athenaeus-soph.deipnosophistae 4.12
Ἄλεξις δ’ ἐν Ταραντίνοις ἐν τοῖς συμποσίοις φησὶ τοὺς Ἀττικοὺς καὶ ὀρχεῖσθαι ὑποπιόντας · τοῦτο γάρ νῦν ἐστί σοι ἐν ταῖς Ἀθήναις ταῖς καλαῖς ἐπιχώριον ἅπαντες ὀρχοῦντ’ εὐθὺς ἂν οἴνου μόνον ὀσμὴν ἴδωσι · συμφορὰν σύ γ’ εἰσορᾶν φαίης ἂν εἰς συμπόσιον εἰσελθὼν ἄφνω . καὶ τοῖς μὲν ἀγενείοις ἴσως ἔπεστί τις χάρις · ἀλλ’ ἐπὰν δὴ τὸν γόητα Θεόδοτον ἢ τὸν παραμασύντην ἴδω τὸν ἀνόσιον βαυκιζόμενον τὰ λευκὰ τ’ ἀναβάλλονθ’ ἅμα , ἥδιστ’ ἂν ἀναπήξαιμ’ ἐπὶ τοῦ ξύλου λαβών . μήποτε δὲ καὶ Ἀντιφάνης ἐν Καρσὶ κατὰ τὸ Ἀττικὸν ἔθος τῆς ὀρχήσεως κωμῳδεῖ τινα τῶν σοφῶν ὡς παρὰ δεῖπνον ὀρχούμενον λέγων οὕτως · οὐχ ὁρᾷς ὀρχούμενον ταῖς χερσὶ τὸν βάκηλον ; οὐδ’ αἰσχύνεται ὁ τὸν Ἡράκλειτον πᾶσιν ἐξηγούμενος , ὁ τὴν Θεοδέκτου μόνος ἀνευρηκὼς τέχνην , ὁ τὰ κεφάλαια συγγράφων Εὐριπίδῃ . τούτοις οὐδ’ ἀναρμόστως ἄν τις ἐπενέγκαι τὰ Ἐρίφῳ τῷ κωμικῷ ἐν Αἰόλῳ εἰρημένα τάδε · λόγος γάρ ἐστ’ ἀρχαῖος οὐ κακῶς ἔχων · οἶνον λέγουσι τοὺς γέροντας , ὦ πάτερ , πείθειν χορεύειν οὐ θέλοντας . Ἄλεξις δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἰσοστάσιόν φησιν ἀπὸ συμβολῶν ἔπινον ὀρχεῖσθαι μόνον βλέποντες , ἄλλο δ’ οὐδέν , ὄψων ὀνόματα καὶ σιτίων ἔχοντες , Ὄψων , Κάραβος καὶ Κωβιός , Σεμίδαλις . Ἀττικὸν δὲ δεῖπνον οὐκ ἀχαρίτως διαγράφει Μάτρων ὁ παρῳδός , ὅπερ διὰ τὸ σπάνιον οὐκ ἂν ὀκνήσαιμι ὑμῖν , ἄνδρες φίλοι , ὁ Πλούταρχος ἔφη , ἀπομνημονεῦσαι · δεῖπνα μοι ἔννεπε , Μοῦσα , πολύτροφα καὶ μάλα πολλά , ἃ Ξενοκλῆς ῥήτωρ ἐν Ἀθήναις δείπνισεν ἡμᾶς · ἦλθον γὰρ κἀκεῖσε , πολὺς δέ μοι ἕσπετο λιμός , οὗ δὴ καλλίστους ἄρτους ἴδον ἠδὲ μεγίστους , λευκοτέρους χιόνος , ἔσθειν δ’ ἀμύλοισιν ὁμοίους τάων καὶ Βορέης ἠράσσατο πεσσομενάων αὐτὸς δὲ Ξενοκλῆς ἐπεπωλεῖτο στίχας ἀνδρῶν , στῆ δ’ ἄρ’ ἐπ’ οὐδὸν ἰών . σχεδόθεν δέ οἱ ἦν παράσιτος Χαιρεφόων , πεινῶντι λάρῳ ὄρνιθι ἐοικώς , νήστης , ἀλλοτρίων εὖ εἰδὼς δειπνοσυνάων . τῷ δὲ μάγειροι μὲν φόρεον πλῆσάν τε τραπέζας , οἷς ἐπιτετράφαται μέγας οὐρανὸς ὀπτανιάων ἠμὲν ἐπισπεῦσαι δείπνου χρόνον ἠδ’ ἀναμεῖναι ἔνθ’ ἄλλοι πάντες λαχάνοις ἐπὶ χεῖρας ἴαλλον , ἀλλ’ ἐγὼ οὐ πιθόμην , ἀλλ’ ἤσθιον εἴδατα πάντα , βολβοὺς ἀσπάραγόν τε καὶ ὄστρεα μυελόεντα , ὠμοτάριχον ἐῶν χαίρειν , Φοινίκιον ὄψον . αὐτὰρ ἐχίνους ῥῖψα καρηκομόωντας ἀκάνθαις · οἱ δὲ κυλινδόμενοι καναχὴν ἔχον ἐν ποσὶ παίδων ἐν καθαρῷ , ὅθι κύματ’ ἐπ’ ἠιόνος κλύζεσκε · πολλὰς δ’ ἐκ κεφαλῆς προθελύμνους εἷλκον ἀκάνθας . ἡ δὲ Φαληρικὴ ἦλθ’ ἀφύη , Τρίτωνος ἑταίρη , ἄντα παρειάων σχομένη ῥυπαρὰ κρήδεμνα .. , τοὺς δ’ ὁ Κύκλωψ ἐφίλει καὶ ἐν οὔρεσιν ἐξεπεφύκει πίνας ἦλθε φέρων κατὰ τρύβλια ἠχήεντα , ἃς κατὰ φυκότριχος πέτρης λευκὸν τρέφει ὕδωρ ψῆττά τε χονδροφυὴς καὶ τρίγλη μιλτοπάρῃος . τῇ δ’ ἐγὼ ἐν πρώτοις ἐπέχον κρατερώνυχα χεῖρα οὐδ’ ἔφθην τρώσας μιν , ἄασε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων . ὡς δὲ ἴδον Στρατοκλῆ , κρατερὸν μήστωρα φόβοιο , τρίγλης ἱπποδάμοιο κάρη μετὰ χερσὶν ἔχοντα , ἂψ δ’ ἑλόμην χάρμῃ , λαιμὸν δ’ ἄπληστον ἄμυξα . ἦλθε δὲ Νηρῆος θυγάτηρ , Θέτις ἀργυρόπεζα , σηπίη εὐπλόκαμος , δεινὴ θεὸς αὐδήεσσα , ἣ μόνη ἰχθὺς οὖσα τὸ λευκὸν καὶ μέλαν οἶδε . καὶ Τιτυὸν ἔιδον , λίμνης ἐρικυδέα γόγγρον κείμενον ἐν λοπάδεσσ᾽ · ὁ δ’ ἐπ’ ἐννέα κεῖτο τραπέζας . τῷ δὲ μετ’ ἴχνια βαῖνε θεὰ λευκώλενος ἰχθὺς ἔγχελυς , ἣ Διὸς εὔχετ’ ἐν ἀγκοίνῃσι μιγῆναι , ἐκ Κωπῶν , ὅθεν ἐγχέλεων γένος ἀγροτεράων , παμμεγέθης , ἣν οὔ κε δύ’ ἀνέρες ἀθλητῆρες , οἷοι ἄρ’ Ἀστυάναξ τε καὶ Ἀντήνωρ ἐγένοντο , ῥηιδίως ἐπ’ ἄμαξαν ἀπ’ οὔδεος ὀχλίσσειαν τρισπίθαμοι γὰρ ταί γε καὶ ἐννεαπήχεες ἦσαν εὖρος , ἀτὰρ μῆκός γε γενέσθην ἐννεόργυιοι . πολλὰ δ’ ἄναντα κάταντα κατὰ στέγος ἦλθ’ ὁ μάγειρος , σείων ὀψοφόρους πίνακας κατὰ δεξιὸν ὦμον . τῷ δ’ ἅμα τεσσαράκοντα μέλαιναι χύτραι ἕποντο , αὐτὰρ ἀπ’ Εὐβοίας λοπάδες τόσαι ἐστιχόωντο . Ἶρις δ’ ἄγγελος ἦλθε ποδήνεμος , ὠκέα τευθίς , πέρκη τ’ ἀνθεσίχρως καὶ ὁ δημοτικὸς μελάνουρος , ὃς καὶ θνητὸς ἐὼν ἕπετ’ ἰχθύσιν ἀθανάτοισιν . οἴη δ’ αὖ θύννου κεφαλὴ θαλαμηιάδαο νόσφιν ἀφειστήκει , κεχολωμένη οὕνεκα τευχέων αἰρομένων · τὸ δὲ πῆμα θεοὶ θέσαν ἀνθρώποισι . ῥίνη θ᾽ , ἣν φιλέουσι περισσῶς τέκτονες ἄνδρες , τρηχεῖ’ ἀλλ’ ἀγαθὴ κουροτρόφος οὐ γὰρ ἔγωγε ἧς σαρκὸς δύναμαι γλυκερώτερον ἄλλο ἰδέσθαι . ὀπταλέος δ’ εἰσῆλθε πελώριος ἱππότα κεστρεὺς οὐκ οἶος · ἅμα τῷ γε δυώδεκα σαργοὶ ἕποντο . κυανόχρως δ’ ἀμίας ἐπὶ τοῖς μέγας , ὅς τε θαλάσσης πάσης βένθεα οἶδε , Ποσειδάωνος ὑποδμώς , καρῖδὲς θ᾽ , αἳ Ζηνὸς Ὀλυμπίου εἰσὶν ἀοιδή , αἳ δὴ γήραι κυφαὶ ἔσαν , χρησταὶ δὲ πάσασθαι . χρύσοφρυς , ὃς κάλλιστος ἐν ἄλλοις ἵσταται ἰχθύς , κάραβος , ἀστακὸς αὖτε λιλαίετο θωρήσσεσθαι ἐν μακάρων δείπνοις . τοῖς δαιτυμόνες χέρ’ ἐφέντες ἐν στόμασὶν τ’ ἔθεσαν καὶ ἀπήγαγον ἄλλυδις ἄλλον . τῶν δ’ ἄρ’ ἔλοψ κρείων δουρικλυτὸς ἡγεμόνευεν , οὗ πλήρης περ ἐὼν κρατερῶς παλάμῃ ἐπορέχθην γεύσασθ’ ἱμείρων τὸ δὲ γ’ ἀμβροσίη μοι ἔδοξεν , οἵην δαίνυνται μάκαρες θεοὶ αἰὲν ἐόντες . μύραιναν δ’ ἐπέθηκε φέρων , προκάλυμμα τραπέζης , ζώνην θ᾽ , ἣν φορέεσκεν ἀγαλλομένη περὶ δειρήν , εἰς λέχος ἡνίκ’ ἔβαινε Δρακοντιάδῃ μεγαθύμῳ σάνδαλα δ’ αὖ παρέθηκεν ἀειγενῆ ἀθανατάων , βούγλωσσὸν θ᾽ , ὃς ἔναιεν ἐν ἅλμῃ μορμυρούσῃ , κίχλας δ’ ἑξείης ἡβήτορας ὑψιπετήεις καὶ πέτρας κάτα βοσκομένας , ὑάδας θ’ ὑδατινούς . ἐν δ’ ἀναμὶξ σαργοί τε καὶ ἵππουροι γλάνιές τε , μόρμυρος ἄντα δ’ ἐῆν , γαλέη , σπάρος οὓς ὁ μάγειρος σίζοντας παρέθηκε φέρων , κνίσωσε δὲ δῶμα . τῶν ἔλεγεν δαίνυσθαι · ἐμοὶ δέ γε θηλυτεράων εἶναι βρώματ’ ἔδοξεν ἔπειθ’ ὥρμαινον ἐπ’ ἄλλα . κεῖτο δέ τις βατάνη , ἧς οὐδεὶς ἥπτετο δειπνῶν , ἐν καθαρῷ ὅθι περ λοπάδων διεφαίνετο χῶρος ἑξῆς κόσσυφος ἦλθ’ ἐμοί , ὃς γεύσασθαι ἕτοιμος ἥμην · οὐδ’ ἄρ’ ἄθικτος ἔην , πόθεον δὲ καὶ ἄλλοι . κωλῆν δ’ ὡς ἔιδον , ὡς ἔτρεμον , ἐν δὲ σίναπυ κεῖτ’ ἀγχοῦ γλυκερὸν χρυσὸς ὥς , πλείον’ ἐρῦκον . γευσάμενος δ’ ἔκλαιον , ὅτ’ αὔριον οὐκ ἔτι ταῦτα ὄψομαι , ἀλλά με τυρῷ δεῖ καὶ μάζῃ ὀτρηρῇ νηδὺς δ’ οὐχ ὑπέμεινε , βιάζετο γάρ ῥ’ ἀχέεσσι · δάμνα μιν ζωμός τε μέλας ἀκροκώλιὰ θ’ ἑφθά . παῖς δέ τις ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν τρισκαίδεκα νήσσας , λίμνης ἐξ ἱερῆς , μάλα πίονας · ἃς ὁ μάγειρος θῆκε φέρων , ἵν’ Ἀθηναίων κατέκειντο φάλαγγες Χαιρεφόων δ’ ἐνόησεν ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω ὄρνιθας γνῶναι καὶ ἐναίσιμα σιτίζεσθαι . ἤσθιε δ’ ὥστε λέων , παλάμῃ δ’ ἔχε τὸ σκέλος ἀμνοῦ , ὄφρα οἱ οἴκαδ’ ἰόντι πάλιν ποτιδόρπιον εἴη . χόνδρος δ’ ἡδυπρόσωπος , ὃν Ἥφαιστος κάμεν ἕψων , Ἀττικῷ ἐν κεράμῳ πέττων τρισκαίδεκα μῆνας , αὐτὰρ ἐπεὶ δόρποιο μελίφρονος ἐξ ἔρον ἕντο , χεῖρας νιψαμένοισιν ἀπ’ ᾽ Ὠκεανοῖο ῥοάων ὡραῖος παῖς ἦλθε φέρων μύρον ἴρινον ἡδύ , ἄλλος δ’ αὖ στεφάνους ἐπὶ δεξιὰ πᾶσιν ἔδωκεν , οἳ ῥόδον ἀμφεπλέκοντο διάνδιχα κοσμηθέντες . κρητὴρ δὲ Βρομίου ἐκεράννυτο , πίνετο δ’ οἶνος Λέσβιος , οὗ δὴ πλεῖστον ἀνὴρ ὑπὲρ ἄνδρα πεπώκει . δεύτεραι αὖτε τράπεζαι ἐφωπλίζοντο γέμουσαι ἐν δ’ αὐταῖσιν ἐπῆν ἄπιοι καὶ πίονα μῆλα , ῥοιαί τε σταφυλαί τε , θεοῦ Βρομίοιο τιθῆναι , πρόσφατος ἥν θ’ ἁμάμαξυν ἐπίκλησιν καλέουσι . τῶν δ’ ἐγὼ οὐδενὸς ἦσθον ἁπλῶς , μεστὸς δ’ ἀνεκείμην . ὡς δὲ ἴδον ξανθόν , γλυκερόν , μέγαν , ἔγκυκλον , ἁδρὸν Δήμητρος παῖδ’ ὀπτὸν ἐπεισελθόντα πλακοῦντα , πῶς ἂν ἔπειτα πλακοῦντος ἐγὼ θείου ἀπεχοίμην .. .. οὐδ’ εἴ μοι δέκα μὲν χεῖρες , δέκα δὲ στόματ’ εἶεν , γαστὴρ δ’ ἄρρηκτος , χάλκεον δέ μοι ἦτορ ἐνείη . πόρναι δ’ εἰσῆλθον , κοῦραι δύο θαυματοποιοί , ἃς Στρατοκλῆς ἤλαυνε ποδώκεας ὄρνιθας ὥς .
Lemmas: Ἄλεξις δέ ἐν Ταραντῖνος ἐν ὁ συμπόσιον φημί ὁ Ἀττικός καί ὀρχέομαι ὑποπίνω · οὗτος γάρ νῦν εἰμί σύ ἐν ὁ Ἀθῆναι ὁ καλός ἐπιχώριος ἅπας ὀρχέω εὐθύς ἄν οἶνος μόνος ὀσμή ὁράω · συμφορά σύ γε εἰσοράω φημί ἄν εἰς συμπόσιον εἰσέρχομαι ἄφνω . καί ὁ μέν ἀγένειος ἴσως ἔπειμι τις χάρις · ἀλλά ἐπάν δή ὁ γόης Θεόδοτος ἤ ὁ παραμασύντης ὁράω ὁ ἀνόσιος βαυκίζω ὁ λευκός τε ἀναβάλλω ἅμα , ἡδύς ἄν ἀναπήγνυμι ἐπί ὁ ξύλον λαμβάνω . μήποτε δέ καί Ἀντιφάνης ἐν Κάρ κατά ὁ Ἀττικός ἔθος ὁ ὄρχησις κωμῳδέω τις ὁ σοφός ὡς παρά δεῖπνον ὀρχέομαι λέγω οὕτως · οὐ ὁράω ὀρχέομαι ὁ χείρ ὁ βάκηλος ; οὐδέ αἰσχύνω ὁ ὁ Ἡράκλειτος πᾶς ἐξηγέομαι , ὁ ὁ Θεοδέκτης μόνος ἀνευρίσκω τέχνη , ὁ ὁ κεφάλαιος συγγράφω Εὐριπίδης . οὗτος οὐδέ ἀνάρμοστος ἄν τις ἐπιφέρω ὁ Ἔριφος ὁ κωμικός ἐν Αἴολος λέγω ὅδε · λόγος γάρ εἰμί ἀρχαῖος οὐ κακός ἔχω · οἶνος λέγω ὁ γέρων , ὦ πατήρ , πείθω χορεύω οὐ ἐθέλω . Ἄλεξις δέ ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἰσοστάσιον φημί ἀπό συμβολή πίνω ὀρχέομαι μόνος βλέπω , ἄλλος δέ οὐδείς , ὄψον ὄνομα καί σιτίον ἔχω , Ὄψων , Κάραβος καί Κωβιός , Σεμίδαλις . Ἀττικός δέ δεῖπνον οὐ ἀχάριτος διαγράφω Μάτρων ὁ παρῳδός , ὅς διά ὁ σπάνιος οὐ ἄν ὀκνέω σύ , ἀνήρ φίλος , ὁ Πλούταρχος φημί , ἀπομνημονεύω · δεῖπνον ἐγώ ἐνέπω , Μοῦσα , πολύτροφος καί μάλα πολύς , ὅς Ξενοκλῆς ῥήτωρ ἐν Ἀθῆναι δειπνίζω ἐγώ · ἔρχομαι γάρ ἐκεῖσε , πολύς δέ ἐγώ ἕπομαι λιμός , οὗ δή καλός ἄρτος ὁράω ἠδέ μέγας , λευκός χιών , ἔσθω δέ ἄμυλος ὅμοιος ὁ καί Βορέας ἔραμαι πέσσω αὐτός δέ Ξενοκλῆς ἐπιπωλέομαι στιχάς ἀνήρ , στάζω δέ ἄρα ἐπί οὐδός ἔρχομαι . σχεδόθεν δέ ἕ εἰμί παράσιτος Χαιρεφόων , πεινάω λάρος ὄρνις ἔοικα , νήστης , ἀλλότριος εὖ οἶδα δειπνοσύνη . ὁ δέ μάγειρος μέν φορέω πίμπλημι τε τράπεζα , ὅς ἐπιτρέπω μέγας οὐρανός ὀπτανία ἠμέν ἐπισπεύδω δεῖπνον χρόνος ἠδέ ἀναμένω ἔνθα ἄλλος πᾶς λάχανον ἐπί χείρ ἰάλλω , ἀλλά ἐγώ οὐ πείθω , ἀλλά ἐσθίω εἶδαρ πᾶς , βολβός ἀσφάραγος τε καί ὄστρεον μυελόεις , ὠμοτάριχος ἐάω χαίρω , φοινίκιος ὄψον . ἀτάρ ἐχῖνος ῥίπτω καρηκομόωντες ἄκανθα · ὁ δέ κυλίνδω καναχή ἔχω ἐν πούς παῖς ἐν καθαρός , ὅθι κῦμα ἐπί ἠϊών κλύζω · πολύς δέ ἐκ κεφαλή προθέλυμνος ἕλκω ἄκανθα . ὁ δέ Φαληρικός ἔρχομαι ἀφύη , Τρίτων ἑταίρα , ἄντα παρειά ἔχω ῥυπαρός κρήδεμνον .. , ὁ δέ ὁ Κύκλωψ φιλέω καί ἐν ὅρος ἐκφύω πίνα ἔρχομαι φέρω κατά τρύβλιον ἠχήεις , ὅς κατά φύκοθριξ πέτρα λευκός τρέφω ὕδωρ ψῆττα τε χονδροφυής καί τρίγλη μιλτοπάρῃος . ὁ δέ ἐγώ ἐν πρῶτος ἐπέχω κρατερῶνυξ χείρ οὐδέ φθάνω τιτρώσκω μιν , ἀάω δέ Φοῖβος Ἀπόλλων . ὡς δέ ὁράω Στρατοκλῆς , κρατερός μήστωρ φόβος , τρίγλη ἱππόδαμος κάρα μετά χείρ ἔχω , ἄψ δέ αἱρέω χάρμη , λαιμός δέ ἄπληστος ἀμύσσω . ἔρχομαι δέ Νηρεύς θυγάτηρ , Θέτις ἀργυρόπεζα , σηπία εὐπλόκαμος , δεινός θεός αὐδήεις , ὅς μόνος ἰχθύς εἰμί ὁ λευκός καί μέλας οἶδα . καί Τιτυός ὁράω , λίμνη ἐρικυδής γόγγρος κεῖμαι ἐν λοπάς · ὁ δέ ἐπί εννιά κεῖμαι τράπεζα . ὁ δέ μετά ἰχνεία βαίνω θεά λευκώλενος ἰχθύς ἔγχελυς , ὅς Ζεύς εὔχομαι ἐν ἄγκοινα μείγνυμι , ἐκ Κῶπαι , ὅθεν ἐγχελεών γένος ἀγρότερος , παμμεγέθης , ὅς οὐ ἄν δύο ἀνήρ ἀθλητήρ , οἷος ἄρα Ἀστυάναξ τε καί Ἀντήνωρ γίνομαι , ῥᾳδίως ἐπί ἅμαξα ἀπό οὖδας ὀχλίζω τρισπίθαμος γάρ ὅς γε καί ἐννεάπηχυς ἥδω εὖρος , ἀτάρ μῆκος γε γίγνομαι ἐννεόργυιος . πολύς δέ ἄναντα κάταντα κατά στέγος ἔρχομαι ὁ μάγειρος , σείω ὀψοφόρος πίναξ κατά δεξιός ὦμος . ὁ δέ ἅμα τεσσαράκοντα μέλας χύτρα ἕπομαι , αὐτάρ ἀπό Εὔβοια λοπάς τόσος στιχάομαι . Ἶρις δέ ἄγγελος ἔρχομαι ποδήνεμος , ὠκύς τευθίς , πέρκη τε ἀνθεσίχρως καί ὁ δημοτικός μελάνουρος , ὅς καί θνητός εἰμί ἕπομαι ἰχθύς ἀθάνατος . οἶος δέ αὖ θύννος κεφαλή θαλαμηϊάδης νόσφι ἀφίστημι , χολόω οὕνεκα τεῦχος αἴρω · ὁ δέ πῆμα θεός τίθημι ἄνθρωπος . ῥίνη τε , ὅς φιλέω περισσός τέκτων ἀνήρ , τραχύς ἀλλά ἀγαθός κουροτρόφος οὐ γάρ ἐγώ ὅς σάρξ δύναμαι γλυκύς ἄλλος ὁράω . ὀπταλέος δέ εἰσέρχομαι πελώριος ἱππότης κεστρεύς οὐ οἶος · ἅμα ὁ γε δώδεκα σαργός ἕπομαι . κυανόχρους δέ ἀμία ἐπί ὁ μέγας , ὅς τε θάλασσα πᾶς βένθος οἶδα , Ποσειδῶν ὑποδμώς , καρίς τε , ὅς Ζεύς Ὀλύμπιος εἰμί ἀοιδή , ὅς δή γῆρας κυφός ἵημι , χρηστός δέ πατέομαι . χρύσοφρυς , ὅς καλός ἐν ἄλλος ἵστημι ἰχθύς , κάραβος , ἀστακός αὖτε λιλαίομαι θωρήσσω ἐν μάκαρ δεῖπνον . ὁ δαιτυμών χείρ ἐφίημι ἐν στόμα τε τίθημι καί ἀπάγω ἄλλυδις ἄλλος . ὁ δέ ἄρα ἔλλοψ κρείων δουρικλυτός ἡγεμονεύω , ὅς πλήρης περ εἰμί κρατερός παλάμη ἐπορέγω γεύω ἱμείρω ὁ δέ γε ἀμβρόσιος ἐγώ δοκέω , οἷος δαίνυμι μάκαρ θεός ἀεί εἰμί . μύραινα δέ ἐπιτίθημι φέρω , προκάλυμμα τράπεζα , ζώνη τε , ὅς φορέω ἀγάλλω περί δέρη , εἰς λέχος ἡνίκα βαίνω Δρακοντιάδης μεγάθυμος σάνδαλον δέ αὖ παρατίθημι ἀειγενής ἀθάνατος , βούγλωσσος τε , ὅς ναίω ἐν ἅλμη μορμύρω , κίχλη δέ ἑξῆς ἡβήτωρ ὑψιπετήεις καί πέτρα κατά βόσκω , Ὑάς τε ὑδάτινος . ἐν δέ ἀναμίξ σαργός τε καί ἵππουρος γλάνις τε , μόρμυρος ἄντα δέ εἰμί , γαλέη , σπάρος ὅς ὁ μάγειρος σίζω παρατίθημι φέρω , κνισόω δέ δῶμα . ὁ λέγω δαίνυμι · ἐγώ δέ γε θῆλυς ἔρχομαι βρῶμα δοκέω ἔπειτα ὁρμαίνω ἐπί ἄλλος . κεῖμαι δέ τις βατάνη , ὅς οὐδείς ἅπτω δειπνέω , ἐν καθαρός ὅθι περ λοπάς διαφαίνω χῶρος ἑξῆς κόσσυφος ἔρχομαι ἐγώ , ὅς γεύω ἑτοῖμος ἡμέτερος · οὐδέ ἄρα ἄθικτος εἰμί , ποθέω δέ καί ἄλλος . κωλῆ δέ ὡς ὁράω , ὡς τρέμω , ἐν δέ σίναπι κεῖμαι ἀνξοῦ γλυκύς χρυσός ὅς , πολύς ἐρύκω . γεύω δέ κλαίω , ὅτε αὔριον οὐ ἔτι οὗτος ὁράω , ἀλλά ἐγώ τυρός δέω καί μᾶζα ὀτρηρός νηδύς δέ οὐ ὑπομένω , βιάζω γάρ ἄρα ἄχος · δαμνάω μιν ζωμός τε μέλας ἀκροκώλιον τε ἑφθός . παῖς δέ τις ἐκ Σαλαμίς ἄγω τρεισκαίδεκα νῆττα , λίμνη ἐκ ἱερός , μάλα πίων · ὅς ὁ μάγειρος τίθημι φέρω , ἵνα Ἀθηναῖος κατάκειμαι φάλαγξ Χαιρεφόων δέ νοέω ἅμα πρόσω καί ὀπίσω ὄρνις γιγνώσκω καί ἐναίσιμος σιτίζω . ἐσθίω δέ ὥστε λέων , παλάμη δέ ἔχω ὁ σκέλος ἀμνός , ὄφρα ἕ οἴκαδε ἔρχομαι πάλιν ποτιδόρπιος εἰμί . χόνδρος δέ ἡδυπρόσωπος , ὅς Ἥφαιστος κάμνω ἕψω , Ἀττικός ἐν κέραμος πέσσω τρεισκαίδεκα μήν , ἀτάρ ἐπεί δόρπον μελίφρων ἐκ ἔρος ἵημι , χείρ νίζω ἀπό ᾽ Ὠκεανός ῥοή ὡραῖος παῖς ἔρχομαι φέρω μύρον ἴρινος ἡδύς , ἄλλος δέ αὖ στέφανος ἐπί δεξιός πᾶς δίδωμι , ὅς ῥόδον ἀμφιπλέκω διάνδιχα κοσμέω . κρατήρ δέ Βρομίος κεράννυμι , πίνω δέ οἶνος Λέσβιος , ὅς δή πλεῖστος ἀνήρ ὑπέρ ἀνήρ πίνω . δεύτερος αὖτε τράπεζα ἐφοπλίζω γέμω ἐν δέ αὐτός ἔπειμι ἄπιος καί πίων μῆλον , ῥόα τε σταφυλή τε , θεός Βρόμιος τιθήνη , πρόσφατος ὅς τε ἁμάμαξυς ἐπίκλησις καλέω . ὁ δέ ἐγώ οὐδείς ἔσθω ἁπλῶς , μεστός δέ ἀνάκειμαι . ὡς δέ ὁράω ξανθός , γλυκερός , μέγας , ἔγκυκλος , ἁδρός Δημήτηρ παῖς ὀπτός ἐπεισέρχομαι πλακοῦς , πῶς ἄν ἔπειτα πλακοῦς ἐγώ θεῖος ἀπέχω .. .. οὐδέ εἰ ἐγώ δέκα μέν χείρ , δέκα δέ στόμα εἰμί , γαστήρ δέ ἄρρηκτος , χάλκεος δέ ἐγώ ἦτορ ἔνειμι . πόρνη δέ εἰσέρχομαι , κόρη δύο θαυματοποιός , ὅς Στρατοκλῆς ἐλαύνω ποδώκης ὄρνις ὅς .