athenaeus-soph.deipnosophistae 4.31
Ἀρκαδικὸν δὲ δεῖπνον διαγράφων ὁ Μιλήσιος Ἑκαταῖος ἐν τῇ τρίτῃ τῶν Γενεαλογιῶν μάζας φησὶν εἶναι καὶ ὕεα κρέα . Ἁρμόδιος δὲ ὁ Λεπρεάτης ἐν τῷ περὶ τῶν κατὰ Φιγάλειαν Νομίμων ὁ κατασταθείς , φησί , παρὰ Φιγαλεῦσι σίταρχος ἔφερε τῆς ἡμέρας οἴνου τρεῖς χόας καὶ ἀλφίτων μέδιμνον καὶ τυροῦ πεντάμνουν καὶ τἄλλα τὰ πρὸς τὴν ἄρτυσιν τῶν ἱερείων ἁρμόττοντα . ἡ δὲ πόλις παρεῖχεν ἑκατέρῳ τῶν χορῶν τρία πρόβατα καὶ μάγειρον ὑδριαφόρον τε καὶ τραπέζας καὶ βάθρα πρὸς τὴν καθέδραν καὶ τὴν τοιαύτην ἅπασαν παρασκευήν , τὴν δὲ τῶν περὶ τὸν μάγειρον σκευῶν ὁ χορηγός , τὸ δὲ δεῖπνον ἦν τοιοῦτο · τυρὸς καὶ φυστὴ μᾶζα νόμου χάριν ἐπὶ χαλκῶν κανῶν τῶν παρά τισι καλουμένων μαζονόμων , ἀπὸ τῆς χρείας εἰληφότων τὴν ἐπωνυμίαν ὁμοῦ δὲ τῇ μάζῃ καὶ τῷ τυρῷ σπλάγχνον καὶ ἅλες προσφαγεῖν . καθαγισάντων δὲ ταῦτα ἐν κεραμέᾳ κοτταβίδι πιεῖν ἑκάστῳ μικρόν , καὶ ὁ προσφέρων ἂν εἶπεν ᾽ εὐδειπνίας · εἶτα δ’ εἰς τὸ κοινὸν ζωμὸς καὶ περίκομμα , πρόσχερα δὲ ἑκάστῳ δύο κρέα . ἐνόμιζον δ’ ἐν ἅπασι τοῖς δείπνοις , μάλιστα δὲ τοῖς λεγομένοις μαζῶσι τοῦτο γὰρ ἔτι καὶ νῦν ἡ Διονυσιακὴ σύνοδος ἔχει τοὔνομα—τοῖς ἐσθίουσι τῶν νέων ἀνδρικώτερον ζωμὸν τ’ ἐγχεῖν πλείω καὶ μάζας καὶ ἄρτους παραβάλλειν . γενναῖος γὰρ ὁ τοιοῦτος ἐκρίνετο καὶ ἀνδρώδης ὑπάρχειν θαυμαστὸν γὰρ ἦν καὶ περιβόητον παρ᾽ · αὐτοῖς ἡ πολυφαγία . μετὰ δὲ τὸ δεῖπνον σπονδὰς ἐποιοῦντο οὐκ ἀπονιψάμενοι τὰς χεῖρας , ἀλλ’ ἀποματτόμενοι τοῖς ψωμοῖς καὶ τὴν ἀπομαγδαλίαν ἕκαστος ἀπέφερε , τοῦτο ποιοῦντες ἕνεκα τῶν ἐν ταῖς ἀμφόδοις γινομένων νυκτερινῶν φόβων , ἀπὸ δὲ τῶν σπονδῶν παιὰν ᾄδεται . ὅταν δὲ τοῖς ἥρωσι θύωσι , βουθυσία μεγάλη γίνεται καὶ ἑστιῶνται πάντες μετὰ τῶν δούλων οἱ δὲ παῖδες ἐν ταῖς ἑστιάσεσι μετὰ τῶν πατέρων ἐπὶ λίθων καθήμενοι γυμνοὶ συνδειπνοῦσιν . Θεόπομπος δ’ ἐν τῇ ἕκτῃ καὶ τεσσαρακοστῇ τῶν Φιλιππικῶν οἱ Ἀρκάδες , φησίν , ἐν ταῖς ἑστιάσεσιν ὑποδέχονται τοὺς δεσπότας καὶ τοὺς δούλους καὶ μίαν πᾶσι τράπεζαν παρασκευάζουσι καὶ τὰ σιτία πᾶσιν εἰς τὸ μέσον παρατιθέασι καὶ κρατῆρα τὸν αὐτὸν πᾶσι κιρνᾶσι .
Lemmas: Ἀρκαδικός δέ δεῖπνον διαγράφω ὁ Μιλήσιος Ἑκαταῖος ἐν ὁ τρίτος ὁ Γενεαλογία μᾶζα φημί εἰμί καί ὕης κρέας . Ἁρμόδιος δέ ὁ Λεπρεάτης ἐν ὁ περί ὁ κατά Φιγάλεια Νόμιμος ὁ καθίστημι , φημί , παρά Φιγαλεύς σίταρχος φέρω ὁ ἡμέρα οἶνος τρεῖς χοῦς καί ἄλφιτον μέδιμνος καί τυρός πεντάμνους καί ἄλλος ὁ πρός ὁ ἄρτυσις ὁ ἱερεῖον ἁρμόζω . ὁ δέ πόλις παρέχω ἑκάτερος ὁ χορός τρεῖς πρόβατον καί μάγειρος ὑδριαφόρος τε καί τράπεζα καί βάθρον πρός ὁ καθέδρα καί ὁ τοιοῦτος ἅπας παρασκευή , ὁ δέ ὁ περί ὁ μάγειρος σκεῦος ὁ χορηγός , ὁ δέ δεῖπνον εἰμί τοιοῦτος · τυρός καί φυστή μᾶζα νόμος χάριν ἐπί χάλκεος κάνεον ὁ παρά τις καλέω μαζονόμος , ἀπό ὁ χρεία λαμβάνω ὁ ἐπωνυμία ὁμοῦ δέ ὁ μᾶζα καί ὁ τυρός σπλάγχνον καί ἅλς προσεσθίω . καθαγίζω δέ οὗτος ἐν κεράμεος κοτταβίς πίνω ἕκαστος μικρός , καί ὁ προσφέρω ἄν λέγω ἒ εὐδειπνία · εἶτα δέ εἰς ὁ κοινός ζωμός καί περίκομμα , πρόσχερος δέ ἕκαστος δύο κρέας . νομίζω δέ ἐν ἅπας ὁ δεῖπνον , μάλα δέ ὁ λέγω μαζῶνες οὗτος γάρ ἔτι καί νῦν ὁ Διονυσιακός σύνοδος ἔχω τοὔνομα—τοῖς ἐσθίω ὁ νέος ἀνδρικός ζωμός τε ἐγχέω πολύς καί μᾶζα καί ἄρτος παραβάλλω . γενναῖος γάρ ὁ τοιοῦτος κρίνω καί ἀνδρώδης ὑπάρχω θαυμαστός γάρ εἰμί καί περιβόητος παρά · αὐτός ὁ πολυφαγία . μετά δέ ὁ δεῖπνον σπονδή ποιέω οὐ ἀπονίζω ὁ χείρ , ἀλλά ἀπομάσσω ὁ ψωμός καί ὁ ἀπομαγδαλία ἕκαστος ἀποφέρω , οὗτος ποιέω ἕνεκα ὁ ἐν ὁ ἄμφοδος γίγνομαι νυκτερινός φόβος , ἀπό δέ ὁ σπονδή παιάν ἀείδω . ὅταν δέ ὁ ἥρως θύω , βουθυσία μέγας γίγνομαι καί ἑστιόομαι πᾶς μετά ὁ δοῦλος ὁ δέ παῖς ἐν ὁ ἑστίασις μετά ὁ πατήρ ἐπί λίθος κάθημαι γυμνός συνδειπνέω . Θεόπομπος δέ ἐν ὁ ἕκτος καί τεσσαρακοστός ὁ Φιλιππικός ὁ Ἀρκάς , φημί , ἐν ὁ ἑστίασις ὑποδέχομαι ὁ δεσπότης καί ὁ δοῦλος καί εἷς πᾶς τράπεζα παρασκευάζω καί ὁ σιτίον πᾶς εἰς ὁ μέσος παρατίθημι καί κρατήρ ὁ αὐτός πᾶς κιρνάω .