athenaeus-soph.deipnosophistae 3.46
Ἰσίδωρος δ’ ὁ Χαρακηνὸς ἐν τῷ τῆς Παρθίας Περιηγητικῷ κατὰ τὸ Περσικὸν πέλαγος νῆσόν φησιν εἶναί τινα , ἔνθα πλείστην μαργαρῖτιν εὑρίσκεσθαι . διόπερ σχεδίας καλαμίνας πέριξ εἶναι τῆς νήσου , ἐξ ὧν καθαλλομένους εἰς τὴν θάλασσαν ἐπ’ ὀργυιὰς εἴκοσιν ἀναφέρειν διπλοῦς κόγχους . φασὶ δ’ ὅταν βρονταὶ συνεχεῖς ὦσι καὶ ὄμβρων ἐκχύσεις , τότε μᾶλλον τὴν πίνναν κύειν , καὶ πλείστην γίγνεσθαι μαργαρῖτιν καὶ εὐμεγέθη , τοῦ δὲ χειμῶνος εἰς τὰς ἐμβυθίους θαλάμας δύνειν εἰώθασιν αἱ πίνναι · θέρους δὲ τὰς μὲν νύκτας κεχήνασι διανηχόμεναι , ἡμέρας δὲ μύουσιν . ὅσαι δὲ ἂν πέτραις ἢ σπιλάσι προσφυῶσι , ῥιζοβολοῦσι κἀνταῦθα μένουσαι τὴν μαργαρῖτιν γεννῶσι . ζῳογονοῦνται δὲ καὶ τρέφονται διὰ τοῦ προσπεφυκότος τῇ σαρκὶ μέρους , τοῦτο δὲ συμπέφυκε τῷ τοῦ κόγχου στόματι χηλὰς ἔχον καὶ νομὴν εἰσφέρον . ὃ δή ἐστιν ἐοικὸς καρκίνῳ μικρῷ καλούμενον πινοφύλαξ . διήκει δ’ ἐκ τούτου ἡ σὰρξ μέχρι μέσου τοῦ κόγχου οἱονεὶ ῥίζα , παρ’ ἣν ἡ μαργαρῖτις γεννωμένη αὔξεται διὰ τοῦ στερεοῦ τῆς κόγχης καὶ τρέφεται ὅσον ἂν ᾖ προσπεφυκυῖα χρόνον . ἐπειδὰν δὲ παρὰ τὴν ἔκφυσιν ὑποδυομένη ἡ σὰρξ καὶ μαλακῶς ἐντέμνουσα χωρίσῃ τὴν μαργαρῖτιν ἀπὸ τοῦ κόγχου , ἀμπέχουσα μὲν οὐκέτι τρέφει , λειοτέραν δ’ αὐτὴν καὶ διαυγεστέραν ποιεῖ καὶ καθαρωτέραν . ἡ μὲν οὖν ἐμβύθιος πίννα διαυγεστάτην καὶ καθαρωτάτην καὶ μεγάλην γεννᾷ μαργαρῖτιν , ἡ δὲ ἐπιπολάζουσα καὶ ἀνωφερὴς διὰ τὸ ὑπὸ τοῦ ἡλίου ἀκτινοβολεῖσθαι δύσχρους καὶ ἥσσων · κινδυνεύουσι δ’ οἱ θηρῶντες τοὺς μαργαρίτας , ὅταν εἰς κεχηνότα κόγχον κατ’ εὐθὺ ἐκτείνωσι τὴν χεῖρα · μύει γὰρ τότε , καὶ πολλάκις οἱ δάκτυλοι αὐτῶν ἀποπρίονται ἔνιοι δὲ καὶ παραχρῆμα ἀποθνῄσκουσιν . ὅσοι δ’ ἂν ἐκ πλαγίου ὑποθέντες τὴν χεῖρα τύχωσι , ῥᾳδίως τοὺς κόγχους ἀπὸ τοῦ λίθου ἀποσπῶσιν . Μαράγδων δὲ μνημονεύει Μένανδρος ἐν Παιδίῳ · μάραγδον εἶναι ταῦτ’ ἔδει καὶ σάρδια . ἄνευ δὲ τοῦ ς λεκτέον παρὰ γὰρ τὸ μαρμαίρειν ὠνόμασται τῷ διαυγὴς ὑπάρχειν .
Lemmas: Ἰσίδωρος δέ ὁ Χαρακηνός ἐν ὁ ὁ Παρθία Περιηγητικός κατά ὁ Περσικός πέλαγος νῆσος φημί εἰμί τις , ἔνθα πολύς μαργαρῖτις εὑρίσκω . διόπερ σχεδία καλάμινος πέριξ εἰμί ὁ νῆσος , ἐκ ὅς καθάλλομαι εἰς ὁ θάλασσα ἐπί ὄργυια εἴκοσι ἀναφέρω διπλόος κόγχος . φημί δέ ὅταν βροντή συνεχής εἰμί καί ὄμβρος ἔκχυσις , τότε μάλα ὁ πίννα κύω , καί πολύς γίγνομαι μαργαρῖτις καί εὐμεγέθης , ὁ δέ χειμών εἰς ὁ ἐμβύθιος θαλάμη δύω εἴωθα ὁ πίννα · θέρος δέ ὁ μέν νύξ χάσκω διανήχομαι , ἡμέρα δέ μύω . ὅσος δέ ἄν πέτρα ἤ σπιλάς προσφύω , ῥιζοβολέω ἐνταῦθα μένω ὁ μαργαρῖτις γεννάω . ζῳογονέω δέ καί τρέφω διά ὁ προσφύω ὁ σάρξ μέρος , οὗτος δέ συμφύω ὁ ὁ κόγχος στόμα χηλή ἔχω καί νομή εἰσφέρω . ὅς δή εἰμί ἔοικα καρκίνος μικρός καλέω πινοφύλαξ . διήκω δέ ἐκ οὗτος ὁ σάρξ μέχρι μέσος ὁ κόγχος οἷον ῥίζα , παρά ὅς ὁ μαργαρῖτις γεννάω αὐξάνω διά ὁ στερεός ὁ κόγχη καί τρέφω ὅσος ἄν εἰμί προσφύω χρόνος . ἐπειδάν δέ παρά ὁ ἔκφυσις ὑποδύω ὁ σάρξ καί μαλακός ἐντέμνω χωρίζω ὁ μαργαρῖτις ἀπό ὁ κόγχος , ἀμπέχω μέν οὐκέτι τρέφω , λεῖος δέ αὐτός καί διαυγής ποιέω καί καθαρός . ὁ μέν οὖν ἐμβύθιος πίννα διαυγής καί καθαρός καί μέγας γεννάω μαργαρῖτις , ὁ δέ ἐπιπολάζω καί ἀνωφερής διά ὁ ὑπό ὁ ἥλιος ἀκτινοβολέω δύσχροος καί ἥσσων · κινδυνεύω δέ ὁ θηράω ὁ μαργαρίτης , ὅταν εἰς χάσκω κόγχος κατά εὐθύς ἐκτείνω ὁ χείρ · μύω γάρ τότε , καί πολλάκις ὁ δάκτυλος αὐτός ἀποπρίω ἔνιοι δέ καί παραχρῆμα ἀποθνῄσκω . ὅσος δέ ἄν ἐκ πλάγιος ὑποτίθημι ὁ χείρ τυγχάνω , ῥᾴδιος ὁ κόγχος ἀπό ὁ λίθος ἀποσπάω . μάραγδος δέ μνημονεύω Μένανδρος ἐν Παίδιον · μάραγδος εἰμί οὗτος δέω καί σάρδιον . ἄνευ δέ ὁ σ̅ λεκτέος παρά γάρ ὁ μαρμαίρω ὀνομάζω ὁ διαυγής ὑπάρχω .