athenaeus-soph.deipnosophistae 12.76
ἦν δ’ ὄντως λεπτότατος καὶ μακρότατος ὁ Κινησίας , εἰς ὃν καὶ ὅλον δρᾶμα γέγραφεν Στράττις , Φθιώτην Ἀχιλλέα αὐτὸν καλῶν διὰ τὸ ἐν τῇ αὑτοῦ ποιήσει συνεχῶς τὸ Φθιῶτα λέγειν παίζων οὖν εἰς τὴν ἰδέαν αὐτοῦ ἔφη Φθιῶτ᾽ Ἀχιλλεῦ . ἄλλοι δ’ αὐτόν , ὡς καὶ Ἀριστοφάνης , πολλάκις εἰρήκασι φιλύρινον Κινησίαν διὰ τὸ φιλύρας λαμβάνοντα σανίδα συμπεριζώννυσθαι ἵνα μὴ κάμπτηται διά τε τὸ μῆκος καὶ τὴν ἰσχνότητα . ὅτι δὲ ἦν ὁ Κινησίας νοσώδης καὶ δεινὸς τἄλλα Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ ὑπὲρ Φανίου παρανόμων ἐπιγραφομένῳ λόγῳ εἴρηκεν , φάσκων αὐτὸν ἀφέμενον τῆς τέχνης συκοφαντεῖν καὶ ἀπὸ τούτου πλουτεῖν . ὅτι δὲ ὁ ποιητής ἐστι καὶ οὐχ ἕτερος , σαφῶς αὑτὸς ὢν σημαίνεται ι ἐκ τοῦ καὶ ἐπὶ ἀθεότητι κωμῳδούμενον ἐμφανίζεσθαι καὶ διὰ τοῦ λόγου τοιοῦτον δείκνυσθαι . λέγει δ’ οὕτως ὁ ῥήτωρ · θαυμάζω δὲ εἰ μὴ βαρέως φέρετε ὅτι Κινησίας ἐστὶν ὁ τοῖς νόμοις βοηθός , ὃν ὑμεῖς πάντες ἐπίστασθε ἀσεβέστατον ἁπάντων καὶ παρανομώτατον ἀνθρώπων γεγονέναι . οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ τοιαῦτα περὶ θεοὺς ἐξαμαρτάνων ἃ τοῖς μὲν ἄλλοις αἰσχρόν ἐστι καὶ λέγειν , τῶν κωμῳδοδιδασκάλων δ’ ἀκούετε καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτόν ; οὐ μετὰ τούτου ποτὲ Ἀπολλοφάνης καὶ Μυσταλίδης καὶ Λυσίθεος συνειστιῶντο , μίαν ἡμέραν ταξάμενοι τῶν ἀποφράδων , ἀντὶ δὲ νουμηνιαστῶν κακοδαιμονιστὰς σφίσιν αὐτοῖς τοὔνομα θέμενοι , πρέπον μὲν ταῖς αὑτῶν τύχαις · οὐ μὴν ὡς τοῦτο διαπραττόμενοι τὴν διάνοιαν ἔσχον , ἀλλ’ ὡς καταγελῶντες τῶν θεῶν καὶ τῶν νόμων τῶν ὑμετέρων . ἐκείνων μὲν οὖν ἕκαστος ἀπώλετο ὥσπερ εἰκὸς τοὺς τοιούτους , τοῦτον δὲ τὸν ὑπὸ πλείστων γιγνωσκόμενον οἱ θεοὶ οὕτως διέθεσαν ὥστε τοὺς ἐχθροὺς βούλεσθαι αὐτὸν ζῆν μᾶλλον ἢ τεθνάναι παράδειγμα τοῖς ἄλλοις , ἵν’ εἰδῶσιν ὅτι τοῖς λίαν ὑβριστικῶς πρὸς τὰ θεῖα διακειμένοις οὐκ ἀεὶ εἰς τοὺς παῖδας ἀποτίθενται τὰς τιμωρίας , ἀλλ’ αὐτοὺς κακῶς ἀπολλύουσι , μείζους καὶ χαλεπωτέρας καὶ τὰς συμφορὰς καὶ τὰς νόσους ἢ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις προσβάλλοντες , τὸ μὲν γὰρ ἀποθανεῖν ἢ καμεῖν νομίμως κοινὸν ἡμῖν ἅπασίν ἐστι , τὸ δ’ οὕτως ἔχοντα τοσοῦτον χρόνον διατελεῖν καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἀποθνῄσκοντα μὴ δύνασθαι τελευτῆσαι τὸν βίον τούτοις μόνοις προσήκει τοῖς τὰ τοιαῦτα ἅπερ οὗτος ἐξημαρτηκόσιν . περὶ μὲν οὖν Κινησίου ταῦτα ὁ ῥήτωρ εἴρηκεν .
Lemmas: εἰμί δέ ὄντως λεπτός καί μακρός ὁ Κινησίας , εἰς ὅς καί ὅλος δρᾶμα γράφω Στράττις , φθιώτης Ἀχιλλεύς αὐτός καλέω διά ὁ ἐν ὁ ἑαυτοῦ ποίησις συνεχής ὁ φθιώτης λέγω παίζω οὖν εἰς ὁ ἰδέα αὐτός φημί Φθιώτης Ἀχιλλεύς . ἄλλος δέ αὐτός , ὡς καί Ἀριστοφάνης , πολλάκις λέγω φιλύρινος Κινησίας διά ὁ φιλύρα λαμβάνω σανίς συμπεριζώννυμαι ἵνα μή κάμπτω διά τε ὁ μῆκος καί ὁ ἰσχνότης . ὅτι δέ εἰμί ὁ Κινησίας νοσώδης καί δεινός ἄλλος Λυσίας ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ ὑπέρ Φανίος παράνομος ἐπιγράφω λόγος λέγω , φάσκω αὐτός ἀφίημι ὁ τέχνη συκοφαντέω καί ἀπό οὗτος πλουτέω . ὅτι δέ ὁ ποιητής εἰμί καί οὐ ἕτερος , σαφής αὐτός εἰμί σημαίνω ι ἐκ ὁ καί ἐπί ἀθεότης κωμῳδέω ἐμφανίζω καί διά ὁ λόγος τοιοῦτος δείκνυμι . λέγω δέ οὕτως ὁ ῥήτωρ · θαυμάζω δέ εἰ μή βαρύς φέρω ὅτι Κινησίας εἰμί ὁ ὁ νόμος βοηθός , ὅς σύ πᾶς ἐπίσταμαι ἀσεβής ἅπας καί παράνομος ἄνθρωπος γίγνομαι . οὐ οὗτος εἰμί ὁ τοιοῦτος περί θεός ἐξαμαρτάνω ὅς ὁ μέν ἄλλος αἰσχρός εἰμί καί λέγω , ὁ κωμῳδοδιδάσκαλος δέ ἀκούω κατά ἕκαστος ἐνιαυτός ; οὐ μετά οὗτος ποτέ Ἀπολλοφάνης καί Μυσταλίδης καί Λυσίθεος συνεστιάω , εἷς ἡμέρα τάσσω ὁ ἀποφράς , ἀντί δέ νουμηνιαστής κακοδαιμονιστής σφεῖς αὐτός ὄνομα τίθημι , πρέπω μέν ὁ ἑαυτοῦ τύχη · οὐ μήν ὡς οὗτος διαπράσσω ὁ διάνοια ἔχω , ἀλλά ὡς καταγελάω ὁ θεός καί ὁ νόμος ὁ ὑμέτερος . ἐκεῖνος μέν οὖν ἕκαστος ἀπόλλυμι ὥσπερ ἔοικα ὁ τοιοῦτος , οὗτος δέ ὁ ὑπό πολύς γιγνώσκω ὁ θεός οὕτως διατίθημι ὥστε ὁ ἐχθρός βούλομαι αὐτός ζάω μάλα ἤ θνῄσκω παράδειγμα ὁ ἄλλος , ἵνα οἶδα ὅτι ὁ λίαν ὑβριστικός πρός ὁ θεῖος διάκειμαι οὐ ἀεί εἰς ὁ παῖς ἀποτίθημι ὁ τιμωρία , ἀλλά αὐτός κακός ἀπολύω , μέγας καί χαλεπός καί ὁ συμφορά καί ὁ νόσος ἤ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος προσβάλλω , ὁ μέν γάρ ἀποθνῄσκω ἤ κάμνω νόμιμος κοινός ἐγώ ἅπας εἰμί , ὁ δέ οὕτως ἔχω τοσοῦτος χρόνος διατελέω καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀποθνῄσκω μή δύναμαι τελευτάω ὁ βίος οὗτος μόνος προσήκω ὁ ὁ τοιοῦτος ὅς οὗτος ἐξαμαρτάνω . περί μέν οὖν Κινησίας οὗτος ὁ ῥήτωρ λέγω .