ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.76
καὶ τοσαῦτα μὲν ἔχω σοι ἐγὼ λέγειν περὶ τοῦ ὑδραυλικοῦ ὀργάνου , Οὐλπιανέ . γιγγραΐνοισι γὰρ οἱ Φοίνικες , ὥς φησιν ὁ Ξενοφῶν , ἐχρῶντο αὐλοῖς σπιθαμιαίοις τὸ μέγεθος , ὀξὺ καὶ γοερὸν φθεγγομένοις . τούτοις δὲ καὶ οἱ Κᾶρες χρῶνται ἐν τοῖς θρήνοις , εἰ μὴ ἄρα καὶ ἡ Καρία Φοινίκη ἐκαλεῖτο , ὡς παρὰ Κορίννῃ καὶ Βακχυλίδῃ ἔστιν εὑρεῖν . ὀνομάζονται δὲ οἱ αὐλοὶ γίγγροι ὑπὸ τῶν Φοινίκων ἀπὸ πῶν περὶ Ἄδωνιν θρήνων τὸν γὰρ Ἄδωνιν Γίγγρην καλεῖτε ὑμεῖς οἱ Φοίνικες , ὡς ἱστορεῖ Δημοκλείδης . μνημονεύει τῶν γίγγρων αὐλῶν Ἀντιφάνης ἐν Ἰατρῷ καὶ Μένανδρος ἐν Καρίνῃ Ἄμφις τ’ ἐν Διθυράμβῳ λέγων οὕτως ἐγὼ δὲ τὸν γίγγραν γε τὸν σοφώτατον . β . τίς δ’ ἔσθ’ ὁ γίγγρας ; α . καινὸν ἐξεύρημά τι ἡμέτερον , ὃ θεάτρῳ μὲν οὐδεπώποτε ἔδειξ᾽ , Ἀθήνησιν δὲ κατακεχρημένον ἐν συμποσίοις ἤδη ᾽ στί · β . διὰ τί δ’ οὐκ ἄγεις εἰς τὸν ὄχλον αὐτό ; α . διότι φυλὴν περιμένω σφόδρα φιλονικοῦσαν λαχεῖν τιν᾽ . οἶδα γὰρ ὅτι πάντα πράγματ’ ἀνατριαινώσει κρότοις . καὶ Ἀξιόνικος ἐν Φιλευριπίδῃ · οὕτω γὰρ ἐπὶ τοῖς μέλεσι τοῖς Εὐριπίδου ἄμφω νοσοῦσιν , ὥστε τἄλλ’ αὐτοῖς δοκεῖν εἶναι μέλη γιγγραντὰ καὶ κακὸν μέγα .
Lemmas: καί τοσοῦτος μέν ἔχω σύ ἐγώ λέγω περί ὁ ὑδραυλικός ὄργανον , Οὐλπιανός . γιγγράϊνος γάρ ὁ Φοῖνιξ , ὡς φημί ὁ Ξενοφῶν , χράω αὐλός σπιθαμιαῖος ὁ μέγεθος , ὀξύς καί γοερός φθέγγομαι . οὗτος δέ καί ὁ Κάρ χράω ἐν ὁ θρῆνος , εἰ μή ἄρα καί ὁ Κάριος Φοινίκη καλέω , ὡς παρά Κόριννα καί Βακχυλίδης εἰμί εὑρίσκω . ὀνομάζω δέ ὁ αὐλός γίγγρας ὑπό ὁ Φοῖνιξ ἀπό ποῦ περί Ἄδωνις θρῆνος ὁ γάρ Ἄδωνις Γίγγρας καλέω σύ ὁ Φοῖνιξ , ὡς ἱστορέω Δημοκλείδης . μνημονεύω ὁ γίγγρας αὐλός Ἀντιφάνης ἐν Ἰατρόν καί Μένανδρος ἐν Καρίνη Ἄμφις τε ἐν Διθύραμβος λέγω οὕτως ἐγώ δέ ὁ γίγγρας γε ὁ σοφός . Β . τίς δέ εἰμί ὁ γίγγρας ; α . καινός ἐξεύρημα τις ἡμέτερος , ὅς θέατρον μέν οὐδεπώποτε δείκνυμι , Ἀθήνησι δέ καταχράω ἐν συμπόσιον ἤδη ἒ σμί · Β . διά τίς δέ οὐ ἄγω εἰς ὁ ὄχλος αὐτός ; α . διότι φυλή περιμένω σφόδρα φιλονεικέω λαγχάνω τις . οἶδα γάρ ὅτι πᾶς πρᾶγμα ἀνατριαινόω κρότος . καί Ἀξιόνικος ἐν Φιλευριπίδης · οὕτως γάρ ἐπί ὁ μέλος ὁ Εὐριπίδης ἄμφω νοσέω , ὥστε ἄλλος αὐτός δοκέω εἰμί μέλος γιγγραντός καί κακός μέγας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.77
πόσῳ δὲ κρεῖττον , ὦ Οὐλπιανὲ σοφώτατε , τὸ ὑδραυλικὸν τοῦτο ὄργανον τοῦ καλουμένου νάβλα , ὅν φησι Σώπατρος ὁ παρῳδὸς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Πύλαι Φοινίκων εἶναι καὶ τοῦτον εὕρημα . λέγει δ’ οὕτως · οὔτε τοῦ Σιδωνίου νάβλα λαρυγγόφωνος ἐκκεχόρδωται τύπος . καὶ ἐν Μυστάκου δὲ θητίῳ φησί · νάβλας ἐν ἄρθροις γραμμάτων οὐκ εὐμελής , ᾧ λωτὸς ἐν πλευροῖσιν ἄψυχος παγεὶς ἔμπνουν ἀνίει μοῦσαν . ἐγρέτου δέ τις τὸν ἡδονῆς μελῳδὸν εὐάζων χορόν . Φιλήμων ἐν Μοιχῷ · ἔδει παρεῖναι , Παρμένων , αὐλητρίδ’ ἢ νάβλαν τιν᾽ . π . ὁ δὲ νάβλας τί ἐστιν ; α οὐκ οἶδας , ἐμβρόντητε σύ ; π . μὰ Δία . α . τί φής ; οὐκ οἶσθα νάβλαν ; οὐδὲν οὖν οἶσθ’ ἀγαθόν . οὐδὲ σαμβυκίστριαν ; καὶ τὸ τρίγωνον δὲ καλούμενον ὄργανον Ἰόβας ἐν τετάρτῳ θεατρικῆς ἱστορίας Σύρων εὕρημά φησιν εἶναι , ὡς καὶ τὸν καλούμενον λυροφοίνικα σαμβύκην . τοῦτο δὲ τὸ ὄργανον Νεάνθης ὁ Κυζικηνὸς ἐν α ῝ Ὥρων εὕρημα εἶναι λέγει Ἰβύκου τοῦ Ῥηγίνου ποιητοῦ , ὡς καὶ Ἀνακρέοντος τὸ βάρβιτον . ἐπεὶ δὲ ἡμῶν τῶν Ἀλεξανδρέων κατατρέχεις ὡς ἀμούσων καὶ τὸν μόναυλον συνεχῶς ὀνομάζεις ἐπιχωριάζοντα παρ’ ἡμῖν , ἄκουε καὶ περὶ αὐτοῦ ἃ νῦν ἔχω σοι λέγειν ἐν προχείρῳ .
Lemmas: πόσος δέ κρατύς , ὦ Οὐλπιανός σοφός , ὁ ὑδραύλης οὗτος ὄργανον ὁ καλέω νάβλα , ὅς φημί Σώπατρος ὁ παρῳδός ἐν ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Πύλαι Φοῖνιξ εἰμί καί οὗτος εὕρημα . λέγω δέ οὕτως · οὔτε ὁ Σιδώνιος νάβλα λαρυγγόφωνος κκεχόροδω τύπος . καί ἐν Μύστακος δέ θήτιον φημί · νάβλα ἐν ἄρθρον γράμμα οὐ εὐμελής , ὅς λωτός ἐν πλευρόν ἄψυχος πήγνυμι ἔμπνους ἀνίημι μοῦσα . γρετόω δέ τις ὁ ἡδονή μελῳδός εὐάζω χορός . Φιλήμων ἐν Μοιχός · δέω πάρειμι , Παρμένων , αὐλητρίς ἤ νάβλα τις . π . ὁ δέ νάβλα τίς εἰμί ; α οὐ οἶδα , ἐμβρόντητος σύ ; π . μά Ζεύς . α . τίς φημί ; οὐ οἶδα νάβλα ; οὐδείς οὖν οἶδα ἀγαθός . οὐδέ σαμβυκιστής ; καί ὁ τρίγωνος δέ καλέω ὄργανον Ἰόβης ἐν τέταρτος θεατρικός ἱστορία Σύρος εὕρημα φημί εἰμί , ὡς καί ὁ καλέω λυροφοῖνιξ σαμβύκη . οὗτος δέ ὁ ὄργανον Νεάνθης ὁ Κυζικηνός ἐν α ῞ʹ Ὧρος εὕρημα εἰμί λέγω Ἴβυκος ὁ Ῥήγιον ποιητής , ὡς καί Ἀνακρέων ὁ βάρβιτος . ἐπεί δέ ἐγώ ὁ Ἀλεξανδρεύς κατατρέχω ὡς ἄμουσος καί ὁ μόναυλος συνεχής ὀνομάζω ἐπιχωριάζω παρά ἐγώ , ἀκούω καί περί αὐτός ὅς νῦν ἔχω σύ λέγω ἐν πρόχειρος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.79
γινώσκειν δὲ βούλομαί σε , ἀνδρῶν λῷστε Οὐλπιανέ , ὅτι Ἀλεξανδρέων μουσικώτεροι ἄλλοι γενέσθαι οὐχ ἱστόρηνται , καὶ οὐ λέγω περὶ κιθαρῳδίαν μόνην , ἧς καὶ ὁ εὐτελέστατος παρ’ ἡμῖν ἰδιώτης προσέτι τε καὶ ἀναλφάβητος οὕτως ἐστὶ συνήθης ὡς τάχιστα ἐλέγχειν τὰ παρὰ τὰς κρούσεις ἁμαρτήματα γινόμενα , ἀλλὰ καὶ περὶ αὐλούς εἰσι μουσικώτατοι οὐ μόνον τοὺς παρθενίους καλουμένους καὶ παιδικούς , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀνδρείους , οἵτινες καλοῦνται τέλειοί τε καὶ ὑπερτέλειοι , καὶ τοὺς κιθαριστηρίους δὲ καὶ τοὺς δακτυλικούς , τοὺς γὰρ ἐλύμους αὐλούς , ὧν μνημονεύει Σοφοκλῆς ἐν Νιόβῃ τε κἀν Τυμπανισταῖς , οὐκ ἄλλους τινὰς εἶναι ἀκούομεν ἢ τοὺς Φρυγίους , ὧν καὶ αὐτῶν ἐμπείρως ἔχουσιν Ἀλεξανδρεῖς . οἴδασι δὲ καὶ τοὺς διόπους ἔτι τε μεσοκόπους καὶ τοὺς καλουμένους ὑποτρήτους . τῶν δ’ ἐλύμων αὐλῶν μνημονεύει καὶ Καλλίας ἐν Πεδήταις . Ἰόβας δὲ τούτους Φρυγῶν μὲν εἶναι εὕρημα , ὀνομάζεσθαι δὲ καὶ σκυταλείας , κατ’ ἐμφέρειαν τοῦ πάχους , χρῆσθαι δ’ αὐτοῖς καὶ Κυπρίους φησὶ Κρατῖνος ὁ νεώτερος ἐν Θηραμένει . οἴδαμεν δὲ καὶ τοὺς ἡμιόπους καλουμένους , περὶ ὧν φησιν Ἀνακρέων τίς ἐρασμίην τρέψας θυμὸν ἐς ἥβην τερένων ἡμιόπων ὑπ’ αὐλῶν ὀρχεῖται ; εἰσὶ δ’ οἱ αὐλοὶ οὗτοι ἐλάσσονες τῶν τελείων . Αἰσχύλος γοῦν κατὰ μεταφορὰν ἐν Ἰξίονί φησι · τὸν δ’ ἡμίοπον καὶ τὸν ἐλάσσονα ταχέως ὁ μέγας καταπίνει . εἰσὶν δ’ οἱ αὐτοὶ τοῖς παιδικοῖς καλουμένοις , οἷς οὐκ οὖσιν ἐναγωνίοις πρὸς τὰς εὐωχίας χρῶνται . διὸ καὶ τέρενας αὐτοὺς κέκληκεν ὁ Ἀνακρέων .
Lemmas: γιγνώσκω δέ βούλομαι σύ , ἀνήρ λωΐων Οὐλπιανός , ὅτι Ἀλεξανδρεύς μουσικός ἄλλος γίγνομαι οὐ ἱστορέω , καί οὐ λέγω περί κιθαρῳδία μόνος , ὅς καί ὁ εὐτελής παρά ἐγώ ἰδιώτης προσέτι τε καί ἀναλφάβητος οὕτως εἰμί συνήθης ὡς ταχύς ἐλέγχω ὁ παρά ὁ κροῦσις ἁμάρτημα γίγνομαι , ἀλλά καί περί αὐλός εἰμί μουσικός οὐ μόνος ὁ παρθένιος καλέω καί παιδικός , ἀλλά καί ὁ ἀνδρεῖος , ὅστις καλέω τέλειος τε καί ὑπερτέλειος , καί ὁ κιθαριστήριος δέ καί ὁ δακτυλικός , ὁ γάρ ἔλυμος αὐλός , ὅς μνημονεύω Σοφοκλῆς ἐν Νιόβη τε ἐν Τυμπανιστής , οὐ ἄλλος τις εἰμί ἀκούω ἤ ὁ Φρύγιος , ὅς καί αὐτός ἔμπειρος ἔχω Ἀλεξανδρεύς . οἶδα δέ καί ὁ δίοπος ἔτι τε μεσόκοπος καί ὁ καλέω ὑπότρητος . ὁ δέ ἔλυμοι αὐλός μνημονεύω καί Καλλίας ἐν Πεδήτης . Ἰόβης δέ οὗτος Φρύξ μέν εἰμί εὕρημα , ὀνομάζω δέ καί σκυταλεία , κατά ἐμφέρεια ὁ πάχος , χράω δέ αὐτός καί Κύπριος φημί Κρατῖνος ὁ νέος ἐν Θηραμένης . οἶδα δέ καί ὁ ἡμίοπος καλέω , περί ὅς φημί Ἀνακρέων τίς ἐρασμία τρέπω θυμός εἰς ἥβη τέρην ἡμίοπος ὑπό αὐλός ὀρχέομαι ; εἰμί δέ ὁ αὐλός οὗτος ἐλαχύς ὁ τέλειος . Αἰσχύλος γοῦν κατά μεταφορά ἐν Ἰξίων φημί · ὁ δέ ἡμίοπος καί ὁ ἐλαχύς ταχύς ὁ μέγας καταπίνω . εἰμί δέ ὁ αὐτός ὁ παιδικός καλέω , ὅς οὐ εἰμί ἐναγώνιος πρός ὁ εὐωχία χράω . διό καί τέρην αὐτός καλέω ὁ Ἀνακρέων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.81
ἐστὶν δ’ ὁ σκινδαψὸς τετράχορδον ὄργανον , ὡς ὁ παρῳδός φησι Μάτρων ἐν τούτοις · οὐδ’ ἀπὸ πασσαλόφιν κρέμασαν , ὅθι περ τετάνυστο σκινδαψὸς τετράχορδος ἀνηλακάτοιο γυναικός . μνημονεύει αὐτοῦ καὶ Θεόπομπος ὁ Κολοφώνιος ἐποποιὸς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἁρματίῳ · σκινδαψὸν λυρόεντα μέγαν χείρεσσι τινάσσων , οἰσύινον προμάλοιο τετυγμένον αἰζήεντος · καὶ Ἀναξίλας ἐν Λυροποιῷ · ἐγὼ δὲ βαρβίτους , τριχόρδους , πηκτίδας , κιθάρας , λύρας , σκινδαψοὺς ἐξηρτυόμαν . Σώπατρος δ’ ὁ παρῳδὸς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Μυστάκου θητίῳ δίχορδον εἶναί φησι τὴν πηκτίδα λέγων οὕτως · πηκτὶς δὲ Μούσῃ γαυριῶσα βαρβάρῳ δίχορδος εἰς σὴν χεῖρά πως κατεστάθη . τῶν δὲ παριαμβίδων Ἐπίχαρμος ἐν Περιάλλῳ μνημονεύει οὕτως · Σεμέλα δὲ χορεύει · καὶ ὑπαυλεῖ σφιν σοφὸς κιθάρᾳ παριαμβίδας · ἃ δὲ γεγάθει πυκινῶν κρεγμῶν ἀκροαζομένα . τὸ δὲ ψαλτήριον , ὥς φησιν Ἰόβας , Ἀλέξανδρος ὁ Κυθήριος συνεπλήρωσε χορδαῖς καὶ ἐγγηράσας τῇ Ἐφεσίων πόλει ὡς σοφώτατον τῆς ἑαυτοῦ τέχνης τουτὶ τὸ εὕρημα ἀνέθηκε ἐν Ἀρτέμιδος . μνημονεύει δ’ ὁ Ἰόβας καὶ τοῦ λυροφοίνικος καὶ τοῦ ἐπιγονείου , ὃ νῦν εἰς ψαλτήριον ὄρθιον μετασχηματισθὲν διασῴζει τὴν τοῦ χρησαμένου προσηγορίαν . ἦν δ’ ὁ Ἐπίγονος φύσει μὲν Ἀμβρακιώτης , δημοποίητος δὲ Σικυώνιος · μουσικώτατος δ’ ὢν κατὰ χεῖρα δίχα πλήκτρου ἔψαλλεν . πάντων οὖν τούτων τῶν προειρημένων ὀργάνων καὶ αὐλῶν ἐμπείρως ἔχουσι καὶ τεχνικῶς Ἀλεξανδρεῖς , καὶ ἐν οἷς ἄν μου θέλῃς ἀποπειραθῆναι ἐπιδείξομαί σοι ἐγὼ αὐτός , πολλῶν ἄλλων μουσικωτέρων μου ἐν τῇ πατρίδι ὑπαρχόντων .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ σκινδαψός τετράχορδος ὄργανον , ὡς ὁ παρῳδός φημί Μάτρων ἐν οὗτος · οὐδέ ἀπό πάσσαλος κρεμάννυμι , ὅθι περ τανύω σκινδαψός τετράχορδος ἀνηλάκατος γυνή . μνημονεύω αὐτός καί Θεόπομπος ὁ Κολοφώνιος ἐποποιός ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἁρμάτιος · σκινδαψός λυρόεις μέγας χείρ τινάσσω , οἰσύϊνος πρόμαλος τεύχω αἰζήεις · καί Ἀναξίλας ἐν Λυροποιός · ἐγώ δέ βάρβιτος , τρίχορδος , πηκτίς , κιθάρα , λύρα , σκινδαψός ἐξαρτύω . Σώπατρος δέ ὁ παρῳδός ἐν ὁ ἐπιγράφω Μύστακος θήτιον δίχορδος εἰμί φημί ὁ πηκτίς λέγω οὕτως · πηκτίς δέ Μοῦσα γαυριάω βάρβαρος δίχορδος εἰς σός χείρ πως καθίστημι . ὁ δέ παριαμβίς Ἐπίχαρμος ἐν Περίαλλος μνημονεύω οὕτως · Σεμέλη δέ χορεύω · καί ὑπαυλέω σφεῖς σοφός κιθάρα παριαμβίς · ὅς δέ γηθέω πυκνός κρεγμός ἀκροάζομαι . ὁ δέ ψαλτήριον , ὡς φημί Ἰόβης , Ἀλέξανδρος ὁ Κυθήριος συμπληρόω χορδή καί ἐγγηράσκω ὁ Ἐφέσιος πόλις ὡς σοφός ὁ ἑαυτοῦ τέχνη οὗτος ὁ εὕρημα ἀνατίθημι ἐν Ἄρτεμις . μνημονεύω δέ ὁ Ἰόβης καί ὁ λυροφοῖνιξ καί ὁ ἐπιγόνειον , ὅς νῦν εἰς ψαλτήριον ὄρθιος μετασχηματίζω διασῴζω ὁ ὁ χράω προσηγορία . εἰμί δέ ὁ Ἐπίγονος φύσις μέν Ἀμβρακιώτης , δημοποίητος δέ Σικυώνιος · μουσικός δέ εἰμί κατά χείρ δίχα πλῆκτρον ψάλλω . πᾶς οὖν οὗτος ὁ προλέγω ὄργανον καί αὐλός ἔμπειρος ἔχω καί τεχνικός Ἀλεξανδρεύς , καί ἐν ὅς ἄν ἐγώ ἐθέλω ἀποπειράομαι ἐπιδείκνυμι σύ ἐγώ αὐτός , πολύς ἄλλος μουσικός ἐγώ ἐν ὁ πατρίς ὑπάρχω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.82
Ἀλέξανδρος δὲ ὁ πολίτης μου οὗτος δ’ οὐ πρὸ πολλοῦ τετελεύτηκε δημοσίᾳ ἐπιδειξάμενος ἐν τῷ τριγώνῳ ἐπικαλουμένῳ ὀργάνῳ οὕτως ἐποίησε πάντας Ῥωμαίους μουσομανεῖν ὡς τοὺς πολλοὺς καὶ ἀπομνημονεύειν αὐτοῦ τὰ κρούσματα , μνημονεύει δὲ τοῦ τριγώνου τούτου καὶ Σοφοκλῆς ἐν μὲν Μυσοῖς οὕτως · πολὺς δὲ Φρύξ τρίγωνος ἀντίσπαστὰ τε Λυδῆς ἐφυμνεῖ πηκτίδος συγχορδίᾳ , καὶ ἐν Θαμύρᾳ . ι Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Δαιταλεῦσι καὶ Θεόπομπος ἐν Πηνελόπῃ · Εὔπολις δ’ ἐν Βάπταις φησὶν ὃς καλῶς μὲν τυμπανίζει καὶ διαψάλλει τριγώνοις . τοῦ δὲ καλουμένου πανδούρου Εὐφορίων μὲν , ὡς προείρηται , καὶ Πρωταγορίδης ἐν β περὶ τῶν ἐπὶ Δάφνῃ πανηγύρεων . Πυθαγόρας δὲ ὁ γεγραφὼς περὶ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης τοὺς Τρωγλοδύτας φησὶ κατασκευάζειν τὴν πανδούραν ἐκ τῆς ἐν τῇ θαλάσσῃ φυομένης δάφνης . Τυρρηνῶν δ’ ἐστὶν εὕρημα κέρατά τε καὶ σάλπιγγες . Μητρόδωρος δ᾽ ὁ Χῖος ἐν Τρωικοῖς σύριγγα μέν φησιν εὑρεῖν Μαρσύαν καὶ αὐλεῖν ἐν Κελαιναῖς , τῶν πρότερον ἑνὶ καλάμῳ συριζόντων . Εὐφορίων δ’ ὁ ἐποποιὸς ἐν τῷ περὶ μελοποιῶν τὴν μὲν μονοκάλαμον σύριγγα Ἑρμῆν εὑρεῖν , τινὰς δ’ ἱστορεῖν Σεύθην καὶ Ῥωνάκην τοὺς Μαιδούς , τὴν δὲ πολυκάλαμον Σιληνόν , Μαρσύαν δὲ τὴν κηρόδετον .
Lemmas: Ἀλέξανδρος δέ ὁ πολίτης ἐγώ οὗτος δέ οὐ πρό πολύς τελευτάω δημοσίᾳ ἐπιδείκνυμι ἐν ὁ τρίγωνος ἐπικαλέω ὄργανον οὕτως ποιέω πᾶς Ῥωμαῖος μουσομανέω ὡς ὁ πολύς καί ἀπομνημονεύω αὐτός ὁ κροῦσμα , μνημονεύω δέ ὁ τρίγωνον οὗτος καί Σοφοκλῆς ἐν μέν Μυσός οὕτως · πολύς δέ Φρύξ τρίγωνος ἀντίσπαστος τε Λυδός ἐφυμνέω πηκτίς συγχορδία , καί ἐν Θαμύρας . ι̅ Ἀριστοφάνης δέ ἐν Δαιταλεύς καί Θεόπομπος ἐν Πηνελόπεια · Εὔπολις δέ ἐν Βάπτης φημί ὅς καλός μέν τυμπανίζω καί διαψάλλω τρίγωνος . ὁ δέ καλέω πάνδουρος Εὐφορίων μέν , ὡς προλέγω , καί Πρωταγορίδης ἐν Β περί ὁ ἐπί Δάφνη πανήγυρις . Πυθαγόρας δέ ὁ γράφω περί ὁ Ἐρυθραί θάλασσα ὁ Τρωγλοδύτης φημί κατασκευάζω ὁ πανδούρα ἐκ ὁ ἐν ὁ θάλασσα φύω δάφνη . Τυρρηνός δέ εἰμί εὕρημα κέρας τε καί σάλπιγξ . Μητρόδωρος δέ ὁ Χῖος ἐν Τρωϊκός σῦριγξ μέν φημί εὑρίσκω Μαρσύας καί αὐλέω ἐν Κελαιναί , ὁ πρότερος εἷς κάλαμος συρίζω . Εὐφορίων δέ ὁ ἐποποιός ἐν ὁ περί μελοποιός ὁ μέν μονοκάλαμος σῦριγξ Ἑρμῆς εὑρίσκω , τις δέ ἱστορέω Σεύθης καί Ῥωνάκη ὁ Μαιδοί , ὁ δέ πολυκάλαμος Σειληνός , Μαρσύας δέ ὁ κηρόδετος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.83
ταῦτα ἔχεις παρ’ ἡμῶν τῶν Ἀλεξανδρέων , Οὐλπιανὲ ὀνοματοθήρα , τῶν περὶ τοὺς μοναύλους ἐσπουδακότων . οὐ γὰρ οἶδας ἱστοροῦντα Μενεκλέα τὸν Βαρκαῖον συγγραφέα ἔτι τε Ἄνδρωνα ἐν τοῖς Χρονικοῖς τὸν Ἀλεξανδρέα , ὅτι Ἀλεξανδρεῖς εἰσιν οἱ παιδεύσαντες πάντας τοὺς Ἕλληνας καὶ τοὺς βαρβάρους , ἐκλειπούσης ἤδη τῆς ἐγκυκλίου παιδείας διὰ τὰς γενομένας συνεχεῖς κινήσεις ἐν τοῖς κατὰ τοὺς Ἀλεξάνδρου διαδόχους χρόνοις . ἐγένετο οὖν ἀνανέωσις πάλιν παιδείας ἁπάσης κατὰ τὸν ἕβδομον βασιλεύσαντα Αἰγύπτου Πτολεμαῖον , τὸν κυρίως ὑπὸ τῶν Ἀλεξανδρέων καλούμενον Κακεργέτην . οὗτος γὰρ πολλοὺς τῶν Ἀλεξανδρέων ἀποσφάξας , οὐκ ὀλίγους δὲ καὶ φυγαδεύσας τῶν κατὰ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐφηβησάντων ἐποίησε πλήρεις τάς τε νήσους καὶ πόλεις ἀνδρῶν γραμματικῶν , φιλοσόφων , γεωμετρῶν , μουσικῶν , ζωγράφων , παιδοτριβῶν τε καὶ ἰατρῶν καὶ ἄλλων πολλῶν τεχνιτῶν οἳ διὰ τὸ πένεσθαι διδάσκοντες ἃ ἠπίσταντο πολλοὺς κατεσκεύασαν ἄνδρας
Lemmas: οὗτος ἔχω παρά ἐγώ ὁ Ἀλεξανδρεύς , Οὐλπιανός ὀνοματοθήρας , ὁ περί ὁ μόναυλος σπουδάζω . οὐ γάρ οἶδα ἱστορέω Μενεκλῆς ὁ Βαρκαῖος συγγραφεύς ἔτι τε Ἄνδρων ἐν ὁ Χρονικός ὁ Ἀλεξανδρεύς , ὅτι Ἀλεξανδρεύς εἰμί ὁ παιδεύω πᾶς ὁ Ἕλλην καί ὁ βάρβαρος , ἐκλείπω ἤδη ὁ ἐγκύκλιος παιδεία διά ὁ γίγνομαι συνεχής κίνησις ἐν ὁ κατά ὁ Ἀλέξανδρος διάδοχος χρόνος . γίγνομαι οὖν ἀνανέωσις πάλιν παιδεία ἅπας κατά ὁ ἕβδομος βασιλεύω Αἴγυπτος Πτολεμαῖος , ὁ κύριος ὑπό ὁ Ἀλεξανδρεύς καλέω Κακεργέτης . οὗτος γάρ πολύς ὁ Ἀλεξανδρεύς ἀποσφάζω , οὐ ὀλίγος δέ καί φυγαδεύω ὁ κατά ὁ ἀδελφός αὐτός ἐφηβεύω ποιέω πλήρης ὁ τε νῆσος καί πόλις ἀνήρ γραμματικός , φιλόσοφος , γεωμέτρης , μουσικός , ζωγράφος , παιδοτρίβης τε καί ἰατρός καί ἄλλος πολύς τεχνίτης ὅς διά ὁ πένομαι διδάσκω ὅς ἐπίσταμαι πολύς κατασκευάζω ἀνήρ
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.84
ἐλλογίμους . ἔμελεν δὲ τοῖς πάλαι πᾶσιν Ἕλλησι μουσικῆς · διόπερ καὶ ἡ αὐλητικὴ περισπούδαστος ἦν . χαμαιλέων γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Προτρεπτικῷ Λακεδαιμονίους φησὶ καὶ Θηβαίους πάντας αὐλεῖν μανθάνειν Ἡρακλεώτας τε τοὺς ἐν τῷ Πόντῳ καθ’ ἑαυτὸν ἔτι Ἀθηναίων τε τοὺς ἐπιφανεστάτους , Καλλίαν τε τὸν Ἱππονίκου καὶ Κριτίαν τὸν Καλλαίσχρου . Δοῦρις δ’ ἐν τῷ περὶ Εὐριπίδου καὶ Σοφοκλέους Ἀλκιβιάδην φησὶ μαθεῖν τὴν αὐλητικὴν οὐ παρὰ τοῦ τυχόντος , ἀλλὰ Προνόμου τοῦ μεγίστην ἐσχηκότος δόξαν . Ἀριστόξενος δὲ καὶ Ἐπαμινώνδαν τὸν Θηβαῖον αὐλεῖν μαθεῖν παρὰ Ὀλυμπιοδώρῳ καὶ Ὀρθαγόρᾳ . καὶ τῶν Πυθαγορικῶν δὲ πολλοὶ τὴν αὐλητικὴν ἤσκησαν , ὡς Εὐφράνωρ τε καὶ Ἀρχύτας Φιλόλαός τε ἄλλοι τε οὐκ.ὀλίγοι , ὁ δ’ Εὐφράνωρ καὶ σύγγραμμα περὶ αὐλῶν κατέλιπεν ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ἀρχύτας . ἐμφανίζει δὲ καὶ ὁ Ἀριστοφάνης ἐν τοῖς Δαιταλεῦσι τὴν περὶ τὸ πρᾶγμα τοῦτο σπουδὴν ὅταν λέγῃ ὅστις αὐλοῖς καὶ λύραισι κατατέτριμμαι χρώμενος , εἶτά με σκάπτειν κελεύεις ; Φρύνιχος Ἐφιάλτῃ · οὐ τουτονὶ μέντοι σὺ κιθαρίζειν ποτὲ αὐλεῖν τ’ ἐδίδαξας ; καὶ τὴν Ἀθηνᾶν δέ φησιν Ἐπίχαρμος ἐν Μούσαις ἐπαυλῆσαι τοῖς Διοσκόροις τὸν ἐνόπλιον . Ἴων δ’ ἐν Φοίνικι ἢ Καινεῖ ἀλέκτορα τὸν αὐλὸν καλεῖ ἐν τούτοις · ἐπὶ δ’ αὐλὸς ἀλέκτωρ Λύδιον ὕμνον ἀχέων . ἐν δὲ Φρουροῖς τὸν ἀλεκτρυόνα Ἰδαῖον εἴρηκε σύριγγα διὰ τούτων ῥοθεῖ δέ τοι σῦριγξ Ἰδαῖος ἀλέκτωρ . ἐν δὲ τῷ β Φοίνικι ὁ αὐτὸς Ἴων φησίν ἔκτυπον ἄγων βαρὺν αὐλὸν τρέχοντι ῥυθμῷ , οὕτω λέγων τῷ Φρυγίῳ · βαρὺς γὰρ οὗτος · παρ᾽ · ὃ καὶ τὸ κέρας αὐτῷ προσάπτουσιν ἀναλογοῦν τῷ τῶν σαλπίγγων κώδωνι . ἐπὶ τούτοις τέλος ἐχέτω καὶ ἥδε ἡ βίβλος , ἑταῖρε Τιμόκρατες , ἱκανὸν εἰληφυῖα μῆκος .
Lemmas: ἐλλόγιμος . μέλω δέ ὁ πάλαι πᾶς Ἕλλην μουσικός · διόπερ καί ὁ αὐλητικός περισπούδαστος εἰμί . χαμαιλέων γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν ὁ ἐπιγράφω Προτρεπτικός Λακεδαιμόνιος φημί καί Θηβαῖος πᾶς αὐλέω μανθάνω Ἡρακλεώτης τε ὁ ἐν ὁ Πόντος κατά ἑαυτοῦ ἔτι Ἀθηναῖος τε ὁ ἐπιφανής , Καλλίας τε ὁ Ἱππόνικος καί Κριτίας ὁ Κάλλαισχρος . Δοῦρις δέ ἐν ὁ περί Εὐριπίδης καί Σοφοκλῆς Ἀλκιβιάδης φημί μανθάνω ὁ αὐλητικός οὐ παρά ὁ τυγχάνω , ἀλλά Πρόνομος ὁ μέγας ἔχω δόξα . Ἀριστόξενος δέ καί Ἐπαμινώνδας ὁ Θηβαῖος αὐλέω μανθάνω παρά Ὀλυμπιόδωρος καί Ὀρθαγόρας . καί ὁ Πυθαγορικός δέ πολύς ὁ αὐλητικός ἀσκέω , ὡς Εὐφράνωρ τε καί Ἀρχύτας Φιλόλαος τε ἄλλος τε ουκ.ολιγος , ὁ δέ Εὐφράνωρ καί σύγγραμμα περί αὐλός καταλείπω ὅμοιος δέ καί ὁ Ἀρχύτας . ἐμφανίζω δέ καί ὁ Ἀριστοφάνης ἐν ὁ Δαιταλεύς ὁ περί ὁ πρᾶγμα οὗτος σπουδή ὅταν λέγω ὅστις αὐλός καί λύρα κατατρίβω χράω , εἶτα ἐγώ σκάπτω κελεύω ; Φρύνιχος Ἐφιάλτης · οὐ οὗτος μέντοι σύ κιθαρίζω ποτέ αὐλέω τε διδάσκω ; καί ὁ Ἀθήνη δέ φημί Ἐπίχαρμος ἐν Μοῦσα ἐπαυλέω ὁ Διοσκόρος ὁ ἐνόπλιος . Ἴων δέ ἐν Φοῖνιξ ἤ Καινεύς ἀλέκτωρ ὁ αὐλός καλέω ἐν οὗτος · ἐπί δέ αὐλός ἀλέκτωρ Λύδιος ὕμνος ἀχεύω . ἐν δέ Φρουρός ὁ ἀλεκτρυών Ἰδαῖος λέγω σῦριγξ διά οὗτος ῥοθέω δέ σύ σῦριγξ Ἰδαῖος ἀλέκτωρ . ἐν δέ ὁ Β Φοῖνιξ ὁ αὐτός Ἴων φημί κτυπέω ἄγω βαρύς αὐλός τρέχω ῥυθμός , οὕτως λέγω ὁ Φρύγιος · βαρύς γάρ οὗτος · παρά · ὅς καί ὁ κέρας αὐτός προσάπτω ἀναλογέω ὁ ὁ σάλπιγξ κώδων . ἐπί οὗτος τέλος ἔχω καί ὅδε ὁ βίβλος , ἑταῖρος Τιμοκράτης , ἱκανός λαμβάνω μῆκος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.1
ἀλλ’ ἐπεὶ πολὺς ὀντως λόγος συμποσίων πέρι διήντληται , ὦ Τιμόκρατες , ἐν τοῖς πρὸ τούτων , παρελίπομεν δὲ αὐτῶν τὰ χρησιμώτατα καὶ οὐ βαροῦντα τὴν ψυχήν , ὠφελοῦντα δὲ καὶ τρέφοντα κατὰ πανδαισίαν , ἅπερ ὁ θεῖος Ὅμηρος παρεισήγαγε , μνημονεύσω καὶ τὰ περὶ τούτων λεχθέντα ὑπὸ τοῦ πάντα ἀρίστου Μασουρίου . ἡμεῖς γὰρ κατὰ τὸν καλὸν Ἀγάθωνα · τὸ μὲν πάρεργον ἔργον ὣς ποιούμεθα , τὸ δ’ ἔργον ὡς πάρεργον ἐκπονούμεθα . φησὶ δ’ οὖν ὁ ποιητὴς περὶ τοῦ Μενελάου τὸν λόγον ποιούμενος · ταν δ’ εὗρον δαινύντα γάμον πολλοῖσιν ἔτῃσιν υἱέος ἠδὲ θυγατρὸς ἀμύμονος ᾧ ἐνὶ οἴκῳ , ὡς νενόμισται ἄγειν συμπόσια περὶ τοὺς γάμους τῶν τε γαμηλίων θεῶν ἕνεκα καὶ τῆς οἱονεὶ μαρτυρίας , τὸ δὲ πρὸς τοὺς ξένους συμπόσιον ὁ τῆς Λυκίας βασιλεὺς διδάσκει οἷον εἶναι δεῖ , τὸν Βελλεροφόντην μεγαλοπρεπῶς δεξάμενος · ἐννῆμαρ ξείνισσε καὶ ἐννέα βοῦς ἱέρευσε .
Lemmas: ἀλλά ἐπεί πολύς ὀντως λόγος συμπόσιον περί διαντλέω , ὦ Τιμοκράτης , ἐν ὁ πρό οὗτος , παραλείπω δέ αὐτός ὁ χρήσιμος καί οὐ βαρέω ὁ ψυχή , ὠφελέω δέ καί τρέφω κατά πανδαισία , ὅς ὁ θεῖος Ὅμηρος παρεισάγω , μνημονεύω καί ὁ περί οὗτος λέγω ὑπό ὁ πᾶς ἀγαθός Μασούριος . ἐγώ γάρ κατά ὁ καλός Ἀγάθων · ὁ μέν πάρεργος ἔργον ὡς ποιέω , ὁ δέ ἔργον ὡς πάρεργον ἐκπονέω . φημί δέ οὖν ὁ ποιητής περί ὁ Μενέλαος ὁ λόγος ποιέω · τάν δέ εὑρίσκω δαίνυμι γάμος πολύς ἔτης υἱός ἠδέ θυγάτηρ ἀμύμων ὅς ἐν οἶκος , ὡς νομίζω ἄγω συμπόσιον περί ὁ γάμος ὁ τε γαμήλιος θεός ἕνεκα καί ὁ οἱονεί μαρτυρία , ὁ δέ πρός ὁ ξένος συμπόσιον ὁ ὁ Λυκία βασιλεύς διδάσκω οἷος εἰμί δέω , ὁ Βελλεροφόντης μεγαλοπρεπής δέχομαι · ἐννῆμαρ ξενίζω καί ἐννέα βοῦς ἱερεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.4
ἐδίδαξεν δ’ Ὅμηρος καὶ οὓς οὐ δεῖ καλεῖν , ἀλλ’ αὐτομάτους ἰέναι , πρεπόντως ἐξ ἑνὸς τῶν ἀναγκαίων δεικνὺς τὴν τῶν ὁμοίων παρουσίαν αὐτόματος δέ οἱ ἦλθε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος . δῆλον γὰρ ὡς οὔτε ἀδελφὸν οὔτε γονέας οὔτε γυναῖκα κλητέον οὔτ’ εἴ τις ἰσοτίμως τινὰς τούτοις ἄγει · καὶ γὰρ ἂν ψυχρὸν εἴη καὶ ἄφιλον . καίτοι τινὲς στίχον προσέγραψαν τὴν αἰτίαν προστιθέντες ᾔδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο , ὥσπερ δέον εἰπεῖν αἰτίαν δι’ ἣν ἀδελφὸς αὐτόματος ἂν ἥκοι πρὸς δεῖπνον , πιθανῆς τῆς αἰτίας ἀποδιδομένης , πότερον γάρ φησιν ὡς οὐκ ᾔδει τὸν ἀδελφὸν ἑστιῶντα ; καὶ πῶς οὐ γελοῖον , ὁπότε περιφανὴς ἦν ἡ βουθυσία καὶ πᾶσι γνώριμος ; πῶς δ’ ἂν ἦλθεν , εἰ μὴ ᾔδει ; ἢ νὴ Δία περισπώμενον , φησίν , αὐτὸν εἰδὼς συνεγνωμόνει τῷ μὴ κεκληκέναι καὶ συμπεριφερόμενος ἦλθεν αὐτόματος ; ὥσπερ ὁ φήσας ἄκλητον ἥκειν , ἵνα μὴ πρωίας ὑποβλέπωσιν ἀλλήλους , ὁ μὲν αἰδούμενος , ὁ δὲ μεμφόμενος , ἀλλὰ γελοῖον ἦν ἐπιλαθέσθαι τὸν Ἀγαμέμνονα τοῦ ἀδελφοῦ , καὶ ταῦτα δι’ ἐκεῖνον οὐ μόνον εἰς τὸ παρὸν θύοντα , ἀλλὰ καὶ τὸν πόλεμον ἀναδεδεγμένον , καὶ κεκληκότα τοὺς μήτε γένει προσήκοντας μήτε πατρίδι προσῳκειωμένους . Ἀθηνοκλῆς δ’ ὁ Κυζικηνὸς μᾶλλον Ἀριστάρχου κατακούων τῶν Ὁμηρικῶν ἐπῶν εὐπαιδευτότερον ἡμῖν φησι τοῦτον Ὅμηρον καταλιπεῖν , ὅσῳ τῆς ἀνάγκης ὁ Μενέλεως οἰκειοτέρως εἶχεν . Δημήτριος δ’ ὁ Φαληρεὺς ἐπαρίστερον τὴν τοῦ στίχου παράληψιν ἐπειπὼν καὶ τῆς ποιήσεως ἀλλότριον , τὸν ᾔδεε γὰρ κατὰ θυμὸν ἀδελφεὸν ὡς ἐπονεῖτο μικρολογίαν ἐμβάλλειν τοῖς ἤθεσιν . οἶμαι γάρ , φησίν , ἕκαστον τῶν χαριέντων ἀνθρώπων ἔχειν καὶ οἰκεῖον καὶ φίλον πρὸς ὃν ἂν ἔλθοι θυσίας οὔσης τὸν καλοῦντα μὴ περιμείνας .
Lemmas: διδάσκω δέ Ὅμηρος καί ὅς οὐ δέω καλέω , ἀλλά αὐτόματος ἔρχομαι , πρεπόντως ἐκ εἷς ὁ ἀναγκαῖος δείκνυμι ὁ ὁ ὅμοιος παρουσία αὐτόματος δέ ἕ ἔρχομαι βοή ἀγαθός Μενέλαος . δῆλος γάρ ὡς οὔτε ἀδελφός οὔτε γονεύς οὔτε γυνή κλητέος οὔτε εἰ τις ἰσότιμος τις οὗτος ἄγω · καί γάρ ἄν ψυχρός εἰμί καί ἄφιλος . καίτοι τις στίχος προσγράφω ὁ αἰτία προστίθημι οἶδα γάρ κατά θυμός ἀδελφός ὡς πονέω , ὥσπερ δέω λέγω αἰτία διά ὅς ἀδελφός αὐτόματος ἄν ἥκω πρός δεῖπνον , πιθανός ὁ αἰτία ἀποδίδωμι , πότερος γάρ φημί ὡς οὐ οἶδα ὁ ἀδελφός ἑστιάω ; καί πῶς οὐ γέλοιος , ὁπότε περιφανής εἰμί ὁ βουθυσία καί πᾶς γνώριμος ; πῶς δέ ἄν ἔρχομαι , εἰ μή οἶδα ; ἤ νή Ζεύς περισπάω , φημί , αὐτός οἶδα συγγνωμονέω ὁ μή καλέω καί συμπεριφέρω ἔρχομαι αὐτόματος ; ὥσπερ ὁ φημί ἄκλητος ἥκω , ἵνα μή πρώϊος ὑποβλέπω ἀλλήλων , ὁ μέν αἰδέομαι , ὁ δέ μέμφομαι , ἀλλά γέλοιος εἰμί ἐπιλανθάνω ὁ Ἀγαμέμνων ὁ ἀδελφός , καί οὗτος διά ἐκεῖνος οὐ μόνος εἰς ὁ πάρειμι θύω , ἀλλά καί ὁ πόλεμος ἀναδέχομαι , καί καλέω ὁ μήτε γένος προσήκω μήτε πατρίς προσοικειόω . Ἀθηνοκλῆς δέ ὁ Κυζικηνός μάλα Ἀρίσταρχος κατακούω ὁ Ὁμηρικός ἔπος εὐπαίδευτος ἐγώ φημί οὗτος Ὅμηρος καταλείπω , ὅσος ὁ ἀνάγκη ὁ Μενέλαος οἰκεῖος ἔχω . Δημήτριος δέ ὁ Φαληρεύς ἐπαρίστερος ὁ ὁ στίχος παράληψις ἐπιλέγω καί ὁ ποίησις ἀλλότριος , ὁ οἶδα γάρ κατά θυμός ἀδελφός ὡς πονέω μικρολογία ἐμβάλλω ὁ ἦθος . οἴομαι γάρ , φημί , ἕκαστος ὁ χαρίεις ἄνθρωπος ἔχω καί οἰκεῖος καί φίλος πρός ὅς ἄν ἔρχομαι θυσία εἰμί ὁ καλέω μή περιμένω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.6
πάντα δ’ ὢν ἀκριβὴς Ὅμηρος καὶ τὸ μικρὸν τοῦτο οὐ παρέλιπε τὸ δεῖν θεραπεύσαντα τὸ σωμάτιον καὶ λουσάμενον ἰέναι πρὸς τὸ δεῖπνον . ἐπὶ γοῦν τοῦ Ὀδυσσέως εἶπε πρὸ τῆς παρὰ Φαίαξι θοίνης · αὐτόδιον δ’ ἄρα μιν ταμίη λούσασθαι ἄνωγεν . ἐπὶ δὲ τῶν περὶ Τηλέμαχον · ἒς ῥ’ ἀσαμίνθους βάντες ἐυξέστας λούσαντο . ἀπρεπὲς γὰρ ἦν , φησὶν Ἀριστοτέλης , ἥκειν εἰς τὸ συμπόσιον σὺν ἱδρῶτι πολλῷ καὶ κονιορτῷ . δεῖ γὰρ τὸν χαρίεντα μήτε ῥυπᾶν μήτε αὐχμεῖν μήτε βορβόρῳ χαίρειν καθ’ Ἡράκλειτον . δεῖ δὲ καὶ τὸν πρῶτον εἰς ἀλλοτρίαν οἰκίαν ἐρχόμενον ἐπὶ δεῖπνον μὴ γαστρισόμενον εὐθὺς ἐπὶ τὸ συμπόσιον χωρεῖν , ἀλλά τι δοῦναι πρότερον τῷ φιλοθεάμονι καὶ κατανοῆσαν τὴν οἰκίαν . οὐδὲ γὰρ τοῦτο παρέλιπεν ὁ ποιητής · αὐτοὶ δ’ εἰσῆλθον θεῖον δόμον οἱ δὲ ἰδόντες θαύμαζον κατὰ δῶμα διοτρεφέος βασιλῆος . ὥστε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνης δῶμα καθ’ ὑψερεφὲς Μενελάου κυδαλίμοιο . καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Σφηξὶ ποιεῖ τὸν ἄγριον γέροντα καὶ φιλοδικαστὴν καταρρυθμιζόμενον εἰς βίον ἥμερον ὑπὸ τοῦ παιδός · παῦ᾽ · ἀλλὰ δευρὶ κατακλινεὶς προσμάνθανε ξυμποτικὸς εἶναι καὶ ξυνουσιαστικός . διδάξας τε αὐτὸν ὡς δεῖ κατακλίνεσθαί φησιν ἔπειτ’ ἐπαίνεσόν τι τῶν χαλκωμάτων , ὀροφὴν θέασαι , κρεκάδι’ αὐλῆς θαύμασον .
Lemmas: πᾶς δέ εἰμί ἀκριβής Ὅμηρος καί ὁ μικρός οὗτος οὐ παραλείπω ὁ δέω θεραπεύω ὁ σωμάτιον καί λούω ἔρχομαι πρός ὁ δεῖπνον . ἐπί γοῦν ὁ Ὀδυσσεύς λέγω πρό ὁ παρά Φαίαξ θοίνη · αὐτόδιον δέ ἄρα μιν ταμία λούω ἄνωγα . ἐπί δέ ὁ περί Τηλέμαχος · εἰς ἄρα ἀσάμινθος βαίνω εὔξεστος λούω . ἀπρεπής γάρ εἰμί , φημί Ἀριστοτέλης , ἥκω εἰς ὁ συμπόσιον σύν ἱδρώς πολύς καί κονιορτός . δέω γάρ ὁ χαρίεις μήτε ῥυπάω μήτε αὐχμέω μήτε βόρβορος χαίρω κατά Ἡράκλειτος . δέω δέ καί ὁ πρῶτος εἰς ἀλλότριος οἰκία ἔρχομαι ἐπί δεῖπνον μή γαστρίζω εὐθύς ἐπί ὁ συμπόσιον χωρέω , ἀλλά τις δίδωμι πρότερος ὁ φιλοθεάμων καί κατανοέω ὁ οἰκία . οὐδέ γάρ οὗτος παραλείπω ὁ ποιητής · αὐτός δέ εἰσέρχομαι θεῖος δόμος ὁ δέ ὁράω θαυμάζω κατά δῶμα διοτρεφής βασιλεύς . ὥστε γάρ ἥλιος αἴγλη πέλω ἤ σελήνη δῶμα κατά ὑψερεφής Μενέλαος κυδάλιμος . καί Ἀριστοφάνης ἐν Σφῆκες ποιέω ὁ ἄγριος γέρων καί φιλοδικαστής καταρρυθμίζω εἰς βίος ἥμερος ὑπό ὁ παῖς · παύω · ἀλλά δεῦρο κατακλίνω προσμανθάνω συμποτικός εἰμί καί συνουσιαστικός . διδάσκω τε αὐτός ὡς δέω κατακλίνω φημί ἔπειτα ἐπαινέω τις ὁ χάλκωμα , ὀροφή θεάομαι , κρεκάδια αὐλή θαυμάζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.7
καὶ πρὸ τοῦ θοινᾶσθαι δὲ ἃ δεῖ ποιεῖν ἡμᾶς διδάσκει πάλιν Ὅμηρος , ἀπαρχὰς τῶν βρωμάτων νέμειν τοῖς θεοῖς . οἱ γοῦν περὶ τὸν Ὀδυσσέα καίπερ ὄντες ἐν τῷ τοῦ Κύκλωπος σπηλαίῳ · ἔνθα δὲ πῦρ κείαντες ἐθύσαμεν ἠδὲ καὶ αὐτοὶ τυρῶν αἰνύμενοι φάγομεν . καὶ ὁ Ἀχιλλεὺς καίπερ ἐπειγομένων τῶν πρέσβεων ὡς ἐν μέσαις νυξὶν ἡκόντων ὅμως θεοῖσι δὲ θῦσαι ἀνώγει Πάτροκλον ὃν ἑταῖρον ὁ δ’ ἐν πυρὶ βάλλε θυηλάς . καὶ σπονδοποιεῖταί γε τοὺς δαιτυμόνας · κοῦροι μὲν κρητῆρας ἐπεστέψαντο ποτοῖο , νώμησαν δ’ ἄρα πᾶσιν ἐπαρξάμενοι δεπάεσσιν . αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσὰν τ᾽ . ἅπερ καὶ Πλάτων φυλάσσει κατὰ τὸ συμπόσιον . μετὰ γὰρ τὸ δειπνῆσαι σπονδὰς τέ φησιν ποιῆσαι καὶ τὸν θεὸν παιωνίσαντας τοῖς νομιζομένοις γέρασι . παραπλησίως δὲ καὶ Ξενοφῶν . παρὰ δὲ Ἐπικούρῳ οὐ σπονδή , οὐκ ἀπαρχὴ θεοῖς , ἀλλ’ ὥσπερ Σιμωνίδης ἔφη περὶ τῆς ἀκόσμου γυναικός , ἄθυστα δὲ ἱρὰ πολλάκις κατεσθίει
Lemmas: καί πρό ὁ θοινάω δέ ὅς δέω ποιέω ἐγώ διδάσκω πάλιν Ὅμηρος , ἀπαρχή ὁ βρῶμα νέμω ὁ θεός . ὁ γοῦν περί ὁ Ὀδυσσεύς καίπερ εἰμί ἐν ὁ ὁ Κύκλωψ σπήλαιον · ἔνθα δέ πῦρ καίω θύω ἠδέ καί αὐτός τυρός αἴνυμαι ἐσθίω . καί ὁ Ἀχιλλεύς καίπερ ἐπείγω ὁ πρέσβυς ὡς ἐν μέσος νύξ ἥκω ὅμως θεός δέ θύω ἄνωγα Πάτροκλος ἑός ἑταῖρος ὁ δέ ἐν πῦρ βάλλω θυηλή . καί σπονδοποιέομαι γε ὁ δαιτυμών · κοῦρος μέν κρατήρ ἐπιστέφω ποτός , νωμάω δέ ἄρα πᾶς ἐπάρχω δέπας . ἀτάρ ἐπεί σπένδω τε . ὅς καί Πλάτων φυλάσσω κατά ὁ συμπόσιον . μετά γάρ ὁ δειπνέω σπονδή τε φημί ποιέω καί ὁ θεός παιωνίζω ὁ νομίζω γέρας . παραπλήσιος δέ καί Ξενοφῶν . παρά δέ Ἐπίκουρος οὐ σπονδή , οὐ ἀπαρχή θεός , ἀλλά ὥσπερ Σιμωνίδης φημί περί ὁ ἄκοσμος γυνή , ἄθυστος δέ ἱερός πολλάκις κατεσθίω
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.8
τὴν γὰρ σύμμετρον κρᾶσιν τοῦ οἴνου ὑπὸ Ἀμφικτύονος βασιλεύσαντος διδαχθῆναί φασιν Ἀθηναίους , καὶ διὰ τοῦτο ἱερὸν Διονύσου ὀρθοῦ ἱδρύσασθαι . τότε γὰρ ὀρθὸς ἐστι τῷ ὄντι καὶ οὐ σφαλερός , ὅταν συμμέτρως καὶ κεκραμένως πίνηται . οἶνος γὰρ ἀνώγει ἠλεός , ὃς τ’ ἐφέηκε πολύφρονά περ μάλ’ ἀεῖσαι καὶ θ’ ἁπαλὸν γελάσαι καὶ τ’ ὀρχήσασθαι ἀνῆκεν καὶ τι ἔπος προέηκεν ὅπερ τ’ ἄρρητον ἄμεινον · τὸν γὰρ οἶνον Ὅμηρος οὐκ ἠλεὸν ὥσπερ ἠλίθιον καλεῖ καὶ ματαιοποιόν , οὐδὲ κελεύει σκυθρωπὸν εἶναι μήτε ᾄδοντα μήτε γελῶντα μήτ’ ἐρρύθμως ποτὲ καὶ πρὸς ὄρχησιν τρεπόμενον . οὐχ οὕτως ἀγροῖκος οὐδ’ ἐπαρίστερός ἐστιν , ἀλλ’ ᾔδει τούτων ἑκάστου καὶ ποσότητος καὶ ποιότητος διαφοράν . ὅθεν οὐκ εἶπεν ὡς ἄρα τὸν πολύφρονα ὁ οἶνος ποιεῖ ᾆσαι , ἀλλὰ μάλ’ ἀεῖσαι , τουτέστιν ἀμέτρως καὶ ἐπὶ πλεῖον ὥστε προσοχλεῖν · οὐδέ τι γελάσαι μὰ ι οὐδ’ ὀρχήσασθαι · κοινὸν δ’ ἐπ’ ἀμφοτέρων λαβὼν τὸ ἁπαλὸν τὴν ἄνανδρον εἰς τοῦτο πρόπτωσιν ἐπιστομίζει · καὶ θ’ ἁπαλὸν γελάσαι καὶ τ’ ὀρχήσασθαι ἀνῆκεν . παρὰ δὲ τῷ Πλάτωνι τούτων οὐδὲν ἔμμετρον , ἀλλὰ πίνουσι μὲν τοσοῦτον ὥστε μηδὲ τοῖς ἰδίοις ποσὶν ἵστασθαι . ὅρα γὰρ τὸν ἐπίκωμον Ἀλκιβιάδην ὡς ἀσχημονεῖ · οἱ δ’ ἄλλοι τὸν ὀκτακότυλον ψυκτῆρα πίνουσι , προφάσεως λαβόμενοι ἐπείπερ αὐτοὺς προείλκυσεν Ἀλκιβιάδης , οὐχ ὥσπερ οἱ παρ’ Ὁμήρῳ · αὐτὰρ ἐπεὶ σπεῖσάν τ’ ἔπιόν θ’ ὅσον ἤθελε θυμός . τούτων οὖν ἃ μὲν καθάπαξ περιγραπτέον , οἷς δὲ συμμέτρως χρηστέον ὥσπερ ἀναθήμασί τισι μικρὸν προσαποβλέψαντας , καθάπερ Ὅμηρος εἴρηκεν μολπὴ τ’ ὀρχηστύς τε · τὰ γάρ τ’ ἀναθήματα δαιτός .
Lemmas: ὁ γάρ σύμμετρος κρᾶσις ὁ οἶνος ὑπό Ἀμφικτύων βασιλεύω διδάσκω φημί Ἀθηναῖος , καί διά οὗτος ἱερός Διόνυσος ὀρθός ἱδρύω . τότε γάρ ὀρθός εἰμί ὁ εἰμί καί οὐ σφαλερός , ὅταν σύμμετρος καί κεκραμένως πίνω . οἶνος γάρ ἄνωγα ἠλεός , ὅς τε ἐφίημι πολύφρων περ μάλα ἀείδω καί τε ἁπαλός γελάω καί τε ὀρχέομαι ἀνίημι καί τις ἔπος προίημι ὅς τε ἄρρητος ἀγαθός · ὁ γάρ οἶνος Ὅμηρος οὐ ἠλεός ὥσπερ ἠλίθιος καλέω καί ματαιοποιός , οὐδέ κελεύω σκυθρωπός εἰμί μήτε ἀείδω μήτε γελάω μήτε ῥυθμόω ποτέ καί πρός ὄρχησις τρέπω . οὐ οὕτως ἄγροικος οὐδέ ἐπαρίστερος εἰμί , ἀλλά οἶδα οὗτος ἕκαστος καί ποσότης καί ποιότης διαφορά . ὅθεν οὐ λέγω ὡς ἄρα ὁ πολύφρων ὁ οἶνος ποιέω ἀείδω , ἀλλά μάλα ἀείδω , τουτέστι ἄμετρος καί ἐπί πολύς ὥστε προσοχλέω · οὐδέ τις γελάω μά ι̅ οὐδέ ὀρχέομαι · κοινός δέ ἐπί ἀμφότερος λαμβάνω ὁ ἁπαλός ὁ ἄνανδρος εἰς οὗτος πρόπτωσις ἐπιστομίζω · καί τε ἁπαλός γελάω καί τε ὀρχέομαι ἀνίημι . παρά δέ ὁ Πλάτων οὗτος οὐδείς ἔμμετρος , ἀλλά πίνω μέν τοσοῦτος ὥστε μηδέ ὁ ἴδιος πούς ἵστημι . ὁράω γάρ ὁ ἐπίκωμος Ἀλκιβιάδης ὡς ἀσχημονέω · ὁ δέ ἄλλος ὁ ὀκτακότυλος ψυκτήρ πίνω , πρόφασις λαμβάνω ἐπεί αὐτός προέλκω Ἀλκιβιάδης , οὐ ὥσπερ ὁ παρά Ὅμηρος · ἀτάρ ἐπεί σπένδω τε πίνω τε ὅσος ἐθέλω θυμός . οὗτος οὖν ὅς μέν καθάπαξ περιγραπτέον , ὅς δέ σύμμετρος χράω ὥσπερ ἀνάθημα τις μικρός προσαποβλέπω , καθά Ὅμηρος λέγω μολπή τε ὀρχηστύς τε · ὁ γάρ τε ἀνάθημα δαίς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.9
τὸ δ’ ὅλον τὸ πρὸς τὰ τοιαῦτα νενευκὸς τοῖς μνηστῆρσι καὶ τοῖς Φαίαξιν ἔνειμεν , ἀλλ’ οὐχὶ Νέστορι οὐδὲ Μενελάῳ · οὗ ἐν τῇ γαμοποιίᾳ , μὴ συνέντες οἱ περὶ Ἀρίσταρχον ὅτι συνεχοῦς οὔσης τῆς ἑστιάσεως καὶ τῶν ἀκμαίων ἡμερῶν παρεληλυθυιῶν , ἐν αἷς παρείληπτο μὲν ἡ γαμουμένη πρὸς τοῦ νυμφίου , πέρας δ’ εἶχεν ὁ τοῦ Μεγαπένθους γάμος , αὐτοὶ δὲ μονάζοντες διῃτῶντο ὅ τε Μενέλαος καὶ ἡ Ἑλένη , μὴ συνέντες , ἀλλ’ ἐξαπατηθέντες ὑπὸ τοῦ πρώτου ἔπους · τὸν δ’ εὗρον δαινύντα γάμον πολλοῖσιν ἔτῃσιν , προσσυνῆψαν τοιούτους τινὰς στίχους · ὣς οἱ μὲν δαίνυντο καθ’ ὑψερεφὲς μέγα δῶμα γείτονες ἠδὲ ἔται Μενελάου κυδαλίμοιο τερπόμενοι μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς φορμίζων δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους , μετενεγκόντες ἐκ τῆς Ὁπλοποιίας σὺν αὐτῷ γε τῷ περὶ τὴν λέξιν ἁμαρτήματι . οὐ γὰρ ἐξάρχοντες οἱ κυβιστητῆρες , ἀλλ’ ἐξάρχοντος τοῦ ᾠδοῦ πάντως ὠρχοῦντο . τὸ γὰρ ἐξάρχειν τῆς φόρμιγγος ἴδιον . διόπερ ὁ μὲν Ἡσίοδός φησιν ἐν τῇ Ἀσπίδι · θεαὶ δ’ ἐξῆρχον ἀοιδῆς Μοῦσαι Πιερίδες , καὶ ὁ Ἀρχίλοχος · αὐτὸς ἐξάρχων πρὸς αὐλὸν Λέσβιον παιήονα . καλεῖ δὲ Στησίχορος μὲν τὴν Μοῦσαν ἀρχεσίμολπον , Πίνδαρος δ’ ἀγησίχορα τὰ προοίμια · Διόδωρος δ’ ὁ Ἀριστοφάνειος ὅλον τὸν γάμον περιέγραψε τοπάζων πρώτας ἡμέρας εἶναι , καὶ τὸ λῆγον αὐτῶν , ἔτι δὲ καὶ τὸ ἕωλον τῆς συμποσίας οὐκ ἐπιλογιζόμενος . ἔπειτα κελεύει γράφειν δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε καθ’ αὑτοὺς ἐν τῷ δασεῖ γράμματι , σολοικίζειν ἀναγκάζων . τὸ μὲν γὰρ κατ’ αὐτοὺς κατὰ σφᾶς ἐστιν αὐτούς , τὸ δὲ λέγειν ἑαυτοὺς σόλοικον .
Lemmas: ὁ δέ ὅλος ὁ πρός ὁ τοιοῦτος νέω ὁ μνηστήρ καί ὁ Φαίαξ ἔνειμι , ἀλλά οὐ Νέστωρ οὐδέ Μενέλαος · οὗ ἐν ὁ γαμοποιία , μή συνίημι ὁ περί Ἀρίσταρχος ὅτι συνεχής εἰμί ὁ ἑστίασις καί ὁ ἀκμαῖος ἡμέρα παρέρχομαι , ἐν ὅς παραλαμβάνω μέν ὁ γαμέω πρός ὁ νυμφίος , πέρας δέ ἔχω ὁ ὁ Μεγαπένθης γάμος , αὐτός δέ μονάζω διαδιαιτάω ὁ τε Μενέλαος καί ὁ Ἑλένη , μή συνίημι , ἀλλά ἐξαπατάω ὑπό ὁ πρῶτος ἔπος · ὁ δέ εὑρίσκω δαίνυμι γάμος πολύς ἔτης , προσσυνάπτω τοιοῦτος τις στίχος · ὡς ὁ μέν δαίνυμι κατά ὑψερεφής μέγας δῶμα γείτων ἠδέ ἔτης Μενέλαος κυδάλιμος τέρπω μετά δέ σφεῖς μέλπω θεῖος ἀοιδός φορμίζω δοιώ δέ κυβιστητήρ κατά αὐτός μολπή ἐξάρχω δινεύω κατά μέσος , μεταφέρω ἐκ ὁ Ὁπλοποιΐα σύν αὐτός γε ὁ περί ὁ λέξις ἁμάρτημα . οὐ γάρ ἐξάρχω ὁ κυβιστητήρ , ἀλλά ἐξάρχω ὁ ᾠδός πάντως ὀρχέομαι . ὁ γάρ ἐξάρχω ὁ φόρμιγξ ἴδιος . διόπερ ὁ μέν Ἡσίοδος φημί ἐν ὁ Ἀσπίς · θεά δέ ἐξάρχω ἀοιδή Μοῦσα Πιερίς , καί ὁ Ἀρχίλοχος · αὐτός ἐξάρχω πρός αὐλός Λέσβιος παιάν . καλέω δέ Στησίχορος μέν ὁ Μοῦσα ἀρχεσίμολπος , Πίνδαρος δέ ἀγησίχορος ὁ προοίμιον · Διόδωρος δέ ὁ Ἀριστοφάνειος ὅλος ὁ γάμος περιγράφω τοπάζω πρῶτος ἡμέρα εἰμί , καί ὁ λήγω αὐτός , ἔτι δέ καί ὁ ἕωλος ὁ συμποσία οὐ ἐπιλογίζομαι . ἔπειτα κελεύω γράφω δοιώ δέ κυβιστητήρ κατά ἑαυτοῦ ἐν ὁ δασύς γράμμα , σολοικίζω ἀναγκάζω . ὁ μέν γάρ κατά αὐτός κατά σφεῖς εἰμί αὐτός , ὁ δέ λέγω ἑαυτοῦ σόλοικος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.10
ἀλλ’ ὅπερ εἶπον , ἡ τῶν ἀκροαμάτων εἰς τὸ σῶφρον τοῦτο συμπόσιον εἰσαγωγὴ παρέγγραφός ἐστιν ἐκ τοῦ Κρητικοῦ χοροῦ μετενηνεγμένη , περὶ οὗ φησιν ἐν Ὁπλοποιίᾳ · ἐν δὲ χορὸν ποίκιλλε περικλυτὸς Ἀμφιγυήεις , τῷ ἴκελον οἷὸν ποτ’ ἐνὶ Κνωσσῷ εὐρείῃ Δαίδαλος ἤσκησεν καλλιπλοκάμῳ Ἀριάδνῃ . ἔνθα μὲν ἠίθεοι καὶ παρθένοι ἀλφεσίβοιαι ὠρχεῦντ᾽ , ἀλλήλων ἐπὶ καρπῷ χεῖρας ἔχουσαι , τούτοις γὰρ ἐπιβάλλει · πολλὸς δ’ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ’ ὅμιλος τερπόμενος · μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδὸς φορμίζων δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους . τοῖς μὲν οὖν Κρησὶν ἥ τε ὄρχησις ἐπιχώριος καὶ τὸ κυβιστᾶν . διό φησι πρὸς τὸν Κρῆτα Μηριόνην Μηριόνη , τάχα κέν σε καὶ ὀρχηστήν περ ἐόντα ἔγχος ἐμὸν κατέπαυσε διαμπερές , εἲ σ’ ἔβαλόν περ . ὅθεν καὶ Κρητικὰ καλοῦσι τὰ ὑπορχήματα · Κρῆτα μὲν καλέουσι τρόπον , τὸ δ’ ὄργανον Μολοσσόν . οἱ δὲ λεγόμενοι Λακωνισταί , φησὶν ὁ Τίμαιος , ἐν τετραγώνοις χοροῖς ᾖδον . καθόλου δὲ διάφορος ἦν ἡ μουσικὴ παρὰ τοῖς Ἕλλησι , τῶν μὲν Ἀθηναίων τοὺς Διονυσιακοὺς χοροὺς καὶ τοὺς κυκλίους προτιμώντων , Συρακοσίων δὲ τοὺς ἰαμβιστάς , ἄλλων δ’ ἄλλο τι . ὁ δ’ Ἀρίσταρχος οὐ μόνον εἰς τὸ τοῦ Μενελάου συμπόσιον ἐμβαλὼν οὓς οὐ προσῆκε στίχους καὶ τῆς Λακώνων παιδείας ἀλλότριον ἐποίησε καὶ τῆς τοῦ βασιλέως σωφροσύνης , ἀλλὰ καὶ τοῦ Κρητικοῦ χοροῦ τὸν ᾠδὸν ἐξεῖλεν , ἐπιτεμὼν τὰ ποιήματα τὸν τρόπον τοῦτον πολλὸς δ’ ἱμερόεντα χορὸν περιίσταθ’ ὅμιλος τερπόμενος · δοιὼ δὲ κυβιστητῆρε κατ’ αὐτοὺς μολπῆς ἐξάρχοντες ἐδίνευον κατὰ μέσσους . ὥστ’ ἀνίατον γίνεσθαι παντάπασι τὸ ἐξάρχοντες , μηκέτι δυναμένης τῆς ἐπὶ τὸν ᾠδὸν ἀναφορᾶς σῴζεσθαι .
Lemmas: ἀλλά ὅς λέγω , ὁ ὁ ἀκρόαμα εἰς ὁ σώφρων οὗτος συμπόσιον εἰσαγωγή παρέγγραφος εἰμί ἐκ ὁ Κρητικός χορός μεταφέρω , περί ὅς φημί ἐν Ὁπλοποιΐα · ἐν δέ χορός ποικίλλω περικλυτός Ἀμφιγυήεις , ὁ ἴκελος οἷος ποτέ ἐν Κνωσσός εὐρύς Δαίδαλος ἀσκέω καλλιπλόκαμος Ἀριάδνη . ἔνθα μέν ἠίθεος καί παρθένος ἀλφεσίβοιος ὀρχέομαι , ἀλλήλων ἐπί καρπός χείρ ἔχω , οὗτος γάρ ἐπιβάλλω · πολύς δέ ἱμερόεις χορός περιίστημι ὅμιλος τέρπω · μετά δέ σφεῖς μέλπω θεῖος ἀοιδός φορμίζω δοιώ δέ κυβιστητήρ κατά αὐτός μολπή ἐξάρχω δινεύω κατά μέσος . ὁ μέν οὖν Κρής ὁ τε ὄρχησις ἐπιχώριος καί ὁ κυβιστάω . διό φημί πρός ὁ Κρής Μηριόνης Μηριόνης , τάχα ἄν σύ καί ὀρχηστής περ εἰμί ἔγχος ἐμός καταπαύω διαμπερές , εἰ σύ βάλλω περ . ὅθεν καί Κρητικός καλέω ὁ ὑπόρχημα · Κρής μέν καλέω τρόπος , ὁ δέ ὄργανον Μολοσσός . ὁ δέ λέγω Λακωνιστής , φημί ὁ Τίμαιος , ἐν τετράγωνος χορός ἀείδω . καθόλου δέ διάφορος εἰμί ὁ μουσική παρά ὁ Ἕλλην , ὁ μέν Ἀθηναῖος ὁ Διονυσιακός χορός καί ὁ κύκλιος προτιμάω , Συρακούσιος δέ ὁ ἰαμβιστής , ἄλλος δέ ἄλλος τις . ὁ δέ Ἀρίσταρχος οὐ μόνος εἰς ὁ ὁ Μενέλαος συμπόσιον ἐμβάλλω ὅς οὐ προσήκω στίχος καί ὁ Λάκων παιδεία ἀλλότριος ποιέω καί ὁ ὁ βασιλεύς σωφροσύνη , ἀλλά καί ὁ Κρητικός χορός ὁ ᾠδός ἐξαιρέω , ἐπιτέμνω ὁ ποίημα ὁ τρόπος οὗτος πολύς δέ ἱμερόεις χορός περιίστημι ὅμιλος τέρπω · δοιώ δέ κυβιστητήρ κατά αὐτός μολπή ἐξάρχω δινεύω κατά μέσος . ὥστε ἀνίατος γίγνομαι παντάπασι ὁ ἐξάρχω , μηκέτι δύναμαι ὁ ἐπί ὁ ᾠδός ἀναφορά σῴζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.11
διότι δὲ οὐ πιθανὸν ἀκρόαμα παρὰ τῷ Μενελάῳ τυγχάνειν δῆλον ἐκ τοῦ δι’ ὁμιλίας ὅλον τὸ συμπόσιον περαίνεσθαι τῆς πρὸς ἀλλήλους , ὄνομα δὲ μηδὲν εἰρῆσθαι τοῦ ᾠδοῦ μηδὲ ᾠδὴν ἣν ᾖδε μηδὲ προσέχειν τοὺς περὶ Τηλέμαχον αὐτῷ , καθάπερ δὲ ἐν σιωπῇ τινι καὶ ἠρεμίᾳ κατανοεῖν μᾶλλον τὸν οἶκον καίτοι γε πῶς οὐκ ἀπίθανον τοὺς τῶν φρονιμωτάτων υἱέας ᾽ Ὀδυσσέως καὶ Νέστορος ἐπαριστέρους εἰσάγεσθαι , ὥστε τρόπον ἀγροίκων τινῶν μὴ προσέχειν τοῖς παρεσκευασμένοις ἀκροάμασιν ; ὁ γοῦν Ὀδυσσεὺς προσέχει τοῖς τῶν Φαιάκων ᾀσματοποιοῖς · αὐτὰρ Ὀδυσσεὺς μαρμαρυγὰς θηεῖτο ποδῶν , θαύμαζε δὲ θυμῷ , καίπερ ἔχων πολλὰ τὰ περιέλκοντα καὶ δυνάμενος εἰπεῖν κήδεά μοι καὶ μᾶλλον ἐνὶ φρεσὶν ἤπερ ἀοιδαί . πῶς οὖν οὐκ ἂν ἀβέλτερος εἴη ὁ Τηλέμαχος ᾠδοῦ παρόντος καὶ κυβιστητῆρος προσκύπτων πρὸς τὸν Πεισίστρατον καὶ περὶ τῶν σκευῶν διαλεγόμενος ; ἀλλ’ Ὅμηρος ὥσπερ ἀγαθὸς ζωγράφος πάντα ὅμοιον τῷ πατρὶ τὸν Τηλέμαχον παρίστησι . πεποίηκεν γοῦν ἀμφοτέρους τὸν μὲν τῷ Ἀλκινόῳ , τὸν δὲ τῷ Μενελάῳ διὰ δακρύων γνωριζομένους .
Lemmas: διότι δέ οὐ πιθανός ἀκρόαμα παρά ὁ Μενέλαος τυγχάνω δῆλος ἐκ ὁ διά ὁμιλία ὅλος ὁ συμπόσιον περαίνω ὁ πρός ἀλλήλων , ὄνομα δέ μηδείς λέγω ὁ ᾠδός μηδέ ἀοιδή ὅς ἀείδω μηδέ προσέχω ὁ περί Τηλέμαχος αὐτός , καθά δέ ἐν σιωπή τις καί ἠρεμία κατανοέω μάλα ὁ οἶκος καίτοι γε πῶς οὐ ἀπίθανος ὁ ὁ φρόνιμος υἱός ἒ Ὀδυσσεύς καί Νέστωρ ἐπαρίστερος εἰσάγω , ὥστε τρόπος ἄγροικος τις μή προσέχω ὁ παρασκευάζω ἀκρόαμα ; ὁ γοῦν Ὀδυσσεύς προσέχω ὁ ὁ Φαίαξ ᾀσματοποιός · ἀτάρ Ὀδυσσεύς μαρμαρυγή θεάομαι πούς , θαυμάζω δέ θυμός , καίπερ ἔχω πολύς ὁ περιέλκω καί δύναμαι λέγω κῆδος ἐγώ καί μάλα ἐν φρήν ἤ ἀοιδή . πῶς οὖν οὐ ἄν ἀβέλτερος εἰμί ὁ Τηλέμαχος ᾠδός πάρειμι καί κυβιστητήρ προσκύπτω πρός ὁ Πεισίστρατος καί περί ὁ σκεῦος διαλέγω ; ἀλλά Ὅμηρος ὥσπερ ἀγαθός ζωγράφος πᾶς ὅμοιος ὁ πατήρ ὁ Τηλέμαχος παρίστημι . ποιέω γοῦν ἀμφότερος ὁ μέν ὁ Ἀλκίνοος , ὁ δέ ὁ Μενέλαος διά δάκρυον γνωρίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.14
παρὰ δ’ Ὁμήρῳ ἐν τῷ τοῦ Μενελάου συμποσίῳ προβάλλουσιν ἀλλήλοις ὥσπερ ἐν διατριβῇ ζητήματα καὶ πολιτικῶς ὁμιλοῦντες τέρπουσιν ἀλλήλους καὶ ἡμᾶς . ὁ γοῦν Μενέλαος παραγενομένων ἐκ τοῦ λουτρῶνος τῶν περὶ τὸν Τηλέμαχον καὶ τῶν περὶ τὴν ἐδωδὴν παρατεθέντων παρακαλεῖ μεταλαμβάνειν λέγων τάδε · σίτου δ’ ἅπτεσθον καὶ χαίρετον , αὐτὰρ ἔπειτα δείπνου παυσαμένω εἰρησόμεθ’ οἵτινες ἐστόν . ἔπειτα προσεπιδίδωσι τῶν παρακειμένων αὐτῷ φιλανθρωπευόμενος · ὣς φάτο καί σφιν νῶτα βοὸς παρὰ πίονα θῆκεν ὄπτ’ ἐν χερσὶν ἑλών , τὰ ῥὰ οἱ γέρα πάρθεσαν αὐτῷ . φαγόντες δ’ ἐκεῖνοι μετὰ σιωπῆς , ὡς πρέπει νέοις , ἀλλήλοις ὁμιλοῦσιν ἠρέμα προσκύψαντες οὐ περὶ ἐδεσμάτων , φησίν , οὐδὲ τῶν θεραπαινῶν τοῦ κεκληκότος ὑφ’ ὧν ἐλούσαντο , περὶ δὲ τῶν κτημάτων τοῦ ὑποδεξαμένου · Ζηνός που τοιαῦτα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται . βέλτιον γὰρ οὕτως φησὶν ὁ Σέλευκος γράφεσθαι . Ἀρίσταρχος δὲ οὐ δεόντως γράφει · Ζηνός που τοιήδε γ’ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλή . οὐ γὰρ τῆς οἰκίας τὸ κάλλος μόνον ἀποθαυμάζουσι . πῶς γὰρ ἤλεκτρον καὶ ἄργυρος καὶ ἐλέφας ἐν τοῖς τοίχοις ἦν ; ἀλλὰ τὰ μὲν περὶ τοῦ οἴκου εἰρήκασιν ὥς ἐστι δώματα ἠχήεντα · τοιαῦτα γὰρ δὴ τὰ ὑψόροφα καὶ μεγάλα · περὶ δὲ τῶν σκευῶν τὸ χρυσοῦ τ’ ἠλέκτρου τε καὶ ἀργύρου ἠδ’ ἐλέφαντος . οἷς εἰκότως ἐπιφέρεται · Ζηνός που τοιαῦτα δόμοις ἐν κτήματα κεῖται , ὅσσα τάδ’ ἄσπετα πολλά · σέβας μ’ ἔχει εἰσορόωντα . οὐκ ἐστὶν δ’ ἀκόλουθον τῷ Ζηνός που τοιήδε γ’ Ὀλυμπίου ἔνδοθεν αὐλὴ ἐπιφέρειν ὅσσατάδ’ ἄσπετα πολλά , σόλοικον ὂν τῷ ἀσυνήθει τῆς ἀναγνώσεως ,
Lemmas: παρά δέ Ὅμηρος ἐν ὁ ὁ Μενέλαος συμπόσιον προβάλλω ἀλλήλων ὥσπερ ἐν διατριβή ζήτημα καί πολιτικός ὁμιλέω τέρπω ἀλλήλων καί ἐγώ . ὁ γοῦν Μενέλαος παραγίγνομαι ἐκ ὁ λουτρών ὁ περί ὁ Τηλέμαχος καί ὁ περί ὁ ἐδωδή παρατίθημι παρακαλέω μεταλαμβάνω λέγω ὅδε · σῖτος δέ ἅπτω καί χαίρω , ἀτάρ ἔπειτα δεῖπνον παύω ἔρομαι ὅστις εἰμί . ἔπειτα προσεπιδίδωμι ὁ παράκειμαι αὐτός φιλανθρωπεύομαι · ὡς φημί καί σφεῖς νῶτον βοῦς παρά πίων τίθημι ὀπτός ἐν χείρ αἱρέω , ὁ ἄρα ἕ γέρας παρατίθημι αὐτός . ἐσθίω δέ ἐκεῖνος μετά σιωπή , ὡς πρέπω νέος , ἀλλήλων ὁμιλέω ἠρέμα προσκύπτω οὐ περί ἔδεσμα , φημί , οὐδέ ὁ θεράπαινα ὁ καλέω ὑπό ὅς λούω , περί δέ ὁ κτῆμα ὁ ὑποδείκνυμι · Ζεύς που τοιοῦτος δόμος ἐν κτῆμα κεῖμαι . ἀγαθός γάρ οὕτως φημί ὁ Σέλευκος γράφω . Ἀρίσταρχος δέ οὐ δεόντως γράφω · Ζεύς που τοιόσδε γε Ὀλύμπιος ἔνδοθεν αὐλή . οὐ γάρ ὁ οἰκία ὁ κάλλος μόνος ἀποθαυμάζω . πῶς γάρ ἤλεκτρον καί ἄργυρος καί ἐλέφας ἐν ὁ τοῖχος εἰμί ; ἀλλά ὁ μέν περί ὁ οἶκος λέγω ὡς εἰμί δῶμα ἠχήεις · τοιοῦτος γάρ δή ὁ ὑψόροφος καί μέγας · περί δέ ὁ σκεῦος ὁ χρυσός τε ἤλεκτρον τε καί ἄργυρος ἠδέ ἐλέφας . ὅς ἔοικα ἐπιφέρω · Ζεύς που τοιοῦτος δόμος ἐν κτῆμα κεῖμαι , ὅσος ὅδε ἄσπετος πολύς · σέβας ἐγώ ἔχω εἰσοράω . οὐ εἰμί δέ ἀκόλουθος ὁ Ζεύς που τοιόσδε γε Ὀλύμπιος ἔνδοθεν αὐλή ἐπιφέρω ὅσσαταδε ἄσπετος πολύς , σόλοικος εἰμί ὁ ἀσυνήθης ὁ ἀνάγνωσις ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.17
κατὰ δὲ τὸ εἰκὸς οἱ μὲν δακρύουσιν , ἡ δ’ Ἑλένη Διὸς οὖσα θυγάτηρ καὶ παρὰ τῶν ἐν Αἰγύπτῳ σοφῶν μεμαθηκυῖα πολλοὺς λόγους εἰς τὸν οἶνον ἐμβάλλει πανακὲς τῷ ὄντι φάρμακον καὶ ἄρχεται διηγεῖσθαι τὰ περὶ τοῦ Ὀδυσσέως μεταξὺ ταλασιουργίας ἁπτομένη , οὐ δι’ ἀρέσκειαν τοῦτο πράττουσα , ἀλλ’ οἴκοθεν ἔχουσα τὴν τοιαύτην αἵρεσιν . ἡ γοῦν Ἀφροδίτη ἐρχομένη πρὸς αὐτὴν μετὰ τὸ μονομάχιον εἰκάζεται · γρηὶ δέ μιν εἰκυῖα παλαιγενέι προσέειπεν εἰροκόμῳ , ἣ οἱ Λακεδαίμονι ναιεταούσῃ ἤσκειν εἴρια καλά . ἐμφανίζεται δ’ αὐτῆς οὐ παρέργως τὸ φίλεργον κἀκ τούτων τῇ δ’ ἄρ’ ἅμ’ Ἀδρήστη κλισίην εὔτυκτον ἔθηκεν ᾽ Ἀλκίππη δὲ τάπητα φέρεν μαλακοῦ ἐρίοιο , Φυλὼ δ’ ἀργύρεον τάλαρον φέρε , τόν οἱ ἔδωκεν Ἀλκάνδρη , Πολύβοιο δάμαρ . τόν ῥὰ οἱ ἀμφίπολος Φυλὼ παρέθηκε φέρουσα νήματος ἀσκητοῖο βεβυσμένον αὐτὰρ ἐν αὐτῷ ἠλακάτη τετάνυστο ἰοδνεφὲς εἶρος ἔχουσα . ἔοικε δὲ καὶ αὐτὴ τὴν ἑαυτῆς καλλιτεχνίαν συνορᾶν . τῷ γοῦν Τηλεμάχῳ πέπλον τινὰ δωρουμένη φησί · δῶρόν τοι καὶ ἐγώ , τέκνον φίλε , τοῦτο δίδωμι , μνῆμ’ Ἑλένης χειρῶν , πολυηράτου ἐς γάμου ὥρην , σῇ δ’ ἀλόχῳ φορέειν . αὕτη δ’ ἡ φιλεργία τὴν σωφροσύνην αὐτῆς καταμηνύει · οὐ χλιδῶσα γὰρ οὐδὲ θρυπτομένη διὰ τὸ κάλλος εἰσάγεται , εὑρίσκεται γοῦν περὶ ἱστὸν ὑφαίνουσα καὶ ποικίλλουσα · τὴν δ’ εὗρ’ ἐν μεγάρῳ · ἡ δὲ μέγαν ἱστὸν ὕφαινε , δίπλακα μαρμαρέην πολέας δ’ ἐνέπασσεν ἀέθλους Τρώων θ’ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων , οὓς ἕθεν εἵνεκ’ ἔπασχον ὑπ’ Ἄρηος παλαμάων .
Lemmas: κατά δέ ὁ ἔοικα ὁ μέν δακρύω , ὁ δέ Ἑλένη Ζεύς εἰμί θυγάτηρ καί παρά ὁ ἐν Αἴγυπτος σοφός μανθάνω πολύς λόγος εἰς ὁ οἶνος ἐμβάλλω πανακής ὁ εἰμί φάρμακον καί ἄρχω διηγέομαι ὁ περί ὁ Ὀδυσσεύς μεταξύ ταλασιουργία ἅπτω , οὐ διά ἀρέσκεια οὗτος πράσσω , ἀλλά οἴκοθεν ἔχω ὁ τοιοῦτος αἵρεσις . ὁ γοῦν Ἀφροδίτη ἔρχομαι πρός αὐτός μετά ὁ μονομάχιον εἰκάζω · γραῦς δέ μιν ἔοικα παλαιγενής προσλέγω εἰροκόμος , ὅς ἕ Λακεδαίμων ναιετάω ἀσκέω ἔριον καλός . ἐμφανίζω δέ αὐτός οὐ πάρεργος ὁ φίλεργος ἐκ οὗτος ὁ δέ ἄρα ἅμα Ἀδρήστη κλισία εὔτυκτος τίθημι ἒ Ἀλκίππη δέ τάπης φέρω μαλακός ἔριον , Φυλώ δέ ἀργύρεος τάλαρος φέρω , ὁ ἕ δίδωμι Ἀλκάνδρη , Πόλυβος δάμαρ . ὁ ἄρα ἕ ἀμφίπολος Φυλώ παρατίθημι φέρω νῆμα ἀσκητός βύω ἀτάρ ἐν αὐτός ἠλακάτη τανύω ἰοδνεφής εἶρος ἔχω . ἔοικα δέ καί αὐτός ὁ ἑαυτοῦ καλλιτεχνία συνοράω . ὁ γοῦν Τηλέμαχος πέπλος τις δωρέω φημί · δῶρον σύ καί ἐγώ , τέκνον φίλος , οὗτος δίδωμι , μνῆμα Ἑλένη χείρ , πολυήρατος εἰς γάμος ὥρα , σός δέ ἄλοχος φορέω . οὗτος δέ ὁ φιλεργία ὁ σωφροσύνη αὐτός καταμηνύω · οὐ χλιδάω γάρ οὐδέ θρύπτω διά ὁ κάλλος εἰσάγω , εὑρίσκω γοῦν περί ἱστός ὑφαίνω καί ποικίλλω · ὁ δέ εὑρίσκω ἐν μέγαρον · ὁ δέ μέγας ἱστός ὑφαίνω , δίπλαξ μαρμάρεος πολύς δέ ἐμπάσσω ἆθλος Τρώς τε ἱππόδαμος καί Ἀχαιός χαλκοχίτων , ὅς ἕ ἕνεκα πάσχω ὑπό Ἄρης παλάμη .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.19
πᾶσα δὲ συμποσίου συναγωγὴ παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τὴν αἰτίαν εἰς θεὸν ἀνέφερε , καὶ στεφάνοις ἐχρῶντο τοῖς οἰκείοις τῶν θεῶν καὶ ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς . καὶ δοῦλος οὐδεὶς ἦν ὁ διακονήσων , ἀλλ’ οἱ νέοι τῶν ἐλευθέρων ᾠνοχόουν , ὡς ὁ τοῦ Μενελάου υἱὸς καίτοι νυμφίος ὑπάρχων καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς γάμοις . παρὰ δὲ τῇ καλῇ Σαπφοῖ καὶ ὁ Ἑρμῆς οἰνοχοεῖ τοῖς θεοῖς . καὶ τἄλλα δὲ πάντα παρεσκεύαζον τοῖς δειπνοῦσιν ἐλεύθεροι , καὶ οἱ δειπνήσαντες ἀπελύοντο φωτὸς ὄντος . ἐν ἐνίοις δὲ καὶ τῶν Περσικῶν συμποσίων ἐγίνοντό τινες καὶ βουλαί , καθάπερ ἐν τῷ τοῦ Ἀγαμέμνονος κατὰ τὴν στρατείαν . τὸ δὲ τοῦ Ἀλκινόου συμπόσιον , πρὸς ὃ ἀποτέταται ὁ τοῦ ᾽ Ὀδυσσέως λόγος · οὐ γὰρ ἔγωγὲ τί φημι τέλος χαριέστερον εἶναι ἢ ὅταν εὐφροσύνη μὲν ἔχῃ κατὰ δῆμον ἅπαντα , δαιτυμόνες δ’ ἀνὰ δώματ’ ἀκουάζωνται ἀοιδοῦ , ξένου ὑποδοχὴν ἔχει , ὄντων καὶ αὐτῶν τῶν Φαιάκων τρυφερῶν , ὅπερ συμβάλλων τις πρὸς τὰ τῶν φιλοσόφων συμπόσια κοσμιώτερον ἂν εὕροι , καίτοι τοῦτο περιέχον καὶ ἱλαρότητα καὶ παιδιὰν εὐσχήμονα . μετὰ γὰρ τὸν ἀγῶνα τὸν γυμνικὸν ᾄδει ὁ ᾠδὸς ἀμφ’ Ἄρεος φιλότητα μῦθόν τινα χλεύῃ κεκραμένον , καίτοι εἰς τὴν μνηστηροφονίαν ὑποθηκῶν ὑποτιθεμένων τῷ Ὀδυσσεῖ , ὡς καὶ τοῦ Κυλλοποδίωνος τὸν ἀνδρειότατον Ἄρη καταγωνισαμένου .
Lemmas: πᾶς δέ συμπόσιον συναγωγή παρά ὁ ἀρχαῖος ὁ αἰτία εἰς θεός ἀναφέρω , καί στέφανος χράω ὁ οἰκεῖος ὁ θεός καί ὕμνος καί ἀοιδή . καί δοῦλος οὐδείς εἰμί ὁ διακονέω , ἀλλά ὁ νέος ὁ ἐλεύθερος οἰνοχοέω , ὡς ὁ ὁ Μενέλαος υἱός καίτοι νυμφίος ὑπάρχω καί ἐν αὐτός ὁ γάμος . παρά δέ ὁ καλός Σαπφώ καί ὁ Ἑρμῆς οἰνοχοεύω ὁ θεός . καί ἄλλος δέ πᾶς παρασκευάζω ὁ δειπνέω ἐλεύθερος , καί ὁ δειπνέω ἀπολύω φώς εἰμί . ἐν ἔνιοι δέ καί ὁ Περσικός συμπόσιον γίγνομαι τις καί βουλή , καθά ἐν ὁ ὁ Ἀγαμέμνων κατά ὁ στρατεία . ὁ δέ ὁ Ἀλκίνοος συμπόσιον , πρός ὅς ἀποτείνω ὁ ὁ ἒ Ὀδυσσεύς λόγος · οὐ γάρ ἐγώ τις φημί τέλος χαρίεις εἰμί ἤ ὅταν εὐφροσύνη μέν ἔχω κατά δῆμος ἅπας , δαιτυμών δέ ἀνά δῶμα ἀκουάζομαι ἀοιδός , ξένος ὑποδοχή ἔχω , εἰμί καί αὐτός ὁ Φαίαξ τρυφερός , ὅς συμβάλλω τις πρός ὁ ὁ φιλόσοφος συμπόσιον κόσμιος ἄν εὑρίσκω , καίτοι οὗτος περιέχω καί ἱλαρότης καί παιδιά εὐσχήμων . μετά γάρ ὁ ἀγών ὁ γυμνικός ἀείδω ὁ ᾠδός ἀμφί Ἄρης φιλότης μῦθος τις χλεύη κεράννυμι , καίτοι εἰς ὁ μνηστηροφονία ὑποθήκη ὑποτίθημι ὁ Ὀδυσσεύς , ὡς καί ὁ Κυλλοποδίων ὁ ἀνδρεῖος Ἄρης καταγωνίζομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 5.23
τὴν δ’ ἄλλην πομπὴν λέγειν ἐστὶ δυσέφικτον , ὡς ἐν κεφαλαίῳ δὲ λεκτέον . ἔφηβοι μὲν γὰρ ἐπόμπευσαν εἰς ὀκτακοσίους , χρυσοῦς ἔχοντες στεφάνους , βόες δ’ εὐτραφεῖς περὶ χιλίους , θεωρίδες δὲ βραχὺ λείπουσαι τριακοσίων , ἐλεφάντων δὲ ὀδόντες ὀκτακόσιοι , τὸ δὲ τῶν ἀγαλμάτων πλῆθος οὐ δυνατὸν ἐξηγήσασθαι · πάντων γὰρ τῶν παρ’ ἀνθρώποις λεγομένων ἢ νομιζομένων θεῶν ἢ δαιμόνων , προσέτι δὲ ἡρώων εἴδωλα διήγετο , τὰ μὲν κεχρυσωμένα , τὰ δ’ ἠμφιεσμένα στολαῖς διαχρύσοις . καὶ πᾶσι τούτοις οἱ προσήκοντες μῦθοι κατὰ τὰς παραδεδομένας ἱστορίας ἐν διασκευαῖς πολυτελέσι παρέκειντο . εἵπετο δ’ αὐτοῖς καὶ Νυκτὸς εἴδωλον καὶ ʽ Ἡμέρας , Γῆς τε καὶ Οὐρανοῦ , καὶ Ἠοῦς καὶ Μεσημβρίας , τε δὲ τῶν χρυσωμάτων καὶ ἀργυρωμάτων πλῆθος οὕτως ἄν τις ὑπονοήσειεν ὅσον ἦν ἑνὸς γὰρ τῶν φίλων Διονυσίου τοῦ ἐπιστολιαγράφου χίλιοι παῖδες ἐπόμπευσαν ἀργυρώματα ἔχοντες , ὧν οὐδὲν ἐλάττον’ ὁλκὴν εἶχεν δραχμῶν χιλίων , βασιλικοὶ δὲ παῖδες παρῆλθον ἑξακόσιοι χρυσώματα ἔχοντες , ἔπειτα γυναῖκες ἐκ χρυσῶν καλπίδων μύροις ἔρραινον εἰς διακοσίας . ταύταις δ’ ἑξῆς ἐπόμπευον ἐν χρυσόποσι μὲν φορείοις ὀγδοήκοντα γυναῖκες , ἐν ἀργυρόποσι δὲ πεντακόσιαι καθήμεναι , πολυτελῶς διεσκευασμέναι . καὶ τῆς μὲν πομπῆς τὰ ἐπιφανέστατα ταῦτα ἦν .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος πομπή λέγω εἰμί δυσέφικτος , ὡς ἐν κεφάλαιος δέ λεκτέος . ἔφηβος μέν γάρ πομπεύω εἰς ὀκτακόσιοι , χρύσεος ἔχω στέφανος , βοῦς δέ εὐτραφής περί χίλιοι , θεωρίς δέ βραχύς λείπω τριακόσιοι , ἐλέφας δέ ὀδούς ὀκτακόσιοι , ὁ δέ ὁ ἄγαλμα πλῆθος οὐ δυνατός ἐξηγέομαι · πᾶς γάρ ὁ παρά ἄνθρωπος λέγω ἤ νομίζω θεός ἤ δαίμων , προσέτι δέ ἥρως εἴδωλον διάγω , ὁ μέν χρυσόω , ὁ δέ ἀμφιέννυμι στολή διάχρυσος . καί πᾶς οὗτος ὁ προσήκω μῦθος κατά ὁ παραδίδωμι ἱστορία ἐν διασκευή πολυτελής παράκειμαι . ἕπομαι δέ αὐτός καί Νύξ εἴδωλον καί ʽ ἡμέρα , Γῆ τε καί Οὐρανός , καί Ἠώς καί Μεσημβρία , τε δέ ὁ χρύσωμα καί ἀργύρωμα πλῆθος οὕτως ἄν τις ὑπονοέω ὅσος εἰμί εἷς γάρ ὁ φίλος Διονύσιος ὁ ἐπιστολίαγραφος χίλιοι παῖς πομπεύω ἀργύρωμα ἔχω , ὅς οὐδείς ἐλαχύς ὁλκή ἔχω δραχμή χίλιοι , βασιλικός δέ παῖς παρέρχομαι ἑξακόσιοι χρύσωμα ἔχω , ἔπειτα γυνή ἐκ χρύσεος κάλπις μύρον ῥαίνω εἰς διακόσιοι . οὗτος δέ ἑξῆς πομπεύω ἐν χρυσόπους μέν φορεῖον ὀγδοήκοντα γυνή , ἐν ἀργυρόπους δέ πεντακόσιοι κάθημαι , πολυτελής διασκευάζω . καί ὁ μέν πομπή ὁ ἐπιφανής οὗτος εἰμί .