athenaeus-soph.deipnosophistae 13.43
καὶ ἄλλων δὲ ἑταιρῶν ἀπομνημονεύματα ὁ Μάχων συνήγαγεν , ὧν οὐκ ἄκαιρόν ἐστιν κατὰ τὸ ἑξῆς μνημονεῦσαι . Γναθαίνης μὲν οὕτως · παρὰ Γναθαίνῃ Δίφιλος πίνων ποτὲ ψυχρὸν γ᾽ , ἔφη , τἀγγεῖον , ὦ Γνάθαιν᾽ , ἔχεις . τῶν σῶν γάρ , εἶπεν , ἐπιμελῶς , ὦ Δίφιλε , εἰς αὐτὸ γ’ αἰεὶ δραμάτων ἐμβάλλομεν . πρὸς τὴν Γνάθαιναν Δίφιλος κληθείς ποτε ἐπὶ δεῖπνον , ὡς λέγουσι , τοῖς Ἀφροδισίοις , τιμώμενος μάλιστα τῶν ἐρωμένων （ ἥσθε δ’ ὑπ’ αὐτῆς ἐκτενῶς ἀγαπώμενοσ ） παρῆν ἔχων δύο Χῖα , Θάσια τέτταρα , μύρον , στεφάνους , τραγήματ᾽ , ἔριφον , ταινίας , ὄψον , μάγειρον , τὰ μετὰ ταῦτ’ αὐλητρίδα . καὶ τῶν ἐραστῶν Συριακοῦ τινος ξένου πέμψαντος αὐτῇ χιόνα σαπέρδην θ’ ἕνα , αἰσχυνομένη τὰ δῶρα μή τις καταμάθῃ φυλαττομένη τε πολὺ μάλιστα Δίφιλον μὴ δῷ δίκην μετὰ ταῦτα κωμῳδουμένη , τὸ μὲν τάριχος εἶπε ταχέως ἀποφέρειν πρὸς τοὺς σπανίζειν ὁμολογουμένους · ἁλῶν , τὴν χιόνα δ’ εἰς τὸν ἄκρατον ἐνσεῖσαι λάθρᾳ τῷ παιδὶ τ’ ἐπέταξ’ ἐγχέανθ’ ὅσον δέκα κυάθους προσενεγκεῖν Διφίλῳ ποτήριον , ὑπερηδέως δὲ τὴν κύλικ’ ἐκπιὼν ἄφνω καὶ τὸ παράδοξον καταπλαγεὶς ὁ Δίφιλος νὴ τὴν Ἀθηνᾶν καὶ θεούς , ψυχρὸν γ᾽ , ἔφη , Γνάθαιν᾽ , ἔχεις τὸν λάκκον ὁμολογουμένως ἡ δ’ εἶπε τῶν σῶν δραμάτων γὰρ ἐπιμελῶς εἰς αὐτὸν αἰεὶ τοὺς προλόγους ἐμβάλλομεν . μαστιγίας μώλωπας ὑψηλοὺς ἔχων μετὰ τῆς Γναθαίνης ἀπὸ τύχης ἀνεπαύετο . περιλαμβάνουσα δ’ αὐτόν , ὡς ἀνώμαλον τὸ νῶτον εἶχε παντελῶς , τάλαν , τάλαν ἄνερ , πόθεν ἔχεις ταῦτ᾽ , ἔφη , τὰ τραύματα ; κἀκεῖνος αὐτῇ συντόμως ἀπεκρίνατο ὅτι παῖς ποτ’ ὢν ἀνείλατ’ εἰς πυρὰν ὅτε παίζων μετά τινων ἡλικιωτῶν ἐνέπεσεν . ναὶ τὴν φίλην Δήμητρα , δικαίως τοι δέρος , ἄνθρωπε , φησίν , ἐξεδάρης ἀκόλαστος ὤν . παρὰ Δεξιθέᾳ δειπνοῦσα θᾐταίρᾳ ποτὲ Γνάθαινα , τοὔψον ἀποτιθείσης πᾶν σχεδὸν τῆς Δεξιθέας τῇ μητρί , νὴ τὴν Ἄρτεμιν , εἰ , φησίν , ᾔδειν , ἡ Γνάθαινα , τοῦτ’ ἐγώ , τῇ μητρὶ συνεδείπνουν ἄν , οὐχὶ σοί , γύναι . ἐπεὶ προέβη τοῖς ἔτεσιν ἡ Γνάθαινα καὶ ἤδη τελέως ἦν ὁμολογουμένη σορός , εἰς τὴν ἀγορὰν λέγουσιν αὐτὴν ἐξίναι καὶ τοὔψον ἐφορᾶν καὶ πολυπραγμονεῖν πόσου πωλεῖθ’ ἕκαστον . εἶτ’ ἰδοῦσα κατὰ τύχην ἱστῶντα κρεοπώλην τιν’ ἀστεῖον πάνυ τῇ θ’ ἡλικίᾳ σφόδρα νέον ὦ πρὸς τῶν θεῶν , μειράκιον , ὁ καλός , φησί , πῶς ἵστης ; φράσον . ὁ δὲ μειδιάσας κύβδ᾽ , ἔφη , τριωβόλου . τίς δ’ οὑπιτρέψων ἐστί σοι , φησίν , τάλαν , ὄντα γ’ ἐν Ἀθήναις Καρικοῖς χρῆσθαι σταθμοῖς ; Στρατοκλῆς δύ’ ἐρίφους προῖκ’ ἐδίδου τοῖς γνωρίμοις λοπάδας δ’ ἐνάλμους ἐπισυνήρτυεν , δοκῶν καὶ διψᾶν ὑποδιπλοῦσθ’ ἂν εἰς τὴν αὔριον τοῖς ἐπισυνάπτειν βουλομένοις τὸν ἑωθινόν , μακρὰς δὲ πράττειν εἰς τὰ λοιπὰ ξυμβολάς . Γνάθαινα δ’ αὑτῆς εἶπε πρὸς ἐραστήν τινα στραγγευόμενον ὁρῶσα περὶ τὰς συμβολάς , Στρατοκλῆς ἐπ’ ἐρίφοις , φησί , χειμῶνας ποιεῖ . ἰδοῦσ’ ἔφηβον ἡ Γνάθαιν᾽ ἰσχνὸν πάνυ καὶ μέλανα λεπτὸν θ᾽ , ὡς ἔοιχ᾽ , ὑπερβολῇ καὶ λαπαρόν , ἔτι δὲ τῶν ἐφήβων βραχύτερον , ἔσκωπτεν εἰς Ἄδωνιν . ἀναγώγως δέ πως τοῦ μειρακίσκου καὶ τυραννικώτερον αὐτῇ συναντήσαντος ἐμβλέψασα τῇ θυγατρὶ μετ’ αὐτῆς συμπορευομένῃ λέγει · δικαιότερον ἦν , ὦ τέκνον , νὴ τὼ θεώ λέγουσι Ποντικόν τι μειρακύλλιον ἀναπαυόμενον μετὰ τῆς Γναθαίνης ἀξιοῦν πρῷον γενόμενον , ὥστε τὴν πυγὴν ἅπαξ αὐτῷ παρασχεῖν τὴν δὲ τοῦτ’ εἰπεῖν τάλαν , ἔπειτα τὴν πυγήν με νῦν αἰτεῖς , ὅτε τὰς ὗς ἐπὶ νομὴν καιρός ἐστιν ἐξάγειν ;
Lemmas: καί ἄλλος δέ ἑταίρα ἀπομνημόνευμα ὁ Μάχων συνάγω , ὅς οὐ ἄκαιρος εἰμί κατά ὁ ἑξῆς μνημονέω . Γνάθαινα μέν οὕτως · παρά Γνάθαινα Δίφιλος πίνω ποτέ ψυχρός γε , φημί , ἀγγεῖον , ὦ Γνάθαινα , ἔχω . ὁ σός γάρ , λέγω , ἐπιμελής , ὦ Δίφιλος , εἰς αὐτός γε ἀεί δρᾶμα ἐμβάλλω . πρός ὁ Γνάθαινα Δίφιλος καλέω ποτέ ἐπί δεῖπνον , ὡς λέγω , ὁ Ἀφροδίσιος , τιμάω μάλα ὁ ἐράω （ ἥδομαι δέ ὑπό αὐτός ἐκτενής ἀγαπάζω ） πάρειμι ἔχω δύο Χῖος , Θάσιος τέσσαρες , μύρον , στέφανος , τράγημα , ἔριφος , ταινία , ὄψον , μάγειρος , ὁ μετά οὗτος αὐλητρίς . καί ὁ ἐραστός Συριακός τις ξένος πέμπω αὐτός χιών σαπέρδης τε εἷς , αἰσχύνω ὁ δῶρον μή τις καταμανθάνω φυλάσσω τε πολύς μάλα Δίφιλος μή δίδωμι δίκη μετά οὗτος κωμῳδέω , ὁ μέν τάριχος λέγω ταχύς ἀποφέρω πρός ὁ σπανίζω ὁμολογέω · ἅλς , ὁ χιών δέ εἰς ὁ ἄκρατος ἐνσείω λάθρῃ ὁ παῖς τε ἐπιτάσσω ἐγχέω ὅσος δέκα κύαθος προσφέρω Δίφιλος ποτήριον , ὑπέρηδυς δέ ὁ κύλιξ ἐκπίνω ἄφνω καί ὁ παράδοξος καταπλήσσω ὁ Δίφιλος νή ὁ Ἀθήνη καί θεός , ψυχρός γε , φημί , Γνάθαινα , ἔχω ὁ λάκκος ὁμολογουμένως ὁ δέ λέγω ὁ σός δρᾶμα γάρ ἐπιμελής εἰς αὐτός ἀεί ὁ πρόλογος ἐμβάλλω . μαστιγίας μώλωψ ὑψηλός ἔχω μετά ὁ Γνάθαινα ἀπό τύχη ἀναπαύω . περιλαμβάνω δέ αὐτός , ὡς ἀνώμαλος ὁ νῶτον ἔχω παντελής , τάλας , τάλας ἀνήρ , πόθεν ἔχω οὗτος , φημί , ὁ τραῦμα ; ἐκεῖνος αὐτός σύντομος ἀποκρίνω ὅτι παῖς ποτέ εἰμί ἀνειλέω εἰς πυρή ὅτε παίζω μετά τις ἡλικιώτης ἐμπίπτω . ναί ὁ φίλος Δημήτηρ , δίκαιος τοι δέρος , ἄνθρωπος , φημί , ἐκδέρω ἀκόλαστος εἰμί . παρά Δεξιθέη δειπνέω ἑταίρα ποτέ Γνάθαινα , ὄψον ἀποτίθημι πᾶς σχεδόν ὁ Δεξιθέη ὁ μήτηρ , νή ὁ Ἄρτεμις , εἰ , φημί , οἶδα , ὁ Γνάθαινα , οὗτος ἐγώ , ὁ μήτηρ συνδειπνέω ἄν , οὐ σύ , γυνή . ἐπεί προβαίνω ὁ ἔτος ὁ Γνάθαινα καί ἤδη τέλειος εἰμί ὁμολογέω σορός , εἰς ὁ ἀγορά λέγω αὐτός ἐξέρχομαι καί ὄψον ἐφοράω καί πολυπραγμονέω πόσος πωλέομαι ἕκαστος . εἶτα ὁράω κατά τύχη ἵστημι κρεοπώλης τις ἀστεῖος πάνυ ὁ τε ἡλικία σφόδρα νέος ὦ πρός ὁ θεός , μειράκιον , ὁ καλός , φημί , πῶς ἵστημι ; φράζω . ὁ δέ μειδιάω κύβδα , φημί , τριώβολον . τίς δέ ἐπιτρέπω εἰμί σύ , φημί , τάλας , εἰμί γε ἐν Ἀθῆναι Καρικός χράω σταθμός ; Στρατοκλῆς δύο ἔριφος προίξ δίδωμι ὁ γνώριμος λοπάς δέ ἔναλμος ἐπισυναρτύω , δοκέω καί δίψα ὑποδιπλόω ἄν εἰς ὁ αὔριον ὁ ἐπισυνάπτω βούλομαι ὁ ἑωθινός , μακρός δέ πράσσω εἰς ὁ λοιπός συμβολή . Γνάθαινα δέ ἑαυτοῦ λέγω πρός ἐραστής τις στραγγεύομαι ὁράω περί ὁ συμβολή , Στρατοκλῆς ἐπί ἔριφος , φημί , χειμών ποιέω . ὁράω ἔφηβος ὁ Γνάθαινα ἰσχνός πάνυ καί μέλας λεπτός τε , ὡς ἔοικα , ὑπερβολή καί λαπαρός , ἔτι δέ ὁ ἔφηβος βραχύς , σκώπτω εἰς Ἄδωνις . ἀνάγωγος δέ πως ὁ μειρακίσκος καί τυραννικός αὐτός συναντάω ἐμβλέπω ὁ θυγάτηρ μετά αὐτός συμπορεύομαι λέγω · δίκαιος εἰμί , ὦ τέκνον , νή ὁ θεός λέγω Ποντικός τις μειρακύλλιον ἀναπαύω μετά ὁ Γνάθαινα ἀξιόω πρώϊος γίγνομαι , ὥστε ὁ πυγή ἅπαξ αὐτός παρέχω ὁ δέ οὗτος λέγω τάλας , ἔπειτα ὁ πυγή ἐγώ νῦν αἰτέω , ὅτε ὁ ὗς ἐπί νομή καιρός εἰμί ἐξάγω ;