athenaeus-soph.deipnosophistae 6.23
Πλάτων δὲ ὁ θεῖος καὶ Λυκοῦργος ὁ Λάκων οὐδ’ εἴων ἐνεπιδημεῖν ταῖς ἰδίαις πολιτείαις οὔτε τῶν ἄλλων πολυτελῶν οὐδέν , ἀλλ’ οὐδὲ τὸν ἄργυρον οὐδὲ τὸν χρυσόν , τῶν μεταλλευομένων τὸν σίδηρον καὶ τὸν χαλκὸν ἀρκεῖν νομίζοντες , ἐκεῖνα δ’ ἐκβάλλοντες ὡς λυμαινόμενα τὰς ὑγιαινούσας τῶν πόλεων . Ζήνων δὲ ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς πάντα τὰ ἄλλα πλὴν τοῦ νομίμως αὐτοῖς καὶ καλῶς χρῆσθαι νομίσας ἀδιάφορα τὴν μὲν αἵρεσιν αὐτῶν καὶ φυγὴν ἀπειπών . τὴν χρῆσιν δὲ τῶν λιτῶν καὶ περιττῶν προηγουμένως · ποιεῖσθαι προστάσσων , ὅπως ἀδεῆ καὶ ἀθαύμαστον πρὸς τἄλλα τὴν διάθεσιν τῆς ψυχῆς ἔχοντες οἱ ἄνθρωποι ὅσα μήτε καλά ἐστι μήτε αἰσχρὰ τοῖς μὲν κατὰ φύσιν ὡς ἐπὶ πολὺ χρῶνται , τῶν δ’ ἐναντίων μηδὲν ὅλως δεδοικότες λόγῳ καὶ μὴ φόβῳ τούτων ἀπέχωνται . οὐδὲν γὰρ ἡ φύσις ἐκβέβληκεν ἐκ τοῦ κόσμου τῶν εἰρημένων , ἀλλ’ ἐποίησεν ὑπογείους αὐτῶν φλέβας πολύπονον καὶ χαλεπὴν ἐχούσας ἐργασίαν , ὅπως οἱ περὶ ταῦτα σπουδάζοντες ὀδυνώμενοι μετίωσι τὴν κτῆσιν , καὶ οὐχ οἱ μεταλλεύοντες μόνοι ἀλλὰ καὶ οἱ τὰ μεταλλευθέντα συναγείροντες μυρίοις μόχθοις θηρεύωσι τὴν περίβλεπτον ταύτην πολυκτησίαν . δείγματος μὲν οὖν χάριν ἔστιν οὗπερ ἐπιπόλαιον αὐτῶν ἐστι τὸ γένος , εἲ γ’ ἐν ταῖς ἐσχατιαῖς τῆς οἰκουμένης καὶ ποτάμια τὰ τυχόντα ψήγματα χρυσοῦ καταφέρει καὶ ταῦτα γυναῖκες καὶ ἄνδρες ἀσθενεῖς τὰ σώματα σὺν ταῖς ἄμμοις ὑποψήχοντες διιστᾶσι καὶ πλύναντες ἄγουσιν ἐπὶ τὴν χώνην , ὡς παρὰ τοῖς Ἐλουητίοις φησὶν ὁ ἐμὸς Ποσειδώνιος καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν Κελτῶν . καὶ τά τε πάλαι μὲν Ῥιπαῖα καλούμενα ὄρη , εἶθ’ ὕστερον Ὄλβια προσαγορευθέντα , νῦν δὲ Ἄλπια ἔστι δὲ τῆς Γαλατίας αὐτομάτως ὕλης ἐμπρησθείσης ἀργύρῳ διερρύη . τὸ μέντοι γε πολὺ τούτου βαθείαις καὶ κακοπαθέσι μεταλλείαις εὑρίσκεται κατὰ τὸν Φαληρέα Δημήτριον ἐλπιζούσης τῆς πλεονεξίας ἀνάξειν ἐκ τῶν μυχῶν τῆς γῆς αὐτὸν τὸν Πλούτωνα , χαριεντιζόμενος γοῦν φησιν ὅτι πολλάκις καταναλώσαντες τὰ φανερὰ τῶν ἀδήλων ἕνεκα ἃ μὲν ἔμελλον οὐκ ἔλαβον , ἃ δ’ εἶχον ἀπέβαλον ὥσπερ αἰνίγματος τρόπον ἀτυχοῦντες .
Lemmas: Πλάτων δέ ὁ θεῖος καί Λυκοῦργος ὁ Λάκων οὐδέ ἐάω ἐνεπιδημέω ὁ ἴδιος πολιτεία οὔτε ὁ ἄλλος πολυτελής οὐδείς , ἀλλά οὐδέ ὁ ἄργυρος οὐδέ ὁ χρυσός , ὁ μεταλλεύω ὁ σίδηρος καί ὁ χαλκός ἀρκέω νομίζω , ἐκεῖνος δέ ἐκβάλλω ὡς λυμαίνομαι ὁ ὑγιαίνω ὁ πόλις . Ζήνων δέ ὁ ἀπό ὁ στοά πᾶς ὁ ἄλλος πλήν ὁ νόμιμος αὐτός καί καλός χράω νομίζω ἀδιάφορος ὁ μέν αἵρεσις αὐτός καί φυγή ἀπολέγω . ὁ χρῆσις δέ ὁ λιτός καί περισσός προηγέομαι · ποιέω προστάσσω , ὅπως ἀδεής καί ἀθαύμαστος πρός ἄλλος ὁ διάθεσις ὁ ψυχή ἔχω ὁ ἄνθρωπος ὅσος μήτε καλός εἰμί μήτε αἰσχρός ὁ μέν κατά φύσις ὡς ἐπί πολύς χράω , ὁ δέ ἐναντίος μηδείς ὅλος δείδω λόγος καί μή φόβος οὗτος ἀπέχω . οὐδείς γάρ ὁ φύσις ἐκβάλλω ἐκ ὁ κόσμος ὁ λέγω , ἀλλά ποιέω ὑπόγειος αὐτός φλέψ πολύπονος καί χαλεπός ἔχω ἐργασία , ὅπως ὁ περί οὗτος σπουδάζω ὀδυνάω μεθίημι ὁ κτῆσις , καί οὐ ὁ μεταλλεύω μόνος ἀλλά καί ὁ ὁ μεταλλεύω συναγείρω μυρίος μόχθος θηρεύω ὁ περίβλεπτος οὗτος πολυκτησία . δεῖγμα μέν οὖν χάριν εἰμί ὅς ἐπιπόλαιος αὐτός εἰμί ὁ γένος , εἰ γε ἐν ὁ ἐσχατιά ὁ οἰκουμένη καί ποτάμιος ὁ τυγχάνω ψῆγμα χρυσός καταφέρω καί οὗτος γυνή καί ἀνήρ ἀσθενής ὁ σῶμα σύν ὁ ἄμμος ὑποψήχω διίστημι καί πλύνω ἄγω ἐπί ὁ χώνη , ὡς παρά ὁ Ἐλουήτιος φημί ὁ ἐμός Ποσειδώνιος καί ἄλλος τις ὁ Κελτοί . καί ὁ τε πάλαι μέν Ῥιπαῖος καλέω ὄρος , εἶτα ὕστερον Ὄλβια προσαγορεύω , νῦν δέ Ἄλπια εἰμί δέ ὁ Γαλατία αὐτόματος ὕλη ἐμπίμπρημι ἄργυρος διαρρέω . ὁ μέντοι γε πολύς οὗτος βαθύς καί κακοπαθής μεταλλεία εὑρίσκω κατά ὁ Φαληρεύς Δημήτριος ἐλπίζω ὁ πλεονεξία ἀνάσσω ἐκ ὁ μυχός ὁ γῆ αὐτός ὁ Πλούτων , χαριεντίζομαι γοῦν φημί ὅτι πολλάκις καταναλίσκω ὁ φανερός ὁ ἄδηλος ἕνεκα ὅς μέν μέλλω οὐ λαμβάνω , ὅς δέ ἔχω ἀποβάλλω ὥσπερ αἴνιγμα τρόπος ἀτυχέω .