athenaeus-soph.deipnosophistae 11.111
τοσαῦτα εἰπὼν ὁ Πλούταρχος καὶ ὑπὸ πάντων κροταλισθεὶς ᾔτησε φιάλην , ἀφ’ ἧς σπείσας ταῖς Μούσαις καὶ τῇ τούτων Μνημοσύνῃ μητρὶ προὔπιε πᾶσι φιλοτησίαν . ἐπειπὼν δὲ · φιάλαν ὡς εἴ τις ἀφνεᾶς ἀπὸ χειρὸς ἑλὼν ἔνδον ἀμπέλου καχλάζοισαν δρόσῳ · δωρήσεται , οὐ μόνον νεανίᾳ γαμβρῷ προπίνων , ἀλλὰ καὶ πᾶσι τοῖς φιλτάτοις ἔδωκε τῷ παιδὶ περισοβεῖν ἐν κύκλῳ κελεύσας , τὸ κύκλῳ πίνειν τοῦτ’ εἶναι λέγων , παρατιθέμενος Μενάνδρου ἐκ Περινθίας · οὐδεμίαν ἡ γραῦς ὅλως κύλικα παρῆκεν , ἀλλὰ πίνει τὴν κύκλῳ . καὶ πάλιν ἐκ Θεοφορουμένης · καὶ ταχὺ πάλιν τὸ πρῶτον περισόβει ποτήριον αὐτοῖς ἀκράτου . καὶ Εὐριπίδης δ’ ἐν Κρήσσαις · τὰ δ’ ἄλλα χαῖρε κύλικος ἑρπούσης κύκλῳ . αἰτοῦντος δὲ τοῦ γραμματικοῦ Λεωνίδου μεῖζον ποτήριον καὶ εἰπόντος κρατηρίζωμεν , ἄνδρες φίλοι , οὕτως δὲ τοὺς πότους Λυσανίας φησὶν ὁ Κυρηναῖος Ἡρόδωρον εἰρηκέναι ἐν τούτοις ; ʽ ἐπεὶ δὲ θύσαντες πρὸς δεῖπνον καὶ κρατῆρα · καὶ εὐχὰς καὶ παιῶνας ἐτράποντο.᾽ καὶ ὁ τοὺς μίμους δὲ πεποιηκὼς οὓς αἰεὶ διὰ χειρὸς ἔχειν Δοῦρίς φησι τὸν σοφὸν Πλάτωνα , λέγει που ᾽ κἠκρατηρίχημες ἀντὶ τοῦ ᾽ ἐπεπώκειμεν . ἀλλὰ μήν , πρὸς θεῶν , ὁ Ποντιανὸς ἔφη , οὐ δεόντως ἐκ μεγάλων πίνετε ποτηρίων , τὸν ἥδιστον καὶ χαριέστατον Ξενοφῶντα πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχοντες , ὃς ἐν τῷ Συμποσίῳ φησίν ᾽ ὁ δ’ αὖ Σωκράτης εἶπεν ἀλλὰ πίνειν μέν , ὦ ἄνδρες , καὶ ἐμοὶ πάνυ δοκεῖ . τῷ γὰρ ὄντι ὁ οἶνος ἄρδων τὰς ψυχὰς τὰς μὲν λύπας , ὥσπερ ὁ μανδραγόρας ἀνθρώπους , κοιμίζει , τὰς δὲ φιλοφροσύνας , ὥσπερ ἔλαιον φλόγας , ἐγείρει . δοκεῖ μέντοι μοι καὶ τὰ τῶν ἀνδρῶν σώματα τὰ αὐτὰ πάσχειν ἅπερ καὶ τὰ τῶν ἐν γῇ φυομένων . καὶ γὰρ ἐκεῖνα , ὅταν μὲν ὁ θεὸς αὐτὰ ἄγαν ἀθρόως ποτίζῃ , οὐ δύναται ὀρθοῦσθαι οὐδὲ ταῖς ὥραις διαπλοῦσθαι · ὅταν δὲ ὅσῳ ἥδεται τοσοῦτο πίνῃ , καὶ μάλα ὀρθά τε αὔξεται καὶ θάλλοντα ἀφικνεῖται εἰς τὴν καρπογονίαν . οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς , ἢν μὲν ἀθρόον τὸ ποτὸν ἐγχεώμεθα , ταχὺ ἡμῶν καὶ τὰ σώματα καὶ αἱ γνῶμαι σφαλοῦνται , καὶ οὐδ’ ἀναπνεῖν μὴ ὅτι λέγειν δυνησόμεθα · ἢν δὲ ἡμῖν οἱ παῖδες μικραῖς κύλιξι μικρά · ἐπιψακάζωσιν , ἵνα καὶ ἐγὼ Γοργιείοις ῥήμασιν εἴπω , οὕτως οὐ βιαζόμενοι μεθύειν ὑπὸ τοῦ οἴνου , ἀλλ’ ἀναπειθόμενοι πρὸς τὸ παιγνιωδέστερον ἀφιξόμεθα
Lemmas: τοσοῦτος λέγω ὁ Πλούταρχος καί ὑπό πᾶς κροταλίζω αἰτέω φιάλη , ἀπό ὅς σπένδω ὁ Μοῦσα καί ὁ οὗτος Μνημοσύνη μήτηρ προπίνω πᾶς φιλοτήσιος . ἐπιλέγω δέ · φιάλη ὡς εἰ τις ἀφνειός ἀπό χείρ αἱρέω ἔνδον ἄμπελος καχλάζω δρόσος · δωρέω , οὐ μόνος νεανίας γαμβρός προπίνω , ἀλλά καί πᾶς ὁ φίλος δίδωμι ὁ παῖς περισοβέω ἐν κύκλος κελεύω , ὁ κύκλος πίνω οὗτος εἰμί λέγω , παρατίθημι Μένανδρος ἐκ Περίνθιος · οὐδείς ὁ γραῦς ὅλος κύλιξ παρίημι , ἀλλά πίνω ὁ κύκλος . καί πάλιν ἐκ Θεοφορουμένη · καί ταχύς πάλιν ὁ πρῶτος περισοβέω ποτήριον αὐτός ἄκρατος . καί Εὐριπίδης δέ ἐν Κρής · ὁ δέ ἄλλος χαίρω κύλιξ ἕρπω κύκλος . αἰτέω δέ ὁ γραμματικός Λεωνίδας μέγας ποτήριον καί λέγω κρατηρίζω , ἀνήρ φίλος , οὕτως δέ ὁ πότος Λυσανίας φημί ὁ Κυρηναῖος Ἡρόδωρος λέγω ἐν οὗτος ; ʽ ἐπεί δέ θύω πρός δεῖπνον καί κρατήρ · καί εὐχή καί Παιάν τρέπω καί ὁ ὁ μῖμος δέ ποιέω ὅς ἀεί διά χείρ ἔχω Δοῦρις φημί ὁ σοφός Πλάτων , λέγω που ἒ ἐκρατηρίχηγως ἀντί ὁ ἒ ἐπιπωκείμω . ἀλλά μήν , πρός θεός , ὁ Ποντιανός φημί , οὐ δεόντως ἐκ μέγας πίνω ποτήριον , ὁ ἡδύς καί χαρίεις Ξενοφῶν πρό ὀφθαλμός ἔχω , ὅς ἐν ὁ Συμπόσιον φημί ἒ ὁ δέ αὖ Σωκράτης λέγω ἀλλά πίνω μέν , ὦ ἀνήρ , καί ἐγώ πάνυ δοκέω . ὁ γάρ εἰμί ὁ οἶνος ἄρδω ὁ ψυχή ὁ μέν λύπη , ὥσπερ ὁ μανδραγόρας ἄνθρωπος , κοιμίζω , ὁ δέ φιλοφροσύνη , ὥσπερ ἔλαιον φλόξ , ἐγείρω . δοκέω μέντοι ἐγώ καί ὁ ὁ ἀνήρ σῶμα ὁ αὐτός πάσχω ὅς καί ὁ ὁ ἐν γῆ φύω . καί γάρ ἐκεῖνος , ὅταν μέν ὁ θεός αὐτός ἄγαν ἀθρόος ποτίζω , οὐ δύναμαι ὀρθόω οὐδέ ὁ ὥρα διαπλόω · ὅταν δέ ὅσος ἥδομαι τοσοῦτος πίνω , καί μάλα ὀρθός τε αὐξάνω καί θάλλω ἀφικνέομαι εἰς ὁ καρπογονία . οὕτως δή καί ἐγώ , ἐάν μέν ἀθρόος ὁ ποτός ἐγχέω , ταχύς ἐγώ καί ὁ σῶμα καί ὁ γνώμη σφάλλω , καί οὐδέ ἀναπνέω μή ὅτι λέγω δύναμαι · ἐάν δέ ἐγώ ὁ παῖς μικρός κύλιξ μικρός · ἐπί-ψακάζω , ἵνα καί ἐγώ Γοργίειος ῥῆμα λέγω , οὕτως οὐ βιάζω μεθύω ὑπό ὁ οἶνος , ἀλλά ἀναπείθω πρός ὁ παιγνιώδης ἀφικνέομαι