ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.20
τὴν δὲ τῆς διαίτης τῆς τοιαύτης σκληρότητα ὕστερον καταλύσαντες οἱ Λάκωνες ἐξώκειλαν εἰς τρυφήν . Φύλαρχος γοῦν ἐν τῇ ε καὶ κ τῶν ἱστοριῶν τάδε γράφει περὶ αὐτῶν · Λακεδαιμόνιοι εἰς μὲν τὰ φιδίτια οὐκ ἤρχοντο κατὰ τὸ πάτριον ἔθος · ὅτε δὲ καὶ παραγένοιντο , μικρὰ συμπεριενεχθεῖσι νόμου χάριν παρεσκευάζετο καὶ σκιάδεια αὐτοῖς στρωμναί τε τοῖς μεγέθεσιν οὕτως ἐξησκημέναι πολυτελῶς καὶ τῇ ποικιλίᾳ διαφόρως ὥστε τῶν ξένων ἐνίους τῶν παραληφθέντων ὀκνεῖν τὸν ἀγκῶνα ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ἐρείδειν . οἱ δὲ πρότερον ἐπὶ τοῦ κλιντηρίου ψιλοῦ διακαρτεροῦντες παρ’ ὅλην τὴν συνουσίαν , ὅτε τὸν ἀγκῶνα ἅπαξ ἐρείσειαν εἰς δὲ τὴν προειρημένην τρυφὴν ἦλθον ποτηρίων τ’ ἐκθέσεις πολλῶν καὶ βρωμάτων παντοδαπῶς πεποιημένων παραθέσεις , ἔτι δὲ μύρων ἐξηλλαγμένων , ὡς δ’ αὕτως οἴνων καὶ τραγημάτων . καὶ τούτων ἦρξαν οἱ μικρὸν πρὸ Κλεομένους βασιλεύσαντες Ἄρευς καὶ Ἀκρότατος αὐλικὴν ἐξουσίαν ζηλώσαντες · οὓς τοσοῦτον αὖθις ὑπερῆράν τινες τῶν ἰδιωτῶν τῶν ἐν Σπάρτῃ γενομένων κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τῇ πολυτελείᾳ τῇ καθ’ αὑτούς , ὥστε δοκεῖν τὸν Ἄρεα καὶ τὸν Ἀκρότατον εὐτελείᾳ πάντας ὑπερβεβληκέναι τοὺς ἀφελεστάτους τῶν πρότερον .
Lemmas: ὁ δέ ὁ δίαιτα ὁ τοιοῦτος σκληρότης ὕστερον καταλύω ὁ Λάκων ἐξοκέλλω εἰς τρυφή . Φύλαρχος γοῦν ἐν ὁ ε καί κ ὁ ἱστορίη ὅδε γράφω περί αὐτός · Λακεδαιμόνιος εἰς μέν ὁ φιδίτια οὐ ἔρχομαι κατά ὁ πάτριος ἔθος · ὅτε δέ καί παραγίγνομαι , μικρός συμπεριφέρω νόμος χάριν παρασκευάζω καί σκιάδειον αὐτός στρωμνή τε ὁ μέγεθος οὕτως ἐξασκέω πολυτελής καί ὁ ποικιλία διάφορος ὥστε ὁ ξένος ἔνιοι ὁ παραλαμβάνω ὀκνέω ὁ ἀγκών ἐπί ὁ προσκεφάλαιον ἐρείδω . ὁ δέ πρότερος ἐπί ὁ κλιντήριον ψιλός διακαρτερέω παρά ὅλος ὁ συνουσία , ὅτε ὁ ἀγκών ἅπαξ ἐρείδω εἰς δέ ὁ προλέγω τρυφή ἔρχομαι ποτήριον τε ἔκθεσις πολύς καί βρῶμα παντοδαπής ποιέω παράθεσις , ἔτι δέ μύρον ἐξαλλάσσω , ὡς δέ αὔτως οἶνος καί τράγημα . καί οὗτος ἄρχω ὁ μικρός πρό Κλεομένης βασιλεύω Ἄρευς καί Ἀκρότατος αὐλικός ἐξουσία ζηλόω · ὅς τοσοῦτος αὖθις ὑπεραίρω τις ὁ ἰδιώτης ὁ ἐν Σπάρτη γίγνομαι κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος ὁ πολυτέλεια ὁ κατά ἑαυτοῦ , ὥστε δοκέω ὁ Ἄρης καί ὁ Ἀκρότατος εὐτέλεια πᾶς ὑπερβάλλω ὁ ἀφελής ὁ πρότερος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.23
ʽ ʽἩρόδοτος δὲ συγκρίνων τὰ τῶν ʽ Ἑλλήνων συμπόσια πρὸς τὰ παρὰ Πέρσαις φησὶν ἡμέρην δὲ Πέρσαι ἁπασέων μάλιστα ἐκείνην τιμᾶν νομίζουσι τῇ ἕκαστος ἐγένετο . ἐν ταύτῃ δὲ πλέω δαῖτα τῶν ἄλλων δικαιεῦσι προτίθεσθαι ἐν τῇ οἱ εὐδαίμονες αὐτῶν βοῦν καὶ ὄνον καὶ ἵππον καὶ κάμηλον προτιθέαται ὅλους ὀπτοὺς ἐν καμίνοις · οἱ δὲ πένητες αὐτῶν τὰ λεπτὰ τῶν προβάτων προτίθενται , σίτοισί τε ὀλίγοισι χρέονται , ἐπιφορήμασι δὲ πολλοῖσι καὶ οὐκ ἁλέσι . καὶ διὰ τοῦτό φασι Πέρσαι τοὺς Ἕλληνας σιτεομένους πεινῶντας παύεσθαι , ὅτι σφίσιν ἀπὸ δείπνου παραφορέεται οὐδὲν λόγου ἄξιον εἰ δέ τι παραφέροιτο , ἐσθίοντας ἂν οὐ παύεσθαι . οἴνῳ δὲ κάρτα προσκέαται · καί σφιν οὐκ ἐμέσαι ἔξεστιν , οὐκ οὐρῆσαι ἀντίον ἄλλου . ταῦτα μέν νυν οὕτω φυλάσσεται , μεθυσκόμενοι δὲ εἰώθασι βουλεύεσθαι τὰ σπουδαιότατα τῶν πρηγμάτων τὸ δ’ ἂν ἅδῃ σφίσι βουλευομένοισι , τοῦτο τῇ ὑστεραίῃ νήφουσι προτιθεῖ ὁ στεγέαρχος ἐν τοῦ ἂν ἐόντες βουλεύωνται . καὶ ἢν μὲν ἅδῃ καὶ νήφουσι , χρέονται αὐτῷ εἰ δὲ μή , μετιεῖσιν . τὰ δ’ ἂν νήφοντες προβουλεύσωνται , μεθυσκόμενοι ἐπιδιαγινώσκουσι .
Lemmas: ʽ Ἡρόδοτος δέ συγκρίνω ὁ ὁ ʽ Ἕλλην συμπόσιον πρός ὁ παρά Πέρσης φημί ἡμέρα δέ Πέρσης ἅπας μάλα ἐκεῖνος τιμάω νομίζω τῇ ἕκαστος γίγνομαι . ἐν οὗτος δέ πολύς δαίς ὁ ἄλλος δικαιόω προτίθημι ἐν ὁ ὁ εὐδαίμων αὐτός βοῦς καί ὄνος καί ἵππος καί κάμηλος προτίθημι ὅλος ὀπτός ἐν κάμινος · ὁ δέ πένης αὐτός ὁ λεπτός ὁ πρόβατον προτίθημι , σῖτος τε ὀλίγος χράω , ἐπιφόρημα δέ πολύς καί οὐ ἁλής . καί διά οὗτος φημί Πέρσης ὁ Ἕλλην σιτέω πεινάω παύω , ὅτι σφεῖς ἀπό δεῖπνον παραφορέω οὐδείς λόγος ἄξιος εἰ δέ τις παραφέρω , ἐσθίω ἄν οὐ παύω . οἶνος δέ κάρτα πρόσκειμαι · καί σφεῖς οὐ ἐμέω ἔξεστι , οὐ οὐρέω ἀντίος ἄλλος . οὗτος μέν νυν οὕτως φυλάσσω , μεθύσκω δέ εἴωθα βουλεύω ὁ σπουδαῖος ὁ πρᾶγμα ὁ δέ ἄν ἁνδάνω σφεῖς βουλεύω , οὗτος ὁ ὑστεραῖος νήφω προτίθημι ὁ στεγέαρχος ἐν ὁ ἄν εἰμί βουλεύω . καί ἐάν μέν ἁνδάνω καί νήφω , χράω αὐτός εἰ δέ μή , μεθίημι . ὁ δέ ἄν νήφω προβουλεύω , μεθύσκω ἐπιδιαγιγνώσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.24
περὶ δὲ τῆς τρυφῆς τῶν ἐν Πέρσαις βασιλέων Ξενοφῶν ἐν Ἀγησιλάῳ οὕτω γράφει · τῷ μὲν γὰρ Πέρσῃ πᾶσαν γῆν περιέρχονται μαστεύοντες τί ἂν ἡδέως πίοι , μυρίοι δὲ τεχνῶνται τί ἂν ἡδέως φάγοι ὅπως γε μὴν καταδάρθοι οὐδ’ ἂν εἴποι τις ὅσα πραγματεύονται . Ἀγησίλαος δὲ διὰ τὸ φιλόπονος εἶναι πᾶν μὲν τὸ παρὸν ἡδέως ἔπινε , πᾶν δὲ τὸ συντυχὸν ἡδέως ἤσθιεν · εἰς δὲ τὸ ἀσμένως κοιμηθῆναι πᾶς τόπος ἱκανὸς ἦν αὐτῷ . ἐν δὲ τῷ Ἱέρωνι ἐπιγραφομένῳ λέγων περὶ τῶν τοῖς τυράννοις παρασκευαζομένων καὶ τῶν τοῖς ἰδιώταις εἰς τροφάς φησιν οὕτως · καὶ οἶδά γε , ἔφη , ὦ Σιμωνίδη , ὅτι τούτῳ κρίνουσιν οἱ πλεῖστοι ἥδιον ἡμᾶς καὶ πίνειν καὶ ἐσθίειν τῶν ἰδιωτῶν ὅτι δοκοῦσι καὶ αὐτοὶ ἥδιον ἂν δειπνῆσαι τὸ ἡμῖν παρατιθέμενον δεῖπνον ἢ τὸ ἑαυτοῖς . τὸ γὰρ τὰ εἰωθότα ὑπερβάλλον , τοῦτο παρέχει τὰς ἡδονάς , διὸ καὶ πάντες ἄνθρωποι ἡδέως προσδέχονται τὰς ἑορτὰς πλὴν οἱ τύραννοι , ἔκπλεῳ γὰρ αὐτοῖς ἀεὶ παρεσκευασμέναι οὐδεμίαν ἐν ταῖς ἑορταῖς ἐπίδοσιν ἔχουσιν αὐτῶν αἱ τράπεζαι · ὥστε ταύτῃ πρῶτον τῇ εὐφροσύνῃ τῆς ἐλπίδος μειονεκτοῦσι τῶν ἰδιωτῶν . ἔπειτα , ἔφη , ἐκεῖνο εὖ οἶδα ὅτι καὶ σὺ ἔμπειρος εἶ ὅτι ὅσῳ ἂν πλείω τις παραθῆται τὰ περιττὰ τῶν ἱκανῶν , τοσούτῳ καὶ θᾶσσον κόρος ἐμπίπτει τῆς ἐδωδῆς . ὥστε καὶ τῷ χρόνῳ τῆς ἡδονῆς μειονεκτεῖ ὁ παρατιθέμενος πολλὰ τῶν μετρίως διαιτωμένων . ἀλλὰ ναὶ μὰ Δία , ἔφη ὁ Σιμωνίδης , ὅσον ἂν χρόνον ἡ ψυχὴ προσίηται , τοῦτον πολὺ μᾶλλον ἥδονται οἱ ταῖς πολυτελεστέραις παρασκευαῖς τρεφόμενοι τῶν τὰ εὐτελέστερα παρατιθεμένων .
Lemmas: περί δέ ὁ τρυφή ὁ ἐν Πέρσης βασιλεύς Ξενοφῶν ἐν Ἀγησίλαος οὕτως γράφω · ὁ μέν γάρ Πέρσης πᾶς γῆ περιέρχομαι μαστεύω τίς ἄν ἡδύς πίνω , μυρίος δέ τεχνάομαι τίς ἄν ἡδύς ἐσθίω ὅπως γε μήν καταδαρθάνω οὐδέ ἄν λέγω τις ὅσος πραγματεύομαι . Ἀγησίλαος δέ διά ὁ φιλόπονος εἰμί πᾶς μέν ὁ πάρειμι ἡδύς πίνω , πᾶς δέ ὁ συντυγχάνω ἡδύς ἐσθίω · εἰς δέ ὁ ἄσμενος κοιμάω πᾶς τόπος ἱκανός εἰμί αὐτός . ἐν δέ ὁ Ἱέρων ἐπιγράφω λέγω περί ὁ ὁ τύραννος παρασκευάζω καί ὁ ὁ ἰδιώτης εἰς τροφή φημί οὕτως · καί οἶδα γε , φημί , ὦ Σιμωνίδης , ὅτι οὗτος κρίνω ὁ πολύς ἡδύς ἐγώ καί πίνω καί ἐσθίω ὁ ἰδιώτης ὅτι δοκέω καί αὐτός ἡδύς ἄν δειπνέω ὁ ἐγώ παρατίθημι δεῖπνον ἤ ὁ ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ὁ εἴωθα ὑπερβάλλω , οὗτος παρέχω ὁ ἡδονή , διό καί πᾶς ἄνθρωπος ἡδύς προσδέχομαι ὁ ἑορτή πλήν ὁ τύραννος , ἔκπλεος γάρ αὐτός ἀεί παρασκευάζω οὐδείς ἐν ὁ ἑορτή ἐπίδοσις ἔχω αὐτός ὁ τράπεζα · ὥστε οὗτος πρῶτος ὁ εὐφροσύνη ὁ ἐλπίς μειονεκτέω ὁ ἰδιώτης . ἔπειτα , φημί , ἐκεῖνος εὖ οἶδα ὅτι καί σύ ἔμπειρος εἰμί ὅτι ὅσος ἄν πολύς τις παραθέω ὁ περισσός ὁ ἱκανός , τοσοῦτος καί ταχύς κόρος ἐμπίπτω ὁ ἐδωδή . ὥστε καί ὁ χρόνος ὁ ἡδονή μειονεκτέω ὁ παρατίθημι πολύς ὁ μέτριος διαιτάω . ἀλλά ναί μά Ζεύς , φημί ὁ Σιμωνίδης , ὅσος ἄν χρόνος ὁ ψυχή προσίημι , οὗτος πολύς μάλα ἥδομαι ὁ ὁ πολυτελής παρασκευή τρέφω ὁ ὁ εὐτελής παρατίθημι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.25
Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ πρὸς Κάσανδρον περὶ βασιλείας εἰ γνήσιον τὸ σύγγραμμα · πολλοὶ γὰρ αὐτό φασιν εἶναι Σωσιβίου , εἰς ὃν Καλλίμαχος ὁ ποιητὴς ἐπίνικον ἐλεγειακὸν ἐποίησεν τοὺς Περσῶν φησι βασιλεῖς ὑπὸ τρυφῆς προκηρύττειν τοῖς ἐφευρίσκουσί τινα καινὴν ἡδονὴν ἀργυρίου πλῆθος . Θεόπομπος δ’ ἐν τῇ τριακοστῇ καὶ πέμπτῃ τῶν ἱστοριῶν τὸν Παφλαγόνων φησὶ βασιλέα Θῦν ἑκατὸν πάντα παρατίθεσθαι δειπνοῦντα ἐπὶ τὴν τράπεζαν ἀπὸ βοῶν ἀρξάμενον καὶ ἀναχθέντα αἰχμάλωτον ὡς βασιλέα καὶ ἐν φυλακῇ ὄντα πάλιν τὰ αὐτὰ παρατίθεσθαι ζῶντα λαμπρῶς , διὸ καὶ ἀκούσαντα Ἀρταξέρξην εἰπεῖν ὅτι οὕτως αὑτῷ δοκοίη ζῆν ὡς ταχέως ἀπολούμενος . ὁ δ’ αὐτὸς Θεόπομπος ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν Φιλιππικῶν ὅταν , φησί , βασιλεὺς εἴς τινας ἀφίκηται τῶν ἀρχομένων , εἰς τὸ δεῖπνον αὐτοῦ δαπανᾶσθαι εἴκοσι τάλαντα , ποτὲ δὲ καὶ τριάκοντα · οἱ δὲ καὶ πολὺ πλείω δαπανῶσιν . ἑκάσταις γὰρ τῶν πόλεων κατὰ τὸ μέγεθος ὥσπερ ὁ φόρος καὶ τὸ δεῖπνον ἐκ παλαιοῦ τεταγμένον ἐστίν .
Lemmas: Θεόφραστος δέ ἐν ὁ πρός Κάσσανδρος περί βασιλεία εἰ γνήσιος ὁ σύγγραμμα · πολύς γάρ αὐτός φημί εἰμί Σωσίβιος , εἰς ὅς Καλλίμαχος ὁ ποιητής ἐπίνικος ἐλεγειακός ποιέω ὁ Πέρσης φημί βασιλεύς ὑπό τρυφή προκηρύσσω ὁ ἐφευρίσκω τις καινός ἡδονή ἀργύριον πλῆθος . Θεόπομπος δέ ἐν ὁ τριακοστός καί πέμπτος ὁ ἱστορίη ὁ Παφλαγών φημί βασιλεύς Θῦς ἑκατόν πᾶς παρατίθημι δειπνέω ἐπί ὁ τράπεζα ἀπό βοῦς ἄρχω καί ἀνάσσω αἰχμάλωτος ὡς βασιλεύς καί ἐν φυλακή εἰμί πάλιν ὁ αὐτός παρατίθημι ζάω λαμπρός , διό καί ἀκούω Ἀρταξέρξης λέγω ὅτι οὕτως ἑαυτοῦ δοκέω ζάω ὡς ταχύς ἀπόλλυμι . ὁ δέ αὐτός Θεόπομπος ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ Φιλιππικός ὅταν , φημί , βασιλεύς εἰς τις ἀφικνέομαι ὁ ἄρχω , εἰς ὁ δεῖπνον αὐτός δαπανάω εἴκοσι τάλαντον , ποτέ δέ καί τριάκοντα · ὁ δέ καί πολύς πολύς δαπανάω . ἑκαστός γάρ ὁ πόλις κατά ὁ μέγεθος ὥσπερ ὁ φόρος καί ὁ δεῖπνον ἐκ παλαιός τάσσω εἰμί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.30
εἰς ταῦτα ἔστιν ἀποβλέποντας τὰ ὑπὲρ ἡμᾶς ἀγαπᾶν τὴν Ἑλληνικὴν πενίαν , λαμβάνοντας πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ τὰ παρὰ Θηβαίοις δεῖπνα , περὶ ὧν Κλείταρχος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον ἱστοριῶν , διηγούμενος καὶ ὅτι ὁ πᾶς αὐτῶν πλοῦτος ηὑρέθη μετὰ τὴν ὑπ’ Ἀλεξάνδρου τῆς πόλεως κατασκαφὴν ἐν ταλάντοις τετρακοσίοις τεσσαράκοντα , φησίν , ὅτι τε μικρόψυχοι ἦσαν καὶ τὰ περὶ τὴν τροφὴν λίχνοι , παρασκευάζοντες ἐν τοῖς δείπνοις θρῖα καὶ ἑψητοὺς καὶ ἀφύας καὶ ἐγκρασιχόλους καὶ ἀλλᾶντας καὶ σχελίδας καὶ ἔτνος · οἷσι Μαρδόνιον εἱστίασε μετὰ τῶν ἄλλων πεντήκοντα Περσῶν Ἀτταγῖνος ὁ Φρύνωνος , ὅν φησιν ʽ Ἡρόδοτος ἐν τῇ ἐνάτῃ μεγάλως πλούτῳ παρεσκευάσθαι . ἡγοῦμαι δ’ ὅτι οὐκ ἂν περιεγένοντο οὐδ’ ἂν ἐδέησε τοῖς Ἕλλησι περὶ Πλαταιὰς παρατάττεσθαι ἀπολωλόσιν ἤδη ὑπὸ τῶν τοιούτων τροφῶν .
Lemmas: εἰς οὗτος εἰμί ἀποβλέπω ὁ ὑπέρ ἐγώ ἀγαπάω ὁ Ἑλληνικός πενία , λαμβάνω πρό ὀφθαλμός καί ὁ παρά Θηβαῖος δεῖπνον , περί ὅς Κλείταρχος ἐν ὁ πρῶτος ὁ περί Ἀλέξανδρος ἱστορίη , διηγέομαι καί ὅτι ὁ πᾶς αὐτός πλοῦτος εὑρίσκω μετά ὁ ὑπό Ἀλέξανδρος ὁ πόλις κατασκαφή ἐν τάλαντον τετρακόσιοι τεσσαράκοντα , φημί , ὅτι τε μικρόψυχος εἰμί καί ὁ περί ὁ τροφή λίχνος , παρασκευάζω ἐν ὁ δεῖπνον θρῖον καί ἑψητός καί ἀφύη καί ἐγκρασίχολος καί ἀλλᾶς καί σχελίς καί ἔτνος · ὅς Μαρδόνιος ἑστιάω μετά ὁ ἄλλος πεντήκοντα Πέρσης Ἀτταγῖνος ὁ Φρύνων , ὅς φημί ʽ Ἡρόδοτος ἐν ὁ ἔνατος μέγας πλοῦτος παρασκευάζω . ἡγέομαι δέ ὅτι οὐ ἄν περιγίγνομαι οὐδέ ἄν δέω ὁ Ἕλλην περί Πλαταιαί παρατάσσω ἀπόλλυμι ἤδη ὑπό ὁ τοιοῦτος τροφή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.32
παρὰ δὲ Ναυκρατίταις , ὥς φησιν Ἑρμείας ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν περὶ τοῦ Γρυνείου Ἀπόλλωνος , ἐν τῷ πρυτανείῳ δειπνοῦσι γενεθλίοις Ἑστίας Πρυτανίτιδος καὶ Διονυσίοις , ἔτι δὲ τῇ τοῦ Κωμαίου Ἀπόλλωνος πανηγύρει , εἰσιόντες πάντες ἐν στολαῖς λευκαῖς , ἃς μέχρι καὶ νῦν καλοῦσι πρυτανικὰς ἐσθῆτας . καὶ κατακλιθέντες ἐπανίστανται εἰς γόνατα τοῦ ἱεροκήρυκος τὰς πατρίους εὐχὰς καταλέγοντος συσπένδοντες . μετὰ δὲ ταῦτα κατακλιθέντες λαμβάνουσιν ἕκαστος οἴνου κοτύλας δύο πλὴν τῶν ἱερέων τοῦ τε Πυθίου Ἀπόλλωνος καὶ τοῦ Διονύσου · τούτων γὰρ ἑκατέρῳ διπλοῦς ὁ οἶνος μετὰ καὶ τῶν ἄλλων μερίδων δίδοται . ἔπειτα ἑκάστῳ παρατίθεται ἄρτος καθαρὸς εἰς πλάτος πεποιημένος , ἐφ’ ᾧ ἐπίκειται ἄρτος ἕτερος , ὃν κριβανίτην καλοῦσι , καὶ κρέας ὕειον καὶ λεκάριον πτισάνης ἢ λαχάνου τοῦ κατὰ καιρὸν γινομένου ᾠά τε δύο καὶ τυροῦ τροφαλὶς σῦκά τε ξηρὰ καὶ πλακοῦς καὶ στέφανος , καὶ ὃς ἂν ἔξω τι τούτων ἱεροποιὸς παρασκευάσῃ ὑπὸ τῶν τιμούχων ζημιοῦται , ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τοῖς σιτουμένοις ἐν πρυτανείῳ ἔξωθεν προσεισφέρειν τι βρώσιμον ἔξεστι , μόνα δὲ ταῦτα καταναλίσκουσι , τὰ ὑπολειπόμενα τοῖς οἰκέταις μεταδιδόντες , ταῖς δ’ ἄλλαις ἡμέραις πάσαις τοῦ ἐνιαυτοῦ ἔξεστι τῶν σιτουμένων τῷ βουλομένῳ ἀνελθόντι εἰς τὸ πρυτανεῖον δειπνεῖν , οἴκοθεν παρασκευάσαντα αὑτῷ λάχανόν τι ἢ τῶν ὀσπρίων καὶ τάριχος ἢ ἰχθύν , κρέως δὲ χοιρείου βραχύτατον , καὶ τούτων μεταλαμβάνων .. , κοτύλην οἴνου . γυναικὶ δὲ οὐκ ἔξεστιν εἰσιέναι εἰς τὸ πρυτανεῖον ἢ μόνῃ τῇ αὐλητρίδι . οὐκ εἰσφέρεται δὲ οὐδὲ ἀμὶς εἰς τὸ πρυτανεῖον . ἐὰν δέ τις Ναυκρατιτῶν γάμους ἑστιᾷ , ὡς ἐν τῷ γαμικῷ νόμῳ γέγραπται , ἀπείρηται ᾠὰ καὶ μελίπηκτα δίδοσθαι . τίς δὲ ἡ τούτων αἰτία Οὐλπιανὸς ἡμᾶς διδάσκειν δίκαιος .
Lemmas: παρά δέ Ναυκρατίτης , ὡς φημί Ἑρμῆς ἐν ὁ δεύτερος ὁ περί ὁ Γρύνειος Ἀπόλλων , ἐν ὁ πρυτανεῖον δειπνέω γενέθλιος Ἑστία Πρυτανῖτις καί Διονύσιον , ἔτι δέ ὁ ὁ Κωμαῖος Ἀπόλλων πανήγυρις , εἰσέρχομαι πᾶς ἐν στολή λευκός , ὅς μέχρι καί νῦν καλέω πρυτανικός ἐσθής . καί κατακλίνω ἐπανίστημι εἰς γόνυ ὁ ἱεροκῆρυξ ὁ πάτριος εὐχή καταλέγω συσπένδω . μετά δέ οὗτος κατακλίνω λαμβάνω ἕκαστος οἶνος κοτύλη δύο πλήν ὁ ἱερεύς ὁ τε Πύθιος Ἀπόλλων καί ὁ Διόνυσος · οὗτος γάρ ἑκάτερος διπλόος ὁ οἶνος μετά καί ὁ ἄλλος μερίς δίδωμι . ἔπειτα ἕκαστος παρατίθημι ἄρτος καθαρός εἰς πλάτος ποιέω , ἐπί ὅς ἐπίκειμαι ἄρτος ἕτερος , ὅς κριβανίτης καλέω , καί κρέας ὕειος καί λεκάριον πτισάνη ἤ λάχανον ὁ κατά καιρός γίγνομαι ᾠόν τε δύο καί τυρός τροφαλίς σῦκον τε ξηρός καί πλακοῦς καί στέφανος , καί ὅς ἄν ἔξω τις οὗτος ἱεροποιός παρασκευάζω ὑπό ὁ τίμουχος ζημιόω , ἀλλά μήν οὐδέ ὁ σιτέω ἐν πρυτανεῖον ἔξωθεν προσεισφέρω τις βρώσιμος ἔξεστι , μόνος δέ οὗτος καταναλίσκω , ὁ ὑπολείπω ὁ οἰκέτης μεταδίδωμι , ὁ δέ ἄλλος ἡμέρα πᾶς ὁ ἐνιαυτός ἔξεστι ὁ σιτέω ὁ βούλομαι ἀνέρχομαι εἰς ὁ πρυτανεῖον δειπνέω , οἴκοθεν παρασκευάζω ἑαυτοῦ λάχανον τις ἤ ὁ ὄσπριον καί τάριχος ἤ ἰχθῦς , κρέας δέ χοίρειος βραχύς , καί οὗτος μεταλαμβάνω .. , κοτύλη οἶνος . γυνή δέ οὐ ἔξεστι εἰσέρχομαι εἰς ὁ πρυτανεῖον ἤ μόνος ὁ αὐλητρίς . οὐ εἰσφέρω δέ οὐδέ ἀμίς εἰς ὁ πρυτανεῖον . ἐάν δέ τις Ναυκρατίτης γάμος ἑστιάω , ὡς ἐν ὁ γαμικός νόμος γράφω , ἀπολέγω ᾠόν καί μελίπηκτον δίδωμι . τίς δέ ὁ οὗτος αἰτία Οὐλπιανός ἐγώ διδάσκω δίκαιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.33
Λυκέας δ’ ἐν τοῖς Αἰγυπτιακοῖς προκρίνων τὰ Αἰγυπτιακὰ δεῖπνα τῶν Περσικῶν Αἰγυπτίων ἐπιστρατευσάντων , φησίν , ἐπὶ Ὦχον τὸν Περσῶν βασιλέα καὶ νικηθέντων , ἐπεὶ ἐγένετο αἰχμάλωτος ὁ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεύς , ὁ Ὦχος αὐτὸν φιλανθρώπως ἄγων ἐκάλεσε καὶ ἐπὶ δεῖπνον . τῆς οὖν παρασκευῆς γενομένης λαμπρᾶς ὁ Αἰγύπτιος κατεγέλα ὡς εὐτελῶς τοῦ Πέρσου διαιτωμένου . ᾽ ᾽εἰ δὲ θέλεις εἰδέναι , ἔφη , ὦ βασιλεῦ , πῶς δεῖ σιτεῖσθαι τοὺς εὐδαίμονας βασιλέας , ἐπίτρεψον τοῖς ἐμοῖς ποτε γενομένοις μαγείροις παρασκευάσαι σοι Αἰγύπτιον δεῖπνον καὶ κελεύσαντος ἐπεὶ παρεσκευάσθη , ἡσθεὶς ὁ Ὦχος τῷ δείπνῳ κακὸν κακῶς σε , ἔφη , ὦ Αἰγύπτιε , ἀπολέσειαν οἱ θεοί , ὅστις δεῖπνα τοιαῦτα καταλιπὼν ἐπεθύμησας θοίνης εὐτελεστέρας . τίνα δ’ ἦν τὰ Αἰγύπτια δεῖπνα Πρωταγορίδης ἐν τῷ α περὶ Δαφνικῶν ἀγώνων διδάσκει ἡμᾶς λέγων οὕτως · τρίτη δὲ ἐστιν ἰδέα δείπνων Αἰγυπτιακὴ τραπεζῶν μὲν οὐ παρατιθεμένων , πινάκων δὲ περιφερομένων .
Lemmas: Λυκέας δέ ἐν ὁ Αἰγυπτιακός προκρίνω ὁ Αἰγυπτιακός δεῖπνον ὁ Περσικός Αἰγύπτιος ἐπιστρατεύω , φημί , ἐπί Ὦχος ὁ Πέρσης βασιλεύς καί νικάω , ἐπεί γίγνομαι αἰχμάλωτος ὁ ὁ Αἰγύπτιος βασιλεύς , ὁ Ὦχος αὐτός φιλάνθρωπος ἄγω καλέω καί ἐπί δεῖπνον . ὁ οὖν παρασκευή γίγνομαι λαμπρός ὁ Αἰγύπτιος καταγελάω ὡς εὐτελής ὁ Πέρσης διαιτάω . ἒ ’εἰ δέ ἐθέλω οἶδα , φημί , ὦ βασιλεύς , πῶς δέω σιτέω ὁ εὐδαίμων βασιλεύς , ἐπιτρέπω ὁ ἐμός ποτέ γίγνομαι μάγειρος παρασκευάζω σύ Αἰγύπτιος δεῖπνον καί κελεύω ἐπεί παρασκευάζω , ἥδομαι ὁ Ὦχος ὁ δεῖπνον κακός κακός σύ , φημί , ὦ Αἰγύπτιος , ἀπόλλυμι ὁ θεός , ὅστις δεῖπνον τοιοῦτος καταλείπω ἐπιθυμέω θοίνη εὐτελής . τίς δέ εἰμί ὁ Αἰγύπτιος δεῖπνον Πρωταγορίδης ἐν ὁ α περί Δαφνικός ἀγών διδάσκω ἐγώ λέγω οὕτως · τρίτος δέ εἰμί ἰδέα δεῖπνον Αἰγυπτιακός τράπεζα μέν οὐ παρατίθημι , πίναξ δέ περιφέρω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.34
παρὰ δὲ Γαλάταις φησὶ Φύλαρχος ἐν τῇ ἕκτῃ ἐπὶ ταῖς τραπέζαις ἄρτους πολλοὺς κατακεκλασμένους παρατίθεσθαι χύδην καὶ κρέατα ἐκ τῶν λεβήτων , ὧν οὐδεὶς γεύεται εἰ μὴ πρότερον θεάσηται τὸν βασιλέα εἰ ἥψατο τῶν παρακειμένων , ἐν δὲ τῇ τρίτῃ ὁ αὐτὸς Φύλαρχος Ἀριάμνην φησὶ τὸν Γαλάτην πλουσιώτατον ὄντα ἐπαγγείλασθαι ἑστιᾶσαι Γαλάτας πάντας ἐνιαυτόν , καὶ τοῦτο συντελέσαι ποιήσαντα οὕτως , κατὰ τόπους τῆς χώρας τὰς ἐπικαιροτάτας τῶν ὁδῶν διέλαβε σταθμοῖς ἐπί τε τούτοις ἐκ χαράκων καὶ τῶν καλάμων τῶν τε οἰσυίνων ἐπεβάλλετο σκηνὰς χωρούσας ἀνὰ τετρακοσίους ἄνδρας καὶ πλείους ἔτι , καθὼς ἂν ἐκποιῶσιν οἱ τόποι τό τ᾽ ἀπὸ τῶν πόλεων δέξασθαι καὶ τῶν κωμῶν μέλλον ἐπιρρεῖν πλῆθος , ἐνταῦθα δὲ λέβητας ἐπέστησε κρεῶν παντοδαπῶν μεγάλους , οὓς πρὸ ἐνιαυτοῦ καὶ πρὸ τοῦ μέλλειν μεταπεμψάμενος τεχνίτας ἐξ ἄλλων πόλεων ἐχαλκεύσατο . θύματα δὲ καταβάλλεσθαι ταύρων καὶ συῶν καὶ προβάτων τε καὶ τῶν λοιπῶν κτηνῶν ἑκάστης ἡμέρας πολλά , πίθους τε οἴνου παρεσκευάσθαι καὶ πλῆθος ἀλφίτων πεφυραμένων . καὶ οὐ μόνον , φησίν , οἱ παραγινόμενοι τῶν Γαλατῶν ἀπὸ τῶν κωμῶν καὶ τῶν πόλεων ἀπέλαυον , ἀλλὰ καὶ οἱ παριόντες ξένοι ὑπὸ τῶν ἐφεστηκότων παίδων οὐκ ἠφίεντο ἕως ἂν μεταλάβωσι τῶν παρασκευασθέντων .
Lemmas: παρά δέ Γαλάτης φημί Φύλαρχος ἐν ὁ ἕκτος ἐπί ὁ τράπεζα ἄρτος πολύς κατακλάω παρατίθημι χύδην καί κρέας ἐκ ὁ λέβης , ὅς οὐδείς γεύω εἰ μή πρότερος θεάομαι ὁ βασιλεύς εἰ ἅπτω ὁ παράκειμαι , ἐν δέ ὁ τρίτος ὁ αὐτός Φύλαρχος Ἀριάμνης φημί ὁ Γαλάτης πλούσιος εἰμί ἐπαγγέλλω ἑστιάω Γαλάτης πᾶς ἐνιαυτός , καί οὗτος συντελέω ποιέω οὕτως , κατά τόπος ὁ χώρα ὁ ἐπίκαιρος ὁ ὁδός διαλαμβάνω σταθμός ἐπί τε οὗτος ἐκ χάραξ καί ὁ κάλαμος ὁ τε οἰσύϊνος ἐπιβάλλω σκηνή χωρέω ἀνά τετρακόσιοι ἀνήρ καί πολύς ἔτι , καθώς ἄν ἐκποιέω ἕ τόπος ὁ τε ἀπό ὁ πόλις δέχομαι καί ὁ κώμη μέλλω ἐπιρρέω πλῆθος , ἐνταῦθα δέ λέβης ἐφίστημι κρέας παντοδαπής μέγας , ὅς πρό ἐνιαυτός καί πρό ὁ μέλλω μεταπέμπω τεχνίτης ἐκ ἄλλος πόλις χαλκεύω . θῦμα δέ καταβάλλω ταῦρος καί ὗς καί πρόβατον τε καί ὁ λοιπός κτῆνος ἕκαστος ἡμέρα πολύς , πίθος τε οἶνος παρασκευάζω καί πλῆθος ἄλφιτον φυράω . καί οὐ μόνος , φημί , ὁ παραγίγνομαι ὁ Γαλάτης ἀπό ὁ κώμη καί ὁ πόλις ἀπολαύω , ἀλλά καί ὁ παρέρχομαι ξένος ὑπό ὁ ἐφίστημι παῖς οὐ ἀφίημι ἕως ἄν μεταλαμβάνω ὁ παρασκευάζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.37
ἔτι ὁ Ποσειδώνιος διηγούμενος καὶ τὸν Λουερνίου τοῦ Βιτύιτος πατρὸς πλοῦτον τοῦ ὑπὸ ʽ Ῥωμαίων καθαιρεθέντος , φησὶ δημαγωγοῦντα αὐτὸν τοὺς ὄχλους ἐν ἅρματι φέρεσθαι διὰ τῶν πεδίων καὶ διασπείρειν χρυσὸν καὶ ἄργυρον ταῖς ἀκολουθούσαις τῶν Κελτῶν μυριάσι φράγμα τε ποιεῖν δωδεκαστάδιον τετράγωνον , ἐν ᾧ πληροῦν μὲν ληνοὺς πολυτελοῦς πόματος , παρασκευάζειν δὲ τοσοῦτο βρωμάτων πλῆθος ὥστε ἐφ’ ἡμέρας πλείονας ἐξεῖναι τοῖς βουλομένοις εἰσερχομένοις τῶν παρασκευασθέντων ἀπολαύειν , ἀδιαλείπτως διακονουμένους . ἀφορίσαντος δ’ αὐτοῦ προθεσμίαν ποτὲ τῆς θοίνης ἀφυστερήσαντά τινα τῶν . βαρβάρων ποιητὴν ἀφικέσθαι καὶ συναντήσαντα μετὰ ᾠδῆς ὑμνεῖν αὐτοῦ τὴν ὑπεροχήν , ἑαυτὸν δ’ ἀποθρηνεῖν ὅτι ὑστέρηκε , τὸν δὲ τερφθέντα θυλάκιον αἰτῆσαι χρυσίου καὶ ῥῖψαι αὐτῷ παρατρέχοντι . ἀνελόμενον δ’ ἐκεῖνον πάλιν ὑμνεῖν λέγοντα διότι τὰ ἴχνη τῆς γῆς ἐφ’ ἧς ἁρματηλατεῖ χρυσὸν καὶ εὐεργεσίας ἀνθρώποις φέρει . ταῦτα μὲν οὖν ἐν τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ ἱστόρησεν .
Lemmas: ἔτι ὁ Ποσειδώνιος διηγέομαι καί ὁ Λουέρνιος ὁ Βιτύις πατήρ πλοῦτος ὁ ὑπό ʽ Ῥωμαῖος καθαιρέω , φημί δημαγωγέω αὐτός ὁ ὄχλος ἐν ἅρμα φέρω διά ὁ πεδίον καί διασπείρω χρυσός καί ἄργυρος ὁ ἀκολουθέω ὁ Κελτοί μυριάς φράγμα τε ποιέω δωδεκαστάδιος τετράγωνος , ἐν ὅς πληρόω μέν ληνός πολυτελής πόμα , παρασκευάζω δέ τοσοῦτος βρῶμα πλῆθος ὥστε ἐπί ἡμέρα πολύς ἔξεστι ὁ βούλομαι εἰσέρχομαι ὁ παρασκευάζω ἀπολαύω , ἀδιάλειπτος διακονέω . ἀφορίζω δέ αὐτός προθεσμία ποτέ ὁ θοίνη ἀφυστερέω τις ὁ . βάρβαρος ποιητής ἀφικνέομαι καί συναντάω μετά ἀοιδή ὑμνέω αὐτός ὁ ὑπεροχή , ἑαυτοῦ δέ ἀποθρηνέω ὅτι ὑστερέω , ὁ δέ τέρπω θυλάκιον αἰτέω χρυσίον καί ῥίπτω αὐτός παρατρέχω . ἀναιρέω δέ ἐκεῖνος πάλιν ὑμνέω λέγω διότι ὁ ἴχνος ὁ γῆ ἐπί ὅς ἁρματηλατέω χρυσός καί εὐεργεσία ἄνθρωπος φέρω . οὗτος μέν οὖν ἐν ὁ τρίτος καί εἰκοστός ἱστορέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.39
Μεγασθένης δ’ ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Ἰνδικῶν τοῖς Ἰνδοῖς φησιν ἐν τῷ δείπνῳ παρατίθεσθαι ἑκάστῳ τράπεζαν , ταύτην δ’ εἶναι ὁμοίαν ταῖς ἐγγυθήκαις , καὶ ἐπιτίθεσθαι ἐπ’ αὐτῇ τρυβλίον χρυσοῦν , εἰς ὃ ἐμβάλλειν αὐτοὺς πρῶτον μὲν τὴν ὄρυζαν ἑφθὴν ὡς ἄν τις ἑψήσειε χόνδρον , ἔπειτα ὄψα πολλὰ κεχειρουργημένα ταῖς Ἰνδικαῖς σκευασίαις . Γερμανοὶ δέ , ὡς ἱστορεῖ Ποσειδώνιος ἐν τῇ τριακοστῇ , ἄριστον προσφέρονται κρέα μεληδὸν ὠπτημένα καὶ ἐπιπίνουσι γάλα καὶ τὸν οἶνον ἄκρατον . Καμπανῶν δέ τινες παρὰ τὰ συμπόσια μονομαχοῦσι . Νικόλαος δ’ ὁ Δαμασκηνός , εἷς τῶν ἀπὸ τοῦ περιπάτου φιλοσόφων , ἐν τῇ δεκάτῃ πρὸς ταῖς ἑκατὸν τῶν ἱστοριῶν Ῥωμαίους ἱστορεῖ παρὰ τὸ δεῖπνον συμβάλλειν μονομαχίας , γράφων οὕτως · τὰς τῶν μονομάχων θέας οὐ μόνον ἐν πανηγύρεσι καὶ θεάτροις ἐποιοῦντο Ῥωμαῖοι , παρὰ Τυρρηνῶν παραλαβόντες τὸ ἔθος , ἀλλὰ κἀν ταῖς ἑστιάσεσιν . ἐκάλουν γοῦν τινες πολλάκις ἐπὶ δεῖπνον τοὺς φίλους ἐπί τε ἄλλοις καὶ ὅπως ἂν δύο ἢ τρία ζεύγη ἴδοιεν μονομάχων , ὅτε καὶ κορεσθέντες δείπνου καὶ μέθης εἰσεκάλουν τοὺς μονομάχους , καὶ ὁ μὲν ἅμα ἐσφάττετο , αὐτοὶ δ’ ἐκρότουν ἐπὶ τούτῳ ἡδόμενοι . ἤδη δέ τις κἀν ταῖς διαθήκαις γέγραφεν γυναῖκας εὐπρεπεστάτας μονομαχῆσαι ἃς ἐκέκτητο , ἕτερος δὲ παῖδας ἀνήβους ἐρωμένους ἑαυτοῦ , ἀλλὰ γὰρ οὐκ ἠνέσχετο ὁ δῆμος τὴν παρανομίαν ταύτην , ἀλλ’ ἄκυρον τὴν διαθήκην ἐποίησεν . Ἐρατοσθένης δ’ ἐν πρώτῳ Ὀλυμπιονικῶν τοὺς Τυρρηνούς φησι πρὸς αὐλὸν πυκτεύειν .
Lemmas: Μεγασθένης δέ ἐν ὁ δεύτερος ὁ Ἰνδικός ὁ Ἰνδός φημί ἐν ὁ δεῖπνον παρατίθημι ἕκαστος τράπεζα , οὗτος δέ εἰμί ὅμοιος ὁ ἐγγυθήκη , καί ἐπιτίθημι ἐπί αὐτός τρύβλιον χρύσεος , εἰς ὅς ἐμβάλλω αὐτός πρῶτος μέν ὁ ὄρυζα ἑφθός ὡς ἄν τις ἕψω χόνδρος , ἔπειτα ὄψον πολύς χειρουργέω ὁ Ἰνδικός σκευασία . Γερμανός δέ , ὡς ἱστορέω Ποσειδώνιος ἐν ὁ τριακοστός , ἄριστον προσφέρω κρέας μεληδόν ὀπτάω καί ἐπιπίνω γάλα καί ὁ οἶνος ἄκρατος . Καμπανός δέ τις παρά ὁ συμπόσιον μονομαχέω . Νικόλαος δέ ὁ Δαμασκηνός , εἷς ὁ ἀπό ὁ περίπατος φιλόσοφος , ἐν ὁ δέκατος πρός ὁ ἑκατόν ὁ ἱστορίη Ῥωμαῖος ἱστορέω παρά ὁ δεῖπνον συμβάλλω μονομαχία , γράφω οὕτως · ὁ ὁ μονόμαχος θέα οὐ μόνος ἐν πανήγυρις καί θέατρον ποιέω Ῥωμαῖος , παρά Τυρρηνός παραλαμβάνω ὁ ἔθος , ἀλλά ἐν ὁ ἑστίασις . καλέω γοῦν τις πολλάκις ἐπί δεῖπνον ὁ φίλος ἐπί τε ἄλλος καί ὅπως ἄν δύο ἤ τρεῖς ζεῦγος ὁράω μονόμαχος , ὅτε καί κορέννυμι δεῖπνον καί μέθη εἰσκαλέω ὁ μονόμαχος , καί ὁ μέν ἅμα σφάζω , αὐτός δέ κροτέω ἐπί οὗτος ἥδομαι . ἤδη δέ τις ἐν ὁ διαθήκη γράφω γυνή εὐπρεπής μονομαχέω ὅς κτάομαι , ἕτερος δέ παῖς ἄνηβος ἐράω ἑαυτοῦ , ἀλλά γάρ οὐ ἀνέχω ὁ δῆμος ὁ παρανομία οὗτος , ἀλλά ἄκυρος ὁ διαθήκη ποιέω . Ἐρατοσθένης δέ ἐν πρῶτος Ὀλυμπιονίκης ὁ Τυρρηνός φημί πρός αὐλός πυκτεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.40
Ποσειδώνιος δ’ ἐν τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν Κελτοί , φησίν , ἐνίοτε παρὰ τὸ δεῖπνον μονομαχοῦσιν . ἐν γάρ τοῖς ὅπλοις ἀγερθέντες σκιαμαχοῦσι καὶ πρὸς ἀλλήλους ἀκροχειρίζονται , ποτὲ δὲ καὶ μέχρι τραύματος προίασιν καὶ ἐκ τούτου ἐρεθισθέντες , ἐὰν μὴ ἐπισχῶσιν οἱ παρόντες , καὶ ἕως ἀναιρέσεως ἔρχονται , τὸ δὲ παλαιόν , φησίν , ὅτι παρατεθέντων κωλήνων τὸ μηρίον ὁ κράτιστος ἐλάμβανεν εἰ δέ τις ἕτερος ἀντιποιήσαιτο , συνίσταντο μονομαχήσοντες μέχρι θανάτου , ἄλλοι δ’ ἐν θεάτρῳ λαβόντες ἀργύριον ἢ χρυσίον , οἱ δὲ οἴνου κεραμίων ἀριθμόν τινα , καὶ πιστωσάμενοι τὴν δόσιν καὶ τοῖς ἀναγκαίοις φίλοις διαδωρησάμενοι ὕπτιοι ἐκταθέντες ἐπὶ θυρεῶν κεῖνται , καὶ παραστάς τις ξίφει τὸν λαιμὸν ἀποκόπτει Εὐφορίων δ’ ὁ Χαλκιδεὺς ἐν ἱστορικοῖς ὑπομνήμασιν οὕτω γράφει · παρὰ δὲ τοῖς Ῥωμαίοις προτίθεσθαι πέντε μνᾶς τοῖς ὑπομένειν βουλομένοις τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι πελέκει , ὥστε τοὺς κληρονόμους κομίσασθαι τὸ ἆθλον · καὶ πολλάκις ἀπογραφομένους πλείους δικαιολογεῖσθαι καθ’ ὃ δικαιότατός ἐστιν ἕκαστος αὐτῶν ἀποτυμπανισθῆναι .
Lemmas: Ποσειδώνιος δέ ἐν τρίτος καί εἰκοστός ὁ ἱστορίη Κελτοί , φημί , ἐνίοτε παρά ὁ δεῖπνον μονομαχέω . ἐν γάρ ὁ ὅπλον ἀγείρω σκιαμαχέω καί πρός ἀλλήλων ἀκροχειρίζω , ποτέ δέ καί μέχρι τραῦμα πρόειμι καί ἐκ οὗτος ἐρεθίζω , ἐάν μή ἐπισχάζω ὁ πάρειμι , καί ἕως ἀναίρεσις ἔρχομαι , ὁ δέ παλαιός , φημί , ὅτι παρατίθημι κωλήν ὁ μηρία ὁ κρατύς λαμβάνω εἰ δέ τις ἕτερος ἀντιποιέω , συνίστημι μονομαχέω μέχρι θάνατος , ἄλλος δέ ἐν θέατρον λαμβάνω ἀργύριον ἤ χρυσίον , ὁ δέ οἶνος κεράμιος ἀριθμός τις , καί πιστόω ὁ δόσις καί ὁ ἀναγκαῖος φίλος διαδωρέομαι ὕπτιος ἐκτείνω ἐπί θυρεός κεῖμαι , καί παρίστημι τις ξίφος ὁ λαιμός ἀποκόπτω Εὐφορίων δέ ὁ Χαλκιδεύς ἐν ἱστορικός ὑπόμνημα οὕτως γράφω · παρά δέ ὁ Ῥωμαῖος προτίθημι πέντε μνᾶ ὁ ὑπομένω βούλομαι ὁ κεφαλή ἀποκόπτω πέλεκυς , ὥστε ὁ κληρονόμος κομίζω ὁ ἆθλον · καί πολλάκις ἀπογράφω πολύς δικαιολογέομαι κατά ὅς δίκαιος εἰμί ἕκαστος αὐτός ἀποτυμπανίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.41
Ἕρμιππος ᾽ ἐν α περὶ νομοθετῶν τῶν μονομαχούντων εὑρετὰς ἀποφαίνει Μαντινεῖς Δημώνακτος ἑνὸς τῶν πολιτῶν συμβουλεύσαντος , καὶ ζηλωτὰς τούτων γενέσθαι Κυρηναίους . Ἔφορος δ’ ἐν ἕκτῃ ἱστοριῶν ἤσκουν , φησί , τὰ πολεμικὰ οἱ Μαντινεῖς καὶ Ἀρκάδες , τήν τε στολὴν τὴν πολεμικὴν καὶ τὴν ὅπλισιν τὴν ἀρχαίαν ὡς εὑρόντων ἐκείνων ἔτι καὶ νῦν Μαντινικὴν ἀποκαλοῦσι . πρὸς δὲ τούτοις καὶ ὁπλομαχίας μαθήσεις ἐν Μαντινείᾳ πρῶτον εὑρέθησαν Δημέου τὸ τέχνημα καταδείξαντος . ὅτι δὲ ἀρχαῖον ἦν τὸ περὶ τοὺς μονομάχους καὶ Ἀριστοφάνης εἴρηκεν ἐν Φοινίσσαις οὕτως · ἐς Οἰδίπου δὲ παῖδε , διπτύχω κόρω , Ἄρης κατέσκηψ᾽ , ἔς τε μονομάχου πάλης ἀγῶνα νῦν ἑστᾶσιν . ἔοικεν δὲ πεποιῆσθαι τὸ ὄνομα οὐκ ἐκ τοῦ μάχη , ἀλλ’ ἐκ ῥήματος τοῦ μάχεσθαι μᾶλλον συγκεῖσθαι . ὁπότε γὰρ τὸ μάχη συντιθέμενον τὸ τέλος εἰς ος τρέπει , ὡς ἐν τῷ σύμμαχος , πρωτόμαχος , ἐπίμαχος , ἀντίμαχος , φιλόμαχον γένος ἐκ Περσέος παρὰ Πινδάρῳ , τηνικαῦτα προπαροξύνεται · ὁπότε δὲ παροξύνεται , τὸ μάχεσθαι ῥῆμα περιέχει , ὡς ἐν τῷ πυγμάχος , ναυμάχος , αὐτόν σε πυλαμάχε πρῶτον παρὰ Στησιχόρῳ , ὁπλομάχος , τειχομάχος , πυργομάχος . ὁ δὲ κωμῳδιοποιὸς Ποσείδιππος ἐν Πορνοβοσκῷ φησιν ὁ μὴ πεπλευκὼς οὐδὲν ἑόρακεν κακὸν τῶν μονομαχούντων ἐσμὲν ἀθλιώτεροι . ὅτι δὲ καὶ οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ ἡγεμόνες ἐμονομάχουν καὶ ἐκ προκλήσεως τοῦτ’ ἐποίουν ἐν ἄλλοις εἰρήκαμεν . Δίυλλος δ’ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν φησιν ὡς Κάσανδρος ἐκ Βοιωτίας ἐπανιὼν καὶ θάψας τὸν βασιλέα καὶ τὴν βασίλισσαν ἐν Αἰγαίαις καὶ μετ’ αὐτῶν τὴν Κύνναν τὴν Εὐρυδίκης μητέρα καὶ τοῖς ἄλλοις τιμήσας οἷς προσήκει καὶ μονομαχίας ἀγῶνα ἔθηκεν , εἰς ὃν κατέβησαν τέσσαρες τῶν στρατιωτῶν .
Lemmas: Ἕρμιππος ἒ ἐν α περί νομοθέτης ὁ μονομαχέω εὑρετής ἀποφαίνω Μαντινεύς Δημώναξ εἷς ὁ πολίτης συμβουλεύω , καί ζηλωτής οὗτος γίγνομαι Κυρηναῖος . Ἔφορος δέ ἐν ἕκτος ἱστορίη ἀσκέω , φημί , ὁ πολεμικός ὁ Μαντινεύς καί Ἀρκάς , ὁ τε στολή ὁ πολεμικός καί ὁ ὅπλισις ὁ ἀρχαῖος ὡς εὑρίσκω ἐκεῖνος ἔτι καί νῦν Μαντινέη ἀποκαλέω . πρός δέ οὗτος καί ὁπλομαχία μάθησις ἐν Μαντίνεια πρῶτος εὑρίσκω Δημέας ὁ τέχνημα καταδείκνυμι . ὅτι δέ ἀρχαῖος εἰμί ὁ περί ὁ μονόμαχος καί Ἀριστοφάνης λέγω ἐν Φοῖνιξ οὕτως · εἰς Οἰδίπους δέ παῖς , δίπτυχος κόρος , Ἄρης κατασκήπτω , εἰς τε μονόμαχος πάλα ἀγών νῦν ἵστημι . ἔοικα δέ ποιέω ὁ ὄνομα οὐ ἐκ ὁ μάχη , ἀλλά ἐκ ῥῆμα ὁ μάχομαι μάλα σύγκειμαι . ὁπότε γάρ ὁ μάχη συντίθημι ὁ τέλος εἰς οσ̅ τρέπω , ὡς ἐν ὁ σύμμαχος , πρωτόμαχος , ἐπίμαχος , ἀντίμαχος , φιλόμαχος γένος ἐκ Περσεύς παρά Πίνδαρος , τηνικαῦτα προπαροξύνω · ὁπότε δέ παροξύνω , ὁ μάχομαι ῥῆμα περιέχω , ὡς ἐν ὁ πυγμάχος , ναυμάχος , αὐτός σύ πυλαμάχος πρῶτος παρά Στησίχορος , ὁπλομάχος , τειχομάχος , πυργομάχος . ὁ δέ κωμῳδιοποιός Ποσείδιππος ἐν Πορνοβοσκός φημί ὁ μή πλέω οὐδείς ὁράω κακός ὁ μονομαχέω εἰμί ἄθλιος . ὅτι δέ καί ὁ ἔνδοξος καί ὁ ἡγεμών μονομαχέω καί ἐκ πρόκλησις οὗτος ποιέω ἐν ἄλλος λέγω . Δίυλλος δέ ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ ἔνατος ὁ ἱστορίη φημί ὡς Κάσανδρος ἐκ Βοιωτία ἐπανέρχομαι καί θάπτω ὁ βασιλεύς καί ὁ βασίλισσα ἐν Αἰγαῖος καί μετά αὐτός ὁ Κύννα ὁ Εὐρυδίκη μήτηρ καί ὁ ἄλλος τιμάω ὅς προσήκω καί μονομαχία ἀγών τίθημι , εἰς ὅς καταβαίνω τέσσαρες ὁ στρατιώτης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.43
ταῦτ’ εἰπεῖν εἶχον , ἄνδρες φίλοι καὶ συμπόται τῶν Ἑλλήνων πολὺ . πρῶτοι , περὶ ἀρχαίων συμποσίων ἐπιστάμενος . ἀκριβῶς δ’ ὁ σοφὸς Πλάτων ἐν τῷ πρώτῳ Νόμων περὶ συμποσίων διηγεῖται λέγων οὕτως · καὶ οὔτ’ ἂν ἐπ’ ἀγρῶν ᾽ἴδοις οὔτ’ ἐν ἄστεσιν ὅσων Σπαρτιάταις μέλει συμπόσια οὐδ’ ὁπόσα τούτοις ξυνεπόμενα πάσας ἡδονὰς κινεῖ κατὰ δύναμιν . οὐδ’ ἔστιν ὅστις ἂν ἀπαντῶν κωμάζοντί τινι μετὰ μέθης οὐκ ἂν τὴν μεγίστην δίκην εὐθὺς ἐπιθείη καὶ οὐδ’ ἂν Διονύσια πρόφασιν ἔχοντ’ αὐτὸν ῥύσαιτο , ὥσπερ ἐν ἁμάξαις εἶδον παρ’ ὑμῖν ἐγώ , καὶ ἐν Τάραντι δὲ παρὰ τοῖς ἡμετέροις ἀποίκοις πᾶσαν τὴν πόλιν ἐθεασάμην περὶ τὰ Διονύσια μεθύουσαν . ἐν Λακεδαίμονι οὐκ ἔστ’ οὐδὲν τοιοῦτον .
Lemmas: οὗτος λέγω ἔχω , ἀνήρ φίλος καί συμπότης ὁ Ἕλλην πολύς . πρῶτος , περί ἀρχαῖος συμπόσιον ἐπίσταμαι . ἀκριβής δέ ὁ σοφός Πλάτων ἐν ὁ πρῶτος Νόμος περί συμπόσιον διηγέομαι λέγω οὕτως · καί οὔτε ἄν ἐπί ἀγρός ’ἰδίσκω οὔτε ἐν ἄστυ ὅσος Σπαρτιάτης μέλω συμπόσιον οὐδέ ὁπόσος οὗτος συνέπομαι πᾶς ἡδονή κινέω κατά δύναμις . οὐδέ εἰμί ὅστις ἄν ἀπαντάω κωμάζω τις μετά μέθη οὐ ἄν ὁ μέγας δίκη εὐθύς ἐπιτίθημι καί οὐδέ ἄν Διονύσια πρόφασις ἔχω αὐτός ἐρύω , ὥσπερ ἐν ἄμαξα ὁράω παρά σύ ἐγώ , καί ἐν Τάρας δέ παρά ὁ ἡμέτερος ἄποικος πᾶς ὁ πόλις θεάομαι περί ὁ Διονύσια μεθύω . ἐν Λακεδαίμων οὐ εἰμί οὐδείς τοιοῦτος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.44
καὶ ὁ Κύνουλκος ἀλλ’ ὡς ὤφελον , ἔφη , τὴν Θρᾴκιον ταύτην παίξας παιδιὰν διεφθάρης · ἀνέτεινες γὰρ ἡμᾶς ὥσπερ νηστείαν ἄγοντας καὶ περιμένοντας τὸ ἀνατέλλον ἄστρον , οὗ φασι μὴ φανέντος οἱ τὴν χρηστὴν ταύτην φιλοσοφίαν εὑρόντες νόμιμον εἶναι μηδενὸς γεύεσθαι . ἐγὼ δ’ ὁ τάλας κατὰ τὸν κωμῳδιοποιὸν Δίφιλον κεστρεὺς ἂν εἴην ἕνεκα νηστείας ἄκρας . ἐπελάθεσθε δὲ καὶ ὑμεῖς τῶν τοῦ ποιητοῦ καλῶν , ὃς ἔφη · οὐ μὲν γάρ τι χέρειον ἐν ὥρῃ δεῖπνον ἑλέσθαι . καὶ ὁ καλὸς δ’ Ἀριστοφάνης ἐν Κωκάλῳ ἔφη · ἀλλ’ ἐστίν , ὦ πάτερ , κομιδῇ μεσημβρία , ἡνίκα γε τοὺς νεωτέρους δειπνεῖν χρεών . ἐμοί τε πολλῷ ἦν ἄμεινον κατὰ τὸ Παρμενίσκου τῶν κυνικῶν συμπόσιον δειπνεῖν ἢ ἐνθάδε πάντα ὥσπερ τοὺς πυρέσσοντας περιφερόμενα ὁρᾶν . γελασάντων δὲ ἡμῶν ἔφη τις · ἀλλ’ ὦ λῷστε ἀνδρῶν , μὴ φθονήσῃς ἡμίν τὸ Παρμενίσκειον ἐκεῖνο διελθεῖν συμπόσιον . καὶ ὃς μετέωρον αὑτὸν παραναστήσας ἔφη · ὄμνυμι δ’ ὑμῖν , ἄνδρες , κατὰ τὸν ἡδὺν Ἀντιφάνη , ὃς ἐν τῇ Παρεκδιδομένῃ ἔφη · ὄμνυμι δ’ ὑμῖν , ἄνδρες , αὐτὸν τὸν θεόν , ἐξ οὗ τὸ μεθύειν πᾶσιν ἡμῖν γίνεται , ἦ μὴν ἑλέσθαι τοῦτον ἂν ζῆν τὸν βίον ἢ τὴν Σελεύκου τοῦ βασιλέως ὑπεροχήν . ῥοφεῖν φακῆν ἐσθ’ ἡδὺ μὴ δεδοικότα , μαλακῶς καθεύδειν ἄθλιον δεδοικότα .
Lemmas: καί ὁ Κύνουλκος ἀλλά ὡς ὀφείλω , φημί , ὁ Θρᾴκιος οὗτος παίζω παιδιά διαφθείρω · ἀνατείνω γάρ ἐγώ ὥσπερ νηστεία ἄγω καί περιμένω ὁ ἀνατέλλω ἄστρον , ὅς φημί μή φαίνω ὁ ὁ χρηστός οὗτος φιλοσοφία εὑρίσκω νόμιμος ἔρχομαι μηδείς γεύω . ἐγώ δέ ὁ τάλας κατά ὁ κωμῳδιοποιός Δίφιλος κεστρεύς ἄν εἰμί ἕνεκα νηστεία ἄκρος . ἐπιλανθάνομαι δέ καί σύ ὁ ὁ ποιητής καλός , ὅς φημί · οὐ μέν γάρ τις κακός ἐν ὥρα δεῖπνον αἱρέω . καί ὁ καλός δέ Ἀριστοφάνης ἐν Κώκαλος φημί · ἀλλά εἰμί , ὦ πατήρ , κομιδῇ μεσημβρία , ἡνίκα γε ὁ νέος δειπνέω χρεών . ἐγώ τε πολύς εἰμί ἀγαθός κατά ὁ Παρμενίσκος ὁ κυνικός συμπόσιον δειπνέω ἤ ἐνθάδε πᾶς ὥσπερ ὁ πυρέσσω περιφέρω ὁράω . γελάω δέ ἐγώ φημί τις · ἀλλά ὦ λωΐων ἀνήρ , μή φθονέω ἐγώ ὁ Παρμενίσκειος ἐκεῖνος διέρχομαι συμπόσιον . καί ὅς μετέωρος ἑαυτοῦ παρανίστημι φημί · ὄμνυμι δέ σύ , ἀνήρ , κατά ὁ ἡδύς Ἀντιφάνης , ὅς ἐν ὁ Παρεκδίδημι φημί · ὄμνυμι δέ σύ , ἀνήρ , αὐτός ὁ θεός , ἐκ ὅς ὁ μεθύω πᾶς ἐγώ γίγνομαι , ἦ μήν αἱρέω οὗτος ἄν ζάω ὁ βίος ἤ ὁ Σέλευκος ὁ βασιλεύς ὑπεροχή . ῥοφέω φακῆ εἰμί ἡδύς μή δείδω , μαλακός καθεύδω ἄθλιος δείδω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.46
Θεόπομπος οὖν ἐν ε Φιλιππικῶν φησι · τὸ γὰρ ἐσθίειν πολλὰ καὶ κρεοφαγεῖν τοὺς μὲν λογισμοὺς ἐξαιρεῖ καὶ τὰς ψυχὰς ποιεῖται βραδυτέρας , ὀργῆς δὲ καὶ σκληρότητος καὶ πολλῆς σκαιότητος ἐμπίπλησι . καὶ ὁ θαυμάσιος δὲ Ξενοφῶν φησιν ὡς ἡδὺ μὲν μᾶζαν καὶ κάρδαμα φαγεῖν πεινῶντι , ἡδὺ δὲ ὕδωρ ἀρυσάμενον ἐκ ποταμοῦ διψῶντα πιεῖν . Σωκράτης δὲ καὶ πολλάκις κατελαμβάνετο διαπεριπατῶν ἑσπέρας βαθείας πρὸ τῆς οἰκίας καὶ πρὸς τοὺς πυνθανομένους τί τηνικάδε ; ἔλεγεν ὄψον συνάγειν πρὸς τὸ δεῖπνον . ἡμῖν δὲ αὐτάρκης μερὶς ἣν ἂν παρ’ ὑμῶν λάβωμεν , καὶ οὐ χαλεπαίνομεν ὡς ἔλαττον φερόμενοι , καθάπερ ὁ παρὰ Ἀντικλείδῃ ʽ Ἡρακλῆς . φησὶ γὰρ οὗτος ἐν τῷ β τῶν Νόστων ᾽ μετὰ τὸ συντελέσαι τοὺς ἄθλους Ἡρακλέα Εὐρυσθέως θυσίαν τινὰ ἐπιτελοῦντος συμπαραληφθέντα καὶ τῶν τοῦ Εὐρυσθέως υἱῶν τὰς μερίδας ἑκάστῳ παρατιθέντων , τῷ δ’ Ἡρακλεῖ ταπεινοτέραν παραθέντων , ὁ Ἡρακλῆς ἀτιμάζεσθαι ὑπολαβὼν ἀπέκτεινε τρεῖς τῶν παίδων Περιμήδην , Εὐρύβιον , Εὐρύπυλον οὐ τοιοῦτοι οὖν τὸν θυμὸν ἡμεῖς , εἰ καὶ πάντα ʽ Ἡρακλέους ζηλωταί .
Lemmas: Θεόπομπος οὖν ἐν ε Φιλιππικός φημί · ὁ γάρ ἐσθίω πολύς καί κρεοφαγέω ὁ μέν λογισμός ἐξαιρέω καί ὁ ψυχή ποιέω βραδύς , ὀργή δέ καί σκληρότης καί πολύς σκαιότης ἐμπίμπλημι . καί ὁ θαυμάσιος δέ Ξενοφῶν φημί ὡς ἡδύς μέν μᾶζα καί κάρδαμον ἐσθίω πεινάω , ἡδύς δέ ὕδωρ ἀρύω ἐκ ποταμός διψάω πίνω . Σωκράτης δέ καί πολλάκις καταλαμβάνω διαπεριπατέω ἑσπέρα βαθύς πρό ὁ οἰκία καί πρός ὁ πυνθάνομαι τίς τηνικάδε ; λέγω ὄψον συνάγω πρός ὁ δεῖπνον . ἐγώ δέ αὐτάρκης μερίς ὅς ἄν παρά σύ λαμβάνω , καί οὐ χαλεπαίνω ὡς ἐλαχύς φέρω , καθά ὁ παρά Ἀντικλείδης ʽ Ἡρακλῆς . φημί γάρ οὗτος ἐν ὁ Β ὁ Νόστος ἒ μετά ὁ συντελέω ὁ ἆθλος Ἡρακλῆς Εὐρυσθεύς θυσία τις ἐπιτελέω συμπαραλαμβάνω καί ὁ ὁ Εὐρυσθεύς υἱός ὁ μερίς ἕκαστος παρατίθημι , ὁ δέ Ἡρακλῆς ταπεινός παρατίθημι , ὁ Ἡρακλῆς ἀτιμάζω ὑπολαμβάνω ἀποκτείνω τρεῖς ὁ παῖς Περιμήδης , Εὐρύβιος , Εὐρύπυλος οὐ τοιοῦτος οὖν ὁ θυμός ἐγώ , εἰ καί πᾶς ʽ Ἡρακλῆς ζηλωτής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.47
τραγικὸν γὰρ ἡ φακῆ ᾽στιν , ἦς καὶ φασιν Ἀγάθαρχὸν ποτὲ γεγραφέναι ῥοφοῦντ’ ᾽ Ὀρέστην τῆς νόσου πεπαυμένον , φησὶ Σώφιλος ὁ κωμῳδιοποιός . στωικὸν δὲ δόγμα ἐστὶν ὅτι τε πάντα εὖ ποιήσει ὁ σοφὸς καὶ φακῆν φρονίμως ἀρτύσει . διὸ καὶ Τίμων ὁ Φλιάσιος ἔφη · καὶ Ζηνώνειόν γε φακῆν ἕψειν ὃς μὴ φρονίμως μεμάθηκεν , ὡς οὐκ ἄλλως δυναμένης ἑψηθῆναι φακῆς εἰ μὴ κατὰ τὴν Ζηνώνειον ὑφήγησιν , ὃς ἔφη · εἰς δὲ φακῆν ἔμβαλλε δυωδέκατον κοριάννου . καὶ Κράτης δ’ ὁ Θηβαῖος ἔλεγεν μὴ πρὸ φακῆς λοπάδ’ αὔξων εἰς στάσιν ἄμμε βάλῃς . Χρύσιππός τε ἐν τῷ περὶ τοῦ καλοῦ γνώμας τινὰς ἡμῖν εἰσφέρων φησί · μηδέποτ’ ἐλαίαν ἔσθι᾽ , ἀκαλήφην ἔχων . χειμῶνος ὥρᾳ βολβοφακῆν , βαβαί , βαβαί . βολβοφακῆ δ’ οἷον ἀμβροσίη ψύχους κρυόεντος . ὁ χαρίεις τε Ἀριστοφάνης ἐν Γηρυτάδῃ ἔφη · πτισάνην διδάσκεις αὐτὸν ἕψειν ἢ φακῆν ; καὶ ἐν Ἀμφιαράῳ · ὅστις φακῆν ἥδιστον ὄψων λοιδορεῖς , Ἐπίχαρμος δὲ ἐν Διονύσοις · χύτρα δὲ φακέας ἥψετο . Ἀντιφάνης Ὁμοίαις · εὖ δ’ ἐγίνεθ’ εἰ φακῆν ἕψειν μ’ ἐδίδασκε τῶν ἐπιχωρίων τις εἷς . οἶδα δὲ καὶ τὴν Ὀδυσσέως τοῦ φρονιμωτάτου καὶ συνετωτάτου ἀδελφὴν Φακῆν καλουμένην , ἣν ἄλλοι τινὲς Καλλιστὼ ὀνομάζουσιν , ὡς ἱστορεῖν Μνασέαν τὸν Πατρέα ἐν τρίτῳ Εὐρωπιακῶν φησιν Λυσίμαχος ἐν τρίτῳ Νόστων .
Lemmas: τραγικός γάρ ὁ φακῆ εἰμί , ὅς καί φημί Ἀγάθαρχος ποτέ γράφω ῥοφέω ἒ Ὀρέστης ὁ νόσος παύω , φημί Σώφιλος ὁ κωμῳδιοποιός . στωϊκός δέ δόγμα εἰμί ὅτι τε πᾶς εὖ ποιέω ὁ σοφός καί φακῆ φρόνιμος ἀρτύω . διό καί Τίμων ὁ Φλιάσιος φημί · καί Ζηνώνειος γε φακῆ ἕψω ὅς μή φρόνιμος μανθάνω , ὡς οὐ ἄλλος δύναμαι ἕψω φακῆ εἰ μή κατά ὁ Ζηνώνειος ὑφήγησις , ὅς φημί · εἰς δέ φακῆ ἐμβάλλω δωδέκατος κορίαννον . καί Κράτης δέ ὁ Θηβαῖος λέγω μή πρό φακῆ λοπάς αὐξάνω εἰς στάσις ἐγώ βάλλω . Χρύσιππος τε ἐν ὁ περί ὁ καλός γνώμη τις ἐγώ εἰσφέρω φημί · μηδέποτε ἐλαία ἐσθίω , ἀκαλήφη ἔχω . χειμών ὥρα βολβοφακῆ , βαβαί , βαβαί . βολβοφακῆ δέ οἷος ἀμβροσία ψῦχος κρυόεις . ὁ χαρίεις τε Ἀριστοφάνης ἐν Γηρυτάδης φημί · πτισάνη διδάσκω αὐτός ἕψω ἤ φακῆ ; καί ἐν Ἀμφιάραος · ὅστις φακῆ ἡδύς ὄψον λοιδορέω , Ἐπίχαρμος δέ ἐν Διόνυσος · χύτρα δέ φακῆ ἕψω . Ἀντιφάνης Ὅμοια · εὖ δέ γίγνομαι εἰ φακῆ ἕψω ἐγώ διδάσκω ὁ ἐπιχώριος τις εἷς . οἶδα δέ καί ὁ Ὀδυσσεύς ὁ φρόνιμος καί συνετός ἀδελφή Φακῆ καλέω , ὅς ἄλλος τις Καλλιστώ ὀνομάζω , ὡς ἱστορέω Μνασέας ὁ Πατρεύς ἐν τρίτος Εὐρωπιακός φημί Λυσίμαχος ἐν τρίτος Νόστος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.48
ἐπὶ τούτοις γελάσαντος πάνυ ἔκλαμπρον τοῦ Πλουτάρχου οὐκ ἐνέγκας ὁ κύων παροραθεῖσαν τὴν περὶ τῆς φακῆς πολυμάθειαν ἀλλ’ ὑμεῖς γε , ἔφη , οἱ ἀπὸ τῆς καλῆς Ἀλεξανδρείας , ὦ Πλούταρχε , σύντροφοί ἐστε τῷ φακίνῳ βρώματι καὶ πᾶσα ὑμῶν ἡ πόλις πλήρης ἐστὶ φακίνων ὧν καὶ Σώπατρος ὁ Φάκιος παρῳδὸς μέμνηται ἐν δράματι Βακχίδι λέγων οὕτως · οὐκ ἂν δυναίμην εἰσορῶν χαλκήλατον μέγαν κολοσσὸν φάκινον ἄρτον ἐσθίειν . ᾽ ἐπεὶ τί δεῖ βροτοῖσι κατὰ τὸν σὸν Εὐριπίδην , γραμματικώτατε , ᾽ πλὴν δυοῖν μόνον Δήμητρος ἀκτῆς πώματός θ’ ὑδρηχόου ; ἅπερ πάρεστι καὶ πέφυχ’ ἡμᾶς τρέφειν . ὧν οὐκ ἀπαρκεῖ πλησμονή · τρυφῇ γέ τοι ἄλλων ἐδεστῶν μηχανὰς θηρεύομεν . κἀν ἄλλοις δέ φησιν ὁ σκηνικὸς οὗτος φιλόσοφος - ἀρκεῖ μετρία βιοτά μοι σώφρονος τραπέζης · τὸ δ’ ἄκαιρον ἅπαν ὑπερβάλλον τε μὴ προσείμαν . καὶ ὁ Σωκράτης δ’ ἔλεγεν τῶν ἄλλων ἀνθρώπων διαφέρειν καθ’ ὅσον οἱ μὲν ζῶσιν ἵν’ ἐσθίωσιν , αὐτὸς δ’ ἐσθίει ἵνα ζῇ . Διογένης τε πρὸς τοὺς ἐγκαλοῦντας αὐτῷ ἀποτριβομένῳ ἔλεγεν ᾽ εἴθ’ ἠδυνάμην καὶ τὴν γαστέρα τρίψας τῆς πείνης καὶ τῆς ἐνδείας παύσασθαι ὁ δ’ Εὐριπίδης ἐν Ἱκέτισι περὶ τοῦ Καπανέως φησὶν Καπανεὺς ὅδ’ ἐστὶν ᾧ βίος μὲν ἦν πολύς , ἥκιστα δ’ ὄλβῳ γαῦρος ἦν · φρόνημα δὲ οὐδέν τι μεῖζον εἶχεν ἢ πένης ἀνήρ , ψέγων τραπέζαις εἴ τις ἐξογκοῖτ’ ἄγαν , τἀρκοῦν ἐπαινῶν οὐ γὰρ ἐν γαστρὸς βορᾷ τὸ χρηστὸν εἶναι , μέτρια δ’ ἐξαρκεῖν ἔφη .
Lemmas: ἐπί οὗτος γελάω πάνυ ἔκλαμπρος ὁ Πλούταρχος οὐ φέρω ὁ κύων παρορέω ὁ περί ὁ φακῆ πολυμάθεια ἀλλά σύ γε , φημί , ὁ ἀπό ὁ καλός Ἀλεξάνδρεια , ὦ Πλούταρχος , σύντροφος εἰμί ὁ φάκινος βρῶμα καί πᾶς σύ ὁ πόλις πλήρης εἰμί φάκινος ὅς καί Σώπατρος ὁ Φάκιος παρῳδός μιμνῄσκω ἐν δρᾶμα Βακχίς λέγω οὕτως · οὐ ἄν δύναμαι εἰσοράω χαλκήλατος μέγας κολοσσός φάκινος ἄρτος ἐσθίω . ἒ ἐπεί τίς δέω βροτός κατά ὁ σός Εὐριπίδης , γραμματικός , ἒ πλήν δύο μόνος Δημήτηρ ἀκτή πῶμα τε ὑδρήχοος ; ὅς πάρειμι καί φύω ἐγώ τρέφω . ὅς οὐ ἀπαρκέω πλησμονή · τρυφή γε τοι ἄλλος ἐδεστής μηχανή θηρεύω . ἐν ἄλλος δέ φημί ὁ σκηνικός οὗτος φιλόσοφος - ἀρκέω μέτριος βιοτή ἐγώ σώφρων τράπεζα · ὁ δέ ἄκαιρος ἅπας ὑπερβάλλω τε μή προσειμάαμαι . καί ὁ Σωκράτης δέ λέγω ὁ ἄλλος ἄνθρωπος διαφέρω κατά ὅσος ὁ μέν ζάω ἵνα ἐσθίω , αὐτός δέ ἐσθίω ἵνα ζάω . Διογένης τε πρός ὁ ἐγκαλέω αὐτός ἀποτρίβω λέγω ἒ εἴτε δύναμαι καί ὁ γαστήρ τρίβω ὁ πεῖνα καί ὁ ἔνδεια παύω ὁ δέ Εὐριπίδης ἐν Ἱκέτις περί ὁ Καπανεύς φημί Καπανεύς ὅδε εἰμί ὅς βίος μέν εἰμί πολύς , ἦκα δέ ὄλβος γαῦρος εἰμί · φρόνημα δέ οὐδείς τις μέγας ἔχω ἤ πένης ἀνήρ , ψέγω τράπεζα εἰ τις ἐξογκέω ἄγαν , ἀρκέω ἐπαινέω οὐ γάρ ἐν γαστήρ βορά ὁ χρηστός εἰμί , μέτριος δέ ἐξαρκέω φημί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.49
οὐκ ἦν γὰρ τοιοῦτος ὁ Καπανεὺς οἷον ὁ καλὸς Χρύσιππος διαγράφει ἐν τῷ περὶ τῶν μὴ δι’ αὑτὰ αἱρετῶν λέγων ὧδε · ᾽ ἐπὶ τοσοῦτόν τινες ἐκπίπτουσι πρὸς τὸ ἀργύριον ὥστε ἱστορῆσθαι πρὸς τῇ τελευτῇ τινα μὲν καταπιόντα οὐκ ὀλίγους χρυσοῦς ἀποθανεῖν , τὸν δὲ ἕτερον ῥαψάμενον εἴς τινα χιτῶνα καὶ ἐνδύντα αὐτὸν ἐπισκῆψαι τοῖς οἰκείοις θάψαι οὕτως μήτε καύσαντας μήτε θεραπεύσαντας.᾽ οὗτοι γὰρ καὶ οἱ τοιοῦτοι μονονουχὶ βοῶντες ἀποθνῄσκουσιν ὦ χρυσέ , δεξίωμα κάλλιστον βροτοῖς , ὡς οὔτε μήτηρ ἡδονὰς τοιάσδ’ ἔχει , οὐ παῖδες ἐν δόμοισιν , οὐ φίλος πατήρ , οἵας σὺ χοἰ σὲ δώμασιν κεκτημένοι , εἰ δ’ ἡ Κύπρις τοιοῦτον ὀφθαλμοῖς ὁρᾷ , οὐ θαῦμ’ Ἔρωτας μυρίους αὐτὴν ἔχειν . τοιαύτη τις ἦν ἡ φιλοχρηματία παρὰ τοῖς τότε περὶ ἧς Ἀνάχαρσις πυνθανομένου τινὸς πρὸς τί οἱ Ἕλληνες χρῶνται τῷ ἀργυρίῳ εἶπεν ᾽ πρὸς τὸ ἀριθμεῖν.᾽ Διογένης δ’ ἐν τῇ ἑαυτοῦ Πολιτείᾳ νόμισμα εἶναι νομοθετεῖ ἀστραγάλους , καλῶς γὰρ καὶ ταῦτα ὁ Εὐριπίδης εἴρηκε · μὴ πλοῦτον εἴπῃς · οὐχὶ θαυμάζω θεὸν ὃν χὡ κάκιστος ῥᾳδίως ἐκτήσατο . Χρύσιππος δ’ ἐν τῇ Εἰσαγωγῇ τῇ εἰς τὴν περὶ ἀγαθῶν καὶ κακῶν πραγματείαν νεανίσκον φησί τινα ἐκ τῆς Ἰωνίας σφόδρα πλούσιον ἐπιδημῆσαι ταῖς Ἀθήναις πορφυρίδα ἠμφιεσμένον ἔχουσαν χρυσᾶ κράσπεδα , πυνθανομένου δέ τινος αὐτοῦ ποδαπός ἐστιν ἀποκρίνασθαι ὅτι πλούσιος . μήποτε τοῦ αὐτοῦ μνημονεύει καὶ Ἄλεξις ἐν Θηβαίοις λέγων ὧδε · ἐστὶν δὲ ποδαπὸς τὸ γένος οὗτος ; β . πλούσιος · τούτους δὲ πάντες φασὶν εὐγενεστάτους , πένητα δ’ εὐπάτριδ’ οὐδὲ εἷς ὁρᾷ .
Lemmas: οὐ εἰμί γάρ τοιοῦτος ὁ Καπανεύς οἷος ὁ καλός Χρύσιππος διαγράφω ἐν ὁ περί ὁ μή διά ἑαυτοῦ αἱρετός λέγω ὧδε · ἒ ἐπί τοσοῦτος τις ἐκπίπτω πρός ὁ ἀργύριον ὥστε ἱστορέω πρός ὁ τελευτή τις μέν καταπίνω οὐ ὀλίγος χρύσεος ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἕτερος ῥάπτω εἰς τις χιτών καί ἐνδύω αὐτός ἐπισκήπτω ὁ οἰκεῖος θάπτω οὕτως μήτε καίω μήτε θεραπεύω οὗτος γάρ καί ὁ τοιοῦτος μονονού βοάω ἀποθνῄσκω ὦ χρυσός , δεξίωμα καλός βροτός , ὡς οὔτε μήτηρ ἡδονή τοιόσδε ἔχω , οὐ παῖς ἐν δόμος , οὐ φίλος πατήρ , οἷος σύ ὁ σύ δῶμα κτάομαι , εἰ δέ ὁ Κύπρις τοιοῦτος ὀφθαλμός ὁράω , οὐ θαῦμα Ἔρως μυρίος αὐτός ἔχω . τοιοῦτος τις εἰμί ὁ φιλοχρηματία παρά ὁ τότε περί ὅς Ἀνάχαρσις πυνθάνομαι τις πρός τίς ὁ Ἕλλην χράω ὁ ἀργύριον λέγω ἒ πρός ὁ ἀριθμέω Διογένης δέ ἐν ὁ ἑαυτοῦ Πολιτεία νόμισμα εἰμί νομοθετέω ἀστράγαλος , καλός γάρ καί οὗτος ὁ Εὐριπίδης λέγω · μή πλοῦτος λέγω · οὐ θαυμάζω θεός ὅς ὁ κακός ῥᾴδιος κτάομαι . Χρύσιππος δέ ἐν ὁ Εἰσαγωγή ὁ εἰς ὁ περί ἀγαθός καί κακός πραγματεία νεανίσκος φημί τις ἐκ ὁ Ἰωνία σφόδρα πλούσιος ἐπιδημέω ὁ Ἀθῆναι πορφυρίς ἀμφιέννυμι ἔχω χρύσεος κράσπεδον , πυνθάνομαι δέ τις αὐτός ποδαπός εἰμί ἀποκρίνω ὅτι πλούσιος . μήποτε ὁ αὐτός μνημονεύω καί Ἄλεξις ἐν Θηβαῖος λέγω ὧδε · εἰμί δέ ποδαπός ὁ γένος οὗτος ; Β . πλούσιος · οὗτος δέ πᾶς φημί εὐγενής , πένης δέ εὔπατρις οὐδέ εἷς ὁράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.50
ταῦτ’ εἰπὼν ὁ Κύνουλκος , ἐπεὶ μὴ ἐκροταλίσθη , θυμωθεὶς ἀλλ’ ἐπειδὴ οὗτοι , ἔφη , ὦ συμποσίαρχε , ὑπὸ λογοδιαρροίας ἐνοχλούμενοι μὴ πεινῶσιν ἢ τὰ περὶ τῆς φακῆς λεχθέντα χλευάζουσιν , ἐν νῷ ἔχοντες τὰ εἰρημένα Φερεκράτει ἐν Κοριαννοῖ · φέρε δὴ κατακλινῶ · σὺ δὲ τράπεζαν ἔκφερε καὶ κύλικα κἀντραγεῖν , ἵν’ ἥδιον πίω . β . ἰδοὺ κύλιξ σοι καὶ τράπεζα καὶ φακοί . α . μή μοι φακούς , μὰ τὸν Δί᾽ , οὐ γὰρ ἥδομαι . ἢν γὰρ τράγῃ τις , τοῦ στόματος ὄζει κακόν . ἐπεὶ οὖν διὰ τοῦτο φυλάττονται οἱ σοφοὶ οὗτοι τοὺς φακούς , ἀλλ’ ἡμῖν γε ποίησον δοθῆναι ἄρτων ,, μεθ’ ὧν μηδὲν τῶν πολυτελῶν , ἀλλὰ κἂν τὴν πολυθρύλητον ἔχῃς φακῆν ἢ τὸν καλούμενον κόγχον . γελασάντων δὲ πάντων καὶ ἐπὶ τῷ κόγχῳ μάλιστα ἀπαίδευτοί ἐστε , ἔφη , ἄνδρες δαιτυμόνες , οὐκ ἀναγινώσκοντες βιβλία ἃ μόνα παιδεύει τούς γε ἐπιθυμοῦντας τῶν καλῶν λέγω δὲ τὰ Τίμωνος τοῦ Πυρρωνείου τῶν σίλλων . οὗτος γάρ ἐστιν ὃς καὶ τοῦ κόγχου μνημονεύει ἐν τῷ β τῶν σίλλων λέγων οὕτως · οὔτε μοι ἡ Τεΐη μᾶζ’ ἁνδάνει οὔτε καρύκκη ἡ Λυδῶν , λειτῇ δὲ καὶ αὐαλέῃ ἐνὶ κόγχῳ Ἑλλήνων ἡ πᾶσα περισσοτρύφητος ὀιζύς . διαφόρων γὰρ οὐσῶν καὶ τῶν ἐκ Τέω μαζῶν ὡς καὶ τῶν ἐξ Ἐρετρίας ʽὡς Σώπατρος ἐν Βακχίδος μνηστῆρσι · φησὶν γάρ · Ἐρέτριαν ὡρμήθημεν εἰς λευκάλφιτον ʼ καὶ τῶν Λυδίων καρυκκῶν προκρίνει ἀμφοτέρων ὁ Τίμων τὸν κόγχον .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Κύνουλκος , ἐπεί μή κροταλίζω , θυμόω ἀλλά ἐπειδή οὗτος , φημί , ὦ συμποσίαρχος , ὑπό λογοδιάρροια ἐνοχλέω μή πεινάω ἤ ὁ περί ὁ φακῆ λέγω χλευάζω , ἐν νόος ἔχω ὁ λέγω Φερεκράτης ἐν Κοριαννώ · φέρω δή κατακλίνω · σύ δέ τράπεζα ἐκφέρω καί κύλιξ ἐντραγάω , ἵνα ἡδύς πίνω . Β . ἰδού κύλιξ σύ καί τράπεζα καί φακός . α . μή ἐγώ φακός , μά ὁ Ζεύς , οὐ γάρ ἥδομαι . ἐάν γάρ τρώγω τις , ὁ στόμα ὄζω κακός . ἐπεί οὖν διά οὗτος φυλάσσω ὁ σοφός οὗτος ὁ φακός , ἀλλά ἐγώ γε ποιέω δίδωμι ἄρτος ,, μετά ὅς μηδείς ὁ πολυτελής , ἀλλά ἐάν ὁ πολυθρύλητος ἔχω φακῆ ἤ ὁ καλέω κόγχος . γελάω δέ πᾶς καί ἐπί ὁ κόγχος μάλα ἀπαίδευτος εἰμί , φημί , ἀνήρ δαιτυμών , οὐ ἀναγιγνώσκω βιβλίον ὅς μόνος παιδεύω ὁ γε ἐπιθυμέω ὁ καλός λέγω δέ ὁ Τίμων ὁ Πυρρώνειος ὁ σίλλος . οὗτος γάρ εἰμί ὅς καί ὁ κόγχος μνημονεύω ἐν ὁ Β ὁ σίλλος λέγω οὕτως · οὔτε ἐγώ ὁ Τεία μᾶζα ἁνδάνω οὔτε καρύκκη ὁ Λυδός , λειτή δέ καί αὐαλέος ἐν κόγχος Ἕλλην ὁ πᾶς περισσοτρύφητος ὀιζύς . διάφορος γάρ εἰμί καί ὁ ἐκ Τέως μαστός ὡς καί ὁ ἐκ Ἐρέτρια ὅς Σώπατρος ἐν Βακχίς μνηστήρ · φημί γάρ · Ἐρέτρια ὁρμάω εἰς λευκάλφιτος ἒ καί ὁ Λύδιος ερυκκός προκρίνω ἀμφότερος ὁ Τίμων ὁ κόγχος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.52
μετὰ παρρησίας γὰρ ἐρῶ πρὸς αὐτούς εἰ αὐτάρκειαν ἀσπάζῃ , φιλόσοφε , τί οὐ τοὺς Πυθαγορικοὺς ἐκείνους ζηλοῖς περὶ ὧν φησιν Ἀντιφάνης μὲν ἐν Μνήμασι τάδε · τῶν Πυθαγοριστῶν δ’ ἔτυχον ἄθλιοί τινες ἐν τῇ χαράδρᾳ τρώγοντες ἅλιμα καὶ κακὰ τοιαῦτα συλλέγοντες ἐν τῷ κωρύκῳ . κἀν τῷ κυρίως Κωρύκῳ δ’ ἐπιγραφομένῳ φησί πρῶτον μὲν ὥσπερ πυθαγορίζων ἐσθίει ἔμψυχον οὐδέν , τῆς δὲ πλείστης τοὐβολοῦ μάζης μελαγχρῆ μερίδα λαμβάνων λέπει . Ἄλεξις δ’ ἐν Ταραντίνοις · οἱ πυθαγορίζοντες γάρ , ὡς ἀκούομεν , οὔτ’ ὄψον ἐσθίουσιν οὔτ’ ἄλλ’ οὐδὲ ἓν ἔμψυχον , οἶνὸν τ’ οὐχὶ πίνουσιν μόνοι . β . Ἐπιχαρίδης μέντοι κύνας κατεσθίει , τῶν Πυθαγορείων εἷς . α . ἀποκτείνας γέ που · οὐκ ἔτι γάρ ἐστ’ ἔμψυχον . προελθών τέ φησι · πυθαγορισμοὶ καὶ λόγοι λεπτοὶ διεσμιλευμέναι τε φροντίδες τρέφουσ’ ἐκείνους , τὰ δὲ καθ’ ἡμέραν τάδε · ἄρτος καθαρὸς εἷς ἑκατέρῳ , ποτήριον ὕδατος · τοσαῦτα ταῦτα . β . δεσμωτηρίου λέγεις δίαιταν πάντες οὕτως οἱ σοφοὶ διάγουσι καὶ τοιαῦτα κακοπαθοῦσί που ; α . τρυφῶσιν οὗτοι πρὸς ἑτέρους , ἆρ’ οἶσθ’ ὅτι Μελανιππίδης ἑταῖρός ἐστι καὶ Φάων καὶ Φυρόμαχος καὶ Φᾶνος , οἳ δι’ ἡμέρας δειπνοῦσι πέμπτης ἀλφίτων κοτύλην μίαν ; καὶ ἐν Πυθαγοριζούσῃ · ἡ δ’ ἑστίασις ἰσχάδες καὶ στέμφυλα καὶ τυρὸς ἔσται · ταῦτα γὰρ θύειν νόμος τοῖς Πυθαγορείοις . β . νὴ Δί᾽ , ἱερεῖον μὲν οὖν ὁποῖον ἂν κάλλιστον , ὦ βέλτιστ᾽ , ἔχῃ . καὶ μετ’ ὀλίγα · ἔδει θ’ ὑπομεῖναι μικροσιτίαν , ῥύπον , ῥῖγος , σιωπήν , στυγνότητ᾽ , ἀλουσίαν .
Lemmas: μετά παρρησία γάρ λέγω πρός αὐτός εἰ αὐτάρκεια ἀσπάζομαι , φιλόσοφος , τίς οὐ ὁ Πυθαγορικός ἐκεῖνος ζηλόω περί ὅς φημί Ἀντιφάνης μέν ἐν Μνῆμα ὅδε · ὁ Πυθαγοριστής δέ τυγχάνω ἄθλιος τις ἐν ὁ χαράδρα τρώγω ἅλιμος καί κακός τοιοῦτος συλλέγω ἐν ὁ κώρυκος . ἐν ὁ κύριος Κώρυκος δέ ἐπιγράφω φημί πρῶτος μέν ὥσπερ πυθαγορίζω ἐσθίω ἔμψυχος οὐδείς , ὁ δέ πολύς ὀβολός μᾶζα μελαγχρής μερίς λαμβάνω λέπος . Ἄλεξις δέ ἐν Ταραντῖνοι · ὁ πυθαγορίζω γάρ , ὡς ἀκούω , οὔτε ὄψον ἐσθίω οὔτε ἄλλος οὐδέ εἷς ἔμψυχος , οἶνος τε οὐ πίνω μόνος . Β . Ἐπιχαρίδης μέντοι κύων κατεσθίω , ὁ Πυθαγόρειος εἷς . α . ἀποκτείνω γε που · οὐ ἔτι γάρ εἰμί ἔμψυχος . προέρχομαι τε φημί · πυθαγορισμός καί λόγος λεπτός διασμιλεύω τε φροντίς τρέφω ἐκεῖνος , ὁ δέ κατά ἡμέρα ὅδε · ἄρτος καθαρός εἷς ἑκάτερος , ποτήριον ὕδωρ · τοσοῦτος οὗτος . Β . δεσμωτήριον λέγω δίαιτα πᾶς οὕτως ὁ σοφός διάγω καί τοιοῦτος κακοπαθέω που ; α . τρυφάω οὗτος πρός ἕτερος , ἆρα οἶδα ὅτι Μελανιππίδης ἑταῖρος εἰμί καί Φάων καί Φυρόμαχος καί Φᾶνος , ὅς διά ἡμέρα δειπνέω πέμπτος ἄλφιτον κοτύλη εἷς ; καί ἐν Πυθαγορίζω · ὁ δέ ἑστίασις ἰσχάς καί στέμφυλον καί τυρός εἰμί · οὗτος γάρ θύω νόμος ὁ Πυθαγόρειος . Β . νή Ζεύς , ἱερεῖον μέν οὖν ὁποῖος ἄν καλός , ὦ ἀγαθός , ἔχω . καί μετά ὀλίγος · δέω τε ὑπομένω μικροσιτία , ῥύπος , ῥῖγος , σιωπή , στυγνότης , ἀλουσία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.53
τούτων δ’ ὑμεῖς , ὦ φιλόσοφοι , οὐδὲν ἀσκεῖτε , ἀλλὰ καὶ τὸ πάντων χαλεπώτατον λαλεῖτε περὶ ὧν οὐκ οἴδατε καὶ ὡς κοσμίως ἐσθίοντες ποιεῖτε τὴν ἔνθεσιν κατὰ τὸν ἥδιστον Ἀντιφάνη · οὗτος γὰρ ἐν Δραπεταγωγῷ λέγει · κοσμίως ποιῶν τὴν ἔνθεσιν μικρὰν μὲν ἐκ τοῦ πρόσθε , μεστὴν δ’ ἔνδοθεν τὴν χεῖρα , καθάπερ αἱ γυναῖκεσ—κατέφαγε πάμπολλα καὶ παχύτατα , ἐξὸν κατὰ τὸν αὐτὸν τοῦτον ποιητὴν ἐν Βομβυλιῷ λέγοντα δραχμῆς ὠνήσασθαι τὰς προσφόρους ὑμῖν τροφάς , σκορόδια , τυρόν , κρόμμυα , κάππαριν ἅπαντα ταῦτ’ ἐστὶν δραχμῆς . Ἀριστοφῶν δ’ ἐν Πυθαγοριστῇ · πρὸς τῶν θεῶν , οἰόμεθα τοὺς πάλαι ποτὲ τοὺς Πυθαγοριστὰς γινομένους ὄντως ῥυπᾶν ἑκόντας ἢ φορεῖν τρίβωνας ἡδέως ; οὐκ ἔστι τούτων οὐδέν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ · ἀλλ’ ἐξ ἀνάγκης , οὐκ ἔχοντες οὐδὲ ἕν , τῆς εὐτελείας πρόφασιν εὑρόντες καλὴν ὅρους ἔπηξαν τοῖς πένησι χρησίμους . ἐπεὶ παράθες αὐτοῖσιν ἰχθῦς ἢ κρέας , κἂν μὴ κατεσθίωσι καὶ τοὺς δακτύλους , ἐθέλω κρέμασθαι δεκάκις . οὐκ ἄκαιρον δ’ ἐστὶν μνημονεῦσαι καὶ τοῦ εἰς ὑμᾶς ποιηθέντος ἐπιγράμματος , ὅπερ παρέθετο ὁ Δελφὸς Ἡγήσανδρος ἐν ἕκτῳ ὑπομνημάτων ὀφρυανασπασίδαι , ῥινεγκαταπηξιγένειοι , σακκογενειοτρόφοι καὶ λοπαδαρπαγίδαι , εἱματανωπερίβαλλοι , ἀνηλιποκαιβλεπέλαιοι , νυκτιλαθραιοφάγοι , νυκταπαταμπλάκιοι , μειρακιεξαπάται καὶ συλλαβοπευσιλαληταί , δοξοματαιόσοφοι , ζηταρετησιάδαι .
Lemmas: οὗτος δέ σύ , ὦ φιλόσοφος , οὐδείς ἀσκέω , ἀλλά καί ὁ πᾶς χαλεπός λαλέω περί ὅς οὐ οἶδα καί ὡς κόσμιος ἐσθίω ποιέω ὁ ἔνθεσις κατά ὁ ἡδύς Ἀντιφάνης · οὗτος γάρ ἐν Δραπεταγωγός λέγω · κόσμιος ποιέω ὁ ἔνθεσις μικρός μέν ἐκ ὁ πρόσθεν , μεστός δέ ἔνδοθεν ὁ χείρ , καθά ὁ γυναῖκεσ—κατέφαγε πάμπολυς καί παχύς , ἔξεστι κατά ὁ αὐτός οὗτος ποιητής ἐν Βομβυλιός λέγω δραχμή ὠνέομαι ὁ πρόσφορος σύ τροφή , σκορόδιον , τυρός , κρόμμυον , κάππαρις ἅπας οὗτος εἰμί δραχμή . Ἀριστοφῶν δέ ἐν Πυθαγοριστής · πρός ὁ θεός , οἴομαι ὁ πάλαι ποτέ ὁ Πυθαγοριστής γίγνομαι ὄντως ῥυπάω ἑκών ἤ φορέω τρίβων ἡδύς ; οὐ εἰμί οὗτος οὐδείς , ὡς ἐγώ δοκέω · ἀλλά ἐκ ἀνάγκη , οὐ ἔχω οὐδέ εἷς , ὁ εὐτέλεια πρόφασις εὑρίσκω καλός ὅρος πήγνυμι ὁ πένης χρήσιμος . ἐπεί παρατίθημι αὐτός ἰχθῦς ἤ κρέας , ἐάν μή κατεσθίω καί ὁ δάκτυλος , ἐθέλω κρεμάννυμι δεκάκις . οὐ ἄκαιρος δέ εἰμί μνημονεύω καί ὁ εἰς σύ ποιέω ἐπίγραμμα , ὅς παρατίθημι ὁ Δελφός Ἡγήσανδρος ἐν ἕκτος ὑπόμνημα ὀφρυανασπασίδης , ῥινεγκαταπηξιγένειος , σακκογενειοτρόφος καί λοπαδαρπαγίδης , εἱματανωπερίβαλλος , ἀνηλιποκαιβλεπέλαιος , νυκτιλαθραιοφάγος , νυκταπαταμπλάκιος , μειρακιεξαπάτης καί συλλαβοπευσιλαλητής , δοξοματαιόσοφος , ζηταρετησιάδης .