athenaeus-soph.deipnosophistae 6.105
σώφρονες δ’ ἦσαν καὶ πάντα ἄριστοι οἱ ἀρχαῖοι Ῥωμαῖοι · Σκιπίων γοῦν ὁ Ἀφρικανὸς ἐπίκλην ἐκπεμπόμενος ὑπὸ τῆς συγκλήτου ἐπὶ τὸ καταστήσασθαι τὰς κατὰ τὴν οἰκουμένην βασιλείας , ἵνα τοῖς προσήκουσιν ἐγχειρισθῶσιν , πέντε μόνους συνεπήγετο οἰκέτας , ὡς ἱστορεῖ Πολύβιος καὶ Ποσειδώνιος , καὶ ἑνὸς ἀποθανόντος κατὰ τὴν ὁδοιπορίαν ἐπέστειλε τοῖς οἰκείοις ἄλλον ἀντ’ ἐκείνου πριαμένους πέμψαι αὐτῷ . Ἰούλιος δὲ Καῖσαρ ὁ πρῶτος πάντων ἀνθρώπων περαιωθεὶς ἐπὶ τὰς Βρεττανίδας νήσους μετὰ χιλίων σκαφῶν τρεῖς οἰκέτας τοὺς πάντας συνεπήγετο , ὡς Κόττας ἱστορεῖ ὁ τότε ὑποστρατηγῶν αὐτῷ ἐν τῷ περὶ τῆς Ῥωμαίων πολιτείας συγγράμματι , ὃ τῇ πατρίῳ ἡμῶν γέγραπται φωνῇ . ἀλλ’ οὐ Σμινδυρίδης ὁ Συβαρίτης τοιοῦτος , ὦ Ἕλληνες , ὃς ἐπὶ τὸν Ἀγαρίστης τῆς Κλεισθένους θυγατρὸς ἐξορμῶν γάμον ὑπὸ χλιδῆς καὶ τρυφῆς χιλίους συνεπήγετο οἰκέτας , ἁλιεῖς καὶ ὀρνιθευτὰς καὶ μαγείρους · οὗτος δ’ ὁ ἀνὴρ καὶ ἐνδείξασθαι βουλόμενος ὡς εὐδαιμόνως ἔζη , ὡς ἱστορεῖ Χαμαιλέων ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ ἡδονῆς τὸ δ’ αὐτὸ βιβλίον καὶ ὡς Θεοφράστου φέρεται οὐκ ἔφη τὸν ἥλιον ἐτῶν εἴκοσιν οὔτ’ ἀνατέλλοντα οὔτε δυόμενον ἑωρακέναι . καὶ τοῦτ’ ἦν αὐτῷ μέγα καὶ θαυμαστὸν πρὸς εὐδαιμονίαν . οὗτος , ὡς ἔοικεν , πρωὶ μὲν ἐκάθευδεν , ὀψὲ δ’ ἠγείρετο , κατ’ ἀμφότερα δυστυχῶν . ὁ δὲ Ποντικὸς Ἑστιαῖος καλῶς ἐκαυχᾶτο μήτε ἀνατέλλοντα μήτε καταδυόμενὸν ποτε τὸν ἥλιον ἑωρακέναι διὰ τὸ παιδείᾳ παντὶ καιρῷ προσέχειν , ὡς ὁ Νικαεὺς Νικίας ἱστορεῖ ἐν ταῖς Διαδοχαῖς . τί οὖν , οὐκ εἶχεν καὶ Σκιπίων καὶ ὁ Καῖσαρ οἰκέτας ; εἶχεν , ἀλλ’ ἐφύλασσον τοὺς πατρίους νόμους καὶ κεκολασμένως ἔζων τηροῦντες τὰ τῆς πολιτείας ἔθη . συνετῶν γάρ ἐστιν ἀνδρῶν ἐμμένειν τοῖς παλαιοῖς ζηλώμασιν δι’ ὧν στρατευόμενοι κατεστρέφοντο τοὺς ἄλλους , λαμβάνοντες ἅμα τοῖς δοριαλώτοις καὶ εἴ τι χρήσιμον καὶ καλὸν ὑπῆρχε παρ’ ἐκείνοις εἰς μίμησιν · ὅπερ ἐν τοῖς πάλαι χρόνοις ἐποίουν οἱ Ῥωμαῖοι . διαφυλάττοντες γὰρ ἅμα καὶ τὰ πάτρια μετῆγον παρὰ τῶν χειρωθέντων εἲ τι λείψανον καλῆς ἀσκήσεως εὕρισκον , τὰ ἀχρηστα ἐκείνοις ἐῶντες , ὅπως μηδ’ εἰς ἀνάκτησιν ὧν ἀπέβαλον ἐλθεῖν ποτε δυνηθῶσι . παρὰ γοῦν τῶν Ἑλλήνων μηχανὰς καὶ ὄργανα πολιορκητικὰ μαθόντες τούτοις αὐτῶν περιεγένοντο , Φοινίκων τε τὰ ναυτικὰ εὑρόντων τούτοις αὐτοὺς κατεναυμάχησαν , ἔλαβον δὲ καὶ παρὰ Τυρρηνῶν τὴν σταδίαν μάχην φαλαγγηδὸν ἐπιόντων , καὶ παρὰ Σαυνιτῶν δὲ ἔμαθον θυρεοῦ χρῆσιν , παρὰ δὲ Ἰβήρων γαίσων , καὶ ἄλλα δὲ παρ’ ἄλλων μαθόντες ἄμεινον ἐπεξειργάσαντο · μιμησάμενοί τε κατὰ πάντα τὴν Λακεδαιμονίων πολιτείαν διετήρησαν αὐτὴν μᾶλλον ἢ ἐκεῖνοι . νῦν δὲ τὴν ἐκλογὴν τῶν χρησίμων ποιούμενοι παρὰ τῶν ἐναντίων συναποφέρονται καὶ τὰ μοχθηρὰ ζηλώματα . πάτριος μὲν γὰρ ἦν αὐτοῖς , ὡς φησι Ποσειδώνιος , καρτερία καὶ λιτὴ δίαιτα καὶ τῶν ἄλλων τῶν ὑπὸ τὴν κτῆσιν ἀφελὴς καὶ ἀπερίεργος χρῆσις , ἔτι δὲ εὐσέβεια μὲν θαυμαστὴ περὶ τὸ δαιμόνιον , δικαιοσύνη δὲ καὶ πολλὴ τοῦ πλημμελεῖν εὐλάβεια πρὸς πάντας ἀνθρώπους μετὰ τῆς κατὰ γεωργίαν ἀσκήσεως , τοῦτο δ’ ἔστιν ἐκ τῶν πατρίων θυσιῶν ὧν ἐπιτελοῦμεν ἰδεῖν · ὁδούς τε γὰρ πορευόμεθα τεταγμένας καὶ ὡρισμένας καὶ τεταγμένα φέρομεν καὶ λέγομεν ἐν ταῖς εὐχαῖς καὶ δρῶμεν ἐν ταῖς ἱερουργίαις , ἀφελῆ τε ταῦτα καὶ λιτά , καὶ οὐδὲν πλέον τῶν κατὰ φύσιν οὔτε ἠμφιεσμένοι καὶ περὶ τὰ σώματα ἔχοντες οὔτε ἀπαρχόμενοι , ἐσθῆτάς τε ἔχομεν καὶ ὑποδέσεις εὐτελεῖς πίλους τε ταῖς κεφαλαῖς περικείμεθα προβατείων δερμάτων δασεῖς , κεράμεα δὲ καὶ χαλκᾶ τὰ διακονήματα κομίζομεν κἀν τούτοις βρωτὰ καὶ ποτὰ πάντων ἀπεριεργότατα , ἄτοπον ἡγούμενοι τοῖς μὲν θεοῖς πέμπειν κατὰ τὰ πάτρια αὑτοῖς δὲ χορηγεῖν κατὰ τὰ ἐπείσακτα · καίτοι γε τὰ μὲν εἰς ἡμᾶς δαπανώμενα τῇ χρείᾳ μετρεῖται τὰ δ’ εἰς τοὺς θεοὺς ἀπαρχαί τινὲς εἰσι . Μούκιος γοῦν Σκευόλας τρίτος ἐν Ῥώμῃ τὸν Φάνιον ἐτήρει νόμον αὐτὸς καὶ Αἴλιος Τουβέρων καὶ Ῥουτίλιος Ῥοῦφος ὁ τὴν πάτριον ἱστορίαν γεγραφώς . ἐκέλευε δ’ ὁ νόμος τριῶν μὲν πλείονας τῶν ἔξω τῆς οἰκίας μὴ ὑποδέχεσθαι , κατὰ ἀγορὰν δὲ τῶν πέντε · τοῦτο δὲ τρὶς τοῦ μηνὸς ἐγίνετο . ὀψωνεῖν δὲ πλείονος τῶν δυεῖν δραχμῶν καὶ ἡμίσους οὐκ ἐπέτρεπεν · κρέως δὲ καπνιστοῦ δεκαπέντε τάλαντα δαπανᾶν εἰς τὸν ἐνιαυτὸν ἐπεχώρει καὶ ὅσα γῆ φέρει λάχανα καὶ ὀσπρέων ἑψήματα . σμικρᾶς δὲ πάνυ τῆς δαπάνης ὑπαρχούσης διὰ τὸ τοὺς παρανομοῦντας καὶ ἀφειδῶς ἀναλίσκοντας ἀνατετιμηκέναι τὰ ὥνια πρὸς τὸ ἐλευθεριώτερον νομίμως προήρχοντο · ὁ μὲν γὰρ Τουβέρων παρὰ τῶν ἐν τοῖς ἰδίοις ἀγροῖς ὄρνιθας ὠνεῖτο δραχμιαίους , ὁ δὲ Ῥουτίλιος παρὰ τῶν ἁλιευόντων αὑτοῦ δούλων τριωβόλου τὴν μνᾶν τοῦ ὄψου καὶ μάλιστα τοῦ θυρσίωνος καλουμένου · μέρος δ’ ἐστὶ τοῦτο θαλασσίου κυνὸς οὕτω καλούμενον . ὁ δὲ Μούκιος παρὰ τῶν εὐχρηστουμένων ὑπ’ αὐτοῦ πρὸς τὸν αὐτὸν τύπον ἐποιεῖτο τὴν διατίμησιν . ἐκ τοσούτων οὖν μυριάδων ἀνθρώπων οὗτοι μόνοι τὸν νόμον ἐνόρκως ἐτήρουν καὶ δῶρον οὐδὲ τὸ μικρότατον ἐδέχοντο , αὐτοὶ δ’ ἄλλοις ἐδίδοσαν καὶ φίλοις τοῖς ἀπὸ παιδείας ὁρμωμένοις μεγάλα · καὶ γὰρ ἀντείχοντο τῶν ἐκ τῆς στοᾶς δογμάτων . Τῆς δὲ πολυτελείας τῆς νῦν ἀκμαζούσης πρῶτος ἡγεμὼν ἐγένετο Λεύκολλος ὁ καταναυμαχήσας Μιθριδάτην , ὡς Νικόλαος ὁ περιπατητικὸς ἱστορεῖ · ἀφικόμενος γὰρ εἰς τὴν Ῥώμην μετὰ τὴν ἧτταν τὴν Μιθριδάτου ἔτι τε τὴν Τιγράνου τοῦ Ἀρμενίου καὶ θριαμβεύσας λόγον τε ἀποδοὺς τῶν τοῦ πολέμου πράξεων ὤκειλεν εἰς πολυτελῆ δίαιταν ἐκ τῆς παλαιᾶς σωφροσύνης καὶ πρῶτος τρυφῆς εἰσηγητὴς Ῥωμαίοις ἐγένετο , καρπωσάμενος δυεῖν βασιλέων τῶν προειρημένων πλοῦτον . Κάτων δὲ ἐκεῖνος , ὡς Πολύβιος ἱστορεῖ ἐν τῇ πρώτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν ἱστοριῶν , ἐδυσχέραινε καὶ ἐκεκράγει ὅτι τινὲς τὰς ξενικὰς τρυφὰς εἰσήγαγον εἰς τὴν Ῥώμην , τριακοσίων μὲν δραχμῶν κεράμιον ταρίχων Ποντικῶν ὠνησάμενοι , καὶ μειράκια δ’ εὔμορφα ὑπερβαλλούσης ἀγρῶν τιμῆς , πρότερον δὲ οὕτως ὀλιγοδεεῖς ἦσαν οἱ τὴν Ἰταλίαν κατοικοῦντες ὥστε καὶ καθ’ ἡμᾶς ἔτι , φησὶν ὁ Ποσειδώνιος , οἱ σφόδρα εὐκαιρούμενοι τοῖς βίοις , ἦγον τοὺς υἱοὺς ὕδωρ μὲν ὡς τὸ πολὺ πίνοντας , ἐσθίοντας δ’ ὃ τι ἂν τύχῃ . καὶ πολλάκις , φησίν , πατὴρ ἢ μήτηρ υἱὸν ἠρώτα πότερον ἀπίους ἢ κάρυα βούλεται δειπνῆσαι , καὶ τούτων τι φαγὼν ἠρκεῖτο καὶ ἐκοιμᾶτο . νῦν δέ , ὡς ὁ Θεόπομπος ἱστορεῖ ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Φιλιππικῶν , οὐδεὶς ἐστι καὶ τῶν μετρίως εὐπορουμένων ὅστις οὐ πολυτελῆ μὲν τράπεζαν παρατίθεται , μαγείρους δὲ καὶ θεραπείαν ἄλλην πολλὴν κέκτηται καὶ πλείω δαπανᾷ τὰ καθ’ ἡμέραν ἢ πρότερον ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ταῖς θυσίαις ἀνήλισκον . ἐπεὶ δὲ εἰς ἱκανὸν μῆκος προὔβη τὰ τῶν ἀπομνημονευθέντων , αὐτοῦ καταπαύσωμεν τὸν λόγον .
Lemmas: σώφρων δέ εἰμί καί πᾶς ἀγαθός ὁ ἀρχαῖος Ῥωμαῖος · Σκιπίων γοῦν ὁ Ἀφρικανός ἐπίκλην ἐκπέμπω ὑπό ὁ σύγκλητος ἐπί ὁ καθίστημι ὁ κατά ὁ οἰκουμένη βασιλεία , ἵνα ὁ προσήκω ἐγχειρίζω , πέντε μόνος συνεπάγω οἰκέτης , ὡς ἱστορέω Πολύβιος καί Ποσειδώνιος , καί εἷς ἀποθνῄσκω κατά ὁ ὁδοιπορία ἐπιστέλλω ὁ οἰκεῖος ἄλλος ἀντί ἐκεῖνος πρίαμαι πέμπω αὐτός . Ἰούλιος δέ Καῖσαρ ὁ πρῶτος πᾶς ἄνθρωπος περαιόω ἐπί ὁ Βρεττανίς νῆσος μετά χίλιοι σκάφος τρεῖς οἰκέτης ὁ πᾶς συνεπάγω , ὡς Κόττας ἱστορέω ὁ τότε ὑποστρατηγέω αὐτός ἐν ὁ περί ὁ Ῥωμαῖος πολιτεία σύγγραμμα , ὅς ὁ πάτριος ἐγώ γράφω φωνή . ἀλλά οὐ Σμινδυρίδης ὁ Συβαρίτης τοιοῦτος , ὦ Ἕλλην , ὅς ἐπί ὁ Ἀγαρίστη ὁ Κλεισθένης θυγάτηρ ἐξορμάω γάμος ὑπό χλιδή καί τρυφή χίλιοι συνεπάγω οἰκέτης , ἁλιεύς καί ὀρνιθευτής καί μάγειρος · οὗτος δέ ὁ ἀνήρ καί ἐνδείκνυμι βούλομαι ὡς εὐδαίμων ζάω , ὡς ἱστορέω Χαμαιλέων ὁ Ποντικός ἐν ὁ περί ἡδονή ὁ δέ αὐτός βιβλίον καί ὡς Θεόφραστος φέρω οὐ φημί ὁ ἥλιος ἔτος εἴκοσι οὔτε ἀνατέλλω οὔτε δύω ὁράω . καί οὗτος εἰμί αὐτός μέγας καί θαυμαστός πρός εὐδαιμονία . οὗτος , ὡς ἔοικα , πρωΐ μέν καθεύδω , ὀψέ δέ ἀγείρω , κατά ἀμφότερος δυστυχέω . ὁ δέ Ποντικός Ἑστιαῖος καλός καυχάομαι μήτε ἀνατέλλω μήτε καταδύω ποτέ ὁ ἥλιος ὁράω διά ὁ παιδεία πᾶς καιρός προσέχω , ὡς ὁ Νικαεύς Νικίας ἱστορέω ἐν ὁ Διαδοχή . τίς οὖν , οὐ ἔχω καί Σκιπίων καί ὁ Καῖσαρ οἰκέτης ; ἔχω , ἀλλά φυλάσσω ὁ πάτριος νόμος καί κεκολασμένως ζάω τηρέω ὁ ὁ πολιτεία ἔθος . συνετός γάρ εἰμί ἀνήρ ἐμμένω ὁ παλαιός ζήλωμα διά ὅς στρατεύω καταστρέφω ὁ ἄλλος , λαμβάνω ἅμα ὁ δοριάλωτος καί εἰ τίς χρήσιμος καί καλός ὑπάρχω παρά ἐκεῖνος εἰς μίμησις · ὅς ἐν ὁ πάλαι χρόνος ποιέω ὁ Ῥωμαῖος . διαφυλάσσω γάρ ἅμα καί ὁ πάτριος μετάγω παρά ὁ χειρόω εἰ τίς λείψανον καλός ἄσκησις εὑρίσκω , ὁ ἀχρηστος ἐκεῖνος ἐάω , ὅπως μηδέ εἰς ἀνάκτησις ὅς ἀποβάλλω ἔρχομαι ποτέ δύναμαι . παρά γοῦν ὁ Έλληνας μηχανή καί ὄργανον πολιορκητικός μανθάνω οὗτος αὐτός περιγίγνομαι , Φοίνικας τε ὁ ναυτικός εὑρίσκω οὗτος αὐτός καταναυμαχέω , λαμβάνω δέ καί παρά Τυρρηνός ὁ στάδιος μάχη φαλαγγηδόν ἐπέρχομαι , καί παρά Σαυνίτης δέ μανθάνω θυρεός χρῆσις , παρά δέ Ἴβηρ γαῖσος , καί ἄλλος δέ παρά ἄλλος μανθάνω ἀγαθός ἐπεξεργάζομαι · μιμέομαι τε κατά πᾶς ὁ Λακεδαιμόνιος πολιτεία διατηρέω αὐτός μᾶλλον ἤ ἐκεῖνος . νῦν δέ ὁ ἐκλογή ὁ χρήσιμος ποιέω παρά ὁ ἐναντίος συναποφέρω καί ὁ μοχθηρός ζήλωμα . πάτριος μέν γάρ εἰμί αὐτός , ὡς φημί Ποσειδώνιος , καρτερία καί λιτός δίαιτα καί ὁ ἄλλος ὁ ὑπό ὁ κτῆσις ἀφελής καί ἀπερίεργος χρῆσις , ἔτι δέ εὐσέβεια μέν θαυμαστός περί ὁ δαιμόνιον , δικαιοσύνη δέ καί πολύς ὁ πλημμελέω εὐλάβεια πρός πᾶς ἄνθρωπος μετά ὁ κατά γεωργία ἄσκησις , οὗτος δέ εἰμί ἐκ ὁ πάτριος θυσία ὅς ἐπιτελέω ὁράω · ὀδούς τε γάρ πορεύω τάσσω καί ὁρίζω καί τάσσω φέρω καί λέγω ἐν ὁ εὐχή καί δράω ἐν ὁ ἱερουργία , ἀφελής τε οὗτος καί λιτός , καί οὐδείς πλείων ὁ κατά φύσις οὔτε ἀμφιέννυμι καί περί ὁ σῶμα ἔχω οὔτε ἀπάρχομαι , ἐσθής τε ἔχω καί ὑπόδεσις εὐτελής πῖλος τε ὁ κεφαλή περίκειμαι προβάτειος δέρμα δασύς , κεράμεος δέ καί χάλκεος ὁ διακόνημα κομίζω ἐν οὗτος βρωτός καί ποτός πᾶς ἀπερίεργος , ἄτοπος ἡγέομαι ὁ μέν θεός πέμπω κατά ὁ πάτριος ἑαυτοῦ δέ χορηγέω κατά ὁ ἐπείσακτος · καίτοι γε ὁ μέν εἰς ἐγώ δαπανάω ὁ χρεῖος μετρέω ὁ δέ εἰς ὁ θεός ἀπαρχή τις εἰμί . Μούκιος γοῦν Σκευόλας τρίτος ἐν Ῥώμη ὁ Φάνιον τηρέω νόμος αὐτός καί Αἴλιος Τουβέρων καί Ῥουτίλιος Ῥοῦφος ὁ ὁ πάτριος ἱστορία γράφω . κελεύω δέ ὁ νόμος τρεῖς μέν πολύς ὁ ἔξω ὁ οἰκία μή ὑποδέχομαι , κατά ἀγορά δέ ὁ πέντε · οὗτος δέ τρίς ὁ Μήνη γίνομαι . ὀψωνέω δέ πολύς ὁ δύο δραχμή καί ἥμισυς οὐ ἐπιτρέπω · κρέας δέ καπνιστός δεκαπέντε τάλαντον δαπανάω εἰς ὁ ἐνιαυτός ἐπιχωρέω καί ὅσος γῆ φέρω λάχανον καί ὄσπριον ἕψημα . μικρός δέ πάνυ ὁ δαπάνη ὑπάρχω διά ὁ ὁ παρανομέω καί ἀφειδής ἀναλίσκω ἀνατιμάω ὁ ἄνιος πρός ὁ ἐλευθέριος νόμιμος προέρχομαι · ὁ μέν γάρ Τουβέρων παρά ὁ ἐν ὁ ἴδιος ἀγρός ὄρνις ὠνέομαι δραχμιαῖος , ὁ δέ Ῥουτίλιος παρά ὁ ἁλιεύω αὐτός δοῦλος τριώβολον ὁ μνᾶ ὁ ὄψον καί μάλα ὁ θυρσίων καλέω · μέρος δέ εἰμί οὗτος θαλάσσιος κύων οὕτως καλέω . ὁ δέ Μούκιος παρά ὁ εὐχρηστέω ὑπό αὐτός πρός ὁ αὐτός τύπος ποιέω ὁ διατίμησις . ἐκ τοσοῦτος οὖν μυριάς ἄνθρωπος οὗτος μόνος ὁ νόμος ἔνορκος τηρέω καί δῶρον οὐδέ ὁ μικρός δέχομαι , αὐτός δέ ἄλλος δίδωμι καί φίλος ὁ ἀπό παιδεία ὁρμάω μέγας · καί γάρ ἀντέχω ὁ ἐκ ὁ στοά δόγμα . ὁ δέ πολυτέλεια ὁ νῦν ἀκμάζω πρῶτος ἡγεμών γίνομαι Λεύκολλος ὁ καταναυμαχέω Μιθριδάτης , ὡς Νικόλαος ὁ περιπατητικός ἱστορέω · ἀφικνέομαι γάρ εἰς ὁ Ῥώμη μετά ὁ ἧσσα ὁ Μιθριδάτης ἔτι τε ὁ Τιγράνης ὁ Ἀρμένιος καί θριαμβεύω λόγος τε ἀποδίδωμι ὁ ὁ πόλεμος πρᾶξις ὀκέλλω εἰς πολυτελής δίαιτα ἐκ ὁ παλαιός σωφροσύνη καί πρῶτος τρυφή εἰσηγητής Ῥωμαῖος γίνομαι , καρπόω δύο βασιλεύς ὁ προλέγω πλοῦτος . Κάτων δέ ἐκεῖνος , ὡς Πολύβιος ἱστορέω ἐν ὁ πρῶτος καί τριακοστός ὁ ἱστορία , δυσχεραίνω καί κράζω ὅτι τις ὁ ξενικός τρυφή εἰσάγω εἰς ὁ Ῥώμη , τριακόσιοι μέν δραχμή κεράμιον τάριχος Ποντικός ὠνέομαι , καί μειράκιον δέ εὔμορφος ὑπερβάλλω ἀγρός τιμή , πρότερος δέ οὕτω ὀλιγοδεής ἥδω ὁ ὁ Ἰταλία κατοικέω ὥστε καί κατά ἐγώ ἔτι , φημί ὁ Ποσειδώνιος , ὁ σφόδρα εὐκαιρέω ὁ βίος , ἄγω ὁ υἱός ὕδωρ μέν ὡς ὁ πολύς πίνω , ἐσθίω δέ ὁ τίς ἄν τυγχάνω . καί πολλάκις , φημί , πατήρ ἤ μήτηρ υἱός ἐρωτάω πότερος ἄπιος ἤ κάρυον βούλομαι δειπνέω , καί οὗτος τίς ἐσθίω ἀρκέω καί κοιμάω . νῦν δέ , ὡς ὁ Θεόπομπος ἱστορέω ἐν ὁ πρῶτος ὁ Φιλιππικός , οὐδείς εἰμί καί ὁ μέτριος εὐπορέω ὅστις οὐ πολυτελής μέν τράπεζα παρατίθημι , μάγειρος δέ καί θεραπεία ἄλλος πολύς κτάομαι καί πλείων δαπανάω ὁ κατά ἡμέρα ἤ πρότερος ἐν ὁ ἑορτή καί ὁ θυσία ἀναλίσκω . ἐπεί δέ εἰς ἱκανός μῆκος προβαίνω ὁ ὁ ἀπομνημονεύω , αὐτός καταπαύω ὁ λόγος .