ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.54
Ἀρχέστρατός τε ὁ Γελῷος ἐν τῇ Γαστρολογίᾳ ἣν μόνην ὑμεῖς ῥαψῳδίαν οἱ σοφοὶ ἀσπάζεσθε , μόνον τοῦτο πυθαγορίζοντες τὸ σιωπᾶν , δι’ ἀσθένειαν λόγων τοῦτο ποιοῦντες , ἔτι τε τὴν Σφοδρίου τοῦ κυνικοῦ τέχνην ἐρωτικὴν καὶ τὰς Πρωταγορίδου ἀκροάσεις ἐρωτικὰς Περσαίου τε τοῦ καλοῦ φιλοσόφου συμποτικοὺς διαλόγους συντεθέντας ἐκ τῶν Στίλπωνος καὶ Ζήνωνος ἀπομνημονευμάτων , ἐν οἷς ζητεῖ , ὅπως ἐν μὴ κατακοιμηθῶσιν οἱ συμπόται , καὶ πῶς ταῖς ἐπιχύσεσι χρηστέον πηνίκα τε εἰσακτέον τοὺς ὡραίους καὶ τὰς ὡραίας εἰς τὸ συμπόσιον καὶ πότε αὐτοὺς προσδεκτέον ὡραιζομένους καὶ πότε παραπεμπτέον ὡς ὑπερορῶντας , καὶ περὶ προσοψημάτων καὶ περὶ ἄρτων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ὅσα τε περιεργότερον περὶ φιλημάτων εἴρηκεν ὁ Σωφρονίσκου φιλόσοφος , ὃς περὶ ταῦτα τὴν διάνοιαν ἀεὶ στρέφων πιστευθείς , ὥς φησιν Ἕρμιππος , ὑπ’ Ἀντιγόνου τὸν Ἀκροκόρινθον κωθωνιζόμενος ἐξέπεσεν καὶ αὐτῆς τῆς Κορίνθου , καταστρατηγηθεὶς ὑπὸ τοῦ Σικυωνίου Ἀράτου , ὁ πρότερον ἐν τοῖς διαλόγοις πρὸς Ζήνωνα διαμιλλώμενος ὡς ὁ σοφὸς πάντως ἂν εἴη καὶ στρατηγὸς ἀγαθός , μόνον τοῦτο διὰ τῶν ἔργων διαβεβαιωσάμενος ὁ καλὸς τοῦ Ζήνωνος οἰκετιεύς . χαριέντως γὰρ ἔφη Βίων ὁ Βορυσθενίτης θεασάμενος αὐτοῦ χαλκῆν εἰκόνα , ἐφ’ ἧς ἐπεγέγραπτο Περσαῖον Ζήνωνος Κιτιᾶ , πεπλανῆσθαι εἶπε τὸν ἐπιγράψαντα · δεῖν γὰρ οὕτως ἔχειν Περσαῖον Ζήνωνος οἰκετιᾶ . ἦν γὰρ ὄντως οἰκέτης γεγονὼς τοῦ Ζήνωνος , ὡς Νικίας ὁ Νικαεὺς ἱστορεῖ ἐν τῇ περὶ τῶν φιλοσόφων ἱστορίᾳ καὶ Σωτίων ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν ταῖς Διαδοχαῖς . δύο δὲ συγγράμμασι τοῦ Περσαίου ἀπηντήκαμεν τῆς σοφῆς ταύτης πραγματείας , τοιοῦτον ἔχουσι τὸ ἐπίγραμμα , συμποτικῶν διαλόγων
Lemmas: Ἀρχέστρατος τε ὁ Γελῷος ἐν ὁ Γαστρολογία ὅς μόνος σύ ῥαψῳδία ὁ σοφός ἀσπάζομαι , μόνος οὗτος πυθαγορίζω ὁ σιωπάω , διά ἀσθένεια λόγος οὗτος ποιέω , ἔτι τε ὁ Σφοδρίας ὁ κυνικός τέχνη ἐρωτικός καί ὁ Πρωταγορίδης ἀκρόασις ἐρωτικός Περσαῖος τε ὁ καλός φιλόσοφος συμποτικός διάλογος συντίθημι ἐκ ὁ Στίλπων καί Ζήνων ἀπομνημόνευμα , ἐν ὅς ζητέω , ὅπως ἐν μή κατακοιμάω ὁ συμπότης , καί πῶς ὁ ἐπίχυσις χράω πηνίκα τε εἰσακτέον ὁ ὡραῖος καί ὁ ὡραῖος εἰς ὁ συμπόσιον καί πότε αὐτός προσδέχομαι ὡραίζω καί πότε παραπεμπτέος ὡς ὑπεροράω , καί περί προσόψημα καί περί ἄρτος καί περί ὁ ἄλλος ὅσος τε περίεργος περί φίλημα λέγω ὁ Σωφρονίσκος φιλόσοφος , ὅς περί οὗτος ὁ διάνοια ἀεί στρέφω πιστεύω , ὡς φημί Ἕρμιππος , ὑπό Ἀντίγονος ὁ Ἀκροκόρινθος κωθωνίζω ἐκπίπτω καί αὐτός ὁ Κόρινθος , καταστρατηγέω ὑπό ὁ Σικυώνιος Ἄρατος , ὁ πρότερος ἐν ὁ διάλογος πρός Ζήνων διαμιλλάομαι ὡς ὁ σοφός πάντως ἄν εἰμί καί στρατηγός ἀγαθός , μόνος οὗτος διά ὁ ἔργον διαβεβαιόω ὁ καλός ὁ Ζήνων οἰκετιεύς . χαρίεις γάρ φημί Βίων ὁ Βορυσθενίτης θεάομαι αὐτός χάλκεος εἰκών , ἐπί ὅς ἐπιγράφω Περσαῖος Ζήνων Κιτιεύς , πλανάω λέγω ὁ ἐπιγράφω · δέω γάρ οὕτως ἔχω Περσαῖος Ζήνων οἰκετιᾶς . εἰμί γάρ ὄντως οἰκέτης γίγνομαι ὁ Ζήνων , ὡς Νικίας ὁ Νικαεύς ἱστορέω ἐν ὁ περί ὁ φιλόσοφος ἱστορία καί Σωτίων ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐν ὁ Διαδοχή . δύο δέ σύγγραμμα ὁ Περσαῖος ἀπαντάω ὁ σοφός οὗτος πραγματεία , τοιοῦτος ἔχω ὁ ἐπίγραμμα , συμποτικός διάλογος
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.55
Κτησίβιος δ’ ὁ Χαλκιδεὺς ὁ Μενεδήμου γνώριμος , ὥς φησιν Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τοῖς βίοις , ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος τί περιγέγονεν ἐκ φιλοσοφίας αὐτῷ , ἔφη ἀσυμβόλως δειπνεῖν . διὸ καὶ ὁ Τίμων που πρὸς αὐτὸν ἔφη · δειπνομανές , νεβροῦ ὄμματ’ ἔχων , κραδίην δ’ ἀκύλιστον . ἦν δ’ εὔστοχος ὁ Κτησίβιος καὶ χαρίεις περὶ τὸ γελοῖον διὸ καὶ πάντες αὐτὸν ἐπὶ τὰ συμπόσια παρεκάλουν οὐχ ὥσπερ σύ , κυνικέ , ὁ μηδέποτε ταῖς Χάρισιν , ἀλλ’ οὐδὲ ταῖς Μούσαις θύσας . φυγοῦσα γοῦν σε καὶ τοὺς σοὶ παραπλησίους ἡ Ἀρετὴ Ἡδονῇ παρακάθηται , ὥς φησι Μνασάλκης ὁ Σικυώνιος ἐν ἐπιγράμμασιν ἅδ’ ἐγὼ ἁ τλάμων Ἀρετὰ παρὰ τῇδε κάθημαι ἡδονῇ , αἰσχίστως κειραμένη πλοκάμους , θυμὸν ἄχει μεγάλῳ βεβολημένα , εἴπερ ἅπασιν ἁ κακόφρων Τέρψις κρεῖσσον ἐμοῦ κέκριται . Βάτων δ’ ὁ κωμικὸς ἐν Ἀνδροφόνῳ φησί · τῶν φιλοσόφων τοὺς σώφρονας ἐνταυθοῖ καλῶ , τοὺς ἀγαθὸν αὑτοῖς οὐ διδόντας οὐδὲ ἕν , τοὺς τὸν φρόνιμον ζητοῦντας ἐν τοῖς περιπάτοις καὶ ταῖς διατριβαῖς ὥσπερ ἀποδεδρακότα . ἄνθρωπ’ ἀλάστωρ , διὰ τί συμβολὰς ἔχων νήφεις ; τί τηλικοῦτον ἀδικεῖς τοὺς θεούς ; τί τἀργύριον , ἄνθρωπε , τιμιώτερον σαυτοῦ τέθεικας ἢ πέφυκε τῇ φύσει ; ἀλυσιτελὴς εἶ τῇ πόλει πίνων ὕδωρ · τὸν γὰρ γεωργὸν καὶ τὸν ἔμπορον κακοῖς . ἐγὼ δὲ τὰς προσόδους μεθύων καλὰς ποῶ . ἔπειθ’ ἕωθεν περιάγεις τὴν λήκυθον καταμανθάνων τοὔλαιον , ὥστε περιφέρειν ὡρολόγιον δόξεις τι , οὐχὶ λήκυθον .
Lemmas: Κτησίβιος δέ ὁ Χαλκιδεύς ὁ Μενέδημος γνώριμος , ὡς φημί Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν ὁ βίος , ἐρωτάω ὑπό τις τίς περιγίγνομαι ἐκ φιλοσοφία αὐτός , φημί ἀσύμβολος δειπνέω . διό καί ὁ Τίμων που πρός αὐτός φημί · δειπνομανής , νεβρός ὄμμα ἔχω , καρδία δέ ἀκύλιστος . εἰμί δέ εὔστοχος ὁ Κτησίβιος καί χαρίεις περί ὁ γέλοιος διό καί πᾶς αὐτός ἐπί ὁ συμπόσιον παρακαλέω οὐ ὥσπερ σύ , κυνικός , ὁ μηδέποτε ὁ Χάρις , ἀλλά οὐδέ ὁ Μοῦσα θύω . φεύγω γοῦν σύ καί ὁ σύ παραπλήσιος ὁ Ἀρετή Ἡδονή παρακάθημαι , ὡς φημί Μνασάλκας ὁ Σικυώνιος ἐν ἐπίγραμμα ὅδε ἐγώ ὁ τλήμων Ἀρετή παρά ὅδε κάθημαι ἡδονή , αἰσχρός κείρω πλόκαμος , θυμός ἄχος μέγας ἀντιβολέω , εἴπερ ἅπας ὁ κακόφρων Τέρψις κρατύς ἐγώ κρίνω . Βάτων δέ ὁ κωμικός ἐν Ἀνδροφόνος φημί · ὁ φιλόσοφος ὁ σώφρων ἐνταυθοῖ καλέω , ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ οὐ δίδωμι οὐδέ εἷς , ὁ ὁ φρόνιμος ζητέω ἐν ὁ περίπατος καί ὁ διατριβή ὥσπερ ἀποδράω . ἄνθρωπος ἀλάστωρ , διά τίς συμβολή ἔχω νήφω ; τίς τηλικοῦτος ἀδικέω ὁ θεός ; τίς ἀργύριον , ἄνθρωπος , τίμιος σεαυτοῦ τίθημι ἤ φύω ὁ φύσις ; ἀλυσιτελής εἰμί ὁ πόλις πίνω ὕδωρ · ὁ γάρ γεωργός καί ὁ ἔμπορος κακός . ἐγώ δέ ὁ πρόσοδος μεθύω καλός ποιέω . ἔπειτα ἕωθεν περιάγω ὁ λήκυθος καταμανθάνω ἔλαιον , ὥστε περιφέρω ὡρολόγιον δοκέω τις , οὐ λήκυθος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.56
Ἀρχέστρατος δέ , ὦ Κύνουλκε , ὃν ἀντὶ τοῦ Ὁμήρου προσκυνεῖς διὰ τὴν γαστέρα ἧς οὐ λαμυρώτερον οὐδέν , ὁ Τίμων σου—περὶ τοῦ κυνὸς τοῦ θαλαττίου ἱστορῶν γράφει καὶ ταῦτα ἀλλ’ οὐ πολλοὶ ἴσασι βροτῶν τόδε θεῖον ἔδεσμα οὐδ’ ἔσθειν ἐθέλουσιν , ὅσοι κεπφαττελεβώδη ψυχὴν κέκτηνται θνητῶν εἰσὶν τ’ ἀπόπληκτοι , ὡς ἀνθρωποφάγου τοῦ θηρίου ὄντος · ἅπας δὲ ἰχθὺς σάρκα φιλεῖ βροτέην , ἄν που περικύρσῃ · ὥστε πρέπει καθαρῶς ὁπόσοι τάδε μωρολογοῦσι τοῖς λαχάνοις προσάγειν καὶ πρὸς Διόδωρον ἰόντας τὸν σοφὸν ἐγκρατέως μετ’ ἐκείνου πυθαγορίζειν . ἦν δ’ ὁ Διόδωρος οὗτος τὸ μὲν γένος Ἀσπένδιος , Πυθαγορικὸς δὲ δόξας εἶναι ὑμῶν τῶν κυνικῶν τρόπον ἔζη , κομῶν καὶ ῥυπῶν καὶ ἀνυποδητῶν , ὅθεν καὶ Πυθαγορικὸν τὸ τῆς κόμης ἔδοξαν εἶναί τινες ἀπὸ τοῦ Διοδώρου προαχθέν , ὥς φησιν Ἕρμιππος . Τίμαιος δ’ ὁ Ταυρομενίτης ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν περὶ αὐτοῦ γράφει οὕτως · Διοδώρου τοῦ τὸ γένος Ἀσπενδίου τὴν ἐξηλλαγμένην εἰσαγαγόντος κατασκευὴν καὶ τοῖς Πυθαγορείοις πεπλησιακέναι προσποιηθέντος · πρὸς ὃν ἐπιστέλλων ὁ Στρατόνικος ἐκέλευσε τὸν ἀπαίροντα τὸ ῥηθὲν ἀπαγγεῖλαι τῷ περὶ θηροπέπλου μανίας ὕβρεώς τε περιστάσιμον στοὰν ἔχοντι Πυθαγόρου πελάτᾳ . Σωσικράτης δ’ ἐν τρίτῳ φιλοσόφων διαδοχῆς βαθεῖ πώγωνι χρήσασθαι τὸν Διόδωρον ἱστορεῖ καὶ τρίβωνα ἀναλαβεῖν κόμην τε φορῆσαι κατά τινα τῦφον τὴν ἐπιτήδευσιν ταύτην προσαγαγόντα , τῶν πρὸ αὐτοῦ Πυθαγορικῶν λαμπρᾷ τε ἐσθῆτι ἀμφιεννυμένων καὶ λουτροῖς καὶ ἀλείμμασι κουρᾷ τε τῇ συνήθει χρωμένων .
Lemmas: Ἀρχέστρατος δέ , ὦ Κύνουλκος , ὅς ἀντί ὁ Ὅμηρος προσκυνέω διά ὁ γαστήρ ὅς οὐ λαμυρός οὐδείς , ὁ Τίμων σου—περὶ ὁ κύων ὁ θαλάσσιος ἱστορέω γράφω καί οὗτος ἀλλά οὐ πολύς οἶδα βροτός ὅδε θεῖος ἔδεσμα οὐδέ ἔσθω ἐθέλω , ὅσος κεπφαττελεβώδης ψυχή κτάομαι θνητός εἰμί τε ἀπόπληκτος , ὡς ἀνθρωποφάγος ὁ θηρίον εἰμί · ἅπας δέ ἰχθῦς σάρξ φιλέω βρότειος , ἐάν που περικυρέω · ὥστε πρέπω καθαρός ὁπόσος ὅδε μωρολογέω ὁ λάχανον προσάγω καί πρός Διόδωρος ἔρχομαι ὁ σοφός ἐγκρατής μετά ἐκεῖνος πυθαγορίζω . εἰμί δέ ὁ Διόδωρος οὗτος ὁ μέν γένος Ἀσπένδιος , Πυθαγορικός δέ δοκέω εἰμί σύ ὁ κυνικός τρόπος ζάω , κομάω καί ῥυπάω καί ἀνυποδητέω , ὅθεν καί Πυθαγορικός ὁ ὁ κόμη δοκέω εἰμί τις ἀπό ὁ Διόδωρος προάγω , ὡς φημί Ἕρμιππος . Τίμαιος δέ ὁ Ταυρομενίτης ἐν ὁ ἔνατος ὁ ἱστορίη περί αὐτός γράφω οὕτως · Διόδωρος ὁ ὁ γένος Ἀσπένδιος ὁ ἐξαλλάσσω εἰσάγω κατασκευή καί ὁ Πυθαγόρειος πλησιάζω προσποιέω · πρός ὅς ἐπιστέλλω ὁ Στρατόνικος κελεύω ὁ ἀπαίρω ὁ λέγω ἀπαγγέλλω ὁ περί θηρόπεπλος μανία ὕβρις τε περιστάσιμος στοά ἔχω Πυθαγόρας πελάτης . Σωσικράτης δέ ἐν τρίτος φιλόσοφος διαδοχή βαθύς πώγων χράω ὁ Διόδωρος ἱστορέω καί τρίβων ἀναλαμβάνω κόμη τε φορέω κατά τις τῦφος ὁ ἐπιτήδευσις οὗτος προσάγω , ὁ πρό αὐτός Πυθαγορικός λαμπρός τε ἐσθής ἀμφιέννυμι καί λουτρόν καί ἄλειμμα κουρά τε ὁ συνήθης χράω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.57
εἰ δ’ ὑμεῖς ὄντως , ὦ φιλόσοφοι , τὴν αὐτάρκειαν ἀσπάζεσθε καὶ τὰ τῶν δείπνων εὐτελῆ , τί ἐνταῦθα παραγίνεσθε μηδὲ κληθέντες ; ἦ ὡς εἰς ἀσώτιον μαγειρικὰ σκεύη καταλέγειν μαθησόμενοι ; ἢ ὡς τὸν Διογένους Κεφαλίωνα ἀποστοματιοῦντες ; κατὰ γὰρ τὸν Σοφοκλέους Κηδαλίωνά ἐστε μαστιγίαι , κέντρωνες , ἀλλοτριοφάγοι . ὅτι δ’ ὑμεῖς οἱ φιλόσοφοι περὶ τὰ δεῖπνα ἀεὶ τὸν νοῦν ἔχετε , δέον ὑμᾶς ἐπιφαγεῖν αἰτῆσαι ἢ ἐπεσθίειν τι τῶν κυνικῶν βρωμάτων ʽ οὐδὲ γὰρ χαριτογλωσσεῖν ἡμᾶς θέμισ᾽ , δῆλον ἐξ ὧν καὶ Ἄλεξις ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Λίνῳ ἱστορεῖ , ὑποτίθεται δὲ τὸν Ἡρακλέα παρὰ τῷ Λίνῳ παιδευόμενον καὶ κελευσθέντα ἀπὸ βιβλίων πολλῶν παρακειμένων λαβόντα ἐντυχεῖν . ἐκεῖνος δ’ ὀψαρτυτικὸν λαβὼν βιβλίον ἐν χεροῖν περισπουδάστως ἐκράτει . λέγει δὲ οὕτως ὁ Λίνος · βιβλίον ἐντεῦθεν ὅ τι βούλει προσελθὼν γὰρ λαβέ · ἔπειτ’ ἀναγνώσει πάνυ γε διασκοπῶν ἀπὸ τῶν ἐπιγραμμάτων ἀτρέμα τε καὶ σχολῇ . Ὀρφεὺς ἔνεστιν , Ἡσίοδος , τραγῳδίαι , Χοιρίλος , Ὅμηρος , Ἐπίχαρμος , συγγράμματα παντοδαπά . δηλώσεις γὰρ οὕτω τὴν φύσιν ἐπὶ τί μάλισθ’ ὥρμηκε . ηπ . τουτὶ λαμβάνω . λιν . δεῖξον τί ἐστι πρῶτον , ηπ . ὀψαρτυσία , ὥς φησι τοὐπίγραμμα . λιν . φιλόσοφός τις εἶ , εὔδηλον , ὃς παρεὶς τοσαῦτα γράμματα Σίμου τέχνην ἔλαβες . ηπ . ὁ Σῖμος δ’ ἐστὶ τίς ; λιν . μάλ’ εὐφυὴς ἄνθρωπος , ἐπὶ τραγῳδίαν ὥρμηκε νῦν καὶ τῶν μὲν ὑποκριτῶν πολὺ κράτιστός ἐστιν ὀψοποιός , ὡς δοκεῖ τοῖς χρωμένοις , τῶν δ᾽ ὀψοποιῶν ὑποκριτής κάκιστός ἐστι τοῖς θεωμένοις .. , λιν . βούλιμός ἐσθ’ ἅνθρωπος . ηπ . ὅτι βούλει λέγε · πεινῶ γάρ , εὖ τοῦτ’ ἴσθι .
Lemmas: εἰ δέ σύ ὄντως , ὦ φιλόσοφος , ὁ αὐτάρκεια ἀσπάζομαι καί ὁ ὁ δεῖπνον εὐτελής , τίς ἐνταῦθα παραγίγνομαι μηδέ καλέω ; ἦ ὡς εἰς ἀσώτιος μαγειρικός σκεῦος καταλέγω μανθάνω ; ἤ ὡς ὁ Διογένης Κεφαλίων ἀποστοματίζω ; κατά γάρ ὁ Σοφοκλῆς Κηδαλίων εἰμί μαστιγίας , κέντρων , ἀλλοτριοφάγος . ὅτι δέ σύ ὁ φιλόσοφος περί ὁ δεῖπνον ἀεί ὁ νόος ἔχω , δέω σύ ἐπεσθίω αἰτέω ἤ ἐπεσθίω τις ὁ κυνικός βρῶμα ʽ οὐδέ γάρ χαριτογλωσσέω ἐγώ θεμίζω , δῆλος ἐκ ὅς καί Ἄλεξις ἐν ὁ ἐπιγράφω Λίνος ἱστορέω , ὑποτίθημι δέ ὁ Ἡρακλῆς παρά ὁ Λίνος παιδεύω καί κελεύω ἀπό βιβλίον πολύς παράκειμαι λαμβάνω ἐντυγχάνω . ἐκεῖνος δέ ὀψαρτυτικός λαμβάνω βιβλίον ἐν χείρ περισπούδαστος κρατέω . λέγω δέ οὕτως ὁ Λίνος · βιβλίον ἐντεῦθεν ὅς τις βούλομαι προσέρχομαι γάρ λαμβάνω · ἔπειτα ἀναγιγνώσκω πάνυ γε διασκοπέω ἀπό ὁ ἐπίγραμμα ἀτρέμας τε καί σχολή . Ὀρφεύς ἔνειμι , Ἡσίοδος , τραγῳδία , Χοιρίλος , Ὅμηρος , Ἐπίχαρμος , σύγγραμμα παντοδαπός . δηλόω γάρ οὕτως ὁ φύσις ἐπί τίς μάλα ὁρμάω . ηπʹ . οὗτος λαμβάνω . λιν . δείκνυμι τίς εἰμί πρῶτος , ηπʹ . ὀψαρτυσία , ὡς φημί ἐπίγραμμα . λιν . φιλόσοφος τις εἰμί , εὔδηλος , ὅς παρίημι τοσοῦτος γράμμα Σῖμος τέχνη λαμβάνω . ηπʹ . ὁ Σῖμος δέ εἰμί τίς ; λιν . μάλα εὐφυής ἄνθρωπος , ἐπί τραγῳδία ὁρμάω νῦν καί ὁ μέν ὑποκριτής πολύς κρατύς εἰμί ὀψοποιός , ὡς δοκέω ὁ χράω , ὁ δέ ὀψοποιός ὑποκριτής κακός εἰμί ὁ θεάομαι .. , λιν . βούλιμος εἰμί ἄνθρωπος . ηπʹ . ὅτι βούλομαι λέγω · πεινέω γάρ , εὖ οὗτος οἶδα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.58
ταῦτα τοῦ Μάγνου ἑξῆς καταδραμόντος ἀποβλέψας ὁ Κύνουλκος εἰς τοὺς παρόντας τῶν φιλοσόφων ἔφη · εἶδες τὴν Θασίαν ἅλμην οἱ̓͂ ἄττα βαύζει , ὡς εὖ καὶ ταχέως ἀπετείσατο καὶ παραχρῆμα . οὐ μέντοι παρὰ κωφὸν ὁ τυφλὸς ἔοικε λαλῆσαι , ὡς ὁ Κρατῖνος ἐν τοῖς Ἀρχιλόχοις ἔφη . ἐπιλανθανόμενος γὰρ ἐν οἷς ποιεῖται δικαστηρίοις τῶν καλῶν ἰάμβων αὐτοῦ τὰς ἐπιδείξεις ὑπὸ τῆς ἐμφύτου γαστριμαργίας καὶ ἡδυλογίας κολάβρους ἀναγινώσκει καὶ μέλη πάραυλα κἀκρότητα κύμβαλα . καὶ μετὰ τὰς καλὰς ταύτας ἀμουσολογίας περιέρχεται τὰς οἰκίας ἐξετάζων ὅπου δεῖπνα λαμπρὰ παρασκευάζεται , ὑπὲρ τὸν Ἀθηναῖον Χαιρεφῶντα ἐκεῖνον , περὶ οὗ φησιν Ἄλεξις ἐν Φυγάδι · αἰεὶ γ’ ὁ Χαιρεφῶν τιν’ εὑρίσκει τέχνην καὶ νῦν πορίζεται γε τὰ δεῖπν’ ἀσύμβολα . ὅπου γάρ ἐστιν ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ τοῖς μαγείροις , εὐθὺς ἐξ ἑωθινοῦ ἕστηκεν ἐλθών κἂν ἴδῃ μισθούμενον εἰς ἑστίασιν , τοῦ μαγείρου πυθόμενος τὸν ἑστιῶντα , τῆς θύρας χασμωμένης ἂν ἐπιλάβηται , πρῶτος εἰσελήλυθεν . οὐκ ὀκνεῖ δ’ ἀνὴρ οὗτος , καθάπερ καὶ ὁ καλὸς Μάγνος , καὶ ὑπερορίους ἀποδημίας ποιεῖσθαι τῆς γαστρὸς χάριν , ὡς ὁ αὐτὸς Ἄλεξις εἴρηκεν ἐν Συναποθνῄσκουσιν ἐπὶ δεῖπνον εἰς Κόρινθον ἐλθὼν Χαιρεφῶν ἄκλητος · ἤδη γὰρ πέτεται διαπόντιος · οὕτω τι τἀλλότρι’ ἐσθίειν ἐστὶ γλυκύ . καὶ Θεόπομπος δ’ ἐν Ὀδυσσεῖ ἔφη · Εὐριπίδου τἄρ’ ἐστὶν οὐ κακῶς ἔχον , τἀλλότρια δειπνεῖν τὸν καλῶς εὐδαίμονα .
Lemmas: οὗτος ὁ Μάγνος ἑξῆς κατατρέχω ἀποβλέπω ὁ Κύνουλκος εἰς ὁ πάρειμι ὁ φιλόσοφος φημί · ὁράω ὁ Θάσιος ἅλμη οἷος τις βαύζω , ὡς εὖ καί ταχύς ἀποτίνω καί παραχρῆμα . οὐ μέντοι παρά κωφός ὁ τυφλός ἔοικα λαλέω , ὡς ὁ Κρατῖνος ἐν ὁ Ἀρχίλοχος φημί . ἐπιλανθάνω γάρ ἐν ὅς ποιέω δικαστήριον ὁ καλός ἴαμβος αὐτός ὁ ἐπίδειξις ὑπό ὁ ἔμφυτος γαστριμαργία καί ἡδυλογία κόλαβρος ἀναγιγνώσκω καί μέλος πάραυλος ἀκρότητος κύμβαλον . καί μετά ὁ καλός οὗτος ἀμουσολογία περιέρχομαι ὁ οἰκία ἐξετάζω ὅπου δεῖπνον λαμπρός παρασκευάζω , ὑπέρ ὁ Ἀθηναῖος Χαιρεφῶν ἐκεῖνος , περί ὅς φημί Ἄλεξις ἐν Φυγάς · ἀεί γε ὁ Χαιρεφῶν τις εὑρίσκω τέχνη καί νῦν πορίζω γε ὁ δεῖπνον ἀσύμβολος . ὅπου γάρ εἰμί ὁ κέραμος μισθώσιμος ὁ ὁ μάγειρος , εὐθύς ἐκ ἑωθινός ἵστημι ἔρχομαι ἐάν ὁράω μισθόω εἰς ἑστίασις , ὁ μάγειρος πυνθάνομαι ὁ ἑστιάω , ὁ θύρα χασμάομαι ἐάν ἐπιλαμβάνω , πρῶτος εἰσέρχομαι . οὐ ὀκνέω δέ ἀνήρ οὗτος , καθά καί ὁ καλός Μάγνος , καί ὑπερόριος ἀποδημία ποιέω ὁ γαστήρ χάριν , ὡς ὁ αὐτός Ἄλεξις λέγω ἐν Συναποθνῄσκω ἐπί δεῖπνον εἰς Κόρινθος ἔρχομαι Χαιρεφῶν ἄκλητος · ἤδη γάρ πέτομαι διαπόντιος · οὕτως τις ἀλλότριος ἐσθίω εἰμί γλυκύς . καί Θεόπομπος δέ ἐν Ὀδυσσεύς φημί · Εὐριπίδης ἄρα εἰμί οὐ κακός ἔχω , ἀλλότριος δειπνέω ὁ καλός εὐδαίμων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.59
γελασάντων οὖν πάντων ἐπὶ τούτοις ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη · πόθεν δὲ καὶ ἡδυλογία τοῖς ἡδονικοῖς τούτοις ἁμαρτολόγοις ; πρὸς ὃν ὁ Κύνουλκος · ἀλλ᾽ , ὦ χοιρίον εὐάρτυτον , Φρύνιχος ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν τῷ Ἐφιάλτῃ μνημονεύει τοῦ ἡδυλογεῖν διὰ τούτων ἐστὶν δ’ αὐτούς γε φυλάττεσθαι τῶν νῦν χαλεπώτατον ἔργον . ἔχουσι γάρ τι κέντρον ἐν τοῖς δακτύλοις , μισάνθρωπον ἄνθος ἥβης · εἶθ’ ἡδυλογοῦσιν ἅπασιν ἀεὶ κατὰ τὴν ἀγορὰν περιόντες , ἐπὶ τοῖς δὲ βάθροις ὅταν ὦσιν , ἐκεῖ τούτοις οἷς ἡδυλογοῦσι μεγάλας ἀμυχὰς καταμύξαντες καὶ συγκρούσαντες ἅπαντες γελῶσι . τὸ δὲ χαριτογλωσσεῖν Αἰσχύλος εἴρηκεν ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ · γνώσει δὲ τάδ’ ὡς ἔτυμ᾽ , οὐδὲ μάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι . πάλιν τε εἰπόντος τοῦ Οὐλπιανοῦ · τίνα δ’ ἐστίν , ἄνδρες φίλοι , τὰ μαγειρικὰ σκεύη ; τούτων γὰρ ἐμνημόνευσαν ἐν τοῖς Ἀρκαδικοῖς δείπνοις μνήμης ἠξιωμένων . καὶ τὸ ἀσώτιον ποῦ κεῖται ; ἀσώτους μὲν γὰρ οἶδα διαβοήτους · ἕνα μὲν οὗ μνημονεύει Ἄλεξις ἐν Κνιδίᾳ · Διόδωρος οὑπίτριπτος ἐν ἔτεσιν δύο σφαῖραν ἀπέδειξε τὴν πατρῴαν οὐσίαν οὕτως ἰταμῶς ἅπαντα κατεμασήσατο . ἐν δὲ Φαίδρῳ φησί · σχολῇ γε , νὴ τὸν ἥλιον , σχολῇ λέγεις . Ἐπιχαρίδης ὁ μικρὸς ἐν πένθ’ ἡμέραις σφαῖραν ἐποίησε τὴν πατρῴαν οὐσίαν οὕτως συνεστρόγγυλεν ἰταμῶς καὶ ταχύ .
Lemmas: γελάω οὖν πᾶς ἐπί οὗτος ὁ Οὐλπιανός φημί · πόθεν δέ καί ἡδυλογία ὁ ἡδονικός οὗτος ἁμαρτολόγος ; πρός ὅς ὁ Κύνουλκος · ἀλλά , ὦ χοιρίον εὐάρτυτος , Φρύνιχος ὁ κωμῳδιοποιός ἐν ὁ Ἐφιάλτης μνημονεύω ὁ ἡδυλογέω διά οὗτος εἰμί δέ αὐτός γε φυλάσσω ὁ νῦν χαλεπός ἔργον . ἔχω γάρ τις κέντρον ἐν ὁ δάκτυλος , μισάνθρωπος ἄνθος ἥβη · εἶτα ἡδυλογέω ἅπας ἀεί κατά ὁ ἀγορά περίειμι , ἐπί ὁ δέ βάθρον ὅταν εἰμί , ἐκεῖ οὗτος ὅς ἡδυλογέω μέγας ἀμυχή καταμύσσω καί συγκρούω ἅπας γελάω . ὁ δέ χαριτογλωσσέω Αἰσχύλος λέγω ἐν Προμηθεύς δεσμώτης · γιγνώσκω δέ ὅδε ὡς ἔτυμος , οὐδέ μάτην χαριτογλωσσέω ἔνειμι ἐγώ . πάλιν τε λέγω ὁ Οὐλπιανός · τίς δέ εἰμί , ἀνήρ φίλος , ὁ μαγειρικός σκεῦος ; οὗτος γάρ μνημονεύω ἐν ὁ Ἀρκαδικός δεῖπνον μνήμη ἀξιόω . καί ὁ ἀσώτιον ποῦ κεῖμαι ; ἄσωτος μέν γάρ οἶδα διαβόητος · εἷς μέν ὅς μνημονεύω Ἄλεξις ἐν Κνίδιος · Διόδωρος ἐπίτριπτος ἐν ἔτος δύο σφαῖρα ἀποδείκνυμι ὁ πατρῷος οὐσία οὕτως ἰταμός ἅπας καταμασάομαι . ἐν δέ Φαῖδρος φημί · σχολή γε , νή ὁ ἥλιος , σχολή λέγω . Ἐπιχαρίδης ὁ μικρός ἐν πέντε ἡμέρα σφαῖρα ποιέω ὁ πατρῷος οὐσία οὕτως συστρογγύλλω ἰταμός καί ταχύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.60
καὶ Κτήσιππος δ’ ὁ Χαβρίου υἱὸς εἰς τοσοῦτον ἦλθεν ἀσωτίας ὡς καὶ τοῦ μνήματος τοῦ πατρός , εἰς ὃ Ἀθηναῖοι χιλίας ἀνάλωσαν δραχμάς , τοὺς λίθους πωλῆσαι εἰς τὰς ἡδυπαθείας . Δίφιλος γοῦν ἐν τοῖς Ἐναγίζουσί φησι · εἰ μὴ συνήθης , Φαίδιμ᾽ , ὢν ἐτύγχανεν ὁ Χαβρίου Κτήσιππος , εἰσηγησάμην νόμον ἂν τιν’ οὐκ ἄχρηστον , ὡς ἐμοὶ δοκεῖ , ὥστ’ ἐπιτελεσθῆναὶ ποτ’ αὐτῷ τοῦ πατρὸς τὸ μνῆμα κατ’ ἐνιαυτὸν ἕνα .. , λίθον ἁμαξιαῖον , καὶ σφόδρ’ εὐτελὲς λέγω . Τιμοκλῆς δ’ ἐν Δημοσατύροις φησίν οὐδ’ ὁ Χαβρίου Κτήσιππος ἔτι τρὶς κείρεται , ἐν ταῖς γυναιξὶ λαμπρός , οὐκ ἐν ἀνδράσιν . καὶ Μένανδρος δ’ ἐν Ὀργῇ περὶ αὐτοῦ τάδε λέγει · καίτοι νέος ποτ’ ἐγενόμην κἀγώ , γύναι · ἀλλ’ οὐκ ἐλούμην πεντάκις τῆς ἡμέρας τότ᾽ , ἀλλὰ νῦν · οὐδὲ χλανίδ’ εἶχον , ἀλλὰ νῦν οὐδὲ μύρον εἶχον , ἀλλὰ νῦν καὶ βάψομαι καὶ παρατιλοῦμαι νὴ Δία καὶ γενήσομαι Κτήσιππος , οὐκ ἄνθρωπος , ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ , κᾆθ’ ὡς ἐκεῖνος κατέδομαι καὶ τοὺς λίθους ἁπαξάπαντας , οὐ γὰρ οὖν τὴν γῆν μόνην . τάχ’ οὖν διὰ τὴν πολλὴν ταύτην ἀσωτίαν καὶ κιναιδίαν τοὔνομα αὐτοῦ παρέλιπε Δημοσθένης ἐν τῷ περὶ ἀτελειῶν . χρὴ δὲ τοὺς τὰ πατρῷα κατεδηδοκότας κατὰ τὸν Μενάνδρου Ναύκληρον οὕτως κολάζεσθαι . φησὶν γάρ · ὦ φιλτάτη Γῆ μῆτερ , ὡς σεμνὸν σφόδρ’ εἶ τοῖς νοῦν ἔχουσι κτῆμα πολλοῦ τ’ ἄξιον , ὡς δῆτ’ ἐχρῆν εἴ τις πατρῴαν παραλαβὼν γῆν καταφάγοι , πλεῖν τοῦτον ἤδη διὰ τέλους καὶ μηδ’ ἐπιβαίνειν γῆς , ἵν’ οὕτως ᾔσθετο οἷον παραλαβὼν ἀγαθὸν οὐκ ἐφείσατο .
Lemmas: καί Κτήσιππος δέ ὁ Χαβρίας υἱός εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι ἀσωτία ὡς καί ὁ μνῆμα ὁ πατήρ , εἰς ὅς Ἀθηναῖος χίλιοι ἀναλίσκω δραχμή , ὁ λίθος πωλέω εἰς ὁ ἡδυπάθεια . Δίφιλος γοῦν ἐν ὁ Ἐναγίζων φημί · εἰ μή συνήθης , Φαίδιμος , εἰμί τυγχάνω ὁ Χαβρίας Κτήσιππος , εἰσηγέομαι νόμος ἄν τις οὐ ἄχρηστος , ὡς ἐγώ δοκέω , ὥστε ἐπιτελέω ποτέ αὐτός ὁ πατήρ ὁ μνῆμα κατά ἐνιαυτός εἷς .. , λίθος ἁμαξιαῖος , καί σφόδρα εὐτελής λέγω . Τιμοκλῆς δέ ἐν Δημοσάτυρος φημί οὐδέ ὁ Χαβρίας Κτήσιππος ἔτι τρίς κείρω , ἐν ὁ γυνή λαμπρός , οὐ ἐν ἀνήρ . καί Μένανδρος δέ ἐν Ὀργεύς περί αὐτός ὅδε λέγω · καίτοι νέος ποτέ γίγνομαι ἐγώ , γυνή · ἀλλά οὐ λόω πεντάκις ὁ ἡμέρα τότε , ἀλλά νῦν · οὐδέ χλανίς ἔχω , ἀλλά νῦν οὐδέ μύρον ἔχω , ἀλλά νῦν καί βάπτω καί παρατίλλω νή Ζεύς καί γίγνομαι Κτήσιππος , οὐ ἄνθρωπος , ἐν ὀλίγος χρόνος , εἶτα ὡς ἐκεῖνος κατεσθίω καί ὁ λίθος ἁπαξάπας , οὐ γάρ οὖν ὁ γῆ μόνος . τάχα οὖν διά ὁ πολύς οὗτος ἀσωτία καί κιναιδία ὄνομα αὐτός παραλείπω Δημοσθένης ἐν ὁ περί ἀτέλεια . χρή δέ ὁ ὁ πατρῷος κατεσθίω κατά ὁ Μένανδρος Ναύκληρος οὕτως κολάζω . φημί γάρ · ὦ φίλος Γαῖα μήτηρ , ὡς σεμνός σφόδρα εἰμί ὁ νόος ἔχω κτῆμα πολύς τε ἄξιος , ὡς δῆτα χρή εἰ τις πατρῷος παραλαμβάνω γῆ κατεσθίω , πλέω οὗτος ἤδη διά τέλος καί μηδέ ἐπιβαίνω γῆ , ἵνα οὕτως αἰσθάνομαι οἷος παραλαμβάνω ἀγαθός οὐ φείδομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.61
Πυθοδήλου δέ τινος ἀσώτου μνημονεύει Ἀξιόνικος ἐν Τυρρηνῷ οὕτως · ὁ Πυθόδηλος οὑτοσὶ ὁ Βαλλίων προσέρχετ’ ἐπικαλούμενος , μεθύουσά τ’ ἐξόπισθεν ἡ σοφωτάτη Ἀποτυμπανισχὰς κατὰ πόδας πορεύεται , Πολύευκτον δ’ Ἀναξανδρίδης ἐν Τηρεῖ κωμῳδῶν ὄρνις κεκλήσῃ （ φησί ） . β . διὰ τί , πρὸς τῆς Ἑστίας ; πότερον καταφαγὼν τὴν πατρῴαν οὐσίαν , ὥσπερ Πολύευκτος ὁ καλός ; α . οὐ δῆτ᾽ , ἀλλ’ ὅτι ἄρρην ὑπὸ θηλειῶν κατεκόπης . Θεόπομπος δ’ ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν Φιλιππικῶν , ἀφ’ ἧς τινες τὸ τελευταῖον μέρος χωρίσαντες , ἐν ᾧ ἐστι τὰ περὶ τῶν Ἀθήνησι δημαγωγῶν , εὔβουλόν φησι τὸν δημαγωγὸν ἄσωτον γενέσθαι , τῇ λέξει δὲ ταύτῃ ἐχρήσατο · ᾽ καὶ τοσοῦτον ἀσωτίᾳ καὶ πλεονεξίᾳ διενήνοχε τοῦ δήμου τοῦ Ταραντίνων ὅσον ὁ μὲν περὶ τὰς ἑστιάσεις εἶχε μόνον ἀκρατῶς , ὁ δὲ τῶν Ἀθηναίων καὶ τὰς προσόδους καταμισθοφορῶν διατετέλεκε . Καλλίστρατος δέ , φησίν , ὁ Καλλικράτους δημαγωγὸς καὶ αὐτὸς πρὸς μὲν τὰς ἡδονὰς ἦν ἀκρατής , τῶν δὲ πολιτικῶν πραγμάτων ἦν ἐπιμελής περὶ δὲ τῶν Ταραντίνων ἱστορῶν ἐν τῇ δευτέρα καὶ πεντηκοστῇ τῶν ἱστοριῶν γράφει οὕτως · ᾽ ἡ πόλις ἡ τῶν Ταραντίνων σχεδὸν καθ’ ἕκαστον μῆνα βουθυτεῖ καὶ δημοσίας ἑστιάσεις ποιεῖται . τὸ δὲ τῶν ἰδιωτῶν πλῆθος αἰεὶ περὶ συνουσίας καὶ πότους ἐστί . λέγουσι δὲ καί τινα τοιοῦτον λόγον οἱ Ταραντῖνοι , τοὺς μὲν ἄλλους ἀνθρώπους διὰ τὸ φιλοπονεῖσθαι καὶ περὶ τὰς ἐργασίας διατρίβειν παρασκευάζεσθαι ζῆν , αὐτοὺς δὲ διὰ τὰς συνουσίας καὶ τὰς ἡδονὰς οὐ μέλλειν , ἀλλ’ ἤδη βιῶναι
Lemmas: Πυθόδηλος δέ τις ἄσωτος μνημονεύω Ἀξιόνικος ἐν Τυρρηνός οὕτως · ὁ Πυθόδηλος οὗτος ὁ Βαλλίων προσέρχομαι ἐπικαλέω , μεθύω τε ἐξόπιθεν ὁ σοφός Ἀποτυμπανισχάς κατά πούς πορεύω , Πολυεύκτος δέ Ἀναξανδρίδης ἐν Τηρεύς κωμῳδέω ὄρνις καλέω （ φημί ） . Β . διά τίς , πρός ὁ Ἑστία ; πότερος κατεσθίω ὁ πατρῷος οὐσία , ὥσπερ Πολυεύκτος ὁ καλός ; α . οὐ δῆτα , ἀλλά ὅτι ἄρσην ὑπό θῆλυς κατακόπτω . Θεόπομπος δέ ἐν ὁ δέκατος ὁ Φιλιππικός , ἀπό ὅς τις ὁ τελευταῖος μέρος χωρίζω , ἐν ὅς εἰμί ὁ περί ὁ Ἀθήνησι δημαγωγός , εὔβουλος φημί ὁ δημαγωγός ἄσωτος γίγνομαι , ὁ λέξις δέ οὗτος χράω · ἒ καί τοσοῦτος ἀσωτία καί πλεονεξία διαφέρω ὁ δῆμος ὁ Ταραντῖνος ὅσος ὁ μέν περί ὁ ἑστίασις ἔχω μόνος ἀκρατής , ὁ δέ ὁ Ἀθηναῖος καί ὁ πρόσοδος καταμισθοφορέω διατελέω . Καλλίστρατος δέ , φημί , ὁ Καλλικράτης δημαγωγός καί αὐτός πρός μέν ὁ ἡδονή εἰμί ἀκρατής , ὁ δέ πολιτικός πρᾶγμα εἰμί ἐπιμελής περί δέ ὁ Ταραντῖνος ἱστορέω ἐν ὁ δεύτερος καί πεντηκοστός ὁ ἱστορίη γράφω οὕτως · ἒ ὁ πόλις ὁ ὁ Ταραντῖνος σχεδόν κατά ἕκαστος μείς βουθυτέω καί δημόσιος ἑστίασις ποιέω . ὁ δέ ὁ ἰδιώτης πλῆθος ἀεί περί συνουσία καί πότος εἰμί . λέγω δέ καί τις τοιοῦτος λόγος ὁ Ταραντῖνος , ὁ μέν ἄλλος ἄνθρωπος διά ὁ φιλοπονέω καί περί ὁ ἐργασία διατρίβω παρασκευάζω ζάω , αὐτός δέ διά ὁ συνουσία καί ὁ ἡδονή οὐ μέλλω , ἀλλά ἤδη βιόω
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.62
περὶ δὲ τῆς ἀσωτίας καὶ τοῦ βίου Φιλίππου καὶ τῶν ἑταίρων αὐτοῦ ἐν τῇ μ θ τῶν ἱστοριῶν ὁ Θεόπομπος τάδε γράφει · ᾽ Φίλιππος ἐπεὶ ἐγκρατὴς πολλῶν ἐγένετο χρημάτων οὐκ ἀνάλωσεν αὐτὰ ταχέως , ἀλλ’ ἐξέβαλε καὶ ἔρριψε , πάντων ἀνθρώπων κάκιστος ὢν οἰκονόμος οὐ μόνον αὐτός , ἀλλὰ καὶ οἱ περὶ αὐτὸν ἁπλῶς γὰρ οὐδεὶς αὐτῶν ἠπίστατο ζῆν ὀρθῶς οὐδὲ σωφρόνως οἰκεῖν οἰκίαν . τοῦ δ’ αὐτὸς αἴτιος ἦν ἄπληστος καὶ πολυτελὴς ὤν , προχείρως ἅπαντα ποιῶν καὶ κτώμενος καὶ διδούς . στρατιώτης γὰρ ὢν λογίζεσθαι τὰ προσιόντα καὶ τἀναλισκόμενα δι’ ἀσχολίαν οὐκ ἠδύνατο . ἔπειτα δ’ οἱ ἑταῖροι αὐτοῦ ἐκ πολλῶν τόπων ἦσαν συνερρυηκότες · οἱ μὲν γὰρ ἐξ αὐτῆς τῆς χώρας , οἱ δὲ ἐκ Θετταλίας , οἱ δὲ ἐκ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος , οὐκ ἀριστίνδην ἐξειλεγμένοι , ἀλλ’ εἴ τις ἦν ἐν τοῖς Ἕλλησιν ἢ τοῖς βαρβάροις λάσταυρος ἢ βδελυρὸς ἢ θρασὺς τὸν τρόπον , οὗτοι σχεδὸν ἅπαντες εἰς Μακεδονίαν ἀθροισθέντες ἑταῖροι Φιλίππου προσηγορεύοντο . εἰ δὲ καὶ μὴ τοιοῦτός τις ὢν ἐληλύθει , ὑπὸ τοῦ βίου καὶ τῆς διαίτης τῆς Μακεδονικῆς ταχέως ἐκείνοις ὅμοιος ἐγίνετο . τὰ μὲν γὰρ οἱ πόλεμοι καὶ αἱ στρατεῖαι , τὰ δὲ καὶ αἱ πολυτέλειαι θρασεῖς αὐτοὺς εἶναι προετρέποντο καὶ ζῆν μὴ κοσμίως , ἀλλ’ ἀσώτως καὶ τοῖς λῃσταῖς παραπλησίως.᾽
Lemmas: περί δέ ὁ ἀσωτία καί ὁ βίος Φίλιππος καί ὁ ἑταῖρος αὐτός ἐν ὁ μ θ ὁ ἱστορίη ὁ Θεόπομπος ὅδε γράφω · ἒ Φίλιππος ἐπεί ἐγκρατής πολύς γίγνομαι χρῆμα οὐ ἀναλίσκω αὐτός ταχύς , ἀλλά ἐκβάλλω καί ῥίπτω , πᾶς ἄνθρωπος κακός εἰμί οἰκονόμος οὐ μόνος αὐτός , ἀλλά καί ὁ περί αὐτός ἁπλῶς γάρ οὐδείς αὐτός ἐπίσταμαι ζάω ὀρθός οὐδέ σώφρων οἰκέω οἰκία . ὁ δέ αὐτός αἴτιος εἰμί ἄπληστος καί πολυτελής εἰμί , πρόχειρος ἅπας ποιέω καί κτάομαι καί δίδωμι . στρατιώτης γάρ εἰμί λογίζομαι ὁ προσέρχομαι καί ἀναλίσκω διά ἀσχολία οὐ δύναμαι . ἔπειτα δέ ὁ ἑταῖρος αὐτός ἐκ πολύς τόπος εἰμί συρρέω · ὁ μέν γάρ ἐκ αὐτός ὁ χώρα , ὁ δέ ἐκ Θεσσαλία , ὁ δέ ἐκ ὁ ἄλλος Ἑλλάς , οὐ ἀριστίνδην ἐκλέγω , ἀλλά εἰ τις εἰμί ἐν ὁ Ἕλλην ἤ ὁ βάρβαρος λάσταυρος ἤ βδελυρός ἤ θρασύς ὁ τρόπος , οὗτος σχεδόν ἅπας εἰς Μακεδονία ἀθροίζω ἑταῖρος Φίλιππος προσαγορεύω . εἰ δέ καί μή τοιοῦτος τις εἰμί ἔρχομαι , ὑπό ὁ βίος καί ὁ δίαιτα ὁ Μακεδονικός ταχύς ἐκεῖνος ὅμοιος γίγνομαι . ὁ μέν γάρ ὁ πόλεμος καί ὁ στρατεία , ὁ δέ καί ὁ πολυτέλεια θρασύς αὐτός εἰμί προτρέπω καί ζάω μή κόσμιος , ἀλλά ἄσωτος καί ὁ λῃστής παραπλήσιος
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.63
Δοῦρις δ’ ἐν ζ Μακεδονικῶν περὶ Πασικύπρου λέγων τοῦ ἐν Κύπρῳ βασιλέως ὅτι ἄσωτος ἦν γράφει καὶ τάδε · ᾽ Ἀλέξανδρος μετὰ τὴν Τύρου πολιορκίαν Πνυταγόραν ἀποστέλλων ἄλλας τε δωρεὰς ἔδωκε καὶ χωρίον ὃ ᾐτήσατο . πρότερον δὲ τοῦτο Πασίκυπρος ὁ βασιλεύων ἀπέδοτο δι’ ἀσωτίαν πεντήκοντα ταλάντων Πυγμαλίωνι τῷ Κιτιεῖ , ἅμα τὸ χωρίον καὶ τὴν αὑτοῦ βασιλείαν καὶ λαβὼν τὰ χρήματα κατεγήρασεν ἐν Ἀμαθοῦντι τοιοῦτος ἐγένετο καὶ Αἰθίοψ ὁ Κορίνθιος , ὥς φησι Δημήτριος ὁ Σκήψιος , οὗ μνημονεύει Ἀρχίλοχος , ὑπὸ φιληδονίας γὰρ καὶ ἀκρασίας καὶ οὗτος μετ’ Ἀρχίου πλέων εἰς Σικελίαν ὅτ’ ἔμελλεν κτίζειν Συρακούσας τῷ ἑαυτοῦ συσσίτῳ μελιτούττης ἀπέδοτο τὸν κλῆρον ὃν ἐν Συρακούσαις λαχὼν ἔμελλεν ἕξειν . ᾽
Lemmas: Δοῦρις δέ ἐν ζ Μακεδ ́νιος περί Πασίκυπρος λέγω ὁ ἐν Κύπρος βασιλεύς ὅτι ἄσωτος εἰμί γράφω καί ὅδε · ἒ Ἀλέξανδρος μετά ὁ Τύρος πολιορκία Πνυταγόρας ἀποστέλλω ἄλλος τε δωρεά δίδωμι καί χωρίον ὅς αἰτέω . πρότερος δέ οὗτος Πασίκυπρος ὁ βασιλεύω ἀποδίδωμι διά ἀσωτία πεντήκοντα τάλαντον Πυγμαλίων ὁ Κιτιεύς , ἅμα ὁ χωρίον καί ὁ ἑαυτοῦ βασιλεία καί λαμβάνω ὁ χρῆμα καταγηράσκω ἐν Ἀμαθόεις τοιοῦτος γίγνομαι καί Αἰθίοψ ὁ Κορίνθιος , ὡς φημί Δημήτριος ὁ Σκήψιος , ὅς μνημονεύω Ἀρχίλοχος , ὑπό φιληδονία γάρ καί ἀκρασία καί οὗτος μετά Ἀρχίας πλέω εἰς Σικελία ὅτε μέλλω κτίζω Συράκουσαι ὁ ἑαυτοῦ σύσσιτος μελιτοῦττα ἀποδίδωμι ὁ κλῆρος ὅς ἐν Συράκουσαι λαγχάνω μέλλω ἔχω . ἒ
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.64
εἰς τοσοῦτον δ’ ἀσωτίας ἐληλύθει καὶ Δημήτριος ὁ Δημητρίου τοῦ Φαληρέως ἀπόγονος , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος , ὥστε Ἀρισταγόραν μὲν ἔχειν τὴν Κορινθίαν ἐρωμένην , ζῆν δὲ πολυτελῶς . ἀνακαλεσαμένων δ’ αὐτὸν τῶν Ἀρεοπαγιτῶν καὶ κελευόντων βέλτιον ζῆν , ᾽ ἀλλὰ καὶ νῦν , εἶπεν , ἐλευθερίως ζῶ . καὶ γὰρ ἑταίραν ἔχω τὴν καλλίστην καὶ ἀδικῶ οὐδένα καὶ πίνω Χῖον οἶνον καὶ τἄλλ’ ἀρκούντως παρασκευάζομαι , τῶν ἰδίων μου προσόδων εἰς ταῦτα ἐκποιουσῶν , οὐ καθάπερ ὑμῶν ἔνιοι δεκαζόμενος ζῶ καὶ μοιχεύων καὶ τῶν τὰ τοιαῦτα πραττόντων καὶ ἐπ’ ὀνόματός τινας κατέλεξε . ταῦτα δ’ ἀκούσας Ἀντίγονος ὁ βασιλεὺς θεσμοθέτην αὐτὸν κατέστησεν . τοῖς δὲ Παναθηναίοις ἵππαρχος ὢν ἰκρίον ἔστησε πρὸς τοῖς Ἑρμαῖς Ἀρισταγόρᾳ μετεωρότερον τῶν Ἑρμῶν , Ἐλευσῖνί τε μυστηρίων ὄντων ἔθηκεν αὐτῇ θρόνον παρὰ τὸ ἀνάκτορον , οἰμώξεσθαι φήσας τοὺς κωλύσοντας .
Lemmas: εἰς τοσοῦτος δέ ἀσωτία ἔρχομαι καί Δημήτριος ὁ Δημήτριος ὁ Φαληρεύς ἀπόγονος , ὡς φημί Ἡγήσανδρος , ὥστε Ἀρισταγόρας μέν ἔχω ὁ Κορίνθιος ἐράω , ζάω δέ πολυτελής . ἀνακαλέω δέ αὐτός ὁ Ἀρεοπαγίτης καί κελεύω ἀγαθός ζάω , ἒ ἀλλά καί νῦν , λέγω , ἐλευθέριος ζάω . καί γάρ ἑταίρα ἔχω ὁ καλός καί ἀδικέω οὐδείς καί πίνω Χῖος οἶνος καί ἄλλος ἀρκεόντως παρασκευάζω , ὁ ἴδιος ἐγώ πρόσοδος εἰς οὗτος ἐκποιέω , οὐ καθά σύ ἔνιοι δεκάζω ζάω καί μοιχεύω καί ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω καί ἐπί ὄνομα τις καταλέγω . οὗτος δέ ἀκούω Ἀντίγονος ὁ βασιλεύς θεσμοθέτης αὐτός καθίστημι . ὁ δέ Παναθήναια ἵππαρχος εἰμί ἰκρίον ἵστημι πρός ὁ Ἑρμῆς Ἀρισταγόρας μετέωρος ὁ Ἑρμῆς , Ἐλευσίς τε μυστήριον εἰμί τίθημι αὐτός θρόνος παρά ὁ ἀνάκτορον , οἰμώζω φημί ὁ κωλύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.65
ὅτι δὲ τοὺς ἀσώτους καὶ τοὺς μὴ ἔκ τινος περιουσίας ζῶντας τὸ παλαιὸν ἀνεκαλοῦντο οἱ Ἀρεοπαγῖται καὶ ἐκόλαζον , ἱστόρησαν Φανόδημος καὶ Φιλόχορος ἄλλοι τε πλείους . Μενέδημον γοῦν καὶ Ἀσκληπιάδην τοὺς φιλοσόφους νέους ὄντας καὶ πενομένους μεταπεμψάμενοι ἠρώτησαν πῶς ὅλας τὰς ἡμέρας τοῖς φιλοσόφοις συσχολάζοντες , κεκτημένοι δὲ μηδέν , εὐεκτοῦσιν οὕτω τοῖς σώμασι · καὶ οἱ ἐκέλευσαν μεταπεμφθῆναί τινα τῶν μυλωθρῶν . ἐλθόντος δ’ ἐκείνου καὶ εἰπόντος ὅτι νυκτὸς ἑκάστης κατιόντες εἰς τὸν μυλῶνα καὶ ἀλοῦντες δύο δραχμὰς ἀμφότεροι λαμβάνουσι , θαυμάσαντες οἱ Ἀρεοπαγῖται διακοσίαις δραχμαῖς ἐτίμησαν αὐτούς . καὶ Δημόκριτον δ’ Ἀβδηρῖται δημοσίᾳ κρίνοντες ὡς κατεφθαρκότα τὰ πατρῷα , ἐπειδὴ ἀναγνοὺς αὐτοῖς τὸν μέγαν διάκοσμον καὶ τὰ περὶ τῶν ἐν Ἅιδου εἰπὼν εἰς ταῦτα ἀνηλωκέναι , ἀφείθη .
Lemmas: ὅτι δέ ὁ ἄσωτος καί ὁ μή ἐκ τις περιουσία ζάω ὁ παλαιός ἀνακαλέω ὁ Ἀρεοπαγῖτης καί κολάζω , ἱστορέω Φανόδημος καί Φιλόχορος ἄλλος τε πολύς . Μενέδημος γοῦν καί Ἀσκληπιάδης ὁ φιλόσοφος νέος εἰμί καί πένομαι μεταπέμπω ἐρωτάω πῶς ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ φιλόσοφος συσχολάζω , κτάομαι δέ μηδείς , εὐεκτέω οὕτως ὁ σῶμα · καί ἕ κελεύω μεταπέμπω τις ὁ μυλωθρός . ἔρχομαι δέ ἐκεῖνος καί λέγω ὅτι νύξ ἕκαστος κατέρχομαι εἰς ὁ μυλών καί ἀλόω δύο δραχμή ἀμφότερος λαμβάνω , θαυμάζω ὁ Ἀρεοπαγῖτης διακόσιοι δραχμή τιμάω αὐτός . καί Δημόκριτος δέ Ἀβδηρίτης δημοσίᾳ κρίνω ὡς καταφθείρω ὁ πατρῷος , ἐπειδή ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ μέγας διάκοσμος καί ὁ περί ὁ ἐν ᾍδης λέγω εἰς οὗτος ἀναλίσκω , ἀφίημι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.66
οἱ δὲ μὴ οὕτως ἄσωτοι κατὰ τὸν Ἄμφιν πίνουσ’ ἑκάστης ἡμέρας δι’ ἡμέρας , διασειόμενοι τοὺς κροτάφους ὑπὸ τοῦ ἀκράτου , καὶ κατὰ τὸν Δίφιλον κεφαλὰς ἔχοντες τρεῖς ὥσπερ Ἀρτεμίσιον , πολέμιοι τῆς οὐσίας ὑπάρχοντες , ὡς Σάτυρος ἐν τοῖς περὶ χαρακτήρων εἴρηκεν , κατατρέχοντες τὸν ἀγρόν , διαρπάζοντες τὴν οἰκίαν , λαφυροπωλοῦντες τὰ ὑπάρχοντα , σκοποῦντες οὐ τί δεδαπάνηται ἀλλὰ τί δαπανηθήσεται , οὐδὲ τί περιέσται ἀλλὰ τί οὐ περιέσται , ἐν τῇ νεότητι τὰ τοῦ γήρως ἐφόδια προκαταναλίσκοντες , χαίροντες τῇ ἑταίρᾳ , οὐ τοῖς ἑταίροις , καὶ τῷ οἴνῳ , οὐ τοῖς συμπόταις . Ἀγαθαρχίδης δ’ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ ὀγδόῃ πρὸς ταῖς κ τῶν Εὐρωπιακῶν Γνώσιππον , φησίν , ἄσωτον γενόμενον ἐν τῇ Σπάρτῃ ἐκώλυον οἱ ἔφοροι συναναστρέφεσθαι τοῖς νέοις . παρὰ δὲ Ῥωμαίοις μνημονεύεται , ὥς φησι Ποσειδώνιος ἐν τῇ ἐνάτῃ καὶ τεσσαρακοστῇ τῶν ἱστοριῶν , Ἀπίκιόν τινα ἐπὶ ἀσωτίᾳ πάντας ἀνθρώπους ὑπερηκοντικέναι . οὗτος δ’ ἐστὶν Ἀπίκιος ὁ καὶ τῆς φυγῆς αἴτιος γενόμενος Ῥουτιλίῳ τῷ τὴν Ῥωμαικὴν ἱστορίαν ἐκδεδωκότι τῇ Ἑλλήνων φωνῇ . περὶ δὲ Ἀπικίου τοῦ καὶ αὐτοῦ ἐπὶ ἀσωτίᾳ διαβοήτου ἐν τοῖς πρώτοις εἰρήκαμεν .
Lemmas: ὁ δέ μή οὕτως ἄσωτος κατά ὁ Ἄμφις πίνω ἕκαστος ἡμέρα διά ἡμέρα , διασείω ὁ κρόταφος ὑπό ὁ ἄκρατος , καί κατά ὁ Δίφιλος κεφαλή ἔχω τρεῖς ὥσπερ Ἀρτεμίσιον , πολέμιος ὁ οὐσία ὑπάρχω , ὡς Σάτυρος ἐν ὁ περί χαρακτήρ λέγω , κατατρέχω ὁ ἀγρός , διαρπάζω ὁ οἰκία , λαφυροπωλέω ὁ ὑπάρχω , σκοπέω οὐ τίς δαπανάω ἀλλά τίς δαπανάω , οὐδέ τίς περίειμι ἀλλά τίς οὐ περίειμι , ἐν ὁ νεότης ὁ ὁ γῆρας ἐφόδια προκαταναλίσκω , χαίρω ὁ ἑταίρα , οὐ ὁ ἑταῖρος , καί ὁ οἶνος , οὐ ὁ συμπότης . Ἀγαθαρχίδης δέ ὁ Κνίδιος ἐν ὁ ὄγδοος πρός ὁ κ ὁ Εὐρωπιακός Γνώσιππος , φημί , ἄσωτος γίγνομαι ἐν ὁ Σπάρτη κωλύω ὁ ἔφορος συναναστρέφω ὁ νέος . παρά δέ Ῥωμαῖος μνημονεύω , ὡς φημί Ποσειδώνιος ἐν ὁ ἔνατος καί τεσσαρακοστός ὁ ἱστορίη , Ἀπίκιος τις ἐπί ἀσωτία πᾶς ἄνθρωπος ὑπερακοντίζω . οὗτος δέ εἰμί Ἀπίκιος ὁ καί ὁ φυγή αἴτιος γίγνομαι Ῥουτίλιος ὁ ὁ Ῥωμαῖος ἱστορία ἐκδίδωμι ὁ Ἕλλην φωνή . περί δέ Ἀπίκιος ὁ καί αὐτός ἐπί ἀσωτία διαβόητος ἐν ὁ πρῶτος λέγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.67
Διογένης δ’ ὁ Βαβυλώνιος ἐν τοῖς περὶ εὐγενείας τὸν Φωκίωνος υἱόν , φησί , Φῶκον οὐκ ἦν ὃς οὐκ ἐμίσει Ἀθηναίων καὶ ὁπότε ἀπαντήσειέ τις αὐτῷ ἔλεγεν ᾽ ὦ καταισχύνας τὸ γένος πάντα γὰρ ἀνάλωσε τὸ πατρῷα εἰς ἀσωτίαν καὶ μετὰ ταῦτα ἐκολάκευε τὸν ἐπὶ τῆς Μουνυχίας · ἐφ’ ᾧ πάλιν ὑπὸ πάντων ἐπερραπίζετο . ἐπιδόσεων δέ ποτε γινομένων παρελθὼν καὶ αὐτὸς εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἔφη ἐπιδίδωμι κἀγώ,᾽ καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ὁμοθυμαδὸν ἀνεβόησαν ᾽εἰς ἀκολασίαν ἦν δ’ ὁ Φῶκος καὶ φιλοπότης . νικήσαντος γοῦν αὐτοῦ ἵπποις Παναθήναια ὡς ὁ πατὴρ εἱστία τοὺς ἑταίρους , συνελθόντων εἰς τὸ δεῖπνον λαμπρὰ μὲν ἦν ἡ παρασκευὴ καὶ τοῖς εἰσιοῦσι προσεφέροντο ποδονιπτῆρες οἴνου δι’ ἀρωμάτων , οὓς ἰδὼν ὁ πατήρ καλέσας τὸν Φῶκον ᾽ οὐ παύσεις , ἔφη , τὸν ἑταῖρον διαφθείροντά σου τὴν νίκην ; ᾽ οἶδα δὲ καὶ ἄλλους ἀσώτους πολλούς , περὶ ὧν ὑμῖν καταλείπω ζητεῖν , πλὴν Καλλίου τοῦ Ἱππονίκου , ὃν καὶ οἱ τῶν παίδων οἴδασι παιδαγωγοί , περὶ δὲ τῶν ἄλλων ὧν φθάνω προβεβληκὼς εἴ τι λέγειν ἔχετε , ᾽ ἀναπεπταμένας ἔχω τῶν ὤτων τὰς πύλας ὥστε λέγετε ἐπιζητῶ γὰρ καὶ ὅπερ ὁ Μάγνος εἴρηκε τὸ ἐπεσθίειν καὶ τὸ ἐπιφαγεῖν . καὶ ὁ Αἰμιλιανὸς ἔφη · τὸ μὲν ἀσώτιον ἔχεις παρὰ Στράττιδι ἐν Χρυσίππῳ λέγοντι οὕτως εἰ μηδέ χέσαι γ’ αὐτῷ σχολὴ γενήσεται μηδ’ εἰς ἀσώτιον τραπέσθαι μηδ’ ἐὰν αὐτῷ ξυναντᾷ τις , λαλῆσαι μηδὲ ἕν .
Lemmas: Διογένης δέ ὁ Βαβυλώνιος ἐν ὁ περί εὐγένεια ὁ Φωκίων υἱός , φημί , Φῶκος οὐ εἰμί ὅς οὐ μισέω Ἀθηναῖος καί ὁπότε ἀπαντάω τις αὐτός λέγω ἒ ὦ καταισχύνω ὁ γένος πᾶς γάρ ἀναλίσκω ὁ πατρῷος εἰς ἀσωτία καί μετά οὗτος κολακεύω ὁ ἐπί ὁ Μουνυχία · ἐπί ὅς πάλιν ὑπό πᾶς ἐπιρραπίζω . ἐπίδοσις δέ ποτέ γίγνομαι παρέρχομαι καί αὐτός εἰς ὁ ἐκκλησία φημί ἐπιδίδωμι ἀγώ καί ὁ Ἀθηναῖος ὁμοθυμαδόν ἀναβοάω ἐεἰς ἀκολασία εἰμί δέ ὁ Φῶκος καί φιλοπότης . νικάω γοῦν αὐτός ἵππος Παναθήναια ὡς ὁ πατήρ ἑστιάω ὁ ἑταῖρος , συνέρχομαι εἰς ὁ δεῖπνον λαμπρός μέν εἰμί ὁ παρασκευή καί ὁ εἰσέρχομαι προσφέρω ποδονιπτήρ οἶνος διά ἄρωμα , ὅς ὁράω ὁ πατήρ καλέω ὁ Φῶκος ἒ οὐ παύω , φημί , ὁ ἑταῖρος διαφθείρω σύ ὁ νίκη ; ἒ οἶδα δέ καί ἄλλος ἄσωτος πολύς , περί ὅς σύ καταλείπω ζητέω , πλήν Καλλίας ὁ Ἱππόνικος , ὅς καί ὁ ὁ παῖς οἶδα παιδαγωγός , περί δέ ὁ ἄλλος ὅς φθάνω προβάλλω εἰ τις λέγω ἔχω , ἒ ἀναπετάννυμι ἔχω ὁ οὖς ὁ πύλη ὥστε λέγω ἐπιζητέω γάρ καί ὅς ὁ Μάγνος λέγω ὁ ἐπεσθίω καί ὁ ἐπεσθίω . καί ὁ Αἰμιλιανός φημί · ὁ μέν ἀσώτιος ἔχω παρά Στράττις ἐν Χρύσιππος λέγω οὕτως εἰ μηδέ χέζω γε αὐτός σχολή γίγνομαι μηδέ εἰς ἀσώτιος τρέπω μηδέ ἐάν αὐτός συναντάω τις , λαλέω μηδέ εἷς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.69
ἡδυσμάτων δὲ κατάλογον Ἄλεξις ἐποιήσατο ἐν Λέβητι οὕτως μὴ προφάσεις ἐνταῦθά μοι , μηδ’ οὐκ ἔχω . β . ἀλλὰ λέγ’ ὅτου δεῖ , λήψομαι γὰρ πάντ’ ἐγώ . α . ὀρθῶς γε · πρῶτον μὲν λάβ’ ἐλθὼν σήσαμα . β . ἀλλ’ ἔστιν ἔνδον . α . ἀσταφίδα κεκομμένην , μάραθον , ἄνηθον , νᾶπυ , καυλόν , σίλφιον , κορίαννον αὖον , ῥοῦν , κύμινον , κάππαριν , ὀρίγανον , γήτειον , σκόροδον , θύμον , σφάκον , σίραιον , σέσελι , πήγανον , πράσον . ἐν δὲ Παννυχίδι ἢ Ἐρίθοις · μάγειρον δὲ ποιεῖ λέγοντα · κύκλῳ δεήσει περιτρέχειν με καὶ βοᾶν , ἄν του δέωμαι . δεῖπνον αἰτήσεις με σὺ ἤδη παρελθών ; οὐκ ἔχων δὲ τυγχάνω οὐκ ὄξος , οὐκ ἄνηθον , οὐκ ὀρίγανον , οὐ θρῖον , οὐκ ἔλαιον , οὐκ ἀμυγδάλας , οὐ σκόροδον , οὐ σίραιον , οὐχὶ γήθυον , οὐ βολβόν , οὐ πῦρ , οὐ κύμινον , οὐχ ἅλας , οὐκ ᾠόν , οὐ ξύλ᾽ , οὐ σκάφην , οὐ τήγανον , οὐχ ἱμονιάν , οὐ λάκκον εἶδον , οὐ φρέαρ · οὐ στάμνος ἔστι · διακενῆς δ’ ἕστηκ’ ἐγὼ ἔχων μάχαιραν , προσέτι περιεζωσμένος . κἀν Πονήρᾳ · τῆς ὀριγάνου πρώτιστον ὑποθεὶς εἰς λοπάδα νεανικὴν τὸ τρίμμ’ ἐπιπολῆς εὐρύθμως διειμένον ὄξει , σιραίῳ χρωματίσας καὶ σιλφίῳ , πυκνῷ πατάξας . ἐπεσθίειν εἴρηκε Τηλεκλείδης Πρυτάνεσιν οὕτως · τυρίον ἐπεσθίοντα . ἐπιφαγεῖν δ’ Εὔπολις Ταξιάρχοις · ἐπιφαγεῖν μηδὲν ἄλλ’ ἢ κρόμμυον λέποντα καὶ τρεῖς ἁλμάδας . καὶ Ἀριστοφάνης Πλούτῳ · πρὸ τοῦ δ’ ὑπὸ τῆς πενίας ἅπαντ’ ἐπήσθιεν .
Lemmas: ἥδυσμα δέ κατάλογος Ἄλεξις ποιέω ἐν Λέβης οὕτως μή πρόφασις ἐνταῦθα ἐγώ , μηδέ οὐ ἔχω . Β . ἀλλά λέγω ὅστις δέω , λαμβάνω γάρ πᾶς ἐγώ . α . ὀρθός γε · πρῶτος μέν λαμβάνω ἔρχομαι σήσαμον . Β . ἀλλά εἰμί ἔνδον . α . ἀσταφίς κόπτω , μάραθος , ἄνηθον , νᾶπυ , καυλός , σίλφιον , κορίαννον αὖος , ῥόος , κύμινον , κάππαρις , ὀρίγανον , γήτειον , σκόροδον , θύμον , σφάκος , σίραιον , σέσελις , πήγανον , πράσον . ἐν δέ Παννυχίς ἤ Ἔριθος · μάγειρος δέ ποιέω λέγω · κύκλος δέω περιτρέχω ἐγώ καί βοάω , ἐάν τις δέω . δεῖπνον αἰτέω ἐγώ σύ ἤδη παρέρχομαι ; οὐ ἔχω δέ τυγχάνω οὐ ὄξος , οὐ ἄνηθον , οὐ ὀρίγανον , οὐ θρῖον , οὐ ἔλαιον , οὐ ἀμυγδάλη , οὐ σκόροδον , οὐ σίραιον , οὐ γήθυον , οὐ βολβός , οὐ πῦρ , οὐ κύμινον , οὐ ἅλς , οὐ ᾠόν , οὐ ξύλον , οὐ σκάφη , οὐ τάγηνον , οὐ ἱμονιά , οὐ λάκκος ὁράω , οὐ φρέαρ · οὐ στάμνος εἰμί · διακενῆς δέ ἵστημι ἐγώ ἔχω μάχαιρα , προσέτι περιζώννυμαι . ἐν Πονῆρα · ὁ ὀρίγανος πρῶτος ὑποτίθημι εἰς λοπάς νεανικός ὁ τριμμός ἐπιπολή εὔρυθμος διίημι ὄξος , σίραιον χρωματίζω καί σίλφιον , πυκνός πατάσσω . ἐπεσθίω λέγω Τηλεκλείδης Πρύτανις οὕτως · τυρίον ἐπεσθίω . ἐπεσθίω δέ Εὔπολις Ταξίαρχος · ἐπεσθίω μηδείς ἄλλος ἤ κρόμμυον λέπω καί τρεῖς ἁλμάς . καί Ἀριστοφάνης Πλοῦτος · πρό ὁ δέ ὑπό ὁ πενία ἅπας ἐπεσθίω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.70
τῶν δὲ μαγείρων διάφοροί τινες ἦσαν οἱ καλούμενοι τραπεζοποιοί . εἰς ὃ δὲ οὗτοι παρελαμβάνοντο σαφῶς παρίστησιν Ἀντιφάνης ἐν Μετοίκῳ · προσέλαβον ἐλθὼν τουτονὶ τραπεζοποιόν , ὃς πλυνεῖ σκεύη , λύχνους ἑτοιμάσει , σπονδὰς ποιήσει , τἄλλ’ ὅσα τούτῳ προσήκει . ζητητέον δὲ εἰ καὶ ὁ τραπεζοκόμος ὁ αὐτὸς ἐστι τῷ τραπεζοποιῷ . Ἰόβας γὰρ ὁ βασιλεὺς ἐν ταῖς Ὁμοιότησι τὸν αὐτὸν εἶναί φησι τραπεζοκόμον καὶ τὸν ὑπὸ Ῥωμαίων καλούμενον στρούκτωρα , παρατιθέμενος ἐκ δράματος Ἀλεξάνδρου ᾧ ἐπιγραφὴ Πότος · εἰς αὔριόν με δεῖ λαβεῖν αὐλητρίδα . τραπεζοποιὸν , δημιουργὸν λήψομαι · ἐπὶ τοῦτ’ ἀπέστειλ’ ἐξ ἀγροῦ μ’ ὁ δεσπότης . ἐκάλουν δὲ τραπεζοποιὸν τὸν τραπεζῶν ἐπιμελητὴν καὶ τῆς ἄλλης εὐκοσμίας . Φιλήμων Παρεισιόντι · περὶ τοὐπτάνιον οὐ γίνεθ’ ἡ σκευωρία · τραπεζοποιὸς ἐστ’ ἐπὶ τοῦ διακονεῖν . ἔλεγον δὲ καὶ ἐπιτραπεζώματα τὰ ἐπιτιθέμενα τῇ τραπέζῃ βρώματα . Πλάτων Μενελάῳ · ὡς ὀλίγα λοιπὰ τῶν ἐπιτραπεζωμάτων . ἐκάλουν δὲ καὶ ἀγοραστὴν τὸν τὰ ὄψα ὠνούμενον , νῦν δ’ ὀψωνάτωρα , ὡς Ξενοφῶν ἐν δευτέρῳ Ἀπομνημονευμάτων οὑτωσὶ λέγων διάκονον δ’ ἂν καὶ ἀγοραστὴν τὸν τοιοῦτον ἐθέλοιμεν προῖκα λαβεῖν ; παρὰ δὲ Μενάνδρῳ ἐστὶ κοινότερον ἐν Φανίῳ · φειδωλὸς ἦν καὶ μέτριος ἀγοραστής . ὀψώνην δ’ εἴρηκεν Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς διὰ τούτων ὡς οὑψώνης διατρίβειν ἡμῖν τἄριστον ἔοικε . παροψωνεῖν δ’ ἔφη Κρατῖνος ἐν Κλεοβουλίναις οὕτως παραγοράζειν δὲ Ἄλεξις ἐν Δρωπίδῃ . εἰλέατροι δὲ καλοῦνται , ὥς φησι Πάμφιλος , οἱ ἐπὶ τὴν βασιλικὴν καλοῦντες τράπεζαν παρὰ τὸ ἐλεόν . Ἀρτεμίδωρος δ’ αὐτοὺς δειπνοκλήτορας ὀνομάζει ,
Lemmas: ὁ δέ μάγειρος διάφορος τις εἰμί ὁ καλέω τραπεζοποιός . εἰς ὅς δέ οὗτος παραλαμβάνω σαφής παρίστημι Ἀντιφάνης ἐν Μέτοικος · προσλαμβάνω ἔρχομαι οὗτος τραπεζοποιός , ὅς πλύνω σκεῦος , λύχνος ἑτοιμάζω , σπονδή ποιέω , ἄλλος ὅσος οὗτος προσήκω . ζητέω δέ εἰ καί ὁ τραπεζοκόμος ὁ αὐτός εἰμί ὁ τραπεζοποιός . Ἰόβης γάρ ὁ βασιλεύς ἐν ὁ Ὁμοιότης ὁ αὐτός εἰμί φημί τραπεζοκόμος καί ὁ ὑπό Ῥωμαῖος καλέω στρούκτωρ , παρατίθημι ἐκ δρᾶμα Ἀλέξανδρος ὅς ἐπιγραφή Πότος · εἰς αὔριον ἐγώ δέω λαμβάνω αὐλητρίς . τραπεζοποιός , δημιουργός λαμβάνω · ἐπί οὗτος ἀποστέλλω ἐκ ἀγρός ἐγώ ὁ δεσπότης . καλέω δέ τραπεζοποιός ὁ τράπεζα ἐπιμελητής καί ὁ ἄλλος εὐκοσμία . Φιλήμων Παρεισιός · περί ὀπτάνιον οὐ γίγνομαι ὁ σκευωρία · τραπεζοποιός εἰμί ἐπί ὁ διακονέω . λέγω δέ καί ἐπιτραπέζωμα ὁ ἐπιτίθημι ὁ τράπεζα βρῶμα . Πλάτων Μενέλαος · ὡς ὀλίγος λοιπός ὁ ἐπιτραπέζωμα . καλέω δέ καί ἀγοραστής ὁ ὁ ὄψον ὠνέομαι , νῦν δέ ὀψωνάτωρ , ὡς Ξενοφῶν ἐν δεύτερος Ἀπομνημόνευμα οὕτως λέγω διάκονος δέ ἄν καί ἀγοραστής ὁ τοιοῦτος ἐθέλω προίξ λαμβάνω ; παρά δέ Μένανδρος εἰμί κοινός ἐν Φάνιος · φειδωλός εἰμί καί μέτριος ἀγοραστής . ὀψώνης δέ λέγω Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταί διά οὗτος ὡς ὀψώνης διατρίβω ἐγώ ἀγαθός ἔοικα . παροψωνέω δέ φημί Κρατῖνος ἐν Κλεοβουλίνη οὕτως παραγοράζω δέ Ἄλεξις ἐν Δρωπίδης . εἰλέατρος δέ καλέω , ὡς φημί Πάμφιλος , ὁ ἐπί ὁ βασιλικός καλέω τράπεζα παρά ὁ ἐλεός . Ἀρτεμίδωρος δέ αὐτός δειπνοκλήτωρ ὀνομάζω ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.71
ἐκάλουν δέ , φησί , καὶ τοὺς προγεύστας ἐδεάτρους , ὅτι προήσθιον τῶν βασιλέων πρὸς ἀσφάλειαν . νῦν δὲ ὁ ἐδέατρος ἐπιστάτης γέγονε τῆς ὅλης διακονίας , ἦν δ’ ἐπιφανὴς καὶ ἔντιμος ἡ χρεία . Χάρης γοῦν ἐν τῇ γ τῶν ἱστοριῶν Πτολεμαῖόν φησι τὸν Σωτῆρα ἐδέατρον ἀποδειχθῆναι Ἀλεξάνδρου , μήποτε δὲ καὶ ὃν νῦν καλοῦσι Ῥωμαῖοι πρωτογεύστην τότε οἱ Ἕλληνες προτένθην ὠνόμαζον , ὡς Ἀριστοφάνης ἐν προτέραις Νεφέλαις διὰ τούτων στρ . πῶς οὐ δέχονται δῆτα τῇ νουμηνίᾳ ἁρχαὶ τὰ πρυτανεῖ᾽ , ἀλλ’ ἕνῃ τε καὶ νέᾳ ; φειδ . ὅπερ οἱ προτένθαι γὰρ δοκοῦσιν μοι παθεῖν ἵν’ ὡς τάχιστα τὰ πρυτανεῖ’ ὑφελοίατο , διὰ τοῦτο προὐτένθευσαν ἡμέρᾳ μιᾷ . μνημονεύει αὐτῶν καὶ Φερεκράτης ἐν Ἀγρίοις · μὴ θαυμάσῃς · τῶν γὰρ προτενθῶν ἐσμέν , ἀλλ’ οὐκ οἶσθα σύ . καὶ Φιλύλλιος ἐν Ἡρακλεῖ · βούλεσθε δῆτ’ ἐγὼ φράσω τίς εἰμ’ ἐγώ ; ἡ τῶν προτενθῶν Δορπία καλουμένη . εὑρίσκω δὲ καὶ ψήφισμα ἐπὶ Κηφισοδώρου ἄρχοντος Ἀθήνησι γενόμενον , ἐν ᾧ ὥσπερ τι σύστημα οἱ προτένθαι εἰσί , καθάπερ καὶ οἱ παράσιτοι ὀνομαζόμενοι , ἔχον οὕτως · Φῶκος εἶπεν ὅπως ἂν ἡ βουλὴ ἄγῃ τὰ Ἀπατούρια μετὰ τῶν ἄλλων Ἀθηναίων κατὰ τὰ πάτρια , ἐψηφίσθαι τῇ βουλῇ ἀφεῖσθαι τοὺς βουλευτὰς τὰς ἡμέρας ἅσπερ καὶ αἱ ἄλλαι ἀρχαὶ αἱ ἀφεταὶ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἧς οἱ προτένθαι ἄγουσι πέντε ἡμέρας . ὅτι δ’ εἶχον οἱ ἀρχαῖοι καὶ τοὺς προγεύστας καλουμένους Ξενοφῶν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἱέρωνι ἢ τυραννικῷ φησιν ὁ τύραννος οὐδὲ σιτίοις καὶ ποτοῖς πιστεύων διάγει , ἀλλὰ καὶ τούτων ἀντὶ τοῦ ἀπάρχεσθαι θεοῖς τοῖς διακονοῦσι πρῶτον κελεύουσιν ἀπογεύεσθαι διὰ τὸ ἀπιστεῖν μὴ καὶ ἐν τούτοις κακόν τι φάγωσιν ἢ πίωσιν . Ἀναξίλας δ’ ἐν Καλυψοῖ φησιν προγεύσεταί σοι πρῶτον ἡ γραῦς τοῦ ποτοῦ .
Lemmas: καλέω δέ , φημί , καί ὁ προγεύστης ἐδέατρος , ὅτι προεσθίω ὁ βασιλεύς πρός ἀσφάλεια . νῦν δέ ὁ ἐδέατρος ἐπιστάτης γίγνομαι ὁ ὅλος διακονία , εἰμί δέ ἐπιφανής καί ἔντιμος ὁ χρεία . χάρης γοῦν ἐν ὁ γ ὁ ἱστορίη Πτολεμαῖος φημί ὁ Σωτήρ ἐδέατρος ἀποδείκνυμι Ἀλέξανδρος , μήποτε δέ καί ὅς νῦν καλέω Ῥωμαῖος πρωτογεύστης τότε ὁ Ἕλλην προτένθης ὀνομάζω , ὡς Ἀριστοφάνης ἐν πρότερος Νεφέλη διά οὗτος στρ . πῶς οὐ δέχομαι δῆτα ὁ νουμηνία ἀρχή ὁ πρυτανεῖον , ἀλλά ἕνος τε καί νέος ; φειδ . ὅς ὁ προτένθης γάρ δοκέω ἐγώ πάσχω ἵνα ὡς ταχύς ὁ πρυτανεῖον ὑφαιρέω , διά οὗτος προτενθεύω ἡμέρα εἷς . μνημονεύω αὐτός καί Φερεκράτης ἐν Ἄγριος · μή θαυμάζω · ὁ γάρ προτένθης εἰμί , ἀλλά οὐ οἶδα σύ . καί Φιλύλλιος ἐν Ἡρακλῆς · βούλομαι δῆτα ἐγώ φράζω τίς εἰμί ἐγώ ; ὁ ὁ προτένθης Δορπία καλέω . εὑρίσκω δέ καί ψήφισμα ἐπί Κηφισόδωρος ἄρχω Ἀθήνησι γίγνομαι , ἐν ὅς ὥσπερ τις σύστημα ὁ προτένθης εἰμί , καθά καί ὁ παράσιτος ὀνομάζω , ἔχω οὕτως · Φῶκος λέγω ὅπως ἄν ὁ βουλή ἄγω ὁ Ἀπατούρια μετά ὁ ἄλλος Ἀθηναῖος κατά ὁ πάτριος , ψηφίζω ὁ βουλή ἀφίημι ὁ βουλευτής ὁ ἡμέρα ὅς καί ὁ ἄλλος ἀρχή ὁ ἁφετός ἀπό ὁ ἡμέρα ὅς ὁ προτένθης ἄγω πέντε ἡμέρα . ὅτι δέ ἔχω ὁ ἀρχαῖος καί ὁ προγεύστης καλέω Ξενοφῶν ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἱέρων ἤ τυραννικός φημί ὁ τύραννος οὐδέ σιτίον καί ποτόν πιστεύω διάγω , ἀλλά καί οὗτος ἀντί ὁ ἀπάρχομαι θεός ὁ διακονέω πρῶτος κελεύω ἀπογεύω διά ὁ ἀπιστέω μή καί ἐν οὗτος κακός τις ἐσθίω ἤ πίνω . Ἀναξίλας δέ ἐν Καλυψώ φημί προγεύω σύ πρῶτος ὁ γραῦς ὁ ποτός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.73
οὐκ ἀγνοῶν δὲ καὶ περὶ Δηλίων ἃ Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος εἴρηκεν ὅτι μαγείρων καὶ τραπεζοποιῶν παρείχοντο χρείας τοῖς παραγινομένοις πρὸς τὰς ἱερουργίας , καὶ ὅτι ἦν αὐτοῖς ἀπὸ τῶν πράξεων ὀνόματα Μαγίδες καὶ Γογγύλοι , ἐπειδὴ τὰς μάζας , φησὶν Ἀριστοφάνης , ἐν ταῖς θοίναις δι’ ἡμέρας τρίβοντες παρεῖχον ὥσπερ γυναιξὶ γογγύλας μεμαγμένας . καλοῦνται δὲ καὶ μέχρι νῦν τινες αὐτῶν Χοίρακοι καὶ Ἀμνοὶ καὶ Ἀρτυσίλεῳ καὶ Σήσαμοι καὶ Ἀρτυσίτραγοι καὶ Κρεωκόροι καὶ Ἰχθυβόλοι , τῶν δὲ γυναικῶν Κυμινάνθαι , κοινῇ δὲ πάντες Ἐλεοδύται διὰ τὸ τοῖς ἐλεοῖς ὑποδύεσθαι διακονοῦντες ἐν ταῖς θοίναις . ἐλεὸς δ’ ἐστὶν ἡ μαγειρικὴ τράπεζα . Ὅμηρος · αὐτὰρ ἐπεὶ ῥ’ ὤπτησε καὶ εἰν ἐλεοῖσιν ἔθηκε . ὅθεν καὶ Πολυκράτων ὁ Κρίθωνος Ῥηναιεὺς δίκην γραφόμενος οὐ Δηλίους αὐτοὺς ὀνομάζει , ἀλλὰ τὸ κοινὸν τῶν Ἐλεοδυτῶν ἐπῃτιάσατο . καὶ ὁ τῶν Ἀμφικτυόνων δὲ νόμος κελεύει ὕδωρ παρέχειν ἐλεοδύτας , τοὺς τραπεζοποιοὺς καὶ τοὺς τοιούτους διακόνους σημαίνων . Κρίτων δ’ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Φιλοπράγμονι παρασίτους τοῦ θεοῦ καλεῖ τοὺς Δηλίους διὰ τούτων Φοίνικα μεγάλου κύριον βαλλαντίου ναύκληρον ἐν τῷ λιμένι ποιήσας ἄπλουν καὶ φορμιῶσαι ναῦς ἀναγκάσας δύο , εἰς Δῆλον ἐλθεῖν ἠθέλησ’ ἐκ Πειραιῶς , πάντων ἀκούων διότι παρασίτῳ τόπος οὗτος τρία μόνος ἀγαθὰ κεκτῆσθαι δοκεῖ , εὔοψον ἀγοράν , παντοδαπὸν ὁρμοῦντ’ ὄχλον , αὐτοὺς παρασίτους τοῦ θεοῦ τοὺς Δηλίους .
Lemmas: οὐ ἀγνοέω δέ καί περί Δήλιος ὅς Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος λέγω ὅτι μάγειρος καί τραπεζοποιός παρέχω χρεία ὁ παραγίγνομαι πρός ὁ ἱερουργία , καί ὅτι εἰμί αὐτός ἀπό ὁ πρᾶξις ὄνομα Μαγίς καί Γογγύλος , ἐπειδή ὁ μᾶζα , φημί Ἀριστοφάνης , ἐν ὁ θοίνη διά ἡμέρα τρίβω παρέχω ὥσπερ γυνή γογγύλη μάσσω . καλέω δέ καί μέχρι νῦν τις αὐτός Χοίρακοι καί Ἀμνός καί Ἀρτυσίλαος καί Σήσαμος καί Ἀρτυσίτραγοι καί Κρεωκόρος καί Ἰχθυβόλος , ὁ δέ γυνή Κυμινάνθαι , κοινῇ δέ πᾶς Ἐλεοδύτης διά ὁ ὁ ἐλεός ὑποδύω διακονέω ἐν ὁ θοίνη . ἐλεός δέ εἰμί ὁ μαγειρικός τράπεζα . Ὅμηρος · ἀτάρ ἐπεί ἄρα ὀπτάω καί ἐν ἐλεός τίθημι . ὅθεν καί Πολυκράτων ὁ Κρίθων Ῥηναιεύς δίκη γράφω οὐ Δήλιος αὐτός ὀνομάζω , ἀλλά ὁ κοινός ὁ Ἐλεοδύτης ἐπαιτιάομαι . καί ὁ ὁ Ἀμφικτύονες δέ νόμος κελεύω ὕδωρ παρέχω ἐλεοδύτης , ὁ τραπεζοποιός καί ὁ τοιοῦτος διάκονος σημαίνω . Κρίτων δέ ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Φιλοπράγμων παράσιτος ὁ θεός καλέω ὁ Δήλιος διά οὗτος Φοῖνιξ μέγας κύριος βαλλάντιον ναύκληρος ἐν ὁ λιμήν ποιέω ἄπλοος καί φορμιόω ναῦς ἀναγκάζω δύο , εἰς Δῆλος ἔρχομαι ἐθέλω ἐκ Πειραιεύς , πᾶς ἀκούω διότι παράσιτος τόπος οὗτος τρεῖς μόνος ἀγαθός κτάομαι δοκέω , εὔοψος ἀγορά , παντοδαπός ὁρμάω ὄχλος , αὐτός παράσιτος ὁ θεός ὁ Δήλιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 4.74
Ἀχαιὸς δ’ ὁ Ἐρετριεὺς ἐν Ἀλκμαίωνι τῷ σατυρικῷ καρυκκοποιοὺς καλεῖ τοὺς Δελφοὺς διὰ τούτων καρυκκοποιοὺς προσβλέπων βδελύττομαι , παρόσον τὰ ἱερεῖα περιτέμνοντες δῆλον ὡς ἐμαγείρευον αὐτὰ καὶ ἐκαρύκκευον . εἰς ταῦτα δὲ ἀποβλέπων καὶ Ἀριστοφάνης ἔφη · ἀλλ’ ὦ Δελφῶν πλείστας ἀκονῶν , Φοῖβε , μαχαίρας καὶ προδιδάσκων τοὺς σοὺς προπόλους . κἀν τοῖς ἑξῆς δ’ ὁ Ἀχαιός φησιν τίς ὑποκεκρυμμένος μένει , σαραβάκων κοπίδων συνομώνυμε ; ἐπισκώπτουσι γὰρ οἱ Σάτυροι τοὺς Δελφοὺς ὡς περὶ τὰς θυσίας καὶ τὰς θοίνας διατρίβοντας . Σῆμος δ’ ἐν δ Δηλιάδος Δελφοῖς , φησί , παραγινομένοις εἰς Δῆλον παρεῖχον Δήλιοι ἅλας καὶ ὄξος καὶ ἔλαιον καὶ ξύλα καὶ στρώματα . Ἀριστοτέλης δ’ ἢ Θεόφραστος ἐν τοῖς ὑπομνήμασι περὶ Μαγνήτων λέγων τῶν ἐπὶ τοῦ Μαιάνδρου ποταμοῦ ὅτι Δελφῶν εἰσιν ἄποικοι τὰς αὐτὰς ἐπιτελοῦντας αὐτοὺς ποιεῖ χρείας τοῖς παραγιγνομένοις τῶν ξένων , λέγων οὕτως · Μάγνητες οἱ ἐπὶ τῷ Μαιάνδρῳ ποταμῷ κατοικοῦντες ἱεροὶ τοῦ θεοῦ , Δελφῶν ἄποικοι , παρέχουσι τοῖς ἐπιδημοῦσι στέγην , ἅλας , ἔλαιον , ὄξος , ἔτι λύχνον , κλίνας , στρώματα , τραπέζας . Δημήτριος δ’ ὁ Σκήψιος ἐν ἑκκαιδεκάτῳ Τρωικοῦ διακόσμου ἐν τῇ Λακωνικῇ φησιν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ τῆς καλουμένης Ὑακινθίδος ἱδρῦσθαι ἥρωας Μάττωνα καὶ Κεράωνα ὑπὸ τῶν ἐν τοῖς φιδιτίοις ποιούντων τε τὰς μάζας καὶ κεραννύντων τὸν οἶνον διακόνων , ὁ δ’ αὐτὸς ἱστορεῖ κἀν τῷ τετάρτῳ καὶ εἰκοστῷ τῆς αὐτῆς πραγματείας Δαίτην ἥρωα τιμώμενον παρὰ τοῖς Τρωσίν , οὗ μνημονεύειν Μίμνερμον . κἀν Κύπρῳ δέ φησι τιμᾶσθαι Ἡγήσανδρος ὁ Δελφὸς Δία Εἰλαπιναστήν τε καὶ Σπλαγχνοτόμον .
Lemmas: Ἀχαιός δέ ὁ Ἐρετριεύς ἐν Ἀλκμαίων ὁ σατυρικός καρυκκοποιός καλέω ὁ Δελφοί διά οὗτος καρυκκοποιός προσβλέπω βδελύσσομαι , παρόσον ὁ ἱερεῖον περιτέμνω δῆλος ὡς μαγειρεύω αὐτός καί καρυκκεύω . εἰς οὗτος δέ ἀποβλέπω καί Ἀριστοφάνης φημί · ἀλλά ὦ Δελφοί πολύς ἀκονάω , Φοῖβος , μάχαιρα καί προδιδάσκω ὁ σός πρόπολος . ἐν ὁ ἑξῆς δέ ὁ Ἀχαιός φημί τίς ὑποκρύπτω μένω , σαράβαξ κοπίς συνομώνυμος ; ἐπισκώπτω γάρ ὁ Σάτυρος ὁ Δελφοί ὡς περί ὁ θυσία καί ὁ θοίνη διατρίβω . Σῆμος δέ ἐν δ Δηλιάς Δελφοί , φημί , παραγίγνομαι εἰς Δῆλος παρέχω Δήλιος ἅλς καί ὄξος καί ἔλαιον καί ξύλον καί στρῶμα . Ἀριστοτέλης δέ ἤ Θεόφραστος ἐν ὁ ὑπόμνημα περί Μάγνης λέγω ὁ ἐπί ὁ Μαίανδρος ποταμός ὅτι Δελφοί εἰμί ἄποικος ὁ αὐτός ἐπιτελέω αὐτός ποιέω χρεία ὁ παραγίγνομαι ὁ ξένος , λέγω οὕτως · Μάγνης ὁ ἐπί ὁ Μαίανδρος ποταμός κατοικέω ἱερός ὁ θεός , Δελφοί ἄποικος , παρέχω ὁ ἐπιδημέω στέγη , ἅλς , ἔλαιον , ὄξος , ἔτι λύχνος , κλίνη , στρῶμα , τράπεζα . Δημήτριος δέ ὁ Σκήψιος ἐν ἑκκαιδέκατος Τρωϊκός διάκοσμος ἐν ὁ Λακωνικός φημί ἐπί ὁ ὁδός ὁ καλέω Ὑακινθίς ἱδρύω ἥρως Μάττων καί Κεράων ὑπό ὁ ἐν ὁ φιδίτια ποιέω τε ὁ μᾶζα καί κεράννυμι ὁ οἶνος διάκονος , ὁ δέ αὐτός ἱστορέω ἐν ὁ τέταρτος καί εἰκοστός ὁ αὐτός πραγματεία Δαίτης ἥρως τιμάω παρά ὁ Τρώς , ὅς μνημονεύω Μίμνερμος . ἐν Κύπρος δέ φημί τιμάω Ἡγήσανδρος ὁ Δελφός Ζεύς Εἰλαπιναστής τε καί Σπλαγχνοτόμος .