athenaeus-soph.deipnosophistae 9.37
καὶ ὁ Μυρτίλος ἐπὶ ταύταις , ἔφη , ταῖς συνθήκαις λέγω . τοῦ μὲν ὀλβιογάστορος Ἄμφις μέμνηται ἐν Γυναικομανίᾳ οὑτωσὶ λέγων Εὐρύβατε κνισολοῖχε , οὐκ ἔσθ’ ὅπως οὐκ ὀλβιογάστωρ εἶ σύ . φασιανικοῦ δὲ ὄρνιθος ὁ ἥδιστος Ἀριστοφάνης ἐν δράματι Ὄρνισιν . Ἀττικοὶ δ’ εἰσὶ δύο πρεσβῦται ὑπὸ ἀπραγμοσύνης πόλιν ζητοῦντες ἐν ᾗ κατοικήσουσιν ἀπράγμονα · καὶ αὐτοῖς ἀρέσκει ὁ βίος ὁ μετ’ ὀρνίθων , ἔρχονται οὖν ὡς τοὺς ὄρνιθας καὶ αἰφνίδιον αὐτοῖς ἐπιπτάντος ἑνὸς τῶν ὀρνίθων ἀγρίου τὴν ὄψιν , δείσαντες ἑαυτοὺς παραμυθούμενοι · λέγουσι τὰ τ’ ἄλλα καὶ τάδε · ὁδὶ δὲ δὴ τίς ἐστιν ὄρνις ; οὐκ ἐρεῖς ; β . ἐπικεχοδὼς ἔγωγε φασιανικός . καὶ τὸ ἐν Νεφέλαις δὲ ἐπὶ τῶν ὀρνίθων ἔγωγε ἀκούω καὶ οὐκ ἐπὶ ἵππων ὡς πολλοί · τοὺς φασιανούς , οὓς τρέφει Λεωγόρας . δύναται γὰρ ὁ Λεωγόρας καὶ ἵππους τρέφειν καὶ ὄρνεις φασιανούς , κωμῳδεῖται γὰρ ὁ Λεωγόρας ὡς γαστρίμαργος ὑπὸ Πλάτωνος ἐν Περιαλγεῖ . Μνησίμαχος δ’ ἐν Φιλίππῳ εἷς δὲ καὶ οὗτός ἐστι τῶν τῆς μέσης κωμῳδίας ποιητῶν φησί · καὶ τὸ λεγόμενον , σπανιώτερον πάρεστιν ὀρνίθων γάλα · καὶ φασιανὸς ἀποτετιλμένος καλῶς . Θεόφραστος δὲ ὁ Ἐρέσιος , Ἀριστοτέλους μαθητής , ἐν τῇ γ’ περὶ ζῴων μνημονεύων αὐτῶν οὑτωσί πως λέγει · ᾽ ἐστὶ δὲ καὶ τοῖς ὄρνισι τοιαύτη διαφορά · τὰ μὲν γάρ βαρέα καὶ μὴ πτητικά , καθάπερ ἀτταγήν , πέρδιξ , ἀλεκτρυών , φασιανός , εὐθὺς βαδιστικὰ καὶ δασέα.᾽ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν ὀγδόῃ ζῴων ἱστορίας γράφει τάδε · ‘εἰσὶ δὲ τῶν ὀρνίθων οἱ μὲν κονιστικοί , οἱ δὲ λοῦνται , οἱ δὲ οὔτε κονιστικοὶ οὔτε λοῦνται . ὅσοι δὲ μὴ πτητικοί , ἀλλ’ ἐπίγειοι , κονιστικοί , οἷον ἀλεκτορίς , πέρδιξ , ἀτταγήν , φασιανός , κορυδαλλός’ μνημονεύει δ’ αὐτῶν καὶ Σπεύσιππος ἐν δευτέρῳ Ὁμοίων . φασιανὸν δὲ οὗτοι κεκλήκασιν αὐτὸν καὶ οὐ φασιανικόν .
Lemmas: καί ὁ Μυρτίλος ἐπί οὗτος , φημί , ὁ συνθήκη λέγω . ὁ μέν ὀλβιογάστωρ Ἄμφις μιμνῄσκω ἐν Γυναικομανία οὕτως λέγω Εὐρύβατος κνισολοιχός , οὐ εἰμί ὅπως οὐ ὀλβιογάστωρ εἰμί σύ . φασιανικός δέ ὄρνις ὁ ἡδύς Ἀριστοφάνης ἐν δρᾶμα Ὄρνις . Ἀττικός δέ εἰμί δύο πρεσβύτης ὑπό ἀπραγμοσύνη πόλις ζητέω ἐν ὅς κατοικέω ἀπράγμων · καί αὐτός ἀρέσκω ὁ βίος ὁ μετά ὄρνις , ἔρχομαι οὖν ὡς ὁ ὄρνις καί αἰφνίδιος αὐτός ἐφίπταμαι εἷς ὁ ὄρνις ἄγριος ὁ ὄψις , δείδω ἑαυτοῦ παραμυθέομαι · λέγω ὁ τε ἄλλος καί ὅδε · ὅδε δέ δή τίς εἰμί ὄρνις ; οὐ λέγω ; Β . ἐπιχέζω ἐγώ φασιανικός . καί ὁ ἐν Νεφέλη δέ ἐπί ὁ ὄρνις ἐγώ ἀκούω καί οὐ ἐπί ἵππος ὡς πολύς · ὁ φασιανός , ὅς τρέφω Λεωγόρας . δύναμαι γάρ ὁ Λεωγόρας καί ἵππος τρέφω καί ὄρνις φασιανός , κωμῳδέω γάρ ὁ Λεωγόρας ὡς γαστρίμαργος ὑπό Πλάτων ἐν Περιαλγής . Μνησίμαχος δέ ἐν Φίλιππος εἷς δέ καί οὗτος εἰμί ὁ ὁ μέσος κωμῳδία ποιητής φημί · καί ὁ λέγω , σπάνιος πάρειμι ὄρνις γάλα · καί φασιανός ἀποτίλλω καλός . Θεόφραστος δέ ὁ Ἐρέσιος , Ἀριστοτέλης μαθητής , ἐν ὁ γε περί ζῷον μνημονεύω αὐτός οὕτως πως λέγω · ἒ εἰμί δέ καί ὁ ὄρνις τοιοῦτος διαφορά · ὁ μέν γάρ βαρύς καί μή πτητικός , καθά ἀτταγήν , πέρδιξ , ἀλεκτρυών , φασιανός , εὐθύς βαδιστικός καί ἁνδάνω καί Ἀριστοτέλης ἐν ὄγδοος ζῷον ἱστορία γράφω ὅδε · εἰμί δέ ὁ ὄρνις ὁ μέν κονιστικός , ὁ δέ λούω , ὁ δέ οὔτε κονιστικός οὔτε λούω . ὅσος δέ μή πτητικός , ἀλλά ἐπίγειος , κονιστικός , οἷος ἀλεκτορίς , πέρδιξ , ἀτταγήν , φασιανός , κορυδαλλός μνημονεύω δέ αὐτός καί Σπεύσιππος ἐν δεύτερος Ὅμοιος . φασιανός δέ οὗτος καλέω αὐτός καί οὐ φ́ασεις .