athenaeus-soph.deipnosophistae 3.80
ταῦτ’ ἐκθεμένου τἀριστάρχεια δόγματα τοῦ ʽ Ῥωμαίων μεγαλοσοφιστοῦ ὁ Κύνουλκος ἔφη · Δάματερ σοφίας οὐκ ἐτὸς ἄρα ψαμμακοσίους ἔχει μαθητὰς ὁ θαυμάσιος Βλεψίας καὶ πλοῦτον ἀπηνέγκατο τοσοῦτον ἐκ τῆς καλῆς ταύτης σοφίας ὑπὲρ Γοργίαν καὶ Πρωταγόραν . ὅθεν ὀκνῶ μὰ τὰς θεὰς εἰπεῖν πότερον αὐτὸς οὐ βλέπει ἢ οἱ ἑαυτοὺς μαθητὰς αὐτῷ παραδιδόντες πάντες ἕνα ἔχουσιν ὀφθαλμόν , ὡς μόλις διὰ τὸ πλῆθος ὁρᾶν . μακαρίους οὖν αὐτούς , μᾶλλον δὲ μακαρίτας εἶναί φημι τοιαύτας δείξεις τῶν διδασκάλων ποιουμένων . πρὸς ὃν ὁ Μάγνος φιλοτράπεζος ὢν καὶ τὸν γραμματικὸν τοῦτον ὑπερεπαινῶν διὰ τὴν ἐκτένειαν ἔφη · οὗτοι ἀνιπτόποδες , χαμαιευνάδες , ἀερίοικοι , κατὰ τὸν κωμικὸν Εὔβουλον , ἀνόσιοι λάρυγγες , ἀλλοτρίων κτεάνων παραδειπνίδες , οὐ χὠ προπάτωρ ὑμῶν Διογένης πλακοῦντά ποτε ἐσθίων ἐν δείπνῳ λάβρως πρὸς τὸν πυνθανόμενον ἔλεγεν ἄρτον ἐσθίειν καλῶς πεποιημένον ; ὑμεῖς δ’ ᾽ ὦ λοπαδάγχαι κατὰ τὸν αὐτὸν ποιητὴν Εὔβουλον , λευκῶν ὑπογαστριδίων,᾽ ἑτέροις οὐ παραχωροῦντες φθέγγεσθε καὶ τὰς ἡσυχίας οὐκ ἄγετε ἕως ἄν τις ὑμῖν ὡς κυνιδίοις ἄρτων ἢ ὀστέων προσρίψῃ . πόθεν ὑμῖν εἰδέναι ὅτι καὶ κύβοι , οὐχ οὓς ἀεὶ μεταχειρίζεσθε , ἄρτοι εἰσὶ τετράγωνοι , ἡδυσμένοι ἀννήθῳ καὶ τυρῷ καὶ ἐλαίῳ , ὥς φησιν ʽ Ἡρακλείδης ἐν Ὀψαρτυτικῷ ; παρεῖδε δὲ τοῦτον ὁ Βλεψίας , ὥσπερ καὶ τὸν θαργηλὸν , ὅν τινες καλοῦσι θαλύσιον Κράτης δ’ ἐν β’ Ἀττικῆς διαλέκτου θάργηλον καλεῖσθαι τὸν ἐκ τῆς συγκομιδῆς πρῶτον γινόμενον ἄρτον καὶ τὸν σησαμίτην . οὐχ ἑώρακε δὲ οὐδὲ τὸν ἀνάστατον καλούμενον , ὃς ταῖς ἀρρηφόροις γίνεται , ἐστὶ δὲ καὶ ὁ πυραμοῦς ἄρτος διὰ σησάμων πεττόμενος καὶ τάχα ὁ αὐτὸς τῷ σησαμίτῃ ὤν . μνημονεύει δὲ πάντων τούτων Τρύφων ἐν αʹ φυτικῶν , καθάπερ καὶ τῶν θιαγόνων ὀνομαζομένων οὗτοι δ’ εἰσὶν ἄρτοι θεοῖς πεττόμενοι ἐν Αἰτωλίᾳ , δραμίκες δὲ καὶ δραμεῖς παρ’ Ἀθαμᾶσιν ἄρτοι τινὲς οὕτως καλοῦνται .
Lemmas: οὗτος ἐκτίθημι ἀριστάρχειος δόγμα ὁ ʽ Ῥωμαῖος μεγαλοσοφιστής ὁ Κύνουλκος φημί · Δημήτηρ σοφία οὐ ἐτός ἄρα ψαμμακόσιοι ἔχω μαθητής ὁ θαυμάσιος Βλεψίας καί πλοῦτος ἀποφέρω τοσοῦτος ἐκ ὁ καλός οὗτος σοφία ὑπέρ Γοργίας καί Πρωταγόρας . ὅθεν ὀκνέω μά ὁ θεά λέγω πότερος αὐτός οὐ βλέπω ἤ ὁ ἑαυτοῦ μαθητής αὐτός παραδίδωμι πᾶς εἷς ἔχω ὀφθαλμός , ὡς μόλις διά ὁ πλῆθος ὁράω . μακάριος οὖν αὐτός , μάλα δέ μακαρίτης εἰμί φημί τοιοῦτος δεῖξις ὁ διδάσκαλος ποιέω . πρός ὅς ὁ Μάγνος φιλοτράπεζος εἰμί καί ὁ γραμματικός οὗτος ὑπερεπαινέω διά ὁ ἐκτένεια φημί · οὗτος ἀνιπτόπους , χαμαιεύνης , ἀερίοικος , κατά ὁ κωμικός Εὔβουλος , ἀνόσιος λάρυγξ , ἀλλότριος κτέανον παραδειπνίς , οὐ ὁ προπάτωρ σύ Διογένης πλακοῦς ποτέ ἐσθίω ἐν δεῖπνον λάβρος πρός ὁ πυνθάνομαι λέγω ἄρτος ἐσθίω καλός ποιέω ; σύ δέ ἒ ὦ λοπαδάγχης κατά ὁ αὐτός ποιητής Εὔβουλος , λευκός ὑπογαστρίδιον ἕτερος οὐ παραχωρέω φθέγγομαι καί ὁ ἡσυχία οὐ ἄγω ἕως ἄν τις σύ ὡς κυνίδιον ἄρτος ἤ ὀστέον προσρίπτω . πόθεν σύ οἶδα ὅτι καί κύβος , οὐ ὅς ἀεί μεταχειρίζω , ἄρτος εἰμί τετράγωνος , ἡδύνω ἄνηθον καί τυρός καί ἔλαιον , ὡς φημί ʽ Ἡρακλείδης ἐν Ὀψαρτυτικός ; παροράω δέ οὗτος ὁ Βλεψίας , ὥσπερ καί ὁ θαργηλός , ὅς τις καλέω θαλύσιος Κράτης δέ ἐν βʹ Ἀττικός διάλεκτος θάργηλος καλέω ὁ ἐκ ὁ συγκομιδή πρῶτος γίγνομαι ἄρτος καί ὁ σησαμίτης . οὐ ὁράω δέ οὐδέ ὁ ἀνάστατος καλέω , ὅς ὁ ἀρρηφόρος γίγνομαι , εἰμί δέ καί ὁ πυραμοῦς ἄρτος διά σήσαμον πέσσω καί τάχα ὁ αὐτός ὁ σησαμίτης εἰμί . μνημονεύω δέ πᾶς οὗτος Τρύφων ἐν αʹ φυτικός , καθά καί ὁ θιαγών ὀνομάζω οὗτος δέ εἰμί ἄρτος θεός πέσσω ἐν Αἰτωλία , δραμίκες δέ καί δραμεύς παρά Ἀθαμάν ἄρτος τις οὕτως καλέω .