athenaeus-soph.deipnosophistae 10.61
τοιαῦτα πολλὰ ἐφεξῆς καταλέξαντος τοῦ Δημοκρίτου ὁ Ποντιανὸς ἔφη πάντων τούτων εἶναι τῶν δεινῶν μητρόπολιν τὸν οἶνον , δι’ ὃν καὶ τὰς μέθας καὶ τὰς μανίας , ἔτι δὲ καὶ τὰς παροινίας γίνεσθαι · οὗ τοὺς ἐκπαθῶς μεταλαμβάνοντας οὐ κακῶς ὁ Χαλκοῦς ἐπικαλούμενος Διονύσιος ἐν τοῖς ἐλεγείοις κυλίκων ἐρέτας ὀνομάζων ἔφη · καί τινες οἶνον ἄγοντες ἐν εἰρεσίᾳ Διονύσου συμποσίου ναῦται καὶ κυλίκων ἐρέται μάρνανται περὶ τοῦδε · τὸ γὰρ φίλον οὐκ ἀπόλωλε . Ἄλεξις δ’ ἐν Κουρίδι περί τινος πλέον πίνοντος διαλεγόμενός φησιν ὁ μὲν οὖν ἐμὸς υἱός , οἷον ὑμεῖς ἀρτίως εἴδετε , τοιοῦτος γέγονεν , Οἰνοπίων τις ἢ Μάρων τις ἢ Κάπηλος ἤ τις Τιμοκλῆς · μεθύει γάρ · οὐδὲν ἕτερον , ὁ δ’ ἕτερος ἂν τύχοιμ’ ὀνομάσας ; βῶλος , ἄροτρον , γηγενὴς ἄνθρωπος . χαλεπὸν οὖν ἐστιν , ἄνδρες φίλοι , τὸ μεθύειν καὶ καλῶς πρὸς τοὺς οὕτως λάπτοντας τὸν οἶνον ὁ αὐτὸς Ἄλεξις ἐν Ὀπώρᾳ ἑταίρας δ’ ὄνομα τὸ δρᾶμα ἔχει φησίν οἶνον πολὺν οὐ κεκραμένον σὺ πίνεις μεστὸς ὢν κοὐκ ἐξεμεῖς . κἀν Δακτυλίῳ · εἶτ’ οὐχ ἁπάντων ἐστὶ τὸ μεθύειν κακὸν μέγιστον ἀνθρώποισι καὶ βλαβερώτατον ; κἀν Ἐπιτρόπῳ δ’ ἔφη · πολὺς γὰρ οἶνος πόλλ’ ἁμαρτάνειν ποεῖ . κρώβυλὸς τ’ ἐν ᾽ Ἀπολιπούσῃ · · τὸ γὰρ ἐνδελεχῶς μεθύειν τίν’ ἡδονὴν ἔχει ; ἀποστεροῦντα ζῶνθ’ ἑαυτὸν τοῦ φρονεῖν , ὃ μέγιστον ἡμῶν ἀγαθὸν ἔσχεν ἡ φύσις . οὐ χρὴ οὖν μεθύειν . καὶ γὰρ ὅταν δημοκρατουμένη πόλις , φησὶν ὁ Πλάτων ἐν ηʹ Πολιτείας , ἐλευθερίας διψήσασα κακῶν οἰνοχόων προστατούντων τύχῃ καὶ πορρωτέρω τοῦ δέοντος ἀκράτου αὐτῆς μεθυσθῇ , τοὺς ἄρχοντας δή , ἂν μὴ πάνυ πρᾷοι ὦσι καὶ πολλὴν παρέχωσι τὴν ἐλευθερίαν , κολάζει αἰτιωμένη ὡς μιαρούς τε καὶ ὀλιγαρχικούς , τοὺς δὲ κατηκόους τῶν ἀρχόντων προπηλακίζει . ἐν δὲ τῷ τῶν Νόμων ἕκτῳ φησί · τὴν πόλιν εἶναι δεῖ δίκην κεκραμένην κρατῆρος , οὗ μαινόμενος μὲν ὁ οἶνος ἐγκεχυμένος ζεῖ , κολαζόμενος δὲ ὑπὸ νήφοντος ἑτέρου θεοῦ καλὴν κοινωνίαν λαβὼν ἀγαθὸν πῶμα καὶ μέτριον ἀπεργάζεται .
Lemmas: τοιοῦτος πολύς ἐφεξῆς καταλέγω ὁ Δημόκριτος ὁ Ποντιανός φημί πᾶς οὗτος εἰμί ὁ δεινός μητρόπολις ὁ οἶνος , διά ὅς καί ὁ μέθη καί ὁ μανία , ἔτι δέ καί ὁ παροινία γίγνομαι · ὅς ὁ ἐκπαθής μεταλαμβάνω οὐ κακός ὁ Χαλκοῦς ἐπικαλέω Διονύσιος ἐν ὁ ἐλεγεῖον κύλιξ ἐρέτης ὀνομάζω φημί · καί τις οἶνος ἄγω ἐν εἰρεσία Διόνυσος συμπόσιον ναύτης καί κύλιξ ἐρέτης μάρναμαι περί ὅδε · ὁ γάρ φίλος οὐ ἀπόλλυμι . Ἄλεξις δέ ἐν Κουρίς περί τις πολύς πίνω διαλέγω φημί ὁ μέν οὖν ἐμός υἱός , οἷος σύ ἄρτιος ὁράω , τοιοῦτος γίγνομαι , Οἰνοπίων τις ἤ Μάρων τις ἤ Κάπηλος ἤ τις Τιμοκλῆς · μεθύω γάρ · οὐδείς ἕτερος , ὁ δέ ἕτερος ἄν τυγχάνω ὀνομάζω ; βῶλος , ἄροτρον , γηγενής ἄνθρωπος . χαλεπός οὖν εἰμί , ἀνήρ φίλος , ὁ μεθύω καί καλός πρός ὁ οὕτως λάπτω ὁ οἶνος ὁ αὐτός Ἄλεξις ἐν Ὀπώρη ἑταίρα δέ ὄνομα ὁ δρᾶμα ἔχω φημί οἶνος πολύς οὐ κεράννυμι σύ πίνω μεστός εἰμί οὐ ἐξεμέω . ἐν Δακτύλιος · εἶτα οὐ ἅπας εἰμί ὁ μεθύω κακός μέγας ἄνθρωπος καί βλαβερός ; ἐν Ἐπίτροπος δέ φημί · πολύς γάρ οἶνος πολύς ἁμαρτάνω ποιέω . κρώβυλος τε ἐν ἒ Ἀπολιπούσα · · ὁ γάρ ἐνδελεχής μεθύω τίς ἡδονή ἔχω ; ἀποστερέω ζάω ἑαυτοῦ ὁ φρονέω , ὅς μέγας ἐγώ ἀγαθός ἔχω ὁ φύσις . οὐ χρή οὖν μεθύω . καί γάρ ὅταν δημοκρατέομαι πόλις , φημί ὁ Πλάτων ἐν ηʹ Πολιτεία , ἐλευθερία διψάω κακός οἰνοχόος προστατέω τυγχάνω καί πρόσω ὁ δέω ἄκρατος αὐτός μεθύω , ὁ ἄρχων δή , ἐάν μή πάνυ πρᾶος εἰμί καί πολύς παρέχω ὁ ἐλευθερία , κολάζω αἰτιάομαι ὡς μιαρός τε καί ὀλιγαρχικός , ὁ δέ κατήκοος ὁ ἄρχων προπηλακίζω . ἐν δέ ὁ ὁ Νόμος ἕκτος φημί · ὁ πόλις εἰμί δέω δίκη κεράννυμι κρατήρ , ὅς μαίνομαι μέν ὁ οἶνος ἐγχύνω ζέω , κολάζω δέ ὑπό νήφω ἕτερος θεός καλός κοινωνία λαμβάνω ἀγαθός πῶμα καί μέτριος ἀπεργάζομαι .