athenaeus-soph.deipnosophistae 4.14
Ἄλεξις δ’ ἐν Συντρέχουσιν ἐπισκώπτων τὰ Ἀττικὰ δεῖπνά φησιν ἔγωγε δύο λαβεῖν μαγείρους βούλομαι οὓς ἂν σοφωτάτους δύνωμ’ ἐν τῇ πόλει . μέλλοντα δειπνίζειν γὰρ ἄνδρα Θετταλὸν οὐκ Ἀττικηρῶς οὐδ’ ἀπηκριβωμένως λιμῷ με παρατεῖναι τὸν ἄνδρα δεῖ καθ’ ἓν ἕκαστον αὐτῷ παρατιθέντα μεγαλείως δέ εὐτράπεζοι δ’ εἰσὶν ὄντως οἱ Θετταλοί , καθὰ καὶ Ἔριφός φησιν ἐν Πελταστῇ οὕτως τάδ’ οὐ Κόρινθος οὐδὲ Λαίς , ὦ Σύρε , οὐδ’ εὐτραπέζων Θετταλῶν ξένων τροφαί , ὧν οὐκ ἄμοιρος ἥδε χεὶρ ἐγίνετο . ὁ δὲ τοὺς εἰς Χιωνίδην ἀναφερομένους Πτωχοὺς ποιήσας τοὺς Ἀθηναίους φησίν , ὅταν τοῖς Διοσκούροις ἐν πρυτανείῳ ἄριστον προτιθῶνται , ἐπὶ τῶν τραπεζῶν τιθέναι τυρὸν καὶ φυστὴν δρυπεπεῖς τ’ ἐλάας καὶ πράσα , ὑπόμνησιν ποιουμένους τῆς ἀρχαίας ἀγωγῆς . Σόλων δὲ τοῖς ἐν πρυτανείῳ σιτουμένοις μᾶζαν παρέχειν κελεύει , ἄρτον δὲ ταῖς ἑορταῖς προσπαρατιθέναι , μιμούμενος τὸν Ὅμηρον . καὶ γὰρ ἐκεῖνος τοὺς ἀριστεῖς συνάγων πρὸς τὸν Ἀγαμέμνονα φύρετο δ’ ἄλφιτα φησίν . Χρύσιππός τ’ ἐν τετάρτῳ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς φησιν ἐν Ἀθήναις δὲ ἱστοροῦσιν οὐ πάνυ ἀρχαίων δυεῖν γινομένων δείπνων ἐν Λυκείῳ τε καὶ Ἀκαδημείᾳ , τοῦ μὲν εἰς τὴν Ἀκαδήμειαν εἰσενέγκαντος ὀψοποιοῦ λοπάδα πρὸς ἑτέραν τινὰ χρείαν τὸν κέραμον κατᾶξαι πάντα τοὺς ἱεροποιοὺς ὡς οὐκ ἀστείας παρεισδύσεως γινομένης , δέοντος ἀπέχεσθαι τούτων τῶν μακρόθεν τὸν δ’ ἐν τῷ Λυκείῳ κρέας ταριχηρὸν εἰς τάριχος διασκευάσαντα μαστιγωθῆναι ὡς παρασοφιζόμενον πονηρῶς . Πλάτων δ’ ἐν β’ Πολιτείας οὕτως ἑστιᾷ τοὺς αὑτοῦ νεοπολίτας , γράφων ἄνευ ὄψου , ἔφη , ὡς ἔοικας , ποιεῖς τοὺς ἄνδρας ἑστιωμένους . ἀληθῆ , ἦν δ’ ἐγώ , λέγεις · ἐπελαθόμην ὅτι καὶ ὄψον ἕξουσιν , ἅλας τε δηλονότι καὶ ἐλαίας καὶ τυρόν , καὶ βολβοὺς καὶ λάχανά γε , οἷα δὴ ἐν ἀγροῖς ἑψήματα , ἑψήσονται . καὶ τραγήματά που παραθήσομεν αὐτοῖς τῶν τε σύκων καὶ ἐρεβίνθων καὶ κυάμων , καὶ μύρτα καὶ φηγοὺς σποδιοῦσι πρὸς τὸ πῦρ , μετρίως ὑποπίνοντες . καὶ οὕτως διάγοντες τὸν βίον ἐν εἰρήνῃ μετὰ ὑγιείας , ὡς εἰκός , γηραιοὶ τελευτῶντες ἄλλον τοιοῦτον βίον τοῖς ἐκγόνοις παραδώσουσιν .
Lemmas: Ἄλεξις δέ ἐν Συντρέχω ἐπισκώπτω ὁ Ἀττικός δεῖπνον φημί ἐγώ δύο λαμβάνω μάγειρος βούλομαι ὅς ἄν σοφός δύω ἐν ὁ πόλις . μέλλω δειπνίζω γάρ ἀνήρ Θεσσαλός οὐ Ἀττικηρῶς οὐδέ ἀπηκριβωμένως λιμός ἐγώ παρατείνω ὁ ἀνήρ δέω κατά εἷς ἕκαστος αὐτός παρατίθημι μεγαλεῖος δέ εὐτράπεζος δέ εἰμί ὄντως ὁ Θεσσαλός , καθά καί Ἔριφος φημί ἐν Πελταστής οὕτως ὅδε οὐ Κόρινθος οὐδέ Λαίς , ὦ Σύρος , οὐδέ εὐτράπεζος Θεσσαλός ξένος τροφή , ὅς οὐ ἄμοιρος ὅδε χείρ γίγνομαι . ὁ δέ ὁ εἰς Χιωνίδης ἀναφέρω Πτωχός ποιέω ὁ Ἀθηναῖος φημί , ὅταν ὁ Διόσκοροι ἐν πρυτανεῖον ἄριστον προτίθημι , ἐπί ὁ τράπεζα τίθημι τυρός καί φυστή δρυπεπής τε ἐλαία καί πράσον , ὑπόμνησις ποιέω ὁ ἀρχαῖος ἀγωγή . Σόλων δέ ὁ ἐν πρυτανεῖον σιτέω μᾶζα παρέχω κελεύω , ἄρτος δέ ὁ ἑορτή προσπαρατίθημι , μιμέομαι ὁ Ὅμηρος . καί γάρ ἐκεῖνος ὁ ἀριστεύς συνάγω πρός ὁ Ἀγαμέμνων φύρω δέ ἄλφιτον φημί . Χρύσιππος τε ἐν τέταρτος περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή φημί ἐν Ἀθῆναι δέ ἱστορέω οὐ πάνυ ἀρχαῖος δύο γίγνομαι δεῖπνον ἐν Λύκειον τε καί Ἀκαδήμεια , ὁ μέν εἰς ὁ Ἀκαδήμεια εἰσφέρω ὀψοποιός λοπάς πρός ἕτερος τις χρεία ὁ κέραμος κατάγνυμι πᾶς ὁ ἱεροποιός ὡς οὐ ἀστεῖος παρείσδυσις γίγνομαι , δέω ἀπέχω οὗτος ὁ μακρόθεν ὁ δέ ἐν ὁ Λύκειον κρέας ταριχηρός εἰς τάριχος διασκευάζω μαστιγόω ὡς παρασοφίζομαι πονηρός . Πλάτων δέ ἐν β’ Πολιτεία οὕτως ἑστιάω ὁ ἑαυτοῦ νεοπολίτης , γράφω ἄνευ ὄψον , φημί , ὡς ἔοικα , ποιέω ὁ ἀνήρ ἑστιόομαι . ἀληθής , εἰμί δέ ἐγώ , λέγω · ἐπιλανθάνω ὅτι καί ὄψον ἔχω , ἅλς τε δηλονότι καί ἐλαία καί τυρός , καί βολβός καί λάχανον γε , οἷος δή ἐν ἀγρός ἕψημα , ἕψω . καί τράγημα που παραθέω αὐτός ὁ τε σῦκον καί ἐρέβινθος καί κύαμος , καί μύρτον καί φηγός σποδίζω πρός ὁ πῦρ , μέτριος ὑποπίνω . καί οὕτως διάγω ὁ βίος ἐν εἰρήνη μετά ὑγίεια , ὡς ἔοικα , γηραιός τελευτάω ἄλλος τοιοῦτος βίος ὁ ἔκγονος παραδίδωμι .