athenaeus-soph.deipnosophistae 12.5
Ἡρακλείδης δ’ ὁ Ποντικὸς ἐν τῷ περὶ Ἡδονῆς τάδε λέγει · οἱ τύραννοι καὶ οἱ βασιλεῖς τῶν ἀγαθῶν ὄντες κύριοι καὶ πάντων εἰληφότες πεῖραν τὴν ἡδονὴν προκρίνουσιν , μεγαλοψυχοτέρας ποιούσης τῆς ἡδονῆς τὰς τῶν ἀνθρώπων φύσεις , ἅπαντες γοῦν οἱ τὴν ἡδονὴν τιμῶντες καὶ τρυφᾶν προῃρημένοι μεγαλόψυχοι καὶ μεγαλοπρεπεῖς εἰσιν , ὡς Πέρσαι καὶ Μῆδοι . μάλιστα γὰρ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων τὴν ἡδονὴν οὗτοι καὶ τὴν τρυφὴν τιμῶσιν , ἀνδρειότατοι καὶ μεγαλοψυχότατοι τῶν βαρβάρων ὄντες . ἐστὶ γὰρ τὸ μὲν ἥδεσθαι καὶ τὸ τρυφᾶν ἐλευθέρων ἀνίησι γὰρ τὰς ψυχὰς καὶ αὔξει · τὸ δὲ πονεῖν δούλων καὶ ταπεινῶν διὸ καὶ συστέλλονται οὗτοι καὶ τὰς φύσεις , καὶ ἡ Ἀθηναίων πόλις , ἕως ἐτρύφα , μεγίστη τε ἦν καὶ μεγαλοψυχότατοι ἔτρεφεν ἄνδρας , ἁλουργῆ μὲν γὰρ ἠμπίσχοντο ἱμάτια , ποικίλους δ’ ὑπέδυνον χιτῶνας , κορύμβους δ’ ἀναδούμενοι τῶν τριχῶν χρυσοῦς τέττιγας περὶ τὸ μέτωπον καὶ τὰς κόρρας ἐφόρουν ὀκλαδίας τε αὐτοῖς δίφρους ἔφερον οἱ παῖδες , ἵνα μὴ καθίζοιεν ὡς ἔτυχεν . καὶ τοιοῦτοι ἦσαν οἱ τὴν ἐν Μαραθῶνι νικήσαντες μάχην καὶ μόνοι τὴν τῆς Ἀσίας ἁπάσης δύναμιν χειρωσάμενοι . καὶ οἱ φρονιμώτατοι δέ , φησίν , καὶ μεγίστην δόξαν ἐπὶ σοφίᾳ ἔχοντες μέγιστον ἀγαθὸν τὴν ἡδονὴν εἶναι νομίζουσιν , Σιμωνίδης μὲν οὑτωσὶ λέγων τίς γὰρ ἁδονᾶς ἄτερ θνατῶν βίος ποθεινὸς ἢ ποία τυραννίς ; τᾶσδ’ ἄτερ οὐδὲ θεῶν ζαλωτὸς αἰών . Πίνδαρος δὲ παραινῶν Ἱέρωνι τῷ Συρακοσίων ἄρχοντι · μηδ’ ἀμαύρου , φησί , τέρψιν ἐν βίῳ · πολύ τοι φέριστον ἀνδρὶ τερπνὸς αἰών . καὶ Ὅμηρος δὲ τὴν εὐφροσύνην καὶ τὸ εὐφραίνεσθαι τέλος φησὶν εἶναι χαριέστερον , ὅταν δαιτυμόνες μὲν ἀοιδοῦ ἀκουάζωνται , παρὰ δὲ πλήθωσι τράπεζαι . τοὺς δὲ θεούς φησιν εἶναι ῥεῖα ζώοντας τὸ δὲ ῥεῖα ἐστὶν ἀπόνως , ὥσπερ ἐνδεικνύμενος ὅτι μέγιστόν ἐστι τῶν κακῶν ἡ περὶ τὸ ζῆν ταλαιπωρία καὶ ὁ πόνος .
Lemmas: Ἡρακλείδης δέ ὁ Ποντικός ἐν ὁ περί ἡδονή ὅδε λέγω · ὁ τύραννος καί ὁ βασιλεύς ὁ ἀγαθός εἰμί κύριος καί πᾶς λαμβάνω πεῖρα ὁ ἡδονή προκρίνω , μεγαλόψυχος ποιέω ὁ ἡδονή ὁ ὁ ἄνθρωπος φύσις , ἅπας γοῦν ὁ ὁ ἡδονή τιμάω καί τρυφάω προαιρέω μεγαλόψυχος καί μεγαλοπρεπής εἰμί , ὡς Πέρσης καί Μῆδος . μάλα γάρ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὁ ἡδονή οὗτος καί ὁ τρυφή τιμάω , ἀνδρεῖος καί μεγαλόψυχος ὁ βάρβαρος εἰμί . εἰμί γάρ ὁ μέν ἥδομαι καί ὁ τρυφάω ἐλεύθερος ἀνίημι γάρ ὁ ψυχή καί αὐξάνω · ὁ δέ πονέω δοῦλος καί ταπεινός διό καί συστέλλω οὗτος καί ὁ φύσις , καί ὁ Ἀθηναῖος πόλις , ἕως τρυφάω , μέγας τε εἰμί καί μεγαλόψυχος τρέφω ἀνήρ , ἁλουργής μέν γάρ ἀμφιΐσχω ἱμάτιον , ποικίλος δέ ὑποδύω χιτών , κόρυμβος δέ ἀναδέω ὁ θρίξ χρύσεος τέττιξ περί ὁ μέτωπον καί ὁ κόρση φορέω ὀκλαδία τε αὐτός δίφρος φέρω ὁ παῖς , ἵνα μή καθίζω ὡς τυγχάνω . καί τοιοῦτος εἰμί ὁ ὁ ἐν Μαραθών νικάω μάχη καί μόνος ὁ ὁ Ἀσία ἅπας δύναμις χειρόω . καί ὁ φρόνιμος δέ , φημί , καί μέγας δόξα ἐπί σοφία ἔχω μέγας ἀγαθός ὁ ἡδονή εἰμί νομίζω , Σιμωνίδης μέν οὕτως λέγω τίς γάρ ἡδονή ἄτερ θνητός βίος ποθεινός ἤ ποῖος τυραννίς ; ὅδε ἄτερ οὐδέ θεός ζηλωτός αἰών . Πίνδαρος δέ παραινέω Ἱέρων ὁ Συρακούσιος ἄρχων · μηδέ ἀμαυρόω , φημί , τέρψις ἐν βίος · πολύς τοι φέριστος ἀνήρ τερπνός αἰών . καί ὅμηρος δέ ὁ εὐφροσύνη καί ὁ εὐφραίνω τέλος φημί εἰμί χαρίεις , ὅταν δαιτυμών μέν ἀοιδός ἀκουάζομαι , παρά δέ πλήθω τράπεζα . ὁ δέ θεός φημί εἰμί ῥεῖα ζάω ὁ δέ ῥεῖα εἰμί ἄπονος , ὥσπερ ἐνδείκνυμι ὅτι μέγας εἰμί ὁ κακός ὁ περί ὁ ζάω ταλαιπωρία καί ὁ πόνος .