athenaeus-soph.deipnosophistae 5.47
ἐπαινῶ δ’ ἐγώ , ἄνδρες φίλοι , τὸ γενόμενον παρ’ Ἀλεξάνδρῳ τῷ βασιλεῖ τῆς Συρίας συμπόσιον . ὁ δ’ Ἀλέξανδρος οὗτος ὢν Ἀντιόχου τοῦ Ἐπιφανοῦς υἱὸς ὑποβληθείς , διό εἶχον μῖσος πάντες ἄνθρωποι εἰς Δημήτριον περὶ οὗ ἱστόρησεν ὁ ἑταῖρος ἡμῶν Ἀθήναιος ἐν τοῖς περὶ τῶν ἐν Συρίᾳ βασιλευσάντων . τὸ οὖν συμπόσιον τοῦτο τοιόνδε τι ἐγένετο . Διογένης ὁ Ἐπικούρειος , ἕξιν ἔχων ἱκανὴν ἐν οἷς μετεχειρίζετο λόγοις , τὸ μὲν γένος ἦν ἐκ Σελευκείας τῆς ἐν Βαβυλωνίᾳ , ἀποδοχῆς δ’ ἐτύγχανε παρὰ τῷ βασιλεῖ καίτοι τοῖς ἀπὸ τῆς στοᾶς λόγοις χαίροντι . ἐπολυώρει οὖν αὐτὸν ὁ Ἀλέξανδρος καίπερ ὄντα τῷ βίῳ φαῦλον , ἔτι δὲ βλάσφημον καὶ βάσκανον ἕνεκά τε τοῦ γελοίου μηδὲ τῶν βασιλέων ἀπεχόμενον . καὶ αἰτησαμένῳ αὐτῷ φιλοσοφίας ἀλλοτρίαν αἴτησιν , ὅπως πορφυροῦν τε χιτωνίσκον φορήσει καὶ χρυσοῦν στέφανον ἔχοντα πρόσωπον Ἀρετῆς κατὰ μέσον , ἧς ἱερεὺς ἠξίου προσαγορεύεσθαι , συνεχώρησε καὶ τὸν στέφανον προσχαρισάμενος . ἅπερ ὁ Διογένης ἐρασθείς τινος λυσιῳδοῦ γυναικὸς ἐχαρίσατο αὐτῇ . ἀκούσας δ’ ὁ Ἀλέξανδρος καὶ συνάγων φιλοσόφων καὶ ἐπισήμων ἀνδρῶν συμπόσιον ἐκάλεσε καὶ τὸν Διογένη · καὶ παραγενόμενον ἠξίου κατακλίνεσθαι ἔχοντα τὸν στέφανον καὶ τὴν ἐσθῆτα . ἄκαιρον δ’ εἶναι εἰπόντος νεύσας εἰσαγαγεῖν ἐκέλευσε τὰ ἀκούσματα , ἐν οἷς καὶ ἡ λυσιῳδὸς εἰσῆλθεν ἐστεφανωμένη τὸν τῆς Ἀρετῆς στέφανον , ἐνδῦσα καὶ τὴν πορφυρᾶν ἐσθῆτα . γέλωτος οὖν πολλοῦ καταρραγέντος ἔμενεν ὁ φιλόσοφος καὶ τὴν λυσιῳδὸν ἐπαινῶν οὐκ ἐπαύσατο . τοῦτον τὸν Διογένη ὁ μεταλαβὼν τὴν βασιλείαν Ἀντίοχος , οὐκ ἐνέγκας αὐτοῦ τὴν κακολογίαν , ἀποσφαγῆναι ἐκέλευσεν . ὁ δ’ Ἀλέξανδρος προσηνὴς ἦν ἐν πᾶσι καὶ φιλόλογος ἐν ταῖς ὁμιλίαις καὶ οὐχ ὅμοιος Ἀθηνίωνι τῷ περιπατητικῷ φιλοσόφῳ , τῷ καὶ διατριβῆς προστάντι φιλοσόφου Ἀθήνησί τε καὶ ἐν Μεσσήνῃ , ἔτι δὲ καὶ ἐν Λαρίσῃ τῆς Θετταλίας , καὶ μετὰ ταῦτα τῆς Ἀθηναίων πόλεως τυραννήσαντι . περὶ οὗ καθ’ ἕκαστα ἱστορεῖ Ποσειδώνιος ὁ Ἀπαμεύς , ἅπερ εἰ καὶ μακρότερὰ ἐστιν ἐκθήσομαι , ἵν᾽ ἐπιμελῶς πάντας ἐξετάζωμεν τοὺς φάσκοντας εἶναι φιλοσόφους καὶ μὴ τοῖς τριβωνίοις καὶ τοῖς ἀκάρτοις πώγωσι πιστεύωμεν . κατὰ γὰρ τὸν Ἀγάθωνα εἰ μὲν φράσω τἀληθές , οὐχὶ σ’ εὐφρανῶ · · εἰ δ’ εὐφρανῶ · τί σ᾽ , οὐχὶ τἀληθὲς φράσω . ἀλλὰ φίλη γάρ , φασίν , ἡ ἀλήθεια , ἐκθήσομαι τὰ περὶ τὸν ἄνδρα ὡς ἐγένετο .
Lemmas: ἐπαινέω δέ ἐγώ , ἀνήρ φίλος , ὁ γίγνομαι παρά Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς ὁ Συρία συμπόσιον . ὁ δέ Ἀλέξανδρος οὗτος εἰμί Ἀντίοχος ὁ Ἐπιφανώ υἱός ὑποβάλλω , διό ἔχω μῖσος πᾶς ἄνθρωπος εἰς Δημήτριος περί ὅς ἱστορέω ὁ ἑταῖρος ἐγώ Ἀθήναιος ἐν ὁ περί ὁ ἐν Συρία βασιλεύω . ὁ οὖν συμπόσιον οὗτος τοιόσδε τις γίγνομαι . Διογένης ὁ Ἐπικούρειος , ἕξις ἔχω ἱκανός ἐν ὅς μεταχειρίζω λόγος , ὁ μέν γένος εἰμί ἐκ Σελεύκεια ὁ ἐν Βαβυλώνιος , ἀποδοχή δέ τυγχάνω παρά ὁ βασιλεύς καίτοι ὁ ἀπό ὁ στοά λόγος χαίρω . πολυωρέω οὖν αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος καίπερ εἰμί ὁ βίος φαῦλος , ἔτι δέ βλάσφημος καί βάσκανος ἕνεκα τε ὁ γέλοιος μηδέ ὁ βασιλεύς ἀπέχω . καί αἰτέω αὐτός φιλοσοφία ἀλλότριος αἴτησις , ὅπως πορφύρεος τε χιτωνίσκος φορέω καί χρύσεος στέφανος ἔχω πρόσωπον Ἀρετή κατά μέσος , ὅς ἱερεύς ἀξιόω προσαγορεύω , συγχωρέω καί ὁ στέφανος προσχαρίζομαι . ὅς ὁ Διογένης ἔραμαι τις λυσιῳδός γυνή χαρίζω αὐτός . ἀκούω δέ ὁ Ἀλέξανδρος καί συνάγω φιλόσοφος καί ἐπίσημος ἀνήρ συμπόσιον καλέω καί ὁ Διογένης · καί παραγίγνομαι ἀξιόω κατακλίνω ἔχω ὁ στέφανος καί ὁ ἐσθής . ἄκαιρος δέ εἰμί λέγω νεύω εἰσάγω κελεύω ὁ ἄκουσμα , ἐν ὅς καί ὁ λυσιῳδός εἰσέρχομαι στεφανόω ὁ ὁ Ἀρετή στέφανος , ἐνδύω καί ὁ πορφύρεος ἐσθής . γέλως οὖν πολύς καταράσσω μένω ὁ φιλόσοφος καί ὁ λυσιῳδός ἐπαινέω οὐ παύω . οὗτος ὁ Διογένης ὁ μεταλαμβάνω ὁ βασιλεία Ἀντίοχος , οὐ φέρω αὐτός ὁ κακολογία , ἀποσφάζω κελεύω . ὁ δέ Ἀλέξανδρος προσηνής εἰμί ἐν πᾶς καί φιλόλογος ἐν ὁ ὁμιλία καί οὐ ὅμοιος Ἀθηνίων ὁ περιπατητικός φιλόσοφος , ὁ καί διατριβή προΐστημι φιλόσοφος Ἀθήνησι τε καί ἐν Μεσσήνη , ἔτι δέ καί ἐν Λάρισα ὁ Θεσσαλία , καί μετά οὗτος ὁ Ἀθηναῖος πόλις τυραννεύω . περί ὅς κατά ἕκαστος ἱστορέω Ποσειδώνιος ὁ Ἀπαμεύς , ὅς εἰ καί μακρός εἰμί ἐκτίθημι , ἵνα ἐπιμελής πᾶς ἐξετάζω ὁ φάσκω εἰμί φιλόσοφος καί μή ὁ τριβώνιον καί ὁ ἄκαρτος πώγων πιστεύω . κατά γάρ ὁ Ἀγάθων εἰ μέν φράζω ἀληθής , οὐ σύ εὐφραίνω · · εἰ δέ εὐφραίνω · τίς σύ , οὐ ἀληθής φράζω . ἀλλά φίλος γάρ , φημί , ὁ ἀλήθεια , ἐκτίθημι ὁ περί ὁ ἀνήρ ὡς γίγνομαι .