athenaeus-soph.deipnosophistae 11.76
Νεστορίς . περὶ τῆς ἰδέας τοῦ Νέστορος ποτηρίου φησὶν ὁ ποιητής · πὰρ δὲ δέπας περικαλλές , ὃ οἴκοθεν ἦγ’ ὁ γεραιός , χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον οὔατα δ’ αὐτοῦ τέσσαρ’ ἔσαν , δοιαὶ δὲ πελειάδες ἀμφὶς ἕκαστον χρύσειαι νεμέθοντο δύω δ’ ὑπὸ πυθμένες ἦσαν . ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐὸν Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν . ἐν τούτοις ζητεῖται πρῶτον μὲν τί ποτ’ ἐστὶ τὸ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον , ἔπειτα τί τὸ οὔατα δ’ αὐτοῦ τέσσαρ’ ἔσαν . τὰ γὰρ ἄλλα ποτήριά φησιν ὁ Μυρλεανὸς Ἀσκληπιάδης ἐν τῷ περὶ τῆς Νεστορίδος δύο ὦτα ἔχειν . πελειάδας δὲ πῶς ἄν τις ὑπόθοιτο νεμομένας περὶ ἕκαστον τῶν ὤτων ; πῶς δὲ καὶ λέγει δύο πυθμένας εἶναι τοῦ ποτηρίου ; ἰδίως δὲ καὶ τοῦτο λέγεται ὅτι οἱ μὲν ἄλλοι μογοῦντες ἐβάσταζον τὸ ποτήριον , Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν . ταῦτα προθέμενος ὁ Ἀσκληπιάδης ζητεῖ περὶ τῶν ἥλων , πῶς πεπαρμένους αὐτοὺς δεῖ δέχεσθαι . οἱ μὲν οὖν λέγουσιν ἔξωθεν δεῖν ἐμπείρεσθαι τοὺς χρυσοῦς ἥλους τῷ ἀργυρῷ ἐκπώματι κατὰ τὸν τῆς ἐμπαιστικῆς τέχνης λόγον , ὡς καὶ ἐπὶ τοῦ Ἀχιλλέως σκήπτρου · ὣς φάτο χωόμενος , ποτὶ δὲ σκῆπτρον βάλε γαίῃ χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον . ἐμφαίνεται γὰρ ὡς τῶν ἥλων ἐμπεπερονημένων καθάπερ ἐπὶ τῶν ῥοπάλων . καὶ ἐπὶ τοῦ ξίφους τοῦ Ἀγαμέμνονος · ἀμφὶ δ’ ἄρ’ ὤμοισιν βάλετο ξίφος · ἐν δὲ οἱ ἧλοι χρύσειοι πάμφαινον ἀτὰρ περὶ κουλεὸν ἦεν ἀργύρεον . Ἀπελλῆς μὲν οὖν ὁ τορευτὴς ἐπεδείκνυεν , φησίν , ἡμῖν ἔν τισι Κορινθιακοῖς ἔργοις τὴν τῶν ἥλων θέσιν . ἐξοχὴ δ’ ἦν ὀλίγη τοῖς κολαπτῆρσιν ἐπηρμένη καὶ οἱονεὶ κεφαλίδας ἥλων ἀποτελοῦσα . πεπάρθαι δὲ λέγεται τοὺς ἥλους ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ οὐχ ὅτι ἔξωθεν πρόσκεινται καὶ πεπαρμένοι εἰσίν , ἀλλ’ ὅτι ἐμπεπαρμένοις ἐοίκασιν ἔξω τε ὀλίγῳ προὔχουσι , μετέωροι τῆς ἄλλης ἐπιφανείας ὄντες .
Lemmas: νεστορίς . περί ὁ ἰδέα ὁ Νέστωρ ποτήριον φημί ὁ ποιητής · παρά δέ δέπας περικαλλής , ὁ οἴκοθεν ἄγω ὁ γεραιός , χρύσεος ἧλος πείρω οὖς δέ αὐτός τέσσαρες εἰμί , δοιοί δέ πελειάς ἀμφίς ἕκαστος χρύσεος νεμέθω δύο δέ ὑπό πυθμήν εἰμί . ἄλλος μέν μογέω ἀποκινέω τράπεζα πολύς εἰμί Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί ἀείρω . ἐν οὗτος ζητέω πρῶτος μέν τίς ποτέ εἰμί ὁ χρύσεος ἧλος πείρω , ἔπειτα τίς ὁ οὖς δέ αὐτός τέσσαρες εἰμί . ὁ γάρ ἄλλος ποτήριον φημί ὁ Μυρλεανός Ἀσκληπιάδης ἐν ὁ περί ὁ Νεστορίς δύο οὖς ἔχω . πελειάς δέ πῶς ἄν τις ὑποτίθημι νέμω περί ἕκαστος ὁ οὖς ; πῶς δέ καί λέγω δύο πυθμήν εἰμί ὁ ποτήριον ; ἴδιος δέ καί οὗτος λέγω ὅτι ὁ μέν ἄλλος μογέω βαστάζω ὁ ποτήριον , Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί ἀείρω . οὗτος προτίθημι ὁ Ἀσκληπιάδης ζητέω περί ὁ ἧλος , πῶς πείρω αὐτός δέω δέχομαι . ὁ μέν οὖν λέγω ἔξωθεν δέω ἐμπείρω ὁ χρύσεος ἧλος ὁ ἀργύρεος ἔκπωμα κατά ὁ ὁ ἐμπαιστικός τέχνη λόγος , ὡς καί ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς σκῆπτρον · ὡς φημί χώομαι , πρός δέ σκῆπτρον βάλλω γῆ χρύσεος ἧλος πείρω . ἐμφαίνω γάρ ὡς ὁ ἧλος ἐμπερονάω καθά ἐπί ὁ ῥόπαλον . καί ἐπί ὁ ξίφος ὁ Ἀγαμέμνων · ἀμφί δέ ἄρα ὦμος βάλλω ξίφος · ἐν δέ ἕ ἧλος χρύσεος παμφαίνω ἀτάρ περί κολεόν εἰμί ἀργύρεος . Ἀπελλῆς μέν οὖν ὁ τορευτής ἐπιδείκνυμι , φημί , ἐγώ ἐν τις Κορίνθιος ἔργον ὁ ὁ ἧλος θέσις . ἐξοχή δέ εἰμί ὀλίγος ὁ κολαπτήρ ἐπαίρω καί οἱονεί κεφαλίς ἧλος ἀποτελέω . πείρω δέ λέγω ὁ ἧλος ὑπό ὁ ποιητής οὐ ὅτι ἔξωθεν πρόσκειμαι καί πείρω εἰμί , ἀλλά ὅτι ἐμπείρω ἔοικα ἔξω τε ὀλίγος προέχω , μετέωρος ὁ ἄλλος ἐπιφάνεια εἰμί .