athenaeus-soph.deipnosophistae 12.72
Τιθωνὸν δ’ ἀπὸ τῆς ἕω μέχρι δυσμῶν κοιμώμενον μόλις αἱ ἐπιθυμίαι πρὸς ἑσπέραν ἐπήγειρον ὅθεν Ἠοῖ συγκοιμᾶσθαι λεχθείς , διὰ τὸ ταῖς ἐπιθυμίαις ἐμπεπλέχθαι ἐπὶ γήρως ἐν ταλάρῳ καθεῖρκται , κρεμαστὸς ὢν πρὸς ἀλήθειαν ἐκ τούτων , καὶ Μελάνθιος δὲ τὸν αὑτοῦ τράχηλον κατατείνων ἀπήγχετο ἐκ τῶν ἀπολαύσεων , κνισότερος ὢν τοῦ Ὀδυσσέως Μελανθίου . πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι πᾶν τὸ σῶμα διεστράφησαν διὰ τὰς ἀκαίρους ἡδονάς , οἱ δὲ καὶ εἰς πάχος σώματος ἐπέδωκαν , ἄλλοι δὲ καὶ εἰς ἀναισθησίαν διὰ πολλὴν τρυφήν . Νύμφις γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν τῷ ιβ’ περὶ ʽ Ἡρακλείας Διονύσιος , φησίν , ὁ Κλεάρχου τοῦ πρώτου τυραννήσαντος ἐν Ἡρακλείᾳ υἱὸς καὶ αὐτὸς τῆς πατρίδος τυραννήσας ὑπὸ τρυφῆς καὶ τῆς καθ’ ἡμέραν ἀδηφαγίας ἔλαθεν ὑπερσαρκήσας , ὥστε διὰ τὸ πάχος ἐν δυσπνοίᾳ αὐτὸν συσχεθῆναι καὶ πνιγμῷ . διὸ συνέταξαν οἱ ἰατροὶ κατασκευάσαι βελόνας λεπτὰς τῷ μήκει διαφερούσας , ἃς διὰ τῶν πλευρῶν καὶ τῆς κοιλίας διωθεῖν ὅταν εἰς ὕπνον τύχῃ βαθύτερον ἐμπεσών . μέχρι μὲν οὖν τινος ὑπὸ τῆς πεπωρωμένης ἐκ τοῦ στέατος σαρκὸς οὐκ ἐνεποίει τὴν αἴσθησιν εἰ δὲ πρὸς τὸν καθαρὸν τόπον ἡ βελόνη διελθοῦσα ἔθιγεν , τότε διηγείρετο . τοὺς δὲ χρηματισμοὺς ἐποιεῖτο τοῖς βουλομένοις προτιθέμενος κιβωτὸν τοῦ σώματος ἵνα τὰ μὲν λοιπὰ μέρη κρύπτοι , τὸ δὲ πρόσωπον μόνον ὑπερέχων διαλέγοιτο τοῖς ἀπαντῶσιν . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ Μένανδρος ἥκιστὰ γ’ ὢν λοίδορος ἐν τοῖς Ἁλιεῦσιν , τὸν μῦθον ὑποστησάμενος ὑπέρ τινων φυγάδων ἐξ Ἡρακλείας · παχὺς γὰρ ὗς ἔκειτ’ ἐπὶ στόμα . καὶ πάλιν ἐτρύφησεν , ὥστε μὴ πολὺν τρυφᾶν χρόνον . καὶ ἔτι ἴδιον ἐπιθυμῶν , μόνος μοι θάνατος οὗτος φαίνεται εὐθάνατος , ἔχοντα πολλὰς χολλάδας κεῖσθαι παχὺν ὕπτιον , μόλις λαλοῦντα καὶ τὸ πνεῦμ’ ἔχοντ’ ἄνω , ἐσθίοντα καὶ λέγοντα ᾽ σήπομ’ ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ἀπέθανεν δὲ βιώσας ἔτη πέντε πρὸς τοῖς πεντήκοντα , ὧν ἐτυράννησεν τρία καὶ τριάκοντα , ἁπάντων τῶν πρὸ αὐτοῦ τυράννων πρᾳότητι καὶ ἐπιεικείᾳ διενηνοχώς .
Lemmas: Τιθωνός δέ ἀπό ὁ ἠώς μέχρι δυσμή κοιμάω μόλις ὁ ἐπιθυμία πρός ἑσπέρα ἐπαγείρω ὅθεν Ἠώς συγκοιμάομαι λέγω , διά ὁ ὁ ἐπιθυμία ἐμπλέκω ἐπί γῆρας ἐν τάλαρος κατείργω , κρεμαστός εἰμί πρός ἀλήθεια ἐκ οὗτος , καί Μελάνθιος δέ ὁ ἑαυτοῦ τράχηλος κατατείνω ἀπάγχω ἐκ ὁ ἀπόλαυσις , κνισός εἰμί ὁ Ὀδυσσεύς Μελάνθιος . πολύς δέ καί ἄλλος πᾶς ὁ σῶμα διαστρέφω διά ὁ ἄκαιρος ἡδονή , ὁ δέ καί εἰς πάχος σῶμα ἐπιδίδωμι , ἄλλος δέ καί εἰς ἀναισθησία διά πολύς τρυφή . Νύμφις γοῦν ὁ Ἡρακλεώτης ἐν ὁ ιβʹ περί ʽ Ἡράκλεια Διονύσιος , φημί , ὁ Κλέαρχος ὁ πρότερος τυραννεύω ἐν Ἡράκλεια υἱός καί αὐτός ὁ πατρίς τυραννεύω ὑπό τρυφή καί ὁ κατά ἡμέρα ἀδηφαγία λανθάνω ὑπερσαρκέω , ὥστε διά ὁ πάχος ἐν δύσπνοια αὐτός συνέχω καί πνιγμός . διό συντάσσω ὁ ἰατρός κατασκευάζω βελόνη λεπτός ὁ μῆκος διαφέρω , ὅς διά ὁ πλευρά καί ὁ κοιλία διωθέω ὅταν εἰς ὕπνος τυγχάνω βαθύς ἐμπίπτω . μέχρι μέν οὖν τις ὑπό ὁ πωρόω ἐκ ὁ στέαρ σάρξ οὐ ἐμποιέω ὁ αἴσθησις εἰ δέ πρός ὁ καθαρός τόπος ὁ βελόνη διέρχομαι θιγγάνω , τότε διεγείρω . ὁ δέ χρηματισμός ποιέω ὁ βούλομαι προστίθημι κιβωτός ὁ σῶμα ἵνα ὁ μέν λοιπός μέρος κρύπτω , ὁ δέ πρόσωπον μόνος ὑπερέχω διαλέγω ὁ ἀπαντάω . μνημονεύω δέ αὐτός Μένανδρος ἦκα γε εἰμί λοίδορος ἐν ὁ ἁλιεύς , ὁ μῦθος ὑφίστημι ὑπέρ τις φυγάς ἐκ Ἡράκλεια · παχύς γάρ ὗς κεῖμαι ἐπί στόμα . καί πάλιν τρυφάω , ὥστε μή πολύς τρυφάω χρόνος . καί ἔτι ἴδιος ἐπιθυμέω , μόνος ἐγώ θάνατος οὗτος φαίνω εὐθάνατος , ἔχω πολύς χολλάς κεῖμαι παχύς ὕπτιος , μόλις λαλέω καί ὁ πνεῦμα ἔχω ἄνω , ἐσθίω καί λέγω ᾽ σήπω ὑπό ὁ ἡδονή ἀποθνῄσκω δέ βιόω ἔτος πέντε πρός ὁ πεντήκοντα , ὅς τυραννεύω τρεῖς καί τριάκοντα , ἅπας ὁ πρό αὐτός τύραννος πραότης καί ἐπιείκεια διαφέρω .