athenaeus-soph.deipnosophistae 15.33
ἡ δὲ τῶν στεφάνων καὶ μύρων πρότερον εἴσοδος εἰς τὰ συμπόσια ἡγεῖτο τῆς δευτέρας τραπέζης , ὡς παρίστησι Νικόστρατος ἐν Ψευδοστιγματίᾳ διὰ τούτων . καὶ σὺ μὲν τὴν δευτέραν τράπεζαν εὐτρεπῆ ποίει , κόσμησον αὐτὴν παντοδαποῖς τραγήμασιν , μύρον , στεφάνους , λιβανωτόν , αὐλητρίδα λαβέ . Φιλόξενος δ’ ὁ διθυραμβοποιὸς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Δείπνῳ ἀρχὴν ποιεῖται τὸν στέφανον τῆς εὐωχίας οὑτωσὶ λέγων κατὰ χειρὸς δ᾽ ἤλυθ’ ὕδωρ · ἁπαλὸς παιδίσκος ἐν ἀργυρέᾳ φέρων προχόῳ ἐπέχευεν . εἶτ’ ἔφερεν στέφανον λεπτᾶς ἀπὸ μυρτίδος εὐγνήτων κλάδων δισύναπτον . Εὔβουλος Τιτθαῖς · ὡς γὰρ εἰσῆλθε τὰ γερόντια τότ’ εἰς δόμους , εὐθὺς ἀνεκλίνετο · παρῆν στέφανος ἐν τάχει , ᾔρετο τράπεζα , παρέκειθ’ ἅμα τετριμμένη μᾶζα χαριτοβλέφαρος . τοῦτο δ’ ἦν ἔθος καὶ παρ’ Αἰγυπτίοις , ὡς Νικόστρατός φησιν ἐν Τοκιστῇ . Αἰγύπτιον γὰρ ὑποστησάμενος τὸν τοκιστήν φησιν καταλαμβάνομεν τὸν πορνοβοσκὸν καὶ δύο ἑτέρους κατὰ χειρὸς ἀρτίως εἰληφότας καὶ στέφανον . β . εἶεν καλὸς ὁ καιρός , Χαιρεφῶν . σὺ δὲ γαστρίζου , Κύνουλκε · καὶ μετὰ ταῦτα ἡμῖν εἰπὲ διὰ τί Κρατῖνος εἴρηκε τὸν μελίλωτον τῷ τ’ ἀειφρούρῳ μελιλώτῳ . ἐπεὶ δέ σε ὁρῶ ἔξοινον ἤδη γεγενημένον—οὕτως δ’ εἴρηκε τὸν μεθύσην Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζομένῳ παύσομαί σε ἐρεσχηλῶν καὶ τοῖς παισὶ παρακελεύομαι κατὰ τὸν Σοφοκλέα , ὃς ἐν Συνδείπνοις φησί · φορεῖτε , μασσέτω τις , ἐγχείτω βαθὺν κρατῆρ᾽ , ὅδ’ ἁνὴρ οὐ πρὶν ἂν φάγῃ καλῶς ὅμοια καὶ βοῦς ἐργάτης ἐργάζεται . καὶ κατὰ τὸν Φλιάσιον δὲ Ἀριστίαν καὶ γὰρ οὖτος ταῖς ἐπιγραφομέναις Κηρσὶν ἔφη · σύνδειπνος ἢ ᾽ πίκωμος ἢ μαζαγρέτας , Ἅιδου τραπεζεύς , ἀκρατέα νηδὺν ἔχων . ἐπεὶ δὲ τοσούτων λεχθέντων μηδὲν ἀποκρίνεται , κελεύω αὐτὸν κατὰ τοὺς Ἀλέξιδος Διδύμους χυδαίοις στεφανωθέντα στεφάνοις ἐξάγεσθαι τοῦ συμποσίου , τῶν δὲ χυδαίων στεφάνων μνημονεύων ὁ κωμῳδιοποιός φησιν στεφάνων τε τούτων τῶν χύδην πεπλεγμένων . κἀγὼ δ’ ἐπὶ τούτοις τοῦ λέγειν ἤδη παύσομαι τὸ τήμερον , παραχωρῶν τε τὸν περὶ τῶν μύρων λόγον τοῖς βουλομένοις διεξέρχεσθαι τῷ τε παιδὶ προστάττων ἐπὶ τῇ στεφανηφόρῳ ταύτῃ μου διαλέξει κατὰ τὸν Ἀντιφάνη στεφάνους ἐνεγκεῖν δεῦρο τῶν χρηστῶν δύο καὶ δᾷδα χρηστὴν ἡμμένην χρηστῷ πυρί . οὕτω γὰρ τὴν τῶν λόγων ἔξοδον ὥσπερ δράματος ποιήσομαι . καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας ὥσπερ αὐτὸς αὑτοῦ σιωπὴν καταμαντευσάμενος ἀπέθανεν εὐτυχῶς , οὐδένα καιρὸν νόσῳ παραδούς , πολλὰ δὲ λυπήσας ἡμᾶς τοὺς ἑταίρους .
Lemmas: ὁ δέ ὁ στέφανος καί μύρον πρότερος εἴσοδος εἰς ὁ συμπόσιον ἡγέομαι ὁ δεύτερος τράπεζα , ὡς παρίστημι Νικόστρατος ἐν Ψευδοστιγματία διά οὗτος . καί σύ μέν ὁ δεύτερος τράπεζα εὐτρεπής ποιέω , κοσμέω αὐτός παντοδαπός τράγημα , μύρον , στέφανος , λιβανωτός , αὐλητρίς λαμβάνω . Φιλόξενος δέ ὁ διθυραμβοποιός ἐν ὁ ἐπιγράφω Δεῖπνος ἀρχή ποιέω ὁ στέφανος ὁ εὐωχία οὕτως λέγω κατά χείρ δέ ἔρχομαι ὕδωρ · ἁπαλός παιδίσκος ἐν ἀργύρεος φέρω πρόχοος ἐπιχέω . εἶτα φέρω στέφανος λεπτός ἀπό μυρτίς εὔγνητος κλάδος δισύναπτος . Εὔβουλος Τιτθαιεύς · ὡς γάρ εἰσέρχομαι ὁ γερόντιον τότε εἰς δόμος , εὐθύς ἀνακλίνω · πάρειμι στέφανος ἐν τάχος , ἀείρω τράπεζα , παράκειμαι ἅμα τρίβω μᾶζα χαριτοβλέφαρος . οὗτος δέ εἰμί ἔθος καί παρά Αἰγύπτιος , ὡς Νικόστρατος φημί ἐν Τοκιστής . Αἰγύπτιος γάρ ὑφίστημι ὁ τοκιστής φημί καταλαμβάνω ὁ πορνοβοσκός καί δύο ἕτερος κατά χείρ ἄρτιος λαμβάνω καί στέφανος . Β . εἰμί καλός ὁ καιρός , Χαιρεφῶν . σύ δέ γαστρίζω , Κύνουλκος · καί μετά οὗτος ἐγώ λέγω διά τίς Κρατῖνος λέγω ὁ μελίλωτον ὁ τε ἀείφρουρος μελίλωτον . ἐπεί δέ σύ ὁράω ἔξοινος ἤδη γεγενημενον—ουος δέ λέγω ὁ μεθύσης Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζόμενος παύω σύ ἐρεσχηλέω καί ὁ παῖς παρακελεύομαι κατά ὁ Σοφοκλῆς , ὅς ἐν Σύνδειπνος φημί · φορέω , μάσσω τις , ἐγχέω βαθύς κρατήρ , ὅδε ἀνήρ οὐ πρίν ἄν ἐσθίω καλός ὅμοιος καί βοῦς ἐργάτης ἐργάζομαι . καί κατά ὁ Φλιάσιος δέ Ἀριστίας καί γάρ οὗτος ὁ ἐπιγράφω Κήρ φημί · σύνδειπνος ἤ ἒ πίκωμος ἤ μαζαγρέτας , ᾍδης τραπεζεύς , ἀκρατής νηδύς ἔχω . ἐπεί δέ τοσοῦτος λέγω μηδείς ἀποκρίνω , κελεύω αὐτός κατά ὁ Ἄλεξις Δίδυμος χυδαῖος στεφανόω στέφανος ἐξάγω ὁ συμπόσιον , ὁ δέ χυδαῖος στέφανος μνημονεύω ὁ κωμῳδιοποιός φημί στέφανος τε οὗτος ὁ χύδην πλέκω . ἐγώ δέ ἐπί οὗτος ὁ λέγω ἤδη παύω ὁ σήμερον , παραχωρέω τε ὁ περί ὁ μύρον λόγος ὁ βούλομαι διεξέρχομαι ὁ τε παῖς προστάσσω ἐπί ὁ στεφανήφορος οὗτος ἐγώ διάλεξις κατά ὁ Ἀντιφάνης στέφανος φέρω δεῦρο ὁ χρηστός δύο καί δαίς χρηστός ἅπτω χρηστός πῦρ . οὕτως γάρ ὁ ὁ λόγος ἔξοδος ὥσπερ δρᾶμα ποιέω . καί μετά οὐ πολύς ἡμέρα ὥσπερ αὐτός ἑαυτοῦ σιωπή καταμαντεύομαι ἀποθνῄσκω εὐτυχής , οὐδείς καιρός νόσος παραδίδωμι , πολύς δέ λυπέω ἐγώ ὁ ἑταῖρος .