athenaeus-soph.deipnosophistae 5.52
καὶ μετ’ οὐ πολλὰς ἡμέρας τύραννον αὑτὸν ἀποδείξας ὁ φιλόσοφος καὶ τὸ τῶν Πυθαγορικῶν ἀναδείξας δόγμα τὸ περὶ τῆς ἐπιβουλῆς καὶ τί ἠβούλετο αὐτοῖς ἡ φιλοσοφία ἣν ὁ καλὸς Πυθαγόρας εἰσηγήσατο , καθάπερ ἱστόρησε Θεόπομπος ἐν ὀγδόῃ Φιλιππικῶν καὶ Ἕρμιππος ὁ Καλλιμάχειος , εὐθέως καὶ οὗτος τοὺς μὲν εὖ φρονοῦντας τῶν πολιτῶν—παρὰ τὰ Ἀριστοτέλους καὶ Θεοφράστου δόγματα · ὡς ἀληθῆ εἶναι τὴν παροιμίαν τὴν λέγουσαν ᾽μὴ παιδὶ μάχαιραν ᾽ ἐκποδὼν εὐθὺς ἐποιήσατο , φύλακας δ’ ἐπὶ τὰς πύλας κατέστησεν , ὡς νύκτωρ πολλοὺς τῶν Ἀθηναίων εὐλαβουμένους τὸ μέλλον κατά τῶν τειχῶν αὑτοὺς καθιμήσαντας φεύγειν . καὶ ὁ Ἀθηνίων ἱππέας ἐπαποστείλας οὓς μὲν ἐφόνευσεν , οὓς δὲ καὶ δεδεμένους κατήγαγε , δορυφόρους ἔχων πολλοὺς τῶν καταφρακτικῶν καλουμένων , συνάγων δὲ καὶ ἐκκλησίας πολλάκις τὰ Ῥωμαίων φρονεῖν προσεποιεῖτο καὶ πολλοῖς αἰτίας ἐπιφέρων ὡς διαπεμπομένοις πρὸς τοὺς φυγάδας καὶ νεωτερίζουσιν ἐφόνευεν αὐτούς · καὶ τὰς πύλας τριάκοντα καταστήσας ἐφ’ ἑκάστης οὔτ’ εἰσιέναι τὸν βουλόμενον οὔτ’ ἐξιέναι εἴα . ἀνελάμβανεν δὲ καὶ τὰς οὐσίας πολλῶν καὶ τοσαῦτα χρήματα συνήθροισεν ὡς καὶ φρέατα πληρῶσαι πλείονα , ἐξαπέστειλεν δὲ καὶ ἐπὶ τὴν χώραν ὥσπερ ὁδοιδόκους τῶν ἀποχωρούντων , οἵτινες αὐτοὺς ἀνῆγον ὡς αὐτὸν καὶ ἀκρίτους ἀπώλλυεν προβασανίσας καὶ στρεβλώσας . πολλοῖς δὲ καὶ προδοσίας δίκας ἐπῆγεν ὡς τοῖς φυγάσι περὶ καθόδου συνεργοῦσιν ὧν οἱ μὲν διὰ τὸν φόβον πρὸ τῆς κρίσεως ἔφευγον , οἱ δ’ ἐν τοῖς δικαστηρίοις κατεδικάζοντο , αὐτοῦ τὰς ψήφους φέροντος . ἐνειργάσατο δ’ ἐν τῇ πόλει καὶ τῶν πρὸς τὸ ζῆν ἀναγκαίων ἔνδειαν , κριθίδια καὶ πυροὺς ὀλίγους διαμετρῶν . ἐξέπεμπε δὲ καὶ ἐπὶ τῆς χώρας ὁπλίτας τοὺς θηρεύσοντας , εἴ τις τῶν ἀνακεχωρηκότων ἐντός ἐστι τῶν ὅρων ἢ τῶν Ἀθηναίων τις εἰς τὴν ὑπερόριον ἀποδημεῖ · καὶ τὸν ληφθέντα ἀπετυμπάνιζεν , ὧν ἐνίους καὶ προκατανάλισκε ταῖς βασάνοις , ἐκήρυσσέν τε δύντος ἡλίου πάντας οἰκουρεῖν καὶ μετὰ λυχνοφόρου μηδένα φοιτᾶν .
Lemmas: καί μετά οὐ πολύς ἡμέρα τύραννος ἑαυτοῦ ἀποδείκνυμι ὁ φιλόσοφος καί ὁ ὁ Πυθαγορικός ἀναδείκνυμι δόγμα ὁ περί ὁ ἐπιβουλή καί τίς βούλομαι αὐτός ὁ φιλοσοφία ὅς ὁ καλός Πυθαγόρας εἰσηγέομαι , καθά ἱστορέω Θεόπομπος ἐν ὄγδοος Φιλιππικός καί Ἕρμιππος ὁ Καλλιμάχειος , εὐθύς καί οὗτος ὁ μέν εὖ φρονέω ὁ πολιτῶν—παρὰ ὁ Ἀριστοτέλης καί Θεόφραστος δόγμα · ὡς ἀληθής εἰμί ὁ παροιμία ὁ λέγω ἐμός παῖς μάχαιρα ἒ ἐκποδών εὐθύς ποιέω , φύλαξ δέ ἐπί ὁ πύλη καθίστημι , ὡς νύκτωρ πολύς ὁ Ἀθηναῖος εὐλαβέομαι ὁ μέλλω κατά ὁ τεῖχος ἑαυτοῦ καθιμάω φεύγω . καί ὁ Ἀθηνίων ἱππεύς ἐπαποστέλλω ὅς μέν φονεύω , ὅς δέ καί δέω κατάγω , δορυφόρος ἔχω πολύς ὁ καταφρακτικός καλέω , συνάγω δέ καί ἐκκλησία πολλάκις ὁ Ῥωμαῖος φρονέω προσποιέω καί πολύς αἰτία ἐπιφέρω ὡς διαπέμπω πρός ὁ φυγάς καί νεωτερίζω φονεύω αὐτός · καί ὁ πύλη τριάκοντα καθίστημι ἐπί ἕκαστος οὔτε εἰσέρχομαι ὁ βούλομαι οὔτε ἐξέρχομαι ἐάω . ἀναλαμβάνω δέ καί ὁ οὐσία πολύς καί τοσοῦτος χρῆμα συναθροίζω ὡς καί φρέαρ πληρόω πολύς , ἐξαποστέλλω δέ καί ἐπί ὁ χώρα ὥσπερ ὁδοιδόκος ὁ ἀποχωρέω , ὅστις αὐτός ἀνάγω ὡς αὐτός καί ἄκριτος ἀπόλλυμι προβασανίζω καί στρεβλόω . πολύς δέ καί προδοσία δίκη ἐπάγω ὡς ὁ φυγάς περί κάθοδος συνεργέω ὅς ὁ μέν διά ὁ φόβος πρό ὁ κρίσις φεύγω , ὁ δέ ἐν ὁ δικαστήριον καταδικάζω , αὐτός ὁ ψῆφος φέρω . ἐνεργάζομαι δέ ἐν ὁ πόλις καί ὁ πρός ὁ ζάω ἀναγκαῖος ἔνδεια , κριθίδιον καί πυρός ὀλίγος διαμετρέω . ἐκπέμπω δέ καί ἐπί ὁ χώρα ὁπλίτης ὁ θηρεύω , εἰ τις ὁ ἀναχωρέω ἐντός εἰμί ὁ ὅρος ἤ ὁ Ἀθηναῖος τις εἰς ὁ ὑπερόριος ἀποδημέω · καί ὁ λαμβάνω ἀποτυμπανίζω , ὅς ἔνιοι καί προκαταναλίσκω ὁ βάσανος , κηρύσσω τε δύω ἥλιος πᾶς οἰκουρέω καί μετά λυχνοφόρος μηδείς φοιτάω .