ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.88
ἐπὶ τούτοις σιωπήσαντος τοῦ Διονυσοκλέους ὁ γραμματικὸς ἔφη Οὔαρος · ἀλλὰ μὴν καὶ Ἀντιφάνης ὁ ποιητὴς ἐν Δευκαλίωνι ταρίχων τῶνδε μέμνηται · τάριχος ἀντακαῖον εἴ τις βούλετ’ ἢ Γαδειρικόν , Βυζαντίας δὲ θυννίδος ὀσμαῖσι χαίρει . καὶ ἐν Παρασίτῳ · τάριχος ἀντακαῖον ἐν μέσῳ πῖον , ὁλόλευκον , θερμόν . Νικόστρατός τε ἢ Φιλέταιρος ἐν Ἀντύλλῳ · Βυζάντιόν τε τέμαχος ἐπιβακχευσάτω , Γαδειρικὸν θ’ ὑπογάστριον παρεισίτω . καὶ προελθών ἀλλ’ ἐπριάμην παρ’ ἀνδρός , ὦ γῆ καὶ θεοί , ταριχοπώλου πάνυ καλοῦ τε κἀγαθοῦ τιλτὸν μέγιστον , ἄξιον δραχμῆς , δυοῖν ὀβολοῖν , ὃν οὐκ ἂν καταφάγοιμεν ἡμερῶν τριῶν ἂν ἐσθίοντες οὐδὲ δώδεκα · ὑπερμέγεθες γάρ ἐστιν . ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ἀποβλέψας εἰς τὸν Πλούταρχον ἔφη · μήποτ’ οὔτις ἐν τούτοις , ὦ οὗτος , τοὺς παρ’ ὑμῖν τοῖς Ἀλεξανδρεῦσι κατέλεξε Μενδησίους , ὧν οὐδ’ ἂν μαινόμενος κύων γεύσαιτο ἄν ποτε , ἢ τῶν καλῶν σου ἡμινήρων ἢ τῶν ταριχηρῶν σιλούρων . καὶ ὁ Πλούταρχος ὁ μὲν ἡμίνηρος , ἔφη , τί διαφέρει τοῦ προκαταλελεγμένου ἡμιταρίχου , οὗ ὁ καλὸς ὑμῶν Ἀρχέστρατος μέμνηται ; ἀλλ’ ὅμως ὠνόμασεν ἡμίνηρον ὁ Πάφιος Σώπατρος ἐν Μυστάκου θητίῳ οὕτως · ἐδέξατ’ ἀντακαῖον , ὃν τρέφει μέγας Ἴστρος Σκύθαισιν ἡμίνηρον ἡδονήν . καὶ τὸν Μενδήσιον οὕτως ὁ αὐτὸς καταλέγει Μενδήσιὸς θ’ ὡραῖος ἀκρόπαστος εὖ ξανθαῖσιν ὀπτὸς κέφαλος ἀκτῖσιν πυρός . ταῦτα δὲ τὰ βρώματα ὅτι πολλῷ ἡδίω ἐστὶ τῶν παρὰ σοὶ περισπουδάστων κόττα καὶ λέπιδι , οἱ πειραθέντες ἴσασι . λέγε οὖν ἡμῖν καὶ σὺ εἰ καὶ ἀρσενικῶς ὁ τάριχος λέγεται παρἈττικοῖς · παρὰ γὰρ Ἐπιχάρμῳ οἴδαμεν .
Lemmas: ἐπί οὗτος σιωπάω ὁ Διονυσοκλῆς ὁ γραμματικός φημί Οὔαρος · ἀλλά μήν καί Ἀντιφάνης ὁ ποιητής ἐν Δευκαλίων τάριχον ὅδε μιμνῄσκω · τάριχος ἀντακαῖος εἰ τις βούλομαι ἤ Γαδειρικός , Βυζάντιος δέ θυννίς ὀσμή χαίρω . καί ἐν Παράσιτος · τάριχος ἀντακαῖος ἐν μέσος πῖον , ὁλόλευκος , θερμός . Νικόστρατος τε ἤ Φιλέταιρος ἐν Ἄντυλλος · Βυζάντιον τε τέμαχος ἐπιΒακχεύω , Γαδειρικός τε ὑπογάστριος παρείσειμι . καί προέρχομαι ἀλλά πρίαμαι παρά ἀνήρ , ὦ γῆ καί θεός , ταριχοπώλης πάνυ καλός τε ἀγαθός τιλτός μέγας , ἄξιος δραχμή , δύο ὀβολός , ὅς οὐ ἄν κατεσθίω ἡμέρα τρεῖς ἄν ἐσθίω οὐδέ δώδεκα · ὑπερμεγέθης γάρ εἰμί . ἐπί οὗτος ὁ Οὐλπιανός ἀποβλέπω εἰς ὁ Πλούταρχος φημί · μήποτε οὔτις ἐν οὗτος , ὦ οὗτος , ὁ παρά σύ ὁ Ἀλεξανδρεύς καταλέγω Μενδήσιος , ὅς οὐδέ ἄν μαίνομαι κύων γεύω ἄν ποτέ , ἤ ὁ καλός σύ ἡμίνηρος ἤ ὁ ταριχηρός σίλουρος . καί ὁ Πλούταρχος ὁ μέν ἡμίνηρος , φημί , τίς διαφέρω ὁ προκαταλέγω ἡμιτάριχος , ὅς ὁ καλός σύ Ἀρχέστρατος μιμνῄσκω ; ἀλλά ὅμως ὀνομάζω ἡμίνηρος ὁ Πάφος Σώπατρος ἐν Μύστακος θήτιον οὕτως · δέχομαι ἀντακαῖος , ὅς τρέφω μέγας Ἴστρος Σκύθης ἡμίνηρος ἡδονή . καί ὁ Μενδήσιος οὕτως ὁ αὐτός καταλέγω Μενδήσιος τε ὡραῖος ἀκρόπαστος εὖ ξανθός ὀπτός κέφαλος ἀκτίς πῦρ . οὗτος δέ ὁ βρῶμα ὅτι πολύς ἡδύς εἰμί ὁ παρά σύ περισπούδαστος κόττος καί λε͂πις , ὁ πειράω οἶδα . λέγω οὖν ἐγώ καί σύ εἰ καί ἀρσενικός ὁ τάριχος λέγω Ἀπαρτικός · παρά γάρ Ἐπίχαρμος οἶδα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.89
ὃν ζητοῦντα προφθάσας ὁ Μυρτίλος ἔφη · Κρατῖνος μὲν ἐν Διονυσαλεξάνδρῳ · ἐν σαργανίσιν ἄξω ταρίχους Ποντικούς . Πλάτων Διὶ κακουμένῳ · ὥσθ’ ἅττ’ ἔχω ταῦτ’ ἐς ταρίχους ἀπολέσω . Ἀριστοφάνης Δαιταλεῦσιν οὐκ αἰσχυνοῦμαι τὸν τάριχον τουτονὶ πλύνων ἅπασιν ὅσα σύνοιδ’ αὐτῷ κακά . Κράτης Θηρίοις · καὶ τῶν ῥαφάνων ἕψειν χρή , ἰχθῦς τ’ ὀπτᾶν τούς τε ταρίχους , ἡμῶν δ’ ἀπὸ χεῖρας ἔχεσθαι . ἰδίως δ’ ἐσχημάτισται παρ’ Ἑρμίππῳ ἐν Ἀρτοπώλισι · καὶ τάριχος πίονα . Σοφοκλῆς τ’ ἐν Φινεῖ · νεκρὸς τάριχος εἰσορᾶν Αἰγύπτιος . ὑποκοριστικῶς δ’ εἴρηκεν Ἀριστοφάνης ἐν Εἰρήνῃ · ἀγόρασόν τι χρηστὸν εἰς ἀγρὸν ταρίχιον . καὶ Κηφισόδωρος ἐν τι · κρεᾴδιόν τι φαῦλον ἢ ταρίχιον . Φερεκράτης ἐν Αὐτομόλοις · ἡ γυνὴ δ’ ἡμῶν ἑκάστῳ λέκιθον ἕψουσ’ ἢ φακῆν ἀναμένει καὶ σμικρὸν ὀπτῶσ’ ὀρφανὸν ταρίχιον . καὶ Ἐπίχαρμος δ’ ἀρσενικῶς εἴρηκεν ὁ τάριχος . Ἡρόδοτος δ’ ἐν θ’ οὕτως · οἱ τάριχοι ἐπὶ τῷ πυρὶ κείμενοι ἐπάλλοντο καὶ ἤσπαιρον . καὶ αἱ παροιμίαι δὲ κατὰ τὸ ἄρρεν λέγουσι · τάριχος ὀπτὸς εὐθὺς ἂν ἴδῃ τὸ πῦρ . σαπρὸς τάριχος τὴν ὀρίγανον φιλεῖ . οὐκ ἂν πάθοι τάριχος ὧνπερ ἄξιος . Ἀττικοὶ δὲ καὶ οὐδετέρως λέγουσι , καὶ γίνεται ἡ γενικὴ τοῦ ταρίχους . Χιωνίδης Πτωχοῖς · ἆρ’ ἂν φάγοιτ᾽ · ἂν καὶ ταρίχους , ὦ θεοί ; ἡ δὲ δοτικὴ ταρίχει ὡς ξίφει . Μένανδρος Ἐπιτρέπουσιν ἐπὶ τῷ ταρίχει τῷδε τοίνυν κόπτετον . καὶ ἐπὶ αἰτιατικῆς ἐπέπασα ἐπὶ τὸ τάριχος ἅλας , ἐὰν οὕτω τύχῃ . ὅτε δὲ ἀρσενικόν ἐστιν , ἡ γενικὴ οὐκέτι ἕξει τὸ ς .
Lemmas: ὅς ζητέω προφθάνω ὁ Μυρτίλος φημί · Κρατῖνος μέν ἐν Διονυσαλέξανδρος · ἐν σαργανίς ἄγω τάριχος Ποντικός . Πλάτων Ζεύς κακόω · ὥστε ὅστις ἔχω οὗτος εἰς τάριχος ἀπόλλυμι . Ἀριστοφάνης Δαιταλεύς οὐ αἰσχύνω ὁ τάριχος οὗτος πλύνω ἅπας ὅσος σύνοιδα αὐτός κακός . κρατέω Θήριος · καί ὁ ῥάφανος ἕψω χρή , ἰχθῦς τε ὀπτάω ὁ τε τάριχος , ἐγώ δέ ἀπό χείρ ἔχω . ἴδιος δέ σχηματίζω παρά Ἕρμιππος ἐν Ἀρτόπωλι · καί τάριχος πίων . Σοφοκλῆς τε ἐν Φινεύς · νεκρός τάριχος εἰσοράω Αἰγύπτιος . ὑποκοριστικός δέ λέγω Ἀριστοφάνης ἐν Εἰρήνη · ἀγοράζω τις χρηστός εἰς ἀγρός ταρίχιον . καί Κηφισόδωρος ἐν τις · κρεᾴδιον τις φαῦλος ἤ ταρίχιον . Φερεκράτης ἐν Αὐτόμολος · ὁ γυνή δέ ἐγώ ἕκαστος λέκιθος ἕψω ἤ φακῆ ἀναμένω καί μικρός ὀπτάω ὀρφανός ταρίχιον . καί Ἐπίχαρμος δέ ἀρσενικός λέγω ὁ τάριχος . Ἡρόδοτος δέ ἐν τε οὕτως · ὁ τάριχος ἐπί ὁ πῦρ κεῖμαι πάλλω καί ἀσπαίρω . καί ὁ παροιμία δέ κατά ὁ ἄρσην λέγω · τάριχος ὀπτός εὐθύς ἄν ὁράω ὁ πῦρ . σαπρός τάριχος ὁ ὀρίγανον φιλέω . οὐ ἄν πάσχω τάριχος ὅς ἄξιος . Ἀττικός δέ καί οὐδέτερος λέγω , καί γίγνομαι ὁ γενικός ὁ τάριχος . Χιωνίδης Πτωχός · ἆρα ἄν ἐσθίω · ἄν καί τάριχος , ὦ θεός ; ὁ δέ δοτικός τάριχος ὡς ξίφος . Μένανδρος Ἐπιτρέπω ἐπί ὁ τάριχος ὅδε τοίνυν κόπτω . καί ἐπί αἰτιατικός ἐπιπάσσω ἐπί ὁ τάριχος ἅλς , ἐάν οὕτως τυγχάνω . ὅτε δέ ἀρσενικός εἰμί , ὁ γενικός οὐκέτι ἔχω ὁ σ̅ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.90
τοσαύτην δ’ Ἀθηναῖοι σπουδὴν ἐποιοῦντο περὶ τὸ τάριχος ὡς καὶ πολίτας ἀναγράψαι τοὺς Χαιρεφίλου τοῦ ταριχοπώλου υἱούς , ὥς φησιν Ἄλεξις ἐν Ἐπιδαύρῳ οὕτως ι τοὺς Χαιρεφίλου δ’ υἱεῖς Ἀθηναίους , ὅτι εἰσήγαγεν τάριχος , οὓς καὶ Τιμοκλῆς ἰδὼν ἐπὶ τῶν ἵππων δύο σκόμβρους ἔφη ἐν τοῖς Σατύροις εἶναι . μνημονεύει αὐτῶν καὶ Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ . Εὐθύνου δὲ τοῦ ταριχοπώλου μέμνηται Ἀντιφάνης ἐν Κουρίδι οὕτως · ἐλθών τε πρὸς τὸν τεμαχοπώλην , περίμενε , παρ᾽ · οὗ φέρειν εἴωθα κἂν οὕτω τύχῃ εὔθυνος ἀπολογίζων αὐτόθι χρηστόν τι , περίμεινον κέλευσον μοι τεμεῖν . Φειδίππου δὲ καὶ γὰρ οὗτος ταριχοπώλης Ἄλεξις ἐν Ἱππίσκῳ κἀν Σωράκοις · Φείδιππος ἕτερός τις ταριχηγὸς ξένος .
Lemmas: τοσοῦτος δέ Ἀθηναῖος σπουδή ποιέω περί ὁ τάριχος ὡς καί πολίτης ἀναγράφω ὁ Χαιρέφιλος ὁ ταριχοπώλης υἱός , ὡς φημί Ἄλεξις ἐν Ἐπίδαυρος οὕτως ι̅ ὁ Χαιρέφιλος δέ υἱός Ἀθηναῖος , ὅτι εἰσάγω τάριχος , ὅς καί Τιμοκλῆς ὁράω ἐπί ὁ ἵππος δύο σκόμβρος φημί ἐν ὁ Σάτυρος εἰμί . μνημονεύω αὐτός καί Ὑπερείδης ὁ ῥήτωρ . εὔθυνος δέ ὁ ταριχοπώλης μιμνῄσκω Ἀντιφάνης ἐν Κουρίς οὕτως · ἔρχομαι τε πρός ὁ τεμαχοπώλης , περιμένω , παρά · οὗ φέρω εἴωθα ἐάν οὕτως τυγχάνω εὔθυνος ἀπολογίζομαι αὐτόθι χρηστός τις , περιμένω κελεύω ἐγώ τέμνω . Φείδιππος δέ καί γάρ οὗτος ταριχοπώλης Ἄλεξις ἐν Ἱππίσκος ἐν Σώρακος · Φείδιππος ἕτερος τις ταριχηγός ξένος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.91
ἐσθιόντων δ’ ἡμῶν τὸ τάριχος καὶ πολλῶν ὁρμὴν ἐχόντων ἐπὶ τὸ πιεῖν ὁ Δάφνος ἔφη ἀνατείνας τὼ χεῖρε · Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος , ἄνδρες φίλοι , ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Συμποσίῳ φησί · ᾽ ληπτέον σύμμετρον τροφὴν πρὸ τοῦ πίνειν καὶ μάλιστα τὰς εἰθισμένας προπαρατίθεσθαι περιφοράς · ἐκ διαστήματος γὰρ εἰσφερομένας ἐναλλάττειν τὰ ἀπὸ τοῦ οἴνου προσκαθίζοντα τῷ στομάχῳ καὶ δηγμῶν αἴτια καθιστάμενα , οἴονται δέ τινες ταῦτ’ εἶναι καὶ κακοστόμαχα—λέγω δὴ λαχάνων καὶ ταρίχων γένη—δηκτικόν τι κεκτημένα , εὐθετεῖν δὲ τὰ κολλώδη καὶ ἐπιστύφοντα βρώματα , ἀγνοοῦντες ὅτι πολλὰ τῶν τὰς ἐκκρίσεις ποιούντων εὐλύτους ἐκ τῶν ἐναντίων εὐστόμαχα καθέστηκεν ἐν οἷς ἐστι καὶ τὸ σίσαρον καλούμενον （ οὗ μνημονεύει Ἐπίχαρμος ἐν Ἀγρωστίνῳ , ἐν Γῇ καὶ Θαλάσσῃ , καὶ Διοκλῆς ἐν α Ὑγιεινῶν ） , ἀσπάραγος , τεῦτλον τὸ λευκὸν ʽτὸ γὰρ μέλαν καθεκτικόν ἐστιν ἐκκρίσεων᾽ , κόγχαι , σωλῆνες , μύες θαλάττιοι , χῆμαι , κτένες , τάριχος τέλειος καὶ μὴ βρομώδης καὶ ἰχθύων εὐχύλων γένη . προπαρατίθεσθαι δ’ ἐστὶν ὠφέλιμον τὴν λεγομένην φυλλίδα καὶ τευτλίον , ἔτι δὲ τάριχος , εἰς τὰς ὁρμὰς εἰς ταῦτα μὴ ὁμοίως τῶν πολυτρόφων ἀπολαύειν . τὰς δὲ ἁθρόους ἐν ἀρχῇ πόσεις ἐκκλιτέον δύσκλητοι γὰρ εἰς τὴν πλείονα τῶν ὑγρῶν προσφοράν.᾽ Μακεδόνες δ᾽ , ὥς φησιν Ἔφιππος ὁ Ὀλύνθιος ἐν τῷ περὶ τῆς Ἀλεξάνδρου καὶ ʽ Ἡφαιστίωνος ταφῆς , οὐκ ἠπίσταντο πίνειν εὐτάκτως , ἀλλ’ εὐθέως ἐχρῶντο μεγάλαις προπόσεσιν , ὥστε μεθύειν ἔτι παρακειμένων τῶν πρώτων τραπεζῶν καὶ μὴ δύνασθαι τῶν σιτίων ἀπολαύειν .
Lemmas: ἐσθίω δέ ἐγώ ὁ τάριχος καί πολύς ὁρμή ἔχω ἐπί ὁ πίνω ὁ Δάφνος φημί ἀνατείνω ὁ χείρ · Ἡρακλείδης ὁ Ταραντῖνος , ἀνήρ φίλος , ἐν ὁ ἐπιγράφω Συμπόσιον φημί · ἒ λαμβάνω σύμμετρος τροφή πρό ὁ πίνω καί μάλα ὁ ἐθίζω προπαρατίθημι περιφορά · ἐκ διάστημα γάρ εἰσφέρω ἐναλλάσσω ὁ ἀπό ὁ οἶνος προσκαθίζω ὁ στόμαχος καί δηγμός αἴτιος καθίστημι , οἴομαι δέ τις οὗτος εἰμί καί κακοστόμαχα—λέγω δή λάχανον καί τάριχον γένη—δηκτικόν τις κτάομαι , εὐθετέω δέ ὁ κολλώδης καί ἐπιστύφω βρῶμα , ἀγνοέω ὅτι πολύς ὁ ὁ ἔκκρισις ποιέω εὔλυτος ἐκ ὁ ἐναντίος εὐστόμαχος καθίστημι ἐν ὅς εἰμί καί ὁ σίσαρον καλέω （ ὅς μνημονεύω Ἐπίχαρμος ἐν Ἀγρωστῖνος , ἐν Γῆ καί Θάλασσα , καί Διοκλῆς ἐν α Ὑγιεινός ） , ἀσφάραγος , τεῦτλον ὁ λευκός αἰτέω γάρ μέλας καθεκτικός εἰμί ἐκκρίσεωνον , κόγχη , σωλήν , μῦς θαλάσσιος , χήμη , κτείς , τάριχος τέλειος καί μή βρομώδης καί ἰχθῦς εὔχυλος γένος . προπαρατίθημι δέ εἰμί ὠφέλιμος ὁ λέγω φυλλίς καί τευτλίον , ἔτι δέ τάριχος , εἰς ὁ ὁρμή εἰς οὗτος μή ὅμοιος ὁ πολύτροφος ἀπολαύω . ὁ δέ ἀθρόος ἐν ἀρχή πόσις ἐκκλιτέον δύσκλητος γάρ εἰς ὁ πολύς ὁ ὑγρός προσφορά Μακεδών δέ , ὡς φημί Ἔφιππος ὁ Ὀλύνθιος ἐν ὁ περί ὁ Ἀλέξανδρος καί ʽ Ἡφαιστίων ταφή , οὐ ἐπίσταμαι πίνω εὐτάκτως , ἀλλά εὐθύς χράω μέγας πρόποσις , ὥστε μεθύω ἔτι παράκειμαι ὁ πρῶτος τράπεζα καί μή δύναμαι ὁ σιτίον ἀπολαύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.92
Δίφιλος δὲ ὁ Σίφνιός φησι · ᾽ τὰ ταρίχη τὰ ἐκ τῶν θαλασσίων καὶ λιμναίων καὶ ποταμίων γινόμενά ἐστιν ὀλιγότροφα , ὀλιγόχυλα , καυσώδη , εὐκοίλια , ἐρεθιστικὰ ὀρέξεως . κράτιστα δὲ τῶν μὲν ἀπιόνων κύβια καὶ ὡραῖα καὶ τὰ τούτοις ὅμοια γένη , τῶν δὲ πιόνων τὰ θύννεια καὶ κορδύλεια . τὰ δὲ παλαιὰ κρείσσονα καὶ δριμύτερα καὶ μάλιστα τὰ Βυζάντια . τὸ δὲ θύννειον , φησί , γίνεται ἐκ τῆς μείζονος πηλαμύδος , ὧν τὸ μικρὸν ἀναλογεῖ τῷ κυβίῳ , ἐξ οὗ γένους ἐστὶ καὶ τὸ ὡραῖον . ἡ δὲ σάρδα προσέοικε τῷ κολίᾳ μεγέθει . ὁ δὲ σκόμβρος κούφως καὶ ταχέως ἀποχωρῶν τοῦ στομάχου . ὁ κολίας δὲ σκιλλωδέστερος , δηκτικώτερος καὶ κακοχυλότερος , τρόφιμος · κρείσσων δὲ ὁ Ἀμυνκλανὸς καὶ Σπανὸς ὁ Σαξιτανὸς λεγόμενος · λεπτότερος γὰρ καὶ γλυκύτερος Στράβων δ’ ἐν γ’ Γεωγραφικῶν πρὸς ταῖς ʽ Ἡρακλέους φησὶ νήσοις κατὰ Καρχηδόνα τὴν καινὴν πόλιν εἶναι Σεξιτανίαν , ἐξ ἧς καὶ τὰ ταρίχη ἐπωνύμως λέγεσθαι , καὶ ἄλλην Σκομβροαρίαν ἀπὸ τῶν ἁλισκομένων σκόμβρων , ἐξ ὧν τὸ ἄριστον σκευάζεσθαι γάρον . οἱ δὲ λεγόμενοι μελανδρύαι , ὧν καὶ Ἐπίχαρμος μνημονεύει ἐν Αὐτομόλῳ Ὀδυσσεῖ οὕτως · ποτιφόριμον τὸ τέμαχος ἦς ὑπομελανδρυῶδες . μέλανδρυς δὲ τῶν μεγίστων θύννων εἶδός ἐστιν , ὡς Πάμφιλος ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων παρίστησι , καί ἐστι τὰ τεμάχη αὐτοῦ λιπαρώτερα .
Lemmas: Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος φημί · ἒ ὁ τάριχος ὁ ἐκ ὁ θαλάσσιος καί λιμναῖος καί ποτάμιος γίγνομαι εἰμί ὀλιγότροφος , ὀλιγόχυλος , καυσώδης , εὐκοίλιος , ἐρεθιστικός ὄρεξις . κρατύς δέ ὁ μέν ἀπίων κύβιον καί ὡραῖος καί ὁ οὗτος ὅμοιος γένος , ὁ δέ πίων ὁ θύννειος καί κορδύλειος . ὁ δέ παλαιός κρατύς καί δριμύς καί μάλα ὁ Βυζάντιος . ὁ δέ θύννειος , φημί , γίγνομαι ἐκ ὁ μέγας πηλαμύς , ὅς ὁ μικρός ἀναλογέω ὁ κύβιον , ἐκ ὅς γένος εἰμί καί ὁ ὡραῖος . ὁ δέ σάρδα προσέοικα ὁ κολίας μέγεθος . ὁ δέ σκόμβρος κοῦφος καί ταχύς ἀποχωρέω ὁ στόμαχος . ὁ κολίας δέ σκιλλώδης , δηκτικός καί κακοχ͂υλος , τρόφιμος · κρατύς δέ ὁ Ἀμυνκλανός καί Σπανόν ὁ Σαξιτανός λέγω · λεπτός γάρ καί γλυκύς Στράβων δέ ἐν γε Γεωγραφικός πρός ὁ ʽ Ἡρακλῆς φημί νῆσος κατά Καρχηδών ὁ καινός πόλις εἰμί Σεξιτανία , ἐκ ὅς καί ὁ τάριχος ἐπώνυμος λέγω , καί ἄλλος Σκομβροαρία ἀπό ὁ ἁλίσκομαι σκόμβρος , ἐκ ὅς ὁ ἀγαθός σκευάζω γάρον . ὁ δέ λέγω μελανδρύαι , ὅς καί Ἐπίχαρμος μνημονεύω ἐν Αὐτόμολος Ὀδυσσεύς οὕτως · ποτιφόριμος ὁ τέμαχος εἰμί ὑπομελανδρυώδης . μέλανδρυς δέ ὁ μέγας θύννος εἶδος εἰμί , ὡς Πάμφιλος ἐν ὁ περί ὄνομα παρίστημι , καί εἰμί ὁ τέμαχος αὐτός λιπαρός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.93
τὸ δὲ ὠμοτάριχον , φησὶν ὁ Δίφιλος , κήτημα τινὲς λέγουσι , καί ἐστι βαρὺ καὶ γλοιῶδες , προσέτι δὲ καὶ δύσπεπτον . ὁ δὲ ποτάμιος κορακῖνος , ὃν πέλτην τινὲς καλοῦσιν , ὁ ἀπὸ τοῦ Νείλου , ὃν οἱ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἰδίως ἡμίνηρον ὀνομάζουσιν , ὑποπίμελος μέν ἐστι καὶ ἥκιστα κακόχυλος , σαρκώδης , τρόφιμος , εὔπεπτος , εὐανάδοτος , κατὰ πάντα τοῦ μύλλου κρείσσων . τὰ μέντοι τῶν ἰχθύων καὶ τῶν ταρίχων ᾠὰ πάντα δύσπεπτα , δύσφθαρτα , μᾶλλον δὲ τὰ τῶν λιπαρωτέρων καὶ μειζόνων σκληρότερα γὰρ μένει καὶ ἀδιαίρετα , γίνεται δὲ εὐστόμαχα μετὰ ἁλῶν σβεσθέντα καὶ ἐποπτηθέντα . πάντας δὲ χρὴ τοὺς ταρίχους πλύνειν ἄχρι ἂν τὸ ὕδωρ ἄνοσμον καὶ γλυκὺ γένηται . ὁ δ’ ἐκ θαλάσσης ἑψόμενος τάριχος γλυκύτερος γίνεται , θερμοί τε οἱ τάριχοι ἡδίονὲς εἰσιν . Μνησίθεος δ’ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν ‘ἁλυκοί,’ φησίν , ‘καὶ γλυκεῖς χυμοὶ πάντες ὑπάγουσι τὰς κοιλίας , οἱ δὲ ὀξεῖς καὶ δριμεῖς λύουσι τὴν οὔρησιν , οἱ δὲ πικροὶ μᾶλλον μὲν εἰσιν οὐρητικοί , λύουσι δ’ αὐτῶν ἔνιοι καὶ τὰς κοιλίας , οἱ δὲ στρυφνοὶ τὰς ἐκκρίσεις ’ Ξενοφῶν δὲ ὁ μουσικώτατος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἱέρωνι ἢ τυραννικῷ διαβάλλων τὰ τοιαῦτα βρώματά φησι · ‘τί γάρ , ἔφη ὁ Ἱέρων , τὰ πολλὰ ταῦτα μηχανήματα κατανενοήκατε ἃ παρατίθεται τοῖς τυράννοις , ὀξέα καὶ δριμέα καὶ στρυφνὰ καὶ τὰ τούτων ἀδελφά ; πάνυ μὲν οὖν , ἔφη ὁ Σιμωνίδης , καὶ πάνυ γέ μοι δοκοῦντα παρὰ φύσιν εἶναι ταῦτα ἀνθρώπῳ . ἄλλο τι οἴει , ἔφη ὁ Ἱέρων , ταῦτα ἐδέσματα εἶναι ἢ μὴ διὰ κακῆς καὶ ἀσθενούσης ψυχῆς ἐπιθυμήματα ; ἐπεὶ οἵ γε ἡδέως ἐσθίοντες καὶ σὺ που οἶσθα ὅτι οὐδὲν προσδέονται τούτων τῶν σοφισμάτων.᾽
Lemmas: ὁ δέ ὠμοτάριχον , φημί ὁ Δίφιλος , κήτημα τις λέγω , καί εἰμί βαρύς καί γλοιώδης , προσέτι δέ καί δύσπεπτος . ὁ δέ ποτάμιος κορακῖνος , ὅς πέλτης τις καλέω , ὁ ἀπό ὁ Νεῖλος , ὅς ὁ κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια ἴδιος ἡμίνηρος ὀνομάζω , ὑποπίμελος μέν εἰμί καί ἦκα κακόχυλος , σαρκώδης , τρόφιμος , εὔπεπτος , εὐανάδοτος , κατά πᾶς ὁ μύλλος κρατύς . ὁ μέντοι ὁ ἰχθῦς καί ὁ τάριχον ᾠόν πᾶς δύσπεπτος , δύσφθαρτος , μάλα δέ ὁ ὁ λιπαρός καί μέγας σκληρός γάρ μένω καί ἀδιαίρετος , γίγνομαι δέ εὐστόμαχος μετά ἅλς σβέννυμι καί ἐποπτάω . πᾶς δέ χρή ὁ τάριχος πλύνω ἄχρι ἄν ὁ ὕδωρ ἄνοσμος καί γλυκύς γίγνομαι . ὁ δέ ἐκ θάλασσα ἕψω τάριχος γλυκύς γίγνομαι , θερμός τε ὁ τάριχος ἡδύς εἰμί . Μνησίθεος δέ ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί ἐδεστής ἁλυκός φημί , καί γλυκύς χυμός πᾶς ὑπάγω ὁ κοιλία , ὁ δέ ὀξύς καί δριμύς λύω ὁ οὔρησις , ὁ δέ πικρός μάλα μέν εἰμί οὐρητικός , λύω δέ αὐτός ἔνιοι καί ὁ κοιλία , ὁ δέ στρυφνός ὁ ἔκκρισις ’ Ξενοφῶν δέ ὁ μουσικός ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἱέρων ἤ τυραννικός διαβάλλω ὁ τοιοῦτος βρῶμα φημί · ἔτι γάρ , φημί ὁ Ἱέρων , ὁ πολύς οὗτος μηχάνημα κατανοέω ὅς παρατίθημι ὁ τύραννος , ὀξύς καί δριμύς καί στρυφνός καί ὁ οὗτος ἀδελφός ; πάνυ μέν οὖν , φημί ὁ Σιμωνίδης , καί πάνυ γε ἐγώ δοκέω παρά φύσις εἰμί οὗτος ἄνθρωπος . ἄλλος τις οἴομαι , φημί ὁ Ἱέρων , οὗτος ἔδεσμα εἰμί ἤ μή διά κακός καί ἀσθενέω ψυχή ἐπιθύμημα ; ἐπεί ὁ γε ἡδύς ἐσθίω καί σύ που οἶδα ὅτι οὐδείς προσδέω οὗτος ὁ σόφισμα
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.95
εἰ οὖν κἀγώ τι ἥμαρτον , ὦ καλλίστων ὀνομάτων καὶ ῥημάτων θηρευτά , μὴ χαλέπαινε . κατὰ γὰρ τὸν Μιλήσιον Τιμόθεον τὸν ποιητὴν οὐκ ἀείδω τὰ παλαιά · καινὰ γὰρ μάλα κρείσσω , νέος ὁ Ζεὺς βασιλεύει · τὸ πάλαι δ’ ἦν Κρόνος ἄρχων , ἀπίτω μοῦσα παλαιά . Ἀντιφάνης τ’ ἐν Ἀλκήστιδι ἔφη · ἐπὶ τὸ καινουργεῖν φέρου , οὕτως , ἐκείνως , τοῦτο γιγνώσκων ὅτι ἓν καινὸν ἐγχείρημα , κἂν τολμηρὸν ᾖ ,, πολλῶν παλαιῶν ἐστι χρησιμώτερον ὅτι δὲ καὶ οἱ ἀρχαῖοι οἴδασι τὸ οὕτω λεγόμενον ὕδωρ , ἵνα μὴ πάλιν ἀγανακτήσῃς δηκόκταν μου λέγοντος , δείξω , κατὰ γὰρ Φερεκράτους Ψευδηρακλέα εἴποι τις ἂν τῶν πάνυ δοκησιδεξίων ἐγὼ δ’ ἂν ἀντείποιμι μὴ πολυπραγμόνει , ἀλλ’ εἰ δοκεῖ σοι , πρόσεχε τὸν νοῦν κἀκροῶ . ἀλλὰ μὴ φθονήσῃς , ἔφη ὁ Οὐλπιανός , δέομαι , μηδὲ τοῦ Ταυρείου ὕδατος ὁποῖόν ἐστι δηλῶσαι · τῶν γὰρ τοιούτων φωνῶν ἐγὼ διψῶ . καὶ ὁ Κύνουλκος ἀλλὰ προπίνω σοι , ἔφη , φιλοτησίαν διψᾷς γὰρ λόγων παρ’ Ἀλέξιδος λαβὼν ἐκ Πυθαγοριζούσης · ὕδατος ἀπέφθου κύαθον ἂν δ’ ὠμὸν πίῃ , βαρὺ καὶ κοπῶδες . τὸ δὲ Ταύρειον ὕδωρ ὠνόμασεν , ὦ φίλε , Σοφοκλῆς Αἰγεῖ ἀπὸ τοῦ περὶ Τροιζῆνα ποταμοῦ Ταύρου , παρ’ ᾧ καὶ κρήνη τις Ὑόεσσα καλεῖται ,
Lemmas: εἰ οὖν ἐγώ τις ἁμαρτάνω , ὦ καλός ὄνομα καί ῥῆμα θηρευτής , μή χαλεπαίνω . κατά γάρ ὁ Μιλήσιος Τιμόθεος ὁ ποιητής οὐ ἀείδω ὁ παλαιός · καινός γάρ μάλα κρατύς , νέος ὁ Ζεύς βασιλεύω · ὁ πάλαι δέ εἰμί Κρόνος ἄρχω , ἀπέρχομαι μοῦσα παλαιός . Ἀντιφάνης τε ἐν Ἄλκηστις φημί · ἐπί ὁ καινουργέω φέρω , οὕτως , ἐκεῖνος , οὗτος γιγνώσκω ὅτι εἷς καινός ἐγχείρημα , ἐάν τολμηρός εἰμί ,, πολύς παλαιός εἰμί χρήσιμος ὅτι δέ καί ὁ ἀρχαῖος οἶδα ὁ οὕτως λέγω ὕδωρ , ἵνα μή πάλιν ἀγανακτέω δηκοκτός ἐγώ λέγω , δείκνυμι , κατά γάρ Φερεκράτης Ψευδηρακλῆς λέγω τις ἄν ὁ πάνυ δοκησιδέξιος ἐγώ δέ ἄν ἀντιλέγω μή πολυπραγμονέω , ἀλλά εἰ δοκέω σύ , προσέχω ὁ νόος ἀκροάομαι . ἀλλά μή φθονέω , φημί ὁ Οὐλπιανός , δέω , μηδέ ὁ Ταυρεῖον ὕδωρ ὁποῖος εἰμί δηλόω · ὁ γάρ τοιοῦτος φωνή ἐγώ διψάω . καί ὁ Κύνουλκος ἀλλά προπίνω σύ , φημί , φιλοτήσιος διψάω γάρ λόγος παρά Ἄλεξις λαμβάνω ἐκ Πυθαγορίζω · ὕδωρ ἄπεφθος κύαθος ἐάν δέ ὠμός πίνω , βαρύς καί κοπώδης . ὁ δέ Ταύρειος ὕδωρ ὀνομάζω , ὦ φίλος , Σοφοκλῆς Αἰγεύς ἀπό ὁ περί Τροιζήν ποταμός Ταῦρος , παρά ὅς καί κρήνη τις Ὑόεσσα καλέω ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.97
μέλλοντος δὲ τοῦ κυνικοῦ τούτοις ἐπισωρεύειν τινὰ ὁ Ποντιανὸς ἔφη · οἴδασιν , ὦ φίλτατοι ἀνδρῶν , οἱ ἀρχαῖοι καὶ τὴν τοῦ πάνυ ψυχροῦ πόσιν . Ἄλεξις γοῦν ἐν Παρασίτῳ φησί · καὶ γὰρ βούλομαι ὕδατός σε γεῦσαι · πρᾶγμα δ’ ἔστι μοι μέγα φρέατος ἔνδον ψυχρότερον Ἀραρότος . ὀνομάζει δὲ καὶ Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψι φρεατιαῖον ὕδωρ οὕτως ὅτι δὲ καὶ χιόνα ἔπινον ἐν Μανδραγοριζομένῃ ἔφη Ἄλεξις · εἶτ’ οὐ περίεργόν ἐστιν ἄνθρωπος φυτὸν ὑπεναντιωτάτοις τε πλείστοις χρώμενον ; ἐρῶμεν ἀλλοτρίων , παρορῶμεν συγγενεῖς , ἔχοντες οὐδὲν εὐποροῦμεν τοῖς πέλας , ἐράνους φέροντες οὐ φέρομεν ἀλλ’ ἢ κακῶς , τακτῆς τροφῆς δὲ τῆς καθ’ ἡμέραν πάλιν γλιχόμεθα τὴν μὲν μᾶζαν ἵνα λευκὴ παρῇ , ζωμὸν δὲ ταύτῃ μέλανα μηχανώμεθα , τὸ καλόν τε χρῶμα δευσοποιῷ χρῴζομεν . καὶ χιόνα μὲν πίνειν παρασκευάζομεν , τὸ δ’ ὄψον ἂν μὴ θερμὸν ᾖ διασύρομεν . καὶ τὸν μὲν ὀξὺν οἶνον ἐκπυτίζομεν , ἐπὶ ταῖς ἀβυρτάκαισι δὲ ἐκβακχεύομεν . οὐκοῦν τὸ πολλοῖς τῶν σοφῶν εἰρημένον , τὸ μὴ γενέσθαι μὲν κράτιστὸν ἐστ’ ἀεί , ἐπὰν γένηται δ᾽ , ὡς τάχιστ’ ἔχειν τέλος . Δεξικράτης δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ὑφ᾽ ἑαυτῶν πλανώμενοί φησιν εἰ δὲ μεθύω καὶ χιόνα πίνω καὶ μύρον ἐπίσταμ’ ὅτι κράτιστον Αἴγυπτος ποιεῖ . Εὐθυκλῆς δ’ ἐν Ἀσώτοις ἢ Ἐπιστολῇ · πρῶτος μὲν οἶδεν εἰ χιών ἐστ’ ὠνία · πρῶτον δ’ ἐκεῖνον σχαδόνα δεῖ πάντως φαγεῖν . οἶδεν δὲ καὶ ὁ καλὸς Ξενοφῶν ἐν Ἀπομνημονεύμασι τὴν διὰ χιόνος πόσιν . Χάρης δ’ ὁ Μιτυληναῖος ἐν ταῖς περὶ Ἀλέξανδρον ἱστορίαις καὶ ὅπως δεῖ χιόνα διαφυλάσσεσθαι εἴρηκε διηγούμενος περὶ τῆς πολιορκίας τῆς ἐν Ἰνδοῖς πόλεως Πέτρας , ὀρύξαι φάσκων τὸν Ἀλέξανδρον ὀρύγματα τριάκοντα ψυχεῖα , ἃ πληρώσαντα χιόνος παρεμβαλεῖν δρυὸς κλάδους , οὕτω γὰρ παραμένειν πλείω χρόνον τὴν χιόνα .
Lemmas: μέλλω δέ ὁ κυνικός οὗτος ἐπισωρεύω τις ὁ Ποντιανός φημί · οἶδα , ὦ φίλος ἀνήρ , ὁ ἀρχαῖος καί ὁ ὁ πάνυ ψυχρός πόσις . Ἄλεξις γοῦν ἐν Παράσιτος φημί · καί γάρ βούλομαι ὕδωρ σύ γεύω · πρᾶγμα δέ εἰμί ἐγώ μέγας φρέαρ ἔνδον ψυχρός Ἀραρότως . ὀνομάζω δέ καί Ἕρμιππος ἐν Κέρκωψ φρεατιαῖος ὕδωρ οὕτως ὅτι δέ καί χιών πίνω ἐν Μανδραγοριζομένη φημί Ἄλεξις · εἶτα οὐ περίεργος εἰμί ἄνθρωπος φυτόν ὑπεναντίος τε πολύς χράω ; ἐράω ἀλλότριος , παροράω συγγενής , ἔχω οὐδείς εὐπορέω ὁ πέλας , ἔρανος φέρω οὐ φέρω ἀλλά ἤ κακός , τακτός τροφή δέ ὁ κατά ἡμέρα πάλιν γλίχομαι ὁ μέν μᾶζα ἵνα λευκός παρέρχομαι , ζωμός δέ οὗτος μέλας μηχανάομαι , ὁ καλός τε χρῶμα δευσοποιός χρῴζω . καί χιών μέν πίνω παρασκευάζω , ὁ δέ ὄψον ἐάν μή θερμός εἰμί διασύρω . καί ὁ μέν ὀξύς οἶνος ἐκπυτίζω , ἐπί ὁ ἀβυρτάκη δέ ἐκβακχεύω . οὐκοῦν ὁ πολύς ὁ σοφός λέγω , ὁ μή γίγνομαι μέν κρατύς εἰμί ἀεί , ἐπάν γίγνομαι δέ , ὡς ταχύς ἔχω τέλος . Δεξικράτης δέ ἐν ὁ ἐπιγράφω Ὑπό ἑαυτοῦ πλανάω φημί εἰ δέ μεθύω καί χιών πίνω καί μύρον ἐφίστημι ὅτι κρατύς Αἴγυπτος ποιέω . Εὐθυκλῆς δέ ἐν Ἄσωτος ἤ Ἐπιστολή · πρῶτος μέν οἶδα εἰ χιών εἰμί ὤνιος · πρῶτος δέ ἐκεῖνος σχαδών δέω πάντως ἐσθίω . οἶδα δέ καί ὁ καλός Ξενοφῶν ἐν Ἀπομνημόνευμα ὁ διά χιών πόσις . χάρης δέ ὁ Μιτυληναῖος ἐν ὁ περί Ἀλέξανδρος ἱστορία καί ὅπως δέω χιών διαφυλάσσω λέγω διηγέομαι περί ὁ πολιορκία ὁ ἐν Ἰνδός πόλις Πέτρα , ὀρύσσω φάσκω ὁ Ἀλέξανδρος ὄρυγμα τριάκοντα ψυχεῖον , ὅς πληρόω χιών παρεμβάλλω δρῦς κλάδος , οὕτως γάρ παραμένω πολύς χρόνος ὁ χιών .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.98
ὅτι δὲ καὶ τὸν οἶνον ἔψυχον ὑπὲρ τοῦ ψυχρότερον αὐτὸν πίνειν Στράττις φησὶν ἐν Ψυχασταῖς · οἶνον γὰρ πιεῖν οὐδ’ ἂν εἷς δέξαιτο θερμόν , ἀλλὰ πολὺ τοὐναντίον ψυχόμενον ἐν τῷ φρέατι καὶ χιόνι μεμιγμένον . καὶ ὁ Λύσιππος ἐν Βάκχαις · Ἕρμων , τί ἔστι ; πῶς ἔχομεν ; β . τί δ’ ἄλλο γ’ ἢ ὁ πατήρ ἄνωθεν ἐς τὸ φρέαρ , ἐμοὶ δοκεῖν , ὥσπερ τὸν οἶνον τοῦ θέρους καθεῖκέ με . Δίφιλος δ’ ἐν Μνηματίῳ φησὶν ψῦξον τὸν οἶνον , Δῶρι . Πρωταγορίδης δ’ ἐν β’ τῶν κωμικῶν ἱστοριῶν τὸν Ἀντιόχου τοῦ βασιλέως κατὰ τὸν ποταμὸν διηγούμενος πλοῦν λέγει τι καὶ περὶ ἐπιτεχνήσεως ψυχρῶν ὑδάτων ἐν τούτοις · ᾽ τὴν γὰρ ἡμέραν ἀνηλιάζοντες αὐτό , τῆς νυκτὸς ἀπηθοῦντες τὸ παχύτατον τὸ λοιπὸν ἐξαιθριάζουσιν ἐν ὑδρίαις κεραμέαις ἐπὶ τῶν μετεωροτάτων μερῶν τῆς οἰκήσεως , δι’ ὅλης τε τῆς νυκτὸς δύο παῖδες ὕδατι τὰ τεύχη καταρραίνουσιν . ὄρθρου δὲ καθαιροῦντες καὶ τὴν ὑποστάθμην πάλιν ὑποσπῶντες λεπτόν τε ποιοῦντες αὐτὸ καὶ πρὸς ὑγίειαν οἷον ἄριστον ἐν ἀχύροις τιθέασιν τὰς ὑδρίας , εἶθ’ οὕτως χρῶνται χιόνος οὐδ’ ἡντινοῦν χρείαν ἔχοντες λακκαίου δὲ ὕδατος μνημονεύει Ἀναξίλας ἐν Αὐλητῇ οὕτως · ὕδατός τε λακκαίου παρ’ ἐμοῦ τουτὶ γέ σοι νόμιζ’ ὑπάρχειν . καὶ πάλιν ἴσως τὸ λακκαῖὸν γ’ ὕδωρ ἀπόλωλ’ ἐμόν . Ἀπολλόδωρος δ’ ὁ Γελῷος καὶ τοῦ λάκκου αὐτοῦ , ὥσπερ ἡμεῖς λέγομεν , μνημονεύει ἐν Ἀπολιπούσῃ οὕτως · ἀγωνιῶσα τόν τε τοῦ λάκκου κάδον λύσασα καὶ τὸν τοῦ φρέατος εὐτρεπεῖς τὰς ἱμονιὰς πεποίηκας .
Lemmas: ὅτι δέ καί ὁ οἶνος ψύχω ὑπέρ ὁ ψυχρός αὐτός πίνω Στράττις φημί ἐν Ψυχαστής · οἶνος γάρ πίνω οὐδέ ἄν εἷς δέχομαι θερμός , ἀλλά πολύς ἐναντίος ψύχω ἐν ὁ φρέαρ καί χιών μείγνυμι . καί ὁ Λύσιππος ἐν Βάκχη · Ἕρμων , τίς εἰμί ; πῶς ἔχω ; Β . τίς δέ ἄλλος γε ἤ ὁ πατήρ ἄνωθεν εἰς ὁ φρέαρ , ἐγώ δοκέω , ὥσπερ ὁ οἶνος ὁ θέρος καθίημι ἐγώ . Δίφιλος δέ ἐν Μνημάτιος φημί ψύχω ὁ οἶνος , Δῶρις . Πρωταγορίδης δέ ἐν βʹ ὁ κωμικός ἱστορίη ὁ Ἀντίοχος ὁ βασιλεύς κατά ὁ ποταμός διηγέομαι πλόος λέγω τις καί περί ἐπιτέχνησις ψυχρός ὕδωρ ἐν οὗτος · ἒ ὁ γάρ ἡμέρα ἀνηλιάζω αὐτός , ὁ νύξ ἀφηθέω ὁ παχύς ὁ λοιπός ἐξαιθριάζω ἐν ὑδρία κεράμεος ἐπί ὁ μετέωρος μέρος ὁ οἴκησις , διά ὅλος τε ὁ νύξ δύο παῖς ὕδωρ ὁ τεῦχος καταρραίνω . ὄρθρος δέ καθαιρέω καί ὁ ὑποστάθμη πάλιν ὑποσπάω λεπτός τε ποιέω αὐτός καί πρός ὑγίεια οἷος ἀγαθός ἐν ἄχυρος τίθημι ὁ ὑδρία , εἶτα οὕτως χράω χιών οὐδέ ὅστις χρεία ἔχω λακκαῖος δέ ὕδωρ μνημονεύω Ἀναξίλας ἐν Αὐλητής οὕτως · ὕδωρ τε λακκαῖος παρά ἐγώ οὗτος γε σύ νομίζω ὑπάρχω . καί πάλιν ἴσως ὁ λακκαῖος γε ὕδωρ ἀπόλλυμι ἐμός . Ἀπολλόδωρος δέ ὁ Γελῷος καί ὁ λάκκος αὐτός , ὥσπερ ἐγώ λέγω , μνημονεύω ἐν Ἀπολιπούσα οὕτως · ἀγωνιάω ὁ τε ὁ λάκκος κάδος λύω καί ὁ ὁ φρέαρ εὐτρεπής ὁ ἱμονιά ποιέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.1
Ἱππόλοχος ὁ Μακεδῶν , ἑταῖρε Τιμόκρατες , τοῖς χρόνοις μὲν γέγονε κατὰ.Λυγκέα καὶ Δοῦριν τοὺς Σαμίους , Θεοφράστου δὲ τοῦ Ἐρεσίου μαθητάς , συνθήκας δ’ εἶχε ταύτας πρὸς τὸν Λυγκέα , ὡς ἐκ τῶν αὐτοῦ μαθεῖν ἔστιν ἐπιστολῶν , πάντως αὐτῷ δηλοῦν εἴ τινι συμπεριενεχθείη δείπνῳ πολυτελεῖ , τὰ ὅμοια κἀκείνου ἀντιπροπίνοντος αὐτῷ . ἑκατέρων οὖν σῴζονται δειπνητικαί τινες ἐπιστολαί , Λυγκέως μὲν τὸ Λαμίας τῆς Ἀττικῆς αὐλητρίδος ἐμφανίζοντος δεῖπνον Ἀθήνησι γενόμενον Δημητρίῳ τῷ βασιλεῖ , ἐπίκλην δὲ Πολιορκητῇ ἐρωμένη δ’ ἦν ἡ Λάμια τοῦ Δημητρίου , τοῦ δ’ Ἱππολόχου τοὺς Καράνου τοῦ Μακεδόνος ἐμφανίζοντος γάμους , καὶ ἄλλαις δὲ περιετύχομεν τοῦ Λυγκέως ἐπιστολαῖς πρὸς τὸν αὐτὸν γεγραμμέναις Ἱππόλοχον , δηλούσαις τό τε Ἀντιγόνου τοῦ βασιλέως δεῖπνον Ἀφροδίσια ἐπιτελοῦντος Ἀθήνησι καὶ τὸ Πτολεμαίου τοῦ βασιλέως , δώσομεν δέ σοι ἡμεῖς καὶ αὐτὰς τὰς ἐπιστολάς ἐπεὶ δὲ ἡ τοῦ Ἱππολόχου σπανίως εὑρίσκεται , ἐπιδραμοῦμαί σοι τὰ ἐν αὐτῇ γεγραμμένα διατριβῆς ἕνεκα νῦν καὶ ψυχαγωγίας .
Lemmas: Ἱππόλοχος ὁ Μακεύς , ἑταῖρος Τιμοκράτης , ὁ χρόνος μέν γίγνομαι κατὰ.Λυγκέα καί Δοῦρις ὁ Σάμιος , Θεόφραστος δέ ὁ Ἐρέσιος μαθητής , συνθήκη δέ ἔχω οὗτος πρός ὁ Λυγκεύς , ὡς ἐκ ὁ αὐτός μανθάνω εἰμί ἐπιστολή , πάντως αὐτός δηλόω εἰ τις συμπεριφέρω δεῖπνον πολυτελής , ὁ ὅμοιος ἐκεῖνος ἀντιπροπίνω αὐτός . ἑκάτερος οὖν σῴζω δειπνητικός τις ἐπιστολή , Λυγκεύς μέν ὁ Λάμια ὁ Ἀττική αὐλητρίς ἐμφανίζω δεῖπνον Ἀθήνησι γίγνομαι Δημήτριος ὁ βασιλεύς , ἐπίκλην δέ Πολιορκητής ἐράω δέ εἰμί ὁ Λάμια ὁ Δημήτριος , ὁ δέ Ἱππόλοχος ὁ Κάρανος ὁ Μακεδών ἐμφανίζω γάμος , καί ἄλλος δέ περιτυγχάνω ὁ Λυγκεύς ἐπιστολή πρός ὁ αὐτός γράφω Ἱππόλοχος , δηλόω ὁ τε Ἀντίγονος ὁ βασιλεύς δεῖπνον Ἀφροδίσιος ἐπιτελέω Ἀθήνησι καί ὁ Πτολεμαῖος ὁ βασιλεύς , δίδωμι δέ σύ ἐγώ καί αὐτός ὁ ἐπιστολή ἐπεί δέ ὁ ὁ Ἱππόλοχος σπάνιος εὑρίσκω , ἐπιτρέχω σύ ὁ ἐν αὐτός γράφω διατριβή ἕνεκα νῦν καί ψυχαγωγία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.2
ἐν Μακεδονίᾳ , ὡς ἔφην , τοῦ Καράνου γάμους ἑστιῶντος οἱ μὲν συγκεκλημένοι ἄνδρες ἦσαν εἴκοσιν · οἷς καὶ κατακλιθεῖσιν εὐθέως ἐδόθησαν φιάλαι ἀργυραῖ ἑκάστῳ μία δωρεά , προεστεφανώκει δὲ καὶ ἕκαστον πρὶν εἰσελθεῖν στλεγγίδι χρυσῇ · πέντε χρυσῶν ἑκάστῃ δ’ ἦν τὸ τίμημα . ἐπεὶ δ’ ἐξέπιον τὰς φιάλας , ἐν χαλκῷ πίνακι τῶν Κορινθίων κατασκευασμάτων ἄρτος ἑκάστῳ ἰσόπλατυς ἐδόθη , ὄρνεις τε καὶ νῆσσαι , προσέτι δὲ καὶ φάτται καὶ χὴν καὶ τοιαύτη τις ἄλλη ἀφθονία σεσωρευμένη , καὶ ἕκαστος λαβὼν αὐτῷ πίνακι τοῖς κατόπιν διεδίδου παισίν . ἄλλα δ’ ἐσθίειν περιεφέρετο πολλὰ καὶ ποικίλα , καὶ μετὰ ταῦτα ἀργυροῦς πίναξ ἕτερος , ἐφ’ ᾧ πάλιν ἄρτος μέγας καὶ χῆνες καὶ λαγωοὶ καὶ ἔριφοι καὶ ἕτεροι ἄρτοι πεπονημένοι καὶ περιστεραὶ καὶ τρυγόνες πέρδικές τε καὶ ὅσον ἄλλο πτηνῶν πλῆθος ἦν . ἐπεδώκαμεν οὖν , φησί , καὶ ταῦτα τοῖς δούλοις καὶ ὡς ἄδην εἴχομεν βρώσεως ἐχερνιψάμεθα . καὶ στέφανοι εἰσηνέχθησαν πολλοὶ παντοδαπῶν ἀνθέων ἐπὶ πᾶσί τε χρυσαῖ στλεγγίδες , ὁλκὴν ἴσαι τῷ πρώτῳ στεφάνῳ . ἐπὶ δὲ τούτοις εἰπὼν ὁ Ἱππόλοχος ὡς Πρωτέας ἀπόγονος ἐκείνου Πρωτέου Λανίκης υἱοῦ , ἥτις ἐγεγόνει τροφὸς Ἀλεξάνδρου τοῦ βασιλέως , ἔπιε πλεῖστον ἦν γὰρ πολυπότης ὡς καὶ ὁ πάππος αὐτοῦ Πρωτέας ὁ συγγενόμενος Ἀλεξάνδρῳ καὶ ὅτι πᾶσι προὔπιεν , ἑξῆς γράφει καὶ ταῦτα ·
Lemmas: ἐν Μακεδονία , ὡς φημί , ὁ Κάρανος γάμος ἑστιάω ὁ μέν συγκαλέω ἀνήρ εἰμί εἴκοσι · ὅς καί κατακλίνω εὐθύς δίδωμι φιάλη ἀργύρεος ἕκαστος εἷς δωρεά , προστεφανόω δέ καί ἕκαστος πρίν εἰσέρχομαι στλεγγίς χρύσεος · πέντε χρύσεος ἕκαστος δέ εἰμί ὁ τίμημα . ἐπεί δέ ἐκπίνω ὁ φιάλη , ἐν χάλκεος πίναξ ὁ Κορίνθιος κατασκεύασμα ἄρτος ἕκαστος ἰσόπλατυς δίδωμι , ὄρνις τε καί νῆττα , προσέτι δέ καί φάσσα καί χήν καί τοιοῦτος τις ἄλλος ἀφθονία σωρεύω , καί ἕκαστος λαμβάνω αὐτός πίναξ ὁ κατόπιν διαδίδωμι παῖς . ἄλλος δέ ἐσθίω περιφέρω πολύς καί ποικίλος , καί μετά οὗτος ἀργύρεος πίναξ ἕτερος , ἐπί ὅς πάλιν ἄρτος μέγας καί χήν καί λαγώς καί ἔριφος καί ἕτερος ἄρτος πονέω καί περιστερά καί τρυγών πέρδιξ τε καί ὅσος ἄλλος πτηνός πλῆθος εἰμί . ἐπιδίδωμι οὖν , φημί , καί οὗτος ὁ δοῦλος καί ὡς ἅδην ἔχω βρῶσις χερνίπτομαι . καί στέφανος εἰσφέρω πολύς παντοδαπής ἄνθος ἐπί πᾶς τε χρύσεος στλεγγίς , ὁλκή ἴσος ὁ πρῶτος στέφανος . ἐπί δέ οὗτος λέγω ὁ Ἱππόλοχος ὡς Πρωτέας ἀπόγονος ἐκεῖνος Πρωτέας Λανίκη υἱός , ὅστις γίγνομαι τροφός Ἀλέξανδρος ὁ βασιλεύς , πίνω πολύς εἰμί γάρ πολυπότης ὡς καί ὁ πάππος αὐτός Πρωτέας ὁ συγγίγνομαι Ἀλέξανδρος καί ὅτι πᾶς προπίνω , ἑξῆς γράφω καί οὗτος ·
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.3
ἤδη δὲ ἡμῶν ἡδέως ἀπηλλοτριωμένων τοῦ σωφρονεῖν ἐπεισβάλλουσιν αὐλητρίδες καὶ μουσουργοὶ καὶ σαμβυκίστριαί τινες Ῥόδιαι , ἐμοὶ μὲν γυμναὶ δοκῶ , πλὴν ἔλεγόν τινες αὐτὰς ἔχειν χιτῶνας , ἀπαρξάμεναί τε ἀπῆλθον . καὶ ἐπεισῆλθον ἄλλαι φέρουσαι ληκύθους μύρου ἑκάστη δύο συνδεδεμένας ἱμάντι χρυσῷ , τὴν μὲν ἀργυρᾶν , τὴν δὲ χρυσῆν , κοτυλιαίας , καὶ ἑκάστῳ προσέδωκαν . ἔπειτ’ εἰσφέρεται πλοῦτος ἀντὶ δείπνου , πίναξ ἀργυροῦς ἐπὶ πάχος οὐκ ὀλίγον περίχρυσος , ὅσος δέξασθαι μέγεθος χοίρου τινὸς ὀπτοῦ καὶ σφόδρα μεγάλου , ὃς ὕπτιος ἐπέκειτο τὴν γαστέρα δεικνὺς ἄνω πλήρη οὖσαν πολλῶν ἀγαθῶν ἦσαν γὰρ ἐν αὐτῷ συνωπτημέναι κίχλαι καὶ νῆτται καὶ συκαλλίδων πλῆθος ἄπειρον καὶ ᾠῶν ἐπικεχυμέναι λέκιθοι καὶ ὄστρεα καὶ κτένες · καὶ ἑκάστῳ πεπυργωμένα αὐτοῖς πίναξιν ἐδόθη . μετὰ δὲ ταῦτα πιόντες ἐλάβομεν ἕκαστος ἔριφον ζέοντα ἐφ’ ἑτέρῳ πάλιν πίνακι τοιούτῳ σὺν μύστροις χρυσοῖς . ὁρῶν οὖν τὴν δυσχωρίαν ὁ Κάρανος κελεύει σπυρίδας ἡμῖν καὶ ἀρτοφόρα διὰ ἱμάντων ἐλεφαντίνων πεπλεγμένα δοθῆναι , ἐφ’ οἷς ἡσθέντες ἀνεκροταλίσαμεν τὸν νυμφίον ὡς καὶ τῶν δοθέντων ἡμῖν ἀνασεσωσμένων . ἔπειτα στέφανοι πάλιν καὶ διλήκυθον μύρου χρυσοῦν καὶ ἀργυροῦν ἰσόσταθμον τοῖς προτέροις . ἡσυχίας δὲ γενομένης ἐπεισβάλλουσιν ἡμῖν οἱ κἂν τοῖς Χύτροις τοῖς Ἀθήνησι λειτουργήσαντες . μεθ’ οὓς εἰσῆλθον ἰθύφαλλοι καὶ σκληροπαῖκται καί τινες καὶ θαυματουργοὶ γυναῖκες εἰς ξίφη κυβιστῶσαι καὶ πῦρ ἐκ τοῦ στόματος ἐκριπίζουσαι γυμναί .
Lemmas: ἤδη δέ ἐγώ ἡδύς ἀπαλλοτριόω ὁ σωφρονέω ἐπεισβάλλω αὐλητρίς καί μουσουργός καί σαμβυκιστής τις Ῥόδιος , ἐγώ μέν γυμνός δοκέω , πλήν λέγω τις αὐτός ἔχω χιτών , ἀπάρχομαι τε ἀπέρχομαι . καί ἐπεισέρχομαι ἄλλος φέρω λήκυθος μύρον ἕκαστος δύο συνδέω ἱμάς χρύσεος , ὁ μέν ἀργύρεος , ὁ δέ χρύσεος , κοτυλιαῖος , καί ἕκαστος προσδίδωμι . ἔπειτα εἰσφέρω πλοῦτος ἀντί δεῖπνον , πίναξ ἀργύρεος ἐπί πάχος οὐ ὀλίγος περίχρυσος , ὅσος δέχομαι μέγεθος χοῖρος τις ὀπτός καί σφόδρα μέγας , ὅς ὕπτιος ἐπίκειμαι ὁ γαστήρ δείκνυμι ἄνω πλήρης εἰμί πολύς ἀγαθός εἰμί γάρ ἐν αὐτός συνοπτάω κίχλη καί νῆττα καί συκαλλίς πλῆθος ἄπειρος καί ᾠόν ἐπιχέω λέκιθος καί ὄστρεον καί κτείς · καί ἕκαστος πυργόω αὐτός πίναξ δίδωμι . μετά δέ οὗτος πίνω λαμβάνω ἕκαστος ἔριφος ζέω ἐπί ἕτερος πάλιν πίναξ τοιοῦτος σύν μύστρος χρύσεος . ὁράω οὖν ὁ δυσχωρία ὁ Κάρανος κελεύω σπυρίς ἐγώ καί ἀρτοφόρος διά ἱμάς ἐλεφάντινος πλέκω δίδωμι , ἐπί ὅς ἥδομαι ἀνακροταλίζω ὁ νυμφίος ὡς καί ὁ δίδωμι ἐγώ ἀνασῴζω . ἔπειτα στέφανος πάλιν καί διλήκυθον μύρον χρύσεος καί ἀργύρεος ἰσόσταθμος ὁ πρότερος . ἡσυχία δέ γίγνομαι ἐπεισβάλλω ἐγώ ὁ ἄν ὁ Χύτρος ὁ Ἀθήνησι λειτουργέω . μετά ὅς εἰσέρχομαι ἰθύφαλλος καί σκληροπαίκτης καί τις καί θαυματουργός γυνή εἰς ξίφος κυβιστάω καί πῦρ ἐκ ὁ στόμα ἐκριπίζω γυμνός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.4
ἐπεὶ δὲ καὶ τούτων ἀπηλλάγημεν , ἐκλαμβάνει πάλιν ἡμᾶς θερμός τις καὶ ζωρότερος πότος , οἴνων ὄντων ἡμῖν Θασίων καὶ Μενδαίων καὶ Λεσβίων , χρυσίδων πάνυ μεγάλων ἑκάστῳ προσενεχθεισῶν . καὶ μετὰ τὸν πότον ὑελοῦς πίναξ , δίπηχύς που τὴν διάμετρον , ἐν θήκῃ κατακείμενος ἀργυρᾷ , πλήρης ἰχθύων ὀπτῶν πάντα γένη συνηθροισμένων , ἅπασί τε προσεδόθη καὶ ἀργυροῦν ἀρτοφόρον ἄρτων Καππαδοκίων , ὧν τὰ μὲν ἐφάγομεν , τὰ δὲ τοῖς θεράπουσιν ἐπεδώκαμεν . καὶ νιψάμενοι τὰς χεῖρας ἐστεφανούμεθα καὶ πάλιν στλεγγίδας ἐλάβομεν χρυσᾶς , διπλασίους τῶν πρότερον , καὶ ἄλλο διλήκυθον μύρου . ἡσυχίας δὲ γενομένης ἐξαλλόμενος τῆς κλίνης ὁ Πρωτέας αἰτεῖ σκύφον χοαῖον καὶ πληρώσας οἴνου Θασίου ὀλίγον τι ἐπιρράνας ὕδατος ἐξέπιεν ἐπειπών ὁ πλεῖστα πίνων πλεῖστα κεὐφρανθήσεται . καὶ ὁ Κάρανος ἔφη · ᾽ ἐπεὶ πρῶτος ἔπιες , ἔχε πρῶτος καὶ τὸν σκύφον δῶρον τοῦτο δὲ καὶ τοῖς ἄλλοις ὅσοι ἂν πίωσιν ἔσται γέρας ἐφ’ οἷς λεχθεῖσιν οἱ δ’ ἐννέα πάντες ἀνέσταν ἁρπάζοντες κἄλλος ἄλλον φθάνοντες . εἷς δὲ τῶν συνδειπνούντων ἡμῖν ἄθλιος οὐ δυνάμενος πιεῖν ἀνακαθίσας ἔκλαιεν ἄσκυφος γενόμενος , καὶ ὁ Κάρανος αὐτῷ χαρίζεται κενὸν τὸ ἔκπωμα . ἐπὶ τούτοις χορὸς εἰσῆλθεν ἀνθρώπων ἑκατὸν ἐμμελῶς ᾀδόντων γαμικὸν ὕμνον , μεθ’ οὓς ὀρχηστρίδες διεσκευασμέναι τρόπον Νηρηίδων , αἱ δὲ Νυμφῶν ,
Lemmas: ἐπεί δέ καί οὗτος ἀπαλλάσσω , ἐκλαμβάνω πάλιν ἐγώ θερμός τις καί ζωρός πότος , οἶνος εἰμί ἐγώ Θάσιος καί Μένδαῖος καί Λέσβιος , χρυσίς πάνυ μέγας ἕκαστος προσφέρω . καί μετά ὁ πότος ὑελής πίναξ , δίπηχυς που ὁ διάμετρος , ἐν θήκη κατάκειμαι ἀργύρεος , πλήρης ἰχθῦς ὀπτός πᾶς γένος συναθροίζω , ἅπας τε προσδίδωμι καί ἀργύρεος ἀρτοφόρος ἄρτος Καππηδόκιος , ὅς ὁ μέν ἐσθίω , ὁ δέ ὁ θεράπων ἐπιδίδωμι . καί νίζω ὁ χείρ στεφανόω καί πάλιν στλεγγίς λαμβάνω χρύσεος , διπλάσιος ὁ πρότερος , καί ἄλλος διλήκυθον μύρον . ἡσυχία δέ γίγνομαι ἐξάλλομαι ὁ κλίνη ὁ Πρωτέας αἰτέω σκύφος χοαῖος καί πληρόω οἶνος Θάσιος ὀλίγος τις ἐπιρραίνω ὕδωρ ἐκπίνω ἐπιλέγω ὁ πολύς πίνω πολύς εὐφραίνω . καί ὁ Κάρανος φημί · ἒ ἐπεί πρῶτος πίνω , ἔχω πρῶτος καί ὁ σκύφος δῶρον οὗτος δέ καί ὁ ἄλλος ὅσος ἄν πίνω εἰμί γέρας ἐπί ὅς λέγω ὁ δέ ἐννέα πᾶς ἀνίστημι ἁρπάζω ἄλλος ἄλλος φθάνω . εἷς δέ ὁ συνδειπνέω ἐγώ ἄθλιος οὐ δύναμαι πίνω ἀνακαθίζω κλαίω ἄσκυφος γίγνομαι , καί ὁ Κάρανος αὐτός χαρίζω κενός ὁ ἔκπωμα . ἐπί οὗτος χορός εἰσέρχομαι ἄνθρωπος ἑκατόν ἐμμελής ἀείδω γαμικός ὕμνος , μετά ὅς ὀρχηστρίς διασκευάζω τρόπος Νηρηΐς , ὁ δέ Νύμφη ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.6
εἰς ταῦτα , ὦ ἑταῖρε Τιμόκρατες , ἀποβλέπων τίνι συγκρῖναι ἔχεις τῶν Ἑλληνικῶν δείπνων τὸ προκείμενον τοῦτο συμπόσιον ; ὁπότε καὶ Ἀντιφάνης ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Οἰνομάῳ ἢ Πέλοπι διαπαίζων ἔφη · τί δ’ ἂν Ἕλληνες μικροτράπεζοι , φυλλοτρῶγες δράσειαν ; ὅπου τέτταρα λήψῃ κρέα μίκρ’ ὀβολοῦ . παρὰ δ’ ἡμετέροις προγόνοισιν ὅλους βοῦς ὤπτων , ὗς , ἐλάφους , ἄρνας · τὸ τελευταῖον δὲ ὁ μάγειρος ὅλον τέρας ὀπτήσας μεγάλῳ βασιλεῖ θερμὴν παρέθηκε κάμηλον . ὁ Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Ἀχαρνεῦσι καὶ αὐτὸς τῶν βαρβάρων ἐμφανίζων τὴν μεγαλειότητά φησιν · πρ . εἶτ’ ἐξένιζε παρετίθει θ’ ἡμῖν ὅλους ἐκ κριβάνου βοῦς . δικ . καὶ τίς εἶδε πώποτε βοῦς κριβανίτας ; τῶν ἀλαζονευμάτων . πρ . καὶ ναὶ μὰ Δί᾽ ὄρνιν τριπλάσιον Κλεωνύμου παρέθηκεν ἡμῖν ὄνομα δ’ ἦν αὐτῷ φέναξ . Ἀναξανδρίδης δ’ ἐν Πρωτεσιλάῳ διασύρων τὸ τῶν Ἰφικράτους γάμων συμπόσιον , ὅτε ἤγετο τὴν Κότυος τοῦ Θρᾳκῶν βασιλέως θυγατέρα , φησί ·
Lemmas: εἰς οὗτος , ὦ ἑταῖρος Τιμοκράτης , ἀποβλέπω τίς συγκρίνω ἔχω ὁ Ἑλληνικός δεῖπνον ὁ πρόκειμαι οὗτος συμπόσιον ; ὁπότε καί Ἀντιφάνης ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Οἰνόμαος ἤ Πέλοψ διαπαίζω φημί · τίς δέ ἄν Ἕλλην μικροτράπεζος , φυλλοτρώξ δράω ; ὅπου τέσσαρες λαμβάνω κρέας μικρός ὀβολός . παρά δέ ἡμέτερος πρόγονος ὅλος βοῦς ὀπτάω , ὗς , ἔλαφος , ἀρήν · ὁ τελευταῖος δέ ὁ μάγειρος ὅλος τέρας ὀπτάω μέγας βασιλεύς θερμός παρατίθημι κάμηλος . ὁ Ἀριστοφάνης δέ ἐν Ἀχαρνεύς καί αὐτός ὁ βάρβαρος ἐμφανίζω ὁ μεγαλειότης φημί · πρ . εἶτα ἐξενίζω παρατίθημι τε ἐγώ ὅλος ἐκ κρίβανος βοῦς . δικ . καί τίς ὁράω πώποτε βοῦς κριβανίτης ; ὁ ἀλαζόνευμα . πρ . καί ναί μά Ζεύς ὄρνις τριπλάσιος Κλεώνυμος παρατίθημι ἐγώ ὄνομα δέ εἰμί αὐτός φέναξ . Ἀναξανδρίδης δέ ἐν Πρωτεσίλαος διασύρω ὁ ὁ Ἰφικράτης γάμος συμπόσιον , ὅτε ἄγω ὁ Κότυς ὁ Θρᾷξ βασιλεύς θυγάτηρ , φημί ·
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.8
Λυγκεὺς δ’ ἐν Κενταύρῳ διαπαίζων τὰ Ἀττικὰ δεῖπνά φησι · μάγειρ᾽ , ὁ θύων ἐστὶ δειπνίζων τ’ ἐμὲ Ῥόδιος , ἐγὼ δ’ ὁ κεκλημένος Περίνθιος . οὐδέτερος ἡμῶν ἥδεται τοῖς Ἀττικοῖς δείπνοις . ἀηδία γάρ ἐστιν Ἀττικὴ ὥσπερ ξενική · παρέθηκε πίνακα γὰρ μέγαν ἔχοντα μικροὺς πέντε πινακίσκους ἄνω · τούτων ὁ μὲν ἔχει σκόροδον , ὁ δ’ ἐχίνους δύο , ὁ δὲ θρυμματίδα γλυκεῖαν , ὁ δὲ κόγχας δέκα , ὁ δ’ ἀντακαίου μικρόν , ἐν ὅσῳ δ’ ἐσθίω , ἕτερος ἐκεῖν᾽ , ἐν ὅσῳ δ’ ἐκεῖνος , τοῦτ’ ἐγὼ ἠφάνισα . βούλομαι δὲ γ᾽ , ὦ βέλτιστε σύ , κἀκεῖνο καὶ τοῦτ᾽ , ἀλλ’ ἀδύνατα βούλομαι οὔτε στόματα γὰρ οὔτε χεῖρας πέντ’ ἔχω . ὄψιν μὲν οὖν ἔχει τὰ τοιαῦτα ποικίλην , ἀλλ’ οὐδέν ἐστι τοῦτο πρὸς τὴν γαστέρα · κατέπασα γὰρ τὸ χεῖλος , οὐκ ἐνέπλησα δέ . τί οὖν ἔχεις ; β . ὄστρεια πολλά . α . πίνακά μοι τούτων παραθήσεις αὐτὸν ἐφ’ ἑαυτοῦ μέγαν . ἔχεις ἐχίνους ; β . ἕτερος ἔσται σοι πίναξ · αὐτὸς γὰρ αὐτὸν ἐπριάμην ὀκτὼ ὀβολῶν . α . ὀψάριον αὐτὸ τοῦτο παραθήσεις μόνον . ἵνα ταὐτὰ πάντες , μὴ τὸ μὲν ἐγώ , τὸ δ’ ἕτερος δρομέας δ’ ὁ παράσιτος ἐρωτήσαντός τινος αὐτόν , ὥς φησιν ὁ Δελφὸς Ἡγήσανδρος , πότερον ἐν ἄστει γίνεται βελτίω δεῖπνα ἢ ἐν Χαλκίδι , τὸ προοίμιον εἶπε τῶν ἐν Χαλκίδι δείπνων χαριέστερον εἶναι τῆς ἐν ἄστει παρασκευῆς , τὸ πλῆθος τῶν ὀστρέων καὶ τὴν ποικιλίαν προοίμιον εἰπὼν δείπνου .
Lemmas: Λυγκεύς δέ ἐν Κένταυρος διαπαίζω ὁ Ἀττικός δεῖπνον φημί · μάγειρος , ὁ θύω εἰμί δειπνίζω τε ἐγώ Ῥόδιος , ἐγώ δέ ὁ καλέω Περίνθιος . οὐδέτερος ἐγώ ἥδομαι ὁ Ἀττικός δεῖπνον . ἀηδία γάρ εἰμί Ἀττικός ὥσπερ ξενικός · παρατίθημι πίναξ γάρ μέγας ἔχω μικρός πέντε πινακίσκος ἄνω · οὗτος ὁ μέν ἔχω σκόροδον , ὁ δέ ἐχῖνος δύο , ὁ δέ θρυμματίς γλυκύς , ὁ δέ κόγχη δέκα , ὁ δέ ἀντακαῖος μικρός , ἐν ὅσος δέ ἐσθίω , ἕτερος ἐκεῖνος , ἐν ὅσος δέ ἐκεῖνος , οὗτος ἐγώ ἀφανίζω . βούλομαι δέ γε , ὦ ἀγαθός σύ , ἐκεῖνος καί οὗτος , ἀλλά ἀδύνατος βούλομαι οὔτε στόμα γάρ οὔτε χείρ πέντε ἔχω . ὄψις μέν οὖν ἔχω ὁ τοιοῦτος ποικίλος , ἀλλά οὐδείς εἰμί οὗτος πρός ὁ γαστήρ · καταπάσσω γάρ ὁ χεῖλος , οὐ ἐμπίμπλημι δέ . τίς οὖν ἔχω ; Β . ὄστρεον πολύς . α . πίναξ ἐγώ οὗτος παρατίθημι αὐτός ἐπί ἑαυτοῦ μέγας . ἔχω ἐχῖνος ; Β . ἕτερος εἰμί σύ πίναξ · αὐτός γάρ αὐτός πρίαμαι ὀκτώ ὀβολός . α . ὀψάριον αὐτός οὗτος παρατίθημι μόνος . ἵνα αὐτός πᾶς , μή ὁ μέν ἐγώ , ὁ δέ ἕτερος δρομεύς δέ ὁ παράσιτος ἐρωτάω τις αὐτός , ὡς φημί ὁ Δελφός Ἡγήσανδρος , πότερος ἐν ἄστυ γίγνομαι ἀγαθός δεῖπνον ἤ ἐν Χαλκίς , ὁ προοίμιον λέγω ὁ ἐν Χαλκίς δεῖπνον χαρίεις εἰμί ὁ ἐν ἄστυ παρασκευή , ὁ πλῆθος ὁ ὄστρεον καί ὁ ποικιλία προοίμιον λέγω δεῖπνον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.9
Δίφιλος δ’ ἐν Ἀπολειπούσῃ μάγειρόν τινα παράγων ποιεῖ τάδε λέγοντα · πόσοι τὸ πλῆθός εἰσιν οἱ κεκλημένοι εἰς τοὺς γάμους , βέλτιστε , καὶ πότερ’ Ἀττικοὶ ἅπαντες ἢ κἀκ τοὐμπορίου τινές ; β . τί δαὶ τοῦτ’ ἐστὶ πρὸς σὲ τὸν μάγειρον ; α . τῆς τέχνης ἡγεμονία τίς ἐστιν αὕτη σοι , πάτερ , τὸ τῶν ἐδομένων τὰ στόματα προειδέναι . οἷον Ῥοδίους κέκληκας · εἰσιοῦσι δὸς εὐθὺς ἀπὸ θερμοῦ τὴν μεγάλην αὐτοῖς σπάσαι ἀποζέσας σίλουρον ἢ λεβίαν , ἐφ’ ᾧ χαριεῖ πολὺ μᾶλλον ἢ μυρίνην προσεγχέας . β . ἀστεῖον ὁ σιλουρισμός . α . ἂν Βυζαντίους , ἀψινθίῳ σφιν δεῦσον ὅσα γ’ ἂν παρατιθῇς , κάθαλα ποιήσας πάντα κἀσκοροδισμένα . διὰ γὰρ τὸ πλῆθος τῶν παρ᾽ · αὐτοῖς ἰχθύων πάντες βλιχανώδεις εἰσὶ καὶ μεστοὶ λάπης . Μένανδρος δ’ ἐν Τροφωνίῳ · ξένου τὸ δεῖπνόν ἐστιν ὑποδοχή . β . τίνος ; ποδαποῦ ; διαφέρει τῷ μαγείρῳ τοῦτο γάρ . οἷον τὰ νησιωτικὰ ταυτὶ ξενύδρια , ἐν προσφάτοις ἰχθυδίοις τεθραμμένα καὶ παντοδαποῖς , τοῖς ἁλμίοις μὲν οὐ πάνυ ἁλίσκετ᾽ , ἀλλ’ οὕτω παρέργως ἅπτεται · τὰς δ’ ὀνθυλεύσεις καὶ τὰ κεκαρυκευμένα μᾶλλον προσεδέξατ᾽ . Ἀρκαδικὸς τοὐναντίον ἀθάλαττος ὢν τοῖς λοπαδίοις ἁλίσκεται · Ἰωνικὸς πλούταξ , ὑποστάσεις ποιῶν κάνδαυλον , ὑποβινητιῶντα βρώματα .
Lemmas: Δίφιλος δέ ἐν Ἀπολειπούσα μάγειρος τις παράγω ποιέω ὅδε λέγω · πόσος ὁ πλῆθος εἰμί ὁ καλέω εἰς ὁ γάμος , ἀγαθός , καί πότερος Ἀττικός ἅπας ἤ ἐκ ἐμπόριον τις ; Β . τίς δαί οὗτος εἰμί πρός σύ ὁ μάγειρος ; α . ὁ τέχνη ἡγεμονία τίς εἰμί οὗτος σύ , πατήρ , ὁ ὁ ἐσθίω ὁ στόμα πρόοιδα . οἷος Ῥόδιος καλέω · εἰσέρχομαι δίδωμι εὐθύς ἀπό θερμός ὁ μέγας αὐτός σπάω ἀποζέω σίλουρος ἤ λεβίας , ἐπί ὅς χαρίζω πολύς μάλα ἤ μυρίνης προσεγχύνω . Β . ἀστεῖος ὁ σιλουρισμός . α . ἐάν Βυζάντιος , ἀψίνθιον σφεῖς δεύω ὅσος γε ἄν παρατίθημι , κάθαλος ποιέω πᾶς σκοροδίζω . διά γάρ ὁ πλῆθος ὁ παρά · αὐτός ἰχθῦς πᾶς βλιχανώδης εἰμί καί μεστός λάπη . Μένανδρος δέ ἐν Τροφώνιος · ξένος ὁ δεῖπνον εἰμί ὑποδοχή . Β . τίς ; ποδαπός ; διαφέρω ὁ μάγειρος οὗτος γάρ . οἷος ὁ νησιωτικός οὗτος ξενύδριον , ἐν πρόσφατος ἰχθύδιον τρέφω καί παντοδαπός , ὁ ἅλμια μέν οὐ πάνυ ἁλίσκομαι , ἀλλά οὕτως πάρεργος ἅπτω · ὁ δέ ὀνθύλευσις καί ὁ καρυκεύω μάλα προσδέχομαι . Ἀρκαδικός ἐναντίος ἀθάλασσος εἰμί ὁ λοπάδιον ἁλίσκομαι · Ἰωνικός πλούταξ , ὑπόστασις ποιέω κάνδαυλος , ὑποβινητιάω βρῶμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.10
ἐχρῶντο γὰρ οἱ παλαιοὶ καὶ τοῖς εἰς ἀναστόμωσιν βρώμασιν ὥσπερ ταῖς ἁλμάσιν ἐλάαις , ἃς κολυμβάδας καλοῦσιν · Ἀριστοφάνης γοῦν ἐν Γήρᾳ φησίν ὦ πρεσβῦτα , πότερα φιλεῖς τὰς δρυπεπεῖς ἑταίρας ἢ σὺ τὰς ὑποπαρθένους ἁλμάδας ὡς ἐλάας στιφράς ; Φιλήμων δ’ ἐν Μετιόντι ἢ Ζωμίῳ · ἰχθὺς τί σοι ἐφαίνεθ’ οὑφθός ; β . μικρὸς ἦν , ἀκήκοας ; ἅλμη τε λευκὴ καὶ παχεῖ’ ὑπερβολῇ , κοὐχὶ λοπάδος προσῶζεν οὐδ’ ἡδυσμάτων . ἐβόων δ’ ἅπαντες , ὡς ἀγαθὴν ἅλμην ποιεῖς , ἤσθιον δὲ καὶ τέττιγας καὶ κερκώπας ἀναστομώσεως χάριν . Ἀριστοφάνης Ἀναγύρῳ · πρὸς θεῶν , ἔραμαι τέττιγα φαγεῖν καὶ κερκώπην θηρευσαμένη καλάμῳ λεπτῷ . ἐστὶν δ’ ἡ κερκώπη ζῷον ὅμοιον τέττιγι καὶ τιτιγονίῳ , ὡς Σπεύσιππος παρίστησιν ἐν δευτέρῳ Ὁμοίων , μνημονεύει αὐτῶν Ἐπίλυκος ἐν Κωραλίσκῳ . Ἄλεξις ἐν Θράσωνί φησι · σοῦ δ’ ἐγὼ λαλιστέραν οὐπώποτ’ εἶδον οὔτε κερκώπην , γύναι , οὐ κίτταν , οὐκ ἀηδόν᾽ , οὐ χελιδόνα , οὐ τρυγόν᾽ , οὐ τέττιγα . Νικόστρατος δ’ ἐν Ἅβρᾳ · πίναξ ὁ πρῶτος τῶν μεγάλων ἡγήσεται ἔχων ἐχῖνον , ὠμοτάριχον , κάππαριν , θρυμματίδα , τέμαχος , βολβὸν ἐν ὑποτρίμματι .
Lemmas: χράω γάρ ὁ παλαιός καί ὁ εἰς ἀναστόμωσις βρῶμα ὥσπερ ὁ ἁλμάς ἐλαία , ὅς κολυμβάς καλέω · Ἀριστοφάνης γοῦν ἐν Γῆρας φημί ὦ πρεσβύτης , πότερος φιλέω ὁ δρυπεπής ἑταίρα ἤ σύ ὁ ὑποπάρθενος ἁλμάς ὡς ἐλαία στιφρός ; Φιλήμων δέ ἐν Μετιός ἤ Ζώμιος · ἰχθῦς τίς σύ φαίνω ἑφθός ; Β . μικρός εἰμί , ἀκούω ; ἅλμη τε λευκός καί παχύς ὑπερβολή , οὐ λοπάς προσόζω οὐδέ ἥδυσμα . βοάω δέ ἅπας , ὡς ἀγαθός ἅλμη ποιέω , ἐσθίω δέ καί τέττιξ καί κερκώπη ἀναστόμωσις χάριν . Ἀριστοφάνης Ἀνάγυρος · πρός θεός , ἔραμαι τέττιξ ἐσθίω καί κερκώπη θηρεύω κάλαμος λεπτός . εἰμί δέ ὁ κερκώπη ζῷον ὅμοιος τέττιξ καί τιτιγόνιον , ὡς Σπεύσιππος παρίστημι ἐν δεύτερος Ὅμοιος , μνημονεύω αὐτός Ἐπίλυκος ἐν Κωραλίσκος . Ἄλεξις ἐν Θράσων φημί · σύ δέ ἐγώ λάλος οὐπώποτε ὁράω οὔτε κερκώπη , γυνή , οὐ κίσσα , οὐ ἀηδών , οὐ χελιδών , οὐ τρυγών , οὐ τέττιξ . Νικόστρατος δέ ἐν Ἅβρα · πίναξ ὁ πρῶτος ὁ μέγας ἡγέομαι ἔχω ἐχῖνος , ὠμοτάριχος , κάππαρις , θρυμματίς , τέμαχος , βολβός ἐν ὑπότριμμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.11
ὅτι δ’ ἤσθιον διὰ ἀναστόμωσιν καὶ τὰς δι’ ὄξους καὶ νάπυος γογγυλίδας σαφῶς παρίστησι Νίκανδρος ἐν δευτέρῳ Γεωργικῶν λέγων οὕτως · γογγυλίδος δισσὴ γὰρ ἰδ’ ἐκ ῥαφάνοιο γενέθλη μακρή τε στιφρή τε φαείνεται ἐν πρασιῇσι . καὶ τὰς μὲν θ’ αὕηνον ἀποπλύνας βορέῃσι , προσφιλέας χειμῶνι καὶ οἰκουροῖσιν ἀεργοῖς · θερμοῖς δ’ ἰκμανθεῖσαι ἀναζώουσ’ ὑδάτεσσι . τμῆγε δὲ γογγυλίδος ῥίζας （ καὶ ἀκαρφέα φλοιὸν ἦκα καθηράμενοσ ） λεπτουργέας , ἠελίῳ δὲ αὐήνας ἐπὶ τυτθὸν ὁτὲ ʼν ζεστῷ ἀποβάπτων ὕδατι δριμείῃ πολέας ἐμβάπτισον ἅλμῃ , ἄλλοτε δ’ αὖ λευκὸν γλεῦκος συστάμνισον ὄξει ἶσον ἴσῳ , τὰς δ’ ἐντὸς ἐπιστύψας ἁλὶ κρύψαις . πολλάκι δ’ ἀσταφίδας προχέαις τριπτῆρι λεήνας σπέρματὰ τ’ ἐνδάκνοντα σινήπυος . εἰν ἑνὶ δὲ τρὺξ ὄξεος ἰκμάζουσα καὶ ὠμοτέρην ἐπὶ κόρσην ὥριον ἁλμαίην αμυσαι κεχρηόσι δαίτης . Δίφιλος δ’ ἢ Σώσιππος ἐν Ἀπολειπούσῃ · ἔστιν ἔνδον ὄξος ὀξύ σοι ; β . ὑπολαμβάνω , παιδάριον ὀπὸν εἰλήφαμεν . ἄριστα τούτοις πάντα πιέσω καὶ πυκνά , ἡ φυλλὰς ἡ δριμεῖα περιοισθήσεται · τῶν πρεσβυτέρων γὰρ ταῦτα τῶν ἡδυσμάτων ἀναστομοῖ τάχιστα τᾀσθητήρια , τό τε νωκαρῶδες καὶ κατημβλυωμένον ἐσκέδασε κἀποίησεν ἡδέως φαγεῖν .
Lemmas: ὅτι δέ ἐσθίω διά ἀναστόμωσις καί ὁ διά ὄξος καί νᾶπυ γογγυλίς σαφής παρίστημι Νίκανδρος ἐν δεύτερος Γεωργικός λέγω οὕτως · γογγυλίς δισσός γάρ ἰδέ ἐκ ῥάφανος γενέθλη μακρός τε στιφρός τε φαίνω ἐν πρασιά . καί ὁ μέν τε αὐαίνω ἀποπλύνω Βορέας , προσφιλής χειμών καί οἰκουρός ἀεργός · θερμός δέ ἰκμαίνω ἀναζώω ὕδωρ . τμήγω δέ γογγυλίς ῥίζα （ καί ἀκαρφής φλοιός ἦκα καθαίρω ） λεπτουργής , ἥλιος δέ αὐαίνω ἐπί τυτθός ὅτε ἐν ζεστός ἀποβάπτω ὕδωρ δριμύς πολύς ἐμβαπτίζω ἅλμη , ἄλλοτε δέ αὖ λευκός γλεῦκος συσταμνίζω ὄξος ἴσος ἴσος , ὁ δέ ἐντός ἐπιστύφω ἅλς κρύπτω . πολλάκις δέ ἀσταφίς προχέω τριπτήρ λεαίνω σπέρμα τε ἐνδάκνω σινῆπυς . ἐν εἷς δέ τρύξ ὄξος ἰκμάζω καί ὠμός ἐπί κόρσης ὥριος ἁλμαία αμυζω κεχρηόσι δαίτη . Δίφιλος δέ ἤ Σώσιππος ἐν Ἀπολειπούσα · εἰμί ἔνδον ὄξος ὀξύς σύ ; Β . ὑπολαμβάνω , παιδάριον ὀπός λαμβάνω . ἀγαθός οὗτος πᾶς πιέζω καί πυκνός , ὁ φυλλάς ὁ δριμύς περιφέρω · ὁ πρέσβυς γάρ οὗτος ὁ ἥδυσμα ἀναστομόω ταχύς αἰσθητήριον , ὁ τε νωκαρώδης καί καταμβλυόω σκεδάννυμι ποιέω ἡδύς ἐσθίω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.15
ἑξῆς δὲ λεκτέον καὶ περὶ τῶν Λακωνικῶν συμποσίων . Ἡρόδοτος μὲν οὖν ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν περὶ τῆς Μαρδονίου παρασκευῆς λέγων καὶ μνημονεύσας Λακωνικῶν συμποσίων φησί · Ξέρξης φεύγων ἐκ τῆς Ἑλλάδος Μαρδονίῳ τὴν παρασκευὴν κατέλιπε τὴν αὑτοῦ . Παυσανίαν οὖν ἰδόντα τὴν τοῦ Μαρδονίου παρασκευὴν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ παραπετάσμασι ποικίλοις κατεσκευασμένην κελεῦσαι τοὺς ἀρτοποιοὺς καὶ ὀψοποιοὺς κατὰ ταὐτὰ καθὼς Μαρδονίῳ δεῖπνον παρασκευάσαι . ποιησάντων δὲ τούτων τὰ κελευσθέντα τὸν Παυσανίαν ἰδόντα κλίνας χρυσᾶς καὶ ἀργυρᾶς ἐστρωμένας καὶ τραπέζας ἀργυρᾶς καὶ παρασκευὴν μεγαλοπρεπῆ δείπνου , ἐκπλαγέντα τὰ προκείμενα κελεῦσαι ἐπὶ γέλωτι τοῖς ἑαυτοῦ διακόνοις παρασκευάσαι Λακωνικὸν δεῖπνον . καὶ παρασκευασθέντος γελάσας ὁ Παυσανίας μετεπέμψατο τῶν Ἑλλήνων τοὺς στρατηγοὺς καὶ ἐλθόντων ἐπιδείξας ἑκατέρου τῶν δείπνων τὴν παρασκευὴν εἶπεν · ἄνδρες Ἕλληνες , συνήγαγον ὑμᾶς βουλόμενος ἐπιδεῖξαι τοῦ Μήδων ἡγεμόνος τὴν ἀφροσύνην , ὃς τοιαύτην δίαιταν ἔχων ἦλθεν ὡς ἡμᾶς οὕτω ταλαίπωρον ἔχοντας φασὶ δέ τινες καὶ ἄνδρα Συβαρίτην ἐπιδημήσαντα τῇ Σπάρτῃ καὶ συνεστιαθέντα ἐν τοῖς φιδιτίοις εἰπεῖν ᾽ εἰκότως ἀνδρειότατοι ἁπάντων εἰσὶ Λακεδαιμόνιοι · ἕλοιτο γὰρ ἂν τις εὖ φρονῶν μυριάκις ἀποθανεῖν ἢ οὕτως εὐτελοῦς διαίτης μεταλαβεῖν .
Lemmas: ἑξῆς δέ λεκτέος καί περί ὁ Λακωνικός συμπόσιον . Ἡρόδοτος μέν οὖν ἐν ὁ ἔνατος ὁ ἱστορίη περί ὁ Μαρδόνιος παρασκευή λέγω καί μνημονεύω Λακωνικός συμπόσιον φημί · Ξέρξης φεύγω ἐκ ὁ Ἑλλάς Μαρδόνιος ὁ παρασκευή καταλείπω ὁ ἑαυτοῦ . Παυσανίας οὖν ὁράω ὁ ὁ Μαρδόνιος παρασκευή χρυσός καί ἄργυρος καί παραπέτασμα ποικίλος κατασκευάζω κελεύω ὁ ἀρτοποιός καί ὀψοποιός κατά αὐτός καθώς Μαρδόνιος δεῖπνον παρασκευάζω . ποιέω δέ οὗτος ὁ κελεύω ὁ Παυσανίας ὁράω κλίνη χρύσεος καί ἀργύρεος στόρεννυμι καί τράπεζα ἀργύρεος καί παρασκευή μεγαλοπρεπής δεῖπνον , ἐκπλήσσω ὁ πρόκειμαι κελεύω ἐπί γέλως ὁ ἑαυτοῦ διάκονος παρασκευάζω Λακωνικός δεῖπνον . καί παρασκευάζω γελάω ὁ Παυσανίας μεταπέμπω ὁ Ἕλλην ὁ στρατηγός καί ἔρχομαι ἐπιδείκνυμι ἑκάτερος ὁ δεῖπνον ὁ παρασκευή λέγω · ἀνήρ Ἕλλην , συνάγω σύ βούλομαι ἐπιδείκνυμι ὁ Μῆδος ἡγεμών ὁ ἀφροσύνη , ὅς τοιοῦτος δίαιτα ἔχω ἔρχομαι ὡς ἐγώ οὕτως ταλαίπωρος ἔχω φημί δέ τις καί ἀνήρ Συβαρίτης ἐπιδημέω ὁ Σπάρτη καί συνεστιάω ἐν ὁ φιδίτια λέγω ἒ ἔοικα ἀνδρεῖος ἅπας εἰμί Λακεδαιμόνιος · αἱρέω γάρ ἄν τις εὖ φρονέω μυριάκις ἀποθνῄσκω ἤ οὕτως εὐτελής δίαιτα μεταλαμβάνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.18
περὶ δὲ τῶν ἐπαίκλων Περσαῖος ἐν τῇ Λακωνικῇ πολιτείᾳ οὑτωσὶ γράφει · ‘καὶ εὐθὺς τοὺς μὲν εὐπόρους ζημιοῖ εἰς ἐπάικλα · ταῦτα δέ ἐστιν μετὰ δεῖπνον τραγήματα · τοῖς δ’ ἀπόροις ἐπιτάττει κάλαμον ἢ στιβάδα ἢ φύλλα δάφνης φέρειν , ὅπως ἔχωσι τὰ ἐπάικλα κάπτειν μετὰ δεῖπνον γίνεται γὰρ ἄλφιτα ἐλαίῳ ἐρραμένα . τὸ δ’ ὅλον ὥσπερ πολίτευμά τι τοῦτο δὴ συνίσταται μικρόν , καὶ γὰρ ὅντινα δεῖ πρῶτον κατακεῖσθαι ἢ δεύτερον ἢ ἐπὶ τοῦ σκιμποδίου καθῆσθαι , πάντα τοιαῦτα ποιοῦσιν εἰς ἐπάικλα.’ τὰ ὅμοια ἱστορεῖ καὶ Διοσκουρίδης περὶ δὲ τῶν καμματίδων καὶ τῶν καμμάτων Νικοκλῆς οὕτως γράφει · ᾽ διακούσας δε πάντων ὁ ἔφορος ἤτοι ἀπέλυσεν ἢ κατεδίκασεν . ὁ δὲ νικήσας ἐζημίωσεν ἐλαφρῶς ἤτοι κάμμασιν ἢ καμματίσιν . ἐστὶ δὲ τὰ μὲν κάμματα ψαιστά , αἱ δὲ καμματίδες αἷς κάπτουσι τὰ ψαιστά.’
Lemmas: περί δέ ὁ ἐπάϊκλα Περσαῖος ἐν ὁ Λακωνικός πολιτεία οὕτως γράφω · καί εὐθύς ὁ μέν εὔπορος ζημιόω εἰς ἐπάϊκλα · οὗτος δέ εἰμί μετά δεῖπνον τράγημα · ὁ δέ ἄπορος ἐπιτάσσω κάλαμος ἤ στιβάς ἤ φύλλον δάφνη φέρω , ὅπως ἔχω ὁ ἐπάϊκλα κάπτω μετά δεῖπνον γίγνομαι γάρ ἄλφιτον ἔλαιον ῥέομαι . ὁ δέ ὅλος ὥσπερ πολίτευμα τις οὗτος δή συνίστημι μικρός , καί γάρ ὅστις δέω πρῶτος κατάκειμαι ἤ δεύτερος ἤ ἐπί ὁ σκιμπόδιον κάθημαι , πᾶς τοιοῦτος ποιέω εἰς ἐπάικλα.’ ὁ ὅμοιος ἱστορέω καί Διοσκουρίδης περί δέ ὁ καμματίδες καί ὁ κάμμα Νικοκλῆς οὕτως γράφω · ἒ διακούω δε πᾶς ὁ ἔφορος ἤτοι ἀπολύω ἤ καταδικάζω . ὁ δέ νικάω ζημιόω ἐλαφρός ἤτοι κάμμα ἤ καμματίδες . εἰμί δέ ὁ μέν κάμμα ψαιστός , ὁ δέ καμματίδες ὅς κάπτω ὁ ψαιστός