ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.3
καὶ ἡμεῖς οὖν , ὦ Τιμόκρατες , ἀποδίδομέν σοι τὰ τῶν δειπνοσοφιστῶν λείψανα καὶ οὐ δίδομεν , ὡς ὁ Κοθωκίδης φησὶ ῥήτωρ Δημοσθένην χλευάζων , ὃς Φιλίππου Ἀθηναίοις Ἁλόννησον διδόντος συνεβούλευε μὴ λαμβάνειν , εἰ δίδωσιν ἀλλὰ μὴ ἀποδίδωσιν . ὅπερ Ἀντιφάνης ἐν Νεοττίδι παιδιὰν θέμενος ἐρεσχηλεῖ τόνδε τὸν τρόπον ὁ δεσπότης δὲ πάντα τὰ παρὰ τοῦ πατρὸς ἀπέλαβεν ὥσπερ ἔλαβεν . β . ἠγάπησεν ἂν τὸ ῥῆμα τοῦτο παραλαβὼν Δημοσθένης . Ἄλεξις δὲ ἐν Στρατιώτῃ · ἀπόλαβε τουτί . β . τί τοῦτο δ’ ἐστὶν ; α . ὃ παρ’ ὑμῶν ἐγὼ παιδάριον ἔλαβον ἀποφέρων ἥκω πάλιν . β . πῶς ; οὐκ ἀρέσκει σοι τρέφειν ; α . οὐκ ἔστι γὰρ ἡμέτερον . β . οὐδ’ ἡμέτερον . α . ἀλλ’ ἐδώκατε ὑμεῖς ἐμοὶ τοῦτ᾽ . α . οὐδ’ ἐδώκαμεν . β . τί δαί ; β . ἀπεδώκαμεν . β . τὸ μὴ προσῆκόν μοι λαβεῖν ; καὶ ἐν Ἀδελφοῖς · ἐγὼ δέδωκα γάρ τι ταύταις ; εἰπέ μοι . β . οὐκ , ἀλλ’ ἀπέδωκας ἐνέχυρον δήπου λαβών . Ἀναξίλας δὲ ἐν Εὐανδρίᾳ · καὶ τὰς παλαιὰς δώσω . β . μὰ τὴν γῆν , μὴ σύ γε δῷς , ἀλλ’ ἀπόδος . α . καὶ δὴ φέρουσ’ ἐξέρχομαι . Τιμοκλῆς δ’ ἐν Ἥρωσιν · οὐκοῦν κελεύεις νῦν με πάντα μᾶλλον ἢ τὰ προσόντα φράζειν . β . πάνυ γε . α . δράσω τοῦτό σοι . καὶ πρῶτα μὲν δὴ παύσεται σοι Βριάρεως ὀργιζόμενος . β . ὁ ποῖος οὗτος Βριάρεως ; α . ὁ τοὺς καταπέλτας τάς τε λόγχας ἐσθίων , μισῶν λόγους ἄνθρωπος οὐδὲ πώποτε ἀντίθετον εἰπὼν οὐδέν , ἀλλ’ Ἄρη βλέπων . κατὰ τοὺς οὖν προειρημένους ποιητὰς καὶ αὐτοὶ τὰ ἑπόμενα τοῖς προειρημένοις ἀποδιδόντες καὶ οὐ διδόντες τὰ ἀκόλουθα λέξομεν .
Lemmas: καί ἐγώ οὖν , ὦ Τιμοκράτης , ἀποδίδωμι σύ ὁ ὁ δειπνοσοφιστής λείψανον καί οὐ δίδωμι , ὡς ὁ Κοθωκίδης φημί ῥήτωρ Δημοσθένης χλευάζω , ὅς Φίλιππος Ἀθηναῖος Ἁλόννησος δίδωμι συμβουλεύω μή λαμβάνω , εἰ δίδωμι ἀλλά μή ἀποδίδωμι . ὅς Ἀντιφάνης ἐν Νεοσσίς παιδιά τίθημι ἐρεσχηλέω ὅδε ὁ τρόπος ὁ δεσπότης δέ πᾶς ὁ παρά ὁ πατήρ ἀπολαμβάνω ὥσπερ λαμβάνω . Β . ἀγαπάω ἄν ὁ ῥῆμα οὗτος παραλαμβάνω Δημοσθένης . Ἄλεξις δέ ἐν Στρατιώτης · ἀπολαμβάνω οὗτος . Β . τίς οὗτος δέ εἰμί ; α . ὅς παρά σύ ἐγώ παιδάριον λαμβάνω ἀποφέρω ἥκω πάλιν . Β . πῶς ; οὐ ἀρέσκω σύ τρέφω ; α . οὐ εἰμί γάρ ἡμέτερος . Β . οὐδέ ἡμέτερος . α . ἀλλά δίδωμι σύ ἐγώ οὗτος . α . οὐδέ δίδωμι . Β . τίς δαί ; Β . ἀποδίδωμι . Β . ὁ μή προσήκω ἐγώ λαμβάνω ; καί ἐν Ἀδελφός · ἐγώ δίδωμι γάρ τις οὗτος ; λέγω ἐγώ . Β . οὐ , ἀλλά ἀποδίδωμι ἐνέχυρον δήπου λαμβάνω . Ἀναξίλας δέ ἐν Εὐανδρία · καί ὁ παλαιός δίδωμι . Β . μά ὁ γῆ , μή σύ γε δίδωμι , ἀλλά ἀποδίδωμι . α . καί δή φέρω ἐξέρχομαι . Τιμοκλῆς δέ ἐν Ἥρων · οὐκοῦν κελεύω νῦν ἐγώ πᾶς μάλα ἤ ὁ πρόσειμι φράζω . Β . πάνυ γε . α . δράω οὗτος σύ . καί πρῶτος μέν δή παύω σύ Βριάρεως ὀργίζω . Β . ὁ ποῖος οὗτος Βριάρεως ; α . ὁ ὁ καταπάλτης ὁ τε λόγχη ἐσθίω , μισέω λόγος ἄνθρωπος οὐδέ πώποτε ἀντίθετος λέγω οὐδείς , ἀλλά Ἄρης βλέπω . κατά ὁ οὖν προλέγω ποιητής καί αὐτός ὁ ἕπομαι ὁ προλέγω ἀποδίδωμι καί οὐ δίδωμι ὁ ἀκόλουθος λέγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.4
ἐπεισῆλθον οὖν ἡμῖν παῖδες πλῆθος ὅσον ἰχθύων φέροντες θαλασσίων λιμναίων τε ἐπὶ πινάκων ἀργυρῶν , ὡς θαυμάσαι μετὰ τοῦ πλούτου καὶ τὴν πολυτέλειαν μονονουχὶ γὰρ καὶ τὰς Νηρηίδας ὀψωνήκει . καί τις τῶν παρασίτων καὶ κολάκων ἔφη τὸν Ποσειδῶ πέμπειν τῷ Νιττουνίῳ ἡμῶν τοὺς ἰχθῦς οὐ διὰ τῶν ἐν τῇ Ῥώμῃ ὅσον ὅσῳ τῶν τὸν ἰχθὺν πωλούντων , ἀλλὰ τοὺς μὲν ἐξ Ἀντίου κεκομίσθαι , ἑτέρους δ’ ἐκ Ταρακινῶν καὶ τῶν καταντικρὺ νήσων Ποντίων , ἄλλους δ’ ἐκ Πύργων πόλις δ’ αὕτη Τυρρηνική , οἱ γὰρ ἐν τῇ Ῥώμῃ ἰχθυοπῶλαι οὐδ’ ὀλίγον ἀποδέουσι τῶν κατὰ τὴν Ἀττικήν ποτε κωμῳδηθέντων περὶ ὧν Ἀντιφάνης μὲν ἐν Νεανίσκοις φησίν ἐγὼ τέως μὲν ᾠόμην τὰς Γοργόνας εἶναί τι λογοποίημα πρὸς ἀγορὰν δ’ ὅταν ἔλθω , πεπίστευκ’ ἐμβλέπων γὰρ αὐτόθι τοῖς ἰχθυοπώλαις λίθινος εὐθὺς γίνομαι · ὥστ’ ἐξ ἀνάγκης ἔστ᾽ ἀποστραφέντι μοι λαλεῖν πρὸς αὐτούς . ἂν ἴδω γὰρ ἡλίκον ἰχθὺν ὅσου τιμῶσι , πήγνυμαι σαφῶς .
Lemmas: ἐπεισέρχομαι οὖν ἐγώ παῖς πλῆθος ὅσος ἰχθῦς φέρω θαλάσσιος λιμναῖος τε ἐπί πίναξ ἀργύρεος , ὡς θαυμάζω μετά ὁ πλοῦτος καί ὁ πολυτέλεια μονονού γάρ καί ὁ Νηρηΐς ὀψωνέω . καί τις ὁ παράσιτος καί κόλαξ φημί ὁ Ποσειδῶν πέμπω ὁ Νιττούνιος ἐγώ ὁ ἰχθῦς οὐ διά ὁ ἐν ὁ Ῥώμη ὅσος ὅσος ὁ ὁ ἰχθῦς πωλέω , ἀλλά ὁ μέν ἐκ Ἄντιον κομίζω , ἕτερος δέ ἐκ Ταρακινή καί ὁ καταντικρύ νῆσος Πόντις , ἄλλος δέ ἐκ Πύργος πόλις δέ οὗτος Τυρρηνικός , ὁ γάρ ἐν ὁ Ῥώμη ἰχθυοπώλης οὐδέ ὀλίγος ἀποδέω ὁ κατά ὁ Ἀττική ποτέ κωμῳδέω περί ὅς Ἀντιφάνης μέν ἐν Νεανίσκος φημί ἐγώ τέως μέν οἴομαι ὁ Γοργώ εἰμί τις λογοποίημα πρός ἀγορά δέ ὅταν ἔρχομαι , πιστεύω ἐμβλέπω γάρ αὐτόθι ὁ ἰχθυοπώλης λίθινος εὐθύς γίγνομαι · ὥστε ἐκ ἀνάγκη εἰμί ἀποστρέφω ἐγώ λαλέω πρός αὐτός . ἐάν ὁράω γάρ ἡλίκος ἰχθῦς ὅσος τιμάω , πήγνυμι σαφής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.5
Ἄμφις δ’ ἐν Πλάνῳ · πρὸς τοὺς στρατηγοὺς ῥᾷόν ἐστι μυρίαις μοίραις προσελθόντ’ ἀξιωθῆναι λόγου λαβεῖν τ’ ἀπόκρισιν ὧν ἂν ἐπερωτᾷ τις ἢ πρὸς τοὺς καταράτους ἰχθυοπώλας ἐν ἀγορᾷ . οὓς ἂν ἐπερωτήσῃ τις ἀναλαβών · τι τῶν παρακειμένων , ἔκυψεν ὥσπερ Τήλεφος πρῶτον σιωπῇ καὶ δικαίως τοῦτό γε · ἅπαντες ἀνδροφόνοι γάρ εἰσιν ἑνὶ λόγῳ , ὡσεὶ προσέξων δ’ οὐδὲν οὐδ’ ἀκηκοὼς ἔκρουσε πουλύπουν τιν᾽ · ὁ δ’ ἐπρήσθη καὶ τότ’ οὐ λαλῶν ὅλα τὰ ῥήματ᾽ , ἀλλὰ συλλαβὴν ἀφελὼν τάρων βολῶν γένοιτ’ ἄν · ἡ δὲ κέστρα ; κτὼ βολῶν . τοιαῦτ’ ἀκοῦσαι δεῖ τὸν ὀψωνοῦντά τι . Ἄλεξις Ἀπεγλαυκωμένῳ · τοὺς μὲν στρατηγοὺς τὰς ὀφρῦς ἐπὰν ᾽ἴδω ἀνεσπακότας , δεινὸν μὲν ἠγοῦμαι ποεῖν , οὐ πάνυ τι θαυμάζω δὲ προτετιμημένους ὑπὸ τῆς πόλεως μεῖζόν τι τῶν ἄλλων φρονεῖν . τοὺς δ’ ἰχθυοπώλας τοὺς κάκιστ’ ἀπολουμένους ἐπὰν ᾽ἴδω κάτω βλέποντας , τὰς δ’ ὀφρῦς ἔχοντας ἐπάνω τῆς κορυφῆς , ἀποπνίγομαι . ἐὰν δ’ ἐρωτήσῃς πόσου τοὺς κεστρέας πωλεῖς δύ’ ὄντας , δέκ’ ὀβολῶν , φησίν . βαρύ . ὀκτὼ λάβοις ἄν ; εἴπερ ὠνεῖ τὸν ἕτερον . ὧ τάν , λαβὲ καὶ μὴ παῖζε . τοσουδί ; ὁ παράτρεχε . ταῦτ’ οὐχὶ πικρότερ’ ἐστὶν αὐτῆς τῆς χολῆς ;
Lemmas: Ἄμφις δέ ἐν Πλάνος · πρός ὁ στρατηγός ῥᾴδιος εἰμί μυρίος μοῖρα προσέρχομαι ἀξιόω λόγος λαμβάνω τε ἀπόκρισις ὅς ἄν ἐπερωτάω τις ἤ πρός ὁ κατάρατος ἰχθυοπώλης ἐν ἀγορά . ὅς ἄν ἐπερωτάω τις ἀναλαμβάνω · τις ὁ παράκειμαι , κύπτω ὥσπερ Τήλεφος πρῶτος σιωπή καί δίκαιος οὗτος γε · ἅπας ἀνδροφόνος γάρ εἰμί εἷς λόγος , ὡσεί προσέχω δέ οὐδείς οὐδέ ἀκούω κρούω πολύπους τις · ὁ δέ πίμπρημι καί τότε οὐ λαλέω ὅλος ὁ ῥῆμα , ἀλλά συλλαβή ἀφαιρέω τάρες βολή γίγνομαι ἄν · ὁ δέ κέστρα ; κτώ βολή . τοιοῦτος ἀκούω δέω ὁ ὀψωνέω τις . Ἄλεξις Ἀπεγλαυκώμενος · ὁ μέν στρατηγός ὁ ὀφρύς ἐπάν ’ἰδίσκω ἀνασπάω , δεινός μέν ἠγάω ποιέω , οὐ πάνυ τις θαυμάζω δέ προτιμάω ὑπό ὁ πόλις μέγας τις ὁ ἄλλος φρονέω . ὁ δέ ἰχθυοπώλης ὁ κακός ἀπόλλυμι ἐπάν ’ἰδίσκω κάτω βλέπω , ὁ δέ ὀφρύς ἔχω ἐπάνω ὁ κορυφή , ἀποπνίγω . ἐάν δέ ἐρωτάω πόσος ὁ κεστρεύς πωλέω δύο εἰμί , δέκα ὀβολός , φημί . βαρύς . ὀκτώ λαμβάνω ἄν ; εἴπερ ὠνέομαι ὁ ἕτερος . ὧ τᾶν , λαμβάνω καί μή παίζω . τοσουδὶ ; ὁ παρατρέχω . οὗτος οὐ πικρός εἰμί αὐτός ὁ χολή ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.6
Δίφιλος Πολυπράγμονι · ᾤμην ἐγὼ τοὺς ἰχθυοπώλας τὸ πρότερον εἶναι πονηροὺς τοὺς Ἀθήνησιν μόνους . τόδε δ᾽ , ὡς ἔοικε , τὸ γένος ὥσπερ θηρίων ἐπίβουλόν ἐστι τῇ φύσει καὶ πανταχοῦ . ἐνταῦθα γοῦν ἔστιν τις ὑπερηκοντικώς , κόμην τρέφων μὲν πρῶτον ἱερὰν τοῦ θεοῦ , ὡς φησὶν οὐ διὰ τοῦτὸ γ᾽ , ἀλλ’ ἐστιγμένος πρὸ τοῦ μετώπου παραπέτασμ’ αὐτὴν ἔχει . οὗτος ἀποκρίνετ᾽ , ἂν ἐρωτήσῃς πόσου ὁ λάβραξ , δέκ’ ὀβολῶν , οὐχὶ προσθεὶς ὁποδαπῶν . ἔπειτ’ ἐὰν τἀργύριον αὐτῷ καταβάλῃς , ἐπράξατ’ Αἰγιναῖον · ἂν δ’ αὐτὸν δέῃ κέρματ’ ἀποδοῦναι , προσαπέδωκεν Ἀττικά . κατ’ ἀμφότερα δὲ τὴν καταλλαγὴν ἔχει . Ξέναρχος Πορφύρᾳ · οἱ μὲν ποιηταί （ φησι ） λῆρός εἰσιν οὐδὲ ἓν καινὸν γὰρ εὑρίσκουσιν , ἀλλὰ μεταφέρει ἕκαστος αὐτῶν ταὔτ’ ἄνω τε καὶ κάτω . τῶν δ’ ἰχθυοπωλῶν φιλοσοφώτερον γένος οὐκ ἔστιν οὐδὲν οὐδὲ μᾶλλον ἀνόσιον . ἐπεὶ γὰρ αὐτοῖς οὐκέτ’ ἔστ’ ἐξουσία ῥαίνειν , ἀπείρηται δὲ τοῦτο τῷ νόμῳ , εἷς τις θεοῖσιν ἐχθρὸς ἄνθρωπος πάνυ ξηραινομένους ὡς εἶδε τοὺς ἰχθῦς , μάχην ἐποίησ’ ἐν αὐτοῖς ἐξεπίτηδες εὖ πάνυ . ἦσαν δὲ πληγαί , καιρίαν δ’ εἰληφέναι δόξας καταπίπτει καὶ λιποψυχεῖν δοκῶν ἔκειτο μετὰ τῶν ἰχθύων , βοᾷ δέ τις ὕδωρ , ὕδωρ . ὁ δ’ εὐθὺς ἐξάρας πρόχουν τῶν ὁμοτέχνων τις τοῦ μὲν ἀκαρῆ παντελῶς κατέχει , κατὰ δὲ τῶν ἰχθύων ἁπαξάπαν . εἴποις γ’ ἂν αὐτοὺς ἀρτίως ἡλωκέναι .
Lemmas: Δίφιλος Πολυπράγμων · οἴομαι ἐγώ ὁ ἰχθυοπώλης ὁ πρότερος εἰμί πονηρός ὁ Ἀθήνησι μόνος . ὅδε δέ , ὡς ἔοικα , ὁ γένος ὥσπερ θηρίον ἐπίβουλος εἰμί ὁ φύσις καί πανταχοῦ . ἐνταῦθα γοῦν εἰμί τις ὑπερακοντίζω , κόμη τρέφω μέν πρῶτος ἱερός ὁ θεός , ὡς φημί οὐ διά οὗτος γε , ἀλλά στίζω πρό ὁ μέτωπον παραπέτασμα αὐτός ἔχω . οὗτος ἀποκρίνω , ἐάν ἐρωτάω πόσος ὁ λάβραξ , δέκα ὀβολός , οὐ προστίθημι ὁποδαπός . ἔπειτα ἐάν ἀργύριον αὐτός καταβάλλω , πράσσω Αἰγιναῖος · ἐάν δέ αὐτός δέω κέρμα ἀποδίδωμι , προσαποδίδωμι Ἀττικός . κατά ἀμφότερος δέ ὁ καταλλαγή ἔχω . Ξέναρχος Πορφύρα · ὁ μέν ποιητής （ φημί ） λῆρος εἰμί οὐδέ εἷς καινός γάρ εὑρίσκω , ἀλλά μεταφέρω ἕκαστος αὐτός αὐτός ἄνω τε καί κάτω . ὁ δέ ἰχθυοπώλης φιλόσοφος γένος οὐ εἰμί οὐδείς οὐδέ μάλα ἀνόσιος . ἐπεί γάρ αὐτός οὐκέτι εἰμί ἐξουσία ῥαίνω , ἀπολέγω δέ οὗτος ὁ νόμος , εἷς τις θεός ἐχθρός ἄνθρωπος πάνυ ξηραίνω ὡς ὁράω ὁ ἰχθῦς , μάχη ποιέω ἐν αὐτός ἐξεπίτηδες εὖ πάνυ . εἰμί δέ πληγή , καίριος δέ λαμβάνω δοκέω καταπίπτω καί λιποψυχέω δοκέω κεῖμαι μετά ὁ ἰχθῦς , βοάω δέ τις ὕδωρ , ὕδωρ . ὁ δέ εὐθύς ἐξαίρω πρόχοος ὁ ὁμότεχνος τις ὁ μέν ἀκαρής παντελής κατέχω , κατά δέ ὁ ἰχθῦς ἁπαξάπας . λέγω γε ἄν αὐτός ἄρτιος ἁλίσκομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.7
ὅτι δὲ καὶ νεκροὺς πωλοῦσι τοὺς ἰχθῦς καὶ σεσηπότας ἐπισημαίνεται ὁ Ἀντιφάνης ἐν Μοιχοῖς διὰ τούτων οὐκ ἔστιν οὐδὲν θηρίον τῶν ἰχθύων ἀτυχέστερον . τὸ μὴ γὰρ ἀποχρῆν ἀποθανεῖν αὐτοῖς ἁλοῦσιν , εἶτα κατεδηδεσμένοις εὐθὺς ταφῆναι , παραδοθέντες ἄθλιοι τοῖς ἰχθυοπώλαις τοῖς κακῶς ἀπολουμένοις σήπονθ᾽ , ἕωλοι κείμενοι δύ’ ἡμέρας ἢ τρεῖς , μόλις δ’ ἐὰν ποτ’ ὠνητὴν τυφλὸν λάβωσ᾽ , ἔδωκαν τῶν νεκρῶν ἀναίρεσιν τούτῳ · κομίσας δ’ ἐξέβαλεν οἴκαδε , τὴν πεῖραν ἐν τῇ ῥινὶ τῆς ὀδμῆς λαβών . ἐν δὲ Φιλοθηβαίῳ φησὶν οὐ δεινὸν ἐστι , προσφάτους μὲν ἂν τύχῃ πωλῶν τις ἰχθῦς , συναγαγόντα τὰς ὀφρῦς τοῦτον σκυθρωπάζοντὰ θ’ ἡμῖν προσλαλεῖν , ἐὰν σαπροὺς κομιδῇ δέ , παίζειν καὶ γελᾶν ; τοὐναντίον γὰρ πᾶν ἔδει τούτους ποιεῖν · τὸν μὲν γελᾶν , τὸν δ’ ἕτερον οἰμώζειν μακρά . ὅτι δὲ καὶ παμπόλλου πιπράσκουσιν Ἄλεξις ἐν Πυλαίαις φησὶν ι νὴ τὴν Ἀθηνᾶν , ἀλλ’ ἐγὼ τεθαύμακα τοὺς ἰχθυοπώλας , πῶς ποτ’ οὐχὶ πλούσιοι ἅπαντές εἰσι λαμβάνοντες βασιλικοὺς φόρους · β . φόρους μόνον ; οὐχὶ δεκατεύουσι γὰρ τὰς οὐσίας ἐν ταῖς πόλεσι καθήμενοι , ὅλας δ’ ἀφαιροῦνται καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ;
Lemmas: ὅτι δέ καί νεκρός πωλέω ὁ ἰχθῦς καί σήπω ἐπισημαίνω ὁ Ἀντιφάνης ἐν Μοιχός διά οὗτος οὐ εἰμί οὐδείς θηρίον ὁ ἰχθῦς ἀτυχής . ὁ μή γάρ ἀποχράω ἀποθνῄσκω αὐτός ἁλίσκομαι , εἶτα κατεσθίω εὐθύς θάπτω , παραδίδωμι ἄθλιος ὁ ἰχθυοπώλης ὁ κακός ἀπόλλυμι σήπω , ἕωλος κεῖμαι δύο ἡμέρα ἤ τρεῖς , μόλις δέ ἐάν ποτέ ὠνητής τυφλός λαμβάνω , δίδωμι ὁ νεκρός ἀναίρεσις οὗτος · κομίζω δέ ἐκβάλλω οἴκαδε , ὁ πεῖρα ἐν ὁ ῥίς ὁ ὀσμή λαμβάνω . ἐν δέ Φιλοθηβαῖος φημί οὐ δεινός εἰμί , πρόσφατος μέν ἐάν τυγχάνω πωλέω τις ἰχθῦς , συνάγω ὁ ὀφρύς οὗτος σκυθρωπάζω τε ἐγώ προσλαλέω , ἐάν σαπρός κομιδῇ δέ , παίζω καί γελάω ; ἐναντίος γάρ πᾶς δέω οὗτος ποιέω · ὁ μέν γελάω , ὁ δέ ἕτερος οἰμώζω μακρός . ὅτι δέ καί πάμπολυς πιπράσκω Ἄλεξις ἐν Πυλαία φημί ι̅ νή ὁ Ἀθήνη , ἀλλά ἐγώ θαυμάζω ὁ ἰχθυοπώλης , πῶς ποτέ οὐ πλούσιος ἅπας εἰμί λαμβάνω βασιλικός φόρος · Β . φόρος μόνος ; οὐ δεκατεύω γάρ ὁ οὐσία ἐν ὁ πόλις κάθημαι , ὅλος δέ ἀφαιρέω κατά ἕκαστος ἡμέρα ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.8
κἀν τῷ Λέβητι δέ φησιν ὁ αὐτὸς ποιητής · οὐ γέγονε κρείττων νομοθέτης τοῦ πλουσίου Ἀριστονίκου τίθησι γὰρ νυνὶ νόμον , τῶν ἰχθυοπωλῶν ὅστις ἂν πωλῶν τινι ἰχθὺν ὑποτιμήσας ἀποδῶτ’ ἐλάττονος ἧς εἶπε τιμῆς , εἰς τὸ δεσμωτήριον εὐθὺς ἀπάγεσθαι τοῦτον , ἵνα δεδοικότες τῆς ἀξίας ἀγαπῶσιν ἢ τῆς ἑσπέρας σαπροὺς ἅπαντας ἀποφέρωσιν οἴκαδε . κἀνταῦθα καὶ γραῦς καὶ γέρων καὶ παιδίον πέμπτης ἅπαντες ἀγοράσουσι κατὰ τρόπον . καὶ προελθὼν δέ φησιν οὐ γέγονε μετὰ Σόλωνα κρείττων οὐδὲ εἷς Ἀριστονίκου νομοθέτης ι τὰ τ’ ἄλλα γὰρ νενομοθέτηκε πολλὰ καὶ παντοῖα δὴ νυνί τε καινὸν εἰσφέρει νόμον τινὰ χρυσοῦν , τὸ μὴ πωλεῖν καθημένους ἔτι τοὺς ἰχθυοπώλας , διὰ τέλους δ᾽ ἑστηκότας · εἶτ’ εἰς νέωτά φησι γράψειν κρεμαμένους , καὶ θᾶττον ἀποπέμψουσι τοὺς ὠνουμένους ἀπὸ μηχανῆς πωλοῦντες ὥσπερ οἱ θεοί .
Lemmas: ἐν ὁ Λέβης δέ φημί ὁ αὐτός ποιητής · οὐ γίγνομαι κρατύς νομοθέτης ὁ πλούσιος Ἀριστόνικος τίθημι γάρ νυνί νόμος , ὁ ἰχθυοπώλης ὅστις ἄν πωλέω τις ἰχθῦς ὑποτιμάω ἀποδίδωμι ἐλαχύς ὅς λέγω τιμή , εἰς ὁ δεσμωτήριον εὐθύς ἀπάγω οὗτος , ἵνα δείδω ὁ ἀξία ἀγαπάω ἤ ὁ ἑσπέρα σαπρός ἅπας ἀποφέρω οἴκαδε . ἐνταῦθα καί γραῦς καί γέρων καί παιδίον πέμπτος ἅπας ἀγοράζω κατά τρόπος . καί προέρχομαι δέ φημί οὐ γίγνομαι μετά Σόλων κρατύς οὐδέ εἷς Ἀριστόνικος νομοθέτης ι̅ ὁ τε ἄλλος γάρ νομοθετέω πολύς καί παντοῖος δή νυνί τε καινός εἰσφέρω νόμος τις χρύσεος , ὁ μή πωλέω κάθημαι ἔτι ὁ ἰχθυοπώλης , διά τέλος δέ ἵστημι · εἶτα εἰς νέωτα φημί γράφω κρεμάννυμι , καί ταχύς ἀποπέμπω ὁ ὠνέομαι ἀπό μηχανή πωλέω ὥσπερ ὁ θεός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.9
ἐμφανίζει δ’ αὐτῶν καὶ τὸ σκαιόν , ἔτι δὲ μισάνθρωπον Ἀντιφάνης ἐν Μισοπονήρῳ πρὸς τοὺς ἐν τῷ βίῳ κακίστους τὴν σύγκρισιν αὐτῶν ποιούμενος διὰ τούτων εἶτ’ οὐ σοφοὶ δῆτ’ εἰσὶν οἱ Σκύθαι σφόδρα , οἳ γενομένοισιν εὐθέως τοῖς παιδίοις διδόασιν ἵππων καὶ βοῶν πίνειν γάλα ; β . οὐ μὰ Δία τιτθὰς εἰσάγουσι βασκάνους καὶ παιδαγωγοὺς αὖθις , ὧν μεῖζον κακὸν οὐκ ἂν γένοιτο . α . μετά γε μαίας νὴ Δία · αὗται δ’ ὑπερβάλλουσι . β . μετά γε νὴ Δία τοὺς μητραγυρτοῦντάς , τὸ πολὺ γὰρ αὖ γένος μιαρώτατον τοῦτ’ ἐστίν . α . εἰ μὴ νὴ Δία τοὺς ἰχθυοπώλας τις λέγειν μιαρωτάτους βούλοιτο . β . μετά γε τοὺς τραπεζίτας · ἔθνος τούτου γὰρ οὐδέν ἐστιν ἐξωλέστερον .
Lemmas: ἐμφανίζω δέ αὐτός καί ὁ σκαιός , ἔτι δέ μισάνθρωπος Ἀντιφάνης ἐν Μισοπόνηρος πρός ὁ ἐν ὁ βίος κακός ὁ σύγκρισις αὐτός ποιέω διά οὗτος εἶτα οὐ σοφός δῆτα εἰμί ὁ Σκύθης σφόδρα , ὅς γίγνομαι εὐθύς ὁ παιδίον δίδωμι ἵππος καί βοῦς πίνω γάλα ; Β . οὐ μά Ζεύς τιτθή εἰσάγω βάσκανος καί παιδαγωγός αὖθις , ὅς μέγας κακός οὐ ἄν γίγνομαι . α . μετά γε μαῖα νή Ζεύς · οὗτος δέ ὑπερβάλλω . Β . μετά γε νή Ζεύς ὁ μητραγυρτέω , ὁ πολύς γάρ αὖ γένος μιαρός οὗτος εἰμί . α . εἰ μή νή Ζεύς ὁ ἰχθυοπώλης τις λέγω μιαρός βούλομαι . Β . μετά γε ὁ τραπεζίτης · ἔθνος οὗτος γάρ οὐδείς εἰμί ἐξώλης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.10
οὐκ ἀπιθάνως δὲ καὶ Δίφιλος ἐν Ἐμπόρῳ περὶ τοῦ παμπόλλου πιπράσκεσθαι τοὺς ἰχθῦς λέγει ὧδε · οὐ πώποτ’ ἰχθῦς οἶδα τιμιωτέρους ἰδών . Πόσειδον , εἰ δεκάτην ἐλάμβανες αὐτῶν ἀπὸ τῆς τιμῆς ἑκάστης ἡμέρας , πολὺ τῶν θεῶν ἂν ἦσθα πλουσιώτατος . ὅμως δὲ τούτων εἴ με προσγελάσειέ τις , ἐδίδουν στενάξας ὁπόσον αἰτήσειέ με . γόγγρον μὲν , ὥσπερ ὁ Πρίαμος τὸν Ἕκτορα , ὅσον εἵλκυσεν τοσοῦτο καταθεὶς ἐπριάμην . Ἄλεξις δ’ ἐν Ἑλληνίδι · ἀεὶ δὲ καὶ ζῶντ’ ἐστὶ καὶ τεθνηκότα τἀν τῇ θαλάττῃ πολέμι’ ἡμῖν θηρία . ἂν ἀνατραπῇ γὰρ πλοῖον , εἶθ᾽ , ὡς γίνεται , ληφθῇ νέων τις , καταπεπώκασ’ εὐθέως . αὐτοὶ τ’ ἐπὰν ληφθῶσιν ὑπὸ τῶν ἁλιέων , τεθνεῶτες ἐπιτρίβουσι τοὺς ὠνουμένους . τῆς οὐσίας γάρ εἰσιν ἡμῶν ὤνιοι , ὁ πριάμενός τε πτωχὸς εὐθὺς ἀποτρέχει , ἐξ ὀνόματος δ’ ἰχθυοπώλου μνημονεύει Ἑρμαίου Αἰγυπτίου Ἄρχιππος ἐν Ἰχθύσιν οὕτως · Αἰγύπτιος μιαρώτατος τῶν ἰχθύων κάπηλος Ἑρμαῖος , ὃς βίᾳ δέρων ῥίνας γαλεούς τε πωλεῖ καὶ τοὺς λάβρακας ἐντερεύων , ὡς λέγουσιν ἡμῖν . καὶ Ἄλεξις δ’ ἐν Ἐπικλήρῳ Μικίωνος ἰχθυοπώλου τινος μνημονεύει .
Lemmas: οὐ ἀπίθανος δέ καί Δίφιλος ἐν Ἔμπορος περί ὁ πάμπολυς πιπράσκω ὁ ἰχθῦς λέγω ὧδε · οὐ πώποτε ἰχθῦς οἶδα τίμιος ὁράω . Ποσειδῶν , εἰ δέκατος λαμβάνω αὐτός ἀπό ὁ τιμή ἕκαστος ἡμέρα , πολύς ὁ θεός ἄν εἰμί πλούσιος . ὅμως δέ οὗτος εἰ ἐγώ προσγελάω τις , δίδωμι στενάζω ὁπόσος αἰτέω ἐγώ . γόγγρος μέν , ὥσπερ ὁ Πρίαμος ὁ Ἕκτωρ , ὅσος ἕλκω τοσοῦτος κατατίθημι πρίαμαι . Ἄλεξις δέ ἐν Ἑλληνίς · ἀεί δέ καί ζάω εἰμί καί θνῄσκω ἐν ὁ θάλασσα πολέμιος ἐγώ θηρίον . ἐάν ἀνατρέπω γάρ πλοῖον , εἶτα , ὡς γίγνομαι , λαμβάνω νέος τις , καταπίνω εὐθύς . αὐτός τε ἐπάν λαμβάνω ὑπό ὁ ἁλιεύς , θνῄσκω ἐπιτρίβω ὁ ὠνέομαι . ὁ οὐσία γάρ εἰμί ἐγώ ὤνιος , ὁ πρίαμαι τε πτωχός εὐθύς ἀποτρέχω , ἐκ ὄνομα δέ ἰχθυοπώλης μνημονεύω Ἑρμαίας Αἰγύπτιος Ἄρχιππος ἐν Ἰχθύς οὕτως · Αἰγύπτιος μιαρός ὁ ἰχθῦς κάπηλος Ἑρμαῖος , ὅς βία δέρω ῥίνη γαλεός τε πωλέω καί ὁ λάβραξ ἐντερεύω , ὡς λέγω ἐγώ . καί Ἄλεξις δέ ἐν Ἐπίκληρος Μικίων ἰχθυοπώλης τις μνημονεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.11
εἰκότως οὖν καὶ οἱ ἁλιεῖς ἐπὶ τῇ τέχνῃ μέγα φρονοῦσι μᾶλλον ἢ οἱ ἄριστοι τῶν στρατηγῶν παράγει γοῦν τινα τούτων Ἀναξανδρίδης ἐν Ὀδυσσεῖ περὶ τῆς ἁλιευτικῆς τέχνης τάδε λέγοντα · τῶν ζωγράφων μὲν ἡ καλὴ χειρουργία ἐν τοῖς πίναξιν κρεμαμένη θαυμάζεται · αὕτη δὲ σεμνῶς ἐκ λοπάδος ἁρπάζεται ἀπὸ τοῦ ταγήνου τ’ εὐθέως ἀφανίζεται . ἐπεὶ τίνα δι’ ἄλλην τέχνην , ὦ χρηστὲ σύ , τὰ στόματα τῶν νεωτέρων κατακάετ’ ἢ ὠθισμός ἐστι δακτύλων τοιουτοσὶ ἢ πνιγμός , ἂν μὴ ταχὺ δύνηται καταπιεῖν ; ἀλλ’ οὐ μόνη γὰρ τὰς συνουσίας ποιεῖ εὔοψος ἀγορά ; τίς δὲ συνδειπνεῖ βροτῶν φρυκτοὺς καταλαβὼν ἢ κορακίνους ὠνίους ἢ μαινίδ᾽ ; ὡραῖον δὲ μειρακύλλιον ποίαις ἐπῳδαῖς ἢ λόγοις ἁλίσκεται τίσιν , φράσον γάρ , ἄν τις ἀφέλῃ τὴν τέχνην τὴν τῶν ἀλιέων ; ἥδε γὰρ δαμάζεται ἑφθοῖς προσώποις ἰχθύων χειρουμένη , ἄγουσ’ ὑπ’ αὐτὰ σώματ’ ἀρίστου πύλας , ἀσύμβολον κλίνειν τ’ ἀναγκάζει φύσιν .
Lemmas: ἔοικα οὖν καί ὁ ἁλιεύς ἐπί ὁ τέχνη μέγας φρονέω μάλα ἤ ὁ ἀγαθός ὁ στρατηγός παράγω γοῦν τις οὗτος Ἀναξανδρίδης ἐν Ὀδυσσεύς περί ὁ ἁλιευτικός τέχνη ὅδε λέγω · ὁ ζωγράφος μέν ὁ καλός χειρουργία ἐν ὁ πίναξ κρεμάννυμι θαυμάζω · οὗτος δέ σεμνός ἐκ λοπάς ἁρπάζω ἀπό ὁ τάγηνον τε εὐθύς ἀφανίζω . ἐπεί τίς διά ἄλλος τέχνη , ὦ χρηστός σύ , ὁ στόμα ὁ νέος κατακαίω ἤ ὠθισμός εἰμί δάκτυλος τοιοῦτος ἤ πνιγμός , ἐάν μή ταχύς δύναμαι καταπίνω ; ἀλλά οὐ μόνος γάρ ὁ συνουσία ποιέω εὔοψος ἀγορά ; τίς δέ συνδειπνέω βροτός φρυκτός καταλαμβάνω ἤ κορακῖνος ὤνιος ἤ μαινίς ; ὡραῖος δέ μειρακύλλιον ποῖος ἐπῳδή ἤ λόγος ἁλίσκομαι τίς , φράζω γάρ , ἐάν τις ἀφαιρέω ὁ τέχνη ὁ ὁ ἀλιεύς ; ὅδε γάρ δαμάζω ἑφθός πρόσωπον ἰχθῦς χειρόω , ἄγω ὑπό αὐτός σῶμα ἀγαθός πύλη , ἀσύμβολος κλίνω τε ἀναγκάζω φύσις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.13
ἐκ τούτων πάλιν τῶν λεχθέντων τὰς ἀκάνθας ἀναλεξάμενος Οὐλπιανὸς εἰ ἔχομεν , ἔφη , δεῖξαι ἀργυροῖς σκεύεσιν ἐν τοῖς δείπνοις χρωμένους τοὺς ἀρχαίους καὶ εἰ ὁ πίναξ Ἑλληνικὸν ὄνομα . Ὁμήρου γὰρ εἰπόντος ἐν Ὀδυσσείᾳ · τοῖσιν δ’ αὖ πίνακας κρειῶν παρέθηκε συβώτης , Ἀριστοφάνης ὁ Βυζάντιος νεώτερόν φησιν εἶναι τὸ ἐπὶ πινάκων παρατιθέναι τὰ ὄψα , ἀγνοῶν ὅτι κἀν ἄλλοις εἴρηκεν ὁ ποιητής · δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας . ζητῶ δὲ καὶ εἰ δούλων πλῆθός τινες ἐκέκτηντο ὥσπερ καὶ οἱ νῦν καὶ εἰ τὸ τήγανον εἴρηται καὶ μὴ μόνως τάγηνον , καὶ μὴ πάντα πίνωμεν ἢ καὶ ἐσθίωμεν ὥσπερ οἱ διὰ τὴν γαστέρα παράσιτοι ὀνομαζόμενοι ἢ κόλακες .
Lemmas: ἐκ οὗτος πάλιν ὁ λέγω ὁ ἄκανθα ἀναλέγω Οὐλπιανός εἰ ἔχω , φημί , δείκνυμι ἀργύρεος σκεῦος ἐν ὁ δεῖπνον χράω ὁ ἀρχαῖος καί εἰ ὁ πίναξ Ἑλληνικός ὄνομα . Ὅμηρος γάρ λέγω ἐν Ὀδύσσεια · ὁ δέ αὖ πίναξ κρέας παρατίθημι συβώτης , Ἀριστοφάνης ὁ Βυζάντιος νέος φημί εἰμί ὁ ἐπί πίναξ παρατίθημι ὁ ὄψον , ἀγνοέω ὅτι ἐν ἄλλος λέγω ὁ ποιητής · δαιτρός δέ κρέας πίναξ παρατίθημι ἀείρω . ζητέω δέ καί εἰ δοῦλος πλῆθος τις κτάομαι ὥσπερ καί ὁ νῦν καί εἰ ὁ τάγηνον λέγω καί μή μόνος τάγηνον , καί μή πᾶς πίνω ἤ καί ἐσθίω ὥσπερ ὁ διά ὁ γαστήρ παράσιτος ὀνομάζω ἤ κόλαξ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.14
πρὸς ὃν Αἰμιλιανὸς ἀπεκρίνατο · πίνακα μὲν ἔχεις τὸ σκεῦος ὠνομασμένον καὶ παρὰ Μεταγένει τῷ κωμικῷ ἐν Θουριοπέρσαις . τήγανον δέ , ὦ βέλτιστε , εἴρηκεν ἐν μὲν Λήροις Φερεκράτης οὕτως · ἀπὸ τηγάνου τ’ ἔφασκεν ἀφύας φαγεῖν . καὶ ἐν Πέρσαις ὁ αὐτός · ἐπὶ τηγάνοις καθίσανθ’ ὑφάπτειν τοῦ φλέω . Φιλωνίδης δ’ ἐν Κοθόρνοις · ὑποδέχεσθαι καὶ μαγίσι καὶ τηγάνοις . καὶ πάλιν ὀσφρομένην τῶν τηγάνων . Εὔβουλος δ’ ἐν Ὀρθάννῃ · ῥιπὶς δ’ ἐγείρει φύλακας Ἡφαίστου κύνας θερμῇ παροξύνουσα τηγάνου πνοῇ . καὶ πάλιν πᾶσα δ’ εὔμορφος γυνὴ ἐρῶσα φοιτᾷ τηγάνῳ τε συντρυφᾷ . καὶ ἐν Τιτᾶσι · προσγελῶσά τε λοπὰς παφλάζει βαρβάρῳ λαλήματι · πηδῶσι δ’ ἰχθῦς ἐν μέσοισι τηγάνοις . τοῦ δὲ ῥήματος μέμνηται , Φρύνιχος ἐν Τραγῳδοῖς · ἡδὺ δ’ ἀποτηγανίζειν ἄνευ συμβολῶν . καὶ Φερεκράτης ἐν Μυρμηκανθρώποις φησί · σὺ δ’ ἀποτηγανίζεις . Ἡγήσανδρος δ’ ὁ Δελφὸς Συρακοσίους φησὶ τὴν μὲν λοπάδα τήγανον καλεῖν , τὸ δὲ τήγανον τήγανον διὸ καὶ Θεοδωρίδαν φάναι ἔν τινι ποιηματίῳ · τήγανον εὖ ἥψησεν ἐν ὀψητῆρι κολύμβῳ , τὴν λοπάδα τήγανον προσαγορεύων . χωρὶς δὲ τοῦ τ στοιχείου Ἴωνες ἤγανον λέγουσιν , ὡς Ἀνακρέων χεῖρὰ τ’ ἐν ἠγάνῳ βαλεῖν .
Lemmas: πρός ὅς Αἰμιλιανός ἀποκρίνω · πίναξ μέν ἔχω ὁ σκεῦος ὀνομάζω καί παρά Μεταγένης ὁ κωμικός ἐν Θουριοπέρσαι . τάγηνον δέ , ὦ ἀγαθός , λέγω ἐν μέν Λῆρος Φερεκράτης οὕτως · ἀπό τάγηνον τε φάσκω ἀφύη ἐσθίω . καί ἐν Πέρσης ὁ αὐτός · ἐπί τάγηνον καθίζω ὑφάπτω ὁ φλέως . Φιλωνίδης δέ ἐν Κόθορνος · ὑποδέχομαι καί μαγίς καί τάγηνον . καί πάλιν ὀσφραίνομαι ὁ τάγηνον . Εὔβουλος δέ ἐν Ὀρθάννης · ῥιπίς δέ ἐγείρω φύλαξ Ἥφαιστος κύων θερμός παροξύνω τάγηνον πνοή . καί πάλιν πᾶς δέ εὔμορφος γυνή ἐράω φοιτάω τάγηνον τε συντρυφάω . καί ἐν Τιτάν · προσγελάω τε λοπάς παφλάζω βάρβαρος λάλημα · πηδάω δέ ἰχθῦς ἐν μέσος τάγηνον . ὁ δέ ῥῆμα μιμνῄσκω , Φρύνιχος ἐν Τραγῳδός · ἡδύς δέ ἀποτηγανίζω ἄνευ συμβολή . καί Φερεκράτης ἐν Μύρμηκανθρωπος φημί · σύ δέ ἀποτηγανίζω . Ἡγήσανδρος δέ ὁ Δελφός Συρακούσιος φημί ὁ μέν λοπάς τάγηνον καλέω , ὁ δέ τάγηνον τάγηνον διό καί Θεοδωρίδας φημί ἐν τις ποιημάτιον · τάγηνον εὖ ἕψω ἐν ὀψητήρ κόλυμβος , ὁ λοπάς τάγηνον προσαγορεύω . χωρίς δέ ὁ τ στοιχεῖον Ἴων ἤγανον λέγω , ὡς Ἀνακρέων χείρ τε ἐν ἤγανον βάλλω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.15
εἰς ἐπίστασιν δέ με ἄγει , καλὲ Οὐλπιανέ , περὶ τῆς τῶν ἀργυρωμάτων χρήσεως τὸ ὑπὸ Ἀλέξιδος ἐν Φυγάδι εἰρημένον ὅπου γάρ ἐστιν ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ τοῖς μαγείροις . μέχρι γὰρ τῶν Μακεδονικῶν χρόνων κεραμέοις σκεύεσιν οἱ δειπνοῦντες διηκονοῦντο , ὥς φησιν ὁ ἐμὸς Ἰόβας . μεταβαλόντων δ’ ἐπὶ τὸ πολυτελέστερον Ῥωμαίων τὴν δίαιταν κατὰ μίμησιν ἐκδιαιτηθεῖσα Κλεοπάτρα ἡ τὴν Αἰγύπτου καταλύσασα βασιλείαν τοὔνομα οὐ δυναμένη ἀλλάξαι ἀργυροῦν καὶ χρυσοῦν ἀπεκάλει κέραμον αὐτὸ κέραμά τ’ ἐπεδίδου τοιαῦτα ἀποφόρητα τοῖς δειπνοῦσι · καὶ τοῦτ’ ἦν τὸ πολυτελέστατον εἴς τε τὸν Ῥωσικὸν εὐανθέστατον ὄντα κέραμον πέντε μνᾶς ἡμερησίας ἀνήλισκεν ἡ Κλεοπάτρα . Πτολεμαῖος δ’ ὁ βασιλεὺς ἐν ὀγδόῳ ὑπομνημάτων περὶ Μασσανάσσου τὸν λόγον ποιούμενος τοῦ Λιβύων βασιλέως φησὶ τάδε · δεῖπνα Ῥωμαικῶς ἦν κατεσκευασμένα , κεράμῳ παντὶ χορηγούμενα ἀργυρῷ · τὰς δὲ τῶν δευτέρων τραπέζας ἐκόσμει τοῖς Ἰταλικοῖς ἐθισμοῖς · τὰ δὲ κανίσκια ἦν ἅπαντα χρυσᾶ , γεγονότα πρὸς τὰ πλεκόμενα ταῖς σχοίνοις · μουσικοῖς δὲ ἐχρῆτο Ἑλληνικοῖς .
Lemmas: εἰς ἐπίστασις δέ ἐγώ ἄγω , καλός Οὐλπιανός , περί ὁ ὁ ἀργύρωμα χρῆσις ὁ ὑπό Ἄλεξις ἐν Φυγάς λέγω ὅπου γάρ εἰμί ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ ὁ μάγειρος . μέχρι γάρ ὁ Μακεδονικός χρόνος κεράμεος σκεῦος ὁ δειπνέω διακονέω , ὡς φημί ὁ ἐμός Ἰόβης . μεταβάλλω δέ ἐπί ὁ πολυτελής Ῥωμαῖος ὁ δίαιτα κατά μίμησις ἐκδιαιτάω Κλεοπάτρη ὁ ὁ Αἴγυπτος καταλύω βασιλεία ὄνομα οὐ δύναμαι ἀλλάσσω ἀργύρεος καί χρύσεος ἀποκαλέω κέραμος αὐτός κεραμεῖον τε ἐπιδίδωμι τοιοῦτος ἀποφόρητος ὁ δειπνέω · καί οὗτος εἰμί ὁ πολυτελής εἰς τε ὁ Ῥωσικός εὐανθής εἰμί κέραμος πέντε μνᾶ ἡμερήσιος ἀναλίσκω ὁ Κλεοπάτρη . Πτολεμαῖος δέ ὁ βασιλεύς ἐν ὄγδοος ὑπόμνημα περί Μασσανάσσης ὁ λόγος ποιέω ὁ Λίβυς βασιλεύς φημί ὅδε · δεῖπνον Ῥωμαῖος εἰμί κατασκευάζω , κέραμος πᾶς χορηγέω ἀργύρεος · ὁ δέ ὁ δεύτερος τράπεζα κοσμέω ὁ Ἰταλικός ἐθισμός · ὁ δέ κανίσκιον εἰμί ἅπας χρύσεος , γίγνομαι πρός ὁ πλέκω ὁ σχοῖνος · μουσικός δέ χράω Ἑλληνικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.16
Ἀριστοφάνης δὲ ὁ κωμῳδιοποιός , ὅν φησιν Ἡλιόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τοῖς περὶ ἀκροπόλεωσ—πεντεκαίδεκα δ’ ἐστὶ ταῦτα βιβλία Ναυκρατίτην εἶναι γένος , ἐν τῷ Πλούτῳ δράματι κατὰ τὴν τοῦ ὁμωνύμου θεοῦ ἐπιφάνειαν τοὺς ἰχθυηρούς φησι πίνακας ἀργυροῦς ἀναφανῆναι καθάπερ καὶ τὰ ἄλλα ἅπαντα , λέγων ὡδί ὀξὶς δὲ πᾶσα καὶ λοπάδιον καὶ χύτρα χαλκῆ γέγονε · τοὺς δὲ πινακίσκους τοὺς σαπροὺς τοὺς ἰχθυηροὺς ἀργυροῦς πάρεσθ’ ὁρᾶν . ὁ δ’ ἰπνὸς γέγον’ ἡμῖν ἐξαπίνης ἐλεφάντινος . Πλάτων δ’ ἐν Πρέσβεσι · κᾆτ’ ἔλαβον Ἐπικράτης τε καὶ Φορμίσιος παρὰ τοῦ βασιλέως πλεῖστα δωροδοκήματα , ὀξύβαφα χρυσᾶ καὶ πινακίσκους ἀργυροῦς . σώφρων δ’ ἐν γυναικείοις μίμοις φησί · τῶν δὲ χαλκωμάτων καὶ τῶν · ἀργυρωμάτων ἐμάρμαιρε ἁ οἰκία .
Lemmas: Ἀριστοφάνης δέ ὁ κωμῳδιοποιός , ὅς φημί Ἡλιόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί ἀκροπόλεωσ—πεντεκαίδεκα δέ εἰμί οὗτος βιβλίον Ναυκρατίτης εἰμί γένος , ἐν ὁ Πλοῦτος δρᾶμα κατά ὁ ὁ ὁμώνυμος θεός ἐπιφάνεια ὁ ἰχθυηρός φημί πίναξ ἀργύρεος ἀναφαίνω καθά καί ὁ ἄλλος ἅπας , λέγω ὡδί ὀξίς δέ πᾶς καί λοπάδιον καί χύτρα χάλκεος γίγνομαι · ὁ δέ πινακίσκος ὁ σαπρός ὁ ἰχθυηρός ἀργύρεος πάρειμι ὁράω . ὁ δέ ἰπνός γίγνομαι ἐγώ ἐξαπίνης ἐλεφάντινος . Πλάτων δέ ἐν Πρέσβυς · εἶτα λαμβάνω Ἐπικράτης τε καί Φορμίσιος παρά ὁ βασιλεύς πολύς δωροδόκημα , ὀξύβαφον χρύσεος καί πινακίσκος ἀργύρεος . σώφρων δέ ἐν γυναικεῖος μῖμος φημί · ὁ δέ χάλκωμα καί ὁ · ἀργύρωμα μαρμαίρω ὁ οἰκίον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.17
Φιλιππίδης δ’ ἐν Ἀργυρίου ἀφανισμῷ ὡς φορτικοῦ μέμνηται τοῦ τοιούτου καὶ σπανίου , ζηλουμένου δὲ ὑπό τινων νεοπλούτων μετοίκων ἀλλ’ ἔλεος ἐμπέπτωκέ τίς μοι τῶν ὅλων ὅταν ἀπορουμένους μὲν ἀνθρώπους ἴδω ἐλευθέρους , μαστιγίας δ’ ἀπ’ ἀργυροῦ πίνακος ἄγοντος μνᾶν τάριχος ἐνίοτε δυεῖν ὀβολῶν ἔσθοντας ἢ τριωβόλου καὶ κάππαριν χαλκῶν τριῶν ἐν τρυβλίῳ ἄγοντι πεντήκοντα δραχμὰς ἀργυρῷ . πρότερον δὲ φιάλην ἦν ἀνακειμένην ἰδεῖν ἐργῶδες ἀμέλει . β . τοῦτο μὲν καὶ νῦν ἔτι · ἂν γὰρ ἀναθῇ τις , εὐθὺς ἕτερος ἥρπασεν . Ἄλεξις δὲ ἐν Ἱππίσκῳ νεανίσκον παράγων ἐρῶντα καὶ ἐπιδεικνύμενον τὸν πλοῦτον τῇ ἐρωμένῃ ταῦτα ποιεῖ λέγοντα · τοῖς παισὶ τ’ εἶπα δύο γὰρ ἦγον οἴκοθεν τἀκπώματ’ εἰς τὸ φανερὸν ἐκνενιτρωμένα θεῖναι , κύαθος δ’ ἦν ἀργυροῦς （ οὗτος μὲν οὖν ἦγεν δύο δραχμάσ᾽ , κυμβίον δὲ τέτταρας ἴσως ἑτέρας , ψυκτηρίδιον δὲ δέκ’ ὀβολούς , Φιλιππίδου λεπτότερον . β . ἀλλὰ ταῦθ’ ὅλως πρὸς ἀλαζονείαν οὐ κακῶς νενοημέν’ ἦν . οἶδα δὲ κἀγώ τινα πολίτην ἡμέτερον πτωχαλαζόνα , ὃς δραχμῆς ἔχων τὰ πάντα ἀργυρώματα ἐβόα καλῶν τὸν οἰκέτην ἕνα ὄντα καὶ μόνον , ὀνόμασι δὲ χρώμενον ψαμμακοσίοις , παῖ Στρομβιχίδη , μὴ τῶν χειμερινῶν ἀργυρωμάτων ἡμῖν παραθῇς , ἀλλὰ τῶν θερινῶν . τοιοῦτός ἐστι καὶ ὁ παρὰ Νικοστράτῳ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Βασιλεῖς . ἀλαζὼν δ’ ἐστὶ στρατιώτης περὶ οὗ λέγει · λοιπή τις ὀξίς ἐστι καὶ ψυκτήριον τῆς εὐπαρύφου λεπτότερον . ἐξήλαυνον γάρ τινες τὸν ἄργυρον καὶ τότε εἰς ὑμένος ἰδέαν .
Lemmas: Φιλιππίδης δέ ἐν Ἀργύριος ἀφανισμός ὡς φορτικός μιμνῄσκω ὁ τοιοῦτος καί σπάνιος , ζηλέω δέ ὑπό τις νεόπλουτος μέτοικος ἀλλά ἔλεος ἐμπίπτω τις ἐγώ ὁ ὅλος ὅταν ἀφοράω μέν ἄνθρωπος ὁράω ἐλεύθερος , μαστιγίας δέ ἀπό ἀργύρεος πίναξ ἄγω μνᾶ τάριχος ἐνίοτε δύο ὀβολός ἔσθω ἤ τριώβολον καί κάππαρις χάλκεος τρεῖς ἐν τρύβλιον ἄγω πεντήκοντα δραχμή ἀργύρεος . πρότερος δέ φιάλη εἰμί ἀνάκειμαι ὁράω ἐργώδης ἀμέλει . Β . οὗτος μέν καί νῦν ἔτι · ἐάν γάρ ἀνατίθημι τις , εὐθύς ἕτερος ἁρπάζω . Ἄλεξις δέ ἐν Ἱππίσκος νεανίσκος παράγω ἐράω καί ἐπιδείκνυμι ὁ πλοῦτος ὁ ἐράω οὗτος ποιέω λέγω · ὁ παῖς τε λέγω δύο γάρ ἄγω οἴκοθεν ἔκπωμα εἰς ὁ φανερός ἐκνιτρόω τίθημι , κύαθος δέ εἰμί ἀργύρεος （ οὗτος μέν οὖν ἄγω δύο δραχμήσα , κυμβίον δέ τέσσαρες ἴσως ἕτερος , ψυκτηρίδιον δέ δέκα ὀβολός , Φιλιππίδης λεπτός . Β . ἀλλά οὗτος ὅλος πρός ἀλαζονεία οὐ κακός νοέω εἰμί . οἶδα δέ ἐγώ τις πολίτης ἡμέτερος πτωχαλαζών , ὅς δραχμή ἔχω ὁ πᾶς ἀργύρωμα βοάω καλέω ὁ οἰκέτης εἷς εἰμί καί μόνος , ὄνομα δέ χράω ψαμμακόσιοι , παῖς Στρομβιχίδης , μή ὁ χειμερινός ἀργύρωμα ἐγώ παρατίθημι , ἀλλά ὁ θερινός . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ παρά Νικόστρατος ἐν ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Βασιλίς . ἀλαζών δέ εἰμί στρατιώτης περί ὅς λέγω · λοιπός τις ὀξίς εἰμί καί ψυκτήριον ὁ εὐπάρυφος λεπτός . ἐξελαύνω γάρ τις ὁ ἄργυρος καί τότε εἰς ὑμήν ἰδέα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.18
καὶ Ἀντιφάνης δὲ ἐν Λημνίαις φησί παρετέθη τρίπους πλακοῦντα χρηστόν , ὦ πολυτίμητοι θεοί , ἔχων ἐν ἀργυρῷ τε τρυβλίῳ μέλι . καὶ Σώπατρος δ’ ὁ παρῳδὸς ἐν ᾽Ὀρέστῃ · σαπρὸν σίλουρον ἀργυροῦς πίναξ ἔχων . ἐν δὲ τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Φακῇ φησιν ἀλλ’ ἀμφὶ δείπνοις ὀξίδ’ ἀργυρᾶν ἔχει δρακοντομίμοις ἠρμένην τορεύμασιν , οἵαν ποτ’ ἔσχε καὶ Θίβρων ὁ Ταντάλου μαλακὸν ταλάντοις ἐκταλαντωθεὶς ἀνήρ . Θεόπομπος δ’ ὁ Χῖος ἐν ταῖς πρὸς Ἀλέξανδρον συμβουλαῖς περὶ Θεοκρίτου τοῦ πολίτου τὸν λόγον ποιούμενός φησιν ἐξ ἀργυρωμάτων δὲ καὶ χρυσῶν πίνει καὶ τοῖς σκεύεσιν χρῆται τοῖς ἐπὶ τῆς τραπέζης ἑτέροις τοιούτοις , ὁ πρότερον οὐχ ὅπως ἐξ ἀργυρωμάτων ἔχων πίνειν ἀλλ’ οὐδὲ χαλκῶν , ἀλλ’ ἐκ κεραμέων καὶ τούτων ἐνίοτε κολοβῶν . Δίφιλος δ’ ἐν Ζωγράφῳ · ἄριστον ἐπεχόρευσεν ἐκλελεγμένον , εἴ τι νέον ἢ ποθεινὸν ὀστρέων γένη παντοδαπά , λοπάδων παρατεταγμένη φάλαγξ , ὀπτῶν ἐπῇττε σωρὸς ἀπὸ τοῦ τηγάνου , τριμμάτια τούτοις ἐν θυΐαις ἀργυραῖς . Φιλήμων Ἰατρῷ · καὶ γυλιὸν τιν’ ἀργυρωμάτων . Μένανδρος Ἑαυτὸν τιμωρουμένῳ λουτρόν , θεραπαίνας , ἀργυρώματα . καὶ ἐν Ὑμνίδι · ἀλλὰ τἀργυρώματα ἥκω λαβεῖν βουλόμενος . Λυσίας δ’ ἐν τῷ περὶ τοῦ χρυσοῦ τρίποδος , εἰ γνήσιος ὁ λόγος · ἀργυρώματά τε ἢ χρυσώματα ἔτι ἦν διδόναι . οἱ δ’ ἑλληνίζοντες λέγειν δεῖν φασιν ἀργυροῦν κόσμον καὶ χρυσοῦν κόσμον .
Lemmas: καί Ἀντιφάνης δέ ἐν Λήμνιος φημί παρατίθημι τρίπους πλακοῦς χρηστός , ὦ πολυτίμητος θεός , ἔχω ἐν ἀργύρεος τε τρύβλιον μέλι . καί Σώπατρος δέ ὁ παρῳδός ἐν Ὀρέστης · σαπρός σίλουρος ἀργύρεος πίναξ ἔχω . ἐν δέ ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Φακῆ φημί ἀλλά ἀμφί δεῖπνον ὀξίς ἀργύρεος ἔχω δρακοντόμιμος ἀείρω τόρευμα , οἷος ποτέ ἔχω καί Θίβρων ὁ Τάνταλος μαλακός τάλαντον ἐκταλαντόομαι ἀνήρ . Θεόπομπος δέ ὁ Χῖος ἐν ὁ πρός Ἀλέξανδρος συμβουλή περί Θεόκριτος ὁ πολίτης ὁ λόγος ποιέω φημί ἐκ ἀργύρωμα δέ καί χρύσεος πίνω καί ὁ σκεῦος χράω ὁ ἐπί ὁ τράπεζα ἕτερος τοιοῦτος , ὁ πρότερος οὐ ὅπως ἐκ ἀργύρωμα ἔχω πίνω ἀλλά οὐδέ χάλκεος , ἀλλά ἐκ κεραμεῖς καί οὗτος ἐνίοτε κολοβός . Δίφιλος δέ ἐν Ζώγραφος · ἄριστον ἐπιχορεύω ἐκλέγω , εἰ τις νέος ἤ ποθεινός ὄστρεον γένος παντοδαπός , λοπάς παρατάσσω φάλαγξ , ὀπτός ἐπαίσσω σωρός ἀπό ὁ τάγηνον , τριμμάτιον οὗτος ἐν θυία ἀργύρεος . Φιλήμων Ἰατρόν · καί γυλιός τις ἀργύρωμα . Μένανδρος Ἑαυτός τιμωρέω λουτρόν , θεράπαινα , ἀργύρωμα . καί ἐν Ὑμνίς · ἀλλά ἀργύρωμα ἥκω λαμβάνω βούλομαι . Λυσίας δέ ἐν ὁ περί ὁ χρυσός τρίπους , εἰ γνήσιος ὁ λόγος · ἀργύρωμα τε ἤ χρύσωμα ἔτι εἰμί δίδωμι . ὁ δέ ἑλληνίζω λέγω δέω φημί ἀργύρεος κόσμος καί χρύσεος κόσμος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.19
τοσαῦτα εἰπόντος τοῦ Αἰμιλιανοῦ ὁ Ποντιανὸς ἔφη · σπάνιος γὰρ ὄντως ἦν τὸ παλαιὸν παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ὁ μὲν χρυσὸς καὶ πάνυ , ὁ δὲ ἄργυρος ὀλίγος ἦν ἐν τοῖς μετάλλοις . διὸ καὶ Φίλιππον τὸν τοῦ μεγάλου βασιλέως Ἀλεξάνδρου πατέρα φησὶν Δοῦρις ὁ Σάμιος φιάλιον χρυσοῦν κεκτημένον ἀεὶ τοῦτ’ ἔχειν κείμενον ὑπὸ τὸ προσκεφάλαιον . καὶ τὴν Ἀτρέως δὲ χρυσῆν ἄρνα , περὶ ἣν γεγόνασιν ἡλίου τε ἐκλείψεις καὶ βασιλέων μεταβολαὶ ἔτι τε τῆς τραγῳδίας ἡ πολλή , φιάλην ἀργυρᾶν φησι γεγονέναι Ἡρόδωρος ὁ Ἡρακλεώτης ἔχουσαν ἐν μέσῳ ἄρνα χρυσῆν . Ἀναξιμένης δ’ ὁ Λαμψακηνὸς ἐν ταῖς πρώταις ἐπιγραφομέναις ἱστορίαις τὸν Ἐριφύλης ὅρμον διαβόητον γενέσθαι διὰ τὸ σπάνιον εἶναι τότε τὸ χρυσίον παρὰ τοῖς Ἕλλησι · καὶ γὰρ ἀργυροῦν ποτήριον ἦν ἰδεῖν τότε παράδοξον . μετὰ δὲ τὴν Δελφῶν ὑπὸ Φωκέων κατάληψιν πάντα τὰ τοιαῦτα δαψίλειαν εἴληφεν . ἐκ ποτηρίων δὲ χαλκῶν ἔπινον οἱ σφόδρα δοκοῦντες πλουτεῖν καὶ τὰς θήκας τούτων ὠνόμαζον χαλκοθήκας . ʽ Ἡρόδοτός τέ φησι τοὺς Αἰγυπτίων ἱερεῖς χαλκοῖς ποτηρίοις πίνειν , τοῖς τε βασιλεῦσιν αὐτῶν θύουσί ποτε κοινῇ οὐχ εὑρεθῆναι πᾶσι δοθῆναι φιάλας ἀργυρᾶς · Ψαμμήτιχον γοῦν νεώτερον ὄντα τῶν ἄλλων βασιλέων χαλκῇ φιάλῃ σπεῖσαι τῶν ἄλλων ἀργυραῖς σπενδόντων . συληθέντος δ’ οὖν τοῦ Πυθικοῦ ἱεροῦ ὑπὸ τῶν Φωκικῶν τυράννων ἐπέλαμψε παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ὁ χρυσός , εἰσεκώμασε δὲ καὶ ὁ ἄργυρος , ὕστερον δὲ τοῦ μεγίστου Ἀλεξάνδρου τοὺς ἐκ τῆς Ἀσίας θησαυροὺς ἀνελομένου ὄντως ἀνέτειλεν ὁ κατὰ Πίνδαρον εὐρυσθενὴς πλοῦτος .
Lemmas: τοσοῦτος λέγω ὁ Αἰμιλιανός ὁ Ποντιανός φημί · σπάνιος γάρ ὄντως εἰμί ὁ παλαιός παρά ὁ Ἕλλην ὁ μέν χρυσός καί πάνυ , ὁ δέ ἄργυρος ὀλίγος εἰμί ἐν ὁ μέταλλον . διό καί Φίλιππος ὁ ὁ μέγας βασιλεύς Ἀλέξανδρος πατήρ φημί Δοῦρις ὁ Σάμιος φιάλιον χρύσεος κτάομαι ἀεί οὗτος ἔχω κεῖμαι ὑπό ὁ προσκεφάλαιον . καί ὁ Ἀτρεύς δέ χρύσεος ἀρήν , περί ὅς γίγνομαι ἥλιος τε ἔκλειψις καί βασιλεύς μεταβολή ἔτι τε ὁ τραγῳδία ὁ πολύς , φιάλη ἀργύρεος φημί γίγνομαι Ἡρόδωρος ὁ Ἡρακλεώτης ἔχω ἐν μέσος ἀρήν χρύσεος . Ἀναξιμένης δέ ὁ Λαμψακηνός ἐν ὁ πρῶτος ἐπιγράφω ἱστορία ὁ Ἐριφύλη ὅρμος διαβόητος γίγνομαι διά ὁ σπάνιος εἰμί τότε ὁ χρυσίον παρά ὁ Ἕλλην · καί γάρ ἀργύρεος ποτήριον εἰμί ὁράω τότε παράδοξος . μετά δέ ὁ Δελφοί ὑπό Φωκεύς κατάληψις πᾶς ὁ τοιοῦτος δαψίλεια λαμβάνω . ἐκ ποτήριον δέ χάλκεος πίνω ὁ σφόδρα δοκέω πλουτέω καί ὁ θήκη οὗτος ὀνομάζω χαλκοθήκη . ʽ Ἡρόδοτος τε φημί ὁ Αἰγύπτιος ἱερεύς χάλκεος ποτήριον πίνω , ὁ τε βασιλεύς αὐτός θύω ποτέ κοινῇ οὐ εὑρίσκω πᾶς δίδωμι φιάλη ἀργύρεος · Ψαμμήτιχος γοῦν νέος εἰμί ὁ ἄλλος βασιλεύς χάλκεος φιάλη σπένδω ὁ ἄλλος ἀργύρεος σπένδω . συλάω δέ οὖν ὁ Πυθικός ἱερός ὑπό ὁ Φωκικός τύραννος ἐπιλάμπω παρά ὁ Ἕλλην ὁ χρυσός , εἰσκωμάζω δέ καί ὁ ἄργυρος , ὕστερον δέ ὁ μέγας Ἀλέξανδρος ὁ ἐκ ὁ Ἀσία θησαυρός ἀναιρέω ὄντως ἀνατέλλω ὁ κατά Πίνδαρος εὐρυσθενής πλοῦτος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.20
καὶ τὰ ἐν Δελφοῖς δὲ ἀναθήματα τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ ὑπὸ πρώτου Γύγου τοῦ Λυδῶν βασιλέως ἀνετέθη · καὶ πρὸ τῆς τούτου βασιλείας ἀνάργυρος , ἔτι δὲ ἄχρυσος ἦν ὁ Πύθιος , ὡς Φαινίας τέ φησιν ὁ Ἐρέσιος καὶ Θεόπομπος ἐν τῇ τεσσαρακοστῇ τῶν Φιλιππικῶν . ἱστοροῦσι γὰρ οὗτοι κοσμηθῆναι τὸ Πυθικὸν ἱερὸν ὑπό τε τοῦ Γύγου καὶ τοῦ μετὰ τοῦτον Κροίσου , μεθ’ οὓς ὑπό τε Γέλωνος καὶ Ἱέρωνος τῶν Σικελιωτῶν , τοῦ μὲν τρίποδα καὶ Νίκην χρυσοῦ πεποιημένα ἀναθέντος καθ’ οὓς χρόνους Ξέρξης ἐπεστράτευε τῇ Ἑλλάδι , τοῦ δ’ Ἱέρωνος τὰ ὅμοια , λέγει δ’ οὕτως ὁ Θεόπομπος · ἦν γὰρ τὸ παλαιὸν τὸ ἱερὸν κεκοσμημένον χαλκοῖς ἀναθήμασιν , οὐκ ἀνδριᾶσιν ἀλλὰ λέβησι καὶ τρίποσι χαλκοῦ πεποιημένοις . Λακεδαιμόνιοι οὖν χρυσῶσαι βουλόμενοι τὸ πρόσωπον τοῦ ἐν Ἀμύκλαις Ἀπόλλωνος καὶ οὐχ εὑρίσκοντες ἐν τῇ Ἑλλάδι χρυσίον πέμψαντες εἰς θεοῦ ἐπηρώτων τὸν θεὸν παρ’ οὗ χρυσίον πρίαιντο . ὁ δ’ αὐτοῖς ἀνεῖλεν παρὰ Κροίσου τοῦ Λυδοῦ πορευθέντας ὠνεῖσθαι . καὶ οἳ πορευθέντες παρὰ Κροίσου ὠνήσαντο . Ἱέρων δ’ ὁ Συρακόσιος βουλόμενος ἀναθεῖναι τῷ θεῷ τὸν τρίποδα καὶ τὴν Νίκην ἐξ ἀπέφθου χρυσοῦ ἐπὶ πολὺν χρόνον ἀπορῶν χρυσίου ὕστερον ἔπεμψε τοὺς ἀναζητήσοντας εἰς τὴν Ἑλλάδα , οἵτινες μόλις ποτ’ εἰς Κόρινθον ἀφικόμενοι καὶ ἐξιχνεύσαντες εὗρον παρ’ Ἀρχιτέλει τῷ Κορινθίῳ , ὃς πολλῷ χρόνῳ συνωνούμενος κατὰ μικρὸν θησαυροὺς εἶχεν οὐκ ὀλίγους , ἀπέδοτο γοῦν τοῖς παρὰ τοῦ ʽ Ἱέρωνος ὅσον ἠβούλοντο καὶ μετὰ ταῦτα πληρώσας καὶ τὴν ἑαυτοῦ χεῖρα ὅσον ἠβούλοντο χωρῆσαι ἐπέδωκεν αὐτοῖς . ἀνθ’ ὧν Ἱέρων πλοῖον σίτου καὶ ἄλλα πολλὰ δῶρα ἔπεμψεν ἐκ Σικελίας .
Lemmas: καί ὁ ἐν Δελφοί δέ ἀνάθημα ὁ ἀργύρεος καί ὁ χρύσεος ὑπό πρῶτος Γύγης ὁ Λυδός βασιλεύς ἀνατίθημι · καί πρό ὁ οὗτος βασιλεία ἀνάργυρος , ἔτι δέ ἄχρυσος εἰμί ὁ Πύθιος , ὡς Φαινίας τε φημί ὁ Ἐρέσιος καί Θεόπομπος ἐν ὁ τεσσαρακοστός ὁ Φιλιππικός . ἱστορέω γάρ οὗτος κοσμέω ὁ Πυθικός ἱερός ὑπό τε ὁ Γύγης καί ὁ μετά οὗτος Κροῖσος , μετά ὅς ὑπό τε Γέλων καί Ἱέρων ὁ Σικελιώτης , ὁ μέν τρίπους καί Νίκη χρυσός ποιέω ἀνατίθημι κατά ὅς χρόνος Ξέρξης ἐπιστρατεύω ὁ Ἑλλάς , ὁ δέ Ἱέρων ὁ ὅμοιος , λέγω δέ οὕτως ὁ Θεόπομπος · εἰμί γάρ ὁ παλαιός ὁ ἱερός κοσμέω χάλκεος ἀνάθημα , οὐ ἀνδριάς ἀλλά λέβης καί τρίπους χαλκός ποιέω . Λακεδαιμόνιος οὖν χρυσόω βούλομαι ὁ πρόσωπον ὁ ἐν Ἀμύκλαι Ἀπόλλων καί οὐ εὑρίσκω ἐν ὁ Ἑλλάς χρυσίον πέμπω εἰς θεός ἐπερωτάω ὁ θεός παρά ὅς χρυσίον πρίαμαι . ὁ δέ αὐτός ἀναιρέω παρά Κροῖσος ὁ Λυδός πορεύω ὠνέομαι . καί ὁ πορεύω παρά Κροῖσος ὠνέομαι . ἱέρων δέ ὁ Συρακούσιος βούλομαι ἀνατίθημι ὁ θεός ὁ τρίπους καί ὁ Νίκη ἐκ ἄπεφθος χρυσός ἐπί πολύς χρόνος ἀπορέω χρυσίον ὕστερον πέμπω ὁ ἀναζητέω εἰς ὁ Ἑλλάς , ὅστις μόλις ποτέ εἰς Κόρινθος ἀφικνέομαι καί ἐξιχνεύω εὑρίσκω παρά Ἀρχιτέλης ὁ Κορίνθιος , ὅς πολύς χρόνος συνωνέομαι κατά μικρός θησαυρός ἔχω οὐ ὀλίγος , ἀποδίδωμι γοῦν ὁ παρά ὁ ʽ Ἱέρων ὅσος βούλομαι καί μετά οὗτος πληρόω καί ὁ ἑαυτοῦ χείρ ὅσος βούλομαι χωρέω ἐπιδίδωμι αὐτός . ἀντί ὅς Ἱέρων πλοῖον σῖτος καί ἄλλος πολύς δῶρον πέμπω ἐκ Σικελία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.21
ἱστορεῖ τὰ αὐτὰ καὶ Φαινίας ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Σικελίᾳ τυράννων , ὡς χαλκῶν ὄντων τῶν παλαιῶν ἀναθημάτων καὶ τριπόδων καὶ λεβήτων καὶ ἐγχειριδίων , ὧν ἐφ’ ἑνὸς καὶ ἐπιγεγράφθαι φησίν θάησαί μ’ · ἐτεὸν γὰρ ἐν Ἰλίου εὐρέι πύργῳ ἦν ὅτε καλλικόμῳ μαρνάμεθ’ ἀμφ’ Ἑλένῃ · καὶ μ’ Ἀντηνορίδης ἐφόρει κρείων Ἑλικάων νῦν δέ με Λητοΐδου θεῖον ἔχει δάπεδον . ἐπὶ δὲ τρίποδος , ὃς ἦν εἷς τῶν ἐπὶ Πατρόκλῳ ἄθλων τεθέντων χάλκεός εἰμι τρίπους , Πυθοῖ δ’ ἀνάκειμαι ἄγαλμα . καὶ μ’ ἐπὶ Πατρόκλῳ θῆκεν πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς · Τυδείδης δ’ ἀνέθηκε βοὴν ἀγαθὸς Διομήδης , νικήσας ἵπποισι παρὰ πλατὺν Ἑλλήσποντον .
Lemmas: ἱστορέω ὁ αὐτός καί Φαινίας ἐν ὁ περί ὁ ἐν Σικελία τύραννος , ὡς χάλκεος εἰμί ὁ παλαιός ἀνάθημα καί τρίπους καί λέβης καί ἐγχειρίδιον , ὅς ἐπί εἷς καί ἐπιγράφω φημί θαέομαι ἐγώ · ἐτεός γάρ ἐν Ἴλιος εὐρύς πύργος εἰμί ὅτε καλλίκομος μάρναμαι ἀμφί Ἑλένη · καί ἐγώ Ἀντηνορίδης φορέω κρείων Ἑλικάων νῦν δέ ἐγώ Λητοίδης θεῖος ἔχω δάπεδον . ἐπί δέ τρίπους , ὅς εἰμί εἷς ὁ ἐπί Πάτροκλος ἆθλον τίθημι χάλκεος εἰμί τρίπους , Πυθώ δέ ἀνάκειμαι ἄγαλμα . καί ἐγώ ἐπί Πάτροκλος τίθημι πούς ὠκύς Ἀχιλλεύς · Τυδεΐδης δέ ἀνατίθημι βοή ἀγαθός Διομήδης , νικάω ἵππος παρά πλατύς Ἑλλήσποντος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.22
Ἔφορος δὲ ἢ Δημόφιλος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἐν τῇ τριακοστῇ τῶν ἱστοριῶν περὶ τοῦ ἐν Δελφοῖς ἱεροῦ λέγων φησίν · Ὀνόμαρχος δὲ καὶ Φάυλλος καὶ Φάλαικος οὐ μόνον ἅπαντα τὰ τοῦ θεοῦ ἐξεκόμισαν , ἀλλὰ τὸ τελευταῖον αἱ γυναῖκες αὐτῶν τόν τε τῆς Ἐριφύλης κόσμον ἔλαβον , ὃν Ἀλκμαίων εἰς Δελφοὺς ἀνέθηκε κελεύσαντος τοῦ θεοῦ , καὶ τὸν τῆς Ἑλένης ὅρμον Μενελάου ἀναθέντος . ἑκατέρῳ γὰρ ὁ θεὸς ἔχρησεν , Ἀλκμαίωνι μὲν πυνθανομένῳ πῶς ἂν τῆς μανίας ἀπαλλαγείη · τιμῆὲν μ’ αἰτεῖς δῶρον μανίαν ἀποπαῦσαι · καὶ σὺ φέρειν τιμῆεν ἐμοὶ γέρας , ᾧ ποτε μήτηρ Ἀμφιάραον ἔκρυψ’ ὑπὸ γῆν αὐτοῖσι σὺν ἵπποις · Μενελάῳ δὲ πῶς ἂν τὸν Ἀλέξανδρον τιμωρήσαιτο πάγχρυσον φέρε κόσμον ἑλὼν ἀπὸ σῆς ἀλόχοιο δειρῆς , ὅν ποτε Κύπρις ἔδωχ’ Ἑλένῃ μέγα χάρμα ὥς σοι Ἀλέξανδρος τίσιν ἐχθίστην ἀποδώσει . συνέβη δὲ ταῖς γυναιξὶν ἔριν ἐμπεσεῖν περὶ τοῦ κόσμου τούτου ποτέρα πότερον λήψεται . καὶ διακληρουμένων ἡ μὲν σκυθρωπὴ οὖσα κατὰ τὸν βίον καὶ σεμνότητος πλήρης τὸν Ἐριφύλης ὅρμον , ἡ δὲ ὥρᾳ διαφέρουσα καὶ μάχλος οὖσα τὸν τῆς Ἑλένης ἔλαχε . καὶ αὕτη μὲν ἐρασθεῖσα νεανίσκου τινὸς Ἠπειρώτου συνεξεδήμησεν , ἡ δὲ τῷ ἀνδρὶ θάνατον ἐβούλευσεν .
Lemmas: Ἔφορος δέ ἤ Δημόφιλος ὁ υἱός αὐτός ἐν ὁ τριακοστός ὁ ἱστορίη περί ὁ ἐν Δελφοί ἱερός λέγω φημί · Ὀνόμαρχος δέ καί Φάϋλλος καί Φάλαικος οὐ μόνος ἅπας ὁ ὁ θεός ἐκκομίζω , ἀλλά ὁ τελευταῖος ὁ γυνή αὐτός ὁ τε ὁ Ἐριφύλη κόσμος λαμβάνω , ὅς Ἀλκμαίων εἰς Δελφοί ἀνατίθημι κελεύω ὁ θεός , καί ὁ ὁ Ἑλένη ὅρμος Μενέλαος ἀνατίθημι . ἑκάτερος γάρ ὁ θεός χράω , Ἀλκμαίων μέν πυνθάνομαι πῶς ἄν ὁ μανία ἀπαλλάσσω · τιμήεις ἐγώ αἰτέω δῶρον μανία ἀποπαύω · καί σύ φέρω τιμήεις ἐγώ γέρας , ὅς ποτέ μήτηρ Ἀμφιάραος κρύπτω ὑπό γῆ αὐτός σύν ἵππος · Μενέλαος δέ πῶς ἄν ὁ Ἀλέξανδρος τιμωρέω παγχρύσεος φέρω κόσμος αἱρέω ἀπό σός ἄλοχος δειρή , ὅς ποτέ Κύπρις δίδωμι Ἑλένη μέγας χάρμα ὡς σύ Ἀλέξανδρος τίσις ἐχθρός ἀποδίδωμι . συμβαίνω δέ ὁ γυνή ἔρις ἐμπίπτω περί ὁ κόσμος οὗτος πότερος πότερος λαμβάνω . καί διακληρόω ὁ μέν σκυθρωπός εἰμί κατά ὁ βίος καί σεμνότης πλήρης ὁ Ἐριφύλη ὅρμος , ὁ δέ ὥρα διαφέρω καί μάχλος εἰμί ὁ ὁ Ἑλένη λαγχάνω . καί οὗτος μέν ἔραμαι νεανίσκος τις Ἠπειρώτης συνεκδημέω , ὁ δέ ὁ ἀνήρ θάνατος βουλεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.24
Λακεδαιμόνιοι δ’ ὑπὸ τῶν ἐθῶν κωλυόμενοι εἰς φέρειν εἰς τὴν Σπάρτην , ὡς ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ Ποσειδώνιος , καὶ κτᾶσθαι ἄργυρον καὶ χρυσὸν ἐκτῶντο μὲν οὐδὲν ἧττον , παρακατετίθεντο δὲ τοῖς ὁμόροις Ἀρκάσιν . εἶτα πολεμίους αὐτοὺς ἔσχον ἀντὶ φίλων , ὅπως ἀνυπεύθυνον τὸ ἄπιστον διὰ τὴν ἔχθραν γένηται . τῷ μὲν οὖν ἐν Δελφοῖς Ἀπόλλωνι τὸν πρότερον ἐν τῇ Λακεδαίμονι χρυσὸν καὶ ἄργυρον ἱστοροῦσιν ἀνατεθῆναι , δημοσίᾳ δὲ εἰς τὴν πόλιν Λύσανδρον εἰσαγαγόντα πολλῶν κακῶν αἴτιον γενέσθαι . Γύλιππον γοῦν τὸν Συρακοσίους ἐλευθερώσαντα ἀποθανεῖν ἀποκαρτερήσαντα λόγος , καταγνωσθέντα ὑπὸ τῶν ἐφόρων ὡς νοσφισάμενον ἐκ τοῦ Λυσανδρείου χρήματος , τοῦ δὲ ἀνατιθεμένου θεῷ καὶ συγχωρουμένου δήμου καθάπερ κοσμήματος καὶ κτήματος οὐ ῥᾴδιον ἦν τὸν θνητὸν ὀλίγωρον γενέσθαι ,
Lemmas: Λακεδαιμόνιος δέ ὑπό ὁ ἔθος κωλύω εἰς φέρω εἰς ὁ Σπάρτη , ὡς ὁ αὐτός ἱστορέω Ποσειδώνιος , καί κτάομαι ἄργυρος καί χρυσός κτάομαι μέν οὐδείς ἥσσων , παρακατατίθεμαι δέ ὁ ὅμορος Ἀρκάς . εἶτα πολέμιος αὐτός ἔχω ἀντί φίλος , ὅπως ἀνυπεύθυνος ὁ ἄπιστος διά ὁ ἔχθρα γίγνομαι . ὁ μέν οὖν ἐν Δελφοί Ἀπόλλων ὁ πρότερος ἐν ὁ Λακεδαίμων χρυσός καί ἄργυρος ἱστορέω ἀνατίθημι , δημοσίᾳ δέ εἰς ὁ πόλις Λύσανδρος εἰσάγω πολύς κακός αἴτιος γίγνομαι . Γύλιππος γοῦν ὁ Συρακούσιος ἐλευθερόω ἀποθνῄσκω ἀποκαρτερέω λόγος , καταγιγνώσκω ὑπό ὁ ἔφορος ὡς νοσφίζω ἐκ ὁ Λυσανδρεῖος χρῆμα , ὁ δέ ἀνατίθημι θεός καί συγχωρέω δῆμος καθά κόσμημα καί κτῆμα οὐ ῥᾴδιος εἰμί ὁ θνητός ὀλίγωρος γίγνομαι ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.25
τῶν δὲ Γαλατῶν οἱ Σκορδίσται καλούμενοι χρυσὸν μὲν οὐκ εἰσάγουσιν εἰς τὴν αὑτῶν χώραν , λῃζόμενοι δὲ τὴν ἀλλοτρίαν καὶ ἀδικοῦντες τὸν ἄργυρον οὐ παραλείπουσι . τὸ δ’ ἔθνος αὐτῶν ἐστι μὲν λείψανον τῶν μετὰ Βρέννου στρατευσαμένων ἐπὶ τὸ Δελφικὸν μαντεῖον Γαλατῶν , Βαθάναττος δέ τις ἡγεμὼν αὐτοὺς διῴκισεν ἐπὶ τοὺς περὶ τὸν Ἴστρον τόπους ἀφ’ οὗ καὶ τὴν ὁδὸν δι’ ἧς ἐνόστησαν Βαθαναττίαν καλοῦσι καὶ τοὺς ἀπογόνους τοὺς ἐκείνου Βαθανάττους ἔτι καὶ νῦν προσαγορεύουσιν . ἀφωσιώκασι δὲ οὗτοι τὸν χρυσὸν καὶ οὐκ εἰσφέρουσιν εἰς τὰς πατρίδας , δι’ ὃν πολλὰ καὶ δεινὰ ἔπαθον ἀργύρῳ δὲ χρῶνται καὶ τούτου χάριν πολλὰ καὶ δεινὰ ποιοῦσιν . καίτοι γε ἐχρῆν οὐχὶ τὸ γένος τοῦ συληθέντος , ἀλλὰ τὴν ἱεροσυλήσασαν ἀσέβειαν ἐξορίσαι · εἰ δὲ μηδὲ τὸν ἄργυρον εἰσέφερον εἰς τὴν χώραν , ἢ περὶ τὸν χαλκὸν ἂν καὶ σίδηρον ἐπλημμέλουν ἢ εἰ μηδὲ ταῦτ’ ἦν παρ’ αὐτοῖς , περὶ τῶν βρωτῶν καὶ ποτῶν καὶ τῶν ἄλλων ἀναγκαίων ὁπλομανοῦντες ἂν διετέλουν .
Lemmas: ὁ δέ Γαλάτης ὁ Σκορδίστης καλέω χρυσός μέν οὐ εἰσάγω εἰς ὁ ἑαυτοῦ χώρα , ληΐζομαι δέ ὁ ἀλλότριος καί ἀδικέω ὁ ἄργυρος οὐ παραλείπω . ὁ δέ ἔθνος αὐτός εἰμί μέν λείψανον ὁ μετά Βρέννος στρατεύω ἐπί ὁ Δελφικός μαντεῖον Γαλάτης , Βαθάναττος δέ τις ἡγεμών αὐτός διοικίζω ἐπί ὁ περί ὁ Ἴστρος τόπος ἀπό ὅς καί ὁ ὁδός διά ὅς νοστέω Βαθαναττίας καλέω καί ὁ ἀπόγονος ὁ ἐκεῖνος Βαθανάττος ἔτι καί νῦν προσαγορεύω . ἀφοσιόω δέ οὗτος ὁ χρυσός καί οὐ εἰσφέρω εἰς ὁ πατρίς , διά ὅς πολύς καί δεινός πάσχω ἄργυρος δέ χράω καί οὗτος χάριν πολύς καί δεινός ποιέω . καίτοι γε χρή οὐ ὁ γένος ὁ συλάω , ἀλλά ὁ ἱεροσυλέω ἀσέβεια ἐξορίζω · εἰ δέ μηδέ ὁ ἄργυρος εἰσφέρω εἰς ὁ χώρα , ἤ περί ὁ χαλκός ἄν καί σίδηρος πλημμελέω ἤ εἰ μηδέ οὗτος εἰμί παρά αὐτός , περί ὁ βρωτός καί ποτόν καί ὁ ἄλλος ἀναγκαῖος ὁπλομανέω ἄν διατελέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.27
ἔχεις δὲ κἀκ τούτων , καλέ μου Οὐλπιανέ , ζητεῖν τίνες αἱ πρωτοπόσεις γυναῖκες , ἀλλὰ μὴν περὶ γὰρ τῶν παρασίτων ὁ λόγος κἀν τῷ Ἀνακείῳ ἐπί τινος στήλης γέγραπται · τοῖν δὲ βοοῖν τοῖν ἡγεμόνοιν τοῖν ἐξαιρουμένοιν τὸ μὲν τρίτον μέρος εἰς τὸν ἀγῶνα , τὰ δὲ δύο μέρη τὸ μὲν ἕτερον τῷ ἱερεῖ , τὸ δὲ τοῖς παρασίτοις . Κράτης δ’ ἐν δευτέρῳ Ἀττικῆς διαλέκτου φησί · καὶ ὁ παράσιτος νῦν ἐπ’ ἄδοξον μετάκειται πρᾶγμα , πρότερον δ’ ἐκαλοῦντο παράσιτοι οἱ ἐπὶ τὴν τοῦ ἱεροῦ σίτου ἐκλογὴν αἱρούμενοι καὶ ἦν ἀρχεῖόν τι παρασίτων . διὸ καὶ ἐν τῷ τοῦ βασιλέως νόμῳ γέγραπται ταυτί · ἐπιμελεῖσθαι δὲ τὸν βασιλεύοντα τῶν τε ἀρχόντων ὅπως ἂν καθιστῶνται καὶ τοὺς παρασίτους ἐκ τῶν δήμων αἱρῶνται κατὰ τὰ γεγραμμένα , τοὺς δὲ παρασίτους ἐκ τῆς βουκολίας ἐκλέγειν ἐκ τοῦ μέρους τοῦ ἑαυτῶν ἕκαστον ἑκτέα κριθῶν δαίνυσθαί τε τοὺς ὄντας Ἀθηναίων ἐν τῷ ἱερῷ κατὰ τὰ πάτρια , τὸν δ’ ἑκτέα παρέχειν εἰς τὰ ἀρχεῖα τῷ Ἀπόλλωνι τοὺς Ἀχαρνέων παρασίτους ἀπὸ τῆς ἐκλογῆς τῶν κριθῶν . ὅτι δὲ καὶ ἀρχεῖον ἦν αὐτῶν ἐν τῷ αὐτῷ νόμῳ τάδε γέγραπται · εἰς τὴν ἐπισκευὴν τοῦ νεὼ καὶ τοῦ παρασιτίου καὶ τῆς οἰκίας τῆς ἱερᾶς διδόναι τὸ ἀργύριον ὁπόσου ἂν οἱ τῶν ἱερῶν ἐπισκευασταὶ μισθώσωσιν . ἐκ τούτου δῆλόν ἐστιν ὅτι ἐν ᾧ τὰς ἀπαρχὰς ἐτίθεσαν τοῦ ἱεροῦ σίτου οἱ παράσιτοι τοῦτο παρασίτιον προσηγορεύετο . ταὐτὰ ἱστορεῖ καὶ Φιλόχορος ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Τετραπόλει μνημονεύων τῶν καταλεγομένων τῷ Ἡρακλεῖ παρασίτων καὶ Διόδωρος ὁ Σινωπεὺς κωμῳδιοποιὸς ἐν Ἐπικλήρῳ , οὗ τὸ μαρτύριον ὀλίγον ὕστερον παραθήσομαι . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῇ Μεθωναίων πολιτείᾳ παράσιτοι φησί , τοῖς μὲν ἄρχουσι δύο καθ’ ἕκαστον ἦσαν , τοῖς δὲ πολεμάρχοις εἷς · τεταγμένα δὲ ἐλάμβανον παρ’ ἄλλων τέ τινων καὶ τῶν ἁλιέων ὄψον .
Lemmas: ἔχω δέ ἐκ οὗτος , καλός ἐγώ Οὐλπιανός , ζητέω τίς ὁ πρωτόποσις γυνή , ἀλλά μήν περί γάρ ὁ παράσιτος ὁ λόγος ἐν ὁ Ἀνάκειον ἐπί τις στήλη γράφω · ὁ δέ βοεύς ὁ ἡγεμών ὁ ἐξαιρέω ὁ μέν τρίτος μέρος εἰς ὁ ἀγών , ὁ δέ δύο μέρος ὁ μέν ἕτερος ὁ ἱερεύς , ὁ δέ ὁ παράσιτος . κρατέω δέ ἐν δεύτερος Ἀττικός διάλεκτος φημί · καί ὁ παράσιτος νῦν ἐπί ἄδοξος μετάκειμαι πρᾶγμα , πρότερος δέ καλέω παράσιτος ὁ ἐπί ὁ ὁ ἱερός σῖτος ἐκλογή αἱρέω καί εἰμί ἀρχεῖον τις παράσιτος . διό καί ἐν ὁ ὁ βασιλεύς νόμος γράφω οὗτος · ἐπιμελέομαι δέ ὁ βασιλεύω ὁ τε ἄρχων ὅπως ἄν καθίστημι καί ὁ παράσιτος ἐκ ὁ δῆμος αἱρέω κατά ὁ γράφω , ὁ δέ παράσιτος ἐκ ὁ βουκολία ἐκλέγω ἐκ ὁ μέρος ὁ ἑαυτοῦ ἕκαστος ἑκτέος κριθή δαίνυμι τε ὁ εἰμί Ἀθηναῖος ἐν ὁ ἱερός κατά ὁ πάτριος , ὁ δέ ἑκτεύς παρέχω εἰς ὁ ἀρχεῖον ὁ Ἀπόλλων ὁ Ἀχαρνεύς παράσιτος ἀπό ὁ ἐκλογή ὁ κριθή . ὅτι δέ καί ἀρχεῖον εἰμί αὐτός ἐν ὁ αὐτός νόμος ὅδε γράφω · εἰς ὁ ἐπισκευή ὁ ναός καί ὁ παρασίτιον καί ὁ οἰκία ὁ ἱερός δίδωμι ὁ ἀργύριον ὁπόσος ἄν ὁ ὁ ἱερός ἐπισκευαστής μισθόω . ἐκ οὗτος δῆλος εἰμί ὅτι ἐν ὅς ὁ ἀπαρχή τίθημι ὁ ἱερός σῖτος ὁ παράσιτος οὗτος παρασίτιον προσαγορεύω . αὐτός ἱστορέω καί Φιλόχορος ἐν ὁ ἐπιγράφω Τετράπολις μνημονεύω ὁ καταλέγω ὁ Ἡρακλῆς παράσιτος καί Διόδωρος ὁ Σινωπεύς κωμῳδιοποιός ἐν Ἐπίκληρος , ὅς ὁ μαρτύριον ὀλίγος ὕστερον παρατίθημι . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ Μεθώνη πολιτεία παράσιτος φημί , ὁ μέν ἄρχων δύο κατά ἕκαστος εἰμί , ὁ δέ πολέμαρχος εἷς · τάσσω δέ λαμβάνω παρά ἄλλος τε τις καί ὁ ἁλιεύς ὄψον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.28
τὸν δὲ νῦν λεγόμενον παράσιτον Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἐν τῷ περὶ διδασκαλιῶν εὑρεθῆναί φησιν ὑπὸ πρώτου Ἀλέξιδος , ἐκλαθόμενος ὅτι Ἐπίχαρμος ἐν Ἐλπίδι ἢ Πλούτῳ παρὰ πότον αὐτὸν εἰσήγαγεν οὑτωσὶ λέγων ἀλλ’ ἄλλος ἔστειχ’ ὧδε τοῦδε κατὰ πόδας , τὸν ῥᾳδίως λαψῇ τὺ κὰτ τὸ νῦν γά θην εὔωνον ἀείσιτον . ἀλλ’ ἔμπας ὅδε ἄμυστιν ὥσπερ κύλικα πίνει τὸν βίον . καὶ αὐτὸν ποιεῖ τὸν παράσιτον λέγοντα τοιάδε πρὸς τὸν πυνθανόμενον συνδειπνέων τῷ λῶντι , καλέσαι δεῖ μόνον , καὶ τῷ γα μὴ λεῶντι , κοὐδὲν δεῖ καλεῖν τηνεὶ δὲ χαρίης τ’ εἰμὶ καὶ ποιέω πολὺν γέλωτα καὶ τὸν ἱστιῶντ’ ἐπαινέω . καἴ κά τις ἀντίον τι λῇ τήνῳ λέγειν , τήνῳ κυδάζομαί τε κἀπ’ ὦν ἠχθόμαν . κἤπειτα πολλὰ καταφαγών , πόλλ’ ἐμπιὼν ἄπειμι · λύχνον δ’ οὐχ ὁ παῖς μοι συμφέρει · ἕρπω δ’ ὀλισθράζων τε καὶ κατὰ σκότος ἔρημος · αἴ κα δ’ ἐντύχω τοῖς περιπόλοις , τοῦθ’ οἷον ἀγαθὸν ἐπιλέγω τοῖς θεοῖς ὅτι οὐ λῶντι πλεῖον , ἀλλὰ μαστιγῶντί με . ἐπεὶ δὲ χ’ εἵκω οἴκαδις καταφθαρείς , ἄστρωτος εὕδω , καὶ τὰ μὲν πρᾶτ’ οὐ κοῶ , ἇς κά μ’ ἔχων ὥκρατος ἀμφέπῃ φρένας .
Lemmas: ὁ δέ νῦν λέγω παράσιτος Καρύστιος ὁ Περγαμηνός ἐν ὁ περί διδασκαλία εὑρίσκω φημί ὑπό πρῶτος Ἄλεξις , ἐκλανθάνω ὅτι Ἐπίχαρμος ἐν Ἐλπίς ἤ Πλοῦτος παρά πότος αὐτός εἰσάγω οὕτως λέγω ἀλλά ἄλλος στείχω ὧδε ὅδε κατά πούς , ὁ ῥᾴδιος λαμβάνω σύ κατά ὁ νῦν γε θήν εὔωνος ἀείσιτος . ἀλλά ἔμπας ὅδε ἄμυστις ὥσπερ κύλιξ πίνω ὁ βίος . καί αὐτός ποιέω ὁ παράσιτος λέγω τοιόσδε πρός ὁ πυνθάνομαι συνδειπνέω ὁ λάω , καλέω δέω μόνος , καί ὁ γε μή λεάζω , οὐδείς δέω καλέω ἐκεῖ δέ χαρῖοι τε εἰμί καί ποιέω πολύς γέλως καί ὁ ἑστιάω ἐπαινέω . εἰ ἄν τις ἀντίος τις λάω τῆνος λέγω , τῆνος κυδάζω τε ἐπί οὖν ἄχθομαι . ἔπειτα πολύς κατεσθίω , πολύς ἐμπίνω ἀπέρχομαι · λύχνος δέ οὐ ὁ παῖς ἐγώ συμφέρω · ἕρπω δέ ὀλισθράζω τε καί κατά σκότος ἐρῆμος · εἰ ἄν δέ ἐντυγχάνω ὁ περίπολος , οὗτος οἷος ἀγαθός ἐπιλέγω ὁ θεός ὅτι οὐ λάω πολύς , ἀλλά μαστιγόω ἐγώ . ἐπεί δέ ἄν ἵημι οἴκαδε καταφθείρω , ἄστρωτος εὕδω , καί ὁ μέν πρᾶτος οὐ κοέω , ὅς ἄν ἐγώ ἔχω ὥκρατος ἀμφιέπω φρήν .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.29
καὶ ἄλλα δὲ τοιαῦτα ἐπιλέγει ὁ τοῦ Ἐπιχάρμου παράσιτος , ὁ δὲ παρὰ τῷ Διφίλῳ τάδε φησίν ὅταν με καλέσῃ πλούσιος δεῖπνον ποιῶν , οὐ κατανοῶ τὰ τρίγλυφ’ οὐδὲ τὰς στέγας , οὐδὲ δοκιμάζω τοὺς Κορινθίους κάδους , ἀτενὲς δὲ τηρῶ τοῦ μαγείρου τὸν καπνόν . κἂν μὲν σφοδρὸς φερόμενος εἰς ὀρθὸν τρέχῃ , γέγηθα καὶ χαίρω τε καὶ πτερύττομαι · ἂν δὲ πλάγιος καὶ λεπτός , εὐθέως νοῶ ὅτι τοῦτό μοι τὸ δεῖπνον ἀλλ’ οὐδ’ αἷμ’ ἔχει . πρῶτος δ’ Ὅμηρος , ὥς τινές φασιν , εἰσήγαγε παράσιτον , τὸν Ποδῆν εἶναι λέγων φίλον εἰλαπιναστὴν τοῦ Ἕκτορος · ἦν δέ τις ἐν Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος , ἀφνειὸς τ’ ἀγαθός τε · μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ δήμου , ἐπεὶ οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής . τὸν γὰρ ἐν εἰλαπίνῃ φίλον εἴρηκεν τὸν ἐν τῷ δειπνεῖν . διὸ καὶ ποιεῖ αὐτὸν ὑπὸ Μενελάου τιτρωσκόμενον κατὰ τὴν γαστέρα · φησὶν δ’ ὁ Σκήψιος Δημήτριος ὡς καὶ Πάνδαρον διὰ τὸ ἐπιωρκηκέναι κατὰ τῆς γλώττης . τιτρώσκει δ’ αὐτὸν Σπαρτιάτης ἄνθρωπος τὴν αὐτάρκειαν ἐζηλωκώς .
Lemmas: καί ἄλλος δέ τοιοῦτος ἐπιλέγω ὁ ὁ Ἐπίχαρμος παράσιτος , ὁ δέ παρά ὁ Δίφιλος ὅδε φημί ὅταν ἐγώ καλέω πλούσιος δεῖπνον ποιέω , οὐ κατανοέω ὁ τρίγλυφος οὐδέ ὁ στέγη , οὐδέ δοκιμάζω ὁ Κορίνθιος κάδος , ἀτενής δέ τηρέω ὁ μάγειρος ὁ καπνός . ἐάν μέν σφοδρός φέρω εἰς ὀρθός τρέχω , γηθέω καί χαίρω τε καί πτερύσσομαι · ἐάν δέ πλάγιος καί λεπτός , εὐθύς νοέω ὅτι οὗτος ἐγώ ὁ δεῖπνον ἀλλά οὐδέ αἷμα ἔχω . πρῶτος δέ Ὅμηρος , ὡς τις φημί , εἰσάγω παράσιτος , ὁ Ποδῆς εἰμί λέγω φίλος εἰλαπιναστής ὁ Ἕκτωρ · εἰμί δέ τις ἐν Τρώς Ποδῆς υἱός Ἠετίων , ἀφνειός τε ἀγαθός τε · μάλα δέ μιν τίω Ἕκτωρ δῆμος , ἐπεί ἕ ἑταῖρος εἰμί φίλος εἰλαπιναστής . ὁ γάρ ἐν εἰλαπίνη φίλος λέγω ὁ ἐν ὁ δειπνέω . διό καί ποιέω αὐτός ὑπό Μενέλαος τιτρώσκω κατά ὁ γαστήρ · φημί δέ ὁ Σκήψιος Δημήτριος ὡς καί Πάνδαρος διά ὁ ἐπιορκέω κατά ὁ γλῶσσα . τιτρώσκω δέ αὐτός Σπαρτιάτης ἄνθρωπος ὁ αὐτάρκεια ζηλόω .