athenaeus-soph.deipnosophistae 4.35
Θρᾳκίων δὲ δείπνων μνημονεύει Ξενοφῶν ἐν ζ Ἀναβάσεως τὸ παρὰ Σεύθῃ διαγράφων συμπόσιον ἐν τούτοις · ἐπειδὴ δὲ εἰσῆλθον ἐπὶ τὸ δεῖπνον πάντες τὸ δὲ δεῖπνον ἦν καθημένοις κύκλῳ , ἔπειτα δὲ τρίποδες εἰσηνέχθησαν πᾶσιν . οὗτοι δὲ ὅσον εἴκοσι κρεῶν μεστοὶ νενεμημένων καὶ ἄρτοι ζύμητες μεγάλοι προσπεπερονημένοι ἦσαν πρὸς τοῖς κρέασι . μάλιστα δ’ αἱ τράπεζαι κατὰ τοὺς ξένους αἰεὶ ἐτίθεντο · νόμος γὰρ ἦν . καὶ πρῶτος τοῦτ’ ἐποίει Σεύθης · ἀνελόμενος τοὺς παρ’ αὑτῷ κειμένους ἄρτους διέκλα κατὰ μικρὰ καὶ διερρίπτει οἷς αὐτῷ ἐδόκει καὶ τὰ κρέα ὡσαύτως , ὅσον μόνον γεύσασθαι ἑαυτῷ καταλιπών . καὶ οἱ ἄλλοι δὲ κατὰ τὰ αὐτὰ ἐποίουν , καθ’ οὓς καὶ αἱ τράπεζαι ἔκειντο . Ἀρκὰς δέ τις Ἀρύστας ὄνομα , φαγεῖν δεινός , τὸ μὲν διαρριπτεῖν εἴα χαίρειν , λαβὼν δ’ εἰς τὴν χεῖρα ὅσον τριχοίνικον ἄρτον καὶ κρέα θέμενος ἐπὶ τὰ γόνατα ἐδείπνει . κέρατα δὲ οἴνου περιέφερον καὶ πάντες ἐδέχοντο . ὁ δὲ Ἀρύστας ἐπεὶ παρ’ αὐτὸν φέρων τὸ κέρας ὁ οἰνοχόος ἦν , εἶπεν ἰδὼν τὸν Ξενοφῶντα οὐκ ἔτι δειπνοῦντα · ᾽ ἐκείνῳ , ἔφη , δός · σχολάζει γὰρ ἤδη , ἐγὼ δ’ οὔπω ἐνταῦθα μὲν δὴ γέλως ἐγένετο . ἐπεὶ δὲ προὐχώρει ὁ πότος , εἰσῆλθεν ἀνὴρ Θρᾷξ ἵππον ἔχων λευκὸν καὶ λαβὼν κέρας μεστὸν ᾽ προπίνω σοι , ὦ Σεύθη , ἔφη , καὶ τὸν ἵππον δωροῦμαι , ἐφ’ οὗ καὶ διώκων ὃν ἂν θέλῃς αἱρήσεις καὶ ἀποχωρῶν οὐ μὴ δείσῃς τὸν πολέμιον.᾽ ἄλλος παῖδα εἰσαγαγὼν οὕτως ἐδωρήσατο προπίνων καὶ ἄλλος ἱμάτια τῇ γυναικί , καὶ Τιμασίων προπίνων φιάλην τε ἀργυρᾶν καὶ κοπίδα ἀξίαν δέκα μνῶν . Γνήσιππος δὲ τις Ἀθηναῖος ἀναστὰς εἶπεν ὅτι ἀρχαῖος εἴη νόμος κάλλιστος τοὺς μὲν ἔχοντας διδόναι τῷ βασιλεῖ τιμῆς ἕνεκα , τοῖς δὲ μὴ ἔχουσι διδόναι τὸν βασιλέα . Ξενοφῶν δὲ ἀνέστη θαρσαλέως καὶ δεξάμενος τὸ κέρας εἶπεν ἐγώ σοι , ὦ Σεύθη , δίδωμι ἐμαυτὸν καὶ τοὺς ἐμοὺς τούτους ἑταίρους φίλους εἶναι πιστοὺς καὶ οὐδένα ἄκοντα , καὶ νῦν πάρεισιν οὐδέν σε προσαιτοῦντες , ἀλλὰ καὶ πονεῖν ὑπὲρ σοῦ καὶ προκινδυνεύειν βουλόμενοι.᾽ καὶ ὁ Σεύθης ἀναστὰς συνέπιε καὶ συγκατεσκεδάσατο μετ’ αὐτοῦ τὸ κέρας , μετὰ δὲ ταῦτα εἰσῆλθον κέρασί τε οἵοις σημαίνουσιν αὐλοῦντες καὶ σάλπιγξιν ὠμοβοείαις ῥυθμούς τε καὶ οἱονεὶ μάγαδιν σαλπίζοντες .
Lemmas: Θρᾴκιος δέ δεῖπνον μνημονεύω Ξενοφῶν ἐν ζ Ἀνάβασις ὁ παρά Σεύθης διαγράφω συμπόσιον ἐν οὗτος · ἐπειδή δέ εἰσέρχομαι ἐπί ὁ δεῖπνον πᾶς ὁ δέ δεῖπνον εἰμί κάθημαι κύκλος , ἔπειτα δέ τρίπους εἰσφέρω πᾶς . οὗτος δέ ὅσος εἴκοσι κρέας μεστός νέμω καί ἄρτος ζύμητες μέγας προσπερονάω εἰμί πρός ὁ κρέας . μάλα δέ ὁ τράπεζα κατά ὁ ξένος ἀεί τίθημι · νόμος γάρ εἰμί . καί πρῶτος οὗτος ποιέω Σεύθης · ἀναιρέω ὁ παρά ἑαυτοῦ κεῖμαι ἄρτος διακλάω κατά μικρός καί διαρρίπτω ὅς αὐτός δοκέω καί ὁ κρέας ὡσαύτως , ὅσος μόνος γεύω ἑαυτοῦ καταλείπω . καί ὁ ἄλλος δέ κατά ὁ αὐτός ποιέω , κατά ὅς καί ὁ τράπεζα κεῖμαι . Ἀρκάς δέ τις Ἀρύστης ὄνομα , ἐσθίω δεινός , ὁ μέν διαρρίπτω ἐάω χαίρω , λαμβάνω δέ εἰς ὁ χείρ ὅσος τριχοίνικος ἄρτος καί κρέας τίθημι ἐπί ὁ γόνυ δειπνέω . κέρας δέ οἶνος περιφέρω καί πᾶς δέχομαι . ὁ δέ Ἀρύστης ἐπεί παρά αὐτός φέρω ὁ κέρας ὁ οἰνοχόος εἰμί , λέγω ὁράω ὁ Ξενοφῶν οὐ ἔτι δειπνέω · ἒ ἐκεῖνος , φημί , δίδωμι · σχολάζω γάρ ἤδη , ἐγώ δέ οὔπω ἐνταῦθα μέν δή γέλως γίγνομαι . ἐπεί δέ προχωρέω ὁ πότος , εἰσέρχομαι ἀνήρ Θρᾷξ ἵππος ἔχω λευκός καί λαμβάνω κέρας μεστός ἒ προπίνω σύ , ὦ Σεύθης , φημί , καί ὁ ἵππος δωρέω , ἐπί ὅς καί διώκω ὅς ἄν ἐθέλω αἱρέω καί ἀποχωρέω οὐ μή δείδω ὁ πολέμιον.᾽ ἄλλος παῖς εἰσάγω οὕτως δωρέω προπίνω καί ἄλλος ἱμάτιον ὁ γυνή , καί Τιμασίων προπίνω φιάλη τε ἀργύρεος καί κοπίς ἄξιος δέκα μνᾶ . Γνήσιππος δέ τις Ἀθηναῖος ἀνίστημι λέγω ὅτι ἀρχαῖος εἰμί νόμος καλός ὁ μέν ἔχω δίδωμι ὁ βασιλεύς τιμή ἕνεκα , ὁ δέ μή ἔχω δίδωμι ὁ βασιλεύς . Ξενοφῶν δέ ἀνίστημι θαρσαλέος καί δέχομαι ὁ κέρας λέγω ἐγώ σύ , ὦ Σεύθης , δίδωμι ἐμαυτοῦ καί ὁ ἐμός οὗτος ἑταῖρος φίλος εἰμί πιστός καί οὐδείς ἄκων , καί νῦν πάρειμι οὐδείς σύ προσαιτέω , ἀλλά καί πονέω ὑπέρ σύ καί προκινδυνεύω βουλόμενοι.᾽ καί ὁ Σεύθης ἀνίστημι συμπίνω καί συγκατασκεδάννυμαι μετά αὐτός ὁ κέρας , μετά δέ οὗτος εἰσέρχομαι κέρας τε οἷος σημαίνω αὐλέω καί σάλπιγξ ὠμοβόειος ῥυθμός τε καί οἱονεί μάγαδις σαλπίζω .