athenaeus-soph.deipnosophistae 14.25
καὶ πρὸς γυμνασίαν δὲ καὶ ὀξύτητα διανοίας συμβάλλεται ἡ μουσικὴ · διὸ καὶ τῶν ʽἙλλήνων ἕκαστοι καὶ τῶν βαρβάρων οἱ γινωσκόμενοι τυγχάνουσιν χρώμενοι . οὐ κακῶς · δὲ λέγουσιν οἱ περὶ Δάμωνα τὸν Ἀθηναῖον ὅτι καὶ τὰς ᾠδὰς καὶ τὰς ὀρχήσεις ἀνάγκη γίνεσθαι κινουμένης πως τῆς ψυχῆς · καὶ αἱ μὲν ἐλευθέριοι καὶ καλαὶ ποιοῦσι τοιαύτας , αἱ δ’ ἐναντίαι τὰς ἐναντίας , ὅθεν καὶ τὸ Κλεοσθένους τοῦ Σικυωνίων τυράννου χαρίεν καὶ σημεῖον διανοίας πεπαιδευμένης . ἰδὼν γάρ , ὣς φασι , φορτικῶς ὀρχησάμενον ἕνα τῶν τῆς θυγατρὸς μνηστήρων （ Ἱπποκλείδης δ’ ἦν ὁ ᾽ Ἀθηναῖοσ ） ἀπωρχῆσθαι τὸν γάμον αὐτὸν ἔφησεν , νομίζων ὡς ἔοικεν καὶ τὴν ψυχὴν τἀνδρὸς εἶναι τοιαύτην . καὶ γὰρ ἐν ὀρχήσει καὶ πορείᾳ καλὸν μὲν εὐσχημοσύνη καὶ κόσμος , αἰσχρὸν δὲ ἀταξία καὶ τὸ φορτικόν . διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἐξ ἀρχῆς συνέταττον οἱ ποιηταὶ τοῖς ἐλευθέροις τὰς ὀρχήσεις καὶ ἐχρῶντο τοῖς σχήμασι σημείοις μόνον τῶν ᾀδομένων , τηροῦντες αἰεὶ τὸ εὐγενὲς καὶ ἀνδρῶδες ἐπ’ αὐτῶν , ὅθεν καὶ ὑπορχήματα τὰ τοιαῦτα προσηγόρευον . εἰ δὲ τις ἀμέτρως διαθείη τὴν σχηματοποιίαν καὶ ταῖς ᾠδαῖς ἐπιτυγχάνων μηδὲν λέγοι κατὰ τὴν ὄρχησιν , οὗτος δ’ ἦν ἀδόκιμος . διὸ καὶ Ἀριστοφάνης ἢ Πλάτων ἐν ταῖς Σκευαῖς , ὡς Χαμαιλέων φησίν , εἴρηκεν οὕτως · ὥστ’ εἴ τις ὀρχοῖτ’ εὖ , θέαμ’ ἦν · νῦν δὲ δρῶσιν οὐδέν , ἀλλ’ ὥσπερ ἀπόπληκτοι στάδην ἑστῶτες ὠρύονται . ἦν γὰρ τὸ τῆς ὀρχήσεως γένος τῆς ἐν τοῖς χοροῖς εὔσχημον τότε καὶ μεγαλοπρεπὲς καὶ ὡσανεὶ τὰς ἐν τοῖς ὅπλοις κινήσεις ἀπομιμούμενον . ὅθεν καὶ Σωκράτης ἐν τοῖς ποιήμασιν τοὺς κάλλιστα χορεύοντας ἀρίστους φησὶν εἶναι τὰ πολέμια λέγων οὕτως οἳ δὲ χοροῖς κάλλιστα θεοὺς τιμῶσιν , ἄριστοι ἐν πολέμῳ . σχεδὸν γὰρ ὥσπερ ἐξοπλισία τις ἦν ἡ χορεία καὶ ἐπίδειξις οὐ μόνον τῆς λοιπῆς εὐταξίας , ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν σωμάτων ἐπιμελείας .
Lemmas: καί πρός γυμνασία δέ καί ὀξύτης διάνοια συμβάλλω ὁ μουσική · διό καί ὁ Ἕλλην ἕκαστος καί ὁ βάρβαρος ὁ γιγνώσκω τυγχάνω χράω . οὐ κακός · δέ λέγω ὁ περί Δάμων ὁ Ἀθηναῖος ὅτι καί ὁ ἀοιδή καί ὁ ὄρχησις ἀνάγκη γίγνομαι κινέω πως ὁ ψυχή · καί ὁ μέν ἐλευθέριος καί καλός ποιέω τοιοῦτος , ὁ δέ ἐναντίος ὁ ἐναντίος , ὅθεν καί ὁ Κλεοσθένης ὁ Σικυώνιος τύραννος χαρίεις καί σημεῖον διάνοια παιδεύω . ὁράω γάρ , ὡς φημί , φορτικός ὀρχέομαι εἷς ὁ ὁ θυγάτηρ μνηστήρ （ Ἱπποκλείδης δέ εἰμί ὁ ἒ Ἀθηναῖος ） ἀπορχέομαι ὁ γάμος αὐτός φημί , νομίζω ὡς ἔοικα καί ὁ ψυχή ἀνήρ εἰμί τοιοῦτος . καί γάρ ἐν ὄρχησις καί πορεία καλός μέν εὐσχημοσύνη καί κόσμος , αἰσχρός δέ ἀταξία καί ὁ φορτικός . διά οὗτος γάρ καί ἐκ ἀρχή συντάσσω ὁ ποιητής ὁ ἐλεύθερος ὁ ὄρχησις καί χράω ὁ σχῆμα σημεῖον μόνος ὁ ἀείδω , τηρέω ἀεί ὁ εὐγενής καί ἀνδρώδης ἐπί αὐτός , ὅθεν καί ὑπόρχημα ὁ τοιοῦτος προσαγορεύω . εἰ δέ τις ἄμετρος διατίθημι ὁ σχηματοποιία καί ὁ ἀοιδή ἐπιτυγχάνω μηδείς λέγω κατά ὁ ὄρχησις , οὗτος δέ εἰμί ἀδόκιμος . διό καί Ἀριστοφάνης ἤ Πλάτων ἐν ὁ Σκευή , ὡς Χαμαιλέων φημί , λέγω οὕτως · ὥστε εἰ τις ὀρχέομαι εὖ , θέαμα εἰμί · νῦν δέ δράω οὐδείς , ἀλλά ὥσπερ ἀπόπληκτος στάδην ἵστημι ὠρύομαι . εἰμί γάρ ὁ ὁ ὄρχησις γένος ὁ ἐν ὁ χορός εὐσχήμων τότε καί μεγαλοπρεπής καί ὡσανεί ὁ ἐν ὁ ὅπλον κίνησις ἀπομιμέομαι . ὅθεν καί Σωκράτης ἐν ὁ ποίημα ὁ καλός χορεύω ἀγαθός φημί εἰμί ὁ πολέμιος λέγω οὕτως ὁ δέ χορός καλός θεός τιμάω , ἀγαθός ἐν πόλεμος . σχεδόν γάρ ὥσπερ ἐξοπλισία τις εἰμί ὁ χορεία καί ἐπίδειξις οὐ μόνος ὁ λοιπός εὐταξία , ἀλλά καί ὁ ὁ σῶμα ἐπιμέλεια .