ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.32
καταλέξω δέ σοι , Κύνουλκε , Ἰωνικήν τινα ῥῆσιν , μακρὰν ἐκτείνας κατὰ τὸν Αἰσχύλου Ἀγαμέμνονα · περὶ ἑταιρῶν , ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς καλῆς Κορίνθου , ἐπειδή μοι τὴν αὐτόθι σοφιστείαν ὠνείδισας . νόμιμὸν ἐστιν ἀρχαῖον ἐν Κορίνθῳ , ὡς καὶ Χαμαιλέων ὁ Ἡρακλεώτης ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ Πινδάρου , ὅταν ἡ πόλις εὔχηται περὶ μεγάλων τῇ Ἀφροδίτῃ , συμπαραλαμβάνεσθαι πρὸς τὴν ἱκετείαν τὰς ἑταίρας ὡς πλείστας , καὶ ταύτας προσεύχεσθαι τῇ θεῷ καὶ ὕστερον ἐπὶ τοῖς ἱεροῖς παρεῖναι . καὶ ὅτε δὴ ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα τὴν στρατείαν ἦγεν ὁ Πέρσης , ὡς καὶ Θεόπομπος ἱστορεῖ καὶ Τίμαιος ἐν τῇ ἑβδόμῃ , αἱ Κορίνθιαι ἑταῖραι εὔξαντο ὑπὲρ τῆς τῶν Ἑλλήνων σωτηρίας εἰς τὸν τῆς Ἀφροδίτης ἐλθοῦσαι νεών . διὸ καὶ Σιμωνίδης ἀναθέντων τῶν Κορινθίων πίνακα τῇ θεῷ τὸν ἔτι καὶ νῦν διαμένοντα καὶ τὰς ἑταίρας ἰδίᾳ γραψάντων τὰς τότε ποιησαμένας τὴν ἱκετείαν καὶ ὕστερον παρούσας ἐπὶ τοῖς ἱεροῖς συνέθηκε τόδε τὸ ἐπίγραμμα · αἵδ’ ὑπὲρ Ἑλλήνων τε καὶ εὐθυμάχων πολιητᾶν ἔσταθεν εὔχεσθαι Κύπριδι δαιμονίᾳ · οὐ γὰρ τοξοφόροισιν ἐμήσατο δῖ’ Ἀφροδίτα Πέρσαις Ἑλλάνων ἀκρόπολιν προδόμεν . καὶ οἱ ἰδιῶται δὲ κατεύχονται τῇ θεῷ τελεσθέντων περὶ ὧν ἂν ποιῶνται τὴν δέησιν ἀπάξειν αὐτῇ καὶ τὰς ἑταίρας ,
Lemmas: καταλέγω δέ σύ , Κύνουλκος , Ἰωνικός τις ῥῆσις , μακρός ἐκτείνω κατά ὁ Αἰσχύλος Ἀγαμέμνων · περί ἑταίρα , ἄρχω ἀπό ὁ καλός Κόρινθος , ἐπειδή ἐγώ ὁ αὐτόθι σοφιστεία ὀνειδίζω . νόμιμος εἰμί ἀρχαῖος ἐν Κόρινθος , ὡς καί Χαμαιλέων ὁ Ἡρακλεώτης ἱστορέω ἐν ὁ περί Πίνδαρος , ὅταν ὁ πόλις εὔχομαι περί μέγας ὁ Ἀφροδίτη , συμπαραλαμβάνω πρός ὁ ἱκετεία ὁ ἑταίρα ὡς πολύς , καί οὗτος προσεύχομαι ὁ θεός καί ὕστερος ἐπί ὁ ἱερός πάρειμι . καί ὅτε δή ἐπί ὁ Ἑλλάς ὁ στρατεία ἄγω ὁ Πέρσης , ὡς καί Θεόπομπος ἱστορέω καί Τίμαιος ἐν ὁ ἕβδομος , ὁ Κορίνθιος ἑταίρα εὔχομαι ὑπέρ ὁ ὁ Ἕλλην σωτηρία εἰς ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἔρχομαι ναός . διό καί Σιμωνίδης ἀνατίθημι ὁ Κορίνθιος πίναξ ὁ θεός ὁ ἔτι καί νῦν διαμένω καί ὁ ἑταίρα ἴδιος γράφω ὁ τότε ποιέω ὁ ἱκετεία καί ὕστερος πάρειμι ἐπί ὁ ἱερός συντίθημι ὅδε ὁ ἐπίγραμμα · ὅδε ὑπέρ Ἕλλην τε καί εὐθύμαχος πολίτης ἵστημι εὔχομαι Κύπρις δαιμόνιος · οὐ γάρ τοξοφόρος μήδομαι δῖος Ἀφροδίτη Πέρσης Ἕλλην ἀκρόπολις προδίδωμι . καί ὁ ἰδιώτης δέ κατεύχομαι ὁ θεός τελέω περί ὅς ἄν ποιέω ὁ δέησις ἀπάγω αὐτός καί ὁ ἑταίρα ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.33
ὑπάρχοντος οὖν τοῦ τοιούτου νομίμου περὶ τὴν θεὸν Ξενοφῶν ὁ Κορίνθιος ἐξιὼν εἰς Ὀλυμπίαν ἐπὶ τὸν ἀγῶνα καὶ αὐτὸς ἀπάξειν ἑταίρας εὔξατο τῇ θεῷ νικήσας . Πίνδαρός τε τὸ μὲν πρῶτον ἔγραψεν εἰς αὐτὸν ἐγκώμιον οὗ ἡ ἀρχὴ τρισολυμπιονίκαν ἐπαινέων οἶκον , ὕστερον δὲ καὶ σκόλιον τὸ παρὰ τὴν θυσίαν ᾀσθέν , ἐν ᾧ τὴν ἀρχὴν εὐθέως πεποίηται πρὸς τὰς ἑταίρας αἳ παραγενομένου τοῦ Ξενοφῶντος καὶ θύοντος τῇ Ἀφροδίτῃ συνέθυσαν . διόπερ ἔφη · ὦ Κύπρου δέσποινα , τεὸν δεῦτ’ ἐς ἄλσος φορβάδων κορᾶν ἀγέλαν ἑκατόγγυιον Ξενοφῶν τελέαις ἐπήγαγ’ εὐχωλαῖς ἰανθείς . ἤρξατο δ’ οὕτως τοῦ μέλους · πολύξεναι νεάνιδες ἀμφίπολοι πειθοῦς ἐν ἀφνειῷ Κορίνθῳ , αἵ τε τὰς χλωρᾶς λιβάνου ξανθὰ δάκρη θυμιᾶτε , πολλάκι ματέρ’ Ἐρώτων οὐρανίαν πτάμεναι νόημα ποττὰν Ἀφροδίταν · ὑμῖν ἄνευθεν ἐπαγορίας ἔπορεν , ὦ παῖδες , ἐρατειναῖς ἐν εὐναῖς μαλθακᾶς ὥρας ἀπὸ καρπὸν δρέπεσθαι . σὺν δὲ ἀνάγκᾳ πᾶν καλόν . ἀρξάμενος θ’ οὕτως ἑξῆς φησιν ἀλλὰ θαυμάζω τί με λεξοῦντι Ἰσθμοῦ δεσπόται τοιάνδε μελίφρονος ἀρχὰν εὑρόμενον σκολιοῦ , ξυνάορον ξυναῖς γυναιξί . δῆλον γὰρ ὅτι πρὸς τὰς ἑταίρας διαλεγόμενος ἠγωνία ποῖόν τι φανήσεται τοῖς Κορινθίοις τὸ πρᾶγμα . πιστεύων δέ , ὡς ἔοικεν , αὐτὸς αὑτῷ πεποίηκεν εὐθέως · ἐδιδάξαμεν χρυσὸν καθαρᾷ , βασάνῳ . ὅτι δὲ καὶ Ἀφροδίσια ἴδια ἄγουσιν αὐτόθι αἱ ἑταῖραι , Ἄλεξις ἐν Φιλούσῃ φησὶν Ἀφροδίσι᾽ ἦγε ταῖς ἑταίραις ἡ πόλις , ἕτερα δὲ χωρὶς ἐστι ταῖς ἐλευθέραις . ταῖς ἡμέραις ταύταις δὲ κωμάζειν ἔθος ἐστὶν νόμος τε τὰς ἑταίρας ἐνθάδε μεθύειν μεθ’ ἡμῶν .
Lemmas: ὑπάρχω οὖν ὁ τοιοῦτος νόμιμος περί ὁ θεός Ξενοφῶν ὁ Κορίνθιος ἐξέρχομαι εἰς Ὀλυμπία ἐπί ὁ ἀγών καί αὐτός ἀπάγω ἑταίρα εὔχομαι ὁ θεός νικάω . Πίνδαρος τε ὁ μέν πρότερος γράφω εἰς αὐτός ἐγκώμιον ὅς ὁ ἀρχή τρισολυμπιονίκης ἐπαινέω οἶκος , ὕστερος δέ καί σκόλιον ὁ παρά ὁ θυσία ἀείδω , ἐν ὅς ὁ ἀρχή εὐθύς ποιέω πρός ὁ ἑταίρα ὅς παραγίγνομαι ὁ Ξενοφῶν καί θύω ὁ Ἀφροδίτη συνθύω . διόπερ φημί · ὦ Κύπρος δέσποινα , τεός δεῦτε εἰς ἄλσος φορβάς κόρη ἀγέλη ἑκατόγγυιος Ξενοφῶν τέλειος ἐπάγω εὐχωλή ἰαίνω . ἄρχω δέ οὕτως ὁ μέλος · πολύξενος νεᾶνις ἀμφίπολος πειθώ ἐν ἀφνειός Κόρινθος , ὅς τε ὁ χλωρός λίβανος ξανθός δάκρυ θυμιάω , πολλάκις μήτηρ Ἔρωτες οὐράνιος πέτομαι νόημα ὁ Ἀφροδίτη · σύ ἄνευθε ἐπηγορία πόρω , ὦ παῖς , ἐρατεινός ἐν εὐνή μαλθακός ὥρα ἀπό καρπός δρέπω . σύν δέ ἀνάγκη πᾶς καλός . ἄρχω τε οὕτως ἑξῆς φημί ἀλλά θαυμάζω τις ἐγώ λέγω ἰσθμός δεσπότης τοιόσδε μελίφρων ἀρχή εὑρίσκω σκολιός , συνάορος ξυνός γυνή . δῆλος γάρ ὅτι πρός ὁ ἑταίρα διαλέγω ἀγωνιάω ποῖος τις φαίνω ὁ Κορίνθιος ὁ πρᾶγμα . πιστεύω δέ , ὡς ἔοικα , αὐτός ἑαυτοῦ ποιέω εὐθύς · διδάσκω χρυσός καθαρός , βάσανος . ὅτι δέ καί Ἀφροδίσιον ἴδιος ἄγω αὐτόθι ὁ ἑταίρα , Ἄλεξις ἐν φιλέω φημί Ἀφροδίσιον ἄγω ὁ ἑταίρα ὁ πόλις , ἕτερος δέ χωρίς εἰμί ὁ ἐλεύθερος . ὁ ἡμέρα οὗτος δέ κωμάζω ἔθος εἰμί νόμος τε ὁ ἑταίρα ἐνθάδε μεθύω μετά ἐγώ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.34
ἐν δὲ Λακεδαίμονι , ὥς φησι Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι Ἀναθημάτων , εἰκών ἐστι τῆς διαβοήτου ἑταίρας Κοττίνας , ἥν φησιν καὶ βοῦν ἀναθεῖναι χαλκῆν , γράφων οὕτως · καὶ τὸ Κοττίνας δὲ τῆς ἑταίρας εἰκόνιον , ἧς διὰ τὴν ἐπιφάνειαν οἴκημά τι λέγεται καὶ νῦν ἐγγυτάτω τῆς Κολώνης , ἵνα τὸ Διονύσιόν ἐστιν , ἐπιφανὲς καὶ πολλοῖς ἐγνωσμένον τῶν ἐν τῇ πόλει . ἀνάθημα δ’ αὐτῆς ἐστιν ὑπὲρ τὸ τῆς Χαλκιοίκου βοίδιόν τι χαλκοῦν καὶ τὸ προειρημένον εἰκόνιον . Ἀλκιβιάδης δὲ ὁ καλός , ἐφ’ οὗ τις τῶν κωμικῶν ἔφη Ἀλκιβιάδην τὸν ἁβρόν , ὦ γῆ καὶ θεοί , ὃν ἡ Λακεδαίμων μοιχὸν ἐπιθυμεῖ λαβεῖν , ὑπὸ τῆς Ἄγιδος ἀγαπώμενος γυναικὸς , ἐπὶ τὰς τῶν ἑταιρίδων θύρας ἐκώμαζεν , ἀπολιπὼν τὰς Λακαίνας καὶ τὰς Ἀττικάς . Μεδοντίδος γοῦν τῆς Ἀβυδηνῆς ἐξ ἀκοῆς ἐρασθεὶς ἔστερξε καὶ πλεύσας εἰς Ἑλλήσποντον σὺν Ἀξιόχῳ , ὃς ἦν αὐτοῦ τῆς ὥρας ἐραστής , ὥς φησιν Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ κατ’ αὐτοῦ λόγῳ , καὶ ταύτης ἐκοινώνησεν αὐτῷ . καὶ ἑτέρας δὲ δύο ἑταίρας περιήγετο αἰεὶ ὁ Ἀλκιβιάδης , Δαμασάνδραν τὴν Λαίδος τῆς νεωτέρας μητέρα καὶ Θεοδότην ὑφ’ ἧς καὶ ἀποθανὼν ἐκηδεύθη ἐν Μελίσσῃ κώμῃ τῆς Φρυγίας , ἐπιβουλευθεὶς ὑπὸ Φαρναβάζου . εἴδομεν δὲ καὶ ἡμεῖς τὸ ἐν Μελίσσῃ τοῦ Ἀλκιβιάδου μνῆμα ἐκ Συννάδων εἰς Μητρόπολιν ἀφικνούμενοι · ἐφ’ ᾧ καὶ κατ’ ἔτος θύεται βοῦς , διακελευσαμένου τοῦτο τοῦ πάντα ἀρίστου Ἀδριανοῦ βασιλέως · ὃς καὶ ἀνέστησεν ἐπὶ τῷ μνήματι Παρίου λίθου εἰκόνα τὸν Ἀλκιβιάδην .
Lemmas: ἐν δέ Λακεδαίμων , ὡς φημί Πολέμων ὁ περιηγητής ἐν ὁ περί ὁ ἐν Λακεδαίμων ἀνάθημα , εἰκών εἰμί ὁ διαβόητος ἑταίρα Κόττινα , ὅς φημί καί βοῦς ἀνατίθημι χάλκεος , γράφω οὕτως · καί ὁ Κόττινα δέ ὁ ἑταίρα εἰκόνιον , ὅς διά ὁ ἐπιφάνεια οἴκημα τις λέγω καί νῦν ἐγγύς ὁ Κολώνη , ἵνα ὁ Διονύσιος εἰμί , ἐπιφανής καί πολύς γιγνώσκω ὁ ἐν ὁ πόλις . ἀνάθημα δέ αὐτός εἰμί ὑπέρ ὁ ὁ Χαλκίοικος βοίδιον τις χάλκεος καί ὁ προλέγω εἰκόνιον . Ἀλκιβιάδης δέ ὁ καλός , ἐπί ὅς τις ὁ κωμικός φημί Ἀλκιβιάδης ὁ ἁβρός , ὦ γῆ καί θεός , ὅς ὁ Λακεδαίμων μοιχός ἐπιθυμέω λαμβάνω , ὑπό ὁ Ἄγις ἀγαπάζω γυνή , ἐπί ὁ ὁ ἑταιρίς θύρα κωμάζω , ἀπολείπω ὁ Λάκαινα καί ὁ Ἀττικός . Μεδοντίς γοῦν ὁ Ἀβυδηνός ἐκ ἀκοή ἐράω στέργω καί πλέω εἰς Ἑλλήσποντος σύν Ἀξίοχος , ὅς εἰμί αὐτός ὁ ὥρα ἐραστής , ὡς φημί Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ κατά αὐτός λόγος , καί οὗτος κοινωνέω αὐτός . καί ἕτερος δέ δύο ἑταίρα περιάγω ἀεί ὁ Ἀλκιβιάδης , δαμασάνδρα ὁ Λαίς ὁ νεώτερος μήτηρ καί Θεοδότη ὑπό ὅς καί ἀποθνῄσκω κηδεύω ἐν Μελίσσευς κώμη ὁ φρυγία , ἐπιβουλεύω ὑπό Φαρνάβαζος . ὁράω δέ καί ἐγώ ὁ ἐν Μελίσσευς ὁ Ἀλκιβιάδης μνῆμα ἐκ Σύνναδα εἰς μητρόπολις ἀφικνέομαι · ἐπί ὅς καί κατά ἔτος θύω βοῦς , διακελεύομαι οὗτος ὁ πᾶς ἀγαθός Ἀδριανός βασιλεύς · ὅς καί ἀνίστημι ἐπί ὁ μνῆμα Πάριος λίθος εἰκών ὁ Ἀλκιβιάδης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.36
τὸ ὅμοιον ἱστορεῖ γενέσθαι καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Μασσαλιωτῶν Πολιτείᾳ γράφων οὕτως · Φωκαεῖς οἱ ἐν Ἰωνίᾳ ἐμπορίᾳ χρώμενοι ἔκτισαν Μασσαλίαν . Εὔξενος δὲ ὁ Φωκαεὺς Νάννῳ ὁ τῷ βασιλεῖ τοῦτο δ’ ἦν αὐτῷ ὄνομα ἦν ξένος , οὗτος ὁ Νάννος ἐπιτελῶν γάμους τῆς θυγατρὸς κατὰ τύχην παραγενόμενον τὸν Εὔξενον παρακέκληκεν ἐπὶ τὴν θοίνην . ὁ δὲ γάμος ἐγίγνετο τόνδε τὸν τρόπον ἔδει μετὰ τὸ δεῖπνον εἰσελθοῦσαν τὴν παῖδα φιάλην κεκερασμένην ᾧ βούλοιτο δοῦναι τῶν παρόντων μνηστήρων ᾧ δὲ δοίη , τοῦτον εἶναι νυμφίον . ἡ δὲ παῖς εἰσελθοῦσα δίδωσιν εἴτε ἀπὸ τύχης εἴτε καὶ δι’ ἄλλην τινὰ αἰτίαν τῷ Εὐξένῳ · ὄνομα δ’ ἦν τῇ παιδὶ Πέττα . τούτου δὲ συμπεσόντος καὶ τοῦ πατρὸς ἀξιοῦντος ὡς κατὰ θεὸν γενομένης τῆς δόσεως ἔχειν αὐτήν , ἔλαβεν ὁ Εὔξενος γυναῖκα καὶ συνῴκει μεταθέμενος τοὔνομα Ἀριστοξένην . καὶ ἔστι γένος ἐν Μασσαλίᾳ ἀπὸ τῆς ἀνθρώπου μέχρι νῦν Πρωτιάδαι καλούμενον Πρῶτις γὰρ ἐγένετο υἱὸς Εὐξένου καὶ τῆς Ἀριστοξένης .
Lemmas: ὁ ὅμοιος ἱστορέω γίγνομαι καί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ Μασσαλία πολιτεία γράφω οὕτως · Φωκαιεύς ὁ ἐν Ἰωνία ἐμπορία χράω κτίζω Μασσαλία . Εὔξενος δέ ὁ Φωκαιεύς Νάννος ὁ ὁ βασιλεύς οὗτος δέ εἰμί αὐτός ὄνομα εἰμί ξένος , οὗτος ὁ Νάννος ἐπιτελέω γάμος ὁ θυγάτηρ κατά τύχη παραγίγνομαι ὁ Εὔξενος παρακαλέω ἐπί ὁ θοίνη . ὁ δέ γάμος γίγνομαι ὅδε ὁ τρόπος δέω μετά ὁ δεῖπνον εἰσέρχομαι ὁ παῖς φιάλη κεράννυμι ὅς βούλομαι δίδωμι ὁ πάρειμι μνηστήρ ὅς δέ δίδωμι , οὗτος εἰμί νυμφίος . ὁ δέ παῖς εἰσέρχομαι δίδωμι εἴτε ἀπό τύχη εἴτε καί διά ἄλλος τις αἰτία ὁ Εὔξενος · ὄνομα δέ εἰμί ὁ παῖς Πέττα . οὗτος δέ συμπίπτω καί ὁ πατήρ ἀξιόω ὡς κατά θεός γίγνομαι ὁ δόσις ἔχω αὐτός , λαμβάνω ὁ Εὔξενος γυνή καί συνοικέω μετατίθημι ὄνομα Ἀριστοξένη . καί εἰμί γένος ἐν Μασσαλία ἀπό ὁ ἄνθρωπος μέχρι νῦν Πρωτείδης καλέω Πρῶτις γάρ γίγνομαι υἱός Εὔξενος καί ὁ Ἀριστοξένη .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.38
Τιμόθεος δ’ ὁ στρατηγήσας Ἀθηναίων ἐπιφανῶς ἑταίρας ἦν υἱὸς Θρᾴττης τὸ γένος , σεμνῆς δ’ ἄλλως τοὺς τρόπους . μεταβάλλουσαι γὰρ αἱ τοιαῦται εἰς τὸ σῶφρον τῶν ἐπὶ τούτῳ σεμνυνομένων εἰσὶ βελτίους . ὁ δὲ Τιμόθεος καὶ σκωπτόμενός ποτε ὅτι τοιαύτης εἴη μητρὸς καὶ χάριν γε αὐτῇ , φησίν , οἶδα , ὅτι δι’ αὐτὴν Κόνωνός εἰμι υἱός . φιλέταιρον δὲ τὸν Περγάμου καὶ τῆς Καινῆς ταύτης λεγομένης βασιλεύσαντα χώρας Βόας αὐλητρίδος , ἑταίρας τὸ γένος ἀπὸ Παφλαγονίας , υἱόν φησι γενέσθαι Καρύστιος ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν . Ἀριστοφῶν δ’ ὁ ῥήτωρ , ὁ τὸν νόμον εἰσενεγκὼν ἐπ’ Εὐκλείδου ἄρχοντος ὃς ἂν μὴ ἐξ ἀστῆς γένηται νόθον εἶναι , αὐτὸς ἀπεδείχθη ὑπὸ Καλλιάδου τοῦ κωμικοῦ ἐκ Χορηγίδος τῆς ἑταίρας παιδοποιησάμενος , ὡς ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ Καρύστιος ἐν τρίτῳ Ὑπομνημάτων . Δημήτριος δ’ ὁ Πολιορκητὴς οὐ δαιμονίως ἤρα Λαμίας τῆς αὐλητρίδος , ἐξ ἧς ἔσχε καὶ θυγατέρα Φίλαν ; τὴν δὲ Λάμιαν Πολέμων φησὶν ἐν τῷ περὶ τῆς ἐν Σικυῶνι Ποικίλης Στοᾶς θυγατέρα μὲν εἶναι Κλεάνορος Ἀθηναίου , κατασκευάσαι δὲ Σικυωνίοις τὴν προκειμένην στοάν . ἤρα δὲ καὶ Λεαίνης καὶ αὐτῆς ἑταίρας Ἀττικῆς ὁ Δημήτριος καὶ ἄλλων δὲ πλειόνων .
Lemmas: Τιμόθεος δέ ὁ στρατηγέω Ἀθηναῖος ἐπιφανής ἑταίρα εἰμί υἱός θρᾷττα ὁ γένος , σεμνός δέ ἄλλος ὁ τρόπος . μεταβάλλω γάρ ὁ τοιοῦτος εἰς ὁ σώφρων ὁ ἐπί οὗτος σεμνύνω εἰμί ἀγαθός . ὁ δέ Τιμόθεος καί σκώπτω ποτέ ὅτι τοιοῦτος εἰμί μήτηρ καί χάρις γε αὐτός , φημί , οἶδα , ὅτι διά αὐτός Κόνων εἰμί υἱός . Φιλέταιρος δέ ὁ Πέργαμον καί ὁ Καινή οὗτος λέγω βασιλεύω χώρα βοή αὐλητρίς , ἑταίρα ὁ γένος ἀπό Παφλαγονία , υἱός φημί γίγνομαι Καρύστιος ἐν ἱστορικός Ὑπόμνημα . Ἀριστοφῶν δέ ὁ ῥήτωρ , ὁ ὁ νόμος εἰσφέρω ἐπί Εὐκλείδης ἄρχων ὅς ἄν μή ἐκ ἀστή γίγνομαι νόθος εἰμί , αὐτός ἀποδείκνυμι ὑπό Καλλιάδης ὁ κωμικός ἐκ Χορήγις ὁ ἑταίρα παιδοποιέω , ὡς ὁ αὐτός ἱστορέω Καρύστιος ἐν τρίτος ὑπόμνημα . Δημήτριος δέ ὁ πολιορκητής οὐ δαιμόνιος ἐράω Λάμια ὁ αὐλητρίς , ἐκ ὅς ἔχω καί θυγάτηρ Φίλα ; ὁ δέ Λάμια Πολέμων φημί ἐν ὁ περί ὁ ἐν σικυών Ποικίλη Στοά θυγάτηρ μέν εἰμί Κλεάνωρ Ἀθηναῖος , κατασκευάζω δέ Σικυώνια ὁ πρόκειμαι στοά . ἐράω δέ καί Λέαινα καί αὐτός ἑταίρα Ἀττικός ὁ Δημήτριος καί ἄλλος δέ πολύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.39
Μάχων δ’ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Χρείαις φησὶν οὕτως · ὑπερβολῇ δὲ τῆς Λεαίνης σχῆμά τι περαινομένης εὖ παρά τε τῷ Δημητρίῳ εὐημερούσης , φασὶ καὶ τὴν Λάμιαν τὸν βασιλέ’ εὐμελῶς κελητίσαι ποτὲ ἐπαινεθῆναὶ θ᾽ . ἡ δὲ τοῦτ’ ἀπεκρίθη · πρὸς ταῦτα καὶ Λέαιναν , εἰ βούλει , κράτει . ἦν δὲ ἡ Λάμια σφόδρα εὔθικτος καὶ ἀστική πρὸς τὰς ἀποκρίσεις , καθάπερ καὶ Γνάθαινα , περὶ ἧς ἐροῦμεν . πάλιν δὲ περὶ τῆς Λαμίας ὁ Μάχων οὕτω γράφει · δημήτριός ποθ’ ὁ βασιλεὺς γένη μύρων Λαμίᾳ παρὰ πότον παντοδαπῶν ἐπεδείκνυτο . ἡ Λάμια δ’ ἦν αὐλητρὶσι ἧς σφόδρ’ ἡδέως σχεῖν φασι κνησθῆναί τε τὸν Δημήτριον . ἀποδοκιμαζούσης δὲ πάντα καὶ πάνυ κατεγχλιδώσης τῷ βασιλεῖ , νάρδον τινὰ διένευσ’ ἐνεγκεῖν εὐχερῆ , τῇ χειρί τε ταἰδοῖον ἀποτρίψας , θιγὼν τοῖς δακτύλοις τουτὶ γε , Λάμια , φησίν , ὀσφράνθητι καὶ εἴσει παρὰ τἄλλα διαφορὰν ὅσην ἔχει . κείνη δὲ γελάσασ᾽ ἀλλὰ τοῦτ᾽ , ἔφη , τάλαν , ὄζειν δοκεῖ μοι σαπρότατον πάντων πολύ . Δημήτριος δ’ εἶπ᾽ · ἀλλὰ μήν , νὴ τοὺς θεούς , ἀπὸ βαλάνου τοῦτ’ ἐστί , Λάμια , βασιλικῆς .
Lemmas: Μάχων δέ ὁ κωμῳδιοποιός ἐν ὁ ἐπιγράφω χρεία φημί οὕτως · ὑπερβολή δέ ὁ Λέαινα σχῆμα τις περαίνω εὖ παρά τε ὁ Δημήτριος εὐημερέω , φημί καί ὁ Λάμια ὁ βασιλεύς εὐμελής κελητίζω ποτέ ἐπαινέω τε . ὁ δέ οὗτος ἀποκρίνω · πρός οὗτος καί Λέαινα , εἰ βούλομαι , κρατέω . εἰμί δέ ὁ Λάμια σφόδρα εὔθικτος καί ἀστικός πρός ὁ ἀπόκρισις , καθά καί Γνάθαινα , περί ὅς λέγω . πάλιν δέ περί ὁ Λάμια ὁ Μάχων οὕτως γράφω · Δημήτριος ποτέ ὁ βασιλεύς γένος μύρον Λάμια παρά πότος παντοδαπός ἐπιδείκνυμι . ὁ Λάμια δέ εἰμί αὐλητρίς ὅς σφόδρα ἡδύς ἔχω φημί κνάω τε ὁ Δημήτριος . ἀποδοκιμάζω δέ πᾶς καί πάνυ κατεγχλιδάω ὁ βασιλεύς , νάρδον τις διανεύω φέρω εὐχερής , ὁ χείρ τε αἰδοῖον ἀποτρίβω , θιγγάνω ὁ δάκτυλος οὗτος γε , Λάμια , φημί , ὀσφραίνομαι καί οἶδα παρά ἄλλος διαφορά ὅσος ἔχω . ἐκεῖνος δέ γελάω ἀλλά οὗτος , φημί , τάλας , ὄζω δοκέω ἐγώ σαπρός πᾶς πολύς . Δημήτριος δέ λέγω · ἀλλά μήν , νή ὁ θεός , ἀπό βάλανος οὗτος εἰμί , Λάμια , βασιλικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.40
Πτολεμαῖος δ’ ὁ τοῦ Ἀγησάρχου ἐν ταῖς περὶ τὸν Φιλοπάτορα Ἱστορίαις βασιλέων ἐρωμένας ἀναγράφων φησίν · Φιλίππου τοῦ Μακεδόνας αὐξήσαντος Φίλινναν τὴν ὀρχηστρίδα , ἐξ ἧς καὶ γεννῆσαι Ἀρριδαῖον τὸν μετ’ Ἀλέξανδρον βασιλεύσαντα , Δημητρίου δὲ τοῦ Πολιορκητοῦ μετὰ τὰς προειρημένας Μανίαν , Ἀντιγόνου δὲ Δημώ , ἐξ ἧς Ἀλκυονέα γεννηθῆναι , Σελεύκου δὲ τοῦ νεωτέρου Μύσταν καὶ Νῦσαν . ʽ Ἡρακλείδης δὲ ὁ Λέμβος ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν Ἱστοριῶν Δημὼ φησιν ἐρωμένην γενέσθαι τοῦ Δημητρίου · ᾗ ἐπιμανῆναι καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ Ἀντίγονον καὶ ἀποκτεῖναι Ὀξύθεμιν ὡς καὶ πολλὰ συνεξαμαρτάνοντα τῷ Δημητρίῳ , καὶ ὅτι ἀπέκτεινε τὰς τῆς Δημοῦς θεραπαίνας στρεβλῶν .
Lemmas: Πτολεμαῖος δέ ὁ ὁ Ἀγήσαρχος ἐν ὁ περί ὁ φιλοπάτωρ ἱστορία βασιλεύς ἐρώμενος ἀναγράφω φημί · Φίλιππος ὁ Μακεδών αὐξάνω Φίλιννα ὁ ὀρχηστρίς , ἐκ εἷς καί γεννάω Ἀρριδαῖος ὁ μετά Ἀλέξανδρος βασιλεύω , Δημήτριος δέ ὁ πολιορκητής μετά ὁ προλέγω Μανία , Ἀντίγονος δέ Δημώ , ἐκ ὅς Ἀλκυονεύς γεννάω , Σέλευκος δέ ὁ νεώτερος Μύστα καί Νῦσα . ʽ Ἡρακλείδης δέ ὁ λέμβος ἐν ὁ ἕκτος καί τριακοστός ὁ Ἱστορίη Δημώ φημί ἐρώμενος γίγνομαι ὁ Δημήτριος · ὅς ἐπιμαίνω καί ὁ πατήρ αὐτός Ἀντίγονος καί ἀποκτείνω Ὀξύθεμις ὡς καί πολύς συνεξαμαρτάνω ὁ Δημήτριος , καί ὅτι ἀποκτείνω ὁ ὁ Δημώ θεράπαινα στρεβλόω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.41
περὶ δὲ τοῦ εἰρημένου τῆς Μανίας ὀνόματος ὁ Μάχων τάδε φησίν · ἴσως δ’ ἂν ἀπορήσαι τις εὐλόγως θ’ ἅμα τῶν νῦν ἀκροατῶν εἴ τις Ἀττικὴ γυνὴ προσηγορεύετ’ ἢ ἐνομίσθη Μανία . αἰσχρὸν γὰρ ὄνομα Φρυγιακὸν γυναῖκ’ ἔχειν , καὶ ταῦθ’ ἑταίραν ἐκ μέσης τῆς Ἑλλάδος , μὴ τὴν Ἀθηναίων τι κωλῦσαι πόλιν , ὑφ’ ἧς ἅπαντές εἰσ’ ἐπηνωρθωμένοι . τὸ μὲν οὖν ὑπάρχον εὐθέως ἐκ παιδίου αὐτῇ Μέλιττ᾽ ἦν ὄνομα , τῷ μεγέθει μὲν ἦν τῶν τότε γυναικῶν βραχύ τι καταδεεστέρα · φωνῇ δ’ ὁμιλίᾳ τε κεχορηγημένη , πάνυ τ’ εὐπρόσωπος οὖσα καὶ καταπληκτική , πολλοὺς ἐραστὰς καὶ πολίτας καὶ ξένους ἔχουσ’ ὅπου περὶ τῆς γυναικός τις λόγος γένοιτο , μανίαν τὴν Μέλιτταν ὡς καλὴν ἔφασκον εἶναι , καὶ προσεξειργάζετο αὐτὴ τὸ πλεῖον . ἡνίκα τις σκώψειε γάρ , ῥημάτιον εὐθὺ τοῦτο μανίαν ἀνεβόα , αὐτὴ θ’ ὅτ’ ἐπαινοίη τιν’ ἢ ψέγοι πάλιν , ἐπ’ ἀμφοτέρων προσέκειτο μανία τῶν λόγων , διὸ τῆς μανίας τὸ ῥῆμ’ ἐπεκτείνας δοκεῖ καλέσαι τις αὐτὴν τῶν ἐραστῶν Μανίαν · μᾶλλον τὸ πάρεργον ἐπεκράτησ’ ἢ τοὔνομα . ἐδόκει δὲ λιθιᾶν , ὡς ἔοιχ᾽ , ἡ Μανία · Γνάθαινα δ’ εἰς τὰ στρώμαθ’ ὅτι προίετο , ἐνουθετήθη τοῦτό πως ὑπὸ Διφίλου . μετὰ ταῦτα δ’ ἡ Γνάθαινα πρὸς τὴν Μανίαν ἐλοιδορεῖτο καὶ λέγει τί τοῦτο , παῖ , εἰ καὶ λίθον εἶχες ; ὑπολαβοῦσ’ ἡ Μανία ἔδωκ’ ἄν , ἵν’ εἶχες , φήσ᾽ , ἀποψᾶσθαι , τάλαν .
Lemmas: περί δέ ὁ λέγω ὁ Μανία ὄνομα ὁ Μάχων ὅδε φημί · ἴσως δέ ἄν ἀπορέω τις εὔλογος τε ἅμα ὁ νῦν ἀκροατής εἰ τις Ἀττικός γυνή προσαγορεύω ἤ νομίζω Μανία . αἰσχρός γάρ ὄνομα Φρυγιακός γυνή ἔχω , καί οὗτος ἑταίρα ἐκ μέσος ὁ Ἑλλάς , μή ὁ Ἀθηναῖος τις κωλύω πόλις , ὑπό ὅς ἅπας εἰμί ἐπανορθόω . ὁ μέν οὖν ὑπάρχω εὐθύς ἐκ παιδίον αὐτός μέλισσα εἰμί ὄνομα , ὁ μέγεθος μέν εἰμί ὁ τότε γυνή βραχύς τις καταδεής · φωνή δέ ὁμιλία τε χορηγέω , πάνυ τε εὐπρόσωπος εἰμί καί καταπληκτικός , πολύς ἐραστής καί πολίτης καί ξένος ἔχω ὅπου περί ὁ γυνή τις λόγος γίγνομαι , μανία ὁ μέλισσα ὡς καλός φάσκω εἰμί , καί προσεξεργάζομαι αὐτός ὁ πολύς . ἡνίκα τις σκώπτω γάρ , ῥημάτιον εὐθύς οὗτος μανία ἀναβοάω , αὐτός τε ὅτε ἐπαινέω τις ἤ ψέγω πάλιν , ἐπί ἀμφότερος πρόσκειμαι μανία ὁ λόγος , διό ὁ μανία ὁ ῥῆμα ἐπεκτείνω δοκέω καλέω τις αὐτός ὁ ἐραστός Μανία · μάλα ὁ πάρεργος ἐπικρατέω ἤ ὄνομα . δοκέω δέ λιθιάω , ὡς ἔοικα , ὁ Μανία · Γνάθαινα δέ εἰς ὁ στρῶμα ὅτι προίημι , νουθετέω οὗτος πως ὑπό Δίφιλος . μετά οὗτος δέ ὁ Γνάθαινα πρός ὁ Μανία λοιδορέω καί λέγω τίς οὗτος , παῖς , εἰ καί λίθος ἔχω ; ὑπολαμβάνω ὁ Μανία δίδωμι ἄν , ἵνα ἔχω , φημί , ἀποψάω , τάλας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.48
Μετάνειρα δὲ ἡ ἑταίρα , Δημοκλέους τοῦ παρασίτου Λαγυνίωνος ἐπίκλην καταπεσόντος ἔν τινι κονιάματι , καὶ γὰρ σύ , φησί , σαυτὸν ἔδωκας οὗ ψῆφοι εἰσίν . διαπηδῶντος δ’ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν πλησίον κλίνην πρόσεχε , φησί , μὴ ἀνατραπῇς . τοῦτο ἱστορεῖ Ἡγήσανδρος . Ἀριστόδημος δ’ ἐν δευτέρῳ Γελοίων Ἀπομνημονευμάτων Γνάθαιναν , φησί , δύο ἐμισθώσαντο , στρατιώτης καὶ μαστιγίας · ἀναγωγότερον οὖν τοῦ στρατιώτου λάκκον αὐτὴν εἰπόντος ᾽ πῶς ; ἔφησεν · ἢ ὅτι δύο ποταμοὶ ἐμβάλλετέ μοι , Λύκος καὶ Ἐλεύθερος ; ᾽ ἐπὶ δὲ τὴν θυγατέρα τῆς Γναθαίνης πτωχῶν ἐραστῶν κωμαζόντων καὶ ἀπειλούντων κατασκάψειν τὴν οἰκίαν · ἐνηνοχέναι γὰρ δικέλλας καὶ ἄμας , ᾽ εἰ ταῦτ’ εἴχεθ’ ὑμεῖς εἶπεν ἡ Γνάθαινα , ἐνέχυρα θέντες τὸ μίσθωμα ἂν ἀπεστείλατε.᾽ ἐμμελὴς δ’ ἦν πάνυ ἡ Γνάθαινα καὶ οὐκ ἀνάστειος ἀποφθέγξασθαι · ἥτις καὶ νόμον συσσιτικὸν συνέγραψεν , καθ’ ὃν δεῖ τοὺς ἐραστὰς ὡς αὐτὴν καὶ τὴν θυγατέρα εἰσιέναι , κατὰ ζῆλον τῶν τὰ τοιαῦτα συνταξαμένων φιλοσόφων . ἀνέγραψε δ’ αὐτὸν Καλλίμαχος ἐν τῷ τρίτῳ πίνακι τῶν Νόμων καὶ ἀρχὴν αὐτοῦ τήνδε παρέθετο · ὅδε ὁ νόμος ἴσος ἐγράφη καὶ ὅμοιος , στίχων τριακοσίων εἴκοσι τριῶν .
Lemmas: Μετανείρα δέ ὁ ἑταίρα , Δημοκλῆς ὁ παράσιτος λαγυνίων ἐπίκλην καταπίπτω ἐν τις κονίαμα , καί γάρ σύ , φημί , σεαυτοῦ δίδωμι οὗ ψῆφος εἰμί . διαπηδάω δέ αὐτός ἐπί ὁ πλησίον κλίνη προσέχω , φημί , μή ἀνατρέπω . οὗτος ἱστορέω Ἡγήσανδρος . Ἀριστόδημος δέ ἐν δεύτερος γέλοιος ἀπομνημόνευμα Γνάθαινα , φημί , δύο μισθόω , στρατιώτης καί μαστιγίας · ἀναγωγός οὖν ὁ στρατιώτης λάκκος αὐτός λέγω ᾽ πῶς ; φημί · ἤ ὅτι δύο ποταμός ἐμβάλλω ἐγώ , Λύκος καί Ἐλεύθερος ; ᾽ ἐπί δέ ὁ θυγάτηρ ὁ Γνάθαινα πτωχός ἐραστής κωμάζω καί ἀπειλέω κατασκάπτω ὁ οἰκία · φέρω γάρ δίκελλα καί ἄμη , ᾽ εἰ οὗτος ἔχω σύ λέγω ὁ Γνάθαινα , ἐνέχυρον τίθημι ὁ μίσθωμα ἄν ἀποστέλλω ἐμμελής δέ εἰμί πάνυ ὁ Γνάθαινα καί οὐ ἀνάστειος ἀποφθέγγομαι · ὅστις καί νόμος συσσιτικός συγγράφω , κατά ὅς δέω ὁ ἐραστής ὡς αὐτός καί ὁ θυγάτηρ εἰσέρχομαι , κατά ζῆλος ὁ ὁ τοιοῦτος συντάσσω φιλόσοφος . ἀναγράφω δέ αὐτός Καλλίμαχος ἐν ὁ τρίτος πίναξ ὁ νόμος καί ἀρχή αὐτός ὅδε παρατίθημι · ὅδε ὁ νόμος ἴσος γράφω καί ὅμοιος , στίχος τριακόσιοι εἴκοσι τρεῖς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.49
Καλλίστιον δὲ τὴν ἐπικληθεῖσαν Πτωχελένην μαστιγίας ἐμισθώσατο . θέρους δὲ ὄντος ἐπεὶ γυμνὸς κατέκειτο , τοὺς τύπους τῶν πληγῶν ἰδοῦσα πόθεν οὗτοι , τάλαν ; εἶπε . καὶ ὃς παιδὸς ὄντος μου ζωμὸς κατεχύθη . ἡ δὲ δηλαδὴ μόσχειος . Μενάνδρῳ τῷ ποιητῇ δυσημερήσαντι καὶ εἰσελθόντι εἰς τὴν οἰκίαν Γλυκέρα προσενέγκασα γάλα παρεκάλει ῥοφῆσαι · ὁ δ’ οὐ θέλω εἶπεν . ἦν γὰρ ἐφεστηκυῖα γραῦς αὐτῷ . ἡ δὲ ἀποφύσα , εἶπε , καὶ τῷ κάτω χρῶ . Θαὶς ἐραστοῦ τινος αὐτῆς ἀλαζόνος παρὰ πολλῶν ποτήρια χρησαμένου καὶ λέγοντος θέλειν ταῦτα συγκόψαι , ἄλλα δὲ κατασκευάσαι , ἀπολεῖς , ἔφη , ἑκάστου τὸ ἴδιον . Λεόντιον κατακειμένη μετ’ ἐραστοῦ , ἐπεισελθούσης εἰς τὸ συμπόσιον Γλυκέρας καὶ τοῦ ἐραστοῦ αὐτῆς ταύτῃ μᾶλλον προσέχοντος , κατάστυγνος ἦν . ὡς δ’ ἐπιστρέψας ὁ γνώριμος αὐτὴν ἠρώτησε τί λυπεῖται , ἡ ὑστέρα με λυπεῖ ἔφη . πρὸς Λαίδα τὴν Κορινθίαν ἐραστὴς ἀποσφράγισμα πέμψας ἐκέλευε παραγίνεσθαι . ἡ δ’ οὐ δύναμαι εἶπε · πηλὸς ἐστι . Θαῒς πρὸς γράσωνα πορευομένη ἐραστήν , ἐπεί τις αὐτὴν ἠρώτα ποῦ πορεύεται , εἶπεν · Αἰγεῖ συνοικήσουσα τῷ Πανδίονος . Φρύνη συνδειπνοῦσά ποτε γράσωνι ἄρασα φορίνην λαβέ , εἶπε , καὶ ταῦτα τράγε . ὁ πέμψαντος δέ τινος αὐτῇ τῶν γνωρίμων οἶνον χρηστὸν μέν , ὀλίγον δέ , καὶ λέγοντος ὅτι δεκαέτης ἐστίν , μικρὸς ὡς πολλῶν ἐτῶν ἔφη . ζητουμένου δὲ ἔν τινι συμποσίῳ διὰ τίνα αἰτίαν οἱ στέφανοι κρήμνανται , εἶπεν ὅτι ψυχαγωγοῦσιν . μαστιγίου δέ τινος μειρακιευομένου πρὸς αὐτὴν καὶ φαμένου πολλαῖς συμπεπλέχθαι , καθ’ ὑπόκρισιν ἐσκυθρώπασεν . ἐπερωτήσαντος δὲ τὴν αἰτίαν ὀργίζομαί σοι , εἶπεν , ὅτι πολλὰς ἔχεις . φιλάργυρος δέ τις ἐραστὴς ὑποκοριζόμενος αὐτὴν εἶπεν ἀφροδίσιον εἶ Πραξιτέλους · ἡ δὲ σὺ δ’ Ἔρως Φειδίου .
Lemmas: Καλλίστιον δέ ὁ ἐπικαλέω πτωχελένη μαστιγίας μισθόω . θέρος δέ εἰμί ἐπεί γυμνός κατάκειμαι , ὁ τύπος ὁ πληγή ὁράω πόθεν οὗτος , τάλας ; λέγω . καί ὅς παῖς εἰμί ἐγώ ζωμός καταχέω . ὁ δέ δηλαδή μόσχειος . Μένανδρος ὁ ποιητής δυσημερέω καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκία Γλυκέρα προσφέρω γάλα παρακαλέω ῥοφάω · ὁ δέ οὐ ἐθέλω λέγω . εἰμί γάρ ἐφίστημι γραῦς αὐτός . ὁ δέ ἀποφυσάω , λέγω , καί ὁ κάτω χράω . Θαίς ἐραστής τις αὐτός ἀλαζών παρά πολύς ποτήριον χράω καί λέγω ἐθέλω οὗτος συγκόπτω , ἄλλος δέ κατασκευάζω , ἀπόλλυμι , φημί , ἕκαστος ὁ ἴδιος . Λεόντιον κατάκειμαι μετά ἐραστής , ἐπεισέρχομαι εἰς ὁ συμπόσιον Γλυκέρα καί ὁ ἐραστής αὐτός οὗτος μάλα προσέχω , κατάστυγνος εἰμί . ὡς δέ ἐπιστρέφω ὁ γνώριμος αὐτός ἐρωτάω τίς λυπέω , ὁ ὕστερος ἐγώ λυπέω φημί . πρός Λαίς ὁ Κορίνθιος ἐραστής ἀποσφράγισμα πέμπω κελεύω παραγίγνομαι . ὁ δέ οὐ δύναμαι λέγω · πηλός εἰμί . Θαίς πρός γράσων πορεύω ἐραστής , ἐπεί τις αὐτός ἐρωτάω ποῦ πορεύω , λέγω · Αἰγεύς συνοικέω ὁ Πανδίων . Φρύνη συνδειπνέω ποτέ γράσων ἀείρω φορίνη λαμβάνω , λέγω , καί οὗτος τρώγω . ὁ πέμπω δέ τις αὐτός ὁ γνώριμος οἶνος χρηστός μέν , ὀλίγος δέ , καί λέγω ὅτι δεκαετής εἰμί , μικρός ὡς πολύς ἔτος φημί . ζητέω δέ ἐν τις συμπόσιον διά τίς αἰτία ὁ στέφανος κρήμνημι , λέγω ὅτι ψυχαγωγέω . μαστιγίας δέ τις μειρακιεύομαι πρός αὐτός καί φημί πολύς συμπλέκω , κατά ὑπόκρισις σκυθρωπάζω . ἐπερωτάω δέ ὁ αἰτία ὀργίζω σύ , λέγω , ὅτι πολύς ἔχω . φιλάργυρος δέ τις ἐραστής ὑποκορίζομαι αὐτός λέγω Ἀφροδίσιον εἰμί Πραξιτέλης · ὁ δέ σύ δέ Ἔρως Φειδίας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.52
καὶ ᾽ Ὠκίμου δὲ τῆς ἐμῆς , ὡς σὺ φής , Κύνουλκε , καὶ Ὑπερείδης μέμνηται ἐν τῷ κατὰ Ἀρισταγόρας β’ λέγων οὕτως · ὥστε Λαὶς μὲν ἡ δοκοῦσα πασῶν τῶν πώποτε διενηνοχέναι τὴν ὄψιν καὶ Ὤκιμον καὶ Μετάνειρα Νικόστρατος δὲ ὁ τῆς μέσης κωμῳδίας ποιητὴς ἐν Πανδρόσῳ οὑτωσὶ λέγων · ἔπειτα τῆς αὐτῆς ὁδοῦ πρὸς Ἀερόπην ἐλθοῦσα πέμψαι στρώματα αὐτὴν κέλευε , φησί , καὶ παρ’ ᾽ Ὠκίμου χαλκώματα . Μένανδρος δ’ ἐν Κόλακι τάσδε καταλέγει ἑταίρας · Χρυσίδα , Κορώνην , Ἀντίκυραν , Ἰσχάδα , καὶ Ναννάριον ἔσχηκας ὡραίαν σφόδρα . Φιλέταιρος ἐν Κυναγίδι · οὐχὶ Κερκώπη μὲν ἤδη γέγον’ ἔτη τρισχίλια , ἡ δὲ Διοπείθους ἀηδὴς Τέλεσις ἕτερα μυρία ; Θεολύτην δ’ οὐδ’ οἶδεν οὐδεὶς ὅτε τὸ πρῶτον ἐγένετο . οὐχὶ Λαὶς μὲν τελευτῶσ’ ἀπέθανεν βινουμένη , Ἰσθμιὰς δὲ καὶ Νέαιρα κατασέσηπε καὶ Φίλα ; Κοσσύφας δὲ καὶ Γαλήνας καὶ Κορώνας οὐ λέγω · περὶ δὲ Ναίδος σιωπῶ · γομφίους γὰρ οὐκ ἔχει . Θεόφιλος Φιλαύλῳ · τοῦ μὴ ποτ’ αὐτὸν ἐμπεσεῖν εἰς Λαίδα φερόμενον ἢ Μηκωνίδ᾽ ἢ Σισύμβριον ἢ Βάραθρον ἢ Θάλλουσαν ἢ τούτων τινά , ὧν ἐμπλέκουσι τοῖς λίνοις σ’ αἱ μαστροποί , ἢ Ναύσιον ἢ Μαλθάκην .
Lemmas: καί ᾽ Ὤκιμον δέ ὁ ἐμός , ὡς σύ φημί , Κύνουλκος , καί Ὑπερείδης μιμνῄσκω ἐν ὁ κατά Ἀρισταγόρα βʹ λέγω οὕτως · ὥστε Λαίς μέν ὁ δοκέω πᾶς ὁ πώποτε διαφέρω ὁ ὄψις καί ὤκιμον καί Μετανείρα Νικόστρατος δέ ὁ ὁ μέσος κωμῳδία ποιητής ἐν Πάνδροσος οὕτως λέγω · ἔπειτα ὁ αὐτός ὁδός πρός Ἀερόπη ἔρχομαι πέμπω στρῶμα αὐτός κελεύω , φημί , καί παρά ᾽ Ὤκιμον χάλκωμα . Μένανδρος δέ ἐν κόλαξ ὅδε καταλέγω ἑταίρα · Χρυσίς , Κορώνη , Ἀντίκυρα , ἰσχάς , καί Ναννάριον ἔχω ὡραῖος σφόδρα . Φιλέταιρος ἐν Κυναγίδας · οὐ κερκώπη μέν ἤδη γίγνομαι ἔτος τρισχίλιοι , ὁ δέ Διοπείθης ἀηδής Τέλεσις ἕτερος μυρίος ; Θεολύτη δέ οὐδέ οἶδα οὐδείς ὅτε ὁ πρότερος γίγνομαι . οὐ Λαίς μέν τελευτάω ἀποθνῄσκω βινέω , Ἰσθμιάς δέ καί Νέαιρα κατασήπω καί Φῖλα ; Κοσσύφα δέ καί Γαλήνη καί κορώνη οὐ λέγω · περί δέ Ναίς σιωπάω · γομφίος γάρ οὐ ἔχω . Θεόφιλος Φίλαυλος · ὁ μή ποτέ αὐτός ἐμπίπτω εἰς Λαίς φέρω ἤ Μηκώνις ἤ Σίσυμβρον ἤ βάραθρον ἤ Θάλλουσα ἤ οὗτος τις , ὅς ἐμπλέκω ὁ λίνος σύ ὁ μαστροπός , ἤ Ναύσιον ἤ Μαλθάκη .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.53
τοσαῦτ’ εἰπὼν μετά τινος τροχιλίας ὁ Μυρτίλος μή τι τοιοῦτοι ὑμεῖς οἱ φιλόσοφοι , ἔφη , οἱ καὶ πρὸ τῶν Ἡδονικῶν καλουμένων αὐτοὶ τὸν τῆς ἡδονῆς τοῖχον ὑποσκάπτοντες , ὥς που ὁ Ἐρατοσθένης ἔφη . κἀμοὶ μὲν τὰ καλὰ τῶν ἑταιρῶν ἀποφθέγματα πεπεράνθω μέχρι τούτων ἐπ’ ἄλλο δ’ εἶδος μεταβήσομαι λόγων , καὶ πρῶτον γε μνησθήσομαι τοῦ φιλαληθεστάτου Ἐπικούρου · ὅστις ἐγκυκλίου παιδείας ἀμύητος ὢν ἐμακάριζε καὶ τοὺς ὁμοίως αὐτῷ ἐπὶ φιλοσοφίαν παρερχομένους , τοιαύτας φωνὰς προιέμενος · μακαρίζω σε , ὦ οὗτος , ὅτι καθαρὸς πάσης παιδείας ἐπὶ φιλοσοφίαν ὥρμησαι , ὅθεν αὐτὸν καὶ ὁ Τίμων φησὶν γραμμοδιδασκαλίδην , ὁ ἀναγωγότατον ζωόντων . οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ Λεόντιον εἶχεν ἐρωμένην τὴν ἐπὶ ἑταιρείᾳ διαβόητον γενομένην ; ἡ δὲ οὐδ’ ὅτε φιλοσοφεῖν ἤρξατο ἐπαύσατο ἑταιροῦσα , πᾶσι δὲ τοῖς Ἐπικουρείοις συνῆν ἐν τοῖς κήποις , Ἐπικούρῳ δὲ καὶ ἀναφανδὸν ὥστ’ ἐκεῖνον πολλὴν φροντίδα ποιούμενον αὐτῆς τοῦτ’ ἐμφανίζειν διὰ τῶν πρὸς Ἕρμαρχον Ἐπιστολῶν .
Lemmas: τοσοῦτος λέγω μετά τις τροχιλία ὁ Μυρτίλος μή τις τοιοῦτος σύ ὁ φιλόσοφος , φημί , ὁ καί πρό ὁ ἡδονικός καλέω αὐτός ὁ ὁ ἡδονή τοῖχος ὑποσκάπτω , ὡς που ὁ Ἐρατοσθένης φημί . ἐγώ μέν ὁ καλός ὁ ἑταίρα ἀπόφθεγμα περαίνω μέχρι οὗτος ἐπί ἄλλος δέ εἶδος μεταβαίνω λόγος , καί πρότερος γε μιμνῄσκω ὁ φιλαλήθης Ἐπίκουρος · ὅστις ἐγκύκλιος παιδεία ἀμύητος εἰμί μακαρίζω καί ὁ ὅμοιος αὐτός ἐπί φιλοσοφία παρέρχομαι , τοιοῦτος φωνή προίημι · μακαρίζω σύ , ὦ οὗτος , ὅτι καθαρός πᾶς παιδεία ἐπί φιλοσοφία ὁρμάω , ὅθεν αὐτός καί ὁ Τίμων φημί γραμμοδιδασκαλίδης , ὁ ἀναγωγός ζάω . οὗτος οὖν ὁ Ἐπίκουρος οὐ Λεόντιον ἔχω ἐράω ὁ ἐπί ἑταιρεία διαβόητος γίγνομαι ; ὁ δέ οὐδέ ὅτε φιλοσοφέω ἄρχω παύω ἑταιρέω , πᾶς δέ ὁ Ἐπικούρειος σύνειμι ἐν ὁ κῆπος , ἐπίκουρος δέ καί ἀναφανδά ὥστε ἐκεῖνος πολύς φροντίς ποιέω αὐτός οὗτος ἐμφανίζω διά ὁ πρός Ἕρμαρχος ἐπιστολή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.54
Λαίδος τε τῆς ἐξ Ὑκκάρων πόλις δ’ αὕτη Σικελική , ἀφ’ ἧς αἰχμάλωτος γενομένη ἧκεν εἰς Κόρινθον , ὡς ἱστορεῖ Πολέμων ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν πρὸς Τίμαιον ἧς καὶ Ἀρίστιππος ἤρα καὶ Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ Διογένης τε ὁ κύων ᾗ καὶ Ἀφροδίτη ἡ ἐν Κορίνθῳ ἡ Μελαινὶς καλουμένη νυκτὸς ἐπιφαινομένη ἐμήνυεν ἐραστῶν ἔφοδον πολυταλάντων οὐχ Ὑπερείδης μνημονεύει ἐν τῷ κατὰ Ἀρισταγόρας δευτέρῳ ; Ἀπελλῆς δὲ ὁ ζωγράφος ἔτι παρθένον οὖσαν τὴν Λαίδα θεασάμενος ἀπὸ τῆς Πειρήνης ὑδροφοροῦσαν καὶ θαυμάσας τὸ κάλλος ἤγαγέν ποτε αὐτὴν εἰς φίλων συμπόσιον . χλευασάντων δ’ αὐτὸν τῶν ἑταίρων ὅτι ἀνθ’ ἑταίρας παρθένον εἰς τὸ συμπόσιον ἀγάγοι , μὴ θαυμάσητε , εἶπεν ἐγὼ γὰρ αὐτὴν μέλλουσαν εἰς ἀπόλαυσιν μετ’ οὐδ’ ὅλην τριετίαν καλὴν δείξω . τὸ δ’ αὐτὸ καὶ Σωκράτης ἐμαντεύσατο περὶ Θεοδότης τῆς Ἀθηναίας , ὥς φησι Ξενοφῶν ἐν Ἀπομνημονεύμασιν ὅτι δὲ καλλίστη εἴη καὶ στέρνα κρείττω λόγου παντὸς ἔχοι λέγοντός τινος ἰτέον ἡμῖν , ἔφη , θεασομένοις τὴν γυναῖκα · οὐ γὰρ δὴ ἀκούουσιν ἔστιν κρῖναι τὸ κάλλος . οὕτω δ’ ἦν ἡ Λαὶς καλὴ ὡς καὶ τοὺς ζωγράφους ἐρχομένους πρὸς αὐτὴν ἀπομιμεῖσθαι τῆς γυναικὸς τοὺς μαστοὺς καὶ τὰ στέρνα , διαζηλοτυπουμένη δέ ποτε ἡ Λαὶς τῇ Φρύνῃ πολὺν ἐραστῶν ἔσχηκεν ὅμιλον , οὐ διακρίνουσα πλούσιον ἢ πένητα οὐδ’ ὑβριστικῶς αὐτοῖς χρωμένη .
Lemmas: Λαίς τε ὁ ἐκ Ὕκκαρα πόλις δέ οὗτος Σικελικός , ἀπό ὅς αἰχμάλωτος γίγνομαι ἥκω εἰς Κόρινθος , ὡς ἱστορέω Πολέμων ἐν ὁ ἕκτος ὁ πρός Τίμαιος ὅς καί Ἀρίστιππος ἐράω καί Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ Διογένης τε ὁ κύων ὅς καί Ἀφροδίτη ὁ ἐν Κόρινθος ὁ Μελαινίς καλέω νύξ ἐπιφαίνω μηνύω ἐραστός ἔφοδος πολυτάλαντος οὐ Ὑπερείδης μνημονεύω ἐν ὁ κατά Ἀρισταγόρας δεύτερος ; Ἀπελλῆς δέ ὁ ζωγράφος ἔτι παρθένος εἰμί ὁ Λαίς θεάομαι ἀπό ὁ Πειρήνη ὑδροφορέω καί θαυμάζω ὁ κάλλος ἄγω ποτέ αὐτός εἰς φίλος συμπόσιον . χλευάζω δέ αὐτός ὁ ἑταῖρος ὅτι ἀντί ἑταίρα παρθένος εἰς ὁ συμπόσιον ἄγω , μή θαυμάζω , λέγω ἐγώ γάρ αὐτός μέλλω εἰς ἀπόλαυσις μετά οὐδέ ὅλος τριετία καλός δείκνυμι . ὁ δέ αὐτός καί Σωκράτης μαντεύομαι περί Θεοδότη ὁ Ἀθήνη , ὡς φημί Ξενοφῶν ἐν ἀπομνημόνευμα ὅτι δέ καλός εἰμί καί στέρνον κρατύς λόγος πᾶς ἔχω λέγω τις ἔρχομαι ἐγώ , φημί , θεάομαι ὁ γυνή · οὐ γάρ δή ἀκούω εἰμί κρίνω ὁ κάλλος . οὕτως δέ εἰμί ὁ Λαίς καλός ὡς καί ὁ ζωγράφος ἔρχομαι πρός αὐτός ἀπομιμέομαι ὁ γυνή ὁ μαστός καί ὁ στέρνον , διαζηλοτυπέομαι δέ ποτέ ὁ Λαίς ὁ Φρύνη πολύς ἐραστός ἔχω ὅμιλος , οὐ διακρίνω πλούσιος ἤ πένης οὐδέ ὑβριστικός αὐτός χράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.55
Ἀρίστιππος δὲ κατ’ ἔτος δύο μῆνας , συνδιημέρευεν αὐτῇ ἐν Αἰγίνῃ τοῖς Ποσειδωνίοις · καὶ ὀνειδιζόμενος ὑπὸ Ἱκέτου ὅτι σὺ μὲν αὐτῇ τοσοῦτον ἀργύριον δίδως , ἡ δὲ προῖκα Διογένει τῷ κυνὶ συγκυλίεται , ἀπεκρίνατο · ἐγὼ Λαίδι χορηγῶ πολλά , ἵνα αὐτὸς αὐτῆς ἀπολαύω , οὐχ ἵνα μὴ ἄλλος . τοῦ δὲ Διογένους εἰπόντος αὐτῷ Ἀρίστιππε , κοινῇ συνοικεῖς πόρνῃ , ἢ κύνιζε οὖν , τί δὲ ὡς ἐγώ , ἢ πέπαυσο καὶ ὁ Ἀρίστιππος · ἆρά γε μὴ τί σοι ἄτοπον δοκεῖ εἶναι , Διόγενες , οἰκίαν οἰκεῖν ἐν ᾗ πρότερον ᾤκησαν ἄλλοι ; οὐ γάρ ἔφη . τί δὲ ναῦν ἐν ᾗ πολλοὶ πεπλεύκασιν ; οὐδὲ τοῦτο ἔφη . οὕτως οὖν οὐδὲ γυναικὶ συνεῖναι ἄτοπόν ἐστιν ᾗ πολλοὶ κέχρηνται . Νυμφόδωρος δ’ ὁ Συρακόσιος ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ Θαυμαζομένων ἐξ Ὑκκάρου φησὶν Σικελικοῦ φρουρίου εἶναι τὴν Λαίδα . Στράττις δ’ ἐν Μακεδόσιν ἢ Παυσανίᾳ Κορινθίαν αὐτὴν εἶναί φησιν διὰ τούτων εἰσὶν δὲ πόθεν αἱ παῖδες αὗται καὶ τίνες ; β . νυνὶ μὲν ἥκουσιν Μεγαρόθεν , εἰσὶ δὲ Κορίνθιαι · Λαῒς μὲν ἡδὶ Μεγακλέους . Τίμαιος δ’ ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν ἐξ Ὑκκάρων · καθὰ καὶ Πολέμων εἴρηκεν , ἀναιρεθῆναι φάσκων αὐτὴν ὑπό τινων γυναικῶν ἐν Θετταλίᾳ , ἐρασθεῖσάν τινος Παυσανίου Θετταλοῦ , κατὰ φθόνον καὶ δυσζηλίαν ξυλίναις χελώναις τυπτομένην ἐν Ἀφροδίτης ἱερῷ . διὸ καὶ τὸ τέμενος κληθῆναι ἀνοσίας Ἀφροδίτης . δείκνυσθαι δ’ αὐτῆς τάφον παρὰ τῷ Πηνειῷ σημεῖον ἔχοντα ὑδρίαν λιθίνην καὶ ἐπίγραμμα τόδε · τῆσδὲ ποθ’ ἡ μεγάλαυχος ἀνίκητός τε πρὸς ἀλκὴν Ἑλλὰς ἐδουλώθη κάλλεος ἰσοθέου , Λαίδος · ἣν ἐτέκνωσεν Ἔρως , θρέψεν δὲ Κόρινθος · κεῖται δ’ ἐν κλεινοῖς Θετταλικοῖς πεδίοις . αὐτοσχεδιάζουσιν οὖν οἱ λέγοντες αὐτὴν ἐν Κορίνθῳ τεθάφθαι πρὸς τῷ Κρανείῳ ,
Lemmas: Ἀρίστιππος δέ κατά ἔτος δύο μείς , συνδιημερεύω αὐτός ἐν Αἰγίνη ὁ Ποσειδώνιον · καί ὀνειδίζω ὑπό Ἱκέτας ὅτι σύ μέν αὐτός τοσοῦτος ἀργύριον δίδωμι , ὁ δέ προίξ Διογένης ὁ κύων συγκυλίω , ἀποκρίνω · ἐγώ Λαίς χορηγέω πολύς , ἵνα αὐτός αὐτός ἀπολαύω , οὐ ἵνα μή ἄλλος . ὁ δέ Διογένης λέγω αὐτός Ἀρίστιππος , κοινῇ συνοικέω πόρνη , ἤ κυνίζω οὖν , τίς δέ ὡς ἐγώ , ἤ παύω καί ὁ Ἀρίστιππος · ἆρα γε μή τις σύ ἄτοπος δοκέω εἰμί , Διογένης , οἰκία οἰκέω ἐν ὅς πρότερος οἰκέω ἄλλος ; οὐ γάρ φημί . τίς δέ ναῦς ἐν ὅς πολύς πλέω ; οὐδέ οὗτος φημί . οὕτως οὖν οὐδέ γυνή σύνειμι ἄτοπος εἰμί ὅς πολύς χράω . Νυμφόδωρος δέ ὁ Συρακούσιος ἐν ὁ περί ὁ ἐν Σικελία θαυμάζω ἐκ Ὑκκάρος φημί Σικελικός φρούριον εἰμί ὁ Λαίς . Στράττις δέ ἐν Μακεδών ἤ Παυσανίας Κορίνθιος αὐτός εἰμί φημί διά οὗτος εἰμί δέ πόθεν ὁ παῖς οὗτος καί τίς ; Β . νυνί μέν ἥκω Μεγαρόθεν , εἰμί δέ Κορίνθιος · ληΐς μέν ὅδε Μεγακλῆς . Τίμαιος δέ ἐν ὁ τρισκαιδέκατος ὁ Ἱστορίη ἐκ Ὕκκαρα · καθά καί Πολέμων λέγω , ἀναιρέω φάσκω αὐτός ὑπό τις γυνή ἐν Θεσσαλία , ἐράω τις Παυσανίας Θεσσαλός , κατά φθόνος καί δυσζηλία ξύλινος χελώνη τύπτω ἐν Ἀφροδίτη ἱερός . διό καί ὁ τέμενος καλέω ἀνόσιος Ἀφροδίτη . δείκνυμι δέ αὐτός τάφος παρά ὁ Πηνειός σημεῖον ἔχω ὑδρία λίθινος καί ἐπίγραμμα ὅδε · ὅδε ποτέ ὁ μεγάλαυχος ἀνίκητος τε πρός ἀλκή Ἑλλάς δουλόω κάλλος ἰσόθεος , Λαίς · ὅς τεκνόω Ἔρως , τρέφω δέ Κόρινθος · κεῖμαι δέ ἐν κλεινός Θεσσαλικός πεδίον . αὐτοσχεδιάζω οὖν ὁ λέγω αὐτός ἐν Κόρινθος θάπτω πρός ὁ κράνειον ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.57
καὶ ὁ Οὐλπιανός , ὥσπερ ἕρμαιόν τι , ἔτι λαλοῦντος τοῦ Μυρτίλου ἔφη , εἰ ἔχομεν ἀρρενικῶς εἰρημένον τὸν τίγριν . Φιλήμονα γὰρ οἶδα τοῦτ’ εἰρηκότα ἐν Νεαίρᾳ · ὥσπερ Σέλευκος δεῦρ’ ἔπεμψε τὴν τίγριν , ἣν εἴδομεν ἡμεῖς , τῷ Σελεύκῳ πάλιν ἔδει ἡμᾶς τι παρ’ ἡμῶν ἀντιπέμψαι θηρίον . β . τρυγέρανον οὐ γὰρ γίγνεται τοῦτ’ αὐτόθι . πρὸς ὃν ὁ Μυρτίλος ἔφη · ἐπείπερ ἡμῖν ἐμποδὼν ἐγένου κατάλογον γυναικῶν ποιουμένοις , οὐ κατὰ τοὺς Σωσικράτους τοῦ Φαναγορείτου Ἠοίους ἢ τὸν τῶν γυναικῶν κατάλογον Νικαινέτου τοῦ Σαμίου ἢ Ἀβδηρίτου , μικρὸν ἐπισχὼν ἐπὶ τὴν παρὰ σοῦ τρέψομαι πεῦσιν , Φοῖνιξ ἄττα γεραιέ . μάθε οὖν ὅτι ἀρσενικῶς εἴρηκε τὸν τίγριν Ἄλεξις ἐν Πυραύνῳ οὕτως ἄνοιγ᾽ , ἄνοιγε τὴν θύραν ἐλάνθανον πάλαι περιπατῶν ἀνδριάς , ἀλέτων ὄνος , ποτάμιος ἵππος , τοῖχος , ὁ Σελεύκου τίγρις . ἔχων δὲ καὶ ἄλλα μαρτύρια ἀνατίθεμαι τὰ νῦν , ἕως ἂν ἀπομνημονεύσω τὸν τῶν καλῶν γυναικῶν κατάλογον .
Lemmas: καί ὁ Οὐλπιανός , ὥσπερ ἕρμαιον τις , ἔτι λαλέω ὁ Μυρτίλος φημί , εἰ ἔχω ἀρρενικός λέγω ὁ τίγρις . Φιλήμων γάρ οἶδα οὗτος λέγω ἐν Νέαιρα · ὥσπερ Σέλευκος δεῦρο πέμπω ὁ τίγρις , ὅς ὁράω ἐγώ , ὁ Σέλευκος πάλιν δέω ἐγώ τις παρά ἐγώ ἀντιπέμπω θηρίον . Β . τρυγέρανος οὐ γάρ γίγνομαι οὗτος αὐτόθι . πρός ὅς ὁ Μυρτίλος φημί · ἐπεί ἐγώ ἐμποδών γίγνομαι κατάλογος γυνή ποιέω , οὐ κατά ὁ Σωσικράτης ὁ Φαναγορείτης ἠοῖος ἤ ὁ ὁ γυνή κατάλογος Νικαίνετος ὁ Σάμιος ἤ Ἀβδηρίτης , μικρός ἐπέχω ἐπί ὁ παρά σύ τρέπω πεῦσις , φοῖνιξ ἄττα γεραιός . μανθάνω οὖν ὅτι ἀρσενικός λέγω ὁ τίγρις Ἄλεξις ἐν πύραυνος οὕτως ἀνοίγνυμι , ἀνοίγνυμι ὁ θύρα λανθάνω πάλαι περιπατέω ἀνδριάς , ἀλετών ὄνος , ποτάμιος ἵππος , τοῖχος , ὁ Σέλευκος τίγρις . ἔχω δέ καί ἄλλος μαρτύριον ἀνατίθημι ὁ νῦν , ἕως ἄν ἀπομνημονεύω ὁ ὁ καλός γυνή κατάλογος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.58
Κλέαρχος γὰρ περὶ Ἐπαμινώνδου φησὶν οὕτως · Ἐπαμινώνδας δ’ ὁ Θηβαῖος σεμνότερον μὲν τούτων , οὐκ εὐσχημόνως δὲ περὶ τὰς ὁμιλίας ἐσφάλλετο τὴν γνώμην , εἴ τις θεωροίη τὰ πραχθέντα αὐτῷ περὶ τὴν Λάκωνος γυναῖκα . Ὑπερείδης δ’ ὁ ῥήτωρ ἐκ τῆς πατρῴας οἰκίας τὸν υἱὸν ἀποβαλὼν Γλαύκιππον Μυρρίνην τὴν πολυτελεστάτην ἑταίραν ἀνέλαβε , καὶ ταύτην μὲν ἐν ἄστει εἶχεν , ἐν Πειραιεῖ δὲ Ἀρισταγόραν , Φίλαν δ’ ἐν Ἐλευσῖνι , ἣν πολλῶν ὠνησάμενος χρημάτων εἶχεν ἐλευθερώσας , ὕστερον δὲ καὶ οἰκουρὸν αὐτὴν ἐποιήσατο , ὡς Ἰδομενεὺς ἱστορεῖ . ἐν δὲ τῷ ὑπὲρ Φρύνης λόγῳ Ὑπερείδης ὁμολογῶν ἐρᾶν τῆς γυναικὸς καὶ οὐδέπω τοῦ ἔρωτος ἀπηλλαγμένος τὴν προειρημένην Μυρρίνην εἰς τὴν οἰκίαν εἰσήγαγεν .
Lemmas: Κλέαρχος γάρ περί Ἐπαμινώνδας φημί οὕτως · Ἐπαμινώνδας δέ ὁ Θηβαῖος σεμνός μέν οὗτος , οὐ εὐσχήμων δέ περί ὁ ὁμιλία σφάλλω ὁ γνώμη , εἰ τις θεωρέω ὁ πράσσω αὐτός περί ὁ Λάκων γυνή . Ὑπερείδης δέ ὁ ῥήτωρ ἐκ ὁ πατρῷος οἰκία ὁ υἱός ἀποβάλλω Γλαύκιππος μυρσίνη ὁ πολυτελής ἑταίρα ἀναλαμβάνω , καί οὗτος μέν ἐν ἄστυ ἔχω , ἐν Πειραιεύς δέ Ἀρισταγόρα , Φίλα δέ ἐν Ἐλευσίς , ὅς πολύς ὠνέομαι χρῆμα ἔχω ἐλευθερόω , ὕστερος δέ καί οἰκουρός αὐτός ποιέω , ὡς Ἰδομενεύς ἱστορέω . ἐν δέ ὁ ὑπέρ Φρύνη λόγος Ὑπερείδης ὁμολογέω ἐράω ὁ γυνή καί οὐδέπω ὁ ἔρως ἀπαλλάσσω ὁ προλέγω μυρσίνη εἰς ὁ οἰκία εἰσάγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.60
Ἀπολλόδωρος δ’ ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν δύο ἀναγράφει Φρύνας γεγονέναι , ὧν τὴν μὲν ἐπικαλεῖσθαι Κλαυσιγέλωτα , τὴν δὲ Σαπέρδιον . Ἡρόδικος δὲ ἐν ἕκτῳ Κωμῳδουμένων τὴν μὲν παρὰ τοῖς ῥήτορσί φησιν ὀνομαζομένην Σηστὸν καλεῖσθαι διὰ τὸ ἀποσήθειν καὶ ἀποδύειν τοὺς συνόντας αὐτῇ , τὴν δὲ Θεσπικήν . ἐπλούτει δὲ σφόδρα ἡ Φρύνη καὶ ὑπισχνεῖτο τειχιεῖν τὰς Θήβας , ἐὰν ἐπιγράψωσιν Θηβαῖοι ὅτι Ἀλέξανδρος μὲν κατέσκαψεν , ἀνέστησεν δὲ Φρύνη ἡ ἑταίρα , ὡς ἱστορεῖ Καλλίστρατος ἐν τῷ περὶ Ἑταιρῶν . εἴρηκεν δὲ περὶ τοῦ πλούτου αὐτῆς Τιμοκλῆς ὁ κωμικὸς ἐν Νεαίρᾳ πρόκειται τὸ μαρτύριον καὶ Ἄμφις ἐν Κουρίδι . παρεσίτει δὲ τῇ Φρύνῃ Γρυλλίων εἷς ὢν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν , ὡς καὶ Σάτυρος ὁ Ὀλύνθιος ὑποκριτὴς Παμφίλῃ . Ἀριστογείτων δὲ ἐν τῷ κατὰ Φρύνης τὸ κύριόν φησιν αὐτῆς εἶναι ὄνομα Μνησαρέτην . οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι τὸν ἐπιγραφόμενον κατ’ αὐτῆς Εὐθίου λόγον Διόδωρος ὁ περιηγητὴς Ἀναξιμένους φησὶν εἶναι . Ποσείδιππος δ’ ὁ κωμικὸς ἐν Ἐφεσίᾳ τάδε φησὶν περὶ αὐτῆς Φρύνη ποθ’ ἡμῶν γέγονεν ἐπιφανεστάτη πολὺ τῶν ἑταιρῶν , καὶ γὰρ εἰ νεωτέρα τῶν τότε χρόνων εἶ , τὸν γ’ ἀγῶν’ ἀκήκοας . βλάπτειν δοκοῦσα τοὺς βίους μείζους βλάβας τὴν ἡλιαίαν εἷλε περὶ τοῦ σώματος , καὶ τῶν δικαστῶν καθ’ ἕνα δεξιουμένη μετὰ δακρύων διέσωσε τὴν ψυχὴν μόλις .
Lemmas: Ἀπολλόδωρος δέ ἐν ὁ περί ἑταίρα δύο ἀναγράφω φρύνη γίγνομαι , ὅς ὁ μέν ἐπικαλέω Κλαυσιγέλως , ὁ δέ Σαπέρδιον . Ἡρόδικος δέ ἐν ἕκτος κωμῳδέω ὁ μέν παρά ὁ ῥήτωρ φημί ὀνομάζω Σηστός καλέω διά ὁ ἀποσήθω καί ἀποδύω ὁ σύνειμι αὐτός , ὁ δέ Θεσπικός . πλουτέω δέ σφόδρα ὁ Φρύνη καί ὑπισχνέομαι τειχίζω ὁ Θῆβαι , ἐάν ἐπιγράφω Θηβαῖος ὅτι Ἀλέξανδρος μέν κατασκάπτω , ἀνίστημι δέ Φρύνη ὁ ἑταίρα , ὡς ἱστορέω Καλλίστρατος ἐν ὁ περί ἑταίρα . λέγω δέ περί ὁ πλοῦτος αὐτός Τιμοκλῆς ὁ κωμικός ἐν Νέαιρα πρόκειμαι ὁ μαρτύριον καί Ἄμφις ἐν κουρίς . παρασιτέω δέ ὁ Φρύνη Γρυλλίων εἷς εἰμί ὁ Ἀρεοπαγίτης , ὡς καί Σάτυρος ὁ Ὀλύνθιος ὑποκριτής Παμφίλη . Ἀριστογείτων δέ ἐν ὁ κατά φρύνη ὁ κύριος φημί αὐτός εἰμί ὄνομα Μνησαρέτην . οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι ὁ ἐπιγράφω κατά αὐτός Εὐθίας λόγος Διόδωρος ὁ περιηγητής Ἀναξιμένης φημί εἰμί . Ποσείδιππος δέ ὁ κωμικός ἐν Ἐφεσία ὅδε φημί περί αὐτός Φρύνη ποτέ ἐγώ γίγνομαι ἐπιφανής πολύς ὁ ἑταίρα , καί γάρ εἰ νέος ὁ τότε χρόνος εἰμί , ὁ γε ἀγών ἀκούω . βλάπτω δοκέω ὁ βίος μέγας βλάβη ὁ ἡλιαία αἱρέω περί ὁ σῶμα , καί ὁ δικαστής κατά εἷς δεξιόομαι μετά δάκρυον διασῴζω ὁ ψυχή μόλις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.61
ἴστε δὲ ὅτι καὶ Δημάδης ὁ ῥήτωρ ἐξ αὐλητρίδος ἑταίρας ἐπαιδοποιήσατο Δημέαν · ὃν φρυαττόμενόν ποτε ἐπὶ τοῦ βήματος ἐπεστόμισεν Ὑπερείδης εἰπών οὐ σιωπήσῃ , μειράκιον , μεῖζον τῆς μητρὸς ἔχων τὸ φύσημα ; καὶ Βίων δ’ ὁ Βορυσθενίτης φιλόσοφος ἑταίρας ἦν υἱὸς Ὀλυμπίας Λακαίνης , ὣς φησι Νικίας ὁ Νικαιεὺς ἐν ταῖς τῶν φιλοσόφων Διαδοχαῖς . Σοφοκλῆς δ’ ὁ τραγῳδιοποιὸς ἤδη γέρων ὢν ἠράσθη Θεωρίδος τῆς ἑταίρας . ἱκετεύων οὖν τὴν Ἀφροδίτην φησίν κλῦθί μευ εὐχομένου , Κουροτρόφε · δὸς δὲ γυναῖκα τήνδε νέων μὲν ἀναίνεσθαι φιλότητα καὶ εὐνήν , ἡ δ’ ἐπιτερπέσθω πολιοκροτάφοισι γέρουσιν , ὧν ἰσχὺς μὲν ἀπήμβλυνται , θυμὸς δὲ μενοινᾷ . ταῦτα μέν ἐστιν ἐκ τῶν εἰς Ὅμηρον ἀναφερομένων . τῆς δὲ Θεωρίδος μνημονεύει λέγων ἔν τινι στασίμῳ οὕτως · · φίλη γὰρ ἡ Θεωρίς . ἐπὶ δὲ δυσμαῖς ὢν τοῦ βίου , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος , Ἀρχίππην ἠγάπησεν τὴν ἑταίραν καὶ τοῦ βίου κληρονόμον κατέλιπεν . ὅτι δὲ γηραιῷ ὄντι τῷ Σοφοκλεῖ συνῆν ἡ Ἀρχίππη , ὁ πρότερος αὐτῆς ἐραστὴς Σμικρίνης ἐρωτώμενος ὑπό τινος τί πράττει Ἀρχίππη χαριέντως ἔφη · ὥσπερ αἱ γλαῦκες ἐπὶ τάφων κάθηται .
Lemmas: οἶδα δέ ὅτι καί Δημάδης ὁ ῥήτωρ ἐκ αὐλητρίς ἑταίρα παιδοποιέω Δημέας · ὅς φρυάσσομαι ποτέ ἐπί ὁ βῆμα ἐπιστομίζω Ὑπερείδης λέγω οὐ σιωπάω , μειράκιον , μέγας ὁ μήτηρ ἔχω ὁ φύσημα ; καί Βίων δέ ὁ Βορυσθενίτης φιλόσοφος ἑταίρα εἰμί υἱός Ὀλυμπία Λάκαινα , ὡς φημί Νικίας ὁ Νικαεύς ἐν ὁ ὁ φιλόσοφος διαδοχή . Σοφοκλῆς δέ ὁ τραγῳδοποιός ἤδη γέρων εἰμί ἐράω θεωρίς ὁ ἑταίρα . ἱκετεύω οὖν ὁ Ἀφροδίτη φημί κλύω ἐγώ εὔχομαι , κουροτρόφος · δίδωμι δέ γυνή ὅδε νέος μέν ἀναίνομαι φιλότης καί εὐνή , ὁ δέ ἐπιτέρπομαι πολιοκρόταφος γέρων , ὅς ἰσχύς μέν ἀπαμβλύνω , θυμός δέ μενοινάω . οὗτος μέν εἰμί ἐκ ὁ εἰς ὅμηρος ἀναφέρω . ὁ δέ θεωρίς μνημονεύω λέγω ἐν τις στάσιμος οὕτως · · φίλος γάρ ὁ θεωρίς . ἐπί δέ δυσμή εἰμί ὁ βίος , ὡς φημί Ἡγήσανδρος , Ἀρχίππη ἀγαπάω ὁ ἑταίρα καί ὁ βίος κληρονόμος καταλείπω . ὅτι δέ γηραιός εἰμί ὁ Σοφοκλῆς σύνειμι ὁ Ἀρχίππη , ὁ πρότερος αὐτός ἐραστής Σμικρίνης ἐρωτάω ὑπό τις τίς πράσσω Ἀρχίππη χαρίεις φημί · ὥσπερ ὁ γλαύξ ἐπί τάφος καθίημι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.62
ἀλλὰ μὴν καὶ Ἰσοκράτης ὁ τῶν ῥητόρων αἰδημονέστατος Μετάνειραν εἶχεν ἐρωμένην καὶ Λαγίσκαν , ὁ ὡς Λυσίας ἱστορεῖ ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς . Δημοσθένης δ’ ἐν τῷ κατὰ Νεαίρας τὴν Μετάνειραν τοῦ Λυσίου φησὶν ἐρωμένην εἶναι . ἥττητο δὲ καὶ ὁ Λυσίας Λαγίδος τῆς ἑταίρας , ἧς ἔγραψεν ἐγκώμιον Κέφαλος ὁ ῥήτωρ · καθάπερ καὶ Ἀλκιδάμας ὁ Ἐλαίτης ὁ Γοργίου μαθητὴς ἔγραψεν καὶ αὐτὸς ἐγκώμιον Ναίδος τῆς ἑταίρας . τὴν δὲ Ναίδα ταύτην Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Φιλωνίδου βιαίων , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , ἐρωμένην φησὶ γενέσθαι Φιλωνίδου γράφων ὧδε · ἔστιν οὖν γυνὴ ἑταίρα Ναῒς ὄνομα , ἧς Ἀρχίας κύριός ἐστιν , ὁ ο Ὑμέναιος ἐπιτήδειος , ὁ Φιλωνίδης δ’ ἐρᾶν φησιν . μνημονεύει αὐτῆς καὶ Ἀριστοφάνης ἐν τῷ Γηρυτάδῃ . μήποτε δὲ κἀν τῷ Πλούτῳ ἐν ᾧ λέγει · ἐρᾷ δὲ Λαὶς οὐ διὰ σὲ Φιλωνίδου ; γραπτέον Ναὶς καὶ οὐ Λαΐς . Ἕρμιππος δ’ ἐν τῷ περὶ Ἰσοκράτους προβαίνοντά φησι τῇ ἡλικίᾳ τὸν Ἰσοκράτη ἀναλαβεῖν Λαγίσκαν τὴν ἑταίραν εἰς τὴν οἰκίαν , ἐξ ἧς καὶ γενέσθαι αὐτῷ θυγάτριον . μνημονεύει δ’ αὐτῆς Στράττις ἐν τούτοις · καὶ τὴν Λαγίσκαν τὴν Ἰσοκράτους παλλακὴν ἰδεῖν με συκάζουσαν εὐναίαν ἔτι , τὸν τ’ αὐλοτρύπην αὐτὸν εἶθ’ ἥκειν ταχύ . καὶ Λυσίας δ’ ἐν τῷ κατὰ Λαίδος , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , μνημονεύει αὐτῆς , καταλέγων καὶ ἄλλας ἑταίρας ἐν τούτοις · Φιλύρα γέ τοι ἐπαύσατο πορνευομένη ἔτι νέα οὖσα καὶ Σκιώνη καὶ Ἱππάφεσις καὶ Θεόκλεια καὶ Ψαμάθη καὶ Λαγίσκα καὶ Ἄνθεια καὶ Ἀριστόκλεια .
Lemmas: ἀλλά μήν καί Ἰσοκράτης ὁ ὁ ῥήτωρ αἰδήμων Μετανείρα ἔχω ἐράω καί Λαγίσκα , ὁ ὡς Λυσίας ἱστορέω ἐν ὁ ἐπιστολή . Δημοσθένης δέ ἐν ὁ κατά Νέαιρα ὁ Μετανείρα ὁ Λυσίας φημί ἐράω εἰμί . ἡσσάομαι δέ καί ὁ Λυσίας Λαγίς ὁ ἑταίρα , ὅς γράφω ἐγκώμιον Κέφαλος ὁ ῥήτωρ · καθά καί Ἀλκιδάμας ὁ Ἐλα̈ῖτης ὁ Γοργίας μαθητής γράφω καί αὐτός ἐγκώμιον Ναίς ὁ ἑταίρα . ὁ δέ Ναίς οὗτος Λυσίας ἐν ὁ κατά Φιλωνίδης βίαιος , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , ἐράω φημί γίγνομαι Φιλωνίδης γράφω ὧδε · εἰμί οὖν γυνή ἑταίρα Ναίς ὄνομα , ὅς Ἀρχίας κύριος εἰμί , ὁ ὁ ὑμέναιος ἐπιτήδειος , ὁ Φιλωνίδης δέ ἐράω φημί . μνημονεύω αὐτός καί Ἀριστοφάνης ἐν ὁ Γηρυτάδης . μήποτε δέ ἐν ὁ Πλοῦτος ἐν ὅς λέγω · ἐράω δέ Λαίς οὐ διά σύ Φιλωνίδης ; γράφω Ναίς καί οὐ ληΐς . Ἕρμιππος δέ ἐν ὁ περί Ἰσοκράτης προβαίνω φημί ὁ ἡλικία ὁ Ἰσοκράτης ἀναλαμβάνω Λαγίσκα ὁ ἑταίρα εἰς ὁ οἰκία , ἐκ ὅς καί γίγνομαι αὐτός θυγάτριον . μνημονεύω δέ αὐτός Στράττις ἐν οὗτος · καί ὁ Λαγίσκα ὁ Ἰσοκράτης παλλακή ὁράω ἐγώ συκάζω εὐναῖος ἔτι , ὁ τε αὐλοτρύπης αὐτός εἶτα ἥκω ταχύς . καί Λυσίας δέ ἐν ὁ κατά Λαίς , εἰ γνήσιος ὁ λόγος , μνημονεύω αὐτός , καταλέγω καί ἄλλος ἑταίρα ἐν οὗτος · Φιλύρη γε τοι παύω πορνεύω ἔτι νέος εἰμί καί Σκιώνη καί ἱππάφεσις καί Θεοκλεία καί Ψαμάθη καί Λαγίσκα καί Ἄνθεια καί Ἀριστόκλεια .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.63
Δημοσθένη δὲ τὸν ῥήτορα καὶ τεκνοποιήσασθαι ἐξ ἑταίρας ἔχει λόγος , αὐτὸς γοῦν ἐν τῷ περὶ Χρυσίου λόγῳ προαγήοχε τὰ τέκνα ἐπὶ τὸ δικαστήριον ὡς δι’ ἐκείνων , ἔλεον ἕξων χωρὶς τῆς μητρός , καίτοι ἔθος ἐχόντων τῶν κρινομένων τὰς γυναῖκας ἐπάγεσθαι · ἀλλ’ αἰδοῖ τοῦτ’ ἐποίησεν , φεύγων τὴν διαβολήν . ἀκόλαστος δ’ ἦν ὁ ῥήτωρ περὶ τὰ ἀφροδίσια , ὥς φησιν Ἰδομενεύς . Ἀριστάρχου γοῦν τινος ἐρασθεὶς μειρακίου καὶ δι’ αὐτὸν παροινήσας εἰς Νικόδημον ἐξέκοψεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς , παραδέδοται δὲ καὶ περὶ ὄψα καὶ περὶ νέους καὶ περὶ γυναῖκας πολυτελής . τοιγαροῦν καὶ ὁ γραμματεὺς ποτ’ αὐτοῦ εἶπε τί δ’ ἄν τις περὶ Δημοσθένους λέγειν δύναιτο ; τὰ γὰρ ἐνιαυτῷ μελετηθέντα ἐκείνῳ μία γυνὴ μιᾷ νυκτὶ συνέχεεν . ἀναλαβεῖν γοῦν καὶ εἰς τὴν οἰκίαν λέγεταί τινα Κνωσίωνα μειρακίσκον , καίτοι γυναῖκα ἔχων ὡς καὶ αὐτὴν ἀγανακτήσασαν συγκοιμᾶσθαι τῷ Κνωσίωνι .
Lemmas: Δημοσθένης δέ ὁ ῥήτωρ καί τεκνοποιέω ἐκ ἑταίρα ἔχω λόγος , αὐτός γοῦν ἐν ὁ περί χρυσίον λόγος προάγω ὁ τέκνον ἐπί ὁ δικαστήριον ὡς διά ἐκεῖνος , ἔλεος ἔχω χωρίς ὁ μήτηρ , καίτοι ἔθος ἔχω ὁ κρίνω ὁ γυνή ἐπάγω · ἀλλά αἰδώς οὗτος ποιέω , φεύγω ὁ διαβολή . ἀκόλαστος δέ εἰμί ὁ ῥήτωρ περί ὁ Ἀφροδίσιος , ὡς φημί Ἰδομενεύς . Ἀρίσταρχος γοῦν τις ἐράω μειράκιον καί διά αὐτός παροινέω εἰς Νικόδημος ἐκκόπτω αὐτός ὁ ὀφθαλμός , παραδίδωμι δέ καί περί ὄψον καί περί νέος καί περί γυνή πολυτελής . τοιγαροῦν καί ὁ γραμματεύς ποτέ αὐτός λέγω τίς δέ ἄν τις περί Δημοσθένης λέγω δύναμαι ; ὁ γάρ ἐνιαυτός μελετάω ἐκεῖνος εἷς γυνή εἷς νύξ συγχέω . ἀναλαμβάνω γοῦν καί εἰς ὁ οἰκία λέγω τις Κνωσίων μειρακίσκος , καίτοι γυνή ἔχω ὡς καί αὐτός ἀγανακτέω συγκοιμάομαι ὁ Κνωσίων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.65
Δημήτριος δ’ ὁ Φαληρεὺς Λαμπιτοῦς τῆς Σαμίας ἑταίρας ἐρασθεὶς ἡδέως δι’ αὐτὴν καὶ Λαμπιτὼ προσηγορεύετο , ὥς φησι Δίυλλος · ἐκαλεῖτο δὲ καὶ Χαριτοβλέφαρος . Νικαρέτη δὲ ἡ ἑταίρα ἐρωμένη ἦν Στεφάνου τοῦ ῥήτορος , Λυσίου δὲ τοῦ σοφιστοῦ Μετάνειρα . ἦσαν δὲ αὗται δοῦλαι Κασίου τοῦ Ἠλείου μετὰ καὶ ἄλλων ἑταιρῶν , Ἀντείας , Στρατόλας , Ἀριστοκλείας , Φίλας , Ἰσθμιάδος , Νεαίρας . ἡ δὲ Νέαιρα ἦν ἐρωμένη Ξενοκλείδου τοῦ ποιητοῦ καὶ Ἱππάρχου τοῦ ὑποκριτοῦ καὶ Φρυνίωνος τοῦ Παιανιέως , ὃς ἦν Δήμωνος μὲν υἱός , Δημοχάρους δὲ ἀδελφιδοῦς . τὴν δὲ Νέαιραν εἶχον ἡμέραν παρ’ ἡμέραν , διαιτητῶν γενομένων φίλων , Φρυνίων καὶ στέφανος ὁ ῥήτωρ · ὃς καὶ τὴν τῆς Νεαίρας θυγατέρα Στρυμβήλην τὴν ὕστερον Φανὼ κληθεῖσαν ὡς ἰδίαν θυγατέρα ἐξέδοτο Φράστορι τῷ Αἰγιλιεῖ , ὥς φησι Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Νεαίρας . ὃς καὶ περὶ Σινώπης τῆς ἑταίρας τάδε λέγει · Ἀρχίαν τὸν ἱεροφάντην ἐξελεγχθέντα ἐν τῷ δικαστηρίῳ ὡς ἀσεβοῦντα καὶ θύοντα παρὰ τὰ πάτρια τὰς θυσίας ἐκολάσατε · καὶ ἄλλα τε κατηγορήθη αὐτοῦ καὶ ὅτι Σινώπῃ τῇ ἑταίρᾳ Ἁλῴοις ἐπὶ τῆς ἐσχάρας τῆς ἐν τῇ αὐλῇ Ἐλευσῖνι προσαγούσῃ ἱερεῖον θύσειεν , νομίμου ὄντος ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ ἱερεῖα μὴ θύειν , οὐδὲ ἐκείνου οὔσης τῆς θυσίας , ἀλλὰ τῆς ἱερείας .
Lemmas: Δημήτριος δέ ὁ Φαληρεύς Λαμπιτώ ὁ Σάμιος ἑταίρα ἐράω ἡδύς διά αὐτός καί Λαμπιτώ προσαγορεύω , ὡς φημί Δίυλλος · καλέω δέ καί χαριτοβλέφαρος . Νικαρέτη δέ ὁ ἑταίρα ἐράω εἰμί Στέφανος ὁ ῥήτωρ , Λυσίας δέ ὁ σοφιστής Μετανείρα . εἰμί δέ οὗτος δούλη Κάσιος ὁ Ἠλεῖος μετά καί ἄλλος ἑταίρα , Ἄντεια , Στράτολα , Ἀριστόκλεια , Φίλα , Ἰσθμιάς , Νέαιρα . ὁ δέ Νέαιρα εἰμί ἐράω Ξενοκλείδης ὁ ποιητής καί ἱππάρχης ὁ ὑποκριτής καί Φρυνίων ὁ Παιανιεύς , ὅς εἰμί Δήμων μέν υἱός , Δημοχάρης δέ ἀδελφιδέος . ὁ δέ Νέαιρα ἔχω ἡμέρα παρά ἡμέρα , διαιτητής γίγνομαι φίλος , Φρυνίων καί στέφανος ὁ ῥήτωρ · ὅς καί ὁ ὁ Νέαιρα θυγάτηρ Στρυμβήλη ὁ ὕστερος Φανώ καλέω ὡς ἴδιος θυγάτηρ ἐκδίδωμι Φράστωρ ὁ Αἰγιλιεύς , ὡς φημί Δημοσθένης ἐν ὁ κατά Νέαιρα . ὅς καί περί Σινώπη ὁ ἑταίρα ὅδε λέγω · Ἀρχίας ὁ ἱεροφάντης ἐξελέγχω ἐν ὁ δικαστήριον ὡς ἀσεβέω καί θύω παρά ὁ πάτριος ὁ θυσία κολάζω · καί ἄλλος τε κατηγορέω αὐτός καί ὅτι Σινώπη ὁ ἑταίρα ἁλώϊος ἐπί ὁ ἐσχάρα ὁ ἐν ὁ αὐλή Ἐλευσῖνι προσάγω ἱερεῖον θύω , νόμιμος εἰμί ἐν οὗτος ὁ ἡμέρα ἱερεῖον μή θύω , οὐδέ ἐκεῖνος εἰμί ὁ θυσία , ἀλλά ὁ ἱερεία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.66
διαβόητος δ’ ἑταίρα γέγονε καὶ ἡ Μιλησία Πλαγγών ἧς περικαλλεστάτης οὔσης ἠράσθη τις Κολοφώνιος νεανίσκος , Βακχίδα ἔχων ἐρωμένην τὴν Σαμίαν . λόγους οὖν προσενέγκαντος τοῦ νεανίσκου πρὸς αὐτὴν ἡ Πλαγγὼν ἀκούουσα τῆς Βακχίδος τὸ κάλλος καὶ ἀποτρέψαι θέλουσα τὸν νεανίσκον τοῦ πρὸς αὑτὴν ἔρωτος , ὡς ἀδύνατον ἦν , ᾔτησε τῆς συνουσίας μισθὸν τὸν Βακχίδος ὅρμον διαβόητον ὄντα . ὁ δὲ σφοδρῶς ἐρῶν ἠξίωσε τὴν Βακχίδα μὴ περιιδεῖν αὐτὸν ἀπολλύμενον . καὶ ἡ Βακχὶς τὴν ὁρμὴν κατιδοῦσα τοῦ νεανίσκου , ἔδωκε . Πλαγγὼν δὲ τὸ ἄζηλον συνιδοῦσα τῆς Βακχίδος τὸν μὲν ἀπέπεμψεν ἐκείνῃ , τῷ δὲ ὡμίλησε . καὶ τοῦ λοιποῦ φίλαι ἐγένοντο , κοινῶς περιέπουσαι τὸν ἐραστήν , ἐφ’ οἷς Ἴωνες ἀγασθέντες , ὥς φησι Μενέτωρ ἐν τῷ περὶ Ἀναθημάτων , Πασιφίλαν ἐκάλεσαν τὴν Πλαγγόνα , μαρτυρεῖ δὲ καὶ Ἀρχίλοχος περὶ αὐτῆς ἐν τούτοις · συκῆ πετραίη πολλὰς βόσκουσα κορώνας , εὐήθης ξείνων δέκτρια Πασιφίλη . ὅτι δὲ καὶ Μένανδρος ὁ ποιητὴς ἤρα Γλυκέρας κοινόν · ἐνεμεσήθη δέ . Φιλήμονος γὰρ ἑταίρας ἐρασθέντος καὶ χρηστὴν ταύτην ὀνομάσαντος διὰ τοῦ δράματος , ἀντέγραψεν Μένανδρος ὡς οὐδεμιᾶς οὔσης χρηστῆς .
Lemmas: διαβόητος δέ ἑταίρα γίγνομαι καί ὁ Μιλήσιος Πλαγγών ὅς περικαλλής εἰμί ἐράω τις Κολοφώνιος νεανίσκος , Βακχίς ἔχω ἐρώμενος ὁ Σάμιος . λόγος οὖν προσφέρω ὁ νεανίσκος πρός αὐτός ὁ Πλαγγών ἀκούω ὁ Βακχίς ὁ κάλλος καί ἀποτρέπω ἐθέλω ὁ νεανίσκος ὁ πρός ἑαυτοῦ ἔρως , ὡς ἀδύνατος εἰμί , αἰτέω ὁ συνουσία μισθός ὁ Βακχίς ὅρμος διαβόητος εἰμί . ὁ δέ σφοδρός ἐράω ἀξιόω ὁ Βακχίς μή περιοράω αὐτός ἀπόλλυμι . καί ὁ Βακχίς ὁ ὁρμή καθοράω ὁ νεανίσκος , δίδωμι . Πλαγγών δέ ὁ ἄζηλος συνοράω ὁ Βακχίς ὁ μέν ἀποπέμπω ἐκεῖνος , ὁ δέ ὁμιλέω . καί ὁ λοιπός φίλος γίγνομαι , κοινός περιέπω ὁ ἐραστής , ἐπί ὅς Ἴων ἄγαμαι , ὡς φημί Μενέτορ ἐν ὁ περί ἀνάθημα , Πασιφίλα καλέω ὁ Πλαγγών , μαρτυρέω δέ καί Ἀρχίλοχος περί αὐτός ἐν οὗτος · συκῆ πετραῖος πολύς βόσκω κορώνη , εὐήθης ξένος δέκτρια Πασιφίλη . ὅτι δέ καί Μένανδρος ὁ ποιητής ἐράω Γλυκέρα κοινός · νεμεσάω δέ . Φιλήμων γάρ ἑταίρα ἐράω καί χρηστός οὗτος ὀνομάζω διά ὁ δρᾶμα , ἀντιγράφω Μένανδρος ὡς οὐδείς εἰμί χρηστός .