athenaeus-soph.deipnosophistae 15.55
καὶ ὁ Κύνουλκος · πολλοί τινες παρῳδιῶν ποιηταὶ γεγόνασιν , ὦ ἑταῖρε ἐνδοξότατος δ’ ἦν Εὔβοιος ὁ Πάριος , γενόμενος τοῖς χρόνοις κατὰ Φίλιππον . οὗτός ἐστιν ὁ καὶ Ἀθηναίοις λοιδορησάμενος , καὶ σῴζεται αὐτοῦ τῶν παρῳδιῶν βιβλία τέσσαρα , μνημονεύει δ’ αὐτοῦ Τίμων ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Σίλλων . πολέμων δ’ ἐν τῷ δωδεκάτῳ τῶν πρὸς Τίμαιον περὶ τῶν τὰς παρῳδίας γεγραφότων ἱστορῶν τάδε γράφει · ‘καὶ τὸν Βοιωτὸν δὲ καὶ τὸν Εὔβοιον τοὺς τὰς παρῳδίας γράψαντας λογίους ἂν φήσαιμι διὰ τὸ παίζειν ἀμφιδεξίως καὶ τῶν προγενεστέρων ποιητῶν ὑπερέχειν ἐπιγεγονότας . εὑρετὴν μὲν οὖν τοῦ γένους Ἱππώνακτα φατέον τὸν ἰαμβοποιόν . λέγει γὰρ οὗτος ἐν τοῖς ἑξαμέτροις · Μοῦσά μοι Εὐρυμεδοντιάδεω τὴν ποντοχάρυβδιν , τὴν ἐγγαστριμάχαιραν , ὃς ἐσθίει οὐ κατὰ κόσμον , ἔννεφ᾽ , ὅπως ψηφῖδι κακὸς κακὸν οἶτον ὄληται βουλῇ δημοσίῃ παρὰ θῖν’ ἁλὸς ἀτρυγέτοιο . κέχρηται δὲ καὶ Ἐπίχαρμος ὁ Συρακόσιος ἔν τισι τῶν δραμάτων ἐπ’ ὀλίγον καὶ Κρατῖνος ὁ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας ποιητὴς ἐν Εὐνείδαις καὶ τῶν κατ’ αὐτὸν Ἡγήμων ὁ Θάσιος , ὃν ἐκάλουν Φακῆν . λέγει γὰρ οὕτως · ἐς δὲ Θάσον μ’ ἐλθόντα μετεωρίζοντες ἔβαλλον πολλοῖσι σπελέθοισι , καὶ ὧδέ τις εἶπε παραστάς · ὦ πάντων ἀνδρῶν βδελυρώτατε , τίς σ᾽ ἀνέπεισε καλὴν ἐς κρηπῖδα ποσὶν τοιοῖσδ’ ἀναβῆναι;’ τοῖσι δ’ ἐγὼ πᾶσιν μικρὸν μετὰ τοῦτ’ ἔπος εἶπον μνῆ μ’ ἀνέπεισε γέροντα καὶ οὐκ ἐθέλοντ’ ἀναβῆναι καὶ σπάνις , ἣ πολλοὺς Θασίων εἰς · ὁλκάδα βάλλει εὐκούρων βδελυρῶν , ὀλλύντων τ’ ὀλλυμένων τε ἀνδρῶν , οἳ νῦν κεῖθι κακῶς κακὰ ῥαψῳδοῦσιν οἷς καὶ ἐγὼ σίτοιο μέγα χρῄζων ἐπίθησα . αὖθις δ’ οὐκ ἐπὶ κέρδος ἀπείσομαι , εἰς Θασίους δὲ μηδένα πημαίνων κλυτὸν ἄργυρον ἐγγυαλίξω , μὴ τίς μοι κατὰ οἶκον Ἀχαιϊάδων νεμεσήσῃ , πεσσομένης ἀλόχου τὸν ἀχάϊνον ἄρτον ἀεικῶς καί ποτέ τις εἴπῃ σμικρὸν τυροῦντ’ ἐσιδοῦσα , ὦ φίλη , ὡνὴρ μὲν παρ’ Ἀθηναίοισιν ἀείσας πεντήκοντ’ ἔλαβε δραχμάς , σὺ δὲ μικρὸν ἐπέψω . , ταῦτά μοι ὁρμαίνοντι παρίστατο Παλλὰς Ἀθήνη , χρυσῆν ῥάβδον ἔχουσα , καὶ ἤλασεν εἶπέ τε φωνῇ · δεινὰ παθοῦσα , Φακῆ βδελυρά , χώρει ᾽ς τὸν ἀγῶνα . καὶ τότε δὴ θάρσησα καὶ ἤειδον πολὺ μᾶλλον .
Lemmas: καί ὁ Κύνουλκος · πολύς τις παρῳδία ποιητής γίγνομαι , ὦ ἑταῖρος ἔνδοξος δέ εἰμί Εὔβοιος ὁ Πάριος , γίγνομαι ὁ χρόνος κατά Φίλιππος . οὗτος εἰμί ὁ καί Ἀθηναῖος λοιδορέω , καί σῴζω αὐτός ὁ παρῳδία βιβλίον τέσσαρες , μνημονεύω δέ αὐτός Τίμων ἐν ὁ πρῶτος ὁ Σίλλος . πόλεμος δέ ἐν ὁ δωδέκατος ὁ πρός Τίμαιος περί ὁ ὁ παρῳδία γράφω ἱστορέω ὅδε γράφω · καί ὁ Βοιωτός δέ καί ὁ Εὔβοιος ὁ ὁ παρῳδία γράφω λόγιος ἄν φημί διά ὁ παίζω ἀμφιδέξιος καί ὁ προγενής ποιητής ὑπερέχω ἐπιγίγνομαι . εὑρετής μέν οὖν ὁ γένος Ἵππωναξ φημί ὁ ἰαμβοποιός . λέγω γάρ οὗτος ἐν ὁ ἑξάμετρος · Μοῦσα ἐγώ Εὐρυμεδοντιάδης ὁ ποντοχάρυβδις , ὁ ἐγγαστριμάχαιρα , ὅς ἐσθίω οὐ κατά κόσμος , ἐνέπω , ὅπως ψηφίς κακός κακός οἶτος ὄλλυμι βουλή δημόσιος παρά θίς ἅλς ἀτρύγετος . χράω δέ καί Ἐπίχαρμος ὁ Συρακούσιος ἐν τις ὁ δρᾶμα ἐπί ὀλίγος καί Κρατῖνος ὁ ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία ποιητής ἐν Εὐνείδης καί ὁ κατά αὐτός Ἡγήμων ὁ Θάσιος , ὅς καλέω Φακῆς . λέγω γάρ οὕτως · εἰς δέ Θάσος ἐγώ ἔρχομαι μετεωρίζω βάλλω πολύς σπέλεθος , καί ὧδε τις λέγω παρίστημι · ὦ πᾶς ἀνήρ βδελυρός , τίς σύ ἀναπείθω καλός εἰς κρηπίς πούς τοιόσδε ἀναβαίνω ὁ δέ ἐγώ πᾶς μικρός μετά οὗτος ἔπος λέγω μνῆμα ἐγώ ἀναπείθω γέρων καί οὐ ἐθέλω ἀναβαίνω καί σπάνις , ὅς πολύς Θάσιος εἰμί · ὁλκάς βάλλω εὔκουρος βδελυρός , ὄλλυμι τε ὄλλυμι τε ἀνήρ , ὅς νῦν ἐκεῖθι κακός κακός ῥαψῳδέω ὅς καί ἐγώ σῖτος μέγας χρῄζω πείθω . αὖθις δέ οὐ ἐπί κέρδος ἀπέρχομαι , εἰς Θάσιος δέ μηδείς πημαίνω κλυτός ἄργυρος ἐγγυαλίζω , μή τις ἐγώ κατά οἶκος Ἀχαιΐς νεμεσάω , πέσσω ἄλοχος ὁ ἀχάϊνος ἄρτος ἀεικής καί ποτέ τις λέγω μικρός τυρέω εἰσοράω , ὦ φίλος , ἀνήρ μέν παρά Ἀθηναῖος ἀείδω πεντήκοντα λαμβάνω δραχμή , σύ δέ μικρός πέσσω . , οὗτος ἐγώ ὁρμαίνω παρίστημι Παλλάς Ἀθήνη , χρύσεος ῥάβδος ἔχω , καί ἐλαύνω λέγω τε φωνή · δεινός πάσχω , Φακῆ βδελυρός , χωρέω εἰς ὁ ἀγών . καί τότε δή θαρσέω καί ἀείδω πολύς μάλα .