athenaeus-soph.deipnosophistae 4.16
πολέμων δ’ ἐν τῷ παρὰ Ξενοφῶντι κανάθρῳ τοῦ παρὰ Λάκωσι καλουμένου δείπνου κοπίδος μνημονεύοντα Κρατῖνον ἐν Πλούτοις λέγειν ἆρ’ ἀληθῶς τοῖς ξένοισιν ἔστιν , ὡς λέγουσ᾽ , ἐκεῖ πᾶσι τοῖς ἐλθοῦσιν ἐν τῇ κοπίδι θοινᾶσθαι καλῶς , ἐν δὲ ταῖς λέσχαισι φύσκαι προσπεπατταλευμέναι κατακρέμανται τοῖσι πρεσβύταισιν ἀποδάκνειν ὀδάξ ; καὶ Εὔπολις ἐν Εἵλωσι · καὶ γένηται τοῖσδε σάμερον κοπίς . δεῖπνον δ’ ἐστὶν ἰδίως ἔχον ἡ κοπίς , καθάπερ καὶ τὸ καλούμενον ἄικλον . ἐπὴν δὲ κοπίζωσι , πρῶτον μὲν δὴ σκηνὰς ποιοῦνται παρὰ τὸν θεόν , ἐν δὲ ταύταις στιβάδας ἐξ ὕλης , ἐπὶ δὲ τούτων δάπιδας ὑποστρωννύουσιν , ἐφ’ αἷς τοὺς κατακλιθέντας εὐωχοῦσιν οὐ μόνον τοὺς ἐκ τῆς ἡμεδαπῆς ἀφικνουμένους , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπιδημήσαντας τῶν ξένων , θύουσι δ’ ἐν ταῖς κοπίσιν αἶγας , ἄλλο δ’ οὐδὲν ἱερεῖον καὶ τῶν κρεῶν διδόασι μοίρας πᾶσι καὶ τὸν καλούμενον φυσίκιλλον , ὅς ἐστιν ἀρτίσκος ἐγκρίδι παραπλήσιος , γογγυλώτερος δὲ τὴν ἰδέαν . διδόασι τῶν συνιόντων ἑκάστῳ τυρὸν χλωρὸν καὶ γαστρὸς καὶ φύσκης τόμον καὶ τραγήματα σῦκά τε ξηρὰ καὶ κυάμους καὶ φασήλους χλωρούς , κοπίζει δὲ καὶ τῶν ἄλλων Σπαρτιατῶν ὁ βουλόμενος . ἐν δὲ τῇ πόλει κοπίδας ἄγουσι καὶ τοῖς Τιθηνιδίοις καλουμένοις ὑπὲρ τῶν παίδων κομίζουσι γὰρ αἱ τιτθαὶ τὰ ἄρρενα παιδία κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰς ἀγρόν , καὶ πρὸς τὴν Κορυθαλίαν καλουμένην Ἄρτεμιν , ἧς τὸ ἱερὸν παρὰ τὴν καλουμένην Τίασσόν ἐστιν ἐν τοῖς πρὸς τὴν Κλήταν μέρεσι , τὰς κοπίδας παραπλησίως ταῖς λελεγμέναις ἐπιτελοῦσι . θύουσι δὲ καὶ τοὺς γαλαθηνοὺς ὀρθαγορίσκους καὶ παρατιθέασιν ἐν τῇ θοίνῃ τοὺς ἰπνίτας ἄρτους . ὅτι ἄικλον ὑπὸ τῶν ἄλλων Δωριέων καλεῖται τὸ δεῖπνον . Ἐπίχαρμος γοῦν ἐν Ἐλπίδι φησίν ἐκάλεσε γάρ τύ τις ἐπ’ αἶκλον ἀέκων , τὺ δὲ ἑκὼν ᾤχεο τρέχων . τὰ αὐτὰ εἴρηκε καὶ ἐν Περιάλλῳ . ἐν δὲ τῇ Λακεδαίμονι τοῖς εἰσιοῦσιν εἰς τὸ φιδίτιον μετὰ δεῖπνον τὸ καλούμενον ἄικλον εἰσφέρουσιν ἄρτους ἐν ἀρριχίδι καὶ κρέας ἑκάστῳ , καὶ τῷ νέμοντι τὰς μοίρας ἀκολουθῶν ὁ διάκονος κηρύττει τὸ ἄικλον προστιθεὶς τοῦ πέμψαντος τὴν ὀνομασίαν .
Lemmas: πόλεμος δέ ἐν ὁ παρά Ξενοφῶν κάναθρον ὁ παρά Λάκων καλέω δεῖπνον κοπίς μνημονεύω Κρατῖνος ἐν Πλοῦτος λέγω ἆρα ἀληθής ὁ ξένος εἰμί , ὡς λέγω , ἐκεῖ πᾶς ὁ ἔρχομαι ἐν ὁ κοπίς θοινάω καλός , ἐν δέ ὁ λέσχη φύσκη προσπασσαλεύω κατακρεμάννυμι ὁ πρεσβύτης ἀποδάκνω ὀδάξ ; καί Εὔπολις ἐν Εἵλως · καί γίγνομαι ὅδε σήμερον κοπίς . δεῖπνον δέ εἰμί ἴδιος ἔχω ὁ κοπίς , καθά καί ὁ καλέω ἄϊκλον . ἐπήν δέ κοπίζω , πρῶτος μέν δή σκηνή ποιέω παρά ὁ θεός , ἐν δέ οὗτος στιβάς ἐκ ὕλη , ἐπί δέ οὗτος δάπις ὑποστρώννυμι , ἐπί ὅς ὁ κατακλίνω εὐωχέω οὐ μόνος ὁ ἐκ ὁ ἡμεδαπός ἀφικνέομαι , ἀλλά καί ὁ ἐπιδημέω ὁ ξένος , θύω δέ ἐν ὁ κοπίς αἴξ , ἄλλος δέ οὐδείς ἱερεῖον καί ὁ κρέας δίδωμι μοῖρα πᾶς καί ὁ καλέω φυσίκιλλος , ὅς εἰμί ἀρτίσκος ἐγκρίς παραπλήσιος , γογγύλος δέ ὁ ἰδέα . δίδωμι ὁ συνέρχομαι ἕκαστος τυρός χλωρός καί γαστήρ καί φύσκη τόμος καί τράγημα σῦκον τε ξηρός καί κύαμος καί φάσηλος χλωρός , κοπίζω δέ καί ὁ ἄλλος Σπαρτιάτης ὁ βούλομαι . ἐν δέ ὁ πόλις κοπίς ἄγω καί ὁ Τιθηνίδιος καλέω ὑπέρ ὁ παῖς κομίζω γάρ ὁ τιτθή ὁ ἄρσην παιδίον κατά ὁ καιρός οὗτος εἰς ἀγρός , καί πρός ὁ Κορυθαλία καλέω Ἄρτεμις , ὅς ὁ ἱερός παρά ὁ καλέω Τίασσον εἰμί ἐν ὁ πρός ὁ Κλήτη μέρος , ὁ κοπίς παραπλήσιος ὁ λέγω ἐπιτελέω . θύω δέ καί ὁ γαλαθηνός ὀρθαγορίσκος καί παρατίθημι ἐν ὁ θοίνη ὁ ἰπνίτης ἄρτος . ὅτι ἄϊκλον ὑπό ὁ ἄλλος Δωριεύς καλέω ὁ δεῖπνον . Ἐπίχαρμος γοῦν ἐν Ἐλπίς φημί καλέω γάρ σύ τις ἐπί αἶκλον ἄκων , σύ δέ ἑκών οἴχομαι τρέχω . ὁ αὐτός λέγω καί ἐν Περίαλλος . ἐν δέ ὁ Λακεδαίμων ὁ εἰσέρχομαι εἰς ὁ φιδίτιον μετά δεῖπνον ὁ καλέω ἄϊκλον εἰσφέρω ἄρτος ἐν ἀρριχίς καί κρέας ἕκαστος , καί ὁ νέμω ὁ μοῖρα ἀκολουθέω ὁ διάκονος κηρύσσω ὁ ἄϊκλον προστίθημι ὁ πέμπω ὁ ὀνομασία .