athenaeus-soph.deipnosophistae 5.16
ἀλλὰ γὰρ ἐπανιτέον ἐπὶ τὸ συμπόσιον , ἐν ᾧ ᾽ Ὅμηρος ἐπιδεξίως ἀφορμὴν εὗρεν λόγων , ὥστε κτῆσιν συγκρῖναι φίλου , οὐ γὰρ ὡς πρόβλημα προτείνει , ἀλλ’ ἐπιχαρίτως παρείρας ὁ Μενέλαος , ἐπειδὴ ἤκουσε τῶν ἐπαίνων , τὸ μὲν εἶναι πλούσιος οὐκ ἀρνεῖται · κἀνταῦθα δὲ περιελὼν τὸν φθόνον πολλὰ γάρ φησιν παθών ἔχειν αὐτά . οὐ μέντοι γε ἀξιοῖ ἑαυτὸν θεοῖς συγκρίνειν ἀθάνατοι γὰρ τοῦ γε δόμοι καὶ κτήματ’ ἔασιν . ἐνδειξάμενος δὲ φιλάδελφον ἦθος καὶ μετ’ ἀνάγκης φήσας ζῆν τε καὶ πλουτεῖν ἀντιπαρέθηκε τὸν τῆς φιλίας λόγον ὧν ὄφελον τριτάτην περ ἔχων ἐν δώμασι μοῖραν ναίειν , οἱ δ’ ἄνδρες σόοι ἔμμεναι οἳ τότ’ ὄλοντο Τροίῃ ἐν εὐρείῃ ἑκὰς Ἄργεος ἱπποβότοιο . τίς ἂν οὖν τῶν ἐκγόνων ἐκείνων τῶν ὑπὲρ τοῦ τοιούτου τεθνηκότων οὐκ ἂν κατ’ ἀξίαν δόξειεν τὴν ἐπὶ τῇ στερήσει τοῦ πατρὸς λύπην τῇ τοῦ πατρὸς εὐχαρίστῳ μνήμῃ διορθουμένην ; ὅπως δὲ μὴ δόξῃ κοινὸς εἶναι πρὸς πάντας τοὺς παραπλησίως αὐτῷ τὴν εὔνοιαν ἐνδεδειγμένους , ἐπήνεγκεν τῶν πάντων οὐ τόσσον ὀδύρομαι ἀχνύμενός περ , ὡς ἑνὸς ὅστε μοι ὕπνον ἀπεχθαίρει καὶ ἐδωδήν . ἵνα δὲ μὴ φαίνηται μηδενὸς τῶν ἐκείνου παραμελῶν ἐμνήσθη κατ’ ὄνομα · ὀδύρονται νύ που αὐτὸν Λαέρτης θ’ ὁ γέρων καὶ ἐχέφρων Πηνελόπεια τηλέμαχός θ᾽ , ὃν ἔλειπε νέον γεγαῶτ’ ἐνὶ οἴκῳ . τοῦ δὲ δακρύσαντος πρὸς τὴν μνήμην ὁ μὲν ἐφίστησι κἀν τοσούτῳ , .. τῇ τῆς Ἑλένης ἐπεισόδῳ κἀκείνης ἐκ τῆς ὁμοιότητος τεκμηραμένησ—πάνυ γὰρ αἱ γυναῖκες διὰ τὸ παρατηρεῖσθαι τὴν ἀλλήλων σωφροσύνην δειναὶ τὰς ὁμοιότητας τῶν παίδων πρὸς τοὺς γονέας ἐλέγξαι—παρεμβάλλοντός τινα λόγον καὶ τοῦ Πεισιστράτου—χρὴ γὰρ καὶ τοῦτον μὴ παρεῖναι δορυφορήματος τρόπον—καὶ διαλεχθέντος εὐσχημόνως περὶ τῆς αἰδοῦς τοῦ Τηλεμάχου , πάλιν ἐπιβάλλει ὁ Μενέλαος περὶ τῆς τοῦ ᾽ Ὀδυσσέως φιλίας ὅτι μετὰ μόνου καταγηράναι μάλιστ’ ἂν ἤθελεν ἐκείνου .
Lemmas: ἀλλά γάρ ἐπανιτέον ἐπί ὁ συμπόσιον , ἐν ὅς ἒ Ὅμηρος ἐπιδέξιος ἀφορμή εὑρίσκω λόγος , ὥστε κτῆσις συγκρίνω φίλος , οὐ γάρ ὡς πρόβλημα προτείνω , ἀλλά ἐπίχαρις παρείρω ὁ Μενέλαος , ἐπειδή ἀκούω ὁ ἔπαινος , ὁ μέν εἰμί πλούσιος οὐ ἀρνέομαι · ἐνταῦθα δέ περιαιρέω ὁ φθόνος πολύς γάρ φημί πάσχω ἔχω αὐτός . οὐ μέντοι γε ἀξιόω ἑαυτοῦ θεός συγκρίνω ἀθάνατος γάρ ὁ γε δόμος καί κτῆμα εἰμί . ἐνδείκνυμι δέ φιλάδελφος ἦθος καί μετά ἀνάγκη φημί ζάω τε καί πλουτέω ἀντιπαρατίθημι ὁ ὁ φίλιος λόγος ὅς ὀφείλω τρίτατος περ ἔχω ἐν δῶμα μοῖρα ναίω , ὁ δέ ἀνήρ σῶς εἰμί ὅς τότε ὄλλυμι Τροία ἐν εὐρύς ἑκάς Ἄργος ἱππόβοτος . τίς ἄν οὖν ὁ ἔκγονος ἐκεῖνος ὁ ὑπέρ ὁ τοιοῦτος θνῄσκω οὐ ἄν κατά ἀξία δοκέω ὁ ἐπί ὁ στέρησις ὁ πατήρ λύπη ὁ ὁ πατήρ εὐχάριστος μνήμη διορθόω ; ὅπως δέ μή δοκέω κοινός εἰμί πρός πᾶς ὁ παραπλήσιος αὐτός ὁ εὔνοια ἐνδείκνυμι , ἐπιφέρω ὁ πᾶς οὐ τόσος ὀδύρομαι ἀχεύω περ , ὡς εἷς ὅστε ἐγώ ὕπνος ἀπεχθαίρω καί ἐδωδή . ἵνα δέ μή φαίνω μηδείς ὁ ἐκεῖνος παραμελέω μιμνῄσκω κατά ὄνομα · ὀδύρομαι νῦν που αὐτός Λαέρτης τε ὁ γέρων καί ἐχέφρων Πηνελόπεια τηλέμαχος τε , ὅς λείπω νέος γίγνομαι ἐν οἶκος . ὁ δέ δακρύω πρός ὁ μνήμη ὁ μέν ἐφίστημι ἐν τοσοῦτος , .. ὁ ὁ Ἑλένη ἐπείσοδος κά̓κες ἐκ ὁ ὁμοιότης τεκμηραμένησ—πάνυ γάρ ὁ γυνή διά ὁ παρατηρέω ὁ ἀλλήλων σωφροσύνη δεινός ὁ ὁμοιότης ὁ παῖς πρός ὁ γονεύς ἐλέγξαι—παρεμβάλλοντός τις λόγος καί ὁ Πεισιστράτου—χρὴ γάρ καί οὗτος μή πάρειμι δορυφόρημα τρόπον—καὶ διαλέγω εὐσχήμων περί ὁ αἰδώς ὁ Τηλέμαχος , πάλιν ἐπιβάλλω ὁ Μενέλαος περί ὁ ὁ ἒ Ὀδυσσεύς φιλία ὅτι μετά μόνος καταγηράσκω μάλα ἄν ἐθέλω ἐκεῖνος .