athenaeus-soph.deipnosophistae 12.11
Λυδοί δὲ εἰς τοσοῦτον ἦλθον τρυφῆς ὡς καὶ πρῶτοι γυναῖκας εὐνουχίσαι , ὡς ἱστορεῖ Ξάνθος ὁ Λυδὸς ἢ ὁ τὰς εἰς αὐτὸν ἀναφερομένας ἱστορίας συγγεγραφὼς Διονύσιος δ’ ὁ Σκυτοβραχίων , ὡς Ἀρτέμων φησὶν ὁ Κασανδρεὺς ἐν τῷ περὶ Συναγωγῆς Βιβλίων , ἀγνοῶν ὅτι Ἔφορος ὁ συγγραφεὺς μνημονεύει αὐτοῦ ὡς παλαιοτέρου ὄντος καὶ Ἡροδότῳ τὰς ἀφορμὰς δεδωκότος ὁ δ’ οὖν Ξάνθος ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Λυδιακῶν Ἀδραμύτην φησὶ τὸν · Λυδῶν βασιλέα πρῶτον γυναῖκας εὐνουχίσαντα χρῆσθαι αὐταῖς ἀντὶ ἀνδρῶν εὐνούχων . Κλέαρχος δ’ ἐν τῇ τετάρτῃ περὶ Βίων Λυδοί , φησί , διὰ τρυφὴν παραδείσους κατασκευασάμενοι καὶ κηπαίους αὐτοὺς ποιήσαντες ἐσκιατροφοῦντο , τρυφερώτερον . ἡγησάμενοι τὸ μηδ’ ὅλως αὐτοῖς ἐπιπίπτειν τὰς τοῦ ἡλίου αὐγάς . καὶ πόρρω προάγοντες ὕβρεως τὰς τῶν ἄλλων γυναῖκας καὶ παρθένους εἰς τὸν τόπον τὸν διὰ τὴν πρᾶξιν Ἁγνεῶνα κληθέντα συνάγοντες ὕβριζον . καὶ τέλος τὰς ψυχὰς ἀποθηλυνθέντες ἠλλάξαντο τὸν τῶν γυναικῶν βίον , διόπερ καὶ γυναῖκα τύραννον ὁ βίος εὕρετο αὐτοῖς μίαν τῶν ὑβρισθεισῶν Ὀμφάλην , ἥτις πρώτη κατῆρξε τῆς εἰς Λυδοὺς πρεπούσης τιμωρίας , τὸ γὰρ ὑπὸ γυναικὸς ἄρχεσθαι ὑβριζομένους σημεῖὸν ἐστι βίας · οὖσα οὖν καὶ αὐτὴ ἀκόλαστος καὶ ἀμυνομένη τὰς γενομένας αὐτῇ πρότερον ὕβρεις τοῖς ἐν . τῇ πόλει δούλοις τὰς τῶν δεσποτῶν παρθένους ἐξέδωκεν ἐν ᾧ τόπῳ πρὸς ἐκείνων ὑβρίσθη · εἰς τοῦτον οὖν συναθροίσασα μετ’ ἀνάγκης συγκατέκλινε τοῖς δούλοις τὰς δεσποίνας , ὅθεν οἱ Λυδοὶ τὸ πικρὸν τῆς πράξεως ὑποκοριζόμενοι τὸν τόπον καλοῦσιν Γλυκὺν Ἀγκῶνα , οὐ μόνον δὲ Λυδῶν γυναῖκες ἄφετοι οὖσαι τοῖς ἐντυχοῦσιν , ἀλλὰ καὶ Λοκρῶν τῶν Ἐπιζεφυρίων , ἔτι δὲ τῶν περὶ Κύπρον καὶ πάντων ἁπλῶς τῶν ἑταιρισμῷ τὰς ἑαυτῶν κόρας ἀφοσιούντων , παλαιᾶς τινος ὕβρεως ἐοίκασιν εἶναι πρὸς ἀλήθειαν ὑπόμνημα καὶ τιμωρίας . πρὸς ἣν εἷς τῶν Λυδῶν εὐγενὴς ἀνὴρ ὁρμήσας καὶ τῇ παρ’ αὐτοῖς Μίδου βασιλείᾳ βαρυνθείς , τοῦ μὲν Μίδου ὑπ’ ἀνανδρίας καὶ τρυφῆς ἐν πορφύρᾳ κειμένου καὶ ταῖς γυναιξὶν ἐν τοῖς ἱστοῖς συνταλασιουργοῦντος , Ὀμφάλης δὲ πάντας τοὺς συγκατακλιθέντας αὑτῇ ξενοκτονούσης , ἀμφοτέρους ἐκόλασε , τὸν μὲν ὑπὸ ἀπαιδευσίας κεκωφημένον τῶν ὤτων ἐξελκύσας , ὃς διὰ τὴν τοῦ φρονεῖν ἔνδειαν τοῦ πάντων ἀναισθητοτάτου ζῴου τὴν ἐπωνυμίαν ἔσχε · τὴν δὲ
Lemmas: Λυδός δέ εἰς τοσοῦτος ἔρχομαι τρυφή ὡς καί πρότερος γυνή εὐνουχίζω , ὡς ἱστορέω Ξάνθος ὁ Λυδός ἤ ὁ ὁ εἰς αὐτός ἀναφέρω ἱστορία συγγράφω Διονύσιος δέ ὁ σκυτοβραχίων , ὡς Ἀρτέμων φημί ὁ Κασσανδρεύς ἐν ὁ περί συναγωγή βιβλίον , ἀγνοέω ὅτι Ἔφορος ὁ συγγραφεύς μνημονεύω αὐτός ὡς παλαιός εἰμί καί Ἡρόδοτος ὁ ἀφορμή δίδωμι ὁ δέ οὖν Ξάνθος ἐν ὁ δεύτερος ὁ Λυδιακά Ἀδραμύτης φημί ὁ · Λυδός βασιλεύς πρότερος γυνή εὐνουχίζω χράω αὐτός ἀντί ἀνήρ εὐνοῦχος . Κλέαρχος δέ ἐν ὁ τέταρτος περί βίος Λυδός , φημί , διά τρυφή παράδεισος κατασκευάζω καί κηπαῖος αὐτός ποιέω σκιατροφέω , τρυφερός . ἡγέομαι ὁ μηδέ ὅλος αὐτός ἐπιπίπτω ὁ ὁ ἥλιος αὐγή . καί πρόσω προάγω ὕβρις ὁ ὁ ἄλλος γυνή καί παρθένος εἰς ὁ τόπος ὁ διά ὁ πρᾶξις ἁγνεών καλέω συνάγω ὑβρίζω . καί τέλος ὁ ψυχή ἀποθηλύνω ἀλλάσσω ὁ ὁ γυνή βίος , διόπερ καί γυνή τύραννος ὁ βίος εὑρίσκω αὐτός εἷς ὁ ὑβρίζω Ὀμφάλη , ὅστις πρότερος κατάρχω ὁ εἰς Λυδός πρέπω τιμωρία , ὁ γάρ ὑπό γυνή ἄρχω ὑβρίζω σημεῖον εἰμί βία · εἰμί οὖν καί αὐτός ἀκόλαστος καί ἀμύνω ὁ γίγνομαι αὐτός πρότερος ὕβρις ὁ ἐν . ὁ πόλις δοῦλος ὁ ὁ δεσπότης παρθένος ἐκδίδωμι ἐν ὅς τόπος πρός ἐκεῖνος ὑβρίζω · εἰς οὗτος οὖν συναθροίζω μετά ἀνάγκη συγκατακλίνω ὁ δοῦλος ὁ δέσποινα , ὅθεν ὁ Λυδός ὁ πικρός ὁ πρᾶξις ὑποκορίζομαι ὁ τόπος καλέω γλυκύς ἀγκών , οὐ μόνος δέ Λυδός γυνή ἄφετος εἰμί ὁ ἐντυγχάνω , ἀλλά καί Λοκροί ὁ Ἐπιζεφύριος , ἔτι δέ ὁ περί Κύπρος καί πᾶς ἁπλῶς ὁ ἑταιρισμός ὁ ἑαυτοῦ κόρη ἀφοσιόω , παλαιός τις ὕβρις ἔοικα εἰμί πρός ἀλήθεια ὑπόμνημα καί τιμωρία . πρός ὅς εἷς ὁ Λυδός εὐγενής ἀνήρ ὁρμάω καί ὁ παρά αὐτός Μίδας βασιλεία βαρύνω , ὁ μέν Μίδας ὑπό ἀνανδρία καί τρυφή ἐν πορφύρα κεῖμαι καί ὁ γυνή ἐν ὁ ἱστός συνταλασιουργέω , Ὀμφάλη δέ πᾶς ὁ συγκατακλίνω ἑαυτοῦ ξενοκτονέω , ἀμφότερος κολάζω , ὁ μέν ὑπό ἀπαιδευσία κωφάω ὁ οὖς ἐξέλκω , ὅς διά ὁ ὁ φρονέω ἔνδεια ὁ πᾶς ἀναίσθητος ζῷον ὁ ἐπωνυμία ἔχω · ὁ δέ