athenaeus-soph.deipnosophistae 15.18
περὶ δὲ τοῦ Ναυκρατίτου στεφάνου τίς ἐστι τὴν ἄνθην πολλὰ ἀναζητήσας καὶ πολλῶν πυθόμενος , ὡς οὐδὲν ἐμάνθανον , ἐνέτυχον ὀψέ ποτε Πολυχάρμου Ναυκρατίτου ἐπιγραφομένῳ βιβλίῳ Περὶ Ἀφροδίτης , ἐν ᾧ ταυτὶ γέγραπται · κατὰ δὲ τὴν τρίτην πρὸς ταῖς εἴκοσιν Ὀλυμπιάδα ὁ Ἡρόστρατος , πολίτης ἡμέτερος ἐμπορίᾳ χρώμενος καὶ χώραν πολλὴν περιπλέων , προσσχών ποτε καὶ Πάφῳ τῆς Κύπρου ἀγαλμάτιον Ἀφροδίτης σπιθαμιαῖον , ἀρχαῖον τῇ τέχνῃ , ὠνησάμενος ᾔει φέρων εἰς τὴν Ναύκρατιν . καὶ αὐτῷ πλησίον φερομένῳ τῆς Αἰγύπτου τῇ χειμὼν αἰφνίδιον ἐπέπεσεν καὶ συνιδεῖν οὐκ ἦν ὅπου γῆς ἦσαν , κατέφυγον ἅπαντες ἐπὶ τὸ τῆς Ἀφροδίτης ἄγαλμα σῴζειν αὑτοὺς αὐτὴν δεόμενοι . ἡ δὲ θεὸς προσφιλὴς γὰρ τοῖς Ναυκρατίταις ἦν αἰφνίδιον ἐποίησε πάντα τὰ παρακείμενα αὐτῇ μυρρίνης χλωρᾶς πλήρη ὀδμῆς τε ἡδίστης ἐπλήρωσεν τὴν ναῦν ἤδη ἀπειρηκόσι τοῖς ἐμπλέουσιν τὴν σωτηρίαν διὰ τὴν πολλὴν ναυτίαν γενομένου τε ἐμέτου πολλοῦ · καὶ ἡλίου ἐκλάμψαντος κατιδόντες τοὺς ὅρμους ἧκον εἰς τὴν Ναύκρατιν . καὶ ὁ Ἡρόστρατος ἐξορμήσας τῆς νεὼς μετὰ τοῦ ἀγάλματος , ἔχων καὶ τὰς αἰφνίδιον αὐτῷ ἀναφανείσας χλωρὰς μυρρίνας , ἀνέθηκεν ἐν τῷ τῆς Ἀφροδίτης ἱερῷ · θύσας δὲ τῇ θεῷ καὶ ἀναθεὶς τῇ Ἀφροδίτῃ τἄγαλμα , καλέσας δὲ καὶ ἐφ’ ἑστίασιν ἐν αὐτῷ τῷ ἱερῷ τοὺς προσήκοντας καὶ τοὺς οἰκειοτάτους ἔδωκεν ἑκάστῳ καὶ στέφανον ἐκ τῆς μυρρίνης , ὃν καὶ τότε ἐκάλεσε Ναυκρατίτην . ὁ μὲν οὖν Πολύχαρμος ταῦτα . οἷς κἀγὼ πείθομαι , ἡγούμενος οὐκ ἄλλον τινὰ εἶναι Ναυκρατίτην στέφανον ἢ τὸν ἐκ τῆς μυρρίνης , τῷ καὶ μετὰ τῶν ῥόδων ὑπὸ τοῦ Ἀνακρέοντος φορεῖσθαι . καὶ ὁ Φιλωνίδης δὲ εἴρηκεν ὡς ὁ τῆς μυρρίνης στέφανος τὴν ἐκ τῶν οἴνων ἀναθυμίασιν ἀποκρούεται καὶ ὁ τῶν ῥόδων ἔχει τι κεφαλαλγίας παρηγορικὸν πρὸς τῷ καὶ ἐμψύχειν . γελοῖοι οὖν εἰσιν οἱ λέγοντες Ναυκρατίτην εἶναι στέφανον τὸν ἐκ τῆς βύβλου τῆς στεφανωτρίδος καλουμένης παρ᾽ Αἰγυπτίοις , παρατιθέμενοι Θεοπόμπου ἐκ τῆς τρι〈σκαιδεκάτης τῶν Φιλιππικῶν καὶ ἑνδεκά〉της τῶν Ἑλληνικῶν , ὅς φησιν Ἀγησιλάῳ τῷ Λάκωνι παραγενομένῳ εἰς Αἴγυπτον δῶρα πέμψαι τοὺς Αἰγυπτίους ἄλλα τέ τινα καὶ δὴ καὶ τὴν στεφανωτρίδα βύβλον . ἐγὼ δὲ οὐκ οἶδα τίνα ὠφέλειαν ἢ ἡδονὴν ἔχει τὸ βύβλῳ στεφανοῦσθαι μετὰ ῥόδων , πλὴν εἰ μή τι οἱ τούτοις χαίροντες στέψονται ὁμοῦ σκορόδοις καὶ ῥόδοις . παμπόλλους δὲ οἶδα λέγοντας τὸν ἐκ τῆς σαμψούχου στέφανον εἶναι τὸν Ναυκρατίτην πολὺ δὲ τὸ ἄνθος τοῦτο κατὰ τὴν Αἴγυπτον . διάφορος δὲ γίνεται κατὰ τὴν ὀδμὴν ἡ ἐν Αἰγύπτῳ μυρρίνη παρὰ τὰς ἐν ἄλλαις χώραις , ὡς καὶ Θεόφραστος ἱστορεῖ .
Lemmas: περί δέ ὁ Ναυκρατίτης στέφανος τις εἰμί ὁ ἄνθη πολύς ἀναζητέω καί πολύς πυνθάνομαι , ὡς οὐδείς μανθάνω , ἐντυγχάνω ὀψέ ποτέ Πολύχαρμος Ναυκρατίτης ἐπιγράφω βιβλίον Περι Ἀφροδίτη , ἐν ὅς οὗτος γράφω · κατά δέ ὁ τρίτος πρός ὁ εἴκοσι Ὀλυμπιάς ὁ Ἡρόστρατος , πολίτης ἡμέτερος ἐμπορία χράω καί χώρα πολύς περιπλέω , προσέχω ποτέ καί Πάφος ὁ Κύπρος ἀγαλμάτιον Ἀφροδίτη σπιθαμιαῖος , ἀρχαῖος ὁ τέχνη , ὠνέομαι ἔρχομαι φέρω εἰς ὁ Ναύκρατις . καί αὐτός πλησίον φέρω ὁ Αἴγυπτος ὁ χειμών αἰφνίδιος ἐπιπίπτω καί συνοράω οὐ εἰμί ὅπου γῆ εἰμί , καταφεύγω ἅπας ἐπί ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἄγαλμα σῴζω ἑαυτοῦ αὐτός δέω . ὁ δέ θεός προσφιλής γάρ ὁ Ναυκρατίτης εἰμί αἰφνίδιος ποιέω πᾶς ὁ παράκειμαι αὐτός μυρσίνη χλωρός πλήρης ὀσμή τε ἡδύς πληρόω ὁ ναῦς ἤδη ἀπολέγω ὁ ἐμπλέω ὁ σωτηρία διά ὁ πολύς ναυτία γίγνομαι τε ἔμετος πολύς · καί ἥλιος ἐκλάμπω καθοράω ὁ ὅρμος ἥκω εἰς ὁ Ναύκρατις . καί ὁ Ἡρόστρατος ἐξορμάω ὁ ναῦς μετά ὁ ἄγαλμα , ἔχω καί ὁ αἰφνίδιος αὐτός ἀναφαίνω χλωρός μυρσίνη , ἀνατίθημι ἐν ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἱερός · θύω δέ ὁ θεός καί ἀνατίθημι ὁ Ἀφροδίτη ἄγαλμα , καλέω δέ καί ἐπί ἑστίασις ἐν αὐτός ὁ ἱερός ὁ προσήκω καί ὁ οἰκεῖος δίδωμι ἕκαστος καί στέφανος ἐκ ὁ μυρσίνη , ὅς καί τότε καλέω Ναυκρατίτης . ὁ μέν οὖν Πολύχαρμος οὗτος . ὅς ἐγώ πείθω , ἡγέομαι οὐ ἄλλος τις εἰμί Ναυκρατίτης στέφανος ἤ ὁ ἐκ ὁ μυρσίνη , ὁ καί μετά ὁ ῥόδον ὑπό ὁ Ἀνακρέων φορέω . καί ὁ Φιλωνίδης δέ λέγω ὡς ὁ ὁ μυρσίνη στέφανος ὁ ἐκ ὁ οἶνος ἀναθυμίασις ἀποκρούω καί ὁ ὁ ῥόδον ἔχω τις κεφαλαλγία παρηγορικός πρός ὁ καί ἐμψύχω . γέλοιος οὖν εἰμί ὁ λέγω Ναυκρατίτης εἰμί στέφανος ὁ ἐκ ὁ βύβλος ὁ στεφανωτρίς καλέω παρά Αἰγύπτιος , παρατίθημι Θεόπομπος ἐκ ὁ τρισκαιδέκατος ὁ Φιλιππικός καί ἑνδέκατος ὁ Ἑλληνικός , ὅς φημί Ἀγησίλαος ὁ Λάκων παραγίγνομαι εἰς Αἴγυπτος δῶρον πέμπω ὁ Αἰγύπτιος ἄλλος τε τις καί δή καί ὁ στεφανωτρίς βύβλος . ἐγώ δέ οὐ οἶδα τίς ὠφέλεια ἤ ἡδονή ἔχω ὁ βύβλος στεφανόω μετά ῥόδον , πλήν εἰ μή τις ὁ οὗτος χαίρω στέφω ὁμοῦ σκόροδον καί ῥόδον . πάμπολυς δέ οἶδα λέγω ὁ ἐκ ὁ σάμψουχον στέφανος εἰμί ὁ Ναυκρατίτης πολύς δέ ὁ ἄνθος οὗτος κατά ὁ Αἴγυπτος . διάφορος δέ γίγνομαι κατά ὁ ὀσμή ὁ ἐν Αἴγυπτος μυρρίνη παρά ὁ ἐν ἄλλος χώρα , ὡς καί Θεόφραστος ἱστορέω .