athenaeus-soph.deipnosophistae 10.33
καλῶς δὲ οἱ πλάττοντες καὶ γράφοντες τὸν Διόνυσον , ἔτι τε οἱ ἄγοντες ἐπὶ τῆς ἁμάξης διὰ μέσης τῆς ἀγορᾶς οἰνωμένον . ἐπιδείκνυνται γὰρ τοῖς θεαταῖς ὅτι καὶ τοῦ θεοῦ κρείττων ἐστὶν ὁ οἶνος . καίτοι γ’ οὐδ’ ἄν , οἶμαι , ἄνθρωπος σπουδαῖος τοῦθ’ ὑπομείνειεν . εἰ δ’ ὅτι κατέδειξεν ἡμῖν τὸν οἶνον , διὰ τοῦτο ποιοῦσιν αὐτὸν οὕτως διακείμενον , δῆλον ὅτι καὶ τὴν Δήμητρα θερίζουσαν ἢ ἐσθίουσαν ποιήσουσιν . ἐπεὶ καὶ τὸν Αἰσχύλον ἐγὼ φαίην ἂν τοῦτο διαμαρτάνειν πρῶτος γὰρ ἐκεῖνος καὶ οὐχ , ὡς ἔνιοί φασιν , Εὐριπίδης παρήγαγε τὴν τῶν μεθυόντων ὄψιν εἰς τραγῳδίαν . ἐν γὰρ τοῖς Καβίροις εἰσάγει τοὺς περὶ τὸν Ἰάσονα μεθύοντας . ἃ δ’ αὐτὸς ὁ τραγῳδιοποιὸς ἐποίει ταῦτα τοῖς ἥρωσι περιέθηκε · μεθύων γοῦν ἔγραφε τὰς τραγῳδίας , διὸ καὶ Σοφοκλῆς αὐτῷ μεμφόμενος ἔλεγεν ὅτι ᾽ ὦ Αἰσχύλε , εἰ καὶ τὰ δέοντα ποιεῖς , ἀλλ᾽ οὖν οὐκ εἰδώς γε ποιεῖς ὡς ἱστορεῖ Χαμαιλέων ἐν τῷ περὶ Αἰσχύλου . ἀγνοοῦσί τε οἱ λέγοντες πρῶτον Ἐπίχαρμον ἐπὶ τὴν σκηνὴν παραγαγεῖν μεθύοντα , μεθ’ ὃν Κράτητα ἐν Γείτοσι . καὶ Ἀλκαῖος δὲ ὁ μελοποιὸς καὶ Ἀριστοφάνης ὁ κωμῳδιοποιὸς μεθύοντες ἔγραφον τὰ ποιήματα , πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι μεθυσκόμενοι λαμπρότερον ἐν τῷ πολέμῳ ἠγωνίσαντο . παρὰ δὲ Λοκροῖς τοῖς Ἐπιζεφυρίοις εἴ τις ἄκρατον ἔπιε μὴ προστάξαντος ἰατροῦ θεραπείας ἕνεκα , θάνατος ἦν ἡ ζημία Ζαλεύκου τὸν νόμον θέντος . παρὰ δὲ Μασσαλιήταις ἄλλος νόμος τὰς γυναῖκας ὑδροποτεῖν . ἐν δὲ Μιλήτῳ ἔτι καὶ νῦν φησι Θεόφραστος τοῦτ’ εἶναι τὸ νόμιμον . παρὰ δὲ Ῥωμαίοις οὔτε οἰκέτης οἶνον ἔπινεν οὔτε γυνὴ ἐλευθέρα οὔτε τῶν ἐλευθέρων οἱ ἔφηβοι μέχρι τριάκοντα ἐτῶν . ἄτοπος δὲ ὁ Ἀνακρέων ὁ πᾶσαν αὑτοῦ τὴν ποίησιν ἐξαρτήσας μέθης , τῇ γὰρ μαλακίᾳ καὶ τῇ τρυφῇ ἐπιδοὺς ἑαυτὸν ἐν τοῖς ποιήμασι διαβέβληται , οὐκ εἰδότων τῶν πολλῶν ὅτι νήφων ἐν τῷ γράφειν καὶ ἀγαθὸς ὢν προσποιεῖται μεθύειν οὐκ οὔσης ἀνάγκης . οἱ
Lemmas: καλός δέ ὁ πλάσσω καί γράφω ὁ Διόνυσος , ἔτι τε ὁ ἄγω ἐπί ὁ ἄμαξα διά μέσος ὁ ἀγορά οἰνόω . ἐπιδείκνυμι γάρ ὁ θεατής ὅτι καί ὁ θεός κρατύς εἰμί ὁ οἶνος . καίτοι γε οὐδέ ἄν , οἴομαι , ἄνθρωπος σπουδαῖος οὗτος ὑπομένω . εἰ δέ ὅτι καταδείκνυμι ἐγώ ὁ οἶνος , διά οὗτος ποιέω αὐτός οὕτως διάκειμαι , δῆλος ὅτι καί ὁ Δημήτηρ θερίζω ἤ ἐσθίω ποιέω . ἐπεί καί ὁ Αἰσχύλος ἐγώ φημί ἄν οὗτος διαμαρτάνω πρῶτος γάρ ἐκεῖνος καί οὐ , ὡς ἔνιοι φημί , Εὐριπίδης παράγω ὁ ὁ μεθύω ὄψις εἰς τραγῳδία . ἐν γάρ ὁ Κάβιρος εἰσάγω ὁ περί ὁ Ἰάσων μεθύω . ὅς δέ αὐτός ὁ τραγῳδοποιός ποιέω οὗτος ὁ ἥρως περιτίθημι · μεθύω γοῦν γράφω ὁ τραγῳδία , διό καί Σοφοκλῆς αὐτός μέμφομαι λέγω ὅτι ἒ ὦ Αἰσχύλος , εἰ καί ὁ δέω ποιέω , ἀλλά οὖν οὐ οἶδα γε ποιέω ὡς ἱστορέω Χαμαιλέων ἐν ὁ περί Αἰσχύλος . ἀγνοέω τε ὁ λέγω πρῶτος Ἐπίχαρμος ἐπί ὁ σκηνή παράγω μεθύω , μετά ὅς Κράτης ἐν Γείτων . καί Ἀλκαῖος δέ ὁ μελοποιός καί Ἀριστοφάνης ὁ κωμῳδιοποιός μεθύω γράφω ὁ ποίημα , πολύς δέ καί ἄλλος μεθύσκω λαμπρός ἐν ὁ πόλεμος ἀγωνίζομαι . παρά δέ Λοκροί ὁ Ἐπιζεφύριος εἰ τις ἄκρατος πίνω μή προστάσσω ἰατρός θεραπεία ἕνεκα , θάνατος εἰμί ὁ ζημία Ζάλευκος ὁ νόμος τίθημι . παρά δέ Μασσαλία ἄλλος νόμος ὁ γυνή ὑδροποτέω . ἐν δέ Μίλητος ἔτι καί νῦν φημί Θεόφραστος οὗτος εἰμί ὁ νόμιμος . παρά δέ Ῥωμαῖος οὔτε οἰκέτης οἶνος πίνω οὔτε γυνή ἐλεύθερος οὔτε ὁ ἐλεύθερος ὁ ἔφηβος μέχρι τριάκοντα ἔτος . ἄτοπος δέ ὁ Ἀνακρέων ὁ πᾶς ἑαυτοῦ ὁ ποίησις ἐξαρτάω μέθη , ὁ γάρ μαλακία καί ὁ τρυφή ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ ἐν ὁ ποίημα διαβάλλω , οὐ οἶδα ὁ πολύς ὅτι νήφω ἐν ὁ γράφω καί ἀγαθός εἰμί προσποιέω μεθύω οὐ εἰμί ἀνάγκη . ὁ