athenaeus-soph.deipnosophistae 6.40
Φιλόξενος δ’ ἡ Πτερνοκοπὶς ἐμπεσόντος λόγου ὅτι αἱ κίχλαι τίμιαί εἰσι καὶ τοῦ Κορύδου παρόντος , ὃς ἐδόκει πεπορνεῦσθαι , ἀλλ’ ἐγώ , ἔφη , μνημονεύω ὅτε ὁ κόρυδος ὀβολοῦ ἦν . ἦν δὲ καὶ ὁ Φιλόξενος τῶν παρασίτων , ὡς Ἀξιόνικος εἴρηκεν ἐν τῷ Χαλκιδικῷ · πρόκειται δὲ τὸ μαρτύριον . μνημονεύει δὲ αὐτοῦ καὶ Μένανδρος ἐν Κεκρυφάλῳ αὐτὸ μόνον Πτερνοκοπίδα αὐτὸν καλῶν , μνημονεύει δ’ αὐτοῦ καὶ Μάχων ὁ κωμῳδιοποιὸς ὁ Κορίνθιος μὲν ἢ Σικυώνιος γενόμενος , ἐν Ἀλεξανδρείᾳ δὲ τῇ ἐμῇ καταβιοὺς καὶ διδάσκαλος γενόμενος τῶν κατὰ κωμῳδίαν μερῶν Ἀριστοφάνους τοῦ γραμματικοῦ · ὃς καὶ ἀπέθανεν ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ , καὶ ἐπιγέγραπται αὐτοῦ τῷ μνήματι τῷ κωμῳδογράφῳ , κούφη κόνι , τὸν φιλάγωνα κισσὸν ὑπὲρ τύμβου ζῶντα Μάχωνι φέροις . οὐ γὰρ ἔχεις κηφῆνα παλίμπλυτον , ἀλλ’ ἄρα τέχνης ἄξιον ἀρχαίης λείψανον ἠμφίεσαι . τοῦτο δ’ ὁ πρέσβυς ἐρεῖ · Κέκροπος πόλι , καὶ παρὰ Νείλῳ ἔστιν ὅτ’ ἐν Μούσαις δριμὺ πέφυκε φυτόν . ἐν τούτοις δηλοῖ σαφῶς ὅτι Ἀλεξανδρεὺς ἦν γένος , ὁ δ’ οὖν Μάχων τοῦ Κορύδου μνημονεύει ἐν τούτοις · τὸν Κόρυδον ἠρώτησεν Εὐκράτη ποθ᾽ εἷς τῶν . συμπαρόντων πῶς κέχρητ’ αὐτῷ ποτε Πτολεμαῖος . οὐκ οἶδ᾽ , εἶπεν , οὐδέπω σαφῶς · πεπότικε μὲν γὰρ ὥσπερ ἰατρός μ᾽ , ἔφη , ἃ δεῖ · φαγεῖν δὲ σιτί’ οὐ δέδωκέ πω . Λυγκεὺς δὲ ἐν δευτέρῳ περὶ Μενάνδρου ἐπὶ γελοίοις , φησί , δόξαν εἰληφότες Εὐκλείδης ὁ Σμικρίνου καὶ Φιλόξενος ἡ Πτερνοκοπίς · ὧν ὁ μὲν Εὐκλείδης ἀποφθεγγόμενος οὐκ ἀνάξια βιβλίου καὶ μνήμης ἐν τοῖς ἄλλοις ἦν ἀηδὴς καὶ ψυχρός , ὁ δὲ Φιλόξενος οὐδὲν ἐπὶ κεφαλαίου περιττὸν λέγων ὃ τι λαλήσειεν , εἰ πικρανθείη πρός τινα τῶν συζώντων καὶ διηγήσαιτο , πᾶν ἐπαφροδισίας καὶ χάριτος ἦν μεστόν . καὶ οὕτω , γε συνέβη τὸν μὲν Εὐκλείδην ἀκλεῆ καταβιοῦν , τὸν δὲ Φιλόξενον ὑπὸ πάντων φιλεῖσθαι καὶ τιμᾶσθαι .
Lemmas: Φιλόξενος δέ ὁ Πτερνοκοπίς ἐμπίπτω λόγος ὅτι ὁ κίχλη τίμιος εἰμί καί ὁ Κόρυδος πάρειμι , ὅς δοκέω πορνεύω , ἀλλά ἐγώ , φημί , μνημονεύω ὅτε ὁ κόρυδος ὀβολός εἰμί . εἰμί δέ καί ὁ Φιλόξενος ὁ παράσιτος , ὡς Ἀξιόνικος λέγω ἐν ὁ Χαλκιδικός · πρόκειμαι δέ ὁ μαρτύριον . μνημονεύω δέ αὐτός καί Μένανδρος ἐν Κεκρύφαλος αὐτός μόνος Πτερνοκοπίς αὐτός καλέω , μνημονεύω δέ αὐτός καί Μάχων ὁ κωμῳδιοποιός ὁ Κορίνθιος μέν ἤ Σικυώνιος γίγνομαι , ἐν Ἀλεξάνδρεια δέ ὁ ἐμός καταβιόω καί διδάσκαλος γίγνομαι ὁ κατά κωμῳδία μέρος Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικός · ὅς καί ἀποθνῄσκω ἐν ὁ Ἀλεξάνδρεια , καί ἐπιγράφω αὐτός ὁ μνῆμα ὁ κωμῳδογράφος , κοῦφος κόνις , ὁ φιλάγων κισσός ὑπέρ τύμβος ζάω Μάχων φέρω . οὐ γάρ ἔχω κηφήν παλίμπλυτος , ἀλλά ἄρα τέχνη ἄξιος ἀρχαῖος λείψανον ἀμφιέννυμι . οὗτος δέ ὁ πρέσβυς λέγω · Κέκροψ πόλις , καί παρά Νεῖλος εἰμί ὅτε ἐν Μοῦσα δριμύς φύω φυτόν . ἐν οὗτος δηλόω σαφής ὅτι Ἀλεξανδρεύς εἰμί γένος , ὁ δέ οὖν Μάχων ὁ Κόρυδος μνημονεύω ἐν οὗτος · ὁ Κόρυδος ἐρωτάω Εὐκράτης ποτέ εἷς ὁ . συμπάρειμι πῶς χράω αὐτός ποτέ Πτολεμαῖος . οὐ οἶδα , λέγω , οὐδέπω σαφής · ποτίζω μέν γάρ ὥσπερ ἰατρός ἐγώ , φημί , ὅς δέω · ἐσθίω δέ σιτίον οὐ δίδωμι πω . Λυγκεύς δέ ἐν δεύτερος περί Μένανδρος ἐπί γέλοιος , φημί , δόξα λαμβάνω Εὐκλείδης ὁ Σμικρῖνος καί Φιλόξενος ὁ Πτερνοκοπίς · ὅς ὁ μέν Εὐκλείδης ἀποφθέγγομαι οὐ ἀνάξιος βιβλίον καί μνήμη ἐν ὁ ἄλλος εἰμί ἀηδής καί ψυχρός , ὁ δέ Φιλόξενος οὐδείς ἐπί κεφάλαιος περισσός λέγω ὅς τις λαλέω , εἰ πικράλνω πρός τις ὁ συζάω καί διηγέομαι , πᾶς ἐπαφροδισία καί χάρις εἰμί μεστός . καί οὕτως , γε συμβαίνω ὁ μέν Εὐκλείδης ἀκλεής καταβιόω , ὁ δέ Φιλόξενος ὑπό πᾶς φιλέω καί τιμάω .