ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.72
ἐγκέφαλοι χοίρειοι . τούτων ἡμᾶς ἐσθίειν οὐκ εἴων οἱ φιλόσοφοι , φάσκοντες τοὺς αὐτῶν μεταλαμβάνοντας ἶσον καὶ κυάμων τρώγειν κεφαλῶν τε οὐ τοκήων μόνον , ἀλλὰ καὶ τῶν ἄλλων βεβήλων , οὐδένα γοῦν τῶν ἀρχαίων βεβρωκέναι διὰ τὸ τὰς αἰσθήσεις ἁπάσας σχεδὸν ἐν αὐτῷ εἶναι . Ἀπολλόδωρος δ’ ὁ Ἀθηναῖος οὐδ᾽ ὀνομάζειν τινὰ τῶν παλαιῶν φησιν ἐγκέφαλον καὶ Σοφοκλέα γοῦν ἐν Τραχινίαις ποιήσαντα τὸν Ἡρακλέα ῥιπτοῦντα τὸν Λίχαν ἐς θάλασσαν οὐκ ὀνομάσαι ἐγκέφαλον , ἀλλὰ λευκὸν μυελόν , ἐκκλίνοντα τὸ μὴ ὀνομαζόμενον · κόμης δὲ λευκὸν μυελὸν ἐκραίνει , μέσου κρατὸς διασπαρέντος αἵματός θ’ ὁμοῦ , καίτοι τἄλλα διαρρήδην ὀνομάσαντα . καὶ Εὐριπίδης δὲ τὴν Ἑκάβην θρηνοῦσαν εἰσαγαγὼν τὸν Ἀστυάνακτα ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων ῥιφέντα φησί · δύστηνε , κρατὸς ὥς σ’ ἔκειρεν ἀθλίως τείχη πατρῷα , Λοξίου πυργώματα , ὃν πόλλ’ ἐκήπευσ’ ἡ τεκοῦσα βόστρυχον φιλήμασὶν τ’ ἔδωκεν · ἔνθεν ἐκγελᾷ ὀστέων ῥαγέντων φόνος , ἵν᾽ · αἰσχρὰ μὴ λέγω . ἔχει δὲ ἐπίστασιν ἡ τῶν ποιημάτων τούτων ἐκδοχή . καὶ γὰρ Φιλοκλῆς τε ἐγκέφαλόν φησιν οὐδ’ ἂν ἐγκέφαλον ἔσθων λίποι , καὶ Ἀριστοφάνης · ἀπολέσαιμ’ ἂν ἐγκεφάλου θρίω δύο , καὶ ἄλλοι . λευκὸν οὖν ἂν εἴη μυελὸν εἰρηκὼς Σοφοκλῆς ποιητικῶς , Εὐριπίδης δὲ τὸ τῆς προσόψεως εἰδεχθὲς καὶ αἰσχρὸν οὐχ αἱρούμενος ἐναργῶς ἐμφανίσαι ἐδήλωσεν ὡς ἐβούλετο . ὅτι δ’ ἱερὸν ἐνόμιζον τὴν κεφαλὴν δῆλον ἐκ τοῦ καὶ κατ’ αὐτῆς ὀμνύειν καὶ τοὺς γινομένους ἀπ’ αὐτῆς πταρμοὺς προσκυνεῖν ὡς ἱερούς . ἀλλὰ μὴν καὶ τὰς συγκαταθέσεις βεβαιοῦμεν τῇ ταύτης ἐπινεύσει , ὡς καὶ ὁ Ὁμηρικὸς Ζεύς φησιν εἰ δ’ ἄγε τοι κεφαλῇ ἐπινεύσομαι .
Lemmas: ἐγκέφαλος χοίρειος . οὗτος ἐγώ ἐσθίω οὐ ἐάω ὁ φιλόσοφος , φάσκω ὁ αὐτός μεταλαμβάνω ἴσος καί κύαμος τρώγω κεφαλή τε οὐ τοκεύς μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος βέβηλος , οὐδείς γοῦν ὁ ἀρχαῖος βιβρώσκω διά ὁ ὁ αἴσθησις ἅπας σχεδόν ἐν αὐτός εἰμί . Ἀπολλόδωρος δέ ὁ Ἀθηναῖος οὐδέ ὀνομάζω τις ὁ παλαιός φημί ἐγκέφαλος καί Σοφοκλῆς γοῦν ἐν Τραχίς ποιέω ὁ Ἡρακλῆς ῥίπτω ὁ Λίχας εἰς θάλασσα οὐ ὀνομάζω ἐγκέφαλος , ἀλλά λευκός μυελός , ἐκκλίνω ὁ μή ὀνομάζω · κόμη δέ λευκός μυελός ἐκραίνω , μέσος κράς διασπείρω αἷμα τε ὁμοῦ , καίτοι ἄλλος διαρρήδην ὀνομάζω . καί Εὐριπίδης δέ ὁ Ἑκάβη θρηνέω εἰσάγω ὁ Ἀστυάναξ ὑπό ὁ Ἕλλην ῥίπτω φημί · δύστηνος , κράς ὡς σύ κείρω ἄθλιος τεῖχος πατρῷος , Λοξίας πύργωμα , ὅς πολύς κηπεύω ὁ τίκτω βόστρυχος φίλημα τε δίδωμι · ἔνθεν ἐκγελάω ὀστέον ῥήγνυμι φόνος , ἵνα · αἰσχρός μή λέγω . ἔχω δέ ἐπίστασις ὁ ὁ ποίημα οὗτος ἐκδοχή . καί γάρ Φιλοκλῆς τε ἐγκέφαλος φημί οὐδέ ἄν ἐγκέφαλος ἔσθω λείπω , καί Ἀριστοφάνης · ἀπόλλυμι ἄν ἐγκέφαλος θρῖον δύο , καί ἄλλος . λευκός οὖν ἄν εἰμί μυελός λέγω Σοφοκλῆς ποιητικός , Εὐριπίδης δέ ὁ ὁ πρόσοψις εἰδεχθής καί αἰσχρός οὐ αἱρέω ἐναργής ἐμφανίζω δηλόω ὡς βούλομαι . ὅτι δέ ἱερός νομίζω ὁ κεφαλή δῆλος ἐκ ὁ καί κατά αὐτός ὄμνυμι καί ὁ γίγνομαι ἀπό αὐτός πταρμός προσκυνέω ὡς ἱερός . ἀλλά μήν καί ὁ συγκατάθεσις βεβαιόω ὁ οὗτος ἐπίνευσις , ὡς καί ὁ Ὁμηρικός Ζεύς φημί εἰ δέ ἄγε σύ κεφαλή ἐπινεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.73
ὅτι εἰς τὸ πρόπομα καὶ ταῦτα ἐνεβάλλοντο , πέπερι , φυλλίς , σμύρνα , κύπειρον , μύρον Αἰγύπτιον . Ἀντιφάνης · ἂν μὲν ἄρα πέπερι πριάμενός τις εἰσφέρῃ , στρεβλοῦν γράφουσι τοῦτον ὡς κατάσκοπον . πάλιν νῦν δεῖ περιόντα πέπερι καὶ καρπὸν βλίτου ζητεῖν . Εὔβουλος · κόκκον λαβοῦσα κνίδιον ἢ τοῦ πεπέριδος τρίψασ’ ὁμοῦ σμύρνῃ διάπαττε τὴν ὁδόν . ᾽ Ὠφελίων · Λιβυκὸν πέπερι θυμίαμα καὶ βιβλίον Πλάτωνος ἐμβρόντητον . Νίκανδρος Θηριακοῖς · ἢ καὶ λεπτοθρίοιο πολύχνοα φύλλα κονύζης , πολλάκι δ’ ἢ πέπερι κόψας νέον ἢ ἀπὸ Μήδων κάρδαμον . Θεόφραστος ἐν φυτῶν ἱστορίᾳ · τὸ πέπερι καρπὸς μέν ἐστι , διττὸν δὲ αὐτοῦ τὸ γένος · τὸ μὲν στρογγύλον ὥσπερ ὄροβος , κέλυφος ἔχον ὑπέρυθρον , τὸ δὲ πρόμηκες , μέλαν , σπερμάτια μηκωνικὰ ἔχον . ἰσχυρότερον δὲ πολὺ τοῦτο θατέρου , θερμαντικὰ δὲ ἄμφω · διὸ καὶ πρὸς τὸ κώνειον βοηθεῖ ταῦτα . ἐν δὲ τῷ περὶ πνιγμοῦ γράφει · ἡ δὲ τούτων ἀνάκτησις ὄξους ἐγχύσει καὶ πεπέριδος ἢ κνίδης καρπῷ τριφθείσης . τοῦτο δ’ ἡμᾶς τηρῆσαι δεῖ ὅτι οὐδέτερον ὄνομα οὐδέν ἐστι παρὰ τοῖς Ἕλλησιν εἰς ι λῆγον , εἰ μὴ μόνον τὸ μέλι . τὸ γὰρ πέπερι καὶ κόμμι καὶ κοῖφι ξενικά .
Lemmas: ὅτι εἰς ὁ πρόπομα καί οὗτος ἐμβάλλω , πέπερι , φυλλίς , σμύρνα , κύπειρον , μύρον Αἰγύπτιος . Ἀντιφάνης · ἐάν μέν ἄρα πέπερι πρίαμαι τις εἰσφέρω , στρεβλόω γράφω οὗτος ὡς κατάσκοπος . πάλιν νῦν δέω περίειμι πέπερι καί καρπός βλίτον ζητέω . Εὔβουλος · κόκκος λαμβάνω κνίδιον ἤ ὁ πέπερι τρίβω ὁμοῦ σμύρνα διαπάσσω ὁ ὁδός . ἒ ὠφελέω · Λιβυκός πέπερι θυμίαμα καί βιβλίον Πλάτων ἐμβρόντητος . Νίκανδρος Θηριακός · ἤ καί λεπτόθριος πολύχνοος φύλλον κόνυζα , πολλάκις δέ ἤ πέπερι κόπτω νέος ἤ ἀπό Μῆδος κάρδαμον . Θεόφραστος ἐν φυτόν ἱστορία · ὁ πέπερι καρπός μέν εἰμί , δισσός δέ αὐτός ὁ γένος · ὁ μέν στρογγύλος ὥσπερ ὄροβος , κέλυφος ἔχω ὑπέρυθρος , ὁ δέ προμήκης , μέλας , σπερμάτιον μηκώνικος ἔχω . ἰσχυρός δέ πολύς οὗτος ἕτερος , θερμαντικός δέ ἄμφω · διό καί πρός ὁ κώνειον βοηθέω οὗτος . ἐν δέ ὁ περί πνιγμός γράφω · ὁ δέ οὗτος ἀνάκτησις ὄξος ἔγχυσις καί πέπερι ἤ κνίδη καρπός τρίβω . οὗτος δέ ἐγώ τηρέω δέω ὅτι οὐδέτερος ὄνομα οὐδείς εἰμί παρά ὁ Ἕλλην εἰς ι̅ λήγω , εἰ μή μόνος ὁ μέλι . ὁ γάρ πέπερι καί κόμμι καί κοί ξενικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.74
ἔλαιον . Σαμιακοῦ ἐλαίου μνημονεύει Ἀντιφάνης ἢ Ἄλεξις · οὑτοσὶ δέ σοι τοῦ λευκοτάτου πάντων ἐλαίου Σαμιακοῦ ἐστιν μετρητής . Καρικοῦ δὲ ᾽ Ὠφελίων · ἐλαίῳ Καρικῷ ἀλείφεται . Ἀμύντας ἐν σταθμοῖς Περσικοῖς φησι · φέρει τὰ ὄρη τέρμινθον καὶ σχῖνον καὶ κάρυα τὰ Περσικά , ἀφ’ ὧν ποιοῦσι τῷ βασιλεῖ ἔλαιον πολύ . Κτησίας δ’ ἐν Καρμανίᾳ φησὶ γίνεσθαι ἔλαιον ἀκάνθινον , ᾧ χρῆσθαι βασιλέα · ὃς καὶ καταλέγων ἐν τῷ περὶ τῶν κατὰ τὴν Ἀσίαν φόρων τούτῳ βιβλίῳ πάντα τὰ τῷ βασιλεῖ παρασκευαζόμενα ἐπὶ τὸ δεῖπνον οὔτε πεπέρεως μέμνηται οὔτε ὄξους , ὃ μόνον ἄριστόν ἐστι τῶν ἡδυσμάτων . ἀλλὰ μὴν οὐδὲ Δίνων ἐν τῇ Περσικῇ πραγματείᾳ · ὃς γέ φησι καὶ ἅλας Ἀμμωνιακὸν ἀπ’ Αἰγύπτου ἀναπέμπεσθαι βασιλεῖ καὶ ὕδωρ ἐκ τοῦ Νείλου , ἐλαίου δὲ τοῦ ὠμοτριβοῦς καλουμένου μέμνηται Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ ὀδμῶν , φάσκων αὐτὸ γίνεσθαι ἐκ τῶν φαυλιῶν ἐλαιῶν καὶ ἐξ ἀμυγδάλων , τοῦ δὲ ἐν Θουρίοις γινομένου ἐλαίου ὡς διαφόρου μνημονεύει Ἄμφις · ἐν Θουρίοις τοὔλαιον , ἐν Γέλᾳ φακῆ ..
Lemmas: ἔλαιον . Σαμιακός ἔλαιον μνημονεύω Ἀντιφάνης ἤ Ἄλεξις · οὗτος δέ σύ ὁ λευκός πᾶς ἔλαιον Σαμιακός εἰμί μετρητής . Καρικός δέ ἒ Ὠφελίων · ἔλαιον Καρικός ἀλείφω . Ἀμύντας ἐν σταθμός Περσικός φημί · φέρω ὁ ὄρος τέρμινθος καί σχῖνος καί κάρυον ὁ Περσικός , ἀπό ὅς ποιέω ὁ βασιλεύς ἔλαιον πολύς . Κτησίας δέ ἐν Καρμανία φημί γίγνομαι ἔλαιον ἀκάνθινος , ὅς χράω βασιλεύς · ὅς καί καταλέγω ἐν ὁ περί ὁ κατά ὁ Ἀσία φόρος οὗτος βιβλίον πᾶς ὁ ὁ βασιλεύς παρασκευάζω ἐπί ὁ δεῖπνον οὔτε πέπερι μιμνῄσκω οὔτε ὄξος , ὅς μόνος ἄριστον εἰμί ὁ ἥδυσμα . ἀλλά μήν οὐδέ Δίνων ἐν ὁ Περσικός πραγματεία · ὅς γε φημί καί ἅλς Ἀμμωνιακός ἀπό Αἴγυπτος ἀναπέμπω βασιλεύς καί ὕδωρ ἐκ ὁ Νεῖλος , ἔλαιον δέ ὁ ὠμοτριβής καλέω μιμνῄσκω Θεόφραστος ἐν ὁ περί ὀσμή , φάσκω αὐτός γίγνομαι ἐκ ὁ φαυλίζω ἐλαία καί ἐκ ἀμύγδαλον , ὁ δέ ἐν Θούριος γίγνομαι ἔλαιον ὡς διάφορος μνημονεύω Ἄμφις · ἐν Θούριος ἔλαιον , ἐν Γέλα φακῆ ..
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.75
γάρος . Κρατῖνος · ὁ τάλαρος ὑμῶν διάπλεως ἔσται γάρου , Φερεκράτης · ἀνεμολύνθη τὴν ὑπήνην τῷ γάρῳ . Σοφοκλῆς Τριπτολέμῳ · τοῦ ταριχηροῦ γάρου . Πλάτων ἐν σαπρῷ γάρῳ βάπτοντες ἀποπνίξουσί με . ὅτι δ’ ἀρσενικὸν ἐστι τοὔνομα Αἰσχύλος δηλοῖ εἰπών καὶ τὸν ἰχθύων γάρον .
Lemmas: γάρος . Κρατῖνος · ὁ τάλαρος σύ διάπλεως εἰμί γάρον , Φερεκράτης · ἀναμολύνω ὁ ὑπήνη ὁ γάρος . Σοφοκλῆς Τριπτόλεμος · ὁ ταριχηρός γάρον . Πλάτων ἐν σαπρός γάρον βάπτω ἀποπνίγω ἐγώ . ὅτι δέ ἀρσενικός εἰμί ὄνομα Αἰσχύλος δηλόω λέγω καί ὁ ἰχθῦς γάρος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.76
ὄξος . τοῦτο μόνον Ἀττικοὶ τῶν ἡδυσμάτων ἦδος καλοῦσι . κάλλιστον δ’ ὄξος εἶναί φησι Χρύσιππος ὁ φιλόσοφος τό τε Αἰγύπτιον καὶ τὸ Κνίδιον.Ἀριστοφάνης δὲ ἐν Πλούτῳ φησὶν ὄξει διέμενος Σφηττίῳ . Δίδυμος δ’ ἐξηγούμενος τὸ ἰαμβεῖόν φησιν ἴσως διότι οἱ Σφήττιοι ὀξεῖς . μνημονεύει δέ που καὶ τοῦ ἐκ Κλεωνῶν ὄξους ὡς διαφόρου · ἐν δὲ Κλεωναῖς ὀξίδες εἰσί . καὶ Δίφιλος · δειπνεῖ τε καταδύς , πῶς δοκεῖς , Λακωνικῶς , ὄξους δὲ κοτύλην β . πάξ . α . τί πάξ ; β . ὀξὶς μέτρον χωρεῖ τοσοῦτο τῶν Κλεωναίων . Φιλωνίδης · τὰ καταχύσματα αὐτοῖσιν ὄξος οὐκ ἔχει . ὁ δὲ Ταραντῖνος ʽ Ἡρακλείδης ἐν τῷ Συμποσίῳ φησί · τὸ ὄξος τινὰ τῶν ἐκτὸς συνιστάνει , παραπλησίως δὲ καὶ τὰ ἐν κοιλίᾳ , τὰ δ’ ἐν τῷ ὄγκῳ διαλύει , διὰ τὸ δηλονότι διαφόρους ἐν ἡμῖν μίγνυσθαι χυμούς . ἐθαυμάζετο δὲ καὶ τὸ Δεκελεικὸν ὄξος . Ἄλεξις κοτύλας τέτταρας ἀναγκάσας μεστὰς ἔμ’ αὐτίτου σπάσαι ὄξους Δεκελεικοῦ δι’ ἀγορᾶς μέσης ἄγεις . λεκτέον δὲ ὀξύγαρον διὰ τοῦ ῡ καὶ τὸ δεχόμενον αὐτὸ ἀγγεῖον ὀξύβαφον · ἐπεὶ καὶ Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Θεοπόμπου αἰκίας εἴρηκεν ἐγὼ δ’ ὀξύμελι πίνω . οὕτως οὖν ἐροῦμεν καὶ ὀξυρόδινον .
Lemmas: ὄξος . οὗτος μόνος Ἀττικός ὁ ἥδυσμα ἦδος καλέω . καλός δέ ὄξος εἰμί φημί Χρύσιππος ὁ φιλόσοφος ὁ τε Αἰγύπτιος καί ὁ κνιδιον.αριστοφαινω δέ ἐν Πλοῦτος φημί ὄξος διίημι Σφήττιος . Δίδυμος δέ ἐξηγέομαι ὁ ἰαμβεῖος φημί ἴσως διότι ὁ Σφήττιος ὀξύς . μνημονεύω δέ που καί ὁ ἐκ Κλεώνη ὄξος ὡς διάφορος · ἐν δέ Κλεωναί ὀξίς εἰμί . καί Δίφιλος · δειπνέω τε καταδύω , πῶς δοκέω , Λακωνικός , ὄξος δέ κοτύλη Β . πάξ . α . τίς πάξ ; Β . ὀξίς μέτρον χωρέω τοσοῦτος ὁ Κλεωναῖος . Φιλωνίδης · ὁ κατάχυσμα αὐτός ὄξος οὐ ἔχω . ὁ δέ Ταραντῖνος ʽ Ἡρακλείδης ἐν ὁ Συμπόσιον φημί · ὁ ὄξος τις ὁ ἐκτός συνιστάνω , παραπλήσιος δέ καί ὁ ἐν κοιλία , ὁ δέ ἐν ὁ ὄγκος διαλύω , διά ὁ δηλονότι διάφορος ἐν ἐγώ μείγνυμι χυμός . θαυμάζω δέ καί ὁ Δεκελεικός ὄξος . Ἄλεξις κοτύλη τέσσαρες ἀναγκάζω μεστός ἐγώ αὐτίτης σπάω ὄξος Δεκελεικός διά ἀγορά μέσος ἄγω . λεκτέος δέ ὀξύγαρον διά ὁ υʹ καί ὁ δέχομαι αὐτός ἀγγεῖον ὀξύβαφον · ἐπεί καί Λυσίας ἐν ὁ κατά Θεόπομπος αἰκία λέγω ἐγώ δέ ὀξύμελι πίνω . οὕτως οὖν λέγω καί ὀξυρρόδινον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.77
ὅτι ἀρτύματα εὕρηται παρὰ Σοφοκλεῖ · καὶ βορᾶς ἀρτύματα . καὶ παρ’ Αἰσχύλῳ · διαβρέχεις τἀρτύματα . καὶ Θεόπομπος δέ φησι · πολλοὶ μὲν ἀρτυμάτων μέδιμνοι , πολλοὶ δὲ σάκκοι καὶ θύλακοι βιβλίων καὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων τῶν χρησίμων πρὸς τὸν βίον . τὸ δὲ ῥῆμα κεῖται παρὰ Σοφοκλεῖ · ἐγὼ μάγειρος ἀρτύσω σοφῶς . Κρατῖνος · γλαῦκον οὐ πρὸς παντὸς ἀνδρός ἐστιν ἀρτῦσαι καλῶς . Εὔπολις · ὄψῳ πονηρῷ πολυτελῶς ἠρτυμένῳ . ὅτι ἀρτύματα ταῦτα καταλέγει που Ἀντιφάνης · ἀστάφιδος , ἁλῶν , σιραίου , σιλφίου , τυροῦ , θύμου , σησάμου , νίτρου , κυμίνου , ῥοῦ , μέλιτος , ὀριγάνου , βοτανίων , ὄξους , ἐλαῶν , εἰς ἀβυρτάκην χλόης , καππάριδος , ᾠῶν , ταρίχους , καρδάμων , θρίων , ὀποῦ . ὅτι οἴδασιν οἱ παλαιοὶ τὸ Αἰθιοπικὸν καλούμενον κύμινον . ὅτι εἴρηται ἀρσενικῶς ὁ θύμος καὶ ὁ ὀρίγανος . Ἀναξανδρίδης · ἀσφάραγον σχῖνόν τε τεμὼν καὶ ὀρίγανον , ὃς δὴ σεμνύνει τὸ τάριχον ὁμοῦ μιχθεὶς κοριάννῳ . Ἴων αὐτὰρ ὃ γ’ ἐμμαπέως τὸν ὀρίγανον ἐν χερὶ κεύθει . θηλυκῶς δὲ Πλάτων ἢ Κάνθαρος · ἢ ᾽ξ Ἀρκαδίας οὕτω δριμυτάτην ὀρίγανον . οὐδετέρως δ’ Ἐπίχαρμος καὶ Ἀμειψίας . τὸν δὲ θύμον ἀρσενικῶς Νίκανδρος ἐν Μελισσουργικοῖς .
Lemmas: ὅτι ἄρτυμα εὑρίσκω παρά Σοφοκλῆς · καί βορά ἄρτυμα . καί παρά Αἰσχύλος · διαβρέχω ἄρτυμα . καί Θεόπομπος δέ φημί · πολύς μέν ἄρτυμα μέδιμνος , πολύς δέ σάκκος καί θύλακος βιβλίον καί ὁ ἄλλος ἅπας ὁ χρήσιμος πρός ὁ βίος . ὁ δέ ῥῆμα κεῖμαι παρά Σοφοκλῆς · ἐγώ μάγειρος ἀρτύω σοφός . Κρατῖνος · γλαῦκος οὐ πρός πᾶς ἀνήρ εἰμί ἀρτύω καλός . Εὔπολις · ὄψον πονηρός πολυτελής ἀρτύω . ὅτι ἄρτυμα οὗτος καταλέγω που Ἀντιφάνης · ἀστάφις , ἅλς , σίραιον , σίλφιον , τυρός , θύμον , σήσαμος , νίτρον , κύμινον , ῥόος , μέλι , ὀρίγανος , βοτάνιον , ὄξος , ἐλαία , εἰς ἀβυρτάκη χλόη , κάππαρις , ᾠόν , τάριχος , κάρδαμον , θρῖον , ὀπός . ὅτι οἶδα ὁ παλαιός ὁ Αἰθιοπικός καλέω κύμινον . ὅτι λέγω ἀρσενικός ὁ θύμος καί ὁ ὀρίγανος . Ἀναξανδρίδης · ἀσφάραγος σχῖνος τε τέμνω καί ὀρίγανον , ὅς δή σεμνύνω ὁ τάριχον ὁμοῦ μείγνυμι κορίαννον . Ἴων ἀτάρ ὁ γε ἐμμαπέως ὁ ὀρίγανον ἐν χείρ κεύθω . θηλυκός δέ Πλάτων ἤ Κάνθαρος · ἤ ἐκ Ἀρκαδία οὕτως δριμύς ὀρίγανον . οὐδέτερος δέ Ἐπίχαρμος καί Ἀμειψίας . ὁ δέ θύμος ἀρσενικός Νίκανδρος ἐν Μελισσουργικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.78
ὅτι τοὺς πέπονας Κρατῖνος μὲν σικύους σπερματίας κέκληκεν ἐν Ὀδυσσεῦσιν · ποῦ ποτ’ εἶδές μοι τὸν ἄνδρα , παῖδα Λαέρτα φίλον ; β . ἐν Πάρῳ σικυὸν μέγιστον σπερματίαν ὠνούμενον . Πλάτων Λαίῳ · οὐχ ὁρᾷς ὅτι ὁ μὲν Λέαγρος , Γλαύκωνας ὢν μεγάλου γένους , ἀβελτεροκόκκυξ ἠλίθιος περιέρχεται σικυοῦ πέπονος εὐνουχίου κνήμας ἔχων ; Ἀναξίλας · τὰ δὲ σφύρ’ ᾤδει μᾶλλον ἢ σικυὸς πέπων . Θεόπομπος · μαλθακωτέρα πέπονος σικυοῦ μοι γέγονε . Φαινίας · βρωτὰ μὲν ἁπαλὰ τῷ περικαρπίῳ σικυὸς καὶ πέπων ἄνευ τοῦ σπέρματος , πεττόμενον δὲ τὸ περικάρπιον μόνον , κολοκύντη δὲ ὠμὴ μὲν ἄβρωτος , ἑφθὴ δὲ καὶ ὀπτὴ βρωτή . Διοκλῆς δ’ ὁ Καρύστιος ἐν πρώτῳ Ὑγιεινῶν φησιν ἑψανὰ ἄγρια εἶναι θρίδακα ταύτης κρατίστην τὴν μέλαιναν , κάρδαμον , κορίαννον , σίναπυ , κρόμμυον τούτου εἶδος ἀσκαλώνιον καὶ γήτειον , σκόροδον , φύσιγγες , σικυός , πέπων , μήκων , καὶ μετ’ ὀλίγα · ὁ πέπων δ’ ἐστὶν εὐκαρδιώτερος καὶ εὐπεπτότερος . ἑφθὸς δ’ ὁ σικυὸς ἁπαλὸς , ἄλυπος , οὐρητικός . ὁ δὲ πέπων ἑψηθεὶς ἐν μελικράτῳ διαχωρητικώτερος . Σπεύσιππος δ’ ἐν τοῖς Ὁμοίοις τὸν πέπονα καλεῖ σικύαν Διοκλῆς δὲ πέπονα ὀνομάσας οὐκ ἔτι καλεῖ σικύαν καὶ ὁ Σπεύσιππος δὲ σικύαν εἰπὼν πέπονα οὐκ ὀνομάζει . Δίφιλος δέ φησιν ὁ πέπων εὐχυλότερός ἐστι καὶ ἐπικρατητικὸς κακοχυλότερος δέ , ὀλιγότροφος δὲ καὶ εὔφθαρτος καὶ εὐεκκριτώτερος .
Lemmas: ὅτι ὁ πέπων Κρατῖνος μέν σίκυος σπερματία καλέω ἐν Ὀδυσσεύς · ποῦ ποτέ ὁράω ἐγώ ὁ ἀνήρ , παῖς Λαέρτης φίλος ; Β . ἐν Πάρος σικυός μέγας σπερματία ὠνέομαι . Πλάτων Λαΐος · οὐ ὁράω ὅτι ὁ μέν Λέαγρος , Γλαύκων εἰμί μέγας γένος , ἀβελτεροκόκκυξ ἠλίθιος περιέρχομαι σικυός πέπων εὐνουχίας κνήμη ἔχω ; Ἀναξίλας · ὁ δέ σφῦρα οἰδέω μάλα ἤ σικυός πέπων . Θεόπομπος · μαλθακός πέπων σικυός ἐγώ γίγνομαι . Φαινίας · βρωτός μέν ἁπαλός ὁ περικάρπιον σικυός καί πέπων ἄνευ ὁ σπέρμα , πέσσω δέ ὁ περικάρπιον μόνος , κολοκύνθη δέ ὠμός μέν ἄβρωτος , ἑφθός δέ καί ὀπτός βρωτός . Διοκλῆς δέ ὁ Καρύστιος ἐν πρῶτος Ὑγιεινός φημί ἑψανός ἄγριος εἰμί θρίδαξ οὗτος κρατύς ὁ μέλας , κάρδαμον , κορίαννον , σίναπν , κρόμμυον οὗτος εἶδος ἀσκαλώνιος καί γήτειον , σκόροδον , φῦσιγξ , σικυός , πέπων , μήκων , καί μετά ὀλίγος · ὁ πέπων δέ εἰμί εὐκάρδιος καί εὔπεπτος . ἑφθός δέ ὁ σικυός ἁπαλός , ἄλυπος , οὐρητικός . ὁ δέ πέπων ἑψέω ἐν μελίκρατον διαχωρητικός . Σπεύσιππος δέ ἐν ὁ Ὅμοιος ὁ πέπων καλέω σικύα Διοκλῆς δέ πέπων ὀνομάζω οὐ ἔτι καλέω σικύα καί ὁ Σπεύσιππος δέ σικύα λέγω πέπων οὐ ὀνομάζω . Δίφιλος δέ φημί ὁ πέπων εὔχυλος εἰμί καί ἐπικρατητικός κακοχ͂υλος δέ , ὀλιγότροφος δέ καί εὔφθαρτος καί εὐέκκριτος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.79
θρίδαξ . ταύτην Ἀττικοὶ θριδακίνην καλοῦσιν . Ἐπίχαρμος · θρίδακος ἀπολελεμμένας τὸν καυλόν , θριδακινίδας δ’ εἴρηκε Στράττις · πρασοκουρίδες , αἳ καταφύλλους ἀνὰ κήπους πεντήκοντα ποδῶν ἴχνεσι βαίνετ᾽ , ἐφαπτόμεναι ποδοῖν σατυριδίων μακροκέρκων , χοροὺς ἑλίσσουσαι παρ’ ὠκίμων πέταλα καὶ θριδακινίδων εὐόσμων τε σελίνων . Θεόφραστος δέ φησι · τῆς θριδακίνης ἡ λευκὴ γλυκυτέρα καὶ ἁπαλωτέρα . γένη δ’ αὐτῆς τρία , τὸ πλατύκαυλον καὶ στρογγυλόκαυλον καὶ τρίτον τὸ Λακωνικόν . αὕτη δ’ ἔχει τὸ μὲν φύλλον σκολυμῶδες , ὀρθὴ δὲ καὶ εὐαυξὴς καὶ ἀπαράβλαστός ἐστιν ἐκ τοῦ καυλοῦ , τῶν δὲ πλατειῶν οὕτω τινὲς γίνονται πλατύκαυλοι ὥστ’ ἐνίους καὶ θύραις χρῆσθαι κηπουρικαῖς . τῶν δὲ καυλῶν φησι κολουσθέντων ἡδίους τοὺς παλιμβλαστεῖς εἶναι .
Lemmas: θρίδαξ . οὗτος Ἀττικός θριδακίνη καλέω . Ἐπίχαρμος · θρίδαξ ἀπολέπω ὁ καυλός , θριδακινίς δέ λέγω Στράττις · πρασοκουρίς , ὅς κατάφυλλος ἀνά κῆπος πεντήκοντα πούς ἴχνος βαίνω , ἐφάπτω πούς σατυρίδιον μακρόκερκος , χορός ἑλίσσω παρά ὤκιμον πέταλον καί θριδακινίς εὔοσμος τε σέλινον . Θεόφραστος δέ φημί · ὁ θριδακίνη ὁ λευκός γλυκύς καί ἁπαλός . γένος δέ αὐτός τρεῖς , ὁ πλατύκαυλος καί στρογγυλόκαυλος καί τρίτος ὁ Λακωνικός . οὗτος δέ ἔχω ὁ μέν φύλλον σκολυμώδης , ὀρθός δέ καί εὐαυξής καί ἀπαράβλαστος εἰμί ἐκ ὁ καυλός , ὁ δέ πλατεῖα οὕτως τις γίγνομαι πλατύκαυλος ὥστε ἔνιοι καί θύρα χράω κηπουρικός . ὁ δέ καυλός φημί κολούω ἡδύς ὁ παλιμβλαστής εἰμί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.80
Νίκανδρος δ’ ὁ Κολοφώνιος ἐν β’ Γλωσσῶν βρένθιν λέγεσθαί φησι παρὰ Κυπρίοις θρίδακα , οὗ ὁ Ἄδωνις καταφυγὼν ὑπὸ τοῦ κάπρου διεφθάρη . Ἄμφις τε ἐν Ἰαλέμῳ φησὶν ἐν ταῖς θριδακίναις ταῖς κάκιστ’ ἀπολουμέναις , ἃς εἰ φάγοι τις ἐντὸς ἑξήκοντ’ ἐτῶν , ὁπότε γυναικὸς λαμβάνοι κοινωνίαν , στρέφοιθ’ ὅλην τὴν νύκτ’ ἂν οὐδὲ ἓν πλέον ὧν βούλεται δρῶν , ἀντὶ τῆς ὑπουργίας τῇ χειρὶ τρίβων τὴν ἀναγκαίαν τύχην , καὶ Καλλίμαχος δέ φησιν ὅτι ἡ Ἀφροδίτη τὸν Ἄδωνιν ἐν θριδακίνῃ κρύψειεν , ἀλληγορούντων τῶν ποιητῶν ὅτι ἀσθενεῖς εἰσι πρὸς ἀφροδίσια οἱ συνεχῶς χρώμενοι θρίδαξι . καὶ Εὔβουλος δ’ ἐν Ἀστύτοις φησί · μὴ παρατίθει σύ μοι θριδακίνας , ὦ γύναι , ἐπὶ τὴν τράπεζαν , ἢ σεαυτὴν αἰτιῶ . ἐν τῷ λαχάνῳ τούτῳ γάρ , ὡς λόγος , ποτὲ τὸν Ἄδωνιν ἀποθανόντα προὔθηκεν Κύπρις · ὥστ’ ἐστὶ νεκύων βρῶμα , Κρατῖνος δέ φησι Φάωνος ἐρασθεῖσαν τὴν Ἀφροδίτην ἐν καλαῖς θριδακίναις αὐτὸν ἀποκρύψαι , Μαρσύας δ’ ὁ νεώτερος ἐν χλόῃ κριθῶν . Ἱππώνακτα δὲ τετρακίνην τὴν θρίδακα καλεῖν Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις φησί , Κλείταρχος δὲ Φρύγας οὕτω καλεῖν . λύκος δ’ ὁ Πυθαγόρειος τὴν ἐκ γενέσεώς φησι θρίδακα πλατύφυλλον τετανὴν ἄκαυλον ὑπὸ μὲν τῶν Πυθαγορείων λέγεσθαι εὐνοῦχον , ὑπὸ δὲ τῶν γυναικῶν ἀστύτιδα · διουρητικοὺς γὰρ παρασκευάζει καὶ ἐκλύτους πρὸς τὰ ἀφροδίσια · ἐστὶ δὲ κρατίστη ἐσθίεσθαι .
Lemmas: Νίκανδρος δέ ὁ Κολοφώνιος ἐν βʹ Γλῶσσα βρένθις λέγω φημί παρά Κύπριος θρίδαξ , οὗ ὁ Ἄδωνις καταφεύγω ὑπό ὁ κάπρος διαφθείρω . Ἄμφις τε ἐν Ἰάλεμος φημί ἐν ὁ θριδακίνη ὁ κακός ἀπόλλυμι , ὅς εἰ ἐσθίω τις ἐντός ἑξήκοντα ἔτος , ὁπότε γυνή λαμβάνω κοινωνία , στρέφω ὅλος ὁ νύξ ἄν οὐδέ εἷς πολύς ὅς βούλομαι δράω , ἀντί ὁ ὑπουργία ὁ χείρ τρίβω ὁ ἀναγκαῖος τύχη , καί Καλλίμαχος δέ φημί ὅτι ὁ Ἀφροδίτη ὁ Ἄδωνις ἐν θριδακίνη κρύπτω , ἀλληγορέω ὁ ποιητής ὅτι ἀσθενής εἰμί πρός ἀφροδίσιος ὁ συνεχής χράω θρίδαξ . καί Εὔβουλος δέ ἐν Ἄστυτος φημί · μή παρατίθημι σύ ἐγώ θριδακίνη , ὦ γυνή , ἐπί ὁ τράπεζα , ἤ σεαυτοῦ αἰτιάομαι . ἐν ὁ λάχανον οὗτος γάρ , ὡς λόγος , ποτέ ὁ Ἄδωνις ἀποθνῄσκω προτίθημι Κύπρις · ὥστε εἰμί νέκυς βρῶμα , Κρατῖνος δέ φημί Φάων ἔραμαι ὁ Ἀφροδίτη ἐν καλός θριδακίνη αὐτός ἀποκρύπτω , Μαρσύας δέ ὁ νέος ἐν χλόη κριθή . Ἵππωναξ δέ τετρακίνη ὁ θρίδαξ καλέω Πάμφιλος ἐν Γλῶσσα φημί , Κλείταρχος δέ Φρύξ οὕτως καλέω . λύκος δέ ὁ Πυθαγόρειος ὁ ἐκ γένεσις φημί θρίδαξ πλατύφυλλος τετανός ἄκαυλος ὑπό μέν ὁ Πυθαγόρειος λέγω εὐνοῦχος , ὑπό δέ ὁ γυνή ἀστῦτις · διουρητικός γάρ παρασκευάζω καί ἔκλυτος πρός ὁ ἀφροδίσιος · εἰμί δέ κρατύς ἐσθίω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.81
Δίφιλος δέ φησιν ὡς ὁ τῆς θρίδακος καυλὸς πολύτροφὸς ἐστι καὶ δυσέκκριτος μᾶλλον τῶν φύλλων ταῦτα δὲ πνευματικώτερὰ ἐστι καὶ τροφιμώτερα καὶ εὐεκκριτώτερα . κοινῶς μέντοι ἡ θρίδαξ εὐστόμαχος , ψυκτική , εὐκοίλιος , ὑπνωτική , εὔχυλος , ἐφεκτικὴ τῆς πρὸς τὰ ἀφροδίσια ὁρμῆς , ἡ δὲ τρυφερωτέρα θρίδαξ εὐστομαχωτέρα καὶ μᾶλλον ὕπνον ποιοῦσα , ἡ δὲ σκληροτέρα καὶ ψαθυρὰ ἧττόν ἐστι καὶ εὐστόμαχος καὶ εὐκοίλιος , ὕπνον τε ποιεῖ , ἡ δὲ μέλαινα θρίδαξ ψύχει μᾶλλον εὐκοίλιός τέ ἐστι , , καὶ αἱ μὲν θερινοὶ εὐχυλότεραι καὶ τροφιμώτεραι , αἱ δὲ φθινοπωρινοὶ ἄτροφοι καὶ ἀχυλότεραι . ὁ δὲ καυλὸς τῆς θρίδακος ἄδιψος εἶναι δοκεῖ . θρίδαξ δ’ ἑψομένη ὁμοίως τῷ ἀπὸ κράμβης ἀσπαράγῳ ἐν λοπάδι , ὡς Γλαυκίας ἱστορεῖ , κρείττων τῶν ἄλλων ἑψητῶν λαχάνων . ἐν ἄλλοις δὲ Θεόφραστος ἐπίσπορά φησι καλεῖσθαι τευτλίον , θριδακίνην , εὔζωμον , νᾶπυ , λάπαθον , κορίαννον , ἄνηθον , κάρδαμον . Δίφιλος δὲ κοινῶς φησιν εἶναι πάντα τὰ λάχανα ἄτροφα καὶ λεπτυντικὰ καὶ κακόχυλα ἔτι τε ἐπιπολαστικὰ καὶ δυσοικονόμητα . θερινῶν δὲ λαχάνων Ἐπίχαρμος μέμνηται .
Lemmas: Δίφιλος δέ φημί ὡς ὁ ὁ θρίδαξ καυλός πολύτροφος εἰμί καί δυσέκκριτος μάλα ὁ φύλλον οὗτος δέ πνευματικός εἰμί καί τρόφιμος καί εὐέκκριτος . κοινός μέντοι ὁ θρίδαξ εὐστόμαχος , ψυκτικός , εὐκοίλιος , ὑπνωτικός , εὔχυλος , ἐφεκτικός ὁ πρός ὁ ἀφροδίσιος ὁρμή , ὁ δέ τρυφερός θρίδαξ εὐστόμαχος καί μάλα ὕπνος ποιέω , ὁ δέ σκληρός καί ψαθυρός ἥσσων εἰμί καί εὐστόμαχος καί εὐκοίλιος , ὕπνος τε ποιέω , ὁ δέ μέλας θρίδαξ ψύχω μάλα εὐκοίλιος τε εἰμί , , καί ὁ μέν θερινός εὔχυλος καί τρόφιμος , ὁ δέ φθινοπωρινός ἄτροφος καί ἄχυλος . ὁ δέ καυλός ὁ θρίδαξ ἄδιψος εἰμί δοκέω . θρίδαξ δέ ἕψω ὅμοιος ὁ ἀπό κράμβη ἀσφάραγος ἐν λοπάς , ὡς Γλαυκίης ἱστορέω , κρατύς ὁ ἄλλος ἑψητός λάχανον . ἐν ἄλλος δέ Θεόφραστος ἐπίσπορος φημί καλέω τευτλίον , θριδακίνη , εὔζωμον , νᾶπυ , λάπαθον , κορίαννον , ἄνηθον , κάρδαμον . Δίφιλος δέ κοινός φημί εἰμί πᾶς ὁ λάχανον ἄτροφος καί λεπτυντικός καί κακόχυλος ἔτι τε ἐπιπολαστικός καί δυσοικονόμητος . θερινός δέ λάχανον Ἐπίχαρμος μιμνῄσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.82
κινάρα . ταύτην Σοφοκλῆς ἐν Κολχίσι κυνάραν καλεῖ , ἐν δὲ Φοίνικι · κύναρος ἄκανθα πάντα πληθύει γύην . Ἑκαταῖος δ’ ὁ Μιλήσιος ἐν Ἀσίας περιηγήσει , εἰ γνήσιον τοῦ συγγραφέως τὸ βιβλίον Καλλίμαχος γὰρ Νησιώτου αὐτὸ ἀναγράφει · ὅστις οὖν ἐστιν ὁ ποιήσας , λέγει οὕτως · περὶ τὴν Ὑρκανίην θάλασσαν καλεομένην οὔρεα ὑψηλὰ καὶ δασέα ὕλῃσιν , ἐπὶ δὲ τοῖσιν οὔρεσιν ἄκανθα κυνάρα . καὶ ἑξῆς · Πάρθων πρὸς ἥλιον ἀνίσχοντα Χοράσμιοι οἰκοῦσι γῆν , ἔχοντες καὶ πεδία καὶ οὔρεα · ἐν δὲ τοῖσιν οὔρεσι δένδρεα ἔνι ἄγρια , ἄκανθα κυνάρα , ἰτέα , μυρίκη . καὶ περὶ τὸν Ἰνδὸν δέ φησι ποταμὸν γίνεσθαι τὴν κυνάραν . καὶ Σκύλαξ δὲ ἢ Πολέμων γράφει · εἶναι δὲ τὴν γῆν ὑδρηλὴν κρήνῃσι καὶ ὀχετοῖσιν , ἐν δὲ τοῖς οὔρεσι πέφυκε κυνάρα καὶ βοτάνη ἄλλη . καὶ ἐν τοῖς ἑξῆς · ἐντεῦθεν δὲ ὄρος παρέτεινε τοῦ ποταμοῦ τοῦ Ἰνδοῦ καὶ ἔνθεν καὶ ἔνθεν ὑψηλόν τε καὶ δασὺ ἀγρίῃ ὕλῃ καὶ ἀκάνθῃ κυνάρᾳ . Δίδυμος δ’ ὁ γραμματικὸς ἐξηγούμενος παρὰ τῷ Σοφοκλεῖ τὸ κύναρος ἄκανθα μήποτε , φησί , τὴν κυνόσβατον λέγει διὰ τὸ ἀκανθῶδες καὶ τραχὺ εἶναι τὸ φυτόν . καὶ γάρ ἡ Πυθία ξυλίνην κύνα αὐτὸ εἶπεν , καὶ ὁ Λοκρὸς χρησμὸν λαβὼν ἐκεῖ πόλιν οἰκίζειν ὅπου ἂν ὑπὸ ξυλίνης κυνὸς δηχθῇ , καταμυχθεὶς τὴν κνήμην ὑπὸ κυνοσβάτου ἔκτισε τὴν πόλιν , ἐστὶ δὲ ὁ κυνόσβατος μεταξὺ θάμνου καὶ δένδρου , ὥς φησι Θεόφραστος , καὶ τὸν καρπὸν ἔχει ἐρυθρόν , παραπλήσιον τῇ ῥοιᾷ , ἔχει δὲ καὶ τὸ φύλλον ἀγνῶδες ,
Lemmas: κινάρα . οὗτος Σοφοκλῆς ἐν Κόλχος κυνάρα καλέω , ἐν δέ Φοῖνιξ · κύναρος ἄκανθα πᾶς πληθύω γύης . Ἑκαταῖος δέ ὁ Μιλήσιος ἐν Ἀσία περιήγησις , εἰ γνήσιος ὁ συγγραφεύς ὁ βιβλίον Καλλίμαχος γάρ Νησιώτης αὐτός ἀναγράφω · ὅστις οὖν εἰμί ὁ ποιέω , λέγω οὕτως · περί ὁ Ὑρκάνιος θάλασσα καλέω ὄρος ὑψηλός καί δασύς ὕλη , ἐπί δέ ὁ ὄρος ἄκανθα κυνάρα . καί ἑξῆς · Πάρθοι πρός ἥλιος ἀνίσχω Χοράσμιος οἰκέω γῆ , ἔχω καί πεδίον καί ὄρος · ἐν δέ ὁ ὄρος δένδρον ἔνειμι ἄγριος , ἄκανθα κυνάρα , ἰτέα , μυρίκη . καί περί ὁ Ἰνδός δέ φημί ποταμός γίγνομαι ὁ κυνάρα . καί Σκύλαξ δέ ἤ Πολέμων γράφω · εἰμί δέ ὁ γῆ ὑδρηλός κρήνη καί ὀχετός , ἐν δέ ὁ ὄρος φύω κυνάρα καί βοτάνη ἄλλος . καί ἐν ὁ ἑξῆς · ἐντεῦθεν δέ ὄρος παρατείνω ὁ ποταμός ὁ Ἰνδός καί ἔνθεν καί ἔνθεν ὑψηλός τε καί δασύς ἄγριος ὕλη καί ἄκανθα κυνάρα . Δίδυμος δέ ὁ γραμματικός ἐξηγέομαι παρά ὁ Σοφοκλῆς ὁ κύναρος ἄκανθα μήποτε , φημί , ὁ κυνόσβατος λέγω διά ὁ ἀκανθώδης καί τραχύς εἰμί ὁ φυτόν . καί γάρ ὁ Πυθία ξύλινος κύων αὐτός λέγω , καί ὁ Λοκρός χρησμός λαμβάνω ἐκεῖ πόλις οἰκίζω ὅπου ἄν ὑπό ξύλινος κύων δάκνω , καταμύσσω ὁ κνήμη ὑπό κυνόσβατος κτίζω ὁ πόλις , εἰμί δέ ὁ κυνόσβατος μεταξύ θάμνος καί δένδρον , ὡς φημί Θεόφραστος , καί ὁ καρπός ἔχω ἐρυθρός , παραπλήσιος ὁ ῥοιά , ἔχω δέ καί ὁ φύλλον ἀγνώδης ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.83
Φαινίας δ’ ἐν εʹ περὶ φυτῶν κάκτον Σικελικήν τινα καλεῖ , ἀκανθῶδες φυτόν , ὡς καὶ Θεόφραστος ἐν ἕκτῳ περὶ φυτῶν ἡ δὲ κάκτος καλουμένη περὶ Σικελίαν μόνον , ἐν τῇ Ἑλλάδι δ’ οὐκ ἔστι . ἀφίησι δ’ εὐθὺς ἀπὸ τῆς ῥίζης καυλοὺς ἐπιγείους · τὸ δὲ φύλλον ἔχει πλατὺ καὶ ἀκανθῶδες · καυλοὺς δὲ τοὺς καλουμένους κάκτους , ἐδώδιμοι δ’ εἰσὶ περιλεπόμενοι καὶ μικρὸν ὑπόπικροι , καὶ ἀποθησαυρίζουσιν αὐτοὺς ἐν ἅλμῃ . ἕτερον δὲ καυλὸν ὀρθὸν ἀφίησιν , ὃν καλοῦσι πτέρνικα , καὶ τοῦτον ἐδώδιμον . τὸ δὲ περικάρπιον ἀφαιρεθέντων τῶν παππωδῶν ἐμφερὲς τῷ τοῦ φοίνικος ἐγκεφάλῳ , ἐδώδιμον καὶ τοῦτο · καλοῦσι δ’ αὐτὸ ἀσκάληρον . τίς δὲ τούτοις οὐχὶ πειθόμενος θαρρῶν ἂν εἴποι τὴν κάκτον εἶναι ταύτην τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων μὲν καλουμένην κάρδον , οὐ μακράν , ὄντων τῆς Σικελίας , περιφανῶς δ’ ὑπὸ τῶν Ἑλλήνων κινάραν ὀνομαζομένην ; ἀλλαγῇ ] γὰρ δύο γραμμάτων κάρδος καὶ κάκτος ταὐτὸν ἂν εἴη . σαφῶς δ’ ἡμᾶς διδάσκει καὶ Ἐπίχαρμος μετὰ τῶν ἐδωδίμων λαχάνων καὶ τὴν κάκτον καταλέγων οὕτως μήκων μάραθα τραχέες τε κάκτοι τοῖς ἄλλοις μὲν φαγεῖν ἐντὶ λαχάνοις εἶτα προιών αἲ κά τις ἐκτρίψας καλῶς παρατιθῇ νιν , ἁδὺς ἐστ’ αὐτὸς δ’ ἐφ’ αὑτοῦ χαιρέτω , καὶ πάλιν θρίδακας , ἐλάταν , σχῖνον , .. , ῥαφανίδας , κάκτους καὶ πάλιν ὁ δέ τις ἀγρόθεν ἔοικε μάραθα καὶ κάκτους φέρειν , ἴφυον , λάπαθον , ὀτόστυλλον , σκόλιον , σερίδ᾽ , ἀτράκτυλον , πτέριν , κάκτον , ὀνόπορδον . καὶ Φιλίτας ὁ Κῷος · γηρύσαιτο δὲ νεβρὸς ἀπὸ ψυχὴν ὀλέσασα , ὀξείης κάκτου τύμμα φυλαξαμένη .
Lemmas: Φαινίας δέ ἐν πέντε περί φυτόν κάκτος Σικελικός τις καλέω , ἀκανθώδης φυτόν , ὡς καί Θεόφραστος ἐν ἕκτος περί φυτόν ὁ δέ κάκτος καλέω περί Σικελία μόνος , ἐν ὁ Ἑλλάς δέ οὐ εἰμί . ἀφίημι δέ εὐθύς ἀπό ὁ ῥίζα καυλός ἐπίγειος · ὁ δέ φύλλον ἔχω πλατύς καί ἀκανθώδης · καυλός δέ ὁ καλέω κάκτος , ἐδώδιμος δέ εἰμί περιλέπω καί μικρός ὑπόπικρος , καί ἀποθησαυρίζω αὐτός ἐν ἅλμη . ἕτερος δέ καυλός ὀρθός ἀφίημι , ὅς καλέω πτέρνιξ , καί οὗτος ἐδώδιμος . ὁ δέ περικάρπιον ἀφαιρέω ὁ παππώδης ἐμφερής ὁ ὁ φοῖνιξ ἐγκέφαλος , ἐδώδιμος καί οὗτος · καλέω δέ αὐτός ἀσκάληρον . τίς δέ οὗτος οὐ πείθω θαρσέω ἄν λέγω ὁ κάκτος εἰμί οὗτος ὁ ὑπό Ῥωμαῖος μέν καλέω κάρδος , οὐ μακρός , εἰμί ὁ Σικελία , περιφανής δέ ὑπό ὁ Ἕλλην κινάρα ὀνομάζω ; ἀλλαγή ] γάρ δύο γράμμα κάρδος καί κάκτος αὐτός ἄν εἰμί . σαφής δέ ἐγώ διδάσκω καί Ἐπίχαρμος μετά ὁ ἐδώδιμος λάχανον καί ὁ κάκτος καταλέγω οὕτως μήκων μάραθον τραχύς τε κάκτος ὁ ἄλλος μέν ἐσθίω εἰμί λάχανον εἶτα προέρχομαι εἰ ἄν τις ἐκτρίβω καλός παρατίθημι νιν , ἡδύς εἰμί αὐτός δέ ἐπί ἑαυτοῦ χαίρω , καί πάλιν θρίδαξ , ἐλάτη , σχῖνος , .. , ῥαφανίς , κάκτος καί πάλιν ὁ δέ τις ἀγρόθεν ἔοικα μάραθον καί κάκτος φέρω , ἴφυον , λάπαθος , ὀτόστυλλος , σκόλιον , σέρις , ἀτράκτυλος , πτέρις , κάκτος , ὀνόπορδον . καί Φιλίτας ὁ Κῷος · γηρύω δέ νεβρός ἀπό ψυχή ὄλλυμι , ὀξύς κάκτος τύμμα φυλάσσω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.84
ἀλλὰ μὴν καὶ κινάραν ὠνόμασε παραπλησίως ἡμῖν Σώπατρος ὁ Πάφιος γεγονὼς τοῖς χρόνοις κατ’ Ἀλέξανδρον τὸν Φιλίππου , ἐπιβιοὺς δὲ καὶ ἕως τοῦ δευτέρου τῆς Αἰγύπτου βασιλέως , ὡς αὐτὸς ἐμφανίζει ἔν τινι τῶν συγγραμμάτων αὑτοῦ . Πτολεμαῖος δ’ ὁ Εὐεργέτης βασιλεὺς Αἰγύπτου , εἷς ὢν τῶν Ἀριστάρχου τοῦ γραμματικοῦ μαθητῶν , ἐν δευτέρῳ ὑπομνημάτων γράφει οὕτως · περὶ Βερενίκην τῆς Λιβύης Λήθων ποτάμιον , ἐν ᾧ γίνεται ἰχθὺς λάβραξ καὶ χρύσοφρυς καὶ ἐγχέλεων πλῆθος καὶ τῶν καλουμένων βασιλικῶν , αἳ τῶν τε ἐκ Μακεδονίας καὶ τῆς Κωπαίδος λίμνης τὸ μέγεθός εἰσιν ἡμιόλιαι , πᾶν τε τὸ ῥεῖθρον αὐτοῦ ἰχθύων ποικίλων ἐστὶ πλῆρες . πολλῆς δ’ ἐν τοῖς τόποις κινάρας φυομένης οἵ τε συνακολουθοῦντες ἡμῖν στρατιῶται πάντες δρεπόμενοι σίτῳ ἐχρῶντο καὶ ἡμῖν προσέφερον , ψιλοῦντες τῶν ἀκανθῶν . οἶδα δὲ καὶ Κίναρον καλουμένην νῆσον , ἧς μνημονεύει Σῆμος .
Lemmas: ἀλλά μήν καί κινάρα ὀνομάζω παραπλήσιος ἐγώ Σώπατρος ὁ Πάφος γίγνομαι ὁ χρόνος κατά Ἀλέξανδρος ὁ Φίλιππος , ἐπιβιόω δέ καί ἕως ὁ δεύτερος ὁ Αἴγυπτος βασιλεύς , ὡς αὐτός ἐμφανίζω ἐν τις ὁ σύγγραμμα ἑαυτοῦ . Πτολεμαῖος δέ ὁ Εὐεργέτης βασιλεύς Αἴγυπτος , εἷς εἰμί ὁ Ἀρίσταρχος ὁ γραμματικός μαθητής , ἐν δεύτερος ὑπόμνημα γράφω οὕτως · περί Βερενίκη ὁ Λιβύη Λῆθος ποτάμιος , ἐν ὅς γίγνομαι ἰχθῦς λάβραξ καί χρύσοφρυς καί ἔγχελυς πλῆθος καί ὁ καλέω βασιλικός , ὅς ὁ τε ἐκ Μακεδονία καί ὁ Κωπαίς λίμνη ὁ μέγεθος εἰμί ἡμιόλιος , πᾶς τε ὁ ῥεῖθρον αὐτός ἰχθῦς ποικίλος εἰμί πλήρης . πολύς δέ ἐν ὁ τόπος κινάρα φύω ὁ τε συνακολουθέω ἐγώ στρατιώτης πᾶς δρέπω σῖτος χράω καί ἐγώ προσφέρω , ψιλόω ὁ ἄκανθα . οἶδα δέ καί Κίναρος καλέω νῆσος , ὅς μνημονεύω Σῆμος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.85
ἐγκέφαλος φοίνικος φοίνικος . Θεόφραστος περὶ φοίνικος τοῦ φυτοῦ εἰπὼν ἐπιφέρει · ἡ μὲν οὖν ἀπὸ τῶν καρπῶν φυτεία τοιαύτη τις · ἡ δ’ ἀπ’ αὐτοῦ , ὅταν ἀφέλωσι τὸ ἄνω ἐν ᾧπερ ὁ ἐγκέφαλος . καὶ Ξενοφῶν ἐν δευτέρῳ Ἀναβάσεως γράφει τάδε · ἐνταῦθα καὶ τὸν ἐγκέφαλον τοῦ φοίνικος πρῶτον ἔφαγον οἱ στρατιῶται · καὶ οἱ πολλοὶ ἐθαύμαζον τό τε εἶδος καὶ τὴν ἰδιότητα τῆς ἡδονῆς · ἦν δὲ σφόδρα καὶ τοῦτο κεφαλαλγές . ὁ δὲ φοῖνιξ , ὅταν ἐξαιρεθῇ ὁ ἐγκέφαλος , ὅλος ἐξαυαίνεται . Νίκανδρος Γεωργικοῖς · σὺν καὶ φοίνικος παραφυάδας ἐκκόπτοντες ἐγκέφαλον φορέουσι νέοις ἀσπαστὸν ἔδεσμα . Δίφιλος δ’ ὁ Σίφνιος ἱστορεῖ · οἱ τῶν φοινίκων ἐγκέφαλοι πλήσμιοι καὶ πολύτροφοι , ἔτι δὲ βαρεῖς καὶ δυσοικονόμητοι διψώδεις τε καὶ στατικοὶ κοιλίας . ἡμεῖς δέ , φησὶν οὗτος , ἑταῖρε Τιμόκρατες , δόξομεν ἐγκέφαλον ἔχειν μέχρι τοῦ τέλους , εἰ καταπαύσομεν ἐνταῦθα καὶ τήνδε τὴν συναγωγήν .
Lemmas: ἐγκέφαλος φοῖνιξ φοῖνιξ . Θεόφραστος περί φοῖνιξ ὁ φυτόν λέγω ἐπιφέρω · ὁ μέν οὖν ἀπό ὁ καρπός φυτεία τοιοῦτος τις · ὁ δέ ἀπό αὐτός , ὅταν ἀφαιρέω ὁ ἄνω ἐν ὅς ὁ ἐγκέφαλος . καί Ξενοφῶν ἐν δεύτερος Ἀνάβασις γράφω ὅδε · ἐνταῦθα καί ὁ ἐγκέφαλος ὁ φοῖνιξ πρῶτος ἐσθίω ὁ στρατιώτης · καί ὁ πολύς θαυμάζω ὁ τε εἶδος καί ὁ ἰδιότης ὁ ἡδονή · εἰμί δέ σφόδρα καί οὗτος κεφαλαλγής . ὁ δέ φοῖνιξ , ὅταν ἐξαιρέω ὁ ἐγκέφαλος , ὅλος ἐξαυαίνω . Νίκανδρος Γεωργικός · σύν καί φοῖνιξ παραφυάς ἐκκόπτω ἐγκέφαλος φορέω νέος ἀσπαστός ἔδεσμα . Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος ἱστορέω · ὁ ὁ φοῖνιξ ἐγκέφαλος πλήσμιος καί πολύτροφος , ἔτι δέ βαρύς καί δυσοικονόμητος διψώδης τε καί στατικός κοιλία . ἐγώ δέ , φημί οὗτος , ἑταῖρος Τιμοκράτης , δοκέω ἐγκέφαλος ἔχω μέχρι ὁ τέλος , εἰ καταπαύω ἐνταῦθα καί ὅδε ὁ συναγωγή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.86
— ᾽ἔργον ἐστὶν εἰς τρίκλινον συγγενείας εἰσπεσεῖν οὗ λαβὼν τὴν κύλικα πρῶτος ἄρχεται λόγου πατήρ , καὶ παραινέσας πέπαικεν , εἶτα μήτηρ δευτέρα , εἶτα τηθὶς παραλαλεῖ τις , εἶτα βαρύφωνος γέρων , τηθίδος πατήρ , ἔπειτα γραῦς καλοῦσα φίλτατον ὁ δ’ ἐπινεύει πᾶσι τούτοις , φησὶ Μένανδρος , πάλιν τῆς σκιᾶς τὴν πορφύραν πρῶτον ἐνυφαίνουσ᾽ , εἶτα μετὰ τὴν πορφύραν τοῦτ’ ἐστίν , οὔτε λευκὸν οὔτε πορφύρα , ἀλλ’ ὥσπερ αὐγὴ τῆς κρόκης κεκραμένη . Ἀντιφάνης · τί φής ; ἐνθάδ’ οἴσεις τι καταφαγεῖν ἐπὶ τὴν θύραν ; εἶθ’ ὥσπερ οἱ πτωχοὶ χαμαὶ ἐνθάδ’ ἔδομαι καί τις ὄψεται . ὁ αὐτός · εὐτρέπιζε δὴ ψυκτῆρα , λεκάνην , τριπόδιον , ποτήριον , χύτραν , θυίαν , κάκκαβον , ζωμήρυσιν .
Lemmas: — ἔργον εἰμί εἰς τρίκλινος συγγένεια εἰσπίπτω ὅς λαμβάνω ὁ κύλιξ πρῶτος ἄρχω λόγος πατήρ , καί παραινέω παίω , εἶτα μήτηρ δεύτερος , εἶτα τηθίς παραλαλέω τις , εἶτα βαρύφωνος γέρων , τηθίς πατήρ , ἔπειτα γραῦς καλέω φίλος ὁ δέ ἐπινεύω πᾶς οὗτος , φημί Μένανδρος , πάλιν ὁ σκιά ὁ πορφύρα πρῶτος ἐνυφαίνω , εἶτα μετά ὁ πορφύρα οὗτος εἰμί , οὔτε λευκός οὔτε πορφύρα , ἀλλά ὥσπερ αὐγή ὁ κρόκη κεράννυμι . Ἀντιφάνης · τίς φημί ; ἐνθάδε φέρω τις κατεσθίω ἐπί ὁ θύρα ; εἶτα ὥσπερ ὁ πτωχός χαμαί ἐνθάδε ἐσθίω καί τις ὁράω . ὁ αὐτός · εὐτρεπίζω δή ψυκτήρ , λεκάνη , τριπόδιον , ποτήριον , χύτρα , θυία , κάκκαβος , ζωμήρυσις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.1
ὅτι Καλλίμαχος ὁ γραμματικὸς τὸ μέγα βιβλίον ἴσον ἔλεγεν εἶναι τῷ μεγάλῳ κακῷ . κιβώρια . Νίκανδρος ἐν Γεωργικοῖς · σπείρειας κυάμων Αἰγύπτιον , ὄφρα θερείης ἀνθέων μὲν στεφάνους ἀνύσῃς , τὰ δὲ πεπτηῶτα ἀκμαίου καρποῖο κιβώρια δαινυμένοισιν εἰς χέρας ἠιθέοισι πάλαι ποθέουσιν ὀρέξῃς . ῥίζας δὲ ἐν θοίνῃσιν ἀφεψήσας προτίθημι . ῥίζας δὲ λέγει Νίκανδρος τὰ ὑπ’ Ἀλεξανδρέων κολοκάσια καλούμενα · ὡς ὁ αὐτός · κυάμου λέψας κολοκάσιον ἐντμήξας τε . ἐστὶ δ’ ἐν Σικυῶνι Κολοκασίας Ἀθηνᾶς ἱερόν . ἐστὶ δὲ καὶ κιβώριον εἶδος ποτηρίου .
Lemmas: ὅτι Καλλίμαχος ὁ γραμματικός ὁ μέγας βιβλίον ἴσος λέγω εἰμί ὁ μέγας κακός . κιβώριον . Νίκανδρος ἐν Γεωργικός · σπείρω κύαμος Αἰγύπτιος , ὄφρα θέρειος ἄνθος μέν στέφανος ἀνύω , ὁ δέ πίπτω ἀκμαῖος καρπός κιβώριον δαίνυμι εἰς χείρ ἠίθεος πάλαι ποθέω ὀρέγω . ῥίζα δέ ἐν θοίνη ἀφέψω προτίθημι . ῥίζα δέ λέγω Νίκανδρος ὁ ὑπό Ἀλεξανδρεύς κολοκάσιον καλέω · ὡς ὁ αὐτός · κύαμος λέπω κολοκάσιον ἐντμήγω τε . εἰμί δέ ἐν Σικυών Κολοκασία Ἀθήνη ἱερός . εἰμί δέ καί κιβώριον εἶδος ποτήριον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.2
Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ περὶ φυτῶν οὕτω γράφει · ὁ κύαμος ἐν Αἰγύπτῳ φύεται μὲν ἐν ἕλεσι καὶ λίμναις . καυλὸς δ’ αὐτοῦ μῆκος μὲν ὁ μακρότατος εἰς δ πήχεις , πάχος δὲ δακτυλιαῖος , ὅμοιος καλάμῳ μαλακῷ ἀγονάτῳ · διαφύσεις δ’ ἔνδοθεν ἔχει δι’ ὅλου διειλημμένας ὁμοίας τοῖς κηρίοις . ἐπὶ τούτῳ δ’ ἡ κωδύα καὶ τὸ ἄνθος διπλάσιον ἢ μήκωνος · χρῶμα δ’ ὅμοιον ῥόδῳ κατακορές . παραφύεται δὲ φύλλα μεγάλα · ἡ δὲ ῥίζα παχυτέρα καλάμου τοῦ παχυτάτου καὶ διαφύσεις ὁμοίας ἔχουσα τῷ καυλῷ . ἐσθίουσι δ’ αὐτὴν καὶ ἑφθὴν καὶ ὠμὴν καὶ ὀπτήν , καὶ οἱ περὶ τὰ ἕλη τούτῳ σίτῳ χρῶνται . γίνεται δὲ καὶ ἐν Συρίᾳ καὶ κατὰ Κιλικίαν , ἀλλ’ οὐκ ἐκπέττουσιν αἱ χῶραι · καὶ περὶ Τορώνην τῆς Χαλκιδικῆς ἐν λίμνῃ τινὶ μετρίᾳ τῷ μεγέθει , καὶ αὕτη πέττεται καὶ τελεοκαρπεῖ . Δίφιλος δὲ ὁ Σίφνιός φησιν ἡ τοῦ κυάμου τοῦ Αἰγυπτίου ῥίζα , ἥτις λέγεται κολοκάσιον , εὔστομὸς τέ ἐστι καὶ τρόφιμος , δυσέκκριτος δὲ διὰ τὸ παραστύφειν κρεῖττον δ’ ἐστὶ τὸ ἥκιστα ἐριῶδες . οἱ δὲ γινόμενοι , φησί , κύαμοι ἐκ τῶν κιβωρίων χλωροὶ μέν εἰσι δύσπεπτοι , ὀλιγότροφοι , διαχωρητικοί , πνευματικώτατοι , ξηρανθέντες δὲ ἧττον πνευματοῦσι . γίνεται δὲ ὄντως ἐκ τῶν κιβωρίων καὶ ἄνθος στεφανωτικόν . καλοῦσι δ’ Αἰγύπτιοι μὲν αὐτὸ λωτόν , Ναυκρατῖται δὲ οἱ ἐμοί , λέγει οὗτος ὁ Ἀθήναιος , μελίλωτον ἀφ’ οὗ καὶ μελιλώτινοι στέφανοι πάνυ εὐώδεις καὶ καύσωνος ὥρᾳ ψυκτικώτατοι .
Lemmas: Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί φυτόν οὕτως γράφω · ὁ κύαμος ἐν Αἴγυπτος φύω μέν ἐν ἕλος καί λίμνη . καυλός δέ αὐτός μῆκος μέν ὁ μακρός εἰς δ πῆχυς , πάχος δέ δακτυλιαῖος , ὅμοιος κάλαμος μαλακός ἀγόνατος · διάφυσις δέ ἔνδοθεν ἔχω διά ὅλος διαλαμβάνω ὅμοιος ὁ κηρίον . ἐπί οὗτος δέ ὁ κωδύα καί ὁ ἄνθος διπλάσιος ἤ μήκων · χρῶμα δέ ὅμοιος ῥόδος κατακορής . παραφύω δέ φύλλον μέγας · ὁ δέ ῥίζα παχύς κάλαμος ὁ παχύς καί διάφυσις ὅμοιος ἔχω ὁ καυλός . ἐσθίω δέ αὐτός καί ἑφθός καί ὠμός καί ὀπτός , καί ὁ περί ὁ ἕλος οὗτος σῖτος χράω . γίγνομαι δέ καί ἐν Συρία καί κατά Κιλικία , ἀλλά οὐ ἐκπέσσω ὁ χώρα · καί περί Τορώνη ὁ Χαλκιδικός ἐν λίμνη τις μέτριος ὁ μέγεθος , καί οὗτος πέσσω καί τελεοκαρπέω . Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος φημί ὁ ὁ κύαμος ὁ Αἰγύπτιος ῥίζα , ὅστις λέγω κολοκάσιον , εὔστομος τε εἰμί καί τρόφιμος , δυσέκκριτος δέ διά ὁ παραστύφω κρατύς δέ εἰμί ὁ ἦκα ἐριώδης . ὁ δέ γίγνομαι , φημί , κύαμος ἐκ ὁ κιβώριον χλωρός μέν εἰμί δύσπεπτος , ὀλιγότροφος , διαχωρητικός , πνευματικός , ξηραίνω δέ ἥσσων πνευματόω . γίγνομαι δέ ὄντως ἐκ ὁ κιβώριον καί ἄνθος στεφανωτικός . καλέω δέ Αἰγύπτιος μέν αὐτός λωτός , Ναυκρατίτης δέ ὁ ἐμός , λέγω οὗτος ὁ Ἀθήναιος , μελίλωτον ἀπό ὅς καί μελιλώτινος στέφανος πάνυ εὐώδης καί καύσων ὥρα ψυκτικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.3
Φύλαρχος δέ φησιν οὐδέποτε πρότερον ἐν οὐδενὶ τόπῳ κυάμων Αἰγυπτίων οὔτε σπαρέντων οὔτε εἰ σπείρειέ τις τικτομένων εἰ μὴ κατὰ Αἴγυπτον , ἐπὶ τοῦ βασιλέως Ἀλεξάνδρου τοῦ Πύρρου παρὰ τὸν Θύαμιν ποταμὸν τῆς ἐν Ἠπείρῳ Θεσπρωτίας ἐν ἕλει τινὶ συνέβη φυῆναι . δύο μὲν οὖν ἤνεγκέ πως ἔτη καρπὸν ἐκτενῶς καὶ ηὔξησε · τοῦ δ’ Ἀλεξάνδρου φυλακὴν ἐπιστήσαντος καὶ κωλύοντος οὐχ ὅτι λαμβάνειν τὸν βουλόμενον , ἀλλὰ μηδὲ προσέρχεσθαι πρὸς τὸν τόπον , ἀνεξηράνθη τὸ ἕλος καὶ τὸ λοιπὸν οὐχ ὅτι τὸν προειρημένον ἤνεγκε καρπόν , ἀλλ’ οὐδὲ ὕδωρ εἴ ποτε ἔσχε φαίνεται . τὸ παραπλήσιον ἐγένετο καὶ ἐν Αἰδηψῷ . χωρὶς γὰρ τῶν ἄλλων ὑδάτων ναμάτιόν τι ἐφάνη ψυχρὸν ὕδωρ προιέμενον οὐ πόρρω τῆς θαλάσσης , τούτου πίνοντες οἱ ἀρρωστοῦντες τὰ μέγιστα ὠφελοῦντο διὸ πολλοὶ παρεγίνοντο καὶ μακρόθεν τῷ ὕδατι χρησόμενοι . οἱ οὖν τοῦ βασιλέως Ἀντιγόνου στρατηγοὶ βουλόμενοι οἰκονομικώτεροι εἶναι διάφορόν τι ἔταξαν διδόναι τοῖς πίνουσι , καὶ ἐκ τούτου ἀπεξηράνθη τὸ νᾶμα . καὶ ἐν Τρῳάδι δὲ ἐξουσίαν εἶχον οἱ βουλόμενοι τὸν πρὸ τοῦ χρόνον τὸν Τραγασαῖον ἅλα λαμβάνειν . Λυσιμάχου δὲ τέλος ἐπιβαλόντος ἠφανίσθη . θαυμάσαντος δὲ καὶ ἀφέντος τὸν τόπον ἀτελῆ πάλιν ηὐξήθη .
Lemmas: Φύλαρχος δέ φημί οὐδέποτε πρότερος ἐν οὐδείς τόπος κύαμος Αἰγύπτιος οὔτε σπείρω οὔτε εἰ σπείρω τις τίκτω εἰ μή κατά Αἴγυπτος , ἐπί ὁ βασιλεύς Ἀλέξανδρος ὁ Πύρρος παρά ὁ Θύαμις ποταμός ὁ ἐν Ἤπειρος Θεσπρωτίς ἐν ἕλος τις συμβαίνω φύω . δύο μέν οὖν φέρω πως ἔτος καρπός ἐκτενής καί αὐξάνω · ὁ δέ Ἀλέξανδρος φυλακή ἐφίστημι καί κωλύω οὐ ὅτι λαμβάνω ὁ βούλομαι , ἀλλά μηδέ προσέρχομαι πρός ὁ τόπος , ἀναξηραίνω ὁ ἕλος καί ὁ λοιπός οὐ ὅτι ὁ προλέγω φέρω καρπός , ἀλλά οὐδέ ὕδωρ εἰ ποτέ ἔχω φαίνω . ὁ παραπλήσιος γίγνομαι καί ἐν Αἰδηψός . χωρίς γάρ ὁ ἄλλος ὕδωρ ναμάτιον τις φαίνω ψυχρός ὕδωρ προίημι οὐ πρόσω ὁ θάλασσα , οὗτος πίνω ὁ ἀρρωστέω ὁ μέγας ὠφελέω διό πολύς παραγίγνομαι καί μακρόθεν ὁ ὕδωρ χράω . ὁ οὖν ὁ βασιλεύς Ἀντίγονος στρατηγός βούλομαι οἰκονομικός εἰμί διάφορος τις τάσσω δίδωμι ὁ πίνω , καί ἐκ οὗτος ἀποξηραίνω ὁ νᾶμα . καί ἐν Τρῳάς δέ ἐξουσία ἔχω ὁ βούλομαι ὁ πρό ὁ χρόνος ὁ Τραγασαῖος ἅλς λαμβάνω . Λυσίμαχος δέ τέλος ἐπιβάλλω ἀφανίζω . θαυμάζω δέ καί ἀφίημι ὁ τόπος ἀτελής πάλιν αὐξάνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.4
σίκυος . παροιμία · σικυὸν τρώγουσα , γύναι , τὴν χλαῖναν ὕφαινε . Μάτρων ἐν παρῳδίαις · καὶ σικυὸν εἶδον , γαίης ἐρικυδέος υἱόν , κείμενον ἐν λαχάνοις · ὁ δ’ ἐπ’ ἐννέα κεῖτο τραπέζας . καὶ Λάχης · ὡς δ’ ὅτ’ ἀέξηται σικυὸς δροσερῷ ἐνὶ χώρῳ . Ἀττικοὶ μὲν οὖν ἀεὶ τρισυλλάβως , Ἀλκαῖος δὲ δάκῃ , φησί , τῶν σικύων ἀπὸ εὐθείας τῆς σίκυς , ὡς στάχυς στάχυος . γ στελεόν , ῥαφανίδας , σικυοὺς τέτταρας . σικύδιον δ’ ὑποκοριστικῶς εἴρηκε Φρύνιχος ἐν Μονοτρόπῳ · κἀντραγεῖν σικύδιον .
Lemmas: σίκυος . παροιμία · σικυός τρώγω , γυνή , ὁ χλαῖνα ὑφαίνω . Μάτρων ἐν παρῳδία · καί σικυός ὁράω , γῆ ἐρικυδής υἱός , κεῖμαι ἐν λάχανον · ὁ δέ ἐπί ἐννέα κεῖμαι τράπεζα . καί Λάχης · ὡς δέ ὅτε ἀέξω σικυός δροσερός ἐν χῶρος . Ἀττικός μέν οὖν ἀεί τρισύλλαβος , Ἀλκαῖος δέ δάκνω , φημί , ὁ σίκυος ἀπό εὐθεῖα ὁ σίκυς , ὡς στάχυς στάχυς . γ στελεόν , ῥαφανίς , σικυός τέσσαρες . σικύδιον δέ ὑποκοριστικός λέγω Φρύνιχος ἐν Μονότροπος · ἐντραγάω σικύδιον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.5
Θεόφραστος δέ φησι σικυῶν τρία εἶναι γένη , Λακωνικόν , Σκυταλίαν , Βοιώτιον . καὶ τούτων τὸν μὲν Λακωνικὸν ὑδρευόμενον βελτίω γίνεσθαι , τοὺς δ’ ἄλλους ἀνύδρους . γίνονται δέ , φησί , καὶ εὐχυλότεροι οἱ σικυοί , ἐὰν τὸ σπέρμα ἐν γάλακτι βραχὲν σπαρῇ ἢ ἐν μελικράτῳ . ἱστορεῖ δὲ ταῦτα ἐν φυτικοῖς αἰτίοις · θᾶττον αὔξεσθαι , κἂν ἐν ὕδατι κἂν ἐν γάλακτι πρότερον ἢ εἰς τὴν γῆν κατατεθῆναι βραχῇ . Εὐθύδημος δ’ ἐν τῷ περὶ λαχάνων εἶδος σικυῶν εἶναι τοὺς προσαγορευομένους δρακοντίας . ὠνομάσθαι δὲ σικυούς φησι Δημήτριος ὁ Ἰξίων ἐν πρώτῃ Ἐτυμολογουμένων ἀπὸ τοῦ σεύεσθαι καὶ κίειν ὁρμητικὸν γὰρ ὑπάρχειν . Ἡρακλείδης δ’ ὁ Ταραντῖνος ἐν τῷ Συμποσίῳ ἡδύγαιον καλεῖ τὸν σικυόν . Διοκλῆς δ’ ὁ Καρύστιος τὸν σικυόν φησι μετὰ σίων ἐν πρώτοις λαμβανόμενον ἐνοχλεῖν φέρεσθαι γὰρ ἄνω καθάπερ τὴν ῥάφανον τελευταῖον δὲ λαμβανόμενον ἀλυπότερον εἶναι καὶ εὐπεπτότερον ἑφθὸν δὲ καὶ διουρητικὸν μετρίως ὑπάρχειν . Δίφιλος δέ φησιν ὁ σικυὸς ψυκτικὸς ὑπάρχων δυσοικονόμητός ἐστι καὶ δυσυποβίβαστος , ἔτι δὲ φρικοποιὸς καὶ γεννητικὸς χολῆς ἀφροδισίων τε ἐφεκτικός . αὔξονται δ’ ἐν τοῖς κήποις οἱ σικυοὶ κατὰ τὰς πανσελήνους καὶ φανερὰν ἴσχουσι τὴν ἐπίδοσιν , καθάπερ καὶ οἱ θαλάττιοι ἐχῖνοι .
Lemmas: Θεόφραστος δέ φημί σικυός τρεῖς εἰμί γένος , Λακωνικός , Σκυταλία , Βοιώτιος . καί οὗτος ὁ μέν Λακωνικός ὑδρεύω ἀγαθός γίγνομαι , ὁ δέ ἄλλος ἄνυδρος . γίγνομαι δέ , φημί , καί εὔχυλος ὁ σικυός , ἐάν ὁ σπέρμα ἐν γάλα βράχω σπείρω ἤ ἐν μελίκρατον . ἱστορέω δέ οὗτος ἐν φυτικός αἴτιος · ταχύς αὐξάνω , ἐάν ἐν ὕδωρ ἐάν ἐν γάλα πρότερος ἤ εἰς ὁ γῆ κατατίθημι βρέχω . Εὐθύδημος δέ ἐν ὁ περί λάχανον εἶδος σικυός εἰμί ὁ προσαγορεύω δρακοντίας . ὀνομάζω δέ σικυός φημί Δημήτριος ὁ Ἰξίων ἐν πρῶτος Ἐτυμολογούμενον ἀπό ὁ σεύω καί κίω ὁρμητικός γάρ ὑπάρχω . Ἡρακλείδης δέ ὁ Ταραντῖνος ἐν ὁ Συμπόσιον ἡδύγαιον καλέω ὁ σικυός . Διοκλῆς δέ ὁ Καρύστιος ὁ σικυός φημί μετά σής ἐν πρῶτος λαμβάνω ἐνοχλέω φέρω γάρ ἄνω καθά ὁ ῥάφανος τελευταῖος δέ λαμβάνω ἄλυπος εἰμί καί εὔπεπτος ἑφθός δέ καί διουρητικός μέτριος ὑπάρχω . Δίφιλος δέ φημί ὁ σικυός ψυκτικός ὑπάρχω δυσοικονόμητος εἰμί καί δυσυποβίβαστος , ἔτι δέ φρικοποιός καί γεννητικός χολή ἀφροδίσιος τε ἐφεκτικός . αὐξάνω δέ ἐν ὁ κῆπος ὁ σικυός κατά ὁ πανσέληνος καί φανερός ἴσχω ὁ ἐπίδοσις , καθά καί ὁ θαλάσσιος ἐχῖνος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.6
σῦκα . ἡ συκῆ , φησὶν ὁ Μάγνος · οὐδενὶ γὰρ τῶν περὶ σύκων λόγων παραχωρήσαιμι ἄν , κἂν ἀπὸ κράδης ἀποκρέμασθαι δέῃ · φιλόσυκος γάρ εἰμι δαιμονίως · λέξω τά μοι προσπίπτοντα—ἡ συκῆ , ἄνδρες φίλοι , ἡγεμὼν τοῦ καθαρείου βίου τοῖς ἀνθρώποις ἐγένετο . δῆλον δὲ τοῦτο ἐκ τοῦ καλεῖν τοὺς Ἀθηναίους ἱερὰν μὲν συκῆν τὸν τόπον ἐν ᾧ πρῶτον εὑρέθη , τὸν δ’ ἀπ’ αὐτῆς καρπὸν ἡγητηρίαν διὰ τὸ πρῶτον εὑρεθῆναι τῆς ἡμέρου τροφῆς , τῶν δὲ σύκων ἐστὶ γένη πλείονα . Ἀττικὸν μέν , οὗ μνημονεύει Ἀντιφάνης ἐν Ὁμωνύμοις · ἐπαινῶν δὲ τὴν χώραν τὴν Ἀττικὴν τάδε λέγει · οἷα δ’ ἡ χώρα φέρει διαφέροντα πάσης , Ἱππόνικε , τῆς οἰκουμένης , τὸ μέλι , τοὺς ἄρτους , τὰ σῦκα . β . σῦκα μέν , νὴ τὸν Δία , πάνυ φέρει . Ἴστρος δ’ ἐν τοῖς Ἀττικοῖς οὐδ’ ἐξάγεσθαί φησι τῆς Ἀττικῆς τὰς ἀπ’ αὐτῶν γινομένας ἰσχάδας , ἵνα μόνοι ἀπολαύοιεν οἱ κατοικοῦντες · καὶ ἐπεὶ πολλοὶ ἐνεφανίζοντο διακλέπτοντες , οἱ τούτους μηνύοντες τοῖς δικασταῖς ἐκλήθησαν τότε πρῶτον συκοφάνται . Ἄλεξις δ’ ἐν Ποιητῇ φησιν ὁ συκοφάντης οὐ δικαίως τοὔνομα ἐν τοῖσι μοχθηροῖσίν ἐστι κείμενον . ἔδει γὰρ ὅστις χρηστὸς ἦν ἡδύς τ’ ἀνήρ , τὰ σῦκα προστεθέντα δηλοῦν τὸν τρόπον νυνὶ δὲ πρὸς μοχθηρὸν ἡδὺ προστεθὲν ἀπορεῖν πεποίηκε διὰ τί τοῦθ’ οὕτως ἔχει . Φιλόμνηστος δ’ ἐν τῷ περὶ τῶν ἐν Ῥόδῳ Σμινθείων φησίν ἐπεὶ καὶ ὁ συκοφάντης ἐντεῦθεν προσηγορεύθη , διὰ τὸ εἶναι τότε τὰ ἐπιζήμια καὶ τὰς εἰσφορὰς σῦκα καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον , ἀφ’ ὧν τὰ κοινὰ διῴκουν , καὶ τοὺς ταῦτα εἰσπράττοντας καὶ φαίνοντας ἐκάλουν , ὡς ἔοικε , συκοφάντας , αἱρούμενοι τοὺς ἀξιοπιστοτάτους τῶν πολιτῶν .
Lemmas: σῦκον . ὁ συκῆ , φημί ὁ Μάγνος · οὐδείς γάρ ὁ περί σῦκον λόγος παραχωρέω ἄν , ἐάν ἀπό κράδη ἀποκρεμάννυμι δέω · φιλόσυκος γάρ εἰμί δαιμόνιος · λέγω ὁ ἐγώ προσπίπτοντα—ἡ συκῆ , ἀνήρ φίλος , ἡγεμών ὁ καθάρειος βίος ὁ ἄνθρωπος γίγνομαι . δῆλος δέ οὗτος ἐκ ὁ καλέω ὁ Ἀθηναῖος ἱερός μέν συκῆ ὁ τόπος ἐν ὅς πρῶτος εὑρίσκω , ὁ δέ ἀπό αὐτός καρπός ἡγητηρία διά ὁ πρῶτος εὑρίσκω ὁ ἥμερος τροφή , ὁ δέ σῦκον εἰμί γένος πολύς . Ἀττικός μέν , ὅς μνημονεύω Ἀντιφάνης ἐν Ὁμώνυμος · ἐπαινέω δέ ὁ χώρα ὁ Ἀττικός ὅδε λέγω · οἷος δέ ὁ χώρα φέρω διαφέρω πᾶς , Ἱππόνικος , ὁ οἰκουμένη , ὁ μέλι , ὁ ἄρτος , ὁ σῦκον . Β . σῦκον μέν , νή ὁ Ζεύς , πάνυ φέρω . Ἴστρος δέ ἐν ὁ Ἀττικός οὐδέ ἐξάγω φημί ὁ Ἀττική ὁ ἀπό αὐτός γίγνομαι ἰσχάς , ἵνα μόνος ἀπολαύω ὁ κατοικέω · καί ἐπεί πολύς ἐμφανίζω διακλέπτω , ὁ οὗτος μηνύω ὁ δικαστής καλέω τότε πρῶτος συκοφάντης . Ἄλεξις δέ ἐν Ποιητής φημί ὁ συκοφάντης οὐ δίκαιος ὄνομα ἐν ὁ μοχθηρός εἰμί κεῖμαι . δέω γάρ ὅστις χρηστός εἰμί ἡδύς τε ἀνήρ , ὁ σῦκον προστίθημι δηλόω ὁ τρόπος νυνί δέ πρός μοχθηρός ἡδύς προστίθημι ἀπορέω ποιέω διά τίς οὗτος οὕτως ἔχω . Φιλόμνηστος δέ ἐν ὁ περί ὁ ἐν Ῥόδος Σμίνθεια φημί ἐπεί καί ὁ συκοφάντης ἐντεῦθεν προσαγορεύω , διά ὁ εἰμί τότε ὁ ἐπιζήμιος καί ὁ εἰσφορά σῦκον καί οἶνος καί ἔλαιον , ἀπό ὅς ὁ κοινός διοικέω , καί ὁ οὗτος εἰσπράσσω καί φαίνω καλέω , ὡς ἔοικα , συκοφάντης , αἱρέω ὁ ἀξιόπιστος ὁ πολίτης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.7
Λακωνικοῦ δὲ σύκου μνημονεύει ἐν Γεωργοῖς Ἀριστοφάνης ταδὶ λέγων συκᾶς φυτεύω , πάντα πλὴν Λακωνικῆς · τοῦτο γὰρ τὸ σῦκον ἐχθρόν ἐστι καὶ τυραννικόν . οὐ γὰρ ἦν ἂν μικρόν , εἰ μὴ μισόδημον ἦν σφόδρα , μικρὸν δὲ αὐτὸ εἶπε διὰ τὸ μὴ μέγα εἶναι φυτόν . Ἄλεξις δ’ ἐν Ὀλυνθίῳ Φρυγίων σύκων μνημονεύων φησί τό τε θειοφανὲς μητρῷον ἐμοὶ μελέδημ’ ἰσχάς , Φρυγίας εὑρήματα συκῆς . τῶν δὲ καλουμένων φιβάλεων σύκων πολλοὶ μὲν μέμνηνται τῶν κωμῳδιοποιῶν ἀτὰρ καὶ Φερεκράτης ἐν Κραπατάλλοις · ὦ δαιμόνιε , πύρεττε μηδὲν φροντίσας καὶ τῶν φιβάλεων τρῶγε σύκων τοῦ θέρους κἀμπιμπλάμενος κάθευδε τῆς μεσημβρίας · κᾆτα σφακέλιζε καὶ πέπρησο καὶ βόα . Τηλεκλείδης δ’ ἐν Ἀμφικτύοσι · ὡς καλοὶ καὶ φιβάλεῳ . καὶ τὰς μυρρίνας δὲ φιβαλέας λέγουσιν , ὡς Ἀπολλοφάνης ἐν Κρησί · πρώτιστα δὲ τῶν μυρρινῶν ἐπὶ τὴν τράπεζαν βούλομαι , ἃς διαμασῶμ’ ὅταν τι βουλεύειν δέῃ , τὰς φιβάλεως δὲ πάνυ καλὰς στεφανωτρίδας χελιδονείων δὲ σύκων μνημονεύει Ἐπιγένης ἐν Βακχίῳ , εἶτ’ ἔρχεται χελιδονείων μετ’ ὀλίγον σκληρῶν ἁδρὸς πινακίσκος . Ἀνδροτίων δὲ ἢ Φίλιππος ἢ ʽ Ἡγήμων ἐν τῷ Γεωργικῷ γένη συκῶν τάδε ἀναγράφει οὕτως · ἐν μὲν οὖν τῷ πεδίῳ φυτεύειν χρὴ χελιδόνεων , ἐρινεών , λευκερινεών , φιβάλεων ὀπωροβασιλίδας δὲ πανταχοῦ , ἔχει γάρ τι χρήσιμον ἕκαστον τὸ γένος · ἐπὶ δὲ τὸ πλεῖστον αἱ κόλουροι καὶ φορμύνιοι καὶ δίφοροι καὶ Μεγαρικαὶ καὶ Λακωνικαὶ συμφέρουσιν , ἐὰν ἔχωσιν ὕδωρ .
Lemmas: Λακωνικός δέ σῦκον μνημονεύω ἐν Γεωργός Ἀριστοφάνης ὅδε λέγω συκῆ φυτεύω , πᾶς πλήν Λακωνικός · οὗτος γάρ ὁ σῦκον ἐχθρός εἰμί καί τυραννικός . οὐ γάρ εἰμί ἄν μικρός , εἰ μή μισόδημος εἰμί σφόδρα , μικρός δέ αὐτός λέγω διά ὁ μή μέγας εἰμί φυτόν . Ἄλεξις δέ ἐν Ὀλύνθιος Φρύγιος σῦκον μνημονεύω φημί ὁ τε θειοφανής μητρῷος ἐγώ μελέδημα ἰσχάς , Φρυγία εὕρημα συκῆ . ὁ δέ καλέω φιβάλεως σῦκον πολύς μέν μιμνῄσκω ὁ κωμῳδιοποιός ἀτάρ καί Φερεκράτης ἐν Κραπάταλλος · ὦ δαιμόνιος , πυρέσσω μηδείς φροντίζω καί ὁ φιβάλεως τρώγω σῦκον ὁ θέρος ἐμπίμπλημι καθεύδω ὁ μεσημβρία · εἶτα σφακελίζω καί πιπράσκω καί βοάω . Τηλεκλείδης δέ ἐν Ἀμφικτύονες · ὡς καλός καί φιβάλεως . καί ὁ μυρσίνη δέ φιβυαλε͂ος λέγω , ὡς Ἀπολλοφάνης ἐν Κρής · πρῶτος δέ ὁ μυρσίνη ἐπί ὁ τράπεζα βούλομαι , ὅς διαμασάομαι ὅταν τις βουλεύω δέω , ὁ φιβάλεως δέ πάνυ καλός στεφανωτρίς χελιδόνιος δέ σῦκον μνημονεύω Ἐπιγένης ἐν Βάκχειος , εἶτα ἔρχομαι χελιδόνιος μετά ὀλίγος σκληρός ἁδρός πινακίσκος . Ἀνδροτίων δέ ἤ Φίλιππος ἤ ʽ Ἡγήμων ἐν ὁ Γεωργικός γένος συκάζω ὅδε ἀναγράφω οὕτως · ἐν μέν οὖν ὁ πεδίον φυτεύω χρή χελιδόνεως , ἐρινεώς , λευκερινεώς , φιβάλεως ὀπωροβασιλίς δέ πανταχοῦ , ἔχω γάρ τις χρήσιμος ἕκαστος ὁ γένος · ἐπί δέ ὁ πολύς ὁ κόλουρος καί φορμύνιος καί δίφορος καί Μεγαρικός καί Λακωνικός συμφέρω , ἐάν ἔχω ὕδωρ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.8
τῶν δὲ ἐν Ῥόδῳ γινομένων σύκων μνημονεύει Λυγκεὺς ἐν ἐπιστολαῖς σύγκρισιν ποιούμενος τῶν Ἀθήνησι γινομένων καλλίστων πρὸς τὰ Ῥοδιακά . γράφει δὲ οὕτως · τὰ δὲ ἐρινεὰ τοῖς Λακωνικοῖς ὥστε συκάμινα σύκοις δοκεῖν ἐρίζειν . καὶ ταῦτ’ οὐκ ἀπὸ δείπνου καθάπερ ἐκεῖ διεστραμμένης ἤδη διὰ τὴν πλησμονὴν τῆς γεύσεως , ἀλλ’ ἀθίκτου τῆς ἐπιθυμίας οὔσης πρὸ δείπνου παρατέθεικα . τῶν δ’ ἐν τῇ καλῇ Ῥώμῃ καλλιστρουθίων καλουμένων σύκων εἰ ὁ Λυγκεὺς ἐγεύσατο ὥσπερ ἐγώ , ὀξυωπέστερος ἂν ἐγεγόνει παρὰ πολὺ τοῦ ὁμωνύμου · τοσαύτην ὑπεροχὴν ἔχει ταῦτα τὰ σῦκα πρὸς τὰ ἐν τῇ πάσῃ οἰκουμένῃ γινόμενα , ἐπαινεῖται δὲ καὶ ἄλλα . σύκων γένη κατὰ τὴν Ῥώμην γινομένων , τά τε καλούμενα Χῖα καὶ τὰ Λιβιανά , ἔτι δὲ καὶ τὰ Χαλκιδικὰ ὀνομαζόμενα καὶ τὰ Ἀφρικανά , ὡς καὶ Ἡρόδοτος ὁ Λύκιος μαρτυρεῖ ἐν τῷ περὶ σύκων συγγράμματι .
Lemmas: ὁ δέ ἐν Ῥόδος γίγνομαι σῦκον μνημονεύω Λυγκεύς ἐν ἐπιστολή σύγκρισις ποιέω ὁ Ἀθήνησι γίγνομαι καλός πρός ὁ Ῥοδιακός . γράφω δέ οὕτως · ὁ δέ ἐρινεόν ὁ Λακωνικός ὥστε συκάμινον σῦκον δοκέω ἐρίζω . καί οὗτος οὐ ἀπό δεῖπνον καθά ἐκεῖ διαστρέφω ἤδη διά ὁ πλησμονή ὁ γεῦσις , ἀλλά ἄθικτος ὁ ἐπιθυμία εἰμί πρό δεῖπνον παρατίθημι . ὁ δέ ἐν ὁ καλός Ῥώμη καλλιστρούθια καλέω σῦκον εἰ ὁ Λυγκεύς γεύω ὥσπερ ἐγώ , ὀξυωπής ἄν γίγνομαι παρά πολύς ὁ ὁμώνυμος · τοσοῦτος ὑπεροχή ἔχω οὗτος ὁ σῦκον πρός ὁ ἐν ὁ πᾶς οἰκέω γίγνομαι , ἐπαινέω δέ καί ἄλλος . σῦκον γένος κατά ὁ Ῥώμη γίγνομαι , ὁ τε καλέω Χῖος καί ὁ Λιβιανός , ἔτι δέ καί ὁ Χαλκιδικός ὀνομάζω καί ὁ Ἀφρικανός , ὡς καί Ἡρόδοτος ὁ Λύκιος μαρτυρέω ἐν ὁ περί σῦκον σύγγραμμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.9
Παρμένων δ’ ὁ Βυζάντιος ἐν τοῖς ἰάμβοις τὰ ἀπὸ Κανῶν τῆς Αἰολικῆς πόλεως ὡς διάφορα ἐπαινῶν φησιν · ἦλθον μακρὴν θάλασσαν οὐκ ἄγων σῦκα Καναῖα φόρτον . ὅτι δὲ καὶ τὰ ἀπὸ Καύνου τῆς Καρίας ἐπαινεῖται κοινόν . ὀξαλείων δὲ σύκων οὕτως καλουμένων μνημονεύει Ἡρακλέων ὁ Ἐφέσιος καὶ Νίκανδρος ὁ Θυατειρηνὸς παρατιθέμενοι Ἀπολλοδώρου τοῦ Καρυστίου ἐκ δράματος Προικιζομένης ἱματιοπώλιδος τάδε · πλὴν τὸ γ’ οἰνάριον πάνυ ἦν ὀξὺ καὶ πονηρόν , ὥστ’ ᾐσχυνόμην . τὰ λοιπὰ μὲν γὰρ ὀξαλείους χωρία συκᾶς φέρει , τοὐμὸν δὲ καὶ τὰς ἀμπέλους . τῶν δ’ ἐν Πάρῳ τῇ νήσῳ—διάφορα γὰρ κἀνταῦθα γίνεται σῦκα τὰ καλούμενα παρὰ τοῖς Παρίοις αἱμώνια , ταὐτὰ ὄντα τοῖς Λυδίοις καλουμένοις , ἅπερ διὰ τὸ ἐρυθρῶδες καὶ τῆς προσηγορίας ταύτης ἔτυχεν Ἀρχίλοχος μνημονεύει λέγων οὕτως · ἔα Πάρον καὶ σῦκα κεῖνα καὶ θαλάσσιον βίον . τὰ δὲ σῦκα ταῦτα τοσαύτην ἔχει παραλλαγὴν πρὸς τὰ ἀλλαχοῦ γινόμενα ὡς τὸ τοῦ ἀγρίου σῦκα κρέας πρὸς τὰ ἄλλα , τὰ μὴ τῶν ἀγρίων χοίρων κρέα .
Lemmas: Παρμένων δέ ὁ Βυζάντιος ἐν ὁ ἴαμβος ὁ ἀπό Κάνη ὁ Αἰολικός πόλις ὡς διάφορος ἐπαινέω φημί · ἔρχομαι μακρός θάλασσα οὐ ἄγω σῦκον Κανής φόρτος . ὅτι δέ καί ὁ ἀπό Καῦνος ὁ Καρία ἐπαινέω κοινός . ὀξάλειος δέ σῦκον οὕτως καλέω μνημονεύω Ἡρακλέων ὁ Ἐφέσιος καί Νίκανδρος ὁ Θυατειρηνός παρατίθημι Ἀπολλόδωρος ὁ Καρύστιος ἐκ δρᾶμα Προικιζομένη ἱματιόπωλις ὅδε · πλήν ὁ γε οἰνάριον πάνυ εἰμί ὀξύς καί πονηρός , ὥστε αἰσχύνω . ὁ λοιπός μέν γάρ ὀξάλειος χωρίον συκῆ φέρω , ἐμός δέ καί ὁ ἄμπελος . ὁ δέ ἐν Πάρος ὁ νησω—διαφοραω γάρ ἐνταῦθα γίγνομαι σῦκον ὁ καλέω παρά ὁ Πάρος αἱμώνιος , αὐτός εἰμί ὁ Λύδιος καλέω , ὅς διά ὁ ἐρυθρώδης καί ὁ προσηγορία οὗτος τυγχάνω Ἀρχίλοχος μνημονεύω λέγω οὕτως · ἔα Πάρος καί σῦκον ἐκεῖνος καί θαλάσσιος βίος . ὁ δέ σῦκον οὗτος τοσοῦτος ἔχω παραλλαγή πρός ὁ ἀλλαχοῦ γίγνομαι ὡς ὁ ὁ ἄγριος σῦκον κρέας πρός ὁ ἄλλος , ὁ μή ὁ ἄγριος χοῖρος κρέας .