athenaeus-soph.deipnosophistae 11.112
εἰς ταῦτά τις ἀποβλέπων τὰ τοῦ καλοῦ Ξενοφῶντος ἐπιγινώσκειν δυνήσεται ἣν εἶχε πρὸς αὐτὸν ὁ λαμπρότατος Πλάτων ζηλοτυπίαν , ἢ τάχα φιλονίκως εἶχον ἀρχῆθεν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ ἄνδρες οὗτοι , αἰσθόμενοι τῆς ἰδίας ἑκάτερος ἀρετῆς , καὶ ἴσως καὶ περὶ πρωτείων διεφέροντο , οὐ μόνον ἐξ ὧν περὶ Κύρου εἰρήκασι τεκμαιρομένοις ἡμῖν , ἀλλὰ κἀκ τῶν αὐτῶν ὑποθέσεων . συμπόσια μὲν γὰρ γεγράφασιν ἀμφότεροι , καὶ ἐν αὐτοῖς ὁ μὲν τὰς αὐλητρίδας ἐκβάλλει , ὁ δὲ εἰσάγει · καὶ ὁ μέν , ὡς πρόκειται , παραιτεῖται πίνειν μεγάλοις ποτηρίοις , ὁ δὲ τὸν Σωκράτην παράγει τῷ ψυκτῆρι πίνοντα μέχρι τῆς ἕω . κἀν τῷ περὶ Ψυχῆς δὲ ὁ Πλάτων καταλεγόμενος ἕκαστον τῶν παρατυχόντων οὐδὲ κατὰ μικρὸν τοῦ Ξενοφῶντος μέμνηται . καὶ περὶ τοῦ Κύρου οὖν ὁ μὲν λέγει ὡς ἐκ πρώτης ἡλικίας ἐπεπαίδευτο πάντα τὰ πάτρια , ὁ δὲ Πλάτων ὥσπερ ἐναντιούμενος ἐν τρίτῳ Νόμων φησί ᾽ μαντεύομαι δὲ περὶ Κύρου τὰ μὲν ἄλλα στρατηγὸν αὐτὸν ἀγαθὸν εἶναι καὶ φιλόπονον , παιδείας δ’ ὀρθῆς οὐδὲ ἧφθαι τὸ παράπαν , οἰκονομίᾳ δ’ οὐδ’ ᾑτινιοῦν προσεσχηκέναι . ἔοικε δ’ ἐκ νέου στρατεύεσθαι , παραδούς τε τοὺς παῖδας ταῖς γυναιξὶ τρέφειν.᾽ πάλιν ὁ μὲν Ξενοφῶν συναναβὰς Κύρῳ εἰς Πέρσας μετὰ τῶν μυρίων Ἑλλήνων καὶ ἀκριβῶς εἰδὼς τὴν προδοσίαν τοῦ Θεσσαλοῦ Μένωνος , ὅτι αὐτὸς αἴτιος ἐγένετο τοῖς περὶ Κλέαρχον τῆς ἀπωλείας τῆς ὑπὸ Τισσαφέρνου γενομένης , καὶ οἷός τις ἦν τὸν τρόπον , ὡς χαλεπός , ὡς ἀσελγής , διηγησάμενος φαίνεται . ὁ δὲ καλὸς Πλάτων μονονουχὶ εἰπών ᾽ οὐκ ἔστ’ ἔτυμος λόγος οὗτος ᾽ ἐγκώμια αὐτοῦ διεξέρχεται , ὁ τοὺς ἄλλους ἁπαξαπλῶς κακολογήσας , ἐν μὲν τῇ Πολιτείᾳ Ὅμηρον ἐκβάλλων καὶ τὴν μιμητικὴν ποίησιν , αὐτὸς δὲ τοὺς διαλόγους μιμητικῶς γράψας , ὧν τῆς ἰδέας οὐδ’ αὐτὸς εὑρετής ἐστιν . πρὸ γὰρ αὐτοῦ τοῦθ’ εὗρε τὸ εἶδος τῶν λόγων ὁ Τήιος Ἀλεξαμενός , ὡς Νικίας ὁ Νικαεὺς ἱστορεῖ καὶ Σωτίων . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῷ περὶ Ποιητῶν οὕτως γράφει οὐκοῦν οὐδὲ ἐμμέτρους ὄντας τοὺς καλουμένους Σώφρονος μίμους μὴ φῶμεν εἶναι λόγους , ἢ μὴ μιμήσεις τοὺς Ἀλεξαμενοῦ τοῦ Τηίου τοὺς πρώτους γραφέντας τῶν Σωκρατικῶν λόγους ἄντικρυς φάσκων ὁ πολυμαθέστατος Ἀριστοτέλης πρὸ Πλάτωνος διαλόγους γεγραφέναι τὸν Ἀλεξαμενόν . διαβάλλει δὲ ὁ Πλάτων καὶ Θρασύμαχον τὸν Χαλκηδόνιον σοφιστὴν ὅμοιον εἶναι λέγων τῷ ὀνόματι , ἔτι δ’ Ἱππίαν καὶ Γοργίαν καὶ Παρμενίδην καὶ ἑνὶ διαλόγῳ τῷ Πρωταγόρᾳ πολλούς , ὁ τοιαῦτα ἐν τῇ Πολιτείᾳ εἰπών ᾽ ὅταν , οἶμαι , δημοκρατουμένη πόλις ἐλευθερίας διψήσασα κακῶν οἰνοχόων τύχῃ καὶ ἀκράτου αὐτῆς μεθυσθῇ.᾽
Lemmas: εἰς οὗτος τις ἀποβλέπω ὁ ὁ καλός Ξενοφῶν ἐπιγιγνώσκω δύναμαι ὅς ἔχω πρός αὐτός ὁ λαμπρός Πλάτων ζηλοτυπία , ἤ τάχα φιλόνικος ἔχω ἀρχῆθεν πρός ἑαυτοῦ ὁ ἀνήρ οὗτος , αἰσθάνομαι ὁ ἴδιος ἑκάτερος ἀρετή , καί ἴσως καί περί πρωτεῖον διαφέρω , οὐ μόνος ἐκ ὅς περί Κῦρος λέγω τεκμαίρομαι ἐγώ , ἀλλά ἐκ ὁ αὐτός ὑπόθεσις . συμπόσιον μέν γάρ γράφω ἀμφότερος , καί ἐν αὐτός ὁ μέν ὁ αὐλητρίς ἐκβάλλω , ὁ δέ εἰσάγω · καί ὁ μέν , ὡς πρόκειμαι , παραιτέομαι πίνω μέγας ποτήριον , ὁ δέ ὁ Σωκράτης παράγω ὁ ψυκτήρ πίνω μέχρι ὁ ἠώς . ἐν ὁ περί Ψυχή δέ ὁ Πλάτων καταλέγω ἕκαστος ὁ παρατυγχάνω οὐδέ κατά μικρός ὁ Ξενοφῶν μιμνῄσκω . καί περί ὁ Κῦρος οὖν ὁ μέν λέγω ὡς ἐκ πρῶτος ἡλικία παιδεύω πᾶς ὁ πάτριος , ὁ δέ Πλάτων ὥσπερ ἐναντιόομαι ἐν τρίτος Νόμος φημί ἒ μαντεύομαι δέ περί Κῦρος ὁ μέν ἄλλος στρατηγός αὐτός ἀγαθός εἰμί καί φιλόπονος , παιδεία δέ ὀρθός οὐδέ ἅπτω ὁ παράπαν , οἰκονομία δέ οὐδέ ὅστις προσέχω . ἔοικα δέ ἐκ νέος στρατεύω , παραδίδωμι τε ὁ παῖς ὁ γυνή τρέφω πάλιν ὁ μέν Ξενοφῶν συναναβαίνω Κῦρος εἰς Πέρσης μετά ὁ μυρίος Ἕλλην καί ἀκριβής οἶδα ὁ προδοσία ὁ Θεσσαλός Μένων , ὅτι αὐτός αἴτιος γίγνομαι ὁ περί Κλέαρχος ὁ ἀπώλεια ὁ ὑπό Τισσαφέρνης γίγνομαι , καί οἷος τις εἰμί ὁ τρόπος , ὡς χαλεπός , ὡς ἀσελγής , διηγέομαι φαίνω . ὁ δέ καλός Πλάτων μονονού λέγω ἒ οὐ εἰμί ἔτυμος λόγος οὗτος ἒ ἐγκώμιον αὐτός διεξέρχομαι , ὁ ὁ ἄλλος ἁπαξαπλῶς κακολογέω , ἐν μέν ὁ Πολιτεία Ὅμηρος ἐκβάλλω καί ὁ μιμητικός ποίησις , αὐτός δέ ὁ διάλογος μιμητικός γράφω , ὅς ὁ ἰδέα οὐδέ αὐτός εὑρετής εἰμί . πρό γάρ αὐτός οὗτος εὑρίσκω ὁ εἶδος ὁ λόγος ὁ Τήϊος Ἀλεξαμενός , ὡς Νικίας ὁ Νικαεύς ἱστορέω καί Σωτίων . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ περί Ποιητής οὕτως γράφω οὐκοῦν οὐδέ ἔμμετρος εἰμί ὁ καλέω Σώφρων μῖμος μή φημί εἰμί λόγος , ἤ μή μίμησις ὁ Ἀλεξαμενός ὁ Τήϊος ὁ πρῶτος γράφω ὁ Σωκρατικός λόγος ἄντικρυς φάσκω ὁ πολυμαθής Ἀριστοτέλης πρό Πλάτων διάλογος γράφω ὁ Ἀλεξαμενός . διαβάλλω δέ ὁ Πλάτων καί Θρασύμαχος ὁ Χαλκηδόνιος σοφιστής ὅμοιος εἰμί λέγω ὁ ὄνομα , ἔτι δέ Ἱππίας καί Γοργίας καί Παρμενίδης καί εἷς διάλογος ὁ Πρωταγόρας πολύς , ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ Πολιτεία λέγω ἒ ὅταν , οἴομαι , δημοκρατέομαι πόλις ἐλευθερία διψάω κακός οἰνοχόος τυγχάνω καί ἄκρατος αὐτός μεθύσκω