athenaeus-soph.deipnosophistae 9.51
ὁ δὲ Μύνδιος Ἀλέξανδρος οὐ πίνειν φησὶ τὴν φάσσαν ἀνακύπτουσαν ὡς τὴν τρυγόνα καὶ τοῦ χειμῶνος μὴ φθέγγεσθαι , εἰ μὴ εὐδίας γενομένης . λέγεται δὲ ὅτι ἡ οἰνὰς ἐὰν φαγοῦσα τὸ τῆς ἰξίας σπέρμα ἐπί τινος ἀφοδεύσῃ δένδρου , νέαν ἰξίαν φύεσθαι . Δαίμαχος δ’ ἐν τοῖς Ἰνδικοῖς ἱστορεῖ περιστερὰς μηλίνας γίνεσθαι ἐν Ἰνδοῖς . Χάρων δ’ ὁ Λαμψακηνὸς ἐν τοῖς Περσικοῖς περὶ Μαρδονίου ἱστορῶν καὶ τοῦ διαφθαρέντος στρατοῦ Περσικοῦ περὶ τὸν Ἄθω γράφει καὶ ταῦτα · καὶ λευκαὶ περιστεραὶ τότε πρῶτον εἰς Ἕλληνας ἐφάνησαν , πρότερον οὐ γιγνόμεναι . ὁ δ’ Ἀριστοτέλης φησὶν ὡς αἱ περιστεραὶ γινομένων τῶν νεοττῶν τῆς ἁλμυριζούσης γῆς διαμασησάμεναι ἐμπτύουσιν αὐτοῖς διοιγνῦσαι τὸ στόμα , διὰ τούτου παρασκευάζουσαι αὐτοὺς πρὸς τὴν τροφήν . τῆς δὲ Σικελίας ἐν Ἔρυκι καιρός τις ἐστίν , ὃν καλοῦσιν Ἀναγωγάς , ἐν ᾧ φασι τὴν θεὸν εἰς Λιβύην ἀνάγεσθαι . τότ’ οὖν αἱ περὶ τὸν τόπον περιστεραὶ ἀφανεῖς γίνονται ὡς δὴ τῇ θεῷ συναποδημοῦσαι . καὶ μεθ’ ἡμέρας ἐννέα ἐν τοῖς λεγομένοις Καταγωγίοις μιᾶς προπετασθείσης ἐκ τοῦ πελάγους περιστερᾶς καὶ εἰς τὸν νεὼν εἰσπτάσης παραγίνονται καὶ αἱ λοιπαί . ὅσοι οὖν τότε περιουσίας εὖ ἥκουσι τῶν περιοίκων εὐωχοῦνται , οἱ δὲ λοιποὶ κροταλίζουσιν μετὰ χαρᾶς , ὄζει τε πᾶς ὁ τόπος τότε βούτυρον , ᾧ δὴ τεκμηρίῳ χρῶνται τῆς θείας ἐπανόδου . Αὐτοκράτης ἐν τοῖς Ἀχαικοῖς καὶ τὸν Δία ἱστορεῖ μεταβαλεῖν τὴν μορφὴν εἰς περιστερὰν ἐρασθέντα παρθένου Φθίας ὄνομα ἐν Αἰγίῳ . Ἀττικοὶ δὲ ἀρσενικῶς περιστερὸν καλοῦσιν . Ἄλεξις Συντρέχουσιν λευκὸς Ἀφροδίτης εἰμὶ γὰρ περιστερός , ὁ δὲ Διόνυσος οἶδε τὸ μεθύσαι μόνον εἰ δὲ νέον ἢ παλαιόν , οὐ πεφρόντικεν . ἐν δὲ Δορκίδι ἢ Ποππυζούσῃ θηλυκῶς εἴρηκε καὶ ὅτι αἱ Σικελικαὶ διάφοροί εἰσι περιστερὰς ἔνδον τρέφω τῶν Σικελικῶν τούτων πάνυ κομψάς . Φερεκράτης ἐν Γραυσί φησιν ἀπόπεμψον ἀγγέλλοντα τὸν περιστερόν . ἐν δὲ Πετάλῃ · ἀλλ᾽ , ὦ περιστέριον , ὅμοιον Κλεισθένει , πέτου , κόμισον δὲ μ’ ἐς Κύθηρα καὶ Κύπρον . Νίκανδρος δὲ ἐν δευτέρῳ Γεωργικῶν τῶν Σικελικῶν μνημονεύων πελειάδων φησί · καί τε σύ γε θρέψαιο Δρακοντιάδας διτοκεύσας ἢ Σικελὰς μεγάροισι πελειάδας · οὐδὲ φιν ἅρπαι οὐδ’ ὄφις ὀστρακέοις λωβήσιμοι ἐξενέπονται ,
Lemmas: ὁ δέ Μύνδιος Ἀλέξανδρος οὐ πίνω φημί ὁ φάσσα ἀνακύπτω ὡς ὁ τρυγών καί ὁ χειμών μή φθέγγομαι , εἰ μή εὐδία γίγνομαι . λέγω δέ ὅτι ὁ οἰνάς ἐάν ἐσθίω ὁ ὁ ἰξία σπέρμα ἐπί τις ἀφοδεύω δένδρον , νέος ἰξία φύω . Δαΐμαχος δέ ἐν ὁ Ἰνδικός ἱστορέω περιστερά μήλινος γίγνομαι ἐν Ἰνδός . Χάρων δέ ὁ Λαμψακηνός ἐν ὁ Περσικός περί Μαρδόνιος ἱστορέω καί ὁ διαφθείρω στρατός Περσικός περί ὁ Ἄθως γράφω καί οὗτος · καί λευκός περιστερά τότε πρῶτος εἰς Ἕλλην φαίνω , πρότερος οὐ γίγνομαι . ὁ δέ Ἀριστοτέλης φημί ὡς ὁ περιστερά γίγνομαι ὁ νεοσσός ὁ ἁλμυρίζω γῆ διαμασάομαι ἐμπτύω αὐτός διοίγνυμι ὁ στόμα , διά οὗτος παρασκευάζω αὐτός πρός ὁ τροφή . ὁ δέ Σικελία ἐν Ἔρυξ καιρός τις εἰμί , ὅς καλέω Ἀναγωγή , ἐν ὅς φημί ὁ θεός εἰς Λιβύη ἀνάγω . τότε οὖν ὁ περί ὁ τόπος περιστερά ἀφανής γίγνομαι ὡς δή ὁ θεός συναποδημέω . καί μετά ἡμέρα ἐννέα ἐν ὁ λέγω Καταγώγιον εἷς προπετάννυμι ἐκ ὁ πέλαγος περιστερά καί εἰς ὁ ναός εἰσπέτομαι παραγίγνομαι καί ὁ λοιπός . ὅσος οὖν τότε περιουσία εὖ ἥκω ὁ περίοικος εὐωχέω , ὁ δέ λοιπός κροταλίζω μετά χαρά , ὄζω τε πᾶς ὁ τόπος τότε βούτυρον , ὅς δή τεκμήριον χράω ὁ θεῖος ἐπάνοδος . Αὐτοκράτης ἐν ὁ Ἀχαϊκός καί ὁ Ζεύς ἱστορέω μεταβάλλω ὁ μορφή εἰς περιστερά ἔραμαι παρθένος Φθία ὄνομα ἐν Αἴγιον . Ἀττικός δέ ἀρσενικός περιστερός καλέω . Ἄλεξις Συντρέχω λευκός Ἀφροδίτη εἰμί γάρ περιστερός , ὁ δέ Διόνυσος οἶδα ὁ μεθύσκω μόνος εἰ δέ νέος ἤ παλαιός , οὐ φροντίζω . ἐν δέ Δορκίς ἤ Ποππυζούσα θηλυκός λέγω καί ὅτι ὁ Σικελικός διάφορος εἰμί περιστερά ἔνδον τρέφω ὁ Σικελικός οὗτος πάνυ κομψός . Φερεκράτης ἐν Γραῦς φημί ἀποπέμπω ἀγγέλλω ὁ περιστερός . ἐν δέ Πετάλη · ἀλλά , ὦ περιστέριον , ὅμοιος Κλεισθένης , πέτομαι , κομίζω δέ ἐγώ εἰς Κύθηρα καί Κύπρος . Νίκανδρος δέ ἐν δεύτερος Γεωργικός ὁ Σικελικός μνημονεύω πελειάς φημί · καί τε σύ γε τρέφω Δρακοντίας διτοκεύω ἤ Σικελός μέγαρον πελειάς · οὐδέ φιν ἅρπη οὐδέ ὄφις ὀστράκεος λωβήσϊμος ἐξενέπω ,