athenaeus-soph.deipnosophistae 12.74
Ἀγαθαρχίδης δ’ ἐν τῇ ἑκκαιδεκάτῃ Εὐρωπιακῶν Μάγαν φησὶ τὸν Κυρήνης βασιλεύσαντα ἔτη πεντήκοντα ἀπολέμητον γενόμενον καὶ τρυφῶντα κατάσαρκον γενέσθαι ἐκτόπως τοῖς ὄγκοις κατὰ τὸν ἔσχατον καιρὸν καὶ ὑπὸ τοῦ πάχους ἀποπνιγῆναι δι’ ἀργίαν σώματος καὶ τῷ προσφέρεσθαι πλῆθος τροφῆς , παρὰ δὲ Λακεδαιμονίοις ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ διὰ τῆς ἑβδόμης καὶ εἰκοστῆς οὐ τῆς τυχούσης ἀδοξίας νομίζεσθαι , εἴ τις ἢ τὸ σχῆμα ἀνανδρότερον ἔχων ἢ τὸν ὄγκον τοῦ σώματος προπετῆ ἐφαίνετο , γυμνῶν κατὰ δέκα ἡμέρας παρισταμένων τοῖς ἐφόροις τῶν νέων . καθεώρων δ’ οἱ ἔφοροι καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ τὰ περὶ τὴν ἔνδυσιν καὶ τὴν στρωμνὴν τῶν νέων εἰκότως . καὶ γὰρ ὀψοποιοὶ ἦσαν παρὰ Λακεδαιμονίοις κρέως σκευασίας , ἄλλου δ’ οὐδενός . κἀν τῇ δὲ ἑβδόμῃ καὶ εἰκοστῇ ὁ Ἀγαθαρχίδης ἔφη ὡς Λακεδαιμόνιοι Ναυκλείδην τὸν Πολυβιάδου παντελῶς ὑπερσαρκοῦντα τῷ σώματι καὶ παχὺν διὰ τρυφὴν γενόμενον καταβιβάσαντες εἰς μέσην τὴν ἐκκλησίαν καὶ Λυσάνδρου πολλὰ ὀνειδίσαντος ἐν τῷ κοινῷ ὡς τρυφῶντι παρ’ ὀλίγον ἐξέβαλον ἐκ τῆς πόλεως , ἀπειλήσαντες τοῦτο ποιήσειν εἰ μὴ τὸν βίον ἐπανορθώσοιτο , εἰπόντος τοῦ Λυσάνδρου ὅτι καὶ Ἀγησίλαος , ὅτε διέτριβεν περὶ τὸν Ἑλλήσποντον πολεμῶν τοῖς βαρβάροις , ὁρῶν τοὺς Ἀσιαγενεῖς ταῖς μὲν στολαῖς πολυτελῶς ἠσκημένους , τοῖς σώμασιν δ’ οὕτως ἀχρείους ὄντας , γυμνοὺς πάντας ἐκέλευσε τοὺς ἁλισκομένους ἐπὶ τὸν κήρυκα ἄγειν καὶ χωρὶς πωλεῖν τὸν τούτων ἱματισμόν , ὅπως οἱ σύμμαχοι γιγνώσκοντες διότι πρὸς μὲν ἆθλα μεγάλα , πρὸς δ’ ἄνδρας εὐτελεῖς ὁ ἀγὼν συνέστηκε , προθυμότερον ταῖς ψυχαῖς ὁρμῶσιν ἐπὶ τοὺς ἐναντίους , καὶ Πύθων δ’ ὁ Βυζάντιος ῥήτωρ , ὡς Λέων ἱστορεῖ ὁ πολίτης αὐτοῦ , πάνυ ἦν παχὺς τὸ σῶμα · καί τοῖς πολίταις ποτὲ στασιάζουσι πρὸς ἀλλήλους παρακαλῶν εἰς φιλίαν ἔλεγεν ὁρᾶτέ με , ἄνδρες πολῖται , οἷός εἰμι τὸ σῶμα · ἀλλὰ καὶ γυναῖκα ἔχω πολλῷ ἐμοῦ παχυτέραν . ὅταν οὖν ὁμονοῶμεν , καὶ τὸ τυχὸν ἡμᾶς σκιμπόδιον δέχεται · ἐὰν δὲ στασιάσωμεν , οὐδὲ ἡ σύμπασα οἰκία πόσῳ
Lemmas: Ἀγαθαρχίδης δέ ἐν ὁ ἑκκαιδέκατος Εὐρωπιακός Μάγης φημί ὁ Κυρήνη βασιλεύω ἔτος πεντήκοντα ἀπολέμητος γίγνομαι καί τρυφάω κατάσαρκος γίγνομαι ἔκτοπος ὁ ὄγκος κατά ὁ ἔσχατος καιρός καί ὑπό ὁ πάχος ἀποπνίγω διά ἀργία σῶμα καί ὁ προσφέρω πλῆθος τροφή , παρά δέ Λακεδαιμόνιος ὁ αὐτός ἱστορέω διά ὁ ἕβδομος καί εἰκοστός οὐ ὁ τυγχάνω ἀδοξία νομίζω , εἰ τις ἤ ὁ σχῆμα ἄνανδρος ἔχω ἤ ὁ ὄγκος ὁ σῶμα προπετής φαίνω , γυμνός κατά δέκα ἡμέρα παρίστημι ὁ ἔφορος ὁ νέος . καθοράω δέ ὁ ἔφορος καί κατά ἕκαστος ἡμέρα καί ὁ περί ὁ ἔνδυσις καί ὁ στρωμνή ὁ νέος ἔοικα . καί γάρ ὀψοποιός εἰμί παρά Λακεδαιμόνιος κρέας σκευασία , ἄλλος δέ οὐδείς . ἐν ὁ δέ ἕβδομος καί εἰκοστός ὁ Ἀγαθαρχίδης φημί ὡς Λακεδαιμόνιος Ναυκλείδης ὁ Πολυβιάδης παντελής ὑπερσαρκόω ὁ σῶμα καί παχύς διά τρυφή γίγνομαι καταβιβάζω εἰς μέσος ὁ ἐκκλησία καί Λύσανδρος πολύς ὀνειδίζω ἐν ὁ κοινός ὡς τρυφάω παρά ὀλίγος ἐκβάλλω ἐκ ὁ πόλις , ἀπειλέω οὗτος ποιέω εἰ μή ὁ βίος ἐπανορθόω , λέγω ὁ Λύσανδρος ὅτι καί ἀγησίλαος , ὅτε διατρίβω περί ὁ Ἑλλήσποντος πολεμέω ὁ βάρβαρος , ὁράω ὁ Ἀσιαγενής ὁ μέν στολή πολυτελής ἀσκέω , ὁ σῶμα δέ οὕτως ἀχρεῖος εἰμί , γυμνός πᾶς κελεύω ὁ ἁλίσκομαι ἐπί ὁ κῆρυξ ἄγω καί χωρίς πωλέω ὁ οὗτος ἱματισμός , ὅπως ὁ σύμμαχος γιγνώσκω διότι πρός μέν ἆθλον μέγας , πρός δέ ἀνήρ εὐτελής ὁ ἀγών συνίστημι , πρόθυμος ὁ ψυχή ὁρμάω ἐπί ὁ ἐναντίος , καί Πύθων δέ ὁ Βυζάντιος ῥήτωρ , ὡς Λέων ἱστορέω ὁ πολίτης αὐτός , πάνυ εἰμί παχύς ὁ σῶμα · καί ὁ πολίτης ποτέ στασιάζω πρός ἀλλήλων παρακαλέω εἰς φιλία λέγω ὁράω ἐγώ , ἀνήρ πολίτης , οἷος εἰμί ὁ σῶμα · ἀλλά καί γυνή ἔχω πολύς ἐγώ παχύς . ὅταν οὖν ὁμονοέω , καί ὁ τυγχάνω ἐγώ σκιμπόδιον δέχομαι · ἐάν δέ στασιάζω , οὐδέ ὁ σύμπας οἰκία πόσος