athenaeus-soph.deipnosophistae 1.48
περὶ Ἰταλικῶν οἴνων φησὶν ὁ παρὰ τούτῳ τῷ σοφιστῇ Γαληνός · ὁ Φαλερῖνος οἶνος ἀπὸ ἐτῶν δέκα ἐστὶ πότιμος καὶ ἀπὸ πεντεκαίδεκα μέχρι εἴκοσιν · ὁ δ᾽ · ὑπὲρ τοῦτον ἐκπίπτων τὸν χρόνον κεφαλαλγὴς καὶ τοῦ νευρώδους καθάπτεται . εἴδη δ’ αὐτοῦ δύο , ὁ αὐστηρὸς καὶ ὁ γλυκάζων οὗτος δὲ τοιοῦτος γίνεται ὅταν ὑπὸ τὸν τρυγητὸν νότοι πνεύσωσι , παρ’ ὃ καὶ μελάντερος γίνεται , ὁ δὲ μὴ οὕτω τρυγηθεὶς αὐστηρός τε καὶ τῷ χρώματι κιρρός . καὶ τοῦ Ἀλβανοῦ δὲ οἴνου εἴδη δύο , ὁ μὲν γλυκάζων , ὁ δ’ ὀμφακίας · ἀμφότεροι δὲ ἀπὸ πεντεκαίδεκα ἐτῶν ἀκμάζουσι . Συρεντῖνος δὲ ἀπὸ πέντε καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἄρχεται γίνεσθαι πότιμος · ὢν γὰρ ἀλιπὴς καὶ λίαν ψαφαρὸς μόλις πεπαίνεται καὶ παλαιούμενος σχεδὸν μόνοις ἐστὶν ἐπιτήδειος τοῖς χρωμένοις διηνεκῶς . ὁ δὲ Ῥηγῖνος τοῦ Συρεντίνου λιπαρώτερος ὢν χρήσιμος ἀπὸ ἐτῶν πεντεκαίδεκα . χρήσιμος καὶ ὁ Πριούερνος λεπτομερέστερος ὢν τοῦ Ῥηγίνου ἥκιστά τε καθαπτόμενος κεφαλῆς , τούτῳ ἐμφερὴς ὁ Φορμιανός , ταχὺ δὲ ἀκμάζει καὶ λιπαρώτερός ἐστιν αὐτοῦ . βράδιον δ’ ἀκμάζει ὁ Τριφολῖνος , ἐστὶ δὲ τοῦ Συρεντίνου γεωδέστερος . ὁ δὲ Στατανὸς τῶν πρώτων ἐστὶν οἴνων , ἐμφερὴς τῷ Φαλερίνῳ , κουφότερος , οὐ πληκτικός , ὁ Τιβουρτῖνος λεπτός , εὐδιάπνευστος , ἀκμάζων ἀπὸ ἐτῶν δέκα · κρείττων δὲ γίνεται παλαιούμενος . ὁ Λαβικανὸς ἡδὺς καὶ λιπαρὸς τῇ γεύσει , μεταξὺ Φαλερίνου καὶ ᾽ Ἀλβανοῦ · ὁ δὲ ἄρχεται τῆς πόσεως ἀπὸ ἐτῶν δέκα . ὁ Γαυρανὸς δὲ καὶ ὀλίγος καὶ κάλλιστος , προσέτι τε εὔτονος καὶ παχύς , Πραινεστίνου δὲ καὶ Τιβουρτίνου λιπαρώτερος . ὁ Μαρσικὸς δὲ πάνυ αὐστηρός , εὐστόμαχος δέ . γίνεται δὲ περὶ τὴν Καμπανίας Κύμην ὁ καλούμενος Οὐλβανός , κοῦφος , πότιμος ἀπὸ ἐτῶν πέντε , ὁ Ἀγκωνιτανὸς χρηστός , λιπαρός , πο ὁ Βυξεντῖνος ἐμφερῶς ἔχει τῷ Ἀλβανῷ τῷ ὀμφακίᾳ · ἐστὶ δὲ δυνάμει καὶ εὐστόμαχος . ὁ Οὐελίτερνος δὲ ἡδὺς πινόμενος , εὐστόμαχος · ἴδιον δ’ αὐτοῦ τὸ μὴ δοκεῖν ἀπαρέγχυτος εἶναι · ἐμφαίνει γὰρ ὡς ἐμμεμιγμένου αὐτῷ ἑτέρου , ὁ Καληνὸς κοῦφος , τοῦ Φαλερίνου εὐστομαχώτερος . εὐγενὴς δὲ καὶ ὁ Καίκουβος , πληκτικός , εὔτονος · παλαιοῦται δὲ μετὰ ἱκανὰ ἔτη . ὁ Φουνδανὸς εὔτονος , πολύτροφος , κεφαλῆς καὶ στομάχου ἅπτεται · διὸ οὐ πολὺς ἐν συμποσίοις πίνεται . πάντων δὲ τούτων ὁ Σαβῖνος κουφότερος , ἀπὸ ἐτῶν ἑπτὰ ἐπιτήδειος πίνεσθαι μέχρι πεντεκαίδεκα . ὁ δὲ Σιγνῖνος μέχρις ἐτῶν ἓξ χρήσιμος , παλαιωθεὶς δὲ πολὺ χρησιμώτερος . ὁ Νουμεντανὸς ἀκμάζει ταχὺ καὶ ἀπὸ ἐτῶν πέντε πότιμός ἐστιν ἐστὶ οὔτε λίαν ἡδὺς οὔτε λεπτός , ὁ Σπωλητῖνος οἶνος καὶ πινόμενος ἡδὺς καὶ τῷ χρώματι χρυσίζει . Αἰκουανὸς κατὰ πολλὰ τῷ Συρεντίνῳ παρεμφερής , ὁ Βαρῖνος λίαν αὐστηρὸς καὶ ἀεὶ ἑαυτοῦ κρείττων γίνεται , εὐγενὴς καὶ ὁ Καυκῖνος καὶ τῷ Φαλερίνῳ ἐμφερής . ὁ Βενεφρανὸς εὐστόμαχος καὶ κοῦφος , ὁ ἐν Νεαπόλει Τρεβιλλικὸς εὔκρατος τῇ δυνάμει , εὐστόμαχος , εὔστομος . ὁ Ἔρβουλος ἐν ἀρχῇ μέν ἐστι μέλας , μετ’ οὐ πολλὰ δὲ ἔτη λευκὸς γίνεται · ἐστὶ δὲ λίαν κοῦφος καὶ τρυφερός , ὁ Μασσαλιήτης καλός · ὀλίγος δὲ γίνεται , παχύς , σαρκώδης . Ταραντῖνος δὲ καὶ οἱ ἀπὸ τοῦ κλίματος τούτου πάντες ἁπαλοί , οὐ πλῆξιν , οὐ τόνον ἔχοντες , ἡδεῖς , εὐστόμαχοι . ὁ δὲ Μαμερτῖνος ἔξω μὲν τῆς Ἰταλίας γίνεται · καὶ γινόμενος ἐν Σικελίᾳ καλεῖται Ἰωτάλινος . ἡδὺς δ’ ἐστί , κοῦφος , εὔτονος ὅτι παρ’ Ἰνδοῖς τιμᾶται δαίμων , ὥς φησι Χάρης ὁ Μιτυληναῖος , ὃς καλεῖται Σοροάδειος · ἑρμηνεύεται δὲ Ἑλλάδι φωνῇ οἰνοποιός .
Lemmas: περί Ἰταλικός οἶνος φημί ὁ παρά οὗτος ὁ σοφιστής Γαληνός · ὁ Φαλερῖνος οἶνος ἀπό ἔτος δέκα εἰμί πότιμος καί ἀπό πεντεκαίδεκα μέχρι εἴκοσι · ὁ δέ · ὑπέρ οὗτος ἐκπίπτω ὁ χρόνος κεφαλαλγής καί ὁ νευρώδης καθάπτω . εἶδος δέ αὐτός δύο , ὁ αὐστηρός καί ὁ γλυκάζω οὗτος δέ τοιοῦτος γίγνομαι ὅταν ὑπό ὁ τρύγητος νότος πνέω , παρά ὅς καί μελάντερος γίγνομαι , ὁ δέ μή οὕτως τρυγάω αὐστηρός τε καί ὁ χρῶμα κιρρός . καί ὁ Ἀλβανός δέ οἶνος εἶδος δύο , ὁ μέν γλυκάζω , ὁ δέ ὀμφακίας · ἀμφότερος δέ ἀπό πεντεκαίδεκα ἔτος ἀκμάζω . Συρεντῖνος δέ ἀπό πέντε καί εἴκοσι ἔτος ἄρχω γίγνομαι πότιμος · εἰμί γάρ ἀλιπής καί λίαν ψαφαρός μόλις πεπαίνω καί παλαιόω σχεδόν μόνος εἰμί ἐπιτήδειος ὁ χράω διηνεκής . ὁ δέ Ῥηγῖνος ὁ Συρεντῖνος λιπαρός εἰμί χρήσιμος ἀπό ἔτος πεντεκαίδεκα . χρήσιμος καί ὁ Πριούερνος λεπτομερής εἰμί ὁ Ῥηγῖνος ἦκα τε καθάπτω κεφαλή , οὗτος ἐμφερής ὁ Φορμιανός , ταχύς δέ ἀκμάζω καί λιπαρός εἰμί αὐτός . βράδιον δέ ἀκμάζω ὁ Τριφολῖνος , εἰμί δέ ὁ Συρεντῖνος γεώδης . ὁ δέ Στατανός ὁ πρῶτος εἰμί οἶνος , ἐμφερής ὁ Φαλερῖνος , κοῦφος , οὐ πληκτικός , ὁ Τιβουρτῖνος λεπτός , εὐδιάπνευστος , ἀκμάζω ἀπό ἔτος δέκα · κρατύς δέ γίγνομαι παλαιόω . ὁ Λαβικανός ἡδύς καί λιπαρός ὁ γεῦσις , μεταξύ Φαλερῖνος καί ἒ Ἀλβανός · ὁ δέ ἄρχω ὁ πόσις ἀπό ἔτος δέκα . ὁ Γαυρανός δέ καί ὀλίγος καί καλός , προσέτι τε εὔτονος καί παχύς , Πραινεστῖνος δέ καί Τιβουρτῖνος λιπαρός . ὁ Μαρσικός δέ πάνυ αὐστηρός , εὐστόμαχος δέ . γίγνομαι δέ περί ὁ Καμπανία Κύμη ὁ καλέω Οὐλβανός , κοῦφος , πότιμος ἀπό ἔτος πέντε , ὁ Ἀγκωνιτανός χρηστός , λιπαρός , πο ὁ Βυξεντῖνος ἐμφερής ἔχω ὁ Ἀλβανός ὁ ὀμφακίας · εἰμί δέ δύναμις καί εὐστόμαχος . ὁ Οὐελίτερνος δέ ἡδύς πίνω , εὐστόμαχος · ἴδιος δέ αὐτός ὁ μή δοκέω ἀπαρέγχυτος εἰμί · ἐμφαίνω γάρ ὡς ἐμμίγνυμαι αὐτός ἕτερος , ὁ Καληνός κοῦφος , ὁ Φαλερῖνος εὐστόμαχος . εὐγενής δέ καί ὁ Καίκουβος , πληκτικός , εὔτονος · παλαιόω δέ μετά ἱκανός ἔτος . ὁ Φουνδανός εὔτονος , πολύτροφος , κεφαλή καί στόμαχος ἅπτω · διό οὐ πολύς ἐν συμπόσιον πίνω . πᾶς δέ οὗτος ὁ Σαβῖνος κοῦφος , ἀπό ἔτος ἑπτά ἐπιτήδειος πίνω μέχρι πεντεκαίδεκα . ὁ δέ Σιγνῖνος μέχρι ἔτος ἕξ χρήσιμος , παλαιόω δέ πολύς χρήσιμος . ὁ Νουμεντανός ἀκμάζω ταχύς καί ἀπό ἔτος πέντε πότιμος εἰμί εἰμί οὔτε λίαν ἡδύς οὔτε λεπτός , ὁ Σπωλητῖνος οἶνος καί πίνω ἡδύς καί ὁ χρῶμα χρυσίζω . Αἰκουανός κατά πολύς ὁ Συρεντῖνος παρεμφερής , ὁ Βαρῖνος λίαν αὐστηρός καί ἀεί ἑαυτοῦ κρατύς γίγνομαι , εὐγενής καί ὁ Καυκῖνος καί ὁ Φαλερῖνος ἐμφερής . ὁ Βενεφρανός εὐστόμαχος καί κοῦφος , ὁ ἐν Νεάπολις Τρεβιλλικός εὔκρατος ὁ δύναμις , εὐστόμαχος , εὔστομος . ὁ Ἔρβουλος ἐν ἀρχή μέν εἰμί μέλας , μετά οὐ πολύς δέ ἔτος λευκός γίγνομαι · εἰμί δέ λίαν κοῦφος καί τρυφερός , ὁ Μασσαλιήτης καλός · ὀλίγος δέ γίγνομαι , παχύς , σαρκώδης . Ταραντῖνος δέ καί ὁ ἀπό ὁ κλίμα οὗτος πᾶς ἁπαλός , οὐ πλῆξις , οὐ τόνος ἔχω , ἡδύς , εὐστόμαχος . ὁ δέ Μαμερτῖνος ἔξω μέν ὁ Ἰταλία γίγνομαι · καί γίγνομαι ἐν Σικελία καλέω Ἰωτάλινος . ἡδύς δέ εἰμί , κοῦφος , εὔτονος ὅτι παρά Ἰνδός τιμάω δαίμων , ὡς φημί Χάρης ὁ Μιτυληναῖος , ὅς καλέω Σοροάδειος · ἑρμηνεύω δέ Ἑλλάς φωνή οἰνοποιός .