athenaeus-soph.deipnosophistae 1.15
ὅτι Ὅμηρος ὁρῶν τὴν σωφροσύνην οἰκειοτάτην ἀρετὴν οὖσαν τοῖς νέοις καὶ πρώτην , ἔτι δὲ ἁρμόττουσαν καὶ πάντων τῶν καλῶν χορηγὸν οὖσαν , βουλόμενος ἐμφῦσαι πάλιν αὐτὴν ἀπ’ ἀρχῆς καὶ ἐφεξῆς ἵνα τὴν σχολὴν καὶ τὸν ζῆλον ἐν τοῖς καλοῖς ἔργοις ἀναλίσκωσι καὶ ὦσιν εὐεργετικοὶ καὶ κοινωνικοὶ πρὸς ἀλλήλους , εὐτελῆ κατεσκεύασε πᾶσι τὸν βίον καὶ αὐτάρκη , λογιζόμενος τὰς ἐπιθυμίας καὶ τὰς ἡδονὰς ἰσχυροτάτας γίνεσθαι καὶ πρώτας ἔτι τε καὶ ἐμφύτους τὰς περὶ ἐδωδὴν καὶ πόσιν , τοὺς δὲ διαμεμενηκότας ἐν εὐτελείᾳ εὐτάκτους καὶ περὶ τὸν ἄλλον βίον γίνεσθαι ἐγκρατεῖς . ἁπλῆν οὖν ἀποδέδωκε τὴν δίαιταν πᾶσι καὶ τὴν αὐτὴν ὁμοίως βασιλεῦσιν ἰδιώταις , νέοις πρεσβύταις , λέγων · παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν , σῖτον δ’ αἰδοίη ταμίη παρέθηκε φέρουσα . δαιτρὸς δὲ κρειῶν πίνακας παρέθηκεν ἀείρας , καὶ τούτων ὀπτῶν καὶ ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ βοείων · παρὰ δὲ ταῦτα οὔτε ἐν ἑορταῖς οὔτ’ ἐν γάμοις οὔτ’ ἐν ἄλλῃ συνόδῳ παρατίθησιν οὐδέν , καίτοι πολλάκις τὸν Ἀγαμέμνονα ποιήσας δειπνίζοντα τοὺς ἀρίστους · καὶ οὐ θρῖα καὶ κάνδυλον καὶ ἄμητας μελίπηκτά τε τοῖς βασιλεῦσιν ἐξαίρετα παρατίθησιν Ὅμηρος , ἀλλ’ ἀφ’ ὧν εὖ ἕξειν ἔμελλον τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν . Αἴαντα οὖν μετὰ τὴν μονομαχίαν νώτοισι βοῶν γέραιρεν ὁ Ἀγαμέμνων · καὶ Νέστορι δ’ ἤδη ὄντι γηραιῷ καὶ Φοίνικι δὲ κρέας ὀπτὸν δίδωσι ἀφιστῶν ἡμᾶς τῶν ἀτάκτων ἐπιθυμιῶν . καὶ Ἀλκίνους δὲ ὁ τὸν τρυφερὸν ᾑρημένος βίον τοὺς τρυφερωτάτους ἑστιῶν Φαίακας καὶ τὸν Ὀδυσσέα ξενίζων , ἐπιδεικνύμενος αὐτῷ τὴν τοῦ κήπου κατασκευὴν καὶ τῆς οἰκίας καὶ τὸν αὑτοῦ βίον , τοιαύτας παρατίθεται τραπέζας . καὶ Μενέλαος δὲ τοὺς τῶν παίδων γάμους ποιούμενος καὶ τοῦ Τηλεμάχου πρὸς αὐτὸν παραγενομένου νῶτα βοὸς παρέθηκεν ὄπτ’ ἐν χερσὶν ἑλών , τά ῥά οἱ γέρα πάρθεσαν αὐτῷ . καὶ Νέστωρ δὲ βόας θύει Ποσειδῶνι παρὰ θαλάσσῃ διὰ τῶν φιλτάτων καὶ οἰκειοτάτων τέκνων , βασιλεὺς ὢν καὶ πολλοὺς ἔχων ὑπηκόους , τάδε παρακελευόμενος · ἀλλ’ ἄγ᾽ , ὁ μὲν πεδίονδ’ ἐπὶ βοῦν ἴτω καὶ τὰ ἑξῆς · ὁσιωτέρα γὰρ αὕτη ἡ θυσία θεοῖς καὶ προσφιλεστέρα ἡ διὰ τῶν οἰκείων καὶ εὐνουστάτων ἀνδρῶν . καὶ τοὺς μνηστῆρας δὲ ὑβριστὰς ὄντας καὶ πρὸς ἡδονὰς ἀνειμένους οὔτε ἰχθῦς ἐσθίοντας ποιεῖ οὔτε ὄρνιθας οὔτε μελίπηκτα , περιελὼν παντὶ σθένει . τὰς μαγειρικὰς μαγγανείας , καὶ τά , ὡς ὁ Μένανδρός φησιν , ὑποβινητιῶντα βρώματα καὶ τὸ παρὰ πολλοῖς λασταυροκάκαβον καλούμενον βρῶμα , ὥς φησι Χρύσιππος ἐν τῷ περὶ καλοῦ καὶ ἡδονῆς , οὗ ἡ κατασκευὴ περιεργοτέρα .
Lemmas: ὅτι Ὅμηρος ὁράω ὁ σωφροσύνη οἰκεῖος ἀρετή εἰμί ὁ νέος καί πρῶτος , ἔτι δέ ἁρμόζω καί πᾶς ὁ καλός χορηγός εἰμί , βούλομαι ἐμφύω πάλιν αὐτός ἀπό ἀρχή καί ἐφεξῆς ἵνα ὁ σχολή καί ὁ ζῆλος ἐν ὁ καλός ἔργον ἀναλίσκω καί εἰμί εὐεργετικός καί κοινωνικός πρός ἀλλήλων , εὐτελής κατασκευάζω πᾶς ὁ βίος καί αὐτάρκης , λογίζομαι ὁ ἐπιθυμία καί ὁ ἡδονή ἰσχυρός γίγνομαι καί πρῶτος ἔτι τε καί ἔμφυτος ὁ περί ἐδωδή καί πόσις , ὁ δέ διαμένω ἐν εὐτέλεια εὔτακτος καί περί ὁ ἄλλος βίος γίγνομαι ἐγκρατής . ἁπλόος οὖν ἀποδίδωμι ὁ δίαιτα πᾶς καί ὁ αὐτός ὅμοιος βασιλεύς ἰδιώτης , νέος πρεσβύτης , λέγω · παρά δέ ξεστός τανύω τράπεζα , σῖτος δέ αἰδοῖος ταμία παρατίθημι φέρω . δαιτρός δέ κρέας πίναξ παρατίθημι ἀείρω , καί οὗτος ὀπτός καί ὡς ἐπί ὁ πολύς βόειος · παρά δέ οὗτος οὔτε ἐν ἑορτή οὔτε ἐν γάμος οὔτε ἐν ἄλλος σύνοδος παρατίθημι οὐδείς , καίτοι πολλάκις ὁ Ἀγαμέμνων ποιέω δειπνίζω ὁ ἀγαθός · καί οὐ θρῖον καί κάνδυλον καί ἄμης μελίπηκτον τε ὁ βασιλεύς ἐξαιρετός παρατίθημι Ὅμηρος , ἀλλά ἀπό ὅς εὖ ἔχω μέλλω ὁ σῶμα καί ὁ ψυχή . Αἴας οὖν μετά ὁ μονομαχία νῶτον βοάω γεραίρω ὁ Ἀγαμέμνων · καί Νέστωρ δέ ἤδη εἰμί γηραιός καί Φοῖνιξ δέ κρέας ὀπτός δίδωμι ἀφίστημι ἐγώ ὁ ἄτακτος ἐπιθυμία . καί Ἀλκίνοος δέ ὁ ὁ τρυφερός αἱρέω βίος ὁ τρυφερός ἑστιάω Φαίαξ καί ὁ Ὀδυσσεύς ξενίζω , ἐπιδείκνυμι αὐτός ὁ ὁ κῆπος κατασκευή καί ὁ οἰκία καί ὁ ἑαυτοῦ βίος , τοιοῦτος παρατίθημι τράπεζα . καί Μενέλαος δέ ὁ ὁ παῖς γάμος ποιέω καί ὁ Τηλέμαχος πρός αὐτός παραγίγνομαι νῶτον βοῦς παρατίθημι ὀπτός ἐν χείρ αἱρέω , ὁ ἄρα ἕ γέρας παρατίθημι αὐτός . καί Νέστωρ δέ βοῦς θύω Ποσειδῶν παρά θάλασσα διά ὁ φίλος καί οἰκεῖος τέκνον , βασιλεύς εἰμί καί πολύς ἔχω ὑπήκοος , ὅδε παρακελεύομαι · ἀλλά ἄγε , ὁ μέν πεδίονδε ἐπί βοῦς ἔρχομαι καί ὁ ἑξῆς · ὅσιος γάρ οὗτος ὁ θυσία θεός καί προσφιλής ὁ διά ὁ οἰκεῖος καί εὔνους ἀνήρ . καί ὁ μνηστήρ δέ ὑβριστής εἰμί καί πρός ἡδονή ἀνίημι οὔτε ἰχθῦς ἐσθίω ποιέω οὔτε ὄρνις οὔτε μελίπηκτον , περιαιρέω πᾶς σθένος . ὁ μαγειρικός μαγγανεία , καί ὁ , ὡς ὁ Μένανδρος φημί , ὑποβινητιάω βρῶμα καί ὁ παρά πολύς λασταυροκάκαβον καλέω βρῶμα , ὡς φημί Χρύσιππος ἐν ὁ περί καλός καί ἡδονή , ὅς ὁ κατασκευή περίεργος .