athenaeus-soph.deipnosophistae 1.27
οἱ Φαίακες δὲ παρ’ Ὁμήρῳ καὶ ἄνευ σφαίρας ὀρχοῦνται . καὶ ὀρχοῦνταί που ἀνὰ μέρος πυκνῶς ʽ τοῦτο γάρ ἐστι τὸ ταρφέ’ ἀμειβόμενοι ʼ , ἄλλων ἐφεστώτων καὶ ἐπικροτούντων τοῖς λιχανοῖς δακτύλοις , ὅ φησι ληκεῖν . οἶδε δὲ ὁ ποιητὴς καὶ τὴν πρὸς ᾠδὴν ὄρχησιν · Δημοδόκου γοῦν ᾅδοντος κοῦροι πρωθῆβαι ὠρχοῦντο καὶ ἐν τῇ Ὁπλοποιίᾳ δὲ παιδὸς κιθαρίζοντος ἄλλοι ἐναντίοι μολπῇ τε ὀρχηθμῷ τε ἔσκαιρον . ὑποσημαίνεται δὲ ἐν τούτοις ὁ ὑπορχηματικὸς τρόπος , ὃς ἤνθησεν ἐπὶ Ξενοδήμου καὶ Πινδάρου . καί ἐστιν ἡ τοιαύτη ὄρχησις μίμησις τῶν ὑπὸ τῆς λέξεως ἑρμηνευομένων πραγμάτων ἣν παρίστησι γινομένην Ξενοφῶν ὁ καλὸς ἐν τῇ Ἀναβάσει ἐν τῷ παρὰ Σεύθῃ τῷ Θρᾳκὶ συμποσίῳ . φησὶ γοῦν · ἐπειδὴ σπονδαὶ τε ἐγένοντο καὶ ἐπαιώνισαν , ἀνέστησαν πρῶτοι Θρᾷκες καὶ πρὸς αὐλὸν ὠρχοῦντο σὺν ὅπλοις καὶ ἥλλοντο ὑψηλά τε καὶ κούφως καὶ ταῖς μαχαίραις ἐχρῶντο · τέλος δὲ ὁ ἕτερος τὸν ἕτερον παίει , ὡς πᾶσι δοκεῖν πεπληγέναι τὸν ἄνδρα . ὁ δ’ ἔπεσε τεχνικῶς πως καὶ πάντες ἀνέκραγον οἱ συνδειπνοῦντες Παφλαγόνες . καὶ ὁ μὲν σκυλεύσας τὰ ὅπλα τοῦ ἑτέρου ἐξῄει ᾄδων Σιτάλκαν , ἄλλοι δὲ τῶν Θρᾳκῶν τὸν ἕτερον ἐξέφερον ὡς τεθνηκότα · ἦν δὲ οὐδὲν πεπονθώς . μετὰ τοῦτον Αἰνιᾶνες καὶ Μάγνητες ἀνέστησαν , οἳ ὠρχοῦντο τὴν καρπαίαν καλουμένην ἐν τοῖς ὅπλοις . ὁ δὲ τρόπος τῆς ὀρχήσεως ἦν ὁ μὲν παραθέμενος τὰ ὅπλα σπείρει καὶ ζευγηλατεῖ πυκνὰ μεταστρεφόμενος ὡς φοβούμενος , λῃστὴς δὲ προσέρχεται · ὁ δὲ ἐπὰν προίδηται ἁρπάσας τὰ ὅπλα μάχεται πρὸ τοῦ ζεύγους ἐν ῥυθμῷ πρὸς τὸν αὐλόν καὶ τέλος ὁ λῃστὴς δήσας τὸν ἄνδρα τὸ ζεῦγος ἀπάγει , ἐνίοτε δὲ καὶ ὁ ζευγηλάτης τὸν λῃστὴν εἶτα παρὰ τοὺς βοῦς δήσας ὀπίσω τὼ χεῖρε δεδεμένον ἐλαύνει . καί τις , φησί , τὸ Περσικὸν ὠρχεῖτο καὶ κροτῶν τὰς πέλτας ὤκλαζε καὶ ἐξανίστατο · καὶ ταῦτα πάντα ῥυθμῷ πρὸς τὸν αὐλὸν ἐποίει . καὶ Ἀρκάδες δέ φησίν , ἀναστάντες ἐξοπλισάμενοι ᾔεσαν ἐν ῥυθμῷ πρὸς τὸν ἐνόπλιον ῥυθμὸν αὐλούμενοι καὶ ἐνωπλίσαντο καὶ ὠρχήσαντο .
Lemmas: ὁ Φαίαξ δέ παρά Ὅμηρος καί ἄνευ σφαῖρα ὀρχέομαι . καί ὀρχέομαι που ἀνά μέρος πυκνός ʽ οὗτος γάρ εἰμί ὁ ταρφύς ἀμείβω ἒ , ἄλλος ἐφίστημι καί ἐπικροτέω ὁ λιχανός δάκτυλος , ὅς φημί ληκέω . οἶδα δέ ὁ ποιητής καί ὁ πρός ἀοιδή ὄρχησις · Δημόδοκος γοῦν ἀείδω κοῦρος πρωθήβης ὀρχέομαι καί ἐν ὁ Ὁπλοποιΐα δέ παῖς κιθαρίζω ἄλλος ἐναντίος μολπή τε ὀρχηθμός τε σκαίρω . ὑποσημαίνω δέ ἐν οὗτος ὁ ὑπορχηματικός τρόπος , ὅς ἀνθέω ἐπί Ξενόδημος καί Πίνδαρος . καί εἰμί ὁ τοιοῦτος ὄρχησις μίμησις ὁ ὑπό ὁ λέξις ἑρμηνεύω πρᾶγμα ὅς παρίστημι γίγνομαι Ξενοφῶν ὁ καλός ἐν ὁ Ἀνάβασις ἐν ὁ παρά Σεύθης ὁ Θρᾷξ συμπόσιον . φημί γοῦν · ἐπειδή σπονδή τε γίγνομαι καί παιωνίζω , ἀνίστημι πρῶτος Θρᾷξ καί πρός αὐλός ὀρχέομαι σύν ὅπλον καί ἅλλομαι ὑψηλός τε καί κοῦφος καί ὁ μάχαιρα χράω · τέλος δέ ὁ ἕτερος ὁ ἕτερος παίω , ὡς πᾶς δοκέω πλήσσω ὁ ἀνήρ . ὁ δέ πίπτω τεχνικός πως καί πᾶς ἀνακράζω ὁ συνδειπνέω Παφλαγών . καί ὁ μέν σκυλεύω ὁ ὅπλον ὁ ἕτερος ἐξέρχομαι ἀείδω Σιτάλκας , ἄλλος δέ ὁ Θρᾷξ ὁ ἕτερος ἐκφέρω ὡς θνῄσκω · εἰμί δέ οὐδείς πάσχω . μετά οὗτος Αἰνιάν καί Μάγνης ἀνίστημι , ὅς ὀρχέομαι ὁ καρπαία καλέω ἐν ὁ ὅπλον . ὁ δέ τρόπος ὁ ὄρχησις εἰμί ὁ μέν παρατίθημι ὁ ὅπλον σπείρω καί ζευγηλατέω πυκνός μεταστρέφω ὡς φοβέω , λῃστής δέ προσέρχομαι · ὁ δέ ἐπάν προοράω ἁρπάζω ὁ ὅπλον μάχομαι πρό ὁ ζεῦγος ἐν ῥυθμός πρός ὁ αὐλός καί τέλος ὁ λῃστής δέω ὁ ἀνήρ ὁ ζεῦγος ἀπάγω , ἐνίοτε δέ καί ὁ ζευγηλάτης ὁ λῃστής εἶτα παρά ὁ βοῦς δέω ὀπίσω ὁ χείρ δέω ἐλαύνω . καί τις , φημί , ὁ Περσικός ὀρχέω καί κροτέω ὁ πέλτη ὀκλάζω καί ἐξανίστημι · καί οὗτος πᾶς ῥυθμός πρός ὁ αὐλός ποιέω . καί Ἀρκάς δέ φημί , ἀνίστημι ἐξοπλίζω ἔρχομαι ἐν ῥυθμός πρός ὁ ἐνόπλιος ῥυθμός αὐλέω καί ἐνοπλίζω καί ὀρχέομαι .