athenaeus-soph.deipnosophistae 11.4
δ’ ἐστὶ ζητῆσαι εἰ οἱ ἀρχαῖοι μεγάλοις ἔπινον ποτηρίοις . Δικαίαρχος μὲν γὰρ ὁ Μεσσήνιος , ὁ Ἀριστοτέλους μαθητής , ἐν τῷ περὶ Ἀλκαίου μικροῖς φησιν αὐτοὺς ἐκπώμασι κεχρῆσθαι καὶ ὑδαρέστερον πεπωκέναι . χαμαιλέων δ’ ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ περὶ Μέθης , εἴ γε τῆς φωνῆς μνημονεύω , φησὶν ᾽ εἰ δὲ οἱ ταῖς ἐξουσίαις χρώμενοι καὶ τῷ πλουτεῖν προτιμῶσι τὴν μέθην ταύτην · οὐδὲν θαυμαστόν , οὐκ ἔχοντες γὰρ ἑτέραν ἡδονὴν ταύτης καλλίω οὐδὲ μᾶλλον εὐχερῆ καταφεύγουσιν εἰκότως ἐπὶ τὸν οἶνον . ὅθεν δὴ καὶ τὰ μεγάλα τῶν ἐκπωμάτων ἐπιχώρια γέγονε τοῖς δυνάσταις . οὐ γὰρ παλαιὸν οὐδὲ τοῦτὸ γέ ἐστι παρὰ τοῖς Ἕλλησιν , ἀλλὰ νεωστὶ εὑρέθη , πεμφθὲν ἐκ τῶν βαρβάρων , ἐκεῖνοι γάρ ἀπεστερημένοι τῆς παιδείας ὁρμῶσιν ἐπὶ τὸν πολὺν οἶνον καὶ πορίζονται τροφὰς περιέργους καὶ παντοίας , ἐν δὲ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις οὔτ’ ἐν γραφαῖς οὔτ’ ἐπὶ τῶν πρότερον εὑρήσομεν ποτήριον εὐμέγεθες εἰργασμένον πλὴν τῶν ἐπὶ τοῖς ἡρωικοῖς . τὸ γὰρ ῥυτὸν ὀνομαζόμενον μόνοις τοῖς ἥρωσιν ἀπεδίδοσαν . ὃ καὶ δόξει τισὶν ἔχειν ἀπορίαν , εἰ μή τις ἄρα φήσειε διὰ τὴν ὀξύτητα τῆς ἐπιφανείας τῶν δαιμόνων καταδειχθῆναι τοῦτο . χαλεποὺς γὰρ καὶ πλήκτας τοὺς ἥρωας νομίζουσι καὶ μᾶλλον νύκτωρ ἢ μεθ’ ἡμέραν . ὅπως οὖν μὴ διὰ τὸν τρόπον , ἀλλὰ διὰ τὴν μέθην φαίνωνται τοιοῦτοι , δημιουργοῦσιν αὐτοὺς πίνοντας ἐκπώμασι μεγάλοις . καί μοι δοκοῦσι λέγειν οὐ κακῶς οἱ φάσκοντες τὸ μέγα ποτήριον φρέαρ ἀργυροῦν εἶναι.᾽ ἐν τούτοις ἀγνοεῖν ἔοικεν ὁ Χαμαιλέων ὅτι οὔκ ἐστι μικρὸν τὸ παρ’ Ὁμήρῳ διδόμενον τῷ Κύκλωπι ὑπ’ ᾽ Ὀδυσσέως κισσύβιον . οὐ γὰρ ἂν τρὶς πιὼν οὕτως κατηνέχθη ὑπὸ μέθης τηλικοῦτος ὤν . ἦν οὖν καὶ τότε μεγάλα ποτήρια , εἰ μὴ αἰτιάσεταί τις τὴν δύναμιν τοῦ οἴνου , ἣν αὐτὸς Ὅμηρος ἐξηγήσατο , ἢ τὸ ἄηθες τῆς πόσεως τοῦ Κύκλωπος , ἐπεὶ τὰ πολλὰ ἐγαλακτοπότει . ἢ τάχα καὶ βαρβαρικὸν ἦν τὸ ἔκπωμα , εἴπερ μέγα ἦν , ἐκ τῆς τῶν Κικόνων εἰλημμένον λείας , τί οὖν ἔχομεν λέγειν περὶ τοῦ Νέστορος ποτηρίου , ὃ μόλις ἂν νέος βαστάσαι ἴσχυσεν , Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρε ; περὶ οὗ καὶ αὐτοῦ διδάξει τι ἡμᾶς ὁ Πλούταρχος . ὥρα οὖν κατακλίνεσθαι .
Lemmas: δέ εἰμί ζητέω εἰ ὁ ἀρχαῖος μέγας πίνω ποτήριον . Δικαίαρχος μέν γάρ ὁ Μεσσήνιος , ὁ Ἀριστοτέλης μαθητής , ἐν ὁ περί Ἀλκαῖος μικρός φημί αὐτός ἔκπωμα χράω καί ὑδαρής πίνω . χαμαιλέων δέ ὁ Ἡρακλεώτης ἐν ὁ περί Μέθη , εἰ γε ὁ φωνή μνημονεύω , φημί ἒ εἰ δέ ὁ ὁ ἐξουσία χράω καί ὁ πλουτέω προτιμάω ὁ μέθη οὗτος · οὐδείς θαυμαστός , οὐ ἔχω γάρ ἕτερος ἡδονή οὗτος καλός οὐδέ μάλα εὐχερής καταφεύγω ἔοικα ἐπί ὁ οἶνος . ὅθεν δή καί ὁ μέγας ὁ ἔκπωμα ἐπιχώριος γίγνομαι ὁ δυνάστης . οὐ γάρ παλαιός οὐδέ οὗτος γε εἰμί παρά ὁ Ἕλλην , ἀλλά νεωστί εὑρίσκω , πέμπω ἐκ ὁ βάρβαρος , ἐκεῖνος γάρ ἀποστερέω ὁ παιδεία ὁρμάω ἐπί ὁ πολύς οἶνος καί πορίζω τροφή περίεργος καί παντοῖος , ἐν δέ ὁ περί ὁ Ἑλλάς τόπος οὔτε ἐν γραφή οὔτε ἐπί ὁ πρότερος εὑρίσκω ποτήριον εὐμεγέθης ἐργάζομαι πλήν ὁ ἐπί ὁ ἡρωϊκός . ὁ γάρ ῥυτός ὀνομάζω μόνος ὁ ἥρως ἀποδίδωμι . ὅς καί δοκέω τις ἔχω ἀπορία , εἰ μή τις ἄρα φημί διά ὁ ὀξύτης ὁ ἐπιφάνεια ὁ δαίμων καταδείκνυμι οὗτος . χαλεπός γάρ καί πλήκτης ὁ ἥρως νομίζω καί μάλα νύκτωρ ἤ μετά ἡμέρα . ὅπως οὖν μή διά ὁ τρόπος , ἀλλά διά ὁ μέθη φαίνω τοιοῦτος , δημιουργέω αὐτός πίνω ἔκπωμα μέγας . καί ἐγώ δοκέω λέγω οὐ κακός ὁ φάσκω ὁ μέγας ποτήριον φρέαρ ἀργύρεος ἕννυμι ἐν οὗτος ἀγνοέω ἔοικα ὁ Χαμαιλέων ὅτι οὐ εἰμί μικρός ὁ παρά Ὅμηρος δίδωμι ὁ Κύκλωψ ὑπό ἒ Ὀδυσσεύς κισσύβιον . οὐ γάρ ἄν τρίς πίνω οὕτως καταφέρω ὑπό μέθη τηλικοῦτος εἰμί . εἰμί οὖν καί τότε μέγας ποτήριον , εἰ μή αἰτιάομαι τις ὁ δύναμις ὁ οἶνος , ὅς αὐτός Ὅμηρος ἐξηγέομαι , ἤ ὁ ἀήθης ὁ πόσις ὁ Κύκλωψ , ἐπεί ὁ πολύς γαλακτοποτέω . ἤ τάχα καί βαρβαρικός εἰμί ὁ ἔκπωμα , εἴπερ μέγας εἰμί , ἐκ ὁ ὁ Κίκονες λαμβάνω λεία , τίς οὖν ἔχω λέγω περί ὁ Νέστωρ ποτήριον , ὅς μόλις ἄν νέος βαστάζω ἰσχύω , Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί ἀείρω ; περί ὅς καί αὐτός διδάσκω τις ἐγώ ὁ Πλούταρχος . ὥρα οὖν κατακλίνω .