athenaeus-soph.deipnosophistae 2.35
Ἀσκληπιάδης δὲ ὁ Μυρλεανὸς χαμαικέρασόν τινα καλῶν δένδρον ἔφη οὕτως · ἐν τῇ Βιθυνῶν γῇ γίνεται ἡ χαμαικέρασος , ἧς ἡ μὲν ῥίζα ἐστὶν οὐ μεγάλη , ἀλλ’ οὐδὲ τὸ δένδρον , ἀλλὰ τῇ ῥοδῇ ἴσον , ὁ δὲ καρπὸς τὰ μὲν ἄλλα πάντα κεράσῳ ὅμοιος , τοὺς δὲ πλείονι χρησαμένους καθότι οἶνος βαρύνει τε καὶ ἀλγεῖν τὴν κεφαλὴν τίθησι . ταῦτα ὁ Ἀσκληπιάδης , φησί , μοι δοκεῖ λέγειν περὶ τῶν μιμαικύλων . τό τε γὰρ φέρον αὐτὰ δένδρον τοιοῦτον καὶ ὁ πλέον τῶν ἑπτὰ τοῦ καρποῦ φαγὼν κεφαλαλγὴς γίνεται . Ἀριστοφάνης · ἐν τοῖς ὄρεσιν δ’ αὐτόματ’ αὐτοῖς τὰ μιμαίκυλ’ ἐφύετο πολλά , Θεόπομπος τρώγουσι μύρτα καὶ πέπονα μιμαίκυλα . Κράτης · πάνυ γάρ ἐστιν ὡρικώτατα τὰ τιτθί’ ὥσπερ μῆλον ἢ μιμαίκυλον . Ἄμφις · ὁ συκάμινος συκάμιν᾽ , ὁρᾷς , φέρει , ὁ πρῖνος ἀκύλους , ὁ κόμαρος μιμαίκυλα Θεόφραστος · ἡ κόμαρος ἡ τὸ μιμαίκυλον φέρουσα τὸ ἐδώδιμον . ὅτι Ἀγῆνα σατυρικόν τι δρᾶμα ἀμφιβάλλεται εἴτε Πύθων ἐποίησεν ὁ Καταναῖος ἢ Βυζάντιος ἢ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεὺς Ἀλέξανδρος . φησὶν ὁ παρὰ τῷ ῥήτορι Λαρήνσιος · πολλὰ ὑμεῖς οἱ Γραικοὶ ἐξιδιοποιεῖσθε ὡς αὐτοὶ ἢ ὀνομάσαντες ἢ πρῶτοι εὑρόντες · ἀγνοεῖτε δὲ ὅτι Λεύκολλος ὁ Ῥωμαίων στρατηγός , ὁ τὸν Μιθριδάτην καὶ Τιγράνην καταγωνισάμενος , πρῶτος διεκόμισεν εἰς Ἰταλίαν τὸ φυτὸν τοῦτο ἀπὸ Κερασοῦντος Ποντικῆς πόλεως , καὶ οὗτός ἐστιν ὁ καὶ τὸν καρπὸν καλέσας κέρασον ὁμωνύμως τῇ πόλει , ὡς ἱστοροῦσιν οἱ ἡμέτεροι συγγραφεῖς . πρὸς ὃν Δάφνος τίς φησιν ἀλλὰ μὴν παμπόλλοις χρόνοις πρεσβύτερος Λευκόλλου ἀνήρ ἐλλόγιμος Δίφιλος ὁ Σίφνιος , γεγονὼς κατὰ Λυσίμαχον τὸν βασιλέα—εἷς δὲ οὗτος τῶν Ἀλεξάνδρου διαδόχων—μνημονεύει τῶν κερασίων λέγων ` τὰ κεράσια εὐστόμαχα , εὔχυλα , ὀλιγότροφα , ἐκ ψυχροῦ δὲ λαμβανόμενα εὐστόμαχα . καλλίω δὲ τὰ ἐρυθρότερα καὶ τὰ Μιλήσια · εἰσὶ γὰρ διουρητικά.᾽
Lemmas: Ἀσκληπιάδης δέ ὁ Μυρλεανός χαμαικέρασος τις καλέω δένδρον φημί οὕτως · ἐν ὁ Βιθυνός γῆ γίγνομαι ὁ χαμαικέρασος , ὅς ὁ μέν ῥίζα εἰμί οὐ μέγας , ἀλλά οὐδέ ὁ δένδρον , ἀλλά ὁ ῥοδῆ ἴσος , ὁ δέ καρπός ὁ μέν ἄλλος πᾶς κέρασος ὅμοιος , ὁ δέ πολύς χράω καθότι οἶνος βαρύνω τε καί ἀλγέω ὁ κεφαλή τίθημι . οὗτος ὁ Ἀσκληπιάδης , φημί , ἐγώ δοκέω λέγω περί ὁ μιμαίκυλον . ὁ τε γάρ φέρω αὐτός δένδρον τοιοῦτος καί ὁ πολύς ὁ ἑπτά ὁ καρπός ἐσθίω κεφαλαλγής γίγνομαι . Ἀριστοφάνης · ἐν ὁ ὄρος δέ αὐτόματος αὐτός ὁ μιμαίκυλον φύω πολύς , Θεόπομπος τρώγω μύρτον καί πέπων μιμαίκυλον . κρατέω · πάνυ γάρ εἰμί ὡρικός ὁ τιτθίον ὥσπερ μῆλον ἤ μιμαίκυλον . Ἄμφις · ὁ συκάμινος συκαμίνη , ὁράω , φέρω , ὁ πρῖνος ἄκυλος , ὁ κόμαρος μιμαίκυλον Θεόφραστος · ὁ κόμαρος ὁ ὁ μιμαίκυλον φέρω ὁ ἐδώδιμος . ὅτι Ἀγῆν σατυρικός τις δρᾶμα ἀμφιβάλλω εἴτε Πύθων ποιέω ὁ Καταναῖος ἤ Βυζάντιος ἤ καί αὐτός ὁ βασιλεύς Ἀλέξανδρος . φημί ὁ παρά ὁ ῥήτωρ Λαρήνσιος · πολύς σύ ὁ Γραικός ἐξιδιοποιέομαι ὡς αὐτός ἤ ὀνομάζω ἤ πρῶτος εὑρίσκω · ἀγνοέω δέ ὅτι Λεύκολλος ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός , ὁ ὁ Μιθριδάτης καί Τιγράνης καταγωνίζομαι , πρῶτος διακομίζω εἰς Ἰταλία ὁ φυτόν οὗτος ἀπό Κερασοῦς Ποντικός πόλις , καί οὗτος εἰμί ὁ καί ὁ καρπός καλέω κεράννυμι ὁμώνυμος ὁ πόλις , ὡς ἱστορέω ὁ ἡμέτερος συγγραφεύς . πρός ὅς Δάφνος τις φημί ἀλλά μήν πάμπολυς χρόνος πρέσβυς Λευκόλλος ἀνήρ ἐλλόγιμος Δίφιλος ὁ Σίφνιος , γίγνομαι κατά Λυσίμαχος ὁ βασιλέας δέ οὗτος ὁ Ἀλέξανδρος διαδοχων—μνημονευω ὁ κεράσιον λέγω ` ὁ κεράσιον εὐστόμαχος , εὔχυλος , ὀλιγότροφος , ἐκ ψυχρός δέ λαμβάνω εὐστόμαχος . καλός δέ ὁ ἐρυθρός καί ὁ Μιλήσιος · εἰμί γάρ διουρητικός