ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.31
οὐκ ἐμέθυον δ’ οἱ πάλαι , ἀλλὰ καὶ Πιττακὸς Περιάνδρῳ τῷ Κορινθίῳ παρῄνει μὴ μεθύσκεσθαι μηδὲ κωμάζειν , ἵν᾽ , ἔφη , μὴ γνωσθῇς οἷος ὢν τυγχάνεις , ἀλλ’ οὐχ οἷος προσποιῇ . κάτοπτρον γὰρ εἴδους χαλκός ἐστ᾽ , οἶνος δὲ νοῦ . διὸ καὶ καλῶς οἱ παροιμιαζόμενοι λέγουσι τὸν οἶνον οὐκ ἔχειν πηδάλια . Ξενοφῶν γοῦν ὁ Γρύλλου παρὰ Διονυσίῳ ποτὲ τῷ Σικελιώτῃ πίνειν ἀναγκάζοντος τοῦ οἰνοχόου προσαγορεύσας ὀνομαστὶ τὸν τύραννον ᾽ τί δή ἔφη , ᾽ὦ Διονύσιε , οὐχὶ καὶ ὁ ὀψοποιὸς ἀγαθὸς ὢν καὶ ποικίλος ἀναγκάζει ἡμᾶς εὐωχουμένους ἐσθίειν καὶ μὴ βουλομένους , ἀλλὰ κοσμίως ἡμῖν παρατίθησι τὴν τράπεζαν σιγῶν;ι καὶ ὁ Σοφοκλῆς δὲ ἐν σατυρικῷ φησιν ὡς ἄρα τὸ πρὸς βίαν πίνειν ἴσον πέφυκε τῷ διψῆν κακόν . ὅθεν εἴρηται καὶ τὸ οἶνος ἄνωγε γέροντα καὶ οὐκ ἐθέλοντα χορεύειν . Σθένελός τε ὁ ποιητὴς οὐ κακῶς εἴρηκεν οἶνος καὶ φρονέοντας ἐς ἀφροσύνας ἀναβάλλει . ὁ δὲ Φωκυλίδης ἔφη · χρὴ δ’ ἐν συμποσίῳ κυλίκων περινισομενάων ἡδέα κωτίλλοντα καθήμενον οἰνοποτάζειν . ἔτι δὲ καὶ νῦν τοῦτο παραμένει · παρ’ ἐνίοις τῶν Ἑλλήνων . ἐπεὶ δὲ τρυφᾶν ἤρξαντο καὶ χλιδῶσι , κατερρύησαν ἀπὸ τῶν δίφρων ἐπὶ τὰς κλίνας καὶ λαβόντες σύμμαχον τὴν ἀνάπαυσιν καὶ ῥᾳστώνην ἀνειμένως ἤδη καὶ ἀτάκτως ἐχρῶντο τῇ μέθῃ , ὁδηγούσης οἶμαι τῆς παρασκευῆς εἰς τὰς ἡδονάς .
Lemmas: οὐ μεθύω δέ ὁ πάλαι , ἀλλά καί Πιττακός Περίανδρος ὁ Κορίνθιος παραινέω μή μεθύσκω μηδέ κωμάζω , ἵνα , φημί , μή γιγνώσκω οἷος εἰμί τυγχάνω , ἀλλά οὐ οἷος προσποιέω . κάτοπτρον γάρ εἶδος χαλκός εἰμί , οἶνος δέ νόος . διό καί καλός ὁ παροιμιάζω λέγω ὁ οἶνος οὐ ἔχω πηδάλιον . Ξενοφῶν γοῦν ὁ Γρύλλος παρά Διονύσιος ποτέ ὁ Σικελιώτης πίνω ἀναγκάζω ὁ οἰνοχόος προσαγορεύω ὀνομαστί ὁ τύραννος ἒ τίς δή φημί , ’ὦ Διονύσιος , οὐ καί ὁ ὀψοποιός ἀγαθός εἰμί καί ποικίλος ἀναγκάζω ἐγώ εὐωχέω ἐσθίω καί μή βούλομαι , ἀλλά κόσμιος ἐγώ παρατίθημι ὁ τράπεζα σιγάω καί ὁ Σοφοκλῆς δέ ἐν σατυρικός φημί ὡς ἄρα ὁ πρός βία πίνω ἴσος φύω ὁ διψάω κακός . ὅθεν λέγω καί ὁ οἶνος ἄνωγα γέρων καί οὐ ἐθέλω χορεύω . Σθένελος τε ὁ ποιητής οὐ κακός λέγω οἶνος καί φρονέω εἰς ἀφροσύνη ἀναβάλλω . ὁ δέ Φωκυλίδης φημί · χρή δέ ἐν συμπόσιον κύλιξ περινίσσομαι ἡδύς κωτίλλω κάθημαι οἰνοποτάζω . ἔτι δέ καί νῦν οὗτος παραμένω · παρά ἔνιοι ὁ Ἕλλην . ἐπεί δέ τρυφάω ἄρχω καί χλιδάω , καταρρέω ἀπό ὁ δίφρος ἐπί ὁ κλίνη καί λαμβάνω σύμμαχος ὁ ἀνάπαυσις καί ῥᾳστώνη ἀνειμένως ἤδη καί ἄτακτος χράω ὁ μέθη , ὁδηγέω οἴομαι ὁ παρασκευή εἰς ὁ ἡδονή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.32
διὸ καὶ Ἡσίοδος ἐν ταῖς Ἠοίαις εἶπεν οἷα Διώνυσος δῶκ’ ἀνδράσι χάρμα καὶ ἄχθος , ὅστις ἄδην πίνῃ , οἶνος δέ οἱ ἔπλετο μάργος , σὺν δὲ πόδας χεῖράς τε δέει γλῶσσάν τε νόον τε δεσμοῖς ἀφράστοισι · φιλεῖ δὲ ἑ μαλθακὸς ὕπνος . καὶ Θέογνις δέ φησιν ἥξω δ’ ὡς οἶνος χαριέστατος ἀνδρὶ πεπόσθαι , οὔτε τι νήφων εἴμ’ οὔτε λίαν μεθύων . ὃς δ’ ἂν ὑπερβάλλῃ πόσιος μέτρον , οὐκ ἔτ’ ἐκεῖνος τῆς αὑτοῦ γλώσσης καρτερὸς οὐδὲ νόου · μυθεῖται δ’ ἀπάλαμνα τὰ νήφοσι γίγνεται αἰσχρά · αἰδεῖται δ’ ἔρδων οὐδὲν ὅταν μεθύῃ , τὸ πρὶν ἐὼν σώφρων τε καὶ ἤπιος , ἀλλὰ σὺ ταῦτα γινώσκων μὴ πῖν’ οἶνον ὑπερβολάδην , πρὶν μεθύειν ἄρξῃ δ᾽ , ἀπανίστασο—μή σε βιάσθω γαστήρ , ὥστε κακὸν λάτριν ἐφημέριον . Ἀνάχαρσίς τε ὁ σοφὸς ἐπιδεικνύμενος τὴν τῆς ἀμπέλου δύναμιν τῷ τῶν Σκυθῶν βασιλεῖ καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς δεικνὺς ἔλεγεν ὡς εἰ μὴ καθ’ ἕκαστον ἔτος ἔτεμνον οἱ Ἕλληνες τὴν ἄμπελον , ἤδη κἂν ἐν Σκύθαις ἦν . οὐ
Lemmas: διό καί Ἡσίοδος ἐν ὁ Ἠοῖαι λέγω οἷος Διόνυσος δίδωμι ἀνήρ χάρμα καί ἄχθος , ὅστις ἅδην πίνω , οἶνος δέ ἕ πέλω μάργος , σύν δέ πούς χείρ τε δέω γλῶσσα τε νόος τε δεσμός ἄφραστος · φιλέω δέ ἕ μαλθακός ὕπνος . καί Θέογνις δέ φημί ἥκω δέ ὡς οἶνος χαρίεις ἀνήρ πίνω , οὔτε τις νήφω εἰμί οὔτε λίαν μεθύω . ὅς δέ ἄν ὑπερβάλλω πόσις μέτρον , οὐ ἔτι ἐκεῖνος ὁ ἑαυτοῦ γλῶσσα καρτερός οὐδέ νόος · μυθέομαι δέ ἀπάλαμνος ὁ νήφων γίγνομαι αἰσχρός · αἰδέομαι δέ ἔρδω οὐδείς ὅταν μεθύω , ὁ πρίν εἰμί σώφρων τε καί ἤπιος , ἀλλά σύ οὗτος γιγνώσκω μή πίνω οἶνος ὑπερβολάδην , πρίν μεθύω ἄρχω δέ , ἀπανίστημι σύ βιάζω γαστήρ , ὥστε κακός λάτρις ἐφημέριος . Ἀνάχαρσις τε ὁ σοφός ἐπιδείκνυμι ὁ ὁ ἄμπελος δύναμις ὁ ὁ Σκύθης βασιλεύς καί ὁ κλῆμα αὐτός δείκνυμι λέγω ὡς εἰ μή κατά ἕκαστος ἔτος τέμνω ὁ Ἕλλην ὁ ἄμπελος , ἤδη ἄν ἐν Σκύθης εἰμί . οὐ
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.34
δὲ ἀγνοοῦντες τὴν τοῦ οἴνου δύναμιν τὸν Διόνυσον φάσκουσιν μανιῶν εἶναι αἴτιον τοῖς ἀνθρώποις , βλασφημοῦντες οὐ μετρίως . ὅθεν ὁ Μελανιππίδης ἔφη · πάντες δ’ ἀπεστύγεον ὕδωρ , τὸ πρὶν ἐόντες ἀίδριες οἴνου . τάχα δὴ τάχα τοὶ μὲν οὖν ἀπωλλύοντο , τοὶ δὲ παράπληκτον χέον ὀμφάν . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῷ περὶ μέθης φησίν · ᾽ εἰ ὁ οἶνος μετρίως ἀφεψηθείη , πινόμενος ἧττον μεθύσκει τὴν γὰρ δύναμιν ἀφεψηθέντος αὐτοῦ ἀσθενεστέραν γίγνεσθαι · μεθύσκονταί τε , φησίν , οἱ γεραίτεροι τάχιστα δι’ ὀλιγότητα καὶ ἀσθένειαν τοῦ περὶ αὐτοὺς ἐνυπάρχοντος φύσει θερμοῦ , καὶ οἱ παντελῶς δὲ νέοι τάχιον μεθύσκονται διὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐνυπάρχοντος θερμοῦ τῷ γὰρ ἐκ τοῦ οἴνου προσγινομένῳ κρατοῦνται ῥᾳδίως . μεθύσκονται δὲ κἀν τοῖς ἀλόγοις ζῴοις ὕες μὲν σταφυλῆς στεμφύλων χορτασθέντες καὶ τὸ τῶν κοράκων καὶ τῶν κυνῶν γένος τὴν οἰνοῦτταν καλουμένην φαγόντα βοτάνην , πίθηκος δὲ καὶ ἐλέφας πιόντες οἶνον . διὸ καὶ τὰς θήρας ποιοῦνται τῶν πιθήκων καὶ τῶν κοράκων μεθυσθέντων , τῶν μὲν οἴνῳ , τῶν δὲ τῇ οἰνούττῃ.᾽ τὸ δ’ ἐνδελεχῶς μεθύειν , φησὶ Κρώβυλος ἐν Ἀπολιπούσῃ , τίν’ ἡδονὴν ἔχει , ἀποστεροῦντα ζῶνθ’ ἑαυτὸν τοῦ φρονεῖν , ὃ μέγιστον ἡμῶν ἀγαθὸν ἔσχεν ἡ φύσις ; καὶ Ἄλεξις δὲ ἐν τῇ τοῦ Φρυγίου διασκευῇ φησιν εἰ τοῦ μεθύσκεσθαι πρότερον τὸ κραιπαλᾶν παρεγίνεθ’ ἡμῖν , οὐδ’ ἂν εἷς οἶνόν ποτε προσίετο πλείω τοῦ μετρίου , νυνὶ δὲ τὴν τιμωρίαν οὐ προσδοκῶντες τῆς μέθης ἥξειν προχείρως τοὺς ἀκράτους πίνομεν . τὸν δὲ Σαμαγόρειον οἶνον καλούμενόν φησιν ὁ Ἀριστοτέλης ἀπὸ τριῶν κοτυλῶν κερασθεισῶν μεθύσκειν ὑπὲρ τεσσαράκοντα ἄνδρας .
Lemmas: δέ ἀγνοέω ὁ ὁ οἶνος δύναμις ὁ Διόνυσος φάσκω μανία εἰμί αἴτιος ὁ ἄνθρωπος , βλασφημέω οὐ μέτριος . ὅθεν ὁ Μελανιππίδης φημί · πᾶς δέ ἀποστυγέω ὕδωρ , ὁ πρίν εἰμί ἄϊδρις οἶνος . τάχα δή τάχα ὁ μέν οὖν ἀπόλλυμι , ὁ δέ παράπληκτος χέω ὀμφή . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ περί μέθη φημί · ἒ εἰ ὁ οἶνος μέτριος ἀφέψω , πίνω ἥσσων μεθύσκω ὁ γάρ δύναμις ἀφέψω αὐτός ἀσθενής γίγνομαι · μεθύσκω τε , φημί , ὁ γεραιός ταχύς διά ὀλιγότης καί ἀσθένεια ὁ περί αὐτός ἐνυπάρχω φύσις θερμός , καί ὁ παντελής δέ νέος ταχύς μεθύσκω διά ὁ πλῆθος ὁ ἐνυπάρχω θερμός ὁ γάρ ἐκ ὁ οἶνος προσγίγνομαι κρατέω ῥᾴδιος . μεθύσκω δέ ἐν ὁ ἄλογος ζῷον ὗς μέν σταφυλή στέμφυλον χορτάζω καί ὁ ὁ κόραξ καί ὁ κύων γένος ὁ οἰνοῦττα καλέω ἐσθίω βοτάνη , πίθηκος δέ καί ἐλέφας πίνω οἶνος . διό καί ὁ θήρα ποιέω ὁ πίθηκος καί ὁ κόραξ μεθύσκω , ὁ μέν οἶνος , ὁ δέ ὁ οἰνοῦττα ὁ δέ ἐνδελεχής μεθύω , φημί Κρώβυλος ἐν Ἀπολιπούσα , τίς ἡδονή ἔχω , ἀποστερέω ζάω ἑαυτοῦ ὁ φρονέω , ὅς μέγας ἐγώ ἀγαθός ἔχω ὁ φύσις ; καί Ἄλεξις δέ ἐν ὁ ὁ Φρύγιος διασκευή φημί εἰ ὁ μεθύσκω πρότερος ὁ κραιπαλάω παραγίγνομαι ἐγώ , οὐδέ ἄν εἷς οἶνος ποτέ προσίημι πολύς ὁ μέτριος , νυνί δέ ὁ τιμωρία οὐ προσδοκάω ὁ μέθη ἥκω πρόχειρος ὁ ἄκρατος πίνω . ὁ δέ Σαμαγόρειος οἶνος καλέω φημί ὁ Ἀριστοτέλης ἀπό τρεῖς κοτύλη κεράννυμι μεθύσκω ὑπέρ τεσσαράκοντα ἀνήρ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.38
Διόδωρος δ’ ὁ Σινωπεὺς ἐν Αὐλητρίδι · ἐπὰν κυάθους πίῃ τις , ὦ Κρίτων , δέκα , ἀεὶ παρ’ ἕκαστον ἐνδελεχῶς τὸ ποτήριον πίνει τὸ λοιπόν , τοὺς λογισμοὺς δ’ ἐξεμεῖ . ταῦτα σκόπει πρὸς σαυτόν . οὐκ ἀγλαφύρως δὲ Λύσανδρος ὁ Σπαρτιάτης , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος ἐν ὑπομνήμασι , τὸν οἶνον ὑδαρῆ πωλούντων τῶν καπήλων ἐν τῷ στρατοπέδῳ , κεκραμένον ἐκέλευσεν αὐτὸν πωλεῖν , ἵν’ αὐτὸν ἀκρατέστερον ὠνοῖντο . τὸ παραπλήσιον καὶ Ἄλεξις εἴρηκεν ἐν Αἰσώπῳ οὕτως · κομψόν γε τοῦτ’ ἐστὶν παρ’ ὑμῖν , ὦ Σόλων , ἐν ταῖς Ἀθήναις δεξιῶς θ’ εὑρημένον . σο . τὸ ποῖον ; α . ἐν τοῖς συμποσίοις οὐ πίνετε ἄκρατον . σο . οὐ γὰρ ῥᾴδιον πωλοῦσι γὰρ ἐν ταῖς ἁμάξαις εὐθέως κεκραμένον , οὐχ ἵνα τι κερδαίνωσι , τῶν δ’ ὠνουμένων προνοούμενοι τοῦ τὰς κεφαλὰς ὑγιεῖς ἔχειν ἐκ κραιπάλης , τοῦτ’ ἐσθ᾽ , ὁρᾷς , Ἑλληνικὸς πότος , μετρίοισι χρωμένους ποτηρίοις λαλεῖν τι καὶ ληρεῖν πρὸς αὑτοὺς ἡδέως . τὸ μὲν γὰρ ἕτερον λουτρόν ἐστιν , οὐ πότος , ψυκτῆρι πίνειν καὶ κάδοις · α . θάνατος μὲν οὖν .
Lemmas: Διόδωρος δέ ὁ Σινωπεύς ἐν Αὐλητρίς · ἐπάν κύαθος πίνω τις , ὦ Κρίτων , δέκα , ἀεί παρά ἕκαστος ἐνδελεχής ὁ ποτήριον πίνω ὁ λοιπός , ὁ λογισμός δέ ἐξεμέω . οὗτος σκοπέω πρός σεαυτοῦ . οὐ ἀγλαφύρως δέ Λύσανδρος ὁ Σπαρτιάτης , ὡς φημί Ἡγήσανδρος ἐν ὑπόμνημα , ὁ οἶνος ὑδαρής πωλέω ὁ κάπηλος ἐν ὁ στρατόπεδον , κεράννυμι κελεύω αὐτός πωλέω , ἵνα αὐτός ἀκρατής ὠνέομαι . ὁ παραπλήσιος καί Ἄλεξις λέγω ἐν Αἴσωπος οὕτως · κομψός γε οὗτος εἰμί παρά σύ , ὦ Σόλων , ἐν ὁ Ἀθῆναι δεξιός τε εὑρίσκω . σο . ὁ ποῖος ; α . ἐν ὁ συμπόσιον οὐ πίνω ἄκρατος . σο . οὐ γάρ ῥᾴδιος πωλέω γάρ ἐν ὁ ἄμαξα εὐθύς κεράννυμι , οὐ ἵνα τις κερδαίνω , ὁ δέ ὠνέομαι προνοέω ὁ ὁ κεφαλή ὑγιής ἔχω ἐκ κραιπάλη , οὗτος εἰμί , ὁράω , Ἑλληνικός πότος , μέτριος χράω ποτήριον λαλέω τις καί ληρέω πρός ἑαυτοῦ ἡδύς . ὁ μέν γάρ ἕτερος λουτρόν εἰμί , οὐ πότος , ψυκτήρ πίνω καί κάδος · α . θάνατος μέν οὖν .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.39
πίνειν δ’ εἰς μέθην φησὶν ἐν ἕκτῳ Νόμων Πλάτων , ᾽ οὔτε ἄλλοθί που πρέπει πλὴν ἐν ταῖς τοῦ τὸν οἶνον δόντος θεοῦ ἑορταῖς οὐδ’ ἀσφαλές , οὔτ’ οὖν περὶ γάμους ἐσπουδακότα , ἐν οἷς ἔμφρονα εἶναι πρέπει μάλιστα νύμφην καὶ νυμφίον μεταβολὴν βίου οὐ μικρὰν μεταλλάττοντας , ἅμα δὲ καὶ τὸ γεννώμενον ὅπως ὅτι μάλιστα ἐξ ἐμφρόνων αἰεὶ γίγνηται . σχεδὸν γὰρ ἄδηλον ὁποία νὺξ ἢ φῶς αὐτὸ γεννήσει κἀν τῷ αʹ δὲ τῶν Νόμων φησί · ʽμέθης δὲ αὐτῆς , ὥσπερ Λυδοὶ χρῶνται καὶ Πέρσαι καὶ Καρχηδόνιοι καὶ Κελτοὶ καὶ Ἴβηρες καὶ Θρᾷκες καὶ τὰ τοιαῦτα γένη , καθάπερ ὑμεῖς , ὦ Λακεδαιμόνιοι , τὸ παράπαν ἀπέχεσθε . Σκύθαι δὲ καὶ Θρᾷκες ἀκράτῳ παντάπασι χρώμενοι , γυναῖκές τε καὶ πάντες αὐτοί , καὶ κατὰ τῶν ἱματίων καταχεόμενοι καλὸν καὶ εὔδαιμον ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύειν νενομίκασι . Πέρσαι δὲ καὶ σφόδρα μὲν χρῶνται καὶ ταῖς ἄλλαις τρυφαῖς ἃς ὑμεῖς ἀποβάλλετε , ἐν τάξει δὲ μᾶλλον τούτων
Lemmas: πίνω δέ εἰς μέθη φημί ἐν ἕκτος Νόμος Πλάτων , ἒ οὔτε ἄλλοθι που πρέπω πλήν ἐν ὁ ὁ ὁ οἶνος δίδωμι θεός ἑορτή οὐδέ ἀσφαλής , οὔτε οὖν περί γάμος σπουδάζω , ἐν ὅς ἔμφρων εἰμί πρέπω μάλα νύμφη καί νυμφίος μεταβολή βίος οὐ μικρός μεταλλάσσω , ἅμα δέ καί ὁ γεννάω ὅπως ὅτι μάλα ἐκ ἔμφρων ἀεί γίγνομαι . σχεδόν γάρ ἄδηλος ὁποῖος νύξ ἤ φάος αὐτός γεννάω ἐν ὁ αʹ δέ ὁ Νόμος φημί · μεθέω δέ αὐτός , ὥσπερ Λυδός χράω καί Πέρσης καί Καρχηδόνιος καί Κελτοί καί Ἴβηρ καί Θρᾷξ καί ὁ τοιοῦτος γένος , καθά σύ , ὦ Λακεδαιμόνιος , ὁ παράπαν ἀπέχω . Σκύθης δέ καί Θρᾷξ ἄκρατος παντάπασι χράω , γυνή τε καί πᾶς αὐτός , καί κατά ὁ ἱμάτιον κατηχέω καλός καί εὐδαίμων ἐπιτήδευμα ἐπιτηδεύω νομίζω . Πέρσης δέ καί σφόδρα μέν χράω καί ὁ ἄλλος τρυφή ὅς σύ ἀποβάλλω , ἐν τάξις δέ μάλα οὗτος
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.40
ἔπινον πολλοὶ καὶ ἄλφιτα ἐπιβάλλοντες τῷ οἴνῳ , ὡς ὁ Δελφὸς Ἡγήσανδρος φησίν . Ἐπίνικος γοῦν , Μνησιπτολέμου ἀνάγνωσιν ποιησαμένου τῶν ἱστοριῶν ἐν αἷς ἐγέγραπτο ὡς Σέλευκος ἐπηλφίτωσε , γράψας δρᾶμα Μνησιπτόλεμον καὶ κωμῳδῶν αὐτὸν καὶ περὶ τῆς πόσεως ταῖς ἐκείνου χρώμενος φωναῖς ἐποίησε λέγοντα · ἐπ’ ἀλφίτου πίνοντα τοῦ θέρους ποτὲ ἰδὼν Σέλευκον ἡδέως τὸν βασιλέα ἔγραψα καὶ παρέδειξα τοῖς πολλοῖς ὅτι κἂν τὸ τυχὸν ᾖ πραγμάτιον ἢ σφόδρ’ εὐτελές , σεμνὸν δύναται τοῦθ’ ἡ δύναμις ἡ ᾽μὴ ποιεῖν . ᾽ γέροντα Θάσιον τόν τε γῆς ἀπ’ ᾽ Ἀτθίδος ἑσμὸν μελίσσης τῆς ἀκραχόλου γλυκὺν συγκυρκανήσας ἐν σκύφῳ χυτῆς λίθου , Δήμητρος ἀκτῇ πᾶν γεφυρώσας ὑγρόν , κατῃσίμωσα πῶμα , καύματος λύσιν . ὁ δ’ αὐτὸς ἱστορεῖ κἀν Θηράσι ταῖς νήσοις ἐπιπάττοντας λέκιθον ἀντὶ ἀλφίτου πίνειν , καὶ λέγεσθαι ταύτην τὴν πόσιν καλλίονα τῆς ἐξ ἀλφίτων .
Lemmas: πίνω πολύς καί ἄλφιτον ἐπιβάλλω ὁ οἶνος , ὡς ὁ Δελφός Ἡγήσανδρος φημί . Ἐπίνικος γοῦν , Μνησιπτόλεμος ἀνάγνωσις ποιέω ὁ ἱστορίη ἐν ὅς γράφω ὡς Σέλευκος ἐπαλφιτόω , γράφω δρᾶμα Μνησιπτόλεμος καί κωμῳδέω αὐτός καί περί ὁ πόσις ὁ ἐκεῖνος χράω φωνή ποιέω λέγω · ἐπί ἄλφιτον πίνω ὁ θέρος ποτέ ὁράω Σέλευκος ἡδύς ὁ βασιλεύς γράφω καί παραδείκνυμι ὁ πολύς ὅτι ἐάν ὁ τυγχάνω εἰμί πραγμάτιον ἤ σφόδρα εὐτελής , σεμνός δύναμαι οὗτος ὁ δύναμις ὁ ἐμός ποιέω . ἒ γέρων Θάσιος ὁ τε γῆ ἀπό ἒ Ἀτθίς ἑσμός μέλισσα ὁ ἀκράχολος γλυκύς συγκυρκανάω ἐν σκύφος χυτός λίθος , Δημήτηρ ἀκτή πᾶς γεφυρόω ὑγρός , καταισιμόω πῶμα , καῦμα λύσις . ὁ δέ αὐτός ἱστορέω ἐν Θήραις ὁ νῆσος ἐπιπάσσω λέκιθος ἀντί ἄλφιτον πίνω , καί λέγω οὗτος ὁ πόσις καλός ὁ ἐκ ἄλφιτον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.41
προπόσεις δὲ τὰς γινομένας ἐν τοῖς συμποσίοις Λακεδαιμονίοις οὐκ ἦν ἔθος ποιεῖν οὐδὲ φιλοτησίας διὰ τούτων πρὸς ἀλλήλους ποιεῖσθαι . δηλοῖ δὲ ταῦτα Κριτίας ἐν τοῖς ἐλεγείοις · καὶ τόδ’ ἔθος Σπάρτῃ μελέτημά τε κείμενὸν ἐστι πίνειν τὴν αὐτὴν οἰνοφόρον κύλικα , μηδ’ ἀποδωρεῖσθαι προπόσεις ὀνομαστὶ λέγοντα μηδ’ ἐπὶ δεξιτερὰν χεῖρα κύκλῳ θιάσου . ἄγγε’ ἃ Λυδὴ χεὶρ εὗρ’ Ἀσιατογενὴς καὶ προπόσεις ὀρέγειν ἐπὶ δεξιὰ καὶ προκαλεῖσθαι ἐξονομακλήδην ᾧ προπιεῖν ἐθέλει . εἶτ’ ἀπὸ τοιούτων πόσεων γλώσσας τε λύουσιν εἰς αἰσχροὺς μύθους σῶμά τ’ ἀμαυρότερον τεύχουσιν πρὸς δ’ ὄμμ’ ἀχλὺς ἀμαλωπὸς ἐφίζει · λῆστις δὲ ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων νοῦς δὲ παρέσφαλται · δμῶες δ’ ἀκόλαστον ἔχουσιν ἦθος · ἐπεισπίπτει δ’ οἰκοτριβὴς δαπάνη . οἱ Λακεδαιμονίων δὲ κόροι πίνουσι τοσοῦτον ὥστε φρέν’ εἰς ἱλαρὰν ἐλπίδα πάντας ἄγειν εἴς τε φιλοφροσύνην γλῶσσαν μέτριόν τε γέλωτα . τοιαύτη δὲ πόσις σώματί τ’ ὠφέλιμος γνώμῃ τε κτήσει τε · καλῶς δ’ εἰς ἔργ’ Ἀφροδίτης πρός θ’ ὕπνον ἥρμοσται , τὸν καμάτων λιμένα , πρὸς τὴν τερπνοτάτην τε θεῶν θνητοῖς Ὑγίειαν , καὶ τὴν Εὐσεβίης γείτονα Σωφροσύνην . ἑξῆς τε πάλιν φησὶν αἱ γάρ ὑπὲρ τὸ μέτρον κυλίκων προπόσεις παραχρῆμα τέρψασαι λυποῦσ’ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον . ἡ Λακεδαιμονίων δὲ δίαιθ’ ὁμαλῶς διάκειται , ἔσθειν καὶ πίνειν σύμμετρα πρὸς τὸ φρονεῖν καὶ τὸ πονεῖν εἶναι δυνατούς · οὔκ ἐστ᾽ ἀπότακτος ἡμέρα οἰνῶσαι σῶμ’ ἀμέτροισι πότοις .
Lemmas: πρόποσις δέ ὁ γίγνομαι ἐν ὁ συμπόσιον Λακεδαιμόνιος οὐ εἰμί ἔθος ποιέω οὐδέ φιλοτήσιος διά οὗτος πρός ἀλλήλων ποιέω . δηλόω δέ οὗτος Κριτίας ἐν ὁ ἐλεγεῖον · καί ὅδε ἔθος Σπάρτη μελέτημα τε κεῖμαι εἰμί πίνω ὁ αὐτός οἰνοφόρος κύλιξ , μηδέ ἀποδωρέω πρόποσις ὀνομαστί λέγω μηδέ ἐπί δεξιτερός χείρ κύκλος θίασος . ἄγγος ὅς Λυδός χείρ εὑρίσκω Ἀσιατογενής καί πρόποσις ὀρέγω ἐπί δεξιός καί προκαλέω ἐξονομακλήδην ὅς προπίνω ἐθέλω . εἶτα ἀπό τοιοῦτος πόσις γλῶσσα τε λύω εἰς αἰσχρός μῦθος σῶμα τε ἀμαυρός τεύχω πρός δέ ὄμμα ἀχλύς ἀνααλωπός ἐφίζω · λῆστις δέ ἐκτήκω μνημοσύνη πραπίδες νόος δέ παρασφάλλω · δμώς δέ ἀκόλαστος ἔχω ἦθος · ἐπεισπίπτω δέ οἰκοτριβής δαπάνη . ὁ Λακεδαιμόνιος δέ κόρος πίνω τοσοῦτος ὥστε φρήν εἰς ἱλαρός ἐλπίς πᾶς ἄγω εἰς τε φιλοφροσύνη γλῶσσα μέτριος τε γέλως . τοιοῦτος δέ πόσις σῶμα τε ὠφέλιμος γνώμη τε κτῆσις τε · καλός δέ εἰς ἔργον Ἀφροδίτη πρός τε ὕπνος ἁρμόζω , ὁ κάματος λιμήν , πρός ὁ τερπνός τε θεός θνητός Ὑγίεια , καί ὁ Εὐσεβία γείτων Σωφροσύνη . ἑξῆς τε πάλιν φημί ὁ γάρ ὑπέρ ὁ μέτρον κύλιξ πρόποσις παραχρῆμα τέρπω λυπέω εἰς ὁ ἅπας χρόνος . ὁ Λακεδαιμόνιος δέ δίαιτα ὁμαλής διάκειμαι , ἔσθω καί πίνω σύμμετρος πρός ὁ φρονέω καί ὁ πονέω εἰμί δυνατός · οὐ εἰμί ἀπότακτος ἡμέρα οἰνόω σῶμα ἄμετρος πότος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.42
φίλοινος δ’ ἐστὶν ὁ πρὸς οἶνον ἕτοιμος , φιλοπότης δὲ ὁ πρὸς πότους , κωθωνιστὴς δὲ ὁ μέχρι μέθης , πλεῖστον δὲ ἔπινε τῶν μὲν ἡρώων Νέστωρ ὁ τριγέρων · φανερῶς γὰρ αὐτὸς προσέκειτο τῶν ἄλλων μᾶλλον τῷ οἴνῳ καὶ τοῦ Ἀγαμέμνονος αὐτοῦ , ὃν ὡς πολυπότην ἐπιπλήσσει ὁ Ἀχιλλεύς . ὁ δὲ Νέστωρ καὶ τῆς μεγίστης μάχης ἐνεστηκυίας οὐκ ἀπέχεται τοῦ πίνειν . φησὶ γοῦν Ὅμηρος · Νέστορα δ’ οὐκ ἔλαθεν ἰαχὴ πίνοντά περ ἔμπης . καὶ μόνου σὲ τούτου τῶν ἡρώων τὸ ποτήριον ἡρμήνευκεν , ὡς τὴν Ἀχιλλέως ἀσπίδα . ἐστρατεύετο γάρ μετ’ αὐτοῦ καθάπερ καὶ τῆς ἀσπίδος ἐκείνης ἧς φησιν ὁ Ἕκτωρ καὶ μέχρι οὐρανοῦ ἥκειν τὸ κλέος , οὐκ ἂν ἁμάρτοι δέ τις καὶ τὸ ποτήριον αὐτοῦ λέγων φιάλην Ἄρεως κατὰ τὸν Ἀντιφάνους Καινέα , ἐν ᾧ λέγεται οὕτως · εἶτ’ ἤδη δὸς φιάλην Ἄρεως , κατὰ Τιμόθεον , ξυστόν τε βέλος . ἀλλὰ μὴν καὶ διὰ τὴν φιλοποσίαν ὁ Νέστωρ καὶ παρἈχιλλέως φιάλην λαμβάνει δῶρον ἐν τῷ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἐπιτελουμένῳ ἀγῶνι , οὐχ ὅτι ἀκονιτὶ τῷ νικηθέντι ἔδωκε δέπας ὁ Ἀχιλλεύς τοῖς γὰρ φιλοπόταις οὐ παρέπεται τὸ νικᾶν διὰ τὸ ῥᾴθυμον ἢ ὅτι διὰ δίψαν μάλιστα λείπονται οἱ πύκται διὰ τὸ βαρεῖσθαι τὰς χεῖρας ἀνατείνοντες . ὁ δὲ Εὔμηλος λαμβάνει θώρακα δραμὼν ἆθλον ἐπισφαλῶς καὶ ἀμυχθείς , ἀσφαλείας ὅπλον .
Lemmas: φίλοινος δέ εἰμί ὁ πρός οἶνος ἑτοῖμος , φιλοπότης δέ ὁ πρός πότος , κωθωνιστής δέ ὁ μέχρι μέθη , πολύς δέ πίνω ὁ μέν ἥρως Νέστωρ ὁ τριγέρων · φανερός γάρ αὐτός πρόσκειμαι ὁ ἄλλος μάλα ὁ οἶνος καί ὁ Ἀγαμέμνων αὐτός , ὅς ὡς πολυπότης ἐπιπλήσσω ὁ Ἀχιλλεύς . ὁ δέ Νέστωρ καί ὁ μέγας μάχη ἐνίστημι οὐ ἀπέχω ὁ πίνω . φημί γοῦν Ὅμηρος · Νέστωρ δέ οὐ λανθάνω ἰαχή πίνω περ ἔμπας . καί μόνος σύ οὗτος ὁ ἥρως ὁ ποτήριον ἑρμηνεύω , ὡς ὁ Ἀχιλλεύς ἀσπίς . στρατεύω γάρ μετά αὐτός καθά καί ὁ ἀσπίς ἐκεῖνος ὅς φημί ὁ Ἕκτωρ καί μέχρι οὐρανός ἥκω ὁ κλέος , οὐ ἄν ἁμαρτάνω δέ τις καί ὁ ποτήριον αὐτός λέγω φιάλη Ἄρης κατά ὁ Ἀντιφάνης Καινεύς , ἐν ὅς λέγω οὕτως · εἶτα ἤδη δίδωμι φιάλη Ἄρης , κατά Τιμόθεος , ξυστόν τε βέλος . ἀλλά μήν καί διά ὁ φιλοποσία ὁ Νέστωρ καί παρἈχιλλέως φιάλη λαμβάνω δῶρον ἐν ὁ ἐπί Πάτροκλος ἐπιτελέω ἀγών , οὐ ὅτι ἀκονιτί ὁ νικάω δίδωμι δέπας ὁ Ἀχιλλεύς ὁ γάρ φιλοπότης οὐ παρέπομαι ὁ νικάω διά ὁ ῥᾴθυμος ἤ ὅτι διά δίψα μάλα λείπω ὁ πύκτης διά ὁ βαρέω ὁ χείρ ἀνατείνω . ὁ δέ Εὔμηλος λαμβάνω θώραξ τρέχω ἆθλον ἐπισφαλής καί ἀμύσσω , ἀσφάλεια ὅπλον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.43
τῆς δὲ δίψης οὐδέν ἐστι πολυποθητότερον . διόπερ καὶ τὸ Ἄργος πολυδίψιον ὁ ποιητὴς ἔφη , τὸ πολυπόθητον διὰ τὸν χρόνον . τὸ δίψος γὰρ πᾶσιν ἰσχυρὰν ἐπιθυμίαν ἐμποιεῖ τῆς περιττῆς ἀπολαύσεως . διὸ καὶ ὁ Σοφοκλῆς φησι · διψῶντι γάρ τοι πάντα προσφέρων σοφὰ οὐκ ἂν πλέον τέρψειας ἢ ᾽μπιεῖν διδούς . καὶ ὁ Ἀρχίλοχος · μάχης δὲ τῆς σῆς , ὥστε διψέων πιεῖν , ὣς ἐρέω . καὶ τῶν τραγικῶν δέ τις ἔφη · ἴσχειν κελεύω χεῖρα διψῶσαν φόνου , καὶ Ἀνακρέων ; φίλη γὰρ εἶς ξείνοις · ἔασον δέ με διψῶντα πιεῖν . καὶ Ξενοφῶν δ’ ἐν τῷ τρίτῳ τῆς Παιδείας ποιεῖ τὸν Κῦρον τάδε λέγοντα · ᾽ ἐγὼ ὑμῖν διψῶ χαρίσασθαι.᾽ Πλάτων δ’ ἐν τῇ Πολιτείᾳ · ὅταν οἶμαι δημοκρατουμένη πόλις ἐλευθερίας διψήσασα κακῶν οἰνοχόων προστατούντων τύχῃ καὶ πορρωτέρω τοῦ δέοντος ἀκράτου μεθυσθῇ .
Lemmas: ὁ δέ δίψα οὐδείς εἰμί πολυπόθητος . διόπερ καί ὁ Ἄργος πολυδίψιος ὁ ποιητής φημί , ὁ πολυπόθητος διά ὁ χρόνος . ὁ δίψος γάρ πᾶς ἰσχυρός ἐπιθυμία ἐμποιέω ὁ περισσός ἀπόλαυσις . διό καί ὁ Σοφοκλῆς φημί · διψάω γάρ τοι πᾶς προσφέρω σοφός οὐ ἄν πολύς τέρπω ἤ ἐμπίνω δίδωμι . καί ὁ Ἀρχίλοχος · μάχη δέ ὁ σός , ὥστε δίψος πίνω , ὡς λέγω . καί ὁ τραγικός δέ τις φημί · ἴσχω κελεύω χείρ διψάω φόνος , καί Ἀνακρέων ; φίλος γάρ εἰμί ξένος · ἐάω δέ ἐγώ διψάω πίνω . καί Ξενοφῶν δέ ἐν ὁ τρίτος ὁ Παιδεία ποιέω ὁ Κῦρος ὅδε λέγω · ἒ ἐγώ σύ διψάω χαρίζομαι Πλάτων δέ ἐν ὁ Πολιτεία · ὅταν οἴομαι δημοκρατέομαι πόλις ἐλευθερία διψάω κακός οἰνοχόος προστατέω τυγχάνω καί πρόσω ὁ δέω ἄκρατος μεθύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.44
ἔπινε δὲ καὶ Πρωτέας ὁ Μακεδὼν πλεῖστον , ὥς φησιν Ἔφιππος ἐν τῷ περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ Ἡφαιστίωνος ταφῆς , καὶ εὐρώστῳ τῷ σώματι διῆγε , καίτοι τῷ πιεῖν ἐγγεγυμνασμένος ὤν . Ἀλέξανδρος γοῦν αἰτήσας ποτὲ ποτήριον δίχουν καὶ πιὼν προὔπιε τῷ Πρωτέᾳ . καὶ ὃς λαβὼν καὶ πολλὰ ὑμνήσας τὸν βασιλέα ἔπιεν , ὡς ὑπὸ πάντων κροταλισθῆναι . καὶ μετ’ ὀλίγον τὸ αὐτὸ ποτήριον αἰτήσας ὁ Πρωτέας καὶ πάλιν πιὼν προὔπιε τῷ βασιλεῖ . ὁ δὲ Ἀλέξανδρος λαβὼν ἔσπασε μὲν γενναίως , οὐ μὴν ὑπήνεγκεν , ἀλλ’ ἀπέκλινεν ἐπὶ τὸ προσκεφάλαιον ἀφεὶς τῶν χειρῶν τὸ ποτήριον . καὶ ἐκ τούτου νοσήσας ἀπέθανε , τοῦ Διονύσου , φησί , μηνίσαντος αὐτῷ , διότι τὴν πατρίδα αὐτοῦ τὰς Θήβας ἐπολιόρκησεν . ἔπινε δὲ ὁ ᾽ Ἀλέξανδρος πλεῖστον , ὡς καὶ ἀπὸ τῆς μέθης συνεχῶς κοιμᾶσθαι δύο ἡμέρας καὶ δύο νύκτας , δηλοῦται δὲ τοῦτο ἐν ταῖς Ἐφημερίσιν αὐτοῦ , ἃς ἀνέγραψαν Εὐμένης τε ὁ Καρδιανὸς καὶ Διόδοτος ὁ Ἐρυθραῖος . Μένανδρος δὲ ἐν Κόλακί φησι · κοτύλας χωροῦν δέκα ἐν Καππαδοκίᾳ κόνδυ χρυσοῦν , Στρουθία , τρὶς ἐξέπιον μεστὸν γ᾽ . στρ . Ἀλεξάνδρου πλέον τοῦ βασιλέως πέπωκας . α . οὐκ ἔλαττον , οὐ μὰ τὴν Ἀθηνᾶν . στρ . μέγα γε . Νικοβούλη δὲ ἢ ὁ ἀναθεὶς ταύτῃ τὰ συγγράμματά φησιν ὅτι παρὰ Μηδείῳ τῷ Θεσσαλῷ δειπνῶν ὁ Ἀλέξανδρος εἴκοσιν οὖσιν ἐν τῷ συμποσίῳ πᾶσι προὔπιε , παρὰ πάντων τὰ ἴσα λαμβάνων , καὶ ἀναστὰς ἐκ τοῦ συμποσίου μετ’ οὐ πολὺ ἀνεπαύετο . Καλλισθένης δὲ ὁ σοφιστής , ὡς Λυγκεὺς ὁ Σάμιός φησιν ἐν τοῖς ἀπομνημονεύμασι καὶ Ἀριστόβουλος καὶ Χάρης ἐν ταῖς ἱστορίαις , ἐν τῷ συμποσίῳ τοῦ Ἀλεξάνδρου τῆς τοῦ ἀκράτου κύλικος εἰς αὐτὸν ἐλθούσης ὡς διωθεῖτο , εἰπόντος τέ τινος αὐτῷ ᾽ διὰ τί οὐ πίνεις ; ᾽ ᾽ οὐδὲν δέομαι ἔφη , ᾽ Ἀλεξάνδρου πιὼν τοῦ Ἀσκληπιοῦ δεῖσθαι.᾽
Lemmas: πίνω δέ καί Πρωτέας ὁ Μακεδών πολύς , ὡς φημί Ἔφιππος ἐν ὁ περί ὁ Ἀλέξανδρος καί Ἡφαιστίων ταφή , καί εὔρωστος ὁ σῶμα διάγω , καίτοι ὁ πίνω ἐγγυμνάζω εἰμί . Ἀλέξανδρος γοῦν αἰτέω ποτέ ποτήριον διχάω καί πίνω προπίνω ὁ Πρωτέας . καί ὅς λαμβάνω καί πολύς ὑμνέω ὁ βασιλεύς πίνω , ὡς ὑπό πᾶς κροταλίζω . καί μετά ὀλίγος ὁ αὐτός ποτήριον αἰτέω ὁ Πρωτέας καί πάλιν πίνω προπίνω ὁ βασιλεύς . ὁ δέ Ἀλέξανδρος λαμβάνω σπάω μέν γενναῖος , οὐ μήν ὑποφέρω , ἀλλά ἀποκλίνω ἐπί ὁ προσκεφάλαιον ἀφίημι ὁ χείρ ὁ ποτήριον . καί ἐκ οὗτος νοσέω ἀποθνῄσκω , ὁ Διόνυσος , φημί , μηνίζω αὐτός , διότι ὁ πατρίς αὐτός ὁ Θῆβαι πολιορκέω . πίνω δέ ὁ ἒ Ἀλέξανδρος πολύς , ὡς καί ἀπό ὁ μέθη συνεχής κοιμάω δύο ἡμέρα καί δύο νύξ , δηλόω δέ οὗτος ἐν ὁ Ἐφημερίς αὐτός , ὅς ἀναγράφω Εὐμένης τε ὁ Καρδιανός καί Διόδοτος ὁ Ἐρυθραῖος . Μένανδρος δέ ἐν Κόλαξ φημί · κοτύλη χωρέω δέκα ἐν Καππαδοκία κόνδυ χρύσεος , Στρούθιος , τρίς ἐκπίνω μεστός γε . στρ . Ἀλέξανδρος πολύς ὁ βασιλεύς πίνω . α . οὐ ἐλαχύς , οὐ μά ὁ Ἀθήνη . στρ . μέγας γε . Νικοβούλη δέ ἤ ὁ ἀνατίθημι οὗτος ὁ σύγγραμμα φημί ὅτι παρά Μήδειος ὁ Θεσσαλός δειπνέω ὁ Ἀλέξανδρος εἴκοσι εἰμί ἐν ὁ συμπόσιον πᾶς προπίνω , παρά πᾶς ὁ ἴσος λαμβάνω , καί ἀνίστημι ἐκ ὁ συμπόσιον μετά οὐ πολύς ἀναπαύω . Καλλισθένης δέ ὁ σοφιστής , ὡς Λυγκεύς ὁ Σάμιος φημί ἐν ὁ ἀπομνημόνευμα καί Ἀριστόβουλος καί Χάρης ἐν ὁ ἱστορία , ἐν ὁ συμπόσιον ὁ Ἀλέξανδρος ὁ ὁ ἄκρατος κύλιξ εἰς αὐτός ἔρχομαι ὡς διωθέω , λέγω τε τις αὐτός ἒ διά τίς οὐ πίνω ; ἒ ἒ οὐδείς δέω φημί , ἒ Ἀλέξανδρος πίνω ὁ Ἀσκληπιός ὁράω
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.45
Δαρεῖος δὲ ὁ τοὺς μάγους ἀνελὼν ἐπιγεγραμμένον εἶχεν ἐπὶ τοῦ μνήματος · ʽ ἠδυνάμην καὶ οἶνον πίνειν πολὺν καὶ τοῦτον φέρειν καλῶς.᾽ Κτησίας δὲ παρ’ Ἰνδοῖς φησιν οὐκ εἶναι τῷ βασιλεῖ μεθυσθῆναι . παρὰ δὲ Πέρσαις τῷ βασιλεῖ ἐφίεται μεθύσκεσθαι μιᾷ ἡμέρᾳ , ἐν ᾗ θύουσι τῷ Μίθρῃ . γράφει δὲ οὕτως περὶ τούτου Δοῦρις ἐν τῇ ἑβδόμῃ τῶν ἱστοριῶν ᾽ ἐν μόνῃ τῶν ἑορτῶν τῶν ἀγομένων ὑπὸ Περσῶν τῷ Μίθρῃ βασιλεὺς μεθύσκεται καὶ τὸ Περσικὸν ὀρχεῖται · τῶν δὲ λοιπῶν οὐδεὶς κατὰ τὴν Ἀσίαν , ἀλλὰ πάντες ἀπέχονται κατὰ τὴν ἡμέραν ταύτην τῆς ὀρχήσεως . Πέρσαι γὰρ ὥσπερ ἱππεύειν οὕτω καὶ ὀρχεῖσθαι μανθάνουσι καὶ νομίζουσι τὴν ἐκ τῆς ἐργασίας ταύτης κίνησιν ἐμμελῆ τινα λαμβάνειν γυμνασίαν τῆς τοῦ σώματος ῥώμης . } εἰς τοσοῦτον δὲ Ἀλέξανδρος ἐμέθυεν , ὥς φησι Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἐν ἱστορικοῖς ὑπομνήμασιν , ὡς καὶ ἐπὶ ὄνων ἅρματος κωμάζειν ἐποίουν δὲ τοῦτο , φησί , καὶ οἱ τῶν Περσῶν βασιλεῖς · μήποτ’ οὖν διὰ τοῦτο οὐδὲ πρὸς τὰ ἀφροδίσια εἶχεν ὁρμὴν ἐξυδαροῦσθαι γάρ φησιν ὁ ι Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς φυσικοῖς προβλήμασι τῶν τοιούτων τὴν γονὴν Ἱερώνυμός τε ἐν ταῖς Ἐπιστολαῖς Θεόφραστόν φησι λέγειν ὅτι Ἀλέξανδρος οὐκ εὖ διέκειτο πρὸς τὰ ἀφροδίσια . Ὀλυμπιάδος γοῦν καὶ παρανακλινάσης αὐτῷ Καλλιξείναν τὴν Θετταλὴν ἑταίραν περικαλλεστάτην οὖσαν , συνειδότος τοῦτο καὶ τοῦ Φιλίππου εὐλαβοῦντο γὰρ μὴ γύννις εἴη , πολλάκις ᾔτει αὐτῇ τὸν Ἀλέξανδρον συγγενέσθαι .
Lemmas: Δαρεῖος δέ ὁ ὁ μάγος ἀναιρέω ἐπιγράφω ἔχω ἐπί ὁ μνῆμα · ʽ δύναμαι καί οἶνος πίνω πολύς καί οὗτος φέρω καλέω Κτησίας δέ παρά Ἰνδός φημί οὐ εἰμί ὁ βασιλεύς μεθύσκω . παρά δέ Πέρσης ὁ βασιλεύς ἐφίημι μεθύσκω εἷς ἡμέρα , ἐν ὅς θύω ὁ Μίθρας . γράφω δέ οὕτως περί οὗτος Δοῦρις ἐν ὁ ἕβδομος ὁ ἱστορίη ἒ ἐν μόνος ὁ ἑορτή ὁ ἄγω ὑπό Πέρσης ὁ Μίθρας βασιλεύς μεθύσκω καί ὁ Περσικός ὀρχέομαι · ὁ δέ λοιπός οὐδείς κατά ὁ Ἀσία , ἀλλά πᾶς ἀπέχω κατά ὁ ἡμέρα οὗτος ὁ ὄρχησις . Πέρσης γάρ ὥσπερ ἱππεύω οὕτως καί ὀρχέομαι μανθάνω καί νομίζω ὁ ἐκ ὁ ἐργασία οὗτος κίνησις ἐμμελής τις λαμβάνω γυμνασία ὁ ὁ σῶμα ῥώμη . } εἰς τοσοῦτος δέ Ἀλέξανδρος μεθύσκω , ὡς φημί Καρύστιος ὁ Περγαμηνός ἐν ἱστορικός ὑπόμνημα , ὡς καί ἐπί ὄνος ἅρμα κωμάζω ποιέω δέ οὗτος , φημί , καί ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς · μήποτε οὖν διά οὗτος οὐδέ πρός ὁ ἀφροδίσιος ἔχω ὁρμή ἐξυδαρόω γάρ φημί ὁ ι̅ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ φυσικός πρόβλημα ὁ τοιοῦτος ὁ γονή Ἱερώνυμος τε ἐν ὁ Ἐπιστολή Θεόφραστος φημί λέγω ὅτι Ἀλέξανδρος οὐ εὖ διάκειμαι πρός ὁ ἀφροδίσιος . Ὀλυμπιάς γοῦν καί παρανακλίνω αὐτός Καλλιξείνα ὁ Θεσσαλός ἑταίρα περικαλλής εἰμί , σύνοιδα οὗτος καί ὁ Φίλιππος εὐλαβέομαι γάρ μή γύννις εἰμί , πολλάκις αἰτέω αὐτός ὁ Ἀλέξανδρος συγγίγνομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.46
καὶ Φίλιππος δ’ ὁ τοῦ Ἀλεξάνδρου πατήρ φιλοπότης ἦν , ὡς ἱστορεῖ Θεόπομπος ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν , κἀν ἄλλῳ δὲ μέρει τῆς ἱστορίας γράφει Φίλιππος ἦν τὰ μὲν φύσει μανικὸς καὶ προπετὴς ἐπὶ τῶν κινδύνων , τὰ δὲ διὰ μέθην ἦν γὰρ πολυπότης καὶ πολλάκις μεθύων ἐξεβοήθει.᾽ ἐν δὲ τῇ τρίτῃ καὶ πεντηκοστῇ περὶ τῶν ἐν Χαιρωνείᾳ · γενομένων εἰπὼν καὶ ὡς ἐπὶ δεῖπνον ἐκάλεσε τοὺς παραγενομένους τῶν Ἀθηναίων πρέσβεις φησίν ᾽ὁ δὲ Φίλιππος ἀποχωρησάντων ἐκείνων εὐθέως μετεπέμπετό τινας τῶν ἑταίρων , καλεῖν δ’ ἐκέλευε τὰς αὐλητρίδας καὶ Ἀριστόνικον τὸν κιθαρῳδὸν καὶ Δωρίωνα τὸν αὐλητὴν καὶ τοὺς ἄλλους τοὺς εἰθισμένους αὐτῷ συμπίνειν περιήγετο γὰρ πανταχοῦ τοὺς τοιούτους ὁ Φίλιππος καὶ κατασκευασάμενος ἦν ὄργανα πολλὰ συμποσίου καὶ συνουσίας , ὢν γὰρ φιλοπότης καὶ τὸν τρόπον ἀκόλαστος καὶ βωμολόχους εἶχε περὶ αὑτὸν συχνοὺς καὶ τῶν περὶ τὴν μουσικὴν ὄντων καὶ τῶν τὰ γέλοια λεγόντων , πιὼν δὲ τὴν νύκτα πᾶσαν καὶ μεθυσθεὶς ἐπὶ πολὺ καὶ παραπαίσας ἀφεὶς ἅπαντας τοὺς ἄλλους ἀπαλλάττεσθαι ἤδη πρὸς ἡμέραν ἐκώμαζεν ὡς τοὺς πρέσβεις τοὺς τῶν Ἀθηναίων.᾽ Καρύστιος δὲ ἐν τοῖς ἱστορικοῖς ὑπομνήμασιν ὅτε φησί , ᾽ μεθύειν προῃρεῖτο Φίλιππος , τοῦτ’ ἔλεγε χρὴ πίνειν Ἀντίπατρος γὰρ ἱκανός ἐστι νήφων . κυβεύοντος δέ ποτε αὐτοῦ καί τινος ἀγγείλαντος ὡς Ἀντίπατρος πάρεστι , διαπορήσας ὦσεν ὑπὸ τὴν κλίνην τὸν ἄβακα.᾽
Lemmas: καί Φίλιππος δέ ὁ ὁ Ἀλέξανδρος πατήρ φιλοπότης εἰμί , ὡς ἱστορέω Θεόπομπος ἐν ὁ ἕκτος καί εἰκοστός ὁ ἱστορίη , ἐν ἄλλος δέ μέρος ὁ ἱστορία γράφω Φίλιππος εἰμί ὁ μέν φύσις μανικός καί προπετής ἐπί ὁ κίνδυνος , ὁ δέ διά μέθη εἰμί γάρ πολυπότης καί πολλάκις μεθύω ἐκβοηθέω ἐν δέ ὁ τρίτος καί πεντηκοστός περί ὁ ἐν Χαιρωνεία · γίγνομαι λέγω καί ὡς ἐπί δεῖπνον καλέω ὁ παραγίγνομαι ὁ Ἀθηναῖος πρέσβυς φημί ’ὁ δέ Φίλιππος ἀποχωρέω ἐκεῖνος εὐθύς μεταπέμπω τις ὁ ἑταῖρος , καλέω δέ κελεύω ὁ αὐλητρίς καί Ἀριστόνικος ὁ κιθαρῳδός καί Δωρίων ὁ αὐλητής καί ὁ ἄλλος ὁ ἐθίζω αὐτός συμπίνω περιάγω γάρ πανταχοῦ ὁ τοιοῦτος ὁ Φίλιππος καί κατασκευάζω εἰμί ὄργανον πολύς συμπόσιον καί συνουσία , εἰμί γάρ φιλοπότης καί ὁ τρόπος ἀκόλαστος καί βωμόλοχος ἔχω περί ἑαυτοῦ συχνός καί ὁ περί ὁ μουσική εἰμί καί ὁ ὁ γέλοιος λέγω , πίνω δέ ὁ νύξ πᾶς καί μεθύσκω ἐπί πολύς καί παραπαίω ἀφίημι ἅπας ὁ ἄλλος ἀπαλλάσσω ἤδη πρός ἡμέρα κωμάζω ὡς ὁ πρέσβυς ὁ ὁ Ἀθηναῖος Καρύστιος δέ ἐν ὁ ἱστορικός ὑπόμνημα ὅτε φημί , ἒ μεθύω προαιρέω Φίλιππος , οὗτος λέγω χρή πίνω Ἀντίπατρος γάρ ἱκανός εἰμί νήφω . κυβεύω δέ ποτέ αὐτός καί τις ἀγγέλλω ὡς Ἀντίπατρος πάρειμι , διαπορέω ὠθέω ὑπό ὁ κλίνη ὁ ἄβαξ
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.48
ἔπινε δὲ πλεῖστον καὶ Ἀρκαδίων ἄδηλον δ’ εἰ ὁ Φιλίππῳ διεχθρεύσας , ὡς τὸ ἐπίγραμμα δηλοῖ , ὅπερ ἀνέγραψε Πολέμων ἐν τῷ περὶ τῶν κατὰ πόλεις ἐπιγραμμάτων τοῦ πολυκώθωνος τοῦτ’ ἠρίον Ἀρκαδίωνος ἄστεος ὤρθωσαν τῇδε παρ’ ἀτραπιτῷ υἱῆες Δόρκων καὶ Χαρμύλος . ἔφθιτο δ’ ὡνήρ , ὤνθρωπ᾽ , ἐκ χανδῆς ζωροποτῶν κύλικος . Ἐρασίξενον δέ τινα πεπωκέναι πλεῖστόν φησι τὸ ἐπ’ αὐτῷ ἐπίγραμμα · τὸν βαθὺν οἰνοπότην Ἐρασίξενον ἡ δὶς ἐφεξῆς ἀκρήτου προποθεῖσ’ ᾤχετ’ ἔχουσα κύλιξ . ἔπινε δὲ πλεῖστον καὶ Ἀλκέτας ὁ Μακεδών , ὥς φησιν Ἄριστος ὁ Σαλαμίνιος , καὶ Διότιμος ὁ Ἀθηναῖος . οὗτος δὲ καὶ Χώνη ἐπεκαλεῖτο · ἐντιθέμενος γὰρ τῷ στόματι χώνην ἀπαύστως ἔπινεν ἐπιχεομένου οἴνου · ὅθεν καὶ Χώνη ἐπεκλήθη , ὥς φησι Πολέμων . Κλεομένης δὲ ὁ Λακεδαιμόνιος ὅτι καὶ ἀκρατοπότης ἦν προείρηται · ὅτι δὲ διὰ μέθην ἑαυτὸν καὶ μαχαίρᾳ κατέτεμεν ʽ Ἡρόδοτος ἱστόρησε . καὶ Ἀλκαῖος δ’ ὁ ποιητὴς φιλοπότης ἦν , ὡς προεῖπον . Βάτων δ’ ὁ Σινωπεὺς ἐν τοῖς περὶ Ἴωνος τοῦ ποιητοῦ φιλοπότην φησὶ γενέσθαι καὶ ἐρωτικώτατον τὸν Ἴωνα . καὶ αὐτὸς δὲ ἐν τοῖς ἐλεγείοις ἐρᾶν μὲν ὁμολογεῖ Χρυσίλλης τῆς Κορινθίας , Τελέου δὲ θυγατρός · ἧς καὶ Περικλέα τὸν Ὀλύμπιον ἐρᾶν φησι Τηλεκλείδης ἐν Ἡσιόδοις . Ξέναρχος δὲ ὁ Ῥόδιος διὰ τὴν πολυποσίαν Μετρητὴς ἐπεκαλεῖτο · μνημονεύει αὐτοῦ Εὐφορίων ὁ ἐποποιὸς ἐν Χιλιάσι .
Lemmas: πίνω δέ πολύς καί Ἀρκάδιος ἄδηλος δέ εἰ ὁ Φίλιππος διεχθρεύω , ὡς ὁ ἐπίγραμμα δηλόω , ὅς ἀναγράφω Πολέμων ἐν ὁ περί ὁ κατά πόλις ἐπίγραμμα ὁ πολυκώθων οὗτος ἠρίον Ἀρκαδίων ἄστυ ὀρθόω ὅδε παρά ἀτραπός υἱός Δόρκων καί Χαρμύλος . φθίω δέ ἀνήρ , ἄνθρωπος , ἐκ χανδός ζωροπότης κύλιξ . Ἐρασίξενος δέ τις πίνω πολύς φημί ὁ ἐπί αὐτός ἐπίγραμμα · ὁ βαθύς οἰνοπότης Ἐρασίξενος ὁ δίς ἐφεξῆς ἄκρατος προπίνω οἴχομαι ἔχω κύλιξ . πίνω δέ πολύς καί Ἀλκέτας ὁ Μακεδών , ὡς φημί Ἄριστος ὁ Σαλαμίνιος , καί Διότιμος ὁ Ἀθηναῖος . οὗτος δέ καί Χοάνη ἐπικαλέω · ἐντίθημι γάρ ὁ στόμα χώνη ἄπαυστος πίνω ἐπιχέω οἶνος · ὅθεν καί Χοάνη ἐπικαλέω , ὡς φημί Πολέμων . Κλεομένης δέ ὁ Λακεδαιμόνιος ὅτι καί ἀκρατοπότης εἰμί προλέγω · ὅτι δέ διά μέθη ἑαυτοῦ καί μάχαιρα κατατέμνω ʽ Ἡρόδοτος ἱστορέω . καί Ἀλκαῖος δέ ὁ ποιητής φιλοπότης εἰμί , ὡς προλέγω . Βάτων δέ ὁ Σινωπεύς ἐν ὁ περί Ἴων ὁ ποιητής φιλοπότης φημί γίγνομαι καί ἐρωτικός ὁ Ἴων . καί αὐτός δέ ἐν ὁ ἐλεγεῖον ἐράω μέν ὁμολογέω Χρύσιλλα ὁ Κορίνθιος , Τελέας δέ θυγάτηρ · ὅς καί Περικλῆς ὁ Ὀλύμπιος ἐράω φημί Τηλεκλείδης ἐν Ἡσίοδος . Ξέναρχος δέ ὁ Ῥόδιος διά ὁ πολυποσία Μετρητής ἐπικαλέω · μνημονεύω αὐτός Εὐφορίων ὁ ἐποποιός ἐν Χιλιάς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.50
Ἀντίγονος δ’ ὁ Καρύστιος ἐν τῷ περὶ τοῦ Διονυσίου βίου τοῦ Ἡρακλεώτου τοῦ ἐπικληθέντος Μεταθεμένου φησὶ τὸν Διονύσιον τοῖς οἰκέταις συνεορτάζοντα ἐν τῇ τῶν Χοῶν ἑορτῇ καὶ μὴ δυνάμενον διὰ γῆρας χρῆσθαι ᾗ παρειλήφεσαν ἑταίρᾳ ὑποστρέψαντα εἰπεῖν πρὸς τοὺς συνδειπνοῦντας · οὐ δύναμαι τανύσαι , λαβέτω δὲ καὶ ἄλλος . ἦν δὲ ὁ Διονύσιος ἔτι ἐκ νέου , ὥς φησι Νικίας ὁ Νικαεὺς ἐν ταῖς Διαδοχαῖς , πρὸς τὰ ἀφροδίσια ἐκμανὴς καὶ πρὸς τὰς δημοσίας εἰσῄει παιδίσκας ἀδιαφόρως . καί ποτε πορευόμενος μετά τινων γνωρίμων ὡς ἐγένετο κατὰ τὸ παιδισκεῖον , εἰς ὃ τῇ προτεραίᾳ παρεληλυθὼς ὤφειλε χαλκοῦς , ἔχων τότε κατὰ τύχην ἐκτείνας τὴν χεῖρα , πάντων ὁρώντων ἀπεδίδου . Ἀνάχαρσις δ’ ὁ Σκύθης παρὰ Περιάνδρῳ τεθέντος ἄθλου περὶ τοῦ πίνειν ᾔτησε τὸ νικητήριον πρῶτος μεθυσθεὶς τῶν συμπαρόντων , ὡς ὄντος τέλους τούτου καὶ τῆς ἐν τῷ πότῳ νίκης ὥσπερ καὶ τῆς ἐν τῷ τρέχειν . Λακύδης δὲ καὶ Τίμων οἱ φιλόσοφοι κληθέντες πρός τινα τῶν γνωρίμων ἐπὶ δύο ἡμέρας καὶ βουλόμενοι συμπεριφέρεσθαι τοῖς παροῦσιν ἔπινον προθυμότερον . τῇ μὲν οὖν πρώτῃ τῶν ἡμερῶν ὁ Λακύδης ἀπῄει πρότερος ἐπιπολάσαντος αὐτῷ τοῦ ποτοῦ , καὶ ὁ Τίμων ὁρῶν αὐτὸν ἀπιόντα ἔφη · ἠράμεθα μέγα κῦδος , ἐπέφνομεν Ἕκτορα δῖον . τῇ δ’ ὑστεραίᾳ προαπιόντος τοῦ Τίμωνος διὰ τὸ μὴ δυνηθῆναι ἐκπιεῖν τὴν προποθεῖσαν αὐτῷ κύλικα ὁ Λακύδης ἰδὼν αὐτὸν ἐπανάγοντα εἶπε · δυστήνων δέ τε παῖδες ἐμῷ μένει ἀντιόωσιν .
Lemmas: Ἀντίγονος δέ ὁ Καρύστιος ἐν ὁ περί ὁ Διονύσιος βίος ὁ Ἡρακλεώτης ὁ ἐπικαλέω Μεταθέμενος φημί ὁ Διονύσιος ὁ οἰκέτης συνεορτάζω ἐν ὁ ὁ Χοή ἑορτή καί μή δύναμαι διά γῆρας χράω ὅς παραλαμβάνω ἑταίρα ὑποστρέφω λέγω πρός ὁ συνδειπνέω · οὐ δύναμαι τανύω , λαμβάνω δέ καί ἄλλος . εἰμί δέ ὁ Διονύσιος ἔτι ἐκ νέος , ὡς φημί Νικίας ὁ Νικαεύς ἐν ὁ Διαδοχή , πρός ὁ ἀφροδίσιος ἐκμανής καί πρός ὁ δημόσιος εἰσέρχομαι παιδίσκη ἀδιάφορος . καί ποτέ πορεύω μετά τις γνώριμος ὡς γίγνομαι κατά ὁ παιδισκεῖον , εἰς ὅς ὁ προτεραῖος παρέρχομαι ὀφέλλω χάλκεος , ἔχω τότε κατά τύχη ἐκτείνω ὁ χείρ , πᾶς ὁράω ἀποδίδωμι . Ἀνάχαρσις δέ ὁ Σκύθης παρά Περίανδρος τίθημι ἆθλος περί ὁ πίνω αἰτέω ὁ νικητήριος πρῶτος μεθύσκω ὁ συμπάρειμι , ὡς εἰμί τέλος οὗτος καί ὁ ἐν ὁ πότος νίκη ὥσπερ καί ὁ ἐν ὁ τρέχω . Λακύδης δέ καί Τίμων ὁ φιλόσοφος καλέω πρός τις ὁ γνώριμος ἐπί δύο ἡμέρα καί βούλομαι συμπεριφέρω ὁ πάρειμι πίνω πρόθυμος . ὁ μέν οὖν πρῶτος ὁ ἡμέρα ὁ Λακύδης ἀπέρχομαι πρότερος ἐπιπολάζω αὐτός ὁ ποτόν , καί ὁ Τίμων ὁράω αὐτός ἀπέρχομαι φημί · ἀείρω μέγας κῦδος , θείνω Ἕκτωρ δῖος . ὁ δέ ὑστεραῖος προάπειμι ὁ Τίμων διά ὁ μή δύναμαι ἐκπίνω ὁ προπίνω αὐτός κύλιξ ὁ Λακύδης ὁράω αὐτός ἐπανάγω λέγω · δύστηνος δέ τε παῖς ἐμός μένος ἀντιάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.51
Μυκερῖνον δὲ τὸν Αἰγύπτιον ὁ ʽ Ἡρόδοτος ἱστορεῖ διὰ τῆς δευτέρας ἀκούσαντα παρὰ τῶν μάντεων ὅτι ὀλιγοχρόνιός ἐστι , λύχνα ποιησάμενον πολλὰ ὁπότε γένοιτο νὺξ πίνειν καὶ εὐπαθεῖν οὔτε ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἀνιέντα · καὶ εἰς τὰ ἕλεα δὲ καὶ τὰ ἄλση νεμόμενον , ἔτι τε ὅπου πύθοιτο ἡβητήρια εἶναι μεθύσκεσθαι . καὶ Ἄμασιν δὲ τὸν καὶ αὐτὸν Αἰγυπτίων βασιλέα ʽ Ἡρόδοτος πολλὰ πεπωκέναι φησίν . Ἑρμείας δ’ ὁ Μηθυμναῖος ἐν τρίτῃ Σικελικῶν φιλοπότην φησὶ γενέσθαι Νικοτέλη τὸν Κορίνθιον . Φαινίας δὲ ὁ Ἐρέσιος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Τυράννων ἀναίρεσις ἐκ τιμωρίας Σκόπα φησὶ τὸν Κρέοντος μὲν υἱόν , Σκόπα δὲ τοῦ παλαιοῦ ὑιδοῦν φιλοποτοῦντα διατελέσαι καὶ τὴν ἐπάνοδον τὴν ἀπὸ τῶν συμποσίων ποιεῖσθαι ἐπὶ θρόνου καθήμενον καὶ ὑπὸ τεσσάρων βασταζόμενον οὕτως οἴκαδε ἀπιέναι . Φύλαρχος δὲ ἐν τῇ ἕκτῃ τῶν ἱστοριῶν Ἀντίοχόν φησι τὸν βασιλέα φίλοινον γενόμενον μεθύσκεσθαί τε καὶ κοιμᾶσθαι ἐπὶ πλέον , εἶθ’ ἑσπέρας πάλιν ἀφυπνιζόμενον ἐπιπίνειν . ʽ ʽἐχρημάτιζέ τε , ᾽ φησί , ᾽ νήφων μὲν βραχέα τελέως , μεθύων δὲ τὰ πολλά , διὸ περὶ αὐτὸν δύο ἦσαν οἱ διοικοῦντες τὴν βασιλείαν , Ἄριστος καὶ Θεμίσων , Κύπριοι μὲν γένος καὶ ἀδελφοί , ἐρώμενοι δὲ ἀμφότεροι τοῦ Ἀντιόχου
Lemmas: Μυκερῖνος δέ ὁ Αἰγύπτιος ὁ ʽ Ἡρόδοτος ἱστορέω διά ὁ δεύτερος ἀκούω παρά ὁ μάντις ὅτι ὀλιγοχρόνιος εἰμί , λύχνον ποιέω πολύς ὁπότε γίγνομαι νύξ πίνω καί εὐπαθέω οὔτε ἡμέρα οὔτε νύξ ἀνίημι · καί εἰς ὁ ἕλος δέ καί ὁ ἄλσος νέμω , ἔτι τε ὅπου πυνθάνομαι ἡβητήριον εἰμί μεθύσκω . καί Ἄμασις δέ ὁ καί αὐτός Αἰγύπτιος βασιλεύς ʽ Ἡρόδοτος πολύς πίνω φημί . Ἑρμῆς δέ ὁ Μηθυμναῖος ἐν τρίτος Σικελικός φιλοπότης φημί γίγνομαι Νικοτέλης ὁ Κορίνθιος . Φαινίας δέ ὁ Ἐρέσιος ἐν ὁ ἐπιγράφω Τύραννος ἀναίρεσις ἐκ τιμωρία Σκόπας φημί ὁ Κρέων μέν υἱός , Σκόπας δέ ὁ παλαιός ὑιδοῦς φιλοποτέω διατελέω καί ὁ ἐπάνοδος ὁ ἀπό ὁ συμπόσιον ποιέω ἐπί θρόνος κάθημαι καί ὑπό τέσσαρες βαστάζω οὕτως οἴκαδε ἀπέρχομαι . Φύλαρχος δέ ἐν ὁ ἕκτος ὁ ἱστορίη Ἀντίοχος φημί ὁ βασιλεύς φίλοινος γίγνομαι μεθύσκω τε καί κοιμάω ἐπί πολύς , εἶτα ἑσπέρα πάλιν ἀφυπνίζω ἐπιπίνω . ʽ χρηματίζω τε , ἒ φημί , ἒ νήφω μέν βραχύς τέλειος , μεθύω δέ ὁ πολύς , διό περί αὐτός δύο εἰμί ὁ διοικέω ὁ βασιλεία , Ἄριστος καί Θεμίσων , Κύπριος μέν γένος καί ἀδελφός , ἐρώμενος δέ ἀμφότερος ὁ Ἀντίοχος
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.52
πολυπότης δὲ ἦν καὶ Ἀντίοχος ὁ βασιλεὺς ὁ κληθεὶς Ἐπιφανής , ὁ ὁμηρεύσας παρὰ Ῥωμαίοις , ὡς ἱστορεῖ Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης ἐν τῷ τρίτῳ τῶν ὑπομνημάτων κἀν τῷ πέμπτῳ φάσκων αὐτὸν εἰς τοὺς Ἰνδικοὺς κώμους καὶ μέθας τραπέντα πολλὰ ἀναλίσκειν , καὶ τὰ περιλειπόμενα δὲ τῶν χρημάτων μεθ’ ἡμέραν κωμάζων ὁτὲ μὲν ἐξέχει , ἄλλοτε δὲ ἐν ταῖς δημοσίαις ὁδοῖς ἱστάμενος ἔλεγε , ᾽ τίνι ἡ τύχη δίδωσι , λαβέτω.᾽ καὶ ῥίψας τὸ ἀργύριον ᾤχετο . πολλάκις δὲ καὶ πλεκτὸν στέφανον ῥόδων ἔχων ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ χρυσοϋφῆ τήβενναν φορῶν μόνος ἐρέμβετο λίθους ὑπὸ μάλης ἔχων , οἷς ἔβαλλε τῶν ἰδιωτῶν τοὺς ἀκολουθοῦντας αὐτῷ . ἐλούετο δὲ καὶ εἰς τοὺς κοινοὺς λουτρῶνας μύροις ἀλειφόμενος , ὅτε καί ποτε συνιδών τις αὐτὸν ἰδιώτης ἔφη ᾽ μακάριος εἶ , ὦ βασιλεῦ , πολυτελὲς ὄζεις . καὶ ὃς ἡσθεὶς ἐγώ σε , φησίν , ὑπέρκορον τούτου · ποιήσω καὶ κατὰ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὑδρίσκην ὑπὲρ δύο χοᾶς ἔχουσαν παχέος μύρου καταχυθῆναι ἐκέλευσεν , ὡς καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀγοραιοτέρων εἰς τὸ ἐκχυθὲν συγκυλισθῆναι . ὀλίσθου τε γενομένου αὐτός τε ὁ Ἀντίοχος ἔπεσε καγχάζων καὶ οἱ πλεῖστοι τῶν λουσμένων τὸ αὐτὸ ἔπασχον . Πολύβιος δ’ ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν καλεῖ αὐτὸν Ἐπιμανῆ καὶ οὐκ Ἐπιφανῆ διὰ τὰς πράξεις ʽ οὐ μόνον γὰρ μετὰ δημοτῶν ἀνθρώπων κατέβαινεν εἰς ὁμιλίας , ἀλλὰ καὶ μετὰ τῶν παρεπιδημούντων ξένων καί τῶν εὐτελεστάτων συνέπινεν . εἰ δὲ καὶ τῶν νεωτέρων φησί αἴσθοιτό τινας συνευωχουμένους ὁπουδήποτε , παρῆν μετὰ κερατίου · καὶ συμφωνίας , ὥστε τοὺς πολλοὺς διὰ τὸ παράδοξον ἀνισταμένους φεύγειν . πολλάκις δὲ καὶ τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα ἀποβαλὼν τήβενναν ἀναλαβὼν περιῄει τὴν ἀγοράν
Lemmas: πολυπότης δέ εἰμί καί Ἀντίοχος ὁ βασιλεύς ὁ καλέω Ἐπιφανής , ὁ ὁμηρεύω παρά Ῥωμαῖος , ὡς ἱστορέω Πτολεμαῖος ὁ Εὐεργέτης ἐν ὁ τρίτος ὁ ὑπόμνημα ἐν ὁ πέμπτος φάσκω αὐτός εἰς ὁ Ἰνδικός κῶμος καί μέθη τέρπω πολύς ἀναλίσκω , καί ὁ περιλείπομαι δέ ὁ χρῆμα μετά ἡμέρα κωμάζω ὅτε μέν ἐκχέω , ἄλλοτε δέ ἐν ὁ δημόσιος ὁδός ἵστημι λέγω , ἒ τίς ὁ τύχη δίδωμι , λαβέτω.᾽ καί ῥίπτω ὁ ἀργύριον οἴχομαι . πολλάκις δέ καί πλεκτός στέφανος ῥόδον ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή καί χρυσοϋφής τήβεννα φορέω μόνος ῥέμβομαι λίθος ὑπό μάλη ἔχω , ὅς βάλλω ὁ ἰδιώτης ὁ ἀκολουθέω αὐτός . λούω δέ καί εἰς ὁ κοινός λουτρών μύρον ἀλείφω , ὅτε καί ποτέ συνοράω τις αὐτός ἰδιώτης φημί ἒ μακάριος εἰμί , ὦ βασιλεύς , πολυτελής ὄζω . καί ὅς ἥδομαι ἐγώ σύ , φημί , ὑπέρκορος οὗτος · ποιέω καί κατά ὁ κεφαλή αὐτός ὑδρίσκη ὑπέρ δύο χοοῦς ἔχω παχύς μύρον καταχέω κελεύω , ὡς καί ὁ πλῆθος ὁ ἀγοραῖος εἰς ὁ ἐκχέω συγκυλίνδω . ὄλισθος τε γίγνομαι αὐτός τε ὁ Ἀντίοχος πίπτω καγχάζω καί ὁ πολύς ὁ λούζω ὁ αὐτός πάσχω . Πολύβιος δέ ἐν ὁ ἕκτος καί εἰκοστός ὁ ἱστορίη καλέω αὐτός Ἐπιμανεύς καί οὐ Ἐπιφανεύς διά ὁ πρᾶξις ʽ οὐ μόνος γάρ μετά δημότης ἄνθρωπος καταβαίνω εἰς ὁμιλία , ἀλλά καί μετά ὁ παρεπιδημέω ξένος καί ὁ εὐτελής συμπίνω . εἰ δέ καί ὁ νέος φημί αἰσθάνομαι τις συνευωχέομαι ὁπουδήποτε , πάρειμι μετά κεράτιον · καί συμφωνία , ὥστε ὁ πολύς διά ὁ παράδοξος ἀνίστημι φεύγω . πολλάκις δέ καί ὁ βασιλικός ἐσθής ἀποβάλλω τήβεννα ἀναλαμβάνω περιέρχομαι ὁ ἀγορά
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.53
ἐν δὲ τῇ πρώτῃ καὶ τριακοστῇ ὁ αὐτὸς Πολύβιός φησι συντελοῦντα αὐτὸν ἐν τῇ Ἀντιοχείᾳ ἀγῶνας συγκαλέσαι πάντας Ἕλληνας καὶ τῶν ἄλλων τοὺς βουλομένους ἐπὶ τὴν θέαν . καὶ πλείστων παραγινομένων ἐν τοῖς γυμνασίοις , πάντας ἐκ χρυσῶν ὁλκείων ἤλειφε κροκίνῳ μύρῳ καὶ κινναμωμίνῳ καὶ ναρδίνῳ καὶ ἀμαρακίνῳ καὶ ἰρίνῳ . καὶ συγκαλῶν αὐτοὺς εἰς εὐωχίαν ποτὲ μὲν χίλια τρίκλινα , ποτὲ δὲ χίλια πεντακόσια συνεπλήρου μετὰ πολυτελεστάτης κατασκευῆς , καὶ ὁ χειρισμὸς τῆς διακονίας δι’ αὐτοῦ ἐγίνετο κατὰ γὰρ τὰς εἰσόδους ἐφιστάμενος οὓς μὲν εἰσῆγεν , οὓς δ’ ἀνέκλινεν , καὶ τοὺς διακόνους δὲ τοὺς τὰς παραθέσεις εἰσφέροντας αὐτὸς εἰσῆγε , καὶ περιπορευόμενος οὗ μὲν προσεκάθιζεν , οὗ δὲ προσανέπιπτε . καὶ ποτὲ μὲν ἀποθέμενος μεταξὺ τὸν ψωμόν , ποτὲ δὲ τὸ ποτήριον ἀνεπήδα καὶ μετανίστατο καὶ περιῄει τὸν πότον προπόσεις λαμβάνων ὀρθὸς ἄλλοτε παρ’ ἄλλοις , ἅμα δὲ τοῖς ἀκροάμασι προσπαίζων . καὶ ὑπὸ τῶν μίμων εἰσεφέρετο ὅλος συγκεκαλυμμένος καὶ ἐτίθετο εἰς τὴν γῆν ὡς εἷς ὢν τῶν μίμων καὶ τῆς συμφωνίας προκαλουμένης ὁ βασιλεὺς ἀναπηδήσας ὠρχεῖτο γυμνὸς καὶ προσέπαιζε τοῖς μίμοις , ὥστε πάντας αἰσχύνεσθαι . τοιαῦτα ἀπεργάζεται τοὺς ταλαιπώρους ἡ πρὸς τῇ μέθῃ ἀπαιδευσία . φιλοπότης δ’ ἦν καὶ ὁ ὁμώνυμος αὐτῷ Ἀντίοχος , ὁ ἐν Μηδίᾳ πρὸς Ἀρσάκην πολεμήσας , ὡς ἱστορεῖ Ποσειδώνιος ὁ Ἀπαμεὺς ἐν τῇ ἑκκαιδεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν . ἀναιρεθέντος γοῦν αὐτοῦ τὸν ᾽ Ἀρσάκην θάπτοντα αὐτὸν λέγειν ᾽ ἔσφηλέν σε , Ἀντίοχε , θάρσος καὶ μέθη · ἤλπιζες γάρ ἐν μεγάλοις ποτηρίοις τὴν Ἀρσάκου βασιλείαν ἐκπιεῖν.᾽
Lemmas: ἐν δέ ὁ πρῶτος καί τριακοστός ὁ αὐτός Πολύβιος φημί συντελέω αὐτός ἐν ὁ Ἀντιόχειος ἀγών συγκαλέω πᾶς Ἕλλην καί ὁ ἄλλος ὁ βούλομαι ἐπί ὁ θέα . καί πολύς παραγίγνομαι ἐν ὁ γυμνάσιον , πᾶς ἐκ χρύσεος ὁλκεῖον ἀλείφω κρόκινος μύρον καί κινναμώμινος καί νάρδινος καί ἀμαράκινον καί ἴρινος . καί συγκαλέω αὐτός εἰς εὐωχία ποτέ μέν χίλιοι τρίκλινον , ποτέ δέ χίλιοι πεντακόσιοι συμπληρόω μετά πολυτελής κατασκευή , καί ὁ χειρισμός ὁ διακονία διά αὐτός γίγνομαι κατά γάρ ὁ εἴσοδος ἐφίστημι ὅς μέν εἰσάγω , ὅς δέ ἀνακλίνω , καί ὁ διάκονος δέ ὁ ὁ παράθεσις εἰσφέρω αὐτός εἰσάγω , καί περιπορεύομαι ὅς μέν προσκαθίζω , ὅς δέ προσαναπίπτω . καί ποτέ μέν ἀποτίθημι μεταξύ ὁ ψωμός , ποτέ δέ ὁ ποτήριον ἀναπηδάω καί μετανίστημι καί περιέρχομαι ὁ πότος πρόποσις λαμβάνω ὀρθός ἄλλοτε παρά ἄλλος , ἅμα δέ ὁ ἀκρόαμα προσπαίζω . καί ὑπό ὁ μῖμος εἰσφέρω ὅλος συγκαλύπτω καί τίθημι εἰς ὁ γῆ ὡς εἷς εἰμί ὁ μῖμος καί ὁ συμφωνία προκαλέω ὁ βασιλεύς ἀναπηδάω ὀρχέω γυμνός καί προσπαίζω ὁ μῖμος , ὥστε πᾶς αἰσχύνω . τοιοῦτος ἀπεργάζομαι ὁ ταλαίπωρος ὁ πρός ὁ μέθη ἀπαιδευσία . φιλοπότης δέ εἰμί καί ὁ ὁμώνυμος αὐτός Ἀντίοχος , ὁ ἐν Μηδία πρός Ἀρσάκης πολεμέω , ὡς ἱστορέω Ποσειδώνιος ὁ Ἀπαμεύς ἐν ὁ ἑκκαιδέκατος ὁ ἱστορίη . ἀναιρέω γοῦν αὐτός ὁ ἒ Ἀρσάκης θάπτω αὐτός λέγω ἒ σφάλλω σύ , Ἀντίοχος , θάρσος καί μέθη · ἐλπίζω γάρ ἐν μέγας ποτήριον ὁ Ἀρσάκης βασιλεία ἐκπίνω
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.54
Ἀντίοχος δὲ ὁ μέγας ἐπικαλούμενος , ὃν Ῥωμαῖοι καθεῖλον , ὡς ἱστορεῖ Πολύβιος ἐν τῇ εἰκοστῇ , παρελθὼν εἰς Χαλκίδα τῆς Εὐβοίας συνετέλει γάμους , πεντήκοντα μὲν ἔτη γεγονὼς καὶ δύο τὰ μέγιστα τῶν ἔργων ἀνειληφώς , τήν τε τῶν Ἑλλήνων ἐλευθέρωσιν , ὡς αὐτὸς ἐπηγγέλλετο , καὶ τὸν πρὸς Ῥωμαίους πόλεμον . ἐρασθεὶς οὖν παρθένου Χαλκιδικῆς κατὰ τὸν τοῦ πολέμου καιρὸν ἐφιλοτιμήσατο γῆμαι αὐτήν , οἰνοπότης ὢν καὶ μέθαις χαίρων ἦν δ’ αὕτη Κλεοπτολέμου μὲν θυγάτηρ ἑνὸς τῶν ἐπιφανῶν , κάλλει δὲ πάσας ὑπερβάλλουσα · καὶ τοὺς γάμους συντελῶν ἐν τῇ Χαλκίδι αὐτόθι διέτριψε τὸν χειμῶνα , τῶν ἐνεστώτων οὐδ’ ἡντινοῦν ποιούμενος πρόνοιαν . ἔθετο δὲ καὶ τῇ παιδὶ ὄνομα Εὔβοιαν . ἡττηθεὶς οὖν τῷ πολέμῳ ἔφυγεν εἰς Ἔφεσον μετὰ τῆς νεογάμου . ἐν δὲ τῇ δευτέρᾳ ὁ αὐτὸς Πολύβιος ἱστορεῖ Ἄγρωνα τὸν Ἰλλυριῶν βασιλέα ἡσθέντα ἐπὶ τῷ νενικηκέναι τοὺς μέγα φρονοῦντας Αἰτωλοὺς πολυπότην ὄντα καὶ εἰς μέθας καὶ εὐωχίας τραπέντα πλευρίτιδι ληφθέντα ἀποθανεῖν . ἐν δὲ τῇ ἐνάτῃ καὶ εἰκοστῇ ὁ αὐτὸς Γενθίωνά φησι τὸν τῶν Ἰλλυριῶν βασιλέα διὰ τὴν πολυποσίαν πολλὰ ποιεῖν ἀσελγῆ κατὰ τὸν βίον , νύκτωρ τε αἰεὶ καὶ μεθ’ ἡμέραν μεθύοντα . ἀποκτείναντα δὲ καὶ Πλεύρατον τὸν ἀδελφὸν γαμεῖν μέλλοντα τὴν Μονουνίου θυγατέρα αὐτὸν γῆμαι τὴν παῖδα καὶ ὠμῶς χρῆσθαι τοῖς ἀρχομένοις . καὶ Δημήτριον δέ φησι , τὸν ἐκ τῆς Ῥώμης τὴν ὁμηρείαν διαφυγόντα , ἐν τῇ τρίτῃ καὶ τριακοστῇ βασιλεύσαντα Σύρων πολυπότην ὄντα τὸ πλεῖστον τῆς ἡμέρας μεθύσκεσθαι . Ὀροφέρνην τε ὀλίγον χρόνον Καππαδοκίας βασιλεύσαντα καὶ παριδόντα τὰς πατρίους ἀγωγάς φησιν ἐν τῇ τριακοστῇ δευτέρᾳ εἰσαγαγεῖν τὴν Ἰακὴν καὶ τεχνιτικὴν ἀσωτίαν .
Lemmas: Ἀντίοχος δέ ὁ μέγας ἐπικαλέω , ὅς Ῥωμαῖος καθαιρέω , ὡς ἱστορέω Πολύβιος ἐν ὁ εἰκοστός , παρέρχομαι εἰς Χαλκίς ὁ Εὔβοια συντελέω γάμος , πεντήκοντα μέν ἔτος γίγνομαι καί δύο ὁ μέγας ὁ ἔργον ἀναλαμβάνω , ὁ τε ὁ Ἕλλην ἐλευθέρωσις , ὡς αὐτός ἐπαγγέλλω , καί ὁ πρός Ῥωμαῖος πόλεμος . ἔραμαι οὖν παρθένος Χαλκιδικός κατά ὁ ὁ πόλεμος καιρός φιλοτιμέομαι γαμέω αὐτός , οἰνοπότης εἰμί καί μέθη χαίρω εἰμί δέ οὗτος Κλεοπτόλεμος μέν θυγάτηρ εἷς ὁ ἐπιφανής , κάλλος δέ πᾶς ὑπερβάλλω · καί ὁ γάμος συντελέω ἐν ὁ Χαλκίς αὐτόθι διατρίβω ὁ χειμών , ὁ ἐνίστημι οὐδέ ὅστις ποιέω πρόνοια . τίθημι δέ καί ὁ παῖς ὄνομα Εὔβοια . ἡσσάομαι οὖν ὁ πόλεμος φεύγω εἰς Ἔφεσος μετά ὁ νεόγαμος . ἐν δέ ὁ δεύτερος ὁ αὐτός Πολύβιος ἱστορέω Ἄγρων ὁ Ἰλλυριοί βασιλεύς ἥδομαι ἐπί ὁ νικάω ὁ μέγας φρονέω Αἰτωλός πολυπότης εἰμί καί εἰς μέθη καί εὐωχία τέρπω πλευρῖτις λαμβάνω ἀποθνῄσκω . ἐν δέ ὁ ἔνατος καί εἰκοστός ὁ αὐτός Γενθίων φημί ὁ ὁ Ἰλλυριοί βασιλεύς διά ὁ πολυποσία πολύς ποιέω ἀσελγής κατά ὁ βίος , νύκτωρ τε ἀεί καί μετά ἡμέρα μεθύω . ἀποκτείνω δέ καί Πλεύρατος ὁ ἀδελφός γαμέω μέλλω ὁ Μονούνιος θυγάτηρ αὐτός γαμέω ὁ παῖς καί ὠμός χράω ὁ ἄρχω . καί Δημήτριος δέ φημί , ὁ ἐκ ὁ Ῥώμη ὁ ὁμηρεία διαφεύγω , ἐν ὁ τρίτος καί τριακοστός βασιλεύω Σύρος πολυπότης εἰμί ὁ πολύς ὁ ἡμέρα μεθύσκω . Ὀροφέρνης τε ὀλίγος χρόνος Καππαδοκία βασιλεύω καί παροράω ὁ πάτριος ἀγωγή φημί ἐν ὁ τριακοστός δεύτερος εἰσάγω ὁ Ἰακός καί τεχνιτικός ἀσωτία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.55
διόπερ ὁ θειότατος Πλάτων καλῶς νομοθετεῖ ἐν τῷ δευτέρῳ ᾽τοὺς παῖδας μέχρι ἐτῶν ὀκτωκαίδεκα τὸ παράπαν οἴνου μὴ γεύεσθαι οὐ γὰρ χρὴ πῦρ ἐπὶ πῦρ ὀχετεύειν οἴνου δὲ μετρίου γεύεσθαι μέχρι τριάκοντα ἐτῶν , μέθης δὲ καὶ πολυοινίας τὸ παράπαν τὸν νέον ἀπέχεσθαι · τετταράκοντα δὲ ἐπιβαίνοντα ἐτῶν ἐν τοῖς συσσιτίοις εὐωχηθέντα καλεῖν τούς τε ἄλλους θεοὺς καὶ δὴ καὶ Διόνυσον παρακαλεῖν εἰς τὴν τῶν πρεσβυτῶν τελετὴν ἅμα καὶ παιδιάν , ἣν τοῖς ἀνθρώποις ἐπίκουρον τῆς τοῦ γήρως αὐστηρότητος ἐδωρήσατο τὸν οἶνον φάρμακον , ὥστε ἀνηβᾶν ἡμᾶς καὶ δυσθυμίας λήθην γίγνεσθαι καὶ ἑξῆς δέ φησι · ʽλόγος καὶ φήμη ὑπορρεῖ , ὡς ὁ θεὸς οὗτος ὑπὸ τῆς μητρυιᾶς Ἥρας διεφορήθη τῆς ψυχῆς τὴν γνώμην διὸ τάς τε βακχείας καὶ τὴν μανικὴν πᾶσαν ἐμβάλλει χορείαν τιμωρούμενος , ὅθεν καὶ τὸν οἶνον ἐπὶ τοῦτ’ αὐτὸ δεδώρηται.᾽
Lemmas: διόπερ ὁ θεῖος Πλάτων καλός νομοθετέω ἐν ὁ δεύτερος ἔτος παῖς μέχρι ἔτος ὀκτωκαίδεκα ὁ παράπαν οἶνος μή γεύω οὐ γάρ χρή πῦρ ἐπί πῦρ ὀχετεύω οἶνος δέ μέτριος γεύω μέχρι τριάκοντα ἔτος , μέθη δέ καί πολυοινία ὁ παράπαν ὁ νέος ἀπέχω · τεσσαράκοντα δέ ἐπιβαίνω ἔτος ἐν ὁ συσσίτιον εὐωχέω καλέω ὁ τε ἄλλος θεός καί δή καί Διόνυσος παρακαλέω εἰς ὁ ὁ πρεσβύτης τελετή ἅμα καί παιδιά , ὅς ὁ ἄνθρωπος ἐπίκουρος ὁ ὁ γῆρας αὐστηρότης δωρέω ὁ οἶνος φάρμακον , ὥστε ἀνηβάω ἐγώ καί δυσθυμία λήθη γίγνομαι καί ἑξῆς δέ φημί · ʽλόγος καί φήμη ὑπορρέω , ὡς ὁ θεός οὗτος ὑπό ὁ μητρυιά Ἥρα διαφορέω ὁ ψυχή ὁ γνώμη διό ὁ τε βακχεία καί ὁ μανικός πᾶς ἐμβάλλω χορεία τιμωρέω , ὅθεν καί ὁ οἶνος ἐπί οὗτος αὐτός δεδώρηται.᾽
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.57
οἷαι δ’ εἰσὶ παρὰ τοῖς Ἕλλησι μεθύουσαι αἱ γυναῖκες παραδίδωσιν Ἀντιφάνης μὲν ἐν τῇ Ἀκοντιζομένῃ οὕτω · γείτων ἐστί τις κάπηλος · οὗτος εὐθὺς ὅταν ἔλθω ποτὲ διψῶσα , μόνος οἶδ’ ὣς γ’ ἐμοὶ κεράννυται . οὔθ’ ὑδαρὲς οὔτ’ ἄκρατον οἶδ’ ἐγώ ποτε πιοῦσα . καὶ ἐν Μύστιδι · γυναῖκες δέ εἰσιν αἱ διαλεγόμεναι · βούλει καὶ σύ , φιλτάτη , πιεῖν ; β . καλῶς ἔχει μοι . α . τοιγαροῦν ἐμοὶ φέρε . μέχρι γὰρ τριῶν δεῖν φασι τιμᾶν τοὺς θεούς . Ἄλεξις δὲ Ὀρχηστρίδι · γυναιξὶ δ’ ἀρκεῖ πάντ’ ἐὰν οἶνος παρῇ πίνειν διαρκής . β . ἀλλὰ μήν , νὴ τὼ θεώ , ὁ ἔσται γ’ ὅσον ἂν βουλώμεθ᾽ , ἔσται καὶ μάλα ἡδὺς γ᾽ , ὀδόντας οὐκ ἔχων , ἤδη σαπρὸς γεγώς , γέρων γε δαιμονίως . λ . ἀσπάζομαι γραῦν σφίγγα πρὸς ἐμὲ ὡς αἰνίγματα λέγε καὶ τὰ λοιπά . ἐν δὲ Δὶς πενθοῦντι Ζωπύρας τινὸς μνημονεύων φησί · καὶ Ζωπύρα , οἰνηρὸν ἀγγεῖον . Ἀντιφάνης Βάκχαις · ἐπεὶ δὲ τοῦτ’ οὐκ ἔστι , κακοδαίμων σφόδρα ὅστις γαμεῖ γυναῖκα , πλὴν ἐν τοῖς Σκύθαις · ἐκεῖ μόνον γὰρ οὐδὲ φύετ’ ἄμπελος . Ξέναρχος Πεντάθλῳ · ὅρκον δ’ ἐγὼ γυναικὸς εἰς οἶνον γράφω .
Lemmas: οἷος δέ εἰμί παρά ὁ Ἕλλην μεθύω ὁ γυνή παραδίδωμι Ἀντιφάνης μέν ἐν ὁ Ἀκοντιζομένη οὕτως · γείτων εἰμί τις κάπηλος · οὗτος εὐθύς ὅταν ἔρχομαι ποτέ διψάω , μόνος οἶδα ὡς γε ἐγώ κεράννυμι . οὔτι ὑδαρής οὔτε ἄκρατος οἶδα ἐγώ ποτέ πίνω . καί ἐν Μύστις · γυνή δέ εἰμί ὁ διαλέγω · βούλομαι καί σύ , φίλος , πίνω ; Β . καλός ἔχω ἐγώ . α . τοιγαροῦν ἐγώ φέρω . μέχρι γάρ τρεῖς δέω φημί τιμάω ὁ θεός . Ἄλεξις δέ Ὀρχηστρίς · γυνή δέ ἀρκέω πᾶς ἐάν οἶνος παρέρχομαι πίνω διαρκής . Β . ἀλλά μήν , νή ὁ θεός , ὁ εἰμί γε ὅσος ἄν βούλομαι , εἰμί καί μάλα ἡδύς γε , ὀδούς οὐ ἔχω , ἤδη σαπρός γίγνομαι , γέρων γε δαιμόνιος . λ . ἀσπάζομαι γραῦς σφίγξ πρός ἐγώ ὡς αἴνιγμα λέγω καί ὁ λοιπός . ἐν δέ Δίς πενθέω Ζωπύρα τις μνημονεύω φημί · καί Ζωπύρα , οἰνηρός ἀγγεῖον . Ἀντιφάνης Βάκχη · ἐπεί δέ οὗτος οὐ εἰμί , κακοδαίμων σφόδρα ὅστις γαμέω γυνή , πλήν ἐν ὁ Σκύθης · ἐκεῖ μόνος γάρ οὐδέ φύω ἄμπελος . Ξέναρχος Πένταθλος · ὅρκος δέ ἐγώ γυνή εἰς οἶνος γράφω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.58
Πλάτων Φάωνι διηγούμενος ὅσα διὰ τὸν οἶνον συμβαίνει ταῖς γυναιξί φησιν εἶεν , γυναῖκες , ὡς ἔγωγ’ ὑμῖν πάλαι οἶνον γενέσθαι τὴν ἄνοιαν εὔχομαι , ὑμῖν γὰρ οὐδέν , καθάπερ ἡ παροιμία , πλὴν τοῦ καπήλου νοῦν ἐνεῖναί μοι δοκεῖ . εἰ γὰρ Φάωνα δεῖσθ’ ἰδεῖν , προτέλεια δεῖ ὑμᾶς ποιῆσαι πολλὰ πρότερον τοιαδί · πρῶτα μὲν ἐμοὶ γὰρ κουροτρόφῳ προθύεται πλακοῦς ἐνόρχης , ἄμυλος ἐγκύμων , κίχλαι ἑκκαίδεχ’ ὁλόκληροι μέλιτι διαμεμιγμέναι , λαγῷα δώδεκ’ ἐπισέληνα . τἄλλα δὲ ἤδη τάδ’ εὐτελέστατ’ ἐστ᾽ , ἄκουε δή . βολβῶν μὲν Ὀρθάννῃ τρί’ ἡμιεκτέα , Κονισάλῳ δὲ καὶ παραστάταιν δυοῖν μύρτων πινακίσκος χειρὶ παρατετιλμένων λύχνων γὰρ ὀσμὰς οὐ φιλοῦσι δαίμονες , περκνὴ γιγαρτὶς κυσί τε καὶ κυνηγέταις , Λόρδωνι δραχμή , Κυβδάσῳ τριώβολον , ἥρῳ Κέλητι δέρμα καὶ θυλήματα . ταῦτ’ ἐστι τἀναλώματ᾽ . εἰ μὲν οὖν τάδε προσοίσετ’ εἰσέλθοιτ’ ἄν · εἰ δὲ μή , μάτην ἔξεστιν ὑμῖν διὰ κενῆς βινητιᾶν . Ἀξιόνικος δ’ ἐν Φιλίννῃ φησί · γυναικὶ δὴ πίστευε μὴ πίνειν ὕδωρ .
Lemmas: Πλάτων Φάων διηγέομαι ὅσος διά ὁ οἶνος συμβαίνω ὁ γυνή φημί εἶεν , γυνή , ὡς ἐγώ σύ πάλαι οἶνος γίγνομαι ὁ ἄνοια εὔχομαι , σύ γάρ οὐδείς , καθά ὁ παροιμία , πλήν ὁ κάπηλος νόος ἔνειμι ἐγώ δοκέω . εἰ γάρ Φάων δέω ὁράω , προτέλειος δέω σύ ποιέω πολύς πρότερος τοιαδίͅς · πρῶτος μέν ἐγώ γάρ κουροτρόφος προθύω πλακοῦς ἐνόρχης , ἄμυλος ἐγκύμων , κίχλη ἑκκαίδεκα ὁλόκληρος μέλι διαμίγνυμι , λαγῷος δώδεκα ἐπισέληνος . ἄλλος δέ ἤδη ὅδε εὐτελής εἰμί , ἀκούω δή . βολβός μέν Ὀρθάννης τρεῖς ἡμιεκτέον , Κονίσαλος δέ καί παραστάτης δύο μύρτον πινακίσκος χείρ παρατίλλω λύχνος γάρ ὀσμή οὐ φιλέω δαίμων , περκνός γιγαρτίς κύων τε καί κυνηγέτης , Λόρδων δραχμή , Κύβδασος τριώβολον , ἥρως Κέλης δέρμα καί θύλημα . οὗτος εἰμί ἀνάλωμα . εἰ μέν οὖν ὅδε προσφέρω εἰσέρχομαι ἄν · εἰ δέ μή , μάτην ἔξεστι σύ διά κενός βινητιάω . Ἀξιόνικος δέ ἐν Φίλιννα φημί · γυνή δή πιστεύω μή πίνω ὕδωρ .