athenaeus-soph.deipnosophistae 2.44
ἐρέβινθοι . Κρώβυλος · φαγόντες χλωρὸν ἐρέβινθόν τινα ἐκοττάβιζον , κενὸν ὅλως . β . τράγημα δέ ἐστιν πιθήκου τοῦτο δήπου δυστυχοῦς . Ὅμηρος · θρώσκουσιν κύαμοι μελανόχροες ἢ ἐρέβινθοι . Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος ἐν παρῳδίαις · πὰρ πυρὶ χρὴ τοιαῦτα λέγειν χειμῶνος ἐν ὥρῃ ἐν κλίνῃ μαλακῇ κατακείμενον , ἔμπλεον ὄντα , πίνοντα γλυκὺν οἶνον , ὑποτρώγοντ’ ἐρεβίνθους · τίς πόθεν εἶς ἀνδρῶν , πόσα τοι ἔτη ἐστί , φέριστε ; πηλίκος ἦσθ’ ὅθ’ ὁ Μῆδος ἀφίκετο ; Σαπφώ · χρύσειοι ἐρέβινθοι ἐπ’ ἀιόνων ἐφύοντο . Θεόφραστος δ’ ἐν φυτικοῖς τῶν ἐρεβίνθων τινὰς καλεῖ κριούς , καὶ Σώφιλος · ὁ πατήρ ὁ ταύτης πολὺ μέγιστός ἐστι κριὸς ἐρέβινθος . Φαινίας δ’ ἐν τοῖς περὶ φυτῶν φησι · τραγήματος ἔχει χώραν ἁπαλὰ μὲν ὦχρος , κύαμος , ἐρέβινθος , ξηρὰ δὲ ἑφθὰ καὶ φρυκτὰ σχεδὸν τὰ πλεῖστα . Ἄλεξις · ἔστιν ἀνήρ μοι πτωχὸς κἀγὼ γραῦς καὶ θυγάτηρ καὶ παῖς υἱὸς χἤδ’ ἡ χρηστή , πένθ’ οἱ πάντες , τούτων οἱ τρεῖς δειπνοῦμεν , δύο δ’ αὐτοῖς συγκοινωνοῦμεν μάζης μικρᾶς . φθόγγους δ’ ἀλύρους θρηνοῦμεν ἐπὰν μηδὲν ἔχωμεν χρῶμα δ’ ἀσίτων ἡμῶν ὄντων γίνεται ὠχρόν . τὰ μέρη δ’ ἡμῶν χἠ σύνταξις τοῦ βίου ἐστὶν κύαμος , θέρμος , λάχανον , γογγυλίς , ὦχρος , λάθυρος , φηγός , βολβός , τέττιξ , ἐρέβινθος , ἀχράς , τό τε θειοφανὲς μητρῷον ἐμοὶ μελέδημ’ ἰσχάς , Φρυγίας εὑρήματα συκῆς . Φερεκράτης τακεροὺς ποιήσεις τοὺς ἐρεβίνθους αὐτόθεν . πάλιν τρώγων ἐρεβίνθους ἀπεπνίγη πεφρυγμένους , Δίφιλος δέ φησιν οἱ ἐρέβινθοι δύσπεπτοι , σμηκτικοί , οὐρητικοί , πνευματικοί . κατὰ δὲ Διοκλέα ζυμωτικοὶ τῆς σαρκός · κρείττους δ’ οἱ λευκοὶ τῶν μελάνων καὶ πυξοειδεῖς καὶ οἱ Μιλήσιοι τῶν λεγομένων κριῶν οἵ τε χλωροὶ τῶν ξηρῶν καὶ οἱ βεβρεγμένοι τῶν ἀβρόχων . ὅτι Ποσειδῶνος εὕρημα οἱ ἐρέβινθοι .
Lemmas: ἐρέβινθος . Κρώβυλος · ἐσθίω χλωρός ἐρέβινθος τις κοτταβίζω , κενός ὅλος . Β . τράγημα δέ εἰμί πίθηκος οὗτος δήπου δυστυχής . Ὅμηρος · θρῴσκω κύαμος μελανόχρους ἤ ἐρέβινθος . Ξενοφάνης ὁ Κολοφώνιος ἐν παρῳδία · παρά πῦρ χρή τοιοῦτος λέγω χειμών ἐν ὥρα ἐν κλίνη μαλακός κατάκειμαι , ἔμπλεος εἰμί , πίνω γλυκύς οἶνος , ὑποτρώγω ἐρέβινθος · τίς πόθεν εἰμί ἀνήρ , πόσος σύ ἔτος εἰμί , φέριστος ; πηλίκος εἰμί ὅτε ὁ Μῆδος ἀφικνέομαι ; Σαπφώ · χρύσεος ἐρέβινθος ἐπί ἀιών φύω . Θεόφραστος δέ ἐν φυτικός ὁ ἐρέβινθος τις καλέω κριός , καί Σώφιλος · ὁ πατήρ ὁ οὗτος πολύς μέγας εἰμί κριός ἐρέβινθος . Φαινίας δέ ἐν ὁ περί φυτόν φημί · τράγημα ἔχω χώρα ἁπαλός μέν ὦχρος , κύαμος , ἐρέβινθος , ξηρός δέ ἑφθός καί φρυκτός σχεδόν ὁ πολύς . Ἄλεξις · εἰμί ἀνήρ ἐγώ πτωχός ἐγώ γραῦς καί θυγάτηρ καί παῖς υἱός χἤς ὁ χρηστός , πέντε ὁ πᾶς , οὗτος ὁ τρεῖς δειπνέω , δύο δέ αὐτός συγκοινωνέω μᾶζα μικρός . φθόγγος δέ ἄλυρος θρηνέω ἐπάν μηδείς ἔχω χρῶμα δέ ἄσιτος ἐγώ εἰμί γίγνομαι ὠχρός . ὁ μέρος δέ ἐγώ ὁ σύνταξις ὁ βίος εἰμί κύαμος , θέρμος , λάχανον , γογγυλίς , ὦχρος , λάθυρος , φηγός , βολβός , τέττιξ , ἐρέβινθος , ἀχράς , ὁ τε θειοφανής μητρῷος ἐγώ μελέδημα ἰσχάς , Φρυγία εὕρημα συκῆ . Φερεκράτης τακερός ποιέω ὁ ἐρέβινθος αὐτόθεν . πάλιν τρώγω ἐρέβινθος ἀποπνίγω φρύγω , Δίφιλος δέ φημί ὁ ἐρέβινθος δύσπεπτος , σμηκτικός , οὐρητικός , πνευματικός . κατά δέ Διοκλῆς ζυμωτικός ὁ σάρξ · κρατύς δέ ὁ λευκός ὁ μέλας καί πυξοειδής καί ὁ Μιλήσιος ὁ λέγω κριός ὁ τε χλωρός ὁ ξηρός καί ὁ βρέχω ὁ ἄβροχος . ὅτι Ποσειδῶν εὕρημα ὁ ἐρέβινθος .