athenaeus-soph.deipnosophistae 8.43
ἀναγράφει δὲ καὶ τάδε μετὰ τὰ προειρημένα τοῦ ε Στρατονίκου ἀπομνημονευμάτων οὕτως . Στρατόνικος πρὸς τὸν Χρυσογόνου πατέρα λέγοντα ὅτι πάντα αὐτῷ ὑπάρχει οἰκεῖα · αὐτὸς μὲν γὰρ ἐργολάβος εἶναι , τῶν δὲ υἱῶν ὁ μὲν διδάξει , ὁ δὲ αὐλήσει , προσδεῖ γ᾽ , ἔφη ὁ Στρατόνικος , ᾽ἔτι ἑνός.᾽ εἰπόντος δὲ ᾽τίνος;᾽ θεάτρου , ἔφη , οἰκείου , ἐρομένου δέ τινος διὰ τί τὴν Ἑλλάδα πᾶσαν περινοστεῖ , ἀλλ’ οὐκ ἐν μιᾷ πόλει διαμένει , παρὰ τῶν Μουσῶν ἔφη εἰληφέναι τέλος τοὺς Ἕλληνας ἅπαντας , παρ’ ὧν πράττεσθαι μισθὸν ἀμουσίας . τὸν Φάωνα δὲ ἔφη αὐλεῖν οὐχ ἁρμονίαν , ἀλλὰ τὸν Κάδμον . προσποιουμένου δὲ εἶναι Φάωνος αὐλητικοῦ καὶ ἔχειν φάσκοντος Μεγαροῖ χορόν , ᾽ ληρεῖς ἔφη · ᾽ ἐκεῖ μὲν γὰρ οὐκ ἔχεις , ἀλλ’ ἔχει.᾽ μάλιστα δὲ θαυμάζειν ἔφη τὴν τοῦ σοφιστοῦ Σατύρου μητέρα , ὅτι ὃν οὐδεμία πόλις ἐνεγκεῖν οἵα τε δέκα ἡμέρας , ἐκείνη δέκα μῆνας ἤνεγκε . πυνθανόμενος δὲ ἐν Ἰλίῳ ἐπιδημεῖν αὐτὸν ἐν τοῖς Ἰλιείοις ᾽ αἰεί ἔφησεν , ᾽ Ἰλίῳ κακά Μυννάκου δ’ αὐτῷ περὶ μουσικῆς διαμφισβητοῦντος οὐ προσέχειν αὐτῷ ἔφη , ὅτι ἀνώτερον τοῦ σφυροῦ λέγει , τὸν δὲ φαῦλον ἰατρὸν ἀπαυθημερίζειν ἔφη ποιεῖν εἰς Ἅιδου τοὺς θεραπευομένους . ἀπαντήσας δέ τινι τῶν γνωρίμων ὡς εἶδεν ἐσπογγισμένα τὰ ὑποδήματα καλῶς συνηχθέσθη ὡς πράττοντι κακῶς , νομίζων οὐκ ἂν οὕτως ἐσπογγίσθαι καλῶς , εἰ μὴ αὐτὸς ἐσπόγγισεν . ἐν Τειχιοῦντι δὲ τῆς Μιλήτου μιγάδων οἰκούντων ὡς ἑώρα πάντας τοὺς τάφους ξενικοὺς ὄντας ʽ᾽ ἀπίωμεν ἔφη , ᾽ παῖ · ἐνταῦθα γὰρ οἱ ξένοι ἐοίκασιν ἀποθνῄσκειν , τῶν δ’ ἀστῶν οὐδείς Ζήθου δὲ τοῦ κιθαριστοῦ διεξιόντος περὶ μουσικῆς , μόνῳ δὲ οὐκ ἔφη προσήκειν περὶ μουσικῆς λαλεῖν , ᾽ ὅς γε , ᾽ ἔφη , τὸ ἀμουσότατον τῶν ὀνομάτων εἵλου , εἰ σεαυτὸν ἀντ’ Ἀμφίονος Ζῆθον καλεῖς.᾽ Μακεδόνα δέ τινα κιθαρίζειν διδάσκων ἐκπικρανθεὶς ἐπὶ τῷ μηδὲν αὐτὸν ποιεῖν τῶν δεόντων ᾽ εἰς Μακεδονίαν ᾽ ἔφη .
Lemmas: ἀναγράφω δέ καί ὅδε μετά ὁ προλέγω ὁ ε Στρατόνικος ἀπομνημόνευμα οὕτως . Στρατόνικος πρός ὁ Χρυσόγονος πατήρ λέγω ὅτι πᾶς αὐτός ὑπάρχω οἰκεῖος · αὐτός μέν γάρ ἐργολάβος εἰμί , ὁ δέ υἱός ὁ μέν διδάσκω , ὁ δέ αὐλέω , προσδέω γε , φημί ὁ Στρατόνικος , ’ἔτι ἕνος λέγω δέ ᾽τίνος;᾽ θέατρον , φημί , οἰκεῖος , ἔρομαι δέ τις διά τίς ὁ Ἑλλάς πᾶς περινοστέω , ἀλλά οὐ ἐν εἷς πόλις διαμένω , παρά ὁ Μοῦσα φημί λαμβάνω τέλος ὁ Ἕλλην ἅπας , παρά ὅς πράσσω μισθός ἀμουσία . ὁ Φάων δέ φημί αὐλέω οὐ ἁρμονία , ἀλλά ὁ Κάδμος . προσποιέω δέ εἰμί Φάων αὐλητικός καί ἔχω φάσκω Μεγαροῖ χορός , ἒ ληρέω φημί · ἒ ἐκεῖ μέν γάρ οὐ ἔχω , ἀλλά ἔχω μάλα δέ θαυμάζω φημί ὁ ὁ σοφιστής Σάτυρος μήτηρ , ὅτι ὅς οὐδείς πόλις φέρω οἷος τε δέκα ἡμέρα , ἐκεῖνος δέκα μείς φέρω . πυνθάνομαι δέ ἐν Ἴλιον ἐπιδημέω αὐτός ἐν ὁ Ἰλίειος ἒ ἀεί φημί , ἒ Ἴλιον κακός Μυννάκης δέ αὐτός περί μουσικός διαμφισβητέω οὐ προσέχω αὐτός φημί , ὅτι ἀνώτερος ὁ σφυρόν λέγω , ὁ δέ φαῦλος ἰατρός ἀπαυθημερίζω φημί ποιέω εἰς ᾍδης ὁ θεραπεύω . ἀπαντάω δέ τις ὁ γνώριμος ὡς ὁράω σπογγίζω ὁ ὑπόδημα καλός συνάχθομαι ὡς πράσσω κακός , νομίζω οὐ ἄν οὕτως σπογγίζω καλός , εἰ μή αὐτός σπογγίζω . ἐν Τειχιόεις δέ ὁ Μίλητος μιγάς οἰκέω ὡς ὁράω πᾶς ὁ τάφος ξενικός εἰμί ʽ᾽ ἀπέρχομαι φημί , ἒ παῖς · ἐνταῦθα γάρ ὁ ξένος ἔοικα ἀποθνῄσκω , ὁ δέ ἀστός οὐδείς Ζῆθος δέ ὁ κιθαριστής διεξέρχομαι περί μουσικός , μόνος δέ οὐ φημί προσήκω περί μουσικός λαλέω , ἒ ὅς γε , ἒ φημί , ὁ ἄμουσος ὁ ὄνομα αἱρέω , εἰ σεαυτοῦ ἀντί Ἀμφίων Ζῆθος καλέω Μακεδών δέ τις κιθαρίζω διδάσκω ἐκπικραίνομαι ἐπί ὁ μηδείς αὐτός ποιέω ὁ δέω ἒ εἰς Μακεδονία ἒ φημί .