athenaeus-soph.deipnosophistae 4.42
Δημήτριος δ’ ὁ Σκήψιος ἐν τῷ ι ε τοῦ Τρωικοῦ διακόσμου παρὰ Ἀντιόχῳ , φησί , τῷ βασιλεῖ τῷ μεγάλῳ προσαγορευθέντι ἐν τῷ δείπνῳ πρὸς ὅπλα ὠρχοῦντο οὐ μόνον οἱ βασιλέως φίλοι , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὁ βασιλεύς , ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς Ἡγησιάνακτα τὸν Ἀλεξανδρέα ἀπὸ Τρῳάδος τὸν τὰς ἱστορίας γράψαντα ἡ τῆς ὀρχήσεως τάξις ἐγένετο , ἀναστὰς εἶπε · ᾽ πότερον , ὦ βασιλεῦ , κακῶς ὀρχούμενόν ἐμὲ θεάσασθαι βούλει ἢ καλῶς ἀπαγγέλλοντός μου ἴδια ποιήματα θέλεις ἀκροάσασθαι ; ᾽ κελευσθεὶς οὖν λέγειν οὕτως ἧσε τὸν βασιλέα ὥστ’ ἐράνου τε ἀξιωθῆναι καὶ τῶν φίλων εἷς γενέσθαι . Δοῦρις δ’ ὁ Σάμιος ἐν τῇ τῶν ἱστοριῶν ι ζ Πολυσπέρχοντά φησιν εἰ μεθυσθείη καίτοι πρεσβύτερον ὄντα ὀρχεῖσθαι , οὐδενὸς Μακεδόνων ὄντα δεύτερον οὔτε κατὰ τὴν στρατηγίαν οὔτε κατὰ τὴν ἀξίωσιν , καὶ ἐνδυόμενον αὐτὸν κροκωτὸν καὶ ὑποδούμενον Σικυώνια διατελεῖν ὀρχούμενον . Ἀγαθαρχίδης δ’ ὁ Κνίδιος ἐν ὀγδόῃ Ἀσιατικῶν ἱστορεῖ ὡς οἱ ἑστιῶντες Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου τῶν φίλων τὸ μέλλον παρατεθήσεσθαι τῶν τραγημάτων περιεχρύσουν · ὅτε δὲ θέλοιεν ἀναλίσκειν , περιελόντες τὸν χρυσὸν ἅμα τοῖς ἄλλοις ἐξέβαλλον , ἵνα τῆς μὲν πολυτελείας οἱ φίλοι θεαταὶ γίνωνται , οἱ δ’ οἰκέται κύριοι , ἐπιλελησμένοι δ’ ἦσαν οὗτοι , ὡς καὶ Δοῦρις ἱστορεῖ , ὅτι καὶ Φίλιππος ὁ τοῦ Ἀλεξάνδρου πατήρ ποτήριον χρυσοῦν ὁλκὴν ἄγον πεντήκοντα δραχμὰς κεκτημένος τοῦτο ἐλάμβανε κοιμώμενος ἀεὶ καὶ πρὸς κεφαλὴν αὑτοῦ κατετίθετο . Σέλευκος δὲ Θρᾳκῶν φησί τινας ἐν τοῖς συμποσίοις ἀγχόνην παίζειν βρόχον ἀρτήσαντας ἔκ τινος ὕψους , πρὸς ὃν κατὰ κάθετον ὑποτίθεσθαι λίθον εὐπερίτρεπτον τοῖς ἐπιβαίνουσι . διαλαγχάνειν οὖν αὐτοὺς καὶ τὸν λαχόντα ἔχοντα δρεπάνιον ἐπιβαίνειν τῷ λίθῳ καὶ τὸν τράχηλον εἰς τὸν βρόχον ἐντιθέναι · παρερχόμενον δὲ ἄλλον ἐγείρειν τὸν λίθον καὶ ὁ κρεμάμενος ὑποτρέχοντος τοῦ λίθου , ἐὰν μὴ ταχὺ φθάσας ἀποτέμῃ τῷ δρεπάνῳ , τέθνηκε , καὶ οἱ ἄλλοι γελῶσι παιδιὰν ἔχοντες τὸν ἐκείνου θάνατον
Lemmas: Δημήτριος δέ ὁ Σκήψιος ἐν ὁ ι̅ ε ὁ Τρωϊκός διάκοσμος παρά Ἀντίοχος , φημί , ὁ βασιλεύς ὁ μέγας προσαγορεύω ἐν ὁ δεῖπνον πρός ὅπλον ὀρχέομαι οὐ μόνος ὁ βασιλεύς φίλος , ἀλλά καί αὐτός ὁ βασιλεύς , ἐπεί δέ καί εἰς Ἡγησιάναξ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἀπό Τρῳάς ὁ ὁ ἱστορία γράφω ὁ ὁ ὄρχησις τάξις γίγνομαι , ἀνίστημι λέγω · ἒ πότερος , ὦ βασιλεύς , κακός ὀρχέομαι ἐγώ θεάομαι βούλομαι ἤ καλός ἀπαγγέλλω ἐγώ ἴδιος ποίημα ἐθέλω ἀκροάομαι ; ἒ κελεύω οὖν λέγω οὕτως ἥδω ὁ βασιλεύς ὥστε ἔρανος τε ἀξιόω καί ὁ φίλος εἷς γίγνομαι . Δοῦρις δέ ὁ Σάμιος ἐν ὁ ὁ ἱστορίη ι̅ ζ Πολυσπέρχων φημί εἰ μεθύσκω καίτοι πρέσβυς εἰμί ὀρχέομαι , οὐδείς Μακεδών εἰμί δεύτερος οὔτε κατά ὁ στρατηγία οὔτε κατά ὁ ἀξίωσις , καί ἐνδύω αὐτός κροκωτός καί ὑποδέω Σικυώνιος διατελέω ὀρχέομαι . Ἀγαθαρχίδης δέ ὁ Κνίδιος ἐν ὄγδοος Ἀσιατικός ἱστορέω ὡς ὁ ἑστιάω Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος ὁ φίλος ὁ μέλλω παρατίθημι ὁ τράγημα περιχρυσόω · ὅτε δέ ἐθέλω ἀναλίσκω , περιαιρέω ὁ χρυσός ἅμα ὁ ἄλλος ἐκβάλλω , ἵνα ὁ μέν πολυτέλεια ὁ φίλος θεατής γίγνομαι , ὁ δέ οἰκέτης κύριος , ἐπιλανθάνω δέ εἰμί οὗτος , ὡς καί Δοῦρις ἱστορέω , ὅτι καί Φίλιππος ὁ ὁ Ἀλέξανδρος πατήρ ποτήριον χρύσεος ὁλκή ἄγω πεντήκοντα δραχμή κτάομαι οὗτος λαμβάνω κοιμάω ἀεί καί πρός κεφαλή ἑαυτοῦ κατατίθημι . Σέλευκος δέ Θρᾷξ φημί τις ἐν ὁ συμπόσιον ἀγχόνη παίζω βρόχος ἀρτάω ἐκ τις ὕψος , πρός ὅς κατά κάθετος ὑποτίθημι λίθος εὐπερίτρεπτος ὁ ἐπιβαίνω . διαλαγχάνω οὖν αὐτός καί ὁ λαγχάνω ἔχω δρεπάνιον ἐπιβαίνω ὁ λίθος καί ὁ τράχηλος εἰς ὁ βρόχος ἐντίθημι · παρέρχομαι δέ ἄλλος ἐγείρω ὁ λίθος καί ὁ κρεμάννυμι ὑποτρέχω ὁ λίθος , ἐάν μή ταχύς φθάνω ἀποτέμνω ὁ δρέπανον , θνῄσκω , καί ὁ ἄλλος γελάω παιδιά ἔχω ὁ ἐκεῖνος θάνατος