ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.44
Ἰδομενεὺς δέ φησι καὶ τοὺς Πεισιστρατίδας Ἱππίαν καὶ Ἵππαρχον εὑρεῖν θαλίας καὶ κώμους · διὸ καὶ ἵππων καὶ ἑτέρων πολλῶν ἐπιπολάσαι τὸ πλῆθος παρ’ αὐτοῖς · ὅθεν βαρεῖαν αὐτῶν γενέσθαι τὴν ἀρχήν . καίτοι ὁ πατὴρ αὐτῶν Πεισίστρατος μετρίως ἐχρῆτο ταῖς ἡδοναῖς · ὥστε οὐδ’ ἐν τοῖς χωρίοις οὐδ’ ἐν τοῖς κήποις φύλακας ἐφίστα , ὡς Θεόπομπος ἱστορεῖ ἐν τῇ πρώτῃ καὶ εἰκοστῇ , ἀλλ’ εἴα τὸν βουλόμενον εἰσιόντα ἀπολαύειν καὶ λαμβάνειν ὧν δεηθείη · ὅπερ ὕστερον ἐποίησε καὶ κίμων μιμησάμενος ἐκεῖνον . περὶ οὗ καὶ αὐτοῦ ἱστορῶν ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Φιλιππικῶν ὁ Θεόπομπός φησι · Κίμων ὁ Ἀθηναῖος ἐν τοῖς ἀγροῖς καὶ τοῖς κήποις οὐδένα τοῦ καρποῦ καθίστα φύλακα , ὅπως οἱ βουλόμενοι τῶν πολιτῶν εἰσιόντες ὀπωρίζωνται καὶ λαμβάνωσιν εἴ τινος δέοιντο τῶν ἐν τοῖς χωρίοις . ἔπειτα τὴν οἰκίαν παρεῖχε κοινὴν ἅπασι · καὶ δεῖπνον αἰεὶ εὐτελὲς παρασκευάζεσθαι πολλοῖς ἀνθρώποις καὶ τοὺς ἀπόρους προσιόντας τῶν Ἀθηναίων εἰσιόντας δειπνεῖν . ἐθεράπευεν δὲ καὶ τοὺς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν αὐτοῦ τι δεομένους , καὶ λέγουσιν ὡς περιήγετο μὲν ἀεὶ νεανίσκους δύ’ ἢ τρεῖς ἔχοντας κέρματα τούτοις τε διδόναι προσέταττεν , ὁπότε τις προσέλθοι αὐτῷ δεόμενος . καί φασι μὲν αὐτὸν καὶ εἰς ταφὴν εἰσφέρειν . ποιεῖν δὲ καὶ τοῦτο πολλάκις , ὁπότε τῶν πολιτῶν τινα ἴδοι κακῶς ἠμφιεσμένον , κελεύειν αὐτῷ μεταμφιέννυσθαι τῶν νεανίσκων τινὰ τῶν συνακολουθούντων αὐτῷ . ἐκ δὴ τούτων ἁπάντων ηὐδοκίμει καὶ πρῶτος ἦν τῶν πολιτῶν . ὁ δὲ Πεισίστρατος καὶ ἐν πολλοῖς βαρὺς ἐγένετο , ὅπου καὶ τὸ Ἀθήνησι τοῦ Διονύσου πρόσωπον ἐκείνου τινές φασιν εἰκόνα .
Lemmas: Ἰδομενεύς δέ φημί καί ὁ Πεισιστρατίδης Ἱππίας καί Ἵππαρχος εὑρίσκω θαλία καί κῶμος · διό καί ἵππος καί ἕτερος πολύς ἐπιπολάζω ὁ πλῆθος παρά αὐτός · ὅθεν βαρύς αὐτός γίγνομαι ὁ ἀρχή . καίτοι ὁ πατήρ αὐτός Πεισίστρατος μέτριος χράω ὁ ἡδονή · ὥστε οὐδέ ἐν ὁ χωρίον οὐδέ ἐν ὁ κῆπος φύλαξ ἐφίστημι , ὡς Θεόπομπος ἱστορέω ἐν ὁ πρότερος καί εἰκοστός , ἀλλά ἐάω ὁ βούλομαι εἰσέρχομαι ἀπολαύω καί λαμβάνω ὅς δέω · ὅς ὕστερος ποιέω καί Κίμων μιμέομαι ἐκεῖνος . περί ὅς καί αὐτοῦ ἱστορέω ἐν ὁ δέκατος ὁ φιλιππικός ὁ Θεόπομπος φημί · Κίμων ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ ἀγρός καί ὁ κῆπος οὐδείς ὁ καρπός καθίστημι φύλαξ , ὅπως ὁ βούλομαι ὁ πολίτης εἰσέρχομαι ὀπωρίζω καί λαμβάνω εἰ τις δέω ὁ ἐν ὁ χωρίον . ἔπειτα ὁ οἰκία παρέχω κοινός ἅπας · καί δεῖπνον ἀεί εὐτελής παρασκευάζω πολύς ἄνθρωπος καί ὁ ἄπορος προσέρχομαι ὁ Ἀθηναῖος εἰσέρχομαι δειπνέω . θεραπεύω δέ καί ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα αὐτός τις δέω , καί λέγω ὡς περιάγω μέν ἀεί νεανίσκος δύο ἤ τρεῖς ἔχω κέρμα οὗτος τε δίδωμι προστάσσω , ὁπότε τις προσέρχομαι αὐτός δέω . καί φημί μέν αὐτός καί εἰς ταφή εἰσφέρω . ποιέω δέ καί οὗτος πολλάκις , ὁπότε ὁ πολίτης τις ὁράω κακός ἀμφιέννυμι , κελεύω αὐτός μεταμφιέννυμι ὁ νεανίσκος τις ὁ συνακολουθέω αὐτός . ἐκ δή οὗτος ἅπας εὐδοκιμέω καί πρότερος εἰμί ὁ πολίτης . ὁ δέ Πεισίστρατος καί ἐν πολύς βαρύς γίγνομαι , ὅπου καί ὁ Ἀθήνησι ὁ Διόνυσος πρόσωπον ἐκεῖνος τις φημί εἰκών .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.45
Περικλέα δὲ τὸν Ὀλύμπιόν φησιν Ἡρακλείδης ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς ὡς ἀπήλλαξεν ἐκ τῆς οἰκίας τὴν γυναῖκα καὶ τὸν μεθ’ ἡδονῆς βίον προείλετο ᾤκει τε μετ’ Ἀσπασίας τῆς ἐκ Μεγάρων ἑταίρας καὶ τὸ πολὺ μέρος τῆς οὐσίας εἰς ταύτην κατανάλωσε . Θεμιστοκλῆς δὲ οὔπω Ἀθηναίων μεθυσκομένων οὐδ’ ἑταίραις χρωμένων ἐκφανῶς τέθριππον ζεύξας ἑταιρίδων διὰ τοῦ Κεραμεικοῦ πληθύοντος ἑωθινὸς ἤλασεν . ἀμφιβόλως δ’ αὐτὸ εἴρηκεν ὁ Ἰδομενεύς , εἴτε ἑταίρας τέτταρας συνυπέζευξεν ὡς ἵππους εἴτ’ ἀνεβίβασεν αὐτὰς ἐπὶ τό τέθριππον . Πόσσις δ’ ἐν τρίτῳ Μαγνητικῶν τὸν Θεμιστοκλέα φησὶν ἐν Μαγνησίᾳ τὴν στεφανηφόρον ἀρχὴν ἀναλαβόντα θῦσαι Ἀθηνᾷ καὶ τὴν ἑορτὴν Παναθήναια ὀνομάσαι καὶ Διονύσῳ Χοοπότῃ θυσιάσαντα καὶ τὴν Χοῶν ἑορτὴν αὐτόθι καταδεῖξαι . Κλέαρχος δ’ ἐν πρώτῳ περὶ Φιλίας τὸν Θεμιστοκλέα φησὶ τρίκλινον οἰκοδομησάμενον περικαλλέστατον ἀγαπᾶν ἂν ἔφησεν , εἰ τοῦτον φίλων πληρώσειεν .
Lemmas: Περικλῆς δέ ὁ Ὀλύμπιος φημί Ἡρακλείδης ὁ Ποντικός ἐν ὁ περί ἡδονή ὡς ἀπαλλάσσω ἐκ ὁ οἰκία ὁ γυνή καί ὁ μετά ἡδονή βίος προαιρέω οἰκέω τε μετά Ἀσπασία ὁ ἐκ Μέγαρα ἑταίρα καί ὁ πολύς μέρος ὁ οὐσία εἰς οὗτος καταναλίσκω . Θεμιστοκλῆς δέ οὔπω Ἀθηναῖος μεθύσκω οὐδέ ἑταίρα χράω ἐκφανής τέθριππος ζεύγνυμι ἑταιρίς διά ὁ κεραμεικός πληθύω ἑωθινός ἐλαύνω . ἀμφίβολος δέ αὐτός λέγω ὁ Ἰδομενεύς , εἴτε ἑταίρα τέσσαρες συνυποζεύγνυμι ὡς ἵππος εἴτε ἀναβιβάζω αὐτός ἐπί ὁ τέθριππος . Πόσσις δέ ἐν τρίτος Μάγνης ὁ Θεμιστοκλῆς φημί ἐν Μαγνησία ὁ στεφανηφόρος ἀρχή ἀναλαμβάνω θύω Ἀθήνη καί ὁ ἑορτή Παναθήναια ὀνομάζω καί Διόνυσος χοοπότης θυσιάζω καί ὁ χοῦς ἑορτή αὐτόθι καταδείκνυμι . Κλέαρχος δέ ἐν πρότερος περί Φιλία ὁ Θεμιστοκλῆς φημί τρίκλινος οἰκοδομέω περικαλλής ἀγαπάω ἄν φημί , εἰ οὗτος φίλος πληρόω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.46
χαμαιλέων δ’ ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ Ἀνακρέοντος προθεὶς τὸ ξανθῇ δ’ Εὐρυπύλῃ μέλει ὁ περιφόρητος Ἀρτέμων , τὴν προσηγορίαν ταύτην λαβεῖν τὸν Ἀρτέμωνα διὰ τὸ τρυφερῶς βιοῦντα περιφέρεσθαι ἐπὶ κλίνης . καὶ γὰρ Ἀνακρέων αὐτὸν ἐκ πενίας εἰς τρυφὴν ὁρμῆσαί φησιν ἐν τούτοις · πρὶν μὲν ἔχων βερβέριον , καλύμματ’ ἐσφηκωμένα , καὶ ξυλίνους ἀστραγάλους ἐν ὠσὶ καὶ ψιλὸν περὶ πλευρῇσι δέρριον βοός , νήπλυτον εἴλυμα κακῆς ἀσπίδος , ἀρτοπώλισιν κἀθελοπόρνοισιν ὁμιλέων ὁ πονηρὸς Ἀρτέμων , κίβδηλον εὑρίσκων βίον , πολλὰ μὲν ἐν δουρὶ τιθεὶς αὐχένα , πολλὰ δ’ ἐν τροχῷ , πολλὰ δὲ νῶτα σκυτίνῃ μάστιγι θωμιχθείς , κόμην πώγωνὰ τ’ ἐκτετιλμένος · νῦν δ’ ἐπιβαίνει σατινέων , χρύσεα φορέων καθέρματα , πάις Κύκης , καὶ σκιαδίσκην ἐλεφαντίνην φορεῖ γυναιξὶν αὕτως
Lemmas: χαμαίλεος δέ ὁ Ποντικός ἐν ὁ περί Ἀνακρέων προτίθημι ὁ ξανθός δέ Εὐρυπύλη μέλω ὁ περιφόρητος Ἀρτέμων , ὁ προσηγορία οὗτος λαμβάνω ὁ Ἀρτέμων διά ὁ τρυφερός βιόω περιφέρω ἐπί κλίνη . καί γάρ Ἀνακρέων αὐτός ἐκ πενία εἰς τρυφή ὁρμάω φημί ἐν οὗτος · πρίν μέν ἔχω βερβέριον , κάλυμμα σφηκόω , καί ξύλινος ἀστράγαλος ἐν οὖς καί ψιλός περί πλευρά δέρριον βοῦς , νήπλυτος εἴλυμα κακός ἀσπίς , ἀρτόπωλις ἐθελόπορνος ὁμιλέω ὁ πονηρός Ἀρτέμων , κίβδηλος εὑρίσκω βίος , πολύς μέν ἐν δόρυ τίθημι αὐχήν , πολύς δέ ἐν τροχός , πολύς δέ νῶτον σκύτινος μάστιξ θωμίζω , κόμη πώγων τε ἐκτίλλω · νῦν δέ ἐπιβαίνω σατίνη , χρύσεος φορέω κάθερμα , παῖς Κύκη , καί σκιαδίσκη ἐλεφάντινος φορέω γυνή αὕτως
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.48
Λυσίας δὲ ὁ ῥήτωρ περὶ τῆς τρυφῆς αὐτοῦ λέγων φησὶν ἐκπλεύσαντες γὰρ κοινῇ Ἀξίοχος καὶ Ἀλκιβιάδης εἰς Ἑλλήσποντον ἔγημαν ἐν Ἀβύδῳ δύο ὄντε Μεδοντίδα τὴν Ἀβυδηνὴν καὶ ξυνῳκείτην . ἔπειτα αὐτοῖν γίνεται θυγάτηρ , ἣν οὐκ ἔφαντο δύνασθαι γνῶναι ὁποτέρου εἴη . ἐπεὶ δὲ ἦν ἀνδρὸς ὡραία , ξυνεκοιμῶντο καὶ ταύτῃ , καὶ εἰ μὲν χρῷτο καὶ ἔχοι Ἀλκιβιάδης , Ἀξιόχου ἔφασκεν εἶναι θυγατέρα · εἰ δὲ Ἀξίοχος , Ἀλκιβιάδου . κεκωμῴδηται δὲ καὶ ὑπὸ Εὐπόλιδος ὡς ἀκόλαστος πρὸς γυναῖκας ἐν Κόλαξιν οὕτως Ἀλκιβιάδης ἐκ τῶν γυναικῶν ἐξίτω . αλκ . τί ληρεῖς ; οὐκ οἴκαδ’ ἐλθὼν τὴν σεαυτοῦ γυμνάσεις δάμαρτα ; καὶ Φερεκράτης δέ φησιν · οὐκ ὢν ἀνὴρ γὰρ Ἀλκιβιάδης , ὡς δοκεῖν , ἀνὴρ ἁπασῶν τῶν γυναικῶν ἐστι νῦν . ἐν Σπάρτῃ δὲ ὢν ἔφθειρε τὴν Ἄγιδος τοῦ βασιλέως γυναῖκα Τίμαιαν · ἐπιπηττόντων δ’ αὐτῷ τινων οὐκ ἀκρασίας ἕνεκεν συνελθεῖν ἔφη , ἀλλ’ ἵνα ὁ γενόμενος ἐξ αὐτοῦ βασιλεύσῃ τε τῆς Σπάρτης καὶ μηκέτι λέγωνται οἱ βασιλεῖς ἀφ’ Ἡρακλέους ἀλλ’ ἀπ’ Ἀλκιβιάδου . στρατηγῶν δὲ συμπεριήγετο αὑτῷ τήν τε Λαίδος τῆς Κορινθίας μητέρα Τιμάνδραν καὶ Θεοδότην τὴν Ἀττικὴν ἑταίραν .
Lemmas: Λυσίας δέ ὁ ῥήτωρ περί ὁ τρυφή αὐτός λέγω φημί ἐκπλέω γάρ κοινῇ Ἀξίοχος καί Ἀλκιβιάδης εἰς Ἑλλήσποντος γαμέω ἐν Ἄβυδος δύο εἰμί Μεδοντίς ὁ Ἀβυδηνός καί συνοικέω . ἔπειτα αὐτός γίγνομαι θυγάτηρ , ὅς οὐ φημί δύναμαι γιγνώσκω ὁπότερος εἰμί . ἐπεί δέ εἰμί ἀνήρ ὡραῖος , συγκοιμάομαι καί οὗτος , καί εἰ μέν χράω καί ἔχω Ἀλκιβιάδης , Ἀξίοχος φάσκω εἰμί θυγάτηρ · εἰ δέ Ἀξίοχος , Ἀλκιβιάδης . κωμῳδέω δέ καί ὑπό Εὔπολις ὡς ἀκόλαστος πρός γυνή ἐν κόλαξ οὕτως Ἀλκιβιάδης ἐκ ὁ γυνή ἐξέρχομαι . αλκ . τίς ληρέω ; οὐ οἴκαδε ἔρχομαι ὁ σεαυτοῦ γυμνάζω δάμαρ ; καί Φερεκράτης δέ φημί · οὐ εἰμί ἀνήρ γάρ Ἀλκιβιάδης , ὡς δοκέω , ἀνήρ ἅπας ὁ γυνή εἰμί νῦν . ἐν Σπάρτη δέ εἰμί φθείρω ὁ Ἄγις ὁ βασιλεύς γυνή Τιμαία · ἐπιπήσσω δέ αὐτός τις οὐ ἀκρασία ἕνεκα συνέρχομαι φημί , ἀλλά ἵνα ὁ γίγνομαι ἐκ αὐτός βασιλεύω τε ὁ Σπάρτη καί μηκέτι λέγω ὁ βασιλεύς ἀπό Ἡρακλέης ἀλλά ἀπό Ἀλκιβιάδης . στρατηγέω δέ συμπεριάγω ἑαυτοῦ ὁ τε Λαίς ὁ Κορίνθιος μήτηρ Τιμάνδρα καί Θεοδότη ὁ Ἀττική ἑταίρα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.49
μετὰ δὲ τὴν φυγὴν κυρίους Ἀθηναίους ποιήσας τοῦ Ἑλλησπόντου καὶ πλείους τῶν πεντακισχιλίων Πελοποννησίους λαβὼν ἀνέπεμψεν εἰς τὰς Ἀθήνας , κατιών τε μετὰ ταῦτα εἰς τὴν πατρίδα ἐστεφάνωσε τὰς Ἀττικὰς τριήρεις θαλλῷ καὶ μίτραις καὶ ταινίαις , καὶ ἀναψάμενος τὰς αἰχμαλώτους ναῦς ἠκρωτηριασμένας εἰς διακοσίας ἱππαγωγούς τε ἄγων σκύλων καὶ ὅπλων Λακωνικῶν καὶ Πελοποννησιακῶν μεστὰς εἰσέπλει . ἡ δὲ τριήρης ἐφ’ ἧς αὐτὸς κατέπλει μέχρι μὲν τῶν κλείθρων τοῦ Πειραιέως προέτρεχεν ἁλουργοῖς ἱστίοις · ὡς δ’ ἐντὸς ἦν καὶ τὰς κώπας ἔλαβον οἱ ἐρέται , Χρυσόγονος μὲν ηὔλει τὸ τριηρικὸν ἐνδεδυκὼς τὴν Πυθικὴν στολήν , Καλλιππίδης δ’ ὁ τραγῳδὸς ἐκέλευε τὴν ἐπὶ τῆς σκηνῆς στολὴν ἠμφιεσμένος . διὸ καὶ χαριέντως εἶπέν τις · οὔτ’ ἂν δύο Λυσάνδρους ὑπήνεγκεν ἡ Σπάρτη οὔτ’ ἂν δύ’ Ἀλκιβιάδας Ἀθῆναι . ἐμιμεῖτο δὲ Ἀλκιβιάδης τὸν Παυσανίου μηδισμὸν καὶ καθομιλῶν Φαρνάβαζον τὴν Περσικὴν ἐνεδύετο στολὴν καὶ τὴν Περσικὴν ἔμαθε φωνήν , καθάπερ καὶ Θεμιστοκλῆς .
Lemmas: μετά δέ ὁ φυγή κύριος Ἀθηναῖος ποιέω ὁ Ἑλλήσποντος καί πολύς ὁ πεντακισχίλιοι Πελοποννήσιος λαμβάνω ἀναπέμπω εἰς ὁ Ἀθῆναι , κατέρχομαι τε μετά οὗτος εἰς ὁ πατρίς στεφανόω ὁ Ἀττικός τριήρης θαλλός καί μίτρα καί ταινία , καί ἀναψάω ὁ αἰχμάλωτος ναῦς ἀκρωτηριάζω εἰς διακόσιοι ἱππαγωγός τε ἄγω σκῦλον καί ὅπλον Λακωνικός καί Πελοποννησιακός μεστός εἰσπλέω . ὁ δέ τριήρης ἐπί ὅς αὐτός καταπλέω μέχρι μέν ὁ κλεῖθρον ὁ Πειραιεύς προτρέχω ἁλουργός ἱστίον · ὡς δέ ἐντός εἰμί καί ὁ κώπη λαμβάνω ὁ ἐρέτης , Χρυσόγονος μέν αὐλέω ὁ τριηρικός ἐνδύω ὁ Πυθικός στολή , Καλλιππίδης δέ ὁ τραγῳδός κελεύω ὁ ἐπί ὁ σκηνή στολή ἀμφιέννυμι . διό καί χαρίεις λέγω τις · οὔτε ἄν δύο Λύσανδρος ὑποφέρω ὁ Σπάρτη οὔτε ἄν δύο Ἀλκιβιάδης Ἀθῆναι . μιμέομαι δέ Ἀλκιβιάδης ὁ Παυσανίας Μηδισμός καί καθομιλέω Φαρνάβαζος ὁ Περσικός ἐνδύω στολή καί ὁ Περσικός μανθάνω φωνή , καθά καί Θεμιστοκλῆς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.50
Δοῦρις δ’ ἐν τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν Παυσανίας μὲν , φησίν , ὁ τῶν Σπαρτιατῶν βασιλεὺς καταθέμενος τὸν πάτριον τρίβωνα τὴν Περσικὴν ἐνεδύετο στολήν . ὁ δὲ Σικελίας τύραννος Διονύσιος ξυστίδα καὶ χρυσοῦν στέφανον , ἔτι δ᾽ ἐπιπόρπημα μετελάμβανε τραγικόν . Ἀλέξανδρος δ’ ὡς τῆς Ἀσίας ἐκυρίευσεν Περσικαῖς ἐχρῆτο στολαῖς . Δημήτριος δὲ πάντας ὑπερέβαλεν · τὴν μὲν γὰρ ὑπόδεσιν ἣν εἶχεν κατεσκεύαζεν ἐκ πολλοῦ δαπανήματος · ἦν γὰρ κατὰ μὲν τὸ σχῆμα τῆς ἐργασίας σχεδὸν ἐμβάτης πίλημα λαμβάνων τῆς πολυτελεστάτης πορφύρας · τούτῳ δὲ χρυσοῦ πολλὴν ἐνύφαινον ποικιλίαν ὀπίσω καὶ ἔμπροσθεν ἐνιέντες οἱ τεχνῖται . αἱ δὲ χλαμύδες αὐτοῦ ἦσαν ὄρφνινον ἔχουσαι τὸ φέγγος τῆς χρόας , τὸ δὲ πᾶν ἐνύφαντο χρυσοῦς ἀστέρας ἔχον καὶ τὰ δώδεκα ζῴδια . μίτρα δὲ χρυσόπαστος ἦν , ἣ καυσίαν ἁλουργῆ οὖσαν ἔσφιγγεν , ἐπὶ τὸ νῶτον φέρουσα τὰ τελευταῖα καταβλήματα τῶν ὑφασμάτων . γινομένων δὲ τῶν Δημητρίων Ἀθήνησιν ἐγράφετο ἐπὶ τοῦ προσκηνίου ἐπὶ τῆς Οἰκουμένης ὀχούμενος . Νύμφις δ’ ὁ Ἡρακλεώτης ἐν ἕκτῳ τῶν περὶ τῆς πατρίδος Παυσανίας , φησίν , ὁ περὶ Πλαταιὰς νικήσας Μαρδόνιον , τὰ τῆς Σπάρτης ἐξελθὼν νόμιμα καὶ εἰς ὑπερηφανίαν ἐπιδοὺς περὶ Βυζάντιον διατρίβων τὸν χαλκοῦν κρατῆρα τὸν ἀνακείμενον τοῖς θεοῖς τοῖς ἐπὶ τοῦ στόματος ἱδρυμένοις , ὃν ἔτι καὶ νῦν εἶναι συμβαίνει , ἐτόλμησεν ἐπιγράψαι , ὡς αὐτὸς ἀναθείς , τόδε τὸ ἐπίγραμμα , διὰ τὴν τρυφὴν καὶ ὑπερηφανίαν ἐπιλαθόμενος αὑτοῦ · μνᾶμ’ ἀρετᾶς ἀνέθηκε Ποσειδάωνι ἄνακτι Παυσανίας , ἄρχων Ἑλλάδος εὐρυχόρου , πόντου ἐπ’ Εὐξείνου , Λακεδαιμόνιος γένος , υἱὸς Κλεομβρότου , ἀρχαίας Ἡρακλέος γενεᾶς .
Lemmas: Δοῦρις δέ ἐν ὁ δεύτερος καί εἰκοστός ὁ Ἱστορίη Παυσανίας μέν , φημί , ὁ ὁ Σπαρτιάτης βασιλεύς κατατίθημι ὁ πάτριος τρίβων ὁ Περσικός ἐνδύω στολή . ὁ δέ Σικελία τύραννος Διονύσιος ξυστίς καί χρύσεος στέφανος , ἔτι δέ ἐπιπόρπημα μεταλαμβάνω τραγικός . Ἀλέξανδρος δέ ὡς ὁ Ἀσία κυριεύω Περσικός χράω στολή . Δημήτριος δέ πᾶς ὑπερβάλλω · ὁ μέν γάρ ὑπόδεσις ὅς ἔχω κατασκευάζω ἐκ πολύς δαπάνημα · εἰμί γάρ κατά μέν ὁ σχῆμα ὁ ἐργασία σχεδόν ἐμβάτης πίλημα λαμβάνω ὁ πολυτελής πορφύρα · οὗτος δέ χρυσός πολύς ἐνυφαίνω ποικιλία ὀπίσω καί ἔμπροσθεν ἐνίημι ὁ τεχνίτης . ὁ δέ χλαμύς αὐτός εἰμί ὄρφνινος ἔχω ὁ φέγγος ὁ χροιά , ὁ δέ πᾶς ἐνυφαίνω χρύσεος ἀστήρ ἔχω καί ὁ δώδεκα ζῴδιον . μίτρα δέ χρυσόπαστος εἰμί , ὁ καυσία ἁλουργής εἰμί σφίγγω , ἐπί ὁ νῶτον φέρω ὁ τελευταῖος κατάβλημα ὁ ὕφασμα . γίγνομαι δέ ὁ Δημήτρια Ἀθήνησι γράφω ἐπί ὁ προσκήνιον ἐπί ὁ οἰκουμένη ὀχέω . Νύμφις δέ ὁ Ἡρακλεώτης ἐν ἕκτος ὁ περί ὁ πατρίς Παυσανίας , φημί , ὁ περί Πλάταια νικάω Μαρδόνιος , ὁ ὁ Σπάρτη ἐξέρχομαι νόμιμος καί εἰς ὑπερηφανία ἐπιδίδωμι περί Βυζάντιος διατρίβω ὁ χάλκεος κρατήρ ὁ ἀνάκειμαι ὁ θεός ὁ ἐπί ὁ στόμα ἱδρύω , ὅς ἔτι καί νῦν εἰμί συμβαίνω , τολμάω ἐπιγράφω , ὡς αὐτός ἀνατίθημι , ὅδε ὁ ἐπίγραμμα , διά ὁ τρυφή καί ὑπερηφανία ἐπιλανθάνω ἑαυτοῦ · μνῆμα ἀρετή ἀνατίθημι Ποσειδῶν ἄναξ Παυσανίας , ἄρχων Ἑλλάς εὐρύχορος , πόντος ἐπί Εὔξεινος , Λακεδαιμόνιος γένος , υἱός Κλεόμβροτος , ἀρχαῖος Ἡρακλέης γενεά .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.51
ἐτρύφησεν δὲ καὶ φάραξ ὁ Λακεδαιμόνιος , ὡς Θεόπομπος ἐν τῇ τεσσαρακοστῇ ἱστορεῖ · καὶ ταῖς ἡδοναῖς οὕτως ἀσελγῶς ἐχρήσατο καὶ χύδην ὥστε πολὺ μᾶλλον διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην αὐτὸν ὑπολαμβάνεσθαι Σικελιώτην ἢ διὰ τὴν πατρίδα Σπαρτιάτην . ἐν δὲ τῇ νβ’ φησὶν ὡς Ἀρχίδαμος ὁ Λάκων ἀποστὰς τῆς πατρίου διαίτης συνηθίσθη ξενικῶς καὶ μαλακῶς · διόπερ οὐκ ἠδύνατο τὸν οἴκοι βίον ὑπομένειν , ἀλλ’ ἐσπούδαζεν αἰεὶ δι’ ἀκρασίαν ἔξω διατρίβειν . καὶ Ταραντίνων πρεσβευσαμένων περὶ συμμαχίας ἔσπευσε συνεξελθεῖν αὐτοῖς βοηθός · κἀκεῖ γενόμενος καὶ ἐν τῷ πολέμῳ ἀποθανὼν οὐδὲ ταφῆς κατηξιώθη , καίτοι Ταραντίνων πολλὰ χρήματα ὑποσχομένων τοῖς πολεμίοις ὑπὲρ τοῦ ἀνελέσθαι αὐτοῦ τὸ σῶμα . Φύλαρχος δὲ ἐν τῇ ι τῶν Ἱστοριῶν Θρᾳκῶν φησι τῶν καλουμένων Κροβύζων βασιλέα γενέσθαι Ἰσάνθην , τρυφῇ πάντας τοὺς καθ’ ἑαυτὸν ὑπερβαλλόμενον . ἦν δὲ καὶ πλούσιος καὶ καλός , ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ ὁ αὐτὸς Πτολεμαῖον φησι τὸν δεύτερον Αἰγύπτου βασιλεύσαντα , πάντων σεμνότατον γενόμενον τῶν δυναστῶν καὶ παιδείας εἴ τινα καὶ ἄλλον καὶ αὐτὸν ἐπιμεληθέντα οὕτως ἐξαπατηθῆναι τὴν διάνοιαν καὶ διαφθαρῆναι ὑπὸ τῆς ἀκαίρου τρυφῆς ὥστε τὸν πάντα χρόνον ὑπολαβεῖν βιώσεσθαι καὶ λέγειν ὅτι μόνος εὕροι τὴν ἀθανασίαν . κατατεινόμενον οὖν ὑπὸ ποδάγρας πλείους ἡμέρας , ὣς ποτ’ οὖν ἐρράισεν καὶ κατεῖδεν διά τινων ὑπολαμπάδων τοὺς Αἰγυπτίους παρὰ τὸν ποταμὸν ἀριστοποιουμένους καὶ τὰ τυχόντα προσφερομένους ἐπί τε τῆς ἄμμου χύδην ἐρριμμένους , εἶπεν · ὦ τάλας ἐγώ , τὸ μηδὲ τούτων ἕνα γενέσθαι .
Lemmas: τρυφάω δέ καί Φάραξ ὁ Λακεδαιμόνιος , ὡς Θεόπομπος ἐν ὁ τεσσαρακοστός ἱστορέω · καί ὁ ἡδονή οὕτως ἀσελγής χράω καί χύδην ὥστε πολύς μάλα διά ὁ αἰτία οὗτος αὐτός ὑπολαμβάνω Σικελιώτης ἤ διά ὁ πατρίς Σπαρτιάτης . ἐν δέ ὁ νβʹ φημί ὡς Ἀρχίδαμος ὁ Λάκων ἀφίστημι ὁ πάτριος δίαιτα συνεθίζω ξενικός καί μαλακός · διόπερ οὐ δύναμαι ὁ οἴκοι βίος ὑπομένω , ἀλλά σπουδάζω ἀεί διά ἀκρασία ἔξω διατρίβω . καί Ταραντῖνος πρεσβεύω περί συμμαχία σπεύδω συνεξέρχομαι αὐτός βοηθός · ἐκεῖ γίγνομαι καί ἐν ὁ πόλεμος ἀποθνῄσκω οὐδέ ταφή καταξιόω , καίτοι Ταράντινος πολύς χρῆμα ὑπισχνέομαι ὁ πολέμιος ὑπέρ ὁ ἀναιρέω αὐτός ὁ σῶμα . φύλαρχος δέ ἐν ὁ ι ὁ Ἱστορίη Θρᾷξ φημί ὁ καλέω Κρόβυζοι βασιλεύς γίγνομαι Ἰάνθης , τρυφή πᾶς ὁ κατά ἑαυτοῦ ὑπερβάλλω . εἰμί δέ καί πλούσιος καί καλός , ἐν δέ ὁ δεύτερος καί εἰκοστός ὁ αὐτός Πτολεμαῖος φημί ὁ δεύτερος Αἴγυπτος βασιλεύω , πᾶς σεμνός γίγνομαι ὁ δυνάστης καί παιδεία εἰ τις καί ἄλλος καί αὐτός ἐπιμελέομαι οὕτως ἐξαπατάω ὁ διάνοια καί διαφθείρω ὑπό ὁ ἄκαιρος τρυφή ὥστε ὁ πᾶς χρόνος ὑπολαμβάνω βιόω καί λέγω ὅτι μόνος εὑρίσκω ὁ ἀθανασία . κατατείνω οὖν ὑπό ποδάγρα πολύς ἡμέρα , ὡς ποτέ οὖν ῥαίζω καί καθοράω διά τις ὑπολαμπάς ὁ Αἰγύπτιος παρά ὁ ποταμός ἀριστοποιέω καί ὁ τυγχάνω προσφέρω ἐπί τε ὁ ἄμμος χύδην ῥίπτω , λέγω · ὦ τάλας ἐγώ , ὁ μηδέ οὗτος εἷς γίγνομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.56
Ἀντίοχον δὲ τὸν Γρυπὸν ἐπικαλούμενον βασιλέα φησὶ Ποσειδώνιος ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν Ἱστοριῶν τὰς ἐπὶ Δάφνῃ πανηγύρεις ἐπιτελοῦντα ὑποδοχὰς λαμπρὰς ἐπιτελεῖν . ἐν αἷς τὸ μὲν πρῶτον ἀναδόσεις ἐγίγνοντο ὁλομελῶν βρωμάτων , εἶτ’ ἤδη καὶ ζώντων χηνῶν καὶ λαγωῶν καὶ δορκάδων . ἀνεδίδοντο δέ , φησίν , καὶ χρυσοῖ στέφανοι ; τοῖς δειπνοῦσιν καὶ ἀργυρωμάτων πλῆθος καὶ θεραπόντων καὶ ἵππων καὶ καμήλων . ἔδει τε ἀναβάντα ἐπὶ τὴν κάμηλον ἕκαστον πιεῖν καὶ λαβεῖν τὴν κάμηλον καὶ τὰ ἐπὶ τὴν κάμηλον καὶ τὸν παρεστῶτα παῖδα . ἐν δὲ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ περὶ τοῦ ὁμωνύμου αὐτοῦ Ἀντιόχου λέγων τοῦ ἐπ᾽ Ἀρσάκην εἰς Μηδίαν στρατεύσαντός φησιν ὅτι ὑποδοχὰς ἐποιεῖτο καθ’ ἡμέραν ὀχλικάς · ἐν αἷς χωρὶς τῶν ἀναλισκομένων καὶ ἐκφατνιζομένων σωρευμάτων ἕκαστος ἀπέφερε τῶν ἑστιατόρων ὁλομελῆ κρέα χερσαίων τε καὶ πτηνῶν καὶ θαλαττίων ζῴων ἀδιαίρετα ἐσκευασμένα , ἅμαξαν πληρῶσαι δυνάμενα · καὶ μετὰ ταῦτα μελιπήκτων καὶ στεφάνων ἐκ σμύρνης καὶ λιβανωτοῦ σὺν · ἀνδρομήκεσι λημνίσκων χρυσῶν πιλήμασιν πλήθη .
Lemmas: Ἀντίοχος δέ ὁ γρυπός ἐπικαλέω βασιλεύς φημί Ποσειδώνιος ἐν ὁ ὄγδοος καί εἰκοστός ὁ Ἱστορίη ὁ ἐπί Δάφνη πανήγυρις ἐπιτελέω ὑποδοχή λαμπρός ἐπιτελέω . ἐν ὅς ὁ μέν πρότερος ἀνάδοσις γίγνομαι ὁλομελής βρῶμα , εἶτα ἤδη καί ζάω χήν καί λαγώς καί δορκάς . ἀναδίδωμι δέ , φημί , καί χρύσεος στέφανος ; ὁ δειπνέω καί ἀργύρωμα πλῆθος καί θεράπων καί ἵππος καί κάμηλος . δέω τε ἀναβαίνω ἐπί ὁ κάμηλος ἕκαστος πίνω καί λαμβάνω ὁ κάμηλος καί ὁ ἐπί ὁ κάμηλος καί ὁ παρίστημι παῖς . ἐν δέ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος περί ὁ ὁμώνυμος αὐτός Ἀντίοχος λέγω ὁ ἐπί Ἀρσάκης εἰς Μηδία στρατεύω φημί ὅτι ὑποδοχή ποιέω κατά ἡμέρα ὀχλικός · ἐν ὅς χωρίς ὁ ἀναλίσκω καί ἐκφατνίζω σώρευμα ἕκαστος ἀποφέρω ὁ ἑστιάτωρ ὁλομελής κρέας χερσαῖος τε καί πτηνός καί θαλάσσιος ζῷον ἀδιαίρετος σκευάζω , ἄμαξα πληρόω δύναμαι · καί μετά οὗτος μελίπηκτον καί στέφανος ἐκ σμύρνα καί λιβανωτός σύν · ἀνδρομήκης λημνίσκος χρύσεος πίλημα πλῆθος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.57
Κλύτος δ’ ὁ Ἀριστοτελικὸς ἐν τοῖς περὶ Μιλήτου Πολυκράτην φησὶ τὸν Σαμίων τύραννον ὑπὸ τρυφῆς τὰ πανταχόθεν συνάγειν , κύνας μὲν ἐξ ἠπείρου , αἶγας δὲ ἐκ Σκύρου , ἐκ δὲ Μιλήτου πρόβατα , ὗς δ’ ἐκ Σικελίας . Ἄλεξις δ’ ἐν τρίτῳ Σαμίων ῝ Ὥρων ἐκ πολλῶν πόλεών φησιν κοσμηθῆναι τὴν Σάμον ὑπὸ τοῦ Πολυκράτους , κύνας μὲν Μολοττικὰς καὶ Λακαίνας εἰσαγαγόντος , αἶγας δ’ ἐκ Σκύρου καὶ Νάξου , πρόβατα δ’ ἐκ Μιλήτου καὶ τῆς Ἀττικῆς , μετεστέλλετο δέ , φησί , καὶ τεχνίτας ἐπὶ μισθοῖς μεγίστοις . πρὸ δὲ τοῦ τυραννῆσαι κατασκευασάμενος στρωμνὰς πολυτελεῖς καὶ ποτήρια ἐπέτρεπε χρῆσθαι τοῖς ἢ γάμον ἢ μείζονας ὑποδοχὰς ποιουμένοις . ἐκ πάντων οὖν τούτων ἄξιον θαυμάζειν τὸν τύραννον ὅτι οὐδαμόθεν ἀναγέγραπται γυναῖκας ἢ παῖδας μεταπεμψάμενος , καίτοι περὶ τὰς τῶν ἀρρένων ὁμιλίας ἐπτοημένος , ὡς καὶ ἀντερᾶν Ἀνακρέοντι τῷ ποιητῇ ὅτε καὶ δι’ ὀργὴν ἀπέκειρε τὸν ἐρώμενον . πρῶτος δ’ ὁ Πολυκράτης καὶ ναῦς τινας πήξας ἀπὸ τῆς πατρίδος Σαμαίνας ἐκάλεσεν . Κλέαρχος δέ φησιν ὡς Πολυκράτης ὁ τῆς ἁβρᾶς Σάμου τύραννος διὰ τὴν περὶ τὸν βίον ἀκολασίαν ἀπώλετο , ζηλώσας τὰ Λυδῶν μαλακά , ὅθεν τῷ τ’ ἐν Σάρδεσιν Ἀγκῶνι Γλυκεῖ προσαγορευομένῳ τὴν παρὰ τοῖς Σαμίοις λαύραν ἀντικατεσκεύασεν ἐν τῇ πόλει καὶ τοῖς Λυδῶν ἄνθεσιν ἀντέπλεξε τὰ διαγγελθέντα Σαμίων ἄνθεα . τούτων δὲ ἡ μὲν Σαμίων λαύρα στενωπή τις ἦν γυναικῶν δημιουργῶν πλήθουσα καὶ τῶν πρὸς ἀπόλαυσιν καὶ ἀκρασίαν πάντων βρωμάτων ὄντως ἐνέπλησε τὴν Ἑλλάδα · τὰ δὲ Σαμίων ἄνθη γυναικῶν καὶ ἀνδρῶν κάλλη διάφορα . ἔτι δὲ τῆς συμπάσης πόλεως ἐν ἑορταῖς τε καὶ μέθαις καὶ ταῦτα μὲν ὁ Κλέαρχος , οἶδα δὲ κἀγὼ παρὰ τοῖς ἐμοῖς ᾽ Ἀλεξανδρεῦσιν λαύραν τινὰ καλουμένην μέχρι καὶ νῦν Εὐδαιμόνων , ἐν ᾗ πάντα τὰ πρὸς τρυφὴν ἐπωλεῖτο ,
Lemmas: Κλύτος δέ ὁ Ἀριστοτελικός ἐν ὁ περί Μίλητος Πολυκράτης φημί ὁ Σάμιος τύραννος ὑπό τρυφή ὁ πανταχόθεν συνάγω , κύων μέν ἐκ Ἤπειρος , αἴξ δέ ἐκ Σκῦρος , ἐκ δέ Μίλητος πρόβατον , ὗς δέ ἐκ Σικελία . Ἄλεξις δέ ἐν τρίτος Σάμιος ῝ ὧρος ἐκ πολύς πόλις φημί κοσμέω ὁ Σάμος ὑπό ὁ Πολυκράτης , κύων μέν Μολοττικός καί Λάκαινος εἰσάγω , αἴξ δέ ἐκ Σκῦρος καί Νάξος , πρόβατον δέ ἐκ Μίλητος καί ὁ Ἀττική , μεταστέλλω δέ , φημί , καί τεχνίτης ἐπί μισθός μέγας . πρό δέ ὁ τυραννεύω κατασκευάζω στρωμνή πολυτελής καί ποτήριον ἐπιτρέπω χράω ὁ ἤ γάμος ἤ μέγας ὑποδοχή ποιέω . ἐκ πᾶς οὖν οὗτος ἄξιος θαυμάζω ὁ τύραννος ὅτι οὐδαμόθεν ἀναγράφω γυνή ἤ παῖς μεταπέμπω , καίτοι περί ὁ ὁ ἄρσην ὁμιλία πτοέω , ὡς καί ἀντεράω Ἀνακρέων ὁ ποιητής ὅτε καί διά ὀργή ἀποκείρω ὁ ἐράω . πρότερος δέ ὁ Πολυκράτης καί ναῦς τις πήγνυμι ἀπό ὁ πατρίς Σάμαινα καλέω . Κλέαρχος δέ φημί ὡς Πολυκράτης ὁ ὁ ἁβρός Σάμος τύραννος διά ὁ περί ὁ βίος ἀκολασία ἀπόλλυμι , ζηλόω ὁ Λυδός μαλακός , ὅθεν ὁ τε ἐν Σάρδεις ἀγκών γλυκύς προσαγορεύω ὁ παρά ὁ Σάμιος λαύρα ἀντικατασκευάζω ἐν ὁ πόλις καί ὁ Λυδός ἄνθος ἀντιπλέκω ὁ διαγγέλλω Σάμιος ἄνθος . οὗτος δέ ὁ μέν Σάμιος λαύρα στενωπός τις εἰμί γυνή δημιουργός πλήθω καί ὁ πρός ἀπόλαυσις καί ἀκρασία πᾶς βρῶμα ὄντως ἐμπίμπλημι ὁ Ἑλλάς · ὁ δέ Σάμιος ἄνθος γυνή καί ἀνήρ κάλλος διάφορος . ἔτι δέ ὁ σύμπας πόλις ἐν ἑορτή τε καί μέθη καί οὗτος μέν ὁ Κλέαρχος , οἶδα δέ ἐγώ παρά ὁ ἐμός ᾽ Ἀλεξανδρεύς λαύρα τις καλέω μέχρι καί νῦν εὐδαίμων , ἐν ὅς πᾶς ὁ πρός τρυφή πωλέω ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.59
Διόδωρος δ’ ὁ Σικελιώτης ἐν τοῖς περὶ Βιβλιοθήκης Ἀκραγαντίνους φησὶ κατασκευάσαι Γέλωνι κολυμβήθραν πολυτελῆ τὸ περίμετρον ἔχουσαν σταδίων ζ᾽ , βάθος δὲ πηχῶν κ᾽ , εἰς ἣν ἐπαγομένων ποταμίων καὶ κρηναίων ὑδάτων ἰχθυοτροφεῖον εἶναι καὶ πολλοὺς παρέχεσθαι ἰχθῦς εἰς τὴν τρυφὴν καὶ ἀπόλαυσιν τῷ Γέλωνι · καθίπτασθαι δὲ καὶ κύκνων πλῆθος εἰς αὐτήν , ὡς γίνεσθαι ἐπιτερπεστάτην τὴν θέαν . ὕστερον δὲ αὕτη διεφθάρη καταχωσθεῖσα . Δοῦρις δὲ ἐν τῇ δ’ τῶν περὶ Ἀγαθοκλέα καὶ πλησίον Ἱππωνίου πόλεως ἄλσος τι δείκνυσθαι κάλλει διάφορον καὶ κατάρρυτον ὕδασιν , ἐν ᾧ καὶ τόπον τινὰ εἶναι καλούμενον Ἀμαλθείας Κέρας , ὃ τὸν Γέλωνα κατασκευάσαι . Σιληνὸς δ’ ὁ Καλακτῖνος ἐν τρίτῳ Σικελικῶν περὶ Συρακούσας φησὶν κῆπον εἶναι πολυτελῶς κατεσκευασμένον ὃν καλεῖσθαι Μῦθον , ἐν ᾧ χρηματίζειν ʽ Ἱέρωνα τὸν βασιλέα , ἡ δὲ Πανορμῖτις τῆς Σικελίας πᾶσα κῆπος προσαγορεύεται διὰ τὸ πᾶσα εἶναι πλήρης δένδρων ἡμέρων , ὥς φησιν Καλλίας ἐν ὀγδόῃ τῶν περὶ Ἀγαθοκλέα Ἱστοριῶν . Ποσειδώνιος δ’ ἐν τῇ ὀγδόῃ τῶν Ἱστοριῶν περὶ Δαμοφίλου λέγων τοῦ Σικελιώτου , δι’ ὃν ὁ δουλικὸς ἐκινήθη πόλεμος , ὅτι τρυφῆς ἦν οἰκεῖος , γράφει καὶ ταῦτα · τρυφῆς οὖν δοῦλος ἦν καὶ κακουργίας , διὰ μὲν τῆς χώρας τετρακύκλους ἀπήνας περιαγόμενος καὶ ἵππους καὶ θεράποντας ὡραίους καὶ παραδρομὴν ἀνάγωγον κολάκων τε καὶ παίδων στρατιωτικῶν . ὕστερον δὲ πανοικίᾳ ἐφυβρίστως κατέστρεψε τὸν βίον ὑπὸ τῶν οἰκετῶν περιυβρισθείς .
Lemmas: Διόδωρος δέ ὁ Σικελιώτης ἐν ὁ περί βιβλιοθήκη Ἀκραγαντῖνος φημί κατασκευάζω Γέλων κολυμβήθρα πολυτελής ὁ περίμετρον ἔχω στάδιον ζʹ , βάθος δέ πῆχυς ἄν , εἰς ὅς ἐπάγω ποτάμιον καί κρηναῖος ὕδωρ ἰχθυοτροφεῖον εἰμί καί πολύς παρέχω ἰχθῦς εἰς ὁ τρυφή καί ἀπόλαυσις ὁ Γέλων · καταπέτομαι δέ καί κύκνος πλῆθος εἰς αὐτός , ὡς γίγνομαι ἐπιτερπής ὁ θέα . ὕστερος δέ οὗτος διαφθείρω καταχώννυμι . Δοῦρις δέ ἐν ὁ δέ ὁ περί Ἀγαθοκλῆς καί πλησίον Ἱππώνιον πόλις ἄλσος τις δείκνυμι κάλλος διάφορος καί κατάρρυτος ὕδωρ , ἐν ὅς καί τόπος τις εἰμί καλέω Ἀμαλθεία κέρας , ὅς ὁ Γέλων κατασκευάζω . Σειληνός δέ ὁ Καλακτῖνος ἐν τρίτος Σικελικός περί Συράκουσαι φημί κῆπος εἰμί πολυτελής κατασκευάζω ὅς καλέω μῦθος , ἐν ὅς χρηματίζω ʽ Ἱέρων ὁ βασιλεύς , ὁ δέ Πανορμῖτις ὁ Σικελία πᾶς κῆπος προσαγορεύω διά ὁ πᾶς εἰμί πλήρης δένδρον ἥμερος , ὡς φημί Καλλίας ἐν ὄγδοος ὁ περί Ἀγαθοκλῆς Ἱστορίη . Ποσειδώνιος δέ ἐν ὁ ὄγδοος ὁ Ἱστορίη περί Δαμόφιλος λέγω ὁ Σικελιώτης , διά ὅς ὁ δουλικός κινέω πόλεμος , ὅτι τρυφή εἰμί οἰκεῖος , γράφω καί οὗτος · τρυφή οὖν δοῦλος εἰμί καί κακουργία , διά μέν ὁ χώρα τετράκυκλος ἀπήνη περιάγω καί ἵππος καί θεράπων ὡραῖος καί παραδρομή ἀνάγωγος κόλαξ τε καί παῖς στρατιωτικός . ὕστερος δέ πανοικίᾳ ἐφύβριστος καταστρέφω ὁ βίος ὑπό ὁ οἰκέτης περιυβρίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.61
Νικόλαος δ’ ὁ περιπατητικὸς ἐν τῇ δεκάτῃ καὶ ἑκατοστῇ τῶν Ἱστοριῶν Λεύκολλον φησιν ἀφικόμενον εἰς Ῥώμην καὶ θριαμβεύσαντα λόγον τε ἀποδόντα τοῦ πρὸς Μιθριδάτην πολέμου ἐξοκεῖλαι εἰς πολυτελῆ δίαιταν ἐκ τῆς παλαιᾶς σωφροσύνης τρυφῆς τε πρῶτον εἰς ἅπαν Ῥωμαίοις ἡγεμόνα γενέσθαι , καρπωσάμενον δυεῖν βασιλέων πλοῦτον Μιθριδάτου καὶ Τιγράνου , διαβόητος δ’ ἦν παρὰ Ῥωμαίοις καὶ Σίττιος ἐπὶ τρυφῇ καὶ μαλακίᾳ , ὥς φησι Ῥουτίλιος . περὶ γὰρ Ἀπικίου προειρήκαμεν . Παυσανίαν δὲ καὶ Λύσανδρον ἐπὶ τρυφῇ διαβοήτους γενέσθαι σχεδὸν πάντες ἱστοροῦσι . διόπερ καὶ Ἆγις ἐπὶ Λύσανδρον ἔφη ὅτι δεύτερον τοῦτον ἡ Σπάρτη φέρει Παυσανίαν . Θεόπομπος δὲ ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Ἑλληνικῶν τἀναντία φησὶ περὶ τοῦ Λυσάνδρου , ὅτι φιλόπονος · ἦν καὶ θεραπεύειν δυνάμενος καὶ ἰδιώτας καὶ βασιλεῖς , σώφρων ὢν καὶ τῶν ἡδονῶν ἁπασῶν κρείττων . γενόμενος γοῦν τῆς Ἑλλάδος σχεδὸν ἁπάσης κύριος ἐν οὐδεμιᾷ φανήσεται τῶν πόλεων οὔτε πρὸς τὰς ἀφροδισίους ἡδονὰς ὁρμήσας οὔτε μέθαις καὶ πότοις ἀκαίροις χρησάμενος .
Lemmas: Νικόλαος δέ ὁ περιπατητικός ἐν ὁ δέκατος καί ἑκατοστός ὁ Ἱστορίη Λεύκολλος φημί ἀφικνέομαι εἰς Ῥώμη καί θριαμβεύω λόγος τε ἀποδίδωμι ὁ πρός Μιθριδάτης πόλεμος ἐξοκέλλω εἰς πολυτελής δίαιτα ἐκ ὁ παλαιός σωφροσύνη τρυφή τε πρότερος εἰς ἅπας Ῥωμαῖος ἡγεμών γίγνομαι , καρπόω δύο βασιλεύς πλοῦτος Μιθριδάτης καί Τιγράνης , διαβόητος δέ εἰμί παρά Ῥωμαῖος καί Σίττιος ἐπί τρυφή καί μαλακία , ὡς φημί Ῥουτίλιος . περί γάρ Ἀπίκιος προλέγω . Παυσανίας δέ καί Λύσανδρος ἐπί τρυφή διαβόητος γίγνομαι σχεδόν πᾶς ἱστορέω . διόπερ καί Ἄγις ἐπί Λύσανδρος φημί ὅτι δεύτερος οὗτος ὁ Σπάρτη φέρω Παυσανίας . Θεόπομπος δέ ἐν ὁ δέκατος ὁ Ἑλληνικός ἐναντίος φημί περί ὁ Λύσανδρος , ὅτι φιλόπονος · εἰμί καί θεραπεύω δύναμαι καί ἰδιώτης καί βασιλεύς , σώφρων εἰμί καί ὁ ἡδονή ἅπας κρατύς . γίγνομαι γοῦν ὁ Ἑλλάς σχεδόν ἅπας κύριος ἐν οὐδείς φαίνω ὁ πόλις οὔτε πρός ὁ Ἀφροδίσιος ἡδονή ὁρμάω οὔτε μέθη καί πότος ἄκαιρος χράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.62
οὕτω δὲ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τὰ τῆς τρυφῆς καὶ τῆς πολυτελείας ἠσκεῖτο ὡς καὶ Παρράσιόν τὸν Ἐφέσιον ζωγράφον πορφύραν ἀμπέχεσθαι , χρυσοῦν στέφανον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἔχοντα , ὡς ἱστορεῖ Κλέαρχος ἐν τοῖς Βίοις . οὗτος γὰρ παρὰ μέλος ὑπὲρ τὴν γραφικὴν τρυφήσας λόγῳ τῆς ἀρετῆς ἀντελαμβάνετο καὶ ἐπέγραφεν τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ ἐπιτελουμένοις ἔργοις · ἁβροδίαιτος ἀνὴρ ἀρετήν τε σέβων τάδ’ ἔγραψεν . καί τις ὑπεραλγήσας ἐπὶ τούτῳ παρέγραψεν ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ . ἐπέγραψεν δ’ ἐπὶ πολλῶν ἔργων αὐτοῦ καὶ τάδε · ἁβροδίαιτος ἀνὴρ ἀρετήν τε σέβων τάδ’ ἔγραψεν Παρράσιος κλεινῆς πατρίδος ἐξ Ἐφέσου . οὐδὲ πατρὸς λαθόμην Εὐήνορος , ὃς ῥὰ μ’ ἔφυσε γνήσιον , Ἑλλήνων πρῶτα φέροντα τέχνης . ηὔχησε δ’ ἀνεμεσήτως ἐν τούτοις · εἰ καὶ ἄπιστα κλύουσι , λέγω τάδε · φημὶ γὰρ ἤδη τέχνης εὑρῆσθαι τέρματα τῆσδε σαφῆ χειρὸς ὑφ’ ἡμετέρης · ἀνυπέρβλητος δὲ πέπηγεν οὖρος . ἀμώμητον δ’ οὐδὲν ἔγεντο βροτοῖς . ἀγωνιζόμενος δέ ποτε πρὸς καταδεέστερον ἐν Σάμῳ τὸν Αἴαντα καὶ ἡττηθείς , συναχθομένων αὐτῷ τῶν φίλων , ἔφη ὡς αὐτὸς μὲν ὀλίγον φροντίζοι , Αἴαντι δὲ συνάχθοιτο δεύτερον ἡττηθέντι . ἐφόρει δὲ ὑπὸ τρυφῆς πορφυρίδα καὶ στρόφιον λευκὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς · εἶχεν σκίπωνί τε ἐπεστηρίζετο χρυσᾶς ἕλικας ἐμπεπαισμένῳ χρυσοῖς τε ἀνασπαστοῖς ἐπέσφιγγε τῶν βλαυτῶν τοὺς ἀναγωγέας . ἀλλ’ οὐδὲ τὰ κατὰ τήν τέχνην ἀηδῶς ἐποιεῖτο ἀλλὰ ῥᾳδίως , ὡς καὶ ᾄδειν γράφοντα , ὡς ἱστορεῖ Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ Εὐδαιμονίας τερατευόμενος δὲ ἔλεγεν , ὅτε τὸν ἐν Λίνδῳ Ἡρακλέα ἔγραφεν , ὡς ὄναρ αὐτῷ ἐπιφαινόμενος ὁ θεὸς σχηματίζοι αὑτὸν πρὸς τὴν τῆς γραφῆς ἐπιτηδειότητα . ὅθεν καὶ ἐπέγραψεν τῷ πίνακι · οἷος δ’ ἐννύχιος φαντάζετο πολλάκι φοιτῶν Παρρασίῳ δι’ ὕπνου , τοῖος ὅδ’ ἐστὶν ὁρᾶν .
Lemmas: οὕτως δέ παρά ὁ ἀρχαῖος ὁ ὁ τρυφή καί ὁ πολυτέλεια ἀσκέω ὡς καί Παρράσιος ὁ Ἐφέσιος ζωγράφος πορφύρα ἀμπέχω , χρύσεος στέφανος ἐπί ὁ κεφαλή ἔχω , ὡς ἱστορέω Κλέαρχος ἐν ὁ βίος . οὗτος γάρ παρά μέλος ὑπέρ ὁ γραφικός τρυφάω λόγος ὁ ἀρετή ἀντιλαμβάνω καί ἐπιγράφω ὁ ὑπό αὐτός ἐπιτελέω ἔργον · ἁβροδίαιτος ἀνήρ ἀρετή τε σέβω ὅδε γράφω . καί τις ὑπεραλγέω ἐπί οὗτος παραγράφω ῥαβδοδίαιτος ἀνήρ . ἐπιγράφω δέ ἐπί πολύς ἔργον αὐτός καί ὅδε · ἁβροδίαιτος ἀνήρ ἀρετή τε σέβω ὅδε γράφω Παρράσιος κλεινός πατρίς ἐκ Ἔφεσος . οὐδέ πατήρ λανθάνω εὐήνωρ , ὅς ἄρα ἐγώ φύω γνήσιος , Ἕλλην πρότερος φέρω τέχνη . αὐχέω δέ ἀνεμέσητος ἐν οὗτος · εἰ καί ἄπιστος κλύω , λέγω ὅδε · φημί γάρ ἤδη τέχνη εὑρίσκω τέρμα ὅδε σαφής χείρ ὑπό ἡμέτερος · ἀνυπέρβλητος δέ πήγνυμι ὄρος . ἀμώμητος δέ οὐδείς γίγνομαι βροτός . ἀγωνίζομαι δέ ποτέ πρός καταδεής ἐν Σάμος ὁ Αἴας καί ἡσσάομαι , συνάχθομαι αὐτός ὁ φίλος , φημί ὡς αὐτός μέν ὀλίγος φροντίζω , Αἴας δέ συνάχθομαι δεύτερος ἡσσάομαι . φορέω δέ ὑπό τρυφή πορφυρίς καί στρόφιον λευκός ἐπί ὁ κεφαλή · ἔχω σκίπων τε ἐπιστηρίζω χρύσεος ἕλιξ ἐμπαίω χρύσεος τε ἀνασπαστός ἐπισφίγγω ὁ βλαύτη ὁ ἀναγωγεύς . ἀλλά οὐδέ ὁ κατά ὁ τέχνη ἀηδής ποιέω ἀλλά ῥᾴδιος , ὡς καί ἀείδω γράφω , ὡς ἱστορέω Θεόφραστος ἐν ὁ περί εὐδαιμονία τερατεύομαι δέ λέγω , ὅτε ὁ ἐν λίνδος Ἡρακλέης γράφω , ὡς ὄναρ αὐτός ἐπιφαίνω ὁ θεός σχηματίζω ἑαυτοῦ πρός ὁ ὁ γραφή ἐπιτηδειότης . ὅθεν καί ἐπιγράφω ὁ πίναξ · οἷος δέ ἐννύχιος φαντάζω πολλάκις φοιτάω Παρράσιος διά ὕπνος , τοῖος ὅδε εἰμί ὁράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.66
καὶ Δοῦρις δέ φησιν ἐν τῇ κγ’ τῶν Ἱστοριῶν ὡς ἦν τὸ παλαιὸν τοῖς δυνάσταις ἐπιθυμία τῆς μέθης , διὸ ποιεῖν τὸν Ὅμηρον τῷ Ἀγαμέμνονι λοιδορούμενον τὸν Ἀχιλλέα καὶ λέγοντα · οἰνοβαρές , κυνὸς ὄμματ’ ἔχων . καὶ τὸν θάνατον δ’ ἀποσημαίνων τοῦ βασιλέως φησίν ὡς ἀμφὶ κρητῆρα τραπέζας τε πληθούσας κείμεθα , δεικνύων καὶ τὸν θάνατον αὐτοῦ παρ’ αὐταῖς ταῖς ἐπιθυμίαις τῆς μέθης γενόμενον . φιλήδονος ἦν καὶ Σπεύσιππος ὁ Πλάτωνος συγγενὴς καὶ διάδοχος τῆς σχολῆς , Διονύσιος γοῦν ὁ τῆς Σικελίας τύραννος ἐν τῇ πρὸς αὐταῦ Ἐπιστολῇ κατὰ τῆς φιληδονίας αὐτοῦ εἰπὼν καὶ φιλαργυρίαν αὐτῷ ὀνειδίζει καὶ τὸν Λασθενείας τῆς Ἀρκαδικῆς ἔρωτα , ἥτις καὶ Πλάτωνος ἠκηκόει .
Lemmas: καί Δοῦρις δέ φημί ἐν ὁ κγʹ ὁ Ἱστορίη ὡς εἰμί ὁ παλαιός ὁ δυνάστης ἐπιθυμία ὁ μέθη , διό ποιέω ὁ ὅμηρος ὁ Ἀγαμέμνων λοιδορέω ὁ Ἀχιλλεύς καί λέγω · οἰνοβαρής , κύων ὄμμα ἔχω . καί ὁ θάνατος δέ ἀποσημαίνω ὁ βασιλεύς φημί ὡς ἀμφί κρατήρ τράπεζα τε πλήθω κεῖμαι , δείκνυμι καί ὁ θάνατος αὐτός παρά αὐτός ὁ ἐπιθυμία ὁ μέθη γίγνομαι . φιλήδονος εἰμί καί Σπεύσιππος ὁ Πλάτων συγγενής καί διάδοχος ὁ σχολή , Διονύσιος γοῦν ὁ ὁ Σικελία τύραννος ἐν ὁ πρός αὐτός ἐπιστολή κατά ὁ φιληδονία αὐτός λέγω καί φιλαργυρία αὐτός ὀνειδίζω καί ὁ Λασθένεια ὁ Ἀρκαδικός ἔρως , ὅστις καί Πλάτων ἀκούω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.67
οὐ μόνος δ’ Ἀρίστιππος καὶ οἱ ἀπ’ αὐτοῦ τὴν κατὰ κίνησιν ἡδονὴν ἠσπάζοντο , ἀλλὰ καὶ Ἐπίκουρος καὶ οἱ ἀπὸ τούτου , καὶ ἵνα μὴ τοὺς καταιγισμοὺς λέγω καὶ τὰ ἐπεντρώματα , ἅπερ πολλάκις προφέρεται ὁ Ἐπίκουρος , καὶ τοὺς γαργαλισμοὺς καὶ τὰ νύγματα ἃ ἐν τῷ περὶ Τέλους εἴρηκεν , τούτων μνησθήσομαι . φησὶν γάρ οὐ γὰρ ἔγωγε δύναμαι νοῆσαι τἀγαθὸν ἀφαιρῶν μὲν τὰς διὰ χυλῶν ἡδονάς , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι’ ἀφροδισίων , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι’ ἀκροαμάτων , ἀφαιρῶν δὲ καὶ τὰς διὰ μορφῆς κατ’ ὄψιν ἡδείας κινήσεις . καὶ Μητρόδωρος ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς φησιν περὶ γαστέρα , ὦ φυσιολόγε Τιμόκρατες , περὶ γαστέρα ὁ κατὰ φύσιν βαδίζων λόγος τὴν ἅπασαν ἔχει σπουδήν . καὶ ὁ Ἐπίκουρος δέ φησιν ἀρχὴ καὶ ῥίζα παντὸς ἀγαθοῦ ἡ τῆς γαστρὸς ἡδονή · καὶ τὰ σοφὰ καὶ κτὰ περισσὰ ἐπὶ ταύτην ἔχει τὴν ἀναφοράν . κἀν τῷ περὶ Τέλους δὲ πάλιν φησὶν τιμητέον τὸ καλὸν καὶ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰ τοιουτότροπα , ἐὰν ἡδονὴν παρασκευάζῃ · ἐὰν δὲ μὴ παρασκευάζῃ , χαίρειν ἐατέον , σαφῶς ὑπουργὸν ἐν τούτοις ποιῶν τὴν ἀρετὴν τῆς ἡδονῆς καὶ θεραπαίνης τάξιν ἐπέχουσαν . κἀν ἄλλοις δέ φησιν προσπτύω τῷ καλῷ καὶ τοῖς κενῶς αὐτὸ θαυμάζουσιν , ὅταν μηδεμίαν ἡδονὴν ποιῇ .
Lemmas: οὐ μόνος δέ Ἀρίστιππος καί ὁ ἀπό αὐτός ὁ κατά κίνησις ἡδονή ἀσπάζομαι , ἀλλά καί ἐπίκουρος καί ὁ ἀπό οὗτος , καί ἵνα μή ὁ καταιγισμός λέγω καί ὁ ἐπεντρώματα , ὁ πολλάκις προφέρω ὁ ἐπίκουρος , καί ὁ γαργαλισμός καί ὁ νύγμα ὅς ἐν ὁ περί Τέλης λέγω , οὗτος μιμνῄσκω . φημί γάρ οὐ γάρ ἐγώ δύναμαι νοέω ἀγαθός ἀφαιρέω μέν ὁ διά χυλός ἡδονή , ἀφαιρέω δέ ὁ διά Ἀφροδίσιος , ἀφαιρέω δέ ὁ διά ἀκρόαμα , ἀφαιρέω δέ καί ὁ διά μορφή κατά ὄψις ἡδύς κίνησις . καί Μητρόδωρος ἐν ὁ ἐπιστολή φημί περί γαστήρ , ὦ φυσιόλογος Τιμοκράτης , περί γαστήρ ὁ κατά φύσις βαδίζω λόγος ὁ ἅπας ἔχω σπουδή . καί ὁ ἐπίκουρος δέ φημί ἀρχή καί ῥίζα πᾶς ἀγαθός ὁ ὁ γαστήρ ἡδονή · καί ὁ σοφός καί κτάομαι περισσός ἐπί οὗτος ἔχω ὁ ἀναφορά . ἐν ὁ περί Τέλης δέ πάλιν φημί τιμάω ὁ καλός καί ὁ ἀρετή καί ὁ τοιουτότροπος , ἐάν ἡδονή παρασκευάζω · ἐάν δέ μή παρασκευάζω , χαίρω ἐάω , σαφής ὑπουργός ἐν οὗτος ποιέω ὁ ἀρετή ὁ ἡδονή καί θεράπαινα τάξις ἐπέχω . ἐν ἄλλος δέ φημί προσπτύω ὁ καλός καί ὁ κενός αὐτός θαυμάζω , ὅταν μηδείς ἡδονή ποιέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.68
καλῶς ἄρα ποιοῦντες Ῥωμαῖοι οἱ πάντα ἄριστοι Ἀλκαῖον καὶ Φιλίσκον τοὺς Ἐπικουρείους ἐξέβαλον τῆς πόλεως , Λευκίου τοῦ Ποστουμίου ὑπατεύοντος , δι’ ἃς εἰσηγοῦντο ἡδονάς . ὁμοίως δὲ καὶ Μεσσήνιοι κατὰ ψήφισμα ἐξέωσαν τοὺς Ἐπικουρείους , Ἀντίοχος δὲ ὁ βασιλεὺς καὶ πάντας τοὺς φιλοσόφους τῆς αὑτοῦ βασιλείας , γράψας τάδε βασιλεὺς Ἀντίοχος Φανίᾳ . ἐγράψαμεν ὑμῖν καὶ πρότερον ὅπως μηδεὶς ᾖ φιλόσοφος ἐν τῇ πόλει μηδ᾽ ἐν τῇ χώρᾳ . πυνθανόμεθα δὲ οὐκ ὀλίγους εἶναι καὶ τοὺς νέους λυμαίνεσθαι διὰ τὸ μηθὲν πεποιηκέναι ὑμᾶς ὧν ἐγράψαμεν περὶ τούτων , ὡς ἂν οὖν λάβῃς τὴν ἐπιστολήν , σύνταξον κήρυγμα ποιήσασθαι ὅπως οἱ μὲν φιλόσοφοι πάντες ἀπαλλάσσωνται ἐκ τῶν τόπων ἤδη , τῶν δὲ νεανίσκων ὅσοι ἐὰν ἁλίσκωνται πρὸς τούτοις γινόμενοι διότι κρεμήσονται , καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἐν αἰτίαις ἔσονται ταῖς μεγίσταις · καὶ μὴ ἄλλως γίνηται . τῆς δ’ ἡδονῆς πρὸ Ἐπικούρου εἰσηγητὴς ἐγένετο Σοφοκλῆς ὁ ποιητὴς ἐν Ἀντιγόνῃ τοιαῦτα εἰπών τὰς γὰρ ἡδονὰς ὅταν προδῶσιν ἄνδρες , οὐ τίθημ’ ἐγὼ ᾽ ζῆν τοῦτον , ἀλλ’ ἔμψυχον ἡγοῦμαι νεκρόν . πλούτει τε γὰρ κατ’ οἶκον , εἰ βούλει , μέγα καὶ ζῆ τύραννον σχῆμ’ ἔχων ἐὰν δ’ ἀπῇ τούτων τὸ χαίρειν , τἄλλ’ ἐγὼ καπνοῦ σκιᾶς οὐκ ἂν πριαίμην ἀνδρὶ πρὸς τὴν ἡδονήν .
Lemmas: καλός ἄρα ποιέω Ῥωμαῖος ὁ πᾶς ἀγαθός Ἀλκαῖος καί Φιλίσκος ὁ Ἐπικούρειος ἐκβάλλω ὁ πόλις , Λεύκιος ὁ Ποστούμιος ὑπατεύω , διά ὅς εἰσηγέομαι ἡδονή . ὅμοιος δέ καί Μεσσήνιος κατά ψήφισμα ἐξωθέω ὁ Ἐπικούρειος , Ἀντίοχος δέ ὁ βασιλεύς καί πᾶς ὁ φιλόσοφος ὁ ἑαυτοῦ βασιλεία , γράφω ὅδε βασιλεύς Ἀντίοχος Φανίας . γράφω σύ καί πρότερος ὅπως μηδείς εἰμί φιλόσοφος ἐν ὁ πόλις μηδέ ἐν ὁ χώρα . πυνθάνομαι δέ οὐ ὀλίγος εἰμί καί ὁ νέος λυμαίνομαι διά ὁ μηδείς ποιέω σύ ὅς γράφω περί οὗτος , ὡς ἄν οὖν λαμβάνω ὁ ἐπιστολή , συντάσσω κήρυγμα ποιέω ὅπως ὁ μέν φιλόσοφος πᾶς ἀπαλλάσσω ἐκ ὁ τόπος ἤδη , ὁ δέ νεανίσκος ὅσος ἐάν ἁλίσκομαι πρός οὗτος γίγνομαι διότι κρεμάω , καί ὁ πατήρ αὐτός ἐν αἰτία εἰμί ὁ μέγας · καί μή ἄλλος γίγνομαι . ὁ δέ ἡδονή πρό ἐπίκουρος εἰσηγητής γίγνομαι Σοφοκλῆς ὁ ποιητής ἐν Ἀντιγόνη τοιοῦτος λέγω ὁ γάρ ἡδονή ὅταν προδίδωμι ἀνήρ , οὐ τίθημι ἐγώ ᾽ ζάω οὗτος , ἀλλά ἔμψυχος ἡγέομαι νεκρός . πλουτέω τε γάρ κατά οἶκος , εἰ βούλομαι , μέγας καί ζάω τύραννος σχῆμα ἔχω ἐάν δέ ἀπέρχομαι οὗτος ὁ χαίρω , ἄλλος ἐγώ καπνός σκιά οὐ ἄν πρίαμαι ἀνήρ πρός ὁ ἡδονή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.70
περὶ δὲ Ἀναξάρχου Κλέαρχος ὁ Σολεὺς ἐν πέμπτῳ Βίων οὕτω γράφει · τῷ εὐδαιμονικῷ καλου μένῳ Ἀναξάρχῳ διὰ τὴν τῶν χορηγησάντων ἄγνοιαν περιπεσούσης ἐξουσίας γυμνὴ μὲν ᾠνοχόει παιδίσκη πρόσηβος ἡ προκριθεῖσα διαφέρειν ὥρᾳ τῶν ἄλλων , ἀνασύρουσα πρὸς ἀλήθειαν τὴν τῶν οὕτως αὐτῇ χρωμένων ἀκρασίαν . ὁ δὲ σιτοποιὸς χειρῖδας ἔχων καὶ περὶ τῷ στόματι κημὸν ἔτριβε τὸ σταῖς , ἵνα μήτε ἱδρὼς ἐπιρρέοι μήτε τοῖς φυράμασιν ὁ τρίβων ἐμπνέοι . διὸ πρεπόντως ἄν τις εἴποι τῷ σοφῷ τούτῳ φιλοσόφῳ τὰ ἐκ τοῦ Ἀναξίλα Λυροποιοῦ · ξανθοῖς τε μύροις χρῶτα λιπαίνων , χλανίδας θ’ ἕλκων , βλαύτας σύρων , βολβοὺς τρώγων , τυροὺς κάπτων , ᾠὰ κολάπτων , κήρυκας ἔδων , Χῖον πίνων , καὶ πρὸς τούτοις ἐν σκυταρίοις ῥαπτοῖσι φορῶν Ἐφεσήια γράμματα καλά .
Lemmas: περί δέ Ἀνάξαρχος Κλέαρχος ὁ Σολεύς ἐν πέμπτος βίος οὕτως γράφω · ὁ εὐδαιμονικός καλός μένος Ἀνάξαρχος διά ὁ ὁ χορηγέω ἄγνοια περιπίπτω ἐξουσία γυμνός μέν οἰνοχοεύω παιδίσκη πρόσηβος ὁ προκρίνω διαφέρω ὥρα ὁ ἄλλος , ἀνασύρω πρός ἀλήθεια ὁ ὁ οὕτως αὐτός χράω ἀκρασία . ὁ δέ σιτοποιός χειρίς ἔχω καί περί ὁ στόμα κημός τρίβω ὁ σταῖς , ἵνα μήτε ἱδρώς ἐπιρρέω μήτε ὁ φύραμα ὁ τρίβω ἐμπνέω . διό πρεπόντως ἄν τις λέγω ὁ σοφός οὗτος φιλόσοφος ὁ ἐκ ὁ Ἀναξίλης λυροποιός · ξανθός τε μύρον χρώς λιπαίνω , χλανίς τε ἕλκω , βλαύτη σύρω , βολβός τρώγω , τυρός κάπτω , ᾠόν κολάπτω , κῆρυξ ἐσθίω , Χῖος πίνω , καί πρός οὗτος ἐν σκυτάριον ῥαπτός φορέω Ἐφέσιος γράμμα καλός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.71
πόσῳ γὰρ τούτων βελτίων Γοργίας ὁ Λεοντῖνος , περὶ οὗ φησιν ὁ αὐτὸς Κλέαρχος ἐν τῷ ὀγδόῳ τῶν Βίων ὅτι διὰ τὸ σωφρόνως ζῆν σχεδὸν ρι’ ἔτη τῷ φρονεῖν συνεβίωσεν . καὶ ἐπεί τις αὐτὸν ἤρετο τίνι διαίτῃ χρώμενος οὕτως ἐμμελῶς καὶ μετὰ αἰσθήσεως τοσοῦτον χρόνον ζήσειεν , οὐδὲν πώποτε , εἶπεν , ἡδονῆς ἕνεκεν πράξας . Δημήτριος δὲ ὁ Βυζάντιος ἐν τετάρτῳ περὶ Ποιημάτων Γοργίας , φησίν , ὁ Λεοντῖνος ἐρωτηθεὶς τί αὐτῷ γέγονεν αἴτιον τοῦ βιῶσαι πλείω τῶν ρ’ ἐτῶν , ἔφη ᾽ τὸ μηθὲν πώποτε ἑτέρου ἕνεκεν πεποιηκέναι.᾽ Ὦχος δὲ πολλῷ χρόνῳ τὴν βασιλείαν καὶ τὴν λοιπὴν περὶ τὸν βίον χορηγίαν διαρκῆ κτησάμενος , ὡς τελευτῶντος ἠρώτησεν ὁ πρεσβύτατος τῶν υἱῶν τί πράσσων τοσαῦτ’ ἔτη διαφυλάξειεν τὴν βασιλείαν , ἵνα καὶ αὐτὸς τοῦτο μιμοῖτο , τὰ δίκαια πράττων , εἶπε , πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους καὶ θεούς . Καρύστιος δ’ ὁ Περγαμηνὸς ἐν Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν Κηφισόδωρος , φησίν , ὁ Θηβαῖος Πολύδωρον τὸν Τήιον ἰατρὸν Ἀντιπάτρῳ συσσιτεῖν ψιλοτάπιδα ἔχοντι κρικωτὴν καθάπερ τοὺς στρωματεῖς εὐτελῆ , ἐφ’ ἧς κατακεῖσθαι , κάδους δὲ χαλκοῦς καὶ ποτήρια ὀλίγα · γεγονέναι γὰρ ὀλιγοδίαιτον καὶ τρυφῆς ἀλλότριον .
Lemmas: πόσος γάρ οὗτος ἀγαθός Γοργίας ὁ Λεοντῖνος , περί ὅς φημί ὁ αὐτός Κλέαρχος ἐν ὁ ὄγδοος ὁ βίος ὅτι διά ὁ σώφρων ζάω σχεδόν ριʹ ἔτος ὁ φρονέω συμβιόω . καί ἐπεί τις αὐτός ἔρομαι τίς δίαιτα χράω οὕτως ἐμμελής καί μετά αἴσθησις τοσοῦτος χρόνος ζάω , οὐδείς πώποτε , λέγω , ἡδονή ἕνεκα πράσσω . Δημήτριος δέ ὁ Βυζάντιος ἐν τέταρτος περί ποίημα Γοργίας , φημί , ὁ Λεοντῖνος ἐρωτάω τίς αὐτός γίγνομαι αἴτιος ὁ βιόω πολύς ὁ ρʹ ἔτος , φημί ᾽ ὁ μηδείς πώποτε ἕτερος ἕνεκα Ὕπειμι Ὦχος δέ πολύς χρόνος ὁ βασιλεία καί ὁ λοιπός περί ὁ βίος χορηγία διαρκής κτάομαι , ὡς τελευτάω ἐρωτάω ὁ πρέσβυς ὁ υἱός τίς πράσσω τοσοῦτος ἔτος διαφυλάσσω ὁ βασιλεία , ἵνα καί αὐτός οὗτος μιμέομαι , ὁ δίκαιος πράσσω , λέγω , πρός ἅπας ἄνθρωπος καί θεός . Καρύστιος δέ ὁ Περγαμηνός ἐν Ἱστορικός Ὑπόμνημα Κηφισόδωρος , φημί , ὁ Θηβαῖος Πολύδωρος ὁ Τήϊος ἰατρός Ἀντίπατρος συσσιτέω ψιλόταπις ἔχω κρικωτός καθά ὁ στρωματεύς εὐτελής , ἐπί ὅς κατάκειμαι , κάδος δέ χάλκεος καί ποτήριον ὀλίγος · γίγνομαι γάρ ὀλιγοδίαιτος καί τρυφή ἀλλότριος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.75
οὖν κάλλιόν ἐστιν , ἀγαθὲ Τιμόκρατες , πενόμενον εἶναι λεπτότερον · ὧν καταλέγει Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψιν ἢ ὑπερπλουτοῦντας τῷ Ταναγραίῳ κήτει ἐοικέναι , καθάπερ οἱ προειρημένοι ἄνδρες . φησὶ δ’ ᾽οὕτως ὁ Ἕρμιππος πρὸς τὸν Διόνυσον τὸν λόγον ποιούμενος · οἱ γὰρ πενόμενοι ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βούδια , Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος . καὶ Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Γηρυτάδῃ λεπτοὺς τούσδε καταλέγει , οὓς καὶ πρέσβεις ὑπὸ τῶν ποιητῶν φησιν εἰς Ἅιδου πέμπεσθαι πρὸς τοὺς ἐκεῖ ποιητὰς λέγων οὑτωσί καὶ τίς νεκρῶν κευθμῶνα καὶ σκότου πύλας ἔτλη κατελθεῖν ; β . ἕνα γὰρ ἀφ’ ἑκάστης τέχνης εἱλόμεθα κοινῇ γενομένης ἐκκλησίας , οὓς ᾖσμεν ὄντας ᾄδοφοίτας καὶ θαμὰ ἐκεῖσε φιλοχωροῦντας . α . εἰσὶ γάρ τινες ἄνδρες παρ’ ὑμῖν ᾄδοφοῖται ; β . νὴ Δία μάλιστά γ᾽ , ὥσπερ Θρᾳκοφοῖται . πάντ’ ἔχεις . α . καὶ τίνες ἂν εἶεν ; β . πρῶτα μὲν Σαννυρίων ἀπὸ τῶν τρυγῳδῶν , δὲ τῶν τραγικῶν χορῶν Μέλητος , ἀπὸ δὲ τῶν κυκλίων Κινησίας . εἶθ’ ἑξῆς φησιν ὡς σφόδρ’ ἐπὶ λεπτῶν ἐλπίδων ὠχεῖσθ’ ἄρα · τούτους γάρ , ἢν πολλῷ ξυνέλθῃ , ξυλλαβὼν ὁ τῆς διαρροίας ποταμὸς ἐξοιχήσεται , περὶ δὲ τοῦ Σαννυρίωνος καὶ Στράττις ἐν Ψυχασταῖς φησιν Σαννυρίωνος σκυτίνην ἐπικουρίαν . περὶ δὲ Μελήτου αὐτὸς ὁ Σαννυρίων ἐν Γέλωτι λέγει οὕτως · Μελήτου τὸν ἀπὸ Ληναίου νεκρόν .
Lemmas: οὖν καλός εἰμί , ἀγαθός Τιμοκράτης , πένομαι εἰμί λεπτός · ὅς καταλέγω Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψ ἤ ὑπερπλουτέω ὁ Ταναγραῖος κῆτος ἔοικα , καθά ὁ προλέγω ἀνήρ . φημί δέ Ἴος ὁ Ἕρμιππος πρός ὁ Διόνυσος ὁ λόγος ποιέω · ὁ γάρ πένομαι ἀνάπηρος σύ θύω ἤδη βούδιον , Λεωτροφίδης λεπτός καί Θούμαντις . καί Ἀριστοφάνης δέ ἐν Γηρυτάδης λεπτός ὅδε καταλέγω , ὅς καί πρέσβυς ὑπό ὁ ποιητής φημί εἰς ᾍδης πέμπω πρός ὁ ἐκεῖ ποιητής λέγω οὕτως καί τίς νεκρός κευθμών καί σκότος πύλη τλάω κατέρχομαι ; Β . εἷς γάρ ἀπό ἕκαστος τέχνη αἱρέω κοινῇ γίγνομαι ἐκκλησία , ὅς οἶδα εἰμί αἰδοφοίτης καί θαμά ἐκεῖσε φιλοχωρέω . α . εἰμί γάρ τις ἀνήρ παρά σύ αἰδοφοίτης ; Β . νή Ζεύς μάλα γε , ὥσπερ Θρᾳκοφοίτης . πᾶς ἔχω . α . καί τίς ἄν εἰμί ; Β . πρότερος μέν Σαννυρίων ἀπό ὁ τρυγῳδός , δέ ὁ τραγικός χορός Μέλητος , ἀπό δέ ὁ κύκλιος Κινησίας . εἶτα ἑξῆς φημί ὡς σφόδρα ἐπί λεπτός ἐλπίς ὀχέω ἄρα · οὗτος γάρ , ἐάν πολύς συνέρχομαι , συλλαμβάνω ὁ ὁ διάρροια ποταμός ἐξοίχομαι , περί δέ ὁ Σαννυρίων καί Στράττις ἐν ψυχαστής φημί Σαννυρίων σκύτινος ἐπικουρία . περί δέ Μέλητος αὐτός ὁ Σαννυρίων ἐν γέλως λέγω οὕτως · Μέλητος ὁ ἀπό Ληναῖον νεκρός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.79
Κλέαρχος δ’ ὁ Σολεὺς ἐν τοῖς Ἐρωτικοῖς διὰ τί , φησί , μετὰ χεῖρας ἄνθη καὶ μῆλα καὶ τὰ τοιαῦτα φέρομεν ; πότερον ὅτι καὶ διὰ τῆς τούτων ἀγαπήσεως ἡ φύσις μηνύει τοὺς τῆς ὥρας ἔχοντας τὴν ἐπιθυμίαν ; διὰ τοῦτ’ οὖν οἱονεὶ δεῖγμα τῆς φύσεως τὰ ὡραῖα μετὰ χεῖρας ἔχουσιν καὶ χαίρουσιν αὐτοῖς ; ἢ δυοῖν χάριν ταῦτα περιφέρουσιν ἀρχή τε γὰρ ἐντυχίας καὶ παράδειγμα τῆς βουλήσεως αὐτοῖς γίνεται διὰ τούτων , αἰτηθεῖσι μὲν τὸ προσαγορευθῆναι , δοῦσι δὲ τὸ προυπογράφειν ὅτι δεῖ καὶ αὐτοὺς μεταδιδόναι τῆς ὥρας . ἡ γὰρ τῶν ὡραίων ἀνθῶν καὶ καρπῶν αἴτησις εἰς ἀντίδοσιν τῆς τοῦ σώματος ὥρας προκαλεῖται τοὺς λαβόντας . ἢ τὴν τούτων ὥραν παραψυχὴν καὶ παραμυθίαν τῆς ἐπὶ τῶν ἐρωμένων ὥρας ταῖς ἐπιθυμίαις χαίροντες ἔχουσιν αὑτοῖς . ἐκκρούεται γὰρ ὑπὸ τῆς τούτων παρουσίας ὁ τῶν ἐρωμένων πόθος , εἰ μὴ ἄρα τοῦ περὶ αὑτοὺς κόσμου χάριν , καθάπερ ἄλλο τι τῶν πρὸς καλλωπισμὸν συντεινόντων , ἔχουσί τε ταῦτα καὶ χαίρουσιν αὐτοῖς . οὐ γὰρ μόνον στεφανουμένων τοῖς ὡραίοις ἄνθεσιν , ἀλλὰ καὶ μετὰ χεῖρας ἐχόντων τὸ πᾶν εἶδος ἐπικοσμεῖται . τάχα δ’ ἴσως διὰ τὸ φιλοκάλους εἶναι · δηλοῖ δὲ τὸ τῶν καλῶν ἐρᾶν καὶ πρὸς τὰ ὡραῖα φιλικῶς ἔχειν . καλὸν γὰρ τὸ τῆς ὀπώρας καὶ τὸ τῆς ὥρας ὄντως πρόσωπον ἔν τε καρποῖσι καὶ ἄνθεσι θεωρούμενον . ἢ πάντες οἱ ἐρῶντες οἷον ἐκτρυφῶντες ὑπὸ τοῦ πάθους καὶ ὡριαινόμενοι τοῖς ὡραίοις ἁβρύνονται ; φυσικὸν γὰρ δή τι τὸ τοὺς οἰομένους εἶναι καλοὺς καὶ ὡραίους ἀνθολογεῖν . ὅθεν αἵ τε περὶ τὴν Περσεφόνην ἀνθολογεῖν λέγονται , καὶ Σαπφώ φησιν ἰδεῖν ᾽ ἄνθε’ ἀμέργουσαν παῖδ’ ἄγαν ἁπαλάν.᾽
Lemmas: Κλέαρχος δέ ὁ Σολεύς ἐν ὁ ἐρωτικός διά τίς , φημί , μετά χείρ ἄνθος καί μῆλον καί ὁ τοιοῦτος φέρω ; πότερος ὅτι καί διά ὁ οὗτος ἀγάπησις ὁ φύσις μηνύω ὁ ὁ ὥρα ἔχω ὁ ἐπιθυμία ; διά οὗτος οὖν οἷον δεῖγμα ὁ φύσις ὁ ὡραῖος μετά χείρ ἔχω καί χαίρω αὐτός ; ἤ δύο χάριν οὗτος περιφέρω ἀρχή τε γάρ ἐντυχία καί παράδειγμα ὁ βούλησις αὐτός γίγνομαι διά οὗτος , αἰτέω μέν ὁ προσαγορεύω , δίδωμι δέ ὁ προϋπογράφω ὅτι δέω καί αὐτός μεταδίδωμι ὁ ὥρα . ὁ γάρ ὁ ὡραῖος ἄνθος καί καρπός αἴτησις εἰς ἀντίδοσις ὁ ὁ σῶμα ὥρα προκαλέω ὁ λαμβάνω . ἤ ὁ οὗτος ὥρα παραψυχή καί παραμυθία ὁ ἐπί ὁ ἐράω ὥρα ὁ ἐπιθυμία χαίρω ἔχω ἑαυτοῦ . ἐκκρούω γάρ ὑπό ὁ οὗτος παρουσία ὁ ὁ ἐράω πόθος , εἰ μή ἄρα ὁ περί ἑαυτοῦ κόσμος χάριν , καθά ἄλλος τις ὁ πρός καλλωπισμός συντείνω , ἔχω τε οὗτος καί χαίρω αὐτός . οὐ γάρ μόνος στεφανόω ὁ ὡραῖος ἄνθος , ἀλλά καί μετά χείρ ἔχω ὁ πᾶς εἶδος ἐπικοσμέω . τάχα δέ ἴσως διά ὁ φιλόκαλος εἰμί · δηλόω δέ ὁ ὁ καλός ἐράω καί πρός ὁ ὡραῖος φιλικός ἔχω . καλός γάρ ὁ ὁ ὀπώρα καί ὁ ὁ ὥρα ὄντως πρόσωπον ἐν τε καρπός καί ἄνθος θεωρέω . ἤ πᾶς ὁ ἐράω οἷος ἐκτρυφάω ὑπό ὁ πάθος καί ὡριαίνω ὁ ὡραῖος ἁβρύνω ; φυσικός γάρ δή τις ὁ ὁ οἴομαι εἰμί καλός καί ὡραῖος ἀνθολογέω . ὅθεν ὁ τε περί ὁ Περσεφόνη ἀνθολογέω λέγω , καί Σαπφώ φημί ὁράω ᾽ ἄνθος ἀμέργω παῖς ἄγαν ἁπαλός
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.80
οὕτω δ’ ἐξήρτηντο τῶν ἡδυπαθειῶν οἱ τότε ὡς καὶ Καλλιπύγου Ἀφροδίτης ἱερὸν ἱδρύσασθαι ἀπὸ τοιαύτης αἰτίας . ἀνδρὶ ἀγροίκῳ ἐγένοντο δύο καλαὶ θυγατέρες · αὗται φιλονικήσασαί ποτε πρὸς ἑαυτὰς προελθοῦσαι ἐπὶ τὴν λεωφόρον διεκρίνοντο ποτέρα εἴη καλλιπυγοτέρα . καί ποτε παριόντος νεανίσκου πατέρα πρεσβύτην καὶ πλούσιον ἔχοντος ἐπέδειξαν ἑαυτὰς καὶ τούτῳ · καὶ ὃς θεασάμενος ἔκρινε τὴν πρεσβυτέραν ἧς καὶ εἰς ἔρωτα ἐμπεσὼν ἐλθὼν εἰς ἄστυ κλινήρης γίνεται καὶ διηγεῖται τὰ γεγενημένα τῷ ἀδελφῷ ἑαυτοῦ ὄντι νεωτέρῳ . ὁ δὲ καὶ αὐτὸς ἐλθὼν εἰς τοὺς ἀγροὺς καὶ θεασάμενος τὰς παῖδας ἐρᾷ καὶ αὐτὸς τῆς ἑτέρας , ὁ γοῦν πατὴρ ἐπεὶ παρακαλῶν αὐτοὺς ἐνδοξοτέρους λαβεῖν γάμους οὐκ ἔπειθεν , ἄγεται ἐκ τοῦ ἀγροῦ τὰς παῖδας αὐτοῖς , πείσας ἐκείνων τὸν πατέρα , καὶ ζεύγνυσι τοῖς υἱοῖς . αὗται οὖν ὑπὸ τῶν πολιτῶν καλλίπυγοι ἐκαλοῦντο , ὡς καὶ ὁ Μεγαλοπολίτης Κερκιδᾶς ἐν τοῖς Ἰάμβοις ἱστορεῖ λέγων ἦν καλλιπύγων ζεῦγος ἐν Συρακούσαις . αὗται οὖν ἐπιλαβόμεναι οὐσίας λαμπρᾶς ἱδρύσαντο Ἀφροδίτης ἱερὸν καλέσασαι Καλλίπυγον τὴν θεόν , ὡς ἱστορεῖ καὶ Ἀρχέλαος ἐν τοῖς Ἰάμβοις .
Lemmas: οὕτως δέ ἐξαρτάω ὁ ἡδυπάθεια ὁ τότε ὡς καί καλλίπυγος Ἀφροδίτη ἱερός ἱδρύω ἀπό τοιοῦτος αἰτία . ἀνήρ ἄγροικος γίγνομαι δύο καλός θυγάτηρ · οὗτος φιλονεικέω ποτέ πρός ἑαυτοῦ προέρχομαι ἐπί ὁ λαοφόρος διακρίνω πότερος εἰμί καλλιπυγοτέρα . καί ποτέ παρέρχομαι νεανίσκος πατήρ πρεσβύτης καί πλούσιος ἔχω ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ καί οὗτος · καί ὅς θεάομαι κρίνω ὁ πρέσβυς ὅς καί εἰς ἔρως ἐμπίπτω ἔρχομαι εἰς ἄστυ κλινήρης γίγνομαι καί διηγέομαι ὁ γίγνομαι ὁ ἀδελφός ἑαυτοῦ εἰμί νέος . ὁ δέ καί αὐτός ἔρχομαι εἰς ὁ ἀγρός καί θεάομαι ὁ παῖς ἐράω καί αὐτός ὁ ἕτερος , ὁ γοῦν πατήρ ἐπεί παρακαλέω αὐτός ἔνδοξος λαμβάνω γάμος οὐ πείθω , ἄγω ἐκ ὁ ἀγρός ὁ παῖς αὐτός , πείθω ἐκεῖνος ὁ πατήρ , καί ζεύγνυμι ὁ υἱός . οὗτος οὖν ὑπό ὁ πολίτης καλλίπυγος καλέω , ὡς καί ὁ Μεγαλοπολῖτις Κερκιδᾶς ἐν ὁ ἴαμβος ἱστορέω λέγω εἰμί καλλίπυγος ζεῦγος ἐν Συράκουσαι . οὗτος οὖν ἐπιλαμβάνω οὐσία λαμπρός ἱδρύω Ἀφροδίτη ἱερός καλέω καλλίπυγος ὁ θεός , ὡς ἱστορέω καί Ἀρχέλαος ἐν ὁ ἴαμβος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.81
ἐν μανίᾳ δὲ τρυφὴν ἡδίστην γενομένην οὐκ ἀηδῶς ὁ Ποντικὸς Ἡρακλείδης διηγεῖται ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς οὕτως γράφων ὁ Αἰξωνεὺς Θράσυλλος ὁ Πυθοδώρου διετέθη ποτὲ ὑπὸ μανίας τοιαύτης ὡς πάντα τὰ πλοῖα τὰ εἰς τὸν Πειραιᾶ καταγόμενα ὑπολαμβάνειν ἑαυτοῦ εἶναι , καὶ ἀπεγράφετο αὐτὰ καὶ ἀπέστελλε καὶ διῴκει καὶ καταπλέοντα ἀπεδέχετο μετὰ χαρᾶς τοσαύτης ὅσησπερ ἄν τις ἡσθείη τοσούτων χρημάτων κύριος ὤν . καὶ τῶν μὲν ἀπολομένων οὐδὲν ἐπεζήτει , τοῖς δὲ σῳζομένοις ἔχαιρεν καὶ διῆγεν μετὰ πλείστης ἡδονῆς . ἐπεὶ δὲ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ Κρίτων ἐκ Σικελίας ἐπιδημήσας συλλαβὼν αὐτὸν παρέδωκεν ἰατρῷ καὶ τῆς μανίας ἐπαύσατο , διηγεῖτο πολλάκις περὶ τῆς ἐν μανία διατριβῆς · οὐδεπώποτε φάσκων κατὰ τὸν βίον ἡσθῆναι πλείονα · λύπην μὲν γὰρ οὐδ’ ἡντινοῦν αὐτῷ παραγίνεσθαι , τὸ δὲ τῶν ἡδονῶν πλῆθος ὑπερβάλλειν .
Lemmas: ἐν μανία δέ τρυφή ἡδύς γίγνομαι οὐ ἀηδής ὁ Ποντικός Ἡρακλείδης διηγέομαι ἐν ὁ περί ἡδονή οὕτως γράφω ὁ Αἰξωνεύς Θράσυλλος ὁ Πυθόδωρος διατίθημι ποτέ ὑπό μανία τοιοῦτος ὡς πᾶς ὁ πλοῖον ὁ εἰς ὁ Πειραιεύς κατάγω ὑπολαμβάνω ἑαυτοῦ εἰμί , καί ἀπογράφω αὐτός καί ἀποστέλλω καί διοικέω καί καταπλέω ἀποδέχομαι μετά χαρά τοσοῦτος ὅσος ἄν τις ἥδομαι τοσοῦτος χρῆμα κύριος εἰμί . καί ὁ μέν ἀπόλλυμι οὐδείς ἐπιζητέω , ὁ δέ σῴζω χαίρω καί διάγω μετά πολύς ἡδονή . ἐπεί δέ ὁ ἀδελφός αὐτός Κρίτων ἐκ Σικελία ἐπιδημέω συλλαμβάνω αὐτός παραδίδωμι ἰατρός καί ὁ μανία παύω , διηγέομαι πολλάκις περί ὁ ἐν μανίον διατριβή · οὐδεπώποτε φάσκω κατά ὁ βίος ἥδομαι πολύς · λύπη μέν γάρ οὐδέ ὅστις αὐτός παραγίγνομαι , ὁ δέ ὁ ἡδονή πλῆθος ὑπερβάλλω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 13.1
ἀντιφάνης ο κωμωδιοποιός , ἑταῖρε Τιμόκρατες , ὡς ἀνεγίνωσκέ τινα τῷ βασιλεῖ Ἀλεξάνδρῳ τῶν ἑαυτοῦ κωμῳδιῶν , ὁ δ’ δῆλος ἦν οὐ πάνυ τι ἀποδεχόμενος , δεῖ γάρ , ἔφησεν , ὦ βασιλεῦ , τὸν ταῦτα ἀποδεχόμενον ἀπὸ συμβόλων τε πολλάκις δεδειπνηκέναι καὶ περὶ ἑταίρας πλεονάκις καὶ εἰληφέναι καὶ δεδωκέναι πληγάς , ὥς φησι Λυκόφρων ὁ Χαλκιδεὺς ἐν τοῖς περὶ Κωμῳδίας . ἡμεῖς οὖν τὸν περὶ ἐρωτικῶν λόγον ἐνταῦθα μέλλοντες κατατάττειν ἐγένοντο γὰρ καὶ περὶ γαμετῶν καὶ ἑταιρῶν πολλάκις λόγοι εἰδόσιν ἐκτιθέμενοι τὴν ἱστορίαν τῶν Μουσῶν τὴν Ἐρατὼ ἐπικαλεσάμενοι εἰς μνήμην ἡμῖν ἰέναι τὸν ἐρωτικὸν ἐκεῖνον κατάλογον , ἐντεῦθεν τὴν καταρχὴν ποιησόμεθα · εἰ δ’ ἄγε νῦν , Ἐρατώ , πάρ θ’ ἵστασο καί μοι ἔνισπε , τίνες λόγοι περὶ αὐτοῦ τοῦ ἔρωτος καὶ τῶν ἐρωτικῶν ἐλέχθησαν .
Lemmas: Ἀντιφάνης ὁ κωμῳδιοποιός , ἑταῖρος Τιμοκράτης , ὡς ἀναγιγνώσκω τις ὁ βασιλεύς Ἀλέξανδρος ὁ ἑαυτοῦ κωμῳδία , ὁ δέ δῆλος εἰμί οὐ πάνυ τις ἀποδέχομαι , δέω γάρ , φημί , ὦ βασιλεύς , ὁ οὗτος ἀποδέχομαι ἀπό σύμβολος τε πολλάκις δειπνέω καί περί ἑταίρα πλεονάκις καί λαμβάνω καί δίδωμι πληγή , ὡς φημί Λυκόφρων ὁ Χαλκιδεύς ἐν ὁ περί κωμῳδία . ἐγώ οὖν ὁ περί ἐρωτικός λόγος ἐνταῦθα μέλλω κατατάσσω γίγνομαι γάρ καί περί γαμετή καί ἑταίρα πολλάκις λόγος οἶδα ἐκτίθημι ὁ ἱστορία ὁ Μοῦσα ὁ Ἐρατώ ἐπικαλέω εἰς μνήμη ἐγώ ἔρχομαι ὁ ἐρωτικός ἐκεῖνος κατάλογος , ἐντεῦθεν ὁ καταρχή ποιέω · εἰ δέ ἄγω νῦν , Ἐρατώ , παρά τε ἵστημι καί ἐγώ ἐνέπω , τίς λόγος περί αὐτός ὁ ἔρως καί ὁ ἐρωτικός λέγω .