athenaeus-soph.deipnosophistae 15.9
καὶ ὁ Δημόκριτος ἀλλ’ ἵνα κἀγώ , φησίν , μνημονεύσω τῶν τοῦ Χαλκοῦ ποιητοῦ καὶ ῥήτορος Διονυσίου Χαλκοῦς δὲ προσηγορεύθη διὰ τὸ συμβουλεῦσαι Ἀθηναίοις χαλκῷ νομίσματι χρήσασθαι , καὶ τὸν λόγον τοῦτον ἀνέγραψε Καλλίμαχος ἐν τῇ τῶν Ῥητορικῶν Ἀναγραφῇ λέξω τι καὶ αὐτὸς ἐκ τῶν Ἐλεγείων σὺ δέ , ὦ Θεόδωρε τοῦτο γάρ σου τὸ κύριον ὄνομα , δέχου τήνδε προπινομένην τὴν ἀπ’ ἐμοῦ ποίησιν . ἐγὼ δ’ ἐπιδέξια πέμπω σοὶ πρώτῳ Χαρίτων ἐγκεράσας χάριτας . καὶ σὺ λαβὼν τόδε δῶρον ἀοιδὰς ἀντιπρόπιθι , συμπόσιον κοσμῶν καὶ τὸ σὸν εὖ θέμενος , φὴς οὖν διὰ τί , τῶν ἐστεφανωμένων ἐὰν λύηται ὁ στέφανος , ἐρᾶν λέγονται ; πότερον ὅτι ὁ ἔρως τοῦ τῶν ἐρώντων ἤθους περιαιρεῖται τὸν κόσμον , διὰ τοῦτο τὴν τοῦ ἐπιφανοῦς κόσμου περιαίρεσιν φρυκτόν τινα , φησὶ Κλέαρχος ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν , καὶ σημεῖον νομίζουσιν τοῦ καὶ τὸν τοῦ ἤθους κόσμον περιῃρῆσθαι τοὺς τοιούτους , ἢ καθάπερ ἐπὶ τῆς μαντικῆς ἄλλα πολλά , καὶ τοῦτο σημειοῦνταί τινες ; ὁ γὰρ ἐκ τοῦ στεφάνου κόσμος οὐδὲν ἔχων μόνιμον σημεῖόν ἐστι πάθους ἀβεβαίου μὲν κεκαλλωπισμένου δέ . τοιοῦτος δ’ ἐστὶν ὁ ἔρως · οὐδένες γὰρ μᾶλλον τῶν ἐν τῷ ἐρᾶν ὄντων καλλωπίζονται · εἰ μὴ ἄρα ἡ φύσις οἱονεί τι δαιμόνιον δικαίως βραβεύουσα τῶν πραγμάτων ἕκαστον οἴεται δεῖν τοὺς ἐρῶντας μὴ στεφανοῦσθαι πρὶν κρατήσωσιν τοῦ ἔρωτος · τοῦτο δ’ ἔστιν ὅταν κατεργασάμενοι τὸν ἐρώμενον ἀπαλλαγῶσιν τῆς ἐπιθυμίας , τὴν ἀφαίρεσιν οὖν τοῦ στεφάνου σημεῖον τοῦ ἔτι ἐν τῷ διαγωνίζεσθαι εἶναι ποιούμεθα . ἢ ὁ Ἔρως αὐτὸς οὐκ ἐῶν καθ’ αὑτοῦ στεφανοῦσθαι καὶ ἀνακηρύττεσθαι τῶν μὲν τὸν στέφανον περιαιρεῖ , τοῖς δὲ λοιποῖς ἐνδίδωσιν αἴσθησιν μηνύων ὅτι ἡττῶνται ὑπὸ αὐτοῦ · δι’ ὃ ἐρᾶν οἱ λοιποὶ τοὺς τοιούτους φασίν . ἢ ὅτι λύεται μὲν πᾶν τὸ δεδεμένον , ὁ δὲ ἔρως στεφανουμένων τινῶν δεσμός ἐστιν οὐθένες γὰρ ἄλλοι τῶν δεδεμένων περὶ τὸ στεφανοῦσθαι σπουδάζουσιν πλὴν οἱ ἐρῶντεσ᾽ , τὴν τοῦ στεφάνου δὴ λύσιν σημεῖον τοῦ περὶ τὸν ἔρωτα δεσμοῦ νομίζοντες ἐρᾶν φασιν τοὺς τοιούτους ; ἢ διὰ τὸ πολλάκις τοὺς ἐρῶντας διὰ τὴν πτοίησιν , ὡς ἔοικεν , στεφανουμένους περιρρεῖν αὑτῶν τὸν στέφανον , ἀντιστρέφομεν τῇ ὑπονοίᾳ τὸ πάθος , ὡς οὐκ ἄν ποτε τοῦ στεφάνου περιρρέοντος εἰ μὴ ἤρων ; ἢ ὅτι ἀναλύσεις περὶ μόνους μάλιστα τοὺς ἐρῶντας καὶ καταδεδεμένους γίνονται , τὴν δὲ τοῦ στεφάνου ἀνάλυσιν καταδεδεμένων τινῶν εἶναι νομίζοντες ἐρᾶν φασι τοὺς τοιούτους ; καταδέδενται γὰρ οἱ ἐρῶντες . εἰ μὴ ἄρα διὰ τὸ κατεστέφθαι τῷ ἔρωτι τοὺς ἐρῶντας οὐκ ἐπίμονος αὐτῶν ὁ στέφανος γίνεται · χαλεπὸν γὰρ ἐπὶ μεγάλῳ καὶ θείῳ στεφάνῳ μικρὸν καὶ τὸν τυχόντα μεῖναι . στεφανοῦσιν δὲ τὰς τῶν ἐρωμένων θύρας ἤτοι τιμῆς χάριν , καθαπερεί τινος θεοῦ τὰ πρόθυρα , ἢ οὐ τοῖς ἐρωμένοις ἀλλὰ τῷ Ἔρωτι ποιούμενοι τὴν τῶν στεφάνων ἀνάθεσιν , ὡς τοῦ μὲν Ἔρωτος τὸν ἐρώμενον ἄγαλμα , τούτου δὲ ναὸν ὄντα τὴν οἴκησιν στεφανοῦσιν . διὰ ταῦτα δὲ καὶ θύουσιν ἔνιοι ἐπὶ ταῖς τῶν ἐρωμένων θύραις · ἢ μᾶλλον ὑφ’ ὧν οἴονταί τε καὶ πρὸς ἀλήθειαν τὸν τῆς ψυχῆς κόσμον ἐσκύλευνται , καὶ τούτοις καὶ τὸν τοῦ σώματος κόσμον ὑπὸ τοῦ πάθους ἐξαγόμενοι , καὶ σκυλεύοντες ἑαυτοὺς , ἀνατιθέασιν . πᾶς δ’ ὁ ἐρῶν τοῦτο δρᾷ μὲν παρόντος μὴ παρόντος δὲ τοῦ ἐρωμένου τῷ ἐμποδὼν ποιεῖται τὴν ἀνάθεσιν . ὅθεν Λυκοφρονίδης τὸν ἐρῶντα ἐκεῖνον αἰπόλον ἐποίησε λέγοντα · τόδ’ ἀνατίθημί σοι ῥόδον , καλὸν ἀνάθημα · καὶ πέδιλα καὶ κυνέαν καὶ τὰν θηροφόνον λογχίδ᾽ , ἐπεί μοι νόος ἄλλᾳ κέχυται ἐπὶ τὰν Χάρισι φίλαν παῖδα καὶ καλάν .
Lemmas: καί ὁ Δημόκριτος ἀλλά ἵνα ἐγώ , φημί , μνημονεύω ὁ ὁ Χαλκοῦς ποιητής καί ῥήτωρ Διονύσιος Χαλκοῦς δέ προσαγορεύω διά ὁ συμβουλεύω Ἀθηναῖος χάλκεος νόμισμα χράω , καί ὁ λόγος οὗτος ἀναγράφω Καλλίμαχος ἐν ὁ ὁ Ῥητορικόν Ἀναγραφή λέγω τις καί αὐτός ἐκ ὁ Ἐλεγεῖον σύ δέ , ὦ Θεόδωρος οὗτος γάρ σύ ὁ κύριος ὄνομα , δέχομαι ὅδε προπίνω ὁ ἀπό ἐγώ ποίησις . ἐγώ δέ ἐπιδέξιος πέμπω σύ πρῶτος Χάρις ἐγκεράννυμι χάρις . καί σύ λαμβάνω ὅδε δῶρον ἀοιδή ἀντιπροπίνω , συμπόσιον κοσμέω καί ὁ σός εὖ τίθημι , φημί οὖν διά τίς , ὁ στεφανόω ἐάν λύω ὁ στέφανος , ἐράω λέγω ; πότερος ὅτι ὁ ἔρως ὁ ὁ ἐράω ἦθος περιαιρέω ὁ κόσμος , διά οὗτος ὁ ὁ ἐπιφανής κόσμος περιαίρεσις φρυκτός τις , φημί Κλέαρχος ἐν πρῶτος Ἐρωτικός , καί σημεῖον νομίζω ὁ καί ὁ ὁ ἦθος κόσμος περιλέγω ὁ τοιοῦτος , ἤ καθά ἐπί ὁ μαντικός ἄλλος πολύς , καί οὗτος σημειόω τις ; ὁ γάρ ἐκ ὁ στέφανος κόσμος οὐδείς ἔχω μόνιμος σημεῖον εἰμί πάθος ἀβέβαιος μέν καλλωπίζω δέ . τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ἔρως · οὐδείς γάρ μάλα ὁ ἐν ὁ ἐράω εἰμί καλλωπίζω · εἰ μή ἄρα ὁ φύσις οἱονεί τις δαιμόνιον δίκαιος βραβεύω ὁ πρᾶγμα ἕκαστος οἴομαι δέω ὁ ἐράω μή στεφανόω πρίν κρατέω ὁ ἔρως · οὗτος δέ εἰμί ὅταν κατεργάζομαι ὁ ἐράω ἀπαλλάσσω ὁ ἐπιθυμία , ὁ ἀφαίρεσις οὖν ὁ στέφανος σημεῖον ὁ ἔτι ἐν ὁ διαγωνίζομαι εἰμί ποιέω . ἤ ὁ Ἔρως αὐτός οὐ ἐάω κατά ἑαυτοῦ στεφανόω καί ἀνακηρύσσω ὁ μέν ὁ στέφανος περιαιρέω , ὁ δέ λοιπός ἐνδίδωμι αἴσθησις μηνύω ὅτι ἡσσάομαι ὑπό αὐτός · διά ὅς ἐράω ὁ λοιπός ὁ τοιοῦτος φημί . ἤ ὅτι λύω μέν πᾶς ὁ δέω , ὁ δέ ἔρως στεφανόω τις δεσμός εἰμί οὐθένες γάρ ἄλλος ὁ δέω περί ὁ στεφανόω σπουδάζω πλήν ὁ ἐνρᾶντεσ’ω , ὁ ὁ στέφανος δή λύσις σημεῖον ὁ περί ὁ ἔρως δεσμός νομίζω ἐράω φημί ὁ τοιοῦτος ; ἤ διά ὁ πολλάκις ὁ ἐράω διά ὁ πτοίησις , ὡς ἔοικα , στεφανόω περιρρέω ἑαυτοῦ ὁ στέφανος , ἀντιστρέφω ὁ ὑπόνοια ὁ πάθος , ὡς οὐ ἄν ποτέ ὁ στέφανος περιρρέω εἰ μή ἐράω ; ἤ ὅτι ἀνάλυσις περί μόνος μάλα ὁ ἐράω καί καταδέω γίγνομαι , ὁ δέ ὁ στέφανος ἀνάλυσις καταδέω τις εἰμί νομίζω ἐράω φημί ὁ τοιοῦτος ; καταδέω γάρ ὁ ἐράω . εἰ μή ἄρα διά ὁ καταστέφω ὁ ἔρως ὁ ἐράω οὐ ἐπίμονος αὐτός ὁ στέφανος γίγνομαι · χαλεπός γάρ ἐπί μέγας καί θεῖος στέφανος μικρός καί ὁ τυγχάνω μένω . στεφανόω δέ ὁ ὁ ἐράω θύρα ἤτοι τιμή χάριν , καθαπερεί τις θεός ὁ πρόθυρον , ἤ οὐ ὁ ἐράω ἀλλά ὁ Ἔρως ποιέω ὁ ὁ στέφανος ἀνάθεσις , ὡς ὁ μέν Ἔρως ὁ ἐράω ἄγαλμα , οὗτος δέ ναός εἰμί ὁ οἴκησις στεφανόω . διά οὗτος δέ καί θύω ἔνιοι ἐπί ὁ ὁ ἐράω θύρα · ἤ μάλα ὑπό ὅς οἴομαι τε καί πρός ἀλήθεια ὁ ὁ ψυχή κόσμος σκυλεύω , καί οὗτος καί ὁ ὁ σῶμα κόσμος ὑπό ὁ πάθος ἐξάγω , καί σκυλεύω ἑαυτοῦ , ἀνατίθημι . πᾶς δέ ὁ ἐράω οὗτος δράω μέν πάρειμι μή πάρειμι δέ ὁ ἐράω ὁ ἐμποδών ποιέω ὁ ἀνάθεσις . ὅθεν Λυκοφρονίδης ὁ ἐράω ἐκεῖνος αἰπόλος ποιέω λέγω · ὅδε ἀνατίθημι σύ ῥόδος , καλός ἀνάθημα · καί πέδιλον καί κυνέα καί ὁ θηροφόνος λογχίς , ἐπεί ἐγώ νόος ἄλλος χέω ἐπί ὁ Χάρις φίλος παῖς καί καλός .