athenaeus-soph.deipnosophistae 10.35
ταῦτ’ εἰπὼν ὁ Δημόκριτος καὶ πιὼν ἔφη · τούτοις εἴ τις ἀντιλέγειν ἔχει , παρίτω . ἀκούσεται γὰρ κατὰ τὸν Εὔηνον σοὶ μὲν ταῦτα δοκοῦντ’ ἔστω , ἐμοὶ δὲ τάδε . ἐγὼ δ’ ἐπεὶ παρεξέβην περὶ τῶν ἀρχαίων κράσεων διαλεγόμενος , ἐπαναλήψομαι τὸν λόγον τὰ ὑπὸ Ἀλκαίου τοῦ μελοποιοῦ λεχθέντα ἐπὶ νοῦν βαλλόμενος φησὶ γάρ που οὗτος · ἔγχεε κέρναις ἕνα καὶ δύο . ἐν τούτοις γάρ τινες οὐ τὴν κρᾶσιν οἴονται λέγειν αὐτόν , ἀλλὰ σωφρονικὸν ὄντα καθ’ ἕνα κύαθον ἄκρατον πίνειν καὶ πάλιν κατὰ δύο . τοῦτο δὲ ὁ Ποντικὸς Χαμαιλέων ἐκδέδεκται τῆς Ἀλκαίου φιλοινίας ἀπείρως ἔχων . κατὰ γὰρ πᾶσαν ὥραν καὶ πᾶσαν περίστασιν πίνων ὁ ποιητὴς οὗτος εὑρίσκεται · χειμῶνος μὲν ἐν τούτοις · ὕει μὲν ὁ Ζεύς , ἐκ δ’ ὀρανῶ μέγας χειμών , πεπάγασιν δ’ ὑδάτων ῥοαί .. ᾽ . κάββαλλε τὸν χειμῶν᾽ , ἐπὶ μὲν τιθεὶς πῦρ , ἐν δὲ κέρναις οἶνον ἀφειδέως μελιχρόν , αὐτὰρ ἀμφὶ κόρσᾳ μαλθακὸν ἀμφιβαλὼν γνόφαλλον . θέρους δέ · τέγγε πνεύμονας οἴνῳ · τὸ γὰρ ἄστρον περιτέλλεται · ἁ δ’ ὥρα χαλεπά , πάντα δὲ δίψαισ’ ὑπὸ καύματος . τοῦ δ’ ἔαρος · ἦρος ἀνθεμόεντος ἐπάιον ἐρχομένοιο . καὶ προελθών · ἐν δὲ κέρνατε τῶ μελιαδέος ὅττι τάχιστα κρατῆρα . ἐν δὲ τοῖς συμπτώμασιν · οὐ χρὴ κακοῖσι θυμὸν ἐπιτρέπην . προκόψομεν γὰρ οὐδὲν ἀσάμενοι , ὦ Βυκχί · φάρμακον δ’ ἄριστον οἶνον ἐνεικαμένοις μεθύσθην . ἐν δὲ ταῖς εὐφρόναις · νῦν χρὴ μεθύσθην καί τινα πρὸς βίαν πώνην , ἐπειδὴ κάτθανε Μυρσίλος . καὶ καθόλου δὲ συμβουλεύων φησὶν μηδὲν ἄλλο φυτεύσῃς πρότερον δένδριον ἀμπέλω . πῶς οὖν ἔμελλεν ὁ ἐπὶ τοσοῦτον φιλοπότης νηφάλιος εἶναι καὶ καθ’ ἕνα καὶ δύο κυάθους πίνειν ; αὐτὸ γοῦν τὸ ποιημάτιον , φησὶ Σέλευκος , ἀντιμαρτυρεῖ τοῖς οὕτως ἐκδεχομένοις . φησὶ γάρ · πίνωμεν · τί τὰ λύχν’ ὀμμένομεν ; δάκτυλος ἁμέρα . κὰδ δ’ ἄειρε κυλίχναις μεγάλαις , ἄιτα , ποικίλαις · οἶνον γὰρ Σεμέλας καὶ Διὸς υἱὸς λαθικαδέα ἀνθρώποισιν ἔδωκ᾽ . ἔγχεε κέρναις ἕνα καὶ δύο πλέαις κὰκ κεφαλᾶς · ἁ δ’ ἁτέρα τὰν ἁτέραν κύλιξ ὠθήτω , ἕνα πρὸς δύο ῥητῶς κιρνάναι κελεύων .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Δημόκριτος καί πίνω φημί · οὗτος εἰ τις ἀντιλέγω ἔχω , παρέρχομαι . ἀκούω γάρ κατά ὁ Εὔηνος σύ μέν οὗτος δοκέω εἰμί , ἐγώ δέ ὅδε . ἐγώ δέ ἐπεί παρεκβαίνω περί ὁ ἀρχαῖος κρᾶσις διαλέγω , ἐπαναλαμβάνω ὁ λόγος ὁ ὑπό Ἀλκαῖος ὁ μελοποιός λέγω ἐπί νόος βάλλω φημί γάρ που οὗτος · ἐγχέω κέρνας εἷς καί δύο . ἐν οὗτος γάρ τις οὐ ὁ κρᾶσις οἴομαι λέγω αὐτός , ἀλλά σωφρονικός εἰμί κατά εἷς κύαθος ἄκρατος πίνω καί πάλιν κατά δύο . οὗτος δέ ὁ Ποντικός Χαμαιλέων ἐκδέχομαι ὁ Ἀλκαῖος φιλοινία ἄπειρος ἔχω . κατά γάρ πᾶς ὥρα καί πᾶς περίστασις πίνω ὁ ποιητής οὗτος εὑρίσκω · χειμών μέν ἐν οὗτος · ὕω μέν ὁ Ζεύς , ἐκ δέ οὐρανός μέγας χειμών , πάγω δέ ὕδωρ ῥοή .. ἒ . καταβάλλω ὁ χειμών , ἐπί μέν τίθημι πῦρ , ἐν δέ κέρνας οἶνος ἀφειδής μελιχρός , ἀτάρ ἀμφί κόρση μαλθακός ἀμφιβάλλω γνόφαλλον . θέρος δέ · τέγγω πνεύμων οἶνος · ὁ γάρ ἄστρον περιτέλλομαι · ὁ δέ ὥρα χαλεπός , πᾶς δέ δίψα ὑπό καῦμα . ὁ δέ ἔαρ · ἔαρ ἀνθεμόεις ἐπαίω ἔρχομαι . καί προέρχομαι · ἐν δέ κεραντῄσκω ὁ μελιηδής ὅτι ταχύς κρατήρ . ἐν δέ ὁ σύμπτωμα · οὐ χρή κακός θυμός ἐπιτρέπω . προκόπτω γάρ οὐδείς ἀσάω , ὦ Βυκχίς · φάρμακον δέ ἀγαθός οἶνος φέρω μεθύσκω . ἐν δέ ὁ εὐφρόνη · νῦν χρή μεθύσκω καί τις πρός βία πώνην , ἐπειδή καταθνῄσκω Μυρσίλος . καί καθόλου δέ συμβουλεύω φημί μηδείς ἄλλος φυτεύω πρότερος δένδρον ἀναπέλω . πῶς οὖν μέλλω ὁ ἐπί τοσοῦτος φιλοπότης νηφάλιος εἰμί καί κατά εἷς καί δύο κύαθος πίνω ; αὐτός γοῦν ὁ ποιημάτιον , φημί Σέλευκος , ἀντιμαρτυρέω ὁ οὕτως ἐκδέχομαι . φημί γάρ · πίνω · τίς ὁ λύχνον ὀμμανμῴσκω ; δάκτυλος ἡμέρα . κατά δέ ἀείρω κυλίχνη μέγας , ἄις , ποικίλος · οἶνος γάρ Σεμέλη καί Ζεύς υἱός λαθικαδής ἄνθρωπος δίδωμι . ἐγχέω κέρνας εἷς καί δύο πλέως κατά κεφαλή · ὁ δέ ἅτερος ὁ ἅτερος κύλιξ ὠθέω , εἷς πρός δύο ῥητός κιρνάω κελεύω .