athenaeus-soph.deipnosophistae 10.4
Θεαγένης δ’ ὁ Θάσιος ἀθλητὴς ταῦρον μόνος κατέφαγεν , ὡς Ποσείδιππός φησιν ἐν ἐπιγράμμασι καὶ περὶ συνθεσίης ἔφαγόν ποτε Μῃόνιον βοῦν πάτρη γὰρ βρώμην οὐκ ἂν ἐπέσχε Θάσος Θευγένει · ἅσσα φαγὼν · ἔτ’ ἐπῄτεον . εἵνεκα τούτου , χάλκεος ἑστήκω χεῖρα προισχόμενος . Μίλων δ’ ὁ Κροτωνιάτης , ὥς φησιν ὁ Ἱεραπολίτης Θεόδωρος ἐν τοῖς περὶ ἀγώνων , ἤσθιε μνᾶς κρεῶν εἴκοσι καὶ τοσαύτας ἄρτων οἴνου τε τρεῖς χοᾶς ἔπινεν . ἐν δὲ Ὀλυμπίᾳ ταῦρον ἀναθέμενος τοῖς ὤμοις τετραέτη καὶ τοῦτον περιενέγκας τὸ στάδιον μετὰ ταῦτα δαιτρεύσας μόνος αὐτὸν κατέφαγεν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ . Τίτορμός τε ὁ Αἰτωλὸς διηριστήσατο αὐτῷ βοῦν , ὡς ἱστορεῖ ὁ Αἰτωλὸς Ἀλέξανδρος . Φύλαρχος δέ φησιν ἐν τῇ γ’ τῶν ἱστοριῶν τὸν Μίλωνα ταῦρον καταφαγεῖν κατακλιθέντα πρὸ τοῦ βωμοῦ τοῦ Διός · διὸ καὶ ποιῆσαι εἰς αὐτὸν Δωριέα τὸν ποιητὴν τάδε · τοῖος ἔην Μίλων , ὅτ’ ἀπὸ χθονὸς ἤρατο βρῖθος , τετραέτη δαμάλην ἐν Διὸς εἰλαπίναις , ὤμοις δὲ κτῆνος τὸ πελώριον ὡς νέον ἄρνα ἤνεγκεν δι’ ὅλης κοῦφα πανηγύρεως . καὶ θάμβος μέν , ἀτὰρ τοῦδε πλέον ἤνυσε θαῦμα πρόσθεν Πισαίου , ξεῖνε , θυηπολίου · ὃν γὰρ ἐπόμπευσεν βοῦν ἄζυγον , εἰς κρέα τόνδε κόψας πάντα κατ’ οὖν μοῦνος ἐδαίσατό νιν . Ἀστυάναξ δ’ ὁ Μιλήσιος τρὶς Ὀλύμπια νικήσας κατὰ τὸ ἑξῆς παγκράτιον κληθείς ποτε ἐπὶ δεῖπνον ὑπὸ Ἀριοβαρζάνου τοῦ Πέρσου καὶ ἀφικόμενος ὑπέσχετο φαγεῖν πάντα τὰ πᾶσι παρασκευασθέντα καὶ κατέφαγε . τοῦ Πέρσου δ’ αὐτὸν ἀξιώσαντος , ὡς ὁ Θεόδωρος ἱστορεῖ , ἄξιόν τι ποιῆσαι τῶν κατὰ τὴν ἰσχὺν φακὸν τῆς κλίνης περίχαλκον ὄντα κλάσας ἐξέτεινε μαλάξας . τελευτήσαντος δ’ αὐτοῦ καὶ κατακαυθέντος οὐκ ἐχώρησε μία ὑδρία τὰ ὀστέα , μόλις δὲ δύο . καὶ τὰ τοῖς ἐννέα ἀνδράσι παρεσκευασμένα παρὰ τῷ Ἀριοβαρζάνῃ εἰς τὸ δεῖπνον μόνον καταφαγεῖν .
Lemmas: Θεαγένης δέ ὁ Θάσιος ἀθλητής ταῦρος μόνος κατεσθίω , ὡς Ποσείδιππος φημί ἐν ἐπίγραμμα καί περί συνθεσία ἐσθίω ποτέ Μῃόνιος βοῦς πάτρα γάρ βρώμη οὐ ἄν ἐπέχω Θάσος Θευγένης · ὅστις ἐσθίω · ἔτι ἐπαιτέω . ἕνεκα οὗτος , χάλκεος ἵστημι χείρ προίσχω . Μίλων δέ ὁ Κροτωνιάτης , ὡς φημί ὁ Ἱεραπολίτης Θεόδωρος ἐν ὁ περί ἀγών , ἐσθίω μνᾶ κρέας εἴκοσι καί τοσοῦτος ἄρτος οἶνος τε τρεῖς χοοῦς πίνω . ἐν δέ Ὀλυμπία ταῦρος ἀνατίθημι ὁ ὦμος τετραετής καί οὗτος περιφέρω ὁ στάδιον μετά οὗτος δαιτρεύω μόνος αὐτός κατεσθίω ἐν εἷς ἡμέρα . Τίτορμος τε ὁ Αἰτωλός διαριστάω αὐτός βοῦς , ὡς ἱστορέω ὁ Αἰτωλός Ἀλέξανδρος . Φύλαρχος δέ φημί ἐν ὁ γε ὁ ἱστορίη ὁ Μίλων ταῦρος κατεσθίω κατακλίνω πρό ὁ βωμός ὁ Ζεύς · διό καί ποιέω εἰς αὐτός Δωριεύς ὁ ποιητής ὅδε · τοῖος εἰμί Μίλων , ὅτε ἀπό χθών ἀείρω βρῖθος , τετραετής δαμάλη ἐν Ζεύς εἰλαπίνη , ὦμος δέ κτῆνος ὁ πελώριος ὡς νέος ἀρήν φέρω διά ὅλος κοῦφος πανήγυρις . καί θάμβος μέν , ἀτάρ ὅδε πολύς ἀνύω θαῦμα πρόσθεν Πισαῖος , ξένος , θυηπόλιον · ὅς γάρ πομπεύω βοῦς ἄζυγος , εἰς κρέας ὅδε κόπτω πᾶς κατά οὖν μόνος δαίνυμι νιν . Ἀστυάναξ δέ ὁ Μιλήσιος τρίς Ὀλυμπία νικάω κατά ὁ ἑξῆς παγκράτιον καλέω ποτέ ἐπί δεῖπνον ὑπό Ἀριοβαρζάνης ὁ Πέρσης καί ἀφικνέομαι ὑπισχνέομαι ἐσθίω πᾶς ὁ πᾶς παρασκευάζω καί κατεσθίω . ὁ Πέρσης δέ αὐτός ἀξιόω , ὡς ὁ Θεόδωρος ἱστορέω , ἄξιος τις ποιέω ὁ κατά ὁ ἰσχύς φακός ὁ κλίνη περίχαλκος εἰμί κλάω ἐκτείνω μαλάσσω . τελευτάω δέ αὐτός καί κατακαίω οὐ χωρέω εἷς ὑδρία ὁ ὀστέον , μόλις δέ δύο . καί ὁ ὁ ἐννέα ἀνήρ παρασκευάζω παρά ὁ Ἀριοβαρζάνης εἰς ὁ δεῖπνον μόνος κατεσθίω .