athenaeus-soph.deipnosophistae 4.45
ἀλλ’ ὅ γε Παρμενίσκος οὕτως ὑπήρξατο · Παρμενίσκος Μόλπιδι χαίρειν . πλεονάζων ἐν ταῖς προσφωνήσεσι πρὸς σὲ περὶ τῶν ἐπιφανῶν κλήσεων ἀγωνιῶ μή ποτε εἰς πληθώραν ἐμπεσὼν μεμψιμοιρήσῃς . διὸ καὶ μεταδοῦναί σοι βούλομαι τοῦ παρὰ Κέβητι τῷ Κυζικηνῷ δείπνου · προπιὼν δ’ ὑσώπου τὴν ὤραν ἐπάναγε ἐπὶ τὴν ἑστίασιν . Διονυσίων γὰρ ὄντων Ἀθήνησι παρελήφθην πρὸς αὐτό . κατέλαβον δὲ κυνικοὺς μὲν ἀνακειμένους ἕξ , ἕνα δὲ κύνουλκον Καρνεῖον τὸν Μεγαρικόν . τοῦ δείπνου δὲ χρονίζοντος λόγος ἐγένετο ποῖον τῶν ὑδάτων ἥδιστόν ἐστιν . καὶ τῶν μὲν ἐγκωμιαζόντων τὸ ἀπὸ τῆς Λέρνης , ἄλλων δὲ τὸ ἀπὸ τῆς Πειρήνης , ὁ Καρνεῖος κατὰ Φιλόξενον εἶπε ᾽ τὸ κατὰ χειρῶν καὶ τῆς τραπέζης παρατεθείσης ἐδειπνοῦμεν καὶ τὴν μὲν ἐξηντλοῦμεν φακῆν , ἡ δ’ ἐπεισέρρει . εἶτα πάλιν φακοὶ προσηνέχθησαν ὄξει βεβρεγμένοι , καὶ ὁ Διιτρέφης δραξάμενος ἔφη · Ζεῦ , μὴ λάθοι σε τῶνδ’ ὃς αἴτιος φακῶν καὶ ἄλλος ἑξῆς ἀνεβόησε · φακός σε δαίμων καὶ φακὴ τύχη λάβοι . ἐμοὶ δὲ κατὰ τὸν κωμικὸν Δίφιλον , φησὶν δ’ οὗτος ἐν Πελιάσι · τὸ δειπνάριον ἀνθηρὸν ἦν , γλαφυρὸν σφόδρα · φακῆς κατ’ ἄνδρα τρυβλίον μεστὸν μέγα . β . πρώτιστον οὐκ ἀνθηρόν . α . ἐπὶ ταύτῃ φέρων εἰς τὸ μέσον ἐπεχόρευσε σαπέρδης μέγας ὑπό τι δυσώδης . β . οὗτος ἱερὸς ἀνθίας , ὃς πολλὰ χαίρειν ταῖς κίχλαις ἤδη λέγει.ʼ γέλωτος οὖν ἐπιρραγέντος παρῆν ἡ θεατροτορύνη Μέλισσα καὶ ἡ κυνάμυια Νίκιον αὗται δ’ ἦσαν τῶν οὐκ ἀσήμων ἑταιρίδων . ἀποβλέψασαι οὖν αὗται εἰς τὰ παρακείμενα καὶ θαυμάσασαι ἐγέλων . καὶ ἡ Νίκιον ἔφη · ᾽οὐδεὶς ὑμῶν , ἄνδρες γενειοσυλλεκτάδαι , ἰχθὺν ἐσθίει ; ἢ καθάπερ ὁ πρόγονος ὑμῶν Μελέαγρος ὁ Γαδαρεὺς ἐν ταῖς Χάρισιν ἐπιγραφομέναις ἔφη τὸν Ὅμηρον Σύρον ὄντα τὸ γένος κατὰ τὰ πάτρια ἰχθύων ἀπεχομένους ποιῆσαι τοὺς Ἀχαιοὺς δαψιλείας πολλῆς οὔσης κατὰ τὸν Ἑλλήσποντον ; ἢ μόνον ἀνέγνωτε συγγραμμάτων αὐτοῦ τὸ περιέχον λεκίθου καὶ φακῆς σύγκρισιν ; ὁρῶ γὰρ πολλὴν παρ’ ὑμῖν τῆς φακῆς τὴν σκευὴν εἰς ἣν ἀποβλέπουσα συμβουλεύσαιμ’ ἂν ὑμῖν κατὰ τὸν Σωκρατικὸν Ἀντισθένην ἐξάγειν ἑαυτοὺς τοῦ βίου τοιαῦτα σιτουμένους.᾽ πρὸς ἣν ὁ Καρνεῖος ἔφη · ᾽ Εὐξίθεος ὁ Πυθαγορικός , ὦ Νίκιον , ὥς φησι Κλέαρχος ὁ περιπατητικὸς ἐν δευτέρῳ βίων , ἔλεγεν ἐνδεδέσθαι τῷ σώματι καὶ τῷ δεῦρο βίῳ τὰς ἁπάντων ψυχὰς τιμωρίας χάριν , καὶ διείπασθαι τὸν θεὸν ὡς εἰ μὴ μενοῦσιν ἐπὶ τούτοις ἕως ἂν ἑκὼν αὐτοὺς λύσῃ , πλείοσι καὶ μείζοσιν ἐμπεσοῦνται τότε λύμαις . διὸ πάντας εὐλαβουμένους τὴν τῶν κυρίων ἀνάτασιν φοβεῖσθαι τοῦ ζῆν ἑκόντας ἐκβῆναι μόνον τε τὸν ἐν τῷ γήρᾳ θάνατον ἀσπασίως προσίεσθαι , πεπεισμένους τὴν ἀπόλυσιν τῆς ψυχῆς μετὰ τῆς τῶν κυρίων γίγνεσθαι γνώμης , τούτοις τοῖς δόγμασιν ἡμεῖς πειθόμεθα ᾽ ὑμῖν δὲ φθόνος οὐδὲ εἷς ἑλέσθαι ἕν τι τῶν τριῶν ἔχειν κακῶν , οὐ γάρ ἐπίστασθε , ὦ ταλαίπωροι , ὅτι αἱ βαρεῖαι αὗται τροφαὶ φράττουσι τὸ ἡγεμονικὸν καὶ οὐκ ἐῶσι τὴν φρόνησιν ἐν αὑτῇ εἶναι.`
Lemmas: ἀλλά ὁ γε Παρμενίσκος οὕτως ὑπάρχω · Παρμενίσκος Μόλπις χαίρω . πλεονάζω ἐν ὁ προσφώνησις πρός σύ περί ὁ ἐπιφανής κλῆσις ἀγωνιάω μή ποτέ εἰς πληθώρα ἐμπίπτω μεμψιμοιρέω . διό καί μεταδίδωμι σύ βούλομαι ὁ παρά Κέβης ὁ Κυζικηνός δεῖπνον · προπίνω δέ ὕσσωπος ὁ ὤρα ἐπανάγω ἐπί ὁ ἑστίασις . Διονύσιον γάρ εἰμί Ἀθήνησι παραλαμβάνω πρός αὐτός . καταλαμβάνω δέ κυνικός μέν ἀνάκειμαι ἕξ , εἷς δέ κύνουλκος ξαρνευς ὁ Μεγαρικός . ὁ δεῖπνον δέ χρονίζω λόγος γίγνομαι ποῖος ὁ ὕδωρ ἡδύς εἰμί . καί ὁ μέν ἐγκωμιάζω ὁ ἀπό ὁ Λέρνα , ἄλλος δέ ὁ ἀπό ὁ Πειρήνη , ὁ ξαρνευς κατά Φιλόξενος λέγω ἒ ὁ κατά χείρ καί ὁ τράπεζα παρατίθημι δειπνέω καί ὁ μέν ἐξαντλέω φακῆ , ὁ δέ ἐπεισρέω . εἶτα πάλιν φακός προσφέρω ὄξος βρέχω , καί ὁ Διιτρέφης δράσσομαι φημί · Ζεύς , μή λανθάνω σύ ὅδε ὅς αἴτιος φακός καί ἄλλος ἑξῆς ἀναβοάω · φακός σύ δαίμων καί φακή τύχη λαμβάνω . ἐγώ δέ κατά ὁ κωμικός Δίφιλος , φημί δέ οὗτος ἐν Πελιός · ὁ δειπνάριον ἀνθηρός εἰμί , γλαφυρός σφόδρα · φακῆ κατά ἀνήρ τρύβλιον μεστός μέγας . Β . πρῶτος οὐ ἀνθηρός . α . ἐπί οὗτος φέρω εἰς ὁ μέσος ἐπιχορεύω σαπέρδης μέγας ὑπό τις δυσώδης . Β . οὗτος ἱερός ἀνθίας , ὅς πολύς χαίρω ὁ κίχλη ἤδη λέγω γέλως οὖν ἐπιρρήγνυμι πάρειμι ὁ θεατροτορύνη Μέλισσα καί ὁ κυνάμυια Νίκιον οὗτος δέ εἰμί ὁ οὐ ἄσημος ἑταιρίς . ἀποβλέπω οὖν οὗτος εἰς ὁ παράκειμαι καί θαυμάζω γελάω . καί ὁ Νίκη φημί · ἐοὐδείς σύ , ἀνήρ γενειοσυλλεκτάδαι , ἰχθῦς ἐσθίω ; ἤ καθά ὁ πρόγονος σύ Μελέαγρος ὁ Γαδαρεύς ἐν ὁ Χάρις ἐπιγράφω φημί ὁ Ὅμηρος Σύρος εἰμί ὁ γένος κατά ὁ πάτριος ἰχθῦς ἀπέχω ποιέω ὁ Ἀχαιός δαψίλεια πολύς εἰμί κατά ὁ Ἑλλήσποντος ; ἤ μόνος ἀναγιγνώσκω σύγγραμμα αὐτός ὁ περιέχω λέκιθος καί φακῆ σύγκρισις ; ὁράω γάρ πολύς παρά σύ ὁ φακῆ ὁ σκευή εἰς ὅς ἀποβλέπω συμβουλεύω ἄν σύ κατά ὁ Σωκρατικός Ἀντισθένης ἐξάγω ἑαυτοῦ ὁ βίος τοιοῦτος σιτέω πρός ὅς ὁ ξαρνευς φημί · ἒ Εὐξίθεος ὁ Πυθαγορικός , ὦ Νίκιον , ὡς φημί Κλέαρχος ὁ περιπατητικός ἐν δεύτερος βίος , λέγω ἐνδέω ὁ σῶμα καί ὁ δεῦρο βίος ὁ ἅπας ψυχή τιμωρία χάριν , καί διαλέγω ὁ θεός ὡς εἰ μή μένω ἐπί οὗτος ἕως ἄν ἑκών αὐτός λύω , πολύς καί μέγας ἐμπίπτω τότε λύμη . διό πᾶς εὐλαβέομαι ὁ ὁ κύριος ἀνάτασις φοβέω ὁ ζάω ἑκών ἐκβαίνω μόνος τε ὁ ἐν ὁ γῆρας θάνατος ἀσπάσιος προσίημι , πείθω ὁ ἀπόλυσις ὁ ψυχή μετά ὁ ὁ κύριος γίγνομαι γνώμη , οὗτος ὁ δόγμα ἐγώ πείθω ἒ σύ δέ φθόνος οὐδέ εἷς αἱρέω εἷς τις ὁ τρεῖς ἔχω κακός , οὐ γάρ ἐπίσταμαι , ὦ ταλαίπωρος , ὅτι ὁ βαρύς οὗτος τροφή φράσσω ὁ ἡγεμονικός καί οὐ ἐάω ὁ φρόνησις ἐν ἑαυτοῦ εἰμί