athenaeus-soph.deipnosophistae 10.18
καὶ Μνησίμαχος δὲ ἐν Φιλίππῳ διὰ τὸν ὑπερβάλλοντα κόρον ἐν τοῖς δείπνοις παράγει τι συμπόσιον πολέμου παρασκευὴν ἐπαγγελλόμενον καὶ ἀληθῶς κατὰ τὸν χαριέστατον Ξενοφῶντα πολέμου ἐργαστήριον . λέγει δ’ οὕτως · ἆρ’ οἶσθα σὺ ὁτιὴ πρὸς ἄνδρας ἐστί σοι μαχητέον οἳ τὰ ξίφη δειπνοῦμεν ἠκονημένα , ὁ ὄψον δὲ δᾷδας ἡμμένας καταπίνομεν ; ἐντεῦθεν εὐθὺς ἐπιφέρει τραγήματα ἡμῖν ὁ παῖς μετὰ δεῖπνον ἀκίδας Κρητικάς , ὥσπερ ἐρεβίνθους , δορατίων τε λείψανα κατεαγότ᾽ , ἀσπίδας δὲ προσκεφάλαια καὶ καὶ θώρακας ἔχομεν , πρὸς ποδῶν δὲ σφενδόνας τόξα , καταπέλταισι δ’ ἐστεφανώμεθα . καὶ ὁ Κολοφώνιος δὲ Φοῖνιξ φησὶν Νίνου κάδοι μάχαιρα καὶ κύλιξ αἰχμή , κόμη δὲ τόξα , δήιοι δὲ κρητῆρες , ἵπποι δὲ ἄκρητος κἀλαλὴ ᾽ μύρον χεῖτε . ᾽ ἐν δὲ τῷ Παρασίτῳ Ἄλεξις περὶ πολυφάγου τινὸς διαλεγόμενός φησι · καλοῦσι δ’ αὐτὸν πάντες οἱ νεώτεροι παράσιτον ὑποκόρισμα · τῷ δ’ οὐδὲν μέλει . δειπνεῖ δ’ ἄφωνος Τήλεφος , νεύων μόνον πρὸς τοὺς ἐπερωτῶντάς τι , ὥστε πολλάκις αὐτὸν ὁ κεκληκὼς τὰ Σαμοθρᾴκι᾽ εὔχεται λῆξαι πνέοντα καὶ γαληνίσαι ποτέ . χειμὼν ὁ μειρακίσκος ἐστὶ τοῖς φίλοις . Δίφιλος δ’ ἐν Ἡρακλεῖ περί τινος τῶν ὁμοίων διαλεγόμενος διέξεισιν ἐμὲ μὲν οὐχ ὁρᾷς πεπωκότα ἤδη τ’ ἀκροθώρακ’ ὄντα καὶ θυμούμενον , τονδὶ δὲ ναστὸν Ἀστερίωνος μείζονα ἤδη σχεδὸν δωδέκατον ἠριστηκότα ; διὸ καλῶς ἔλεγεν ὁ Βορυσθενίτης Βίων οὐ δεῖν ἀπὸ τῆς τραπέζης τὰς ἡδονὰς πορίζεσθαι , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ φρονεῖν . ὁ δ’ Εὐριπίδης φησί φαύλῃ διαίτῃ προσβαλὼν ἥσθη στόμα , ὡς τῆς ἀπὸ τῶν προσφορῶν τέρψεως περὶ τὸ στόμα μᾶλλον γινομένης . Αἰσχύλος τ’ ἐν Φινεῖ · καὶ ψευδόδειπνα πολλὰ μαργώσης γνάθου ἐρρυσίαζον στόματος ἐν πρώτῃ χαρᾷ . ἐν Σθενεβοίᾳ δ’ ὁ Εὐριπίδης περὶ εὐτελείας λέγων · βίος δὲ πορφυρέως θαλάσσιος , οὐκ εὐτράπεζος , ἀλλ’ ἐπάκτιοι φάτναι . ὑγρὰ δὲ μήτηρ , οὐ πεδοστιβὴς τροφὸς θάλασσα · τήνδ’ ἀροῦμεν , ἐκ ταύτης βίος βρόχοισι καὶ πέδαισιν οἴκαδ’ ἔρχεται .
Lemmas: καί Μνησίμαχος δέ ἐν Φίλιππος διά ὁ ὑπερβάλλω κόρος ἐν ὁ δεῖπνον παράγω τις συμπόσιον πόλεμος παρασκευή ἐπαγγέλλω καί ἀληθής κατά ὁ χαρίεις Ξενοφῶν πόλεμος ἐργαστήριον . λέγω δέ οὕτως · ἆρα οἶδα σύ ὁτιή πρός ἀνήρ εἰμί σύ μαχητέον ὅς ὁ ξίφος δειπνέω ἀκονάω , ὁ ὄψον δέ δαίς ἅπτω καταπίνω ; ἐντεῦθεν εὐθύς ἐπιφέρω τράγημα ἐγώ ὁ παῖς μετά δεῖπνον ἀκίς Κρητικός , ὥσπερ ἐρέβινθος , δοράτιον τε λείψανον κατάγνυμι , ἀσπίς δέ προσκεφάλαιον καί καί θώραξ ἔχω , πρός πούς δέ σφενδόνη τόξον , καταπέλτης δέ στεφανόω . καί ὁ Κολοφώνιος δέ Φοῖνιξ φημί Νῖνος κάδος μάχαιρα καί κύλιξ αἰχμή , κόμη δέ τόξον , δάϊος δέ κρατήρ , ἵππος δέ ἄκρατος ἀλαλή ἒ μύρον χέω . ἒ ἐν δέ ὁ Παράσιτος Ἄλεξις περί πολυφάγος τις διαλέγω φημί · καλέω δέ αὐτός πᾶς ὁ νέος παράσιτος ὑποκόρισμα · ὁ δέ οὐδείς μέλω . δειπνέω δέ ἄφωνος Τήλεφος , νεύω μόνος πρός ὁ ἐπερωτάω τις , ὥστε πολλάκις αὐτός ὁ καλέω ὁ Σαμοθρᾴκιος εὔχομαι λήγω πνέω καί γαληνίζω ποτέ . χειμών ὁ μειρακίσκος εἰμί ὁ φίλος . Δίφιλος δέ ἐν Ἡρακλῆς περί τις ὁ ὅμοιος διαλέγω διεξέρχομαι ἐγώ μέν οὐ ὁράω πίνω ἤδη τε ἀκροθώραξ εἰμί καί θυμόω , ὅδε δέ ναστός Ἀστερίων μέγας ἤδη σχεδόν δωδέκατος ἀριστάω ; διό καλός λέγω ὁ Βορυσθενίτης Βίων οὐ δέω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ ἡδονή πορίζω , ἀλλά ἀπό ὁ φρονέω . ὁ δέ Εὐριπίδης φημί φαῦλος δίαιτα προσβάλλω ἥδομαι στόμα , ὡς ὁ ἀπό ὁ προσφορά τέρψις περί ὁ στόμα μάλα γίγνομαι . Αἰσχύλος τε ἐν Φινεύς · καί ψευδόδειπνον πολύς μαργάω γνάθος ῥυσιάζω στόμα ἐν πρῶτος χαρά . ἐν Σθενέβοια δέ ὁ Εὐριπίδης περί εὐτέλεια λέγω · βίος δέ πορφυρεύς θαλάσσιος , οὐ εὐτράπεζος , ἀλλά ἐπάκτιος φάτνη . ὑγρός δέ μήτηρ , οὐ πεδοστιβής τροφός θάλασσα · ὅδε ἀρόω , ἐκ οὗτος βίος βρόχος καί πέδη οἴκαδε ἔρχομαι .