athenaeus-soph.deipnosophistae 3.100
ἑξῆς ἐπεισηνέχθη πλακοῦς ἐκ γάλακτος ἰτρίων τε καὶ μέλιτος , ὃν Ῥωμαῖοι λίβον καλοῦσι . καὶ ὁ Κύνουλκος ἔφη · ἐμπίπλασο , Οὐλπιανέ , χθωροδλαψου πατρίου , ὃς παρ’ οὐδενὶ τῶν παλαιῶν μὰ τὴν Δήμητρα γέγραπται πλὴν εἰ μὴ ἄρα παρὰ τοῖς τὰ Φοινικικὰ συγγεγραφόσι Σαγχουνιάθωνι καὶ Μώχῳ , τοῖς σοῖς πολίταις . καὶ ὁ Οὐλπιανὸς ἀλλ’ ἐμοὶ μέν , ἔφη , ὦ κυνάμυια , μελιπήκτων ἅλις , ἡδέως δ’ ἂν χόνδρου φάγοιμι τῶν ὀστρακίδων ἢ τῶν κοκκάλων ἀφθόνως ἔχοντος . καὶ κομισθέντος δότε , ἔφη , μυστίλην · οὐ γὰρ ἂν εἴποιμι μύστρον παρ’ οὐδενὶ δὲ τῶν πρὸ ἡμῶν εἰρημένον . ἐπιλήσμων εἶ , ἔφη , ὦ θαυμάσιε , ὁ Αἰμιλιανός . οὐ σὺ μέντοι τὸν Κολοφώνιον Νίκανδρον ἀεὶ τεθαύμακας τὸν ἐποποιὸν ὡς φιλάρχαιον καὶ πολυμαθῆ ; καὶ ὡς τὸ πεπέρι ὀνομάσαντα παρέθου ; οὗτος τοίνυν αὐτὸς ἐν τῷ προτέρῳ τῶν Γεωργικῶν ἐμφανίζων τὴν τοῦ χόνδρου χρῆσιν καὶ μύστρον ὠνόμασε διὰ τούτων · ἀλλ’ ὁπότ’ ἢ ἐρίφοιο νεοσφάγος ἠὲ καὶ ἀρνὸς ἠὲ κλυτοῦ ὄρνιθος ἐφοπλίζεσθαι ἐδωδήν , χίδρα μὲν ἐντρίψειας ὑποστρώσας ἐνὶ κοίλοις ἄγγεσιν , εὐώδει δὲ μιγῇ ἀνάφυρσον ἐλαίῳ . ζωμὸν δὲ βρομέοντα καταντλας πνῖγε δὲ πῶμα ἀμφιβαλών · φωκτὸν γὰρ ἀνοιδαίνει βαρὺ κρῖμνον . ἠρέμα δὲ χλιαρὸν κοίλοις ἐκδαίνυσο μύστροις . διὰ τούτων , ὦ θαυμασιώτατε , ὑπογράφει ὁ Νίκανδρος τὴν χρείαν τοῦ τε χόνδρου καὶ τῆς ἐπτισμένης κριθῆς , ἐπιχεῖν κελεύων ἀρνὸς ἢ ἐρίφου ζωμὸν ἢ ὄρνιθος , τὰ μὲν οὖν χίδρα , φησίν , ἔντριψον μὲν ἐν θυείᾳ , μίξας δ’ ἔλαιον αὐτοῖς ἀναφύρασον ἡνίκ’ ἂν ἕψηται . τὸν ἐκ τῆς τοιᾶσδε σκευῆς ἀναβρομοῦντα ζωμὸν πυκνότερον τῇ ζωμηρύσει καταμίγνυε , μηδὲν ἕτερον ἐπεγχέων , ἀλλ’ αὐτὸν ἀπ’ αὐτοῦ ἀρυόμενος πρὸς τὸ μηδὲν ὑπερζέσαι τοῦ πιμελεστέρου . διὸ καί φησι , ʽ κατάπνιγε τὸ ὑπερζέον ἐπιθεὶς πῶμα τὸ γὰρ κρῖμνον οὕτω φωκτὸν γινόμενον ἀνοιδεῖ · τελευταῖον δὲ πρᾴως χλιαρὸν γενόμενον κοίλοις προσφέρου τοῖς μύστροις . ἀλλὰ μὴν καὶ Ἱππόλοχος ὁ Μακεδὼν ἐν τῇ πρὸς Λυγκέα ἐπιστολῇ δι’ ἧς ἐμφανίζει Μακεδονικόν τι δεῖπνον πολυτελείᾳ τὰ πάντα πανταχοῦ γενόμενα ὑπερβαλόν , μνημονεύει ὡς ἑκάστῳ τῶν δειπνούντων δοθέντων μύστρων χρυσῶν , ἐπεὶ δὲ φιλάρχαιος εἶναι θέλεις καὶ οὐδὲν φὴς φθέγξασθαι ὃ μὴ τῆς Ἀττικῆς ἐστι φωνῆς , ὦ φίλτατε , τί ἐστιν ὃ λέγει Νικοφῶν ὁ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας ποιητὴς ἐν τοῖς Χειρογάστορσιν ; ἐγὼ γὰρ καὶ τοῦτον εὑρίσκω μνημονεύοντα τῶν μύστρων ὅταν λέγῃ · μεμβραδοπώλαις , ἀνθρακοπώλαις , ἰσχαδοπώλαις , διφθεροπώλαις , ἀλφιτοπώλαις , μυστριοπώλαις , βιβλιοπώλαις , κοσκινοπώλαις , ἐγκριδοπώλαις , σπερματοπώλαις . τίνες γὰρ ἂν εἶεν οἱ μυστριοπῶλαι ἀλλ’ ἢ οἱ τὰ μύστρα πωλοῦντες ; μαθὼν οὖν ἐκ τούτων , ὦ καλέ μου Συραττικέ , τὴν τοῦ μύστρου χρῆσιν ἐμφοροῦ τοῦ χόνδρου , ἵνα μὴ λέγῃς ᾽ ἄκικύς εἰμι κὠλιγοδρανέω
Lemmas: ἑξῆς ἐπεισφέρω πλακοῦς ἐκ γάλα ἴτριον τε καί μέλι , ὅς Ῥωμαῖος λίβος καλέω . καί ὁ Κύνουλκος φημί · ἐμπίμπλημι , Οὐλπιανός , χθωροδλαψος πάτριος , ὅς παρά οὐδείς ὁ παλαιός μά ὁ Δημήτηρ γράφω πλήν εἰ μή ἄρα παρά ὁ ὁ Φοινικικός συγγράφω Σαγχουνιάθων καί Μῶχος , ὁ σός πολίτης . καί ὁ Οὐλπιανός ἀλλά ἐγώ μέν , φημί , ὦ κυνάμυια , μελίπηκτον ἅλις , ἡδύς δέ ἄν χόνδρος ἐσθίω ὁ ὀστρακίς ἤ ὁ κόκκαλος ἄφθονος ἔχω . καί κομίζω δίδωμι , φημί , μυστίλη · οὐ γάρ ἄν λέγω μύστρον παρά οὐδείς δέ ὁ πρό ἐγώ λέγω . ἐπιλήσμων εἰμί , φημί , ὦ θαυμάσιος , ὁ Αἰμιλιανός . οὐ σύ μέντοι ὁ Κολοφώνιος Νίκανδρος ἀεί θαυμάζω ὁ ἐποποιός ὡς φιλάρχαιος καί πολυμαθής ; καί ὡς ὁ πέπερι ὀνομάζω παρατίθημι ; οὗτος τοίνυν αὐτός ἐν ὁ πρότερος ὁ Γεωργικός ἐμφανίζω ὁ ὁ χόνδρος χρῆσις καί μύστρον ὀνομάζω διά οὗτος · ἀλλά ὁπότε ἤ ἔριφος νεοσφάξ ἤ καί ἀρήν ἤ κλυτός ὄρνις ἐφοπλίζω ἐδωδή , χίδρα μέν ἐντρίβω ὑποστόρεννυμι ἐν κοῖλος ἄγγος , εὐώδης δέ μείγνυμι ἀναφύρω ἔλαιον . ζωμός δέ βρομέω καταντλλω πνίγω δέ πῶμα ἀμφιβάλλω · φωκτός γάρ ἀνοιδάνω βαρύς κρίμνον . ἠρέμα δέ χλιαρός κοῖλος ἐκδαίνυμι μύστρον . διά οὗτος , ὦ θαυμάσιος , ὑπογράφω ὁ Νίκανδρος ὁ χρεία ὁ τε χόνδρος καί ὁ πτίσσω κριθή , ἐπιχέω κελεύω ἀρήν ἤ ἔριφος ζωμός ἤ ὄρνις , ὁ μέν οὖν χίδρα , φημί , ἐντρίβω μέν ἐν θυεία , μείγνυμι δέ ἔλαιον αὐτός ἀναφυράω ἡνίκα ἄν ἕψω . ὁ ἐκ ὁ τοιόσδε σκευή ἀναβρομέω ζωμός πυκνός ὁ ζωμήρυσις καταμείγνυμι , μηδείς ἕτερος ἐπεγχέω , ἀλλά αὐτός ἀπό αὐτός ἀρύω πρός ὁ μηδείς ὑπερζέω ὁ πιμελής . διό καί φημί , ʽ καταπνίγω ὁ ὑπερζέω ἐπιτίθημι πῶμα ὁ γάρ κρίμνον οὕτως φωκτός γίγνομαι ἀνοιδέω · τελευταῖος δέ πρᾶος χλιαρός γίγνομαι κοῖλος προσφέρω ὁ μύστρος . ἀλλά μήν καί Ἱππόλοχος ὁ Μακεδών ἐν ὁ πρός Λυγκεύς ἐπιστολή διά ὅς ἐμφανίζω Μακεδονικός τις δεῖπνον πολυτέλεια ὁ πᾶς πανταχοῦ γίγνομαι ὑπερβάλλω , μνημονεύω ὡς ἕκαστος ὁ δειπνέω δίδωμι μύστρος χρύσεος , ἐπεί δέ φιλάρχαιος εἰμί ἐθέλω καί οὐδείς φημί φθέγγομαι ὅς μή ὁ Ἀττικός εἰμί φωνή , ὦ φίλος , τίς εἰμί ὅς λέγω Νικοφῶν ὁ ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία ποιητής ἐν ὁ Χειρογάστωρ ; ἐγώ γάρ καί οὗτος εὑρίσκω μνημονεύω ὁ μύστρος ὅταν λέγω · μεμβραδοπώλης , ἀνθρακοπώλης , ἰσχαδοπώλης , διφθεροπώλης , ἀλφιτοπώλης , μυστριοπώλης , βιβλιοπώλης , κοσκινοπώλης , ἐγκριδοπώλης , σπερματοπώλης . τίς γάρ ἄν εἰμί ὁ μυστριοπώλης ἀλλά ἤ ὁ ὁ μύστρον πωλέω ; μανθάνω οὖν ἐκ οὗτος , ὦ καλός ἐγώ Συραττικός , ὁ ὁ μύστρος χρῆσις ἐμφορέω ὁ χόνδρος , ἵνα μή λέγω ἒ ἄκικυς εἰμί ὀλιγοδρανέω