ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.107
χυτρῖδες . Ἄλεξις ἐν Ὑποβολιμαίῳ · ἐγὼ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως τέτταρα χυτρίδι’ ἀκράτου · τῆς τ’ ἀδελφῆς προσλαβὼν τῆς τοῦ βασιλέως ταὔτ᾽ , ἀπνευστὶ τ’ ἐκπιὼν ὡς ἄν τις ἥδιστ’ ἴσον ἴσῳ κεκραμένον , καὶ τῆς Ὁμονοίας , διὰ τί νῦν μὴ κωμάσω ἄνευ λυχνούχου πρὸς τὸ τηλικοῦτο φῶς ; Ἡρόδοτος δ’ ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν Ἱστοριῶν νόμον φησὶ θέσθαι Ἀργείους καὶ Αἰγινήτας Ἀττικὸν μηδὲν προσφέρειν πρὸς τὰς θυσίας μηδὲ κέραμον , ἀλλ’ ἐκ χυτρίδων ἐπιχωρίων τὸ λοιπὸν αὐτόθι εἶναι πίνειν . καὶ Μελέαγρος δ’ ὁ κυνικὸς ἐν τῷ Συμποσίῳ οὑτωσὶ γράφει · κἀν τοσούτῳ πρόποσιν αὐτῷ βαρεῖαν διέδωκε , χυτρίδια βαθέα δώδεκα .
Lemmas: χυτρίς . Ἄλεξις ἐν Ὑποβολιμαῖος · ἐγώ Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς τέσσαρες χυτρίδιον ἄκρατος · ὁ τε ἀδελφή προσλαμβάνω ὁ ὁ βασιλεύς αὐτός , ἀπνευστί τε ἐκπίνω ὡς ἄν τις ἡδύς ἴσος ἴσος κεράννυμι , καί ὁ Ὁμονοία , διά τίς νῦν μή κωμάζω ἄνευ λυχνοῦχος πρός ὁ τηλικοῦτος φάος ; Ἡρόδοτος δέ ἐν ὁ πέμπτος ὁ Ἱστορίη νόμος φημί τίθημι Ἀργεῖος καί Αἰγινήτης Ἀττικός μηδείς προσφέρω πρός ὁ θυσία μηδέ κέραμος , ἀλλά ἐκ χυτρίς ἐπιχώριος ὁ λοιπός αὐτόθι εἰμί πίνω . καί Μελέαγρος δέ ὁ κυνικός ἐν ὁ Συμπόσιον οὕτως γράφω · ἐν τοσοῦτος πρόποσις αὐτός βαρύς διαδίδωμι , χυτρίδιον βαθύς δώδεκα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.108
ψυγεὺς ἢ ψυκτήρ . Πλάτων Συμποσίῳ · ἀλλὰ φέρε , παῖ , φάναι , τὸν ψυκτῆρα ἐκεῖνον , ἰδόντα αὐτὸν πλέον ἢ ὀκτὼ κοτύλας χωροῦντα . τοῦτον οὖν ἐμπλησάμενον πρῶτον μὲν αὐτὸν ἐκπιεῖν , ἔπειτα τῷ Σωκράτει κελεύειν ἐγχεῖν . παραμηκύνειν ἐγχειροῦντος τοῦ Ἀρχεβούλου , εὐκαιρότατα προχέων ὁ παῖς τοῦ οἰναρίου ἀνατρέπει τὸν ψυκτῆρα . Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζομένῳ φησὶ τρικότυλον ψυγέα . Διώξιππος Φιλαργύρῳ · παρ’ Ὀλυμπίχου δὲ θηρικλείους ἔλαβεν ἕξ , ἔπειτα τοὺς δύο ψυγέας . Μένανδρος δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Χαλκεῖά φησιν τοῦτο δὴ τὸ νῦν ἔθος ἄκρατον ἐβόων , τὴν μεγάλην . ψυκτῆρά τις προὔπινεν ἂν τοὺς ἀθλίους ἀπολλύων . Ἐπιγένης δ’ ἐν Ἡρωίνῃ καταλέγων πολλὰ ποτήρια καὶ τοῦ ψυγέως οὕτως μνημονεύει · τὴν θηρίκλειον δεῦρο καὶ τὰ Ῥοδιακὰ κόμισον λαβὼν τοὺς παῖδας . εἶτ’ οἴσεις μόνος ψυκτῆρα , κύαθον , κυμβία . Στράττις Ψυχασταῖς · ὁ δέ τις ψυκτῆρ᾽ , ὁ δέ τις κύαθον χαλκοῦν κλέψας . ἀπορῶν κεῖται , κοτύλη δ’ ἀνὰ χοίνικα μάττει . Ἄλεξις δ’ ἐν Ἱππίσκῳ ψυκτηρίδιον καλεῖ διὰ τούτων ἀπήντων τῷ ξένῳ εἰς τὴν κατάλυσιν οὗ συνῆν Ἀγωνίδι . τοῖς παισὶ τ’ εἶπα （ δύο γὰρ ἦγον οἴκοθεν ） τἀκπώματ’ εἰς τὸ φανερὸν ἐκνενιτρωμένα θεῖναι · κύαθος δ’ ἦν ἀργυροῦς （ οὗτος μὲν οὖν ἦγεν δύο δραχμάσ ） , κυμβίον δὲ τέτταρας ἴσως ἑτέρας , ψυκτηρίδιον δὲ δέκ’ ὀβολούς , Φιλιππίδου λεπτότερον .
Lemmas: ψυγεύς ἤ ψυκτήρ . Πλάτων Συμπόσιον · ἀλλά φέρω , παῖς , φημί , ὁ ψυκτήρ ἐκεῖνος , ὁράω αὐτός πολύς ἤ ὀκτώ κοτύλη χωρέω . οὗτος οὖν ἐμπίμπλημι πρῶτος μέν αὐτός ἐκπίνω , ἔπειτα ὁ Σωκράτης κελεύω ἐγχέω . παραμηκύνω ἐγχειρέω ὁ Ἀρχέβουλος , εὔκαιρος προχέω ὁ παῖς ὁ οἰνάριον ἀνατρέπω ὁ ψυκτήρ . Ἄλεξις ἐν Εἰσοικιζόμενος φημί τρικότυλος ψυγεύς . Διώξιππος Φιλάργυρος · παρά Ὀλύμπιχος δέ θηρικλεῖος λαμβάνω ἕξ , ἔπειτα ὁ δύο ψυγεύς . Μένανδρος δέ ἐν ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Χαλκεία φημί οὗτος δή ὁ νῦν ἔθος ἄκρατος βοάω , ὁ μέγας . ψυκτήρ τις προπίνω ἄν ὁ ἄθλιος ἀπολύω . Ἐπιγένης δέ ἐν Ἡρωίνη καταλέγω πολύς ποτήριον καί ὁ ψυγεύς οὕτως μνημονεύω · ὁ θηρίκλειος δεῦρο καί ὁ Ῥοδιακός κομίζω λαμβάνω ὁ παῖς . εἶτα φέρω μόνος ψυκτήρ , κύαθος , κυμβίον . Στράττις Ψυχαστής · ὁ δέ τις ψυκτήρ , ὁ δέ τις κύαθος χάλκεος κλέπτω . ἀπορέω κεῖμαι , κοτύλη δέ ἀνά χοῖνιξ μάσσω . Ἄλεξις δέ ἐν Ἱππίσκος ψυκτηρίδιον καλέω διά οὗτος ἀπαντάω ὁ ξένος εἰς ὁ κατάλυσις οὗ σύνειμι Ἀγωνίς . ὁ παῖς τε λέγω （ δύο γάρ ἄγω οἴκοθεν ） ἔκπωμα εἰς ὁ φανερός ἐκνιτρόω τίθημι · κύαθος δέ εἰμί ἀργύρεος （ οὗτος μέν οὖν ἄγω δύο δραχμή ） , κυμβίον δέ τέσσαρες ἴσως ἕτερος , ψυκτηρίδιον δέ δέκα ὀβολός , Φιλιππίδης λεπτός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.109
Ἡρακλέων δ’ ὁ Ἐφέσιος ὃν ἡμεῖς , φησί , ψυγέα καλοῦμεν , ψυκτηρίαν τινὲς ὀνομάζουσιν . τοὺς δ’ Ἀττικοὺς καὶ κωμῳδεῖν τὸν ψυγέα ὡς ξενικὸν ὄνομα . εὔφρων ἐν Ἀποδιδούσῃ · ἐπὰν δὲ καλέσῃ ψυγέα τὸν ψυκτηρίαν , τὸ τευτλίον δὲ σεῦτλα , φακέαν τὴν φακῆν , τί δεῖ ποιεῖν ; σὺ γὰρ εἶπον.β β . ὥσπερ χρυσίου φωνῆς ἀπότεισον , Πυργόθεμι , καταλλαγήν . Ἀντιφάνης Ἱππεῦσι · πῶς οὖν διαιτώμεσθα ; β . τὸ μὲν ἐφίππιον στρῶμ’ ἐστὶν ἡμῖν , ὁ δὲ καλὸς πῖλος κάδος , ψυκτήρ—τί βούλει ; πάντ᾽ . Ἀμαλθείας κέρας . ἐν δὲ τῇ Καρίνῃ σαφῶς δηλοῦται ὅτι τούτῳ ἐχρῶντο οἰνοχοοῦντες κυάθῳ . εἰπὼν γάρ · τρίποδα καὶ κάδον παραθέμενος ψυκτῆρὰ τ’ οἴνου μεθύσκεται , ἐν τοῖς ἑξῆς ποιεῖ αὐτὸν λέγοντα · ἔσται πότος σφοδρότερος . οὐκοῦν μὴ κεράσῃ τις , οὐκ ἔτι ἔξεστι κυαθίζειν παρ᾽ ἡμῖν . παῖ , τρέχε , τὸν δὲ κάδον ἔξω καὶ τὸ ποτήριον λαβὼν ἀπόφερε τἄλλα πάντα . Διονύσιος δὲ ὁ τοῦ Τρύφωνος ἐν τῷ περὶ Ὀνομάτων τὸν ψυγέα , φησίν , ἐκάλουν οἱ ἀρχαῖοι δῖνον . Νίκανδρος δ’ ὁ Θυατειρηνὸς καλεῖσθαί φησι ψυκτῆρας καὶ τοὺς ἀλσώδεις καὶ συσκίους τόπους τοὺς τοῖς θεοῖς ἀνειμένους , ἐν οἷς ἔστιν ἀναψῦξαι . Αἰσχύλος Νεανίσκοις · σαύρας ὑποσκίοισιν ἐν ψυκτηρίοις . Εὐριπίδης Φαέθοντι · ψυκτήρια δένδρεα φίλαισιν ὠλέναισι δέξεται . καὶ ὁ τὸν Αἰγίμιον δὲ ποιήσας εἴθ’ Ἡσίοδός ἐστιν ἢ Κέρκωψ ὁ Μιλήσιος · ἔνθα ποτ’ ἔσται ἐμὸν ψυκτήριον , ὄρχαμε λαῶν .
Lemmas: Ἡρακλέων δέ ὁ Ἐφέσιος ὅς ἐγώ , φημί , ψυγεύς καλέω , ψυκτήριος τις ὀνομάζω . ὁ δέ Ἀττικός καί κωμῳδέω ὁ ψυγεύς ὡς ξενικός ὄνομα . εὔφρων ἐν Ἀποδιδούσα · ἐπάν δέ καλέω ψυγεύς ὁ ψυκτηρίας , ὁ τευτλίον δέ τεῦτλον , φακέα ὁ φακῆ , τίς δέω ποιέω ; σύ γάρ εἶπον β . ὥσπερ χρυσίον φωνή ἀποτίνω , Πυργόθεμις , καταλλαγή . Ἀντιφάνης Ἱππεύς · πῶς οὖν διαιτέω ; Β . ὁ μέν ἐφίππιος στρῶμα εἰμί ἐγώ , ὁ δέ καλός πῖλος κάδος , ψυκτήρ βούλομαι ; πᾶς . Ἀμαλθεία κέρας . ἐν δέ ὁ Καρίνη σαφής δηλόω ὅτι οὗτος χράω οἰνοχοέω κύαθος . λέγω γάρ · τρίπους καί κάδος παρατίθημι ψυκτήρ τε οἶνος μεθύσκω , ἐν ὁ ἑξῆς ποιέω αὐτός λέγω · εἰμί πότος σφοδρός . οὐκοῦν μή κεράννυμι τις , οὐ ἔτι ἔξεστι κυαθίζω παρά ἐγώ . παῖς , τρέχω , ὁ δέ κάδος ἔξω καί ὁ ποτήριον λαμβάνω ἀποφέρω ἄλλος πᾶς . Διονύσιος δέ ὁ ὁ Τρύφων ἐν ὁ περί Ὄνομα ὁ ψυγεύς , φημί , καλέω ὁ ἀρχαῖος δῖνος . Νίκανδρος δέ ὁ Θυατειρηνός καλέω φημί ψυκτήρ καί ὁ ἀλσώδης καί σύσκιος τόπος ὁ ὁ θεός ἀνίημι , ἐν ὅς εἰμί ἀναψύχω . Αἰσχύλος Νεανίσκος · σαύρα ὑπόσκιος ἐν ψυκτήριον . Εὐριπίδης Φαέθων · ψυκτήριος δένδρον φίλος ὠλένη δέχομαι . καί ὁ ὁ Αἰγίμιος δέ ποιέω εἴτε Ἡσίοδος εἰμί ἤ Κέρκωψ ὁ Μιλήσιος · ἔνθα ποτέ εἰμί ἐμός ψυκτήριον , ὄρχαμος λαός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.110
ᾠδός . οὕτως ἐκαλεῖτο τὸ ποτήριον , φησὶ Τρύφων ἐν τοῖς Ὀνοματικοῖς , τὸ ἐπὶ τῷ σκολίῳ διδόμενον , ὡς Ἀντιφάνης παρίστησιν ἐν Διπλασίοις · τί οὖν ἐνέσται τοῖς θεοῖσιν ; β . οὐδὲ ἕν , ἂν μὴ κεράσῃ τις . α . ἴσχε , τὸν ᾠδὸν λάμβανε , ἔπειτα μηδὲν τῶν ἀπηρχαιωμένων τούτων περάνῃς , τὸν Τελαμῶνα μηδὲ τὸν παιῶνα μηδ’ Ἁρμόδιον . ᾠοσκυφία . περὶ τῆς ἰδέας τῶν ποτηρίων Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανὸς ἐν τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος φησὶν ὅτι δύο πυθμένας ἔχει , ἕνα μὲν τὸν κατὰ τὸ κύτος αὐτῷ συγκεχαλκευμένον , ἕτερον δὲ τὸν πρόσθετον ἀπ’ ὀξέος ἀρχόμενον , καταλήγοντα δὲ εἰς πλατύτερον , ἐφ’ οὗ ἵσταται τὸ ποτήριον . Ὠιόν . Δίνων ἐν γ Περσικῶν φησιν οὕτως · ἐστὶ δὲ ποτίβαζις ἄρτος κρίθινος καὶ πύρινος ὀπτὸς καὶ κυπαρίσσου στέφανος καὶ οἶνος κεκραμένος ἐν ᾠῷ χρυσῷ , οὗ αὐτὸς βασιλεὺς πίνει .
Lemmas: ᾠδός . οὕτως καλέω ὁ ποτήριον , φημί Τρύφων ἐν ὁ Ὀνοματικός , ὁ ἐπί ὁ σκόλιον δίδωμι , ὡς Ἀντιφάνης παρίστημι ἐν Διπλάσιος · τίς οὖν ἔνειμι ὁ θεός ; Β . οὐδέ εἷς , ἐάν μή κεράννυμι τις . α . ἴσχω , ὁ ᾠδός λαμβάνω , ἔπειτα μηδείς ὁ ἀπαρχαιόομαι οὗτος περαίνω , ὁ Τελαμών μηδέ ὁ παιάν μηδέ Ἁρμόδιος . ᾠοσκυφία . περί ὁ ἰδέα ὁ ποτήριον Ἀσκληπιάδης ὁ Μυρλεανός ἐν ὁ περί ὁ Νεστορίς φημί ὅτι δύο πυθμήν ἔχω , εἷς μέν ὁ κατά ὁ κύτος αὐτός συγχαλκεύω , ἕτερος δέ ὁ πρόσθετος ἀπό ὀξύς ἄρχω , καταλήγω δέ εἰς πλατύς , ἐπί ὅς ἵστημι ὁ ποτήριον . ᾠόν . Δίνων ἐν γ Περσικός φημί οὕτως · εἰμί δέ ποτίβαζις ἄρτος κρίθινος καί πύρινος ὀπτός καί κυπάρισσος στέφανος καί οἶνος κεράννυμι ἐν ᾠόν χρύσεος , ὅς αὐτός βασιλεύς πίνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.113
λέγεται δὲ ὡς καὶ ὁ Γοργίας αὐτὸς ἀναγνοὺς τὸν ὁμώνυμον αὑτῷ διάλογον πρὸς τοὺς συνήθεις ἔφη ᾽ ὡς καλῶς οἶδε Πλάτων ἰαμβίζειν . Ἕρμιππος δὲ ἐν τῷ περὶ Γοργίου ‘ὡς ἐπεδήμησε,’ φησί , · ταῖς Ἀθήναις Γοργίας μετὰ τὸ ποιήσασθαι τὴν ἀνάθεσιν τῆς ἐν Δελφοῖς ἑαυτοῦ χρυσῆς εἰκόνος , εἰπόντος τοῦ Πλάτωνος , ὅτε εἶδεν αὐτόν , ἥκει ἡμῖν ὁ καλός τε καὶ χρυσοῦς ὁ Γοργίας ἔφη ὁ Γοργίας · ἦ καλόν γε αἱ Ἀθῆναι καὶ νέον τοῦτον Ἀρχίλοχον ἐνηνόχασιν . ἄλλοι δέ φασιν ὡς ἀναγνοὺς ὁ Γοργίας τὸν Πλάτωνος διάλογον πρὸς τοὺς παρόντας εἶπεν ὅτι οὐδὲν τούτων οὔτ’ εἶπεν οὔτ’ ἤκουσε παρὰ Πλάτωνος,᾽ ταὐτά φασι καὶ Φαίδωνα εἰπεῖν ἀναγνόντα τὸν περὶ Ψυχῆς . διὸ καλῶς ὁ Τίμων περὶ αὐτοῦ ἔφη · ὡς ἀνέπλαττε Πλάτων ὁ πεπλασμένα θαύματα εἰδώς . Παρμενίδῃ μὲν γὰρ καὶ ἐλθεῖν εἰς λόγους τὸν τοῦ Πλάτωνος Σωκράτην μόλις ἡ ἡλικία συγχωρεῖ , οὐχ ὡς καὶ τοιούτους εἰπεῖν ἢ ἀκοῦσαι λόγους . τὸ δὲ πάντων σχετλιώτατον καὶ τὸ εἰπεῖν οὐδεμιᾶς κατεπειγούσης χρείας ὅτι παιδικὰ γεγόνοι τοῦ Παρμενίδου Ζήνων ὁ πολίτης αὐτοῦ . ἀδύνατον δὲ καὶ Φαῖδρον οὐ μόνον κατὰ Σωκράτην εἶναι , ἦ πού γε καὶ ἐρώμενον αὐτοῦ γεγονέναι . ἀλλὰ μὴν οὐ δύνανται οὐδὲ Πάραλος καὶ Ξάνθιππος οἱ Περικλέους υἱοὶ τελευτήσαντος τῷ λοιμῷ Πρωταγόρᾳ διαλέγεσθαι ὅτε δεύτερον ἐπεδήμησε ταῖς Ἀθήναις , οἱ ἔτι πρότερον τελευτήσαντες . πολλὰ δ’ ἔστι καὶ ἄλλα λέγειν περὶ αὐτοῦ καὶ δεικνύναι ὡς ἔπλαττε τοὺς διαλόγους . ὅτι
Lemmas: λέγω δέ ὡς καί ὁ Γοργίας αὐτός ἀναγιγνώσκω ὁ ὁμώνυμος ἑαυτοῦ διάλογος πρός ὁ συνήθης φημί ἒ ὡς καλός οἶδα Πλάτων ἰαμβίζω . Ἕρμιππος δέ ἐν ὁ περί Γοργίας ὡς ἐπιδημέω φημί , · ὁ Ἀθῆναι Γοργίας μετά ὁ ποιέω ὁ ἀνάθεσις ὁ ἐν Δελφοί ἑαυτοῦ χρύσεος εἰκών , λέγω ὁ Πλάτων , ὅτε ὁράω αὐτός , ἥκω ἐγώ ὁ καλός τε καί χρύσεος ὁ Γοργίας φημί ὁ Γοργίας · ἦ καλός γε ὁ Ἀθῆναι καί νέος οὗτος Ἀρχίλοχος φέρω . ἄλλος δέ φημί ὡς ἀναγιγνώσκω ὁ Γοργίας ὁ Πλάτων διάλογος πρός ὁ πάρειμι λέγω ὅτι οὐδείς οὗτος οὔτε λέγω οὔτε ἀκούω παρά Πλάτων αὐτός φημί καί Φαίδων λέγω ἀναγιγνώσκω ὁ περί Ψυχή . διό καλός ὁ Τίμων περί αὐτός φημί · ὡς ἀναπλάσσω Πλάτων ὁ πλάσσω θαῦμα οἶδα . Παρμενίδης μέν γάρ καί ἔρχομαι εἰς λόγος ὁ ὁ Πλάτων Σωκράτης μόλις ὁ ἡλικία συγχωρέω , οὐ ὡς καί τοιοῦτος λέγω ἤ ἀκούω λόγος . ὁ δέ πᾶς σχέτλιος καί ὁ λέγω οὐδείς κατεπείγω χρεία ὅτι παιδικός γίγνομαι ὁ Παρμενίδης Ζήνων ὁ πολίτης αὐτός . ἀδύνατος δέ καί Φαῖδρος οὐ μόνος κατά Σωκράτης εἰμί , ἦ που γε καί ἐρώμενος αὐτός γίγνομαι . ἀλλά μήν οὐ δύναμαι οὐδέ Πάραλος καί Ξάνθιππος ὁ Περικλῆς υἱός τελευτάω ὁ λοιμός Πρωταγόρας διαλέγω ὅτε δεύτερος ἐπιδημέω ὁ Ἀθῆναι , ὁ ἔτι πρότερος τελευτάω . πολύς δέ εἰμί καί ἄλλος λέγω περί αὐτός καί δείκνυμι ὡς πλήσσω ὁ διάλογος . ὅτι
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.114
δὲ καὶ δυσμενὴς ἦν πρὸς ἅπαντας , δῆλον καὶ ἐκ τῶν ἐν τῷ Ἴωνι ἐπιγραφομένῳ , ἐν ᾧ πρῶτον μὲν κακολογεῖ πάντας τοὺς ποιητάς , ἔπειτα καὶ τοὺς ὑπὸ τοῦ δήμου προαγομένους , Φανοσθένη τὸν Ἄνδριον κἀπολλόδωρον τὸν Κυζικηνόν , ἔτι δὲ τὸν Κλαζομένιον Ἡρακλείδην . ἐν δὲ τῷ Μένωνι καὶ τοὺς μεγίστους παρ’ Ἀθηναίοις γενομένους ᾽ Ἀριστείδην καὶ Θεμιστοκλέα , Μένωνα δὲ ἐπαινεῖ τὸν τοὺς Ἕλληνας προδόντα . ἐν δὲ τῷ Εὐθυδήμῳ Εὐθύδημον καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Διονυσόδωρον προπηλακίζων καὶ καλῶν ὀψιμαθεῖς ἔτι τε ἐριστὰς ὀνομάζων ὀνειδίζει αὐτοῖς καὶ τὴν ἐκ Χίου τῆς πατρίδος φυγήν , ἀφ’ ἧς ἐν Θουρίοις κατῳκίσθησαν . ἐν δὲ τῷ περὶ Ἀνδρείας Μελησίαν τὸν Θουκυδίδου τοῦ ἀντιπολιτευσαμένου Περικλεῖ καὶ Λυσίμαχον τὸν Ἀριστείδου τοῦ δικαίου , τῆς τῶν πατέρων ἀρετῆς ἀναξίους εἶναι φάσκων . ἃ δὲ περὶ Ἀλκιβιάδου εἴρηκεν ἐν τῷ Συμποσίῳ οὐδ’ εἰς φῶς λέγεσθαί ἐστιν ἄξιον , ἔν τε τῷ προτέρῳ τῶν εἰς αὐτὸν διαλόγων ὁ γὰρ δεύτερος ὑπό τινων Ξενοφῶντος εἶναι λέγεται , ὡς καὶ ἡ Ἀλκυὼν Λέοντος τοῦ Ἀκαδημαικοῦ , ὥς φησι Νικίας ὁ Νικαεύς . τὰ μὲν οὖν κατὰ Ἀλκιβιάδου λεχθέντα σιωπῶ · ὅτι δὲ τὸν Ἀθηναίων δῆμον εἰκαῖον εἴρηκε κριτὴν ἔτι τε πρόκωπον , Λακεδαιμονίους δὲ ἐπαινῶν ἐπαινεῖ καὶ τοὺς πάντων Ἑλλήνων ἐχθροὺς Πέρσας , καὶ τὸν ἀδελφὸν δὲ τοῦ Ἀλκιβιάδου Κλεινίαν μαινόμενόν τε ἀποκαλεῖ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἠλιθίους Μειδίαν τε ὀρτυγοκόπον , καὶ τὸν τῶν Ἀθηναίων δῆμον εὐπρόσωπον μὲν εἶναι , δεῖν δ’ αὐτὸν ἀποδύσαντας θεωρεῖν ὀφθήσεται γάρ , φησί , περίβλεπτον ἀξίωμα περικείμενος κάλλους οὐκ ἀληθινοῦ . ἐν
Lemmas: δέ καί δυσμενής εἰμί πρός ἅπας , δῆλος καί ἐκ ὁ ἐν ὁ Ἴων ἐπιγράφω , ἐν ὅς πρῶτος μέν κακολογέω πᾶς ὁ ποιητής , ἔπειτα καί ὁ ὑπό ὁ δῆμος προάγω , Φανοσθένης ὁ Ἄνδριος Ἀπολλόδωρος ὁ Κυζικηνός , ἔτι δέ ὁ Κλαζομένιος Ἡρακλείδης . ἐν δέ ὁ Μένων καί ὁ μέγας παρά Ἀθηναῖος γίγνομαι ἒ Ἀριστείδης καί Θεμιστοκλῆς , Μένων δέ ἐπαινέω ὁ ὁ Ἕλλην προδίδωμι . ἐν δέ ὁ Εὐθύδημος Εὐθύδημος καί ὁ ἀδελφός αὐτός Διονυσόδωρος προπηλακίζω καί καλέω ὀψιμαθής ἔτι τε ἐριστός ὀνομάζω ὀνειδίζω αὐτός καί ὁ ἐκ Χίος ὁ πατρίς φυγή , ἀπό ὅς ἐν Θούριος κατοικίζω . ἐν δέ ὁ περί Ἀνδρεία Μελησίας ὁ Θουκυδίδης ὁ ἀντιπολιτεύομαι Περικλῆς καί Λυσίμαχος ὁ Ἀριστείδης ὁ δίκαιος , ὁ ὁ πατήρ ἀρετή ἀνάξιος εἰμί φάσκω . ὅς δέ περί Ἀλκιβιάδης λέγω ἐν ὁ Συμπόσιον οὐδέ εἰς φάος λέγω εἰμί ἄξιος , ἐν τε ὁ πρότερος ὁ εἰς αὐτός διάλογος ὁ γάρ δεύτερος ὑπό τις Ξενοφῶν εἰμί λέγω , ὡς καί ὁ Ἀλκυών Λέων ὁ Ἀκαδημαικός , ὡς φημί Νικίας ὁ Νικαεύς . ὁ μέν οὖν κατά Ἀλκιβιάδης λέγω σιωπάω · ὅτι δέ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος εἰκαῖος λέγω κριτής ἔτι τε πρόκωπος , Λακεδαιμόνιος δέ ἐπαινέω ἐπαινέω καί ὁ πᾶς Ἕλλην ἐχθρός Πέρσης , καί ὁ ἀδελφός δέ ὁ Ἀλκιβιάδης Κλεινίας μαίνομαι τε ἀποκαλέω καί ὁ υἱός αὐτός ἠλίθιος Μειδίας τε ὀρτυγοκόπος , καί ὁ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος εὐπρόσωπος μέν εἰμί , δέω δέ αὐτός ἀποδύω θεωρέω ὁράω γάρ , φημί , περίβλεπτος ἀξίωμα περίκειμαι κάλλος οὐ ἀληθινός . ἐν
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.115
δὲ τῷ Κίμωνι οὐδὲ τῆς Θεμιστοκλέους φείδεται κατηγορίας οὐδὲ τῆς Ἀλκιβιάδου καὶ Μυρωνίδου , ἀλλ’ οὐδ’ αὐτοῦ τοῦ Κίμωνος , καὶ ὁ Κρίτων δ’ αὐτοῦ Κρίτωνος , ἡ δὲ Πολιτεία καὶ Σοφοκλέους περιέχει καταδρομήν , ὁ δὲ Γοργίας οὐ μόνον ἀφ’ οὗ τὸ ἐπίγραμμα , ἀλλὰ καὶ Ἀρχελάου τοῦ Μακεδονίας βασιλέως , ὃν οὐ μόνον ἐπονείδιστον γένος ἔχειν , ἀλλ’ ὅτι καὶ ἀπέκτεινε τὸν δεσπότην . οὗτος δ’ ἐστὶ Πλάτων , ὃν Σπεύσιππός φησι φίλτατον ὄντα Φιλίππῳ τῆς βασιλείας αἴτιον γενέσθαι . γράφει γοῦν Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἐν τοῖς Ἱστορικοῖς Ὑπομνήμασιν οὕτως Σπεύσιππος πυνθανόμενος Φίλιππον βλασφημεῖν περὶ Πλάτωνος εἰς ἐπιστολὴν ἔγραψέ τι τοιοῦτον ὥσπερ ἀγνοοῦντας τοὺς ἀνθρώπους ὅτι καὶ τὴν ἀρχὴν τῆς βασιλείας Φίλιππος διὰ Πλάτωνος ἔσχεν . Εὐφραῖον γὰρ ἀπέστειλε τὸν ᾽ Ὠρείτην πρὸς Περδίκκαν Πλάτων , ὃς ἔπεισεν ἀπομερίσαι τινὰ χώραν Φιλίππῳ . διατρέφων δ’ ἐνταῦθα δύναμιν , ὡς ἀπέθανε Περδίκκας , ἐξ ἑτοίμου δυνάμεως ὑπαρχούσης ἐπέπεσε τοῖς πράγμασι . ᾽ τοῦτο δ’ εἴπερ οὕτως ἀληθείας ἔχει , θεὸς ἂν εἰδείη . ὁ δὲ καλὸς αὐτοῦ Πρωταγόρας πρὸς τῷ καταδρομὴν ἔχειν πολλῶν ποιητῶν καὶ σοφῶν ἀνδρῶν ἐκθεατριζόμενον ἔχει καὶ τὸν Καλλίου βίον μᾶλλον τῶν Εὐπόλιδος Κολάκων , ἐν δὲ τῷ Μενεξένῳ οὐ μόνον Ἱππίας ὁ Ἡλεῖος χλευάζεται , ἀλλὰ καὶ ὁ Ῥαμνούσιος Ἀντιφῶν καὶ ὁ μουσικὸς Λάμπρος , ἐπιλίποι δ’ ἄν με ἡ ἡμέρα εἰ πάντας ἐθελήσαιμι ἐπελθεῖν τοὺς κακῶς ἀκούσαντας ὑπὸ τοῦ σοφοῦ . ἀλλὰ μὴν οὐδ’ Ἀντισθένη ἐπαινῶ · καὶ γὰρ καὶ οὗτος πολλοὺς εἰπὼν κακῶς οὐδ’ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος ἀπέσχετο , ἀλλὰ καλέσας αὐτὸν φορτικῶς Σάθωνα τὸν ταύτην ἔχοντα τὴν ἐπιγραφὴν διάλογον ἐξέδωκεν . Ἡγήσανδρος
Lemmas: δέ ὁ Κίμων οὐδέ ὁ Θεμιστοκλῆς φείδομαι κατηγορία οὐδέ ὁ Ἀλκιβιάδης καί Μυρωνίδης , ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ Κίμων , καί ὁ Κρίτων δέ αὐτός Κρίτων , ὁ δέ Πολιτεία καί Σοφοκλῆς περιέχω καταδρομή , ὁ δέ Γοργίας οὐ μόνος ἀπό ὅς ὁ ἐπίγραμμα , ἀλλά καί Ἀρχέλαος ὁ Μακεδονία βασιλεύς , ὅς οὐ μόνος ἐπονείδιστος γένος ἔχω , ἀλλά ὅτι καί ἀποκτείνω ὁ δεσπότης . οὗτος δέ εἰμί Πλάτων , ὅς Σπεύσιππος φημί φίλος εἰμί Φίλιππος ὁ βασιλεία αἴτιος γίγνομαι . γράφω γοῦν Καρύστιος ὁ Περγαμηνός ἐν ὁ Ἱστορικός Ὑπόμνημα οὕτως Σπεύσιππος πυνθάνομαι Φίλιππος βλασφημέω περί Πλάτων εἰς ἐπιστολή γράφω τις τοιοῦτος ὥσπερ ἀγνοέω ὁ ἄνθρωπος ὅτι καί ὁ ἀρχή ὁ βασιλεία Φίλιππος διά Πλάτων ἔχω . Εὐφραῖος γάρ ἀποστέλλω ὁ ἒ Ὠρείτης πρός Περδίκκας Πλάτων , ὅς πείθω ἀπομερίζω τις χώρα Φίλιππος . διατρέφω δέ ἐνταῦθα δύναμις , ὡς ἀποθνῄσκω Περδίκκας , ἐκ ἑτοῖμος δύναμις ὑπάρχω ἐπιπίπτω ὁ πρᾶγμα . ἒ οὗτος δέ εἴπερ οὕτως ἀλήθεια ἔχω , θεός ἄν οἶδα . ὁ δέ καλός αὐτός Πρωταγόρας πρός ὁ καταδρομή ἔχω πολύς ποιητής καί σοφός ἀνήρ ἐκθεατρίζω ἔχω καί ὁ Καλλίας βίος μάλα ὁ Εὔπολις Κόλαξ , ἐν δέ ὁ Μενέξενος οὐ μόνος Ἱππίας ὁ Ἡλεῖος χλευάζω , ἀλλά καί ὁ Ῥαμνούσιος Ἀντιφῶν καί ὁ μουσικός Λάμπρος , ἐπιλείπω δέ ἄν ἐγώ ὁ ἡμέρα εἰ πᾶς ἐθέλω ἐπέρχομαι ὁ κακός ἀκούω ὑπό ὁ σοφός . ἀλλά μήν οὐδέ Ἀντισθένης ἐπαινέω · καί γάρ καί οὗτος πολύς λέγω κακός οὐδέ αὐτός ὁ Πλάτων ἀπέχω , ἀλλά καλέω αὐτός φορτικός Σάθων ὁ οὗτος ἔχω ὁ ἐπιγραφή διάλογος ἐκδίδωμι . Ἡγήσανδρος
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.117
᾽ ᾽περὶ δὲ τῶν ἐν τοῖς διαλόγοις αὐτοῦ λελεγμένων τί ἂν καὶ λέγοι τις ; ἡ μὲν γὰρ ψυχὴ ἡ διαπλαττομένη ἀθάνατος ὑπ’ αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν ἀπόλυσιν χωριζομένη τοῦ σώματος παρὰ πρώτῳ εἴρηται Ὁμήρῳ . οὗτος γὰρ εἶπεν ὡς ἡ τοῦ Πατρόκλου ψυχὴ ἄιδόσδε κατῆλθεν ὃν πότμον γοόωσα , λιποῦσ’ ἀνδροτῆτα καὶ ἥβην . εἰ δ’ οὖν καὶ Πλάτωνος φήσειέν τις εἶναι τὸν λόγον , οὐχ ὁρῶ τίν’ ἐσχήκαμεν ἀπ’ αὐτοῦ ὠφέλειαν . ἐὰν γὰρ καὶ συγχωρήσῃ τις μεθίστασθαι τὰς τῶν τετελευτηκότων ψυχὰς εἰς ἄλλας φύσεις καὶ πρὸς τὸν μετεωρότερον καὶ καθαρώτερον ἀνέρχεσθαι τόπον , ἅτε κουφότητος μετεχούσας , τί πλέον ἡμῖν ; ὧν γὰρ μήτ’ ἀνάμνησίς ἐστιν οὗ ποτε ἦμεν μήτ’ αἴσθησις εἰ καὶ τὸ σύνολον ἦμεν , τίς χάρις ταύτης τῆς ἀθανασίας ; οἱ δὲ συντεθέντες ὑπ’ αὐτοῦ Νόμοι καὶ τούτων ἔτι πρότερον ἡ Πολιτεία τί πεποιήκασιν ; καίτοι γε ἔδει καθάπερ τὸν Λυκοῦργον τοὺς Λακεδαιμονίους καὶ τὸν Σόλωνα τοὺς Ἀθηναίους καὶ τὸν Ζάλευκον τοὺς Θουρίους , καὶ αὐτόν , εἴπερ ἦσαν χρήσιμοι , πεῖσαί τινας τῶν Ἑλλήνων αὐτοῖς χρήσασθαι . ᾽ νόμος γάρ ἐστιν,᾽ ὥς φησιν Ἀριστοτέλης , ᾽ λόγος ὡρισμένος καθ’ ὁμολογίαν κοινὴν πόλεως , μηνύων πῶς δεῖ πράττειν ἕκαστα ὁ δὲ Πλάτων πῶς οὐκ ἄτοπος , τριῶν Ἀθηναίων γενομένων νομοθετῶν τῶν γε δὴ γνωριζομένων , Δράκοντος καὶ αὐτοῦ τοῦ Πλάτωνος καὶ Σόλωνος , τῶν μὲν τοῖς νόμοις ἐμμένειν τοὺς πολίτας , τῶν δὲ τοῦ Πλάτωνος καὶ προσκαταγελᾶν ; ὁ δ’ αὐτὸς λόγος καὶ περὶ τῆς Πολιτείας · εἰ καὶ πασῶν ἐστιν αὕτη βελτίων , μὴ πείθοι δ’ ἡμᾶς , τί πλέον ; ἔοικεν οὖν ὁ Πλάτων οὐ τοῖς οὖσιν ἀνθρώποις γράψαι τοὺς νόμους , ἀλλὰ τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ διαπλαττομένοις , ὥστε καὶ ζητεῖσθαι τοὺς χρησομένους . ἐχρῆν οὖν ἃ πείσει · λέγων ταῦτα καὶ γράφειν καὶ μὴ ταὐτὰ ποιεῖν τοῖς εὐχομένοις , ἀλλὰ τοῖς τῶν ἐνδεχομένων ἀντεχομένοις .
Lemmas: ἒ ἐπερί δέ ὁ ἐν ὁ διάλογος αὐτός λέγω τίς ἄν καί λέγω τις ; ὁ μέν γάρ ψυχή ὁ διαπλήσσω ἀθάνατος ὑπό αὐτός καί κατά ὁ ἀπόλυσις χωρίζω ὁ σῶμα παρά πρῶτος λέγω Ὅμηρος . οὗτος γάρ λέγω ὡς ὁ ὁ Πάτροκλος ψυχή ᾅδης κατέρχομαι ἑός πότμος γοάω , λείπω ἀνδρότης καί ἥβη . εἰ δέ οὖν καί Πλάτων φημί τις εἰμί ὁ λόγος , οὐ ὁράω τίς ἔχω ἀπό αὐτός ὠφέλεια . ἐάν γάρ καί συγχωρέω τις μεθίστημι ὁ ὁ τελευτάω ψυχή εἰς ἄλλος φύσις καί πρός ὁ μετέωρος καί καθαρός ἀνέρχομαι τόπος , ἅτε κουφότης μετέχω , τίς πολύς ἐγώ ; ὅς γάρ μήτε ἀνάμνησις εἰμί ὅς ποτέ εἰμί μήτε αἴσθησις εἰ καί ὁ σύνολος εἰμί , τίς χάρις οὗτος ὁ ἀθανασία ; ὁ δέ συντίθημι ὑπό αὐτός Νόμος καί οὗτος ἔτι πρότερος ὁ Πολιτεία τίς ποιέω ; καίτοι γε δέω καθά ὁ Λυκοῦργος ὁ Λακεδαιμόνιος καί ὁ Σόλων ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ Ζάλευκος ὁ Θούριος , καί αὐτός , εἴπερ εἰμί χρήσιμος , πείθω τις ὁ Ἕλλην αὐτός χράω . ἒ νόμος γάρ εἰμί ὡς φημί Ἀριστοτέλης , ἒ λόγος ὁρίζω κατά ὁμολογία κοινός πόλις , μηνύω πῶς δέω πράσσω ἕκαστος ὁ δέ Πλάτων πῶς οὐ ἄτοπος , τρεῖς Ἀθηναῖος γίγνομαι νομοθέτης ὁ γε δή γνωρίζω , Δράκων καί αὐτός ὁ Πλάτων καί Σόλων , ὁ μέν ὁ νόμος ἐμμένω ὁ πολίτης , ὁ δέ ὁ Πλάτων καί προσκαταγελάω ; ὁ δέ αὐτός λόγος καί περί ὁ Πολιτεία · εἰ καί πᾶς εἰμί οὗτος ἀγαθός , μή πείθω δέ ἐγώ , τίς πολύς ; ἔοικα οὖν ὁ Πλάτων οὐ ὁ εἰμί ἄνθρωπος γράφω ὁ νόμος , ἀλλά ὁ ὑπό αὐτός διαπλήσσω , ὥστε καί ζητέω ὁ χράω . χρή οὖν ὅς πείθω · λέγω οὗτος καί γράφω καί μή αὐτός ποιέω ὁ εὔχομαι , ἀλλά ὁ ὁ ἐνδέχομαι ἀντέχω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.118
χωρὶς τοίνυν τούτων εἴ τις διεξίοι τοὺς Τιμαίους αὐτοῦ καὶ τοὺς Γοργίας καὶ τοὺς ἄλλους δὲ τοὺς τοιούτους διαλόγους , ἐν οἷς καὶ περὶ τῶν ἐν τοῖς μαθήμασι διεξέρχεται καὶ περὶ τῶν κατὰ φύσιν καὶ περὶ πλειόνων ἄλλων , οὐδὲ διὰ ταῦτα θαυμαστέος ἐστίν . ἔχει γάρ τις καὶ παρ’ ἑτέρων ταῦτα λαβεῖν ἢ βέλτιον λεχθέντα ἢ μὴ χεῖρον . καὶ γὰρ Θεόπομπος ὁ Χῖος ἐν τῷ κατὰ τῆς Πλάτωνος διατριβῆς ᾽ τοὺς πολλούς,᾽ φησί , ᾽ τῶν διαλόγων αὐτοῦ ἀχρείους καὶ ψευδεῖς ἄν τις εὕροι · ἀλλοτρίους δὲ τοὺς πλείους , ὄντας ἐκ τῶν Ἀριστίππου διατριβῶν , ἐνίους δὲ κἀκ τῶν Ἀντισθένους , πολλοὺς δὲ κἀκ τῶν Βρύσωνος τοῦ Ἡρακλεώτου ἀλλὰ τὰ κατὰ τὸν ἄνθρωπον ἅπερ ἐπαγγέλλεται καὶ ἡμεῖς ζητοῦμεν ἐκ τῶν ἐκείνου λόγων , οὐχ εὑρίσκομεν , ἀλλὰ συμπόσια μὲν καὶ λόγους ὑπὲρ ἔρωτος εἰρημένους καὶ μάλα ἀπρεπεῖς , οὓς καταφρονῶν τῶν ἀναγνωσομένων συνέθηκεν , ὥσπερ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ τυραννικοί τινες καὶ διάβολοι γεγόνασιν .
Lemmas: χωρίς τοίνυν οὗτος εἰ τις διεξέρχομαι ὁ Τίμαιος αὐτός καί ὁ Γοργίας καί ὁ ἄλλος δέ ὁ τοιοῦτος διάλογος , ἐν ὅς καί περί ὁ ἐν ὁ μάθημα διεξέρχομαι καί περί ὁ κατά φύσις καί περί πολύς ἄλλος , οὐδέ διά οὗτος θαυμαστέος εἰμί . ἔχω γάρ τις καί παρά ἕτερος οὗτος λαμβάνω ἤ ἀγαθός λέγω ἤ μή κακός . καί γάρ Θεόπομπος ὁ Χῖος ἐν ὁ κατά ὁ Πλάτων διατριβή ἒ ὁ πολλούς,᾽ φημί , ἒ ὁ διάλογος αὐτός ἀχρεῖος καί ψευδής ἄν τις εὑρίσκω · ἀλλότριος δέ ὁ πολύς , εἰμί ἐκ ὁ Ἀρίστιππος διατριβή , ἔνιοι δέ ἐκ ὁ Ἀντισθένης , πολύς δέ ἐκ ὁ Βρύσων ὁ Ἡρακλεώτης ἀλλά ὁ κατά ὁ ἄνθρωπος ὅς ἐπαγγέλλω καί ἐγώ ζητέω ἐκ ὁ ἐκεῖνος λόγος , οὐ εὑρίσκω , ἀλλά συμπόσιον μέν καί λόγος ὑπέρ ἔρως λέγω καί μάλα ἀπρεπής , ὅς καταφρονέω ὁ ἀναγιγνώσκω συντίθημι , ὥσπερ καί ὁ πολύς ὁ μαθητής αὐτός τυραννικός τις καί διάβολος γίγνομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 11.120
διὸ καὶ Ἔφιππος ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Ναυάγῳ Πλάτωνά τε αὐτὸν καὶ τῶν γνωρίμων τινὰς κεκωμῴδηκεν ὡς καὶ ἐπ’ ἀργυρίῳ συκοφαντοῦντας , ἐμφαίνων ὅτι καὶ πολυτελῶς ἠσκοῦντο καὶ ὅτι τῆς εὐμορφίας τῶν καθ’ ἡμᾶς ἀσελγῶν πλείονα πρόνοιαν ἐποιοῦντο · λέγει δ’ οὕτως · ἔπειτ’ ἀναστὰς εὔστοχος νεανίας τῶν ἐξ Ἀκαδημίας τις ὑποπλατωνικὸς Βρυσωνοθρασυμαχειοληψικερμάτων , πληγεὶς ἀνάγκῃ ληψιλογομίσθῳ τέχνῃ συνών τις , οὐκ ἄσκεπτα δυνάμενος λέγειν , εὖ μὲν μαχαίρᾳ ξύστ’ ἔχων τριχώματα , εὖ δ’ ὑποκαθιεὶς ἄτομα πώγωνος βάθη , εὖ δ’ ἐν πεδίλῳ πόδα τιθεὶς ἐπισφύρων κνήμης ἱμάντων ἰσομέτροις ἑλίγμασιν , ὄγκῳ τε χλανίδος εὖ τεθωρακισμένος , σχῆμ’ ἀξιόχρεων ἐπικαθεὶς βακτηρίᾳ , ἀλλότριον , οὐκ οἰκεῖον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ἔλεξεν ἄνδρες τῆς Ἀθηναίων χθονός.᾽ μέχρι τούτων ἡμῖν πεπεραιώσθω καὶ ἥδε ἡ συναγωγή , φίλτατε Τιμόκρατες . ἑξῆς δὲ ἐροῦμεν περὶ τῶν ἐπὶ τρυφῇ διαβοήτων γενομένων .
Lemmas: διό καί Ἔφιππος ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Νάυαγος Πλάτων τε αὐτός καί ὁ γνώριμος τις κωμῳδέω ὡς καί ἐπί ἀργύριον συκοφαντέω , ἐμφαίνω ὅτι καί πολυτελής ἀσκέω καί ὅτι ὁ εὐμορφία ὁ κατά ἐγώ ἀσελγής πολύς πρόνοια ποιέω · λέγω δέ οὕτως · ἔπειτα ἀνίστημι εὔστοχος νεανίας ὁ ἐκ Ἀκαδήμεια τις ὑποπλατωνικός Βρυσωνοθρασυμαχειοληψικέρματος , πλήσσω ἀνάγκη ληψιλογόμισθος τέχνη σύνειμι τις , οὐ ἄσκεπτος δύναμαι λέγω , εὖ μέν μάχαιρα ξυστίς ἔχω τρίχωμα , εὖ δέ ὑποκαθίημι ἄτομος πώγων βάθος , εὖ δέ ἐν πέδιλον πούς τίθημι ἐπίσφυρος κνήμη ἱμάς ἰσόμετρος ἕλιγμα , ὄγκος τε χλανίς εὖ θωρακίζω , σχῆμα ἀξιόχρεως ἐπικαθίημι βακτηρία , ἀλλότριος , οὐ οἰκεῖος , ὡς ἐγώ δοκέω , λέγω ἀνήρ ὁ Ἀθηναῖος χθονός.᾽ μέχρι οὗτος ἐγώ περαιόω καί ὅδε ὁ συναγωγή , φίλος Τιμοκράτης . ἑξῆς δέ λέγω περί ὁ ἐπί τρυφή διαβόητος γίνομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.1
Ἀνθρωπος εἶναί μοι Κυρηναῖος δοκεῖς , κατὰ τὸν Ἀλέξιδος Τυνδάρεων , ἑταῖρε Τιμόκρατες · κἀκεῖ γὰρ ἄν τις ἐπὶ τὸ δεῖπνον ἕνα καλῇ , πάρεισιν ὀκτωκαίδεκ’ ἄλλοι καὶ δέκα ἅρματα συνωρίδες τε πεντεκαίδεκα · τούτοις δὲ δεῖ σε τἀπιτήδει’ ἐμβαλεῖν , ὥστ’ ἦν κράτιστον μηδὲ καλέσαι μηδένα . κἀμοὶ δ’ ἦν κράτιστον σιωπᾶν καὶ μὴ ἐπὶ τοσούτοις προειρημένοις ἕτερα προστιθέναι · ἀλλ’ ἐπεὶ πάνυ λιπαρῶς ἡμᾶς ἀπαιτεῖς καὶ τὸν περὶ τῶν ἐπὶ τρυφῇ διαβοήτων γενομένων λόγον καὶ τῆς τούτων ἡδυπαθείας . ,,
Lemmas: ἄνθρωπος εἰμί ἐγώ Κυρηναῖος δοκέω , κατά ὁ Ἄλεξις Τυνδάρεος , ἑταῖρος Τιμοκράτης · ἐκεῖ γάρ ἐάν τις ἐπί ὁ δεῖπνον εἷς καλέω , πάρειμι ὀκτωκαίδεκα ἄλλος καί δέκα ἅρμα συνωρίς τε πεντεκαίδεκα · οὗτος δέ δέω σύ ἐπιτήδειος ἐμβάλλω , ὥστε εἰμί κρατύς μηδέ καλέω μηδείς . ἐγώ δέ εἰμί κρατύς σιωπάω καί μή ἐπί τοσοῦτος προλέγω ἕτερος προστίθημι · ἀλλά ἐπεί πάνυ λιπαρής ἐγώ ἀπαιτέω καί ὁ περί ὁ ἐπί τρυφή διαβόητος γίγνομαι λόγος καί ὁ οὗτος ἡδυπάθεια . ,,
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.2
ἡ γὰρ ἀπόλαυσις δήπου μετ᾽ ἐπιθυμίας πρῶτον , ἔπειτα μεθ’ ἡδονῆς . καίτοι Σοφοκλῆς γ’ ὁ ποιητής , τῶν ἀπολαυστικῶν εἷς ὤν , ἵνα μὴ κατηγορῇ τοῦ γήρως , εἰς σωφροσύνην ἔθετο τὴν ἀσθένειαν αὐτοῦ τὴν περὶ τὰς τῶν ἀφροδισίων ἀπολαύσεις , φήσας ἀσμένως ἀπηλλάχθαι αὐτῶν ὥσπερ τινὸς ἀγρίου δεσπότου . ἐγὼ δέ φημι καὶ τὴν τοῦ Πάριδος κρίσιν ὑπὸ τῶν παλαιοτέρων πεποιῆσθαι ἡδονῆς πρὸς ἀρετὴν οὖσαν σύγκρισιν προκριθείσης γοῦν τῆς Ἀφροδίτης , αὕτη δ’ ἐστὶν ἡ ἡδονή , πάντα συνεταράχθη . καί μοι δοκεῖ καὶ ὁ καλὸς ἡμῶν Ξενοφῶν τὸν περὶ τὸν Ἡρακλέα καὶ τὴν Ἀρετὴν μῦθον ἐντεῦθεν πεπλακέναι . κατὰ γὰρ τὸν Ἐμπεδοκλέα · οὐδέ τις ἦν κείνοισιν Ἄρης θεὸς οὐδὲ Κυδοιμὸς οὐδὲ Ζεὺς βασιλεὺς οὐδὲ Κρόνος οὐδὲ Ποσειδῶν , ἀλλὰ Κύπρις βασίλεια . τὴν οἵ γ’ εὐσεβέεσσιν ἀγάλμασιν ἱλάσκοντο γραπτοῖς τε ζῴοισι μύροισί τε δαιδαλεόδμοις σμύρνης τ’ ἀκρήτου θυσίαις λιβάνου τε θυώδους , ξανθῶν τε σπονδὰς μελίτων ῥίπτοντες ἐς οὖδας . καὶ Μένανδρος δ’ ἐν Κιθαριστῇ περί τινος μουσικευομένου λέγων φησί φιλόμουσον εἶν’ αὐτὸν πάνυ ἀκούσματ’ εἰς τρυφήν τε παιδεύεσθ’ ἀεί .
Lemmas: ὁ γάρ ἀπόλαυσις δήπου μετά ἐπιθυμία πρότερος , ἔπειτα μετά ἡδονή . καίτοι Σοφοκλῆς γε ὁ ποιητής , ὁ ἀπολαυστικός εἷς εἰμί , ἵνα μή κατηγορέω ὁ γῆρας , εἰς σωφροσύνη τίθημι ὁ ἀσθένεια αὐτός ὁ περί ὁ ὁ Ἀφροδίσιος ἀπόλαυσις , φημί ἄσμενος ἀπαλλάσσω αὐτός ὥσπερ τις ἄγριος δεσπότης . ἐγώ δέ φημί καί ὁ ὁ Πάρις κρίσις ὑπό ὁ παλαιός ποιέω ἡδονή πρός ἀρετή εἰμί σύγκρισις προκρίνω γοῦν ὁ Ἀφροδίτη , οὗτος δέ εἰμί ὁ ἡδονή , πᾶς συνταράσσω . καί ἐγώ δοκέω καί ὁ καλός ἐγώ Ξενοφῶν ὁ περί ὁ Ἡρακλέης καί ὁ ἀρετή μῦθος ἐντεῦθεν πλάσσω . κατά γάρ ὁ Ἐμπεδοκλῆς · οὐδέ τις εἰμί ἐκεῖνος Ἄρης θεός οὐδέ Κυδοιμός οὐδέ Ζεύς βασιλεύς οὐδέ Κρόνος οὐδέ Ποσειδῶν , ἀλλά Κύπρις βασίλεια . ὁ ὁ γε εὐσεβής ἄγαλμα ἱλάομαι γραπτός τε ζῷον μύρον τε δαιδαλέοδμος Σμύρνη τε ἄκρατος θυσία λίβανος τε θυώδης , ξάνθη τε σπονδή μέλι ῥίπτω εἰς οὖδας . καί μένανδρος δέ ἐν κιθαριστής περί τις μουσικεύομαι λέγω φημί φιλόμουσος εἰμί αὐτός πάνυ ἄκουσμα εἰς τρυφή τε παιδεύω ἀεί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.3
καίτοι τινές φασι κατὰ φύσιν εἶναι τὴν ἡδονὴν ἐκ τοῦ πάντα ζῷα δεδουλῶσθαι ταύτῃ , ὥσπερ οὐχὶ καὶ δειλίας καὶ φόβου καὶ τῶν ἄλλων παθημάτων κοινῶς μὲν ἐν ἅπασιν ὄντων , παρὰ δὲ τοῖς λογισμῷ χρωμένοις ἀποδοκιμαζομένων . τὸ οὖν ἡδονὰς διώκειν προπετῶς λύπας ἐστὶ θηρεύειν . διόπερ Ὅμηρος ἐπονείδιστον βουλόμενος ποιῆσαι τὴν ἡδονὴν καὶ τῶν θεῶν φησι τοὺς μεγίστους οὐδὲν ὑπὸ τῆς σφετέρας ὠφελεῖσθαι δυνάμεως , ἀλλὰ τὰ μέγιστα βλάπτεσθαι παρενεχθέντας ὑπ’ αὐτῆς . ὅσα μὲν γὰρ ἀγρυπνῶν ὁ Ζεὺς ἐφρόντιζεν ὑπὲρ τῶν Τρώων , ταῦτ’ ἀπώλεσεν μεθ’ ἡμέραν ὑφ’ ἡδονῆς κρατηθείς . καὶ ὁ Ἄρης ἀλκιμώτατος ὢν ὑπὸ τοῦ ἀσθενεστάτου Ἡφαίστου συνεποδίσθη καὶ ὦφλεν αἰσχύνην καὶ ζηαίαν ἐκδοὺς ἑαυτὸν ἔρωσιν ἀλογίστοις . φησὶ γοῦν πρὸς τοὺς θεούς , ὅτ’ ἦλθον αὐτὸν θεασόμενοι δεδεμένον · οὐκ ἀρετᾷ κακὰ ἔργα · κιχάνει τοι βραδὺς ὠκύν , ὡς καὶ νῦν Ἥφαιστος ἐὼν βραδὺς εἷλεν Ἄρηα ὠκύτατόν περ ἐόντα θεῶν οἳ Ὄλυμπον ἔχουσι , χωλὸς ἐών , τέχνῃσι · τὸ καὶ ζωάγρι’ ὀφέλλει . οὐδεὶς δὲ λέγει τὸν Ἀριστείδου βίον ἡδύν , ἀλλὰ τὸν Σαινδυρίδου τοῦ Συβαρίτου καὶ τὸν Σαρδαναπάλλου . καίτοι κατά γε τὴν δόξαν , φησὶν ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς Θεόφραστος , οὐχ ὁμοίως λαμπρός ἐστιν · ἀλλ’ οὐκ ἐτρύφησεν ὥσπερ ἐκεῖνοι . οὐδὲ τὸν Ἀγησιλάου τοῦ Λακεδαιμονίων βασιλέως , ἀλλὰ μᾶλλον , εἰ ἔτυχεν , τὸν Ἀνάνιος οὕτως ἀοράτου κατὰ δόξαν ὄντος , οὐδὲ τὸν τῶν ἡμιθέων τῶν ἐπὶ Τροίας , ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον τῶν νῦν καὶ τοῦτ’ εἰκότως , ὁ μὲν γὰρ ἀκατάσκευος καὶ καθάπερ ἀνεύρετος ἦν , οὔτ’ ἐπιμιξίας οὔσης οὔτε τῶν τεχνῶν διηκριβωμένων , ὁ δὲ πᾶσιν ἐξηρτυμένος πρὸς ῥᾳστώνην καὶ πρὸς ἀπόλαυσιν καὶ πρὸς τὰς ἄλλας διαγωγάς .
Lemmas: καίτοι τις φημί κατά φύσις εἰμί ὁ ἡδονή ἐκ ὁ πᾶς ζῷον δουλόω οὗτος , ὥσπερ οὐ καί δειλία καί φόβος καί ὁ ἄλλος πάθημα κοινός μέν ἐν ἅπας εἰμί , παρά δέ ὁ λογισμός χράω ἀποδοκιμάζω . ὁ οὖν ἡδονή διώκω προπετής λύπη εἰμί θηρεύω . διόπερ Ὅμηρος ἐπονείδιστος βούλομαι ποιέω ὁ ἡδονή καί ὁ θεός φημί ὁ μέγας οὐδείς ὑπό ὁ σφέτερος ὠφελέω δύναμις , ἀλλά ὁ μέγας βλάπτω παραφέρω ὑπό αὐτός . ὅσος μέν γάρ ἀγρυπνέω ὁ Ζεύς φροντίζω ὑπέρ ὁ Τρώς , οὗτος ἀπόλλυμι μετά ἡμέρα ὑπό ἡδονή κρατέω . καί ὁ Ἄρης ἄλκιμος εἰμί ὑπό ὁ ἀσθενής Ἥφαιστος συμποδίζω καί ὀφλισκάνω αἰσχύνη καί ζημία ἐκδίδωμι ἑαυτοῦ ἔρως ἀλόγιστος . φημί γοῦν πρός ὁ θεός , ὅτε ἔρχομαι αὐτός θεάομαι δέω · οὐ ἀρετάω κακός ἔργον · κιχάνω τοι βραδύς ὠκύς , ὡς καί νῦν Ἥφαιστος εἰμί βραδύς αἱρέω Ἄρης ὠκύς περ εἰμί θεός ὅς Ὄλυμπος ἔχω , χωλός εἰμί , τέχνη · ὁ καί ζωάγρια ὀφέλλω . οὐδείς δέ λέγω ὁ Ἀριστείδης βίος ἡδύς , ἀλλά ὁ Σμινδυρίδης ὁ Συβαρίτης καί ὁ Σαρδανάπαλλος . καίτοι κατά γε ὁ δόξα , φημί ἐν ὁ περί ἡδονή Θεόφραστος , οὐ ὅμοιος λαμπρός εἰμί · ἀλλά οὐ τρυφάω ὥσπερ ἐκεῖνος . οὐδέ ὁ Ἀγησίλαος ὁ Λακεδαιμόνιος βασιλεύς , ἀλλά μάλα , εἰ τυγχάνω , ὁ Ἀνάνις οὕτως ἀόρατος κατά δόξα εἰμί , οὐδέ ὁ ὁ ἡμίθεος ὁ ἐπί Τροία , ἀλλά πολύς μάλα ὁ νῦν καί οὗτος ἔοικα , ὁ μέν γάρ ἀκατάσκευος καί καθά ἀνεύρετος εἰμί , οὔτε ἐπιμιξία εἰμί οὔτε ὁ τέχνη διακριβόω , ὁ δέ πᾶς ἐξαρτύω πρός ῥᾳστώνη καί πρός ἀπόλαυσις καί πρός ὁ ἄλλος διαγωγή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.4
Πλάτων δ’ ἐν τῷ Φιλήβῳ φησίν · ἡδονὴ μὲν γὰρ ἁπάντων ἀλαζονίστατον . ὡς δὲ λόγος , καὶ ἐν ταῖς ἡδοναῖς ταῖς περὶ τὰ ἀφροδίσια , αἳ δὴ μέγισται δοκοῦσιν εἶναι , καὶ τὸ ἐπιορκεῖν συγγνώμην εἴληφεν παρὰ θεῶν , ὡς καθάπερ παίδων τῶν ἡδονῶν νοῦν οὐδὲ τὸν ὀλίγιστον κεκτημένων . ἐν δὲ τῷ ὀγδόῳ τῆς Πολιτείας ὁ αὐτὸς Πλάτων πρότερος ὑπέδειξε τὸ ὑπὸ τῶν Ἐπικουρείων θρυλούμενον , ὅτι τῶν ἐπιθυμιῶν αἱ μέν εἰσι φυσικαὶ καὶ ἀναγκαῖαι , αἱ δὲ φυσικαὶ μέν , οὐκ ἀναγκαῖαι δέ , αἱ δὲ οὔτε φυσικαὶ οὔτε ἀναγκαῖαι , γράφων οὕτως · ἆρ’ οὖν οὐχὶ ἡ τοῦ φαγεῖν μέχρις ὑγιείας καὶ εὐεξίας καὶ αὐτοῦ σίτου καὶ ὄψου ἀναγκαῖος ἂν εἴη ; ἡ μὲν γέ που τοῦ σίτου κατ’ ἀμφότερα ἀναγκαία , ᾗ τε ὠφέλιμος ᾗ τε παῦσαι ζῶντας δυνατή ; — ναί . — ἡ δὲ ὄψου , εἲ πῄ τινα ὠφέλειαν πρὸς εὐεξίαν παρέχεται ; — πάνυ μὲν οὖν . — τί δαί ; ἡ πέρα τούτων καὶ ἀλλοίων ἐδεσμάτων ἢ τοιούτων ἐπιθυμία , συνατὴ σὲ κολαζομένη ἐκ νέων πολλῶν ἀπαλλάττεσθαι , καὶ βλαβερὰ μὲν σώματι , βλαβερὰ δὲ ψυχῇ πρός τε φρόνησιν καὶ πρὸς τὸ σωφρονεῖν , ἆρά γε ὀρθῶς οὐκ · ἀναγκαία ἂν καλοῖτο ; — ὀρθότατα μὲν οὖν .
Lemmas: Πλάτων δέ ἐν ὁ Φίληβος φημί · ἡδονή μέν γάρ ἅπας ἀλαζών . ὡς δέ λόγος , καί ἐν ὁ ἡδονή ὁ περί ὁ Ἀφροδίσιος , ὅς δή μέγας δοκέω εἰμί , καί ὁ ἐπιορκέω συγγνώμη λαμβάνω παρά θεός , ὡς καθά παῖς ὁ ἡδονή νόος οὐδέ ὁ ὀλίγος κτάομαι . ἐν δέ ὁ ὄγδοος ὁ Πολιτεία ὁ αὐτός Πλάτων πρότερος ὑποδείκνυμι ὁ ὑπό ὁ Ἐπικούρειος θρυλέω , ὅτι ὁ ἐπιθυμία ὁ μέν εἰμί φυσικός καί ἀναγκαῖος , ὁ δέ φυσικός μέν , οὐ ἀναγκαῖος δέ , ὁ δέ οὔτε φυσικός οὔτε ἀναγκαῖος , γράφω οὕτως · ἆρα οὖν οὐ ὁ ὁ ἐσθίω μέχρι ὑγίεια καί εὐεξία καί αὐτός σῖτος καί ὄψον ἀναγκαῖος ἄν εἰμί ; ὁ μέν γε που ὁ σῖτος κατά ἀμφότερος ἀναγκαῖος , ὅς τε ὠφέλιμος ὅς τε παύω ζάω δυνατός ; — ναί . — ὁ δέ ὄψον , εἰ πη τις ὠφέλεια πρός εὐεξία παρέχω ; — πάνυ μέν οὖν . — τίς δαί ; ὁ πέρα οὗτος καί ἀλλοῖος ἔδεσμα ἤ τοιοῦτος ἐπιθυμία , συνατὴ σύ κολάζω ἐκ νέος πολύς ἀπαλλάσσω , καί βλαβερός μέν σῶμα , βλαβερός δέ ψυχή πρός τε φρόνησις καί πρός ὁ σωφρονέω , ἆρα γε ὀρθός οὐ · ἀναγκαῖος ἄν καλέω ; — ὀρθός μέν οὖν .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.6
διόπερ καὶ Μεγακλείδης ἐπιτιμᾷ τοῖς μεθ’ Ὅμηρον καὶ Ἡσίοδον ποιηταῖς ὅσοι περὶ Ἡρακλέους εἰρήκασιν ὡς στρατοπέδων ἡγεῖτο καὶ πόλεις ᾕρει · ὃς μεθ’ ἡδονῆς πλείστης τὸν μετ’ ἀνθρώπων βίον διετέλεσε , πλείστας μὲν γυναῖκας γήμας , ἐκ πλείστων δὲ λάθρᾳ παρθένων παιδοποιησάμενος . εἴποι γὰρ ἄν τις πρὸς τοὺς οὐ ταῦτα παραδεχομένους · πόθεν , ὦ οὗτοι , τὴν περὶ τὰς ἐδωδὰς αὐτῷ σπουδὴν ἀνατίθετε , ἢ πόθεν παρῆλθεν εἰς τοὺς ἀνθρώπους τὸ τῆς λοιβαίας κύλικος μηδὲν ὑπολείπεσθαι , εἰ μὴ τὰ περὶ τὰς ἡδονὰς ἐδοκίμαζεν , ἢ διὰ τί τὰ θερμὰ λουτρὰ τὰ φαινόμενα ἐκ τῆς γῆς πάντες ʽ Ἡρακλέους φασὶν εἶναι ἱερά , ἢ διὰ τί τὰς μαλακὰς στρωμνὰς ʽ Ἡρακλέους κοίτας εἰώθασι καλεῖν , εἰ κατεφρόνει τῶν ἡδέως ζώντων ; τοῦτον οὖν , φησίν , οἱ νεώτεροι ποιηταὶ κατασκευάζουσιν ἐν λῃστοῦ σχήματι μόνον περιπορευόμενον , ξύλον ἔχοντα καὶ λεοντῆν καὶ τόξα · καὶ ταῦτα πλάσαι πρῶτον Στησίχορον τὸν Ἱμεραῖον . καὶ Ξάνθος δ’ ὁ μελοποιός , πρεσβύτερος ὢν Στησιχόρου , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Στησίχορος μαρτυρεῖ , ὥς φησιν ὁ Μεγακλείδης , οὐ ταύτην αὐτῷ περιτίθησι τὴν στολήν , ἀλλὰ τὴν Ὁμηρικήν . πολλὰ δὲ τῶν Ξάνθου παραπεποίηκεν ὁ Στησίχορος , ὥσπερ καὶ τὴν Ὀρέστειαν καλουμένην . Ἀντισθένης δὲ τὴν ἡδονὴν ἀγαθὸν εἶναι φάσκων προσέθηκεν τὴν ἀμεταμέλητον .
Lemmas: διόπερ καί Μεγακλείδης ἐπιτιμάω ὁ μετά ὅμηρος καί Ἡσίοδος ποιητής ὅσος περί Ἡρακλέης λέγω ὡς στρατόπεδον ἡγέομαι καί πόλις αἱρέω · ὅς μετά ἡδονή πολύς ὁ μετά ἄνθρωπος βίος διατελέω , πολύς μέν γυνή γαμέω , ἐκ πολύς δέ λάθρῃ παρθένος παιδοποιέω . λέγω γάρ ἄν τις πρός ὁ οὐ οὗτος παραδέχομαι · πόθεν , ὦ οὗτος , ὁ περί ὁ ἐδωδή αὐτός σπουδή ἀνατίθημι , ἤ πόθεν παρέρχομαι εἰς ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ λοιβαῖος κύλιξ μηδείς ὑπολείπω , εἰ μή ὁ περί ὁ ἡδονή δοκιμάζω , ἤ διά τίς ὁ θερμός λουτρόν ὁ φαίνω ἐκ ὁ γῆ πᾶς ʽ Ἡρακλέης φημί εἰμί ἱερός , ἤ διά τίς ὁ μαλακός στρωμνή ʽ Ἡρακλέης κοίτη εἴωθα καλέω , εἰ καταφρονέω ὁ ἡδύς ζάω ; οὗτος οὖν , φημί , ὁ νέος ποιητής κατασκευάζω ἐν λῃστής σχῆμα μόνος περιπορεύομαι , ξύλον ἔχω καί λεοντέη καί τόξον · καί οὗτος πλάσσω πρότερος στησίχορος ὁ Ἱμεραῖος . καί Ξάνθος δέ ὁ μελοποιός , πρέσβυς εἰμί Στησίχορος , ὡς καί αὐτός ὁ Στησίχορος μαρτυρέω , ὡς φημί ὁ Μεγακλείδης , οὐ οὗτος αὐτός περιτίθημι ὁ στολή , ἀλλά ὁ Ὁμηρικός . πολύς δέ ὁ Ξάνθος παραποιέω ὁ Στησίχορος , ὥσπερ καί ὁ Ὀρέστεια καλέω . Ἀντισθένης δέ ὁ ἡδονή ἀγαθός εἰμί φάσκω προστίθημι ὁ ἀμεταμέλητος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.7
ὁ δὲ παρὰ τῷ Ὁμήρῳ Ὀδυσσεὺς ἡγεμὼν δοκεῖ γεγενῆσθαι Ἐπικούρῳ τῆς πολυθρυλήτου ἡδονῆς , ὅσπερ φησίν · οὐ γὰρ ἔγωγέ τι φημὶ τέλος χαριέστερον εἶναι ἢ ὅταν εὐφροσύνη μὲν ἔχῃ κατὰ δῆμον ἅπαντα , δαιτυμόνες δ’ ἀνὰ δώματ’ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ ἥμενοι ἑξείης , παρὰ δὲ πλήθωσι τράπεζαι σίτου καὶ κρειῶν , μέθυ δ’ ἐκ κρητῆρος ἀφύσσων οἰνοχόος παρέχῃσι καὶ ἐγχείῃ δεπάεσσιν . τοῦτό τί μοι κάλλιστον ἐνὶ φρεσὶν εἴδεται εἶναι . ὁ δὲ Μεγακλείδης φησὶ τὸν Ὀδυσσέα καθομιλοῦντα τοὺς καιροὺς ὑπὲρ τοῦ δοκεῖν ὁμοήθη τοῖς Φαίαξιν εἶναι τὸ ἁβροδίαιτον αὐτῶν ἀσπάζεσθαι , προπυθόμενον τοῦ Ἀλκίνου · αἰεὶ δ’ ἡμῖν δαίς τε φίλη κίθαρίς τε χοροί τε εἵματά τ’ ἐξημοιβὰ λοετρά τε θερμὰ καὶ εὐναί . μόνως γὰρ οὕτως ᾠήθη ὧν ἤλπιζεν μὴ διαμαρτεῖν . τοιοῦτός ἐστιν καὶ ὁ παραινῶν Ἀμφιλόχῳ τῷ παιδί · ὦ τέκνον , ποντίου θηρὸς πετραίου χρωτὶ μάλιστα νόον προσφέρων πάσαις πολίεσσιν ὁμίλει · τῷ παρεόντι δ’ ἐπαινήσαις ἑκὼν ἄλλοτ’ ἀλλοῖα φρόνει . ὁμοίως φησὶν καὶ Σοφοκλῆς ἐν Ἰφιγενείᾳ · νόει πρὸς ἀνδρί , σῶμα πουλύπους ὅπως πέτρᾳ , τραπέσθαι γνησίου φρονήματος , καὶ ὁ Θέογνις · πουλύπου ὀργὴν ἴσχε πολυπλόκου . εἰσὶ δ’ οἵ φασι ταύτης εἶναι τῆς γνώμης τὸν Ὅμηρον , προτάττοντα τοῦ σπουδαίου βίου πολλάκις τὸν καθ’ ἡδονήν , λέγοντα · οἱ δὲ θεοὶ πὰρ Ζηνὶ καθήμενοι ἠγορόωντο χρυσέῳ ἐν δαπέδῳ , μετὰ δέ σφισι πότνια Ἥβη νέκταρ ἐῳνοχόει , τοὶ δὲ χρυσέοις δεπάεσσι δειδέχατ’ ἀλλήλους . καὶ ὁ Μενέλαος δὲ παρ’ αὐτῷ φησιν οὐδέ κεν ἡμέας ἄλλο διέκρινεν φιλέοντέ τε τερπομένω τε . καί · ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τ’ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ . διόπερ καὶ Ὀδυσσεὺς τρυφὴν καὶ λαγνείαν τέλος τοῦ βίου παρὰ τῷ Ἀλκινόῳ τίθεται ,
Lemmas: ὁ δέ παρά ὁ Ὅμηρος Ὀδυσσεύς ἡγεμών δοκέω γίγνομαι Ἐπίκουρος ὁ πολυθρύλητος ἡδονή , ὅς φημί · οὐ γάρ ἐγώ τις φημί τέλος χαρίεις εἰμί ἤ ὅταν εὐφροσύνη μέν ἔχω κατά δῆμος ἅπας , δαιτυμών δέ ἀνά δῶμα ἀκουάζομαι ἀοιδός ἧμαι ἑξῆς , παρά δέ πλήθω τράπεζα σῖτος καί κρέας , μέθυ δέ ἐκ κρατήρ ἀφύσσω οἰνοχόος παρέχω καί ἐγχέω δέπας . οὗτος τίς ἐγώ καλός ἐν φρήν εἴδομαι εἰμί . ὁ δέ Μεγακλείδης φημί ὁ Ὀδυσσεύς καθομιλέω ὁ καιρός ὑπέρ ὁ δοκέω ὁμοήθης ὁ φαίαξ εἰμί ὁ ἁβροδίαιτος αὐτός ἀσπάζομαι , προπυνθάνομαι ὁ Ἀλκίνοος · ἀεί δέ ἐγώ δαίς τε φίλος κίθαρις τε χορός τε εἷμα τε ἐξημοιβός λουτρόν τε θερμός καί εὐνή . μόνος γάρ οὕτως οἴομαι ὅς ἐλπίζω μή διαμαρτάνω . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ παραινέω Ἀμφίλοχος ὁ παῖς · ὦ τέκνον , πόντιος θήρ πετραῖος χρώς μάλα νόος προσφέρω πᾶς πόλις ὁμιλέω · ὁ πάρειμι δέ ἐπαινέω ἑκών ἄλλοτε ἀλλοῖος φρονέω . ὅμοιος φημί καί Σοφοκλῆς ἐν Ἰφιγενεία · νοέω πρός ἀνήρ , σῶμα πολύπους ὅπως πέτρα , τρέπω γνήσιος φρόνημα , καί ὁ Θέογνις · πολύπους ὀργή ἴσχω πολύπλοκος . εἰμί δέ ὅς φημί οὗτος εἰμί ὁ γνώμη ὁ ὅμηρος , προτάσσω ὁ σπουδαῖος βίος πολλάκις ὁ κατά ἡδονή , λέγω · ὁ δέ θεός παρά Ζεύς κάθημαι ἀγοράομαι χρύσεος ἐν δάπεδον , μετά δέ σφεῖς πότνια Ἥβη νέκταρ οἰνοχοεύω , ὁ δέ χρύσεος δέπας δέχομαι ἀλλήλων . καί ὁ Μενέλαος δέ παρά αὐτός φημί οὐδέ ἄν ἐγώ ἄλλος διακρίνω φιλέω τε τέρπω τε . καί · ἧμαι δαίνυμι κρέας τε ἄσπετος καί μέθυ ἡδύς . διόπερ καί Ὀδυσσεύς τρυφή καί λαγνεία τέλος ὁ βίος παρά ὁ Ἀλκίνοος τίθημι ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.9
Κλέαρχος δὲ ὁ Σολεὺς ἐν τετάρτῳ Βίων προειπὼν περὶ τῆς Μήδων τρυφῆς καὶ ὅτι διὰ ταύτην πολλοὺς εὐνουχίσαιεν τῶν περικτιόνων , ἐπιφέρει καὶ τὴν παρὰ Μήδων γενέσθαι Πέρσαις μηλοφορίαν μὴ μόνον ὧν ἔπαθον τιμωρίαν , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν δορυφορούντων τρυφῆς εἰς ὅσον ἦλθον ἀνανδρίας ὑπόμνημα . δύναται γάρ , ὡς ἔοικεν , ἡ παράκαιρος ἅμα καὶ μάταιος αὐτῶν περὶ τὸν βίον τρυφὴ καὶ τοὺς ταῖς λόγχαις καθωπλισμένους ἀγύρτας ἀποφαίνειν . καὶ προελθὼν δὲ γράφει · τοῖς γοῦν πορίσασί τι αὐτῷ ἡδὺ βρῶμα διδοὺς ἆθλα τοῦ πορισθέντος οὐχ ἑτέραις ἡδύνων ταῦτα τιμαῖς παρετίθει , πολὺ δὲ μᾶλλον αὐτὸς ἀπολαύειν αὐτῶν , νοῦν ἔχων · τοῦτο μὲν γάρ ἐστιν ὁ λεγόμενος , οἶμαι , καὶ Διὸς ἅμα καὶ βασιλέως ἐγκέφαλος , Χάρης δ’ ὁ Μιτυληναῖος ἐν τῇ πέμπτῃ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον Ἱστοριῶν εἰς τοῦτο , φησίν , ἧκον τρυφῆς οἱ τῶν Περσῶν βασιλεῖς ὥστε ἔχεσθαι τῆς βασιλικῆς κλίνης ὑπὲρ κεφαλῆς οἴκημά τι πεντάκλινον , ἐν ᾧ χρυσίου πεντακισχίλια διὰ παντὸς ἔκειτο τάλαντα , καὶ τοῦτο ἐκαλεῖτο προσκεφάλαιον βασιλικόν . καὶ πρὸς ποδῶν ἕτερον οἴκημα τρίκλινον , οὗ τάλαντα τρισχίλια ἔκειτο ἀργυρίου , καὶ προσηγορεύετο βασιλικὸν ὑποπόδιον . ἦν δ’ ἐν τῷ κοιτῶνι καὶ λιθοκόλλητος ἄμπελος χρυσῆ ὑπὲρ τῆς κλίνης . τὴν δ’ ἄμπελον ταύτην Ἀμύντας φησὶν ἐν τοῖς Σταθμοῖς καὶ βότρυας ἔχειν ἐκ τῶν πολυτελεστάτων ψήφων συντεθειμένους . οὐ μακράν τε ταύτης ἀνακεῖσθαι κρατῆρα χρυσοῦν Θεοδώρου τοῦ Σαμίου ποίημα . Ἀγαθοκλῆς δ’ ἐν τρίτῳ περὶ Κυζίκου ἐν Πέρσαις φησὶν εἶναι καὶ χρυσοῦν καλούμενον ὕδωρ . εἶναι δὲ τοῦτο λιβάδας ἑβδομήκοντα , καὶ μηδένα πίνειν ἀπ’ αὐτοῦ ἢ μόνον βασιλέα καὶ τὸν πρεσβύτατον αὐτοῦ τῶν παίδων τῶν δ’ ἄλλων ἐάν τις πίῃ , θάνατος ἡ ζημία .
Lemmas: Κλέαρχος δέ ὁ Σολεύς ἐν τέταρτος βίος προλέγω περί ὁ Μῆδος τρυφή καί ὅτι διά οὗτος πολύς εὐνουχίζω ὁ περικτίονες , ἐπιφέρω καί ὁ παρά Μῆδος γίγνομαι Πέρσης μηλοφορία μή μόνος ὅς πάσχω τιμωρία , ἀλλά καί ὁ ὁ δορυφορέω τρυφή εἰς ὅσος ἔρχομαι ἀνανδρία ὑπόμνημα . δύναμαι γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ παράκαιρος ἅμα καί μάταιος αὐτός περί ὁ βίος τρυφή καί ὁ ὁ λόγχη καθοπλίζω ἀγύρτης ἀποφαίνω . καί προέρχομαι δέ γράφω · ὁ γοῦν πορίζω τις αὐτός ἡδύς βρῶμα δίδωμι ἆθλον ὁ πορίζω οὐ ἕτερος ἡδύνω οὗτος τιμή παρατίθημι , πολύς δέ μάλα αὐτός ἀπολαύω αὐτός , νόος ἔχω · οὗτος μέν γάρ εἰμί ὁ λέγω , οἴομαι , καί Ζεύς ἅμα καί βασιλεύς ἐγκέφαλος , Χάρης δέ ὁ Μιτυληναῖος ἐν ὁ πέμπτος ὁ περί Ἀλέξανδρος Ἱστορίη εἰς οὗτος , φημί , ἥκω τρυφή ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς ὥστε ἔχω ὁ βασιλικός κλίνη ὑπέρ κεφαλή οἴκημα τις πεντάκλινος , ἐν ὅς χρυσίον πεντακισχίλιοι διά πᾶς κεῖμαι τάλαντον , καί οὗτος καλέω προσκεφάλαιον βασιλικός . καί πρός πούς ἕτερος οἴκημα τρίκλινος , οὗ τάλαντον τρισχίλιοι κεῖμαι ἀργύριον , καί προσαγορεύω βασιλικός ὑποπόδιον . εἰμί δέ ἐν ὁ κοιτών καί λιθοκόλλητος ἄμπελος χρύσεος ὑπέρ ὁ κλίνη . ὁ δέ ἄμπελος οὗτος Ἀμύντας φημί ἐν ὁ σταθμός καί βότρυς ἔχω ἐκ ὁ πολυτελής ψήφων συντίθημι . οὐ μακρός τε οὗτος ἀνάκειμαι κρατήρ χρύσεος Θεόδωρος ὁ Σάμιος ποίημα . Ἀγαθοκλῆς δέ ἐν τρίτος περί Κύζικος ἐν Πέρσης φημί εἰμί καί χρύσεος καλέω ὕδωρ . εἰμί δέ οὗτος λιβάς ἑβδομήκοντα , καί μηδείς πίνω ἀπό αὐτός ἤ μόνος βασιλεύς καί ὁ πρέσβυς αὐτός ὁ παῖς ὁ δέ ἄλλος ἐάν τις πίνω , θάνατος ὁ ζημία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.10
Ξενοφῶν δὲ ἐν ὀγδόῳ Παιδείας ἐχρῶντο , φησίν , ἔτι τότε τῇ ἐκ Περσῶν παιδείᾳ καὶ τῇ Μήδων στολῇ καὶ ἁβρότητι . νῦν δὲ τὴν μὲν ἐκ Περσῶν καρτερίαν περιορῶσιν ἀποσβεννυμένην , τὴν δὲ τῶν Μήδων μαλακίαν διασῴζονται , σαφηνίσαι δὲ βούλομαι καὶ τὴν θρύψιν αὐτῶν . ἐκείνοις γὰρ πρῶτον μὲν οὐκέτι τὰς εὐνὰς μόνον ἀρκεῖ μαλακῶς ὑποστόρνυσθαι , ἀλλ’ ἤδη καὶ τῶν κλινῶν τοὺς πόδας ἐπὶ ταπίδων τιθέασιν , ὅπως μὴ ἀντερείδῃ τὸ δάπεδον , ἀλλ’ ὑπείκωσιν αἱ τάπιδες . καὶ μὴν τὰ πεττόμενα ἐπὶ τράπεζαν ὅσα τε πρότερον εὕρητο οὐδὲν αὐτῶν ἀφῄρηται ἄλλα τε καινὰ αἰεὶ ἐπιμηχανῶνται , καὶ ὄψα γε ὡσαύτως · καὶ γὰρ καινοποιητὰς ἀμφοτέρων τούτων κέκτηνται . ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ χειμῶνι οὐ μόνον κεφαλὴν καὶ σῶμα καὶ πόδας αὐτοῖς ἀρκεῖ ἐσκεπάσθαι , ἀλλὰ καὶ περὶ ἄκραις ταῖς χερσὶν χειρῖδας δασείας καὶ δακτυλήθρας ἔχουσιν . ἔν γε μὴν τῷ θέρει οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς οὔθ’ αἱ τῶν δένδρων οὔθ’ αἱ τῶν πετρῶν σκιαί , ἀλλ’ ἐν ταύταις ἑτέρας σκιάδας ἄνθρωποι μηχανώμενοι αὐτοῖς παρεστᾶσι . κἀν τοῖς ἑξῆς δέ φησι περὶ αὐτῶν οὑτωσί · νῦν δὲ στρώματα πλείω ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ἵππων ἢ ἐπὶ τῶν εὐνῶν οὐ γὰρ τῆς ἱππείας οὕτως ὡς τοῦ μαλακῶς καθῆσθαι ἐπιμέλονται . καὶ τοὺς θυρωροὺς δὲ καὶ τοὺς σιτοποιοὺς καὶ τοὺς ὀψοποιοὺς καὶ οἰνοχόους καὶ παρατιθέντας καὶ ἀναιροῦντας καὶ κατακοιμίζοντας καὶ ἀνιστάντας καὶ τοὺς κοσμητὰς οἳ ὑποχρίουσί τε καὶ ἐντρίβουσιν αὐτοὺς καὶ τἄλλα ῥυθμίζουσιν
Lemmas: Ξενοφῶν δέ ἐν ὄγδοος παιδεία χράω , φημί , ἔτι τότε ὁ ἐκ Πέρσης παιδεία καί ὁ Μῆδος στολή καί ἁβρότης . νῦν δέ ὁ μέν ἐκ Πέρσης καρτερία περιοράω ἀποσβέννυμι , ὁ δέ ὁ Μῆδος μαλακία διασῴζω , σαφηνίζω δέ βούλομαι καί ὁ θρύψις αὐτός . ἐκεῖνος γάρ πρότερος μέν οὐκέτι ὁ εὐνή μόνος ἀρκέω μαλακός ὑποστορέννυμι , ἀλλά ἤδη καί ὁ κλίνη ὁ πούς ἐπί τάπις τίθημι , ὅπως μή ἀντερείδω ὁ δάπεδον , ἀλλά ὑφίημι ὁ τάπις . καί μήν ὁ πέσσω ἐπί τράπεζα ὅσος τε πρότερος εὑρίσκω οὐδείς αὐτός ἀφαιρέω ἀλλά τε καινός ἀεί ἐπιμηχανάομαι , καί ὄψον γε ὡσαύτως · καί γάρ καινοποιητής ἀμφότερος οὗτος κτάομαι . ἀλλά καί ἐν ὁ χειμών οὐ μόνος κεφαλή καί σῶμα καί πούς αὐτός ἀρκέω σκεπάζω , ἀλλά καί περί ἄκρος ὁ χείρ χειρίς δασύς καί δακτυλήθρα ἔχω . ἐν γε μήν ὁ θέρος οὐ ἀρκέω αὐτός οὔτε ὁ ὁ δένδρον οὔτε ὁ ὁ πέτρα σκιά , ἀλλά ἐν οὗτος ἕτερος σκιάς ἄνθρωπος μηχανάομαι αὐτός παρίστημι . ἐν ὁ ἑξῆς δέ φημί περί αὐτός οὕτως · νῦν δέ στρῶμα πολύς ἔχω ἐπί ὁ ἵππος ἤ ἐπί ὁ εὐνή οὐ γάρ ὁ ἱππεία οὕτως ὡς ὁ μαλακός κάθημαι ἐπιμελέομαι . καί ὁ θυρωρός δέ καί ὁ σιτοποιός καί ὁ ὀψοποιός καί οἰνόχοος καί παρατίθημι καί ἀναιρέω καί κατακοιμίζω καί ἀνίστημι καί ὁ κοσμητής ὅς ὑποχρίω τε καί ἐντρίβω αὐτός καί ἄλλος ῥυθμίζω
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.13
Ἡρακλείδης δ’ ὁ Κυμαῖος ὁ τὰ Περσικὰ συγγράψας ἐν τοῖς ἐπιγραφομένοις Παρασκευαστικοῖς εἰπὼν ὡς ὁ ἐν τῇ λιβανοφόρῳ χώρᾳ βασιλεὺς αὐτόνομός τέ ἐστι καὶ οὐδενὸς ὑπήκοος , γράφει καὶ ταῦτα οὗτος δ’ ὑπερβάλλει τῇ τρυφῇ καὶ ῥᾳθυμίᾳ , διατρίβει τε γὰρ αἰεὶ ἐν τοῖς βασιλείοις ἐν τρυφῇ καὶ δαπάνῃ τὸν βίον διάγων καὶ πράττει οὐδὲ ἓν πρᾶγμα αὐτὸς οὐδὲ πολλοῖς πλησιάζει , ἀλλὰ δικαστὰς ἀποδεικνύει · καὶ ἐάν τις αὐτοὺς ἡγῆται μὴ δικαίως δεδικακέναι , ἔστι θυρὶς ἐν τῷ ὑψηλοτάτῳ τῶν βασιλείων καὶ αὕτη ἁλύσει δέδεται . ὁ οὖν ἡγούμενος ἀδίκως δεδικάσθαι ἐπιλαμβάνεται τῆς ἁλύσεως καὶ ἕλκει τὴν θυρίδα , καὶ ὁ βασιλεὺς ἐπειδὰν αἴσθηται εἰσκαλεῖ καὶ αὐτὸς δικάζει , καὶ ἐὰν φαίνωνται οἱ δικασταὶ ἀδίκως δικάσαντες , ἀποθνῄσκουσιν ἐὰν δὲ δικαίως , ὁ κινήσας τὴν θυρίδα ἀπόλλυται . τὰ δ’ ἀναλώματα λέγεται τῆς ἡμέρας εἰς τὸν βασιλέα καὶ τὰς περὶ αὐτὸν γυναῖκας καὶ φίλους γίνεσθαι τάλαντα πεντεκαίδεκα Βαβυλώνια .
Lemmas: Ἡρακλείδης δέ ὁ Κυμαῖος ὁ ὁ Περσικός συγγράφω ἐν ὁ ἐπιγράφω Παρασκευαστικός λέγω ὡς ὁ ἐν ὁ λιβανοφόρος χώρα βασιλεύς αὐτόνομος τε εἰμί καί οὐδείς ὑπήκοος , γράφω καί οὗτος οὗτος δέ ὑπερβάλλω ὁ τρυφή καί ῥαθυμία , διατρίβω τε γάρ ἀεί ἐν ὁ βασίλειον ἐν τρυφή καί δαπάνη ὁ βίος διάγω καί πράσσω οὐδέ εἷς πρᾶγμα αὐτός οὐδέ πολύς πλησιάζω , ἀλλά δικαστής ἀποδείκνυμι · καί ἐάν τις αὐτός ἡγέομαι μή δίκαιος δικάζω , εἰμί θυρίς ἐν ὁ ὑψηλός ὁ βασίλειον καί οὗτος ἅλυσις δέω . ὁ οὖν ἡγέομαι ἄδικος δικάζω ἐπιλαμβάνω ὁ ἅλυσις καί ἕλκω ὁ θυρίς , καί ὁ βασιλεύς ἐπειδάν αἰσθάνομαι εἰσκαλέω καί αὐτός δικάζω , καί ἐάν φαίνω ὁ δικαστής ἄδικος δικάζω , ἀποθνῄσκω ἐάν δέ δίκαιος , ὁ κινέω ὁ θυρίς ἀπόλλυμι . ὁ δέ ἀνάλωμα λέγω ὁ ἡμέρα εἰς ὁ βασιλεύς καί ὁ περί αὐτός γυνή καί φίλος γίγνομαι τάλαντον πεντεκαίδεκα Βαβυλώνιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.15
διαβόητοι δ’ εἰσὶν ἐπὶ τρυφῇ καὶ αἱ τῶν Σικελῶν τράπεζαι , οἵτινες καὶ τὴν παρ’ αὐτοῖς θάλατταν λέγουσιν εἶναι γλυκεῖαν , χαίροντες τοῖς ἐξ αὐτῆς γινομένοις ἐδέσμασιν , ὥς φησι Κλέαρχος ἐν πέμπτῳ Βίων . περὶ δὲ Συβαριτῶν τί δεῖ καὶ λέγειν ; παρ’ οἷς πρώτοις εἰσήχθησαν εἰς τὰ βαλανεῖα λουτροχόοι καὶ παραχύται πεπεδημένοι , τοῦ μὴ θᾶττον ἰέναι καὶ ὅπως μὴ σπεύδοντες κατακαίωσι τοὺς λουομένους , πρῶτοι δὲ Συβαρῖται καὶ τὰς ποιούσας ψόφον τέχνας οὐκ ἐῶσιν ἐπιδημεῖν τῇ πόλει , οἷον χαλκέων καὶ τεκτόνων καὶ τῶν ὁμοίων , ὅπως αὐτοῖς πανταχόθεν ἀθόρυβοι ὦσιν οἱ ὕπνοι · οὐκ ἐξῆν δ’ οὐδ’ ἀλεκτρυόνα ἐν τῇ πόλει τρέφεσθαι . ἱστορεῖ δὲ περὶ αὐτῶν Τίμαιος ὅτι ἀνὴρ Συβαρίτης εἰς ἀγρόν ποτε πορευόμενος ἔφη ἰδὼν τοὺς ἐργάτας σκάπτοντας αὐτὸς ῥῆγμα λαβεῖν πρὸς ὃν ἀποκρίνασθαί τινα τῶν ἀκουσάντων αὐτὸς δὲ σοῦ διηγουμένου ἀκούων πεπονεκέναι τὴν πλευράν . ἐν Κρότωνι δὲ σκάπτοντί τινι τὴν τῶν ἀθλούντων κόνιν ἐπιστάντες τινὲς Συβαριτῶν ἐθαύμαζον λέγοντες , εἰ τηλικαύτην ἔχοντες πόλιν οἰκέτας μὴ κέκτηνται τοὺς σκάψοντας ἑαυτοῖς τὴν παλαίστραν . ἄλλος δὲ Συβαρίτης παραγενόμενος εἰς Λακεδαίμονα καὶ κληθεὶς εἰς φιδίτιον , ἐπὶ τῶν ξύλων κατακείμενος καὶ δειπνῶν μετ’ αὐτῶν , πρότερον μὲν ἔφη καταπεπλῆχθαι τὴν τῶν Λακεδαιμονίων πυνθανόμενος ἀνδρείαν , νῦν δὲ θεασάμενος νομίζειν μηδὲν τῶν ἄλλων αὐτοὺς διαφέρειν . καὶ γὰρ τὸν ἀνανδρότατον μᾶλλον ἐν ἑλέσθαι ἀποθανεῖν ἢ τοιοῦτον βίον ζῶντα καρτερεῖν .
Lemmas: διαβόητος δέ εἰμί ἐπί τρυφή καί ὁ ὁ Σικελός τράπεζα , ὅστις καί ὁ παρά αὐτός θάλασσα λέγω εἰμί γλυκύς , χαίρω ὁ ἐκ αὐτός γίγνομαι ἔδεσμα , ὡς φημί Κλέαρχος ἐν πέμπτος βίος . περί δέ Συβαρίτης τίς δέω καί λέγω ; παρά ὅς πρότερος εἰσάγω εἰς ὁ βαλανεῖον λουτροχόος καί παραχύτης πεδάω , ὁ μή ταχύς ἔρχομαι καί ὅπως μή σπεύδω κατακαίω ὁ λούω , πρότερος δέ Συβαρίτης καί ὁ ποιέω ψόφος τέχνη οὐ ἐάω ἐπιδημέω ὁ πόλις , οἷος χαλκεύς καί τέκτων καί ὁ ὅμοιος , ὅπως αὐτός πανταχόθεν ἀθόρυβος εἰμί ὁ ὕπνος · οὐ ἔξεστι δέ οὐδέ ἀλεκτρυών ἐν ὁ πόλις τρέφω . ἱστορέω δέ περί αὐτός Τίμαιος ὅτι ἀνήρ Συβαρίτης εἰς ἀγρός ποτέ πορεύω φημί ὁράω ὁ ἐργάτης σκάπτω αὐτός ῥῆγμα λαμβάνω πρός ὅς ἀποκρίνω τις ὁ ἀκούω αὐτός δέ σύ διηγέομαι ἀκούω πονέω ὁ πλευρά . ἐν Κρότων δέ σκάπτω τις ὁ ὁ ἀθλέω κόνις ἐφίστημι τις Συβαρίτης θαυμάζω λέγω , εἰ τηλικοῦτος ἔχω πόλις οἰκέτης μή κτάομαι ὁ σκάπτω ἑαυτοῦ ὁ παλαίστρα . ἄλλος δέ Συβαρίτης παραγίγνομαι εἰς Λακεδαίμων καί καλέω εἰς φιδίτιον , ἐπί ὁ ξύλον κατάκειμαι καί δειπνέω μετά αὐτός , πρότερος μέν φημί καταπλήσσω ὁ ὁ Λακεδαιμόνιος πυνθάνομαι ἀνδρεία , νῦν δέ θεάομαι νομίζω μηδείς ὁ ἄλλος αὐτός διαφέρω . καί γάρ ὁ ἄνανδρος μάλα ἐν αἱρέω ἀποθνῄσκω ἤ τοιοῦτος βίος ζάω καρτερέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 12.16
ἔθος δὲ παρ’ αὐτοῖς καὶ τοὺς παῖδας μέχρι τῆς τῶν ἐφήβων ἡλικίας ἁλουργίδας τε φορεῖν καὶ πλοκαμῖδας ἀναδεδεμένους χρυσοφορεῖν . ἐπιχωριάζειν δὲ παρ’ αὐτοῖς διὰ τὴν τρυφὴν ἀνθρωπάρια μικρὰ καὶ τοὺς σκωπαίους , ὥς φησιν ὁ Τίμαιος , τοὺς καλουμένους παρά τισι στίλπωνας καὶ κυνάρια Μελιταῖα , ἅπερ αὐτοῖς καὶ ἕπεσθαι εἰς τὰ γυμνάσια . πρὸς οὓς καὶ τοὺς ὁμοίους τούτοις Μασσανάσσης ὁ τῶν Μαυρουσίων βασιλεὺς ἀπεκρίνατο , ὥς φησι Πτολεμαῖος ἐν ὀγδόῳ Ὑπομνημάτων , ζητοῦσιν συνωνεῖσθαι πιθήκους · παρ’ ὑμῖν , ὦ οὗτοι , αἱ γυναῖκες οὐ τίκτουσιν παιδία ; παιδίοις γὰρ ἔχαιρεν ὁ Μασσανάσσης καὶ εἶχεν παρ’ αὑτῷ τρεφόμενα τῶν υἱῶν （ πολλοὶ δὲ ἦσαν ） τὰ τέκνα καὶ τῶν θυγατέρων ὁμοίως , καὶ πάντα ταῦτα αὐτὸς ἔτρεφεν μέχρι τριῶν ἐτῶν μεθ’ ἃ ἀπέπεμπε πρὸς τοὺς γεγεννηκότας , παραγινομένων ἄλλων . τὰ δὲ αὐτὰ ἔφη καὶ Εὔβουλος ὁ κωμικὸς ἐν Χάρισιν οὕτως · καὶ γὰρ πόσῳ κάλλιον , ἱκετεύω , τρέφειν ἄνθρωπον ἔστ’ ἄνθρωπον , ἂν ἔχῃ βίον , ἢ χῆνα πλατυγίζοντα καὶ κεχηνότα ἢ στρουθὸν ἢ πίθηκον , ἐπίβουλον κακόν . καὶ Ἀθηνόδωρος δὲ ἐν τῷ περὶ Σπουδῆς καὶ Παιδιᾶς Ἀρχύταν φησὶ τὸν Ταραντῖνον πολιτικὸν ἅμα καὶ φιλόσοφον γενόμενον πλείστους οἰκέτας ἔχοντα αἰεὶ τούτοις παρὰ τὴν δίαιταν ἀφιεμένοις εἰς τὸ συμπόσιον ἥδεσθαι . ἀλλ’ οἱ Συβαρῖται ἔχαιρον τοῖς Μελιταίοις κυνιδίοις καὶ ἀνθρώποις οὐκ ἀνθρώποις .
Lemmas: ἔθος δέ παρά αὐτός καί ὁ παῖς μέχρι ὁ ὁ ἔφηβος ἡλικία ἁλουργίς τε φορέω καί πλοκαμίς ἀναδέω χρυσοφορέω . ἐπιχωριάζω δέ παρά αὐτός διά ὁ τρυφή ἀνθρωπάριον μικρός καί ὁ σκωπαῖος , ὡς φημί ὁ Τίμαιος , ὁ καλέω παρά τις στίλπων καί κυνάριον Μελιταῖος , ὅς αὐτός καί ἕπομαι εἰς ὁ γυμνάσιον . πρός ὅς καί ὁ ὅμοιος οὗτος Μασσανάσσης ὁ ὁ Μαυρούσιος βασιλεύς ἀποκρίνω , ὡς φημί Πτολεμαῖος ἐν ὄγδοος Ὑπόμνημα , ζητέω συνωνέομαι πίθηκος · παρά σύ , ὦ οὗτος , ὁ γυνή οὐ τίκτω παιδίον ; παιδίον γάρ χαίρω ὁ Μασσανάσσης καί ἔχω παρά ἑαυτοῦ τρέφω ὁ υἱός （ πολύς δέ εἰμί ） ὁ τέκνον καί ὁ θυγάτηρ ὅμοιος , καί πᾶς οὗτος αὐτός τρέφω μέχρι τρεῖς ἔτος μετά ὅς ἀποπέμπω πρός ὁ γεννάω , παραγίγνομαι ἄλλος . ὁ δέ αὐτός φημί καί Εὔβουλος ὁ κωμικός ἐν Χάρις οὕτως · καί γάρ πόσος καλός , ἱκετεύω , τρέφω ἄνθρωπος εἰμί ἄνθρωπος , ἐάν ἔχω βίος , ἤ χήν πλατυγίζω καί χάσκω ἤ στρουθός ἤ πίθηκος , ἐπίβουλος κακός . καί Ἀθηνόδωρος δέ ἐν ὁ περί σπουδή καί παιδιά Ἀρχύτας φημί ὁ Ταραντῖνος πολιτικός ἅμα καί φιλόσοφος γίγνομαι πολύς οἰκέτης ἔχω ἀεί οὗτος παρά ὁ δίαιτα ἀφίημι εἰς ὁ συμπόσιον ἥδομαι . ἀλλά ὁ Συβαρίτης χαίρω ὁ Μελιταῖος κυνίδιον καί ἄνθρωπος οὐ ἄνθρωπος .