athenaeus-soph.deipnosophistae 12.12
πρῶτοι δὲ Λυδοὶ καὶ τὴν καρύκην ἐξεῦρον , περὶ ἧς τῆς σκευασίας οἱ τὰ Ὀψαρτυτικὰ συνθέντες εἰρήκασιν , Γλαῦκός τε ὁ Λοκρὸς καὶ Μίθαικος καὶ Διονύσιος Ἡρακλεῖδαί τε δύο γένος Συρακόσιοι καὶ Ἆγις καὶ Ἐπαίνετος καὶ Διονύσιος ἔτι τε Ἡγήσιππος καὶ Ἐρασίστρατος καὶ Εὐθύδημος καὶ Κρίτων , πρὸς τούτοις δὲ Στέφανος , ι Ἀρχύτας , Ἀκέστιος , Ἀκεσίας , Διοκλῆς , Φιλιστίων . τοσούτους γὰρ οἶδα γράψοντας Ὀψαρτυτικά . καὶ κάνδαυλον δέ τινα ἔλεγον οἱ Λυδοί , οὐχ ἕνα ἀλλὰ τρεῖς · οὕτως ἐξήσκηντο πρὸς τὰς ἡδυπαθείας . γίνεσθαι δ᾽ · αὐτόν φησιν ὁ Ταραντῖνος Ἡγήσιππος ἐξ ἑφθοῦ κρέως καὶ κνηστοῦ ἄρτου καὶ Φρυγίου τυροῦ ἀνήθου τε καὶ ζωμοῦ πίονος . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ Ἄλεξις ἐν Παννυχίδι ἢ Ἐρίθοις · μάγειρος δ’ ἐστὶν ὁ προσδιαλεγόμενος ὅτι δέ σοι παρὰ τοῦτο κάνδαυλόν τινα παραθήσομεν . β . κάνδαυλον ; οὐκ ἐδήδοκα κάνδαυλον οὐδ’ ἀκήκο’ οὐδεπώποτε . α . θαυμαστὸν ἐμὸν εὕρημα · πάνυ πολὺν δ’ ἐγὼ ἐὰν παραθῶ σοι , προσκατέδει τοὺς δακτύλους αὐτῷ γε χαίρων , χόρια μὲν ποιήσομεν β . ἄνθρωπε , ποίει λευκὰ καὶ βλέπ᾽ εἰς α . εἶτ’ ἀντακαῖον ἰχθύων τάριχος ἢ κρεῶν , βατανίων εὐθέως δίπυρον παραθήσω κᾠὸν ἐπιτετμημένον , πῦον , μέλιτος ὀξύβαφον ἐπὶ ταγηνιῶν , τυροῦ τροφάλια χλωρὰ Κυθνίου παρατεμὼν , βοτρύδιόν τι , χόριον , ἐν ποτηρίῳ γλυκὺν τὸ τοιοῦτον γὰρ ἀεί πως μέρος ἐπιπαίζεται , κεφαλὴ δὲ δείπνου γίνεται . β . ἄνθρωπ’ ἐπίπαιζε · μόνον ἀπαλλάγηθί μου , τοὺς σοὺς δὲ κανδαύλους λέγων καὶ χόρια καὶ βατάνια . πᾶσαν ἀφανιεῖς τὴν ἡδονήν . μνημονεύει τοῦ κανδαύλου καὶ Φιλήμων ἐν Παρεισιόντι οὕτως · τοὺς ἐν τῇ πόλει μάρτυρας ἔχω γὰρ ὅτι μόνος φύσκην ποιῶ , κάνδαυλον , ᾠόθριον ἐν στενῷ . τί γὰρ τούτων διάπτωμ’ ἐγένετ’ ἢ ἁμάρτημα τί ; καὶ Νικόστρατος ἐν Μαγείρῳ · ὃς μέλανα ποιεῖν ζωμὸν οὐκ ἠπίστατο , θρῖον δὲ καὶ κάνδαυλον . καὶ Μένανδρος Τροφωνίῳ · Ἰωνικὸς πλούταξ , ὑποστάσεις ποιῶν κάνδαυλον , ὑποβινητιῶντα βρώματα . καὶ εἰς τοὺς πολέμους δὲ ἐξιόντες οἱ Λυδοὶ παρατάττονται μετὰ συρίγγων καὶ αὐλῶν , ὥς φησιν Ἡρόδοτος . καὶ Λακεδαιμόνιοι δὲ μετ’ αὐλῶν ἐξορμῶσιν ἐπὶ τοὺς πολέμους , καθάπερ Κρῆτες μετὰ λύρας .
Lemmas: πρότερος δέ Λυδός καί ὁ καρύκη ἐξευρίσκω , περί ὅς ὁ σκευασία ὁ ὁ ὀψαρτυτικός συντίθημι λέγω , Γλαῦκος τε ὁ Λοκρός καί Μίθαικος καί Διονύσιος Ἡρακλείδης τε δύο γένος Συρακούσιος καί Ἄγις καί Ἐπαίνετος καί Διονύσιος ἔτι τε Ἡγήσιππος καί Ἐρασίστρατος καί Εὐθύδημος καί Κρίτων , πρός οὗτος δέ Στέφανος , ι Ἀρχύτας , Ἀκέστιος , Ἀκεσίας , Διοκλῆς , Φιλιστίων . τοσοῦτος γάρ οἶδα γράφω ὀψαρτυτικός . καί κάνδαυλος δέ τις λέγω ὁ Λυδός , οὐ εἷς ἀλλά τρεῖς · οὕτως ἐξασκέω πρός ὁ ἡδυπάθεια . γίγνομαι δέ · αὐτός φημί ὁ Ταραντῖνος Ἡγήσιππος ἐκ ἑφθός κρέας καί κνηστός ἄρτος καί φρύγιος τυρός ἄνηθον τε καί ζωμός πίων . μνημονεύω δέ αὐτός Ἄλεξις ἐν παννύχιος ἤ ἔριθος · μάγειρος δέ εἰμί ὁ προσδιαλέγομαι ὅτι δέ σύ παρά οὗτος κάνδαυλος τις παραθέω . Β . κάνδαυλος ; οὐ ἐσθίω κάνδαυλος οὐδέ ἀκούω οὐδεπώποτε . α . θαυμαστός ἐμός εὕρημα · πάνυ πολύς δέ ἐγώ ἐάν παρατίθημι σύ , προσκατέδω ὁ δάκτυλος αὐτός γε χαίρω , χόριον μέν ποιέω Β . ἄνθρωπος , ποιέω λευκός καί βλέπω εἰς α . εἶτα ἀντακαῖος ἰχθῦς τάριχος ἤ κρέας , βατάνιον εὐθύς δίπυρος παρατίθημι ᾠόν ἐπιτέμνω , πυός , μέλι ὀξύβαφον ἐπί ταγηνίας , τυρός τροφάλιον χλωρός Κύθνιος παρατέμνω , βοτρύδιον τις , χόριον , ἐν ποτήριον γλυκύς ὁ τοιοῦτος γάρ ἀεί πως μέρος ἐπιπαίζω , κεφαλή δέ δεῖπνον γίγνομαι . Β . ἄνθρωπος ἐπιπαίζω · μόνος ἀπαλλάσσω ἐγώ , ὁ σός δέ κάνδαυλος λέγω καί χόριον καί βατάνιον . πᾶς ἀφανίζω ὁ ἡδονή . μνημονεύω ὁ κάνδαυλος καί Φιλήμων ἐν παρεισεῖμι οὕτως · ὁ ἐν ὁ πόλις μάρτυς ἔχω γάρ ὅτι μόνος φύσκη ποιέω , κάνδαυλος , ᾠόθριον ἐν στενός . τίς γάρ οὗτος διάπτωμα γίγνομαι ἤ ἁμάρτημα τίς ; καί Νικόστρατος ἐν Μάγειρος · ὅς μέλας ποιέω ζωμός οὐ ἐπίσταμαι , θρῖον δέ καί κάνδαυλος . καί Μένανδρος Τροφώνιος · Ἰωνικός πλούταξ , ὑπόστασις ποιέω κάνδαυλος , ὑποβινητιάω βρῶμα . καί εἰς ὁ πόλεμος δέ ἐξέρχομαι ὁ Λυδός παρατάσσω μετά σῦριγξ καί αὐλός , ὡς φημί Ἡρόδοτος . καί Λακεδαιμόνιος δέ μετά αὐλός ἐξορμάω ἐπί ὁ πόλεμος , καθά Κρής μετά λύρα .