athenaeus-soph.deipnosophistae 3.20
μῆλα . ταῦτα Μνησίθεος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν μῆλα Δελφικὰ καλεῖ . Δίφιλος δέ φησι τῶν μήλων τὰ χλωρὰ καὶ μηδέπω πέπονα κακόχυλα εἶναι καὶ κακοστόμαχα ἐπιπολαστικά τε καὶ χολῆς γεννητικὰ νοσοποιά τε καὶ φρίκης παραίτια . τῶν δὲ πεπόνων εὐχυλότερα μὲν εἶναι τὰ γλυκέα καὶ εὐεκκριτώτερα διὰ τὸ στῦψιν μὴ ἔχειν , κακοχυλότερα δὲ εἶναι τὰ ὀξέα καὶ στατικώτερα . τὰ δὲ τῆς γλυκύτητος ὑφειμένα , προσλαμβάνοντα δ’ εὐστομεῖν διὰ τὴν ποσὴν στῦψιν εὐστομαχώτερα . εἶναι δὲ αὐτῶν τὰ μὲν θερινὰ κακοχυλότερα , τὰ δὲ φθινοπωρινὰ εὐχυλότερα . τὰ δὲ καλούμενα ὀρβικλᾶτα μετὰ στύψεως ἡδείας ἔχοντα καὶ γλυκύτητα εὐστόμαχα εἶναι . τὰ δὲ σητάνια λεγόμενα , προσέτι δὲ τὰ πλατάνια εὔχυλα μὲν καὶ εὐέκκριτα , οὐκ εὐστόμαχα δέ . τὰ δὲ Μορδιανὰ καλούμενα γίνεται μὲν κάλλιστα ἐν Ἀπολλωνίᾳ τῇ Μορδίῳ λεγομένῃ , ἀναλογεῖ δὲ τοῖς ὀρβικλάτοις . τὰ δὲ κυδώνια , ὧν ἔνια καὶ στρουθία λέγεται , κοινῶς ἁπάντων ἐστὶ τῶν μήλων εὐστομαχώτατα καὶ μάλιστα τὰ πέπονα . Γλαυκίδης δέ φησιν ἄριστα τῶν ἀκροδρύων εἶναι μῆλα κυδώνια , φαύλια , στρουθία . Φυλότιμος δ’ ἐν γ’ καὶ ι’ περὶ τροφῆς τὰ μῆλα , φησί , τὰ μὲν ἐαρινὰ δυσπεπτότερα πολὺ τῶν ἀπίων καὶ τὰ ὠμὰ τῶν ὠμῶν καὶ τὰ πέπονα τῶν πεπόνων . τὰς δὲ δυνάμεις ἔχει τῶν ὑγρῶν τὰ μὲν ὀξέα καὶ μήπω πέπονα στρυφνοτέρας καὶ ποσῶς ὀξείας χυμόν τε ἀναδίδωσιν εἰς τὸ σῶμα τὸν καλούμενον ξυστικόν . καθόλου τε τὰ μῆλα τῶν ἀπίων δυσπεπτότερα εἶναι , διότι τὰ μὲν ἐλάττω φαγόντες ἧττον , τὰς δὲ πλείους προσαράμενοι μᾶλλον πέττομεν . ξυστικὸς δὲ γίνεται χυμὸς ἐξ αὐτῶν ὁ λεγόμενος ὑπὸ Πραξαγόρου ὑαλώδης , διότι τὰ μὴ κατεργαζόμενα παχυτέρους ἕξει τοὺς χυμούς · ἀπεδείχθη δὲ καθόλου τὰ μῆλα δυσκατεργαστότερα τῶν ἀπίων , καὶ ὅτι τὰ στρυφνὰ μᾶλλον ἔτι παχυτέρους παρασκευάζειν εἴωθεν αὐτούς . τὰ δὲ χειμερινὰ τῶν μήλων τὰ μὲν κυδώνια στρυφνοτέρους , τὰ δὲ στρουθία τοὺς χυμοὺς ἐλάττους ἀναδίδωσι καὶ στρυφνοτέρους ἧττον πέττεσθαί τε μᾶλλον δύναται Νίκανδρος δ’ ὁ Θυατειρηνὸς τὰ κυδώνια μῆλα στρουθία φησὶ καλεῖσθαι ἀγνοῶν . Γλαυκίδης γὰρ ἱστορεῖ ἄριστα λέγων τῶν ἀκροδρύων εἶναι μῆλα κυδώνια , φαύλια , στρουθία .
Lemmas: μῆλον . οὗτος Μνησίθεος ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί ἐδεστής μῆλον Δελφικός καλέω . Δίφιλος δέ φημί ὁ μῆλον ὁ χλωρός καί μηδέπω πέπων κακόχυλος εἰμί καί κακοστόμαχος ἐπιπολαστικός τε καί χολή γεννητικός νοσοποιός τε καί φρίκη παραίτιος . ὁ δέ πέπων εὔχυλος μέν εἰμί ὁ γλυκύς καί εὐέκκριτος διά ὁ στῦψις μή ἔχω , κακοχυλός δέ εἰμί ὁ ὀξύς καί στατικός . ὁ δέ ὁ γλυκύτης ὑφίημι , προσλαμβάνω δέ εὐστομέω διά ὁ ποσός στῦψις εὐστόμαχος . εἰμί δέ αὐτός ὁ μέν θερινός κακοχυλός , ὁ δέ φθινοπωρινός εὔχυλος . ὁ δέ καλέω ὀρβικλᾶτον μετά στῦψις ἡδύς ἔχω καί γλυκύτης εὐστόμαχος εἰμί . ὁ δέ σητάνιον λέγω , προσέτι δέ ὁ πλατάνιον εὔχυλος μέν καί εὐέκκριτος , οὐ εὐστόμαχος δέ . ὁ δέ Μορδιανόν καλέω γίγνομαι μέν καλός ἐν Ἀπολλώνιος ὁ Μορδία λέγω , ἀναλογέω δέ ὁ ὀρβικλᾶτον . ὁ δέ κυδώνιος , ὅς ἔνιοι καί στρουθίον λέγω , κοινός ἅπας εἰμί ὁ μῆλον εὐστόμαχος καί μάλα ὁ πέπων . Γλαυκίδης δέ φημί ἀγαθός ὁ ἀκρόδρυα εἰμί μῆλον κυδώνιος , φαύλιος , στρουθίον . Φυλότιμος δέ ἐν γε καί ιι περί τροφή ὁ μῆλον , φημί , ὁ μέν ἐαρινός δύσπεπτος πολύς ὁ ἀπίων καί ὁ ὠμός ὁ ὠμός καί ὁ πέπων ὁ πέπων . ὁ δέ δύναμις ἔχω ὁ ὑγρός ὁ μέν ὀξύς καί μήπω πέπων στρυφνός καί ποσός ὀξύς χυμός τε ἀναδίδωμι εἰς ὁ σῶμα ὁ καλέω ξυστικός . καθόλου τε ὁ μῆλον ὁ ἀπίων δύσπεπτος εἰμί , διότι ὁ μέν ἐλαχύς ἐσθίω ἥσσων , ὁ δέ πολύς προσαίρω μάλα πέσσω . ξυστικός δέ γίγνομαι χυμός ἐκ αὐτός ὁ λέγω ὑπό Πραξαγόρας ὑαλώδης , διότι ὁ μή κατεργάζομαι παχύς ἔχω ὁ χυμός · ἀποδείκνυμι δέ καθόλου ὁ μῆλον δυσκατέργαστος ὁ ἀπίων , καί ὅτι ὁ στρυφνός μάλα ἔτι παχύς παρασκευάζω εἴωθα αὐτός . ὁ δέ χειμερινός ὁ μῆλον ὁ μέν κυδώνιος στρυφνός , ὁ δέ στρουθίον ὁ χυμός ἐλαχύς ἀναδίδωμι καί στρυφνός ἥσσων πέσσω τε μάλα δύναμαι Νίκανδρος δέ ὁ Θυατειρηνός ὁ κυδώνιος μῆλον στρουθίον φημί καλέω ἀγνοέω . Γλαυκίδης γάρ ἱστορέω ἀγαθός λέγω ὁ ἀκρόδρυα εἰμί μῆλον κυδώνιος , φαύλιος , στρουθίον .