athenaeus-soph.deipnosophistae 5.15
ἔτι τοίνυν οὐδ’ ἡ αὐλὴ ἁρμόττει ἐπὶ τοῦ οἴκου . ὁ γὰρ διαπνεόμενος τόπος αὐλὴ λέγεται , καὶ διαυλωνίζειν φαμὲν τὸ δεχόμενον ἐξ ἑκατέρου πνεῦμα χωρίον , ἔτι δὲ αὐλὸς μὲν τὸ ὄργανον , ὅτι διέρχεται τὸ πνεῦμα , καὶ πᾶν τὸ διατεταμένον εἰς εὐθύτητα σχῆμα αὐλὸν καλοῦμεν ὥσπερ τὸ στάδιον καὶ τὸν κρουνὸν τοῦ αἵματος · αὐτίκα δ’ αὐλὸς ἀνὰ ῥῖνας παχὺς ἦλθε , καὶ τὴν περικεφαλαίαν ὅταν ἐκ τοῦ μέσου πρὸς ὀρθὸν ἀνατείνῃ αὐλῶπιν . λέγονται δὲ ᾽ Ἀθήνησι καὶ ἱεροί τινες αὐλῶνες , ὧν μέμνηται Φιλόχορος ἐν τῇ ἐνάτῃ . καλοῦσι δ’ ἀρσενικῶς τοὺς αὐλῶνας , ὥσπερ Θουκυδίδης ἐν τῇ δ’ καὶ πάντες οἱ καταλογάδην συγγραφεῖς , οἱ δὲ ποιηταὶ θηλυκῶς . καρκίνος μὲν Ἀχιλλεῖ · βαθεῖαν εἰς αὐλῶνα περίδρομον στρατοῦ . καὶ Σοφοκλῆς Σκύθαις · κρημνούς τε καὶ σήραγγας ἠδ’ ἐπακτίας αὐλῶνας . ἐκδεκτέον οὖν καὶ τὸ παρὰ Ἐρατοσθένει ἐν τῷ Ἑρμῇ θηλυκῶς εἰρῆσθαι βαθὺς διαφύεται αὐλών ἀντὶ τοῦ βαθεῖα , καθάπερ λέγεται θῆλυς ἐέρση . πᾶν οὖν τὸ τοιοῦτον αὐλή τε καὶ αὐλὼν λέγεται , νῦν δὲ τὰ βασίλεια λέγουσιν αὐλάς , ὥσπερ Μένανδρος · αὐλὰς θεραπεύειν καὶ σατράπας , καὶ Δίφιλος · αὐλὰς θεραπεύειν δ’ ἐστίν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ἢ φυγάδος ἢ πεινῶντος ἢ μαστιγίου , ἤτοι διὰ τὸ μεγάλους ἔχειν τοὺς πρὸ τῶν οἴκων ὑπαιθρίους τόπους ἢ τῷ παραυλίζεσθαι καὶ παρακοιμᾶσθαι τοὺς δορυφόρους τοῖς βασιλείοις . Ὅμηρος δὲ τὴν αὐλὴν ἀεὶ τάττει ἐπὶ τῶν ὑπαίθρων τόπων , ἔνθα ἦν ὁ τοῦ ἑρκείου Ζηνὸς βωμός , ὁ μέντοι γε Πηλεὺς καταλαμβάνεται αὐλῆς ἐν χόρτῳ ἔχε δὲ χρύσειον ἄλεισον , σπένδων αἴθοπα οἶνον ἐπ’ αἰθομένοισ’ ἱεροῖσι . ὁ δὲ Πρίαμος αὐλῆς ἐν χόρτοισι κυλινδόμενος κατὰ κόπρον . καὶ ὁ Ὀδυσσεὺς προστάττει τοῖς περὶ τὸν Φήμιον ἀλλ’ ἐξελθόντες μεγάρων εὖ ναιεταόντων ἐκ φόνου εἰς αὐλήν . ὅτι δὲ ὁμοῦ τόν τε οἶκον καὶ τὰ κτήματα ἐπῄνεσεν ὁ Τηλέμαχος ἐμφανίζει ὁ Μενέλαος · τέκνα φίλ᾽ , ἦ τοι Ζηνὶ βροτῶν οὐκ ἄν τις ἐρίζοι · ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματ’ ἔασιν .
Lemmas: ἔτι τοίνυν οὐδέ ὁ αὐλή ἁρμόζω ἐπί ὁ οἶκος . ὁ γάρ διαπνέω τόπος αὐλή λέγω , καί διαυλωνίζω φημί ὁ δέχομαι ἐκ ἑκάτερος πνεῦμα χωρίον , ἔτι δέ αὐλός μέν ὁ ὄργανον , ὅτι διέρχομαι ὁ πνεῦμα , καί πᾶς ὁ διατείνω εἰς εὐθύτης σχῆμα αὐλός καλέω ὥσπερ ὁ στάδιον καί ὁ κρουνός ὁ αἷμα · αὐτίκα δέ αὐλός ἀνά ῥίς παχύς ἔρχομαι , καί ὁ περικεφαλαία ὅταν ἐκ ὁ μέσος πρός ὀρθός ἀνατείνω αὐλῶπις . λέγω δέ ἒ Ἀθήνησι καί ἱερός τις αὐλών , ὅς μιμνῄσκω Φιλόχορος ἐν ὁ ἔνατος . καλέω δέ ἀρσενικός ὁ αὐλών , ὥσπερ Θουκυδίδης ἐν ὁ δέ καί πᾶς ὁ καταλογάδην συγγραφεύς , ὁ δέ ποιητής θηλυκός . καρκίνος μέν Ἀχιλλεύς · βαθύς εἰς αὐλών περίδρομος στρατός . καί Σοφοκλῆς Σκύθης · κρημνός τε καί σῆραγξ ἠδέ ἐπάκτιος αὐλών . ἐκδεκτέον οὖν καί ὁ παρά Ἐρατοσθένης ἐν ὁ Ἑρμῆς θηλυκός λέγω βαθύς διαφύομαι αὐλών ἀντί ὁ βαθύς , καθά λέγω θῆλυς ἔρσα . πᾶς οὖν ὁ τοιοῦτος αὐλή τε καί αὐλών λέγω , νῦν δέ ὁ βασίλεια λέγω αὐλή , ὥσπερ Μένανδρος · αὐλή θεραπεύω καί σατράπης , καί Δίφιλος · αὐλή θεραπεύω δέ εἰμί , ὡς ἐγώ δοκέω , ἤ φυγάς ἤ πεινάω ἤ μαστιγίας , ἤτοι διά ὁ μέγας ἔχω ὁ πρό ὁ οἶκος ὑπαίθριος τόπος ἤ ὁ παραυλίζω καί παρακοιμάομαι ὁ δορυφόρος ὁ βασίλειον . Ὅμηρος δέ ὁ αὐλή ἀεί τάσσω ἐπί ὁ ὑπαίθριος τόπος , ἔνθα εἰμί ὁ ὁ ἑρκεῖος Ζεύς βωμός , ὁ μέντοι γε Πηλεύς καταλαμβάνω αὐλή ἐν χόρτος ἔχω δέ χρύσεος ἄλεισον , σπένδω αἶθοψ οἶνος ἐπί αἴθω ἱερός . ὁ δέ Πρίαμος αὐλή ἐν χόρτος κυλίνδω κατά κόπρος . καί ὁ Ὀδυσσεύς προστάσσω ὁ περί ὁ Φήμιος ἀλλά ἐξέρχομαι μέγαρον εὖ ναιετάω ἐκ φόνος εἰς αὐλή . ὅτι δέ ὁμοῦ ὁ τε οἶκος καί ὁ κτῆμα ἐπαινέω ὁ Τηλέμαχος ἐμφανίζω ὁ Μενέλαος · τέκνον φίλος , ἦ τοι Ζεύς βροτός οὐ ἄν τις ἐρίζω · ἀθάνατος γάρ ὁ γε δόμος καί κτῆμα εἰμί .