athenaeus-soph.deipnosophistae 10.10
καὶ Ἀλκμὰν δ’ ὁ ποιητὴς ἑαυτὸν ἀδηφάγον εἶναι παραδίδωσιν ἐν τῷ τρίτῳ διὰ τούτων καὶ ποκά τοι δώσω τρίποδος κύτος , ᾧ κ’ ἔνι σιτί’ ἀολλέ’ ἀγείρῃς . ἀλλ’ ἔτι νῦν γ’ ἄπυρος , τάχα δὲ πλέος ἔτνεος , οἷον ὁ παμφάγος Ἀλκμὰν ἠράσθη χλιαρὸν πεδὰ τὰς τροπάς . οὔ τι γὰρ ἠὺ τετυγμένον ἔσθει , ἀλλὰ τὰ κοινὰ γάρ , ὥσπερ ὁ δᾶμος , ζατεύει . κἀν τῷ εʹ δ’ ἐμφανίζει αὑτοῦ τὸ ἀδηφάγον λέγων οὕτως ὠρας δ’ ἔσηκε τρεῖς , θέρος καὶ χεῖμα κὠπώραν τρίταν καὶ τέτρατον τὸ ἦρ , ὅκα σάλλει μέν , ἐσθίεν δ’ ἄδαν οὐκ ἔστι . Ἀναξίλας δ’ ὁ κωμικὸς περὶ Κτησίου τινὸς διαλεγόμενος ἐν Χρυσοχόῳ δράματί φησιν ἤδη σχεδόν τι πάντα σοι πλὴν Κτησίου . δείπνου γὰρ οὗτος , ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί , ἀρχήν , τελευτὴν δ’ οὐκ ἐπίσταται μόνος . κἀν Πλουσίοις · διαρραγήτω χἄτερος δειπνῶν τις εὖ , μὴ Κτησίας μόνος . β . τί γὰρ σὲ κωλύει ; α . δείπνου γὰρ οὗτος , ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί , ἀρχήν , τελευτὴν δ’ ἔμαθεν οὐδεπώποτε . κἀν Χάρισι δὲ Κραναόν τινα συγκαταλέγει οὕτως αὐτῷ · οὐκ ἐτὸς ἐρωτῶσίν με προσιόντες τινές · ὄντως Κραναὸς Κτησίου κατεσθίει ἔλαττον ἢ δειπνοῦσιν ἀμφότεροι συχνά ; Φιλέταιρος δ’ ἐν Ἀταλάντῃ · δέῃ , τροχάζω στάδια πλείω Σωτάδου , τὸν Ταυρέαν δὲ τοῖς πόνοις ὑπερβαλῶ τὸν Κτησίαν τε τῷ φαγεῖν ὑπερδραμῶ . Ἀνάξιππος Κεραυνῷ · ὁρῶ γάρ ἐκ παλαίστρας τῶν φίλων προσιόντα μοι Δάμιππον . β . ἦ τοῦτον λέγεις τὸν Πτέρινον ; α . αὐτόν τ’ ὃν καλοῦσιν οἱ φίλοι νυνὶ δι’ ἀνδρείαν Κεραυνόν . β εἰκότως · ἀβάτους ποιεῖν γὰρ τὰς τραπέζας οἴομαι αὐτὸν κατασκήπτοντ’ ἐπ’ αὐτὰς τῇ γνάθῳ . ἐν τούτοις ἐδήλωσεν ὁ κωμικὸς διότι καὶ τὸ δρᾶμα Κεραυνὸν ἀπ’ αὐτοῦ ἐπιγέγραφε . Θεόφιλος δ’ ἐν Ἐπιδαύρῳ , Ἀτρεστίδας τις Μαντινεὺς λοχαγὸς ἦν , ἀνδρῶν ἁπάντων πλεῖστα δυνάμενος φαγεῖν . ἐν δὲ Παγκρατιαστῇ παραγαγὼν τὸν ἀθλητὴν ὡς πολλὰ ἐσθίοντά φησιν ἑφθῶν μὲν σχεδὸν τρεῖς μνᾶς . β . λέγ’ ἄλλο . α . ῥυγχίον , κωλῆν , πόδας τέτταρας ὑείους . β . Ἡράκλεις . α . βοὸς δὲ τρεῖς , ὄρνιθ᾽ . β . Ἄπολλον . λέγ’ ἕτερον . α . σύκων δύο μνᾶς . β . ἐπέπιες δὲ πόσον ; α . ἀκράτου δώδεκα κοτύλας . β . Ἄπολλον , λέγ’ καὶ Σαβάζιε .
Lemmas: καί Ἀλκμάν δέ ὁ ποιητής ἑαυτοῦ ἀδηφάγος εἰμί παραδίδωμι ἐν ὁ τρίτος διά οὗτος καί ποτέ σύ δίδωμι τρίπους κύτος , ὅς ἄν ἐν σιτίον ἀολλής ἀγείρω . ἀλλά ἔτι νῦν γε ἄπυρος , τάχα δέ πολύς ἔτνος , οἷος ὁ παμφάγος Ἀλκμάν ἔραμαι χλιαρός μετά ὁ τροπή . οὐ τις γάρ ἐύς τεύχω ἔσθω , ἀλλά ὁ κοινός γάρ , ὥσπερ ὁ δῆμος , ζητεύω . ἐν ὁ πέντε δέ ἐμφανίζω ἑαυτοῦ ὁ ἀδηφάγος λέγω οὕτως ὠρας δέ εἰσίημι τρεῖς , θέρος καί χεῖμα ὀπώρα τρίτος καί τέταρτος ὁ ἔαρ , ὅκα σάλλω μέν , ἐσθίω δέ ἄδαν οὐ εἰμί . Ἀναξίλας δέ ὁ κωμικός περί Κτήσιος τις διαλέγω ἐν Χρυσόχοος δρᾶμα φημί ἤδη σχεδόν τις πᾶς σύ πλήν Κτήσιος . δεῖπνον γάρ οὗτος , ὡς λέγω ὁ σοφός , ἀρχή , τελευτή δέ οὐ ἐπίσταμαι μόνος . ἐν Πλούσιος · διαρρήγνυμι χ̓͂ς δειπνέω τις εὖ , μή Κτησίας μόνος . Β . τίς γάρ σύ κωλύω ; α . δεῖπνον γάρ οὗτος , ὡς λέγω ὁ σοφός , ἀρχή , τελευτή δέ μανθάνω οὐδεπώποτε . ἐν Χάρις δέ Κραναός τις συγκαταλέγω οὕτως αὐτός · οὐ ἐτός ἐρωτάω ἐγώ προσέρχομαι τις · ὄντως Κραναός Κτήσιος κατεσθίω ἐλαχύς ἤ δειπνέω ἀμφότερος συχνός ; Φιλέταιρος δέ ἐν Ἀταλάντη · δέω , τροχάζω στάδιον πολύς Σωτάδης , ὁ Ταυρέας δέ ὁ πόνος ὑπερβάλλω ὁ Κτησίας τε ὁ ἐσθίω ὑπερτρέχω . Ἀνάξιππος Κεραυνός · ὁράω γάρ ἐκ παλαίστρα ὁ φίλος προσέρχομαι ἐγώ Δάμιππος . Β . ἦ οὗτος λέγω ὁ Πτέρινος ; α . αὐτός τε ὅς καλέω ὁ φίλος νυνί διά ἀνδρεία Κεραυνός . Β ἔοικα · ἄβατος ποιέω γάρ ὁ τράπεζα οἴομαι αὐτός κατασκήπτω ἐπί αὐτός ὁ γνάθος . ἐν οὗτος δηλόω ὁ κωμικός διότι καί ὁ δρᾶμα Κεραυνός ἀπό αὐτός ἐπιγράφω . Θεόφιλος δέ ἐν Ἐπίδαυρος , Ἀτρεστίδας τις Μαντινεύς λοχαγός εἰμί , ἀνήρ ἅπας πολύς δύναμαι ἐσθίω . ἐν δέ Παγκρατιαστής παράγω ὁ ἀθλητής ὡς πολύς ἐσθίω φημί ἑφθός μέν σχεδόν τρεῖς μνᾶ . Β . λέγω ἄλλος . α . ῥυγχίον , κωλῆ , πούς τέσσαρες ὕειος . Β . Ἡρακλῆς . α . βοῦς δέ τρεῖς , ὄρνις . Β . Ἀπόλλων . λέγω ἕτερος . α . σῦκον δύο μνᾶ . Β . ἐπιπίνω δέ πόσος ; α . ἄκρατος δώδεκα κοτύλη . Β . Ἀπόλλων , λέγω καί Σαβάζιος .