athenaeus-soph.deipnosophistae 15.31
Νίκανδρος δ’ ἐν δευτέρῳ Γεωργικῶν καταλέγων καὶ αὐτὸς στεφανωτικὰ ἄνθη καὶ περὶ Ἰωνιάδων Νυμφῶν καὶ περὶ ῥόδων τάδε λέγει · ἀλλὰ τὰ μὲν σπείροις τε καὶ ὅσσ’ ὡραῖα φυτεύοις , ἄνθε’ Ἰαονίηθε · γένη γε μὲν ἰάσι δισσά , ὠχρόν τε χρυσῷ τε φυὴν εἰς ὦπα προσειδές , ἅσσα τ’ Ἰωνιάδες Νύμφαι στέφος ἁγνὸν Ἴωνι Πισαίοις ποθέσασαι ἐνὶ κλήροισιν ὄρεξαν . ἤνυσε γὰρ χλούνηνδε μετεσσύμενος σκυλάκεσσιν , Ἀλφειῷ καὶ λύθρον ἑῶν ἐπλύνατο γυίων ἑσπέριος Νύμφαισιν Ἰαονίδεσσι νυχεύσων . αὐτὰρ ἀκανθοβόλοιο ῥόδου κατατέμνεο βλάστας τάφροις τ’ ἐμπήξειας , ὅσον διπάλαιστα τελέσκων , πρῶτα μὲν ᾽ Ὠδονίηθε Μίδης ἅπερ Ἀσίδος ἀρχὴν λείπων ἐν κλήροισιν ἀνέτρεφεν Ἠμαθίοισιν , αἰὲν ἐς ἑξήκοντα πέριξ κομόωντα πετήλοις · δεύτερα Νισαίης Μεγαρηίδος , οὐδὲ Φάσηλις οὐδὲ αὐτὴ Λεύκοφρυν ἀγασσαμένη ἐπιμεμφής , Ληθαίου Μάγνητος ἐφ’ ὕδασιν εὐθαλέουσα . κισσοῦ δ’ ἄλλοτε κλῶν’ εὐρυρρίζου καπέτοισιν , πολλάκι δὲ στέφος αὐτὸ κορυμβηλοῖο φυτεύσαις Θρασκίω ἢ ἀργωπὸν ἠὲ κλαδέεσσι πλανήτην βλαστοδρεπῆ δὲ χυτοῖο καεὶς μίαν ὄρσεο κόρσην , σπεῖραν ὑπὸ σπυρίδεσσι νεοπλέκτοιοι καθάπτων , ὄφρα δύο κροκόωντες ἐπιζυγέοντε κορύμβοι μέσφα συνωρίζωσιν ὑπερφιάλοιο μετώπου , χλωροῖς ἀμφοτέρωθεν ἐπηρεφέες πετάλοισιν . σπέρματι μὴν κάλυκες κεφαλήγονοι ἀντελέουσιν , ἀργήεις πετάλοισι , κρόκῳ μέσα χροιισθεῖσαι · ἃ κρίνα , λείρια δ’ ἄλλοι ἐπιφθέγγονται ἀοιδῶν , οἱ δὲ καὶ ἀμβροσίην , πολέες δέ τε χάρμ’ Ἀφροδίτης · ἤρισε γὰρ χροιῇ . τὸ δέ που ἐπὶ μέσσον ὄνειδος ὅπλον βρωμήταο διεκτέλλον πεφάτισται . ἶρις δ’ ἐν ῥίζῃσιν ἀγαλλίας ἥ θ’ ὑακίνθῳ αἰαστῇ προσέοικε , χελιδονίοισι δὲ τέλλει ἄνθεσιν , ἰσοδρομεῦσα χελιδόσιν , αἵ τ’ ἀνὰ κόλπῳ φυλλάδα νηλείην ἐκχεύετον , ἀρτίγονοι δὲ εἴδοντ’ ἠμύουσαι ἀεὶ κάλυκες στομίοισιν . σὺν καὶ ἅπερ τ’ ὀξεῖα χροιῇ λυχνὶς οὐδὲ θρυαλλίς , οὐδὲ μὲν ἀνθεμίδων κενεὴ γηρύσεται ἀκμή , οὐδὲ βοάνθεμα κεῖνα τὰ τ’ αἰπύτατον κάρη ὑψοῖ , φλόξ τε θεοῦ αὐγῇσιν ἀνερχομένῃς γανάουσα . ἕρπυλλον δ’ ἐφύδροισιν ἐπ’ ἀμβώνεσσι φυτεύσεις , ὄφρα κλάδοις μακροῖσιν ἐφερπύζων διάηται ἠὲ κατακρεμάησιν ἐφιμείρων ποτὰ Νυμφέων . καὶ δ’ αὐτῆς μήκωνος ἄπο πλαταγώνια βάλλοις , ἄβρωτον κώδειαν ὄφρα κνώπεσσι φυλάξῃ · φυλλάσιν ἦ γὰρ πάντα διοιγομέναισιν ἐφίζει ἑρπετά , τὴν δὲ δρόσοισιν ἐισκομένην βοτέονται κώδειαν , καρποῖο μελιχροτέρου πλήθουσαν . θρίων δ’ οἰχομένων ῥέα μὲν φλόγες , ἄλλοτε ῥιπαὶ πῆξαν σάρκα τυπῇσι , τὰ δ’ οὐ βάσιν ἐστήριξαν , θρῖα δ’ οὐ λέγει τὰ τῆς συκῆς , ἀλλὰ τὰ τῆς μήκωνος οὔτε τί παι βρώμην ποτιδέγμενα · πολλάκι δ’ ἴχνη στιφροῖς ὠλίσθηναν ἐνιχρίμψαντε καρείοις , ἁδρύνει δὲ βλάστα βαθεῖ’ ἐν τεύχεϊ κόπρος σαμψύχου λιβάνου τε νέας κλάδασἠδ’ ὅσα κῆποι ἀνδράσιν ἐργοπόνοις στεφάνους ἔπι πορσαίνουσιν . ἦ γὰρ καὶ λεπταὶ πτερίδες καὶ παιδὸς ἔρωτες λεύκῃ ἰσαιόμενοι , ἐν καὶ κρόκος εἴαρι μύων , κύπρος τ’ ὀσμηρὸν τε σισύμβριον ὅσσα τε κοίλοις ἄσπορα ναιομένοισι τόποις ἀνεθρέψατο λειμὼν κάλλεα , βουφθαλμόν τε καὶ εὐῶδες Διὸς ἄνθος , χάλκας , σὺν δ’ ὑάκινθον ἰωνιάδας τε χαμηλὰς ὀρφνοτέρας , ἃς στύξε μετ’ ἄνθεσι Φερσεφόνεια . σὺν δὲ καὶ ὑψῆέν τε πανόσμεον ὅσσα τε τύμβοι φάσγανα παρθενικαῖς νεοδουπέσιν ἀμφιχέονται , αὐταί τ’ ἠιθέας ἀνεμωνίδες ἀστράπτουσαι τηλόθεν ὀξυτέρῃσιν ἐφελκόμεναι χροιῇσιν . ʽἐν ἐνίοις δὲ γράφεται ἐφελκόμεναι φιλοχροιαῖς . ʼ ʼπᾶς δέ τις ἢ ἑλένειον ἢ ἀστέρα φωτίζοντα δρέψας εἰνοδίοισι θεῶν παρακάββαλε σηκοῖς ἢ αὐτοῖς βρετάεσσιν , ὅτε πρώτιστον ἴδωνται · πολλάκι θέρμια καλά , τοτὲ χρυσανθὲς ἀμέργων λείριά τε στήλαισιν ἐπιφθίνοντα καμόντων καὶ γεραὸν πώγωνα καὶ ἐντραπέας κυκλαμίνους σαύρην θ᾽ , ἣ χθονίου πέφαται στέφος Ἡγεσιλάου .
Lemmas: Νίκανδρος δέ ἐν δεύτερος Γεωργικόν καταλέγω καί αὐτός στεφανωτικός ἄνθος καί περί Ἰωνιάς Νύμφη καί περί ῥόδον ὅδε λέγω · ἀλλά ὁ μέν σπείρω τε καί ὅσος ὡραῖος φυτεύω , ἄνθος Ἰαονίηθος · γένος γε μέν ἴασις δισσός , ὠχρός τε χρυσός τε φυή εἰς ὤψ προσειδής , ὅστις τε Ἰωνιάς Νύμφη στέφος ἁγνός Ἴων Πισαῖοι ποθέω ἐν κλῆρος ὀρέγω . ἀνύω γάρ χλούνης μετασεύομαι σκύλαξ , Ἀλφειός καί λύθρον ἑός πλύνω γυῖον ἑσπέριος Νύμφαι Ἰαονίς νυχεύω . ἀτάρ ἀκανθοβόλος ῥόδος κατατέμνω βλάστη τάφρος τε ἐμπήγνυμι , ὅσος διπάλαιστος τελέσκω , πρῶτος μέν ἒ Ὠδονίηθε Μίδας ὅς Ἄσιας ἀρχή λείπω ἐν κλῆρος ἀνατρέφω Ἠμάθιος , ἀεί εἰς ἑξήκοντα πέριξ κομάω πέτηλον · δεύτερος Νίσαια Μεγαρηίς , οὐδέ Φάσηλις οὐδέ αὐτός Λεύκοφρυς ἄγαμαι ἐπιμεμφής , Λήθαιος Μάγνης ἐπί ὕδωρ εὐθαλέω . κισσός δέ ἄλλοτε κλών εὔρυρριζος κάπετος , πολλάκις δέ στέφος αὐτός κορυμβηλός φυτεύω Θρασκίας ἤ ἀργωπός ἤ κλάδος πλανήτης βλαστοδρεπής δέ χυτός καίω εἷς ὄρνυμι κόρσης , σπεῖρα ὑπό σπυρίς νεοπλέκτοιος καθάπτω , ὄφρα δύο κροκόω ἐπιζυγέω κορύμβος μέσφα συνωρίζω ὑπερφίαλος μέτωπον , χλωρός ἀμφοτέρωθεν ἐπηρεφής πέταλον . σπέρμα μήν κάλυξ κεφαλήγονος ἀνατελέω , ἀργήεις πέταλον , κρόκος μέσος χροιίννυμι · ὅς κρίνον , λείριον δέ ἄλλος ἐπιφθέγγομαι ἀοιδός , ὁ δέ καί ἀμβροσία , πολύς δέ τε χάρμα Ἀφροδίτη · ἐρίζω γάρ χροιά . ὁ δέ που ἐπί μέσος ὄνειδος ὅπλον βρωμήτης διεκτέλλω φατίζω . ἶρις δέ ἐν ῥίζα ἀγαλλιάω ὅς τε ὑάκινθος αἰαστής προσέοικα , χελιδόνιος δέ τέλλω ἄνθος , ἰσοδρομέω χελιδών , ὅς τε ἀνά κόλπος φυλλάς νηλεῖος ἐκχέω , ἀρτίγονος δέ εἴδομαι ἠμύω ἀεί κάλυξ στόμιον . σύν καί ὅς τε ὀξύς χροιά λυχνίς οὐδέ θρυαλλίς , οὐδέ μέν ἀνθεμίς κενός γηρύω ἀκμή , οὐδέ βοάνθεμον ἐκεῖνος ὁ τε αἰπύς κάρα ὑψόω , φλόξ τε θεός αὐγή ἀνέρχομαι γανάω . ἕρπυλλος δέ ἔφυδρος ἐπί ἄμβων φυτεύω , ὄφρα κλάδος μακρός ἐφερπύζω διίημι ἤ κατακρεμάημι ἐφιμείρω ποτός Νύμφαι . καί δέ αὐτός μήκων ἀπό πλαταγώνιον βάλλω , ἄβρωτος κώδεια ὄφρα κνώψ φυλάσσω · φυλλάς ἦ γάρ πᾶς διοίγνυμι ἐφίζω ἑρπετόν , ὁ δέ δρόσος ἐίσκω βοτέω κώδεια , καρπός μελιχρός πλήθω . θρῖον δέ οἴχομαι ῥέα μέν φλόξ , ἄλλοτε ῥιπή πήγνυμι σάρξ τυπή , ὁ δέ οὐ βάσις στηρίζω , θρῖον δέ οὐ λέγω ὁ ὁ συκῆ , ἀλλά ὁ ὁ μήκων οὔτε τίς πη βρώμη προσδέχομαι · πολλάκις δέ ἴχνος στιφρός ὠαλίσθνω ἐγχρίμπτω κάρειον , ἁδρύνω δέ βλάστη βαθύς ἐν τεῦχος κόπρος σάμψυχος λίβανος τε νέος κλάδασἠδ’ ὅσος κῆπος ἀνήρ ἐργοπόνος στέφανος ἐπί πορσύνω . ἦ γάρ καί λεπτός πτερίς καί παῖς ἔρως λεύκη ἰσαίομαι , ἐν καί κρόκος ἔαρ μύω , κύπρος τε ὀσμηρός τε σίσυμβρον ὅσος τε κοῖλος ἄσπορος ναίω τόπος ἀνατρέφω λειμών κάλλος , βουφθαλμός τε καί εὐώδης Ζεύς ἄνθος , χάλκη , σύν δέ ὑάκινθος ἰωνιάδαι τε χαμηλός ὀρφνός , ὅς στυγέω μετά ἄνθος Περσεφόνη . σύν δέ καί ὑψήεις τε πανόσμεος ὅσος τε τύμβος φάσγανον παρθενικός νεοδουπής ἀμφιχέω , αὐτός τε ἠίθεος ἀνεμωνίς ἀστράπτω τηλόθεν ὀξύς ἐφέλκω χροιά . εἰμί ἔνιοι δέ γράφω ἐφέλκω φιλοχροιαί . ἒ πᾶς δέ τις ἤ ἑλένειος ἤ ἀστήρ φωτίζω δρέπω ἐνόδιος θεός παρακαταβάλλω σηκός ἤ αὐτός βρέτας , ὅτε πρῶτος ὁράω · πολλάκις θέρμιον καλός , τότε χρυσανθής ἀμέργω λείριον τε στήλη ἐπιφθίω κάμνω καί γεραός πώγων καί ἀντραπή κυκλάμινος σαύρα τε , ὅς χθόνιος θείνω στέφος Ἡγεσίλαος .