athenaeus-soph.deipnosophistae 13.35
οὐ χρὴ δὲ θαυμάζειν εἰ ἐξ ἀκοῆς τινες ἠράσθησάν τινων , ὁπότε Χάρης ὁ Μιτυληναῖος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Ἱστοριῶν τῶν περὶ Ἀλέξανδρόν φησιν πολλοὺς ὀνείρατι θεασαμένους τινὰς οὓς μὴ πρότερον εἶδον ἐρασθῆναι αὐτῶν γράφει δὲ οὕτως · Ὑστάσπῃ νεώτερος ἦν ἀδελφὸς Ζαριάδρης , περὶ ὧν λέγουσιν οἱ ἐπιχώριοι ὅτι ἐξ Ἀφροδίτης καὶ Ἀδώνιδος ἐγεννήθησαν . ἐκυρίευσεν δὲ ὁ μὲν Ὑστάσπης Μηδίας καὶ τῆς ὑποκάτω χώρας , ὁ δὲ Ζαριάδρης τῆς ὑπεράνω Κασπίων πυλῶν μέχρι τοῦ Τανάιδος . τῶν δὲ ἐπέκεινα τοῦ Τανάιδος Ὁμάρτῃ βασιλεῖ Μαραθῶν θυγάτηρ ἦν ὄνομα Ὀδάτις · περὶ ἧς ἐν ταῖς ἱστορίαις γέγραπται ὡς ἄρα κατὰ τὸν ὕπνον ἰδοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἐρασθείη , τὸ δ’ αὐτὸ τοῦτο κἀκείνῳ πάθος συμπεσεῖν πρὸς αὐτήν . διετέλουν γοῦν ἀλλήλων ἐπιθυμοῦντες διὰ τὴν κατὰ τὸν ὕπνον φαντασίαν . ἦν δὲ ἡ Ὀδάτις καλλίστη τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν γυναικῶν , καὶ ὁ Ζαριάδρης δὲ ἦν καλός , πέμποντος οὖν τοῦ Ζαριάδρου πρὸς τὸν Ὁμάρτην καὶ φιλοτιμουμένου γῆμαι τὴν ἄνθρωπον , οὐ συνετίθετο ὁ Ὁμάρτης διὰ τὸ εἶναι ἀρρένων παίδων ἔρημος , ἤθελεν γὰρ αὐτὴν δοῦναι ἑνὶ τῶν περὶ αὑτὸν οἰκείων . καὶ μετ’ οὐ πολὺν χρόνον ὁ Ὁμάρτης συναγαγὼν τοὺς ἐκ τῆς βασιλείας δυνάστας καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς ἐποιεῖτο τοὺς γάμους , οὐ προειπὼν ὅτῳ μέλλοι διδόναι τὴν θυγατέρα , ἀκμαζούσης οὖν τῆς μέθης εἰσκαλέσας τὴν Ὀδάτιν ὁ πατήρ εἰς τὸ συμπόσιον εἶπεν ἀκουόντων τῶν συνδείπνων ᾽ ἡμεῖς , ὦ θύγατερ Ὀδάτι , νῦν ποιούμεθα τοὺς σοὺς γάμους . περιβλέψασα οὖν καὶ θεωρήσασα πάντας λαβοῦσα χρυσῆν φιάλην καὶ πληρώσασα δὸς ᾧ θέλεις γαμηθῆναι · τούτου γὰρ κεκλήσῃ γυνή κἀκείνη περιβλέψασα πάντας ἀπῄει δακρύουσα , ποθοῦσα τὸν Ζαριάδρην ἰδεῖν ἐπεστάλκει · γὰρ αὐτῷ ὅτι μέλλουσιν οἱ γάμοι συντελεῖσθαι . ὁ δὲ στρατοπεδεύων ἐπὶ τοῦ Τανάιδος διαλαθὼν τὴν στρατοπεδείαν διέβη μετὰ μόνου τοῦ ἁρματηλάτου καὶ νυκτὸς ὁρμήσας ἐπὶ τοῦ ἅρματος διῆλθεν διὰ γῆς πολλῆς , διώξας περὶ τοὺς ὀκτακοσίους σταδίους . πλησίον δὲ τῆς κώμης γενόμενος ἐν ᾗ τοὺς γάμους συνετέλουν καὶ καταλιπὼν ἔν τινι τόπῳ αὐτῷ ἅρματι τὸν ἁρματηλάτην προῆγεν ἐνδεδυκὼς στολὴν Σκυθικήν . καὶ παρελθὼν εἰς τὴν αὐλὴν καὶ ἰδὼν τὴν Ὀδάτιν ἑστηκυῖαν πρὸ τοῦ κυλικείου καὶ δακρύουσαν κιρνᾶσάν τε βραδέως τὴν φιάλην εἶπεν πλησίον στὰς παρ’ αὐτὴν ὦ Ὀδάτι , πάρειμι δή σοι καθάπερ ἠξίωσας , ἐγὼ Ζαριάδρης.᾽ ἡ δὲ κατανοήσασα ξένον ἄνδρα καὶ καλὸν καὶ ὅμοιον τῷ κατὰ τὸν ὕπνον ἑωραμένῳ περιχαρὴς γενομένη δίδωσιν αὐτῷ τὴν φιάλην · καὶ ὃς ἁρπάσας αὐτὴν ἀπήγαγεν ἐπὶ τὸ ἅρμα καὶ ἔφυγεν ἔχων τὴν Ὀδάτιν . οἱ δὲ παῖδες καὶ αἱ θεράπαιναι συνειδυῖαι τὸν ἔρωτα κατεσιώπησαν καὶ κελεύοντος τοῦ πατρὸς λαλεῖν οὐκ ἔφασαν εἰδέναι ὅπου πεπόρευται . μνημονεύεται δὲ ὁ ἔρως οὗτος παρὰ τοῖς τὴν Ἀσίαν οἰκοῦσι βαρβάροις καὶ περισσῶς ἐστι ζηλωτός , καὶ τὸν μῦθον τοῦτον ζωγραφοῦσιν ἐν τοῖς ἱεροῖς καὶ τοῖς βασιλείοις , ἔτι δὲ ταῖς ἰδιωτικαῖς οἰκίαις · καὶ ταῖς ἑαυτῶν θυγατράσιν οἱ πολλοὶ τῶν δυναστῶν ὄνομα τίθενται Ὀδάτιν .
Lemmas: οὐ χρή δέ θαυμάζω εἰ ἐκ ἀκοή τις ἐράω τις , ὁπότε Χάρης ὁ Μιτυληναῖος ἐν ὁ δεκάτη ὁ Ἱστορίη ὁ περί Ἀλέξανδρος φημί πολύς ὄνειρος θεάομαι τις ὅς μή πρότερος ὁράω ἐράω αὐτός γράφω δέ οὕτως · Ὑστάσπης νέος εἰμί ἀδελφός Ζαριάδρης , περί ὅς λέγω ὁ ἐπιχώριος ὅτι ἐκ Ἀφροδίτη καί Ἄδωνις γεννάω . κυριεύω δέ ὁ μέν Ὑστάσπης Μηδία καί ὁ ὑποκάτω χώρα , ὁ δέ Ζαριάδρης ὁ ὑπεράνω Κάσπιος πύλη μέχρι ὁ Τάναϊς . ὁ δέ ἐπέκεινα ὁ Τάναϊς Ὁμάρτης βασιλεύς Μάραθα θυγάτηρ εἰμί ὄνομα Ὀδάτις · περί ὅς ἐν ὁ ἱστορία γράφω ὡς ἄρα κατά ὁ ὕπνος ὁράω ὁ Ζαριάδρης ἐράω , ὁ δέ αὐτός οὗτος ἐκεῖνος πάθος συμπίπτω πρός αὐτός . διατελέω γοῦν ἀλλήλων ἐπιθυμέω διά ὁ κατά ὁ ὕπνος φαντασία . εἰμί δέ ὁ Ὀδάτις καλός ὁ κατά ὁ Ἀσία γυνή , καί ὁ Ζαριάδρης δέ εἰμί καλός , πέμπω οὖν ὁ Ζαριάδρης πρός ὁ Ὁμάρτης καί φιλοτιμέομαι γαμέω ὁ ἄνθρωπος , οὐ συντίθημι ὁ Ὁμάρτης διά ὁ εἰμί ἄρσην παῖς ἐρῆμος , ἐθέλω γάρ αὐτός δίδωμι εἷς ὁ περί ἑαυτοῦ οἰκεῖος . καί μετά οὐ πολύς χρόνος ὁ Ὁμάρτης συνάγω ὁ ἐκ ὁ βασιλεία δυνάστης καί φίλος καί συγγενής ποιέω ὁ γάμος , οὐ προλέγω ὅστις μέλλω δίδωμι ὁ θυγάτηρ , ἀκμάζω οὖν ὁ μέθη εἰσκαλέω ὁ Ὀδάτις ὁ πατήρ εἰς ὁ συμπόσιον λέγω ἀκούω ὁ σύνδειπνος ᾽ ἐγώ , ὦ θυγάτηρ Ὀδάτις , νῦν ποιέω ὁ σός γάμος . περιβλέπω οὖν καί θεωρέω πᾶς λαμβάνω χρύσεος φιάλη καί πληρόω δίδωμι ὅς ἐθέλω γαμέω · οὗτος γάρ καλέω γυνή ἐκεῖνος περιβλέπω πᾶς ἀπέρχομαι δακρύω , ποθέω ὁ Ζαριάδρης ὁράω ἐπιστέλλω · γάρ αὐτός ὅτι μέλλω ὁ γάμος συντελέω . ὁ δέ στρατοπεδεύω ἐπί ὁ Τάναϊς διαλανθάνω ὁ στρατοπεδεία διαβαίνω μετά μόνος ὁ ἁρματηλάτης καί νύξ ὁρμάω ἐπί ὁ ἅρμα διέρχομαι διά γῆ πολύς , διώκω περί ὁ ὀκτακόσιοι στάδιον . πλησίον δέ ὁ κώμη γίγνομαι ἐν ὅς ὁ γάμος συντελέω καί καταλείπω ἐν τις τόπος αὐτός ἅρμα ὁ ἁρματηλάτης προάγω ἐνδύω στολή Σκυθικός . καί παρέρχομαι εἰς ὁ αὐλή καί ὁράω ὁ Ὀδάτις ἵστημι πρό ὁ κυλικεῖον καί δακρύω κιρνάω τε βραδύς ὁ φιάλη λέγω πλησίον ἵστημι παρά αὐτός ὦ Ὀδάτις , πάρειμι δή σύ καθά ἀξιόω , ἐγώ Ζαριάδρης ὁ δέ κατανοέω ξένος ἀνήρ καί καλός καί ὅμοιος ὁ κατά ὁ ὕπνος ὁράω περιχαρής γίγνομαι δίδωμι αὐτός ὁ φιάλη · καί ὅς ἁρπάζω αὐτός ἀπάγω ἐπί ὁ ἅρμα καί φεύγω ἔχω ὁ Ὀδάτις . ὁ δέ παῖς καί ὁ θεράπαινα σύνοιδα ὁ ἔρως κατασιωπάω καί κελεύω ὁ πατήρ λαλέω οὐ φημί οἶδα ὅπου πορεύω . μνημονεύω δέ ὁ ἔρως οὗτος παρά ὁ ὁ Ἀσία οἰκέω βάρβαρος καί περισσός εἰμί ζηλωτός , καί ὁ μῦθος οὗτος ζωγραφέω ἐν ὁ ἱερός καί ὁ βασίλειον , ἔτι δέ ὁ ἰδιωτικός οἰκία · καί ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ ὁ πολύς ὁ δυνάστης ὄνομα τίθημι Ὀδάτις .