athenaeus-soph.deipnosophistae 8.50
πολλὰ δὲ ἔχων ἔτι λέγειν περὶ ὧν ἐλήρησεν ὁ φαρμακοπώλης παύομαι , καίτοι εἰδὼς καὶ Ἐπίκουρον τὸν φιλαληθέστατον ταῦτ’ εἰπόντα περὶ αὐτοῦ ἐν τῇ περὶ ἐπιτηδευμάτων ἐπιστολῇ , ὅτι καταφαγὼν τὰ πατρῷα ἐπὶ στρατείαν ὥρμησε καὶ ὅτι ἐν ταύτῃ κακῶς πράττων ἐπὶ τὸ φαρμακοπωλεῖν ἦλθεν εἶτα ἀναπεπταμένου τοῦ Πλάτωνος περιπάτου , φησί , παραβαλὼν ἑαυτὸν προσεκάθισε τοῖς λόγοις , οὐκ ὢν ἀφυής , καὶ κατὰ μικρὸν εἰς τὴν θεωρουμένην ἕξιν ἦλθεν . οἶδα δὲ ὅτι ταῦτα μόνος Ἐπίκουρος εἴρηκεν κατ’ αὐτοῦ , οὔτε δ’ Εὐβουλίδης , ἀλλ’ οὐδὲ Κηφισόδωρος τοιοῦτόν τι ἐτόλμησεν εἰπεῖν κατὰ τοῦ Σταγειρίτου , καίτοι καὶ συγγράμματα ἐκδόντες κατὰ τἀνδρός . ἐν δὲ τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ ὁ Ἐπίκουρος καὶ Πρωταγόραν φησὶ τὸν σοφιστὴν ἐκ φορμοφόρου καὶ ξυλοφόρου πρῶτον μὲν γενέσθαι γραφέα Δημοκρίτου · θαυμασθέντα δ’ ὑπ’ ἐκείνου ἐπὶ ξύλων τινὶ ἰδίᾳ συνθέσει ἀπὸ ταύτης τῆς ἀρχῆς ἀναληφθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ καὶ διδάσκειν ἐν κώμῃ τινὶ γράμματα , ἀφ’ ὧν ἐπὶ τὸ σοφιστεύειν ὁρμῆσαι . κἀγὼ δέ , ἄνδρες συνδαιταλῆς , ἀπὸ τῶν πολλῶν τούτων λόγων τὴν ὁρμὴν ἔχω ἐπὶ τὸ ἤδη γαστρίζεσθαι . εἰπόντος οὖν τινος ἔτι παρασκευάζεσθαι τοὺς μαγείρους διὰ τὴν πολλὴν τῶν λόγων ἑστίασιν ἵνα μὴ ψυχρὰ παρατιθῶσιν οὐδεὶς γὰρ ἂν φάγοι ψυχρῶν , ὁ Κύνουλκος ἔφη · κατὰ τὸν Ἀλέξιδος τοῦ κωμῳδιοποιοῦ Μίλκωνα . ἐγὼ ʽ φησιν᾽ κἂν μὴ παραθῶσι θερμά , τἀγαθὸν Πλάτων ἁπανταχοῦ φησ’ ἀγαθὸν εἶναι , μανθάνεις ; τὸ δ’ ἡδὺ πάντως ἡδὺ κἀκεῖ κἀνθάδε . οὐκ ἀχαρίτως δὲ καὶ Σφαῖρον τὸν συσχολάσαντα μὲν Χρυσίππῳ παρὰ Κλεάνθει , μετάπεμπτον δὲ γενόμενον εἰς Ἀλεξάνδρειαν ὑπὸ τοῦ βασιλέως Πτολεμαίου , κηρίνων ποτὲ ἐν τῷ δείπνῳ παρατεθεισῶν ὀρνίθων ἐκτείναντα τὰς χεῖρας ἐπισχεθῆναι ὑπὸ τοῦ βασιλέως , ὡς ψεύδει συγκατατιθέμενον . τὸν δ’ εὐστόχως ἀποφήνασθαι εἰπόντα οὐ τούτῳ συγκατατίθεσθαι ὅτι εἰσὶν ὄρνεις , ἀλλ’ ὅτι εὔλογόν ἐστι ταύτας ὄρνεις εἶναι . διαφέρειν δὲ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν τοῦ εὐλόγου · τὴν μὲν γὰρ ἀδιάψευστον εἶναι , τὸ δ’ εὔλογον κἂν ἄλλως ἀποβαίνειν . καὶ ἡμῖν οὖν κατὰ τὴν καταληπτικὴν φαντασίαν καὶ τῶν κηρίνων περιενεχθήτω , ἵνα κἂν κατὰ τὴν ὄψιν πλανᾶσθαι δυνώμεθα μὴ πάντα λαλῶμεν .
Lemmas: πολύς δέ ἔχω ἔτι λέγω περί ὅς ληρέω ὁ φαρμακοπώλης παύω , καίτοι οἶδα καί Ἐπίκουρος ὁ φιλαλήθης οὗτος λέγω περί αὐτός ἐν ὁ περί ἐπιτήδευμα ἐπιστολή , ὅτι κατεσθίω ὁ πατρῷος ἐπί στρατεία ὁρμάω καί ὅτι ἐν οὗτος κακός πράσσω ἐπί ὁ φαρμακοπωλέω ἔρχομαι εἶτα ἀναπετάννυμι ὁ Πλάτων περίπατος , φημί , παραβάλλω ἑαυτοῦ προσκαθίζω ὁ λόγος , οὐ εἰμί ἀφυής , καί κατά μικρός εἰς ὁ θεωρέω ἕξις ἔρχομαι . οἶδα δέ ὅτι οὗτος μόνος Ἐπίκουρος λέγω κατά αὐτός , οὔτε δέ Εὐβουλίδης , ἀλλά οὐδέ Κηφισόδωρος τοιοῦτος τις τολμάω λέγω κατά ὁ Σταγειρίτης , καίτοι καί σύγγραμμα ἐκδίδωμι κατά ἀνήρ . ἐν δέ ὁ αὐτός ἐπιστολή ὁ Ἐπίκουρος καί Πρωταγόρας φημί ὁ σοφιστής ἐκ φορμόφορος καί ξυλοφόρος πρῶτος μέν γίγνομαι γραφεύς Δημόκριτος · θαυμάζω δέ ὑπό ἐκεῖνος ἐπί ξύλον τις ἴδιος σύνθεσις ἀπό οὗτος ὁ ἀρχή ἀναλαμβάνω ὑπό αὐτός καί διδάσκω ἐν κώμη τις γράμμα , ἀπό ὅς ἐπί ὁ σοφιστεύω ὁρμάω . ἐγώ δέ , ἀνήρ συνδαιταλεύς , ἀπό ὁ πολύς οὗτος λόγος ὁ ὁρμή ἔχω ἐπί ὁ ἤδη γαστρίζω . λέγω οὖν τις ἔτι παρασκευάζω ὁ μάγειρος διά ὁ πολύς ὁ λόγος ἑστίασις ἵνα μή ψυχρός παρατίθημι οὐδείς γάρ ἄν φαγεῖν ψυχρός , ὁ Κύνουλκος φημί · κατά ὁ Ἄλεξις ὁ κωμῳδιοποιός Μίλκων . ἐγώ ʽ φησιν’ ἐάν μή παρατίθημι θερμός , ἀγαθός Πλάτων ἁπανταχοῦ φημί ἀγαθός εἰμί , μανθάνω ; ὁ δέ ἡδύς πάντως ἡδύς ἐκεῖ ἐνθάδε . οὐ ἀχάριτος δέ καί Σφαῖρος ὁ συσχολάζω μέν Χρύσιππος παρά Κλεάνθης , μετάπεμπτος δέ γίγνομαι εἰς Ἀλεξάνδρεια ὑπό ὁ βασιλεύς Πτολεμαῖος , κήρινος ποτέ ἐν ὁ δεῖπνον παρατίθημι ὄρνις ἐκτείνω ὁ χείρ ἐπέχω ὑπό ὁ βασιλεύς , ὡς ψεῦδος συγκατατίθημι . ὁ δέ εὔστοχος ἀποφαίνω λέγω οὐ οὗτος συγκατατίθημι ὅτι εἰμί ὄρνις , ἀλλά ὅτι εὔλογος εἰμί οὗτος ὄρνις εἰμί . διαφέρω δέ ὁ καταληπτικός φαντασία ὁ εὔλογος · ὁ μέν γάρ ἀδιάψευστος εἰμί , ὁ δέ εὔλογος ἐάν ἄλλος ἀποβαίνω . καί ἐγώ οὖν κατά ὁ καταληπτικός φαντασία καί ὁ κήρινος περιφέρω , ἵνα ἐάν κατά ὁ ὄψις πλανάω δύναμαι μή πᾶς λαλέω .