ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.7
ἦν δέ τι καὶ ἄλλο κοτταβίων εἶδος προτιθέμενον ἐν ταῖς παννυχίσιν , οὗ μνημονεύει Καλλίμαχος ἐν Παννυχίδι διὰ τούτων ὁ δ’ ἀγρυπνήσας μέχρι τῆς κορώνης · τὸν πυραμοῦντα λήψεται καὶ τὰ κοττάβεια καὶ τῶν παρουσῶν ἣν θέλει χὂν θέλει φιλήσει . ἐγίνετο δὲ καὶ πεμμάτιά τινα ἐν ταῖς παννυχίσιν , ἐν αἷς πλεῖστον ὅσον χρόνον διηγρύπνουν χορεύοντες · καὶ διωνομάζετο τὰ πεμμάτια τότε χαρίσιοι ἀπὸ τῆς τῶν ἀναιρουμένων χαρᾶς . μνημονεύει Εὔβουλος ἐν Ἀγκυλίωνι λέγων οὑτωσί · καὶ γὰρ πάλαι πέττει τὰ νικητήρια , εἶθ’ ἑξῆς φησιν ἐξεπήδησ’ ἀρτίως πέττουσα τὸν χαρίσιον . ὅτι δὲ καὶ φίλημα ἦν ἆθλον ἑξῆς λέγει ὁ Εὔβουλος · εἶεν , γυναῖκες · νῦν ὅπως τὴν νύχθ’ ὅλην ἐν τῇ δεκάτῃ τοῦ παιδίου χορεύσετε · θήσω δὲ νικητήριον τρεῖς ταινίας καὶ μῆλα πέντε καὶ φιλήματ’ ἐννέα . ὅτι δὲ ἐσπούδαστο παρὰ τοῖς Σικελιώταις ὁ κότταβος δῆλον ἐκ τοῦ καὶ οἰκήματα ἐπιτήδεια τῇ παιδιᾷ κατασκευάζεσθαι , ὡς ἱστορεῖ Δικαίαρχος ἐν τῷ περὶ ᾽ Ἀλκαίου , οὐκ ἀπεικότως οὖν οὐδ’ ὁ Καλλίμαχος Σικελὴν τὴν λάταγα προσηγόρευσεν . μνημονεύει τῶν λατάγων καὶ τῶν κοττάβων καὶ ὁ Χαλκοῦς καλούμενος Διονύσιος ἐν τοῖς Ἐλεγείοις διὰ τούτων κότταβον ἐνθάδε σοι τρίτον ἑστάναι οἱ δυσέρωτες ἡμεῖς προστίθεμεν γυμνασίῳ Βρομίου , κώρυκον . οἱ δὲ παρόντες ἐνείρετε χεῖρας ἅπαντες ἐς σφαίρας κυλίκων καὶ πρὶν ἐκεῖνον ἰδεῖν , ὄμματι βηματίσαισθε τὸν αἰθέρα τὸν κατὰ κλίνην , εἰς ὅσον αἱ λάταγες χωρίον ἐκτατέαι .
Lemmas: εἰμί δέ τις καί ἄλλος κοττάβιον εἶδος προτίθημι ἐν ὁ παννυχίς , ὅς μνημονεύω Καλλίμαχος ἐν Παννυχίς διά οὗτος ὁ δέ ἀγρυπνέω μέχρι ὁ κορώνη · ὁ πυραμοῦς λαμβάνω καί ὁ κοττάβειον καί ὁ πάρειμι ὅς ἐθέλω χὂν ἐθέλω φιλέω . γίγνομαι δέ καί πεμμάτιον τις ἐν ὁ παννυχίς , ἐν ὅς πολύς ὅσος χρόνος διαγρυπνέω χορεύω · καί διονομάζω ὁ πεμμάτιον τότε χαρίσιος ἀπό ὁ ὁ ἀναιρέω χαρά . μνημονεύω Εὔβουλος ἐν Ἀγκυλίων λέγω οὕτως · καί γάρ πάλαι πέσσω ὁ νικητήριος , εἶτα ἑξῆς φημί ἐκπηδάω ἄρτιος πέσσω ὁ χαρίσιος . ὅτι δέ καί φίλημα εἰμί ἆθλον ἑξῆς λέγω ὁ Εὔβουλος · εἰμί , γυνή · νῦν ὅπως ὁ νύξ ὅλος ἐν ὁ δέκατος ὁ παιδίον χορεύω · τίθημι δέ νικητήριος τρεῖς ταινία καί μῆλον πέντε καί φίλημα ἐννέα . ὅτι δέ σπουδάζω παρά ὁ Σικελιώτης ὁ κότταβος δῆλος ἐκ ὁ καί οἴκημα ἐπιτήδειος ὁ παιδιά κατασκευάζω , ὡς ἱστορέω Δικαίαρχος ἐν ὁ περί ἒ Ἀλκαῖος , οὐ ἀπεικότως οὖν οὐδέ ὁ Καλλίμαχος Σικελός ὁ λάταξ προσαγορεύω . μνημονεύω ὁ λάταξ καί ὁ κότταβος καί ὁ Χαλκοῦς καλέω Διονύσιος ἐν ὁ Ἐλεγεῖον διά οὗτος κότταβος ἐνθάδε σύ τρίτος ἵστημι ὁ δύσερως ἐγώ προστίθημι γυμνάσιον Βρόμιος , κώρυκος . ὁ δέ πάρειμι ἐνείρω χείρ ἅπας εἰς σφαῖρα κύλιξ καί πρίν ἐκεῖνος ὁράω , ὄμμα βηματίζω ὁ αἰθήρ ὁ κατά κλίνη , εἰς ὅσος ὁ λάταξ χωρίον ἐκτατέον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.8
ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ᾔτει πιεῖν μεγάλῃ κύλικι , ἐπιλέγων ἐκ τῶν αὐτῶν ἐλεγείων καὶ τόδε · ὕμνους οἰνοχοεῖν ἐπιδέξια σοί τε καὶ ἡμῖν τόν τε σὸν ἀρχαῖον τηλεδαπόν τε φίλον εἰρεσίῃ γλώσσης ἀποπέμψομεν εἰς μέγαν αἶνον τοῦδ’ ἐπὶ συμποσίου · δεξιότης τε λόγου Φαίακος Μουσῶν ἐρέτας ἐπὶ σέλματα πέμπει . κατὰ γὰρ τὸν νεώτερον Κρατῖνον , ὃς ἐν Ὀμφάλῃ φησὶν πίνειν μένοντα τὸν καλῶς εὐδαίμονα κρεῖττον · μάχαι δ’ ἄλλοισι καὶ πόνοι μέλοι . — πρὸς ὃν ὁ Κύνουλκος ἀεὶ τῷ Σύρῳ ἀντικορυσσόμενος καὶ οὐδέποτε τῆς φιλονεικίας παυόμενος ἧς εἶχε πρὸς αὐτόν , ἐπεὶ θόρυβος κατεῖχεν τὸ συμπόσιον , ἔφη · τίς οὗτος ὁ τῶν συρβηνέων χορός ; καὶ αὐτὸς δὲ τούτων τῶν ἐπῶν μεμνημένος τινῶν ἐρῶ , ἵνα μὴ ὁ Οὐλπιανὸς βρενθύηται ὡς ἐκ τῶν ἀποθέτων τοῖς Ὁμηρίδαις μόνος ἀνασπάσας τὰ κοττάβεια · ἀγγελίας ἀγαθῆς δεῦρ’ ἴτε πευσόμενοι καὶ κυλίκων ἔριδας διαλύσατε καὶ κατάθεσθε τὴν ξύνεσιν παρ’ ἐμοὶ καὶ τάδε μανθάνετε , εἰς τὴν παροῦσαν ζήτησιν ἐπιτήδεια ὄντα . ὁρῶ γὰρ καὶ τοὺς παῖδας ἤδη φέροντας ἡμῖν στεφάνους καὶ μύρα . διὰ τί δὲ λέγονται , τῶν ἐστεφανωμένων ἐὰν λύωνται οἱ στέφανοι , ὅτι ἐρῶσιν ; τοῦτο γὰρ ἐν παισὶ τὰ Καλλιμάχου ἀναγινώσκων ἐπιγράμματα , ὧν ἐστι καὶ τοῦτο , ἐπεζήτουν μαθεῖν , εἰπόντος τοῦ Κυρηναίου · τὰ δὲ ῥόδα φυλλοβολεῦντα τὠνδρὸς ἀπὸ στεφάνων πάντ’ ἐγένοντο χαμαί . σὸν οὖν ἐστιν , ὦ μουσικώτατε , τὴν χιλιέτη μου ταύτην ζήτησιν ἀπολύσασθαι , Δημόκριτε , καὶ διά τί οἱ ἐρῶντες στεφανοῦσι τὰς τῶν ἐρωμένων θύρας .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ Οὐλπιανός αἰτέω πίνω μέγας κύλιξ , ἐπιλέγω ἐκ ὁ αὐτός ἐλεγεῖον καί ὅδε · ὕμνος οἰνοχοεύω ἐπιδέξιος σύ τε καί ἐγώ ὁ τε σός ἀρχαῖος τηλεδαπός τε φίλος εἰρεσία γλῶσσα ἀποπέμπω εἰς μέγας αἶνος ὅδε ἐπί συμπόσιον · δεξιότης τε λόγος Φαίαξ Μοῦσα ἐρέτης ἐπί σέλμα πέμπω . κατά γάρ ὁ νέος Κρατῖνος , ὅς ἐν Ὀμφάλη φημί πίνω μένω ὁ καλός εὐδαίμων κρατύς · μάχη δέ ἄλλος καί πόνος μέλω . — πρός ὅς ὁ Κύνουλκος ἀεί ὁ Σύρος ἀντικορύσσομαι καί οὐδέποτε ὁ φιλονικία παύω ὅς ἔχω πρός αὐτός , ἐπεί θόρυβος κατέχω ὁ συμπόσιον , φημί · τίς οὗτος ὁ ὁ συρβηνεύς χορός ; καί αὐτός δέ οὗτος ὁ ἔπος μιμνῄσκω τις λέγω , ἵνα μή ὁ Οὐλπιανός βρενθύομαι ὡς ἐκ ὁ ἀπόθετος ὁ Ὁμηρίδης μόνος ἀνασπάω ὁ κοττάβειον · ἀγγελία ἀγαθός δεῦρο ἔρχομαι πυνθάνομαι καί κύλιξ ἔρις διαλύω καί κατατίθημι ὁ σύνεσις παρά ἐγώ καί ὅδε μανθάνω , εἰς ὁ πάρειμι ζήτησις ἐπιτήδειος εἰμί . ὁράω γάρ καί ὁ παῖς ἤδη φέρω ἐγώ στέφανος καί μύρον . διά τίς δέ λέγω , ὁ στεφανόω ἐάν λύω ὁ στέφανος , ὅτι ἐράω ; οὗτος γάρ ἐν παῖς ὁ Καλλίμαχος ἀναγιγνώσκω ἐπίγραμμα , ὅς εἰμί καί οὗτος , ἐπιζητέω μανθάνω , λέγω ὁ Κυρηναῖος · ὁ δέ ῥόδον φυλλοβολέω ἀνήρ ἀπό στέφανος πᾶς γίγνομαι χαμαί . σός οὖν εἰμί , ὦ μουσικός , ὁ χιλιέτης ἐγώ οὗτος ζήτησις ἀπολύω , Δημόκριτος , καί διά τίς ὁ ἐράω στεφανόω ὁ ὁ ἐράω θύρα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.10
ἀλλὰ μὴν καὶ ὁ ἱερώτατος Πλάτων ἐν ἑβδόμῳ Νόμων πρόβλημά τι προβάλλει στεφανωτικόν , ὅπερ ἄξιόν ἐστιν ἐπιλύσασθαι , οὕτως λέγοντος τοῦ φιλοσόφου · μήλων τέ τινων διανομαὶ καὶ στεφάνων πλείοσιν ἅμα καὶ ἐλάττοσιν ἁρμοττόντων τῶν ἀριθμῶν τῶν αὐτῶν . ὁ μὲν Πλάτων οὕτως εἶπεν . ἐστὶν δ’ ὃ λέγει τοιοῦτον ἕνα βούλεσθαι ἀριθμὸν εὑρεῖν , ᾧ ἕως τοῦ τελευταίου εἰσελθόντος ἐξ ἴσου πάντες ἕξουσιν ἤτοι μῆλα ἢ στεφάνους , φημὶ οὖν τὸν τῶν ἑξήκοντα ἀριθμὸν εἰς ἓξ συμπότας δύνασθαι τὴν ἰσότητα πληροῦν , οἶδα γὰρ ὅτι κατ’ ἀρχὰς ἐλέγομεν μὴ συνδειπνεῖν τῶν πέντε γε πλείους · ὅτι δ’ ἡμεῖς ψαμμακόσιοι ἐσμὲν δῆλον . ὁ οὖν τῶν ἑξήκοντα ἀριθμὸς εἰς ἐξ συμπληρωθέντος τοῦ συμποσίου ἀρκέσει οὕτως . εἰσῆλθεν εἰς τὸ συμπόσιον ὁ πρῶτος καὶ ἔλαβεν στεφάνους ἑξήκοντα ἐπεισελθόντι τῷ δευτέρῳ δίδωσιν τοὺς ἡμίσεις καὶ ἑκατέρῳ γίνονται τριάκοντα · καὶ τρίτῳ ἐπεισελθόντι συνδιαιρούμενοι τοὺς πάντας ἐξ εἴκοσιν ἔχουσι , τετάρτῳ πάλιν ὁμοίως κοινωνήσαντες ἐκ δεκαπέντε , πέμπτῳ δὲ ἐκ δώδεκα καὶ τῷ ἕκτῳ ἐκ δέκα . καὶ οὕτως ἰσότης ἀναπληροῦται τῶν στεφάνων .
Lemmas: ἀλλά μήν καί ὁ ἱερός Πλάτων ἐν ἕβδομος Νόμος πρόβλημα τις προβάλλω στεφανωτικός , ὅς ἄξιος εἰμί ἐπιλύω , οὕτως λέγω ὁ φιλόσοφος · μῆλον τε τις διανομή καί στέφανος πολύς ἅμα καί ἐλαχύς ἁρμόζω ὁ ἀριθμός ὁ αὐτός . ὁ μέν Πλάτων οὕτως λέγω . εἰμί δέ ὅς λέγω τοιοῦτος εἷς βούλομαι ἀριθμός εὑρίσκω , ὅς ἕως ὁ τελευταῖος εἰσέρχομαι ἐκ ἴσος πᾶς ἔχω ἤτοι μῆλον ἤ στέφανος , φημί οὖν ὁ ὁ ἑξήκοντα ἀριθμός εἰς ἕξ συμπότης δύναμαι ὁ ἰσότης πληρόω , οἶδα γάρ ὅτι κατά ἀρχή λέγω μή συνδειπνέω ὁ πέντε γε πολύς · ὅτι δέ ἐγώ ψαμμακόσιοι εἰμί δῆλος . ὁ οὖν ὁ ἑξήκοντα ἀριθμός εἰς ἐκ συμπληρόω ὁ συμπόσιον ἀρκέω οὕτως . εἰσέρχομαι εἰς ὁ συμπόσιον ὁ πρῶτος καί λαμβάνω στέφανος ἑξήκοντα ἐπεισέρχομαι ὁ δεύτερος δίδωμι ὁ ἥμισυς καί ἑκάτερος γίγνομαι τριάκοντα · καί τρίτος ἐπεισέρχομαι συνδιαιρέω ὁ πᾶς ἐκ εἴκοσι ἔχω , τέταρτος πάλιν ὅμοιος κοινωνέω ἐκ δεκαπέντε , πέμπτος δέ ἐκ δώδεκα καί ὁ ἕκτος ἐκ δέκα . καί οὕτως ἰσότης ἀναπληρόω ὁ στέφανος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.11
ταῦτ’ εἰπόντος τοῦ Δημοκρίτου ὁ Οὐλπιανὸς ἀποβλέψας πρὸς τὸν Κύνουλκον οἵῳ μ’ ὁ δαίμων , ἔφη , φιλοσόφῳ συνῴκισεν · — κατὰ τὸ Θεογνήτου τοῦ κωμῳδιοποιοῦ Φάσμα — ἐπαρίστερ᾽ ἔμαθες , ὦ πόνηρε , γράμματα · ἀνέστροφὲν σου τὸν βίον τὰ βιβλία · πεφιλοσόφηκας γῇ τε κοὐρανῷ λαλῶν , οἷς οὐδέν ἐστιν ἐπιμελὲς τῶν σῶν λόγων . πόθεν γάρ σοι καὶ ὁ τῶν συρβηνέων ἐπῆλθεν χορός τίς τῶν ἀξίων λόγου μέμνηται τοῦ μουσικοῦ τούτου χοροῦ ; καὶ ὃς οὐ πρότερον , ἔφη , ὦ οὗτος , διδάξω σε πρὶν ἂν τὸν ἄξιον παρὰ σοῦ λάβω μισθόν . οὐ γὰρ ἐγὼ τὰς ἐκ τῶν βιβλίων ἀκάνθας ὥσπερ σὺ ἀναγινώσκων ἐκλέγω , ἀλλὰ τὰ χρησιμώτατα καὶ ἀκοῆς ἄξια . ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς δυσχεράνας ἀνεβόησεν τὰ ἐξ Ὕπνου Ἀλέξιδος · οὐδ’ ἐν Τριβαλλοῖς ταῦτὰ γ’ ἐστὶν ἔννομα · οὗ φασι τὸν θύοντα τοῖς κεκλημένοις δείξαντ’ ἰδεῖν τὸ δεῖπνον εἰς τὴν αὔριον πωλεῖν ἀδείπνοις ἃ παρέθηκ’ αὐτοῖς ἰδεῖν . τὰ αὐτὰ ἰαμβεῖα φέρεται καὶ παρὰ Ἀντιφάνει ἐν Ὕπνῳ . καὶ ὁ Κύνουλκος · ἐπεὶ περὶ στεφάνων ζητήσεις ἤδη γεγόνασιν , εἰπὲ ἡμῖν τίς ἐστιν ὁ παρὰ τῷ χαρίεντι Ἀνακρέοντι Ναυκρατίτης στέφανος , ὦ Οὐλπιανέ . φησὶν γὰρ οὕτως ὁ μελιχρὸς ποιητής · στεφάνους δ’ ἀνὴρ τρεῖς ἕκαστος εἶχεν , τοὺς μὲν ῥοδίνους , τὸν δὲ Ναυκρατίτην . καὶ διὰ τί παρὰ τῷ αὐτῷ ποιητῇ λύγῳ τινὲς στεφανοῦνται ; φησὶν γὰρ ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Μελῶν ὁ Μεγίστης δ’ ὁ φιλόφρων δέκα δὴ μῆνες ἐπείτε στεφανοῦταί τε λύγῳ καὶ τρύγα πίνει μελιηδέα . ὁ γὰρ τῆς λύγου στέφανος ἄτοπος · πρὸς δεσμοὺς γὰρ καὶ πλέγματα ἡ λύγος ἐπιτήδειος , εἰπὲ οὖν ἡμῖν τι περὶ τούτων , ζητήσεως ἀξίων ὄντων , καὶ μὴ ὀνόματα θήρα , φιλότης .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Δημόκριτος ὁ Οὐλπιανός ἀποβλέπω πρός ὁ Κύνουλκος οἷος ἐγώ ὁ δαίμων , φημί , φιλόσοφος συνοικίζω · — κατά ὁ Θεόγνητος ὁ κωμῳδιοποιός Φάσμα — ἐπαρίστερος μανθάνω , ὦ πονηρός , γράμμα · ἀναστροφάνω σύ ὁ βίος ὁ βιβλίον · φιλοσοφέω γῆ τε οὐρανός λαλέω , ὅς οὐδείς εἰμί ἐπιμελής ὁ σός λόγος . πόθεν γάρ σύ καί ὁ ὁ συρβηνεύς ἐπέρχομαι χορός τίς ὁ ἄξιος λόγος μιμνῄσκω ὁ μουσικός οὗτος χορός ; καί ὅς οὐ πρότερος , φημί , ὦ οὗτος , διδάσκω σύ πρίν ἄν ὁ ἄξιος παρά σύ λαμβάνω μισθός . οὐ γάρ ἐγώ ὁ ἐκ ὁ βιβλίον ἄκανθα ὥσπερ σύ ἀναγιγνώσκω ἐκλέγω , ἀλλά ὁ χρήσιμος καί ἀκοή ἄξιος . ἐπί οὗτος ὁ Οὐλπιανός δυσχεραίνω ἀναβοάω ὁ ἐκ Ὕπνος Ἄλεξις · οὐδέ ἐν Τριβαλλοί οὗτος γε εἰμί ἔννομος · οὗ φημί ὁ θύω ὁ καλέω δείκνυμι ὁράω ὁ δεῖπνον εἰς ὁ αὔριον πωλέω ἄδειπνος ὅς παρατίθημι αὐτός ὁράω . ὁ αὐτός ἰαμβεῖος φέρω καί παρά Ἀντιφάνης ἐν Ὕπνος . καί ὁ Κύνουλκος · ἐπεί περί στέφανος ζήτησις ἤδη γίγνομαι , λέγω ἐγώ τίς εἰμί ὁ παρά ὁ χαρίεις Ἀνακρέων Ναυκρατίτης στέφανος , ὦ Οὐλπιανός . φημί γάρ οὕτως ὁ μελιχρός ποιητής · στέφανος δέ ἀνήρ τρεῖς ἕκαστος ἔχω , ὁ μέν ῥόδινος , ὁ δέ Ναυκρατίτης . καί διά τίς παρά ὁ αὐτός ποιητής λύγος τις στεφανόω ; φημί γάρ ἐν ὁ δεύτερος ὁ Μέλης ὁ Μεγίστη δέ ὁ φιλόφρων δέκα δή μείς ἐπεί στεφανόω τε λύγος καί τρύξ πίνω μελιηδής . ὁ γάρ ὁ λύγος στέφανος ἄτοπος · πρός δεσμός γάρ καί πλέγμα ὁ λύγος ἐπιτήδειος , λέγω οὖν ἐγώ τις περί οὗτος , ζήτησις ἄξιος εἰμί , καί μή ὄνομα θήρα , φιλότης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.13
ἱστορεῖται δ’ ὑπ’ αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν χρόνον τῶν Καρῶν δεισιδαιμονίᾳ περισχεθέντων ἐπὶ τὸ μαντεῖον τοῦ θεοῦ παραγενομένων εἰς Ὕβλαν καὶ πυνθανομένων περὶ τῶν ἀπηντημένων , θεσπίσαι τὸν Ἀπόλλωνα ποινὴν αὐτοὺς ἀποδοῦναι τῇ θεῷ δι’ ἑαυτῶν ἑκούσιον καὶ χωρὶς δυσχεροῦς συμφορᾶς · ἣν ἐν τοῖς ἔμπροσθεν χρόνοις ἀφώρισεν ὁ Ζεὺς τῷ Προμηθεῖ χάριν τῆς κλοπῆς τοῦ πυρός , λύσας αὐτὸν ἐκ τῶν χαλεπωτάτων δεσμῶν καὶ τίσιν ἑκούσιον ἐν ἀλυπίᾳ κειμένην δοῦναι θελήσαντος , ταύτην ἔχειν ἐπιτάξαι τὸν καθηγούμενον τῶν θεῶν . ὅθεν ἀπ’ ἐκείνου τὸν δεδηλωμένον στέφανον τῷ Προμηθεῖ περιγενέσθαι καὶ μετ’ οὐ πολὺ τοῖς εὐεργετηθεῖσιν ἀνθρώποις ὑπ’ αὐτοῦ κατὰ τὴν τοῦ πυρὸς δωρεάν . διόπερ καὶ τοῖς Καρσὶ κατὰ τὸ παραπλήσιον ἔθος παρεκελεύσατο Ἀπόλλων στεφανώματι χρωμένοις τῇ λύγῳ καταδεῖν τὴν ἑαυτῶν κεφαλὴν τοῖς κλάδοις οἷς αὐτοὶ κατέλαβον τὴν θεόν . καταλῦσαι δὲ καὶ τἄλλα γένη τῶν στεφάνων ἐπέταξε χωρὶς τῆς δάφνης · ταύτην δ’ αὐτὸς ἔφη τοῖς τὴν Ἥραν θεραπεύουσι μόνοις ἀπονέμειν δῶρον . τοῖς τε χρησθεῖσιν ἐκ τῆς μαντείας κατακολουθήσαντας αὐτοὺς ἀβλαβεῖς ἔσεσθαι , δίκην ἐν εὐωχίαις ἀποδιδόντας τῇ θεῷ τὴν προσήκουσαν . ὅθεν τοὺς Κᾶρας ὑπακοῦσαι βουλομένους τοῖς ἐκ τοῦ χρηστηρίου καταλῦσαι τὰς ἔμπροσθεν εἰθισμένας στεφανώσεις αὐτούς τε κατὰ πλῆθος χρῆσθαι μὲν τῇ λύγῳ , τοῖς δὲ θεραπεύουσιν τὴν θεὸν ἐπιτρέψαι φορεῖν τὸν καὶ νῦν ἔτι διαμένοντα τῆς δάφνης στέφανον .
Lemmas: ἱστορέω δέ ὑπό αὐτός ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ Κάρ δεισιδαιμονία περιέχω ἐπί ὁ μαντεῖον ὁ θεός παραγίγνομαι εἰς Ὕβλα καί πυνθάνομαι περί ὁ ἀπαντάω , θεσπίζω ὁ Ἀπόλλων ποινή αὐτός ἀποδίδωμι ὁ θεός διά ἑαυτοῦ ἑκούσιος καί χωρίς δυσχερής συμφορά · ὅς ἐν ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ἀφορίζω ὁ Ζεύς ὁ Προμηθεύς χάριν ὁ κλοπή ὁ πῦρ , λύω αὐτός ἐκ ὁ χαλεπός δεσμός καί τίς ἑκούσιος ἐν ἀλυπία κεῖμαι δίδωμι ἐθέλω , οὗτος ἔχω ἐπιτάσσω ὁ καθηγέομαι ὁ θεός . ὅθεν ἀπό ἐκεῖνος ὁ δηλόω στέφανος ὁ Προμηθεύς περιγίγνομαι καί μετά οὐ πολύς ὁ εὐεργετέω ἄνθρωπος ὑπό αὐτός κατά ὁ ὁ πῦρ δωρεά . διόπερ καί ὁ Κάρ κατά ὁ παραπλήσιος ἔθος παρακελεύομαι Ἀπόλλων στεφάνωμα χράω ὁ λύγος καταδέω ὁ ἑαυτοῦ κεφαλή ὁ κλάδος ὅς αὐτός καταλαμβάνω ὁ θεός . καταλύω δέ καί ἄλλος γένος ὁ στέφανος ἐπιτάσσω χωρίς ὁ δάφνη · οὗτος δέ αὐτός φημί ὁ ὁ Ἥρα θεραπεύω μόνος ἀπονέμω δῶρον . ὁ τε χράω ἐκ ὁ μαντεία κατακολουθέω αὐτός ἀβλαβής εἰμί , δίκη ἐν εὐωχία ἀποδίδωμι ὁ θεός ὁ προσήκω . ὅθεν ὁ Κάρ ὑπακούω βούλομαι ὁ ἐκ ὁ χρηστήριον καταλύω ὁ ἔμπροσθεν ἐθίζω στεφάνωσις αὐτός τε κατά πλῆθος χράω μέν ὁ λύγος , ὁ δέ θεραπεύω ὁ θεός ἐπιτρέπω φορέω ὁ καί νῦν ἔτι διαμένω ὁ δάφνη στέφανος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.14
μνημονεύειν δ’ ἔοικεν ἐπὶ ποσόν τι τῆς κατὰ τὴν λύγον στεφανώσεως καὶ Νικαίνετος ὁ ἐποποιὸς ἐν τοῖς Ἐπιγράμμασιν , ποιητὴς ὑπάρχων ἐπιχώριος καὶ τὴν ἐπιχώριον ἱστορίαν ἠγαπηκὼς ἐν πλείοσιν . λέγει δ’ οὕτως οὐκ ἐθέλω , Φιλόθηρε , κατὰ πτόλιν , ἀλλὰ παρ’ Ἥρῃ δαίνυσθαι ζεφύρου πνεύμασι τερπόμενος . ἀρκεῖ μοι λιτὴ μὲν ὑπὸ πλευροῖσι χαμευνάς , ἐγγύθι πὰρ ὁ προμάλου δέμνιον ἐνδαπίης , καὶ λύγος , ἀρχαῖον Καρῶν στέφος . ἀλλὰ φερέσθω οἶνος καὶ Μουσῶν ἡ χαρίεσσα λύρη , θυμῆρες πίνοντες ὅπως Διὸς εὐκλέα νύμφην μέλπωμεν , νήσου δεσπότιν ἡμετέρης . ἐν τούτοις γὰρ ἀμφιβόλως εἰρηκὼς ὁ Νικαίνετος πότερον στρωμνῆς ἕνεκεν ἢ στεφανώσεως ἀρκεῖται τῇ λύγῳ , τῷ λέγειν αὐτὴν τῶν Καρῶν ἀρχαῖον στέφος πρόδηλον καθίστησι τὸ ζητούμενον . συνέβη δὲ τὴν τῆς λύγου στεφάνωσιν καὶ μέχρι τῶν κατὰ Πολυκράτην χρόνων , ὡς ἄν τις εἰκάσειεν , ἐν τῇ νήσῳ συνηθεστέραν ὑπάρχειν . ὁ γοῦν Ἀνακρέων φησίν ὁ Μεγίστης ὁ φιλόφρων δέκα δὴ μῆνες ἐπειδὴ στεφανοῦταί τε λύγῳ καὶ τρύγα πίνει μελιηδέα .
Lemmas: μνημονεύω δέ ἔοικα ἐπί ποσός τις ὁ κατά ὁ λύγος στεφάνωσις καί Νικαίνετος ὁ ἐποποιός ἐν ὁ Ἐπίγραμμα , ποιητής ὑπάρχω ἐπιχώριος καί ὁ ἐπιχώριος ἱστορία ἀγαπάω ἐν πολύς . λέγω δέ οὕτως οὐ ἐθέλω , Φιλόθηρος , κατά πόλις , ἀλλά παρά Ἥρα δαίνυμι ζέφυρος πνεῦμα τέρπω . ἀρκέω ἐγώ λιτή μέν ὑπό πλευρόν χαμευνάς , ἐγγύθι παρά ὁ πρόμαλος δέμνιον ἐνδάπιος , καί λύγος , ἀρχαῖος Κάρ στέφος . ἀλλά φέρω οἶνος καί Μοῦσα ὁ χαρίεις λύρα , θυμαρής πίνω ὅπως Ζεύς εὐκλεής νύμφη μέλπω , νῆσος δεσπότις ἡμέτερος . ἐν οὗτος γάρ ἀμφίβολος λέγω ὁ Νικαίνετος πότερος στρωμνή ἕνεκα ἤ στεφάνωσις ἀρκέω ὁ λύγος , ὁ λέγω αὐτός ὁ Κάρ ἀρχαῖος στέφος πρόδηλος καθίστημι ὁ ζητέω . συμβαίνω δέ ὁ ὁ λύγος στεφάνωσις καί μέχρι ὁ κατά Πολυκράτης χρόνος , ὡς ἄν τις εἰκάζω , ἐν ὁ νῆσος συνήθης ὑπάρχω . ὁ γοῦν Ἀνακρέων φημί ὁ Μεγίστη ὁ φιλόφρων δέκα δή μείς ἐπειδή στεφανόω τε λύγος καί τρύξ πίνω μελιηδής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.15
ταῦτα ἴσασιν οἱ θεοὶ ὡς πρῶτος αὐτὸς ἐν τῇ καλῇ ᾽ Ἀλεξανδρείᾳ εὗρον κτησάμενος τὸ τοῦ Μηνοδότου συγγραμμάτιον καὶ ἐπιδείξας πολλοῖς ἐξ αὐτοῦ τὸ παρὰ τῷ Ἀνακρέοντι ζητούμενον . λαβὼν δὲ παρ’ ἐμοῦ ὁ πᾶσιν κλοπὴν ὀνειδίζων Ἡφαιστίων ἐξιδιοποιήσατο τὴν λύσιν καὶ σύγγραμμα ἐξέδωκεν ἐπιγράψας Περὶ τοῦ παρ’ Ἀνακρέοντι λυγίνου στεφάνου ι ὅπερ νῦν ἐν τῇ Ῥώμῃ εὕρομεν παρὰ τῇ ἀντικοττυραι Δημητρίῳ . τοιοῦτος δέ τις καὶ περὶ τὸν καλὸν ἡμῶν Ἄδραστον ἐγένετο . ἐκδόντος γὰρ τούτου πέντε μὲν βιβλία Περὶ τῶν παρὰ Θεοφράστῳ ἐν τοῖς περὶ Ἠθῶν καθ’ ἱστορίαν καὶ λέξιν ζητουμένων , ἕκτον δὲ περὶ τῶν ἐν τοῖς Ἠθικοῖς Νικομαχείοις Ἀριστοτέλους , ἐννοίας ἀμφιλαφῶς παραθεμένου περὶ τοῦ παρὰ Ἀντιφῶντι τῷ τραγῳδιοποιῷ Πληξίππου καὶ πλεῖστα ὅσα καὶ περὶ αὐτοῦ τοῦ Ἀντιφῶντος εἰπόντος , σφετερισάμενος καὶ ταῦτα ἐπέγραψέν τι βιβλίον Περὶ τοῦ παρὰ Ξενοφῶντι ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασιν Ἀντιφῶντος , οὐδὲν ἴδιον προσεξευρών , ὥσπερ κἀν τῷ Περὶ τοῦ λυγίνου στεφάνου . μόνον γὰρ τοῦτ’ ἴδιον εἴρηκεν ὅτι Φύλαρχος ἐν τῇ ἑβδόμῃ τῶν Ἱστοριῶν οἶδεν τὴν κατὰ τὴν λύγον ἱστορίαν καὶ ὅτι οὔτε τὰ Νικαινέτου οἶδεν οὔτε τὰ Ἀνακρέοντος ὁ συγγραφεύς · ἀπέδειξε δὲ καὶ διαφωνοῦντα αὐτὸν κατ’ ἔνια τῶν ἱστορηθέντων παρὰ τῷ Μηνοδότῳ . δύναται δέ τις λέγειν περὶ τῆς λύγου ἁπλούστερον , ὅτι ὁ Μεγίστης τῇ λύγῳ ἐστεφανοῦτο , ὡς παρακειμένης ἐκ τοῦ δαψιλοῦς ἐν ᾧ εὐωχεῖτο τόπῳ , συνδέσεως ἕνεκα τῶν κροτάφων . καὶ γὰρ καὶ Λακεδαιμόνιοι καλάμῳ στεφανοῦνται ἐν τῇ τῶν Προμαχείων ἑορτῇ , ὥς φησι Σωσίβιος ἐν τοῖς περὶ τῶν ἐν Λακεδαίμονι Θυσιῶν γράφων οὕτως · ἐν ταύτῃ συμβαίνει τοὺς μὲν ἀπὸ τῆς χώρας καλάμοις στεφανοῦσθαι ἢ στλεγγίδι , τοὺς δ’ ἐκ τῆς ἀγωγῆς παῖδας ἀστεφανώτους ἀκολουθεῖν .
Lemmas: οὗτος οἶδα ὁ θεός ὡς πρῶτος αὐτός ἐν ὁ καλός ἒ Ἀλεξάνδρεια εὑρίσκω κτάομαι ὁ ὁ Μηνόδοτος συγγραμμάτιον καί ἐπιδείκνυμι πολύς ἐκ αὐτός ὁ παρά ὁ Ἀνακρέων ζητέω . λαμβάνω δέ παρά ἐγώ ὁ πᾶς κλοπή ὀνειδίζω Ἡφαιστίων ἐξιδιοποιέομαι ὁ λύσις καί σύγγραμμα ἐκδίδωμι ἐπιγράφω Περι ὁ παρά Ἀνακρέων λύγινος στέφανος ι̅ ὅς νῦν ἐν ὁ Ῥώμη εὑρίσκω παρά ὁ ἀντικοττυρω Δημήτριος . τοιοῦτος δέ τις καί περί ὁ καλός ἐγώ Ἄδραστος γίγνομαι . ἐκδίδωμι γάρ οὗτος πέντε μέν βιβλίον Περι ὁ παρά Θεόφραστος ἐν ὁ περί Ἦθος κατά ἱστορία καί λέξις ζητέω , ἕκτος δέ περί ὁ ἐν ὁ Ἠθικός Νικομαχεῖον Ἀριστοτέλης , ἔννοια ἀμφιλαφής παρατίθημι περί ὁ παρά Ἀντιφών ὁ τραγῳδοποιός Πλήξιππος καί πολύς ὅσος καί περί αὐτός ὁ Ἀντιφῶν λέγω , σφετερίζω καί οὗτος ἐπιγράφω τις βιβλίον Περι ὁ παρά Ξενοφῶν ἐν ὁ Ἀπομνημόνευμα Ἀντιφῶν , οὐδείς ἴδιος προσεξευρίσκω , ὥσπερ ἐν ὁ Περι ὁ λύγινος στέφανος . μόνος γάρ οὗτος ἴδιος λέγω ὅτι Φύλαρχος ἐν ὁ ἕβδομος ὁ Ἱστορίη οἶδα ὁ κατά ὁ λύγος ἱστορία καί ὅτι οὔτε ὁ Νικαίνετος οἶδα οὔτε ὁ Ἀνακρέων ὁ συγγραφεύς · ἀποδείκνυμι δέ καί διαφωνέω αὐτός κατά ἔνιοι ὁ ἱστορέω παρά ὁ Μηνόδοτος . δύναμαι δέ τις λέγω περί ὁ λύγος ἁπλόος , ὅτι ὁ Μεγίστη ὁ λύγος στεφανόω , ὡς παράκειμαι ἐκ ὁ δαψιλής ἐν ὅς εὐωχέω τόπος , σύνδεσις ἕνεκα ὁ κρόταφος . καί γάρ καί Λακεδαιμόνιος κάλαμος στεφανόω ἐν ὁ ὁ Προμαχείος ἑορτή , ὡς φημί Σωσίβιος ἐν ὁ περί ὁ ἐν Λακεδαίμων Θυσία γράφω οὕτως · ἐν οὗτος συμβαίνω ὁ μέν ἀπό ὁ χώρα κάλαμος στεφανόω ἤ στλεγγίς , ὁ δέ ἐκ ὁ ἀγωγή παῖς ἀστεφάνωτος ἀκολουθέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.19
ἔτι τούτων λεγομένων ἐπεισῆλθον παῖδες στεφάνους φέροντες τῶν ἀκμαζόντων κατὰ τοὺς καιρούς . καὶ ὁ Μυρτίλος λέγε , καλέ , εἶπεν , Οὐλπιανέ , στεφάνων ὀνόματα . οἱ γὰρ παῖδες , κατὰ τὰν Χαιρήμονος Κένταυρον , στεφάνους ἑτοιμάζουσιν , οὓς εὐφημίας κήρυκας εὐχαῖς προὐβάλοντο · δαιμόνων . καὶ ἐν τῷ Διονύσῳ δὲ ὁ αὐτὸς ἔφη ποιητής · στεφάνους τεμόντες , ἀγγέλους εὐφημίας . σὺ δὲ μὴ τὰ ἐκ τῶν ἐπιγραφομένων Αἰλίου Ἀσκληπιάδου Στεφάνων φέρε ἡμῖν ὡς ἀνηκόοις αὐτῶν , ἀλλ’ ἄλλο τι παρ’ ἐκεῖνα λέγε . δεῖξαι γὰρ οὐκ ἔχεις ὅτι διαλελυμένως τις εἴρηκε ῥόδων στέφανον καὶ ἴων στέφανον τὸ γὰρ παρὰ Κρατίνῳ κατὰ παιδιὰν εἴρηται · ναρκισσίνους ὀλίσβους . καὶ ὃς γελάσας πρῶτον ἐν τοῖς Ἕλλησι στέφανος ὠνομάσθη , ὥς φησι Σῆμος ὁ Δήλιος ἐν δ Δηλιάδος , τὸ παρά μὲν ἡμῖν στέφος , παρὰ δέ τισι στέμμα προσαγορευόμενον , διὸ καὶ τούτῳ πρώτῳ στεφανωσάμενοι δεύτερον περιτιθέμεθα τὸν δάφνινον . κέκληται δὲ στέφανος ἀπὸ τοῦ στέφειν . σὺ δὲ οἴει με , ἔφη , Θετταλὲ ποικιλόμυθε , τῶν κοινῶν τούτων καὶ κατημαξευμένων ἐρεῖν τι ; διὰ δὲ τὴν σὴν γλῶσσαν τῆς ὑπογλωττίδος μνησθήσομαι , ἧς Πλάτων ἐμνήσθη ἐν Διὶ Κακουμένῳ · καίτοι φορεῖτε γλῶσσαν ἐν ὑποδήμασι , στεφανοῦσθ’ ὑπογλωττίσιν ὅταν πίνητέ που · κἂν καλλιερῆτε γλῶτταν ἀγαθὴν πέμπετε . Θεόδωρος δ’ ἐν ταῖς Ἀττικαῖς Φωναῖς , ὥς φησιν Πάμφιλος ἐν τοῖς περὶ ᾽ Ὀνομάτων , πλοκῆς στεφάνων γένος τι τὴν ὑπογλωττίδα ἀποδίδωσιν . λαβὲ οὖν καὶ παρ’ ἐμοῦ κατὰ τὸν Εὐριπίδην · ἐκ παντὸς （ γὰρ ） ἄν τις πράγματος δισσῶν λόγων ἀγῶνα θεῖτ’ ἄν , εἰ λέγειν εἴη σοφός .
Lemmas: ἔτι οὗτος λέγω ἐπεισέρχομαι παῖς στέφανος φέρω ὁ ἀκμάζω κατά ὁ καιρός . καί ὁ Μυρτίλος λέγω , καλός , λέγω , Οὐλπιανός , στέφανος ὄνομα . ὁ γάρ παῖς , κατά ὁ Χαιρήμων Κένταυρος , στέφανος ἑτοιμάζω , ὅς εὐφημία κῆρυξ εὐχή προβάλλω · δαίμων . καί ἐν ὁ Διόνυσος δέ ὁ αὐτός φημί ποιητής · στέφανος τέμνω , ἄγγελος εὐφημία . σύ δέ μή ὁ ἐκ ὁ ἐπιγράφω Αἴλιος Ἀσκληπιάδης Στέφανος φέρω ἐγώ ὡς ἀνήκοος αὐτός , ἀλλά ἄλλος τις παρά ἐκεῖνος λέγω . δείκνυμι γάρ οὐ ἔχω ὅτι διαλελυμένως τις λέγω ῥόδον στέφανος καί ἴων στέφανος ὁ γάρ παρά Κρατῖνος κατά παιδιά λέγω · ναρκίσσινος ὄλισβος . καί ὅς γελάω πρῶτος ἐν ὁ Ἕλλην στέφανος ὀνομάζω , ὡς φημί Σῆμος ὁ Δήλιος ἐν δεσποινίδα Δηλιάς , ὁ παρά μέν ἐγώ στέφος , παρά δέ τις στέμμα προσαγορεύω , διό καί οὗτος πρῶτος στεφανόω δεύτερος περιτίθημι ὁ δάφνινος . καλέω δέ στέφανος ἀπό ὁ στέφω . σύ δέ οἴομαι ἐγώ , φημί , Θεσσαλός ποικιλόμυθος , ὁ κοινός οὗτος καί καθαμαξεύω λέγω τις ; διά δέ ὁ σός γλῶσσα ὁ ὑπογλωσσίς μιμνῄσκω , ὅς Πλάτων μιμνῄσκω ἐν Ζεύς Κακούμενος · καίτοι φορέω γλῶσσα ἐν ὑπόδημα , στεφανόω ὑπογλωσσίς ὅταν πίνω που · ἐάν καλλιερέω γλῶσσα ἀγαθός πέμπω . Θεόδωρος δέ ἐν ὁ Ἀττικός Φωνή , ὡς φημί Πάμφιλος ἐν ὁ περί ἒ Ὄνομα , πλοκή στέφανος γένος τις ὁ ὑπογλωσσίς ἀποδίδωμι . λαμβάνω οὖν καί παρά ἐγώ κατά ὁ Εὐριπίδης · ἐκ πᾶς （ γάρ ） ἄν τις πρᾶγμα δισσός λόγος ἀγών τίθημι ἄν , εἰ λέγω εἰμί σοφός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.20
Ἰσθμιακόν . οὕτως τοῦτον καλούμενον στέφανον · Ἀριστοφάνης μνήμης ἠξίωσεν ἐν Ταγηνισταῖς λέγων οὕτως · τί οὖν ποιῶμεν ; χλανίδ’ ἐχρῆν λευκὴν λαβεῖν · εἶτ’ Ἰσθμιακὰ λαβόντες ὥσπερ οἱ χοροὶ ᾄδωμεν εἰς τὸν δεσπότην ἐγκώμιον . Σιληνὸς δ’ ἐν ταῖς Γλώσσαις φησὶν Ἴσθμιον στέφανον . Φιλίτας δέ φησι · Ἴσθμιος στέφανος ἤγουν ὁμωνυμία ἀμφοτέρωθι οἷον τῆς κεφαλῆς καὶ τοῦ πρώτου κόσμος . λέγω δὲ τὸ ἐπὶ τοῦ φρέατος καὶ τοῦ ἐγχειριδίου ἴσθμιον . Τιμαχίδας δὲ καὶ Σιμμίας οἱ Ῥόδιοι ἀποδιδόασιν ἓν ἀνθ’ ἑνὸς Ἴσθμιον , στέφανον . οὗ μνημονεύει καὶ Καλλίξεινος ὁ Ῥόδιος καὶ αὐτὸς γένος ἐν τοῖς περὶ Ἀλεξανδρείας γράφων οὕτως .
Lemmas: Ἰσθμιακός . οὕτως οὗτος καλέω στέφανος · Ἀριστοφάνης μνήμη ἀξιόω ἐν Ταγηνισταί λέγω οὕτως · τίς οὖν ποιέω ; χλανίς χρή λευκός λαμβάνω · εἶτα Ἰσθμιακός λαμβάνω ὥσπερ ὁ χορός ἀείδω εἰς ὁ δεσπότης ἐγκώμιον . Σειληνός δέ ἐν ὁ Γλῶσσα φημί ἴσθμιος στέφανος . Φιλίτας δέ φημί · Ἴσθμιος στέφανος ἤγουν ὁμωνυμία ἀμφοτέρωθι οἷος ὁ κεφαλή καί ὁ πρῶτος κόσμος . λέγω δέ ὁ ἐπί ὁ φρέαρ καί ὁ ἐγχειρίδιον ἴσθμιον . Τιμαχίδας δέ καί Σιμμίας ὁ Ῥόδιος ἀποδίδωμι εἷς ἀντί εἷς ἴσθμιος , στέφανος . ὅς μνημονεύω καί Καλλίξεινος ὁ Ῥόδιος καί αὐτός γένος ἐν ὁ περί Ἀλεξάνδρεια γράφω οὕτως .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.21
ἐπεὶ δὲ Ἀλεξανδρείας ἐμνημόνευσα , οἶδά τινα ἐν τῇ καλῇ ταύτῃ πόλει καλούμενον στέφανον Ἀντινόειον γινόμενον ἐκ τοῦ αὐτόθι καλουμένου λωτοῦ . φύεται δ’ οὗτος ἐν λίμναις θέρους ὥρᾳ , καὶ εἰσὶν αὐτοῦ χροιαὶ δύο , ἡ μὲν τῷ ῥόδῳ ἐοικυῖα · ἐκ τούτου δὲ ὁ πλεκόμενος στέφανος κυρίως Ἀντινόειος καλεῖται · ὁ δὲ ἕτερος λώτινος ὀνομάζεται . κυανέαν ἔχων τὴν χροιάν . καὶ Παγκράτης τις τῶν ἐπιχωρίων ποιητής ὃν καὶ ἡμεῖς ἔγνωμεν , Ἀδριανῷ τῷ αὐτοκράτορι ἐπιδημήσαντι τῇ Ἀλεξανδρείᾳ μετὰ πολλῆς τερατείας ἐπέδειξεν τὸν ῥοδίζοντα λωτόν , φάσκων αὐτὸν δεῖν καλεῖν Ἀντινόειον , ἀναπεμφθέντα ὑπὸ τῆς γῆς ὅτε τὸ αἷμα ἐδέξατο τοῦ Μαυρουσίου λέοντος , ὃν κατὰ τὴν πλησίον τῇ Ἀλεξανδρείᾳ Λιβύην ἐν κυνηγίῳ καταβεβλήκει ὁ Ἀδριανός , μέγα χρῆμα ὄντα καὶ πολλῷ χρόνῳ κατανεμηθέντα πᾶσαν τὴν Λιβύην , ἧς καὶ πολλὰ ἀοίκητα ἐπεποιήκει οὗτος ὁ λέων . ἡσθεὶς οὖν ἐπὶ τῇ τῆς ἐννοίας εὑρέσει καὶ καινότητι τὴν ἐν Μουσῶν αὐτῷ σίτησιν ἔχειν ἐχαρίσατο . καὶ Κρατῖνος δ’ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Ὀδυσσεῦσι κέκληκεν τὸν λωτὸν στεφάνωμα διὰ τὸ πάντα τὰ φυλλώδη ὑπὸ τῶν ᾽ Ἀθηναίων στεφανώματα λέγεσθαι . ὁ δὲ Παγκράτης ἐν τῷ ποιήματι οὐκ ἀγλαφύρως εἴρηκεν οὔλην ἕρπυλλον , λευκὸν κρίνον ἠδ’ ὑάκινθον πορφυρέην γλαυκοῦ τε χελιδονίοιο πέτηλα καὶ ῥόδον εἰαρινοῖσιν ἀνοιγόμενον ζεφύροισιν οὔπω γὰρ φύεν ἄνθος ἐπώνυμον Ἀντινόοιο .
Lemmas: ἐπεί δέ Ἀλεξάνδρεια μνημονεύω , οἶδα τις ἐν ὁ καλός οὗτος πόλις καλέω στέφανος Ἀντινόειος γίγνομαι ἐκ ὁ αὐτόθι καλέω λωτός . φύω δέ οὗτος ἐν λίμνη θέρος ὥρα , καί εἰμί αὐτός χροιά δύο , ὁ μέν ὁ ῥόδος ἔοικα · ἐκ οὗτος δέ ὁ πλέκω στέφανος κύριος Ἀντινόειος καλέω · ὁ δέ ἕτερος λώτινος ὀνομάζω . κυάνεος ἔχω ὁ χροιά . καί Παγκράτης τις ὁ ἐπιχώριος ποιητής ὅς καί ἐγώ γιγνώσκω , Ἀδριανός ὁ αὐτοκράτωρ ἐπιδημέω ὁ Ἀλεξάνδρεια μετά πολύς τερατεία ἐπιδείκνυμι ὁ ῥοδίζω λωτός , φάσκω αὐτός δέω καλέω Ἀντινόειον , ἀναπέμπω ὑπό ὁ γῆ ὅτε ὁ αἷμα δέχομαι ὁ Μαυρούσιος λέων , ὅς κατά ὁ πλησίον ὁ Ἀλεξάνδρεια Λιβύη ἐν κυνήγιον καταβάλλω ὁ Ἀδριανός , μέγας χρῆμα εἰμί καί πολύς χρόνος κατανέμω πᾶς ὁ Λιβύη , ὅς καί πολύς ἀοίκητος ποιέω οὗτος ὁ λέων . ἥδομαι οὖν ἐπί ὁ ὁ ἔννοια εὕρεσις καί καινότης ὁ ἐν Μοῦσα αὐτός σίτησις ἔχω χαρίζω . καί Κρατῖνος δέ ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Ὀδυσσεύς καλέω ὁ λωτός στεφάνωμα διά ὁ πᾶς ὁ φυλλώδης ὑπό ὁ ἒ Ἀθηναῖος στεφάνωμα λέγω . ὁ δέ Παγκράτης ἐν ὁ ποίημα οὐ ἀγλαφύρως λέγω οὖλος ἕρπυλλος , λευκός κρίνον ἠδέ ὑάκινθος πορφύρεος γλαυκός τε χελιδόνιον πέτηλον καί ῥόδος ἐαρινός ἀνοίγνυμι Ζέφυρος οὔπω γάρ φύω ἄνθος ἐπώνυμος Ἀντίνοος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.23
εὑρίσκω δὲ καὶ παρὰ τοῖς κωμικοῖς κυλιστὸν τινα καλούμενον στέφανον καὶ μνημονεύοντα αὐτοῦ Ἄρχιππον ἐν Ῥίνωνι διὰ τούτων ἀθῷος ἀποδοὺς θοἰμάτιον ἀπέρχεται , στέφανον ἔχων τῶν ἐκκυλίστων οἴκαδε . Ἄλεξις δ’ ἐν μὲν Ἀγωνίδι ἢ Ἱππίσκῳ · ὁ τρίτος οὗτος δ’ ἔχει σύκων κυλιστὸν στέφανον . ἀλλ’ ἔχαιρε καὶ ζῶν τοῖς τοιούτοις . ἐν δὲ τῷ Σκίρωνί φησι · ὥσπερ κυλιστὸς στέφανος αἰωρούμενος . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ καὶ Ἀντιφάνης ἐν Ἑαυτοῦ ἐρῶντι , Εὔβουλος δ’ ἐν Οἰνομάῳ ἢ Πέλοπι · περιφοραῖς κυκλούμενος ὥσπερ κυλιστὸς στέφανος . τίς οὖν οὗτος ὁ κυλιστός ; οἶδα γὰρ τὸν Θυατειρηνὸν Νίκανδρον ἐν τοῖς Ἀττικοῖς Ὀνόμασι λέγοντα τάδε · ἐκκύλιστοι · στέφανοι , καὶ μάλιστα οἱ ἐκ ῥόδων . καὶ τὸ εἶδος ὁποῖον ζητῶ , ὦ Κύνουλκε , καὶ μή μοι εἴπῃς ὅτι δεῖ τοὺς ἁδροὺς ἀκούειν . σὺ γὰρ εἶ ὁ τὰ ἐν τοῖς βιβλίοις οὐ μόνον ἀπόρρητα ἐκλέγων ἀλλὰ καὶ διορύττων , καθάπερ οἱ παρὰ Βάτωνι τῷ κωμῳδιοποιῷ ἐν Συνεξαπατῶντι φιλόσοφοι , περὶ ὧν καὶ Σοφοκλῆς Συνδείπνοις φησίν , οὖσί σοι παραπλησίοις · οὔτοι γένειον ὧδε χρὴ διηλιφὲς φοροῦντα κἀντίπαιδα καὶ γένει μέγαν γαστρὸς καλεῖσθαι παῖδα , τοῦ πατρὸς παρόν . ἐπειδὴ οὖν ἤδη καὶ σὺ πεπλήρωσαι οὐ μόνον τῶν τοῦ γλαύκου κρανίων ἀλλὰ καὶ τῆς ἀειζώου βοτάνης , ἧς ὁ Ἀνθηδόνιος ἐκεῖνος δαίμων ἐμφορηθεὶς ἀθάνατος πάλιν † ητις † γέγονε , λέγε ἡμῖν περὶ τοῦ προκειμένου , ἵνα μὴ κατὰ τὸν θεῖον Πλάτωνα ὑπολάβωμέν σε ἀποθανόντα μεταμορφωθῆναι , τοὺς μὲν γὰρ τὰς γαστριμαργίας τε καὶ ὕβρεις καὶ φιλοποσίας μεμελετηκότας καὶ μὴ διευλαβουμένους εἰς τὰ τῶν ὄνων γένη καὶ τῶν τοιούτων θηρίων εἰκὸς ἐνδύεσθαι .
Lemmas: εὑρίσκω δέ καί παρά ὁ κωμικός κυλιστός τις καλέω στέφανος καί μνημονεύω αὐτός Ἄρχιππος ἐν Ῥίνων διά οὗτος ἀθῷος ἀποδίδωμι ἱμάτιον ἀπέρχομαι , στέφανος ἔχω ὁ ἐκκύλος οἴκαδε . Ἄλεξις δέ ἐν μέν Ἀγωνίς ἤ Ἱππίσκος · ὁ τρίτος οὗτος δέ ἔχω σῦκον κυλιστός στέφανος . ἀλλά χαίρω καί ζάω ὁ τοιοῦτος . ἐν δέ ὁ Σκίρων φημί · ὥσπερ κυλιστός στέφανος αἰωρέω . μνημονεύω δέ αὐτός καί Ἀντιφάνης ἐν Ἑαυτοῦ ἐράω , Εὔβουλος δέ ἐν Οἰνόμαος ἤ Πέλοψ · περιφορά κυκλέω ὥσπερ κυλιστός στέφανος . τίς οὖν οὗτος ὁ κυλιστός ; οἶδα γάρ ὁ Θυατειρηνός Νίκανδρος ἐν ὁ Ἀττικός Ὄνομα λέγω ὅδε · ἐκκυλύς · στέφανος , καί μάλα ὁ ἐκ ῥόδον . καί ὁ εἶδος ὁποῖος ζητέω , ὦ Κύνουλκος , καί μή ἐγώ λέγω ὅτι δέω ὁ ἁδρός ἀκούω . σύ γάρ εἰμί ὁ ὁ ἐν ὁ βιβλίον οὐ μόνος ἀπόρρητος ἐκλέγω ἀλλά καί διορύσσω , καθά ὁ παρά Βάτων ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Συνεξαπατών φιλόσοφος , περί ὅς καί Σοφοκλῆς Σύνδειπνος φημί , εἰμί σύ παραπλήσιος · οὔτοι γένειον ὧδε χρή διηλιφής φορέω ἀντίπαις καί γένος μέγας γαστήρ καλέω παῖς , ὁ πατήρ πάρειμι . ἐπειδή οὖν ἤδη καί σύ πληρόω οὐ μόνος ὁ ὁ γλαῦκος κρανίον ἀλλά καί ὁ ἀείζωος βοτάνη , ὅς ὁ Ἀνθηδόνιος ἐκεῖνος δαίμων ἐμφορέω ἀθάνατος πάλιν † ὅστις † γίγνομαι , λέγω ἐγώ περί ὁ πρόκειμαι , ἵνα μή κατά ὁ θεῖος Πλάτων ὑπολαμβάνω σύ ἀποθνῄσκω μεταμορφόω , ὁ μέν γάρ ὁ γαστριμαργία τε καί ὕβρις καί φιλοποσία μελετάω καί μή διευλαβέομαι εἰς ὁ ὁ ὄνος γένος καί ὁ τοιοῦτος θηρίον ἔοικα ἐνδύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.24
ἀποροῦντος δ’ αὐτοῦ ἐπὶ ἕτερον , φησί , στέφανον μεταβήσομαι , ὁ Οὐλπιανός , τὸν στρούθινον καλούμενον , οὗ μέμνηται μὲν ὁ Ἀσκληπιάδης , παρατιθέμενος τὰ ἐκ τῶν Εὐβούλου Στεφανοπωλίδων ταῦτα · ὦ μάκαρ , ἥτις ἔχουσ’ ἐνὶ δωματίῳ στρουθίον · ἀεροφόρητον λεπτότατον περὶ σῶμα συνίλλεται ἡδύπνοον περὶ νυμφίον εὔτριχα , κισσὸς ὅπως Καλάμῳ περιφύεται αὐξόμενος ἔαρος ὀλολυγόνος ἔρωτι κατατετηκώς . πλέκεται δ’ οὗτος ἐκ τοῦ στρουθίου καλουμένου ἄνθους , οὗ μνημονεύει Θεόφραστος ἐν ἕκτῳ Φυτικῆς Ἱστορίας ἐν τούτοις ἀνθεῖ δὲ καὶ ἡ ἶρις τοῦ θέρους καὶ τὸ στρούθιον καλούμενον , ὃ τῇ μὲν ὄψει καλὸν ἄνθος , ἄοσμον δέ . γαλήνη δ’ ἡ Σμυρναία στρουθιον αὐτὸν ὀνομάζει . πόθος . οὕτως τις στέφανος ὀνομάζεται , ὡς Νίκανδρός φησιν ὁ Κολοφώνιος ἐν Γλώσσαις · καὶ ἴσως ὁ ἀπὸ τοῦ οὕτω καλουμένου ἄνθους πλεκόμενος , οὗ μνημονεύει ὁ αὐτὸς Θεόφραστος ἐν τῷ ἕκτῳ τῶν Φυτικῶν γράφων ὧδε · τὰ δὲ θερινὰ μᾶλλον , ἥ τε λυχνὶς καὶ τὸ Διὸς ἄνθος καὶ τὸ κρίνον καὶ τὸ ἴφυον καὶ ἀμάρακος ὁ Φρύγιος , ἔτι δὲ ὁ πόθος καλούμενος , οὗτος δὲ ἐστι διττός , ὁ μὲν ἔχων τὸ ἄνθος ὅμοιον ὑακίνθῳ , ὁ δ’ ἕτερος ἄχρως , ἔκλευκος , ᾧ χρῶνται πρὸς τοὺς τάφους . καταλέγει δὲ Εὔβουλος καὶ ἄλλους στεφάνους · Αἰγίδιον , σὺ δὲ τόνδε φορήσεις στέφανον πολυποίκιλον ἀνθέων , ὑγρότατον , χαριέστατον , ὦ Ζεῦ · τί γάρ ; αὐτὸν ἔχουσα φιλήσει . κἀν τοῖς ἑξῆς τάδε φησί · στεφάνους ἴσως βούλεσθε · πότερ’ ἑρπυλλίνους ἢ μυρτίνους ἢ τῶν διηνθεμισμένων ; β . τῶν μυρτίνων βουλόμεθα τουτωνί · σὺ δὲ τὰ γ’ ἄλλα πώλει πάντα πλὴν τῶν μυρτίνων .
Lemmas: ἀπορέω δέ αὐτός ἐπί ἕτερος , φημί , στέφανος μεταβαίνω , ὁ Οὐλπιανός , ὁ στρούθινος καλέω , ὅς μιμνῄσκω μέν ὁ Ἀσκληπιάδης , παρατίθημι ὁ ἐκ ὁ Εὔβουλος Στεφανοπωλίς οὗτος · ὦ μάκαρ , ὅστις ἔχω ἐν δωμάτιον στρουθίον · ἀεροφόρητος λεπτός περί σῶμα συνίλλω ἡδύπνοος περί νυμφίος εὖθριξ , κισσός ὅπως Κάλαμος περιφύομαι αὐξάνω ἔαρ ὀλολυγών ἔρως κατατήκω . πλέκω δέ οὗτος ἐκ ὁ στρουθίον καλέω ἄνθος , ὅς μνημονεύω Θεόφραστος ἐν ἕκτος Φυτικός Ἱστορίη ἐν οὗτος ἀνθέω δέ καί ὁ ἶρις ὁ θέρος καί ὁ στρούθιον καλέω , ὅς ὁ μέν ὄψις καλός ἄνθος , ἄοσμος δέ . γαλήνη δέ ὁ Σμυρναῖος στρουθιος αὐτός ὀνομάζω . πόθος . οὕτως τις στέφανος ὀνομάζω , ὡς Νίκανδρος φημί ὁ Κολοφώνιος ἐν Γλῶσσα · καί ἴσως ὁ ἀπό ὁ οὕτως καλέω ἄνθος πλέκω , ὅς μνημονεύω ὁ αὐτός Θεόφραστος ἐν ὁ ἕκτος ὁ Φυτικός γράφω ὧδε · ὁ δέ θερινός μάλα , ὁ τε λυχνίς καί ὁ Ζεύς ἄνθος καί ὁ κρίνον καί ὁ ἴφυον καί ἀμάρακον ὁ Φρύγιος , ἔτι δέ ὁ πόθος καλέω , οὗτος δέ εἰμί δισσός , ὁ μέν ἔχω ὁ ἄνθος ὅμοιος ὑάκινθος , ὁ δέ ἕτερος ἄχρως , ἔκλευκος , ὅς χράω πρός ὁ τάφος . καταλέγω δέ Εὔβουλος καί ἄλλος στέφανος · αἰγίδιον , σύ δέ ὅδε φορέω στέφανος πολυποίκιλος ἄνθος , ὑγρός , χαρίεις , ὦ Ζεύς · τίς γάρ ; αὐτός ἔχω φιλέω . ἐν ὁ ἑξῆς ὅδε φημί · στέφανος ἴσως βούλομαι · πότερος ἑρπύλλινος ἤ μύρτινος ἤ ὁ διανθεμίζομαι ; Β . ὁ μύρτινος βούλομαι οὗτος · σύ δέ ὁ γε ἄλλος πωλέω πᾶς πλήν ὁ μύρτινος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.26
συνθηματιαῖοι στέφανοι , ἠργολαβημένοι καὶ ἐκδόσιμοι . Ἀριστοφάνης ἐν Θεσμοφοριαζούσαις · πλέξαι στεφάνους συνθηματιαίους εἴκοσιν . χορωνόν . Ἀπίων ἐν τῷ περὶ τῆς Ῥωμαικῆς Διαλέκτου φησὶν τὸν στέφανον πάλαι χορωνὸν καλούμενον ἀπὸ τοῦ τοὺς χορευτὰς ἐν τοῖς θεάτροις αὐτῷ χρῆσθαι , αὐτούς τε περικειμένους καὶ ἐπὶ τὸν στέφανον ἀγωνιζομένους , καθὼς ἐν τοῖς Σιμωνίδου Ἐπιγράμμασιν ἰδεῖν ἔστιν οὕτως καλούμενον · Φοῖβον , ὃς ἁγεῖται τοῖς Τυνδαρίδῃσιν ἀοιδᾶν ἁμέτεροι τέττιγες ἐπεστέψαντο χορωνῷ . ἀκίνινοι . στέφανοί τινες καλοῦνται οὕτως οἱ τῆς ἀκίνου τοῦ φυτοῦ πλεκόμενοι , ὥς φησιν Ἄνδρων ὁ ἱατρός . παρέθετο δ’ αὐτοῦ τὴν λέξιν Παρθένιος ὁ τοῦ Διονυσίου ἐν τῷ πρώτῳ τῶν παρὰ τοῖς ἱστορικοῖς Λέξεων .
Lemmas: συνθηματιαῖος στέφανος , ἐργολαβέω καί ἐκδόσιμος . Ἀριστοφάνης ἐν Θεσμοφοριάζω · πλέκω στέφανος συνθηματιαῖος εἴκοσι . χορωνός . ἀπίων ἐν ὁ περί ὁ Ῥωμαῖος Διάλεκτος φημί ὁ στέφανος πάλαι χορωνός καλέω ἀπό ὁ ὁ χορευτής ἐν ὁ θέατρον αὐτός χράω , αὐτός τε περίκειμαι καί ἐπί ὁ στέφανος ἀγωνίζομαι , καθώς ἐν ὁ Σιμωνίδης Ἐπίγραμμα ὁράω εἰμί οὕτως καλέω · Φοῖβος , ὅς ἡγέομαι ὁ Τυνδαρίδης ἀοιδή ἡμέτερος τέττιξ ἐπιστέφω χορωνός . ἀκίνινος . στέφανος τις καλέω οὕτως ὁ ὁ ἄκινος ὁ φυτόν πλέκω , ὡς φημί Ἄνδρων ὁ ἰατρός . παρατίθημι δέ αὐτός ὁ λέξις Παρθένιος ὁ ὁ Διονύσιος ἐν ὁ πρῶτος ὁ παρά ὁ ἱστορικός Λέξις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.27
στεφανωματικὰ δὲ ἄνθη καταλέγει Θεόφραστος τάδε · ἴον , Διὸς ἄνθος , ἴφυον , φλόγα , ἡμεροκαλλές . πρῶτόν τε τῶν ἀνθέων ἐκφαίνεσθαί φησιν τὸ λευκόιον , ἅμα δὲ αὐτῷ καὶ τὸ φλόγινον καλούμενον τὸ ἄγριον , ἔπειτα νάρκισσον καὶ λείριον καὶ τῶν ἀγρίων ἀνεμώνης · γένος τὸ καλούμενον ὄρειον καὶ τὸ τοῦ βολβοῦ κώδυον . συμπλέκουσι γὰρ καὶ τοῦτ’ ἔνιοι εἰς τοὺς στεφάνους , ἐπὶ τούτοις ἥ τε οἰνάνθη καὶ τὸ μέλαν ἴον καὶ τῶν ἀγρίων ὅ τε ἑλίχρυσος καὶ τῆς ἀνεμώνης ἡ λειμωνία καλουμένη καὶ ξίφιον καὶ ὑάκινθος . τὸ δὲ ῥόδον ὑστερεῖ τούτων καὶ τελευταῖον μὲν φαίνεται , πρῶτον δὲ παύεται , τὸ δὲ θερινὰ μᾶλλον , ἥ τε λυχνὶς καὶ τὸ Διὸς ἄνθος καὶ τὸ κρίνον καὶ τὸ ἴφυον καὶ ἀμάρακος ὁ Φρύγιος , ἔτι δὲ ὁ πόθος καλούμενος . ἐν δὲ τῷ θ # ὁ αὐτὸς Θεόφραστός φησιν ἐάν τις τοῦ ἑλιχρύσου τῷ ἄνθει στεφανῶται , εὔκλειαν ἴσχει μύρῳ ῥαίνων . μνημονεύει αὐτοῦ Ἀλκμὰν ἐν τούτοις · καὶ τὶν εὔχομαι φέροισα τόνδ’ ἑλιχρύσω πυλεῶνα κἠράτω κυπαίρω . καὶ Ἴβυκος · μύρτα τε καὶ ἴα καὶ ἑλίχρυσος , μᾶλά τε καὶ ῥόδα καί τέρεινα δάφνα . Κρατῖνος δὲ ἐν Μαλθακοῖς φησιν ἑρπύλλῳ , κρόκοις , ὑακίνθοις , ἑλιχρύσου κλάδοις . . ἐστὶ δὲ τὸ ἄνθος ὅμοιον λωτῷ . Θεμισταγόρας δ’ ὁ Ἐφέσιος ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Χρυσέῃ Βύβλῳ ἀπὸ τῆς πρώτης δρεψαμένης νύμφης Ἑλιχρύσης ὄνομα τὸ ἄνθος ὀνομασθῆναι . τὰ δὲ κρίνα φησὶν ὁ Θεόφραστος εἶναι καὶ πορφυρανθῆ . Φιλῖνος δὲ τὸ κρίνον ὑφ’ ὧν μὲν λείριον , ὑφ’ ὧν δὲ ἴον καλεῖσθαι . Κορίνθιοι δ’ αὐτὸ ἀμβροσίαν καλοῦσιν , ὥς φησι Νίκανδρος ἐν Γλώσσαις . Διοκλῆς δ’ ἐν τῷ περὶ Θανασίμων Φαρμάκων ἀμάρακον , φησίν , ὃν σάμψουχόν τινες καλοῦσιν .
Lemmas: στεφανωματικός δέ ἄνθος καταλέγω Θεόφραστος ὅδε · ἴον , Ζεύς ἄνθος , ἴφυον , φλόξ , ἡμεροκαλλές . πρῶτος τε ὁ ἄνθος ἐκφαίνω φημί ὁ λευκόϊον , ἅμα δέ αὐτός καί ὁ φλόγινος καλέω ὁ ἄγριος , ἔπειτα νάρκισσος καί λείριον καί ὁ ἄγριος ἀνεμώνη · γένος ὁ καλέω ὄρειος καί ὁ ὁ βολβός κώδυον . συμπλέκω γάρ καί οὗτος ἔνιοι εἰς ὁ στέφανος , ἐπί οὗτος ὁ τε οἰνάνθη καί ὁ μέλας ἴον καί ὁ ἄγριος ὁ τε ἑλίχρυσος καί ὁ ἀνεμώνη ὁ λειμώνιος καλέω καί ξίφιον καί ὑάκινθος . ὁ δέ ῥόδος ὑστερέω οὗτος καί τελευταῖος μέν φαίνω , πρῶτος δέ παύω , ὁ δέ θερινός μάλα , ὁ τε λυχνίς καί ὁ Ζεύς ἄνθος καί ὁ κρίνον καί ὁ ἴφυον καί ἀμάρακον ὁ Φρύγιος , ἔτι δέ ὁ πόθος καλέω . ἐν δέ ὁ θ # ὁ αὐτός Θεόφραστος φημί ἐάν τις ὁ ἑλίχρυσος ὁ ἄνθος στεφανόω , εὔκλεια ἴσχω μύρον ῥαίνω . μνημονεύω αὐτός Ἀλκμάν ἐν οὗτος · καί σύ εὔχομαι φέρω ὅδε ἑλίχρυσος πυλεών ἐράω κύπαιρος . καί Ἴβυκος · μύρτον τε καί ἴον καί ἑλίχρυσος , μῆλον τε καί ῥόδον καί τέρην δάφνη . Κρατῖνος δέ ἐν Μαλθακός φημί ἕρπυλλος , κρόκος , ὑάκινθος , ἑλίχρυσος κλάδος . . εἰμί δέ ὁ ἄνθος ὅμοιος λωτός . Θεμισταγόρας δέ ὁ Ἐφέσιος ἐν ὁ ἐπιγράφω Χρυσέη Βύβλος ἀπό ὁ πρῶτος δρέπω νύμφη Ἑλιχρύσα ὄνομα ὁ ἄνθος ὀνομάζω . ὁ δέ κρίνον φημί ὁ Θεόφραστος εἰμί καί πορφυρανθής . Φιλῖνος δέ ὁ κρίνον ὑπό ὅς μέν λείριον , ὑπό ὅς δέ ἴον καλέω . Κορίνθιος δέ αὐτός ἀμβροσία καλέω , ὡς φημί Νίκανδρος ἐν Γλῶσσα . Διοκλῆς δέ ἐν ὁ περί Θανάσιμος Φάρμακος ἀμάρακον , φημί , ὅς σάμψουχον τις καλέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.29
τῶν δὲ ῥόδων , φησὶ Θεόφραστος ἐν τῷ ἕκτῳ , πολλαί εἰσι διαφοραί . τὰ μὲν γὰρ πλεῖστα αὐτῶν πεντάφυλλα , τὰ δὲ δωδεκάφυλλα , ἔνια δ’ ἐστὶ καὶ ἑκατοντάφυλλα περὶ Φιλίππους , λαμβάνοντες γὰρ ἐκ τοῦ Παγγαίου φυτεύουσιν ἐκεῖ γὰρ γίγνεται πολλά , μικρά , δὲ σφόδρα τὰ ἐντὸς φύλλα · ἡ γὰρ ἔκφυσις αὐτῶν οὕτως ἐστὶν ὥστ’ εἶναι τὰ μὲν ἐντός , τὰ δὲ ἐκτός · οὐκ εὔοσμα δὲ οὐδὲ μεγάλα τοῖς μεγέθεσιν . τὰ δὲ πεντάφυλλα εὐώδη μᾶλλον ὧν τραχὺ τὸ κάτω . εὐοσμότατα δὲ τὰ ἐν Κυρήνῃ , διὸ καὶ τὸ μύρον ἥδιστον , καὶ τῶν ἴων δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἀνθέων ἄκρατοι μάλιστα καὶ θεῖαι αἱ ὀσμαί · διαφερόντως δὲ ἡ τοῦ κρόκου . Τιμαχίδας δ’ ἐν τοῖς Δείπνοις τὸ ῥόδον φησὶ τοὺς Ἀρκάδας καλεῖν εὔομφον ἀντὶ τοῦ εὔοσμον . Ἀπολλόδωρος δὲ ἐν δ Παρθικῶν ἄνθος τι ἀναγράφει καλούμενον Φιλάδελφον κατὰ τὴν Παρθικὴν χώραν , περὶ οὗ τάδε φησίν · καὶ μυρσίνης γένη ποικίλα μῖλάξ τε καὶ τὸ καλούμενον φιλάδελφον , ὃ τὴν ἐπωνυμίαν ἔλαβε τῇ φύσει πρόσφορον . ἐπειδὰν γὰρ ἐκ διαστήματος αὐτομάτως κράδαι συμπέσωσι , ἐμψύχων περιπλοκῇ ἐν τῷ μένουσιν ἡνωμέναι καθάπερ ἀπὸ ῥίζης μιᾶς , καὶ τὸ λοιπὸν ἀνατρέχουσιν καὶ ζωοφυτοῦσιν διὸ καὶ τοῖς ἡμέροις φυλακὴν ἀπ’ αὐτῶν κατασκευάζουσιν . ἀφαιροῦντες γὰρ τῶν ῥάβδων τὰς λεπτοτάτας καὶ διαπλέξαντες δικτύου τρόπῳ φυτεύουσιν κύκλῳ τῶν κηπευμάτων ι καὶ ταῦτα συμπλεκόμενα περιβόλου παρέχεται δυσπάροδον ἀσφάλειαν .
Lemmas: ὁ δέ ῥόδον , φημί Θεόφραστος ἐν ὁ ἕκτος , πολύς εἰμί διαφορά . ὁ μέν γάρ πολύς αὐτός πεντάφυλλον , ὁ δέ δωδεκάφυλλος , ἔνιοι δέ εἰμί καί ἑκατοντάφυλλος περί Φίλιππος , λαμβάνω γάρ ἐκ ὁ Πάγγαιον φυτεύω ἐκεῖ γάρ γίγνομαι πολύς , μικρός , δέ σφόδρα ὁ ἐντός φύλλον · ὁ γάρ ἔκφυσις αὐτός οὕτως εἰμί ὥστε εἰμί ὁ μέν ἐντός , ὁ δέ ἐκτός · οὐ εὔοσμος δέ οὐδέ μέγας ὁ μέγεθος . ὁ δέ πεντάφυλλον εὐώδης μάλα ὅς τραχύς ὁ κάτω . εὔοσμος δέ ὁ ἐν Κυρήνη , διό καί ὁ μύρον ἡδύς , καί ὁ ἴων δέ καί ὁ ἄλλος ἄνθος ἄκρατος μάλα καί θεῖος ὁ ὀσμή · διαφερόντως δέ ὁ ὁ κρόκος . Τιμαχίδας δέ ἐν ὁ Δεῖπνος ὁ ῥόδος φημί ὁ Ἀρκάς καλέω εὔομφος ἀντί ὁ εὔοσμος . Ἀπολλόδωρος δέ ἐν δεσποινίδα Παρθικός ἄνθος τις ἀναγράφω καλέω Φιλάδελφος κατά ὁ Παρθικός χώρα , περί ὅς ὅδε φημί · καί μυρσίνη γένος ποικίλος μῖλαξ τε καί ὁ καλέω φιλάδελφος , ὅς ὁ ἐπωνυμία λαμβάνω ὁ φύσις πρόσφορος . ἐπειδάν γάρ ἐκ διάστημα αὐτόματος κράδη συμπίπτω , ἔμψυχος περιπλοκή ἐν ὁ μένω ἑνόω καθά ἀπό ῥίζα εἷς , καί ὁ λοιπός ἀνατρέχω καί ζωοφυτέω διό καί ὁ ἥμερος φυλακή ἀπό αὐτός κατασκευάζω . ἀφαιρέω γάρ ὁ ῥάβδος ὁ λεπτός καί διαπλέκω δίκτυον τρόπος φυτεύω κύκλος ὁ κήπευμα ι̅ καί οὗτος συμπλέκω περίβολος παρέχω δυσπάροδος ἀσφάλεια .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.30
ἀνθῶν δὲ στεφανωτικῶν μέμνηται ὁ μὲν τὰ Κύπρια Ἔπη πεποιηκὼς Ἡγησίας ἢ Στασῖνος · Δημοδάμας γὰρ ὁ Ἁλικαρνασσεὺς ἢ Μιλήσιος ἐν τῷ περὶ Ἁλικαρνασσοῦ Κυπρία Ἁλικαρνασσέως αὐτὰ εἶναί φησι ποιήματα , λέγει δ’ οὖν ὅστις ἐστὶν ὁ ποιήσας αὐτὰ ἐν τῷ αʹ οὑτωσί εἵματα μὲν χροὶ ἕστο τά οἱ Χάριτές τε καὶ Ὧραι ποίησαν καὶ ἔβαψαν ἐν ἄνθεσιν εἰαρινοῖσιν , οἷα φοροῦσ᾽ ὧραι , ἔν τε κρόκῳ ἔν θ’ ὑακίνθῳ ἔν τε ἴῳ θαλέθοντι ῥόδου τ’ ἐνὶ ἄνθει καλῷ , ἡδέι νεκταρέῳ , ἒν τ’ ἀμβροσίαις καλύκεσσιν ναρκίσσου καὶ λειρίου δἶ Ἀφροδίτη ὥραις παντοίαις τεθυωμένα εἵματα ἕστο . οὗτος ὁ ποιητὴς καὶ τὴν τῶν στεφάνων χρῆσιν εἰδὼς φαίνεται δι’ ὧν λέγει · ἣ δὲ σὺν ἀμφιπόλοισι φιλομμειδὴς Ἀφροδίτη . . , πλεξάμεναι στεφάνους εὐώδεας ἄνθεα γαίης ἂν κεφαλαῖσιν ἔθεντο θεαὶ λιπαροκρήδεμνοι , νύμφαι καὶ Χάριτες , ἅμα δὲ χρυσῆ Ἀφροδίτη , καλὸν ἀείδουσαι κατ’ ὄρος πολυπιδάκου Ἴδης .
Lemmas: ἄνθος δέ στεφανωτικός μιμνῄσκω ὁ μέν ὁ Κύπριος Ἔπος ποιέω Ἡγησίας ἤ Στασῖνος · Δημοδάμας γάρ ὁ Ἁλικαρνασσεύς ἤ Μιλήσιος ἐν ὁ περί Ἁλικαρνασσός Κύπριος Ἁλικαρνασσεύς αὐτός εἰμί φημί ποίημα , λέγω δέ οὖν ὅστις εἰμί ὁ ποιέω αὐτός ἐν ὁ αʹ οὕτως εἷμα μέν χρώς ἕννυμι ὁ ἕ Χάρις τε καί Ὥρα ποιέω καί βάπτω ἐν ἄνθος ἐαρινός , οἷος φορέω ὥρα , ἐν τε κρόκος ἐν τε ὑάκινθος ἐν τε ἴον θαλέθω ῥόδος τε ἐν ἄνθος καλός , ἡδύς νεκτάρεος , ἐν τε ἀμβρόσιος κάλυξ νάρκισσος καί λείριον διό Ἀφροδίτη ὥρα παντοῖος θυόω εἷμα ἕννυμι . οὗτος ὁ ποιητής καί ὁ ὁ στέφανος χρῆσις οἶδα φαίνω διά ὅς λέγω · ὁ δέ σύν ἀμφίπολος φιλομμειδής Ἀφροδίτη . . , πλέκω στέφανος εὐώδης ἄνθος γῆ ἀνά κεφαλή τίθημι θεά λιπαροκρήδεμνος , νύμφη καί Χάρις , ἅμα δέ χρύσεος Ἀφροδίτη , καλός ἀείδω κατά ὄρος πολυπίδακος Ἴδη .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.34
περιενεγκόντων δὲ τῶν παίδων ἐν ἀλαβάστοις καὶ ἄλλοις χρυσοῖς σκεύεσιν μύρα , νυστάζοντα τὸν Κύνουλκον θεασάμενός τις πολλῷ τῷ μύρῳ τὸ πρόσωπον ἐπέχρισεν . ὁ δὲ διεγερθεὶς καὶ μόλις ἑαυτὸν ἀναλαβὼν τί τοῦτ᾽ , εἶπεν , Ἡράκλεις ; οὐ σπογγιᾷ τίς μου παρελθὼν τὸ πρόσωπον ἐκκαθαρίσει μεμολυσμένον μαγγανείαις πολλαῖς ; ἢ οὐκ οἴδατε καὶ τὸν καλὸν Ξενοφῶντα ἐν τῷ Συμποσίῳ ποιοῦντα τὸν Σωκράτην τοιαυτὶ λέγοντα · νὴ Δί᾽ , ὦ Καλλία , τελέως ἡμᾶς ἑστιᾷς · οὐ γὰρ μόνον δεῖπνον ἄμεμπτον παρέθηκας , ἀλλὰ καὶ ἀκροάματα καὶ θεάματα ἥδιστα παρέχεις . τί οὖν εἰ καὶ μύρον ἐνέγκαι τις ἡμῖν , ἵνα καὶ εὐωδίᾳ ἑστιῴμεθα ; μηδαμῶς , ἔφη ὁ Σωκράτης · ὥσπερ γάρ τοι ἐσθὴς ἄλλη μὲν γυναικεία , ἄλλη δὲ ἀνδρεία , οὕτω καὶ ὀσμὴ ἄλλη μὲν γυναικί , ἄλλη δὲ ἀνδρὶ πρέπει , καὶ γὰρ ἀνδρὸς μὲν δή που ἕνεκα ἀνδρῶν οὐδεὶς μύρῳ χρίεται , αἵ γε μὴν γυναῖκες ἄλλως τε καὶ ἂν νύμφαι τύχωσιν οὖσαι , ὥσπερ ἡ Νικηράτου τε τούτου καὶ ἡ Κριτοβούλου , μύρου μὲν τί καὶ προσδέονται ; αὐταὶ γὰρ τούτου ὄζουσιν . ἐλαίου δὲ τοῦ ἐν γυμνασίοις ὀσμὴ καὶ παροῦσα ἡδίων ἢ μύρου γυναιξὶ καὶ ἀποῦσα ποθεινοτέρα . καὶ γὰρ δὴ μύρῳ μὲν ἀλειψάμενος δοῦλος καὶ ἐλεύθερος εὐθὺς ἅπας ὅμοιον ὄζει · αἱ δ’ ἀπὸ τῶν ἐλευθερίων μόχθων ὀσμαὶ ἐπιτηδευμάτων τε πρῶτον χρηστῶν καὶ χρόνου πολλοῦ δέονται , εἰ μέλλουσιν ἡδεῖαί τε καὶ ἐλευθέριαι ἔσεσθαι . καὶ ὁ θαυμασιώτατος δὲ Χρύσιππος τὴν ὀνομασίαν φησὶ λαβεῖν τὰ μύρα ἀπὸ τοῦ μετὰ πολλοῦ μόρου καὶ πόνου ματαίου γίνεσθαι . Λακεδαιμόνιοί τε ἐξελαύνουσι τῆς Σπάρτης τοὺς τὰ μύρα κατασκευάζοντας ὡς διαφθείροντας τοὔλαιον καὶ τοὺς τὰ ἔρια δὲ βάπτοντας ὡς ἀφανίζοντας τὴν λευκότητα τῶν ἐρίων . Σόλων τε ὁ σοφὸς διὰ τῶν Νόμων κεκώλυκε τοὺς ἄνδρας μυροπωλεῖν . νῦν
Lemmas: περιφέρω δέ ὁ παῖς ἐν ἀλάβαστος καί ἄλλος χρύσεος σκεῦος μύρον , νυστάζω ὁ Κύνουλκος θεάομαι τις πολύς ὁ μύρον ὁ πρόσωπον ἐπιχρίω . ὁ δέ διεγείρω καί μόλις ἑαυτοῦ ἀναλαμβάνω τίς οὗτος , λέγω , Ἡρακλῆς ; οὐ σπογγιά τίς ἐγώ παρέρχομαι ὁ πρόσωπον ἐκκαθαρίζω μολύνω μαγγανεία πολύς ; ἤ οὐ οἶδα καί ὁ καλός Ξενοφῶν ἐν ὁ Συμπόσιον ποιέω ὁ Σωκράτης τοιοῦτος λέγω · νή Ζεύς , ὦ Καλλίας , τέλειος ἐγώ ἑστιάω · οὐ γάρ μόνος δεῖπνον ἄμεμπτος παρατίθημι , ἀλλά καί ἀκρόαμα καί θέαμα ἡδύς παρέχω . τίς οὖν εἰ καί μύρον φέρω τις ἐγώ , ἵνα καί εὐωδία ἑστιάω ; μηδαμῶς , φημί ὁ Σωκράτης · ὥσπερ γάρ τοι ἐσθής ἄλλος μέν γυναικεῖος , ἄλλος δέ ἀνδρεία , οὕτως καί ὀσμή ἄλλος μέν γυνή , ἄλλος δέ ἀνήρ πρέπω , καί γάρ ἀνήρ μέν δή που ἕνεκα ἀνήρ οὐδείς μύρον χρίω , ὁ γε μήν γυνή ἄλλος τε καί ἐάν νύμφη τυγχάνω εἰμί , ὥσπερ ὁ Νικήρατος τε οὗτος καί ὁ Κριτόβουλος , μύρον μέν τίς καί προσδέω ; αὐτός γάρ οὗτος ὄζω . ἔλαιον δέ ὁ ἐν γυμνάσιον ὀσμή καί πάρειμι ἡδύς ἤ μύρον γυνή καί ἄπειμι ποθεινός . καί γάρ δή μύρον μέν ἀλείφω δοῦλος καί ἐλεύθερος εὐθύς ἅπας ὅμοιος ὄζω · ὁ δέ ἀπό ὁ ἐλευθέριος μόχθος ὀσμή ἐπιτήδευμα τε πρῶτος χρηστός καί χρόνος πολύς δέω , εἰ μέλλω ἡδύς τε καί ἐλευθέριος εἰμί . καί ὁ θαυμάσιος δέ Χρύσιππος ὁ ὀνομασία φημί λαμβάνω ὁ μύρον ἀπό ὁ μετά πολύς μόρος καί πόνος μάταιος γίγνομαι . Λακεδαιμόνιος τε ἐξελαύνω ὁ Σπάρτη ὁ ὁ μύρον κατασκευάζω ὡς διαφθείρω ἔλαιον καί ὁ ὁ ἔριον δέ βάπτω ὡς ἀφανίζω ὁ λευκότης ὁ ἔριον . Σόλων τε ὁ σοφός διά ὁ Νόμος κωλύω ὁ ἀνήρ μυροπωλέω . νῦν
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.35
δὲ τῶν ἀνθρώπων οὐχ αἱ ὀσμαὶ μόνον , ὥς φησιν Κλέαρχος ἐν γ’ περὶ Βίων , ἀλλὰ καὶ αἱ χροιαὶ τρυφερὸν ἔχουσαί τι συνεκθηλύνουσι τοὺς μεταχειριζομένους . ὑμεῖς δὲ οἴεσθε τὴν ἁβρότητα χωρὶς ἀρετῆς ἔχειν τι τρυφερόν ; καίτοι Σαπφώ , γυνὴ μὲν πρὸς ἀλήθειαν οὖσα καὶ ποιήτρια , ὅμως ᾐδέσθη τὸ καλὸν τῆς ἁβρότητος ἀφελεῖν λέγουσα ὧδε · ἐγὼ δὲ φίλημμ’ ἁβροσύναν , τοῦτο , καί μοι τὸ λαμπρὸν ἔρος τὠελίω καὶ τὸ καλὸν λέλογχε · φανερὸν ποιοῦσα πᾶσιν ὡς ἡ τοῦ ζῆν ἐπιθυμία τὸ λαμπρὸν καὶ τὸ καλὸν εἶχεν αὐτῇ ταῦτα δ’ ἐστὶν οἰκεῖα τῆς ἀρετῆς . Παρράσιος δὲ ὁ ζωγράφος , καίπερ παρὰ μέλος ὑπὲρ τὴν ἑαυτοῦ τέχνην τρυφήσας καὶ τὸ λεγόμενον ἐλευθέριον ἐκ ῥαβδίων ὡς ἔκ τινων ποτηρίων ἑλκύσας , λόγῳ γοῦν ἀντελάβετο τῆς ἀρετῆς , ἐπιγραψάμενος τοῖς ἐν Λίνδῳ πᾶσιν αὑτοῦ ἔργοις ἁβροδίαιτος ἀνήρ ἀρετήν τε σέβων τάδ’ ἔγραψεν Παρράσιος . ᾧ κομψός τις , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ὑπεραλγήσας ῥυπαίνοντι τὸ τῆς ἀρετῆς ἀβρὸν καὶ καλόν , ἅτε φορτικῶς μετακαλεσαμένῳ εἰς τρυφὴν τὴν δοθεῖσαν ὑπὸ τῆς τύχης χορηγίαν , παρέγραψε τὸ ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ . ἀλλ’ ὅμως διὰ τὸ τὴν ἀρετὴν φῆσαι τιμᾶν ἀνεκτέον . ταῦτα μὲν ὁ Κλέαρχος . Σοφοκλῆς δ’ ὁ ποιητὴς ἐν Κρίσει τῷ δράματι τὴν μὲν Ἀφροδίτην Ἡδονήν τινα οὖσαν δαίμονα μύρῳ τε ἀλειφομένην παράγει καὶ κατοπτριζομένην , τὴν δὲ Ἀθηνᾶν Φρόνησιν οὖσαν καὶ Νοῦν ἔτι δ’ ᾽ Ἀρετήν , ἐλαίῳ χριομένην καὶ γυμναζομένην .
Lemmas: δέ ὁ ἄνθρωπος οὐ ὁ ὀσμή μόνος , ὡς φημί Κλέαρχος ἐν γε περί Βίων , ἀλλά καί ὁ χροιά τρυφερός ἔχω τις συνεκθηλύνω ὁ μεταχειρίζω . σύ δέ οἴομαι ὁ ἁβρότης χωρίς ἀρετή ἔχω τις τρυφερός ; καίτοι Σαπφώ , γυνή μέν πρός ἀλήθεια εἰμί καί ποιήτρια , ὅμως αἰδέομαι ὁ καλός ὁ ἁβρότης ἀφαιρέω λέγω ὧδε · ἐγώ δέ φιλέω ἁβροσύνη , οὗτος , καί ἐγώ ὁ λαμπρός ἔρος ἥλιος καί ὁ καλός λαγχάνω · φανερός ποιέω πᾶς ὡς ὁ ὁ ζάω ἐπιθυμία ὁ λαμπρός καί ὁ καλός ἔχω αὐτός οὗτος δέ εἰμί οἰκεῖος ὁ ἀρετή . Παρράσιος δέ ὁ ζωγράφος , καίπερ παρά μέλος ὑπέρ ὁ ἑαυτοῦ τέχνη τρυφάω καί ὁ λέγω ἐλευθέριος ἐκ ῥαβδίον ὡς ἐκ τις ποτήριον ἕλκω , λόγος γοῦν ἀντιλαμβάνω ὁ ἀρετή , ἐπιγράφω ὁ ἐν Λίνδος πᾶς ἑαυτοῦ ἔργον ἁβροδίαιτος ἀνήρ ἀρετή τε σέβω ὅδε γράφω Παρράσιος . ὅς κομψός τις , ὡς ἐγώ δοκέω , ὑπεραλγέω ῥυπαίνω ὁ ὁ ἀρετή ἁβρός καί καλός , ἅτε φορτικός μετακαλέω εἰς τρυφή ὁ δίδωμι ὑπό ὁ τύχη χορηγία , παραγράφω ὁ ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ . ἀλλά ὅμως διά ὁ ὁ ἀρετή φημί τιμάω ἀνεκτέος . οὗτος μέν ὁ Κλέαρχος . Σοφοκλῆς δέ ὁ ποιητής ἐν Κρίσις ὁ δρᾶμα ὁ μέν Ἀφροδίτη Ἡδονή τις εἰμί δαίμων μύρον τε ἀλείφω παράγω καί κατοπτρίζω , ὁ δέ Ἀθήνη Φρόνησις εἰμί καί Νώ ἔτι δέ ἒ Ἀρετή , ἔλαιον χρίω καί γυμνάζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.37
τῷ δὲ τοῦ μύρου ὀνόματι πρῶτος Ἀρχίλοχος κέχρηται λέγων οὐκ ἂν μύροισι γραῦς ἐοῦσ’ ἠλείφετο . καὶ ἀλλαχοῦ δ’ ἔφη · ἐσμυρισμένας κόμας καὶ στῆθος , ὡς ἂν καὶ γέρων ἠράσσατο . μύρρα γὰρ ἡ σμύρνα παρ’ Αἰολεῦσιν , ἐπειδὴ τὰ πολλὰ τῶν μύρων διὰ σμύρνης ἐσκευάζετο καὶ ἥ γε στακτὴ καλουμένη διὰ μόνης ταύτης · ὁ ᾽δὲ Ὅμηρος τὴν μὲν χρῆσιν οἶδε τῶν μύρων , ἔλαια δ’ αὐτὰ καλεῖ μετ’ ἐπιθέτου · ῥοδόεντι δ’ ἔχριεν ἐλαίῳ . καὶ ἀλλαχοῦ δὲ λέγει τι τεθυωμένον . καὶ ἡ Ἀφροδίτη δὲ παρ’ αὐτῷ τὸν Ἕκτορος νεκρὸν ῥοδόεντι ἔχριεν ἐλαίῳ ἀμβροσίῳ . καὶ τοῦτο μὲν ξ ἀνθέων . περὶ δὲ τοῦ ἐκ τῶν ἀρωμάτων σκευαζομένου , ἃ δὴ θυώματα ἐκάλουν , ἐπὶ τῆς Ἥρας λέγει · ἀμβροσίῃ μὲν πρῶτον ἀπὸ χροὸς ἱμερόεντος λύματα πάντα κάθηρεν , ἀλείψατο δὲ χρόα λευκὸν ἀμβροσίῃ ἑδανῷ τό , τό ῥά οἱ τεθυωμένον ἦεν τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ ἒμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ ἀυτμή .
Lemmas: ὁ δέ ὁ μύρον ὄνομα πρῶτος Ἀρχίλοχος χράω λέγω οὐ ἄν μύρον γραῦς εἰμί ἀλείφω . καί ἀλλαχοῦ δέ φημί · σμυρίζω κόμη καί στῆθος , ὡς ἄν καί γέρων ἔραμαι . μύρρα γάρ ὁ σμύρνα παρά Αἰολεύς , ἐπειδή ὁ πολύς ὁ μύρον διά σμύρνα σκευάζω καί ὁ γε στακτή καλέω διά μόνος οὗτος · ὁ ἐσθίω Ὅμηρος ὁ μέν χρῆσις οἶδα ὁ μύρον , ἔλαιον δέ αὐτός καλέω μετά ἐπιθέτης · ῥοδόεις δέ χρίω ἔλαιον . καί ἀλλαχοῦ δέ λέγω τις θυόω . καί ὁ Ἀφροδίτη δέ παρά αὐτός ὁ Ἕκτωρ νεκρός ῥοδόεις χρίω ἔλαιον ἀμβρόσιος . καί οὗτος μέν ξ ἄνθος . περί δέ ὁ ἐκ ὁ ἄρωμα σκευάζω , ὅς δή θύωμα καλέω , ἐπί ὁ Ἥρα λέγω · ἀμβροσία μέν πρῶτος ἀπό χρώς ἱμερόεις λῦμα πᾶς καθαίρω , ἀλείφω δέ χρώς λευκός ἀμβροσία ἑδανός ὁ , ὁ ἄρα ἕ θυόω εἰμί ὁ καί κίνυμαι Ζεύς πρός χαλκοβατής δῶμα ἔμπας εἰς γῆ τε καί οὐρανός ἱκνέομαι ἀυτμή .