athenaeus-soph.deipnosophistae 14.13
καὶ οἱ καλούμενοι δὲ ἱλαρῳδοί , οὓς νῦν τινες σιμῳδοὺς καλοῦσιν , ὡς Ἀριστοκλῆς φησιν ἐν αʹ περὶ Χορῶν , τῷ τὸν Μάγνητα Σῖμον διαπρέψαι μᾶλλον τῶν διὰ τοῦ ἱλαρῳδεῖν ποιητῶν , συνεχῶς ἡμῖν ἐπεφαίνοντο , καταλέγει δ’ ὁ Ἀριστοκλῆς καὶ τούσδε ἐν τῷ περὶ Μουσικῆς γράφων ὧδε · μαγῳδός · οὗτος δ’ ἐστὶν ὁ αὐτὸς τῷ λυσιῳδῷ . Ἀριστόξενος δέ φησι τὸν μὲν ἀνδρεῖα καὶ γυναικεῖα πρόσωπα ὑποκρινόμενον μαγῳδὸν καλεῖσθαι , τὸν δὲ γυναικεῖα ἀνδρείοις λυσιῳδὸν τὰ αὐτὰ δὲ μέλη ᾄδουσιν , καὶ τἄλλα πάντα δ’ ἐστὶν ὅμοια . ὁ δὲ ἰωνικολόγος τὰ Σωτάδου καὶ τῶν πρὸ τούτου ἰωνικὰ καλούμενα ποιήματα Ἀλεξάνδρου τε τοῦ Αἰτωλοῦ καὶ Πύρητος τοῦ Μιλησίου καὶ Ἀλέξου καὶ ἄλλων τοιούτων ποιητῶν προφέρεται . καλεῖται δ’ οὗτος καὶ κιναιδολόγος . ἤκμασεν δ’ ἐν τῷ εἴδει τούτῳ Σωτάδης ὁ Μαρωνείτης , ὥς φησι Καρύστιος ὁ Περγαμηνὸς ἐν τῷ περὶ αὐτοῦ , συγγράμματι καὶ ὁ τοῦ Σωτάδου υἱὸς Ἀπολλώνιος . ἔγραψεν δὲ καὶ οὗτος περὶ τῶν τοῦ πατρὸς ποιημάτων σύγγραμμα ἐξ οὗ ἔστι κατιδεῖν τὴν ἄκαιρον παρρησίαν τοῦ Σωτάδου , κακῶς μὲν εἰπόντος Λυσίμαχον τὸν βασιλέα Ἀλεξανδρείᾳ , Πτολεμαῖον δὲ τὸν Φιλάδελφον παρὰ Λυσιμάχῳ , καὶ ἄλλους τῶν βασιλέων ἐν ἄλλαις τῶν πόλεων διόπερ τῆς δεούσης ἔτυχε τιμωρίας . ἐκπλεύσαντα γὰρ αὐτὸν τῆς Ἀλεξανδρείας , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος ἐν τοῖς Ὑπομνήμασιν , καὶ δοκοῦντα διαπεφευγέναι τὸν κίνδυνον—εἰρήκει γὰρ εἰς τὸν βασιλέα Πτολεμαῖον πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα δεινά , ἀτὰρ καὶ τόδε , ὅτε τὴν ἀδελφὴν ᾽ Ἀρσινόην ἐγεγαμήκει · εἰς οὐχ ὁσίην τρυμαλιὴν τὸ κέντρον ὠθεῖς Πάτροκλος οὖν ὁ τοῦ Πτολεμαίου στρατηγὸς ἐν Καύνῳ τῇ νήσῳ λαβὼν αὐτὸν καὶ εἰς μολυβῆν κεραμίδα ἐμβαλὼν καὶ ἀναγαγὼν εἰς τὸ πέλαγος κατεπόντωσε . τοιαύτη δ’ ἐστὶν αὐτοῦ ἡ ποίησις · Θεοδώρου τοῦ αὐλητοῦ Φιλῖνος ἦν πατήρ , εἰς ὃν ταῦτ’ ἔγραψεν ὁ δὲ ἀποστεγάσας τὸ τρῆμα τῆς ὄπισθε λαύρης , διὰ δενδροφόρου φάραγγος ἐξέωσε βροντὴν ἠλέματον , ὁκοίην ἀροτὴρ γέρων χαλᾷ βοῦς .
Lemmas: καί ὁ καλέω δέ ἱλαρῳδός , ὅς νῦν τις σιμῳδός καλέω , ὡς Ἀριστοκλῆς φημί ἐν αʹ περί Χορός , ὁ ὁ Μάγνης Σῖμος διαπρέπω μάλα ὁ διά ὁ ἱλαρῳδέω ποιητής , συνεχής ἐγώ ἐπιφαίνω , καταλέγω δέ ὁ Ἀριστοκλῆς καί ὅδε ἐν ὁ περί Μουσική γράφω ὧδε · μαγῳδός · οὗτος δέ εἰμί ὁ αὐτός ὁ λυσιῳδός . Ἀριστόξενος δέ φημί ὁ μέν ἀνδρεῖος καί γυναικεῖος πρόσωπον ὑποκρίνομαι μαγῳδός καλέω , ὁ δέ γυναικεῖος ἀνδρεῖος λυσιῳδός ὁ αὐτός δέ μέλος ἀείδω , καί ἄλλος πᾶς δέ εἰμί ὅμοιος . ὁ δέ ἰωνικολόγος ὁ Σωτάδης καί ὁ πρό οὗτος ἰωνικός καλέω ποίημα Ἀλέξανδρος τε ὁ Αἰτωλός καί Πύρης ὁ Μιλήσιος καί Ἄλεξος καί ἄλλος τοιοῦτος ποιητής προφέρω . καλέω δέ οὗτος καί κιναιδολόγος . ἀκμάζω δέ ἐν ὁ εἶδος οὗτος Σωτάδης ὁ Μαρωνείτης , ὡς φημί Καρύστιος ὁ Περγαμηνός ἐν ὁ περί αὐτός , σύγγραμμα καί ὁ ὁ Σωτάδης υἱός Ἀπολλώνιος . γράφω δέ καί οὗτος περί ὁ ὁ πατήρ ποίημα σύγγραμμα ἐκ ὅς εἰμί κατοράω ὁ ἄκαιρος παρρησία ὁ Σωτάδης , κακός μέν λέγω Λυσίμαχος ὁ βασιλεύς Ἀλεξάνδρεια , Πτολεμαῖος δέ ὁ Φιλάδελφος παρά Λυσίμαχος , καί ἄλλος ὁ βασιλεύς ἐν ἄλλος ὁ πόλις διόπερ ὁ δέω τυγχάνω τιμωρία . ἐκπλέω γάρ αὐτός ὁ Ἀλεξάνδρεια , ὡς φημί Ἡγήσανδρος ἐν ὁ Ὑπόμνημα , καί δοκέω διαφεύγω ὁ κίνδυνον—εἰρήκει γάρ εἰς ὁ βασιλεύς Πτολεμαῖος πολύς μέν καί ἄλλος δεινός , ἀτάρ καί ὅδε , ὅτε ὁ ἀδελφή ἒ Ἀρσινόη γαμέω · εἰς οὐ ὅσιος τρυμαλιά ὁ κέντρον ὠθέω Πάτροκλος οὖν ὁ ὁ Πτολεμαῖος στρατηγός ἐν Καῦνος ὁ νῆσος λαμβάνω αὐτός καί εἰς μολυβῆ κεραμίς ἐμβάλλω καί ἀνάγω εἰς ὁ πέλαγος καταποντίζω . τοιοῦτος δέ εἰμί αὐτός ὁ ποίησις · Θεόδωρος ὁ αὐλητής Φιλῖνος εἰμί πατήρ , εἰς ὅς οὗτος γράφω ὁ δέ ἀποστεγάζω ὁ τρῆμα ὁ ὄπισθεν λαύρα , διά δενδροφόρος φάραγξ ἐξωθέω βροντή ἠλέματος , ὁποῖος ἀροτήρ γέρων χαλάω βοῦς .