ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.52
ὅτι Ἀριστοφάνους τὰς δευτέρας Θεσμοφοριαζούσας Δημήτριος ὁ Τροιζήνιος Θεσμοφοριασάσας ἐπιγράφει . ἐν ταύτῃ ὁ κωμικὸς μέμνηται Πεπαρηθίου οἴνου · οἶνον δὲ πίνειν οὐκ ἐάσω πράμνιον , οὐ Χῖον , οὐχὶ Θάσιον , οὐ Πεπαρήθιον , οὐδ’ ἄλλον ὅστις ἐπεγερεῖ τὸν ἔμβολον . Εὔβουλος · ὁ Λευκάδιος πάρεστι καὶ μελίττιος οἰνίσκος οὕτω πότιμος . Ἀρχεστράτου τοῦ δειπνολόγου · εἶθ’ ὁπόταν πλήρωμα Διὸς σωτῆρος ἕλησθε , ἤδη χρὴ γεραόν , πολιὸν σφόδρα κρᾶτα φοροῦντα οἶνον , ὑγρὰν χαίταν λευκῷ πεπυκασμένον ἄνθει πίνειν , ἐκ Λέσβου περικύμονος ἐκγεγαῶτα . τὸν τ’ ἀπὸ Φοινίκης ἱερᾶς τὸν Βύβλινον αἰνῶ · οὐ μέντοι κείνῳ γε παρεξισῶ αὐτόν . ἐὰν γὰρ ἐξαίφνης αὐτοῦ γεύσῃ μὴ πρόσθεν ἐθισθείς , εὐώδης μέν σοι δόξει τοῦ Λεσβίου εἶναι μᾶλλον · ἔχει γὰρ τοῦτο χρόνου διὰ μῆκος ἄπλατον · πινόμενος δ’ ἥσσων πολλῷ . κεῖνος δὲ δοκήσει οὐκ οἴνῳ σοι ἔχειν ὅμοιον γέρας , ἀμβροσίᾳ , δέ . εἰ δέ τινες σκώπτουσιν ἀλαζονοχαυνοφλύαροι , ὡς ἅδιστος ἔφυ πάντων Φοινίκιος οἶνος , οὐ προσέχω τὸν νοῦν αὐτοῖς ἐστὶ δὲ καὶ Θάσιος πίνειν γενναῖος , ἐὰν ᾖ πολλαῖς πρεσβεύων ἐτέων περικαλλέσιν ὥραις , οἶδα δὲ κἀξ ἄλλων πόλεων βοτρυοσταγῆ ἔρνη εἰπεῖν αἰνῆσαί τε καὶ οὔ με λέληθ’ ὀνομῆναι · ἀλλ’ οὐδὲν τἄλλ’ ἐστὶν ἁπλῶς πρὸς Λέσβιον οἶνον . ἀλλά τινες χαίρουσιν ἐπαινοῦντες τὰ παρ’ αὑτοῖς .
Lemmas: ὅτι Ἀριστοφάνης ὁ δεύτερος Θεσμοφοριάζω Δημήτριος ὁ Τροιζήνιος ἵΘεσμοφοριασημι ἐπιγράφω . ἐν οὗτος ὁ κωμικός μιμνῄσκω Πεπαρήθιος οἶνος · οἶνος δέ πίνω οὐ ἐάω πράμνιος , οὐ Χῖος , οὐ Θάσιος , οὐ Πεπαρήθιος , οὐδέ ἄλλος ὅστις ἐπεγείρω ὁ ἔμβολος . Εὔβουλος · ὁ Λευκάδιος πάρειμι καί μελίσσιος οἰνίσκος οὕτως πότιμος . Ἀρχέστρατος ὁ δειπνολόγος · εἶτα ὁπόταν πλήρωμα Ζεύς σωτήρ αἱρέω , ἤδη χρή γεραός , πολιός σφόδρα κράς φορέω οἶνος , ὑγρός χαίτη λευκός πυκάζω ἄνθος πίνω , ἐκ Λέσβος περικύμων ἐκγίγνομαι . ὁ τε ἀπό Φοινίκη ἱερός ὁ Βύβλινος αἰνέω · οὐ μέντοι ἐκεῖνος γε παρεξισόω αὐτός . ἐάν γάρ ἐξαίφνης αὐτός γεύω μή πρόσθεν ἐθίζω , εὐώδης μέν σύ δοκέω ὁ Λέσβιος εἰμί μάλα · ἔχω γάρ οὗτος χρόνος διά μῆκος ἄπλατος · πίνω δέ ἥσσων πολύς . ἐκεῖνος δέ δοκέω οὐ οἶνος σύ ἔχω ὅμοιος γέρας , ἀμβροσία , δέ . εἰ δέ τις σκώπτω ἀλαζονοχαυνοφλύαρος , ὡς ἡδύς φύω πᾶς Φοινίκιος οἶνος , οὐ προσέχω ὁ νόος αὐτός εἰμί δέ καί Θάσιος πίνω γενναῖος , ἐάν εἰμί πολύς πρεσβεύω ἔτος περικαλλής ὥρα , οἶδα δέ ἐκ ἄλλος πόλις βοτρυοσταγής ἔρνος λέγω αἰνέω τε καί οὐ ἐγώ λανθάνω ὀνομαίνω · ἀλλά οὐδείς ἄλλος εἰμί ἁπλῶς πρός Λέσβιος οἶνος . ἀλλά τις χαίρω ἐπαινέω ὁ παρά ἑαυτοῦ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.53
φοινικίνου δὲ οἴνου μέμνηται καὶ Ἔφιππος · κάρυα , ῥόας , φοίνικας , ἕτερα νώγαλα , σταμνάριὰ τ’ οἴνου μικρὰ τοῦ φοινικίνου . καὶ πάλιν φοινικίνου βῖκός τις ὑπανεῴγνυτο . μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Ξενοφῶν Ἀναβάσει . Μενδαίου δὲ Κρατῖνος · νῦν δ’ ἂν ἴδῃ Μενδαῖον ἡβῶντ’ ἀρτίως οἰνίσκον , ἕπεται κἀκολουθεῖ καὶ λέγει · οἴμ’ ὡς ἁπαλὸς καὶ λευκός · ἆρ’ οἴσει τρία ; Ἕρμιππος δέ που ποιεῖ τὸν Διόνυσον πλειόνων μεμνημένον Μενδαίῳ μὲν καὶ ἐνουροῦσιν θεοὶ αὐτοὶ στρώμασιν ἐν μαλακοῖς . Μάγνητα δὲ μειλιχόδωρον καὶ Θάσιον , τῷ δὴ μήλων ἐπιδέδρομεν ὀδμή , τοῦτον ἐγὼ κρίνω πολὺ πάντων εἶναι ἄριστον τῶν ἄλλων οἴνων μετ’ ἀμύμονα Χῖον ἄλυπον . ἔστι δέ τις οἶνος , τὸν δὴ σαπρίαν καλέουσι , οὗ καὶ ἀπὸ στόματος στάμνων ὑπανοιγομενάων ὄζει ἴων , ὄζει δὲ ῥόδων , ὄζει δ’ ὑακίνθου · ὀσμὴ θεσπεσία κατὰ πᾶν δ’ ἔχει ὑψερεφὲς δῶ , ἀμβροσία καὶ νέκταρ ὁμοῦ . τοῦτ’ ἐστὶ τὸ νέκταρ , τούτου χρὴ παρέχειν πίνειν ἐν δαιτὶ θαλείῃ τοῖσιν ἐμοῖσι φίλοις , τοῖς δ’ ἐχθροῖς ἐκ Πεπαρήθου . φησὶ δὲ Φαινίας ὁ Ἐρέσιος Μενδαίους τοὺς βότρυς ἐπὶ τῇ ἀμπέλῳ ῥαίνειν τῷ ἐλατηρίῳ · διὸ γίνεσθαι τὸν οἶνον μαλακόν .
Lemmas: φοινίκινος δέ οἶνος μιμνῄσκω καί Ἔφιππος · κάρυον , ῥόα , φοῖνιξ , ἕτερος νώγαλα , σταμνάριον τε οἶνος μικρός ὁ φοινίκινος . καί πάλιν φοινίκινος βῖκος τις ὑπανοῴγνυμαι . μνημονεύω αὐτός καί Ξενοφῶν Ἀνάβασις . Μένδαῖος δέ Κρατῖνος · νῦν δέ ἐάν ὁράω Μένδαῖος ἡβάω ἄρτιος οἰνίσκος , ἕπομαι ἀκολουθέω καί λέγω · οἴμοι ὡς ἁπαλός καί λευκός · ἆρα φέρω τρεῖς ; Ἕρμιππος δέ που ποιέω ὁ Διόνυσος πολύς μιμνῄσκω Μένδαῖος μέν καί ἐνουρέω θεός αὐτός στρῶμα ἐν μαλακός . Μάγνης δέ μειλιχόδωρος καί Θάσιος , ὁ δή μῆλον ἐπιτρέχω ὀσμή , οὗτος ἐγώ κρίνω πολύς πᾶς εἰμί ἀγαθός ὁ ἄλλος οἶνος μετά ἀμύμων Χῖος ἄλυπος . εἰμί δέ τις οἶνος , ὁ δή σαπρία καλέω , ὅς καί ἀπό στόμα στάμνος ὑπανοίγω ὄζω ἴων , ὄζω δέ ῥόδον , ὄζω δέ ὑάκινθος · ὀσμή θεσπέσιος κατά πᾶς δέ ἔχω ὑψερεφής δῶμα , ἀμβρόσιος καί νέκταρ ὁμοῦ . οὗτος εἰμί ὁ νέκταρ , οὗτος χρή παρέχω πίνω ἐν δαίς θάλεια ὁ ἐμός φίλος , ὁ δέ ἐχθρός ἐκ Πεπάρηθος . φημί δέ Φαινίας ὁ Ἐρέσιος Μένδαῖος ὁ βότρυς ἐπί ὁ ἄμπελος ῥαίνω ὁ ἐλατήριος · διό γίγνομαι ὁ οἶνος μαλακός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.54
ὅτι Θεμιστοκλῆς ὑπὸ βασιλέως ἔλαβε δωρεὰν τὴν Λάμψακον εἰς οἶνον , Μαγνησίαν δ’ εἰς ἄρτον , Μυοῦντα δ’ εἰς ὄψον , Περκώτην δὲ καὶ τὴν Παλαίσκηψιν εἰς στρωμνὴν καὶ ἱματισμόν . ἐκέλευσε δὲ τούτῳ στολὴν φορεῖν βαρβαρικήν , ὡς καὶ Δημαράτῳ , δοὺς τὰ πρότερον ὑπάρχοντα καὶ εἰς στολὴν Γάμβρειον προσθεὶς ἐφ’ ᾧ τε μηκέτι Ἑλληνικὸν ἱμάτιον περιβάληται . καὶ Κῦρος δὲ ὁ μέγας Πυθάρχῳ τῷ Κυζικηνῷ φίλῳ ὄντι ἐχαρίσατο ἑπτὰ πόλεις , ὥς φησιν ὁ Βαβυλώνιος Ἀγαθοκλῆς , Πήδασον , Ὀλύμπιον , Ἀκαμάντιον , Τίον , Σκῆπτρα , Ἀρτύψον , Τορτύρην . ὁ δ’ εἰς ὕβριν , φησί , καὶ ἄνοιαν προελθὼν τυραννεῖν ἐπεχείρησε τῆς πατρίδος στρατιὰν συναγαγών . καὶ οἱ Κυζικηνοὶ ἐξορμήσαντες ἐπ’ αὐτὸν ἐβοηδρόμουν , πρόκροσσοι φερόμενοι ἐπὶ τὸν κίνδυνον . τιμᾶται δὲ παρὰ Λαμψακηνοῖς ὁ Πρίηπος ὁ αὐτὸς ὢν τῷ Διονύσῳ , ἐξ ἐπιθέτου καλούμενος οὕτως , ὡς Θρίαμβος καὶ Διθύραμβος . ὅτι Μιτυληναῖοι τὸν παρ’ αὑτοῖς γλυκὺν οἶνον πρόδρομον καλοῦσι , ἄλλοι δὲ πρότροπον .
Lemmas: ὅτι Θεμιστοκλῆς ὑπό βασιλεύς λαμβάνω δωρεά ὁ Λάμψακος εἰς οἶνος , Μαγνησία δέ εἰς ἄρτος , Μυόεις δέ εἰς ὄψον , Περκώτη δέ καί ὁ Παλαίσκηψις εἰς στρωμνή καί ἱματισμός . κελεύω δέ οὗτος στολή φορέω βαρβαρικός , ὡς καί Δημάρατος , δίδωμι ὁ πρότερος ὑπάρχω καί εἰς στολή Γάμβρειος προστίθημι ἐπί ὅς τε μηκέτι Ἑλληνικός ἱμάτιον περιβάλλω . καί Κῦρος δέ ὁ μέγας Πύθαρχος ὁ Κυζικηνός φίλος εἰμί χαρίζω ἑπτά πόλις , ὡς φημί ὁ Βαβυλώνιος Ἀγαθοκλῆς , Πήδασος , Ὀλύμπιος , Ἀκαμάντιον , Τίον , Σκῆπτρον , Ἀρτύψος , Τορτύρα . ὁ δέ εἰς ὕβρις , φημί , καί ἄνοια προέρχομαι τυραννεύω ἐπιχειρέω ὁ πατρίς στρατιά συνάγω . καί ὁ Κυζικηνός ἐξορμάω ἐπί αὐτός βοηδρομέω , πρόκροσσοι φέρω ἐπί ὁ κίνδυνος . τιμάω δέ παρά Λάμψακηνός ὁ Πρίαπος ὁ αὐτός εἰμί ὁ Διόνυσος , ἐκ ἐπίθετον καλέω οὕτως , ὡς Θρίαμβος καί Διθύραμβος . ὅτι Μιτυληναῖος ὁ παρά ἑαυτοῦ γλυκύς οἶνος πρόδρομος καλέω , ἄλλος δέ πρότροπος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.55
θαυμάζεται δὲ καὶ ὁ Ἰκάριος οἶνος , ὡς Ἄμφις · ἐν Θουρίοις τοὔλαιον , ἐν Γέλᾳ φακοί , Ἰκάριος οἶνος , ἰσχάδες Κιμώλιαι . γίνεται δὲ ἐν Ἰκάρῳ , φησὶν Ἐπαρχίδης , ὁ πράμνιος . ἐστὶ δὲ οὗτος γένος τι οἴνου , καί ἐστιν οὗτος οὔτε γλυκὺς οὔτε παχύς , ἀλλ’ αὐστηρὸς καὶ σκληρὸς καὶ δύναμιν ἔχων διαφέρουσαν · οἵῳ Ἀριστοφάνης οὐχ ἥδεσθαι Ἀθηναίους φησί , λέγων τὸν Ἀθηναίων δῆμον οὔτε ποιηταῖς ἥδεσθαι σκληροῖς καὶ ἀστεμφέσιν οὔτε πραμνίοις οἴνοις συνάγουσι τὰς ὀφρῦς τε καὶ τὴν κοιλίαν , ἀλλ’ ἀνθοσμίᾳ καὶ πέπονι νεκταροσταγεῖ . εἶναι γὰρ ἐν Ἰκάρῳ φησὶ Σῆμος Πράμνιον πέτραν καὶ παρ’ αὐτῇ ὄρος μέγα , ἀφ’ οὗ τὸν Πράμνιον οἶνον , ὃν καὶ φαρμακίτην τινὰς καλεῖν . ἐκαλεῖτο δὲ ἡ Ἴκαρος πρότερον Ἰχθυόεσσα διὰ τὸ ἐν αὐτῇ τῶν ἰχθύων πλῆθος , ὡς καὶ Ἐχινάδες ἀπὸ τῶν ἐχίνων καὶ Σηπιὰς ἄκρα ἀπὸ τῶν περὶ αὐτὴν σηπιῶν καὶ Λαγοῦσσαι νῆσοι ἀπὸ τῶν ἐν αὐταῖς λαγωῶν καὶ ἕτεραι Φυκοῦσσαι καὶ Λοπαδοῦσσαι ἀπὸ τῶν παραπλησίων , προσαγορεύεται δέ , φησὶν Ἐπαρχίδης , ἡ ἄμπελος ἡ τὸν Ἰκάριον πράμνιον φέρουσα ὑπὸ τῶν ξένων μὲν ἱερά , ὑπὸ δὲ τῶν Οἰνοαίων Διονυσιάς . Οἰνόη δὲ πόλις ἐν τῇ νήσῳ ἐστί . Δίδυμος δὲ πράμνιόν φησιν οἶνον ἀπὸ πραμνίας ἀμπέλου οὕτω καλουμένης , οἱ δὲ ἰδίως τὸν μέλανα , ἔνιοι δὲ ἐν τῷ καθόλου τὸν πρὸς παραμονὴν ἐπιτήδειον οἱονεὶ παραμόνιον ὄντα · οἱ δὲ τὸν πραύνοντα τὸ μένος , ἐπεὶ οἱ πιόντες προσηνεῖς .
Lemmas: θαυμάζω δέ καί ὁ Ἰκάριος οἶνος , ὡς Ἄμφις · ἐν Θούριος ἔλαιον , ἐν Γέλα φακός , Ἰκάριος οἶνος , ἰσχάς Κιμώλιος . γίγνομαι δέ ἐν Ἴκαρος , φημί Ἐπαρχίδης , ὁ πράμνιος . εἰμί δέ οὗτος γένος τις οἶνος , καί εἰμί οὗτος οὔτε γλυκύς οὔτε παχύς , ἀλλά αὐστηρός καί σκληρός καί δύναμις ἔχω διαφέρω · οἷος Ἀριστοφάνης οὐ ἥδομαι Ἀθηναῖος φημί , λέγω ὁ Ἀθηναῖος δῆμος οὔτε ποιητής ἥδομαι σκληρός καί ἀστεμφής οὔτε πραμ́νιος οἶνος συνάγω ὁ ὀφρύς τε καί ὁ κοιλία , ἀλλά ἀνθοσμίας καί πέπων νεκταροσταγής . εἰμί γάρ ἐν Ἴκαρος φημί Σῆμος Πράμνειος πέτρα καί παρά αὐτός ὄρος μέγας , ἀπό ὅς ὁ Πράμνειος οἶνος , ὅς καί φαρμακίτης τις καλέω . καλέω δέ ὁ Ἴκαρος πρότερος Ἰχθυόεσσα διά ὁ ἐν αὐτός ὁ ἰχθῦς πλῆθος , ὡς καί Ἐχῖναι ἀπό ὁ ἐχῖνος καί Σηπιάς ἄκρον ἀπό ὁ περί αὐτός σηπία καί Λαγοῦσσα νῆσος ἀπό ὁ ἐν αὐτός λαγώς καί ἕτερος Φυκοῦσσα καί Λοπαδοῦσσα ἀπό ὁ παραπλήσιος , προσαγορεύω δέ , φημί Ἐπαρχίδης , ὁ ἄμπελος ὁ ὁ Ἰκάριος πράμνιος φέρω ὑπό ὁ ξένος μέν ἱερός , ὑπό δέ ὁ Οἰνοαῖος Διονυσιάς . Οἰνόη δέ πόλις ἐν ὁ νῆσος εἰμί . Δίδυμος δέ πράμνιος φημί οἶνος ἀπό πραμνία ἄμπελος οὕτως καλέω , ὁ δέ ἴδιος ὁ μέλας , ἔνιοι δέ ἐν ὁ καθόλου ὁ πρός παραμονή ἐπιτήδειος οἱονεί παραμόνιος εἰμί · ὁ δέ ὁ πραύνω ὁ μένος , ἐπεί ὁ πίνω προσηνής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.57
Ἀλκμὰν δέ που ἄπυρον οἶνον καὶ ἄνθεος ὄσδοντά . φησι τὸν ἐκ Πέντε λόφων , ὅς ἐστι τόπος Σπάρτης ἀπέχων στάδια ἑπτά · καὶ τὸν ἐκ Δενθιάδων , ἐρύματός τινος , καὶ τὸν ἐξ Οἰνοῦντος καὶ τὸν ἐξ Ὀνόγλων καὶ Σταθμῶν . χωρία δὲ ταῦτα Λακωνικὰ πλησίον Πιτάνης . φησὶν οὖν οἶνον δ’ Οἰνουντιάδαν ἢ Δένθιν ἢ Καρύστιον ἢ Ὄνογλιν ἢ Σταθμίταν . καὶ τὸν ἐκ Καρύστου , ὅς ἐστι πλησίον Ἀρκαδίας , ἄπυρον δὲ εἶπε τὸν οὐχ ἡψημένον ἐχρῶντο γὰρ ἑφθοῖς οἴνοις . Πολύβιος δὲ διάφορον οἶνον ἐν Καπύῃ φησὶ γίνεσθαι τὸν ἀναδενδρίτην καλούμενον , ᾧ μηδένα συγκρίνεσθαι . Ἀλκίφρων δὲ ὁ Μαιάνδριος περὶ τὴν Ἐφεσίαν φησὶν εἶναι ὀρείαν κώμην τὴν πρότερον μὲν καλουμένην Λητοῦς , νῦν δὲ Λατώρειαν ἀπὸ Λατωρείας Ἀμαζόνος · ἐν ᾗ γίνεσθαι τὸν πράμνιον οἶνον . Τιμαχίδας δὲ ὁ ʽ Ῥόδιος ὑπόχυτὸν τινα οἶνον ἐν Ῥόδῳ καλεῖ παραπλήσιον τῷ γλεύκει . καὶ γλύξις δ’ οἶνος καλεῖται ὁ τὸ ἕψημα ἔχων . Πολύζηλος δ’ αὐτίτην καλεῖ οἶνον . Πλάτων δ’ ὁ κωμικὸς καπνίαν κάλλιστος δ’ οὗτος γίνεται ἐν Βενεβέντῳ πόλει Ἰταλίας , ἀμφίας δ’ οἶνος ὁ φαῦλος καλεῖται παρὰ Σωσικράτει . ἐχρῶντο δ’ οἱ ἀρχαῖοι καὶ πόματί τινι ἐξ ἀρωμάτων κατασκευαζομένῳ , ὃ ἐκάλουν τρίμμα . Θεόφραστος δὲ ἐν τῇ περὶ φυτῶν ἱστορίᾳ φησὶν ἐν Ἡραίᾳ τῆς Ἀρκαδίας γίνεσθαι οἶνον ὃς τοὺς μὲν ἄνδρας πινόμενος ἐξίστησι , τὰς δὲ γυναῖκας τεκνούσσας ποιεῖ . περὶ δὲ Κερυνίαν τῆς Ἀχαίας ἀμπέλου τι γένος εἶναι , ἀφ’ ἧς τὸν οἶνον ἐξαμβλοῦν ποιεῖν τὰς γυναῖκας τὰς ἐγκύμονας · κἂν τῶν βοτρύων δέ , φησί , φάγωσιν , ἐξαμβλοῦσιν . ὁ δὲ Τροιζήνιος οἶνος ἀγόνους , φησί , ποιεῖ τοὺς πίνοντας , ἐν Θάσῳ δὲ λέγει ὡς αὐτοὶ ποιοῦσιν οἶνόν τινα ὑπνωτικὸν καὶ ἕτερον ἀγρυπνεῖν ποιοῦντα τοὺς πίνοντας .
Lemmas: Ἀλκμάν δέ που ἄπυρος οἶνος καί ἄνθος ὄζω . φημί ὁ ἐκ Πέντε λόφος , ὅς εἰμί τόπος Σπάρτη ἀπέχω στάδιον ἑπτά · καί ὁ ἐκ Δενθιάδες , ἔρυμα τις , καί ὁ ἐκ Οἰνόεις καί ὁ ἐκ Ὀνόγλος καί Σταθμός . χωρίον δέ οὗτος Λακωνικός πλησίον Πιτάνη . φημί οὖν οἶνος δέ Οἰνουντιάδης ἤ Δένθις ἤ Καρύστιος ἤ Ὄνογλις ἤ Σταθμίτας . καί ὁ ἐκ Κάρυστος , ὅς εἰμί πλησίον Ἀρκαδία , ἄπυρος δέ λέγω ὁ οὐ ἑψέω χράω γάρ ἑφθός οἶνος . Πολύβιος δέ διάφορος οἶνος ἐν Καπύη φημί γίγνομαι ὁ ἀναδενδρίτης καλέω , ὅς μηδείς συγκρίνω . Ἀλκίφρων δέ ὁ Μαιάνδριος περί ὁ Ἐφέσιος φημί εἰμί ὄρειος κώμη ὁ πρότερος μέν καλέω Λητώ , νῦν δέ Λατώρεια ἀπό Λατώρεια Ἀμαζών · ἐν ὅς γίγνομαι ὁ πράμνιος οἶνος . Τιμαχίδας δέ ὁ ʽ Ῥόδιος ὑπόχυτος τις οἶνος ἐν Ῥόδος καλέω παραπλήσιος ὁ γλεῦκος . καί γλύξις δέ οἶνος καλέω ὁ ὁ ἕψημα ἔχω . Πολύζηλος δέ αὐτίτης καλέω οἶνος . Πλάτων δέ ὁ κωμικός καπνία καλός δέ οὗτος γίγνομαι ἐν Βενεβεντός πόλις Ἰταλία , ἀμφίας δέ οἶνος ὁ φαῦλος καλέω παρά Σωσικράτης . χράω δέ ὁ ἀρχαῖος καί πόμα τις ἐκ ἄρωμα κατασκευάζω , ὅς καλέω τρῖμμα . Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί φυτόν ἱστορία φημί ἐν Ἡραῖος ὁ Ἀρκαδία γίγνομαι οἶνος ὅς ὁ μέν ἀνήρ πίνω ἐξίστημι , ὁ δέ γυνή τεκνοῦς ποιέω . περί δέ Κερυνία ὁ Ἀχαία ἄμπελος τις γένος εἰμί , ἀπό ὅς ὁ οἶνος ἐξαμβλόω ποιέω ὁ γυνή ὁ ἐγκύμων · ἐάν ὁ βότρυς δέ , φημί , ἐσθίω , ἐξαμβλόω . ὁ δέ Τροιζήνιος οἶνος ἄγονος , φημί , ποιέω ὁ πίνω , ἐν Θάσος δέ λέγω ὡς αὐτός ποιέω οἶνος τις ὑπνωτικός καί ἕτερος ἀγρυπνέω ποιέω ὁ πίνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.58
περὶ δὲ τῆς τοῦ ἀνθοσμίου οἴνου σκευασίας Φαινίας ὁ Ἐρέσιός φησι τάδε · γλεύκει παραχεῖται παρὰ χοῦς πεντήκοντα εἷς θαλάσσης καὶ γίνεται ἀνθοσμίας . καὶ πάλιν ἀνθοσμίας γίνεται ἐκ νέων ἀμπέλων ἰσχυρότερος ἢ ἐκ παλαιῶν . ἑξῆς τέ φησι · τὰς ὀμφακώδεις συμπατήσαντες ἀπέθεντο καὶ ἀνθοσμίας ἐγένετο . Θεόφραστος δ’ ἐν Θάσῳ φησὶ τὸν ἐν τῷ πρυτανείῳ διδόμενον θαυμαστὸν εἶναι τὴν ἡδονὴν ἠρτυμένος γάρ ἐστιν . ἐμβάλλουσι γὰρ εἰς τὸ κεράμιον σταῖς μέλιτι φυράσαντες , ὥστε τὴν ὀσμὴν ἀπ’ αὐτοῦ , τὴν δὲ γλυκύτητα ἀπὸ τοῦ σταιτὸς λαμβάνειν τὸν οἶνον καὶ ἑξῆς δέ φησιν ἐάν τις κεράσῃ σκληρὸν καὶ εὔοσμον μαλακῷ καὶ ἀόσμῳ , καθάπερ τὸν Ἡρακλεώτην καὶ τὸν Ἐρυθραῖον , τοῦ μὲν τὴν μαλακότητα , τοῦ δὲ τὴν εὐοσμίαν παρεχομένου . μυρίνης δὲ οἶνος κεῖται παρὰ Ποσειδίππῳ · διψηρὸς ἄτοπος ὁ μυρίνης ὁ τίμιος . καὶ Ἑρμῆς δ’ εἶδος πόσεως παρὰ Στράττιδι . Χαιρέας δὲ ἐν Βαβυλῶνι οἶνόν φησι γίνεσθαι τὸν καλούμενον νέκταρ . ἦν ἄρ’ ἔπος τόδ’ ἀληθές , ὅ τ’ οὐ μόνον ὕδατος αἶσαν , ἀλλά τι καὶ χλεύης οἶνος ἔχειν ἐθέλει . οὐδὲν ἀπόβλητον Διονύσιον , οὐδὲ γίγαρτον , ὁ Κεῖός φησι ποιητής .
Lemmas: περί δέ ὁ ὁ ἀνθόσμιος οἶνος σκευασία Φαινίας ὁ Ἐρέσιος φημί ὅδε · γλεῦκος παραχέω παρά χοῦς πεντήκοντα εἷς θάλασσα καί γίγνομαι ἀνθοσμίας . καί πάλιν ἀνθοσμίας γίγνομαι ἐκ νέος ἄμπελος ἰσχυρός ἤ ἐκ παλαιός . ἑξῆς τε φημί · ὁ ὀμφακώδης συμπατέω ἀποτίθημι καί ἀνθοσμίας γίγνομαι . Θεόφραστος δέ ἐν Θάσος φημί ὁ ἐν ὁ πρυτανεῖον δίδωμι θαυμαστός εἰμί ὁ ἡδονή ἀρτύω γάρ εἰμί . ἐμβάλλω γάρ εἰς ὁ κεράμιον σταῖς μέλι φυράω , ὥστε ὁ ὀσμή ἀπό αὐτός , ὁ δέ γλυκύτης ἀπό ὁ σταῖς λαμβάνω ὁ οἶνος καί ἑξῆς δέ φημί ἐάν τις κεράννυμι σκληρός καί εὔοσμος μαλακός καί ἄοσμος , καθά ὁ Ἡρακλεώτης καί ὁ Ἐρυθραῖος , ὁ μέν ὁ μαλακότης , ὁ δέ ὁ εὐοσμία παρέχω . μυρίνη δέ οἶνος κεῖμαι παρά Ποσείδιππος · διψηρός ἄτοπος ὁ μυρίνη ὁ τίμιος . καί Ἑρμῆς δέ εἶδος πόσις παρά Στράττις . Χαιρέας δέ ἐν Βαβυλών οἶνος φημί γίγνομαι ὁ καλέω νέκταρ . εἰμί ἄρα ἔπος ὅδε ἀληθής , ὅς τε οὐ μόνος ὕδωρ αἶσα , ἀλλά τις καί χλεύη οἶνος ἔχω ἐθέλω . οὐδείς ἀπόβλητος Διονύσιον , οὐδέ γίγαρτον , ὁ Κέως φημί ποιητής .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.60
ὦ γλῶσσα , σιγήσασα τὸν πολὺν χρόνον , πῶς δῆτα τλήσῃ πρᾶγμ’ ὑπεξελθεῖν τόδε ; ἦ τῆς ἀνάγκης οὐδὲν ἐμβριθέστερον , ὑφ’ ἧς τὸ κρυφθὲν ἐκφανεῖς ἀνακτόρων , φησὶ Σοφοκλῆς . αὐτὸς ἐμαυτοῦ Ἰόλεώς τε καὶ Ἀλκείδης γενήσομαι . ὅτι ὁ Μαρεώτης οἶνος ὁ Ἀλεξανδρεωτικὸς τὴν μὲν προσηγορίαν ἔχει ἀπὸ τῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ λίμνης Μαρείας καὶ τῆς παρ’ αὐτὴν πόλεως ὁμωνύμου , ἣ πρότερον μὲν ἦν μεγίστη , νῦν δὲ κώμης περιείληφε μέγεθος , τὴν προσηγορίαν λαβοῦσα ἀπὸ Μάρωνος ἑνὸς τῶν μετὰ Διονύσου τὰς στρατείας πεποιημένων . πολλὴ δὲ ἡ περὶ τὴν γῆν ταύτην ἄμπελος , ἧς καὶ ἡ σταφυλὴ πάνυ βρωθῆναι εὔστομος καὶ ὁ γινόμενος οἶνος κάλλιστος · λευκός τε γὰρ καὶ ἡδύς , εὔπνους , εὐανάδοτος , λεπτός , κεφαλῆς οὐ καθικνούμενος , διουρητικός , τούτου δὲ καλλίων ὁ Ταινιωτικὸς καλούμενος , ταινία δ’ ἐστὶν ἐπιμήκης περὶ τοὺς αὐτοὺς τόπους , ἀφ᾽ · ἧς οἱ γινόμενοι οἶνοί εἰσι μὲν ἠρέμα ὑπόχλωροι , ἐμφαίνοντές τι ἐν αὑτοῖς λιπαρόν , ὃ κατὰ τὴν τοῦ ὕδατος κρᾶσιν ἀναλύεται κατὰ βραχύ , ὡς καὶ τὸ μέλι τὸ Ἀττικὸν ἀνακιρνάμενον . οὗτος ὁ Ταινιωτικὸς πρὸς τῷ ἡδὺς εἶναι ἔχει τι καὶ ἀρωματῶδες ἠρέμα ἐπιστῦφον . ἡ δὲ περὶ τὸν Νεῖλον ἄμπελος πλείστη μὲν αὐτή , ὅσος καὶ ὁ ποταμός , καὶ πολλαὶ τῶν οἴνων αἱ ἰδιότητες κατά τε τὰ χρώματα καὶ τὴν προσφοράν . τούτους δ’ ὑπερβάλλει ὁ κατὰ Ἄντυλλαν πόλιν οὐ μακρὰν οὖσαν Ἀλεξανδρείας , ἧς τοὺς φόρους οἱ τότε βασιλεῖς Αἰγύπτιοί τε καὶ Πέρσαι ταῖς γαμεταῖς ἐδίδοσαν εἰς ζώνας . ὁ δὲ κατὰ τὴν Θηβαίδα καὶ μάλιστα ὁ κατὰ τὴν Κόπτον πόλιν οὕτως ἐστὶ λεπτὸς καὶ εὐανάδοτος καὶ ταχέως πεπτικὸς ὡς καὶ τοῖς πυρεταίνουσι διδόμενος μὴ βλάπτειν . σαυτὴν ἐπαινεῖς ὥσπερ Ἀστυδάμας , γύναι . ἦν δὲ τραγικὸς ποιητὴς ὁ Ἀστυδάμας .
Lemmas: ὦ γλῶσσα , σιγάω ὁ πολύς χρόνος , πῶς δῆτα τλάω πρᾶγμα ὑπεξέρχομαι ὅδε ; ἦ ὁ ἀνάγκη οὐδείς ἐμβριθής , ὑπό ὅς ὁ κρύπτω ἐκφανάω ἄναξ , φημί Σοφοκλῆς . αὐτός ἐμαυτοῦ Ἰόλευς τε καί Ἀλκείδης γίγνομαι . ὅτι ὁ Μαρέη οἶνος ὁ Ἀλεξανδρεωτικός ὁ μέν προσηγορία ἔχω ἀπό ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια λίμνη Μάρεια καί ὁ παρά αὐτός πόλις ὁμώνυμος , ὅς πρότερος μέν εἰμί μέγας , νῦν δέ κώμη περιλαμβάνω μέγεθος , ὁ προσηγορία λαμβάνω ἀπό Μάρων εἷς ὁ μετά Διόνυσος ὁ στρατεία ποιέω . πολύς δέ ὁ περί ὁ γῆ οὗτος ἄμπελος , ὅς καί ὁ σταφυλή πάνυ βιβρώσκω εὔστομος καί ὁ γίγνομαι οἶνος καλός · λευκός τε γάρ καί ἡδύς , εὔπνους , εὐανάδοτος , λεπτός , κεφαλή οὐ καθικνέομαι , διουρητικός , οὗτος δέ καλός ὁ Ταινιωτικός καλέω , ταινία δέ εἰμί ἐπιμήκης περί ὁ αὐτός τόπος , ἀπό · ὅς ὁ γίγνομαι οἶνος εἰμί μέν ἠρέμα ὑπόχλωρος , ἐμφαίνω τις ἐν ἑαυτοῦ λιπαρός , ὅς κατά ὁ ὁ ὕδωρ κρᾶσις ἀναλύω κατά βραχύς , ὡς καί ὁ μέλι ὁ Ἀττικός ἀνακίρναμαι . οὗτος ὁ Ταινιωτικός πρός ὁ ἡδύς εἰμί ἔχω τις καί ἀρωματώδης ἠρέμα ἐπιστύφω . ὁ δέ περί ὁ Νεῖλος ἄμπελος πολύς μέν αὐτός , ὅσος καί ὁ ποταμός , καί πολύς ὁ οἶνος ὁ ἰδιότης κατά τε ὁ χρῶμα καί ὁ προσφορά . οὗτος δέ ὑπερβάλλω ὁ κατά Ἀντυλλα πόλις οὐ μακρός εἰμί Ἀλεξάνδρεια , ὅς ὁ φόρος ὁ τότε βασιλεύς Αἰγύπτιος τε καί Πέρσης ὁ γαμετή δίδωμι εἰς ζώνη . ὁ δέ κατά ὁ Θηβαίς καί μάλα ὁ κατά ὁ Κόπτος πόλις οὕτως εἰμί λεπτός καί εὐανάδοτος καί ταχύς πεπτικός ὡς καί ὁ πυρεταίνω δίδωμι μή βλάπτω . σεαυτοῦ ἐπαινέω ὥσπερ Ἀστυδάμας , γυνή . εἰμί δέ τραγικός ποιητής ὁ Ἀστυδάμας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.61
ὅτι ὁ Θεόπομπος ὁ Χῖος τὴν ἄμπελον ἱστορεῖ εὑρεθῆναι ἐν Ὀλυμπίᾳ παρὰ τὸν Ἀλφειόν καὶ ὅτι τῆς Ἠλείας τόπος ἐστὶν ἀπέχων ὀκτὼ στάδια , ἐν ᾧ οἱ ἐγχώριοι κατακλείοντες τοῖς Διονυσίοις χαλκοῦς λέβητας τρεῖς κενοὺς παρόντων τῶν ἐπιδημούντων ἀποσφραγίζονται καὶ ὕστερον ἀνοίγοντες εὑρίσκουσιν οἴνου πεπληρωμένους . Ἑλλάνικος δέ φησιν ἐν τῇ Πλινθίνῃ πόλει Αἰγύπτου πρώτῃ εὑρεθῆναι τὴν ἄμπελον . διὸ καὶ Δίων ὁ ἐξ Ἀκαδημίας φιλοίνους καὶ φιλοπότας τοὺς Αἰγυπτίους γενέσθαι · εὑρεθῆναί τε βοήθημα παρ᾽ · αὐτοῖς ὥστε τοὺς διὰ πενίαν ἀποροῦντας οἴνου τὸν ἐκ τῶν κριθῶν γενόμενον πίνειν · καὶ οὕτως ἥδεσθαι τοὺς τοῦτον προσφερομένους ὡς καὶ ᾄδειν καὶ ὀρχεῖσθαι καὶ πάντα ποιεῖν ὅσα τοὺς ἐξοίνους γινομένους . Ἀριστοτέλης δέ φησιν ὅτι οἱ μὲν ὑπ’ οἴνου μεθυσθέντες ἐπὶ πρόσωπον φέρονται , οἱ δὲ τὸν κρίθινον πεπωκότες ἐξυπτιάζονται τὴν κεφαλὴν ὁ μὲν γὰρ οἶνος καρηβαρικός , ὁ δὲ κρίθινος καρωτικός .
Lemmas: ὅτι ὁ Θεόπομπος ὁ Χῖος ὁ ἄμπελος ἱστορέω εὑρίσκω ἐν Ὀλυμπία παρά ὁ Ἀλφειός καί ὅτι ὁ Ἠλεῖος τόπος εἰμί ἀπέχω ὀκτώ στάδιον , ἐν ὅς ὁ ἐγχώριος κατακλείω ὁ Διονύσιον χάλκεος λέβης τρεῖς κενός πάρειμι ὁ ἐπιδημέω ἀποσφραγίζω καί ὕστερον ἀνοίγνυμι εὑρίσκω οἶνος πληρόω . Ἑλλάνικος δέ φημί ἐν ὁ Πλινθίνη πόλις Αἴγυπτος πρῶτος εὑρίσκω ὁ ἄμπελος . διό καί Δίων ὁ ἐκ Ἀκαδήμεια φίλοινος καί φιλοπότης ὁ Αἰγύπτιος γίγνομαι · εὑρίσκω τε βοήθημα παρά · αὐτός ὥστε ὁ διά πενία ἀπορέω οἶνος ὁ ἐκ ὁ κριθή γίγνομαι πίνω · καί οὕτως ἥδομαι ὁ οὗτος προσφέρω ὡς καί ἀείδω καί ὀρχέομαι καί πᾶς ποιέω ὅσος ὁ ἔξοινος γίγνομαι . Ἀριστοτέλης δέ φημί ὅτι ὁ μέν ὑπό οἶνος μεθύσκω ἐπί πρόσωπον φέρω , ὁ δέ ὁ κρίθινος πίνω ἐξυπτιάζω ὁ κεφαλή ὁ μέν γάρ οἶνος καρηβαρικός , ὁ δέ κρίθινος καρωτικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 1.62
ὅτι δὲ φίλοινοι Αἰγύπτιοι , σημεῖον καὶ τὸ παρὰ μόνοις αὐτοῖς ὡς νόμιμον ἐν τοῖς δείπνοις πρὸ πάντων ἐδεσμάτων κράμβας ἔσθειν ἑφθὰς καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο παρασκευάζεσθαι . καὶ πολλοὶ εἰς τὰς κατασκευαζομένας ἀμεθύστους προσλαμβάνουσι τὸ τῆς κράμβης σπέρμα , καὶ ἐν ᾧ δ’ ἂν ἀμπελῶνι κράμβαι φύωνται , ἀμαυρότερος ὁ οἶνος γίνεται , διὸ καὶ Συβαρῖται , φησὶ Τίμαιος , πρὸ τοῦ πίνειν κράμβας ἤσθιον . Ἄλεξις · ἐχθὲς ὑπέπινες , εἶτα νυνὶ κραιπαλᾷς . κατανύστασον παύσῃ γάρ . εἶτά σοι δότω ῥάφανόν τις ἑφθήν . Εὔβουλος δὲ πού φησι · γύναι , ῥάφανόν με νομίσασ’ εἰς ἐμέ σου τὴν κραιπάλην μέλλεις ἀφεῖναι πᾶσαν , ὡς ἐμοὶ δοκεῖς . ὅτι δὲ τὴν κράμβην ῥάφανον ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ Ἀπολλόδωρος δηλοῖ ὁ Καρύστιος · εἰ δ’ ὅτι καλοῦμεν ῥάφανον , ὑμεῖς δ’ οἱ ξένοι κράμβην , γυναιξὶ διαφέρειν οἴονται . Ἀναξανδρίδης · ἐὰν λούσησθε νῦν ῥάφανόν τε πολλὴν ἐντράγητε , παύσεται τὸ βάρος διασκεδᾷ τε τὸ προσὸν νῦν νέφος ἐπὶ τοῦ μετώπου , Νικοχάρης · εἰσαύριον .. ἀντὶ ῥαφάνων ἐψήσομεν βαλάνιον , ἵνα νῷν ἐξάγῃ τὴν κραιπάλην . Ἄμφις · οὐκ ἔστιν , ὡς ἔοικε , φάρμακον μέθης οὐδὲν τοιοῦτον ὡς τὸ προσπεσεῖν ἄφνω λύπην τιν᾽ . οὕτως ἐξελαύνει γὰρ σφόδρα λῆρον ὥστε τὰς ῥαφάνους οὕτω δοκεῖν . περὶ δὲ τῆς δυνάμεως ταύτης ἣν ἡ κράμβη ποιεῖ ἱστορεῖ καὶ Θεόφραστος φεύγειν φάσκων καὶ ζῶσαν τὴν ἄμπελον τῆς ῥαφάνου τὴν ὀδμήν .
Lemmas: ὅτι δέ φίλοινος Αἰγύπτιος , σημεῖον καί ὁ παρά μόνος αὐτός ὡς νόμιμος ἐν ὁ δεῖπνον πρό πᾶς ἔδεσμα κράμβη ἔσθω ἑφθός καί μέχρι ὁ δεῦρο παρασκευάζω . καί πολύς εἰς ὁ κατασκευάζω ἀμέθυστος προσλαμβάνω ὁ ὁ κράμβη σπέρμα , καί ἐν ὅς δέ ἄν ἀμπελών κράμβη φύω , ἀμαυρός ὁ οἶνος γίγνομαι , διό καί Συβαρίτης , φημί Τίμαιος , πρό ὁ πίνω κράμβη ἐσθίω . Ἄλεξις · χθές ὑποπίνω , εἶτα νυνί κραιπαλάω . κατανυστάζω παύω γάρ . εἶτα σύ δίδωμι ῥάφανος τις ἑφθός . Εὔβουλος δέ που φημί · γυνή , ῥάφανος ἐγώ νομίζω εἰς ἐγώ σύ ὁ κραιπάλη μέλλω ἀφίημι πᾶς , ὡς ἐγώ δοκέω . ὅτι δέ ὁ κράμβη ῥάφανος καλέω ὁ παλαιός Ἀπολλόδωρος δηλόω ὁ Καρύστιος · εἰ δέ ὅτι καλέω ῥάφανος , σύ δέ ὁ ξένος κράμβη , γυνή διαφέρω οἴομαι . Ἀναξανδρίδης · ἐάν λούω νῦν ῥάφανος τε πολύς ἐντραγεῖν , παύω ὁ βάρος διασκεδάω τε ὁ πρόσειμι νῦν νέφος ἐπί ὁ μέτωπον , Νικοχάρης · εἰσαύριον .. ἀντί ῥάφανος ψέω βαλάνιον , ἵνα ἐγώ ἐξάγω ὁ κραιπάλη . Ἄμφις · οὐ εἰμί , ὡς ἔοικα , φάρμακον μέθη οὐδείς τοιοῦτος ὡς ὁ προσπίπτω ἄφνω λύπη τις . οὕτως ἐξελαύνω γάρ σφόδρα λῆρος ὥστε ὁ ῥάφανος οὕτως δοκέω . περί δέ ὁ δύναμις οὗτος ὅς ὁ κράμβη ποιέω ἱστορέω καί Θεόφραστος φεύγω φάσκω καί ζάω ὁ ἄμπελος ὁ ῥάφανος ὁ ὀσμή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.1
τὸ πολὺ τῆς ἠμέρας προσεπιμετρει τω ὕπνῳ . οὐκ εἴων με οἱ λόγοι οὓς ἀπεμνημόνευσας , ὄντες ποικίλοι , ὕπνῳ διδόναι σχολήν . οὐκ ἀπὸ σκοποῦ τοξεύειν . ὅτι τὸν οἶνον Κολοφώνιος Νίκανδρος ὠνομάσθαι φησὶν ἀπὸ Οἰνέως · Οἰνεὺς δ’ ἐν κοίλοισιν ἀποθλίψας δεπάεσσιν οἶνον ἔκλησε . φησὶ δὲ καὶ Μελανιππίδης ὁ Μήλιος · ἐπώνυμον , δέσποτ᾽ , οἶνον Οἰνέως . Ἑκαταῖος δ’ ὁ Μιλήσιος τὴν ἄμπελον ἐν Αἰτωλίᾳ λέγων εὑρεθῆναί φησι καὶ τάδε · Ὀρεσθεὺς ὁ Δευκαλίωνος ἦλθεν εἰς Αἰτωλίαν ἐπὶ βασιλείᾳ , καὶ κύων αὐτοῦ στέλεχος ἔτεκε · καὶ ὃς ἐκέλευσεν αὐτὸ κατορυχθῆναι , καὶ ἐξ αὐτοῦ ἔφυ ἄμπελος πολυστάφυλος , διὸ καὶ τὸν αὑτοῦ παῖδα Φύτιον ἐκάλεσε . τούτου δ’ Οἰνεὺς ἐγένετο κληθεὶς ἀπὸ τῶν ἀμπέλων . οἱ γὰρ παλαιοί , φησίν , Ἕλληνες οἴνας ἐκάλουν τὰς ἀμπέλους . Οἰνέως δ’ ἐγένετο Αἰτωλός . Πλάτων δ’ ἐν Κρατύλῳ ἐτυμολογῶν τὸν οἶνον οἰόνουν αὐτόν φησιν εἶναι διὰ τὸ οἰήσεως ἡμῶν τὸν νοῦν ἐμπιπλᾶν . ἢ τάχα ἀπὸ τῆς ὀνήσεως κέκληται · παρετυμολογῶν γὰρ Ὅμηρος τὴν φωνὴν ὧδὲ πώς φησιν ἔπειτα δὲ καὐτὸς ὀνήσεαι , αἴ κε πίῃσθα . καὶ γὰρ τὰ βρώματα ὀνείατα καλεῖν εἴωθεν ἀπὸ τοῦ ὀνίσκειν ἡμᾶς .
Lemmas: ὁ πολύς ὁ ἡμέρα προσεπιμετρω τω ὕπνος . οὐ ἐάω ἐγώ ὁ λόγος ὅς ἀπομνημονεύω , εἰμί ποικίλος , ὕπνος δίδωμι σχολή . οὐ ἀπό σκοπός τοξεύω . ὅτι ὁ οἶνος Κολοφώνιος Νίκανδρος ὀνομάζω φημί ἀπό Οἰνεύς · Οἰνεύς δέ ἐν κοῖλος ἀποθλίβω δέπας οἶνος ἐκλανθάνω . φημί δέ καί Μελανιππίδης ὁ Μήλιος · ἐπώνυμος , δεσπότης , οἶνος Οἰνεύς . Ἑκαταῖος δέ ὁ Μιλήσιος ὁ ἄμπελος ἐν Αἰτωλία λέγω εὑρίσκω φημί καί ὅδε · Ὀρεσθεύς ὁ Δευκαλίων ἔρχομαι εἰς Αἰτωλία ἐπί βασιλεία , καί κύων αὐτός στέλεχος τίκτω · καί ὅς κελεύω αὐτός κατορύσσω , καί ἐκ αὐτός φύω ἄμπελος πολυστάφυλος , διό καί ὁ ἑαυτοῦ παῖς Φύτιος καλέω . οὗτος δέ Οἰνεύς γίγνομαι καλέω ἀπό ὁ ἄμπελος . ὁ γάρ παλαιός , φημί , Ἕλλην οἴνη καλέω ὁ ἄμπελος . Οἰνεύς δέ γίγνομαι Αἰτωλός . Πλάτων δέ ἐν Κράτυλος ἐτυμολογέω ὁ οἶνος οἰόνους αὐτός φημί εἰμί διά ὁ οἴησις ἐγώ ὁ νόος ἐμπίμπλημι . ἤ τάχα ἀπό ὁ ὄνησις καλέω · παρετυμολογέω γάρ Ὅμηρος ὁ φωνή ὧδε πως φημί ἔπειτα δέ αὐτός ὀνίνημι , εἰ ἄν πίνω . καί γάρ ὁ βρῶμα ὄνειαρ καλέω εἴωθα ἀπό ὁ ὀνίσκω ἐγώ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.2
οἶνόν τοι , Μενέλαε , θεοὶ ποίησαν ἄριστον θνητοῖς ἀνθρώποισιν ἀποσκεδάσαι μελεδῶνας . ὁ τῶν Κυπρίων τοῦτό φησι ποιητής , ὅστις ἂν εἴη . Δίφιλος δ’ ὁ κωμικός φησιν ὦ πᾶσι τοῖς φρονοῦσι προσφιλέστατε Διόνυσε καὶ σοφώταθ᾽ , ὡς ἡδύς τις εἶ · ὃς τὸν ταπεινὸν μέγα φρονεῖν ποιεῖς μόνος , τὸν τὰς ὀφρῦς αἴροντα συμπείθεις γελᾶν τὸν τ’ ἀσθενῆ τολμᾶν τι , τὸν δειλὸν θρασύν . . . ὁ δὲ Κυθήριος Φιλόξενος λέγει · εὐρείτας οἶνος πάμφωνος . Χαιρήμων δὲ ὁ τραγῳδὸς παρασκευάζειν φησὶ τὸν οἶνον τοῖς χρωμένοις γέλωτα , σοφίαν , ἀμαθίαν , εὐβουλίαν . Ἴων δ’ ὁ Χῖός φησιν ἄδαμνον παῖδα ταυρωπόν , νέον οὐ νέον , ἥδιστον πρόπολον βαρυγδούπων ἐρώτων , οἶνον ἀερσίνοον , .. ἀνθρώπων πρύτανιν . - ὁ Μνησίθεος δ’ ἔφη τὸν οἶνον τοὺς θεοὺς θνητοῖς καταδεῖξαι τοῖς μὲν ὀρθῶς χρωμένοις ἀγαθὸν μέγιστον , τοῖς δ’ ἀτάκτως τοὔμπαλιν , τροφήν τε γὰρ δίδωσι τοῖσι χρωμένοις ἰσχύν τε ταῖς ψυχαῖσι καὶ τοῖς σώμασιν εἰς τὴν ἰατρικήν τε χρησιμώτατον καὶ τοῖς ποτοῖς γὰρ φαρμάκοις κεράννυται καὶ τοῖσιν ἑλκωθεῖσιν ὠφελίαν ἔχει . ἐν ταῖς συνουσίαις τε ταῖς καθ’ ἡμέραν τοῖς μὲν μέτριον πίνουσι καὶ κεκραμένον εὐθυμίαν ἐὰν δ’ ὑπερβάλῃς , ὕβριν · ἐὰν δ’ ἴσον ἴσῳ προσφέρῃ , μανίαν ποιεῖ · ἐὰν δ’ ἄκρατον , παράλυσιν τῶν σωμάτων , διὸ καὶ καλεῖσθαι τὸν Διόνυσον πανταχοῦ ἰατρόν . ἡ δὲ Πυθία εἴρηκέ τισι Διόνυσον ὑγιάτην καλεῖν .
Lemmas: οἶνος σύ , Μενέλαος , θεός ποιέω ἀγαθός θνητός ἄνθρωπος ἀποσκεδάννυμι μελεδών . ὁ ὁ Κύπριος οὗτος φημί ποιητής , ὅστις ἄν εἰμί . Δίφιλος δέ ὁ κωμικός φημί ὦ πᾶς ὁ φρονέω προσφιλής Διόνυσος καί σοφός , ὡς ἡδύς τις εἰμί · ὅς ὁ ταπεινός μέγας φρονέω ποιέω μόνος , ὁ ὁ ὀφρύς ἀείρω συμπείθω γελάω ὁ τε ἀσθενής τολμάω τις , ὁ δειλός θρασύς . . . ὁ δέ Κυθήριος Φιλόξενος λέγω · εὐρείτης οἶνος πάμφωνος . Χαιρήμων δέ ὁ τραγῳδός παρασκευάζω φημί ὁ οἶνος ὁ χράω γέλως , σοφία , ἀμαθία , εὐβουλία . Ἴων δέ ὁ Χῖος φημί ἄδαμνος παῖς ταυρωπός , νέος οὐ νέος , ἡδύς πρόπολος βαρύγδουπος ἔρως , οἶνος ἀερσίνοος , .. ἄνθρωπος πρύτανις . - ὁ Μνησίθεος δέ φημί ὁ οἶνος ὁ θεός θνητός καταδείκνυμι ὁ μέν ὀρθός χράω ἀγαθός μέγας , ὁ δέ ἄτακτος ἔμπαλιν , τροφή τε γάρ δίδωμι ὁ χράω ἰσχύς τε ὁ ψυχή καί ὁ σῶμα εἰς ὁ ἰατρικός τε χρήσιμος καί ὁ ποτός γάρ φάρμακον κεράννυμι καί ὁ ἑλκόω ὠφέλεια ἔχω . ἐν ὁ συνουσία τε ὁ κατά ἡμέρα ὁ μέν μέτριος πίνω καί κεράννυμι εὐθυμία ἐάν δέ ὑπερβάλλω , ὕβρις · ἐάν δέ ἴσος ἴσος προσφέρω , μανία ποιέω · ἐάν δέ ἄκρατος , παράλυσις ὁ σῶμα , διό καί καλέω ὁ Διόνυσος πανταχοῦ ἰατρός . ὁ δέ Πυθία λέγω τις Διόνυσος ὑγιάτης καλέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.4
Ἄλεξις δὲ πού φησιν ὡς ὁμοιότατος ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν τρόπον τιν’ ἐστί . τὸν γὰρ οἶνον τὸν νέον πολλὴ ᾽ στ’ ἀνάγκη καὶ τὸν ἄνδρ’ ἀποζέσαι πρώτιστον ἀφυβρίσαι τ᾽ , ἀπανθήσαντα δὲ σκληρὸν γενέσθαι , παρακμάσαντα δ’ ὧν λέγω τούτων ἁπάντων , ἀπαρυθέντα τὴν ἄνω ταύτην ἄνοιαν ἐπιπολάζουσαν , τότε πότιμον γενέσθαι καὶ καταστῆναι πάλιν ἡδὺν θ’ ἅπασι τοὐπίλοιπον διατελεῖν . κατὰ δὲ τὸν Κυρηναῖον ποιητὴν οἶνός ξ ὃς πυρὶ ἶσον ἔχει μένος , εὖτ’ ἂν ἐς ἄνδρας ἔλθῃ · κυμαίνει δ’ οἷα Λίβυσσαν ἅλα βορρῆς ἠὲ νότος · τὰ δὲ καὶ κεκρυμμένα φαίνει βυσσόθεν · ἐκ δ’ ἀνδρῶν πάντ’ ἐτίναξε νόον . ἀλλαχοῦ δὲ τοὐναντίον φησὶν Ἄλεξις · οὐδὲν .. ἔοικ’ ἄνθρωπος οἴνῳ τὴν φύσιν , ὁ μὲν γὰρ ἀπογηρὰς ἀηδὴς γίνεται , οἶνον δὲ τὸν παλαιότατον σπουδάζομεν . ὁ μὲν δάκνει γάρ , ὁ δ’ ἱλαροὺς ἡμᾶς ποιεῖ . Πανύασις δὲ λέγει · οἶνος γὰρ πυρὶ ἶσον ἐπιχθονίοισιν ὄνειαρ , ἐσθλόν , ἀλεξίκακον , πάσῃ συνοπηδὸν ἀνίῃ . ἐν μὲν γὰρ θαλίης ἐρατὸν μέρος ἀγλαίης τε , ἐν δὲ χοροιτυπίης , ἐν δ’ ἱμερτῆς φιλότητος . τῷ σε χρὴ παρὰ δαιτὶ δεδεγμένον εὔφρονι θυμῷ πίνειν , μηδὲ βορῆς κεκορημένον ἠύτε παῖδα ἧσθαι πλημμύροντα , λελησμένον εὐφροσυνάων . καὶ πάλιν οἶνος δὲ θνητοῖσι θεῶν πάρα δῶρον ἄριστον , ἀγλαός · ᾧ πᾶσαι μὲν ἐφαρμόζουσιν ἀοιδαί , πάντες δ’ ὀρχησμοί , πᾶσαι δ’ ἐραταὶ φιλότητες . πάσας δ’ ἐκ κραδίας ἀνίας ἀνδρῶν ἀλαπάζει πινόμενος κατὰ μέτρον ὑπὲρ μέτρον δὲ χερείων .
Lemmas: Ἄλεξις δέ που φημί ὡς ὅμοιος ἄνθρωπος οἶνος ὁ φύσις τρόπος τις εἰμί . ὁ γάρ οἶνος ὁ νέος πολύς ἒ συτω ἀνάγκη καί ὁ ἀνήρ ἀποζέω πρῶτος ἀφυβρίζω τε , ἀπανθέω δέ σκληρός γίγνομαι , παρακμάζω δέ ὅς λέγω οὗτος ἅπας , ἀπαρύω ὁ ἄνω οὗτος ἄνοια ἐπιπολάζω , τότε πότιμος γίγνομαι καί καθίστημι πάλιν ἡδύς τε ἅπας ἐπίλοιπος διατελέω . κατά δέ ὁ Κυρηναῖος ποιητής οἶνος ξ ὅς πῦρ ἴσος ἔχω μένος , εὖτε ἄν εἰς ἀνήρ ἔρχομαι · κυμαίνω δέ οἷος Λίβυς ἅλς Βορέας ἤ νότος · ὁ δέ καί κρύπτω φαίνω βυσσόθεν · ἐκ δέ ἀνήρ πᾶς τινάσσω νόος . ἀλλαχοῦ δέ ἐναντίος φημί Ἄλεξις · οὐδείς .. ἔοικα ἄνθρωπος οἶνος ὁ φύσις , ὁ μέν γάρ ἀπογηράσκω ἀηδής γίγνομαι , οἶνος δέ ὁ παλαιός σπουδάζω . ὁ μέν δάκνω γάρ , ὁ δέ ἱλαρός ἐγώ ποιέω . Πανύασις δέ λέγω · οἶνος γάρ πῦρ ἴσος ἐπιχθόνιος ὄνειαρ , ἐσθλός , ἀλεξίκακος , πᾶς συνοπηδός ἀνία . ἐν μέν γάρ θαλία ἐρατός μέρος ἀγλαία τε , ἐν δέ χοροιτυπία , ἐν δέ ἱμερτός φιλότης . τῷ σύ χρή παρά δαίς δέχομαι εὔφρων θυμός πίνω , μηδέ βορά κορέννυμι ἠΰτε παῖς ἧμαι πλημμύρω , λανθάνω εὐφροσύνη . καί πάλιν οἶνος δέ θνητός θεός παρά δῶρον ἀγαθός , ἀγλαός · ὅς πᾶς μέν ἐφαρμόζω ἀοιδή , πᾶς δέ ὀρχησμός , πᾶς δέ ἐρατός φιλότης . πᾶς δέ ἐκ καρδία ἀνία ἀνήρ ἀλαπάζω πίνω κατά μέτρον ὑπέρ μέτρον δέ χερείων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.5
Τίμαιος δὲ ὁ Ταυρομενίτης ἐν Ἀκράγαντι οἰκίαν τινά φησι καλεῖσθαι τριήρη ἐξ αἰτίας τοιαύτης , νεανίσκους τινὰς ἐν αὐτῇ μεθυσκομένους ἐς τοσοῦτον ἐλθεῖν μανίας ἐκθερμανθέντας ὑπὸ τῆς μέθης ὡς νομίζειν μὲν ἐπὶ τριήρους πλεῖν , χειμάζεσθαι δὲ χαλεπῶς κατὰ τὴν θάλασσαν καὶ τοσοῦτον ἔκφρονας γενέσθαι ὡς τὰ ἀπὸ τῆς οἰκίας πάντα σκεύη καὶ στρώματα ῥίπτειν ὡς ἐπὶ τὴν θάλασσαν , τὴν ναῦν διὰ τὸν χειμῶνα ἀποφορτίζεσθαι δόξαν αὐτοῖς λέγειν τὸν κυβερνήτην . συναθροιζομένων οὖν πολλῶν καὶ τὰ ῥιπτόμενα διαρπαζόντων οὐδ’ ὣς παύεσθαι τῆς μανίας τοὺς νεανίσκους , καὶ τῇ ἐπιούσῃ τῶν ἡμερῶν παραγενομένων τῶν στρατηγῶν ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἐγκληθέντες οἱ νεανίσκοι ἔτι ναυτιῶντες ᾽ ἀπεκρίναντο πυνθανομένων τῶν ἀρχόντων ὑπὸ χειμῶνος ἐνοχλούμενοι ἠναγκάσθαι ἀποφορτίσασθαι τῇ θαλάσσῃ τὰ περιττὰ τῶν φορτίων , θαυμαζόντων δὲ τῶν στρατηγῶν τὴν ἔκπληξιν τῶν ἀνδρῶν εἷς τῶν νεανίσκων , καίτοι δοκῶν τῶν ἄλλων πρεσβεύειν κατὰ τὴν ἡλικίαν , ἐγὼ δ᾽ , ἔφη · ἄνδρες Τρίτωνες , ὑπὸ τοῦ δέους καταβαλὼν ἐμαυταν ὑπὸ τοὺς θαλάμους ὡς ἔνι μάλιστα κατωτάτω ἐκείμην . συγγνόντες οὖν τῇ αὐτῶν ἐκστάσει ἐπιτιμήσαντες μὴ πλείονος οἴνου ἐμφορεῖσθαι ἀφῆκαν . καὶ οἱ χάριν ἔχειν ὁμολογήσαντες ἂν λιμένος , ἔφη , τύχωμεν ἀπαλλαγέντες τοσούτου κλύδωνος , Σωτῆρας ὑμᾶς ἐπιφανεῖς μετὰ τῶν θαλασσίων δαιμόνων ἐν τῇ πατρίδι ἱδρυσόμεθα ὡς αἰσίως ἡμῖν ἐπιφανέντας . ἐντεῦθεν ἡ οἰκία τριήρης ἐκλήθη .
Lemmas: Τίμαιος δέ ὁ Ταυρομενίτης ἐν Ἀκράγας οἰκία τις φημί καλέω τριήρης ἐκ αἰτία τοιοῦτος , νεανίσκος τις ἐν αὐτός μεθύσκω εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι μανία ἐκθερμαίνω ὑπό ὁ μέθη ὡς νομίζω μέν ἐπί τριήρης πλέω , χειμάζω δέ χαλεπός κατά ὁ θάλασσα καί τοσοῦτος ἔκφρων γίγνομαι ὡς ὁ ἀπό ὁ οἰκία πᾶς σκεῦος καί στρῶμα ῥίπτω ὡς ἐπί ὁ θάλασσα , ὁ ναῦς διά ὁ χειμών ἀποφορτίζομαι δόξα αὐτός λέγω ὁ κυβερνήτης . συναθροίζω οὖν πολύς καί ὁ ῥίπτω διαρπάζω οὐδέ ὡς παύω ὁ μανία ὁ νεανίσκος , καί ὁ ἐπέρχομαι ὁ ἡμέρα παραγίγνομαι ὁ στρατηγός ἐπί ὁ οἰκία ἐγκαλέω ὁ νεανίσκος ἔτι ναυτιάω ἒ ἀποκρίνω πυνθάνομαι ὁ ἄρχων ὑπό χειμών ἐνοχλέω ἀναγκάζω ἀποφορτίζομαι ὁ θάλασσα ὁ περισσός ὁ φορτίον , θαυμάζω δέ ὁ στρατηγός ὁ ἔκπληξις ὁ ἀνήρ εἷς ὁ νεανίσκος , καίτοι δοκέω ὁ ἄλλος πρεσβεύω κατά ὁ ἡλικία , ἐγώ δέ , φημί · ἀνήρ Τρίτων , ὑπό ὁ δέος καταβάλλω ἐμαυτεῖν ὑπό ὁ θάλαμος ὡς ἐν μάλα κάτω κεῖμαι . συγγιγνώσκω οὖν ὁ αὐτός ἔκστασις ἐπιτιμάω μή πολύς οἶνος ἐμφορέω ἀφίημι . καί ὁ χάρις ἔχω ὁμολογέω ἐάν λιμήν , φημί , τυγχάνω ἀπαλλάσσω τοσοῦτος κλύδων , Σωτήρ σύ ἐπιφανής μετά ὁ θαλάσσιος δαίμων ἐν ὁ πατρίς ἱδρύω ὡς αἴσιος ἐγώ ἐπιφαίνω . ἐντεῦθεν ὁ οἰκίον τριήρης καλέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.6
Φιλόχορος δέ φησιν ὅτι οἱ πίνοντες οὐ μόνον ἑαυτοὺς ἐμφανίζουσιν οἵτινές εἰσιν , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστον ἀνακαλύπτουσι παρρησίαν ἄγοντες . ὅθεν οἶνος καὶ ἀλήθεια λέγεται καὶ ἀνδρὸς δ’ οἶνος ἔδειξε νόον καὶ τὸ νικητήριον ἐν Διονύσου τρίπους . καὶ γὰρ ἐκ τρίποδος λέγειν φαμὲν τοὺς ἀληθεύοντας · δεῖ δὲ νοεῖν τρίποδα τοῦ Διονύσου τὸν κρατῆρα , ἦν γὰρ τὸ ἀρχαῖον δύο γένη τριπόδων , οὓς καλεῖσθαι λέβητας συνέβαινεν ἀμφοτέρους ι ἐμπυριβήτης ὁ καὶ λοετροχόος . Αἰσχύλος · τὸν μὲν τρίπους ἐδέξατ’ οἰκεῖος λέβης αἰεὶ φυλάσσων τὴν ὑπὲρ πυρὸς στάσιν . ὁ δ’ ἕτερος κρατήρ καλούμενος . Ὅμηρος · ἕπτ᾽ ἀπύρους τρίποδας . ἐν τούτοις δὲ τὸν οἶνον ἐκίρνων καὶ οὗτός ἐστιν ὁ τῆς ἀληθείας οἰκεῖος τρίπους . διὸ Ἀπόλλωνος μὲν οἰκεῖος διὰ τὴν ἐκ μαντικῆς ἀλήθειαν , Διονύσου δὲ διὰ τὴν ἐν μέθῃ . Σῆμος δ’ ὁ Δήλιός φησι · τρίπους χαλκοῦς , οὐχ ὁ Πυθικός , ἀλλ’ ὃν νῦν λέβητα καλοῦσιν . οὗτοι δ’ ἦσαν οἱ μὲν ἄπυροι , εἰς οὓς τὸν οἶνον εἰσεκεράννυον , οἱ δὲ λοετροχόοι , ἐν οἷς τὸ ὕδωρ ἐθέρμαινον , καὶ ἐμπυριβῆται . καὶ τούτων ἔνιοι ὠτώεντες , τρίποδα δὲ τὴν ὑπόβασιν ἔχοντες τρίποδες ὠνομάζοντο . φησί που Ἔφιππος · α . οἴνου σε πλῆθος πόλλ’ ἀναγκάζει λαλεῖν . β . οὐκοῦν μεθύοντάς φασι τἀληθῆ λέγειν . Ἀντιφάνης · κρύψαι , Φειδία , ἅπαντα τἄλλα τις δύναιτ’ ἂν πλὴν δυοῖν , οἶνόν τε πίνων εἰς ἔρωτά τ’ ἐμπεσών . ἀμφότερα μηνύει γὰρ ἀπὸ τῶν βλεμμάτων καὶ τῶν λόγων ταῦθ’ ὥστε τοὺς ἀρνουμένους , μάλιστα τούτους . . . . καταφανεῖς ποιεῖ .
Lemmas: Φιλόχορος δέ φημί ὅτι ὁ πίνω οὐ μόνος ἑαυτοῦ ἐμφανίζω ὅστις εἰμί , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἕκαστος ἀνακαλύπτω παρρησία ἄγω . ὅθεν οἶνος καί ἀλήθεια λέγω καί ἀνήρ δέ οἶνος δείκνυμι νόος καί ὁ νικητήριος ἐν Διόνυσος τρίπους . καί γάρ ἐκ τρίπους λέγω φημί ὁ ἀληθεύω · δέω δέ νοέω τρίπους ὁ Διόνυσος ὁ κρατήρ , εἰμί γάρ ὁ ἀρχαῖος δύο γένος τρίπους , ὅς καλέω λέβης συμβαίνω ἀμφότερος ι̅ ἐμπυριβήτης ὁ καί λουτροχόος . Αἰσχύλος · ὁ μέν τρίπους δέχομαι οἰκεῖος λέβης ἀεί φυλάσσω ὁ ὑπέρ πῦρ στάσις . ὁ δέ ἕτερος κρατήρ καλέω . Ὅμηρος · ἑπτά ἄπυρος τρίπους . ἐν οὗτος δέ ὁ οἶνος κιρνάω καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ ἀλήθεια οἰκεῖος τρίπους . διό Ἀπόλλων μέν οἰκεῖος διά ὁ ἐκ μαντικός ἀλήθεια , Διόνυσος δέ διά ὁ ἐν μέθη . Σῆμος δέ ὁ Δήλιος φημί · τρίπους χάλκεος , οὐ ὁ Πυθικός , ἀλλά ὅς νῦν λέβης καλέω . οὗτος δέ εἰμί ὁ μέν ἄπυρος , εἰς ὅς ὁ οἶνος εἰσκεράννυμι , ὁ δέ λουτροχόος , ἐν ὅς ὁ ὕδωρ θερμαίνω , καί ἐμπυριβήτης . καί οὗτος ἔνιοι ὠτώεις , τρίπους δέ ὁ ὑπόβασις ἔχω τρίπους ὀνομάζω . φημί που Ἔφιππος · α . οἶνος σύ πλῆθος πολύς ἀναγκάζω λαλέω . Β . οὐκοῦν μεθύω φημί ἀληθής λέγω . Ἀντιφάνης · κρύπτω , Φειδίας , ἅπας ἄλλος τις δύναμαι ἄν πλήν δύο , οἶνος τε πίνω εἰς ἔρως τε ἐμπίπτω . ἀμφότερος μηνύω γάρ ἀπό ὁ βλέμμα καί ὁ λόγος οὗτος ὥστε ὁ ἀρνέομαι , μάλα οὗτος . . . . καταφανής ποιέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.7
Φιλόχορος δέ φησιν Ἀμφικτύονα τὸν Ἀθηναίων βασιλέα μαθόντα παρὰ Διονύσου τὴν τοῦ οἴνου κρᾶσιν πρῶτον κεράσαι . διὸ καὶ ὀρθοὺς γενέσθαι τοὺς ἀνθρώπους οὕτω πίνοντας , πρότερον ὑπὸ τοῦ ἀκράτου καμπτομένους · καὶ διὰ τοῦτο ἱδρύσασθαι βωμὸν ὀρθοῦ Διονύσου ἐν τῷ τῶν ʽ Ὡρῶν ἱερῷ αὗται γάρ καὶ τὸν τῆς ἀμπέλου καρπὸν ἐκτρέφουσι . πλησίον δ’ αὐτοῦ καὶ ταῖς Νύμφαις βωμὸν ἔδειμεν , ὑπόμνημα τοῖς χρωμένοις τῆς κράσεως ποιούμενος · καὶ γάρ Διονύσου τροφοὶ αἱ Νύμφαι λέγονται , καὶ θέσμιον ἔθετο προσφέρεσθαι μετὰ τὰ σιτία ἄκρατον μόνον ὅσον γεύσασθαι , δεῖγμα τῆς δυνάμεως τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ , τὸ δὲ λοιπὸν ἤδη κεκραμένον , ὁπόσον ἕκαστος βούλεται · προσεπιλέγειν δὲ τούτῳ τὸ τοῦ Διὸς σωτῆρος ὄνομα διδαχῆς καὶ μνήμης ἕνεκα τῶν πινόντων , ὅτι οὕτω πίνοντες ἀσφαλῶς σωθήσονται . Πλάτων δ’ ἐν δευτέρῳ Νόμων τὴν τοῦ οἴνου χρῆσίν φησιν ὑγιείας ἕνεκα ὑπάρχειν ἀπὸ τοῦ κατὰ μέθην δὲ καταστήματος καὶ ταύρῳ παρεικάζουσι τὸν Διόνυσον καὶ παρδάλει διὰ τὸ πρὸς βίαν τρέπεσθαι τοὺς ἐξοινωθέντας . Ἀλκαῖος · ἄλλοτε μὲν μελιαδέος , ἄλλοτε δ’ ὀξυτέρου τριβόλων ἀρυτημένοι . εἰσὶ δ’ οἳ καὶ θυμικοὶ γίνονται · τοιοῦτος δ’ ὁ ταῦρος . Εὐριπίδης · ταῦροι δ᾽ · ὑβρισταὶ κεἰς κέρας θυμούμενοι . διὰ δὲ τὸ μάχιμον καὶ θηριώδεις ἔνιοι γίνονται · ὅθεν καὶ τὸ παρδαλῶδες .
Lemmas: Φιλόχορος δέ φημί Ἀμφικτύων ὁ Ἀθηναῖος βασιλεύς μανθάνω παρά Διόνυσος ὁ ὁ οἶνος κρᾶσις πρῶτος κεράννυμι . διό καί ὀρθός γίγνομαι ὁ ἄνθρωπος οὕτως πίνω , πρότερος ὑπό ὁ ἄκρατος κάμπτω · καί διά οὗτος ἱδρύω βωμός ὀρθός Διόνυσος ἐν ὁ ὁ ʽ ὥρα ἱερόν οὗτος γάρ καί ὁ ὁ ἄμπελος καρπός ἐκτρέφω . πλησίον δέ αὐτός καί ὁ Νύμφη βωμός δέμω , ὑπόμνημα ὁ χράω ὁ κρᾶσις ποιέω · καί γάρ Διόνυσος τροφός ὁ Νύμφη λέγω , καί θέσμιος τίθημι προσφέρω μετά ὁ σιτίον ἄκρατος μόνος ὅσος γεύω , δεῖγμα ὁ δύναμις ὁ ἀγαθός θεός , ὁ δέ λοιπός ἤδη κεράννυμι , ὁπόσος ἕκαστος βούλομαι · προσεπιλέγω δέ οὗτος ὁ ὁ Ζεύς σωτήρ ὄνομα διδαχή καί μνήμη ἕνεκα ὁ πίνω , ὅτι οὕτως πίνω ἀσφαλής σῴζω . Πλάτων δέ ἐν δεύτερος Νόμος ὁ ὁ οἶνος χρῆσις φημί ὑγίεια ἕνεκα ὑπάρχω ἀπό ὁ κατά μέθη δέ κατάστημα καί ταῦρος παρεικάζω ὁ Διόνυσος καί πάρδαλις διά ὁ πρός βία τρέπω ὁ ἐξοινόομαι . Ἀλκαῖος · ἄλλοτε μέν μελιηδής , ἄλλοτε δέ ὀξύς τρίβολος ὑτέω . εἰμί δέ ὅς καί θυμικός γίγνομαι · τοιοῦτος δέ ὁ ταῦρος . Εὐριπίδης · ταῦρος δέ · ὑβριστής εἰς κέρας θυμόω . διά δέ ὁ μάχιμος καί θηριώδης ἔνιοι γίγνομαι · ὅθεν καί ὁ παρδαλώδης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.8
καλῶς οὖν Ἀρίστων ὁ Κεῖός φησιν ἥδιστον ποτὸν εἶναι τὸν ἅμα μὲν γλυκύτητος , ἅμα δ’ εὐωδίας κοινωνοῦντα . διὸ καὶ τὸ καλούμενον νέκταρ κατασκευάζειν τινὰς περὶ τὸν Λυδίας Ὄλυμπον οἶνον καὶ κηρία συγκιρνάντας εἰς ταὐτὰ καὶ τὰ τῶν ἀνθῶν εὐώδη , οἶδα δ’ ὅτι Ἀναξανδρίδης τὸ νέκταρ οὐ ποτόν , ἀλλὰ τροφὴν εἶναι λέγει θεῶν · τὸ νέκταρ ἐσθίω πάνυ μάττων διαπίνω τ’ ἀμβροσίαν καὶ τῷ Διὶ διακονῶ καὶ σεμνὸς εἰμ’ ἑκάστοτε Ἥρᾳ λαλῶν καὶ Κύπριδι παρακαθήμενος . καὶ Ἀλκμὰν δέ φησι τὸ νέκταρ ἔδμεναι αὐτούς · καὶ Σαπφὼ δέ φησιν · ἀμβροσίας μὲν κρατὴρ ἐκέκρατο , Ἑρμᾶς δ’ ἕλεν ὄλπιν θεοῖς οἰνοχοῆσαι . ὁ δ’ Ὅμηρος θεῶν πόμα τὸ νέκταρ οἶδεν Ἴβυκος δέ φησι τὴν ἀμβροσίαν τοῦ μέλιτος κατ’ ἐπίτασιν ἐννεαπλασίαν ἔχειν γλυκύτητα , τὸ μέλι λέγων ἔνατον εἶναι μέρος τῆς ἀμβροσίας κατὰ τὴν ἡδονήν .
Lemmas: καλός οὖν Ἀρίστων ὁ Κέως φημί ἡδύς ποτός εἰμί ὁ ἅμα μέν γλυκύτης , ἅμα δέ εὐωδία κοινωνέω . διό καί ὁ καλέω νέκταρ κατασκευάζω τις περί ὁ Λυδία Ὄλυμπος οἶνος καί κηρίον συγκιρνάω εἰς αὐτός καί ὁ ὁ ἄνθος εὐώδης , οἶδα δέ ὅτι Ἀναξανδρίδης ὁ νέκταρ οὐ ποτός , ἀλλά τροφή εἰμί λέγω θεός · ὁ νέκταρ ἐσθίω πάνυ μάσσω διαπίνω τε ἀμβροσία καί ὁ Ζεύς διακονέω καί σεμνός εἰμί ἑκάστοτε Ἥρα λαλέω καί Κύπρις παρακάθημαι . καί Ἀλκμάν δέ φημί ὁ νέκταρ ἐσθίω αὐτός · καί Σαπφώ δέ φημί · ἀμβροσία μέν κρατήρ κεράννυμι , Ἑρμῆς δέ αἱρέω ὄλπις θεός οἰνοχοεύω . ὁ δέ Ὅμηρος θεός πόμα ὁ νέκταρ οἶδα Ἴβυκος δέ φημί ὁ ἀμβροσία ὁ μέλι κατά ἐπίτασις ἐννεαπλάσιος ἔχω γλυκύτης , ὁ μέλι λέγω ἔνατος εἰμί μέρος ὁ ἀμβροσία κατά ὁ ἡδονή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.9
οὐδεὶς φιλοπότης ἐστὶν ἄνθρωπος κακός . ὁ γάρ διμάτωρ Βρόμιος οὐ χαίρει συνὼν ἀνδράσι πονηροῖς οὐδ’ ἀπαιδεύτῳ βίῳ , φησὶν Ἄλεξις , καὶ ὅτι οἶνος φιλολόγους πάντας ποιεῖ τοὺς πλείονα πίνοντας αὐτόν . ὁ δὲ ποιήσας τὸ εἰς Κρατῖνον ἐπίγραμμά φησιν οἶνός τοι χαρίεντι πέλει μέγας ἵππος ἀοιδῷ , ὕδωρ δὲ πίνων χρηστὸν οὐδὲν ἂν τέκοις , ταῦτ’ ἔλεγεν , Διόνυσε , καὶ ἔπνεεν οὐχ ἑνὸς ἀσκοῦ Κρατῖνος , ἀλλὰ παντὸς ὠδώδει πίθου . τοιγάρ οἱ στεφάνων δόμος ἔβρυεν , εἶχε δὲ κιττῷ μέτωπον οἷα καὶ σὺ κεκροκωμένον . πολέμων φησὶν ἐν Μουνυχίᾳ ἥρωα Ἀκρατοπότην τιμᾶσθαι , παρὰ δὲ Σπαρτιάταις Μάττωνα καὶ Κεράωνα ἥρωας ὑπό τινων μαγείρων ἱδρῦσθαι ἐν τοῖς φειδιτίοις . τιμᾶται δὲ καὶ ἐν Ἀχαίᾳ Δειπνεὺς ἀπὸ τῶν δείπνων σχὼν τὴν προσηγορίαν . ἐκ τροφῆς ξηρᾶς οὔτ’ ἂν σκώμματα γένοιτο , οὔτ’ αὐτοσχέδια ποιήματα , ἀλλὰ μὴν οὐδὲ κόμπος οὐδὲ ψυχῆς ἀλαζονεία , καλῶς οὖν ἐν τῷ πῆ ἔβαν εὐχωλαὶ ἃς ἐν Λήμνῳ ἠγοράασθε , ἔσθοντες κρέα πολλὰ καὶ πίνοντες οἴνου κρατῆρας ἐπιστεφέας ἐπεσημήνατο ὁ γραμματικὸς Ἀρίσταρχος περιγράφων τὸν στίχον , ὃς ἀπὸ κρεωφαγίας αὐχεῖν ποιεῖ τοὺς Ἕλληνας . οὐ γὰρ ἀπὸ πάσης εὐθυμίας καὶ πληρώσεως τὸ καυχᾶσθαι καὶ σκώπτειν καὶ γελοιάζειν , ἀπὸ δὲ τῆς ἀλλοιούσης τὴν γνώμην καὶ πρὸς τὸ ψευδὲς τρεπούσης , ἣ γίνεται κατὰ τὴν μέθην .
Lemmas: οὐδείς φιλοπότης εἰμί ἄνθρωπος κακός . ὁ γάρ διμήτωρ Βρόμιος οὐ χαίρω σύνειμι ἀνήρ πονηρός οὐδέ ἀπαίδευτος βίος , φημί Ἄλεξις , καί ὅτι οἶνος φιλόλογος πᾶς ποιέω ὁ πολύς πίνω αὐτός . ὁ δέ ποιέω ὁ εἰς Κρατῖνος ἐπίγραμμα φημί οἶνος σύ χαρίεις πέλω μέγας ἵππος ἀοιδός , ὕδωρ δέ πίνω χρηστός οὐδείς ἄν τίκτω , οὗτος λέγω , Διόνυσος , καί πνέω οὐ εἷς ἀσκός Κρατῖνος , ἀλλά πᾶς ὄζω πίθος . τοιγάρ ἕ στέφανος δόμος βρύω , ἔχω δέ κισσός μέτωπον οἷος καί σύ κροκόω . πόλεμος φημί ἐν Μουνυχία ἥρως Ἀκρατοπότης τιμάω , παρά δέ Σπαρτιάτης Μάττων καί Κεράων ἥρως ὑπό τις μάγειρος ἱδρύω ἐν ὁ φειδίτια . τιμάω δέ καί ἐν Ἀχαία Δειπνεύς ἀπό ὁ δεῖπνον ἔχω ὁ προσηγορία . ἐκ τροφή ξηρός οὔτε ἄν σκῶμμα γίγνομαι , οὔτε αὐτοσχέδιος ποίημα , ἀλλά μήν οὐδέ κόμπος οὐδέ ψυχή ἀλαζονεία , καλός οὖν ἐν ὁ πῇ βαίνω εὐχωλή ὅς ἐν Λῆμνος ἀγοράομαι , ἔσθω κρέας πολύς καί πίνω οἶνος κρατήρ ἐπιστεφής ἐπισημαίνω ὁ γραμματικός Ἀρίσταρχος περιγράφω ὁ στίχος , ὅς ἀπό κρεοφαγία αὐχέω ποιέω ὁ Ἕλλην . οὐ γάρ ἀπό πᾶς εὐθυμία καί πλήρωσις ὁ καυχάομαι καί σκώπτω καί γελοιάζω , ἀπό δέ ὁ ἀλλοιόω ὁ γνώμη καί πρός ὁ ψευδής τρέπω , ὅς γίγνομαι κατά ὁ μέθη .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.10
διὸ Βακχυλίδης φησί · γλυκεῖ’ ἀνάγκα σευομένα κυλίκων θάλπησι θυμὸν Κύπριδος δ’ ἐλπὶς διαιθύσσει φρένας ἀμμιγνυμένα Διονυσίοισι δώροις . ἀνδράσι δ’ ὑψοτάτω πέμπει μερίμνας · αὐτίκα μὲν πόλεων κρήδεμνα λύει , πᾶσι δ’ ἀνθρώποις μοναρχήσειν δοκεῖ . χρυσῷ δ’ ἐλέφαντί τε μαρμαίρουσιν οἶκοι πυροφόροι δὲ κατ’ αἰγλήεντα πόντον νῆες ἄγουσιν ἀπ’ Αἰγύπτου μέγιστον πλοῦτον · ὣς πίνοντος ὁρμαίνει κέαρ , Σοφοκλῆς δέ φησι · τὸ μεθύειν πημονῆς λυτήριον . οἱ δ’ ἄλλοι ποιηταί φασι τὸν οἶνον ἐύφρονα καρπὸν ἀρούρης . καὶ ὁ τῶν ποιητῶν δὲ βασιλεὺς τὸν Ὀδυσσέα παράγει λέγοντα ; ὃς δὲ κ’ ἀνὴρ οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ἐδωδῆς πανημέριος πολεμίζῃ , θαρσαλέον νὺ οἱ ἦτορ , καὶ τὰ ἑξῆς .
Lemmas: διό Βακχυλίδης φημί · γλυκύς ἀνάγκη σεύω κύλιξ θάλπω θυμός Κύπρις δέ ἐλπίς διαιθύσσω φρήν ἀναμίσγω Διονύσιος δῶρον . ἀνήρ δέ ὑψοτάτω πέμπω μέριμνα · αὐτίκα μέν πόλις κρήδεμνον λύω , πᾶς δέ ἄνθρωπος μοναρχέω δοκέω . χρυσός δέ ἐλέφας τε μαρμαίρω οἶκος πυροφόρος δέ κατά αἰγλήεις πόντος ναῦς ἄγω ἀπό Αἴγυπτος μέγας πλοῦτος · ὡς πίνω ὁρμαίνω κέαρ , Σοφοκλῆς δέ φημί · ὁ μεθύω πημονή λυτήριος . ὁ δέ ἄλλος ποιητής φημί ὁ οἶνος εὔφρων καρπός ἄρουρα . καί ὁ ὁ ποιητής δέ βασιλεύς ὁ Ὀδυσσεύς παράγω λέγω ; ὅς δέ ἄν ἀνήρ οἶνος κορέννυμι καί ἐδωδή πανημέριος πολεμίζω , θαρσαλέος νῦν ἕ ἦτορ , καί ὁ ἑξῆς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.11
ὅτι Σιμωνίδης τὴν αὐτὴν ἀρχὴν τίθησιν οἴνου καὶ μουσικῆς . ἀπὸ μέθης καὶ ἡ τῆς κωμῳδίας καὶ ἡ τῆς τραγῳδίας εὕρεσις ἐν Ἰκαρίῳ τῆς Ἀττικῆς εὑρέθη , καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν τῆς τρύγης καιρὸν ἀφ’ οὗ δὴ καὶ τρυγῳδία τὸ πρῶτον ἐκλήθη ἡ κωμῳδία . τὴν παυσίλυπον ἄμπελον δοῦναι βροτοῖς . οἴνου δὲ μηκέτ’ ὄντος οὐκ ἔστιν Κύπρις οὐδ’ ἄλλο τερπνὸν οὐδὲν ἀνθρώποις ἔτι , Εὐριπίδης ἐν Βάκχαις φησί . καὶ Ἀστυδάμας δέ φησι · θνητοῖσι τὴν ἀκεσφόρον λύπης ἔφηνεν οἰνομήτορ’ ἄμπελον . συνεχῶς μὲν γὰρ ἐμπιπλάμενος ἀμελὴς γίνεται ἄνθρωπος , ὑποπίνων δὲ πάνυ φροντιστικός , Ἀντιφάνης φησίν . οὐ μεθύω τὴν φρόνησιν , ἀλλὰ τὸ τοιοῦτον μόνον , τὸ διορίζεσθαι βεβαίως τῷ στόματι τὰ γράμματα , φησὶν Ἄλεξις . Σέλευκος δέ φησι τὸ παλαιὸν οὐκ εἶναι ἔθος οὔτ’ οἶνον ἐπὶ πλεῖον οὔτ’ ἄλλην ἡδυπάθειαν προσφέρεσθαι , μὴ θεῶν ἕνεκα τοῦτο δρῶντας . διὸ καὶ θοίνας καὶ θαλείας καὶ μέθας ὠνόμαζον τὰς μὲν ὅτι διὰ θεοὺς οἰνοῦσθαι δεῖν ὑπελάμβανον , τὰς δ’ ὅτι θεῶν χάριν ἡλίζοντο καὶ συνῄεσαν . τοῦτο γάρ ἐστι τὸ δαῖτα θάλειαν . τὸ δὲ μεθύειν φησὶν Ἀριστοτέλης τὸ μετὰ τὸ θύειν αὐτῷ χρῆσθαι .
Lemmas: ὅτι Σιμωνίδης ὁ αὐτός ἀρχή τίθημι οἶνος καί μουσικός . ἀπό μέθη καί ὁ ὁ κωμῳδία καί ὁ ὁ τραγῳδία εὕρεσις ἐν Ἰκάριος ὁ Ἀττική εὑρίσκω , καί κατά αὐτός ὁ ὁ τρύγη καιρός ἀπό ὅς δή καί τρυγῳδία ὁ πρῶτος καλέω ὁ κωμῳδία . ὁ παυσίλυπος ἄμπελος δίδωμι βροτός . οἶνος δέ μηκέτι εἰμί οὐ εἰμί Κύπρις οὐδέ ἄλλος τερπνός οὐδείς ἄνθρωπος ἔτι , Εὐριπίδης ἐν Βάκχη φημί . καί Ἀστυδάμας δέ φημί · θνητός ὁ ἀκεσφόρος λύπη φαίνω οἰνομήτωρ ἄμπελος . συνεχής μέν γάρ ἐμπίμπλημι ἀμελής γίγνομαι ἄνθρωπος , ὑποπίνω δέ πάνυ φροντιστικός , Ἀντιφάνης φημί . οὐ μεθύω ὁ φρόνησις , ἀλλά ὁ τοιοῦτος μόνος , ὁ διορίζω βέβαιος ὁ στόμα ὁ γράμμα , φημί Ἄλεξις . Σέλευκος δέ φημί ὁ παλαιός οὐ εἰμί ἔθος οὔτε οἶνος ἐπί πολύς οὔτε ἄλλος ἡδυπάθεια προσφέρω , μή θεός ἕνεκα οὗτος δράω . διό καί θοίνη καί θάλεια καί μέθη ὀνομάζω ὁ μέν ὅτι διά θεός οἰνόω δέω ὑπολαμβάνω , ὁ δέ ὅτι θεός χάριν ἁλίζω καί συνέρχομαι . οὗτος γάρ εἰμί ὁ δαίς θάλεια . ὁ δέ μεθύω φημί Ἀριστοτέλης ὁ μετά ὁ θύω αὐτός χράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.12
θεοῖσι μικρὰ θύοντας τέλη , τῶν βουθυτούντων ὄντας εὐσεβεστέρους , Εὐριπίδης φησί . καὶ σημαίνει ὧδε τὸ τέλος τὴν θυσίαν . καὶ Ὅμηρος · οὐ γάρ ἔγωγέ τί φημι τέλος χαριέστερον εἶναι ἢ ὅταν εὐφροσύνη μὲν ἔχῃ κατὰ δῆμον ἅπαντα . τελετάς τε καλοῦμεν τὰς ἔτι μείζους καὶ μετά τινος μυστικῆς παραδόσεως ἑορτὰς τῶν εἰς αὐτὰς δαπανημάτων ἕνεκα , τελεῖν γὰρ τὸ δαπανᾶν , καὶ πολυτελεῖς οἱ πολλὰ ἀναλίσκοντες καὶ εὐτελεῖς οἱ ὀλίγα . φησὶν Ἄλεξις · τοὺς εὐτυχοῦντας ἐπιφανῶς δεῖ ζῆν φανεράν τε τὴν δόσιν τὴν τοῦ θεοῦ ποιεῖν ὁ γὰρ θεὸς δεδωκὼς τἀγαθὰ ὧν μὲν πεποίηκεν οἴεται χάριν τινὰ ἔχειν ἑαυτῷ · τοὺς ἀποκρυπτομένους δὲ καὶ πράττειν μετρίως φάσκοντας ἀχαρίστους ὁρῶν ἀνελευθέρως τε ζῶντας ἐπὶ καιροῦ τινος λαβὼν ἀφείλεθ’ ὅσα δεδωκὼς ἦν πάλαι .
Lemmas: θεός μικρός θύω τέλος , ὁ βουθυτέω εἰμί εὐσεβής , Εὐριπίδης φημί . καί σημαίνω ὧδε ὁ τέλος ὁ θυσία . καί Ὅμηρος · οὐ γάρ ἐγώ τίς φημί τέλος χαρίεις εἰμί ἤ ὅταν εὐφροσύνη μέν ἔχω κατά δῆμος ἅπας . τελετή τε καλέω ὁ ἔτι μέγας καί μετά τις μυστικός παράδοσις ἑορτή ὁ εἰς αὐτός δαπάνημα ἕνεκα , τελέω γάρ ὁ δαπανάω , καί πολυτελής ὁ πολύς ἀναλίσκω καί εὐτελής ὁ ὀλίγος . φημί Ἄλεξις · ὁ εὐτυχέω ἐπιφανής δέω ζάω φανερός τε ὁ δόσις ὁ ὁ θεός ποιέω ὁ γάρ θεός δίδωμι ἀγαθός ὅς μέν ποιέω οἴομαι χάρις τις ἔχω ἑαυτοῦ · ὁ ἀποκρύπτω δέ καί πράσσω μέτριος φάσκω ἀχάριστος ὁράω ἀνελεύθερος τε ζάω ἐπί καιρός τις λαμβάνω ἀφαιρέω ὅσος δίδωμι εἰμί πάλαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.13
τοσαῦτα οἰνολογήσαντος ἤτοι περὶ οἴνων εἰπόντος · λαφύσσοντος οἴνων ὀνόματα . οὐ χαίρει τῷ πόματι ἐκ πρώτης ἐθισθεὶς ἀνατροφῆς ὑδροποτεῖν . ἡδὺ ἐστ’ ἐν δαιτὶ καὶ εἰλαπίνῃ τεθαλυίῃ τέρπεσθαι μύθοισιν , ἐπὴν δαιτὸς κορέσωνται , Ἡσίοδος ἐν τῇ Μελαμποδίᾳ φησίν . οὔ τινι ὑμῶν ἐπῆλθε περὶ ὑδάτων εἰπεῖν τι , ἀφ’ ὧν καὶ ὁ οἶνος ἀφύεται , καίτοι Πινδάρου τοῦ μεγαλοφωνοτάτου ἄριστον πάντων εἶναι τὸ ὕδωρ φήσαντος . Ὅμηρος μὲν οὖν ὁ θειότατος καὶ τροφιμώτατον αὐτὸ οἶδεν ἐν οἷς αἰγείρων ὑδατοτρεφέων ἄλσος λέγει , ἐπαινεῖ δὲ καὶ τὸ διαυγὲς αὐτοῦ · κρῆναι πίσυρες ῥέον ὕδατι λευκῷ . τὸ δὲ δὴ κοῦφον καὶ πλείονος τιμῆς ἄξιον ἱμερτὸν καλεῖ · ἱμερτὸν οὖν φησι τὸν Τιταρήσιον , ὃς τῷ Πηνειῷ συμμίσγεται . καὶ τοῦ ῥυπτικοῦ δὲ ὕδατος μέμνηται · ὃ ἀποδεχόμενος καὶ Πραξαγόρας ὁ Κῷος .. καλὸν εἶναι λέγει · καλὸν ὑπεκπρορέει μάλα περ ῥυπόωντα καθῆραι . διαστέλλει δὲ καὶ γλυκὺ ὕδωρ ἀπὸ πλατέος , τὸν μὲν ʽ Ἑλλήσποντον εἶναι λέγων πλατύν , ὑπὲρ δὲ θατέρου φράζων στήσαμεν νῆας ἀγχοῦ ὕδατος γλυκεροῖο .
Lemmas: τοσοῦτος οἰνολογέω ἤτοι περί οἶνος λέγω · λαφύσσω οἶνος ὄνομα . οὐ χαίρω ὁ πόμα ἐκ πρῶτος ἐθίζω ἀνατροφή ὑδροποτέω . ἡδύς εἰμί ἐν δαίς καί εἰλαπίνη θάλλω τέρπω μῦθος , ἐπήν δαίς κορέννυμι , Ἡσίοδος ἐν ὁ Μελαμποδία φημί . οὐ τις σύ ἐπέρχομαι περί ὕδωρ λέγω τις , ἀπό ὅς καί ὁ οἶνος ἀφύω , καίτοι Πίνδαρος ὁ μεγαλόφωνος ἀγαθός πᾶς εἰμί ὁ ὕδωρ φημί . Ὅμηρος μέν οὖν ὁ θεῖος καί τρόφιμος αὐτός οἶδα ἐν ὅς αἴγειρος ὑδατοτρεφής ἄλσος λέγω , ἐπαινέω δέ καί ὁ διαυγής αὐτός · κρήνη τέσσαρες ῥέω ὕδωρ λευκός . ὁ δέ δή κοῦφος καί πολύς τιμή ἄξιος ἱμερτός καλέω · ἱμερτός οὖν φημί ὁ Τιταρήσιος , ὅς ὁ Πηνειός συμμείγνυμι . καί ὁ ῥυπτικός δέ ὕδωρ μιμνῄσκω · ὅς ἀποδέχομαι καί Πραξαγόρας ὁ Κῷος .. καλός εἰμί λέγω · καλός ὑπεκπρορέω μάλα περ ῥυπάω καθαίρω . διαστέλλω δέ καί γλυκύς ὕδωρ ἀπό πλατύς , ὁ μέν ʽ Ἑλλήσποντος εἰμί λέγω πλατύς , ὑπέρ δέ ἕτερος φράζω ἵστημι ναῦς ἀγχοῦ ὕδωρ γλυκύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.14
οἶδε δὲ καὶ τὴν τοῦ χλιαροῦ φύσιν πρὸς τὰ τραύματα , τὸν γοῦν Εὐρύπυλον τρωθέντα ι ἐκ τούτου καταιονᾷ · καίτοι εἰ ἐπισχεῖν ἔδει τὴν αἱμορραγίαν , τὸ ψυχρὸν ἐπιτήδειον ἦν συστρέφον καὶ συσφίγγον . εἰς δὲ τὸ παρηγορῆσαι τὰς ὀδύνας τῷ θερμῷ ἐπαιονᾷ θέλγειν δυναμένῳ . ἐστὶ δὲ παρ’ αὐτῷ τὸ λιαρὸν θερμόν . ἐναργῶς δὲ τοῦτο δείκνυσιν ἐν τῷ περὶ τῶν Σκαμάνδρου πηγῶν ἡ μὲν γάρ , φησίν , ὕδατι λιαρῷ ῥέει , ἀμφὶ δὲ καπνὸς γίνεται ἐξ αὐτῆς ὡσεὶ πυρὸς αἰθομένοιο . ἆρά γε τοῦτο λιαρόν ἐστιν ἀφ’ οὗ πυρὸς ἀτμὶς καὶ καπνὸς ἔμπυρος ἀναφέρεται ; περὶ δὲ τῆς ἑτέρας πηγῆς λέγει ὡς θέρους ῥέει εἰκυῖα χαλάζῃ ἢ χιόνι ψυχρῇ ἢ ἐξ ὕδατος κρυστάλλῳ . εἰωθὼς δὲ λέγειν καὶ τοὺς νεοτρώτους θερμῷ περιρρεῖσθαι αἵματι ἐπὶ μὲν ᾽ Ἀγαμέμνονός φησιν ὄφρα οἱ αἷμ’ ἔτι θερμὸν ἀνήνοθεν ἐξ ὠτειλῆς . ἐπὶ δὲ τοῦ φεύγοντας μετὰ τὸ βληθῆναι ἐλάφου μεταφράζων φησὶν ὄφρ’ αἷμα λιαρὸν καὶ γούνατ’ ὀρώρῃ . Ἀθηναῖοι δὲ μετάκερας καλοῦσι τὸ χλιαρόν , ὡς Ἐρατοσθένης φησὶν ὑδαρῆ φησὶ καὶ μετάκερας .
Lemmas: οἶδα δέ καί ὁ ὁ χλιαρός φύσις πρός ὁ τραῦμα , ὁ γοῦν Εὐρύπυλος τιτρώσκω ι̅ ἐκ οὗτος καταιονάω · καίτοι εἰ ἐπέχω δέω ὁ αἱμορραγία , ὁ ψυχρός ἐπιτήδειος εἰμί συστρέφω καί συσφίγγω . εἰς δέ ὁ παρηγορέω ὁ ὀδύνη ὁ θερμός ἐπαιονάω θέλγω δύναμαι . εἰμί δέ παρά αὐτός ὁ λιαρός θερμός . ἐναργής δέ οὗτος δείκνυμι ἐν ὁ περί ὁ Σκάμανδρος πηγή ὁ μέν γάρ , φημί , ὕδωρ λιαρός ῥέω , ἀμφί δέ καπνός γίγνομαι ἐκ αὐτός ὡσεί πῦρ αἴθω . ἆρα γε οὗτος λιαρός εἰμί ἀπό ὅς πῦρ ἀτμίς καί καπνός ἔμπυρος ἀναφέρω ; περί δέ ὁ ἕτερος πηγή λέγω ὡς θέρος ῥέω ἔοικα χάλαζα ἤ χιών ψυχρός ἤ ἐκ ὕδωρ κρύσταλλος . εἴωθα δέ λέγω καί ὁ νεότρωτος θερμός περιρρέω αἷμα ἐπί μέν ἒ Ἀγαμέμνων φημί ὄφρα ἕ αἷμα ἔτι θερμός ἀνήνοθε ἐκ ὠτειλή . ἐπί δέ ὁ φεύγω μετά ὁ βάλλω ἔλαφος μεταφράζω φημί ὄφρα αἷμα λιαρός καί γόνυ ὄρνυμι . Ἀθηναῖος δέ μετάκερας καλέω ὁ χλιαρός , ὡς Ἐρατοσθένης φημί ὑδαρής φημί καί μετάκερας .