athenaeus-soph.deipnosophistae 9.69
καὶ ὁ παρὰ Διονυσίῳ δὲ ἐν Θεσμοφόρῳ μάγειρος , ἄνδρες δαιταλεῖς ( οὐ χεῖρον γὰρ καὶ τούτου μνησθῆναἰ , τί φησίν ; σφόδρα μοι κεχάρισαι , Σιμία . νὴ τοὺς θεούς , ταυτὶ προείπας τὸν μάγειρον εἰδέναι πολὺ δεῖ γὰρ αἰεὶ πρότερον οἷς μέλλει ποιεῖν τὸ δεῖπνον ἢ τὸ δεῖπνον ἐγχειρεῖν ποιεῖν . ἂν μὲν γάρ ἕν τις τοῦτ’ ἐπιβλέψῃ μόνον , τοὔψον ποιῆσαι κατὰ τρόπον πῶς δεῖ , τίνα τρόπον παραθεῖναι δ’ ἢ πότ’ ἢ πῶς σκευάσαι δεῖ , μὴ προίδηται τοῦτο μηδὲ φροντίσῃ , οὐκέτι μάγειρος , ὀψοποιός ἐστι δέ . οὐ ταὐτὸ δ’ ἐστὶ τοῦτο , πολὺ διήλλαχεν . ὡς οὐ στρατηγὸς πᾶς καλεῖθ’ ὃς ἂν λάβῃ δύναμιν , ὁ μέντοι δυνάμενος κἀν πράγμασιν ἀναστραφῆναι καὶ διαβλέψαι τί που στρατηγός ἐστιν , ἡγεμὼν δὲ θάτερον , οὕτως ἐφ’ ἡμῖν σκευάσαι μὲν ἢ τεμεῖν ἡδύσμαθ’ ἑψῆσαί τε καὶ φυσᾶν τὸ πῦρ ὁ τυχὼν δύναιτ’ ἄν · ὀψοποιὸς οὖν μόνον ἐστὶν ὁ τοιοῦτος , ὁ δὲ μάγειρος ἄλλο τι . συνιδεῖν τόπον , ὥραν , τὸν καλοῦντα , τὸν πάλιν δειπνοῦντα , πότε δεῖ καί τίν’ ἰχθὺν ἀγοράσαι , οὐ τοῦ τυχόντος , πάντα μὲν λήψει σχεδὸν αἰεὶ γάρ · οὐκ αἰεὶ δὲ τὴν τούτων χάριν ἔχεις ὁμοίαν οὐδ’ ἴσην τὴν ἡδονήν . Ἀρχέστρατος γέγραφέ τε καὶ δοξάζεται παρά τισιν οὕτως ὡς λέγων τι χρήσιμον . τὰ πολλὰ δ’ ἠγνόηκε κοὐδὲ ἓν λέγει . μὴ πάντ’ ἄκουε μηδὲ πάντα μάνθανε . τῶν βιβλίων ἔσθ’ ἕνεκα τὰ περὶ τὴν τέχνην κενὰ μᾶλλον ἢ τόθ’ ὅτ’ οὐδέπω γεγραμμέν’ ἦν . οὐδ’ ἔστιν εἰπεῖν περὶ μαγειρικῆς , ἐπεὶ εἶπ’ ἀρτίως ὅρον γὰρ οὐκ ἔσχηκεν οὐδὲ κύριον αὐτὴ δ’ ἑαυτῆς ἐστι δεσπότης . ἐὰν δ᾽ εὖ μὲν σὺ χρήσῃ τῇ τέχνῃ , τὸν τῆς τέχνης καιρὸν δ’ ἀπολέσῃς , παραπόλωλεν ἡ τέχνη . σιμ . ἄνθρωπε , μέγας εἶ . α . τουτονὶ δ᾽ , ὃν ἀρτίως ἔφης ἔχοντα πεῖραν ἥκειν πολυτελῶν πολλῶν τε δείπνων , ἐπιλαθέσθαι , Σιμία , πάντων ποιήσω , θρῖον ἂν δείξω μόνον παραθῶ τε δεῖπνον ὄζον αὔρας Ἀττικῆς . ἐξ ἀντλίας ἥκοντα καὶ γέμοντ’ ἔτι φορτηγικῶν μοι βρωμάτων κἀγωνίας τἠμῇ ποιήσω νυστάσαι παροψίδι .
Lemmas: καί ὁ παρά Διονύσιος δέ ἐν Θεσμοφόρος μάγειρος , ἀνήρ δαιταλεύς ( οὐ κακός γάρ καί οὗτος μιμνῄσκω , τίς φημί ; σφόδρα ἐγώ χαρίζω , Σιμίας . νή ὁ θεός , οὗτος προλέγω ὁ μάγειρος οἶδα πολύς δέω γάρ ἀεί πρότερος ὅς μέλλω ποιέω ὁ δεῖπνον ἤ ὁ δεῖπνον ἐγχειρέω ποιέω . ἐάν μέν γάρ εἷς τις οὗτος ἐπιβλέπω μόνος , ὄψον ποιέω κατά τρόπος πῶς δέω , τίς τρόπος παρατίθημι δέ ἤ πότε ἤ πῶς σκευάζω δέω , μή προοράω οὗτος μηδέ φροντίζω , οὐκέτι μάγειρος , ὀψοποιός εἰμί δέ . οὐ αὐτός δέ εἰμί οὗτος , πολύς διαλλάσσω . ὡς οὐ στρατηγός πᾶς καλέω ὅς ἄν λαμβάνω δύναμις , ὁ μέντοι δύναμαι ἐν πρᾶγμα ἀναστρέφω καί διαβλέπω τις που στρατηγός εἰμί , ἡγεμών δέ ἕτερος , οὕτως ἐπί ἐγώ σκευάζω μέν ἤ τέμνω ἥδυσμα ἑψέω τε καί φυσάω ὁ πῦρ ὁ τυγχάνω δύναμαι ἄν · ὀψοποιός οὖν μόνος εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ μάγειρος ἄλλος τις . συνοράω τόπος , ὥρα , ὁ καλέω , ὁ πάλιν δειπνέω , πότε δέω καί τίς ἰχθῦς ἀγοράζω , οὐ ὁ τυγχάνω , πᾶς μέν λαμβάνω σχεδόν ἀεί γάρ · οὐ ἀεί δέ ὁ οὗτος χάρις ἔχω ὅμοιος οὐδέ ἴσος ὁ ἡδονή . Ἀρχέστρατος γράφω τε καί δοξάζω παρά τις οὕτως ὡς λέγω τις χρήσιμος . ὁ πολύς δέ ἀγνοέω οὐδέ εἷς λέγω . μή πᾶς ἀκούω μηδέ πᾶς μανθάνω . ὁ βιβλίον εἰμί ἕνεκα ὁ περί ὁ τέχνη κενός μάλα ἤ τότε ὅτε οὐδέπω γράφω εἰμί . οὐδέ εἰμί λέγω περί μαγειρικός , ἐπεί λέγω ἄρτιος ὅρος γάρ οὐ ἔχω οὐδέ κύριος αὐτός δέ ἑαυτοῦ εἰμί δεσπότης . ἐάν δέ εὖ μέν σύ χράω ὁ τέχνη , ὁ ὁ τέχνη καιρός δέ ἀπόλλυμι , παραπόλλυμι ὁ τέχνη . σιμʹ . ἄνθρωπος , μέγας εἰμί . α . οὗτος δέ , ὅς ἄρτιος φημί ἔχω πεῖρα ἥκω πολυτελής πολύς τε δεῖπνον , ἐπιλανθάνω , Σιμίας , πᾶς ποιέω , θρῖον ἐάν δείκνυμι μόνος παρατίθημι τε δεῖπνον ὄζος αὔρα Ἀττικός . ἐκ ἀντλία ἥκω καί γέμω ἔτι φορτηγικός ἐγώ βρῶμα ἀγωνία ἐμός ποιέω νυστάζω παροψίς .