athenaeus-soph.deipnosophistae 11.13
ἡμεῖς οὖν , ὡς καὶ παρἈθηναίοις ἐγίνετο , ἅμα ἀκροώμενοι τῶν γελωτοποιῶν τούτων καὶ μίμων , ἔτι δὲ τῶν ἄλλων τεχνιτῶν ὑποπίνωμεν . λέγει δὲ περὶ τούτων ὁ Φιλόχορος οὑτωσί · ᾽ Ἀθηναῖοι τοῖς Διονυσιακοῖς ἀγῶσι τὸ μὲν πρῶτον ἠριστηκότες καὶ πεπωκότες ἐβάδιζον ἐπὶ τὴν θέαν καὶ ἐστεφανωμένοι ἐθεώρουν , παρὰ δὲ τὸν ἀγῶνα πάντα οἶνος αὐτοῖς ᾠνοχοεῖτο καὶ τραγήματα παρεφέρετο , καὶ τοῖς χοροῖς εἰσιοῦσιν ἐνέχεον πίνειν καὶ διηγωνισμένοις ὅτ’ ἐξεπορεύοντο ἐνέχεον πάλιν μαρτυρεῖν δὲ τούτοις καὶ Φερεκράτη τὸν κωμικόν , ὅτι μέχρι τῆς καθ’ ἑαυτὸν ἡλικίας οὐκ ἀσίτους εἶναι τοὺς θεωροῦντας.᾽ Φανόδημος δὲ πρὸς τῷ ἱερῷ φησι τοῦ ἐν Λίμναις Διονύσου τὸ γλεῦκος φέροντας τοὺς Ἀθηναίους ἐκ τῶν πίθων τῷ θεῷ κιρνάναι , εἶτ’ αὐτοὺς προσφέρεσθαι · ὅθεν καὶ Λιμναῖον κληθῆναι τὸν Διόνυσον , ὅτι μιχθὲν τὸ γλεῦκος τῷ ὕδατι τότε πρῶτον ἐπόθη κεκραμένον . διόπερ ὀνομασθῆναι τὰς Νύμφας καὶ τιθήνας τοῦ Διονύσου , ὅτι τὸν οἶνον αὐξάνει τὸ ὕδωρ κιρνάμενον . ἡσθέντες οὖν τῇ κράσει ἐν ᾠδαῖς ἔμελπον τὸν Διόνυσον , χορεύοντες καὶ ἀνακαλοῦντες Εὐανθῆ καὶ Διθύραμβον καὶ Βακχευτὰν καὶ Βρόμιον . καὶ [ Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ περὶ Μέθης φησὶν ὅτι ᾽ τοῦ Διονύσου τροφοὶ αἱ Νύμφαι κατ’ ἀλήθειαν . αἱ γὰρ ἄμπελοι πλεῖστον ὑγρὸν χέουσι τεμνόμεναι καὶ κατὰ φύσιν δακρύουσι . διόπερ καὶ Εὐριπίδης ἕνα τῶν τοῦ Ἡλίου ἵππων φησὶν εἶναι Βακχίου φιλανθέος αἴθοπα πεπαίνοντ’ ὀρχάτους ὀπωρινούς · ἐξ οὗ βροτοὶ καλοῦσιν οἶνον αἴθοπα . καὶ Ὀδυσσεὺς ὤπασεν μελιηδέα οἶνον ἐρυθρόν , ἓν δέπας ἐμπλήσας , ὕδατος δ’ ἀνὰ εἴκοσι μέτρα χεῦ’ · ὀδμὴ δ’ ἡδεῖα ἀπὸ κρητῆρος ὀδώδει . Τιμόθεος δ’ ἐν Κύκλωπι · ἔγχευε δὲ ἓν μὲν δέπας κίσσινον μελαίνας σταγόνος ἀμβρότας ἀφρῷ βρυάζον εἴκοσιν δὲ μέτρ’ ἐνέχευ᾽ , ἀνέμισγε δ’ αἷμα Βακχίου νεορρύτοισι δακρύοισι Νυμφᾶν .
Lemmas: ἐγώ οὖν , ὡς καί παρἈθηναίοις γίγνομαι , ἅμα ἀκροάομαι ὁ γελωτοποιός οὗτος καί μῖμος , ἔτι δέ ὁ ἄλλος τεχνίτης ὑποπίνω . λέγω δέ περί οὗτος ὁ Φιλόχορος οὕτως · ἒ Ἀθηναῖος ὁ Διονυσιακός ἀγών ὁ μέν πρῶτος ἀριστάω καί πίνω βαδίζω ἐπί ὁ θέα καί στεφανόω θεωρέω , παρά δέ ὁ ἀγών πᾶς οἶνος αὐτός οἰνοχοέω καί τράγημα παραφέρω , καί ὁ χορός εἰσέρχομαι ἐγχύνω πίνω καί διαγωνίζομαι ὅτε ἐκπορεύω ἐγχύνω πάλιν μαρτυρέω δέ οὗτος καί Φερεκράτης ὁ κωμικός , ὅτι μέχρι ὁ κατά ἑαυτοῦ ἡλικία οὐ ἄσιτος εἰμί ὁ θεωρέω Φανόδημος δέ πρός ὁ ἱερός φημί ὁ ἐν Λίμνη Διόνυσος ὁ γλεῦκος φέρω ὁ Ἀθηναῖος ἐκ ὁ πίθος ὁ θεός κιρνάω , εἶτα αὐτός προσφέρω · ὅθεν καί Λιμναῖος καλέω ὁ Διόνυσος , ὅτι μείγνυμι ὁ γλεῦκος ὁ ὕδωρ τότε πρῶτος πίνω κεράννυμι . διόπερ ὀνομάζω ὁ Νύμφη καί τιθήνη ὁ Διόνυσος , ὅτι ὁ οἶνος αὐξάνω ὁ ὕδωρ κιρνάω . ἥδομαι οὖν ὁ κρᾶσις ἐν ἀοιδή μέλπω ὁ Διόνυσος , χορεύω καί ἀνακαλέω Εὐανθής καί Διθύραμβος καί Βακχευτής καί Βρόμιος . καί [ Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί Μέθη φημί ὅτι ἒ ὁ Διόνυσος τροφός ὁ Νύμφη κατά ἀλήθεια . ὁ γάρ ἄμπελος πολύς ὑγρός χέω τέμνω καί κατά φύσις δακρύω . διόπερ καί Εὐριπίδης εἷς ὁ ὁ Ἥλιος ἵππος φημί εἰμί Βάκχιος φιλανθής αἶθοψ πεπαίνω ὄρχατος ὀπωρινός · ἐκ ὅς βροτός καλέω οἶνος αἶθοψ . καί Ὀδυσσεύς ὀπάζω μελιηδής οἶνος ἐρυθρός , εἷς δέπας ἐμπίμπλημι , ὕδωρ δέ ἀνά εἴκοσι μέτρον χέω · ὀσμή δέ ἡδύς ἀπό κρατήρ ὄζω . Τιμόθεος δέ ἐν Κύκλωψ · ἐγχύνω δέ εἷς μέν δέπας κίσσινος μέλας σταγών ἄμβροτος ἀφρός βρυάζω εἴκοσι δέ μέτρον ἐγχύνω , ἀναμείγνυμι δέ αἷμα Βάκχιος νεόρρυτος δάκρυον Νύμφαι .