ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.57
Ἡγήσανδρος δ’ ἱστορεῖ καὶ Ἱέρωνα τὸν τύραννον ἀμβλύτερον κατὰ τὰς ὄψεις γενέσθαι καὶ τοὺς συνδειπνοῦντας τῶν φίλων ἔχειν ἐπίτηδες διαμαρτάνοντας τῶν ἐδεσμάτων ἵν’ ὑπ’ αὐτοῦ χειραγωγῶνται καὶ δοκῇ τῶν ἄλλων ὀξυδερκέστερος εἶναι . Εὐκλείδην δέ φησιν Ἡγήσανδρος τὸν Σεῦτλον ἐπικαλούμενον παράσιτος δ’ ἦν καὶ οὗτος παραθέντος τινὸς αὐτῷ πλείους σόγκους ἐν δείπνῳ , ὁ Καπανεύς , ἔφη , ὁ ὑπὸ τοῦ Εὐριπίδου εἰσαγόμενος ἐν ταῖς Ἱκέτισιν ὑπεραστεῖος ἦν μισῶν τραπέζαις ὅστις ἐξογκοῖτ’ ἄγαν . οἱ δὲ δημαγωγοῦντες , φησίν , Ἀθήνησι κατὰ τὸν Χρεμωνίδειον πόλεμον κολακεύοντες τοὺς Ἀθηναίους τἄλλα μὲν ἔφασκον πάντα εἶναι κοινὰ τῶν Ἑλλήνων , τὴν δ’ ἐπὶ τὸν οὐρανὸν ἀνθρώπους φέρουσαν ὁδὸν Ἀθηναίους εἰδέναι μόνους . Σάτυρος δ’ ἐν τοῖς βίοις Ἀνάξαρχόν φησι τὸν εὐδαιμονικὸν φιλόσοφον ἕνα τῶν Ἀλεξάνδρου γενέσθαι κολάκων καὶ συνοδεύοντα τῷ βασιλεῖ , ἐπεὶ ἐγένετό ποτε βροντὴ ἰσχυρὰ καὶ ἐξαίσιος ὡς πάντας πτῆξαι , εἰπεῖν μή τι σὺ τοιοῦτον ἐποίησας , Ἀλέξανδρε , ὁ τοῦ Διός ; τὸν δὲ γελάσαντα εἰπεῖν οὐ γὰρ φοβερὸς βούλομαι εἶναι , καθάπερ σύ με διδάσκεις ὁ τὰς τῶν σατραπῶν καὶ βασιλέων κελεύων με δειπνοῦντα προσφέρεσθαι κεφαλάς . Ἀριστόβουλος δέ φησιν ὁ Κασσανδρεὺς Διώξιππον τὸν Ἀθηναῖον παγκρατιαστὴν τρωθέντος ποτὲ τοῦ Ἀλεξάνδρου καὶ αἵματος ῥέοντος εἰπεῖν ἰχὼρ οἷόσπερ τε ῥέει μακάρεσσι θεοῖσιν .
Lemmas: Ἡγήσανδρος δέ ἱστορέω καί Ἱέρων ὁ τύραννος ἀμβλύς κατά ὁ ὄψις γίγνομαι καί ὁ συνδειπνέω ὁ φίλος ἔχω ἐπίτηδες διαμαρτάνω ὁ ἔδεσμα ἵνα ὑπό αὐτός χειραγωγέω καί δοκέω ὁ ἄλλος ὀξυδερκής εἰμί . Εὐκλείδης δέ φημί Ἡγήσανδρος ὁ Σεῦτλος ἐπικαλέω παράσιτος δέ εἰμί καί οὗτος παρατίθημι τις αὐτός πολύς σόγκος ἐν δεῖπνον , ὁ Καπανεύς , φημί , ὁ ὑπό ὁ Εὐριπίδης εἰσάγω ἐν ὁ Ἵκετις ὑπεραστεῖος εἰμί μισέω τράπεζα ὅστις ἐξογκέω ἄγαν . ὁ δέ δημαγωγέω , φημί , Ἀθήνησι κατά ὁ Χρεμωνίδειος πόλεμος κολακεύω ὁ Ἀθηναῖος ἄλλος μέν φάσκω πᾶς εἰμί κοινός ὁ Ἕλλην , ὁ δέ ἐπί ὁ οὐρανός ἄνθρωπος φέρω ὁδός Ἀθηναῖος οἶδα μόνος . Σάτυρος δέ ἐν ὁ βίος Ἀνάξαρχος φημί ὁ εὐδαιμονικός φιλόσοφος εἷς ὁ Ἀλέξανδρος γίγνομαι κόλαξ καί συνοδεύω ὁ βασιλεύς , ἐπεί γίγνομαι ποτέ βροντή ἰσχυρός καί ἐξαίσιος ὡς πᾶς πτήσσω , λέγω μή τις σύ τοιοῦτος ποιέω , Ἀλέξανδρος , ὁ ὁ Ζεύς ; ὁ δέ γελάω λέγω οὐ γάρ φοβερός βούλομαι εἰμί , καθά σύ ἐγώ διδάσκω ὁ ὁ ὁ σατράπης καί βασιλεύς κελεύω ἐγώ δειπνέω προσφέρω κεφαλή . Ἀριστόβουλος δέ φημί ὁ Κασσανδρεύς Διώξιππος ὁ Ἀθηναῖος παγκρατιαστής τιτρώσκω ποτέ ὁ Ἀλέξανδρος καί αἷμα ῥέω λέγω ἰχώρ οἷος τε ῥέω μάκαρ θεός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.58
Ἐπικράτης δ’ ὁ Ἀθηναῖος πρὸς βασιλέα πρεσβεύσας , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος , καὶ πολλὰ δῶρα παρ’ ἐκείνου λαβὼν οὐκ ᾐσχύνετο κολακεύων οὕτως φανερῶς καὶ τολμηρῶς τὸν βασιλέα ὡς καὶ εἰπεῖν δεῖν κατ’ ἐνιαυτὸν οὐκ ἐννέα ἄρχοντας , ἀλλ’ ἐννέα πρέσβεις αἱρεῖσθαι πρὸς βασιλέα , θαυμάζω δὲ ἔγωγε τῶν Ἀθηναίων πῶς τοῦτον μὲν ἄκριτον εἴασαν , Δημάδην δὲ δέκα ταλάντοις ἐζημίωσαν ὅτι θεὸν εἰσηγήσατο Ἀλέξανδρον , καὶ Τιμαγόραν δ’ ἀπέκτειναν ὅτι πρεσβεύων ὡς βασιλέα προσεκύνησεν αὐτόν . Τίμων ὁ Φλιάσιος ἐν τῷ τρίτῳ τῶν σίλλων Ἀρίστωνά φησι τὸν Χῖον , Ζήνωνος δὲ τοῦ Κιτιέως γνώριμον , κόλακα γενέσθαι Περσαίου τοῦ φιλοσόφου , ὅτι ἦν ἑταῖρος Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως . Φύλαρχος δὲ ἐν σ᾽ἱστοριῶν Νικησίαν φησὶ τὸν Ἀλεξάνδρου κόλακα θεασάμενον τὸν βασιλέα σπαρασσόμενον ὑφ’ οὗ εἰλήφει φαρμάκου εἰπεῖν ὦ βασιλεῦ , τί δεῖ ποιεῖν ἡμᾶς , ὅτε καὶ ὑμεῖς οἱ θεοὶ τοιαῦτα πάσχετε ; καὶ τὸν Ἀλέξανδρον μόλις ἀναβλέψαντα , ποῖοι θεοί ; φῆσαι , φοβοῦμαι μή τι θεοῖσιν ἐχθροί . ἐν δὲ τῇ ὀγδόῃ καὶ εἰκοστῇ ὁ αὐτὸς Φύλαρχος Ἀντιγόνου τοῦ κληθέντος Ἐπιτρόπου τοὺς Λακεδαιμονίους ἑλόντος κόλακα γενέσθαι Ἀπολλοφάνη τὸν εἰπόντα τὴν Ἀντιγόνου τύχην ἀλεξανδρίζειν .
Lemmas: Ἐπικράτης δέ ὁ Ἀθηναῖος πρός βασιλεύς πρεσβεύω , ὡς φημί Ἡγήσανδρος , καί πολύς δῶρον παρά ἐκεῖνος λαμβάνω οὐ αἰσχύνω κολακεύω οὕτως φανερός καί τολμηρός ὁ βασιλεύς ὡς καί λέγω δέω κατά ἐνιαυτός οὐ ἐννέα ἄρχων , ἀλλά ἐννέα πρέσβυς αἱρέω πρός βασιλεύς , θαυμάζω δέ ἐγώ ὁ Ἀθηναῖος πῶς οὗτος μέν ἄκριτος ἐάω , Δημάδης δέ δέκα τάλαντον ζημιόω ὅτι θεός εἰσηγέομαι Ἀλέξανδρος , καί Τιμαγόρας δέ ἀποκτείνω ὅτι πρεσβεύω ὡς βασιλεύς προσκυνέω αὐτός . Τίμων ὁ Φλιάσιος ἐν ὁ τρίτος ὁ σίλλος Ἀρίστων φημί ὁ Χῖος , Ζήνων δέ ὁ Κιτιεύς γνώριμος , κόλαξ γίγνομαι Περσαῖος ὁ φιλόσοφος , ὅτι εἰμί ἑταῖρος Ἀντίγονος ὁ βασιλεύς . Φύλαρχος δέ ἐν ἵστωρ Νικησίας φημί ὁ Ἀλέξανδρος κόλαξ θεάομαι ὁ βασιλεύς σπαράσσω ὑπό ὅς λαμβάνω φάρμακον λέγω ὦ βασιλεύς , τίς δέω ποιέω ἐγώ , ὅτε καί σύ ὁ θεός τοιοῦτος πάσχω ; καί ὁ Ἀλέξανδρος μόλις ἀναβλέπω , ποῖος θεός ; φημί , φοβέω μή τις θεός ἐχθρός . ἐν δέ ὁ ὄγδοος καί εἰκοστός ὁ αὐτός Φύλαρχος Ἀντίγονος ὁ καλέω Ἐπίτροπος ὁ Λακεδαιμόνιος αἱρέω κόλαξ γίγνομαι Ἀπολλοφάνης ὁ λέγω ὁ Ἀντίγονος τύχη ἀλεξανδρίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.59
Εὔφαντος δ’ ἐν τετάρτῃ ἱστοριῶν Πτολεμαίου φησὶ τοῦ τρίτου βασιλεύσαντος Αἰγύπτου κόλακα γενέσθαι Καλλικράτην , ὃς οὕτω δεινὸς ἦν ὡς μὴ μόνον Ὀδυσσέως εἰκόνα ἐν τῇ σφραγῖδι περιφέρειν , ἀλλὰ καὶ τοῖς τέκνοις ὀνόματα θέσθαι Τηλέγονον καὶ Ἀντίκλειαν . Πολύβιος δ’ ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν Φιλίππου τοῦ καταλυθέντος ὑπὸ Ῥωμαίων κόλακα γενέσθαι ʽ Ἡρακλείδην τὸν Ταραντῖνον τὸν καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ πᾶσαν ἀνατρέψαντα · ἐν δὲ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ Ἀγαθοκλέους τοῦ Οἰνάνθης υἱοῦ , ἑταίρου δὲ τοῦ Φιλοπάτορος βασιλέως Φίλωνα . Ἱερωνύμου δὲ τοῦ Συρακοσίων τυράννου Θράσωνα τὸν Κάρχαρον ἐπικαλούμενον Βάτων ὁ Σινωπεὺς ἱστορεῖ ἐν τῷ περὶ τῆς τοῦ Ἱερωνύμου τυραννίδος , προσφέρεσθαι φάσκων αὐτὸν ἑκάστοτε πολὺν ἄκρατον . τοῦτον δ’ ἐποίησεν ἀναιρεθῆναι ὑπὸ τοῦ Ἱερωνύμου ἕτερος κόλαξ Σῶσις ὄνομα · καὶ αὐτὸν δὲ τὸν Ἱερώνυμον ἀνέπεισεν διάδημά τε ἀναλαβεῖν καὶ τὴν πορφύραν καὶ τὴν ἄλλην πᾶσαν διασκευὴν ἣν ἐφόρει Διονύσιος ὁ τύραννος . Ἀγαθαρχίδης δ’ ἐν τῇ τριακοστῇ τῶν ἱστοριῶν Αἱρήσιππος , φησίν , ὁ Σπαρτιάτης , ἄνθρωπος οὐ μετρίως φαῦλος οὐδὲ δοκῶν χρηστὸς εἶναι , πιθανὸν δ’ ἔχων ἐν κολακείᾳ λόγον καὶ θεραπεῦσαι τοὺς εὐπόρους μέχρι τῆς τύχης δεινός . τοιοῦτος ἦν καὶ Ἡρακλείδης ὁ Μαρωνείτης ὁ Σεύθου τοῦ Θρᾳκῶν βασιλέως κόλαξ , οὗ μνημονεύει Ξενοφῶν ἐν ζ’ Ἀναβάσεως .
Lemmas: Εὔφαντος δέ ἐν τέταρτος ἱστορίη Πτολεμαῖος φημί ὁ τρίτος βασιλεύω Αἴγυπτος κόλαξ γίγνομαι Καλλικράτης , ὅς οὕτως δεινός εἰμί ὡς μή μόνος Ὀδυσσεύς εἰκών ἐν ὁ σφραγίς περιφέρω , ἀλλά καί ὁ τέκνον ὄνομα τίθημι Τηλέγονος καί Ἀντίκλεια . Πολύβιος δέ ἐν ὁ τρισκαιδέκατος ὁ ἱστορίη Φίλιππος ὁ καταλύω ὑπό Ῥωμαῖος κόλαξ γίγνομαι ʽ Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος ὁ καί ὁ βασιλεία αὐτός πᾶς ἀνατρέπω · ἐν δέ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος Ἀγαθοκλῆς ὁ Οἰνάνθη υἱός , ἑταῖρος δέ ὁ Φιλοπάτωρ βασιλεύς Φίλων . Ἱερώνυμος δέ ὁ Συρακούσιος τύραννος Θράσων ὁ Κάρχαρος ἐπικαλέω Βάτων ὁ Σινωπεύς ἱστορέω ἐν ὁ περί ὁ ὁ Ἱερώνυμος τυραννίς , προσφέρω φάσκω αὐτός ἑκάστοτε πολύς ἄκρατος . οὗτος δέ ποιέω ἀναιρέω ὑπό ὁ Ἱερώνυμος ἕτερος κόλαξ Σῶσις ὄνομα · καί αὐτός δέ ὁ Ἱερώνυμος ἀναπείθω διάδημα τε ἀναλαμβάνω καί ὁ πορφύρα καί ὁ ἄλλος πᾶς διασκευή ὅς φορέω Διονύσιος ὁ τύραννος . Ἀγαθαρχίδης δέ ἐν ὁ τριακοστός ὁ ἱστορίη Αἱρήσιππος , φημί , ὁ Σπαρτιάτης , ἄνθρωπος οὐ μέτριος φαῦλος οὐδέ δοκέω χρηστός εἰμί , πιθανός δέ ἔχω ἐν κολακεία λόγος καί θεραπεύω ὁ εὔπορος μέχρι ὁ τύχη δεινός . τοιοῦτος εἰμί καί Ἡρακλείδης ὁ Μαρωνείτης ὁ Σεύθης ὁ Θρᾷξ βασιλεύς κόλαξ , ὅς μνημονεύω Ξενοφῶν ἐν ζʹ Ἀνάβασις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.60
Θεόπομπος δ’ ἐν ὀκτωκαιδεκάτῃ ἱστοριῶν περὶ Νικοστράτου Ἀργείου λέγων ὡς ἐκολάκευε τὸν Περσῶν βασιλέα γράφει καὶ ταῦτα · Νικόστρατον δὲ τὸν Ἀργεῖον πῶς οὐ χρὴ ] φαῦλον νομίζειν , ὃς προστάτης γενόμενος τῆς Ἀργείων πόλεως καὶ παραλαβὼν καὶ γένος καὶ χρήματα καὶ πολλὴν οὐσίαν παρὰ τῶν προγόνων ἅπαντας ὑπερεβάλετο τῇ κολακείᾳ καὶ ταῖς θεραπείαις οὐ μόνον τοὺς τῆς τότε στρατείας μετασχόντας , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἔμπροσθεν γενομένους , πρῶτον μὲν γὰρ οὕτως ἠγάπησε τὴν παρὰ τοῦ βαρβάρου τιμὴν ὥστε βουλόμενος ἀρέσκειν καὶ πιστεύεσθαι μᾶλλον ἀνεκόμισε πρὸς βασιλέα , τὸν υἱόν · τῶν ἄλλων οὐδεὶς πώποτε φανήσεται ποιήσας . ἔπειτα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ὁπότε μέλλοι δειπνεῖν , τράπεζαν παρετίθει χωρὶς ὀνομάζων τῷ δαίμονι τῷ βασιλέως , ἐμπλήσας σίτου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων , ἀκούων μὲν τοῦτο ποιεῖν καὶ τῶν Περσῶν τοὺς περὶ τὰς θύρας διατρίβοντας , οἰόμενος δὲ διὰ τῆς θεραπείας ταύτης χρηματιεῖσθαι μᾶλλον παρὰ τοῦ βασιλέως · ἦν γὰρ αἰσχροκερδὴς καὶ χρημάτων ὡς οὐκοἶδ’ εἴ τις ἕτερος ἥττων . Ἀττάλου δὲ τοῦ βασιλέως ἐγένετο κόλαξ καὶ διδάσκαλος Λυσίμαχος , ὃν Καλλίμαχος μὲν Θεοδώρειον ἀναγράφει , Ἕρμιππος δ’ ἐν τοῖς Θεοφράστου μαθηταῖς καταλέγει , οὗτος δ’ ὁ ἀνὴρ καὶ περὶ τῆς Ἀττάλου παιδείας συγγέγραφε βίβλους πᾶσαν κολακείαν ἐμφαινούσας . Πολύβιος δ᾽ ἐν ὀγδόῃ ἱστοριῶν Καύαρος , φησίν , ὁ Γαλάτης ὢν ἀνὴρ ἀγαθὸς ὑπὸ Σωστράτου τοῦ κόλακος διεστρέφετο , ὃς ἦν Χαλκηδόνιος γένος .
Lemmas: Θεόπομπος δέ ἐν ὀκτωκαιδέκατος ἱστορίη περί Νικόστρατος Ἀργεῖος λέγω ὡς κολακεύω ὁ Πέρσης βασιλεύς γράφω καί οὗτος · Νικόστρατος δέ ὁ Ἀργεῖος πῶς οὐ χρή ] φαῦλος νομίζω , ὅς προστάτης γίγνομαι ὁ Ἀργεῖος πόλις καί παραλαμβάνω καί γένος καί χρῆμα καί πολύς οὐσία παρά ὁ πρόγονος ἅπας ὑπερβάλλω ὁ κολακεία καί ὁ θεραπεία οὐ μόνος ὁ ὁ τότε στρατεία μετέχω , ἀλλά καί ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι , πρῶτος μέν γάρ οὕτως ἀγαπάω ὁ παρά ὁ βάρβαρος τιμή ὥστε βούλομαι ἀρέσκω καί πιστεύω μάλα ἀνακομίζω πρός βασιλεύς , ὁ υἱός · ὁ ἄλλος οὐδείς πώποτε φαίνω ποιέω . ἔπειτα κατά ἕκαστος ἡμέρα , ὁπότε μέλλω δειπνέω , τράπεζα παρατίθημι χωρίς ὀνομάζω ὁ δαίμων ὁ βασιλεύς , ἐμπίμπλημι σῖτος καί ὁ ἄλλος ἐπιτήδειος , ἀκούω μέν οὗτος ποιέω καί ὁ Πέρσης ὁ περί ὁ θύρα διατρίβω , οἴομαι δέ διά ὁ θεραπεία οὗτος χρηματίζω μάλα παρά ὁ βασιλεύς · εἰμί γάρ αἰσχροκερδής καί χρῆμα ὡς οἶκος εἰ τις ἕτερος ἥσσων . Ἄτταλος δέ ὁ βασιλεύς γίγνομαι κόλαξ καί διδάσκαλος Λυσίμαχος , ὅς Καλλίμαχος μέν Θεοδώρειος ἀναγράφω , Ἕρμιππος δέ ἐν ὁ Θεόφραστος μαθητής καταλέγω , οὗτος δέ ὁ ἀνήρ καί περί ὁ Ἄτταλος παιδεία συγγράφω βίβλος πᾶς κολακεία ἐμφαίνω . Πολύβιος δέ ἐν ὄγδοος ἱστορίη Καύαρος , φημί , ὁ Γαλάτης εἰμί ἀνήρ ἀγαθός ὑπό Σώστρατος ὁ κόλαξ διαστρέφω , ὅς εἰμί Χαλκηδόνιος γένος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.61
Λικιννίου δὲ Κράσσου τοῦ ἐπὶ Πάρθους στρατεύσαντος κόλακά φησι γενέσθαι Νικόλαος ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ πρὸς ταῖς ἑκατὸν Ἀνδρόμαχον τὸν Καρρηνόν , ᾧ τὸν Κράσσον πάντα ἀνακοινούμενον προδοθῆναι Πάρθοις ὑπ’ αὐτοῦ καὶ ἀπολέσθαι . οὐκ ἀτιμώρητος δ’ ὑπὸ τοῦ δαιμονίου παρείθη ὁ Ἀνδρόμαχος . μισθὸν γὰρ λαβὼν τῆς πράξεως τὸ τυραννεῖν Καρρῶν τῆς πατρίδος διὰ τὴν ὠμότητα καὶ βίαν ὑπὸ τῶν Καρρηνῶν πανοικίᾳ ἐνεπρήσθη · Ποσειδώνιος δ’ ὁ Ἀπαμεύς , ὕστερον δὲ Ῥόδιος χρηματίσας , ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν Ἱέρακά φησι τὸν Ἀντιοχέα πρότερον λυσιῳδοῖς ὑπαυλοῦντα ὕστερον γενέσθαι κόλακα δεινὸν Πτολεμαίου τοῦ ἑβδόμου βασιλέως τοῦ καὶ Εὐεργέτου ἐπικληθέντος καὶ τὰ μέγιστα δυνηθέντα παρ’ αὐτῷ , καθάπερ καὶ παρὰ τῷ Φιλομήτορι , ὕστερον ὑπ’ αὐτοῦ διαφθαρῆναι . Μιθριδάτου δ’ ἀναγράφει κόλακα Σωσίπατρον ἄνθρωπον γόητα Νικόλαος ὁ περιπατητικός , Θεόπομπος δ’ ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν Ἑλληνικῶν Σισύφου φησὶ τοῦ Φαρσαλίου κόλακα καὶ ὑπηρέτην γενέσθαι Ἀθήναιον τὸν Ἐρετριέα .
Lemmas: Λικίννιος δέ Κράσσος ὁ ἐπί Πάρθοι στρατεύω κόλαξ φημί γίγνομαι Νικόλαος ἐν ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος πρός ὁ ἑκατόν Ἀνδρόμαχος ὁ Καρρηνός , ὅς ὁ Κράσσος πᾶς ἀνακοινέω προδίδωμι Πάρθοι ὑπό αὐτός καί ἀπόλλυμι . οὐ ἀτιμώρητος δέ ὑπό ὁ δαιμόνιον παρίημι ὁ Ἀνδρόμαχος . μισθός γάρ λαμβάνω ὁ πρᾶξις ὁ τυραννεύω Κάρραι ὁ πατρίς διά ὁ ὠμότης καί βία ὑπό ὁ Καρρηνός πανοικία ἐμπίμπρημι · Ποσειδώνιος δέ ὁ Ἀπαμεύς , ὕστερον δέ Ῥόδιος χρηματίζω , ἐν ὁ τέταρτος ὁ ἱστορίη Ἱέραξ φημί ὁ Ἀντιοχεύς πρότερος λυσιῳδός ὑπαυλέω ὕστερον γίγνομαι κόλαξ δεινός Πτολεμαῖος ὁ ἕβδομος βασιλεύς ὁ καί Εὐεργέτης ἐπικαλέω καί ὁ μέγας δύναμαι παρά αὐτός , καθά καί παρά ὁ Φιλομήτωρ , ὕστερον ὑπό αὐτός διαφθείρω . Μιθριδάτης δέ ἀναγράφω κόλαξ Σωσίπατρος ἄνθρωπος γόης Νικόλαος ὁ περιπατητικός , Θεόπομπος δέ ἐν ὁ ἔνατος ὁ Ἑλληνικός Σίσυφος φημί ὁ Φαρσάλιος κόλαξ καί ὑπηρέτης γίγνομαι Ἀθήναιος ὁ Ἐρετριεύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.62
διαβόητος δὲ ἐγένετο ἐπὶ κολακείᾳ καὶ ὁ τῶν Ἀθηναίων δῆμος . Δημοχάρης γοῦν ὁ Δημοσθένους τοῦ ῥήτορος ἀνεψιὸς ἐν τῇ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν διηγούμενος περὶ ἧς ἐποιοῦντο οἱ Ἀθηναῖοι κολακείας πρὸς τὸν Πολιορκητὴν Δημήτριον καὶ ὅτι τοῦτ’ οὐκ ἦν ἐκείνῳ βουλομένῳ , γράφει οὕτως · ἐλύπει μὲν καὶ τούτων ἔνια αὐτόν , ὡς ἔοικεν , οὐ μὴν ἄλλα καὶ ἄλλα γε παντελῶς αἰσχρὰ καὶ ταπεινά , Λεαίνης μὲν καὶ Λαμίας ι Ἀφροδίτης ἱερὰ · καὶ Βουρίχου καὶ Ἀδειμάντου καὶ Ὀξυθέμιδος τῶν κολάκων αὐτοῦ καὶ βωμοὶ καὶ ἡρῷα καὶ σπονδαί . τούτων ἑκάστῳ καὶ παιᾶνες ᾔδοντο , ὥστε καὶ αὐτὸν τὸν Δημήτριον θαυμάζειν ἐπὶ τοῖς γινομένοις καὶ λέγειν ὅτι ἐπ’ αὐτοῦ οὐδεὶς Ἀθηναίων γέγονε μέγας καὶ ἁδρὸς τὴν ψυχήν . καὶ Θηβαῖοι δὲ κολακεύοντες τὸν Δημήτριον , ὥς φησι Πολέμων ἐν τῷ περὶ τῆς ποικίλης στοᾶς τῆς ἐν Σικυῶνι , ἱδρύσαντο ναὸν Ἀφροδίτης Λαμίας , ἐρωμένη δ’ ἦν αὕτη τοῦ Δημητρίου καθάπερ καὶ ἡ Λέαινα , τί οὖν παράδοξον οἱ Ἀθηναῖοι οἱ τῶν κολάκων κόλακες ἐποίησαν εἰς αὐτὸν τὸν Δημήτριον παιᾶνας καὶ προσόδια ᾄδοντες ; φησὶ γοῦν ὁ Δημοχάρης ἐν τῇ πρώτῃ καὶ εἰκοστῇ γράφων ἐπανελθόντα δὲ τὸν Δημήτριον ἀπὸ τῆς Λευκάδος καὶ Κερκύρας εἰς τὰς Ἀθήνας οἱ Ἀθηναῖοι ἐδέχοντο οὐ μόνον θυμιῶντες καὶ στεφανοῦντες καὶ οἰνοχοοῦντες , ἀλλὰ καὶ προσοδιακοὶ χοροὶ καὶ ἰθύφαλλοι μετ’ ὀρχήσεως καὶ ᾠδῆς ἀπήντων αὐτῷ καὶ ἐφιστάμενοι κατὰ τοὺς ὄχλους ᾖδον ὀρχούμενοι καὶ ἐπᾴδοντες ὡς εἴη μόνος θεὸς ἀληθινός , οἱ δ’ ἄλλοι καθεύδουσιν ἢ ἀποδημοῦσιν ἢ οὐκ εἰσίν , γεγονὼς δ’ εἴη ἐκ Ποσειδῶνος καὶ Ἀφροδίτης , τῷ δὲ κάλλει διάφορος καὶ τῇ πρὸς πάντας φιλανθρωπίᾳ κοινός , δεόμενοι δὲ αὐτοῦ ἱκέτευον , φησί , καὶ προσηύχοντο .
Lemmas: διαβόητος δέ γίγνομαι ἐπί κολακεία καί ὁ ὁ Ἀθηναῖος δῆμος . Δημοχάρης γοῦν ὁ Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ ἀνεψιός ἐν ὁ εἰκοστός ὁ ἱστορίη διηγέομαι περί ὅς ποιέω ὁ Ἀθηναῖος κολακεία πρός ὁ Πολιορκητής Δημήτριος καί ὅτι οὗτος οὐ εἰμί ἐκεῖνος βούλομαι , γράφω οὕτως · λυπέω μέν καί οὗτος ἔνιοι αὐτός , ὡς ἔοικα , οὐ μήν ἄλλος καί ἄλλος γε παντελής αἰσχρός καί ταπεινός , Λέαινα μέν καί Λάμια ι̅ Ἀφροδίτη ἱερόν · καί Βούριχος καί Ἀδείμαντος καί Ὀξύθεμις ὁ κόλαξ αὐτός καί βωμός καί ἡρῷον καί σπονδή . οὗτος ἕκαστος καί Παιάν ἀείδω , ὥστε καί αὐτός ὁ Δημήτριος θαυμάζω ἐπί ὁ γίγνομαι καί λέγω ὅτι ἐπί αὐτός οὐδείς Ἀθηναῖος γίγνομαι μέγας καί ἁδρός ὁ ψυχή . καί Θηβαῖος δέ κολακεύω ὁ Δημήτριος , ὡς φημί Πολέμων ἐν ὁ περί ὁ ποικίλος στοά ὁ ἐν Σικυών , ἱδρύω ναός Ἀφροδίτη Λάμια , ἐράω δέ εἰμί οὗτος ὁ Δημήτριος καθά καί ὁ Λέαινα , τίς οὖν παράδοξος ὁ Ἀθηναῖος ὁ ὁ κόλαξ κόλαξ ποιέω εἰς αὐτός ὁ Δημήτριος παιάν καί προσόδιος ἀείδω ; φημί γοῦν ὁ Δημοχάρης ἐν ὁ πρῶτος καί εἰκοστός γράφω ἐπανέρχομαι δέ ὁ Δημήτριος ἀπό ὁ Λευκάς καί Κέρκυρα εἰς ὁ Ἀθῆναι ὁ Ἀθηναῖος δέχομαι οὐ μόνος θυμιάω καί στεφανόω καί οἰνοχοέω , ἀλλά καί προσοδιακός χορός καί ἰθύφαλλος μετά ὄρχησις καί ἀοιδή ἀπαντάω αὐτός καί ἐφίστημι κατά ὁ ὄχλος ἀείδω ὀρχέομαι καί ἐπαείδω ὡς εἰμί μόνος θεός ἀληθινός , ὁ δέ ἄλλος καθεύδω ἤ ἀποδημέω ἤ οὐ εἰμί , γίγνομαι δέ εἰμί ἐκ Ποσειδῶν καί Ἀφροδίτη , ὁ δέ κάλλος διάφορος καί ὁ πρός πᾶς φιλανθρωπία κοινός , δέω δέ αὐτός ἱκετεύω , φημί , καί προσεύχομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.63
ὁ μὲν οὖν Δημοχάρης τοσαῦτα εἴρηκε περὶ τῆς Ἀθηναίων κολακείας · Δοῦρις δ’ ὁ Σάμιος ἐν τῇ δευτέρᾳ καὶ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν καὶ αὐτὸν τὸν ἰθύφαλλον · ὡς οἱ μέγιστοι τῶν θεῶν καὶ φίλτατοι τῇ πόλει πάρεισιν ἐνταῦθα γὰρ Δήμητρα καὶ Δημήτριον ἅμα παρῆγ’ ὁ καιρός , χἠ μὲν τὰ σεμνὰ τῆς Κόρης μυστήρια ἔρχεθ’ ἵνα ποιήσῃ , ὁ δ’ ἱλαρός , ὥσπερ τὸν θεὸν δεῖ , καὶ καλὸς καὶ γελῶν πάρεστι . σεμνόν τι φαίνεθ᾽ , οἱ φίλοι πάντες κύκλῳ , ἐν μέσοισι δ’ αὐτός , ὅμοιον ὥσπερ οἱ φίλοι μὲν ἀστέρες , ἥλιος δ’ ἐκεῖνος , ὦ τοῦ κρατίστου παῖ Ποσειδῶνος θεοῦ , χαῖρε , κἀφροδίτης . ἄλλοι μὲν ἢ μακρὰν γὰρ ἀπέχουσιν θεοὶ ἢ οὐκ ἔχουσιν ὦτα ἢ οὐκ εἰσὶν ἢ οὐ προσέχουσιν ἡμῖν οὐδὲ ἕν , σὲ δὲ παρόνθ’ ὁρῶμεν , οὐ ξύλινον οὐδὲ λίθινον , ἀλλ’ ἀληθινόν . εὐχόμεσθα δή σοι · πρῶτον μὲν εἰρήνην ποίησον , φίλτατε · κύριος γὰρ εἶ σύ . τὴν δ’ οὐχὶ Θηβῶν , ἀλλ’ ὅλης τῆς Ἑλλάδος Σφίγγα περικρατοῦσαν , ὁ Αἰτωλὸς ὅστις ἐπὶ πέτρας καθήμενος , ὥσπερ ἡ παλαιά , τὰ σώμαθ’ ἡμῶν πάντ’ ἀναρπάσας φέρει , κοὐκ ἔχω μάχεσθαι Αἰτωλικὸν γὰρ ἁρπάσαι τὰ τῶν πέλας , νῦν δὲ καὶ τὰ πόρρω · μάλιστα μὲν δὴ κόλασον αὐτός · εἰ δὲ μή , τὴν Σφίγγα ταύτην ὅστις ἢ κατακρημνιεῖ ἢ σπίλον ποιήσει .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Δημοχάρης τοσοῦτος λέγω περί ὁ Ἀθηναῖος κολακεία · Δοῦρις δέ ὁ Σάμιος ἐν ὁ δεύτερος καί εἰκοστός ὁ ἱστορίη καί αὐτός ὁ ἰθύφαλλος · ὡς ὁ μέγας ὁ θεός καί φίλος ὁ πόλις πάρειμι ἐνταῦθα γάρ Δημήτηρ καί Δημήτριος ἅμα παράγω ὁ καιρός , ὁ μέν ὁ σεμνός ὁ Κόρα μυστήριον ἔρχομαι ἵνα ποιέω , ὁ δέ ἱλαρός , ὥσπερ ὁ θεός δέω , καί καλός καί γελάω πάρειμι . σεμνός τις φαίνω , ὁ φίλος πᾶς κύκλος , ἐν μέσος δέ αὐτός , ὅμοιος ὥσπερ ὁ φίλος μέν ἀστήρ , ἥλιος δέ ἐκεῖνος , ὦ ὁ κρατύς παῖς Ποσειδῶν θεός , χαίρω , Ἀφροδίτη . ἄλλος μέν ἤ μακρός γάρ ἀπέχω θεός ἤ οὐ ἔχω οὖς ἤ οὐ εἰμί ἤ οὐ προσέχω ἐγώ οὐδέ εἷς , σύ δέ πάρειμι ὁράω , οὐ ξύλινος οὐδέ λίθινος , ἀλλά ἀληθινός . εὔχομαι δή σύ · πρῶτος μέν εἰρήνη ποιέω , φίλος · κύριος γάρ εἰμί σύ . ὁ δέ οὐ Θῆβαι , ἀλλά ὅλος ὁ Ἑλλάς Σφίγξ περικρατέω , ὁ Αἰτωλός ὅστις ἐπί πέτρα κάθημαι , ὥσπερ ὁ παλαιός , ὁ σῶμα ἐγώ πᾶς ἀναρπάζω φέρω , οὐ ἔχω μάχομαι Αἰτωλικός γάρ ἁρπάζω ὁ ὁ πέλας , νῦν δέ καί ὁ πρόσω · μάλα μέν δή κολάζω αὐτός · εἰ δέ μή , ὁ Σφίγξ οὗτος ὅστις ἤ κατακρημνίζω ἤ σπίλος ποιέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.64
ταῦτ’ ᾖδον οἱ Μαραθωνομάχοι οὐ δημοσίᾳ , μόνον , ἀλλὰ καὶ κατ’ οἰκίαν , οἱ τὸν προσκυνήσαντα τὸν Περσῶν βασιλέα ἀποκτείναντες , οἱ τὰς ἀναρίθμους μυριάδας τῶν βαρβάρων φονεύσαντες . Ἄλεξις γοῦν ἐν Φαρμακοπώλῃ ἢ Κρατείᾳ προπίνοντά τινα εἰσαγαγὼν ἑνὶ τῶν συμποτῶν καὶ λέγοντα ποιεῖ τάδε · παῖ , τὴν μεγάλην δός , ὑποχέας φιλίας κυάθους τῶν συμπαρόντων · τέτταρας , τοὺς τρεῖς δ’ ἐγὼ Σωτῆρσιν ἀποδώσεις θεοῖς , ἕν’ Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως νίκης καλῶς , καὶ τοῦ νεανίσκου κύαθον Δημητρίου φέρε τὸν τρίτον φίλας Ἀφροδίτης , χαίρετ᾽ , ἄνδρες συμπόται , ὅσων ἀγαθῶν τὴν κύλικα μεστὴν πίομαι .
Lemmas: οὗτος ἀείδω ὁ Μαραθωνομάχος οὐ δημοσίᾳ , μόνος , ἀλλά καί κατά οἰκία , ὁ ὁ προσκυνέω ὁ Πέρσης βασιλεύς ἀποκτείνω , ὁ ὁ ἀνάριθμος μυριάς ὁ βάρβαρος φονεύω . Ἄλεξις γοῦν ἐν Φαρμακοπώλης ἤ Κρατεία προπίνω τις εἰσάγω εἷς ὁ συμπότης καί λέγω ποιέω ὅδε · παῖς , ὁ μέγας δίδωμι , ὑποχέω φιλία κύαθος ὁ συμπάρειμι · τέσσαρες , ὁ τρεῖς δέ ἐγώ Σωτήρ ἀποδίδωμι θεός , εἷς Ἀντίγονος ὁ βασιλεύς νίκη καλός , καί ὁ νεανίσκος κύαθος Δημήτριος φέρω ὁ τρίτος φίλος Ἀφροδίτη , χαίρω , ἀνήρ συμπότης , ὅσος ἀγαθός ὁ κύλιξ μεστός πίνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.65
τοιοῦτοι τότ’ ἐγένοντο οἱ Ἀθηναῖοι κολακείας θηρίου χαλεπωτάτου λύσσαν ἐμβαλούσης αὐτῶν τῇ πόλει · ἣν ὁ μὲν Πύθιος ἑστίαν τῆς Ἑλλάδος ἀνεκήρυξε , πρυτανεῖον δὲ Ἑλλάδος ὁ δυσμενέστατος Θεόπομπος ὁ φήσας ἐν ἄλλοις πλήρεις εἶναι τὰς Ἀθήνας Διονυσοκολάκων καὶ ναυτῶν καὶ λωποδυτῶν , ἔτι δὲ ψευδομαρτύρων καὶ συκοφαντῶν καὶ ψευδοκλητήρων . οὓς ἐγὼ πείθομαι ὡς ἐπομβρίαν ἤ τι δεινὸν ἐκ θεοῦ τὴν προειρημένην πᾶσαν εἰσηγήσασθαι κολακείαν . περὶ ἧς καλῶς ὁ Διογένης ἔλεγε πολὺ κρεῖττον εἶναι ἐς κόρακας ἀπελθεῖν ἢ ἐς κόλακας , οἳ ζῶντας ἔτι τοὺς ἀγαθοὺς τῶν ἀνδρῶν κατεσθίουσι . φησὶ γοῦν καὶ Ἀναξίλας ἐν , · οἱ κόλακές εἰσι τῶν ἐχόντων οὐσίας σκώληκες . εἰς οὖν ἄκακον ἀνθρώπου τρόπον εἰσδὺς ἕκαστος ἐσθίει καθήμενος , ἕως ἂν ὥσπερ πυρὸν ἀποδείξῃ κενόν . ἔπειθ’ ὁ μὲν λέμμ’ ἐστίν , ὁ δ’ ἕτερον δάκνει . Πλάτων τ’ ἐν Φαίδρῳ φησί · κόλακι , δεινῷ θηρίῳ καὶ βλάβῃ μεγάλῃ , ὅμως ἐπέμιξεν ἡ φύσις ἡδονήν τινα οὐκ ἄμουσον Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ περὶ κολακείας φησὶν ὡς Μύρτις ὁ Ἀργεῖος Κλεώνυμον τὸν χορευτὴν ἅμα καὶ κόλακα προσκαθίζοντα πολλάκις αὐτῷ καὶ τοῖς συνδικάζουσι , βουλόμενον δὲ καὶ μετὰ τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἐνδόξων ὁρᾶσθαι , λαβόμενος τοῦ ὠτὸς καὶ ἕλκων αὐτὸν ἐκ τοῦ συνεδρίου πολλῶν παρόντων εἶπεν οὐ χορεύσεις ἐνθάδε οὐδ’ ἁμῶν ἀκούσει . Δίφιλος δ’ ἐν Γάμῳ φησὶν ὁ γὰρ κόλαξ καὶ στρατηγὸν καὶ δυνάστην καὶ φίλους καὶ τὰς πόλεις ἀνατρέπει λόγῳ κακούργῳ μικρὸν ἡδύνας χρόνον . νῦν δὲ καὶ καχεξία τις ὑποδέδυκε τοὺς ὄχλους ,, αἱ κρίσεις θ’ ἡμῶν νοσοῦσι , καὶ τὸ πρὸς χάριν πολύ . διὸ καὶ Θετταλοὶ καλῶς ποιήσαντες κατέσκαψαν τὴν καλουμένην πόλιν Κολακείαν , ἣν Μηλιεῖς ἐνέμοντο , ὥς φησι Θεόπομπος ἐν τῇ τριακοστῇ .
Lemmas: τοιοῦτος τότε γίγνομαι ὁ Ἀθηναῖος κολακεία θηρίον χαλεπός λύσσα ἐμβάλλω αὐτός ὁ πόλις · ὅς ὁ μέν Πύθιος ἑστία ὁ Ἑλλάς ἀνακηρύσσω , πρυτανεῖον δέ Ἑλλάς ὁ δυσμενής Θεόπομπος ὁ φημί ἐν ἄλλος πλήρης εἰμί ὁ Ἀθῆναι Διονυσοκόλακες καί ναύτης καί λωποδύτης , ἔτι δέ ψευδομάρτυς καί συκοφάντης καί ψευδοκλητήρ . ὅς ἐγώ πείθω ὡς ἐπομβρία ἤ τις δεινός ἐκ θεός ὁ προλέγω πᾶς εἰσηγέομαι κολακεία . περί ὅς καλός ὁ Διογένης λέγω πολύς κρατύς εἰμί εἰς κόραξ ἀπέρχομαι ἤ εἰς κόλαξ , ὅς ζάω ἔτι ὁ ἀγαθός ὁ ἀνήρ κατεσθίω . φημί γοῦν καί Ἀναξίλας ἐν , · ὁ κόλαξ εἰμί ὁ ἔχω οὐσία σκώληξ . εἰς οὖν ἄκακος ἄνθρωπος τρόπος εἰσδύνω ἕκαστος ἐσθίω κάθημαι , ἕως ἄν ὥσπερ πυρός ἀποδείκνυμι κενός . ἔπειτα ὁ μέν λέμμα εἰμί , ὁ δέ ἕτερος δάκνω . Πλάτων τε ἐν Φαῖδρος φημί · κόλαξ , δεινός θηρίον καί βλάβη μέγας , ὅμως ἐπιμείγνυμι ὁ φύσις ἡδονή τις οὐ ἄμουσος Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί κολακεία φημί ὡς Μύρτις ὁ Ἀργεῖος Κλεώνυμος ὁ χορευτής ἅμα καί κόλαξ προσκαθίζω πολλάκις αὐτός καί ὁ συνδικάζω , βούλομαι δέ καί μετά ὁ κατά ὁ πόλις ἔνδοξος ὁράω , λαμβάνω ὁ οὖς καί ἕλκω αὐτός ἐκ ὁ συνέδριον πολύς πάρειμι λέγω οὐ χορεύω ἐνθάδε οὐδέ ἐγώ ἀκούω . Δίφιλος δέ ἐν Γάμος φημί ὁ γάρ κόλαξ καί στρατηγός καί δυνάστης καί φίλος καί ὁ πόλις ἀνατρέπω λόγος κακοῦργος μικρός ἡδύνω χρόνος . νῦν δέ καί καχεξία τις ὑποδύω ὁ ὄχλος ,, ὁ κρίσις τε ἐγώ νοσέω , καί ὁ πρός χάρις πολύς . διό καί Θεσσαλός καλός ποιέω κατασκάπτω ὁ καλέω πόλις Κολακεία , ὅς Μηλιεύς νέμω , ὡς φημί Θεόπομπος ἐν ὁ τριακοστός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.66
κόλακας δ’ εἶναί φησι Φύλαρχος καὶ τοὺς ἐν Λήμνῳ κατοικοῦντας Ἀθηναίων ἐν τῇ τρισκαιδεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν χάριν γὰρ ἀποδιδόντας τοῖς Σελεύκου καὶ Ἀντιόχου ἀπογόνοις , ἐπεὶ αὐτοὺς ὁ Σέλευκος πικρῶς ἐπιστατουμένους ὑπὸ Λυσιμάχου οὐ μόνον ἐξείλετο , ἀλλὰ καὶ τὰς πόλεις αὐτοῖς ἀπέδωκεν ἀμφοτέρας , οἱ Λημνόθεν Ἀθηναῖοι οὐ μόνον ναοὺς κατεσκεύασαν τοῦ Σελεύκου , ἀλλὰ καὶ τοῦ υἱοῦ Ἀντιόχου · καὶ τὸν ἐπιχεόμενον κύαθον ἐν ταῖς συνουσίαις Σελεύκου σωτῆρος καλοῦσι . ταύτην δὲ τὴν κολακείαν τινὲς ἐκτρεπόμενοι τοὔνομα ἀρέσκειαν προσαγορεύουσιν , ὡς καὶ Ἀναξανδρίδης ἐν Σαμίᾳ · τὸ γὰρ κολακεύειν νῦν ἀρέσκειν ὄνομ’ ἔχει . οὐκ ἐπίστανται δὲ οἱ τὴν κολακείαν μεταχειριζόμενοι ὥς ἐστιν αὕτη ἡ τέχνη ὀλιγοχρόνιος . Ἄλεξις γοῦν φησιν ἐν Ψευδομένῳ · κόλακος δὲ βίος μικρὸν χρόνον ἀνθεῖ · οὐδεὶς γὰρ χαίρει πολιοκροτάφῳ παρασίτῳ . Κλέαρχος δ’ ὁ Σολεὺς ἐν τῷ πρώτῳ τῶν Ἐρωτικῶν · κόλαξ μὲν οὐδείς , φησί , διαρκεῖ πρὸς φιλίαν . καταναλίσκει γὰρ ὁ χρόνος τὸ τοῦ προσποιήματος αὐτῶν ψεῦδος . ὁ δ’ ἐραστὴς κόλαξ ἐστὶ φιλίας δι’ ὥραν ἢ κάλλος . τῶν δὲ Δημητρίου τοῦ βασιλέως κολάκων οἱ περὶ Ἀδείμαντον τὸν Λαμψακηνὸν νεὼν κατασκευασάμενοι καὶ ἀγάλματα ἱδρυσάμενοι Θριῆσιν ὠνόμασαν Φίλας Ἀφροδίτης καὶ τὸν τόπον Φιλαῖον ἐκάλεσαν ἀπὸ τῆς Δημητρίου Φίλας , ὥς φησι Διονύσιος ὁ τοῦ Τρύφωνος ἐν τῷ δεκάτῳ περὶ ὀνομάτων .
Lemmas: κόλαξ δέ εἰμί φημί Φύλαρχος καί ὁ ἐν Λῆμνος κατοικέω Ἀθηναῖος ἐν ὁ τρισκαιδέκατος ὁ ἱστορίη χάρις γάρ ἀποδίδωμι ὁ Σέλευκος καί Ἀντίοχος ἀπόγονος , ἐπεί αὐτός ὁ Σέλευκος πικρός ἐπιστατέω ὑπό Λυσίμαχος οὐ μόνος ἐξαιρέω , ἀλλά καί ὁ πόλις αὐτός ἀποδίδωμι ἀμφότερος , ὁ Λημνόθεν Ἀθηναῖος οὐ μόνος ναός κατασκευάζω ὁ Σέλευκος , ἀλλά καί ὁ υἱός Ἀντίοχος · καί ὁ ἐπιχέω κύαθος ἐν ὁ συνουσία Σέλευκος σωτήρ καλέω . οὗτος δέ ὁ κολακεία τις ἐκτρέπω ὄνομα ἀρέσκεια προσαγορεύω , ὡς καί Ἀναξανδρίδης ἐν Σάμιος · ὁ γάρ κολακεύω νῦν ἀρέσκω ὄνομα ἔχω . οὐ ἐπίσταμαι δέ ὁ ὁ κολακεία μεταχειρίζομαι ὡς εἰμί οὗτος ὁ τέχνη ὀλιγοχρόνιος . Ἄλεξις γοῦν φημί ἐν Ψευδόμενος · κόλαξ δέ βίος μικρός χρόνος ἀνθέω · οὐδείς γάρ χαίρω πολιοκρόταφος παράσιτος . Κλέαρχος δέ ὁ Σολεύς ἐν ὁ πρῶτος ὁ Ἐρωτικός · κόλαξ μέν οὐδείς , φημί , διαρκέω πρός φιλία . καταναλίσκω γάρ ὁ χρόνος ὁ ὁ προσποίημα αὐτός ψεῦδος . ὁ δέ ἐραστής κόλαξ εἰμί φιλία διά ὥρα ἤ κάλλος . ὁ δέ Δημήτριος ὁ βασιλεύς κόλαξ ὁ περί Ἀδείμαντος ὁ Λαμψακηνός ναός κατασκευάζω καί ἄγαλμα ἱδρύω Θριῆσις ὀνομάζω Φίλα Ἀφροδίτη καί ὁ τόπος Φιλαῖος καλέω ἀπό ὁ Δημήτριος Φίλα , ὡς φημί Διονύσιος ὁ ὁ Τρύφων ἐν ὁ δέκατος περί ὄνομα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.67
Κλέαρχος δ’ ὁ Σολεὺς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Γεργιθίῳ καὶ πόθεν ἡ ἀρχὴ τοῦ ὀνόματος τῶν κολάκων παρῆλθε διηγεῖται καὶ αὐτὸν τὸν Γεργίθιον ὑποτιθέμενος , ἀφ’ οὗ τὸ βιβλίον ἔχει τὴν ἐπιγραφήν , ἕνα γεγονότα τῶν Ἀλεξάνδρου κολάκων , διηγεῖται δὲ οὕτως , τὴν κολακείαν ταπεινὰ ποιεῖν τὰ ἤθη τῶν κολάκων καταφρονητικῶν ὄντων τῶν περὶ αὐτούς , σημεῖον δὲ τὸ πᾶν ὑπομένειν εἰδότας οἷα τολμῶσι . τὰ δὲ τῶν κολακευομένων ἐμφυσωμένων τῇ κολακείᾳ , χαύνους καὶ κενοὺς ποιοῦντα , πάντων ἐν ὑπεροχῇ παρ’ αὐτοῖς ὑπολαμβάνεσθαι κατασκευάζεσθαι . ἑξῆς τε διηγούμενος περί τινος μειρακίου Παφίου μὲν τὸ γένος , βασιλέως δὲ τὴν τύχην τοῦτο , φησί , τὸ μειράκιον οὐ λέγων αὐτοῦ τοὔνομα κατέκειτο δι’ ὑπερβάλλουσαν τρυφὴν ἐπὶ ἀργυρόποδος κλίνης ὑπεστρωμένης Σαρδιανῇ ψιλοτάπιδι τῶν πάνυ πολυτελῶν . ἐπεβέβλητο δ’ αὐτῷ πορφυροῦν ἀμφίταπον ἀμοργίνῳ καλύμματι περιειλημμένον . προσκεφάλαια δ’ εἶχε τρία μὲν ὑπὸ τῇ κεφαλῇ βύσσινα παραλουργῆ , δι’ ὧν ἠμύνετο τὸ καῦμα , δύο δ’ ὑπὸ τοῖς ποσὶ ὑσγινοβαφῆ τῶν Δωρικῶν καλουμένων ἐφ’ ὧν κατέκειτο ἐν λευκῇ χλανίδι .
Lemmas: Κλέαρχος δέ ὁ Σολεύς ἐν ὁ ἐπιγράφω Γεργίθιος καί πόθεν ὁ ἀρχή ὁ ὄνομα ὁ κόλαξ παρέρχομαι διηγέομαι καί αὐτός ὁ Γεργίθιος ὑποτίθημι , ἀπό ὅς ὁ βιβλίον ἔχω ὁ ἐπιγραφή , εἷς γίγνομαι ὁ Ἀλέξανδρος κόλαξ , διηγέομαι δέ οὕτως , ὁ κολακεία ταπεινός ποιέω ὁ ἦθος ὁ κόλαξ καταφρονητικός εἰμί ὁ περί αὐτός , σημεῖον δέ ὁ πᾶς ὑπομένω οἶδα οἷος τολμάω . ὁ δέ ὁ κολακεύω ἐμφυσάω ὁ κολακεία , χαῦνος καί κενός ποιέω , πᾶς ἐν ὑπεροχή παρά αὐτός ὑπολαμβάνω κατασκευάζω . ἑξῆς τε διηγέομαι περί τις μειράκιον Πάφος μέν ὁ γένος , βασιλεύς δέ ὁ τύχη οὗτος , φημί , ὁ μειράκιον οὐ λέγω αὐτός ὄνομα κατάκειμαι διά ὑπερβάλλω τρυφή ἐπί ἀργυρόπους κλίνη ὑποστορέννυμι Σάρδεις ψιλόταπις ὁ πάνυ πολυτελής . ἐπιβάλλω δέ αὐτός πορφύρεος ἀμφίταπος ἀμόργινος κάλυμμα περιλαμβάνω . προσκεφάλαιον δέ ἔχω τρεῖς μέν ὑπό ὁ κεφαλή βύσσινος παραλουργής , διά ὅς ἀμύνω ὁ καῦμα , δύο δέ ὑπό ὁ πούς ὑσγινοβαφής ὁ Δωρικός καλέω ἐπί ὅς κατάκειμαι ἐν λευκός χλανίς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.68
παραδεδεγμένοι δ’ εἰσὶ πάντες οἱ κατὰ τὴν Κύπρον μόναρχοι τὸ τῶν εὐγενῶν κολάκων γένος ὡς χρήσιμον πάνυ γὰρ τὸ κτῆμα τυραννικόν ἐστι . καὶ τούτων οἷον Ἀρεοπαγιτῶν τινων οὔτε τὸ πλῆθος οὔτε τὰς ὄψεις ἔξω τῶν ἐπιφανεστάτων οἶδεν οὐδείς . διῃρημένων δὲ διχῇ κατὰ συγγένειαν τῶν ἐν τῇ Σαλαμῖνι κολάκων , ἀφ’ ὧν εἰσιν οἱ κατὰ τὴν ἄλλην Κύπρον κόλακες , τοὺς μὲν Γεργίνους , τοὺς δὲ Προμάλαγγας προσαγορεύουσιν ὧν οἱ μὲν Γεργίνοι συναναμιγνύμενοι τοῖς κατὰ τὴν πόλιν ἔν τε τοῖς ἐργαστηρίοις καὶ ταῖς ἀγοραῖς ὠτακουστοῦσι κατασκόπων ἔχοντες τάξιν , ὅ τι δ’ ἂν ἀκούσωσιν ἀναφέρουσιν ἑκάστης ἡμέρας πρὸς τοὺς καλουμένους ἄνακτας . οἱ δὲ Προμάλαγγες ζητοῦσιν ἄν τι τῶν ὑπὸ τῶν Γεργίνων προσαγγελθέντων ἀξιον εἶναι ζητήσεως δόξῃ , ὄντες τινὲς ἐρευνηταί . καὶ τούτων οὕτως ἔντεχνος καὶ πιθανὴ πρὸς ἅπαντας ἡ ἔντευξις ὥστ’ ἔμοιγε δοκεῖ , καθάπερ καὶ αὐτοί φασι , παρ’ ἐκείνων εἰς τοὺς ἔξω τόπους διαδεδόσθαι τὸ σπέρμα τῶν ἐλλογίμων κολάκων καὶ γὰρ οὐχ οἷον μετρίως ἐπὶ τῷ πράγματι σεμνύνονται διὰ τὸ τετιμῆσθαι παρὰ τοῖς βασιλεῦσιν , ἀλλὰ καὶ λέγουσιν ὅτι τῶν Γεργίνων τις ἀπόγονος ὢν τῶν Τρώων ἐκείνων οὓς Τεῦκρος ἀπὸ τῶν αἰχμαλώτων κατακτησάμενος εἰς Κύπρον ἔχων ἀπῴκησεν , οὗτος διὰ τῆς παραλίας μετ’ ὀλίγων στείλας ἐπὶ τῆς Αἰολίδος κατὰ πύστιν ἅμα , καὶ οἰκισμὸν τῆς τῶν προγόνων χώρας πόλιν οἰκίσειε περὶ τὴν Τρωικὴν Ἴδην συμπαραλαβών τινας τῶν Μυσῶν , ἣ πάλαι μὲν ἀπὸ τοῦ γένους Γέργινα , νῦν δὲ Γέργιθα κέκληται . τούτου γάρ , ὡς ἔοικε , τοῦ στόλου τινὲς ἀποσπασθέντες ἐν τῇ Κυμαίᾳ κατέσχον ἐκ Κύπρου τό γένος ὄντες , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τῆς Θετταλικῆς Τρίκκης , καθάπερ τινὲς εἰρήκασιν , ὧν ἰατρεῦσαι τὴν ἄγνοιαν οὐδ’ Ἀσκληπιάδαις τοῦτό γε νομίζω δεδόσθαι .
Lemmas: παραδέχομαι δέ εἰμί πᾶς ὁ κατά ὁ Κύπρος μόναρχος ὁ ὁ εὐγενής κόλαξ γένος ὡς χρήσιμος πάνυ γάρ ὁ κτῆμα τυραννικός εἰμί . καί οὗτος οἷος Ἀρεοπαγίτης τις οὔτε ὁ πλῆθος οὔτε ὁ ὄψις ἔξω ὁ ἐπιφανής οἶδα οὐδείς . διαιρέω δέ διχή κατά συγγένεια ὁ ἐν ὁ Σαλαμίς κόλαξ , ἀπό ὅς εἰμί ὁ κατά ὁ ἄλλος Κύπρος κόλαξ , ὁ μέν Γεργῖνος , ὁ δέ Προμάλαγγες προσαγορεύω ὅς ὁ μέν Γεργίνος συναναμείγνυμι ὁ κατά ὁ πόλις ἐν τε ὁ ἐργαστήριον καί ὁ ἀγορά ὠτακουστέω κατάσκοπος ἔχω τάξις , ὅς τις δέ ἄν ἀκούω ἀναφέρω ἕκαστος ἡμέρα πρός ὁ καλέω ἄναξ . ὁ δέ Προμάλαγγες ζητέω ἐάν τις ὁ ὑπό ὁ Γεργῖνος προσαγγέλλω ἀσιος εἰμί ζήτησις δοκέω , εἰμί τις ἐρευνητής . καί οὗτος οὕτως ἔντεχνος καί πιθανός πρός ἅπας ὁ ἔντευξις ὥστε ἐγώ δοκέω , καθά καί αὐτός φημί , παρά ἐκεῖνος εἰς ὁ ἔξω τόπος διαδίδωμι ὁ σπέρμα ὁ ἐλλόγιμος κόλαξ καί γάρ οὐ οἷος μέτριος ἐπί ὁ πρᾶγμα σεμνύνω διά ὁ τιμάω παρά ὁ βασιλεύς , ἀλλά καί λέγω ὅτι ὁ Γεργῖνος τις ἀπόγονος εἰμί ὁ Τρώς ἐκεῖνος ὅς Τεῦκρος ἀπό ὁ αἰχμάλωτος κατακτάομαι εἰς Κύπρος ἔχω ἀποικέω , οὗτος διά ὁ παράλιος μετά ὀλίγος στέλλω ἐπί ὁ Αἰολίς κατά πύστις ἅμα , καί οἰκισμός ὁ ὁ πρόγονος χώρα πόλις οἰκίζω περί ὁ Τρωϊκός Ἴδης συμπαραλαμβάνω τις ὁ Μυσός , ὅς πάλαι μέν ἀπό ὁ γένος Γέργς , νῦν δέ Γέργιθα καλέω . οὗτος γάρ , ὡς ἔοικα , ὁ στόλος τις ἀποσπάω ἐν ὁ Κυμαῖος κατέχω ἐκ Κύπρος ὁ γένος εἰμί , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ Θεσσαλικός Τρίκκη , καθά τις λέγω , ὅς ἰατρεύω ὁ ἄγνοια οὐδέ Ἀσκληπιάδης οὗτος γε νομίζω δίδωμι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.69
γεγόνασι δὲ παρ’ ἡμῖν καὶ ἐπὶ Γλοῦ τοῦ Καρὸς καὶ γυναῖκες ὑπὸ τὰς ἀνάσσας αἱ προσαγορευθεῖσαι κολακίδες . ἀφ’ ὧν ὑπολιπεῖς τινες εἰς τὸ πέραν ἀφικόμεναι μετάπεμπτοι πρός τε τὰς Ἀρταβάζου καὶ τὰς Μέντορος γυναῖκας κλιμακίδες μετωνομάσθησαν ἀπὸ τοιαύτης πράξεως · ταῖς μεταπεμψαμέναις ἀρεσκευόμεναι κλίμακα κατεσκεύαζον ἐξ ἑαυτῶν οὕτως ὥστ’ ἐπὶ τοῖς νώτοις αὐτῶν τὴν ἀνάβασιν γίγνεσθαι καὶ τὴν κατάβασιν ταῖς ἐπὶ τῶν ἁμαξῶν ὀχουμέναις . εἰς τοῦτο τρυφῆς , ἵνα μὴ ἀθλιότητος εἴπω , προηγάγοντο τεχνώμεναι τὰς ἀφρονεστάτας . τοιγαροῦν αὗται μὲν ἐκ τῶν λίαν μαλακῶν ὑπὸ τῆς τύχης μεταβιβασθεῖσαι σκληρῶς ἐβίωσαν ἐπὶ γήρως , αἱ δέ , τῶν παρ’ ἡμῖν ταῦτα διαδεξαμένων , ἐκπεσοῦσαι τῆς ἐξουσίας κατῆραν εἰς Μακεδονίαν καὶ τὰς τῶν ἐκεῖ κυρίας τε καὶ βασιλίδας ὃν τρόπον ταῖς ὁμιλίαις διέθεσαν οὐδὲ λέγειν καλόν , πλὴν ὅτι μαγευόμεναι καὶ μαγεύουσαι ταυροπόλοι καὶ τριοδίτιδες αὗται πρὸς ἀλήθειαν ἐγένοντο , πλήρεις πάντων ἀποκαθαρμάτων . τοσούτων ἔοικε καὶ τοιούτων ἡ κολακεία κακῶν αἰτία γενέσθαι τοῖς διὰ τὸ κολακεύεσθαι προσδεξαμένοις αὐτήν .
Lemmas: γίγνομαι δέ παρά ἐγώ καί ἐπί Γλοῦς ὁ Κάρ καί γυνή ὑπό ὁ ἄνασσα ὁ προσαγορεύω κολακίς . ἀπό ὅς ὑπολιπής τις εἰς ὁ πέραν ἀφικνέομαι μετάπεμπτος πρός τε ὁ Ἀρτάβαζος καί ὁ Μέντωρ γυνή κλιμακίς μετονομάζω ἀπό τοιοῦτος πρᾶξις · ὁ μεταπέμπω ἀρεσκεύομαι κλῖμαξ κατασκευάζω ἐκ ἑαυτοῦ οὕτως ὥστε ἐπί ὁ νῶτον αὐτός ὁ ἀνάβασις γίγνομαι καί ὁ κατάβασις ὁ ἐπί ὁ ἄμαξα ὀχέω . εἰς οὗτος τρυφή , ἵνα μή ἀθλιότης λέγω , προάγω τεχνάομαι ὁ ἄφρων . τοιγαροῦν οὗτος μέν ἐκ ὁ λίαν μαλακός ὑπό ὁ τύχη μεταβιβάζω σκληρός βιόω ἐπί γῆρας , ὁ δέ , ὁ παρά ἐγώ οὗτος διαδέχομαι , ἐκπίπτω ὁ ἐξουσία καταίρω εἰς Μακεδονία καί ὁ ὁ ἐκεῖ κύριος τε καί βασιλίς ὅς τρόπος ὁ ὁμιλία διατίθημι οὐδέ λέγω καλός , πλήν ὅτι μαγεύω καί μαγεύω ταυροπόλος καί τριοδῖτις οὗτος πρός ἀλήθεια γίγνομαι , πλήρης πᾶς ἀποκάθαρμα . τοσοῦτος ἔοικα καί τοιοῦτος ὁ κολακεία κακός αἰτία γίγνομαι ὁ διά ὁ κολακεύω προσδέχομαι αὐτός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.70
προελθὼν δὲ πάλιν ὁ Κλέαρχος καὶ τάδε φησίν ἀλλ’ ἤδη τῇ τούτων χρείᾳ μέμψαιτ’ ἄν τις τὸ μειράκιον , ὥσπερ εἶπον . οἱ μὲν γὰρ παῖδες μικρὸν ἄπωθεν τῆς κλίνης ἐν χιτωνίσκοις ἕστασαν τριῶν δ’ ὄντων ἀνδρῶν , δι’ οὓς δὴ νῦν ὁ πᾶς λόγος ἐνέστηκε , καὶ τούτων ὄντων ἐπωνύμων παρ’ ἡμῖν ὁ μὲν εἷς ἐπὶ τῆς κλίνης πρὸς ποδῶν καθῆστο τοὺς τοῦ μειρακίου πόδας ἐπὶ τοῖς αὑτοῦ γόνασι λεπτῷ λῃδίῳ συνημφιακώς · ὃ δὲ ἐποίει δήπου καὶ ι μὴ λέγοντος οὐκ ἄδηλον καλεῖται δ’ οὗτος ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων Παράβυστος διὰ τὸ καὶ τῶν μὴ παραδεχομένων ὅμως τεχνικώτατα κολακεύων παρεμπίπτειν ἐς τὰς ὁμιλίας , ἅτερος δ’ ἦν ἐπί τινος δίφρου κειμένου παρ’ αὐτὴν τὴν κλίνην καὶ τοῦ νεανίσκου τὴν χεῖρα παρεικότος ἐκκρεμάμενος ταύτης καὶ προσπεπτωκὼς κατέψηχέ τε καὶ τῶν δακτύλων ἕκαστον ἐν μέρει διαλαμβάνων εἷλκέ τε καὶ ἐξέτεινεν ὥστε τὸν πρῶτον αὐτὸν ἐπονομάσαντα Σικύαν εὐστόχως εἰρηκέναι δοκεῖν . ὁ δὲ τρίτος ὁ Θήρ ὁ γενναιότατος , ὅσπερ ἦν τῆς ὑπηρεσίας πρωταγωνιστής , προσεστηκὼς αὐτῷ κατὰ κεφαλὴν μετεῖχε τῶν βυσσίνων προσκεφαλαίων ἀποκεκλιμένος εἰς αὐτὰ πάνυ φιλικῶς · καὶ τῇ μὲν ἀριστερᾷ τὸ τοῦ μειρακίου τριχωμάτιον ἐπικοσμῶν , τῇ δεξιᾷ δὲ Φωκαικὸν ψῆγμά τι διακινῶν καὶ αἰωρῶν ἡδὺς ἦν , ἀλλ’ οὖν καὶ μυίας ἀποσοβῶν . διὸ ἐμοὶ δοκεῖν αὐτῷ δαίμων τις ἐλευθέριος νεμεσήσας ἐφίησι τῷ μειρακίῳ μυῖαν , οὐκ ἄλλην ἢ ᾽ κείνην ἧς καὶ τὴν Ἀθηνᾶν φησιν Ὅμηρος ἐνεῖναι τῷ Μενελάῳ τὸ θάρσος · οὕτως ἦν ἐρρωμένη καὶ ἄφοβος τὴν ψυχήν . δηχθέντος δὲ τοῦ μειρακίου τηλικοῦτον ἀνέκραγεν ἅνθρωπος ὑπὲρ ἐκείνου καὶ οὕτως ἠγανάκτησεν ὥστε διὰ τὴν πρὸς μίαν ἔχθραν ἁπάσας ἐκ τῆς οἰκίας ἤλαυνεν . ὅθεν καὶ φανερὸς ἐγένετο πρὸς τούτῳ τεταχὼς αὑτόν ἀλλ’
Lemmas: προέρχομαι δέ πάλιν ὁ Κλέαρχος καί ὅδε φημί ἀλλά ἤδη ὁ οὗτος χρεία μέμφομαι ἄν τις ὁ μειράκιον , ὥσπερ λέγω . ὁ μέν γάρ παῖς μικρός ἄπωθεν ὁ κλίνη ἐν χιτωνίσκος ἵστημι τρεῖς δέ εἰμί ἀνήρ , διά ὅς δή νῦν ὁ πᾶς λόγος ἐνίστημι , καί οὗτος εἰμί ἐπώνυμος παρά ἐγώ ὁ μέν εἷς ἐπί ὁ κλίνη πρός πούς κάθημαι ὁ ὁ μειράκιον πούς ἐπί ὁ ἑαυτοῦ γόνυ λεπτός λῃδίον συνημφίακα · ὅς δέ ποιέω δήπου καί ι̅ μή λέγω οὐ ἄδηλος καλέω δέ οὗτος ὑπό ὁ ἐγχώριος Παράβυστος διά ὁ καί ὁ μή παραδέχομαι ὅμως τεχνικός κολακεύω παρεμπίπτω εἰς ὁ ὁμιλία , ἕτερος δέ εἰμί ἐπί τις δίφρος κεῖμαι παρά αὐτός ὁ κλίνη καί ὁ νεανίσκος ὁ χείρ παρίημι ἐκκρεμάννυμι οὗτος καί προσπίπτω καταψήχω τε καί ὁ δάκτυλος ἕκαστος ἐν μέρος διαλαμβάνω ἕλκω τε καί ἐκτείνω ὥστε ὁ πρῶτος αὐτός ἐπονομάζω Σικύας εὔστοχος λέγω δοκέω . ὁ δέ τρίτος ὁ Θήρ ὁ γενναῖος , ὅς εἰμί ὁ ὑπηρεσία πρωταγωνιστής , προσίστημι αὐτός κατά κεφαλή μετέχω ὁ βύσσινος προσκεφάλαιον ἀποκλίνω εἰς αὐτός πάνυ φιλικός · καί ὁ μέν ἀριστερός ὁ ὁ μειράκιον τριχωμάτιον ἐπικοσμέω , ὁ δεξιός δέ Φωκαικός ψῆγμα τις διακινέω καί αἰωρέω ἡδύς εἰμί , ἀλλά οὖν καί μυῖα ἀποσοβέω . διό ἐγώ δοκέω αὐτός δαίμων τις ἐλευθέριος νεμεσάω ἐφίημι ὁ μειράκιον μυῖα , οὐ ἄλλος ἤ ἒ ἐκεῖνος ὅς καί ὁ Ἀθήνη φημί Ὅμηρος ἔνειμι ὁ Μενέλαος ὁ θάρσος · οὕτως εἰμί ῥώννυμι καί ἄφοβος ὁ ψυχή . δάκνω δέ ὁ μειράκιον τηλικοῦτος ἀνακράζω ἄνθρωπος ὑπέρ ἐκεῖνος καί οὕτως ἀγανακτέω ὥστε διά ὁ πρός εἷς ἔχθρα ἅπας ἐκ ὁ οἰκία ἐλαύνω . ὅθεν καί φανερός γίγνομαι πρός οὗτος τάσσω ἑαυτοῦ ἀλλά
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.71
οὐ Λεύκων τοιοῦτος ἦν ὁ Ποντικὸς τύραννος , ὃς ἐπεὶ συχνοὺς τῶν φίλων ᾔσθετο σεσυλημένους ὑπὸ τῶν περὶ αὑτὸν τινος κολάκων , συνιδὼν τὸν ἄνθρωπον διαβάλλοντά τινα τῶν λοιπῶν φίλων ἀπέκτεινα ἄν , εἶπέν , σε νὴ τοὺς θεούς , εἰ μὴ πονηρῶν ἀνδρῶν ἡ τυραννὶς ἐδεῖτο . Ἀντιφάνης δ’ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Στρατιώτῃ τὰ ὅμοια λέγει περὶ τῆς τῶν ἐν Κύπρῳ βασιλέων τρυφῆς . ποιεῖ δέ τινα ἀναπυνθανόμενον στρατιώτου τάδε · ἐν Κύπρῳ φής , εἰπέ μοι , διήγετε πολὺν χρόνον ; β . τὸν πάνθ’ ἕως ἦν ὁ πόλεμος . α . ἐν τίνι τόπῳ μάλιστα ; λέγε γάρ . β . ἐν Πάφῳ · οὗ πρᾶγμα τρυφερὸν διαφερόντως ἦν ἰδεῖν , ἄλλως τ’ ἄπιστον . α . ποῖον ; β . ἐρριπίζετο ὑπὸ τῶν περιστερῶν , ὑπ’ ἄλλου δ’ οὐδενὸς δειπνῶν ὁ βασιλεύς . α . πῶς ; ἐάσας τἄλλα γὰρ ἐρήσομαί σε τοῦθ᾽ . β . ὅπως ; ἠλείφετο ἐκ τῆς Συρίας ἥκοντι τοιούτῳ μύρῳ καρποῦ σύχν’ οἵου φασὶ τὰς περιστερὰς τρώγειν . διὰ τὴν ὀσμὴν δὲ τούτου πετόμεναι παρῆσαν οἷαί τ’ ἦσαν ἐπικαθιζάνειν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν παῖδες δὲ παρακαθήμενοι ἐσόβουν . ἀπαίρουσαι δὲ μικρόν , οὐ πολύ , τὸ μήτ’ ἐκεῖσε μήτε δεῦρο παντελῶς , οὕτως ἀνερρίπιζον ὥστε σύμμετρον αὐτῷ τὸ πνεῦμα , μὴ περίσκληρον ποιεῖν .
Lemmas: οὐ Λεύκων τοιοῦτος εἰμί ὁ Ποντικός τύραννος , ὅς ἐπεί συχνός ὁ φίλος αἰσθάνομαι συλάω ὑπό ὁ περί ἑαυτοῦ τις κόλαξ , συνοράω ὁ ἄνθρωπος διαβάλλω τις ὁ λοιπός φίλος ἀποκτείνω ἄν , λέγω , σύ νή ὁ θεός , εἰ μή πονηρός ἀνήρ ὁ τυραννίς δέω . Ἀντιφάνης δέ ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Στρατιώτης ὁ ὅμοιος λέγω περί ὁ ὁ ἐν Κύπρος βασιλεύς τρυφή . ποιέω δέ τις ἀναπυνθάνομαι στρατιώτης ὅδε · ἐν Κύπρος φημί , λέγω ἐγώ , διάγω πολύς χρόνος ; Β . ὁ πᾶς ἕως εἰμί ὁ πόλεμος . α . ἐν τίς τόπος μάλα ; λέγω γάρ . Β . ἐν Πάφος · ὅς πρᾶγμα τρυφερός διαφερόντως εἰμί ὁράω , ἄλλος τε ἄπιστος . α . ποῖος ; Β . ῥιπίζω ὑπό ὁ περιστερά , ὑπό ἄλλος δέ οὐδείς δειπνέω ὁ βασιλεύς . α . πῶς ; ἐάω ἄλλος γάρ ἔρομαι σύ οὗτος . Β . ὅπως ; ἀλείφω ἐκ ὁ Συρία ἥκω τοιοῦτος μύρον καρπός συχνός οἷος φημί ὁ περιστερά τρώγω . διά ὁ ὀσμή δέ οὗτος πέτομαι πάρειμι οἷος τε εἰμί ἐπικαθιζάνω ἐπί ὁ κεφαλή παῖς δέ παρακάθημαι σοβέω . ἀπαίρω δέ μικρός , οὐ πολύς , ὁ μήτε ἐκεῖσε μήτε δεῦρο παντελής , οὕτως ἀναρριπίζω ὥστε σύμμετρος αὐτός ὁ πνεῦμα , μή περίσκληρος ποιέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.72
εἴη οὖν ἂν ὁ τοῦ προειρημένου μειρακίου κόλαξ μαλακοκόλαξ , ὥς φησιν ὁ Κλέαρχος · πρὸς γάρ τοι τῷ οὕτω κολακεύειν καὶ τὸ σχῆμα τῶν κολακευομένων ἐπακολουθῶν ἀποπλάττεται παραγκωνίζων καὶ σπαργανῶν ἑαυτόν τοῖς τριβωναρίοις . ὅθεν αὐτὸν οἱ μὲν παραγκωνιστήν , οἱ δὲ σχηματοθήκην καλοῦσι . κατ’ ἀλήθειαν γὰρ ὁ κόλαξ ἔοικεν εἶναι τῷ Πρωτεῖ ὁ αὐτός . γίγνεται γοῦν παντοδαπὸς οὐ μόνον κατὰ τὴν μορφήν , ἀλλὰ καὶ κατὰ τοὺς λόγους · οὕτω ποικιλόφωνός τις ἐστίν . Ἀνδροκύδης δ’ ὁ ἰατρὸς ἔλεγε τὴν κολακείαν ἔχειν τὴν ἐπωνυμίαν ἀπὸ τοῦ προσκολλᾶσθαι ταῖς ὁμιλίαις ἐμοὶ δὲ δοκεῖ διὰ τὴν εὐκολίαν τε καὶ τὴν εὐχέρειαν ὅτι πάντα ὑποδύεται , ὡς δή τις ὑποστατικὸς νωταγωγῶν τῷ τῆς ψυχῆς ἤθει καὶ οὐ βαρυνόμενος οὐδενὶ τῶν αἰσχρῶν . οὐκ ἂν διαμάρτοι δέ τις τὸν τοῦ μειρακίου τούτου τοῦ Κυπρίου βίον ὑγρὸν ὀνομάζων οὗ πολλοὺς καὶ διδασκάλους φησὶν εἶναι Ἀθήνησιν Ἄλεξις ἐν Πυραύνῳ λέγων οὕτως · πεῖραν ἐπεθύμουν θατέρου βίου λαβεῖν , ὃν πάντες εἰώθασιν ὀνομάζειν ὑγρόν . τρεῖς ἐν Κεραμεικῷ περιπατήσας ἡμέρας διδασκάλους ἐξεῦρον οὗ λέγω βίου ἴσως τριάκοντ’ ἀφ’ ἑνὸς ἐργαστηρίου . καὶ Κρώβυλος ἐν Ἀπολιπούσῃ · πάλιν ἡ τοῦ βίου ὑγρότης μέ σου τέθλιφε · τὴν ἀσωτίαν ὑγρότητα γὰρ νῦν προσαγορεύουσίν τινες .
Lemmas: εἰμί οὖν ἄν ὁ ὁ προλέγω μειράκιον κόλαξ μαλακοκόλαξ , ὡς φημί ὁ Κλέαρχος · πρός γάρ τοι ὁ οὕτως κολακεύω καί ὁ σχῆμα ὁ κολακεύω ἐπακολουθέω ἀποπλήσσω παραγκωνίζω καί σπαργανόω ἑαυτοῦ ὁ τριβωνάριον . ὅθεν αὐτός ὁ μέν παραγκωνιστής , ὁ δέ σχηματοθήκη καλέω . κατά ἀλήθεια γάρ ὁ κόλαξ ἔοικα εἰμί ὁ Πρωτεύς ὁ αὐτός . γίγνομαι γοῦν παντοδαπός οὐ μόνος κατά ὁ μορφή , ἀλλά καί κατά ὁ λόγος · οὕτως ποικιλόφωνος τις εἰμί . Ἀνδροκύδης δέ ὁ ἰατρός λέγω ὁ κολακεία ἔχω ὁ ἐπωνυμία ἀπό ὁ προσκολλάω ὁ ὁμιλία ἐγώ δέ δοκέω διά ὁ εὐκολία τε καί ὁ εὐχέρεια ὅτι πᾶς ὑποδύω , ὡς δή τις ὑποστατικός νωταγωγέω ὁ ὁ ψυχή ἦθος καί οὐ βαρύνω οὐδείς ὁ αἰσχρός . οὐ ἄν διαμαρτάνω δέ τις ὁ ὁ μειράκιον οὗτος ὁ Κύπριος βίος ὑγρός ὀνομάζω ὅς πολύς καί διδάσκαλος φημί εἰμί Ἀθήνησι Ἄλεξις ἐν Πύραυνος λέγω οὕτως · πεῖρα ἐπιθυμέω ἕτερος βίος λαμβάνω , ὅς πᾶς εἴωθα ὀνομάζω ὑγρός . τρεῖς ἐν Κεραμεικός περιπατέω ἡμέρα διδάσκαλος ἐξευρίσκω ὅς λέγω βίος ἴσως τριάκοντα ἀπό εἷς ἐργαστήριον . καί Κρώβυλος ἐν Ἀπολιπούσα · πάλιν ὁ ὁ βίος ὑγρότης ἐγώ σύ ταθλ́λφω · ὁ ἀσωτία ὑγρότης γάρ νῦν προσαγορεύω τις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.73
Ἀντιφάνης δ’ ἐν Λημνίαις τέχνην τινὰ εἶναι ὑποτίθεται τὴν κολακείαν ἐν οἷς λέγει · εἶτ’ ἔστιν ἢ γένοιτ’ ἂν ἡδίων τέχνη ἢ πρόσοδος ἄλλη τοῦ κολακεύειν εὐφυῶς ; ὁ ζωγράφος πονεῖ τι καὶ πικραίνεται , ὁ γεωργὸς ἐν ὅσοις ἐστὶ κινδύνοις πάλιν πρόσεστι πᾶσιν ἐπιμέλεια καὶ πόνος . ἡμῖν δὲ μετὰ γέλωτος ὁ βίος καὶ τρυφῆς · οὗ γὰρ τὸ μέγιστον ἔργον ἐστὶ παιδιά , ἁδρὸν γελάσαι , σκῶψαὶ τιν᾽ , ἐμπιεῖν πολύν , οὐχ ἡδύ ; ἐμοὶ μὲν μετὰ τὸ πλουτεῖν δεύτερον . κεχαρακτήρικε δὲ ὡς ἔνι μάλιστα ἐπιμελῶς τὸν κόλακα Μένανδρος ἐν τῷ ὁμωνύμῳ δράματι , ὡς καὶ τὸν παράσιτον Δίφιλος ἐν Τελεσίᾳ . Ἄλεξις δ’ ἐν Καταψευδομένῳ λέγοντά τινα κόλακα τοιαῦτα παρεισάγων φησίν εὐδαίμων ἐγώ , μὰ τὸν Δία τὸν Ὀλύμπιον καὶ τὴν Ἀθηνᾶν , οὐχ ὅτι ἐν τοῖς γάμοισιν , ἄνδρες , εὐωχήσομαι , ἀλλ’ ὅτι διαρραγήσομ’ ἂν θεὸς θέλῃ ; τούτου δέ μοι γένοιτο τοῦ θανάτου τυχεῖν . δοκεῖ δέ μοι οὗτος , ἄνδρες φίλοι , ὁ καλὸς γάστρις οὐκ ἂν ὠκνηκέναι εἰπεῖν καὶ τὰ ἐξ Ὀμφάλης Ἴωνος τοῦ τραγῳδιοποιοῦ · ἐνιαυσίαν γὰρ δεῖ με τὴν ἑορτὴν ἄγειν .
Lemmas: Ἀντιφάνης δέ ἐν Λήμνιος τέχνη τις εἰμί ὑποτίθημι ὁ κολακεία ἐν ὅς λέγω · εἶτα εἰμί ἤ γίγνομαι ἄν ἡδύς τέχνη ἤ πρόσοδος ἄλλος ὁ κολακεύω εὐφυής ; ὁ ζωγράφος πονέω τις καί πικραίνω , ὁ γεωργός ἐν ὅσος εἰμί κίνδυνος πάλιν πρόσειμι πᾶς ἐπιμέλεια καί πόνος . ἐγώ δέ μετά γέλως ὁ βίος καί τρυφή · ὅς γάρ ὁ μέγας ἔργον εἰμί παιδιά , ἁδρός γελάω , σκώπτω τις , ἐμπίνω πολύς , οὐ ἡδύς ; ἐγώ μέν μετά ὁ πλουτέω δεύτερος . χαρακτηρίζω δέ ὡς ἔνειμι μάλα ἐπιμελής ὁ κόλαξ Μένανδρος ἐν ὁ ὁμώνυμος δρᾶμα , ὡς καί ὁ παράσιτος Δίφιλος ἐν Τελεσίας . Ἄλεξις δέ ἐν Καταψεύδομαι λέγω τις κόλαξ τοιοῦτος παρεισάγω φημί εὐδαίμων ἐγώ , μά ὁ Ζεύς ὁ Ὀλύμπιος καί ὁ Ἀθήνη , οὐ ὅτι ἐν ὁ γάμος , ἀνήρ , εὐωχέω , ἀλλά ὅτι διαράσσω ἄν θεός ἐθέλω ; οὗτος δέ ἐγώ γίγνομαι ὁ θάνατος τυγχάνω . δοκέω δέ ἐγώ οὗτος , ἀνήρ φίλος , ὁ καλός γάστρις οὐ ἄν ὀκνέω λέγω καί ὁ ἐκ Ὀμφάλη Ἴων ὁ τραγῳδοποιός · ἐνιαύσιος γάρ δέω ἐγώ ὁ ἑορτή ἄγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.74
Ἱππίας δ᾽ ὁ Ἐρυθραῖος ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν περὶ τῆς πατρίδος ἱστοριῶν διηγούμενος ὡς ἡ Κνωποῦ βασιλεία ὑπὸ τῶν ἐκείνου κολάκων κατελύθη φησὶν καὶ ταῦτα · Κνωπῷ μαντευομένῳ περὶ σωτηρίας ὁ θεὸς ἔχρησε θύειν Ἑρμῇ δολίῳ . καὶ μετὰ ταῦτα ὁρμήσαντος αὐτοῦ εἰς Δελφοὺς οἱ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ καταλῦσαι βουλόμενοι ἵν’ ὀλιγαρχίαν καταστήσωνται ἦσαν δ’ οὗτοι Ὀρτύγης καὶ Ἶρος καὶ Ἔχαρος , οἳ ἐκαλοῦντο διὰ τὸ περὶ τὰς θεραπείας εἶναι τῶν ἐπιφανῶν πρόκυνες καὶ κόλακες συμπλέοντες οὖν τῷ Κνωπῷ , ὡς ἤδη πόρρω τῆς γῆς ἦσαν , δήσαντες τὸν Κνωπὸν ἔρριψαν εἰς τὸ πέλαγος καὶ καταχθέντες εἰς Χίον καὶ δύναμιν παρὰ τῶν ἐκεῖ τυράννων λαβόντες Ἀμφίκλου καὶ Πολυτέκνου νυκτὸς κατέπλευσαν εἰς τὰς Ἐρυθράς , κατὰ τὸ αὐτὸ καὶ τὸ τοῦ Κνωποῦ σῶμα ἐξεβράσθη τῆς Ἐρυθραίας κατὰ τὴν ἀκτὴν ἣ νῦν Λεόποδον καλεῖται . τῆς δὲ γυναικὸς τοῦ Κνωποῦ Κλεονίκης περὶ τὴν τοῦ σώματος κηδείαν γινομένης ἦν δὲ ἑορτὴ καὶ πανήγυρις ἀγομένη Ἀρτέμιδι Στροφαίᾀ ἐξαίφνης ἀκούεται σάλπιγγος βοή · καὶ καταληφθέντος τοῦ ἄστεος ὑπὸ τῶν περὶ τὸν Ὀρτύγην πολλοὶ μὲν ἀναιροῦνται τῶν τοῦ Κνωποῦ φίλων καὶ ἡ Κλεονίκη μαθοῦσα φεύγει εἰς Κολοφῶνα
Lemmas: Ἱππίας δέ ὁ Ἐρυθραῖος ἐν ὁ δεύτερος ὁ περί ὁ πατρίς ἱστορίη διηγέομαι ὡς ὁ Κνωπός βασιλεία ὑπό ὁ ἐκεῖνος κόλαξ καταλύω φημί καί οὗτος · Κνωπός μαντεύομαι περί σωτηρία ὁ θεός χράω θύω Ἑρμῆς δόλιος . καί μετά οὗτος ὁρμάω αὐτός εἰς Δελφοί ὁ ὁ βασιλεία αὐτός καταλύω βούλομαι ἵνα ὀλιγαρχία καθίστημι εἰμί δέ οὗτος Ὀρτύγης καί Ἶρος καί Ἔχαρος , ὅς καλέω διά ὁ περί ὁ θεραπεία εἰμί ὁ ἐπιφανής πρόσκυνες καί κόλαξ συμπλέω οὖν ὁ Κνωπός , ὡς ἤδη πρόσω ὁ γῆ εἰμί , δέω ὁ Κνωπός ῥίπτω εἰς ὁ πέλαγος καί κατάγω εἰς Χίος καί δύναμις παρά ὁ ἐκεῖ τύραννος λαμβάνω Ἄμφικλος καί Πολύτεκνος νύξ καταπλέω εἰς ὁ Ἐρυθραί , κατά ὁ αὐτός καί ὁ ὁ Κνωπός σῶμα ἐκβράζω ὁ Ἐρυθραίας κατά ὁ ἀκτή ὅς νῦν Λεόποδος καλέω . ὁ δέ γυνή ὁ Κνωπός Κλεονίκη περί ὁ ὁ σῶμα κηδεία γίγνομαι εἰμί δέ ἑορτή καί πανήγυρις ἄγω Ἄρτεμις Στροφαία ἐξαίφνης ἀκούω σάλπιγξ βοή · καί καταλαμβάνω ὁ ἄστυ ὑπό ὁ περί ὁ Ὀρτύγης πολύς μέν ἀναιρέω ὁ ὁ Κνωπός φίλος καί ὁ Κλεονίκη μανθάνω φεύγω εἰς Κολοφών
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.75
. οἱ δὲ περὶ τὸν Ὀρτύγην τύραννοι ἔχοντες τὴν ἐκ Χίου δύναμιν τοὺς ἐνισταμένους αὐτῶν τοῖς πράγμασι διέφθειρον καὶ τοὺς νόμους καταλύσαντες αὐτοὶ διεῖπον τὰ κατὰ τὴν πόλιν ἐντὸς τείχους οὐδένα δεχόμενοι τῶν δημοτῶν ἔξω δὲ πρὸ τῶν πυλῶν δικαστήριον κατασκευάσαντες τὰς κρίσεις ἐποιοῦντο , ἁλουργὰ μὲν ἀμπεχόμενοι περιβόλαια καὶ χιτῶνας ἐνδεδυκότες περιπορφύρους . ὑπεδέδεντο δὲ καὶ πολυσχιδῆ σανδάλια τοῦ θέρους , τοῦ δὲ χειμῶνος ἐν γυναικείοις ὑποδήμασι διετέλουν περιπατοῦντες κόμας τε ἔτρεφον καὶ πλοκαμῖδας ἔχειν ἤσκουν , διειλημμένοι τὰς κεφαλὰς διαδήμασι μηλίνοις καὶ πορφυροῖς · εἶχον δὲ καὶ κόσμον ὁλόχρυσον ὁμοίως ταῖς γυναιξίν . ἠνάγκαζόν τε τῶν πολιτῶν τοὺς μὲν διφροφορεῖν , τοὺς δὲ ῥαβδουχεῖν , τοὺς δὲ τὰς ὁδοὺς ἀνακαθαίρειν καὶ τῶν μὲν τοὺς υἱεῖς εἰς τὰς κοινὰς συνουσίας μετεπέμποντο , τοῖς δὲ τὰς ἰδίας γυναῖκας καὶ τὰς θυγατέρας ἄγειν παρήγγελλον τοὺς δ’ ἀπειθοῦντας ταῖς ἐσχάταις τιμωρίαις περιέβαλλον . εἰ δέ τις τῶν ἐκ τῆς ἑταιρίας αὐτῶν ἀποθάνοι , συνάγοντες τοὺς πολίτας μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων ἠνάγκαζον θρηνεῖν τοὺς ἀποθανόντας καὶ στερνοτυπεῖσθαι μετὰ βίας καὶ βοᾶν ὀξὺ καὶ μέγα ταῖς φωναῖς ἐφεστηκότος μαστιγοφόρου τοῦ ταῦτα ποιεῖν ἀναγκάζοντος , ἕως Ἱππότης ὁ Κνωποῦ ἀδελφὸς μετὰ δυνάμεως ἐπελθὼν ταῖς Ἐρυθραῖς ἑορτῆς οὔσης τῶν Ἐρυθραίων προσβοηθούντων ἐπῆλθε τοῖς τυράννοις καὶ πολλοὺς αἰκισάμενος τῶν περὶ αὐτοὺς Ὀρτύγην μὲν φεύγοντα συνεκέντησε καὶ τοὺς μετὰ τούτου , τὰς δὲ γυναῖκας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα δεινῶς αἰκισάμενος τὴν πατρίδα ἠλευθέρωσεν .
Lemmas: . ὁ δέ περί ὁ Ὀρτύγης τύραννος ἔχω ὁ ἐκ Χίος δύναμις ὁ ἐνίστημι αὐτός ὁ πρᾶγμα διαφθείρω καί ὁ νόμος καταλύω αὐτός διαλέγω ὁ κατά ὁ πόλις ἐντός τεῖχος οὐδείς δέχομαι ὁ δημότης ἔξω δέ πρό ὁ πύλη δικαστήριον κατασκευάζω ὁ κρίσις ποιέω , ἁλουργός μέν ἀμπέχω περιβόλαιον καί χιτών ἐνδύω περιπόρφυρος . ὑποδέω δέ καί πολύσχιστος σανδάλιον ὁ θέρος , ὁ δέ χειμών ἐν γυναικεῖος ὑπόδημα διατελέω περιπατέω κόμη τε τρέφω καί πλοκαμίς ἔχω ἀσκέω , διαλαμβάνω ὁ κεφαλή διάδημα μήλινος καί πορφύρεος · ἔχω δέ καί κόσμος ὁλόχρυσος ὅμοιος ὁ γυνή . ἀναγκάζω τε ὁ πολίτης ὁ μέν διφροφορέω , ὁ δέ ῥαβδουχέω , ὁ δέ ὁ ὁδός ἀνακαθαίρω καί ὁ μέν ὁ υἱός εἰς ὁ κοινός συνουσία μεταπέμπω , ὁ δέ ὁ ἴδιος γυνή καί ὁ θυγάτηρ ἄγω παραγγέλλω ὁ δέ ἀπειθέω ὁ ἔσχατος τιμωρία περιβάλλω . εἰ δέ τις ὁ ἐκ ὁ ἑταιρεία αὐτός ἀποθνῄσκω , συνάγω ὁ πολίτης μετά γυνή καί τέκνον ἀναγκάζω θρηνέω ὁ ἀποθνῄσκω καί στερνοτυπέομαι μετά βία καί βοάω ὀξύς καί μέγας ὁ φωνή ἐφίστημι μαστιγοφόρος ὁ οὗτος ποιέω ἀναγκάζω , ἕως Ἱππότης ὁ Κνωπός ἀδελφός μετά δύναμις ἐπέρχομαι ὁ Ἐρυθραί ἑορτή εἰμί ὁ Ἐρυθραῖος προσβοηθέω ἐπέρχομαι ὁ τύραννος καί πολύς αἰκίζω ὁ περί αὐτός Ὀρτύγης μέν φεύγω συγκεντέω καί ὁ μετά οὗτος , ὁ δέ γυνή αὐτός καί ὁ τέκνον δεινός αἰκίζω ὁ πατρίς ἐλευθερόω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.76
ἐκ τούτων οὖν ἁπάντων ἔστι συνιδεῖν , ἄνδρες φίλοι , ὅσων κακῶν αἰτία γίνεται κολακεία τῷ βίῳ καὶ Θεόπομπος γὰρ ἐν τῇ θ’ τῶν Φιλιππικῶν φησιν Ἀγαθοκλέα δοῦλον γενόμενον καὶ τῶν ἐκ Θετταλίας πενεστῶν Φίλιππος μέγα παρ’ αὐτῷ δυνάμενον διὰ τὴν κολακείαν καὶ ὅτι ἐν τοῖς συμποσίοις συνὼν αὐτῷ ὠρχεῖτο καὶ γέλωτα παρεσκεύαζεν ἀπέστειλε διαφθεροῦντα Περραιβοὺς καὶ τῶν ἐκεῖ πραγμάτων ἐπιμελησόμενον . τοιούτους δ’ εἶχεν ἀεὶ περὶ αὑτὸν ἀνθρώπους ὁ Μακεδών , οἷς διὰ φιλοποσίαν καὶ βωμολοχίαν πλείω χρόνον ὡς τὰ πολλὰ συνδιέτριβε καὶ συνήδρευε περὶ τῶν μεγίστων βουλευόμενος . ἱστορεῖ δὲ περὶ αὐτοῦ καὶ τάδε Ἡγήσανδρος ὁ Δελφὸς ὡς τοῖς Ἀθήνησιν εἰς τὸ Διομέων Ἡράκλειον ἀθροιζομένοις τοῖς τὰ γέλοια λέγουσιν ἀπέστελλεν ἰκανὸν κερμάτιον καὶ προσέτασσέ τισιν ἀναγράφοντας τὰ λεγόμενα ὑπ’ αὐτῶν ἀποστέλλειν πρὸς αὐτόν . Θεόπομπος δ’ ἐν ἕκτῃ καὶ εἰκοστῇ ἱστοριῶν τοὺς Θεσσαλούς , φησίν , εἰδὼς ὁ Φίλιππος ἀκολάστους ὄντας καὶ περὶ τὸν βίον ἀσελγεῖς συνουσίας αὐτῶν κατεσκεύαζε καὶ πάντα τρόπον ἀρέσκειν αὐτοῖς ἐπειρᾶτο , ὀρχούμενος καὶ κωμάζων καὶ πᾶσαν ἀκολασίαν ὑπομένων ἦν δὲ καὶ φύσει βωμολόχος καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν μεθυσκόμενος καὶ χαίρων τῶν ἐπιτηδευμάτων τοῖς πρὸς ταῦτα συντείνουσι καὶ τῶν ἀνθρώπων τοῖς εὐφυέσι κάλουμένοις καὶ τὰ γέλοια λέγουσι καὶ ποιοῦσι · πλείους τε τῶν Θετταλῶν τῶν αὐτῷ πλησιασάντων ᾕρει μᾶλλον ἐν ταῖς συνουσίαις ἢ ταῖς δωρεαῖς . τὰ παραπλήσια ἐποίει καὶ ὁ Σικελιώτης Διονύσιος , ὡς Εὔβουλος ὁ κωμῳδιοποιὸς παρίστησιν ἐν τῷ τοῦ τυράννου ὁμωνύμῳ δράματι · ἀλλ’ ἔστι τοῖς σεμνοῖς μὲν αὐθαδέστερος καὶ τοῖς κόλαξι πᾶσι , τοῖς σκώπτουσι δὲ ἑαυτὸν εὐόργητος · ἡγεῖται δὲ δὴ τούτους μόνους ἐλευθέρους , κἂν δοῦλος ᾖ .
Lemmas: ἐκ οὗτος οὖν ἅπας εἰμί συνοράω , ἀνήρ φίλος , ὅσος κακός αἰτία γίγνομαι κολακεία ὁ βίος καί Θεόπομπος γάρ ἐν ὁ τε ὁ Φιλιππικός φημί Ἀγαθοκλῆς δοῦλος γίγνομαι καί ὁ ἐκ Θεσσαλία πενέστης Φίλιππος μέγας παρά αὐτός δύναμαι διά ὁ κολακεία καί ὅτι ἐν ὁ συμπόσιον σύνειμι αὐτός ὀρχέω καί γέλως παρασκευάζω ἀποστέλλω διαφθείρω Περραιβός καί ὁ ἐκεῖ πρᾶγμα ἐπιμελέομαι . τοιοῦτος δέ ἔχω ἀεί περί ἑαυτοῦ ἄνθρωπος ὁ Μακεδών , ὅς διά φιλοποσία καί βωμολοχία πολύς χρόνος ὡς ὁ πολύς συνδιατρίβω καί συνεδρεύω περί ὁ μέγας βουλεύω . ἱστορέω δέ περί αὐτός καί ὅδε Ἡγήσανδρος ὁ Δελφός ὡς ὁ Ἀθήνησι εἰς ὁ Διομήδης Ἡράκλειον ἀθροίζω ὁ ὁ γέλοιος λέγω ἀποστέλλω ἱκανός κερμάτιον καί προστάσσω τις ἀναγράφω ὁ λέγω ὑπό αὐτός ἀποστέλλω πρός αὐτός . Θεόπομπος δέ ἐν ἕκτος καί εἰκοστός ἱστορίη ὁ Θεσσαλός , φημί , οἶδα ὁ Φίλιππος ἀκόλαστος εἰμί καί περί ὁ βίος ἀσελγής συνουσία αὐτός κατασκευάζω καί πᾶς τρόπος ἀρέσκω αὐτός πειράω , ὀρχέομαι καί κωμάζω καί πᾶς ἀκολασία ὑπομένω εἰμί δέ καί φύσις βωμολόχος καί κατά ἕκαστος ἡμέρα μεθύσκω καί χαίρω ὁ ἐπιτήδευμα ὁ πρός οὗτος συντείνω καί ὁ ἄνθρωπος ὁ εὐφυής κάλουμειςειμι καί ὁ γέλοιος λέγω καί ποιέω · πολύς τε ὁ Θεσσαλός ὁ αὐτός πλησιάζω αἱρέω μάλα ἐν ὁ συνουσία ἤ ὁ δωρεά . ὁ παραπλήσιος ποιέω καί ὁ Σικελιώτης Διονύσιος , ὡς Εὔβουλος ὁ κωμῳδιοποιός παρίστημι ἐν ὁ ὁ τύραννος ὁμώνυμος δρᾶμα · ἀλλά εἰμί ὁ σεμνός μέν αὐθάδης καί ὁ κόλαξ πᾶς , ὁ σκώπτω δέ ἑαυτοῦ εὐόργητος · ἡγέομαι δέ δή οὗτος μόνος ἐλεύθερος , ἐάν δοῦλος εἰμί .