athenaeus-soph.deipnosophistae 5.5
Πλάτων δὲ ἐν τῷ Συμποσίῳ περὶ τῶν αὐτῶν λέγει οὕτως · ἵνα καὶ τὴν παροιμίαν φησί διαφθείρωμεν μεταβάλλοντες , ὡς ἄρα καὶ ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτας ἴασιν αὐτόματοι ἀγαθοί . Ὅμηρος μὲν γὰρ κινδυνεύει οὐ μόνον διαφθεῖραι , ἀλλὰ καὶ ὑβρίσαι εἰς αὐτὴν ποιήσας γὰρ τὸν Ἀγαμέμνονα ἀγαθὸν τὰ πολεμικά , τὸν Μενέλαον δὲ μαλθακὸν αἰχμητήν , θυσίαν ποιουμένου τοῦ Ἀγαμέμνονος ἄκλητον ἐποίησεν ἐλθόντα τὸν χείρονα ἐπὶ τὴν τοῦ ἀμείνονος δίαιταν . Βακχυλίδης δὲ περὶ τοῦ Ἡρακλέους λέγων ὡς ἦλθεν ἐπὶ τὸν τοῦ Κήυκος οἶκόν φησιν ἔστα δ’ ἐπὶ λάινον οὐδόν , τοὶ δὲ θοίνας ἔντυον , ὧδὲ τ’ ἔφα · αὐτόματοι δ’ ἀγαθῶν δαῖτας εὐόχθους ἐπέρχονται δίκαιοι φῶτες . αἱ δὲ παροιμίαι ἡ μέν φησιν αὐτόματοι δ’ ἀγαθοὶ ἀγαθῶν ἐπὶ δαῖτας ἴασιν , ἡ δέ · αὐτόματοι ἀγαθοὶ δειλῶν ἐπὶ δαῖτας ἴασιν . οὐ δεόντως γοῦν Πλάτων τὸν Μενέλεων ἐνόμισεν εἶναι δειλόν , ὃν ἀρηίφιλον Ὅμηρος λέγει καὶ μόνον ὑπὲρ Πατρόκλου ἀριστεύσαντα καὶ τῷ Ἕκτορι πρὸ πάντων πρόθυμον μονομαχεῖν , καίπερ ὄντα τῇ ῥώμῃ καταδεέστερον , ἐφ’ οὗ μόνου τῶν στρατευσαμένων εἴρηκεν ἐν δ’ αὐτὸς κίεν ᾗσι προθυμίῃσι πεποιθώς . εἰ δὲ ὁ ἐχθρὸς ὁ βλασφημῶν · αὐτὸν εἴρηκε μαλθακὸν αἰχμητὴν καὶ διὰ τοῦτο Πλάτων τῷ ὄντι μαλθακὸν αὐτὸν ὑπολαμβάνει , οὐκ ἂν φθάνοι καὶ τὸν · Ἀγαμέμνονα τιθεὶς ἐν τοῖς φαύλοις , ὃν αὐτός φησιν εἶναι ἀγαθόν , εἴπερ εἰς αὐτὸν εἴρηται τοῦτο τὸ ἔπος οἰνοβαρές , κυνὸς ὄμματ’ ἔχων , κραδίην δ’ ἐλάφοιο . οὐ γὰρ εἴ τι λέγεται παρ’ Ὁμήρῳ , τοῦθ’ Ὅμηρος λέγει , πῶς γὰρ ἂν εἴη μαλθακὸς Μενέλαος ὁ τὸν Ἕκτορα μόνος ἀπείρξας τοῦ Πατρόκλου καὶ Εὔφορβον ἀποκτείνας τε καὶ σκυλεύσας ἐν μέσοις τοῖς Τρωσί ; τὸ δὲ μηδὲ τὸν στίχον ὃν ᾐτιᾶτο τελείως κατανοῆσαι ἄτοπον , δι’ οὗ βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος λέγεται , τοῖς γὰρ ἀνδρειοτάτοις Ὅμηρος εἴωθεν ἐπιφωνεῖν , καλούντων τῶν παλαιῶν τὸν πόλεμον βοήν .
Lemmas: Πλάτων δέ ἐν ὁ Συμπόσιον περί ὁ αὐτός λέγω οὕτως · ἵνα καί ὁ παροιμία φημί διαφθείρω μεταβάλλω , ὡς ἄρα καί ἀγαθός ἐπί δαίς ἔρχομαι αὐτόματος ἀγαθός . Ὅμηρος μέν γάρ κινδυνεύω οὐ μόνος διαφθείρω , ἀλλά καί ὑβρίζω εἰς αὐτός ποιέω γάρ ὁ Ἀγαμέμνων ἀγαθός ὁ πολεμικός , ὁ Μενέλαος δέ μαλθακός αἰχμητής , θυσία ποιέω ὁ Ἀγαμέμνων ἄκλητος ποιέω ἔρχομαι ὁ κακός ἐπί ὁ ὁ ἀγαθός δίαιτα . Βακχυλίδης δέ περί ὁ Ἡρακλῆς λέγω ὡς ἔρχομαι ἐπί ὁ ὁ Κῆϋξ οἶκος φημί ἵστημι δέ ἐπί λάϊνος οὐδός , ὁ δέ θοίνη ἐντύω , ὧδε τε φημί · αὐτόματος δέ ἀγαθός δαίς εὔοχθος ἐπέρχομαι δίκαιος φώς . ὁ δέ παροιμία ὁ μέν φημί αὐτόματος δέ ἀγαθός ἀγαθός ἐπί δαίς ἔρχομαι , ὁ δέ · αὐτόματος ἀγαθός δειλός ἐπί δαίς ἔρχομαι . οὐ δεόντως γοῦν Πλάτων ὁ Μενέλαος νομίζω εἰμί δειλός , ὅς Ἀρηΐφιλος Ὅμηρος λέγω καί μόνος ὑπέρ Πάτροκλος ἀριστεύω καί ὁ Ἕκτωρ πρό πᾶς πρόθυμος μονομαχέω , καίπερ εἰμί ὁ ῥώμη καταδεής , ἐπί ὅς μόνος ὁ στρατεύω λέγω ἐν δέ αὐτός κίω ἑός προθυμία πείθω . εἰ δέ ὁ ἐχθρός ὁ βλασφημέω · αὐτός λέγω μαλθακός αἰχμητής καί διά οὗτος Πλάτων ὁ εἰμί μαλθακός αὐτός ὑπολαμβάνω , οὐ ἄν φθάνω καί ὁ · Ἀγαμέμνων τίθημι ἐν ὁ φαῦλος , ὅς αὐτός φημί εἰμί ἀγαθός , εἴπερ εἰς αὐτός λέγω οὗτος ὁ ἔπος οἰνοβαρής , κύων ὄμμα ἔχω , καρδία δέ ἔλαφος . οὐ γάρ εἰ τις λέγω παρά Ὅμηρος , οὗτος Ὅμηρος λέγω , πῶς γάρ ἄν εἰμί μαλθακός Μενέλαος ὁ ὁ Ἕκτωρ μόνος ἀπείργω ὁ Πάτροκλος καί Εὔφορβος ἀποκτείνω τε καί σκυλεύω ἐν μέσος ὁ Τρώς ; ὁ δέ μηδέ ὁ στίχος ὅς αἰτιάομαι τέλειος κατανοέω ἄτοπος , διά ὅς βοή ἀγαθός Μενέλαος λέγω , ὁ γάρ ἀνδρεῖος Ὅμηρος εἴωθα ἐπιφωνέω , καλέω ὁ παλαιός ὁ πόλεμος βοή .