιβιόω δέ ἡμέρα τέσσαρες · καλέω δέ Πρόμαχος . Τίμαιος δέ φημί ὡς ἒ Διονύσιος ὁ τύραννος ὁ ὁ Χοή ἑορτή ὁ πρῶτος ἐκπίνω χοῦς ἆθλον τίθημι στέφανος χρύσεος · καί ὅτι πρῶτος ἐκπίνω Ξενοκράτης ὁ φιλόσοφος καί λαμβάνω ὁ χρύσεος στέφανος καί ἀναλύω ὁ Ἑρμῆς ὁ ἱδρύω ἐπί ὁ αὐλή ἐπιτίθημι , ὅς εἴωθα καί ὁ ἀνθινός ἑκάστοτε ἐπιτίθημι στέφανος ἑσπέρα ἀπαλλάσσω ὡς ἑαυτοῦ , καί ἐπί οὗτος θαυμάζω ὁ δέ ὁ Χοή ἑορτή ὁ Ἀθήνησι ἐπιτελέω Φανόδημος φημί Δημοφῶν ὁ βασιλεύς .. , βούλομαι ὑποδέχομαι παραγίγνομαι ὁ ἒ Ὀρέστης Ἀθήναζε . πρός δέ ὁ ἱερόν οὐ ἐθέλω αὐτός προσέρχομαι οὐδέ ὁμόσπονδος γίγνομαι μήπω δικάζω κελεύω συγκλείω τε ὁ ἱερός καί χοῦς οἶνος ἕκαστος παρατίθημι , ὁ πρῶτος ἐκπίνω λέγω ἆθλον δίδωμι πλακοῦς , παραγγέλλω τε καί ὁ πότος παύω ὁ μέν στέφανος ὅς στεφανόω πρός ὁ ἱερόν μή τίθημι διά ὁ ὀμορόφος γίγνομαι ὁ Ὀρέστης , περί δέ ὁ χοῦς ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος περιτίθημι καί ὁ ἱερεία ἀποφέρω ὁ στέφανος πρός ὁ ἐν Λίμνη τέμενος , ἔπειτα θύω ἐν ὁ ἱερόν ὁ ἐπίλοιπος , καί ἔκτοτε ὁ ἑορτή καλέω Χοοῦς . ὁ δέ ἑορτή ὁ Χοή ἔθος εἰμί Ἀθήνησι πέμπω δῶρον τε καί ὁ μισθός ὁ σοφιστής , ὅς καί αὐτός συγκαλέω ἐπί ξένιος ὁ γνώριμος , ὡς φημί Εὐβουλίδης ὁ διαλεκτικός ἐν δρᾶμα . Κωμαστής οὕτως · σοφιστιάω , κακός , καί Χοός δέω ὁ μισθόδωρος οὐ ἄδειπνος ἐν τρυφή .