athenaeus-soph.deipnosophistae 12.60
Δημήτριος δ’ ὁ Φαληρεύς , ὥς φησι Δοῦρις ἐν τῇ ἑκκαιδεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν , χιλίων καὶ διακοσίων ταλάντων κατ’ ἐνιαυτὸν κύριος γενόμενος καὶ ἀπὸ τούτων βραχέα δαπανῶν εἰς τοὺς στρατιώτας καὶ τὴν τῆς πόλεως διοίκησιν τὰ λοιπὰ πάντα διὰ . τὴν ἔμφυτον ἀκρασίαν ἠφάνιζεν , θοίνας καθ’ ἑκάστην ἡμέραν λαμπρὰς ἐπιτελῶν καὶ πλῆθός τι συνδείπνων ἔχων . καὶ ταῖς μὲν δαπάναις ταῖς εἰς τὰ δεῖπνα τοὺς Μακεδόνας ὑπερέβαλλε , τῇ δὲ καθαρειότητι Κυπρίους καὶ Φοίνικας · ῥάσματά τε μύρων ἔπιπτεν ἐπὶ τὴν γῆν , ἀνθινά τε πολλὰ τῶν ἐδαφῶν ἐν τοῖς ἀνδρῶσιν κατεσκευάζετο διαπεποικιλμένα ὑπὸ δημιουργῶν , ἦσαν δὲ καὶ πρὸς γυναῖκας ὁμιλίαι σιωπώμεναι καὶ νεανίσκων ἔρωτες νυκτερινοί , καὶ ὁ τοῖς ἄλλοις τιθέμενος θεσμοὺς Δημήτριος καὶ τοὺς βίους τάττων ἀνομοθέτητον ἑαυτῷ τὸν βίον κατεσκεύαζεν . ἐπεμελεῖτο δὲ καὶ τῆς ὄψεως , τήν τε τρίχα τὴν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ξανθιζόμενος καὶ παιδέρωτι τὸ πρόσωπον ὑπαλειφόμενος καὶ τοῖς ἄλλοις ἀλείμμασιν ἐγχρίων ἑαυτόν ἠβούλετο γὰρ τὴν ὄψιν ἱλαρὸς καὶ τοῖς ἀπαντῶσιν ἡδὺς φαίνεσθαι . ἐν δὲ τῇ πομπῇ τῶν Διονυσίων ἣν ἔπεμψεν ἄρχων γενόμενος , ᾖδεν ὁ χορὸς εἰς αὐτὸν ποιήματα Καστορίωνος τοῦ Σολέως , ἐν οἷς ἡλιόμορφος προσηγορεύετο ἐξόχως δ’ εὐγενέτας ἡλιόμορφος ζαθέοις ἄρχων σε τιμαῖσι γεραίρει . Καρύστιος δὲ ὁ Περγαμηνὸς ἐν τρίτῳ Ὑπομνημάτων Δημήτριος , φησίν , ὁ Φαληρεὺς Ἱμεραίου τοῦ ἀδελφοῦ ἀναιρεθέντος ὑπ’ Ἀντιπάτρου αὐτὸς μετὰ Νικάνορος διέτριβεν , αἰτίαν ἔχων ὡς τὰ ἐπιφάνεια τοῦ ἀδελφοῦ θύων . Κασάνδρῳ δὲ γενόμενος φίλος μέγα ᾽ἴσχυσεν . καὶ κατ’ ἀρχὰς μὲν ἦν αὐτοῦ τὸ ἄριστον ὀξύβαφα παντοδαπὰς ἐλάας ἔχοντα καὶ τυρὸν νησιωτικόν . ὡς δ’ ἐπλούτησε , Μοσχίωνα τὸν ἄριστον τῶν τότε μαγείρων καὶ δειπνοποιῶν ἐωνήσατο , καὶ τοσαῦτα ἦν αὐτῷ τὰ ἐν δείπνοις παρασκευαζόμενα καθ’ ἡμέραν ὥστε χαρισαμένου τῷ Μοσχίωνι τὰ λείψανα Μοσχίων ἐν ἔτεσι δύο τρεῖς συνοικίας ἐωνήσατο παῖδάς τε ἐλευθέρους ὕβριζεν καὶ γυναῖκας τὰς τῶν ἐπιφανεστάτων . ἐζηλοτύπουν δὲ πάντες οἱ παῖδες τὸν ἐρώμενον αὐτοῦ Δίογνιν , καὶ τοσοῦτον ἦν τῷ Δημητρίῳ προσελθεῖν ὥστε μετ’ ἄριστον αὐτοῦ . περιπατήσαντος παρὰ τοὺς Τρίποδας συνῆλθον εἰς τὸν τόπον παῖδες οἱ κάλλιστοι ταῖς ἑξῆς ἡμέραις , ἵν’ ὀφθεῖεν αὐτῷ ,
Lemmas: Δημήτριος δέ ὁ Φαληρεύς , ὡς φημί Δοῦρις ἐν ὁ ἑκκαιδέκατος ὁ Ἱστορίη , χίλιοι καί διακόσιοι τάλαντον κατά ἐνιαυτός κύριος γίγνομαι καί ἀπό οὗτος βραχύς δαπανάω εἰς ὁ στρατιώτης καί ὁ ὁ πόλις διοίκησις ὁ λοιπός πᾶς διά . ὁ ἔμφυτος ἀκρασία ἀφανίζω , θοίνη κατά ἕκαστος ἡμέρα λαμπρός ἐπιτελέω καί πλῆθος τις σύνδειπνον ἔχω . καί ὁ μέν δαπάνη ὁ εἰς ὁ δεῖπνον ὁ Μακεδών ὑπερβάλλω , ὁ δέ καθαριότης Κύπριος καί φοῖνιξ · ῥάσμα τε μύρον πίπτω ἐπί ὁ γῆ , ἀνθινός τε πολύς ὁ ἔδαφος ἐν ὁ ἀνδρών κατασκευάζω διαποικίλλω ὑπό δημιουργός , εἰμί δέ καί πρός γυνή ὁμιλία σιωπάω καί νεανίσκος ἔρως νυκτερινός , καί ὁ ὁ ἄλλος τίθημι θεσμός Δημήτριος καί ὁ βίος τάσσω ἀνομοθέτητος ἑαυτοῦ ὁ βίος κατασκευάζω . ἐπιμελέομαι δέ καί ὁ ὄψις , ὁ τε θρίξ ὁ ἐπί ὁ κεφαλή ξανθίζω καί παιδέρως ὁ πρόσωπον ὑπαλείφω καί ὁ ἄλλος ἄλειμμα ἐγχρίω ἑαυτοῦ βούλομαι γάρ ὁ ὄψις ἱλαρός καί ὁ ἀπαντάω ἡδύς φαίνω . ἐν δέ ὁ πομπή ὁ Διονύσια ὅς πέμπω ἄρχων γίγνομαι , ἀείδω ὁ χορός εἰς αὐτός ποίημα Καστορίων ὁ Σολεύς , ἐν ὅς ἡλιόμορφος προσαγορεύω ἔξοχος δέ εὐγενέτης ἡλιόμορφος ζάθεος ἄρχων σύ τιμή γεραίρω . Καρύστιος δέ ὁ Περγαμηνός ἐν τρίτος ὑπόμνημα Δημήτριος , φημί , ὁ Φαληρεύς Ἱμεραῖος ὁ ἀδελφός ἀναιρέω ὑπό Ἀντίπατρος αὐτός μετά Νικάνωρ διατρίβω , αἰτία ἔχω ὡς ὁ ἐπιφάνειον ὁ ἀδελφός θύω . Κάσσανδρος δέ γίγνομαι φίλος μέγας Ἴσχυσις . καί κατά ἀρχή μέν εἰμί αὐτός ὁ ἄριστον ὀξύβαφον παντοδαπός ἐλαία ἔχω καί τυρός νησιωτικός . ὡς δέ πλουτέω , Μοσχίων ὁ ἀγαθός ὁ τότε μάγειρος καί δειπνοποιός ὠνέομαι , καί τοσοῦτος εἰμί αὐτός ὁ ἐν δεῖπνον παρασκευάζω κατά ἡμέρα ὥστε χαρίζω ὁ Μοσχίων ὁ λείψανον Μοσχίων ἐν ἔτος δύο τρεῖς συνοικία ὠνέομαι παῖς τε ἐλεύθερος ὑβρίζω καί γυνή ὁ ὁ ἐπιφανής . ζηλοτυπέω δέ πᾶς ὁ παῖς ὁ ἐράω αὐτός Δίογνις , καί τοσοῦτος εἰμί ὁ Δημήτριος προσέρχομαι ὥστε μετά ἄριστον αὐτός . περιπατέω παρά ὁ τρίπους συνέρχομαι εἰς ὁ τόπος παῖς ὁ καλός ὁ ἑξῆς ἡμέρα , ἵνα ὁράω αὐτός ,