athenaeus-soph.deipnosophistae 12.63
καὶ φιλοσόφων δὲ αἱρέσεις ὅλαι τῆς περὶ τὴν τρυφὴν αἱρέσεως ἀντεποιήσαντο · καὶ ἥ γε Κυρηναικὴ καλουμένη ἀπ’ Ἀριστίππου τοῦ Σωκρατικοῦ τὴν ἀρχὴν λαβοῦσα , ὃς ἀποδεξάμενος τὴν ἡδυπάθειαν ταύτην τέλος εἶναι ἔφη καὶ ἐν αὐτῇ τὴν εὐδαιμονίαν βεβλῆσθαι · καὶ μονόχρονον αὐτὴν εἶναι , παραπλησίως τοῖς ἀσώτοις οὔτε τὴν μνήμην τῶν γεγονυιῶν ἀπολαύσεων πρὸς αὑτὸν ἡγούμενος οὔτε τὴν ἐλπίδα τῶν ἐσομένων , ἀλλ’ ἑνὶ μόνῳ τὸ ἀγαθὸν κρίνων τῷ παρόντι , τὸ δὲ ἀπολελαυκέναι καὶ ἀπολαύσειν οὐδὲν νομίζων πρὸς αὑτόν , τὸ μὲν ὡς οὐκέτ’ ὄν , τὸ δὲ οὔπω καὶ ἄδηλον ὁποῖον καὶ οἱ τρυφῶντες πάσχουσι τὸ παρὸν εὖ ποιεῖν ἀξιοῦντες . ὡμολόγησεν δὲ αὐτοῦ τῷ δόγματι καὶ ὁ βίος , ὃν ἐβίωσεν ἐν πάσῃ τρυφῇ καὶ πολυτελείᾳ μύρων καὶ ἐσθήτων καὶ γυναικῶν . Λαίδα γοῦν ἀναφανδὸν εἶχε τὴν ἑταίραν καὶ ταῖς Διονυσίου πολυτελείαις ἔχαιρεν καίτοι πολλάκις ἐνυβριζόμενος . Ἡγήσανδρος γοῦν φησιν ὡς καὶ ἀδόξου ποτὲ κλισίας παρ’ αὐτῷ τυχὼν ἤνεγκεν ἐρωτήσαντός τε τοῦ Διονυσίου τί φαίνεται ἡ κατάκλισις πρὸς τὴν χθὲς ἔφησεν παραπλησίαν εἶναι . ἐκείνη τε γάρ , ἔφησεν , ἀδοξεῖ τήμερον χωρισθεῖσα ἐμοῦ , χθὲς δὲ πασῶν ἦν ἐνδοξοτάτη δι’ ἡμᾶς , αὕτη τε τήμερον καὶ ἔνδοξος γέγονεν διὰ τὴν ἡμετέραν παρουσίαν , χθὲς δὲ ἠδόξει μὴ παρόντος ἐμοῦ . καὶ ἐν ἄλλοις δὲ φησιν ὁ Ἡγήσανδρος · Ἀρίστιππος ῥαινόμενος μὲν ὑπὸ τῶν τοῦ Διονυσίου θεραπόντων , σκωπτόμενος δ’ ἐπὶ τῷ ἀνέχεσθαι ὑπ’ Ἀντιφῶντος , ᾽ εἰ δ᾽ ἁλιευόμενος ἐτύγχανον ἔφη,᾽ καταλιπὼν τὴν ἐργασίαν ἂν ἀπῆλθον;᾽ διέτριβεν δ’ ὁ Ἀρίστιππος τὰ πολλὰ ἐν Αἰγίνῃ τρυφῶν διὸ καὶ ὁ Ξενοφῶν ἐν τοῖς Ἀπομνημονεύμασί φησιν ὅτι πολλάκις ἐνουθέτει αὐτὸν ὁ Σωκράτης καὶ τὴν ἠθοποιίαν πλάσας τῆς Ἀρετῆς καὶ τῆς Ἡδονῆς εἰσῆγεν . ὁ δ’ Ἀρίστιππος ἐπὶ τῆς Λαίδος ἔλεγεν ἔχω καὶ οὐκ ἔχομαι . καὶ παρὰ Διονυσίῳ διηνέχθη τισὶ περὶ τῆς ἐκλογῆς τῶν τριῶν γυναικῶν . καὶ μύροις ἐλούετο καὶ ἔφασκεν ὅτι · κἀν βακχεύμασιν οὖσ’ ἥ γε σώφρων οὐ διαφθαρήσεται . κωμῳδῶν δὲ αὐτὸν Ἄλεξις ἐν Γαλατείᾳ ποιεῖ τινα θεράποντα διηγούμενον περί τινος τῶν μαθητῶν τάδε · ὁ δεσπότης οὑμὸς περὶ λόγους γάρ ποτε διέτριψε μειρακίσκος ὢν καὶ φιλοσοφεῖν ἐπέθετο . Κυρηναῖος ἦν ἐνταῦθά τις , ὣς φασ᾽ , Ἀρίστιππος , σοφιστὴς εὐφυής , μᾶλλον δὲ πρωτεύων ἁπάντων τῶν τότε ἀκολασίᾳ τε τῶν γεγονότων διαφέρων , τούτῳ τάλαντον δοὺς μαθητὴς γίνεται ὁ δεσπότης , καὶ τὴν τέχνην μὲν οὐ πάνυ ἐξέμαθε , τὴν δ’ ἀρτηρίαν συνήρπασεν . Ἀντιφάνης δ’ ἐν Ἀνταίῳ περὶ τῆς τῶν φιλοσόφων τρυφερότητος διαλεγόμενός φησιν · α . ὦ τάν , κατανοεῖς τίς ποτ’ ἐστὶν οὑτοσὶ ὁ γέρων ; β . ἀπὸ τῆς μὲν ὄψεως Ἑλληνικὸς λευκὴ χλανίς , φαιὸς χιτωνίσκος καλός , πιλίδιον ἁπαλόν , εὔρυθμος βακτηρία , βαυκὶς τρυφῶσα τί μακρὰ δεῖ λέγειν ; ὅλως αὐτὴν ὁρᾶν γὰρ τὴν Ἀκαδημίαν δοκῶ .
Lemmas: καί φιλόσοφος δέ αἵρεσις ὅλος ὁ περί ὁ τρυφή αἵρεσις ἀντιποιέω · καί ὁ γε Κυρηναϊκός καλέω ἀπό Ἀρίστιππος ὁ Σωκρατικός ὁ ἀρχή λαμβάνω , ὅς ἀποδέχομαι ὁ ἡδυπάθεια οὗτος τέλος εἰμί φημί καί ἐν αὐτός ὁ εὐδαιμονία βάλλω · καί μονόχρονος αὐτός εἰμί , παραπλήσιος ὁ ἄσωτος οὔτε ὁ μνήμη ὁ γίγνομαι ἀπόλαυσις πρός ἑαυτοῦ ἡγέομαι οὔτε ὁ ἐλπίς ὁ εἰμί , ἀλλά εἷς μόνος ὁ ἀγαθός κρίνω ὁ πάρειμι , ὁ δέ ἀπολαύω καί ἀπολαύω οὐδείς νομίζω πρός ἑαυτοῦ , ὁ μέν ὡς οὐκέτι εἰμί , ὁ δέ οὔπω καί ἄδηλος ὁποῖος καί ὁ τρυφάω πάσχω ὁ πηρός εὖ ποιέω ἀξιόω . ὁμολογέω δέ αὐτός ὁ δόγμα καί ὁ βίος , ὅς βιόω ἐν πᾶς τρυφή καί πολυτέλεια μύρον καί ἐσθής καί γυνή . Λαίς γοῦν ἀναφανδά ἔχω ὁ ἑταίρα καί ὁ Διονύσιος πολυτέλεια χαίρω καίτοι πολλάκις ἐνυβρίζω . Ἡγήσανδρος γοῦν φημί ὡς καί ἄδοξος ποτέ κλισία παρά αὐτός τυγχάνω φέρω ἐρωτάω τε ὁ Διονύσιος τίς φαίνω ὁ κατάκλισις πρός ὁ χθές φημί παραπλήσιος εἰμί . ἐκεῖνος τε γάρ , φημί , ἀδοξέω σήμερον χωρίζω ἐγώ , χθές δέ πᾶς εἰμί ἔνδοξος διά ἐγώ , οὗτος τε σήμερον καί ἔνδοξος γίγνομαι διά ὁ ἡμέτερος παρουσία , χθές δέ ἀδοξέω μή πάρειμι ἐγώ . καί ἐν ἄλλος δέ φημί ὁ Ἡγήσανδρος · Ἀρίστιππος ῥαίνω μέν ὑπό ὁ ὁ Διονύσιος θεράπων , σκώπτω δέ ἐπί ὁ ἀνέχω ὑπό Ἀντιφῶν , ᾽ εἰ δέ ἁλιεύω τυγχάνω ἕπω καταλείπω ὁ ἐργασία ἄν ἀπέρχομαι διατρίβω δέ ὁ Ἀρίστιππος ὁ πολύς ἐν Αἰγίνη τρυφάω διό καί ὁ Ξενοφῶν ἐν ὁ ἀπομνημόνευμα φημί ὅτι πολλάκις νουθετέω αὐτός ὁ Σωκράτης καί ὁ ἠθοποιΐα πλάσσω ὁ ἀρετή καί ὁ ἡδονή εἰσάγω . ὁ δέ Ἀρίστιππος ἐπί ὁ Λαίς λέγω ἔχω καί οὐ ἔχω . καί παρά Διονύσιος διαφέρω τις περί ὁ ἐκλογή ὁ τρεῖς γυνή . καί μῦρος λούω καί φάσκω ὅτι · ἐν Βάκχευμα εἰμί ὁ γε σώφρων οὐ διαφθείρω . κωμῳδέω δέ αὐτός Ἄλεξις ἐν Γαλάτεια ποιέω τις θεράπων διηγέομαι περί τις ὁ μαθητής ὅδε · ὁ δεσπότης ἐμός περί λόγος γάρ ποτέ διατρίβω μειρακίσκος εἰμί καί φιλοσοφέω ἐπιτίθημι . Κυρηναῖος εἰμί ἐνταῦθα τις , ὡς φημί , Ἀρίστιππος , σοφιστής εὐφυής , μάλα δέ πρωτεύω ἅπας ὁ τότε ἀκολασία τε ὁ γίγνομαι διαφέρω , οὗτος τάλαντον δίδωμι μαθητής γίγνομαι ὁ δεσπότης , καί ὁ τέχνη μέν οὐ πάνυ ἐκμανθάνω , ὁ δέ ἀρτηρία συναρπάζω . Ἀντιφάνης δέ ἐν Ἀνταῖος περί ὁ ὁ φιλόσοφος τρυφερότης διαλέγω φημί · α . ὦ τᾶν , κατανοέω τίς ποτέ εἰμί οὗτος ὁ γέρων ; Β . ἀπό ὁ μέν ὄψις Ἑλληνικός λευκός χλανίς , φαιός χιτωνίσκος καλός , πιλίδιον ἁπαλός , εὔρυθμος βακτηρία , Βαῦκις τρυφάω τίς μακρός δέω λέγω ; ὅλος αὐτός ὁράω γάρ ὁ Ἀκαδήμεια δοκέω .