athenaeus-soph.deipnosophistae 13.14
Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ Ἐρωτικῷ Χαιρήμονά φησι τὸν τραγικὸν λέγειν ὡς τὸν οἶνον τῶν χρωμένων τοῖς τρόποις κεράννυσθαι , οὕτως καὶ τὸν Ἔρωτα ὃς μετριάζων μέν ἐστιν εὔχαρις , ἐπιτεινόμενος δὲ καὶ διαταράττων χαλεπώτατος διόπερ ὁ ποιητὴς οὗτος οὐ κακῶς αὐτοῦ τὰς δυνάμεις διαιρῶν φησι δίδυμα γὰρ τόξα αὐτὸν ἐντείνεσθαι χαρίτων , τὸ μὲν ἐπ’ εὐαίωνι τύχᾳ , τὸ δ’ ἐπὶ συγχύσει βιοτᾶς . ὁ δ’ αὐτὸς οὗτος ποιητὴς καὶ περὶ τῶν ἐρώντων ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Τραυματίᾳ φησὶν οὕτως · τίς οὐχί φησι τοὺς ἐρῶντας ζῆν πόνοις ; οὓς δεῖ γε πρῶτον μὲν στρατευτικωτάτους εἶναι πονεῖν τε δυναμένους τοῖς σώμασιν μάλιστα προσεδρεύειν τ’ ἀρίστους τῷ πόθῳ , ποιητικούς , ἰταμούς , προθύμους , εὐπόρους ἐν τοῖς ἀπόροις , βλέποντας ἀθλιωτάτους . Θεόφιλος δ’ ἐν τῷ Φιλαύλῳ · τίς φησὶ τοὺς ἐρῶντας οὐχὶ νοῦν ἔχειν ; ἦ ποὺ τίς ἐστι τοὺς τρόπους ἀβέλτερος . εἰ γὰρ ἀφέλοι τις τοῦ βίου τὰς ἡδονάς , καταλείπετ’ οὐδὲν ἄλλο πλὴν τεθνηκέναι . ἐγὼ μὲν οὖν καὐτὸς κιθαριστρίας ἐρῶν , παιδὸς κόρης , οὐ νοῦν ἔχω πρὸς τῶν θεῶν ; κάλλει καλῆς , μεγέθει μεγάλης , τέχνῃ σοφῆς · ἥν ἐστ’ ἰδεῖν ἥδιον ἢ τὸ θεωρικὸν ἔχουσιν ὑμῖν διαπονεῖν ἑκάστοτε . Ἀριστοφῶν δὲ ἐν Πυθαγοριστῇ · εἶτ’ οὐ δικαίως ἔστ’ ἀπεψηφισμένος ὑπὸ τῶν θεῶν τῶν δώδεκ’ εἰκότως τ’ Ἔρως ; ἐτάραττε κἀκείνους γὰρ ἐμβάλλων στάσεις ὅτ’ ἦν μετ’ αὐτῶν . ὡς δὲ λίαν ἦν θρασὺς καὶ σοβαρός , ἀποκόψαντες αὐτοῦ . τὰ πτερὰ ἵνα μὴ πέτηται πρὸς τὸν οὐρανὸν πάλιν , δεῦρ’ αὐτὸν ἐφυγάδευσαν ὡς ἡμᾶς κάτω , τὰς δὲ πτέρυγας ἃς εἶχε τῇ Νίκῃ φορεῖν ἔδοσαν , περιφανὲς σκῦλον ἀπὸ τῶν πολεμίων περὶ δὲ τοῦ ἐρᾶν Ἄμφις ἐν Διθυράμβῳ φησίν · τί φῄς ; σὺ ταυτὶ προσδοκᾷς πείσειν ἐμὲ ὡς ἔστ’ ἐραστὴς ὅστις ὡραῖον φιλῶν · τρόπων ἐραστής ἐστι , τὴν ὄψιν παρείς ; ἄφρων γ’ ἀληθῶς . οὔτε τοῦτο πείθομαι οὔθ’ ὡς πένης ἄνθρωπος ἐνοχλῶν πολλάκις τοῖς εὐποροῦσιν οὐ λαβεῖν τι βούλεται . Ἄλεξις Ἑλένῃ · ὡς ὅστις αὐτῆς τῆς ἀκμῆς τῶν σωμάτων ἐρᾷ , τὸν ἄλλον δ’ οὐδὲ γινώσκει λόγον , τῆς ἡδονῆς ἐστ᾽ , οὐχὶ τῶν φίλων φίλος , ἀδικεῖ τε τὸν Ἔρωτ᾽ ἐμφανῶς θνητὸς θεόν , ἄπιστον αὐτὸν πᾶσι τοῖς καλοῖς ποιῶν .
Lemmas: Θεόφραστος δέ ἐν ὁ ἐρωτικός Χαιρήμων φημί ὁ τραγικός λέγω ὡς ὁ οἶνος ὁ χράω ὁ τρόπος κεράννυμι , οὕτως καί ὁ Ἔρως ὅς μετριάζω μέν εἰμί εὔχαρις , ἐπιτείνω δέ καί διαταράσσω χαλεπός διόπερ ὁ ποιητής οὗτος οὐ κακός αὐτός ὁ δύναμις διαιρέω φημί δίδυμος γάρ τόξον αὐτός ἐντείνω χάρις , ὁ μέν ἐπί εὐαίων τύχη , ὁ δέ ἐπί σύγχυσις βιοτή . ὁ δέ αὐτός οὗτος ποιητής καί περί ὁ ἐράω ἐν ὁ ἐπιγράφω τραυματίας φημί οὕτως · τίς οὐ φημί ὁ ἐράω ζάω πόνος ; ὅς δέω γε πρότερος μέν στρατευτικός εἰμί πονέω τε δύναμαι ὁ σῶμα μάλα προσεδρεύω τε ἀγαθός ὁ πόθος , ποιητικός , ἰταμός , πρόθυμος , εὔπορος ἐν ὁ ἄπορος , βλέπω ἄθλιος . Θεόφιλος δέ ἐν ὁ φίλαυλος · τίς φημί ὁ ἐράω οὐ νόος ἔχω ; ἦ που τίς εἰμί ὁ τρόπος ἀβέλτερος . εἰ γάρ ἀφαιρέω τις ὁ βίος ὁ ἡδονή , καταλείπω οὐδείς ἄλλος πλήν θνῄσκω . ἐγώ μέν οὖν αὐτός κιθαρίστρια ἐράω , παῖς κόρη , οὐ νόος ἔχω πρός ὁ θεός ; κάλλος καλός , μέγεθος μέγας , τέχνη σοφός · ὅς εἰμί ὁράω ἡδύς ἤ ὁ θεωρικός ἔχω σύ διαπονέω ἑκάστοτε . Ἀριστοφῶν δέ ἐν Πυθαγοριστής · εἶτα οὐ δίκαιος εἰμί ἀποψηφίζομαι ὑπό ὁ θεός ὁ δώδεκα ἔοικα τε Ἔρως ; ταράσσω ἐκεῖνος γάρ ἐμβάλλω στάσις ὅτε εἰμί μετά αὐτός . ὡς δέ λίαν εἰμί θρασύς καί σοβαρός , ἀποκόπτω αὐτός . ὁ πτερόν ἵνα μή πετάομαι πρός ὁ οὐρανός πάλιν , δεῦρο αὐτός φυγαδεύω ὡς ἐγώ κάτω , ὁ δέ πτέρυξ ὅς ἔχω ὁ Νίκη φορέω δίδωμι , περιφανής σκῦλον ἀπό ὁ πολέμιος περί δέ ὁ ἐράω Ἄμφις ἐν διθύραμβος φημί · τίς φημί ; σύ οὗτος προσδοκάω πείθω ἐγώ ὡς εἰμί ἐραστής ὅστις ὡραῖος φιλέω · τρόπος ἐραστής εἰμί , ὁ ὄψις παρίημι ; ἄφρων γε ἀληθής . οὔτε οὗτος πείθω οὔτε ὡς πένης ἄνθρωπος ἐνοχλέω πολλάκις ὁ εὐπορέω οὐ λαμβάνω τις βούλομαι . ἄλεξις Ἑλένη · ὡς ὅστις αὐτός ὁ ἀκμή ὁ σῶμα ἐράω , ὁ ἄλλος δέ οὐδέ γιγνώσκω λόγος , ὁ ἡδονή εἰμί , οὐ ὁ φίλος φίλος , ἀδικέω τε ὁ ἔρως ἐμφανής θνητός θεός , ἄπιστος αὐτός πᾶς ὁ καλός ποιέω .