athenaeus-soph.deipnosophistae 1.4
εἶτα εἰσβάλλει μετ’ ὀλίγον εἰς τὸν τοῦ Λαρηνσίου ἔπαινον καὶ λέγει · ὃς ὑπὸ φιλοτιμίας πολλοὺς τῶν ἀπὸ παιδείας συναθροίζων οὐ μόνον τοῖς ἄλλοις ἀλλὰ καὶ λόγοις εἱστία , τὰ μὲν προβάλλων τῶν ἀξίων ζητήσεως , τὰ δὲ ἀνευρίσκων , οὐκ ἀβασανίστως οὐδ’ ἐκ τοῦ παρατυχόντος τὰς ζητήσεις ποιούμενος , ἀλλ’ ὡς ἔνι μάλιστα μετὰ κριτικῆς τινος καὶ Σωκρατικῆς ἐπιστήμης , ὡς πάντας θαυμάζειν τῶν ζητήσεων τὴν τήρησιν . λέγει δὲ αὐτὸν καὶ καθεσταμένον ἐπὶ τῶν ἱερῶν εἶναι καὶ θυσιῶν ὑπὸ τοῦ πάντα ἀρίστου βασιλέως Μάρκου καὶ μὴ ἔλαττον τῶν πατρίων τὰ τῶν Ἑλλήνων μεταχειρίζεσθαι . καλεῖ δὲ αὐτὸν καὶ Ἀστεροπαῖόν τινα ἐπ’ ἴσης ἀμφοτέρων τῶν φωνῶν προιστάμενον . λέγει δὲ αὐτὸν καὶ ἔμπειρον εἶναι ἱερουργιῶν τῶν νομισθεισῶν ὑπό τε τοῦ τῆς πόλεως ἐπωνύμου Ῥωμύλου καὶ Πομπιλίου Νουμᾶ καὶ ἐπιστήμονα νόμων πολιτικῶν . πάντα δὲ ταῦτα μόνον ἐξευρεῖν ἐκ παλαιῶν ψηφισμάτων καὶ δογμάτων τηρήσεως , ἔτι δὲ νόμων συναγωγῆς οὐκέτι διδάσκουσιν , ὡς τὰ Πινδάρου ὁ κωμῳδιοποιὸς Εὔπολίς φησιν , ἤδη κατασεσιγασμένων ὑπὸ τῆς τῶν πολλῶν ἀφιλοκαλίας . ἦν δέ , φησί , καὶ βιβλίων κτῆσις αὐτῷ ἀρχαίων Ἑλληνικῶν τοσαύτη ὡς ὑπερβάλλειν πάντας τοὺς ἐπὶ συναγωγῇ τεθαυμασμένους , Πολυκράτην τε τὸν Σάμιον καὶ Πεισίστρατον τὸν Ἀθηναίων τυραννήσαντα Εὐκλείδην τε τὸν καὶ αὐτὸν Ἀθηναῖον καὶ Νικοκράτην τὸν Κύπριον ἔτι τε τοὺς Περγάμου βασιλέας Εὐριπίδην τε τὸν ποιητὴν Ἀριστοτέλην τε τὸν φιλόσοφον καὶ Θεόφραστον καὶ τὸν τὰ τούτων διατηρήσαντα βιβλία Νηλέα · παρ’ οὗ πάντα φησί , πριάμενος ὁ ἡμεδαπὸς βασιλεὺς Πτολεμαῖος , Φιλάδελφος δὲ ἐπίκλην , μετὰ τῶν Ἀθήνηθεν καὶ τῶν ἀπὸ Ῥόδου εἰς τὴν καλὴν Ἀλεξάνδρειαν μετήγαγε . διόπερ ἐκεῖνα τῶν Ἀντιφάνους ἐρεῖ τις εἰς αὐτόν · ἀεὶ δὲ πρὸς Μούσαισι καὶ λόγοις πάρει , ὅπου τι σοφίας ἔργον ἐξετάζεται . ἀγλαίζεται δὲ καὶ μουσικᾶς ἐν ἀώτῳ οἷα παίζομεν φίλαν ἄνδρες ἀμφὶ θαμὰ τράπεζαν , κατὰ τὸν Θηβαῖον μελοποιόν . καὶ ἐπὶ τὰς ἑστιάσεις δὲ παρακαλῶν πατρίδα , φησί , τὴν Ῥώμην πᾶσιν ἀποφαίνει . τίς γὰρ τὰ οἴκοι ποθεῖ τούτῳ ξυνὼν ἀναπεπταμένην ἔχοντι τοῖς φίλοις τὴν οἰκίαν ; κατὰ γὰρ τὸν κωμῳδιοποιὸν Ἀπολλόδωρον · εἰς οἰκίαν ὅταν τις εἰσίῃ φίλου ἔστιν θεωρεῖν Νικοφῶν , τὴν τοῦ φίλου εὔνοιαν εὐθὺς εἰσιόντα τὰς θύρας . ὁ θυρωρὸς ἱλαρὸς πρῶτόν ἐστιν , ἡ κύων ἔσηνε καὶ προσῆλθ᾽ , ὑπαντήσας δέ τις δίφρον εὐθέως ἔθηκε , κἂν μηδεὶς λέγῃ μηδέν .
Lemmas: εἶτα εἰσβάλλω μετά ὀλίγος εἰς ὁ ὁ Λαρήνσιος ἔπαινος καί λέγω · ὅς ὑπό φιλοτιμία πολύς ὁ ἀπό παιδεία συναθροίζω οὐ μόνος ὁ ἄλλος ἀλλά καί λόγος ἑστιάω , ὁ μέν προβάλλω ὁ ἄξιος ζήτησις , ὁ δέ ἀνευρίσκω , οὐ ἀβασάνιστος οὐδέ ἐκ ὁ παρατυγχάνω ὁ ζήτησις ποιέω , ἀλλά ὡς ἔνειμι μάλα μετά κριτικός τις καί Σωκρατικός ἐπιστήμη , ὡς πᾶς θαυμάζω ὁ ζήτησις ὁ τήρησις . λέγω δέ αὐτός καί καθίστημι ἐπί ὁ ἱερός εἰμί καί θυσία ὑπό ὁ πᾶς ἀγαθός βασιλεύς Μάρκος καί μή ἐλαχύς ὁ πάτριος ὁ ὁ Ἕλλην μεταχειρίζω . καλέω δέ αὐτός καί Ἀστεροπαῖος τις ἐπί ἴσος ἀμφότερος ὁ φωνή προΐστημι . λέγω δέ αὐτός καί ἔμπειρος εἰμί ἱερουργία ὁ νομίζω ὑπό τε ὁ ὁ πόλις ἐπώνυμος Ῥωμύλος καί Πομπίλιος Νουμᾶς καί ἐπιστήμων νόμος πολιτικός . πᾶς δέ οὗτος μόνος ἐξευρίσκω ἐκ παλαιός ψήφισμα καί δόγμα τήρησις , ἔτι δέ νόμος συναγωγή οὐκέτι διδάσκω , ὡς ὁ Πίνδαρος ὁ κωμῳδιοποιός Εὔπολις φημί , ἤδη κατασιγάζω ὑπό ὁ ὁ πολύς ἀφιλοκαλία . εἰμί δέ , φημί , καί βιβλίον κτῆσις αὐτός ἀρχαῖος Ἑλληνικός τοσοῦτος ὡς ὑπερβάλλω πᾶς ὁ ἐπί συναγωγή θαυμάζω , Πολυκράτης τε ὁ Σάμιος καί Πεισίστρατος ὁ Ἀθηναῖος τυραννεύω Εὐκλείδης τε ὁ καί αὐτός Ἀθηναῖος καί Νικοκράτης ὁ Κύπριος ἔτι τε ὁ Πέργαμος βασιλεύς Εὐριπίδης τε ὁ ποιητής Ἀριστοτέλης τε ὁ φιλόσοφος καί Θεόφραστος καί ὁ ὁ οὗτος διατηρέω βιβλίον Νηλεύς · παρά ὅς πᾶς φημί , πρίαμαι ὁ ἡμεδαπός βασιλεύς Πτολεμαῖος , Φιλάδελφος δέ ἐπίκλην , μετά ὁ Ἀθῆναι καί ὁ ἀπό Ῥόδος εἰς ὁ καλός Ἀλεξάνδρεια μετάγω . διόπερ ἐκεῖνος ὁ Ἀντιφάνης λέγω τις εἰς αὐτός · ἀεί δέ πρός Μοῦσα καί λόγος παρέρχομαι , ὅπου τις σοφία ἔργον ἐξετάζω . ἀγλαίζω δέ καί μουσικός ἐν ἄωτον οἷος παίζω φίλος ἀνήρ ἀμφί θαμά τράπεζα , κατά ὁ Θηβαῖος μελοποιός . καί ἐπί ὁ ἑστίασις δέ παρακαλέω πατρίς , φημί , ὁ Ῥώμη πᾶς ἀποφαίνω . τίς γάρ ὁ οἴκοι ποθέω οὗτος σύνειμι ἀναπετάννυμι ἔχω ὁ φίλος ὁ οἰκία ; κατά γάρ ὁ κωμῳδιοποιός Ἀπολλόδωρος · εἰς οἰκία ὅταν τις εἰσέρχομαι φίλος εἰμί θεωρέω Νικοφῶν , ὁ ὁ φίλος εὔνοια εὐθύς εἰσέρχομαι ὁ θύρα . ὁ θυρωρός ἱλαρός πρῶτος εἰμί , ὁ κύων σαίνω καί προσέρχομαι , ὑπαντάω δέ τις δίφρος εὐθύς τίθημι , ἐάν μηδείς λέγω μηδείς .