athenaeus-soph.deipnosophistae 9.24
εὔφρων δέ , οὗ καὶ πρὸ βραχέος ἐμνήσθην , ἄνδρες δικασταὶ δικαστὰς γὰρ ὑμᾶς οὐκ ὀκνήσαιμ’ ἂν καλεῖν ἀναμένων τὴν ὑμετέραν τῶν αἰσθητηρίων κρίσιν ἐν τοῖς Ἀδελφοῖς τῷ δράματι ποιήσας τινὰ μάγειρον πολυμαθῆ καὶ εὐπαίδευτον μνημονεύοντά τε τῶν πρὸ αὑτοῦ τεχνιτῶν καὶ τίνα ἕκαστος εἶχεν ἰδίαν ἀρετὴν καὶ ἐν τίνι ἐπλεονέκτει , ὅμως οὐδενὸς ἐμνήσθη τοιούτου ὧν ἐγὼ ὑμῖν πολλάκις τυγχάνω παρασκευάζων . λέγει δ’ οὖν οὕτως · πολλῶν μαθητῶν γενομένων ἐμοί , Λύκε , διὰ τὸ νοεῖν ἀεί τι καὶ ψυχὴν ἔχειν ἄπει γεγονὼς μάγειρος ἐκ τῆς οἰκίας ἐν οὐχ ὅλοις δέκα μησί , πολὺ νεώτατος . Ἆγις Ῥόδιος ὤπτηκεν ἰχθὺν μόνος ἄκρως , Νηρεὺς δ’ ὁ Χῖος γόγγρον ἧψε τοῖς θεοῖς , θρῖον τὸ λευκὸν οὑξ Ἀθηνῶν Χαριάδης , ζωμὸς μέλας ἐγένετο πρώτῳ Λαμπρίᾳ , ἀλλᾶντας Ἀφθόνητος , Εὔθυνος φακῆν , ἀπὸ συμβολῶν συνάγουσιν Ἀριστίων σπάρους . οὗτοι μετ’ ἐκείνους τοὺς σοφιστὰς τοὺς πάλαι γεγόνασιν ἡμῶν ἑπτὰ δεύτεροι σοφοί . ἐγὼ δ’ ὁρῶν τὰ πολλὰ προκατειλημμένα εὗρον τὸ κλέπτειν πρῶτος ὥστε μηδένα μισεῖν με διὰ τοῦτ᾽ , ἀλλὰ πάντας λαμβάνειν . ὑπ’ ἐμοῦ δ’ ὁρῶν σὺ τοῦτο προκατειλημμένον ἴδιον ἐφεύρηκάς τι καὶ τοῦτ’ ἐστὶ σόν . πέμπτην ἔθυον ἡμέραν οἱ Τήνιοι πολλοὶ παρόντες , πλοῦν πολὺν πεπλευκότες , λεπτὸν ἔριφον καὶ μικρόν , οὐκ ἦν ἐκφορὰ λύκῳ κρεῶν τότ’ οὐδὲ τῷ διδασκάλῳ . ἑτέρους πορίσασθαι δύ’ ἐρίφους ἠνάγκασας · τὸ γὰρ ἧπαρ αὐτῶν πολλάκις σκοπουμένων · καθεὶς κάτω τὴν χεῖρα τὴν μίαν λαθὼν ἔρριψας εἰς τὸν λάκκον ἰταμῶς τὸν νεφρόν . πολὺν ἐποίησας θόρυβον οὐκ ἔχει νεφρόν ἔλεγον . ἔκυπτον οἱ παρόντες ἀποβολῇ , ἔθυσαν ἕτερον , τοῦ δὲ δευτέρου πάλιν τὴν καρδίαν εἶδόν σε καταπίνοντ’ ἐγώ . πάλαι μέγας εἶ , γίνωσκε · τοῦ γὰρ μὴ χανεῖν λύκον διὰ κενῆς σὺ μόνος εὕρηκας τέχνην , χορδῆς ὀβελίσκους ἠρέμα ζυγουμένους δύ’ ἐχθὲς ὠμοὺς εἰς τὸ πῦρ ἀποσβέσας καὶ πρὸς τὸ δίχορδον ἐτερέτιζες . ᾐσθόμην ἐκεῖνο δρᾶμα , τοῦτο δ’ ἐστὶ παίγνιον . μὴ
Lemmas: εὔφρων δέ , ὅς καί πρό βραχύς μιμνῄσκω , ἀνήρ δικαστής δικαστής γάρ σύ οὐ ὀκνέω ἄν καλέω ἀναμένω ὁ ὑμέτερος ὁ αἰσθητήριον κρίσις ἐν ὁ Ἀδελφός ὁ δρᾶμα ποιέω τις μάγειρος πολυμαθής καί εὐπαίδευτος μνημονεύω τε ὁ πρό ἑαυτοῦ τεχνίτης καί τίς ἕκαστος ἔχω ἴδιος ἀρετή καί ἐν τίς πλεονεκτέω , ὅμως οὐδείς μιμνῄσκω τοιοῦτος ὅς ἐγώ σύ πολλάκις τυγχάνω παρασκευάζω . λέγω δέ οὖν οὕτως · πολύς μαθητής γίγνομαι ἐγώ , Λύκος , διά ὁ νοέω ἀεί τις καί ψυχή ἔχω ἀπέρχομαι γίγνομαι μάγειρος ἐκ ὁ οἰκία ἐν οὐ ὅλος δέκα μείς , πολύς νέος . Ἄγις Ῥόδιος ὀπτάω ἰχθῦς μόνος ἄκρος , Νηρεύς δέ ὁ Χῖος γόγγρος ἕψω ὁ θεός , θρῖον ὁ λευκός ἐκ Ἀθῆναι Χαριάδης , ζωμός μέλας γίγνομαι πρῶτος Λαμπρίας , ἀλλᾶς Ἀφθόνητος , Εὔθυνος φακῆ , ἀπό συμβολή συνάγω Ἀριστίων σπάρος . οὗτος μετά ἐκεῖνος ὁ σοφιστής ὁ πάλαι γίγνομαι ἐγώ ἑπτά δεύτερος σοφός . ἐγώ δέ ὁράω ὁ πολύς προκαταλαμβάνω εὑρίσκω ὁ κλέπτω πρῶτος ὥστε μηδείς μισέω ἐγώ διά οὗτος , ἀλλά πᾶς λαμβάνω . ὑπό ἐγώ δέ ὁράω σύ οὗτος προκαταλαμβάνω ἴδιος ἐφευρίσκω τις καί οὗτος εἰμί σός . πέμπτος θύω ἡμέρα ὁ Τήνιος πολύς πάρειμι , πλόος πολύς πλέω , λεπτός ἔριφος καί μικρός , οὐ εἰμί ἐκφορά λύκος κρέας τότε οὐδέ ὁ διδάσκαλος . ἕτερος πορίζω δύο ἔριφος ἀναγκάζω · ὁ γάρ ἧπαρ αὐτός πολλάκις σκοπέω · καθίημι κάτω ὁ χείρ ὁ εἷς λανθάνω ῥίπτω εἰς ὁ λάκκος ἰταμός ὁ νεφρός . πολύς ποιέω θόρυβος οὐ ἔχω νεφρός λέγω . κύπτω ὁ πάρειμι ἀποβολή , θύω ἕτερος , ὁ δέ δεύτερος πάλιν ὁ καρδία ὁράω σύ καταπίνω ἐγώ . πάλαι μέγας εἰμί , γιγνώσκω · ὁ γάρ μή χάσκω λύκος διά κενός σύ μόνος εὑρίσκω τέχνη , χορδή ὀβελίσκος ἠρέμα ζυγόω δύο χθές ὠμός εἰς ὁ πῦρ ἀποσβέννυμι καί πρός ὁ δίχορδος τερετίζω . αἰσθάνομαι ἐκεῖνος δρᾶμα , οὗτος δέ εἰμί παίγνιον . μή