ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.10
λευκερινεὼς δέ τι εἶδός ἐστι συκῆς , καὶ ἴσως αὕτη ἐστὶν ἡ τὰ λευκὰ σῦκα φέρουσα , μνημονεύει δ’ αὐτῆς Ἕρμιππος ἐν Ἰάμβοις οὕτως τὰς λευκερινεὼς δὲ χωρὶς ἰσχάδας . τῶν δ’ ἐρινῶν σύκων Εὐριπίδης ἐν Σκίρωνι · ἢ προσπηγνύναι κράδαις ἐριναῖς . καὶ Ἐπίχαρμος ἐν Σφιγγί · ἀλλ’ οὐχ ὅμοιὰ γ’ ἐρινοῖς οὐδαμῶς . Σοφοκλῆς δ’ ἐν Ἑλένης Γάμῳ τροπικῶς τῷ τοῦ δένδρου ὀνόματι τὸν καρπὸν ἐκάλεσεν εἰπών πέπων ἐρινὸς ἀχρεῖος ὢν ἐς βρῶσιν ἄλλους ἐξερινάζεις λόγῳ . πέπων δ’ ἐρινὸς εἴρηκεν ἀντὶ τοῦ πέπον ἐρινόν . καὶ Ἄλεξις ἐν Λέβητι · καὶ τί δεῖ λέγειν ἔθ’ ἡμᾶς τοὺς τὰ σῦχ’ ἑκάστοτε ἐν τοῖς συρίχοις πωλοῦντας ; οἳ κάτωθε μὲν τὰ σκληρὰ καὶ μοχθηρὰ τῶν σύκων ἀεὶ τιθέασιν , ἐπιπολῆς δὲ πέπονα καὶ καλά . εἶθ’ ὁ μὲν ἔδωκεν ὡς τοιαῦτ’ ὠνούμενος τιμήν , ὁ δ’ ἐγκάψας τὸ κέρμ’ εἰς τὴν γνάθον ἐρίν’ ἀπέδοτο σῦκα πωλεῖν ὀμνύων , τὸ δὲ δένδρον ἡ ἀγρία συκῆ , ἐξ ἧς τὰ ἐρινά , ἐρινὸς κατὰ τὸ ἄρρεν λέγεται . Στράττις Τρωίλῳ · ἐρινὸν οὖν τιν’ αὐτῆς πλησίον νενόηκας ὄντα ; καὶ Ὅμηρος · τῷ δ’ ἐν ἐρινεός ἐστι μέγας φύλλοισι τεθηλώς . Ἀμερίας δ’ ἐρινάδας καλεῖσθαι τοὺς ὀλόνθους .
Lemmas: λευκερινεός δέ τις εἶδος εἰμί συκῆ , καί ἴσως οὗτος εἰμί ὁ ὁ λευκός σῦκον φέρω , μνημονεύω δέ αὐτός Ἕρμιππος ἐν Ἴαμβος οὕτως ὁ λευκερινεός δέ χωρίς ἰσχάς . ὁ δέ ἐρινόν σῦκον Εὐριπίδης ἐν Σκίρων · ἤ προσπήγνυμι κράδη ἐρινός . καί Ἐπίχαρμος ἐν Σφίγξ · ἀλλά οὐ ὅμοιος γε ἐρινός οὐδαμῶς . Σοφοκλῆς δέ ἐν Ἑλένη Γάμος τροπικός ὁ ὁ δένδρον ὄνομα ὁ καρπός καλέω λέγω πέπων ἐρινός ἀχρεῖος εἰμί εἰς βρῶσις ἄλλος ἐξερινάζω λόγος . πέπων δέ ἐρινός λέγω ἀντί ὁ πέπων ἐρινόν . καί Ἄλεξις ἐν Λέβης · καί τίς δέω λέγω ἔτι ἐγώ ὁ ὁ σῦκον ἑκάστοτε ἐν ὁ σύριχος πωλέω ; ὅς κάτωθεν μέν ὁ σκληρός καί μοχθηρός ὁ σῦκον ἀεί τίθημι , ἐπιπολή δέ πέπων καί καλός . εἶτα ὁ μέν δίδωμι ὡς τοιοῦτος ὠνέομαι τιμή , ὁ δέ ἐγκάπτω ὁ κέρμα εἰς ὁ γνάθος ἐρινόν ἀποδίδωμι σῦκον πωλέω ὄμνυμι , ὁ δέ δένδρον ὁ ἄγριος συκῆ , ἐκ ὅς ὁ ἐρινόν , ἐρινός κατά ὁ ἄρσην λέγω . Στράττις Τρώϊλος · ἐρινός οὖν τις αὐτός πλησίον νοέω εἰμί ; καί Ὅμηρος · ὁ δέ ἐν ἐρινεός εἰμί μέγας φύλλον θάλλω . Ἀμερίας δέ ἐρινάς καλέω ὁ ὄλονθος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.11
Ἑρμῶναξ δ’ ἐν Γλώτταις Κρητικαῖς σύκων γένη ἀναγράφει ἁμάδεα καὶ νικύλεα . Φιλήμων δ’ ἐν Ἀττικαῖς λέξεσι καλεῖσθαι φησί τινα σῦκα βασίλεια , ἀφ’ ὧν καλεῖσθαι καὶ τὰς βασιλίδας ἰσχάδας , προσιστορῶν ὅτι κόλυθρα καλεῖται τὰ πέπονα σῦκα . Σέλευκος δ’ ἐν ταῖς Γλώσσαις καὶ γλυκυσίδην τινὰ καλεῖσθαί φησι σύκῳ τὴν μορφὴν μάλιστα ἐοικυῖαν , φυλάσσεσθαι δὲ τὰς γυναῖκας ἐσθίειν διὰ τὸ ποιεῖν ματαισμούς , ὡς καὶ Πλάτων ὁ κωμῳδιοποιός φησιν ἐν Κλεοφῶντι . τὰ δὲ χειμερινὰ σῦκα Πάμφιλος καλεῖσθαί φησιν κωδωναῖα ὑπὸ Ἀχαιῶν , τοῦτο λέγων Ἀριστοφάνην εἰρηκέναι ἐν Λακωνικαῖς Γλώσσαις . κοράκεων δὲ σύκων εἶδος Ἕρμιππος ἐν Στρατιώταις παραδίδωσι διὰ τούτων τῶν φιβάλεων μάλιστ’ ἂν ἢ τῶν κοράκεων . Θεόφραστος δ’ ἐν δευτέρω φυτῶν ἱστορίας συκῶν φησι γένος τοιοῦτόν τι εἶναι οἷον ἡ Ἀράτειος καλουμένη , ἐν δὲ τῷ τρίτῳ περὶ τὴν Τρωικήν φησιν Ἴδην γίνεσθαι συκῆν θαμνώδη , φύλλον ὅμοιον ἔχουσαν τῷ τῆς φιλύρας · φέρειν δὲ σῦκα ἐρυθρὰ ἡλίκα ἐλαία τὸ μέγεθος , στρογγυλώτερα δέ , εἶναι δὲ τὴν γεῦσιν μεσπιλώδη . περὶ δὲ τῆς ἐν Κρήτῃ καλουμένης Κυπρίας συκῆς ὁ αὐτὸς Θεόφραστος ἐν τῷ τετάρτῳ τῆς φυτικῆς ἱστορίας τάδε γράφει ἡ ἐν Κρήτῃ καλουμένη Κυπρία συκῆ φέρει τὸν καρπὸν ἐκ τοῦ στελέχους καὶ τῶν παχυτάτων ἀκρεμόνων , βλαστὸν δέ τινα ἀφίησι μικρὸν ἄφυλλον ὥσπερ ῥίζιον , πρὸς ᾧ ὁ καρπός , τὸ δὲ στέλεχος μέγα καὶ παρόμοιον τῇ λεύκῃ , φύλλον δὲ τῇ πτελέᾳ . πεπαίνει δὲ τέτταρας καρπούς , ὅσαιπερ αὐτοῦ καὶ αἱ βλαστήσεις , ἡ δὲ γλυκύτης προσεμφερὴς τῷ σύκῳ καὶ τὰ ἔσωθεν τοῖς ἐρινοῖς · μέγεθος δὲ ἡλίκον κοκκύμηλον .
Lemmas: Ἑρμῶναξ δέ ἐν Γλῶττα Κρητικός σῦκον γένος ἀναγράφω ἁμέδης καί νικυεύς . Φιλήμων δέ ἐν Ἀττικός λέξις καλέω φημί τις σῦκον βασίλεια , ἀπό ὅς καλέω καί ὁ βασιλίς ἰσχάς , προσιστορέω ὅτι κόλυθρον καλέω ὁ πέπων σῦκον . Σέλευκος δέ ἐν ὁ Γλῶσσα καί γλυκυσίδη τις καλέω φημί σῦκον ὁ μορφή μάλα ἔοικα , φυλάσσω δέ ὁ γυνή ἐσθίω διά ὁ ποιέω ματᾳσμός , ὡς καί Πλάτων ὁ κωμῳδιοποιός φημί ἐν Κλεοφῶν . ὁ δέ χειμερινός σῦκον Πάμφιλος καλέω φημί κωδωνής ὑπό Ἀχαιός , οὗτος λέγω Ἀριστοφάνης λέγω ἐν Λακωνικός Γλῶσσα . κόρακιν δέ σῦκον εἶδος Ἕρμιππος ἐν Στρατιώτης παραδίδωμι διά οὗτος ὁ φιβάλεως μάλα ἄν ἤ ὁ κόρακιν . Θεόφραστος δέ ἐν δεύτερος φυτόν ἱστορία συκάζω φημί γένος τοιοῦτος τις εἰμί οἷος ὁ Ἀράιω καλέω , ἐν δέ ὁ τρίτος περί ὁ Τρωϊκός φημί Ἴδη γίγνομαι συκῆ θαμνώδης , φύλλον ὅμοιος ἔχω ὁ ὁ φιλύρα · φέρω δέ σῦκον ἐρυθρός ἡλίκος ἔλαιον ὁ μέγεθος , στρογγύλος δέ , εἰμί δέ ὁ γεῦσις μεσπιλώδης . περί δέ ὁ ἐν Κρήτη καλέω Κύπριος συκῆ ὁ αὐτός Θεόφραστος ἐν ὁ τέταρτος ὁ φυτικός ἱστορία ὅδε γράφω ὁ ἐν Κρήτη καλέω Κύπριος συκῆ φέρω ὁ καρπός ἐκ ὁ στέλεχος καί ὁ παχύς ἀκρέμων , βλαστός δέ τις ἀφίημι μικρός ἄφυλλος ὥσπερ ῥίζιον , πρός ὅς ὁ καρπός , ὁ δέ στέλεχος μέγας καί παρόμοιος ὁ λεύκη , φύλλον δέ ὁ πτελέα . πεπαίνω δέ τέσσαρες καρπός , ὅσος αὐτός καί ὁ βλάστησις , ὁ δέ γλυκύτης προσεμφερής ὁ σῦκον καί ὁ ἔσωθεν ὁ ἐρινός · μέγεθος δέ ἡλίκος κοκκύμηλον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.12
τῶν δὲ προδρόμων καλουμένων σύκων ὁ αὐτὸς Θεόφραστος μνημονεύει ἐν ε φυτικῶν αἰτίων οὕτως · τῇ συκῇ ὅταν ἀὴρ ἐπιγένηται μαλακὸς καὶ ὑγρὸς καὶ θερμός , ἐξεκαλέσατο τὴν βλάστησιν ὅθεν καὶ οἱ πρόδρομοι . καὶ προελθὼν τάδε λέγει · πάλιν δὲ τοὺς προδρόμους αἱ μὲν φέρουσιν , ἥ τε Λακωνικὴ καὶ ἡ λευκομφάλιος καὶ ἕτεραι πλείους , αἱ δ’ οὐ φέρουσι . Σέλευκος δ’ ἐν Γλώσσαις πρῳτερικήν φησι καλεῖσθαι γένος τι συκῆς , ἥτις φέρει πρώιον τὸν καρπόν . διφόρου δὲ συκῆς μνημονεύει καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ἐκκλησιαζούσαις · ὑμᾶς δὲ τέως θρῖα λαβόντας διφόρου συκῆς . καὶ Ἀντιφάνης ἐν Σκληρίαις · ἔστι γὰρ παρ’ αὐτὴν τὴν δίφορον συκῆν κάτω . ὁ Θεόπομπος δὲ ἐν τῇ πεντηκοστῇ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν κατὰ τὴν Φιλίππου φησὶν ἀρχὴν περὶ τὴν Βισαλτίαν καὶ Ἀμφίπολιν καὶ Γραστωνίαν τῆς Μακεδονίας ἔαρος μεσοῦντος τὰς μὲν συκᾶς σῦκα , τὰς δ’ ἀμπέλους βότρυς , τὰς δ’ ἐλαίας ἐν ᾧ χρόνῳ βρύειν εἰκὸς ἦν αὐτὰς ἐλαίας ἐνεγκεῖν , καὶ εὐτυχῆσαι πάντα Φίλιππον . ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ περὶ φυτῶν ὁ Θεόφραστος καὶ τὸν ἐρινεὸν εἶναί φησι δίφορον οἱ δὲ καὶ τρίφορον , ὥσπερ ἐν Κέῳ .
Lemmas: ὁ δέ πρόδρομος καλέω σῦκον ὁ αὐτός Θεόφραστος μνημονεύω ἐν ε φυτικός αἴτιος οὕτως · ὁ συκῆ ὅταν ἀήρ ἐπιγίγνομαι μαλακός καί ὑγρός καί θερμός , ἐκκαλέω ὁ βλάστησις ὅθεν καί ὁ πρόδρομος . καί προέρχομαι ὅδε λέγω · πάλιν δέ ὁ πρόδρομος ὁ μέν φέρω , ὁ τε Λακωνικός καί ὁ λευκομφάλιος καί ἕτερος πολύς , ὁ δέ οὐ φέρω . Σέλευκος δέ ἐν Γλῶσσα πρῳτερικός φημί καλέω γένος τις συκῆ , ὅστις φέρω πρώϊος ὁ καρπός . δίφορος δέ συκῆ μνημονεύω καί Ἀριστοφάνης ἐν Ἐκκλησιαζούσαι · σύ δέ τέως θρῖον λαμβάνω δίφορος συκῆ . καί Ἀντιφάνης ἐν Σκληρία · εἰμί γάρ παρά αὐτός ὁ δίφορος συκῆ κάτω . ὁ Θεόπομπος δέ ἐν ὁ πεντηκοστός τέταρτος ὁ ἱστορίη κατά ὁ Φίλιππος φημί ἀρχή περί ὁ Βισαλτία καί Ἀμφίπολις καί Γραστωνία ὁ Μακεδονία ἔαρ μεσόω ὁ μέν συκῆ σῦκον , ὁ δέ ἄμπελος βότρυς , ὁ δέ ἐλαία ἐν ὅς χρόνος βρύω ἔοικα εἰμί αὐτός ἐλαία φέρω , καί εὐτυχέω πᾶς Φίλιππος . ἐν δέ ὁ δεύτερος περί φυτόν ὁ Θεόφραστος καί ὁ ἐρινεός εἰμί φημί δίφορος ὁ δέ καί τριφόρος , ὥσπερ ἐν Κέως .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.13
λέγει δὲ καὶ τὴν συκῆν ἐὰν ἐν σκίλλῃ φυτευθῇ θᾶττον παραγίνεσθαι καὶ ὑπὸ σκωλήκων μὴ διαφθείρεσθαι · καὶ πάντα δὲ τὰ ἐν σκίλλῃ , φυτευθέντα καὶ θᾶττον αὐξάνεσθαι καὶ εὐβλαστῆ γίγνεσθαι , πάλιν δὲ ὁ Θεόφραστος ἐν τῷ β τῶν αἰτίων ἡ Ἰνδική , φησί , συκῆ καλουμένη θαυμαστὴ οὖσα τῷ μεγέθει μικρὸν ἔχει τὸν καρπὸν καὶ ὀλίγον , ὡς ἂν εἰς τὴν βλάστησιν ἐξαναλίσκουσα ἅπασαν τὴν τροφήν . ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τῆς φυτικῆς ἱστορίας ὁ φιλόσοφός φησιν ἔστι καὶ ἄλλο γένος συκῆς ἔν τε τῇ Ἑλλάδι καὶ περὶ Κιλικίαν καὶ Κύπρον ὀλονθοφόρον , ὃ τὸ μὲν σῦκον ἔμπροσθε φέρει τοῦ θρίου , τὸν δὲ ὄλονθον ἐξόπισθεν . αἱ δὲ ὅλως ἐκ τοῦ ἔνου βλαστοῦ καὶ οὐκ ἐκ τοῦ νέου . πρῶτον δὲ τοῦτο τῶν σύκων πέπονά τε καὶ γλυκὺν ἔχει καὶ οὐχ ὥσπερ τὸν παρ’ ἡμῖν . γίνεται δὲ καὶ μείζων οὗτος πολὺ τῶν σύκων ἡ δ’ ὥρα μετὰ τὴν βλάστησιν οὐ πολύ . οἶδα δὲ καὶ ἄλλα σύκων ὀνόματα λεγόμενα · βασίλεια , συκοβασίλεια , κιρροκοιλάδια , σαρκελάφεια , καπύρια , πικρίδια , δρακόντια , λευκόφαια , μελανόφαια , κρήνεια , μυλαικά , ἀσκαλώνια .
Lemmas: λέγω δέ καί ὁ συκῆ ἐάν ἐν σκίλλα φυτεύω ταχύς παραγίγνομαι καί ὑπό σκώληξ μή διαφθείρω · καί πᾶς δέ ὁ ἐν σκίλλα , φυτεύω καί ταχύς αὐξάνω καί εὐβλαστής γίγνομαι , πάλιν δέ ὁ Θεόφραστος ἐν ὁ Β ὁ αἴτιος ὁ Ἰνδικός , φημί , συκῆ καλέω θαυμαστός εἰμί ὁ μέγεθος μικρός ἔχω ὁ καρπός καί ὀλίγος , ὡς ἄν εἰς ὁ βλάστησις ἐξαναλίσκω ἅπας ὁ τροφή . ἐν δέ ὁ δεύτερος ὁ φυτικός ἱστορία ὁ φιλόσοφος φημί εἰμί καί ἄλλος γένος συκῆ ἐν τε ὁ Ἑλλάς καί περί Κιλικία καί Κύπρος ὀλονθοφόρος , ὅς ὁ μέν σῦκον ἔμπροσθεν φέρω ὁ θρῖον , ὁ δέ ὄλονθος ἐξόπιθεν . ὁ δέ ὅλος ἐκ ὁ ἔνος βλαστός καί οὐ ἐκ ὁ νέος . πρῶτος δέ οὗτος ὁ σῦκον πέπων τε καί γλυκύς ἔχω καί οὐ ὥσπερ ὁ παρά ἐγώ . γίγνομαι δέ καί μέγας οὗτος πολύς ὁ σῦκον ὁ δέ ὥρα μετά ὁ βλάστησις οὐ πολύς . οἶδα δέ καί ἄλλος σῦκον ὄνομα λέγω · βασίλεια , συκοβασίλεια , κιρροκοιλάδια , σαρκελάφεια , καπύριον , πικρίδιον , δρακόντιον , λευκόφαιος , μελανόφαιος , κρήνεια , μυλαικά , ἀσκαλώνιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.14
περὶ δὲ τῆς προσηγορίας τῶν σύκων λέγων . Τρύφων ἐν δευτέρῳ φυτῶν ἱστορίας Ἀνδροτίωνά φησιν ἐν Γεωργικῷ ἱστορεῖν Συκέα ἕνα τινὰ τῶν Τιτάνων διωκόμενον ὑπὸ Διὸς τὴν μητέρα Γῆν ὑποδέξασθαι καὶ ἀνεῖναι τὸ φυτὸν εἰς διατριβὴν τῷ παιδί , ἀφ’ οὗ καὶ Συκέαν πόλιν εἶναι ἐν Κιλικίᾳ , Φερένικος δ’ ὁ ἐποποιός , Ἡρακλεώτης δὲ γένος , ἀπὸ Συκῆς τῆς Ὀξύλου θυγατρὸς προσαγορευθῆναι · Ὄξυλον γὰρ τὸν Ὀρείου Ἁμαδρυάδι τῇ ἀδελφῇ μιγέντα μετ’ ἄλλων γεννῆσαι Καρύαν , Βάλανον , Κράνειαν , Μορέαν , Αἴγειρον , Πτελέαν , Ἄμπελον , Συκῆν καὶ ταύτας Ἁμαδρυάδας νύμφας καλεῖσθαι καὶ ἀπ’ αὐτῶν πολλὰ τῶν δένδρων προσαγορεύεσθαι . ὅθεν καὶ τὸν Ἱππώνακτα φάναι · συκῆν μέλαιναν ἀμπέλου κασιγνήτην . Σωσίβιος δ’ ὁ Λάκων ἀποδεικνὺς εὕρημα Διονύσου τὴν συκῆν διὰ τοῦτό φησι καὶ Λακεδαιμονίους Συκίτην Διόνυσον τιμᾶν . Νάξιοι δέ , ὡς Ἀνδρίσκος , ἔτι δ’ Ἀγλαοσθένης , ἱστοροῦσι Μειλίχιον καλεῖσθαι τὸν Διόνυσον διὰ τὴν τοῦ συκίνου καρποῦ παράδοσιν . διὸ καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ θεοῦ παρὰ τοῖς Ναξίοις τὸ μὲν τοῦ Βακχέως Διονύσου καλουμένου εἶναι ἀμπέλινον , τὸ δὲ τοῦ Μειλιχίου σύκινον . τὰ γὰρ σῦκα μείλιχα καλεῖσθαι .
Lemmas: περί δέ ὁ προσηγορία ὁ σῦκον λέγω . τρυφάω ἐν δεύτερος φυτόν ἱστορία Ἀνδροτίων φημί ἐν Γεωργικός ἱστορέω Σύκη εἷς τις ὁ Τιτάν διώκω ὑπό Ζεύς ὁ μήτηρ Γῆ ὑποδέχομαι καί ἀνίημι ὁ φυτόν εἰς διατριβή ὁ παῖς , ἀπό ὅς καί Συκέα πόλις εἰμί ἐν Κιλικία , Φερένικος δέ ὁ ἐποποιός , Ἡρακλεώτης δέ γένος , ἀπό Σύκη ὁ Ὄξυλος θυγάτηρ προσαγορεύω · Ὄξυλος γάρ ὁ Ὀρίας Ἁμαδρυάδες ὁ ἀδελφή μείγνυμι μετά ἄλλος γεννάω Καρύα , Βάλανος , Κράνεια , Μορέα , Αἴγειρος , Πτελέα , Ἄμπελος , Σύκη καί οὗτος Ἁμαδρυάδες νύμφη καλέω καί ἀπό αὐτός πολύς ὁ δένδρον προσαγορεύω . ὅθεν καί ὁ Ἵππωναξ φημί · συκῆ μέλας ἄμπελος κασιγνήτη . Σωσίβιος δέ ὁ Λάκων ἀποδείκνυμι εὕρημα Διόνυσος ὁ συκῆ διά οὗτος φημί καί Λακεδαιμόνιος Συκίτης Διόνυσος τιμάω . Νάξιος δέ , ὡς Ἀνδρίσκος , ἔτι δέ Ἀγλαοσθένης , ἱστορέω Μειλίχιος καλέω ὁ Διόνυσος διά ὁ ὁ σύκινος καρπός παράδοσις . διό καί ὁ πρόσωπον ὁ θεός παρά ὁ Νάξιος ὁ μέν ὁ Βακχεύς Διόνυσος καλέω εἰμί ἀμπέλινος , ὁ δέ ὁ Μειλίχιος σύκινος . ὁ γάρ σῦκον μείλιχος καλέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.15
ὅτι δὲ πάντων τῶν καλουμένων ξυλίνων καρπῶν ὠφελιμώτερά ἐστι τοῖς ἀνθρώποις τὰ σῦκα ἱκανῶς Ἡρόδοτος ὁ Λύκιος διὰ πολλῶν ἀποδείκνυσιν ἐν τῷ περὶ σύκων συγγράμματι , εὐτραφῆ λέγων γίνεσθαι τὰ νεογνὰ τῶν παιδίων , ἐν τῷ χυλῷ τῶν σύκων εἰ διατρέφοιτο . Φερεκράτης δὲ ἢ ὁ πεποιηκὼς τοὺς Πέρσας φησὶν ἢν δ’ ἡμῶν σῦκόν τις ἴδῃ διὰ χρόνου νέον ποτέ , τὠφθαλμὼ τούτῳ περιμάττομεν τὼ τῶν παιδίων , ὡς καὶ ἰάματος οὐ τοῦ τυχόντος τῶν σύκων ὑπαρχόντων , ὁ δὲ θαυμασιώτατος καὶ μελίγηρυς Ἡρόδοτος ἐν τῇ πρώτῃ τῶν ἱστοριῶν καὶ μέγα ἀγαθόν φησιν εἶναι τὰ σῦκα οὑτωσὶ λέγων · βασιλεῦ , σὺ δ’ ἐπ’ ἄνδρας τοιούτους παρασκευάζεαι στρατεύεσθαι , οἳ σκυτίνας μὲν ἀναξυρίδας , σκυτίνην δὲ τὴν ἄλλην ἐσθῆτα φορέουσι , σιτέονταὶ τ’ οὐχ ὅσα ἐθέλουσιν , ἀλλ’ ὅσα ἔχουσι , χώρην ἔχοντες τρηχείην πρὸς δὲ οὐκ οἴνῳ διαχρέονται , ἀλλ’ ὑδροποτέουσιν · οὐ σῦκα ἔχουσι τρώγειν , οὐκ ἄλλο οὐθὲν ἀγαθόν . Πολύβιος δ’ ὁ Μεγαλοπολίτης ἐν τῇ ισ’ τῶν ἱστοριῶν Φίλιππος , φησίν , ὁ Περσέως πατήρ ὅτε τὴν Ἀσίαν κατέτρεχεν ἀπορῶν τροφῶν τοῖς στρατιώταις παρὰ Μαγνήτων , ἐπεὶ σῖτον οὐκ εἶχον , σῦκα ἔλαβε . διὸ καὶ Μυοῦντος κυριεύσας τοῖς Μάγνησιν ἐχαρίσατο τὸ χωρίον ἀντὶ τῶν σύκων . καὶ Ἀνάνιος δ’ ὁ ἰαμβοποιὸς ἔφη · εἴ τις καθείρξαι χρυσὸν ἐν δόμοις πολλὸν καὶ σῦκα βαιὰ καὶ δύ’ ἢ τρεῖς ἀνθρώπους , γνοίη χ’ ὅσῳ τὰ σῦκα τοῦ χρυσοῦ κρέσσω . τοσαῦτα
Lemmas: ὅτι δέ πᾶς ὁ καλέω ξύλινος καρπός ὠφέλιμος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ σῦκον ἱκανός Ἡρόδοτος ὁ Λύκιος διά πολύς ἀποδείκνυμι ἐν ὁ περί σῦκον σύγγραμμα , εὐτραφής λέγω γίγνομαι ὁ νεογνός ὁ παιδίον , ἐν ὁ χυλός ὁ σῦκον εἰ διατρέφω . Φερεκράτης δέ ἤ ὁ ποιέω ὁ Πέρσης φημί ἐάν δέ ἐγώ σῦκον τις ὁράω διά χρόνος νέος ποτέ , ὀφθαλμός οὗτος περιμάσσω ὁ ὁ παιδίον , ὡς καί ἴαμα οὐ ὁ τυγχάνω ὁ σῦκον ὑπάρχω , ὁ δέ θαυμάσιος καί μελίγηρυς Ἡρόδοτος ἐν ὁ πρῶτος ὁ ἱστορίη καί μέγας ἀγαθός φημί εἰμί ὁ σῦκον οὕτως λέγω · βασιλεύς , σύ δέ ἐπί ἀνήρ τοιοῦτος παρασκευάζω στρατεύω , ὅς σκύτινος μέν ἀναξυρίδες , σκύτινος δέ ὁ ἄλλος ἐσθής φορέω , σιτέω τε οὐ ὅσος ἐθέλω , ἀλλά ὅσος ἔχω , χώρα ἔχω τραχ́ειος πρός δέ οὐ οἶνος διαχράομαι , ἀλλά ὑδροποτέω · οὐ σῦκον ἔχω τρώγω , οὐ ἄλλος οὐδείς ἀγαθός . Πολύβιος δέ ὁ Μεγαλοπολίτης ἐν ὁ ισο ὁ ἱστορίη Φίλιππος , φημί , ὁ Περσεύς πατήρ ὅτε ὁ Ἀσία κατατρέχω ἀπορέω τροφή ὁ στρατιώτης παρά Μάγνης , ἐπεί σῖτος οὐ ἔχω , σῦκον λαμβάνω . διό καί Μυόεις κυριεύω ὁ Μάγνης χαρίζω ὁ χωρίον ἀντί ὁ σῦκον . καί Ἀνάνιος δέ ὁ ἰαμβοποιός φημί · εἰ τις κατείργω χρυσός ἐν δόμος πολύς καί σῦκον βαιός καί δύο ἤ τρεῖς ἄνθρωπος , γιγνώσκω ἄν ὅσος ὁ σῦκον ὁ χρυσός κρατύς . τοσοῦτος
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.17
ʽ ʽἩρακλείδης δ’ ὁ Ταραντῖνος ἐν τῷ Συμποσίῳ ᾽ ζητεῖ πότερον ἐπιλαμβάνειν δεῖ μετὰ τὴν τῶν σύκων προσφορὰν θερμὸν ὕδωρ ἢ ψυχρόν . καὶ τοὺς μὲν λέγοντας θερμὸν δεῖν ἐπιλαμβάνειν προορῶντας τὸ τοιοῦτο παρακελεύεσθαι , διότι καὶ τὰς χεῖρας ταχέως τὸ θερμὸν ῥύπτει διὸ πιθανὸν εἶναι καὶ ἐν κοιλίᾳ συντόμως αὐτὰ τῷ θερμῷ διαλύεσθαι . καὶ ἐπὶ τῶν ἐκτὸς δὲ τῶν σύκων τὸ θερμὸν διαλύει τὴν συνέχειαν αὐτῶν καὶ εἰς λεπτομερεῖς τόμους ἄγει , τὸ δὲ ψυχρὸν συνίστησιν . οἱ δὲ ψυχρὸν λέγοντες προσφέρεσθαι ἡ τοῦ ψυχροῦ , φασί , πόματος λῆψις τὰ ἐπὶ τοῦ στομάχου καθήμενα τῷ βάρει καταφέρει · τὰ γὰρ σῦκα οὐκ ἀστείως διατίθησι ᾽ τὸν στόμαχον , καυσώδη καὶ ἀτονώτερον αὐτὸν ποιοῦντα διόπερ τινὲς καὶ τὸν ἄκρατον συνεχῶς προσφέρονται , μετὰ δὲ ταῦτα ἑτοίμως καὶ τὰ ἐν τῇ κοιλίᾳ προωθεῖ . δεῖ δὲ πλέονι καὶ ἀθρουστέρῳ χρῆσθαι τῷ πόματι μετὰ τὴν τῶν σύκων προσφορὰν ἕνεκα τοῦ μὴ ὑπομένειν αὐτὰ ἐν κοιλίᾳ , φέρεσθαι δὲ εἰς τὰ κάτω μέρη τῶν ἐντέρων ι
Lemmas: ʽ Ἡρακλείδης δέ ὁ Ταραντῖνος ἐν ὁ Συμπόσιον ἒ ζητέω πότερος ἐπιλαμβάνω δέω μετά ὁ ὁ σῦκον προσφορά θερμός ὕδωρ ἤ ψυχρός . καί ὁ μέν λέγω θερμός δέω ἐπιλαμβάνω προοράω ὁ τοιοῦτος παρακελεύομαι , διότι καί ὁ χείρ ταχύς ὁ θερμός ῥύπτω διό πιθανός εἰμί καί ἐν κοιλία σύντομος αὐτός ὁ θερμός διαλύω . καί ἐπί ὁ ἐκτός δέ ὁ σῦκον ὁ θερμός διαλύω ὁ συνέχεια αὐτός καί εἰς λεπτομερής τόμος ἄγω , ὁ δέ ψυχρός συνίστημι . ὁ δέ ψυχρός λέγω προσφέρω ὁ ὁ ψυχρός , φημί , πόμα λῆψις ὁ ἐπί ὁ στόμαχος κάθημαι ὁ βάρος καταφέρω · ὁ γάρ σῦκον οὐ ἀστεῖος διατίθημι ἒ ὁ στόμαχος , καυσώδης καί ἄτονος αὐτός ποιέω διόπερ τις καί ὁ ἄκρατος συνεχής προσφέρω , μετά δέ οὗτος ἑτοῖμος καί ὁ ἐν ὁ κοιλία προωθέω . δέω δέ πολύς καί ἀθρόος χράω ὁ πόμα μετά ὁ ὁ σῦκον προσφορά ἕνεκα ὁ μή ὑπομένω αὐτός ἐν κοιλία , φέρω δέ εἰς ὁ κάτω μέρος ὁ ἔντερον ι̅
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.18
ἄλλοι δέ φασιν ὅτι μὴ δεῖ σῦκα προσφέρεσθαι μεσημβρίας ι νοσώδη γὰρ εἶναι τότε , ὡς καὶ Φερεκράτης ἐν Κραπατάλλοις εἴρηκεν . Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Προαγῶνι · κάμνοντα δ’ αὐτὸν τοῦ θέρους ἰδών ποτε ἔτρωγ’ ἵνα κάμνοι , σῦκα τῆς μεσημβρίας . καὶ Εὔβουλος ἐν Σφιγγοκαρίωνι · νὴ τὸν Δί᾽ , ἠσθένουν γάρ , ὦ βέλτιστε σύ , φαγοῦσα πρῴην σῦκα τῆς μεσημβρίας . Νικοφῶν δ’ ἐν Σειρῆσιν ἐὰν δὲ γ’ ἡμῶν σῦκά τις μεσημβρίας τραγὼν καθεύδῃ χλωρά , πυρετὸς εὐθέως ἥκει τρέχων οὐκ ἄξιος τριωβόλου κᾆθ’ οὗτος ἐπιπεσὼν ἐμεῖν ποιεῖ χολήν .
Lemmas: ἄλλος δέ φημί ὅτι μή δέω σῦκον προσφέρω μεσημβρία ι̅ νοσώδης γάρ εἰμί τότε , ὡς καί Φερεκράτης ἐν Κραπάταλλος λέγω . Ἀριστοφάνης δέ ἐν Προαγών · κάμνω δέ αὐτός ὁ θέρος ὁράω ποτέ τρώγω ἵνα κάμνω , σῦκον ὁ μεσημβρία . καί Εὔβουλος ἐν Σφιγγοκαρίων · νή ὁ Ζεύς , ἀσθενόω γάρ , ὦ ἀγαθός σύ , ἐσθίω πρῴην σῦκον ὁ μεσημβρία . Νικοφῶν δέ ἐν Σειρήν ἐάν δέ γε ἐγώ σῦκον τις μεσημβρία τρώγω καθεύδω χλωρός , πυρετός εὐθύς ἥκω τρέχω οὐ ἄξιος τριώβολον εἶτα οὗτος ἐπιπίπτω ἐμέω ποιέω χολή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.19
Δίφιλος δ’ ὁ Σίφνιός φησι τῶν σύκων εἶναι τὰ μὲν ἁπαλὰ ὀλιγότροφα καὶ κακόχυλα , εὐέκκριτα δὲ καὶ ἐπιπολαστικὰ εὐοικονομητότερά τε τῶν ξηρῶν , τὰ δὲ πρὸς τῷ χειμῶνι γινόμενα βίᾳ πεπαινόμενα χείρονα τυγχάνει · τὰ δ’ ἐν τῇ ἀκμῇ τῶν ὡρῶν κρείττονα ὡς ἂν κατὰ φύσιν πεπαινόμενα . τὰ δὲ πολὺν ὀπὸν ἔχοντα , καὶ . ᾽τὰ σπάνυδρα δ’ εὐστομώτερα μέν , βαρύτερα δέ . τὰ δὲ Τραλλιανὰ ἀναλογεῖ τοῖς Ῥοδίοις , τὰ δὲ Χῖα καὶ τἄλλα . πάντα τούτων εἶναι κακοχυλότερα . Μνησίθεος δ’ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν φησιν · ὅσα δὲ ὠμὰ προσφέρεται τῶν τοιούτων , οἷον ἄπιοι καὶ σῦκα καὶ μῆλα Δελφικὰ καὶ τὰ τοιαῦτα , δεῖ παραφυλάττειν τὸν καιρὸν ἐν ᾧ τοὺς χυλοὺς τοὺς ἐν αὐτοῖς μήτε ἀπέπτους μήτε σαπροὺς μήτε κατεξηραμμένους λίαν ὑπὸ τῆς ὥρας ἕξει . Δημήτριος δ’ ὁ Σκήψιος ἐν τῷ ιεʹ τοῦ Τρωικοῦ διακόσμου εὐφώνους φησὶ γίνεσθαι τοὺς μὴ σύκων ἐσθίοντας . Ἡγησιάνακτα γοῦν τὸν Ἀλεξανδρέα τὸν τὰς ἱστορίας γράψαντα κατ’ ἀρχὰς ὄντα πένητα καὶ τραγῳδὸν φησι γενέσθαι καὶ ὑποκριτικὸν καὶ εὔηχον , ὀκτωκαίδεκα ἔτη σύκων μὴ γευσάμενον . καὶ παροιμίας δὲ οἶδα περὶ σύκων λεγομένας τοιάσδε · σῦκον μετ’ ἰχθύν , ὄσπρεον μετὰ κρέα . σῦκα φίλ’ ὀρνίθεσσι , φυτεύειν δ’ οὐκ ἐθέλουσι .
Lemmas: Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος φημί ὁ σῦκον εἰμί ὁ μέν ἁπαλός ὀλιγότροφος καί κακόχυλος , εὐέκκριτος δέ καί ἐπιπολαστικός εὐοικονόμητος τε ὁ ξηρός , ὁ δέ πρός ὁ χειμών γίγνομαι βία πεπαίνω κακός τυγχάνω · ὁ δέ ἐν ὁ ἀκμή ὁ ὥρα κρατύς ὡς ἄν κατά φύσις πεπαίνω . ὁ δέ πολύς ὀπός ἔχω , καί . ἔτος σπάνυδρος δέ εὔστομος μέν , βαρύς δέ . ὁ δέ Τραλλιανός ἀναλογέω ὁ Ῥόδιος , ὁ δέ Χῖος καί ἄλλος . πᾶς οὗτος εἰμί κακοχυλός . Μνησίθεος δέ ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί ἐδεστής φημί · ὅσος δέ ὠμός προσφέρω ὁ τοιοῦτος , οἷος ἄπιος καί σῦκον καί μῆλον Δελφικός καί ὁ τοιοῦτος , δέω παραφυλάσσω ὁ καιρός ἐν ὅς ὁ χυλός ὁ ἐν αὐτός μήτε ἄπεπτος μήτε σαπρός μήτε καταξηραίνω λίαν ὑπό ὁ ὥρα ἔχω . Δημήτριος δέ ὁ Σκήψιος ἐν ὁ ιεʹ ὁ Τρωϊκός διάκοσμος εὔφωνος φημί γίγνομαι ὁ μή σῦκον ἐσθίω . Ἡγησιάναξ γοῦν ὁ Ἀλεξανδρεύς ὁ ὁ ἱστορία γράφω κατά ἀρχή εἰμί πένης καί τραγῳδός φημί γίγνομαι καί ὑποκριτικός καί εὔηχος , ὀκτωκαίδεκα ἔτος σῦκον μή γεύω . καί παροιμία δέ οἶδα περί σῦκον λέγω τοιόσδε · σῦκον μετά ἰχθῦς , ὄσπρεον μετά κρέας . σῦκον φίλος ὄρνις , φυτεύω δέ οὐ ἐθέλω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.21
κυδωνίων δὲ μήλων μνημονεύει Στησίχορος ἐν Ἑλένῃ οὕτως πολλὰ μὲν κυδώνια μᾶλα ποτερρίπτουν ποτὶ δίφρον ἄνακτι , πολλὰ δὲ μύρσινα φύλλα καὶ ῥοδίνους στεφάνους ἴων τε κορωνίδας οὔλας , καὶ Ἀλκμάν , ἔτι δὲ Κάνθαρος ἐν Τηρεῖ · κυδωνίοις μήλοισιν εἰς τὰ τιτθία . καὶ Φιλήμων δ’ ἐν Ἀγροίκῳ τὰ κυδώνια μῆλα στρουθία καλεῖ . Φύλαρχος δ’ ἐν τῇ σ’ τῶν ἱστοριῶν τὰ κυδώνιά φησι μῆλα τῇ εὐωδίᾳ καὶ τὰς τῶν θανασίμων φαρμάκων δυνάμεις ἀπαμβλύνειν . τὸ γοῦν Φαριακὸν φάρμακον ἐμβληθέν , φησίν , εἰς ῥίσκον ἔτι ὀδωδότα ἀπὸ τῆς τῶν μήλων τούτων συνθέσεως ἐξίτηλον γενέσθαι μὴ τηρῆσαν τὴν ἰδίαν δύναμιν . κερασθὲν γοῦν καὶ δοθὲν πιεῖν τοῖς εἰς τοῦτο ἐνεδρευθεῖσιν ἀπαθεῖς αὐτοὺς διατηρῆσαι . ἐπιγνωσθῆναι δὲ τοῦτο ὕστερον ἐξ ἀνακρίσεως τοῦ τὸ φάρμακον πωλήσαντος καὶ ἐπιγνόντος τὸ γενόμενον ἐκ τῆς τῶν μήλων συνθέσεως .
Lemmas: κυδώνιος δέ μῆλον μνημονεύω Στησίχορος ἐν Ἑλένη οὕτως πολύς μέν κυδώνιος μῆλον προσριπτέω πρός δίφρος ἄναξ , πολύς δέ μύρσινος φύλλον καί ῥόδινος στέφανος ἴων τε κορωνίς οὖλος , καί Ἀλκμάν , ἔτι δέ Κάνθαρος ἐν Τηρεύς · κυδώνιος μῆλον εἰς ὁ τιτθίον . καί Φιλήμων δέ ἐν Ἄγροικος ὁ κυδώνιος μῆλον στρουθίον καλέω . Φύλαρχος δέ ἐν ὁ σύ ὁ ἱστορίη ὁ κυδώνιος φημί μῆλον ὁ εὐωδία καί ὁ ὁ θανάσιμος φάρμακον δύναμις ἀπαμβλύνω . ὁ γοῦν Φαριακός φάρμακον ἐμβάλλω , φημί , εἰς ῥίσκος ἔτι ὄζω ἀπό ὁ ὁ μῆλον οὗτος σύνθεσις ἐξίτηλος γίγνομαι μή τηρέω ὁ ἴδιος δύναμις . κεράννυμι γοῦν καί δίδωμι πίνω ὁ εἰς οὗτος ἐνεδρεύω ἀπαθής αὐτός διατηρέω . ἐπιγιγνώσκω δέ οὗτος ὕστερον ἐκ ἀνάκρισις ὁ ὁ φάρμακον πωλέω καί ἐπιγιγνώσκω ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ ὁ μῆλον σύνθεσις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.22
Ἕρμων δ’ ἐν Κρητικαῖς Γλώσσαις κοδύμαλα καλεῖσθαί φησι τὰ κυδώνια μῆλα . πολέμων δ’ ἐν εʹ τῶν πρὸς Τίμαιον ἄνθους γένος τὸ κοδύμαλον εἶναί τινας ἱστορεῖν . Ἀλκμὰν δὲ τὸ στρουθίον μῆλον , ὅταν λέγῃ · μεῖον ἢ κοδύμαλον . Ἀπολλόδωρος δὲ καὶ Σωσίβιος τὸ κυδώνιον μῆλον ἀκούουσιν . ὅτι δὲ διαφέρει τὸ κυδώνιον μῆλον τοῦ στρουθίου σαφῶς εἴρηκε Θεόφραστος ἐν β’ τῆς ἱστορίας . διάφορα δὲ μῆλα γίνεται ἐν Σιδοῦντι , κώμη δ’ ἐστὶν αὕτη Κορίνθου , ὡς Εὐφορίων ἢ Ἀρχύτας ἐν Γεράνῳ φησὶν ὥριον οἷά τε μῆλον , ὅ τ’ ἀργιλώδεσιν ὄχθαις πορφύρεον ἐλαχείῃ ἐνιτρέφεται Σιδόεντι . μνημονεύει δ’ αὐτῶν καὶ Νίκανδρος ἐν Ἑτεροιουμένοις οὕτως · αὐτίχ’ ὅ γ’ ἢ Σιδόεντος ἠὲ Πλείστου ἀπὸ κήπων μῆλα ταμὼν χνοάοντα τύπους ἐνεμάσσετο Κάδμου . ὅτι δ’ ἡ Σιδοῦς τῆς Κορίνθου ἐστὶ κώμη Ῥιανὸς εἴρηκεν ἐν αʹ Ἡρακλείας καὶ Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν εʹ περὶ νεῶν καταλόγου . Ἀντίγονος δὲ ὁ Καρύστιος ἐν Ἀντιπάτρῳ φησὶν ᾗχι μοι ὡραίων πολὺ φίλτερος ἡ δὲ ἀριμήλων πορφυρέων , Ἐφύρῃ τὰ τ’ ἀέξεται ἠνεμοέσσῃ .
Lemmas: Ἕρμων δέ ἐν Κρητικός Γλῶσσα κοδύμαλον καλέω φημί ὁ κυδώνιος μῆλον . πόλεμος δέ ἐν πέντε ὁ πρός Τίμαιος ἄνθος γένος ὁ κοδύμαλον εἰμί τις ἱστορέω . Ἀλκμάν δέ ὁ στρουθίον μῆλον , ὅταν λέγω · μείων ἤ κοδύμαλον . Ἀπολλόδωρος δέ καί Σωσίβιος ὁ κυδώνιος μῆλον ἀκούω . ὅτι δέ διαφέρω ὁ κυδώνιος μῆλον ὁ στρουθίον σαφής λέγω Θεόφραστος ἐν βʹ ὁ ἱστορία . διάφορος δέ μῆλον γίγνομαι ἐν Σιδοῦς , κώμη δέ εἰμί οὗτος Κόρινθος , ὡς Εὐφορίων ἤ Ἀρχύτας ἐν Γέρανος φημί ὥριος οἷος τε μῆλον , ὅς τε ἀργιλλώδης ὄχθη πορφύρεος ἐλαχύς ἐντρέφω Σιδόεις . μνημονεύω δέ αὐτός καί Νίκανδρος ἐν Ἑτεροιουμένος οὕτως · αὐτίκα ὁ γε ἤ Σιδόεις ἤ Πλεῖστος ἀπό κῆπος μῆλον τέμνω χνοάω τύπος ἐμμάσσομαι Κάδμος . ὅτι δέ ὁ Σιδοῦς ὁ Κόρινθος εἰμί κώμη Ῥιανός λέγω ἐν αʹ Ἡράκλεια καί Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν πέντε περί ναῦς κατάλογος . Ἀντίγονος δέ ὁ Καρύστιος ἐν Ἀντίπατρος φημί ᾗ ἐγώ ὡραῖος πολύς φίλτερος ὁ δέ ἀρίμηλον πορφύρεος , Ἐφύρα ὁ τε ἀέξω ἠνεμόεις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.23
Φαυλίων δὲ μήλων μνημονεύει Τηλεκλείδης ἐν Ἀμφικτύοσιν οὕτως · ὦ τὰ μὲν κομψοί , τὰ δὲ φαυλότεροι φαυλίων μήλων . καὶ Θεόπομπος ἐν Θησεῖ . Ἀνδροτίων δὲ ἐν τῷ Γεωργικῷ τὰς δὲ μηλέας , φησί , φαυλίας καὶ στρουθίας · οὐ γὰρ ἀπορρεῖ τὸ μῆλον ἀπὸ τοῦ μίσχου τῶν στρουθιῶν τὰς δὲ ἠρινὰς ἢ Λακωνικὰς ἢ Σιδουντίας ἢ χνοωδίας . ἐγὼ δ᾽ , ἄνδρες φίλοι , πάντων μάλιστα τεθαύμακα τὰ κατὰ τὴν Ῥώμην πιπρασκόμενα μῆλα τὰ Ματιανὰ καλούμενα , ἅπερ κομίζεσθαι λέγεται ἀπό τινος κώμης ἱδρυμένης ἐπὶ τῶν πρὸς Ἀκυληίᾳ Ἄλπεων , τούτων δ’ οὐ πολὺ ἀπολείπεται τὰ ἐν Γάγγροις πόλει Παφλαγονικῇ . ὅτι δὲ καὶ τῶν μήλων εὑρετής ἐστι Διόνυσος μαρτυρεῖ Θεόκριτος ὁ Συρακόσιος οὑτωσί πως λέγων μᾶλα μὲν ἐν κόλποισι Διωνύσοιο φυλάσσων , κρατὶ δ’ ἔχων λεύκαν , Ἡρακλέος ἱερὸν ἔρνος . Νεοπτόλεμος δ’ ὁ Παριανὸς ἐν τῇ Διονυσιάδι καὶ αὐτὸς ἱστορεῖ ὡς ὑπὸ Διονύσου εὑρεθέντων τῶν μήλων , καθάπερ καὶ τῶν ἄλλων ἀκροδρύων . ἐπιμηλὶς δὲ καλεῖται , φησὶ Πάμφιλος , τῶν ἀπίων τι γένος . Ἑσπερίδων δὲ μῆλα οὕτως καλεῖσθαί τινά φησι Τιμαχίδας ἐν δ’ Δείπνων . καὶ ἐν Λακεδαίμονι δὲ παρατίθεσθαι τοῖς θεοῖς φησι Πάμφιλος ταῦτα · εὔοσμα δὲ εἶναι καὶ ἄβρωτα , καλεῖσθαι δὲ Ἑσπερίδων μῆλα . Ἀριστοκράτης γοῦν ἐν δ’ Λακωνικῶν ἔτι δὲ μῆλα καὶ μηλέας τὰς λεγομένας ἑσπερίδας .
Lemmas: φαύλιος δέ μῆλον μνημονεύω Τηλεκλείδης ἐν Ἀμφικτύονες οὕτως · ὦ ὁ μέν κομψός , ὁ δέ φαῦλος φαύλιος μῆλον . καί Θεόπομπος ἐν Θησεύς . Ἀνδροτίων δέ ἐν ὁ Γεωργικός ὁ δέ μηλέα , φημί , φαύλιος καί στρουθίας · οὐ γάρ ἀπορρέω ὁ μῆλον ἀπό ὁ μίσχος ὁ στρουθίας ὁ δέ ἠρινός ἤ Λακωνικός ἤ Σιδούντιος ἤ χνοωδία . ἐγώ δέ , ἀνήρ φίλος , πᾶς μάλα θαυμάζω ὁ κατά ὁ Ῥώμη πιπράσκω μῆλον ὁ Ματιανός καλέω , ὅς κομίζω λέγω ἀπό τις κώμη ἱδρύω ἐπί ὁ πρός Ἀκυληΐα Ἄλπεις , οὗτος δέ οὐ πολύς ἀπολείπω ὁ ἐν Γάγγρον πόλις Παφλαγονικός . ὅτι δέ καί ὁ μῆλον εὑρετής εἰμί Διόνυσος μαρτυρέω Θεόκριτος ὁ Συρακούσιος οὕτως πως λέγω μῆλον μέν ἐν κόλπος Διόνυσος φυλάσσω , κράς δέ ἔχω λεύκη , Ἡρακλέης ἱερός ἔρνος . Νεοπτόλεμος δέ ὁ Παριανός ἐν ὁ Διονυσιάς καί αὐτός ἱστορέω ὡς ὑπό Διόνυσος εὑρίσκω ὁ μῆλον , καθά καί ὁ ἄλλος ἀκρόδρυα . ἐπιμηλίς δέ καλέω , φημί Πάμφιλος , ὁ ἄπιος τις γένος . Ἑσπερίς δέ μῆλον οὕτως καλέω τις φημί Τιμαχίδας ἐν δέ Δεῖπνος . καί ἐν Λακεδαίμων δέ παρατίθημι ὁ θεός φημί Πάμφιλος οὗτος · εὔοσμος δέ εἰμί καί ἄβρωτος , καλέω δέ Ἑσπερίς μῆλον . Ἀριστοκράτης γοῦν ἐν δέ Λακωνικός ἔτι δέ μῆλον καί μηλέα ὁ λέγω ἑσπερίς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.24
Περσικά . Θεόφραστος ἐν δευτέρῳ περὶ φυτῶν ἱστορίας λέγων περὶ ὧν ὁ καρπὸς οὐ φανερός , γράφει καὶ τάδε · ἐπεὶ τῶν γε μειζόνων φανερὰ πάντων ἡ ἀρχή , καθάπερ ἀμυγδάλης , καρύου , βαλάνου , τῶν ἄλλων ὅσα τοιαῦτα πλὴν τοῦ Περσικοῦ , τούτου δ’ ἥκιστα · καὶ πάλιν βόας , ἀπίου , μηλέας Δίφιλος δ’ ὁ Σίφνιος ἐν τῷ περὶ τῶν προσφερομένων τοῖς νοσοῦσι καὶ τοῖς ὑγιαίνουσίν · τὰ δὲ Περσικὰ λεγόμενα μῆλα , ὑπό τινων δὲ Περσικὰ κοκκύμηλα , μέσως ἐστὶν εὔχυλα , θρεπτικώτερα δὲ τῶν μήλων . Φυλότιμος δ’ ἐν τῷ τρίτῳ περὶ τροφῆς τὸ Περσικόν φησι λιπαρώτερον καὶ κεγχρῶδες εἶναι , χαυνότερον δ’ ὑπάρχειν καὶ πιεζόμενον πλεῖστον ἔλαιον ἀφιέναι . Ἀριστοφάνης δ’ ὁ γραμματικὸς ἐν Λακωνικαῖς Γλώσσαις τὰ κοκκύμηλά φησι τοὺς Λάκωνας καλεῖν ὀξύμαλα Περσικά , ἅ τινες ἄδρυα .
Lemmas: Περσικός . Θεόφραστος ἐν δεύτερος περί φυτόν ἱστορία λέγω περί ὅς ὁ καρπός οὐ φανερός , γράφω καί ὅδε · ἐπεί ὁ γε μέγας φανερός πᾶς ὁ ἀρχή , καθά ἀμυγδάλη , κάρυον , βάλανος , ὁ ἄλλος ὅσος τοιοῦτος πλήν ὁ Περσικός , οὗτος δέ ἦκα · καί πάλιν βοῦς , ἄπιος , μηλέα Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος ἐν ὁ περί ὁ προσφέρω ὁ νοσέω καί ὁ ὑγιαίνω · ὁ δέ Περσικός λέγω μῆλον , ὑπό τις δέ Περσικός κοκκύμηλον , μέσος εἰμί εὔχυλος , θρεπτικός δέ ὁ μῆλον . Φυλότιμος δέ ἐν ὁ τρίτος περί τροφή ὁ Περσικός φημί λιπαρός καί κεγχρώδης εἰμί , χαῦνος δέ ὑπάρχω καί πιέζω πολύς ἔλαιον ἀφίημι . Ἀριστοφάνης δέ ὁ γραμματικός ἐν Λακωνικός Γλῶσσα ὁ κοκκύμηλον φημί ὁ Λάκων καλέω ὀξύμαλον Περσικός , ὅς τις ἄδρυα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.25
κίτριον . περὶ τούτου πολλὴ ζήτησις ἐνέπεσε τοῖς δειπνοσοφισταῖς , εἴ τίς ἐστιν αὐτοῦ μνήμη παρὰ τοῖς παλαιοῖς . Μυρτίλος μὲν γάρ ἔφασκεν ὥσπερ εἰς αἶγας ἡμᾶς ἀγρίας ἀποπέμπων τοὺς ζητοῦντας , Ἡγήσανδρον τὸν Δελφὸν ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν αὐτοῦ μνημονεύειν , τῆς δὲ λέξεως τὰ νῦν οὐ μεμνῆσθαι . πρὸς ὃν ἀντιλέγων ὁ Πλούταρχος ἀλλὰ μὴν ἔγωγε , φησί , διορίζομαι μηδ’ ὅλως τὸν ʽ Ἡγήσανδρον τοῦτο εἰρηκέναι , δι’ αὐτὸ τοῦτ’ ἐξαναγνοὺς αὐτοῦ πάντα τὰ ὑπομνήματα , ἐπεὶ καὶ ἄλλος τις τῶν ἑταίρων τοῦτ’ ἔχειν οὕτω διεβεβαιοῦτο , ὁρμώμενος ἔκ τινων σχολικῶν ὑπομνημάτων ἀνδρὸς οὐκ ἀδόξου · ὥστε ὥρα σοι , φίλε Μυρτίλε , ἄλλον ζητεῖν μάρτυρα . Αἰμιλιανὸς δὲ ἔλεγεν Ἰόβαν τὸν Μαυρουσίων βασιλέα , ἄνδρα πολυμαθέστατον , ἐν τοῖς περὶ Λιβύης συγγράμμασι μνημονεύοντα τοῦ κιτρίου καλεῖσθαι φάσκειν αὐτὸ παρὰ τοῖς Λίβυσι μῆλον Ἑσπερικόν , ἀφ’ ὧν καὶ Ἡρακλέα κομίσαι εἰς τὴν Ἑλλάδα τὰ χρύσεα διὰ τὴν ἰδέαν λεγόμενα μῆλα . τὰ δὲ τῶν Ἑσπερίδων λεγόμενα μῆλα ὅτι ἐς τοὺς Διὸς καὶ Ἥρας λεγομένους γάμους ἀνῆκεν ἡ γῆ Ἀσκληπιάδης εἴρηκεν ἐν ἑξηκοστῷ Αἰγυπτιακῶν , πρὸς τούτους ἀποβλέψας ὁ Δημόκριτος ἔφη · εἰ μέν τι τούτων Ἰόβας ἱστορεῖ , χαιρέτω Λιβυκαῖσι βίβλοις ἔτι τε τοῖς Ἄννωνος πλάναις . ἐγὼ δὲ τὸ μὲν ὄνομα οὔ φημι κεῖσθαι τοῦ κιτρίου παρὰ τοῖς παλαιοῖς τοῦτο , τὸ δὲ πρᾶγμα ὑπὸ τοῦ Ἐρεσίου Θεοφράστου οὕτως λεγόμενον ἐν τῇ περὶ φυτῶν ἱστορίᾳ ἀναγκάζει με ἐπὶ τῶν κιτρίων ἀκούειν τὰ σημαινόμενα ,
Lemmas: κίτριον . περί οὗτος πολύς ζήτησις ἐμπίπτω ὁ δειπνοσοφιστής , εἰ τις εἰμί αὐτός μνήμη παρά ὁ παλαιός . Μυρτίλος μέν γάρ φάσκω ὥσπερ εἰς αἴξ ἐγώ ἄγριος ἀποπέμπω ὁ ζητέω , Ἡγήσανδρος ὁ Δελφός ἐν ὁ ὑπόμνημα αὐτός μνημονεύω , ὁ δέ λέξις ὁ νῦν οὐ μιμνῄσκω . πρός ὅς ἀντιλέγω ὁ Πλούταρχος ἀλλά μήν ἐγώ , φημί , διορίζω μηδέ ὅλος ὁ ʽ Ἡγήσανδρος οὗτος λέγω , διά αὐτός οὗτος ἐξαναγιγνώσκω αὐτός πᾶς ὁ ὑπόμνημα , ἐπεί καί ἄλλος τις ὁ ἑταῖρος οὗτος ἔχω οὕτως διαβεβαιόομαι , ὁρμάω ἐκ τις σχολικός ὑπόμνημα ἀνήρ οὐ ἄδοξος · ὥστε ὥρα σύ , φίλος Μυρτίλος , ἄλλος ζητέω μάρτυς . Αἰμιλιανός δέ λέγω Ἰόβης ὁ Μαυρούσιος βασιλεύς , ἀνήρ πολυμαθής , ἐν ὁ περί Λιβύη σύγγραμμα μνημονεύω ὁ κίτριον καλέω φάσκω αὐτός παρά ὁ Λίβυς μῆλον Ἑσπερικός , ἀπό ὅς καί Ἡρακλῆς κομίζω εἰς ὁ Ἑλλάς ὁ χρύσεος διά ὁ ἰδέα λέγω μῆλον . ὁ δέ ὁ Ἑσπερίς λέγω μῆλον ὅτι εἰς ὁ Ζεύς καί Ἥρα λέγω γάμος ἀνίημι ὁ γῆ Ἀσκληπιάδης λέγω ἐν ἑξηκοστός Αἰγυπτιακός , πρός οὗτος ἀποβλέπω ὁ Δημόκριτος φημί · εἰ μέν τις οὗτος Ἰόβης ἱστορέω , χαίρω Λιβυκός βίβλος ἔτι τε ὁ Ἄννων πλάνη . ἐγώ δέ ὁ μέν ὄνομα οὐ φημί κεῖμαι ὁ κίτριον παρά ὁ παλαιός οὗτος , ὁ δέ πρᾶγμα ὑπό ὁ Ἐρέσιος Θεόφραστος οὕτως λέγω ἐν ὁ περί φυτόν ἱστορία ἀναγκάζω ἐγώ ἐπί ὁ κίτριον ἀκούω ὁ σημαίνω ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.26
φησὶ γὰρ ὁ φιλόσοφος ἐν τῷ τετάρτῳ τῆς περὶ φυτῶν ἱστορίας οὕτως · ἡ δὲ Μηδία χώρα καὶ ἡ Περσὶς ἄλλα τε ἔχει πλείω καὶ τὸ μῆλον τὸ Περσικὸν ἢ Μηδικὸν καλούμενον . ἔχει δὲ τὸ δένδρον τοῦτο φύλλον μὲν ὅμοιον καὶ σχεδὸν ἴσον τῷ τῆς ἀνδράχλης καὶ καρύας , ἀκάνθας δ’ οἵας ἄπιος ἢ ὀξυάκανθος , λείας δὲ καὶ ὀξείας σφόδρα καὶ ἰσχυράς . τὸ δὲ μῆλον οὐκ ἐσθίεται μὲν , εὔοσμον δὲ πάνυ καὶ αὐτὸ καὶ τὰ φύλλα τοῦ δένδρου · κἂν εἰς ἱμάτια τεθῇ τὸ μῆλον , ἄκοπα διατηρεῖ , χρήσιμον δὲ ἐπειδὰν καὶ τύχῃ τις πεπωκὼς θανάσιμον φάρμακον δοθὲν γὰρ ἐν οἴνῳ διακόπτει τὴν κοιλίαν καὶ ἐξάγει τὸ φάρμακον καὶ πρὸς στόματος εὐωδίαν ἐὰν γάρ τις ἑψήσῃ ἐν ζωμῷ ἢ ἐν ἄλλῳ τινὶ τὸ εἴσω τοῦ μήλου ἐκπιέσῃ τε εἰς τὸ στόμα καὶ καταρροφήσῃ , ποιεῖ τὴν ὀσμὴν ἡδεῖαν . σπείρεται δὲ τοῦ ἦρος εἰς πρασιὰς ἐξαιρεθὲν τὸ σπέρμα διειργασμένας ἐπιμελῶς · εἶτ’ ἄρδεται διὰ τετάρτης ἢ πέμπτης ἡμέρας , ὅταν δὲ ἁδρὸν ᾖ , διαφυτεύεται πάλιν τοῦ ἔαρος εἰς χωρίον μαλακὸν καὶ ἔφυδρον καὶ οὐ λίαν λεπτόν . φέρει δὲ τὰ μῆλα πᾶσαν ὥραν τὰ μὲν γὰρ ἀφῄρηται , τὰ δ’ ἀνθεῖ , τὰ δ’ ἐκπέττει . τῶν δ’ ἀνθῶν ὅσα ἔχει καθάπερ ἠλακάτην ἐκ μέσου τινὰ ἐξέχουσαν , ταῦτά ἐστι γόνιμα · ὅσα δὲ μή , ἄγονα . κἀν τῷ πρώτῳ δὲ τῆς αὐτῆς πραγματείας τὰ περὶ τῆς ἠλακάτης καὶ τῶν γονίμων εἴρηκεν . ἐκ τούτων ἐγὼ κινούμενος , ὦ ἑταῖροι , ὧν φησιν ὁ Θεόφραστος περὶ χρόας , περὶ ὀδμῆς , περὶ φύλλων , τὸ κιτρίον εἶναι λέγεσθαι πεπίστευκα , καὶ μηδεὶς ὑμῶν θαυμαζέτω εἴ φησιν μὴ ἐσθίεσθαι αὐτό , ὁπότε γε καὶ μέχρι τῶν κατὰ τοὺς πάππους ἡμῶν χρόνων οὐδεὶς ἤσθιεν , ἀλλ’ ὥς τι μέγα κειμήλιον ἀπετίθεντο ἐν ταῖς κιβωτοῖς μετὰ τῶν ἱματίων .
Lemmas: φημί γάρ ὁ φιλόσοφος ἐν ὁ τέταρτος ὁ περί φυτόν ἱστορία οὕτως · ὁ δέ Μηδία χώρα καί ὁ Περσίς ἄλλος τε ἔχω πολύς καί ὁ μῆλον ὁ Περσικός ἤ Μηδικός καλέω . ἔχω δέ ὁ δένδρον οὗτος φύλλον μέν ὅμοιος καί σχεδόν ἴσος ὁ ὁ ἀνδράχλη καί καρύα , ἄκανθα δέ οἷος ἄπιος ἤ ὀξυάκανθος , λεῖος δέ καί ὀξύς σφόδρα καί ἰσχυρός . ὁ δέ μῆλον οὐ ἐσθίω μέν , εὔοσμος δέ πάνυ καί αὐτός καί ὁ φύλλον ὁ δένδρον · ἐάν εἰς ἱμάτιον τίθημι ὁ μῆλον , ἄκοπος διατηρέω , χρήσιμος δέ ἐπειδάν καί τυγχάνω τις πίνω θανάσιμος φάρμακον δίδωμι γάρ ἐν οἶνος διακόπτω ὁ κοιλία καί ἐξάγω ὁ φάρμακον καί πρός στόμα εὐωδία ἐάν γάρ τις ἕψω ἐν ζωμός ἤ ἐν ἄλλος τις ὁ εἴσω ὁ μῆλον ἐκπιέζω τε εἰς ὁ στόμα καί καταρροφέω , ποιέω ὁ ὀσμή ἡδύς . σπείρω δέ ὁ ἔαρ εἰς πρασιά ἐξαιρέω ὁ σπέρμα διεργάζομαι ἐπιμελής · εἶτα ἄρδω διά τέταρτος ἤ πέμπτος ἡμέρα , ὅταν δέ ἁδρός εἰμί , διαφυτεύω πάλιν ὁ ἔαρ εἰς χωρίον μαλακός καί ἔφυδρος καί οὐ λίαν λεπτός . φέρω δέ ὁ μῆλον πᾶς ὥρα ὁ μέν γάρ ἀφαιρέω , ὁ δέ ἀνθέω , ὁ δέ ἐκπέσσω . ὁ δέ ἄνθος ὅσος ἔχω καθά ἠλακάτη ἐκ μέσος τις ἐξέχω , οὗτος εἰμί γόνιμος · ὅσος δέ μή , ἄγονος . ἐν ὁ πρῶτος δέ ὁ αὐτός πραγματεία ὁ περί ὁ ἠλακάτη καί ὁ γόνιμος λέγω . ἐκ οὗτος ἐγώ κινέω , ὦ ἑταῖρος , ὅς φημί ὁ Θεόφραστος περί χροιά , περί ὀσμή , περί φύλλον , ὁ κιτρίον εἰμί λέγω πιστεύω , καί μηδείς σύ θαυμάζω εἰ φημί μή ἐσθίω αὐτός , ὁπότε γε καί μέχρι ὁ κατά ὁ πάππος ἐγώ χρόνος οὐδείς ἐσθίω , ἀλλά ὡς τις μέγας κειμήλιον ἀποτίθημι ἐν ὁ κιβωτός μετά ὁ ἱμάτιον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.27
ὅτι δ’ ὄντως ἐκ τῆς ἄνω χώρας ἐκείνης κατέβη εἰς τοὺς Ἕλληνας τὸ φυτὸν τοῦτο , ἔστιν εὑρεῖν λεγόμενον καὶ παρὰ τοῖς τῆς κωμῳδίας ποιηταῖς , οἳ καὶ περὶ μεγέθους αὐτῶν τι λέγοντες τῶν κιτρίων μνημονεύειν φαίνονται . Ἀντιφάνης μὲν ἐν Βοιωτίδι · καὶ περὶ μὲν ὄψου γ’ ἠλίθιον τὸ καὶ λέγειν ὥσπερ πρὸς ἀπλήστους , ἀλλὰ ταυτὶ λάμβανε , παρθένε , τὰ μῆλα . β . καλά γε . α . καλὰ δῆτ᾽ , ὦ θεοί · νεωστὶ γὰρ τὸ σπέρμα τοῦτ’ ἀφιγμένον εἰς τὰς Ἀθήνας ἐστὶ παρὰ τοῦ βασιλέως . β . παρ’ Ἑσπερίδων ᾤμην σε , νὴ τὴν Φωσφόρον , φήσειν τὰ χρυσᾶ μῆλα ταῦτ’ εἶναι · τρία μόνον ἐστίν . α . ὀλίγον τὸ καλόν ἐστι πανταχοῦ καὶ τίμιον . ἔριφος δ’ ἐν Μελιβοίᾳ αὐτὰ ταῦτα τὰ ἰαμβεῖα προθεὶς ὡς ἴδια τὰ τοῦ Ἀντιφάνους ἐπιφέρει · β . παρ’ Ἑσπερίδων ᾤμην σε , νὴ τὴν Ἄρτεμιν , ξ φήσειν τὰ χρυσᾶ μῆλα ταῦτ’ εἶναι · τρία μόνον ἐστίν . α . ὀλίγον τὸ καλόν ἐστι πανταχοῦ καὶ τίμιον . β . τούτων μὲν ὀβολόν , εἰ πολύ , τίθημι · λογιοῦμαι γάρ . α . αὗται δὲ ῥόαι . β . ὡς εὐγενεῖς . α . τὴν γὰρ Ἀφροδίτην ἐν Κύπρῳ δένδρον φυτεῦσαι τοῦτό φασιν ἓν μόνον . β . Βέρβεια πολυτίμητε κᾆτα τρεῖς μόνας καὶ τάσδ’ ἐκόμισας ; α . οὐ γάρ εἶχον πλείονας .
Lemmas: ὅτι δέ ὄντως ἐκ ὁ ἄνω χώρα ἐκεῖνος καταβαίνω εἰς ὁ Ἕλλην ὁ φυτόν οὗτος , εἰμί εὑρίσκω λέγω καί παρά ὁ ὁ κωμῳδία ποιητής , ὅς καί περί μέγεθος αὐτός τις λέγω ὁ κίτριον μνημονεύω φαίνω . Ἀντιφάνης μέν ἐν Βοιωτίς · καί περί μέν ὄψον γε ἠλίθιος ὁ καί λέγω ὥσπερ πρός ἄπληστος , ἀλλά οὗτος λαμβάνω , παρθένος , ὁ μῆλον . Β . καλός γε . α . καλός δῆτα , ὦ θεός · νεωστί γάρ ὁ σπέρμα οὗτος ἀφικνέομαι εἰς ὁ Ἀθῆναι εἰμί παρά ὁ βασιλεύς . Β . παρά Ἑσπερίς οἴομαι σύ , νή ὁ Φωσφόρος , φημί ὁ χρύσεος μῆλον οὗτος εἰμί · τρεῖς μόνος εἰμί . α . ὀλίγος ὁ καλός εἰμί πανταχοῦ καί τίμιος . ἔριφος δέ ἐν Μελίβοια αὐτός οὗτος ὁ ἰαμβεῖος προτίθημι ὡς ἴδιος ὁ ὁ Ἀντιφάνης ἐπιφέρω · Β . παρά Ἑσπερίς οἴομαι σύ , νή ὁ Ἄρτεμις , ξ φημί ὁ χρύσεος μῆλον οὗτος εἰμί · τρεῖς μόνος εἰμί . α . ὀλίγος ὁ καλός εἰμί πανταχοῦ καί τίμιος . Β . οὗτος μέν ὀβολός , εἰ πολύς , τίθημι · λογίζομαι γάρ . α . οὗτος δέ ῥόα . Β . ὡς εὐγενής . α . ὁ γάρ Ἀφροδίτη ἐν Κύπρος δένδρον φυτεύω οὗτος φημί εἷς μόνος . Β . Βέρβεια πολυτίμητος εἶτα τρεῖς μόνος καί ὅδε κομίζω ; α . οὐ γάρ ἔχω πολύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.28
τούτοις εἴ τις ἀντιλέγειν ἔχει ὅτι μὴ τὸ νῦν κιτρίον λεγόμενον σημαίνεται , σαφέστερα μαρτύρια παρατιθέσθω · καίτοι καὶ Φαινίου τοῦ Ἐρεσίου ἔννοιαν ἡμῖν διδόντος μήποτε ἀπὸ τῆς κέδρου τὸ κεδρίον ὠνόμασται . καὶ γὰρ τὴν κέδρον φησὶν ἐν πέμπτῳ περὶ φυτῶν ἀκάνθας ἔχειν περὶ τὰ φύλλα , ὅτι δὲ τὸ αὐτὸ τοῦτο καὶ περὶ τὸ κιτρίον ἐστὶ παντὶ δῆλον . ὅτι δὲ καὶ προλαμβανόμενον τὸ κιτρίον πάσης τροφῆς ξηρᾶς τε καὶ ὑγρᾶς ἀντιφάρμακόν ἐστι παντὸς δηλητηρίου εὖ οἶδα , μαθὼν παρὰ πολίτου ἐμοῦ πιστευθέντος τὴν τῆς Αἰγύπτου ἀρχήν . οὗτος κατεδίκασέ τινας γενέσθαι θηρίων βορὰν κακούργους εὑρεθέντας , καὶ ἔδει αὐτοὺς ἀσπίσι τοῖς ζῴοις παραβληθῆναι . εἰσιοῦσι δὲ αὐτοῖς εἰς τὸ τοῖς λῃσταῖς εἰς τιμωρίαν ἀποδεδειγμένον θέατρον κατὰ τὴν ὁδὸν κάπηλίς τις γυνὴ κατ’ ἔλεον ἔδωκεν οὗ μετὰ χεῖρας εἶχεν ἐσθίουσα κιτρίου , καὶ λαβόντες ἔφαγον καὶ μετ’ οὐ πολὺ παραβληθέντες πελωρίοις καὶ ἀγριωτάτοις ζῴοις ταῖς ἀσπίσι δηχθέντες οὐδὲν ἔπαθον . ἀπορία δὲ κατέσχε τὸν ἄρχοντα , καὶ τὸ τελευταῖον ἀνακρίνων τὸν αὐτοὺς φυλάττοντα στρατιώτην εἴ τι ἔφαγον ἢ ἔπιον , ὡς ἔμαθε κατὰ ταὐτὸν ἐξ ἀκεραίου τὸ κιτρίον δεδομέναν , τῇ ἐπιούσῃ τῶν ἡμερῶν τῷ μὲν πάλιν ἐκέλευσε δοθῆναι κιτρίου , τῷ δ’ οὔ · καὶ ὁ μὲν φαγὼν δηχθεὶς οὐδὲν ἔπαθεν , ὁ δὲ παραυτίκα πληγεὶς ἀπέθανε . δοκιμασθέντος οὖν διὰ πολλῶν τοῦ τοιούτου εὑρέθη τὸ κιτρίον ἀντιφάρμακον παντὸς δηλητηρίου φαρμάκου . ἐὰν δέ τις ἐν μέλιτι Ἀττικῷ ὅλον κιτρίον ὡς ἔχει φύσεως συνεψήσῃ μετὰ τοῦ σπέρματος , διαλύεται μὲν ἐν τῷ μέλιτι , καὶ ὁ ἀπ’ αὐτοῦ λαμβάνων ἕωθεν δύο ἢ τρεῖς δακτύλους οὐδ’ ὁτιοῦν ὑπὸ φαρμάκου πείσεται .
Lemmas: οὗτος εἰ τις ἀντιλέγω ἔχω ὅτι μή ὁ νῦν κίτριον λέγω σημαίνω , σαφής μαρτύριον παρατίθημι · καίτοι καί Φαινίας ὁ Ἐρέσιος ἔννοια ἐγώ δίδωμι μήποτε ἀπό ὁ κέδρος ὁ κεδρίον ὀνομάζω . καί γάρ ὁ κέδρος φημί ἐν πέμπτος περί φυτόν ἄκανθα ἔχω περί ὁ φύλλον , ὅτι δέ ὁ αὐτός οὗτος καί περί ὁ κιτρίον εἰμί πᾶς δῆλος . ὅτι δέ καί προλαμβάνω ὁ κίτριον πᾶς τροφή ξηρός τε καί ὑγρός ἀντιφάρμακον εἰμί πᾶς δηλητήριος εὖ οἶδα , μανθάνω παρά πολίτης ἐγώ πιστεύω ὁ ὁ Αἴγυπτος ἀρχή . οὗτος καταδικάζω τις γίγνομαι θηρίον βορά κακοῦργος εὑρίσκω , καί δέω αὐτός ἀσπίς ὁ ζῷον παραβάλλω . εἰσέρχομαι δέ αὐτός εἰς ὁ ὁ λῃστής εἰς τιμωρία ἀποδείκνυμι θέατρον κατά ὁ ὁδός κάπηλις τις γυνή κατά ἔλεος δίδωμι ὅς μετά χείρ ἔχω ἐσθίω κίτριον , καί λαμβάνω ἐσθίω καί μετά οὐ πολύς παραβάλλω πελώριος καί ἄγριος ζῷον ὁ ἀσπίς δάκνω οὐδείς πάσχω . ἀπορία δέ κατέχω ὁ ἄρχων , καί ὁ τελευταῖος ἀνακρίνω ὁ αὐτός φυλάσσω στρατιώτης εἰ τις ἐσθίω ἤ πίνω , ὡς μανθάνω κατά αὐτός ἐκ ἀκέραιος ὁ κιτρίον δίδωμι , ὁ ἐπέρχομαι ὁ ἡμέρα ὁ μέν πάλιν κελεύω δίδωμι κίτριον , ὁ δέ οὐ · καί ὁ μέν ἐσθίω δάκνω οὐδείς πάσχω , ὁ δέ παραυτίκα πλήσσω ἀποθνῄσκω . δοκιμάζω οὖν διά πολύς ὁ τοιοῦτος εὑρίσκω ὁ κίτριον ἀντιφάρμακον πᾶς δηλητήριος φάρμακον . ἐάν δέ τις ἐν μέλι Ἀττικός ὅλος κιτρίον ὡς ἔχω φύσις συνέψω μετά ὁ σπέρμα , διαλύω μέν ἐν ὁ μέλι , καί ὁ ἀπό αὐτός λαμβάνω ἕωθεν δύο ἤ τρεῖς δάκτυλος οὐδέ ὁστισοῦν ὑπό φάρμακον πάσχω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.29
τούτοις εἴ τις ἀπιστεῖ , μαθέτω καὶ παρὰ Θεοπόμπου τοῦ Χίου , ἀνδρὸς φιλαλήθους καὶ πολλὰ χρήματα καταναλώσαντος εἰς τὴν περὶ τῆς ἱστορίας ἐξέτασιν ἀκριβῆ , φησὶ γὰρ οὗτος ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ τριακοστῇ τῶν ἱστοριῶν περὶ Κλεάρχου διηγούμενος τοῦ Ἡρακλεωτῶν τῶν ἐν τῷ Πόντῳ τυράννου , ὡς βιαίως ἀνῄρει πολλοὺς καὶ ὡς τοῖς πλείστοις ἐδίδου ἀκόνιτον πιεῖν ἐπειδὴ οὖν , φησί , πάντες ἔγνωσαν τὴν τοῦ φαρμάκου ταύτην φιλοτησίαν , οὐ προῄεσαν τῶν οἰκιῶν πρὶν φαγεῖν πήγανον τοῦτο γὰρ τοὺς προφαγόντας μηδὲν πάσχειν πίνοντας τὸ ἀκόνιτον ὃ καὶ κληθῆναί φησι διὰ τὸ φύεσθαι ἐν τόπῳ Ἀκόναις καλουμένῳ ὄντι περὶ τὴν Ἡράκλειαν . ταῦτ’ εἰπόντος τοῦ Δημοκρίτου θαυμάσαντες οἱ πολλοὶ τὴν τοῦ κιτρίου δύναμιν ἀπήσθιον ὡς μὴ πρότερον φαγόντες ἢ πιόντες τι . Πάμφιλος δ’ ἐν ταῖς Γλώσσαις Ῥωμαίους φησὶν αὐτὸ κίτρον καλεῖν .
Lemmas: οὗτος εἰ τις ἀπιστέω , μανθάνω καί παρά Θεόπομπος ὁ Χίος , ἀνήρ φιλαλήθης καί πολύς χρῆμα καταναλίσκω εἰς ὁ περί ὁ ἱστορία ἐξέτασις ἀκριβής , φημί γάρ οὗτος ἐν ὁ ὄγδοος καί τριακοστός ὁ ἱστορίη περί Κλέαρχος διηγέομαι ὁ Ἡρακλεώτης ὁ ἐν ὁ Πόντος τύραννος , ὡς βίαιος ἀναιρέω πολύς καί ὡς ὁ πολύς δίδωμι ἀκόνιτον πίνω ἐπειδή οὖν , φημί , πᾶς γιγνώσκω ὁ ὁ φάρμακον οὗτος φιλοτήσιος , οὐ προέρχομαι ὁ οἰκία πρίν ἐσθίω πήγανον οὗτος γάρ ὁ προεσθίω μηδείς πάσχω πίνω ὁ ἀκόνιτον ὅς καί καλέω φημί διά ὁ φύω ἐν τόπος Ἀκόνη καλέω εἰμί περί ὁ Ἡράκλεια . οὗτος λέγω ὁ Δημόκριτος θαυμάζω ὁ πολύς ὁ ὁ κίτριον δύναμις ἀπεσθίω ὡς μή πρότερος ἐσθίω ἤ πίνω τίς . Πάμφιλος δέ ἐν ὁ γλῶσσα Ῥωμαῖος φημί αὐτός κίτρον καλέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.30
ἑξῆς δὲ τοῖς προειρημένοις κατ’ ἰδίαν ἐπεισενεχθέντων ἡμῖν πολλῶν ὀστρέων καὶ τῶν ἄλλων ὀστρακοδέρμων σχεδὸν τὰ πλεῖστα αὐτῶν μνήμης ἠξιωμένα παρ’ Ἐπιχάρμῳ ἐν Ἥβας Γάμῳ εὑρίσκω διὰ τούτων ἄγει δὲ παντοδαπὰ κογχύλια , λεπάδας , ἀστάκους , κραβύζους , κικιβάλους , τηθυνάκια , βαλάνους , πορφύρας , ὄστρεια συμμεμυκότα , τὰ διελεῖν μέν ἐστι χαλεπά , καταφαγῆμεν δ᾽ εὐμαρέα · μύας ἀναρίτας τε κάρυκάς τε καὶ σκιφύδρια , τὰ γλυκέα μὲν ἐντ’ ἐπέσθειν , ἐμπαγῆμεν δ’ ὀξέα , τούς τε μακρογογγύλους σωλῆνας · ἁ μέλαινά τε κόγχος , ἅπερ κογχοθηρᾶν παισὶν ἐστ’ ἰσωνία · θάτεραι δὲ γάιαι κόγχοι τε κἀμαθίτιδες , ταὶ κακοδόκιμοι τε κἠύωνοι , τὰς ἀνδροφυκτίδας πάντες ἄνθρωποι καλέονθ᾽ , ἁμὲς δὲ λεύκας τοὶ θεοί .
Lemmas: ἑξῆς δέ ὁ προλέγω κατά ἴδιος ἐπεισφέρω ἐγώ πολύς ὄστρεον καί ὁ ἄλλος ὀστρακόδερμος σχεδόν ὁ πολύς αὐτός μνήμη ἀξιόω παρά Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβη Γάμος εὑρίσκω διά οὗτος ἄγω δέ παντοδαπός κογχύλιον , λεπάς , ἀστακός , κράβυζος , κικίβαλος , τηθυνάκιον , βάλανος , πορφύρα , ὄστρεον συμμύω , ὁ διαιρέω μέν εἰμί χαλεπός , καταφάσσω δέ εὐμαρής · μῦς ἀναρίτης τε κῆρυξ τε καί σκιφύδριον , ὁ γλυκύς μέν εἰμί ἐπέσθω , ἐμπάσσω δέ ὀξύς , ὁ τε μακρογόγγυλος σωλήν · ὁ μέλας τε κόγχος , ὅς κογχοθηρός παῖς εἰμί ἰσωνία · θάς δέ γῖα κόγχος τε ἀμαθῖτις , ὁ κακοδόκϊμος τε κἠύωνος , ὁ ἀνδροφυκτίς πᾶς ἄνθρωπος καλέω , ἑμές δέ λεύκη ὁ θεός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.31
ἐν δὲ Μούσαις γράφεται ἀντὶ τοῦ κόγχος , ἅπερ κογχοθηρᾶν παισὶν ἐστ’ ἰσωνία κόγχος , ἃν τέλλιν καλέομες · ἐστὶ δ’ ἅδιστον κρέας . τὴν τελλίναν δὲ λεγομένην ἴσως δηλοῖ , ἣν Ῥωμαῖοι μίτλον ὀνομάζουσι . μνημονεύων δ’ αὐτῆς Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικὸς ἐν τῷ περὶ τῆς ἀχνυμένης σκυτάλης συγγράμματι ὁμοίας φησὶν εἶναι τὰς λεπάδας ταῖς καλουμέναις τελλίναις . Καλλίας δ’ ὁ Μιτυληναῖος ἐν τῷ περὶ τῆς παρ’ Ἀλκαίῳ λεπάδος παρὰ τῷ Ἀλκαίῳ . , φησὶν εἶναι ᾠδὴν ἧς ἡ ἀρχή · πέτρας καὶ πολιᾶς θαλάσσας τέκνον , ἧς ἐπὶ τέλει γεγράφθαι ἐκ δὲ παίδων χαύνοις φρένας ἁ θαλασσία λεπάς . ὁ δ’ Ἀριστοφάνης γράφει ἀντὶ τοῦ λεπὰς χέλυς , καί φησιν οὐκ εὖ Δικαίαρχον ἐκδεξάμενον λέγειν τὰς λεπάδας · τὰ παιδάρια δὲ ἡνίκ’ ἂν εἰς τὸ στόμα λάβωσιν , αὐλεῖν ἐν ταύταις καὶ παίζειν , καθάπερ καὶ παρ’ ἡμῖν τὰ σπερμολόγα τῶν παιδαρίων ταῖς καλουμέναις τελλίναις , ὡς καὶ Σώπατρός φησιν ὁ φλυακογράφος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Εὐβουλοθεομβρότῳ ἀλλ’ ἴσχε · τελλίνης γὰρ ἐξαίφνης μέ τις ἀκοὰς μελῳδὸς ἦχος εἰς ἐμὰς ἔβη . πάλιν δ’ ὁ Ἐπίχαρμος ἐν Πύρρᾳ καὶ Προμαθεῖ φησι · τὰν τέλλιν μάν , τὸν ἀναρίταν θᾶσαι δὴ καὶ λεπὰς ὅσσα . παρὰ Σώφρονι δὲ κόγχοι μελαινίδες λέγονται · μελαινίδες γάρ τοι νισοῦντι ἐμὶν ἐκ τοῦ μικροῦ λιμένος . ἐν δὲ τῷ ἐπιγραφομένῳ Ὡλιεὺς τὸν ἀγροιώταν χηράμβας ὀνομάζει , καὶ Ἀρχίλοχος δὲ τῆς χηράμβης μέμνηται , τοῦ δ’ ἀναρίτου Ἴβυκος . καλεῖται δ’ ὁ ἀναρίτης καὶ ἀνάρτας . κοχλιῶδες δὲ ὂν τὸ ὄστρεον προσέχεται ταῖς πέτραις ὥσπερ αἱ λεπάδες . Ἡρώνδας δ’ ἐν Συνεργαζομέναις · προσφὺς ὅκως τις χοιράδων ἀναρίτης . Αἰσχύλος δ’ ἐν Πέρσαις τις ἀνηρει τοὺς νήσους νηριτοτρόφους εἴρηκεν . Ὅμηρος δὲ τῶν τηθέων μέμνηται .
Lemmas: ἐν δέ Μοῦσα γράφω ἀντί ὁ κόγχος , ὅς κογχοθηρός παῖς εἰμί ἰσωνία κόγχος , ὅς τέλλις καλέω · εἰμί δέ ἡδύς κρέας . ὁ τελλίνη δέ λέγω ἴσως δηλόω , ὅς Ῥωμαῖος μίτλος ὀνομάζω . μνημονεύω δέ αὐτός Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικός ἐν ὁ περί ὁ ἀχεύω σκυτάλη σύγγραμμα ὅμοιος φημί εἰμί ὁ λεπάς ὁ καλέω τελλίνη . Καλλίας δέ ὁ Μιτυληναῖος ἐν ὁ περί ὁ παρά Ἀλκαῖος λεπάς παρά ὁ Ἀλκαῖος . , φημί εἰμί ἀοιδή ὅς ὁ ἀρχή · πέτρα καί πολιός θάλασσα τέκνον , ὅς ἐπί τέλος γράφω ἐκ δέ παῖς χαῦνος φρήν ὁ θαλάσσιος λεπάς . ὁ δέ Ἀριστοφάνης γράφω ἀντί ὁ λεπάς χέλυς , καί φημί οὐ εὖ Δικαίαρχος ἐκδέχομαι λέγω ὁ λεπάς · ὁ παιδάριον δέ ἡνίκα ἄν εἰς ὁ στόμα λαμβάνω , αὐλέω ἐν οὗτος καί παίζω , καθά καί παρά ἐγώ ὁ σπερμολόγος ὁ παιδάριον ὁ καλέω τελλίνη , ὡς καί Σώπατρος φημί ὁ φλυακογράφος ἐν ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Εύ̓βουλοθεομβροτον ἀλλά ἴσχω · τελλίνη γάρ ἐξαίφνης ἐγώ τις ἀκοή μελῳδός ἦχος εἰς ἐμός βαίνω . πάλιν δέ ὁ Ἐπίχαρμος ἐν Πύρρα καί Προμηθεύς φημί · ὁ τέλλις μήν , ὁ ἀναρίτης θάομαι δή καί λεπάς ὅσος . παρά Σώφρων δέ κόγχος μελαινίς λέγω · μελαινίς γάρ σύ νίζω ἐγώ ἐκ ὁ μικρός λιμήν . ἐν δέ ὁ ἐπιγράφω Ὡλιεύς ὁ ἀγροιώτης χηράμβη ὀνομάζω , καί Ἀρχίλοχος δέ ὁ χηράμβη μιμνῄσκω , ὁ δέ ἀναρίτης Ἴβυκος . καλέω δέ ὁ ἀναρίτης καί ἀναρτάω . κοχλιώδης δέ εἰμί ὁ ὄστρεον προσέχω ὁ πέτρα ὥσπερ ὁ λεπάς . Ἡρώνδας δέ ἐν Συνεργαζομέναι · προσφύω ὅπως τις χοιράς ἀναρίτης . Αἰσχύλος δέ ἐν Πέρσης τις τιἀνηρσκω ὁ νῆσος νηριτοτρόφος λέγω . Ὅμηρος δέ ὁ τῆθος μιμνῄσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.32
Διοκλῆς δ’ ὁ Καρύστιος ἐν τοῖς Ὑγιεινοῖς κράτιστά φησιν εἶναι τῶν κογχυλίων πρὸς διαχώρησιν καὶ οὔρησιν μύας , ὄστρεα , κτένας , χήμας . Ἄρχιππος δ’ ἐν Ἰχθύσι · λεπάσιν , ἐχίνοις , ἐσχάραις , βελόναις τε τοῖς κτεσίν τε · ῥωμαλεώτερα δὲ τῶν κογχυλίων φησὶν εἶναι ὁ Διοκλῆς κόγχας , πορφύρας , κήρυκας , περὶ δὲ τῶν κηρύκων ὁ Ἄρχιππος τάδε λέγει · κῆρυξ θαλάσσης τρόφιμος , υἱὸς πορφύρας . Σπεύσιππος δ’ ἐν β’ Ὁμοίων παραπλήσια εἶναι κήρυκας , πορφύρας , στραβήλους , κόγχους . τῶν στραβήλων μνημονεύει καὶ Σοφοκλῆς ἐν Καμικοῖς οὕτως · ἁλίας στραβήλου τῆσδε , τέκνον , εἴ τινα δυναίμεθ’ εὑρεῖν ἔτι ὁ Σπεύσιππος ἑξῆς πάλιν ἰδίᾳ καταριθμεῖται κόγχους , κτένας , μῦς , πίννας , σωλῆνας , καὶ ἐν ἄλλῳ μέρει ὄστρεα , λεπάδας . ἀραρὼς δὲ Καμπυλίωνί φησιν τὰ κομψὰ μὲν δὴ ταῦτα νωγαλεύματα , κόγχαι τε καὶ σωλῆνες αἵ τε καμπύλαι καρῖδες ἐξήλλοντο δελφίνων δίκην . σώφρων δ’ ἐν Μίμοις · τίνες δ’ ἐντί ποκα , φίλα , τοιδέ τοι μακρογόγγυλοι ; β . σωλῆνές θην τοῦτοί γα γλυκύκρεον κογχύλιον , χηρᾶν γυναικῶν λίχνευμα . τῶν δὲ πιννῶν μνημονεύει Κρατῖνος ἐν ᾽ Ἀρχιλόχοις · ἡ μὲν δὴ πίννῃσι καὶ ὀστρείοισιν ὁμοίη . Φιλύλλιος δ’ ἢ Εὔνικος ἢ Ἀριστοφάνης ἐν Πόλεσι · πουλυπόδειον , σηπιδάριον , κάραβον , ἀστακόν , ὄστρειον , χήμας , λεπάδας , σωλῆνας , μῦς , πίννας , κτένας ἐκ Μιτυλήνης · αἴρετ’ ἀνθρακίδας , τρίγλη , σαργός , κεστρεύς , πέρκη , κορακῖνοι . Ἀγίας δὲ καὶ Δερκύλος ἐν Ἀργολικοῖς τοὺς στραβήλους ἀστραβήλους ὀνομάζουσι , μνημονεύοντες αὐτῶν ὡς ἐπιτηδείων ὄντων εἰς τὸ σαλπίζειν .
Lemmas: Διοκλῆς δέ ὁ Καρύστιος ἐν ὁ Ὑγιεινός κρατύς φημί εἰμί ὁ κογχύλιον πρός διαχώρησις καί οὔρησις μῦς , ὄστρεον , κτείς , χήμη . Ἄρχιππος δέ ἐν Ἰχθύς · λεπάς , ἐχῖνος , ἐσχάρα , βελόνη τε ὁ κτείς τε · ῥωμαλέος δέ ὁ κογχύλιον φημί εἰμί ὁ Διοκλῆς κόγχη , πορφύρα , κῆρυξ , περί δέ ὁ κῆρυξ ὁ Ἄρχιππος ὅδε λέγω · κῆρυξ θάλασσα τρόφιμος , υἱός πορφύρα . Σπεύσιππος δέ ἐν βʹ Ὅμοιος παραπλήσιος εἰμί κῆρυξ , πορφύρα , στράβηλος , κόγχος . ὁ στράβηλος μνημονεύω καί Σοφοκλῆς ἐν Καμικός οὕτως · ἅλιος στράβηλος ὅδε , τέκνον , εἰ τις δύναμαι εὑρίσκω ἔτι ὁ Σπεύσιππος ἑξῆς πάλιν ἴδιος καταριθμέω κόγχος , κτείς , μῦς , πίννα , σωλήν , καί ἐν ἄλλος μέρος ὄστρεον , λεπάς . ἀραρίσκω δέ Καμπυλίων φημί ὁ κομψός μέν δή οὗτος νωγάλευμα , κόγχη τε καί σωλήν ὁ τε καμπύλος καρίς ἐξάλλομαι δελφίς δίκη . σώφρων δέ ἐν Μῖμος · τίς δέ εἰμί ποτέ , φίλος , οιδἑ τοι μακρογόγγυλος ; Β . σωλήν θήν τοῦτος γε γλυκύκρεος κογχύλιον , χήρα γυνή λίχνευμα . ὁ δέ πίννα μνημονεύω Κρατῖνος ἐν ἒ Ἀρχίλοχος · ὁ μέν δή πίννα καί ὄστρεον ὅμοιος . Φιλύλλιος δέ ἤ Εὔνικος ἤ Ἀριστοφάνης ἐν Πόλις · πουλυπόδειον , σηπιδάριον , κάραβος , ἀστακός , ὄστρειον , χήμη , λεπάς , σωλήν , μῦς , πίννα , κτείς ἐκ Μιτυλήνη · ἀείρω ἀνθρακίδες , τρίγλη , σαργός , κεστρεύς , πέρκη , κορακῖνος . Ἀγίας δέ καί Δερκύλος ἐν Ἀργολικός ὁ στράβηλος ἀστράβηλος ὀνομάζω , μνημονεύω αὐτός ὡς ἐπιτήδειος εἰμί εἰς ὁ σαλπίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.33
τὰς δὲ κόγχας ἔστιν εὑρεῖν λεγομένας καὶ θηλυκῶς καὶ ἀρσενικῶς . Ἀριστοφάνης Βαβυλωνίοις · ἀνέχασκον εἷς ἕκαστος ἐμφερέστατα ὀπτωμέναις κόγχαισιν ἐπὶ τῶν ἀνθράκων . Τηλεκλείδης δ’ ἐν Ἡσιόδοις κόγχη φησὶ διελεῖν . καὶ Σώφρων γυναικείοις · αἵ γα μὰν κόγχαι , ὥσπερ αἲ κ’ ἐξ ἑνὸς κελεύματος , κεχάναντι ἁμῖν πᾶσαι , τὸ δὲ κρῆς ἑκάστας ἐξέχει . ἀρσενικῶς δὲ Αἰσχύλος ἐν Ποντίῳ Γλαύκῳ · κόγχοι μύες κὤστρεια . Ἀριστώνυμος Θησεῖ · κόγχος ἦν βάπτων αὐλῶν ὁμοίως . παραπλησίως δ’ εἴρηκε καὶ Φρύνιχος Σατύροις . Ἱκέσιος δὲ ὁ Ἐρασιστράτειος τῶν χημῶν φησι τὰς μὲν τραχείας λέγεσθαι , τὰς δὲ βασιλικάς καὶ τὰς μὲν τραχείας καὶ κακοχύλους εἶναι , ὀλιγοτρόφους , εὐεκκρίτους , χρῆσθαι δὲ αὐταῖς καὶ δελέασι τοὺς πορφυρευομένους · τῶν δὲ λείων κατὰ τὰ μεγέθη καὶ τὰς διαφορὰς εἶναι κρατίστας . Ἡγήσανδρος δ’ ἐν ὑπομνήμασι τὰς τραχείας φησὶ κόγχας ὑπὸ μὲν Μακεδόνων κωρύκους καλεῖσθαι , ὑπὸ δὲ Ἀθηναίων κριούς ,
Lemmas: ὁ δέ κόγχη εἰμί εὑρίσκω λέγω καί θηλυκός καί ἀρσενικός . Ἀριστοφάνης Βαβυλώνιος · ἀναχάσκω εἷς ἕκαστος ἐμφερής ὀπτάω κόγχη ἐπί ὁ ἄνθραξ . Τηλεκλείδης δέ ἐν Ἡσίοδος κόγχη φημί διαιρέω . καί Σώφρων γυναικεῖος · ὁ γε μήν κόγχη , ὥσπερ εἰ ἄν ἐκ εἷς κέλευμα , κεχάναθενω ἐγώ πᾶς , ὁ δέ κρέας ἕκαστος ἐκχέω . ἀρσενικός δέ Αἰσχύλος ἐν Πόντιος Γλαῦκος · κόγχος μῦς ὄστρεον . Ἀριστώνυμος Θησεύς · κόγχος εἰμί βάπτω αὐλός ὅμοιος . παραπλήσιος δέ λέγω καί Φρύνιχος Σάτυρος . Ἱκέσιος δέ ὁ Ἐρασιστράτειος ὁ χήμη φημί ὁ μέν τραχύς λέγω , ὁ δέ βασιλικός καί ὁ μέν τραχύς καί κακόρχυλος εἰμί , ὀλιγότροφος , εὐέκκριτος , χράω δέ αὐτός καί δέλεαρ ὁ πορφυρεύω · ὁ δέ λεῖος κατά ὁ μέγεθος καί ὁ διαφορά εἰμί κρατύς . Ἡγήσανδρος δέ ἐν ὑπόμνημα ὁ τραχύς φημί κόγχη ὑπό μέν Μακεδών Κώρυκος καλέω , ὑπό δέ Ἀθηναῖος κριός ,