ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.6
ταῦτ’ εἴληφεν ὁ Εὐριπίδης ἐκ τῶν τοῦ Κολοφωνίου ἐλεγείων Ξενοφάνους οὕτως εἰρηκότος ἀλλ’ εἰ μὲν ταχυτῆτι ποδῶν νίκην τις ἄροιτο ἢ πενταθλεύων , ἔνθα Διὸς τέμενος πὰρ Πίσαο ῥοῇσ’ ἐν Ὀλυμπίῃ , εἴτε παλαίων ἢ καὶ πυκτοσύνην ἀλγινόεσσαν ἔχων , εἴτε τὸ · δεινὸν ἄεθλον ὃ παγκράτιον καλέουσιν , ἀστοῖσὶν κ’ εἴη κυδρότερος προσορᾶν καί κε προεδρίην φανερὴν ἐν ἀγῶσιν ἄροιτο καί κεν σῖτ’ εἴη δημοσίων κτεάνων ἐκ πόλιος καὶ δῶρον ὅ οἱ κειμήλιον εἴη · εἴτε καὶ ἵπποισιν , ταῦτά κε πάντα λάχοι , οὐκ ἐὼν ἄξιος ὥσπερ ἐγώ . ῥώμης γὰρ ἀμείνων ἀνδρῶν ἠδ’ ἵππων ἡμετέρη σοφίη . ἀλλ’ εἰκῇ μάλα τοῦτο νομίζεται , οὐδὲ δίκαιον προκρίνειν ῥώμην τῆς ἀγαθῆς σοφίης . οὔτε γὰρ εἰ πύκτης ἀγαθῆς λαοῖσι μετείη οὔτ’ εἰ πενταθλεῖν οὔτε παλαισμοσύνην , οὐδὲ μὲν εἰ ταχυτῆτι ποδῶν , τόπερ ἐστὶ πρότιμον ῥώμης ὅσσ’ ἀνδρῶν ἔργ’ ἐν ἀγῶνι πέλει , τοὔνεκεν ἂν δὴ μᾶλλον ἐν εὐνομίῃ πόλις εἴη . σμικρὸν δ’ ἄν τι πόλει χάρμα γένοιτ’ ἐπὶ τῷ , εἴ τις ἀεθλεύων νικῷ Πίσαο παρ’ ὄχθας · οὐ γὰρ πιαίνει ταῦτα μυχοὺς πόλεως . πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα ὁ Ξενοφάνης κατὰ τὴν ἑαυτοῦ σοφίαν ἐπαγωνίζεται , διαβάλλων ὡς ἄχρηστον καὶ ἀλυσιτελὲς τὸ τῆς ἀθλήσεως εἶδος . καὶ ὁ Ἀχαιὸς δὲ ὁ Ἐρετριεὺς περὶ τῆς εὐεξίας τῶν ἀθλητῶν διηγούμενός φησι γυμνοὶ γὰρ ὀσφύν , φαιδίμους βραχίονας ἥβῃ σφριγῶντες ἐμπορεύονται , νέῳ στίλβοντες ἄνθει καρτερὰς ἐπωμίδας · ἄδην δ’ ἐλαίου στέρνα κἀσπίδων κύτος χρίουσιν ὡς ἔχοντες οἴκοθεν τρυφήν .
Lemmas: οὗτος λαμβάνω ὁ Εὐριπίδης ἐκ ὁ ὁ Κολοφώνιος ἐλεγεῖον Ξενοφάνης οὕτως λέγω ἀλλά εἰ μέν ταχυτής πούς νίκη τις ἀείρω ἤ πενταθλεύω , ἔνθα Ζεύς τέμενος παρά Πίσα ῥοή ἐν Ὀλυμπία , εἴτε παλαίω ἤ καί πυκτοσύνη ἀλγινόεις ἔχω , εἴτε ὁ · δεινός ἆθλον ὅς παγκράτιον καλέω , ἀστός ἄν εἰμί κυδρός προσοράω καί ἄν προεδρία φανερός ἐν ἀγών ἀείρω καί ἄν σῖτος εἰμί δημόσιος κτέανον ἐκ πόλις καί δῶρον ὅς ἕ κειμήλιον εἰμί · εἴτε καί ἵππος , οὗτος ἄν πᾶς λαγχάνω , οὐ εἰμί ἄξιος ὥσπερ ἐγώ . ῥώμη γάρ ἀγαθός ἀνήρ ἠδέ ἵππος ἡμέτερος σοφία . ἀλλά εἰκῇ μάλα οὗτος νομίζω , οὐδέ δίκαιος προκρίνω ῥώμη ὁ ἀγαθός σοφία . οὔτε γάρ εἰ πύκτης ἀγαθός λαός μέτειμι οὔτε εἰ πενταθλέω οὔτε παλαισμοσύνη , οὐδέ μέν εἰ ταχυτής πούς , ὁ εἰμί πρότιμος ῥώμη ὅσος ἀνήρ ἔργον ἐν ἀγών πέλω , ἕνεκα ἄν δή μάλα ἐν εὐνομία πόλις εἰμί . μικρός δέ ἄν τις πόλις χάρμα γίγνομαι ἐπί ὁ , εἰ τις ἀθλεύω νικάω Πίσα παρά ὄχθη · οὐ γάρ πιαίνω οὗτος μυχός πόλις . πολύς δέ καί ἄλλος ὁ Ξενοφάνης κατά ὁ ἑαυτοῦ σοφία ἐπαγωνίζομαι , διαβάλλω ὡς ἄχρηστος καί ἀλυσιτελής ὁ ὁ ἄθλησις εἶδος . καί ὁ Ἀχαιός δέ ὁ Ἐρετριεύς περί ὁ εὐεξία ὁ ἀθλητής διηγέομαι φημί γυμνός γάρ ὀσφῦς , φαίδιμος βραχίων ἥβη σφριγάω ἐμπορεύομαι , νέος στίλβω ἄνθος καρτερός ἐπωμίς · ἅδην δέ ἔλαιον στέρνον Ἀσπίς κύτος χρίω ὡς ἔχω οἴκοθεν τρυφή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.7
Ἡράκλειτος δ’ ἐν τῷ Ξενίζοντι Ἑλένην φησί τινα γυναῖκα πλεῖστα βεβρωκέναι . Ποσείδιππος δ’ ἐν ἐπιγράμμασι Φυρόμαχον , εἰς ὃν καὶ τόδ’ ἐπέγραψε · Φυρόμαχον τὸν πάντα φαγεῖν βορόν , οἷα κορώνην παννυχικήν , αὕτη ῥωγὰς ἔχει κάπετος χλαίνης ἐν τρύχει Πελληνίδος . ἀλλὰ σὺ τούτου καὶ χρῖε στήλην , Ἀττικέ , καὶ στεφάνου , εἴ ποτέ σοι προκύων συνεκώμασεν . ἦλθε δ’ ὁ μαυρὰ βλέψας ἐκ πελίων νωδὸς ἐπισκυνίων , ὁ τριχιδιφθερίας , μονολήκυθος · ἐκ γὰρ ἀγώνων τῶν τότε ληναίην ἦλθ’ ὑπὸ Καλλιόπην . Ἀμάραντος δὲ ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ σκηνῆς Ἡρόδωρόν φησι τὸν Μεγαρέα σαλπιγκτὴν γενέσθαι τὸ μὲν μέγεθος πηχῶν τριῶν καὶ ἡμίσους , εἶναι δὲ καὶ τὰς πλευρὰς ἰσχυρόν ἐσθίειν δὲ ἄρτων μὲν χοίνικας ἕξ , κρεῶν δὲ λίτρας εἴκοσιν οἵων ἂν εὑρήκῃ · πίνειν δὲ χοᾶς δύο καὶ σαλπίζειν ἅμα σάλπιγξι δυσί . κοιμᾶσθαι δὲ ἔθος εἶχεν ἐπὶ λεοντῆς μόνης , ἐσήμαινε δὲ σαλπίζων μέγιστον . Ἄργος γοῦν πολιορκοῦντος Δημητρίου τοῦ Ἀντιγόνου καὶ οὐ δυναμένων τῶν στρατιωτῶν τὴν ἑλέπολιν προσαγαγεῖν τοῖς τείχεσι διὰ τὸ βάρος , ταῖς δύο σάλπιγξι σημαίνων ὑπὸ τῆς ἁδρότητος τοῦ ἤχου τοὺς στρατιώτας ἠνάγκασε προθυμηθέντας προσαγαγεῖν τὴν μηχανήν . ἐνίκησε δὲ τὴν περίοδον δεκάκις καὶ ἐδείπνει καθήμενος , ὡς ἱστορεῖ Νέστωρ ἐν τοῖς θεατρικοῖς ὑπομνήμασι . καὶ γυνὴ δὲ ἐσάλπισεν Ἀγλαΐς ἡ Μεγακλέους ἐν τῇ πρώτῃ ἀχθείσῃ μεγάλῃ πομπῇ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , τὸ πομπικόν , περιθέτην ἔχουσα καὶ λόφον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς , ὡς δηλοῖ Ποσείδιππος ἐν ἐπιγράμμασιν . ἤσθιε δὲ καὶ αὐτὴ λίτρας μὲν κρεῶν δώδεκα , ἄρτων δὲ χοίνικας τέσσαρας καὶ ἔπινεν οἴνου χοᾶ .
Lemmas: Ἡράκλειτος δέ ἐν ὁ Ξενίζων Ἑλένη φημί τις γυνή πολύς βιβρώσκω . Ποσείδιππος δέ ἐν ἐπίγραμμα Φυρόμαχος , εἰς ὅς καί ὅδε ἐπιγράφω · Φυρόμαχος ὁ πᾶς ἐσθίω βορός , οἷος κορώνη παννυχικός , οὗτος ῥωγή ἔχω κάπετος χλαῖνα ἐν τρῦχος Πελλήνις . ἀλλά σύ οὗτος καί χρίω στήλη , Ἀττικός , καί στέφανος , εἰ ποτέ σύ προκύω συγκωμάζω . ἔρχομαι δέ ὁ μαυρός βλέπω ἐκ πέλιος νωδός ἐπισκύνιον , ὁ τριχιδιφθερίας , μονολήκυθος · ἐκ γάρ ἀγών ὁ τότε ληναῖος ἔρχομαι ὑπό Καλλιόπη . Ἀμάραντος δέ ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐν ὁ περί σκηνή Ἡρόδωρος φημί ὁ Μεγαρεύς σαλπιγκτής γίγνομαι ὁ μέν μέγεθος πῆχυς τρεῖς καί ἥμισυς , εἰμί δέ καί ὁ πλευρά ἰσχυρός ἐσθίω δέ ἄρτος μέν χοῖνιξ ἕξ , κρέας δέ λίτρα εἴκοσι οἷος ἄν εὑρίσκω · πίνω δέ χοοῦς δύο καί σαλπίζω ἅμα σάλπιγξ δύο . κοιμάω δέ ἔθος ἔχω ἐπί λεοντέη μόνος , σημαίνω δέ σαλπίζω μέγας . Ἄργος γοῦν πολιορκέω Δημήτριος ὁ Ἀντίγονος καί οὐ δύναμαι ὁ στρατιώτης ὁ ἑλέπολις προσάγω ὁ τεῖχος διά ὁ βάρος , ὁ δύο σάλπιγξ σημαίνω ὑπό ὁ ἁδροτής ὁ ἦχος ὁ στρατιώτης ἀναγκάζω προθυμέομαι προσάγω ὁ μηχανή . νικάω δέ ὁ περίοδος δεκάκις καί δειπνέω κάθημαι , ὡς ἱστορέω Νέστωρ ἐν ὁ θεατρικός ὑπόμνημα . καί γυνή δέ σαλπίζω Ἀγλαίς ὁ Μεγακλῆς ἐν ὁ πρῶτος ἄγω μέγας πομπή ἐν Ἀλεξάνδρεια , ὁ πομπικός , περιθέτης ἔχω καί λόφος ἐπί ὁ κεφαλή , ὡς δηλόω Ποσείδιππος ἐν ἐπίγραμμα . ἐσθίω δέ καί αὐτός λίτρα μέν κρέας δώδεκα , ἄρτος δέ χοῖνιξ τέσσαρες καί πίνω οἶνος χοῦς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.8
Λιτυέρσας δὲ ἦν μὲν υἱὸς Μίδου νόθος , Κελαινῶν δὲ τῶν ἐν Φρυγίᾳ βασιλεύς , ἄγριος ἰδέσθαι καὶ ἀνήμερος ἄνθρωπος , ἀδηφάγος δ’ ἰσχυρῶς , λέγει δὲ περὶ αὐτοῦ Σωσίθεος ὁ τραγῳδιοποιὸς ἐν δράματι Δάφνιδι ἢ Λιτυέρσᾳ οὕτως ἔσθει μὲν ἄρτους τρεῖς , ὄνους , κανθηλίους τρεῖς τῆς βραχείας ἡμέρας πίνει δ᾽ , ἕνα καλῶν μετρητήν , τὸν δεκάμφορον , πίθον . τοιοῦτός ἐστι καὶ ὁ παρὰ Φερεκράτει ἢ Στράττιδι ἐν Ἀγαθοῖς , περὶ οὗ φησιν ἐγὼ κατεσθίω μόλις τῆς ἡμέρας πένθ’ ἡμιμέδιμν᾽ , ἐὰν βιάζωμαι . β . μόλις ; ὡς ὀλιγόσιτος ἦσθ’ ἄρ᾽ , ὃς κατεσθίεις τῆς ἡμέρας μικροῦ τριήρους σιτία . Ξάνθος δ’ ἐν τοῖς Λυδιακοῖς Κάμβλητά φησι τὸν βασιλεύσαντα Λυδῶν πολυφάγον γενέσθαι καὶ πολυπότην , ἔτι δὲ γαστρίμαργον . τοῦτον οὖν ποτε νυκτὸς τὴν ἑαυτοῦ γυναῖκα κατακρεουργήσαντα καταφαγεῖν , ἔπειτα πρωὶ εὑρόντα τὴν χεῖρα τῆς γυναικὸς ἐνοῦσαν ἐν τῷ στόματι ἑαυτὸν ἀποσφάξαι , περιβοήτου τῆς πράξεως γενομένης , περὶ δὲ Θυὸς τοῦ Παφλαγόνων βασιλέως ὅτι καὶ αὐτὸς ἦν πολυφάγος προειρήκαμεν , παραθέμενοι Θεόπομπον ἱστοροῦντα ἐν τῇ πέμπτῃ καὶ τριακοστῇ . Ἀρχίλοχος δ’ ἐν Τετραμέτροις Χαρίλαν εἰς τὰ ὅμοια διαβέβληκεν , ὡς οἱ κωμῳδιοποιοὶ Κλεώνυμον καὶ Πείσανδρον . περὶ δὲ Χαιρίππου φησὶ Φοινικίδης ἐν Φυλάρχῳ οὕτως · τρίτον δὲ πρὸς τούτοισι τὸν σοφώτατον Χαίριππον . οὗτος , ὥσπερ οἶδας , ἐσθίει μέχρι ἂν διδῷ τις ἢ λάθῃ διαρραγείς . τοιοῦτ’ ἔχει ταμιεῖον ὥσπερ οἰκίας .
Lemmas: Λιτυέρσης δέ εἰμί μέν υἱός Μίδας νόθος , Κελαιναί δέ ὁ ἐν Φρυγία βασιλεύς , ἄγριος ὁράω καί ἀνήμερος ἄνθρωπος , ἀδηφάγος δέ ἰσχυρός , λέγω δέ περί αὐτός Σωσίθεος ὁ τραγῳδοποιός ἐν δρᾶμα Δάφνις ἤ Λιτυέρσης οὕτως ἔσθω μέν ἄρτος τρεῖς , ὄνος , κανθήλιος τρεῖς ὁ βραχύς ἡμέρα πίνω δέ , εἷς καλέω μετρητής , ὁ δεκάμφορος , πίθος . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ παρά Φερεκράτης ἤ Στράττις ἐν Ἀγαθός , περί ὅς φημί ἐγώ κατεσθίω μόλις ὁ ἡμέρα πέντε ἡμιμέδιμνον , ἐάν βιάζω . Β . μόλις ; ὡς ὀλιγόσιτος εἰμί ἄρα , ὅς κατεσθίω ὁ ἡμέρα μικρός τριήρης σιτίον . Ξάνθος δέ ἐν ὁ Λυδιακά Κάμβλης φημί ὁ βασιλεύω Λυδός πολυφάγος γίγνομαι καί πολυπότης , ἔτι δέ γαστρίμαργος . οὗτος οὖν ποτέ νύξ ὁ ἑαυτοῦ γυνή κατακρεουργέω κατεσθίω , ἔπειτα πρωΐ εὑρίσκω ὁ χείρ ὁ γυνή ἔνειμι ἐν ὁ στόμα ἑαυτοῦ ἀποσφάζω , περιβόητος ὁ πρᾶξις γίγνομαι , περί δέ Θύος ὁ Παφλαγών βασιλεύς ὅτι καί αὐτός εἰμί πολυφάγος προλέγω , παρατίθημι Θεόπομπος ἱστορέω ἐν ὁ πέμπτος καί τριακοστός . Ἀρχίλοχος δέ ἐν Τετράμετρος Χαρίλης εἰς ὁ ὅμοιος διαβάλλω , ὡς ὁ κωμῳδιοποιός Κλεώνυμος καί Πείσανδρος . περί δέ Χαίριππος φημί Φοινικίδης ἐν Φύλαρχος οὕτως · τρίτος δέ πρός οὗτος ὁ σοφός Χαίριππος . οὗτος , ὥσπερ οἶδα , ἐσθίω μέχρι ἄν δίδωμι τις ἤ λανθάνω διαράσσω . τοιοῦτος ἔχω ταμιεῖον ὥσπερ οἰκία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.9
Νικόλαος δ’ ὁ περιπατητικὸς ἐν τῇ τρίτῃ πρὸς ταῖς ἑκατὸν τῶν ἱστοριῶν Μιθριδάτην φησὶ τὸν Ποντικὸν βασιλέα προθέντα ἀγῶνα πολυφαγίας καὶ πολυποσίας ἦν δὲ τὸ ἆθλον τάλαντον ἀργυρίου ἀμφότερα νικῆσαι . τοῦ μέντοι ἄθλου ἐκστῆναι τῷ μετ’ αὐτὸν κριθέντι Καλαμόδρυι τῷ Κυζικηνῷ ἀθλητῇ , καὶ Τιμοκρέων δ’ ὁ Ῥόδιος ποιητὴς καὶ ἀθλητὴς πένταθλος ἄδην ἔφαγε καὶ ἔπιεν , ὡς τὸ ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ ἐπίγραμμα δηλοῖ · πολλὰ πιὼν καὶ πολλὰ φαγὼν καὶ πολλὰ κάκ’ εἰπὼν ἀνθρώπους κεῖμαι Τιμοκρέων Ῥόδιος . Θρασύμαχος δ’ ὁ Χαλκηδόνιος ἔν τινι τῶν προοιμίων τὸν Τιμοκρέοντά φησιν ὡς μέγαν βασιλέα ἀφικόμενον καὶ ξενιζόμενον παρ’ αὐτῷ πολλὰ ἐμφορεῖσθαι . πυθομένου δὲ τοῦ βασιλέως ὅ τι ἀπὸ τούτων ἐργάζοιτο , εἶπε Περσῶν ἀναριθμήτους συγκόψειν . καὶ τῇ ὑστεραίᾳ πολλοὺς καθ’ ἕνα νικήσας μετὰ τοῦτο ἐχειρονόμησε . πυνθανομένου δὲ τὴν πρόφασιν ὑπολείπεσθαι · ἔφη τοσαύτας , εἰ προσίοι τις , πληγάς . Κλέαρχος δ’ ἐν πέμπτῳ βίων Καντιβάρι φησὶ τῷ Πέρσῃ , ὁπότε κοπιάσειε τὰς σιαγόνας ἐσθίων , κεχηνότι καθάπερ εἰς ἄψυχον ἀγγεῖον εἰσαντλεῖν τὴν τροφὴν τοὺς οἰκείους . Ἑλλάνικος δ’ ἐν αʹ Δευκαλιωνείας Ἐρυσίχθονά φησι τὸν Μυρμιδόνος , ὅτι ἦν ἄπληστος βορᾶς Αἴθωνα κληθῆναι . πολέμων δ’ ἐν αʹ τῶν πρὸς Τίμαιον παρὰ Σικελιώταις φησὶν Ἀδηφαγίας ἱερὸν εἶναι καὶ Σιτοῦς Δήμητρος ἄγαλμα , οὗ πλησίον ἱδρῦσθαι καὶ Ἱμαλίδος , καθάπερ ἐν Δελφοῖς Εὐνόστου , ἐν δὲ Σκώλῳ τῷ Βοιωτιακῷ Μεγαλάρτου καὶ Μεγαλομάζου .
Lemmas: Νικόλαος δέ ὁ περιπατητικός ἐν ὁ τρίτος πρός ὁ ἑκατόν ὁ ἱστορίη Μιθριδάτης φημί ὁ Ποντικός βασιλεύς προτίθημι ἀγών πολυφαγία καί πολυποσία εἰμί δέ ὁ ἆθλον τάλαντον ἀργύριον ἀμφότερος νικάω . ὁ μέντοι ἆθλος ἐξίστημι ὁ μετά αὐτός κρίνω Καλαμόδρυς ὁ Κυζικηνός ἀθλητής , καί Τιμοκρέων δέ ὁ Ῥόδιος ποιητής καί ἀθλητής πένταθλος ἅδην ἐσθίω καί πίνω , ὡς ὁ ἐπί ὁ τάφος αὐτός ἐπίγραμμα δηλόω · πολύς πίνω καί πολύς ἐσθίω καί πολύς κακός λέγω ἄνθρωπος κεῖμαι Τιμοκρέων Ῥόδιος . Θρασύμαχος δέ ὁ Χαλκηδόνιος ἐν τις ὁ προοίμιον ὁ Τιμοκρέων φημί ὡς μέγας βασιλεύς ἀφικνέομαι καί ξενίζω παρά αὐτός πολύς ἐμφορέω . πυνθάνομαι δέ ὁ βασιλεύς ὅς τις ἀπό οὗτος ἐργάζομαι , λέγω Πέρσης ἀναρίθμητος συγκόπτω . καί ὁ ὑστεραῖος πολύς κατά εἷς νικάω μετά οὗτος χειρονομέω . πυνθάνομαι δέ ὁ πρόφασις ὑπολείπω · φημί τοσοῦτος , εἰ προσέρχομαι τις , πληγή . Κλέαρχος δέ ἐν πέμπτος βίος Καντίβαρϊς φημί ὁ Πέρσης , ὁπότε κοπιάω ὁ σιαγών ἐσθίω , χάσκω καθά εἰς ἄψυχος ἀγγεῖον εἰσαντλέω ὁ τροφή ὁ οἰκεῖος . Ἑλλάνικος δέ ἐν αʹ Δευκαλιώνεια Ἐρυσίχθων φημί ὁ Μυρμιδών , ὅτι εἰμί ἄπληστος βορά Αἴθων καλέω . πόλεμος δέ ἐν αʹ ὁ πρός Τίμαιος παρά Σικελιώτης φημί Ἀδηφαγία ἱερός εἰμί καί Σιτώ Δημήτηρ ἄγαλμα , ὅς πλησίον ἱδρύω καί Ἱμαλίς , καθά ἐν Δελφοί Εὔνοστος , ἐν δέ Σκῶλος ὁ Βοιωτιακός Μεγάλαρτος καί Μεγαλόμαζος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.12
καὶ Φαρσάλιοι δὲ κωμῳδοῦνται ὡς πολυφάγοι . Μνησίμαχος γοῦν ἐν Φιλίππῳ φησί · τῶν Φαρσαλίων ἥκει τις ἵνα καὶ τὰς τραπέζας καταφάγῃ ; β . οὐδεὶς πάρεστιν . α . εὖ γε δρῶντες . ἆρά που ὀπτὴν κατεσθίουσι πόλιν Ἀχαικήν ; ὅτι δὲ καὶ πάντες Θετταλοὶ ὡς πολυφάγοι διεβάλλοντο Κράτης φησὶν ἐν Λαμίᾳ · ἔπη τριπήχη Θετταλικῶς τετμημένα . τοῦτο δ’ εἶπεν ὡς τῶν Θετταλῶν μεγάλα κρέα τεμνόντων . φιλέταιρος δ’ ἐν Λαμπαδηφόροις · καὶ χειροβαρὲς σαρκὸς ὑείας Θετταλότμητον κρέας . ἔλεγον δὲ καὶ Θετταλικὴν ἔνθεσιν τὴν μεγάλην . Ἕρμιππος Μοίραις · ὁ Ζεὺς δὲ τούτων οὐδὲν ἐνθυμούμενος μύων ξυνέπλαττε Θετταλικὴν τιν’ ἔνθεσιν . ταῦτα δὲ καπανικὰ εἴρηκεν Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς · τί πρὸς τὰ Λυδῶν δεῖπνα καὶ τὰ Θετταλῶν ; β . τὰ Θετταλικὰ μὲν πολὺ καπανικώτερα ; οἷον τὰ ἁμαξιαῖα · Θετταλοὶ γὰρ τὰς ἀπήνας καπάνας ἔλεγον . Ξέναρχος Σκύθαις · ἑπτὰ δὲ καπάνας ἔτρεφον εἰς Ὀλύμπια . β . τί λέγεις ; καπάνας ; πῶς ; α . καπάνας Θετταλοὶ πάντες καλοῦσι τὰς ἀπήνας . β . μανθάνω .
Lemmas: καί Φαρσάλιος δέ κωμῳδέω ὡς πολυφάγος . Μνησίμαχος γοῦν ἐν Φίλιππος φημί · ὁ Φαρσάλιος ἥκω τις ἵνα καί ὁ τράπεζα κατεσθίω ; Β . οὐδείς πάρειμι . α . εὖ γε δράω . ἆρα που ὀπτός κατεσθίω πόλις Ἀχαϊκός ; ὅτι δέ καί πᾶς Θεσσαλός ὡς πολυφάγος διαβάλλω Κράτης φημί ἐν Λάμια · ἔπος τρίπηχυς Θεσσαλικός τέμνω . οὗτος δέ λέγω ὡς ὁ Θεσσαλός μέγας κρέας τέμνω . φιλέταιρος δέ ἐν Λαμπαδηφόρος · καί χειροβαρής σάρξ ὕειος Θετταλότμητον κρέας . λέγω δέ καί Θεσσαλικός ἔνθεσις ὁ μέγας . Ἕρμιππος Μοῖρα · ὁ Ζεύς δέ οὗτος οὐδείς ἐνθυμέομαι μύω συμπλάσσω Θεσσαλικός τις ἔνθεσις . οὗτος δέ καπανικός λέγω Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταί · τίς πρός ὁ Λυδός δεῖπνον καί ὁ Θεσσαλός ; Β . ὁ Θεσσαλικός μέν πολύς καπανικός ; οἷος ὁ ἁμαξιαῖος · Θεσσαλός γάρ ὁ ἀπήνη καπάνη λέγω . Ξέναρχος Σκύθης · ἑπτά δέ καπάνη τρέφω εἰς Ὀλύμπιος . Β . τίς λέγω ; καπάνη ; πῶς ; α . καπάνη Θεσσαλός πᾶς καλέω ὁ ἀπήνη . Β . μανθάνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.13
Αἰγυπτίους δὲ Ἑκαταῖος ἀρτοφάγους φησὶν εἶναι κυλλήστιας ἐσθίοντας , τὰς δὲ κριθὰς εἰς ποτὸν καταλέοντας . διὰ ταῦτα καὶ Ἄλεξῖνος ἐν τῷ περὶ αὐταρκείας ἔφη μετρίᾳ τροφῇ κεχρῆσθαι τὸν Βόκχοριν καὶ τὸν πατέρα αὐτοῦ Νεόχαβιν . καὶ Πυθαγόρας δ’ ὁ Σάμιος μετρίᾳ τροφῇ ἐχρῆτο , ὡς ἱστορεῖ Λύκων ὁ Ἰασεὺς ἐν τῷ περὶ Πυθαγορείου βίου . οὐκ ἀπείχετο δὲ ἐμψύχων , ὡς Ἀριστόξενος εἴρηκεν . Ἀπολλόδωρος δὲ ὁ ἀριθμητικὸς καὶ θῦσαί φησιν αὐτὸν ἑκατόμβην ἐπὶ τῷ εὑρηκέναι ὅτι τριγώνου ὀρθογωνίου ἡ τὴν ὀρθὴν γωνίαν · ὑποτείνουσα τείνουσα ἴσον δύναται ταῖς περιεχούσαις · ἡνίκα Πυθαγόρης τὸ περικλεὲς εὕρετο γράμμα , κλεινὸς ἐφ᾽ · ᾧ κλεινὴν ἤγαγε βουθυσίην . ἦν δὲ καὶ ὀλιγοπότης ὁ Πυθαγόρας καὶ εὐτελέστατα διεβίου , ὡς καὶ πολλάκις μέλιτι μόνῳ ἀρκεῖσθαι . τὰ παραπλήσια δ’ ἱστορεῖται καὶ περὶ Ἀριστείδου καὶ Ἐπαμεινώνδου καὶ Φωκίωνος καὶ Φορμίωνος τῶν στρατηγῶν . Μάνιος δὲ Κούριος ὁ Ῥωμαίων στρατηγὸς ἐπὶ γογγυλίσι διεβίω πάντα τὸν χρόνον καὶ Σαβίνων αὐτῷ πολὺ χρυσίον προσπεμπόντων οὐκ ἔφη δεῖσθαι χρυσίου , ἕως ἂν τοιαῦτα δειπνῇ . ἱστορεῖ δὲ ταῦτα Μεγακλῆς ἐν τῷ περὶ ἐνδόξων ἀνδρῶν .
Lemmas: Αἰγύπτιος δέ Ἑκαταῖος ἀρτοφάγος φημί εἰμί κυλλάστις ἐσθίω , ὁ δέ κριθή εἰς ποτός καταλέω . διά οὗτος καί Ἄλεξῖνος ἐν ὁ περί αὐτάρκεια φημί μέτριος τροφή χράω ὁ Βόκχορις καί ὁ πατήρ αὐτός Νεόχαβις . καί Πυθαγόρας δέ ὁ Σάμιος μέτριος τροφή χράω , ὡς ἱστορέω Λύκων ὁ Ἰασεύς ἐν ὁ περί Πυθαγόρειος βίος . οὐ ἀπέχω δέ ἔμψυχος , ὡς Ἀριστόξενος λέγω . Ἀπολλόδωρος δέ ὁ ἀριθμητικός καί θύω φημί αὐτός ἑκατόμβη ἐπί ὁ εὑρίσκω ὅτι τρίγωνον ὀρθογώνιον ὁ ὁ ὀρθός γωνία · ὑποτείνω τείνω ἴσος δύναμαι ὁ περιέχω · ἡνίκα Πυθαγόρας ὁ περικλεής εὑρίσκω γράμμα , κλεινός ἐπί · ὅς κλεινός ἄγω βουθυσία . εἰμί δέ καί ὀλιγοπότης ὁ Πυθαγόρας καί εὐτελής διαβιόω , ὡς καί πολλάκις μέλι μόνος ἀρκέω . ὁ παραπλήσιος δέ ἱστορέω καί περί Ἀριστείδης καί Ἐπαμεινώνδας καί Φωκίων καί Φορμίων ὁ στρατηγός . Μάνιος δέ Κούριος ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός ἐπί γογγυλίς διαβιόω πᾶς ὁ χρόνος καί Σαβῖνος αὐτός πολύς χρυσίον προσπέμπω οὐ φημί δέω χρυσίον , ἕως ἄν τοιοῦτος δειπνέω . ἱστορέω δέ οὗτος Μεγακλῆς ἐν ὁ περί ἔνδοξος ἀνήρ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.14
τῶν δείπνων δὲ πολλοὶ τὰ μέτρια ἀσπάζονται , ὡς Ἄλεξις ἐνΦιλούσᾐ παραδίδωσιν · ἀλλ’ ἔγωγέ τοι τὰ δέοντ’ ἔχων τὰ περιττὰ μισῶ · τοῖς ὑπερβάλλουσι γὰρ τέρψις μὲν οὐκ ἔνεστι , πολυτέλεια δέ . ψευδομένῳ · τὰ περιττὰ μισῶ . τοῖς ὑπερβάλλουσι γὰρ δαπάνη πρόσεστιν , ἡδονὴ δ’ οὐδ’ ἡτισοῦν.ʼ ἐν δὲ Συντρόφοις · ὡς ἡδὺ πᾶν τὸ μέτριον οὔθ’ ὑπεργέμων ἀπέρχομαι νῦν οὔτε κενός , ἀλλ’ ἡδέως ἔχων ἐμαυτοῦ . Μνησίθεος γάρ φησι δεῖν φεύγειν ἁπάντων τὰς ὑπερβολὰς ἀεί . ἀρίστων δ’ ὁ φιλόσοφος ἐν Ἐρωτικῶν Ὁμοίων δευτέρῳ Πολέμωνά φησι τὸν Ἀκαδημαικὸν παραινεῖν τοῖς ἐπὶ δεῖπνον πορευομένοις φροντίζειν ὅπως ἡδὺν τὸν πότον ποιῶνται μὴ μόνον εἰς τὸ παρόν , ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν αὔριον . Τιμόθεος δ’ ὁ Κόνωνος ἐκ τῶν πολυτελῶν καὶ στρατηγικῶν δείπνων παραληφθεὶς ὑπὸ Πλάτωνος εἰς τὸ ἐν Ἀκαδημείᾳ συμπόσιον καὶ ἑστιαθεὶς ἀφελῶς καὶ μουσικῶς ἔφη ὡς οἱ παρὰ Πλάτωνι δειπνοῦντες καὶ τῇ ὑστεραίᾳ καλῶς γίνονται , ὁ δ’ Ἡγήσανδρος ἐν τοῖς ὑπομνήμασιν ἔφη ὡς καὶ τῇ ὑστεραίᾳ ὁ Τιμόθεος ἀπαντήσας τῷ Πλάτωνι εἶπεν ὑμεῖς , ὦ Πλάτων , εὖ δειπνεῖτε μᾶλλον εἰς τὴν ὑστεραίαν ἢ τὴν παροῦσαν ἡμέραν . Πύρρων δ’ ὁ Ἠλεῖος τῶν γνωρίμων τινὸς αὐτὸν ὑποδεξαμένου πολυτελῶς μέν , φορτικῶς δέ , ὡς ὁ αὐτὸς ἱστορεῖ , εἰς τὸ λοιπόν , εἶπεν , οὐχ ἥξω πρὸς σέ , ἐν οὕτως ὑποδέχῃ , ἵνα μήτε ἐγὼ σὲ ἀηδῶς ὁρῶ καταδαπανώμενον οὐκ ἀναγκαίως μήτε σὺ θλιβόμενος κακοπαθῇς . μᾶλλον γὰρ ἡμᾶς τῇ μεθ’ ἑαυτῶν συνουσίᾳ προσῆκόν ἐστιν εὐαρεστεῖν ἢ τῷ πλήθει τῶν παρατιθεμένων , ὧν οἱ διακονοῦντες τὰ πλεῖστα δαπανῶσιν .
Lemmas: ὁ δεῖπνον δέ πολύς ὁ μέτριος ἀσπάζομαι , ὡς Ἄλεξις ενφιλουω παραδίδωμι · ἀλλά ἐγώ τοι ὁ δέω ἔχω ὁ περισσός μισέω · ὁ ὑπερβάλλω γάρ τέρψις μέν οὐ ἔνειμι , πολυτέλεια δέ . ψεύδω · ὁ περισσός μισέω . ὁ ὑπερβάλλω γάρ δαπάνη πρόσειμι , ἡδονή δέ οὐδέ ἡτισοῦν.ʼ ἐν δέ Σύντροφος · ὡς ἡδύς πᾶς ὁ μέτριος οὔτε ὑπεργέμω ἀπέρχομαι νῦν οὔτε κενός , ἀλλά ἡδύς ἔχω ἐμαυτοῦ . Μνησίθεος γάρ φημί δέω φεύγω ἅπας ὁ ὑπερβολή ἀεί . ἀγαθός δέ ὁ φιλόσοφος ἐν Ἐρωτικός Ὅμοιος δεύτερος Πολέμων φημί ὁ Ἀκαδημαικός παραινέω ὁ ἐπί δεῖπνον πορεύω φροντίζω ὅπως ἡδύς ὁ πότος ποιέω μή μόνος εἰς ὁ πάρειμι , ἀλλά καί εἰς ὁ αὔριον . Τιμόθεος δέ ὁ Κόνων ἐκ ὁ πολυτελής καί στρατηγικός δεῖπνον παραλαμβάνω ὑπό Πλάτων εἰς ὁ ἐν Ἀκαδήμεια συμπόσιον καί ἑστιάω ἀφελής καί μουσικός φημί ὡς ὁ παρά Πλάτων δειπνέω καί ὁ ὑστεραῖος καλός γίγνομαι , ὁ δέ Ἡγήσανδρος ἐν ὁ ὑπόμνημα φημί ὡς καί ὁ ὑστεραῖος ὁ Τιμόθεος ἀπαντάω ὁ Πλάτων λέγω σύ , ὦ Πλάτων , εὖ δειπνέω μάλα εἰς ὁ ὑστεραῖος ἤ ὁ πάρειμι ἡμέρα . Πύρρων δέ ὁ Ἠλεῖος ὁ γνώριμος τις αὐτός ὑποδείκνυμι πολυτελής μέν , φορτικός δέ , ὡς ὁ αὐτός ἱστορέω , εἰς ὁ λοιπός , λέγω , οὐ ἥκω πρός σύ , ἐν οὕτως ὑποδέχομαι , ἵνα μήτε ἐγώ σύ ἀηδής ὁράω καταδαπανάω οὐ ἀναγκαῖος μήτε σύ θλίβω κακοπαθέω . μάλα γάρ ἐγώ ὁ μετά ἑαυτοῦ συνουσία προσήκω εἰμί εὐαρεστέω ἤ ὁ πλῆθος ὁ παρατίθημι , ὅς ὁ διακονέω ὁ πολύς δαπανάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.16
Ἀρκεσίλαος δ’ ἑστιῶν τινας , καὶ ἐλλιπόντων τῶν ἄρτων νεύσαντος τοῦ παιδὸς ὡς οὐκ ἔτ’ εἰσίν , ἀνακαγχάσας καὶ τὼ χεῖρε συγκροτήσας οἷόν τι , ἔφη , τὸ συμπόσιόν ἐστιν ἡμῶν , ἄνδρες φίλοι · ἄρτους ἐπιλελήσμεθ’ ἀρκοῦντας πρίασθαι . τρέχε δή , παῖ . καὶ τοῦτ’ ἔλεγεν αὐτὸς γελῶν καὶ τῶν παρόντων δ’ ἅθρους ἐξεχύθη γέλως καὶ διαγωγὴ πλείων ἐνέπεσεν καὶ διατριβή , ὥστε ἥδυσμα γενέσθαι τῷ συμποσίῳ τὴν τῶν ἄρτων ἔνδειαν . ἄλλοτε δὲ ὁ Ἀρκεσίλαος Ἀπελλῇ τῷ γνωρίμῳ προστάξας καθυλίσαι τὸν οἶνον , ἐπειδὴ διὰ τὴν ἀπειρίαν ἐκεῖνος τὰ μὲν ἐτάραττεν , τὰ δ’ ἐξέχει , καὶ πολὺ θολώτερος ἐφαίνετο ὁ οἶνος , ὑπομειδιάσας ἔφη · ἐγὼ δὲ καθυλίσαι προσέταξα ἀνθρώπῳ μηδὲν ἑωρακότι ἀγαθὸν ὥσπερ οὐδ’ ἐγώ . ἀνάστηθι οὖν σύ , Ἀρίδεικεσ - σὺ δὲ ἀπελθὼν τὰ ἑκτὰ τρύπα . ταῦτα δ’ οὕτως εὔφραινε καὶ ἐξιλάρου τοὺς παρόντας ὡς εὐθυμίας πληροῦσθαι .
Lemmas: Ἀρκεσίλαος δέ ἑστιάω τις , καί ἐλλείπω ὁ ἄρτος νεύω ὁ παῖς ὡς οὐ ἔτι εἰμί , ἀνακαγχάζω καί ὁ χείρ συγκροτέω οἷος τις , φημί , ὁ συμπόσιον εἰμί ἐγώ , ἀνήρ φίλος · ἄρτος ἐπιλανθάνομαι ἀρκέω πρίαμαι . τρέχω δή , παῖς . καί οὗτος λέγω αὐτός γελάω καί ὁ πάρειμι δέ ἀθρόος ἐκχέω γέλως καί διαγωγή πολύς ἐμπίπτω καί διατριβή , ὥστε ἥδυσμα γίγνομαι ὁ συμπόσιον ὁ ὁ ἄρτος ἔνδεια . ἄλλοτε δέ ὁ Ἀρκεσίλαος Ἀπελλᾶς ὁ γνώριμος προστάσσω καθυλίζω ὁ οἶνος , ἐπειδή διά ὁ ἀπειρία ἐκεῖνος ὁ μέν ταράσσω , ὁ δέ ἐκχέω , καί πολύς θολός φαίνω ὁ οἶνος , ὑπομειδιάω φημί · ἐγώ δέ καθυλίζω προστάσσω ἄνθρωπος μηδείς ὁράω ἀγαθός ὥσπερ οὐδέ ἐγώ . ἀνίστημι οὖν σύ , Ἀρίδεικες - σύ δέ ἀπέρχομαι ὁ ἑκτός τρύπη . οὗτος δέ οὕτως εὐφραίνω καί ἐξιλαρόω ὁ πάρειμι ὡς εὐθυμία πληρόω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.17
οἱ δὲ νῦν συνάγοντες ἐπὶ τὰ δεῖπνα καὶ μάλιστα οἱ ἀπὸ τῆς καλῆς Ἀλεξανδρείας βοῶσι , κεκράγασι , βλασφημοῦσι τὸν οἰνοχόον , τὸν διάκονον , τὸν μάγειρον κλαίουσι δ’ οἱ παῖδες τυπτόμενοι κονδύλοις ἄλλος ἄλλοθεν , καὶ οὐχ οἷον οἱ κεκλημένοι μετὰ πάσης ἀηδίας δειπνοῦσιν , ἀλλὰ κἂν τύχῃ θυσία τις οὖσα , παρακαλυψάμενος ὁ θεὸς οἰχήσεται καταλιπὼν οὐ μόνον τὸν οἶκον , ἀλλὰ καὶ τὴν πόλιν ἅπασαν , γελοῖον γάρ ἐστιν αὐτὸν τὸν εὐφημίαν κηρύξαντα καταρᾶσθαι τῇ γυναικὶ καὶ τοῖς τέκνοις , καὶ τοῖς δειπνοῦσι δ’ ἂν εἴποι ὁ τοιοῦτος · νῦν δ’ ἔρχεσθ’ ἐπὶ δεῖπνον , ἵνα ξυνάγωμεν Ἄρηα . τῷ γὰρ τοιούτῳ ὁ οἶκος ὁμοῦ μὲν θυμιαμάτων γέμει , ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων . τούτων λεχθέντων ἔφη τις τῶν παρόντων · παραιτητέον εἰς ταῦτ’ ἀποβλέποντάς ἐστι τὸ γαστρίζεσθαι . ῾δεῖπνον γὰρ ἀτελὲς οὐ ποιεῖ παροινίαν,᾽ ὡς Ἄμφις φησὶν ἐν Πανί , οὐδὲ ὕβρεις καὶ προπηλακισμούς , ὡς Ἄλεξις ἐν Ὀδυσσεῖ ὑφαίνοντι μαρτυρεῖ διὰ τούτων φιλεῖ γὰρ ἡ μακρὰ συνουσία καὶ τὰ συμπόσια τὰ πολλὰ καὶ καθ’ ἡμέραν ποιεῖν σκῶψιν , ἡ σκῶψις δὲ λυπεῖ πλεῖον ἢ τέρπει πολύ . τοῦ κακῶς λέγειν γὰρ ἀρχὴ γίνετ’ ἂν δ’ εἴπῃς ἅπαξ , εὐθὺς ἀντήκουσας ἤδη λοιδορεῖσθαι λείπεται , εἶτα τύπτεσθαι δέδεικται καὶ παροινεῖν . β . ταῦτα γὰρ κατὰ φύσιν πέφυκεν οὕτως · καὶ τί μάντεως ἔδει ;
Lemmas: ὁ δέ νῦν συνάγω ἐπί ὁ δεῖπνον καί μάλα ὁ ἀπό ὁ καλός Ἀλεξάνδρεια βοάω , κράζω , βλασφημέω ὁ οἰνοχόος , ὁ διάκονος , ὁ μάγειρος κλαίω δέ ὁ παῖς τύπτω κόνδυλος ἄλλος ἄλλοθεν , καί οὐ οἷος ὁ καλέω μετά πᾶς ἀηδία δειπνέω , ἀλλά ἐάν τυγχάνω θυσία τις εἰμί , παρακαλύπτω ὁ θεός οἴχομαι καταλείπω οὐ μόνος ὁ οἶκος , ἀλλά καί ὁ πόλις ἅπας , γέλοιος γάρ εἰμί αὐτός ὁ εὐφημία κηρύσσω καταράομαι ὁ γυνή καί ὁ τέκνον , καί ὁ δειπνέω δέ ἄν λέγω ὁ τοιοῦτος · νῦν δέ ἔρχομαι ἐπί δεῖπνον , ἵνα συνάγω Ἄρης . ὁ γάρ τοιοῦτος ὁ οἶκος ὁμοῦ μέν θυμίαμα γέμω , ὁμοῦ δέ παιάν τε καί στέναγμα . οὗτος λέγω φημί τις ὁ πάρειμι · παραιτητέος εἰς οὗτος ἀποβλέπω εἰμί ὁ γαστρίζω . ὁράω γάρ ἀτελής οὐ ποιέω παροινία ὡς Ἄμφις φημί ἐν Πάν , οὐδέ ὕβρις καί προπηλακισμός , ὡς Ἄλεξις ἐν Ὀδυσσεύς ὑφαίνω μαρτυρέω διά οὗτος φιλέω γάρ ὁ μακρός συνουσία καί ὁ συμπόσιον ὁ πολύς καί κατά ἡμέρα ποιέω σκῶψις , ὁ σκῶψις δέ λυπέω πολύς ἤ τέρπω πολύς . ὁ κακός λέγω γάρ ἀρχή γίγνομαι ἐάν δέ λέγω ἅπαξ , εὐθύς ἀντακούω ἤδη λοιδορέω λείπω , εἶτα τύπτω δείκνυμι καί παροινέω . Β . οὗτος γάρ κατά φύσις φύω οὕτως · καί τίς μάντις δέω ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.19
μέγα γὰρ ἀνθρώποις κακὸν ἡ γαστήρ , περὶ ἧς φησιν Ἄλεξις ἐν Συναποθνῄσκουσι · μάθοις τ’ ἂν οἷον ἀνθρώποις κακὸν ἐστιν ἡ γαστήρ , διδάσκει δ’ οἷ’ ἀναγκάζει θ’ ὅσα . εἴ τις ἀφέλοι τοῦτ’ ἀφ’ ἡμῶν τὸ μέρος ἀπὸ τοῦ σώματος , οὔτ’ ἂν ἀδικοῖτ’ οὐδὲν οὐδεὶς οὔτ’ ὑβρίζοι τἂν ἑκών . νῦν δὲ διὰ ταύτην ἅπαντα γίνεται τὰ δυσχερῆ . Δίφιλος δ’ ἐν Παρασίτῳ · εὖ γ’ ὁ κατάχρυσος εἶπε πόλλ’ Εὐριπίδης , νικᾷ δὲ ᾽ χρεία μ’ ἡ ταλαίπωρός τέ μου γαστήρ . ταλαιπωρότερον οὐδέν ἐστι γὰρ τῆς γαστρός · ι εἰς ἣν πρῶτον ἐμβαλεῖς ὅσ’ ἂν οὐχ ἕτερον εἰς ἀγγεῖον . ἐν πήρᾳ φέροις ἄρτους ἄν , ἀλλ’ οὐ ζωμόν , ἢ διαφθερεῖς . εἰς σπυρίδα μάζας ἐμβαλεῖς , ἀλλ’ οὐ φακῆν οἰνάριον εἰς λάγυνον , ἀλλ’ οὐ κάραβον . εἰς τὴν θεοῖς ἐχθρὰν δὲ ταύτην εἰσφόρει ἀπανθ’ ἑαυτοῖς μηδὲν ὁμολογούμενα . κοὐ προστίθημι τἄλλα , διότι πανταχοῦ διὰ τὴν τάλαιναν πάντα ταῦτα γίνεται . καὶ Κράτης δ’ ὁ κυνικός , ὥς φησι Σωσικράτης ἐν ταῖς Διαδοχαῖς , ἐπερράπισε Δημήτριον τὸν Φαληρέα σὺν τῇ πήρᾳ τῶν ἄρτων καὶ λάγυνον πέμψαντα οἴνου · ῾εἴθε γάρ᾽ ἔφη , ῾τὰς κρήνας καὶ ἄρτους ἦν φέρειν.᾽ Στίλπων δ’ οὐ κατεπλάγη τὴν ἐγκράτειαν καταφαγὼν σκόροδα καὶ κατακοιμηθεὶς ἐν τῷ τῆς Μητρὸς τῶν θεῶν ἱερῷ · ἀπείρητο δὲ τῷ τούτων τι φαγόντι μηδὲ εἰσιέναι . ἐπιστάσης δὲ αὐτῷ τῆς θεοῦ κατὰ τοὺς ὕπνους καὶ εἰπούσης ὅτι ῾φιλόσοφος ὤν , ὦ Στίλπων , παραβαίνεις τὰ νόμιμα;᾽ καὶ τὸν δοκεῖν ἀποκρίνασθαι κατὰ τοὺς ὕπνους · ῾σὺ δέ μοι πάρεχε ἐσθίειν καὶ σκορόδοις οὐ χρήσομαι.᾽
Lemmas: μέγας γάρ ἄνθρωπος κακός ὁ γαστήρ , περί ὅς φημί Ἄλεξις ἐν Συνοποθνῄσκω · μανθάνω τε ἄν οἷος ἄνθρωπος κακός εἰμί ὁ γαστήρ , διδάσκω δέ οἷος ἀναγκάζω τε ὅσος . εἰ τις ἀφαιρέω οὗτος ἀπό ἐγώ ὁ μέρος ἀπό ὁ σῶμα , οὔτε ἄν ἀδικέω οὐδείς οὐδείς οὔτε ὑβρίζω ἄν ἑκών . νῦν δέ διά οὗτος ἅπας γίγνομαι ὁ δυσχερής . Δίφιλος δέ ἐν Παράσιτος · εὖ γε ὁ κατάχρυσος λέγω πολύς Εὐριπίδης , νικάω δέ ἒ χρεία ἐγώ ὁ ταλαίπωρος τε ἐγώ γαστήρ . ταλαίπωρος οὐδείς εἰμί γάρ ὁ γαστήρ · ι̅ εἰς ὅς πρῶτος ἐμβάλλω ὅσος ἄν οὐ ἕτερος εἰς ἀγγεῖον . ἐν πήρα φέρω ἄρτος ἄν , ἀλλά οὐ ζωμός , ἤ διαφθείρω . εἰς σπυρίς μᾶζα ἐμβάλλω , ἀλλά οὐ φακῆ οἰνάριον εἰς λάγυνος , ἀλλά οὐ κάραβος . εἰς ὁ θεός ἐχθρός δέ οὗτος εἰσφορέω ἀπαντή ἑαυτοῦ μηδείς ὁμολογέω . οὐ προστίθημι ἄλλος , διότι πανταχοῦ διά ὁ τάλας πᾶς οὗτος γίγνομαι . καί Κράτης δέ ὁ κυνικός , ὡς φημί Σωσικράτης ἐν ὁ Διαδοχή , ἐπιρραπίζω Δημήτριος ὁ Φαληρεύς σύν ὁ πήρα ὁ ἄρτος καί λάγυνος πέμπω οἶνος · εἶμι γάρος φημί , ὅς κρήνη καί ἄρτος εἰμί φέρειν.᾽ Στίλπων δέ οὐ καταπλήσσω ὁ ἐγκράτεια κατεσθίω σκόροδον καί κατακοιμάω ἐν ὁ ὁ Μήτηρ ὁ θεός ἱερός · ἀπολέγω δέ ὁ οὗτος τις ἐσθίω μηδέ εἰσέρχομαι . ἐφίστημι δέ αὐτός ὁ θεός κατά ὁ ὕπνος καί λέγω ὅτι ῾φιλόσοφος εἰμί , ὦ Στίλπων , παραβαίνω ὁ νόμιμος καί ὁ δοκέω ἀποκρίνω κατά ὁ ὕπνος · ὅς δέ ἐγώ παρέχω ἐσθίω καί σκόροδον οὐ ἔρχομαι
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.20
ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη · ἐπεὶ δεδείπναμεν εἴρηκε δὲ οὕτως Ἄλεξις ἐν Κουρίδι ᾽ἐπεὶ πάλαι δεδείπναμεν Εὔβουλος Προκρίδι · ἡμεῖς δ’ οὐδέπω δεδείπναμεν καὶ πάλιν ὃν χρὴ δεδειπνάναι πάλαι καὶ Ἀντιφάνης ἐν Λεωνίδῃ · ἀλλὰ πρὶν δεδειπνάναι ἡμᾶς παρέσται , καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Προαγῶνι · ὥρα βαδίζειν μοὐστὶν ἐπὶ τὸν δεσπότην ἤδη γὰρ αὐτοὺς οἴομαι δεδειπνάναι , καὶ ἐν Δαναίσιν ἤδη παροινεῖς ἐς ἐμὲ πρὶν δεδειπνάναι , καὶ Πλάτων Σοφισταῖς καὶ Ἐπικράτης ὁ Ἀμβρακιώτησ—μέσης δ’ ἐστὶ κωμῳδίας ποιητήσ—ἐν Ἀμαζόσιν δεδειπνάναι γὰρ ἅνδρες εὐκαίρως πάνυ δοκοῦσί μοι . καὶ ἠρίσταμεν δ’ εἴρηκεν Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς · ὑποπεπώκαμεν γάρ , ὁ ὦνδρες , καὶ καλῶς ἠρίσταμεν , καὶ Ἕρμιππος ἐν Στρατιώταις · ἠριστάναι τουτί Θεόπομπος Καλλαίσχρῳ · ἠρίσταμεν δεῖ γὰρ συνάπτειν τὸν λόγον . καταριστᾶν δὲ εἴρηκεν ἐν τῷ Πολιτικῷ Ἀντιφῶν οὕτως · ᾽ὅτε δή τις πράγματα τὰ ἑαυτοῦ ἢ τὰ τῶν φίλων κατηρίστηκεν παραδεδειπνημένος δ’ εἴρηκεν Ἄμφις ἐν Πλάνῳ οὕτως · ᾽παραδεδειπνημένος , παῖδες , πάλαι . ,
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ Οὐλπιανός φημί · ἐπεί δίγδεπναμει λέγω δέ οὕτως Ἄλεξις ἐν Κουρίς ’ἐπεί πάλαι δίγδεπναμει Εὔβουλος Πρόκρις · ἐγώ δέ οὐδέπω δίγδεπναμει καί πάλιν ὅς χρή δειπνέω πάλαι καί Ἀντιφάνης ἐν Λεωνίδης · ἀλλά πρίν δειπνέω ἐγώ πάρειμι , καί Ἀριστοφάνης ἐν Προαγών · ὥρα βαδίζω εἰμί ἐπί ὁ δεσπότης ἤδη γάρ αὐτός οἴομαι δειπνέω , καί ἐν Δαναίδες ἤδη παροινέω εἰς ἐγώ πρίν δειπνέω , καί Πλάτων Σοφιστής καί Ἐπικράτης ὁ Ἀμβρακιώτησ—μέσης δέ εἰμί κωμῳδία ποιητήσ—ἐν Ἀμαζών δειπνέω γάρ ἀνήρ εὔκαιρος πάνυ δοκέω ἐγώ . καί ἀρίστσω δέ λέγω Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταί · ὑποπίνω γάρ , ὁ ἀνήρ , καί καλός ἀρίστσω , καί Ἕρμιππος ἐν Στρατιώτης · ἀριστανάω οὗτος Θεόπομπος Κάλλαισχρος · ἀρίστσω δέω γάρ συνάπτω ὁ λόγος . καταριστάω δέ λέγω ἐν ὁ Πολιτικός Ἀντιφῶν οὕτως · ’ὅτε δή τις πρᾶγμα ὁ ἑαυτοῦ ἤ ὁ ὁ φίλος καταριστάω παραδειπνέομαι δέ λέγω Ἄμφις ἐν Πλάνος οὕτως · ’παραδεδεινάζω , παῖς , πάλαι . ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.21
τοῖς οὖν θεοῖς κατὰ τὸν Πλάτωνα , ὡς ἐν Φιλήβῳ φησίν , ᾽εὐχόμενοι κεραννύωμεν , εἴτε Διόνυσος εἴθ’ Ἥφαιστος εἴθ’ ὅστις θεῶν ταύτην τὴν τιμὴν εἴληχε τῆς συγκράσεως . καθάπερ γὰρ ἡμῖν οἰνοχόοις τισὶν παρεστᾶσιν κρῆναι , καὶ μέλιτος μὲν ἂν ἀπεικάζοι τις τὴν τῆς ἡδονῆς , τὴν δὲ τῆς φρονήσεως νηφαντικὴν καὶ ἄοινον αὐστηροῦ τινος καὶ ὑγιεινοῦ ὕδατος · ἃς προθυμητέον ὡς κάλλιστα συμμιγνύναι.᾽ ὥρα οὖν πίνειν ἡμῖν ἐστι , καὶ τῶν παίδων τις ἐκ τοῦ κυλικείου τῶν ποτηρίων παραφερέτω · ὁρῶ γὰρ πλῆθος καλῶν καὶ ποικίλων ἐκπωμάτων . δοθέντος οὖν ποτηρίου μεγάλου ἔφη · ἀλλ’ ἀκρατέστερόν μοι , ὦ παῖ , τῷ κυάθῳ πληρῶν ἔγχει εἰς τὴν κύλικα , μὴ κατὰ τὸν κωμῳδιοποιὸν Ἀντιφάνην , ὃς ἐν Διδύμοις φησί · τὸ ποτήριόν μοι τὸ μέγα προσφέρει λαβών . ἐνεχεάμην ἄκρατον ᾽ἔγχει , παιδίον , κυάθους θεῶν τε καὶ θεαινῶν μυρίους · ἔπειτ’ ἐπὶ τούτοις πᾶσι τῆς σεμνῆς θεᾶς καὶ τοῦ γλυκυτάτου βασιλέως διμοιρίαν ἐμοὶ οὖν , ὦ παῖ , ‘ζωρότερον κέραιρε·’ οὔπω γὰρ λέγομεν περὶ ἀριθμοῦ κυάθων . δείξω δὲ ὅτι καὶ ὁ κύαθος εἴρηται καὶ τὸ ἀκρατέστερον , καὶ περὶ οἰνοχόων ,
Lemmas: ὁ οὖν θεός κατά ὁ Πλάτων , ὡς ἐν Φίληβος φημί , ’ύγ̓χομαι κεράννυμι , εἴτε Διόνυσος εἴτε Ἥφαιστος εἴτε ὅστις θεός οὗτος ὁ τιμή λαγχάνω ὁ σύγκρασις . καθά γάρ ἐγώ οἰνόχοος τις παρίστημι κρήνη , καί μέλι μέν ἄν ἀπεικάζω τις ὁ ὁ ἡδονή , ὁ δέ ὁ φρόνησις νηφαντικός καί ἄοινος αὐστηρός τις καί ὑγιεινός ὕδωρ · ὅς προθυμητέον ὡς καλός συμμείγνυμι ὥρα οὖν πίνω ἐγώ εἰμί , καί ὁ παῖς τις ἐκ ὁ κυλικεῖον ὁ ποτήριον παραφέρω · ὁράω γάρ πλῆθος καλός καί ποικίλος ἔκπωμα . δίδωμι οὖν ποτήριον μέγας φημί · ἀλλά ἀκρατής ἐγώ , ὦ παῖς , ὁ κύαθος πληρόω ἐγχέω εἰς ὁ κύλιξ , μή κατά ὁ κωμῳδιοποιός Ἀντιφάνης , ὅς ἐν Δίδυμος φημί · ὁ ποτήριον ἐγώ ὁ μέγας προσφέρω λαμβάνω . ἐγχύνω ἄκρατος ’ἔγχος , παιδίον , κύαθος θεός τε καί θέαινα μυρίος · ἔπειτα ἐπί οὗτος πᾶς ὁ σεμνός θεά καί ὁ γλυκύς βασιλεύς διμοιρία ἐγώ οὖν , ὦ παῖς , ζωρός κείρω οὔπω γάρ λέγω περί ἀριθμός κύαθος . δείκνυμι δέ ὅτι καί ὁ κύαθος λέγω καί ὁ ἀκρατής , καί περί οἰνοχόος ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.22
πρότερον δέ μοι λελέξεται περὶ τοῦ ζωρότερον . Ἀντιφάνης Μελανίωνι · τοῦτον ἐγὼ κρίνω μετανιπτρίδα τῆς Ὑγιείας πίνειν ζωροτέρῳ χρώμενον οἰνοχόῳ , ἐν δὲ Λάμπωνι · ὁ δεῖν’ Ἰᾶπυξ , κέρασον εὐζωρέστερον . Ἔφιππος Ἐφήβοις · φιάλην ἑκατέρᾳ ἔδωκε κεράσας ζωρότερον Ὁμηρικῶς . τινὲς δὲ καὶ τὸ παρ’ Ὁμήρῳ ᾽ζωρότερον δὲ κέραιρε οὐκ ἄκρατον σημαίνειν φασίν , ἀλλὰ θερμόν , ἀπὸ τοῦ ζωτικοῦ καὶ τῆς ζέσεως ; ἑταίρων γὰρ παρόντων νέον ἐξ ὑπαρχῆς κεράννυσθαι κρατῆρα οὐκ ἄτοπον , ἄλλοι δὲ τὸ εὔκρατον , ὥσπερ τὸ δεξιτερὸν ἀντὶ τοῦ δεξιοῦ . τινὲς δέ , ἐπεὶ οἱ ἐνιαυτοὶ ὧροι λέγονται καὶ τὸ ζα ὅτι μέγεθος ἢ πλῆθος σημαίνει , ζωρὸν τὸν πολυέτη λέγεσθαι . Δίφιλος δ’ ἐν Παιδερασταῖς φησιν ἔγχεον σὺ δὴ πιεῖν . β . εὐζωρότερόν γε νὴ Δί᾽ , ὦ παῖ , δὸς · τὸ γὰρ ὑδαρὲς ἅπαν τοῦτ’ ἐστι τῇ ψυχῇ κακόν . Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ περὶ μέθης ζωρότερόν φησιν εἶναι τὸ κεκραμένον , παρατιθέμενος Ἐμπεδοκλέους τάδε · αἶψα δὲ θνητὰ φύοντο , τὰ πρὶν μάθον ἀθάνατ’ εἶναι , ζωρά τε τὰ πρὶν ἄκρητα , διαλλάσσοντα κελεύθους .
Lemmas: πρότερος δέ ἐγώ λέγω περί ὁ ζωρός . Ἀντιφάνης Μελανίων · οὗτος ἐγώ κρίνω μετανιπτρίς ὁ Ὑγίεια πίνω ζωρός χράω οἰνόχοος , ἐν δέ Λάμπων · ὁ δεῖνα Ἰᾶπυξ , κεράννυμι εὔζωρος . Ἔφιππος Ἔφηβος · φιάλη ἑκάτερος δίδωμι κεράννυμι ζωρός Ὁμηρικός . τις δέ καί ὁ παρά Ὅμηρος ’ζωρός δέ κέραιρε οὐ ἄκρατος σημαίνω φημί , ἀλλά θερμός , ἀπό ὁ ζωτικός καί ὁ ζέσις ; ἑταῖρος γάρ πάρειμι νέος ἐκ ὑπαρχή κεράννυμι κρατήρ οὐ ἄτοπος , ἄλλος δέ ὁ εὔκρατος , ὥσπερ ὁ δεξιτερός ἀντί ὁ δεξιός . τις δέ , ἐπεί ὁ ἐνιαυτός ὧρος λέγω καί ὁ ζά ὅτι μέγεθος ἤ πλῆθος σημαίνω , ζωρός ὁ πολυετέω λέγω . Δίφιλος δέ ἐν Παιδεραστής φημί ἐγχύνω σύ δή πίνω . Β . εὔζωρος γε νή Ζεύς , ὦ παῖς , δίδωμι · ὁ γάρ ὑδαρής ἅπας οὗτος εἰμί ὁ ψυχή κακός . Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί μέθη ζωρός φημί εἰμί ὁ κεράννυμι , παρατίθημι Ἐμπεδοκλῆς ὅδε · αἶψα δέ θνητός φύω , ὁ πρίν μανθάνω ἀθάνατος εἰμί , ζωρός τε ὁ πρίν ἄκρατος , διαλλάσσω κέλευθος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.23
κύαθον δ’ ἐπὶ τοῦ ἀντλητῆρος Πλάτων εἴρηκεν ἐν Φάωνι οὕτως · τῷ στόματι τὸν κύαθονὧδ’ εἰληφότες . καὶ ἐν Πρέσβεσι ; κυάθους ὅσους ἐκλεπτέτην ἑκάστοτε . Ἄρχιππος Ἰχθύσι · κύαθον ἐπριάμην παρὰ Δαισίου . τοιοῦτόν ἐστιν καὶ τὸ ἐν Εἰρήνῃ Ἀριστοφάνους · ὑπωπιασμέναι ἁπαξάπασαι καὶ κυάθους προσκείμεναι · τὰ γὰρ ὑπώπια τοῖς κυάθοις περιθλώμενα ἀμαυροῦται . μνημονεύει τοῦ κυάθου καὶ Ξενοφῶν ἐν πρώτῳ Παιδείας καὶ Κρατῖνος , ἔτι δ’ Ἀριστοφάνης πολλαχοῦ καὶ Εὔβουλος ἐν Ὀρθάννῃ . Φερεκράτης δ’ ἐν Λήροις ᾽ἀργυροῦν κύαθον ὠνόμασε . Τίμων δ’ ἐν δευτέρῳ Σίλλων ἀρυσαίνας κέκληκε τοὺς κυάθους φάσκων οὑτωσί · ᾽ἀπληστοίνους τ᾽ ἀρυσαίνας ἀπὸ τοῦ ἀρύσασθαι ὀνομάσας . καλοῦνται δὲ καὶ ἀρυστῆρες καὶ ἀρύστιχοι . Σιμωνίδης · ἔδωκεν οὐδεὶς οὐδ’ ἀρυστῆρα τρυγός . Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Σφηξὶν ἐγὼ γὰρ εἶχον τούσδε τοὺς ἀρυστίχους . Φρύνιχος Ποαστρίαις · ᾽κύλικ’ ἀρύστιχον.᾽ ἔνθεν καὶ ἡ ἀρύταινα . ἔλεγον δὲ καὶ ἔφηβον τὸ τοιοῦτον σκεῦος , ὡς Ζηνοφάνης ἐν τῷ Συγγενικῷ . Πολύβιος δ’ ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν καὶ ποταμόν τινα ἀναγράφει Κύαθον καλούμενον περὶ Ἀρσινόην πόλιν Αἰτωλίας ,
Lemmas: κύαθος δέ ἐπί ὁ ἀντλητήρ Πλάτων λέγω ἐν Φάων οὕτως · ὁ στόμα ὁ κύαθονὧδ’ λαμβάνω . καί ἐν Πρέσβυς ; κύαθος ὅσος κλέπτω ἑκάστοτε . Ἄρχιππος Ἰχθύς · κύαθος πρίαμαι παρά Δαίσιος . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ ἐν Εἰρήνη Ἀριστοφάνης · ὑπωπιάζω ἁπαξάπας καί κύαθος πρόσκειμαι · ὁ γάρ ὑπώπιον ὁ κύαθος περιθλάω ἀμαυρόω . μνημονεύω ὁ κύαθος καί Ξενοφῶν ἐν πρῶτος Παιδεία καί Κρατῖνος , ἔτι δέ Ἀριστοφάνης πολλαχοῦ καί Εὔβουλος ἐν Ὀρθάννης . Φερεκράτης δέ ἐν Λῆρα ’ἀργύρεος κύαθος ὀνομάζω . Τίμων δέ ἐν δεύτερος Σίλλος ἀρυσαίνη καλέω ὁ κύαθος φάσκω οὕτως · ’ά̓πληστοινος τε ἀρυσαίνη ἀπό ὁ ἀρύω ὀνομάζω . καλέω δέ καί ἀρυστήρ καί ἀρύστιχος . Σιμωνίδης · δίδωμι οὐδείς οὐδέ ἀρυστήρ τρύξ . Ἀριστοφάνης δέ ἐν Σφῆκες ἐγώ γάρ ἔχω ὅδε ὁ ἀρύστιχος . Φρύνιχος Ποάστρια · ’κῦλιξ ἀρύστιχος ἔνθεν καί ὁ ἀρύταινα . λέγω δέ καί ἔφηβος ὁ τοιοῦτος σκεῦος , ὡς Ζηνοφάνης ἐν ὁ Συγγενικός . Πολύβιος δέ ἐν ὁ ἔνατος ὁ ἱστορίη καί ποταμός τις ἀναγράφω Κύαθος καλέω περί Ἀρσινόη πόλις Αἰτωλία ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.24
τῷ δὲ ἀκρατέστερον Ὑπερείδης κέχρηται ἐν τῷ κατὰ Δημοσθένους γράφων οὕτως · ᾽εἰ μέν τις ἀκρατέστερον ἔπιεν , ἐλύπει σέ τούτῳ ὅμοιόν ἐστι τὸ ᾽ ἀνιηρέστερον καὶ τὸ ἐν Ἡλιάσιν Αἰσχύλου ᾽ἀφθονέστερον λίβα καὶ Ἐπίχαρμος δὲ ἐν Πύρρᾳ εὐωνέστερον ἔφη . καὶ ἐν τῷ κατὰ Δημάδου δὲ ὁ Ὑπερείδης εἴρηκε ᾽ ῥᾳδιεστέραν τὴν πόλιν τῷ δὲ κεραννύειν κέχρηται Πλάτων μὲν ἐν Φιλήβῳ · ᾽τοῖς δὴ θεοῖς , ὦ Πρώταρχε , εὐχόμενοι κεραννύωμεν καὶ Ἀλκαῖος ἐν Ἱερῷ γάμῳ ᾽κεραννύουσιν ἀφανίζουσὶ τε Ὑπερείδης Δηλιακῷ · καὶ τὸν κρατῆρα τὸν παιώνιον κοινῇ οἱ Ἕλληνες κεραννύουσιν ᾠνοχόουν τε παρὰ τοῖς ἀρχαίοις οἱ εὐγενέστατοι παῖδες , ὡς ὁ τοῦ Μενελάου υἱός · ᾠνοχόει δ’ υἱὸς Μενελάου κυδαλίμοιο . καὶ Εὐριπίδης δ’ ὁ ποιητὴς ἐν παισὶν ᾠνοχόησε . Θεόφραστος γοῦν ἐν τῷ περὶ μέθης φησί · ᾽ πυνθάνομαι δ’ ἔγωγε καὶ Εὐριπίδην τὸν ποιητὴν οἰνοχοεῖν Ἀθήνησι τοῖς ὀρχησταῖς καλουμένοις . ὠρχοῦντο δὲ οὗτοι περὶ τὸν τοῦ Ἀπόλλωνος νεὼν τοῦ Δηλίου τῶν πρώτων ὄντες Ἀθηναίων καὶ ἐνεδύοντο ἱμάτια τῶν Θηραικῶν . ὁ δὲ Ἀπόλλων οὗτός ἐστιν ᾧ τὰ Θαργήλια ἄγουσι , καὶ διασῴζεται Φλυῆσιν ἐν τῷ δαφνηφορείῳ γραφὴ περὶ τούτων . τὰ αὐτὰ ἱστορεῖ καὶ Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος Ἀριστοτέλους ὢν μαθητής , καὶ οὗτος ἐν τῷ περὶ μέθης . Σαπφώ τε ἡ καλὴ πολλαχοῦ Λάριχον τὸν ἀδελφὸν ἐπαινεῖ ὡς οἰνοχοοῦντα ἐν τῷ πρυτανείῳ τοῖς Μυτιληναίοις . καὶ παρὰ Ῥωμαίοις δὲ οἱ εὐγενέστατοι τῶν παίδων τὴν λειτουργίαν ταύτην ἐκτελοῦσιν ἐν ταῖς δημοτελέσι τῶν θυσιῶν , πάντα τοὺς Αἰολεῖς μιμούμενοι , ὡς καὶ κατὰ τοὺς τόνους τῆς φωνῆς ,
Lemmas: ὁ δέ ἀκρατής Ὑπερείδης χράω ἐν ὁ κατά Δημοσθένης γράφω οὕτως · ’εἰ μέν τις ἀκρατής πίνω , λυπέω σύ οὗτος ὅμοιος εἰμί ὁ ἒ ἀνιαρός καί ὁ ἐν Ἡλιάς Αἰσχύλος ’ἀφθονής λίψ καί Ἐπίχαρμος δέ ἐν Πύρρα εὔωνος φημί . καί ἐν ὁ κατά Δημάδης δέ ὁ Ὑπερείδης λέγω ἒ ῥᾴδιος ὁ πόλις ὁ δέ κεράννυμι χράω Πλάτων μέν ἐν Φίληβος · ’τοῖς δή θεός , ὦ Πρώταρχος , εὔχομαι κεράννυμι καί Ἀλκαῖος ἐν Ἱερόν γάμος ’κεραννύω ἀφανίζω τε Ὑπερείδης Δηλιακός · καί ὁ κρατήρ ὁ παιώνιος κοινῇ ὁ Ἕλλην κεράννυμι οἰνοχοέω τε παρά ὁ ἀρχαῖος ὁ εὐγενής παῖς , ὡς ὁ ὁ Μενέλαος υἱός · οἰνοχοεύω δέ υἱός Μενέλαος κυδάλιμος . καί Εὐριπίδης δέ ὁ ποιητής ἐν παῖς οἰνοχοέω . Θεόφραστος γοῦν ἐν ὁ περί μέθη φημί · ἒ πυνθάνομαι δέ ἐγώ καί Εὐριπίδης ὁ ποιητής οἰνοχοεύω Ἀθήνησι ὁ ὀρχηστής καλέω . ὀρχέομαι δέ οὗτος περί ὁ ὁ Ἀπόλλων ναός ὁ Δήλιος ὁ πρῶτος εἰμί Ἀθηναῖος καί ἐνδύω ἱμάτιον ὁ Θηραικός . ὁ δέ Ἀπόλλων οὗτος εἰμί ὅς ὁ Θαργήλια ἄγω , καί διασῴζω Φλυεύς ἐν ὁ δαφνηφορεῖον γραφή περί οὗτος . ὁ αὐτός ἱστορέω καί Ἱερώνυμος ὁ Ῥόδιος Ἀριστοτέλης εἰμί μαθητής , καί οὗτος ἐν ὁ περί μέθη . Σαπφώ τε ὁ καλός πολλαχοῦ Λάριχος ὁ ἀδελφός ἐπαινέω ὡς οἰνοχοέω ἐν ὁ πρυτανεῖον ὁ Μυτιληναῖος . καί παρά Ῥωμαῖος δέ ὁ εὐγενής ὁ παῖς ὁ λειτουργία οὗτος ἐκτελέω ἐν ὁ δημοτελής ὁ θυσία , πᾶς ὁ Αἰολεύς μιμέομαι , ὡς καί κατά ὁ τόνος ὁ φωνή ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.25
τοσαύτη δ’ ἦν ἡ τῶν παλαιοτέρων τρυφὴ περὶ τὰς πολυτελείας ὥστε μὴ μόνον οἰνοχόους ἔχειν , ἀλλὰ καὶ οἰνόπτας . ἀρχὴ γοῦν ἐστιν οἱ οἰνόπται παρὰ Ἀθηναίοις , ἧς μνημονεύει ἐν ταῖς Πόλεσιν Εὔπολις ἐν τούτοις · οὓς δ’ οὐκ ἂν εἵλεσθ’ οὐδ’ ἂν οἰνόπτας πρὸ τοῦ , νυνὶ στρατηγοὺς ἔχομεν . ὦ πόλις , πόλις , ὡς εὐτυχὴς εἶ μᾶλλον ἢ καλῶς φρονεῖς . οἱ δὲ οἰνόπται οὗτοι ἐφεώρων τὰ ἐν τοῖς δείπνοις , εἰ κατ’ ἴσον πίνουσιν οἱ συνόντες . καὶ ἦν ἡ ἀρχὴ εὐτελής , ὡς ὁ ῥήτωρ φησὶ Φιλῖνος ἐν τῇ Κροκωνιδῶν διαδικασίᾳ · καὶ ὅτι τρεῖς ἦσαν οἱ οἰνόπται , οἵτινες καὶ παρεῖχον τοῖς δειπνοῦσι λύχνους καὶ θρυαλλίδας . ἐκάλουν δέ τινες τούτους καὶ ὀφθαλμούς . παρὰ δὲ Ἐφεσίοις οἱ οἰνοχοοῦντες ᾔθεοι τῇ τοῦ Ποσειδῶνος ἑορτῇ ταῦροι ἐκαλοῦντο , ὡς Ἀμερίας φησί . Ἑλλησπόντιοι δ’ ἐπεγχύτην ὀνομάζουσι τὸν οἰνοχόον καὶ τὴν κρεανομίαν κρεωδαισίαν , ὥς φησι Δημήτριος ὁ Σκήψιος ἐν ἕκτῳ καὶ εἰκοστῷ τοῦ Τρωικοῦ διακόσμου , τοῖς δὲ θεοῖς οἰνοχοοῦσάν τινες ἱστοροῦσι τὴν Ἁρμονίαν , ὡς Καπίτων ἱστορεῖ ὁ ἐποποιός , Ἀλεξανδρεὺς δὲ γένος , ἐν δευτέρῳ Ἐρωτικῶν . Ἀλκαῖος δὲ καὶ τὸν Ἑρμῆν εἰσάγει αὐτῶν οἰνοχόον , ὡς καὶ Σαπφὼ λέγουσα · κῆ δ’ ἀμβροσίας μὲν κρατὴρ ἐκέκρατο , Ἑρμᾶς δ’ ἕλεν ὄλπιν θεοῖς οἰνοχοῆσαι .
Lemmas: τοσοῦτος δέ εἰμί ὁ ὁ παλαιός τρυφή περί ὁ πολυτέλεια ὥστε μή μόνος οἰνόχοος ἔχω , ἀλλά καί οἰνόπται . ἀρχή γοῦν εἰμί ὁ οἰνόπται παρά Ἀθηναῖος , ὅς μνημονεύω ἐν ὁ Πόλις Εὔπολις ἐν οὗτος · ὅς δέ οὐ ἄν αἱρέω οὐδέ ἄν οἰνόπται πρό ὁ , νυνί στρατηγός ἔχω . ὦ πόλις , πόλις , ὡς εὐτυχής εἰμί μάλα ἤ καλός φρονέω . ὁ δέ οἰνόπται οὗτος ἐποράω ὁ ἐν ὁ δεῖπνον , εἰ κατά ἴσος πίνω ὁ σύνειμι . καί εἰμί ὁ ἀρχή εὐτελής , ὡς ὁ ῥήτωρ φημί Φιλῖνος ἐν ὁ Κροκωνίδης διαδικασία · καί ὅτι τρεῖς εἰμί ὁ οἰνόπται , ὅστις καί παρέχω ὁ δειπνέω λύχνος καί θρυαλλίς . καλέω δέ τις οὗτος καί ὀφθαλμός . παρά δέ Ἐφέσιος ὁ οἰνοχοέω ἠίθεος ὁ ὁ Ποσειδῶν ἑορτή ταῦρος καλέω , ὡς Ἀμερίας φημί . Ἑλλησπόντιος δέ ἐπεγχύτης ὀνομάζω ὁ οἰνοχόος καί ὁ κρεανομία κρεωδαισία , ὡς φημί Δημήτριος ὁ Σκήψιος ἐν ἕκτος καί εἰκοστός ὁ Τρωϊκός διάκοσμος , ὁ δέ θεός οἰνοχοέω τις ἱστορέω ὁ Ἁρμονία , ὡς Καπίτων ἱστορέω ὁ ἐποποιός , Ἀλεξανδρεύς δέ γένος , ἐν δεύτερος Ἐρωτικός . Ἀλκαῖος δέ καί ὁ Ἑρμῆς εἰσάγω αὐτός οἰνοχόος , ὡς καί Σαπφώ λέγω · πη δέ ἀμβροσία μέν κρατήρ κεράννυμι , Ἑρμῆς δέ αἱρέω ὄλπις θεός οἰνοχοεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.26
οἱ δὲ παλαιοὶ τοὺς πρὸς ταῖς ὑπηρεσίαις ταύταις κήρυκας ἐκάλουν . Ὅμηρος · κήρυκες δ’ ἀνὰ ἄστυ φέρον θεῶν ὅρκια πιστά , ἄρνε δύω καὶ οἶνον ἐύφρονα , καρπὸν ἀρούρης , ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ · φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα . καὶ πάλιν · ἀτὰρ κήρυκες ἀγαυοὶ ὅρκια πιστὰ θεῶν σύναγον , κρητῆρι δὲ οἶνον μίσγον , ἀτὰρ βασιλεῦσιν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν , Κλείδημος δὲ τοὺς μαγείρους κήρυκάς φησι καλεῖσθαι . καὶ τὴν Ἥβην δέ τινες ἀνέπλασαν οἰνοχοοῦσαν αὐτοῖς , ἴσως διὰ τὸ ἡβητήρια καλεῖσθαι τὰ συμπόσια . Κλεινοῦς δὲ τῆς οἰνοχόου Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως , ἐπίκλην δὲ Φιλαδέλφου , μνημονεύει Πτολεμαῖος ὁ τοῦ Ἀγησάρχου ἐν τῇ τρίτῃ τῶν περὶ Φιλοπάτορα ἱστοριῶν . Πολύβιος δὲ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν καὶ ἀνδριάντας αὐτῆς ἐν Ἀλεξανδρείᾳ ἑστάναι φησὶ κατὰ πολλὰ μέρη τῆς πόλεως μονοχίτωνας , ῥυτὸν κρατοῦντας ἐν ταῖς χερσίν .
Lemmas: ὁ δέ παλαιός ὁ πρός ὁ ὑπηρεσία οὗτος κῆρυξ καλέω . Ὅμηρος · κῆρυξ δέ ἀνά ἄστυ φέρω θεός ὅρκιον πιστός , ἀρήν δύο καί οἶνος εὔφρων , καρπός ἄρουρα , ἀσκός ἐν αἴγειος · φέρω δέ κρατήρ φαεινός κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδέ χρύσεος κύπελλον . καί πάλιν · ἀτάρ κῆρυξ ἀγαυός ὅρκιον πιστός θεός συνάγω , κρατήρ δέ οἶνος μείγνυμι , ἀτάρ βασιλεύς ὕδωρ ἐπί χείρ χέω , Κλείδημος δέ ὁ μάγειρος κῆρυξ φημί καλέω . καί ὁ Ἥβη δέ τις ἀναπλάσσω οἰνοχοέω αὐτός , ἴσως διά ὁ ἡβητήριον καλέω ὁ συμπόσιον . Κλεινός δέ ὁ οἰνοχόος Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς , ἐπίκλην δέ Φιλάδελφος , μνημονεύω Πτολεμαῖος ὁ ὁ Ἀγήσαρχος ἐν ὁ τρίτος ὁ περί Φιλοπάτωρ ἱστορίη . Πολύβιος δέ ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος ὁ ἱστορίη καί ἀνδριάς αὐτός ἐν Ἀλεξάνδρεια ἵστημι φημί κατά πολύς μέρος ὁ πόλις μονοχίτων , ῥυτός κρατέω ἐν ὁ χείρ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.27
ἐπὶ τούτοις τοῖς λόγοις ἐκπίνων τὸ ποτήριον ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη · τήνδ’ ἐγὼ μεστὴν ἅπαξ ἐπονομάσας προπίομαι πίστωμα φιλίας συγγενέσι . πρὸς ὃν ἔτι πίνοντα τῶν παρόντων τις προσέθηκε τὰ λειπόμενα ἰαμβεῖα · πιὼν ἐρῶ τὰ λοιπά , πνίγομαι γάρ . β . ἀλλ’ ἐπιρρόφει . καὶ ὁ Οὐλπιανὸς ἐκπιὼν ἔφη · ταῦτα μὲν Κλέαρχος ἐν Κιθαρῳδῷ . ἐγὼ δὲ κατὰ τοὺς Ἄμφιδος Ἐρίθους παρακελεύομαι · ὁ παῖς σοβείτω τοῖς ποτηρίοις συχνούς . καί · πίμπλα σὺ μὲν ἐμοί , σοὶ δ’ ἐγὼ δώσω πιεῖν ἀμυγδαλῆ μὲν παιζέτω παρ’ ἀμυγδαλῆν . ταῦτα δ’ ἔφη Ξέναρχος ἐν Διδύμοις . αἰτούντων οὖν τῶν μὲν πλέον οἴνου , τῶν δὲ ἴσον ἴσῳ φασκόντων κίρνασθαι , καὶ εἰπόντος τινὸς Ἄρχιππον εἰρηκέναι ἐν δευτέρῳ Ἀμφιτρύωνι · τίς ἐκέρασε σφῶν , ὦ κακόδαιμον , ἴσον ἴσῳ ; καὶ Κρατῖνος ἐν Πυτίνῃ · τὸν δ’ ἴσον ἴσῳ φέροντ’ · ἐγὼ δ’ ἐκτήκομαι , ἔδοξε πᾶσι λέγειν περὶ τῶν κράσεων τῶν παρὰ τοῖς ἀρχαίοις .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ λόγος ἐκπίνω ὁ ποτήριον ὁ Οὐλπιανός φημί · ὅδε ἐγώ μεστός ἅπαξ ἐπονομάζω προπίνω πίστωμα φιλία συγγενής . πρός ὅς ἔτι πίνω ὁ πάρειμι τις προστίθημι ὁ λείπω ἰαμβεῖος · πίνω λέγω ὁ λοιπός , πνίγω γάρ . Β . ἀλλά ἐπιρροφέω . καί ὁ Οὐλπιανός ἐκπίνω φημί · οὗτος μέν Κλέαρχος ἐν Κιθαρῳδός . ἐγώ δέ κατά ὁ Ἄμφις Ἔριθος παρακελεύομαι · ὁ παῖς σοβέω ὁ ποτήριον συχνός . καί · πίμπλημι σύ μέν ἐγώ , σύ δέ ἐγώ δίδωμι πίνω ἀμύγδαλος μέν παίζω παρά ἀμύγδαλος . οὗτος δέ φημί Ξέναρχος ἐν Δίδυμος . αἰτέω οὖν ὁ μέν πολύς οἶνος , ὁ δέ ἴσος ἴσος φάσκω κιρνάω , καί λέγω τις Ἄρχιππος λέγω ἐν δεύτερος Ἀμφιτρύων · τίς κεράννυμι σφεῖς , ὦ κακοδαίμων , ἴσος ἴσος ; καί Κρατῖνος ἐν Πυτίνη · ὁ δέ ἴσος ἴσος φέρω · ἐγώ δέ ἐκτήκω , δοκέω πᾶς λέγω περί ὁ κρᾶσις ὁ παρά ὁ ἀρχαῖος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.28
καί τινος εἰπόντος ὅτι Μένανδρος ἐν Ἥρωι ἔφη · χοῦς κεκραμένου οἴνου · λαβὼν ἔκπιθι τοῦτον , ὁ Δημόκριτος ἔφη · Ἡσίοδος μέν , ὦ ἑταῖροι , παραινεῖ τρὶς ὕδατος προχέειν , τὸ δὲ τέτρατον ἱέμεν οἴνου , δι’ ὃν καὶ Ἀναξίλας ἐν Νηρεῖ ἔφη · καίτοι πολὺ γ’ ἐσθ’ ἥδιον . οὐ γὰρ ἄν ποτε ἔπινον ἂν τρί’ ὕδατος , οἴνου δ’ ἓν μόνον . Ἄλεξις δ’ ἐν Τιτθῇ ἔτι σωφρονικώτερον κιρνάναι παρακελεύεται · ἰδοὺ πάρεστιν οἶνος · οὐκοῦν ἐγχέω Τρίτωνα ; β . πολὺ βέλτιον ἕνα καὶ τέτταρας . α . ὑδαρῆ ὁ λέγεις · ὅμως δὲ ταύτην ἐκπιὼν λέγ’ εἴ τι καινόν , διατριβήν τε τῷ πότῳ ποιῶμεν . καὶ Διοκλῆς ἐν Μελίσσαις · πῶς δὲ καὶ κεκραμένον πίνειν τὸν οἶνον δεῖ με ; β . τέτταρα καὶ δύο . ἡ δ’ οὖν κρᾶσις αὕτη παρὰ τὸ ἔθος οὖσα ἐπέμνησε τάχα καὶ τὴν θρυλουμένην παροιμίαν ἢ πέντε πίνειν ἢ τρί’ ἢ μὴ τέτταρα . ἢ γὰρ δύο πρὸς πέντε πίνειν φασὶ δεῖν ἢ ἕνα πρὸς τρεῖς , περὶ δὲ ταύτης τῆς κράσεως Ἴων ὁ ποιητὴς ἐν τῷ περὶ Χίου φησὶν ὅτι ᾽εὔρουν ὁ μάντις Παλαμήδης ἐμαντεύσατο πλοῦν ἔσεσθαι τοῖς Ἕλλησι πίνουσιν τρεῖς πρὸς ἕνα κυάθους.᾽ οἱ δ’ ἐπιτεταμένως χρώμενοι τῷ ποτῷ δύο οἴνου ἔπινον πρὸς πέντε ὕδατος . Νικοχάρης γοῦν ἐν Ἀμυμώνῃ πρὸς τοὔνομα παίζων ἔφη · Οἰνόμαος οὗτος , χαῖρε πέντε καὶ δύο · κἀγώ τε καὶ σὺ συμπόται γενοίμεθα . τὰ παραπλήσια εἴρηκε καὶ ἐν Λημνίαις . Ἀμειψίας δ’ ἐν Ἀποκοτταβίζουσιν ἐγὼ δὲ Διόνυσος πᾶσιν ὑμῖν εἰμὶ πέντε καὶ δύο . Εὔπολις Αἰξί · Διόνυσε , χαῖρε · μή τι πέντε καὶ δύο ; Ἕρμιππος Θεοῖς · ἔπειθ’ ὅταν πινώμεθ’ ἢ διψώμεθα , εὐχόμεθα πρὸς τοῦτ’ ᾽ οἶνος , ὦ κέρας , γενοῦ κἀς τοῦ καπήλου ᾽γὼ φέρω παίζων ἅμα , κεὐθὺς γεγένηται τοῦτο πέντε καὶ δύο .
Lemmas: καί τις λέγω ὅτι Μένανδρος ἐν Ἥρως φημί · χοῦς κεράννυμι οἶνος · λαμβάνω ἐκπίνω οὗτος , ὁ Δημόκριτος φημί · Ἡσίοδος μέν , ὦ ἑταῖρος , παραινέω τρίς ὕδωρ προχέω , ὁ δέ τέταρτος ἵημι οἶνος , διά ὅς καί Ἀναξίλας ἐν Νηρεύς φημί · καίτοι πολύς γε εἰμί ἡδύς . οὐ γάρ ἄν ποτέ πίνω ἄν τρεῖς ὕδωρ , οἶνος δέ εἷς μόνος . Ἄλεξις δέ ἐν Τιτθή ἔτι σωφρονικός κιρνάω παρακελεύομαι · ἰδού πάρειμι οἶνος · οὐκοῦν ἐγχέω Τρίτων ; Β . πολύς ἀγαθός εἷς καί τέσσαρες . α . ὑδαρής ὁ λέγω · ὅμως δέ οὗτος ἐκπίνω λέγω εἰ τις καινός , διατριβή τε ὁ πότος ποιέω . καί Διοκλῆς ἐν Μέλισσα · πῶς δέ καί κεράννυμι πίνω ὁ οἶνος δέω ἐγώ ; Β . τέσσαρες καί δύο . ὁ δέ οὖν κρᾶσις οὗτος παρά ὁ ἔθος εἰμί ἐπιμιμνήσκομαι τάχα καί ὁ θρυλέω παροιμία ἤ πέντε πίνω ἤ τρεῖς ἤ μή τέσσαρες . ἤ γάρ δύο πρός πέντε πίνω φημί δέω ἤ εἷς πρός τρεῖς , περί δέ οὗτος ὁ κρᾶσις Ἴων ὁ ποιητής ἐν ὁ περί Χίος φημί ὅτι ’εὔρεος ὁ μάντις Παλαμήδης μαντεύομαι πλόος εἰμί ὁ Ἕλλην πίνω τρεῖς πρός εἷς κύαθος ὁ δέ ἐπιτεταμένως χράω ὁ ποτός δύο οἶνος πίνω πρός πέντε ὕδωρ . Νικοχάρης γοῦν ἐν Ἀμυμώνη πρός ὄνομα παίζω φημί · Οἰνόμαος οὗτος , χαίρω πέντε καί δύο · ἐγώ τε καί σύ συμπότης γίγνομαι . ὁ παραπλήσιος λέγω καί ἐν Λήμνιος . Ἀμειψίας δέ ἐν Ἀποκοτταβίζων ἐγώ δέ Διόνυσος πᾶς σύ εἰμί πέντε καί δύο . Εὔπολις Αἴξ · Διόνυσος , χαίρω · μή τις πέντε καί δύο ; Ἕρμιππος θεός · ἔπειτα ὅταν πίνω ἤ διψάω , εὔχομαι πρός οὗτος ἒ οἶνος , ὦ κέρας , γίγνομαι εἰς ὁ κάπηλος ἐγώ φέρω παίζω ἅμα , εὐθύς γίγνομαι οὗτος πέντε καί δύο .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.29
παρὰ δὲ Ἀνακρέοντι εἷς οἴνου πρὸς δύο ὕδατος · ἄγε δὴ φέρ’ ἡμίν , ὦ παῖ , κελέβην , ὅκως ἄμυστιν προπίω , τὰ μὲν δέκ’ ἐγχέας ὕδατος , τὰ πέντε δ’ οἴνου κυάθους , ὡς ἀνυβρίστως ἀνὰ δηὖτε βασσαρήσω . καὶ προελθὼν τὴν ἀκρατοποσίαν Σκυθικὴν καλεῖ πόσιν ἄγε δηὖτε , μηκέθ’ οὕτω πατάγῳ τε κἀλαλητῷ Σκυθικὴν πόσιν παρ’ οἴνῳ μελετῶμεν , ἀλλὰ καλοῖσ᾽ ὑποπίνοντες ἐν ὕμνοις . καὶ Λακεδαιμόνιοι δ᾽ , ὥς φησιν Ἡρόδοτος ἐν τῇ ἕκτῃ , Κλεομένη τὸν βασιλέα Σκύθαις ὁμιλήσαντα καὶ ἀκρατοπότην γενόμενον ἐκ τῆς μέθης φασὶ μανῆναι . καὶ αὐτοὶ δ’ οἱ Λάκωνες ὅταν βούλωνται ἀκρατέστερον πίνειν , ἐπισκυθίσαι λέγουσι . χαμαιλέων γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ περὶ μέθης περὶ τούτων οὕτως γράφει · ἐπεὶ καὶ Κλεομένη τὸν Σπαρτιάτην φασὶν οἱ Λάκωνες μανῆναι διὰ τὸ Σκύθαις ὁμιλήσαντα μαθεῖν ἀκρατοποτεῖν . ὅθεν ὅταν βούλωνται πιεῖν ἀκρατέστερον , ἐπισκύθισον λέγουσιν.᾽ Ἀχαιὸς δ’ ἐν Αἴθωνι σατυρικῷ τοὺς σατύρους ποιεῖ δυσχεραίνοντας ἐπὶ τῷ ὑδαρῆ πίνειν καὶ λέγοντας · μῶν Ἁχελῷος ἦν κεκραμένος πολύς ; β . ἀλλ’ οὐδὲ λεῖξαι τοῦδε τῷ γένει θέμις . α . καλῶς μὲν οὖν ἄγειν Σκύθῃ πιεῖν . ἦσαν
Lemmas: παρά δέ Ἀνακρέων εἷς οἶνος πρός δύο ὕδωρ · ἄγε δή φέρω ἐγώ , ὦ παῖς , κελέβη , ὅπως ἄμυστις προπίνω , ὁ μέν δέκα ἐγχέω ὕδωρ , ὁ πέντε δέ οἶνος κύαθος , ὡς ἀνύβριστος ἀνά αὖτε βασσαρέω . καί προέρχομαι ὁ ἀκρατοποσία Σκυθικός καλέω πόσις ἄγε αὖτε , μηκέτι οὕτως πάταγος τε ἀλαλητός Σκυθικός πόσις παρά οἶνος μελετάω , ἀλλά καλέω ὑποπίνω ἐν ὕμνος . καί Λακεδαιμόνιος δέ , ὡς φημί Ἡρόδοτος ἐν ὁ ἕκτος , Κλεομένης ὁ βασιλεύς Σκύθης ὁμιλέω καί ἀκρατοπότης γίγνομαι ἐκ ὁ μέθη φημί μαίνομαι . καί αὐτός δέ ὁ Λάκων ὅταν βούλομαι ἀκρατής πίνω , ἐπισκυθίζω λέγω . χαμαιλέων γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν ὁ περί μέθη περί οὗτος οὕτως γράφω · ἐπεί καί Κλεομένης ὁ Σπαρτιάτης φημί ὁ Λάκων μαίνομαι διά ὁ Σκύθης ὁμιλέω μανθάνω ἀκρατοποτέω . ὅθεν ὅταν βούλομαι πίνω ἀκρατής , ἐπισκυθίζω λέγουσιν.᾽ Ἀχαιός δέ ἐν Αἴθων σατυρικός ὁ σάτυρος ποιέω δυσχεραίνω ἐπί ὁ ὑδαρής πίνω καί λέγω · μῶν Ἁχελῷος εἰμί κεράννυμι πολύς ; Β . ἀλλά οὐδέ λείχω ὅδε ὁ γένος θέμις . α . καλός μέν οὖν ἄγω Σκύθης πίνω . εἰμί
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.30
δ’ αἱ τῶν ἀκροατῶν ἐπιχύσεις , ὥς φησι Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ μέθης , οὐ παλαιαί · ἀλλ’ ἦν ἀπ’ ἀρχῆς τὸ μὲν σπένδειν ἀποδεδομένον τοῖς θεοῖς , ὁ δὲ κότταβος τοῖς ἐρωμένοις . ἐχρῶντο γὰρ ἐπιμελῶς τῷ κοτταβίζειν ὄντος τοῦ παιγνίου Σικελικοῦ , καθάπερ καὶ Ἀνακρέων ὁ Τήιος πεποίηκε · Σικελὸν κότταβον ἀγκύλῃ λατάζων . διὸ καὶ τὰ σκολιὰ καλούμενα μέλη τῶν ἀρχαίων ποιητῶν πλήρη ἐστί · λέγω δ’ οἷον καὶ Πίνδαρος πεποίηκε χάριτάς τ’ ι Ἀφροδισίων ἐρώτων , ὄφρα σὺν Χειμάρῳ τε μεθύω Ἀγάθωνι τ’ ἰάλω κότταβον . τοῖς δὲ τετελευτηκόσι τῶν φίλων ἀπένεμον τὰ πίπτοντα τῆς τροφῆς ἀπὸ τῶν τραπεζῶν διὸ καὶ Εὐριπίδης περὶ τῆς Σθενεβοίας φησίν , ἐπειδὴ νομίζει τὸν Βελλεροφόντην τεθνάναι · πεσὸν δέ νιν λέληθεν οὐδὲν ἐκ χερός , ἀλλ’ εὐθὺς αὐδᾷ ᾽ τῷ Κορινθίῳ ξένῳ.᾽
Lemmas: δέ ὁ ὁ ἀκροατής ἐπίχυσις , ὡς φημί Θεόφραστος ἐν ὁ περί μέθη , οὐ παλαιός · ἀλλά εἰμί ἀπό ἀρχή ὁ μέν σπένδω ἀποδίδωμι ὁ θεός , ὁ δέ κότταβος ὁ ἐράω . χράω γάρ ἐπιμελής ὁ κοτταβίζω εἰμί ὁ παίγνιον Σικελικός , καθά καί Ἀνακρέων ὁ Τήϊος ποιέω · Σικελός κότταβος ἀγκύλη λατάζω . διό καί ὁ σκολιός καλέω μέλος ὁ ἀρχαῖος ποιητής πλήρης εἰμί · λέγω δέ οἷος καί Πίνδαρος ποιέω χάρις τε ι̅ Ἀφροδίσιος ἔρως , ὄφρα σύν Χείμαρος τε μεθύω Ἀγάθων τε ἰάλλω κότταβος . ὁ δέ τελευτάω ὁ φίλος ἀπονέμω ὁ πίπτω ὁ τροφή ἀπό ὁ τράπεζα διό καί Εὐριπίδης περί ὁ Σθενέβοια φημί , ἐπειδή νομίζω ὁ Βελλεροφόντης θνῄσκω · πίπτω δέ νιν λανθάνω οὐδείς ἐκ χείρ , ἀλλά εὐθύς αὐδάω ἒ ὁ Κορίνθιος ἥκω