ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.103
Τίμαιος δ’ ὁ Ταυρομενίτης ἐκλαθόμενος αὑτοῦ ἐλέγχει δ’ αὐτὸν εἰς τοῦτο Πολύβιος ὁ Μεγαλοπολίτης διὰ τῆς δωδεκάτης τῶν ἱστοριῶν οὐκ εἶναι ἔφη σύνηθες τοῖς Ἕλλησι δούλους κτᾶσθαι , αὐτὸς εἰπὼν ὁ Ἐπιτίμαιος οὕτως δ’ αὐτὸν καλεῖ Ἴστρος ὁ Καλλιμάχειος ἐν ταῖς πρὸς αὐτὸν ἀντιγραφαῖς , εἰπὼν γὰρ ὅτι Μνάσων ὁ Φωκεὺς πλείους ἐκέκτητο δούλους τῶν χιλίων κἀν τῇ τρίτῃ δὲ τῶν ἱστοριῶν ὁ Ἐπιτίμαιος ἔφη οὕτως εὐδαιμονῆσαι τὴν Κορινθίων πόλιν ὡς κτήσασθαι δούλων μυριάδας ἓξ καὶ τεσσαράκοντα · δι’ ἃς ἡγοῦμαι καὶ τὴν Πυθίαν αὐτοὺς κεκληκέναι χοινικομέτρας . Κτησικλῆς δ’ ἐν τρίτῃ Χρονικῶν κατὰ τὴν ἑπτακαιδεκάτην πρὸς ταῖς ἑκατόν φησιν ὀλυμπιάδα Ἀθήνησιν ἐξετασμὸν γενέσθαι ὑπὸ Δημητρίου τοῦ Φαληρέως τῶν κατοικούντων τὴν Ἀττικὴν καὶ εὑρεθῆναι Ἀθηναίους μὲν δισμυρίους πρὸς τοῖς χιλίοις , μετοίκους δὲ μυρίους , οἰκετῶν δὲ μυριάδας μ᾽ . Νικίας δ’ ὁ Νικηράτου , ὡς ὁ καλὸς ἔφη Ξενοφῶν ἐν τῷ περὶ πόρων , χιλίους ἔχων οἰκέτας ἐμίσθωσεν αὐτοὺς εἰς τὰ ἀργυρεῖα Σωσίᾳ τῷ Θρᾳκὶ ἐφ’ ᾧ ὀβολὸν ἑκάστου , τελεῖν τῆς ἡμέρας . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν Αἰγινητῶν πολιτείᾳ καὶ παρὰ τούτοις φησὶ γενέσθαι ἑπτὰ καὶ τεσσαράκοντα μυριάδας δούλων . Ἀγαθαρχίδης δ’ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ ὀγδόῃ καὶ τριακοστῇ τῶν Εὐρωπιακῶν Δαρδανεῖς φησι δούλους κεκτῆσθαι τὸν μὲν χιλίους , τὸν δὲ καὶ πλείους · τούτων δ’ ἕκαστον ἐν μὲν εἰρήνῃ γεωργεῖν , ἐν πολέμῳ δὲ λοχίζεσθαι ἡγεμόνα νέμοντας τὸν ἴδιον δεσπότην .
Lemmas: Τίμαιος δέ ὁ Ταυρομενίτης ἐκλανθάνω ἑαυτοῦ ἐλέγχω δέ αὐτός εἰς οὗτος Πολύβιος ὁ Μεγαλοπολίτης διά ὁ δωδέκατος ὁ ἱστορίη οὐ εἰμί φημί συνήθης ὁ Ἕλλην δοῦλος κτάομαι , αὐτός λέγω ὁ Ἐπιτίμαιος οὕτως δέ αὐτός καλέω Ἴστρος ὁ Καλλιμάχειος ἐν ὁ πρός αὐτός ἀντιγραφή , λέγω γάρ ὅτι Μνάσων ὁ Φωκεύς πολύς κτάομαι δοῦλος ὁ χίλιοι ἐν ὁ τρίτος δέ ὁ ἱστορίη ὁ Ἐπιτίμαιος φημί οὕτως εὐδαιμονέω ὁ Κορίνθιος πόλις ὡς κτάομαι δοῦλος μυριάς ἕξ καί τεσσαράκοντα · διά ὅς ἡγέομαι καί ὁ Πυθία αὐτός καλέω χοινικομέτρης . Κτησικλῆς δέ ἐν τρίτος Χρονικόν κατά ὁ ἑπτακαιδέκατος πρός ὁ ἑκατόν φημί ὀλυμπιάς Ἀθήνησι ἐξετασμός γίγνομαι ὑπό Δημήτριος ὁ Φαληρεύς ὁ κατοικέω ὁ Ἀττική καί εὑρίσκω Ἀθηναῖος μέν δισμύριοι πρός ὁ χίλιοι , μέτοικος δέ μυρίος , οἰκέτης δέ μυριάς ἐγώ . Νικίας δέ ὁ Νικήρατος , ὡς ὁ καλός φημί Ξενοφῶν ἐν ὁ περί πόρος , χίλιοι ἔχω οἰκέτης μισθόω αὐτός εἰς ὁ ἀργύρειος Σωσίας ὁ Θρᾷξ ἐπί ὅς ὀβολός ἕκαστος , τελέω ὁ ἡμέρα . Ἀριστοτέλης δέ ἐν Αἰγινήτης πολιτεία καί παρά οὗτος φημί γίγνομαι ἑπτά καί τεσσαράκοντα μυριάς δοῦλος . Ἀγαθαρχίδης δέ ὁ Κνίδιος ἐν ὁ ὄγδοος καί τριακοστός ὁ Εὐρωπιακός Δαρδανεύς φημί δοῦλος κτάομαι ὁ μέν χίλιοι , ὁ δέ καί πολύς · οὗτος δέ ἕκαστος ἐν μέν εἰρήνη γεωργέω , ἐν πόλεμος δέ λοχίζω ἡγεμών νέμω ὁ ἴδιος δεσπότης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.104
πρὸς ταῦτα ἀπαντήσας ὁ Λαρήνσιος ἔφη · ἀλλὰ Ῥωμαίων ἕκαστος οἶδας δ’ ἀκριβῶς ταῦτα , ὦ καλὲ Μασσούριε πλείστους ὅσους κεκτημένος οἰκέτας · καὶ γὰρ μυρίους καὶ δισμυρίους καὶ ἔτι πλείους δὲ πάμπολλοι κέκτηνται , οὐκ ἐπὶ προσόδοις δέ , ὥσπερ ὁ τῶν Ἑλλήνων ζάπλουτος Νικίας , ἀλλ’ οἱ πλείους τῶν Ῥωμαίων συμπροιόντας ἔχουσι τοὺς πλείστους , καὶ αἱ πολλαὶ δὲ αὗται Ἀττικαὶ μυριάδες τῶν οἰκετῶν δεδεμέναι εἰργάζοντο τὰ μέταλλα . Ποσειδώνιος γοῦν , οὗ συνεχῶς μέμνησαι , ὁ φιλόσοφος καὶ ἀποστάντας φησὶν αὐτοὺς καταφονεῦσαι μὲν τοὺς ἐπὶ τῶν μετάλλων φύλακας , καταλαβέσθαι δὲ τὴν ἐπὶ Σουνίῳ ἀκρόπολιν καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον πορθῆσαι τὴν Ἀττικήν . οὗτος δ’ ἦν ὁ καιρὸς ὅτε καὶ ἐν Σικελίᾳ ἡ δευτέρα τῶν δούλων ἐπανάστασις ἐγένετο · πολλαὶ δὲ αὗται ἐγένοντο , καὶ ἀπώλοντο οἰκετῶν ὑπὲρ τὰς ἑκατὸν μυριάδας · σύγγραμμα δὲ ἐκδέδωκε περὶ τῶν δουλικῶν πολέμων Καικίλιος ὁ ῥήτωρ ὁ ἀπὸ Καλῆς ἀκτῆς · καὶ Σπάρτακος δὲ ὁ μονομάχος ἐκ Καπύης πόλεως Ἰταλικῆς ἀποδρὰς κατὰ τὰ Μιθριδατικὰ πολὺ πλῆθος ἀποστήσας οἰκετῶν ἦν δὲ καὶ αὐτὸς οἰκέτης , Θρᾲξ γένος κατέδραμε πᾶσαν Ἰταλίαν χρόνον οὐκ ὀλίγον πολλῶν δούλων καθ’ ἑκάστην ἡμέραν συρρεόντων ὡς αὐτὸν καὶ εἰ μὴ ἀπέθανεν ἐν τῇ πρὸς Λικίννιον Κράσσον παρατάξει , οὐ τὸν τυχόντα ἂν ἱδρῶτα τοῖς ἡμεδαποῖς παρεσχήκει , ὡς ὁ κατὰ τὴν Σικελίαν Εὔνους .
Lemmas: πρός οὗτος ἀπαντάω ὁ Λαρήνσιος φημί · ἀλλά Ῥωμαῖος ἕκαστος οἶδα δέ ἀκριβής οὗτος , ὦ καλός Μασσούριος πολύς ὅσος κτάομαι οἰκέτης · καί γάρ μυρίος καί δισμύριοι καί ἔτι πολύς δέ πάμπολυς κτάομαι , οὐ ἐπί πρόσοδος δέ , ὥσπερ ὁ ὁ Ἕλλην ζάπλουτος Νικίας , ἀλλά ὁ πολύς ὁ Ῥωμαῖος συμπρόειμι ἔχω ὁ πολύς , καί ὁ πολύς δέ οὗτος Ἀττικός μυριάς ὁ οἰκέτης δέω ἐργάζομαι ὁ μέταλλον . Ποσειδώνιος γοῦν , ὅς συνεχής μιμνῄσκω , ὁ φιλόσοφος καί ἀφίστημι φημί αὐτός καταφονεύω μέν ὁ ἐπί ὁ μέταλλον φύλαξ , καταλαμβάνω δέ ὁ ἐπί Σούνιον ἀκρόπολις καί ἐπί πολύς χρόνος πορθέω ὁ Ἀττική . οὗτος δέ εἰμί ὁ καιρός ὅτε καί ἐν Σικελία ὁ δεύτερος ὁ δοῦλος ἐπανάστασις γίγνομαι · πολύς δέ οὗτος γίγνομαι , καί ἀπόλλυμι οἰκέτης ὑπέρ ὁ ἑκατόν μυριάς · σύγγραμμα δέ ἐκδίδωμι περί ὁ δουλικός πόλεμος Καικίλιος ὁ ῥήτωρ ὁ ἀπό Καλή ἀκτή · καί Σπάρτακος δέ ὁ μονομάχος ἐκ Καπύη πόλις Ἰταλικός ἀποδιδράσκω κατά ὁ Μιθριδατικός πολύς πλῆθος ἀφίστημι οἰκέτης εἰμί δέ καί αὐτός οἰκέτης , Θράκιος γένος κατατρέχω πᾶς Ἰταλία χρόνος οὐ ὀλίγος πολύς δοῦλος κατά ἕκαστος ἡμέρα συρρέω ὡς αὐτός καί εἰ μή ἀποθνῄσκω ἐν ὁ πρός Λικίννιος Κράσσος παράταξις , οὐ ὁ τυγχάνω ἄν ἱδρώς ὁ ἡμεδαπός παρέχω , ὡς ὁ κατά ὁ Σικελία Εὔνους .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.1
Επιτελουμένου δὲ ἥδη τοῦ δείπνου τῶν Φαγη σίων ἑορτὴν συντελεῖσθαι νομίσαντες οἱ κυνικοὶ πάντων μᾶλλον ηὐφραίνοντο . καὶ ὁ Κύνουλκος ἔφη · ἕως ἡμεῖς δειπνοῦμεν , ὦ Οὐλπιανὲ λόγοις γὰρ ἑστιᾷ , προβάλλω σοι παρὰ τίνι εἴρηται Φαγήσια ἑορτὴ καὶ Φαγησιπόσια . καὶ ὃς ἀπορηθεὶς ἐπισχεῖν τε κελεύσας τοὺς παῖδας τὴν περιφορὰν καίτοι ἤδη οὔσης ἑσπέρας · οὐ συμπεριφέρομαι , ὦ σοφώτατε ὥστε λέγειν σοὶ καιρός , ἵνα μᾶλλον καὶ δειπνήσῃς ἥδιον . καὶ ὃς εἰ χάριν ὁμολογήσεις μαθών , λέξω . ὁμολογήσαντος δ’ ἔφη · Κλέαρχος Ἀριστοτέλους μαθητής , Σολεὺς δὲ τὸ γένος , ἐν τῷ προτέρῳ περὶ γρίφων · κρατῶ γάρ καὶ τῆς λέξεως διὰ τὸ σφόδρα μοι εἶναι προσφιλῆ οὑτωσί πως εἴρηκε · φαγήσια , οἱ δὲ φαγησιπόσια προσαγορεύουσι τὴν ἑορτήν ἐξέλιπε δὲ αὕτη , καθάπερ ἡ τῶν ῥαψῳδῶν ἣν ἦγον καὶ τὴν τῶν Διονυσίων ἐν ᾗ παριόντες ἑκάστῳ τῶν θεῶν οἷον τιμὴν ἐπετέλουν τὴν ῥαψῳδίαν . ταῦτ’ εἶπεν ὁ Κλέαρχος , εἰ δ’ ἀπιστεῖς , ὦ ἑταῖρε , καὶ τὸ βιβλίον κεκτημένος οὐ φθονήσω σοι · ἀφ’ οὗ πολλὰ ἐκμαθὼν εὐπορήσεις προβλημάτων καὶ γὰρ Καλλίαν ἱστορεῖ τὸν Ἀθηναῖον γραμματικὴν συνθεῖναι τραγῳδίαν ἀφ’ ἧς ποιῆσαι τὰ μέλη καὶ τὴν διάθεσιν Εὐριπίδην ἐν Μηδείᾳ καὶ Σοφοκλέα τὸν Οἰδίπουν .
Lemmas: ἐπιτελέω δέ ἥδη ὁ δεῖπνον ὁ Φαγης σής ἑορτή συντελέω νομίζω ὁ κυνικός πᾶς μάλα εὐφραίνω . καί ὁ Κύνουλκος φημί · ἕως ἐγώ δειπνέω , ὦ Οὐλπιανός λόγος γάρ ἑστιάω , προβάλλω σύ παρά τίς λέγω Φαγήσια ἑορτή καί Φαγησιπόσιον . καί ὅς ἀπορέω ἐπέχω τε κελεύω ὁ παῖς ὁ περιφορά καίτοι ἤδη εἰμί ἑσπέρα · οὐ συμπεριφέρω , ὦ σοφός ὥστε λέγω σύ καιρός , ἵνα μάλα καί δειπνέω ἡδύς . καί ὅς εἰ χάρις ὁμολογέω μανθάνω , λέγω . ὁμολογέω δέ φημί · Κλέαρχος Ἀριστοτέλης μαθητής , Σολεύς δέ ὁ γένος , ἐν ὁ πρότερος περί γρῖφος · κρατέω γάρ καί ὁ λέξις διά ὁ σφόδρα ἐγώ εἰμί προσφιλής οὕτως πως λέγω · φαγήσια , ὁ δέ φαγησιπόσιον προσαγορεύω ὁ ἑορτή ἐκλείπω δέ οὗτος , καθά ὁ ὁ ῥαψῳδός ὅς ἄγω καί ὁ ὁ Διονύσιον ἐν ὅς παρέρχομαι ἕκαστος ὁ θεός οἷος τιμή ἐπιτελέω ὁ ῥαψῳδία . οὗτος λέγω ὁ Κλέαρχος , εἰ δέ ἀπιστέω , ὦ ἑταῖρος , καί ὁ βιβλίον κτάομαι οὐ φθονέω σύ · ἀπό ὅς πολύς ἐκμανθάνω εὐπορέω πρόβλημα καί γάρ Καλλίας ἱστορέω ὁ Ἀθηναῖος γραμματικός συντίθημι τραγῳδία ἀπό ὅς ποιέω ὁ μέλος καί ὁ διάθεσις Εὐριπίδης ἐν Μήδεια καί Σοφοκλῆς ὁ Οἰδίπους .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.2
θαυμασάντων δὲ πάντων τὸ εὐπαίδευτον τοῦ Κυνούλκου ὁ Πλούταρχος κατὰ τὸ ὅμοιον , ἔφη , καὶ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ τῇ ἐμῇ Λαγυνοφόρια ἑορτή τις ἤγετο , περὶ ἧς ἱστορεῖ Ἐρατοσθένης ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ συγγράμματι Ἀρσινόη , λέγει δὲ οὕτως τοῦ Πτολεμαίου κτίζοντος ἑορτῶν καὶ θυσιῶν παντοδαπῶν γένη καὶ μάλιστα περὶ τὸν Διόνυσον , ἠρώτησεν Ἀρσινόη τὸν φέροντα τοὺς θαλλοὺς τίνα νῦν ἡμέραν ἄγει καὶ τίς ἐστὶν ἑορτή , τοῦ δ’ εἰπόντος καλεῖται μὲν Λαγυνοφόρια , καὶ τὰ κομισθέντα αὑτοῖς δειπνοῦσι κατακλιθέντες ἐπὶ στιβάδων καὶ ἐξ ἰδίας ἕκαστος λαγύνου παρ’ αὑτῶν φέροντες πίνουσιν . ὡς δ᾽ οὗτος ἀπεχώρησεν , ἐμβλέψασα πρὸς ἡμᾶς συνοίκιά γ᾽ , ἔφη , ταῦτα ῥυπαρά . ἀνάγκη γὰρ τὴν σύνοδον γίνεσθαι παμμιγοῦς ὄχλου , θοίνην ἕωλον καὶ οὐδαμῶς εὐπρεπῆ παρατιθεμένων . εἰ δὲ τὸ γένος τῆς ἑορτῆς ἤρεσκεν , οὐκ ἂν ἐκοπίασε δήπου τὰ αὐτὰ ταῦτα παρασκευάζουσα ἡ βασίλεια καθάπερ ἐν τοῖς Χουσὶν εὐωχοῦνται μὲν γὰρ κατ᾽ ἰδίαν , παρέχει δὲ ταῦτα ὁ καλέσας ἐπὶ τὴν ἑστίασιν .
Lemmas: θαυμάζω δέ πᾶς ὁ εὐπαίδευτος ὁ Κύνουλκος ὁ Πλούταρχος κατά ὁ ὅμοιος , φημί , καί ἐν Ἀλεξάνδρεια ὁ ἐμός Λαγυνοφόρια ἑορτή τις ἄγω , περί ὅς ἱστορέω Ἐρατοσθένης ἐν ὁ ἐπιγράφω σύγγραμμα Ἀρσινόη , λέγω δέ οὕτως ὁ Πτολεμαῖος κτίζω ἑορτή καί θυσία παντοδαπής γένος καί μάλα περί ὁ Διόνυσος , ἐρωτάω Ἀρσινόη ὁ φέρω ὁ θαλλός τίς νῦν ἡμέρα ἄγω καί τίς εἰμί ἑορτή , ὁ δέ λέγω καλέω μέν Λαγυνοφόρια , καί ὁ κομίζω ἑαυτοῦ δειπνέω κατακλίνω ἐπί στιβάς καί ἐκ ἴδιος ἕκαστος λάγυνος παρά ἑαυτοῦ φέρω πίνω . ὡς δέ οὗτος ἀποχωρέω , ἐμβλέπω πρός ἐγώ συνοίκια γε , φημί , οὗτος ῥυπαρός . ἀνάγκη γάρ ὁ σύνοδος γίγνομαι παμμιγής ὄχλος , θοίνη ἕωλος καί οὐδαμῶς εὐπρεπής παρατίθημι . εἰ δέ ὁ γένος ὁ ἑορτή ἀρέσκω , οὐ ἄν κοπιάω δήπου ὁ αὐτός οὗτος παρασκευάζω ὁ βασίλεια καθά ἐν ὁ Χοῦς εὐωχέω μέν γάρ κατά ἴδιος , παρέχω δέ οὗτος ὁ καλέω ἐπί ὁ ἑστίασις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.3
τῶν δὲ παρόντων γραμματικῶν τις ἀποβλέψας εἰς τὴν τοῦ δείπνου παρασκευὴν ἔφη · εἶτα πῶς δειπνήσομεν τοσαῦτα δεῖπνα ; ἴσως διὰ νυκτός , ὡς ὁ χαρίεις Ἀριστοφάνης ἐν Αἰολοσίκωνι εἶπεν οὕτως λέγων οἱονεὶ δι’ ὅλης νυκτός · ὡς καὶ τὸ Ὁμηρικὸν ἔχει · κεῖτ’ ἔντοσθ’ ἄντροιο τανυσσάμενος διὰ μήλων , ἀντὶ τοῦ διὰ πάντων τῶν μήλων , τὸ μέγεθος αὐτοῦ ἐμφανίζων . πρὸς ὃν ὁ ἰατρὸς ἔφη Δάφνος ὠφελιμώτερά ἐστι , φίλτατοι , παντὶ σώματι τὰ νυκτερινὰ δεῖπνα · τὸ γὰρ τῆς σελήνης ἄστρον πρὸς τὰς τῆς τροφῆς ἁρμόττει πέψεις σηπτικὸν ὑπάρχον κατὰ σῆψιν δ’ ἡ πέψις . εὐσηπτότερα γοῦν τὰ νύκτωρ θυόμενα τῶν ἱερείων καὶ τῶν ξύλων τὰ πρὸς τὸ σελήνιον κοπτόμενα , καὶ τῶν καρπῶν δὲ οἱ πλεῖστοι πρὸς τὸ σελήνιον πεπαίνονται .
Lemmas: ὁ δέ πάρειμι γραμματικός τις ἀποβλέπω εἰς ὁ ὁ δεῖπνον παρασκευή φημί · εἶτα πῶς δειπνέω τοσοῦτος δεῖπνον ; ἴσως διά νύξ , ὡς ὁ χαρίεις Ἀριστοφάνης ἐν Αἰολοσίκων λέγω οὕτως λέγω οἱονεί διά ὅλος νύξ · ὡς καί ὁ Ὁμηρικός ἔχω · κεῖμαι ἔντοσθε ἄντρον τανύω διά μῆλον , ἀντί ὁ διά πᾶς ὁ μῆλον , ὁ μέγεθος αὐτός ἐμφανίζω . πρός ὅς ὁ ἰατρός φημί Δάφνος ὠφέλιμος εἰμί , φίλος , πᾶς σῶμα ὁ νυκτερινός δεῖπνον · ὁ γάρ ὁ σελήνη ἄστρον πρός ὁ ὁ τροφή ἁρμόζω πέψις σηπτικός ὑπάρχω κατά σῆψις δέ ὁ πέψις . εὔσηπτος γοῦν ὁ νύκτωρ θύω ὁ ἱερεῖον καί ὁ ξύλον ὁ πρός ὁ σελήνιον κόπτω , καί ὁ καρπός δέ ὁ πολύς πρός ὁ σελήνιον πεπαίνω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.4
πολλῶν δὲ ὄντων καὶ διαφόρων τῶν παρεσκευασμένων καὶ αἰεὶ παρασκευαζομένων ἰχθύων μεγέθει τε καὶ ποικιλίᾳ ὁ Μυρτίλος ἔφη · εἰκότως , ἄνδρες φίλοι , πάντων τῶν προσοψημάτων ὄψων καλουμένων ἐξενίκησεν ὁ ἰχθὺς διὰ τὴν ἐξαίρετον ἐδωδὴν μόνος οὕτως καλεῖσθαι διὰ τοὺς ἐπιμανῶς ἐσχηκότας πρὸς ταύτην τὴν ἐδωδήν . λέγομεν γοῦν ὀψοφάγους οὐ τοὺς βόεια ἐσθίοντας , οἷος ἦν Ἡρακλῆς , ὃς τοῖς βοείοις κρέασιν ἐπήσθιε σῦκα χλωρά , οὐδὲ τὸν φιλόσυκον , οἷος ἦν Πλάτων ὁ φιλόσοφος , ὡς ἱστορεῖ Φανόκριτος ἐν τῷ περὶ Εὐδόξου · ἱστορεῖ δ’ ὅτι καὶ Ἀρκεσίλας φιλόβοτρυς ἦν , ἀλλὰ τοὺς περὶ τὴν ἰχθυοπωλίαν ἀναστρεφομένους , φιλόμηλοι δ’ ἦσαν Φίλιππός τε ὁ Μακεδὼν καὶ ὁ υἱὸς αὐτοῦ Ἀλέξανδρος , ὡς Δωρόθεός φησιν τῇ ἕκτῃ τῶν περὶ Ἀλέξανδρον ἱστοριῶν . Χάρης δὲ ὁ Μυτιληναῖος ἱστορεῖ ὡς κάλλιστα μῆλα εὑρὼν ὁ Ἀλέξανδρος περὶ τὴν Βαβυλωνίαν χώραν τούτων τε πληρώσας τὰ σκάφη μηλομαχίαν ἀπὸ τῶν νεῶν ἐποιήσατο , ὡς τὴν θέαν ἡδίστην γενέσθαι , οὐκ ἀγνοῶ δὲ ὅτι ὄψον κυρίως καλεῖται πᾶν τὸ πυρὶ κατασκευαζόμενον εἰς ἐδωδὴν ἤτοι γὰρ ἕψον ἐστὶν ἢ παρὰ τὸ ὠπτῆσθαι ὠνόμασται .
Lemmas: πολύς δέ εἰμί καί διάφορος ὁ παρασκευάζω καί ἀεί παρασκευάζω ἰχθῦς μέγεθος τε καί ποικιλία ὁ Μυρτίλος φημί · ἔοικα , ἀνήρ φίλος , πᾶς ὁ προσόψημα ὄψον καλέω ἐκνικάω ὁ ἰχθῦς διά ὁ ἐξαιρετός ἐδωδή μόνος οὕτως καλέω διά ὁ ἐπιμανής ἔχω πρός οὗτος ὁ ἐδωδή . λέγω γοῦν ὀψόφαγος οὐ ὁ βόειος ἐσθίω , οἷος εἰμί Ἡρακλῆς , ὅς ὁ βόειος κρέας ἐπεσθίω σῦκον χλωρός , οὐδέ ὁ φιλόσυκος , οἷος εἰμί Πλάτων ὁ φιλόσοφος , ὡς ἱστορέω Φανόκριτος ἐν ὁ περί Εὔδοξος · ἱστορέω δέ ὅτι καί Ἀρκεσίλαος φιλόβοτρυς εἰμί , ἀλλά ὁ περί ὁ ἰχθυοπωλία ἀναστρέφω , φιλόμηλος δέ εἰμί Φίλιππος τε ὁ Μακεδών καί ὁ υἱός αὐτός Ἀλέξανδρος , ὡς Δωρόθεος φημί ὁ ἕκτος ὁ περί Ἀλέξανδρος ἱστορίη . χάρης δέ ὁ Μυτιληναῖος ἱστορέω ὡς καλός μῆλον εὑρίσκω ὁ Ἀλέξανδρος περί ὁ Βαβυλώνιος χώρα οὗτος τε πληρόω ὁ σκάφος μηλομαχία ἀπό ὁ ναῦς ποιέω , ὡς ὁ θέα ἡδύς γίγνομαι , οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι ὄψον κύριος καλέω πᾶς ὁ πῦρ κατασκευάζω εἰς ἐδωδή ἤτοι γάρ ἕψω εἰμί ἤ παρά ὁ ὀπτάω ὀνομάζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.5
πολλῶν οὖν ὄντων τῶν ἰχθύων , οὓς κατὰ τὰς ἑκάστας ὥρας ἐδαινύμεθα , ὦ θαυμασιώτατε Τιμόκρατες , κατὰ γὰρ τὸν Σοφοκλέα χορὸς δ’ ἀναύδων ἰχθύων ἐπερρόθει , σαίνοντες οὐραίοισι οὐ τὴν κεκτημένην , ἀλλὰ τὰς λοπάδας · καὶ κατὰ τὰς Ἀχαιοῦ δὲ Μοίρας · πολὺς γὰρ ὅμιλος ποντίου κύκλου σοβῶν ἐνάλιος θεωρία , χραίνοντες οὐραίοισιν εὐδίαν ἁλός , ἀπομνημονεύσω δέ σοι ἃ περὶ ἑκάστου ἔλεξαν οἱ δειπνοσοφισταί . πάντες γὰρ συνεισήνεγκαν εἰς αὐτοὺς τὰς ἐκ βιβλίων συμβολάς , ὧν τὰ ὀνόματα διὰ τὸ πλῆθος παραλείψω . ὅστις ἀγοράζων ὄψον ἐξὸν ἀπολαύειν ἰχθύων ἀληθινῶν ῥαφανῖδας ἐπιθυμεῖ πρίασθαι , μαίνεται · φησὶν Ἄμφις ἐν Λευκάδι ἵνα δὲ εὐμνημόνευτά σοι γένηται τὰ λεχθέντα , κατὰ στοιχεῖον τάξω τὰ ὀνόματα , καὶ γὰρ Σοφοκλέους εἰπόντος ἐν Αἴαντι μαστιγοφόρῳ τοὺς ἰχθῦς ἑλλοὺς ἐφῆκεν ἑλλοῖς ἰχθύσιν διαφθοράν , ἐζήτησέν τις εἰ καὶ τῶν πρὸ αὐτοῦ τις τῷ ὀνόματι κέχρηται . πρὸς ὃν ὁ Ζωίλος ἔφη · ἐγὼ δὲ οὐκ ὢν ὀψοφαγίστατός ʽ οὕτω γὰρ Ξενοφῶν ὠνόμασεν ἐν Ἀπομνημονεύμασι γράφων οὕτως · ὀψοφαγίστατός τε καὶ βλακίστατός ἐστιν ʼ οἶδα ὅτι ὁ τὴν Τιτανομαχίαν ποιήσας , εἴτ’ Εὔμηλός ἐστιν ὁ Κορίνθιος ἢ Ἀρκτῖνος ἢ ὅστις δήποτε χαίρει ὀνομαζόμενος , ἐν τῷ δευτέρῳ οὕτως εἴρηκεν ἐν δ’ αὐτῇ πλωτοὶ χρυσώπιδες ἰχθύες ἑλλοὶ νήχοντες παίζουσι δι’ ὕδατος ἀμβροσίοιο . ἔχαιρε δὲ Σοφοκλῆς τῷ ἐπικῷ κύκλῳ , ὡς καὶ ὅλα δράματα ποιῆσαι κατακολουθῶν τῇ ἐν τούτῳ μυθοποιίᾳ .
Lemmas: πολύς οὖν εἰμί ὁ ἰχθῦς , ὅς κατά ὁ ἕκαστος ὥρα δαίνυμι , ὦ θαυμάσιος Τιμοκράτης , κατά γάρ ὁ Σοφοκλῆς χορός δέ ἄναυδος ἰχθῦς ἐπιρροθέω , σαίνω οὐραῖος οὐ ὁ κτάομαι , ἀλλά ὁ λοπάς · καί κατά ὁ Ἀχαιός δέ Μοῖρα · πολύς γάρ ὅμιλος πόντιος κύκλος σόβη ἐνάλιος θεωρία , χραίνω οὐραῖος εὐδία ἅλς , ἀπομνημονεύω δέ σύ ὅς περί ἕκαστος λέγω ὁ δειπνοσοφιστής . πᾶς γάρ συνεισφέρω εἰς αὐτός ὁ ἐκ βιβλίον συμβολή , ὅς ὁ ὄνομα διά ὁ πλῆθος παραλείπω . ὅστις ἀγοράζω ὄψον ἔξεστι ἀπολαύω ἰχθῦς ἀληθινός ῥαφανίς ἐπιθυμέω πρίαμαι , μαίνομαι · φημί Ἄμφις ἐν Λευκάς ἵνα δέ εὐμνημόνευτος σύ γίγνομαι ὁ λέγω , κατά στοιχεῖον τάσσω ὁ ὄνομα , καί γάρ Σοφοκλῆς λέγω ἐν Αἴας μαστιγοφόρος ὁ ἰχθῦς ἑλλός ἐφίημι ἑλλός ἰχθῦς διαφθορά , ζητέω τις εἰ καί ὁ πρό αὐτός τις ὁ ὄνομα χράω . πρός ὅς ὁ Ζωΐλος φημί · ἐγώ δέ οὐ εἰμί ὀψοφάγος ʽ οὕτως γάρ Ξενοφῶν ὀνομάζω ἐν Ἀπομνημόνευμα γράφω οὕτως · ὀψοφάγος τε καί βλάξ εἰμί ἒ οἶδα ὅτι ὁ ὁ Τιτανομαχία ποιέω , εἴτε Εὔμηλος εἰμί ὁ Κορίνθιος ἤ Ἀρκτῖνος ἤ ὅστις δήποτε χαίρω ὀνομάζω , ἐν ὁ δεύτερος οὕτως λέγω ἐν δέ αὐτός πλωτός χρυσῶπις ἰχθῦς ἑλλός νήχω παίζω διά ὕδωρ ἀμβρόσιος . χαίρω δέ Σοφοκλῆς ὁ ἐπικός κύκλος , ὡς καί ὅλος δρᾶμα ποιέω κατακολουθέω ὁ ἐν οὗτος μυθοποιία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.6
παρατεθεισῶν οὖν ἀμιῶν ἔφη τις · ταύτας Ἀριστοτέλης ἱστορεῖ τὰ μὲν βράγχια ἔχειν καλυπτά , εἶναι καρχαρόδοντας καὶ τῶν συναγελαζομένων καὶ σαρκοφάγων χολήν τε ἔχειν ἰσομήκη τῷ ἐντέρῳ καὶ σπλῆνα ὁμοίως , λέγεται δὲ ὡς θηρευθεῖσαι προσανάλλονται καὶ ἀποτρώγουσαι τὴν ὁρμιὰν ἐκφεύγουσιν . μνημονεύει δ’ αὐτῶν Ἄρχιππος ἐν Ἰχθύσι λέγων οὕτως · ὅτε δ’ ἦσθες ἀμίας παχείας . καὶ Ἐπίχαρμος δ’ ἐν Σειρῆσιν πρωὶ μὲν γ’ ἀτενὲς ἀπ’ ἀοῦς ἀφύας ἀπεπυρίζομες στρογγύλας καὶ δελφακίνας ὀπτὰ κρέα καὶ πωλύπους , καὶ γλυκὺν γ’ ἐπ’ ὦν ἐπίομες οἶνον . β . οἰβοιβοῖ τάλας . α . περὶ γα μὰν αἴκλου τί κὰ τις καὶ λέγοι . β . φοῦ τῶν κακῶν . α . ὅκα παρῇ τρίγλα τε μία παχῆα κἀμίαι δύο διατετμαμέναι μέσαι φάσσαι τε τοσσαῦται παρῆν σκορπίοι τε . Ἀριστοτέλης δὲ παρετυμολογῶν αὐτῆς τοὔνομά φησιν ὠνομάσθαι παρὰ τὸ ἅμα ἰέναι ταῖς παραπλησίαις ἐστὶ γὰρ συναγελαστική . Ἱκέσιος δ’ ἐν τοῖς περὶ ὕλης εὐχύλους μὲν αὐτὰς εἶναι καὶ ἁπαλάς , πρὸς δὲ τὰς ἐκκρίσεις μέσας , ἧσσον δὲ τροφίμους ,
Lemmas: παρατίθημι οὖν ἀμία φημί τις · οὗτος Ἀριστοτέλης ἱστορέω ὁ μέν βράγχιον ἔχω καλυπτός , εἰμί καρχαρόδων καί ὁ συναγελάζομαι καί σαρκόφαγος χολή τε ἔχω ἰσομήκης ὁ ἔντερον καί σπλήν ὅμοιος , λέγω δέ ὡς θηρεύω προσανάλλομαι καί ἀποτρώγω ὁ ὁρμιά ἐκφεύγω . μνημονεύω δέ αὐτός Ἄρχιππος ἐν Ἰχθύς λέγω οὕτως · ὅτε δέ ἔσθω ἀμία παχύς . καί Ἐπίχαρμος δέ ἐν Σειρήν πρωΐ μέν γε ἀτενής ἀπό ἠώς ἀφύη ἀπεπυρίζω στρογγύλος καί δελφακίνη ὀπτός κρέας καί πώλυπος , καί γλυκύς γε ἐπί ὅς ἐπέω οἶνος . Β . οἰβοιβοῖ τάλας . α . περί γε μήν αἰκτίλημι τίς ἄν τις καί λέγω . Β . φοῦ ὁ κακός . α . ὅκα παρέρχομαι τρίγλη τε εἷς πάχος ἀμίας δύο διατέμνω μέσος φάσσα τε τοσσάτος πάρειμι σκορπίος τε . Ἀριστοτέλης δέ παρετυμολογέω αὐτός ὄνομα φημί ὀνομάζω παρά ὁ ἅμα ἔρχομαι ὁ παραπλήσιος εἰμί γάρ συναγελαστικός . Ἱκέσιος δέ ἐν ὁ περί ὕλη εὔχυλος μέν αὐτός εἰμί καί ἁπαλός , πρός δέ ὁ ἔκκρισις μέσος , ἥσσων δέ τρόφιμος ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.7
ὁ δὲ ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος ἐν τῇ Γαστρολογίᾳ οὕτως γὰρ ἐπιγράφεσθαί φησι Λυκόφρων ἐν τοῖς περὶ κωμῳδίας ὡς τὴν Κλεοστράτου τοῦ Τενεδίου Ἀστρολογίαν’ περὶ τῆς ἀμίας φησὶν οὕτως τὴν δ’ ἀμίαν φθινοπώρου , ὅταν πλειὰς καταδύνῃ , πάντα τρόπον σκεύαζε , τί σοι τάδε μυθολογεύω ; οὐ γὰρ μὴ σὺ διαφθείρῃς οὐδ’ ἂν ἐπιθυμῇς . εἰ δ’ ἐθέλεις καὶ τοῦτο δαήμεναι , ὦ φίλε Μόσχε , ὅντινα χρή σε τρόπον κείνην διαθεῖναι ἄριστα , ἐν συκῆς φύλλοις καὶ ὀριγάνῳ οὐ μάλα πολλῇ · μὴ τυρόν , μὴ λῆρον · ἁπλῶς δ’ οὕτως θεραπεύσας ἐν συκῆς φύλλοις σχοίνῳ κατάδησον ἄνωθεν , εἶθ’ ὑπὸ θερμὴν ὦσον ἔσω σποδόν , ἐν φρεσὶ καιρὸν γιγνώσκων ὁπότ’ ἔστ’ ὀπτή , καὶ μὴ κατακαύσῃς . ἔστω δ’ αὕτη σοι Βυζαντίου ἐξ ἐρατεινοῦ , εἴπερ ἔχειν ἀγαθὴν ἐθέλεις , κἂν ἐγγὺς ἁλῷ που τοῦδε τόπου , κεδνὴν λήψει · τηλοῦ δὲ θαλάσσης Ἑλλησποντιάδος χείρων , κἂν κλεινόν · ἀμείψῃς Αἰγαίου πελάγους ἔναλον πόρον , οὐκ ἔθ’ ὁμοία γίγνεται , ἀλλὰ καταισχύνει τὸν πρόσθεν ἔπαινον .
Lemmas: ὁ δέ ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος ἐν ὁ Γαστρολογία οὕτως γάρ ἐπιγράφω φημί Λυκόφρων ἐν ὁ περί κωμῳδία ὡς ὁ Κλεόστρατος ὁ Τενέδιος Ἀστρολογίαων περί ὁ ἀμία φημί οὕτως ὁ δέ ἀμία φθινόπωρον , ὅταν πλειάς καταδύνω , πᾶς τρόπος σκευάζω , τίς σύ ὅδε μυθολογεύω ; οὐ γάρ μή σύ διαφθείρω οὐδέ ἐάν ἐπιθυμέω . εἰ δέ ἐθέλω καί οὗτος δάω , ὦ φίλος Μόσχος , ὅστις χρή σύ τρόπος ἐκεῖνος διατίθημι ἀγαθός , ἐν συκῆ φύλλον καί ὀρίγανος οὐ μάλα πολύς · μή τυρός , μή λῆρος · ἁπλῶς δέ οὕτως θεραπεύω ἐν συκῆ φύλλον σχοῖνος καταδέω ἄνωθεν , εἶτα ὑπό θερμός ὠθέω ἔσω σποδός , ἐν φρήν καιρός γιγνώσκω ὁπότε εἰμί ὀπτός , καί μή κατακαίω . εἰμί δέ οὗτος σύ Βυζάντιος ἐκ ἐρατεινός , εἴπερ ἔχω ἀγαθός ἐθέλω , ἐάν ἐγγύς ἁλίσκομαι που ὅδε τόπος , κεδνός λαμβάνω · τηλοῦ δέ θάλασσα Ἑλλησποντιάς κακός , ἄν κλεινός · ἀμείβω Αἰγαῖος πέλαγος ἔναλος πόρος , οὐ ἔτι ὅμοιος γίγνομαι , ἀλλά καταισχύνω ὁ πρόσθεν ἔπαινος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.8
οὗτος ὁ Ἀρχέστρατος ὑπὸ φιληδονίας γῆν πᾶσαν καὶ θάλασσαν περιῆλθεν ἀκριβῶς , ἐμοὶ δοκεῖ , τὰ πρὸς γαστέρα ἐπιμελῶς ἐξετάσαι βουληθείς · καὶ ὥσπερ οἱ τὰς Περιηγήσεις καὶ τοὺς Περίπλους ποιησάμενοι μετ’ ἀκριβείας ἐθέλει πάντα ἐκτίθεσθαι ὅπου ἐστὶν ἕκαστον κάλλιστον βρωτόν τε ποτόν τε . τοῦτο γάρ αὐτὸς ἐν τῷ προοιμίῳ ἐπαγγέλλεται τῶν καλῶν τούτων ὑποθηκῶν ὧν πρὸς τοὺς ἑταίρους ποιεῖται Μόσχον τε καὶ Κλέανδρον , ὥσπερ ὑποτιθέμενος αὐτοῖς κατὰ τὴν Πυθίαν ζητεῖν ἵππον Θεσσαλικὴν Λακεδαιμονίην τε γυναῖκα , ἄνδρας δ’ οἳ πίνουσιν ὕδωρ καλῆς Ἀρεθούσης . Χρύσιππος δ’ αὐτὸν ὁ ὄντως φιλόσοφος καὶ περὶ πάντα ἀνήρ ἀρχηγὸν Ἐπικούρῳ φησὶ γενέσθαι καὶ τοῖς τὰ τούτου ἐπισταμένοις τῆς πάντα διαλυμηναμένης ἡδονῆς · καὶ γὰρ οὐκ ἐγκαλυπτόμενος ὁ Ἐπίκουρος λέγει , ἀλλὰ μεγάλῃ τῇ φωνῇ · οὐ γὰρ ἔγωγε δύναμαι νοῆσαι τἀγαθὸν ἀφελὼν μὲν τὴν διὰ χυλῶν , ἀφελὼν δὲ τὴν δι’ ἀφροδισίων ἡδονήν . οἴεται γὰρ οὕτως ὁ σοφὸς καὶ τὸν ἀσώτων βίον ἀνεπίληπτον εἶναι , εἴπερ αὐτῷ προσγένοιτο τὸ ἀδεὲς καὶ ἵλεων διὸ καὶ οἱ τῆς κωμῳδίας ποιηταὶ κατατρέχοντές που τῆς ἡδονῆς καὶ ἀκρασίας ἐπικούρους καὶ βοηθοὺς βοῶσιν .
Lemmas: οὗτος ὁ Ἀρχέστρατος ὑπό φιληδονία γῆ πᾶς καί θάλασσα περιέρχομαι ἀκριβής , ἐγώ δοκέω , ὁ πρός γαστήρ ἐπιμελής ἐξετάζω βούλομαι · καί ὥσπερ ὁ ὁ Περιήγησις καί ὁ Περίπλοος ποιέω μετά ἀκρίβεια ἐθέλω πᾶς ἐκτίθημι ὅπου εἰμί ἕκαστος καλός βρωτός τε ποτός τε . οὗτος γάρ αὐτός ἐν ὁ προοίμιον ἐπαγγέλλω ὁ καλός οὗτος ὑποθήκη ὅς πρός ὁ ἑταῖρος ποιέω Μόσχος τε καί Κλέανδρος , ὥσπερ ὑποτίθημι αὐτός κατά ὁ Πυθία ζητέω ἵππος Θεσσαλικός Λακεδαιμόνιος τε γυνή , ἀνήρ δέ ὅς πίνω ὕδωρ καλός Ἀρέθουσα . Χρύσιππος δέ αὐτός ὁ ὄντως φιλόσοφος καί περί πᾶς ἀνήρ ἀρχηγός Ἐπίκουρος φημί γίγνομαι καί ὁ ὁ οὗτος ἐφίστημι ὁ πᾶς διαλυμαίνομαι ἡδονή · καί γάρ οὐ ἐγκαλύπτω ὁ Ἐπίκουρος λέγω , ἀλλά μέγας ὁ φωνή · οὐ γάρ ἐγώ δύναμαι νοέω ἀγαθός ἀφαιρέω μέν ὁ διά χυλός , ἀφαιρέω δέ ὁ διά ἀφροδίσιος ἡδονή . οἴομαι γάρ οὕτως ὁ σοφός καί ὁ ἄσωτος βίος ἀνεπίληπτος εἰμί , εἴπερ αὐτός προσγίγνομαι ὁ ἀδεής καί ἵλαος διό καί ὁ ὁ κωμῳδία ποιητής κατατρέχω που ὁ ἡδονή καί ἀκρασία ἐπίκουρος καί βοηθός βοάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.9
Βάτων μὲν ἐν Συνεξαπατῶντι δυσχεραίνοντα ποιήσας πατέρα τῷ τοῦ υἱοῦ παιδαγωγῷ καὶ λέγοντα · ἀπολώλεκας τὸ μειράκιόν μου παραλαβών , ἀκάθαρτε , καὶ πέπεικας ἐλθεῖν ἐς βίον ἀλλότριον αὑτοῦ · καὶ πότους ἑωθινοὺς πίνει διὰ σὲ νῦν , πρότερον οὐκ εἰθισμένος . β . εἶτ’ εἰ μεμάθηκε , δέσποτα , ζῆν , ἐγκαλεῖς ; α . ζῆν δ’ ἐστὶ τὸ τοιοῦθ᾽ ; β . ὡς λέγουσιν οἱ σοφοί · ὁ γοῦν Ἐπίκουρός φησιν εἶναι τἀγαθὸν τὴν ἡδονὴν δήπουθεν οὐκ ἔστιν δὲ ἔχειν ταύτην ἑτέρωθεν , ἐκ δὲ τοῦ ζῆν δὴ καλῶς εὖ ζῶσ’ ἅπαντες , ἦ τυχὸν δώσεις ἐμοί ; α . ἑόρακας οὖν φιλόσοφον , εἰπέ μοι , τινὰ μεθύοντ’ ἐπὶ τούτοις θ’ οἷς λέγεις κηλούμενον ; β . ἅπαντας · οἱ γὰρ τὰς ὀφρῦς ἐπηρκότες καὶ τὸν φρόνιμον ζητοῦντες ἐν τοῖς περιπάτοις καὶ ταῖς διατριβαῖς ὥσπερ ἀποδεδρακότα οὕτως , ἐπὰν γλαυκίσκος αὐτοῖς παρατεθῇ , ἴσασιν οὗ δεῖ πρῶτον ἅψασθαι τόπου καὶ τὴν κεφαλὴν ζητοῦσιν ὥσπερ πράγματος , ὥστ’ ἐκπεπλῆχθαι πάντας . καὶ ἐν τῷ Ἀνδροφόνῳ δὲ ἐπιγραφομένῳ ὁ αὐτὸς Βάτων διαπαίξας τινὰ τῶν ἐπιεικῶν φιλοσόφων ἐπιφέρει ἐξὸν γυναῖκ’ ἔχοντα κατακεῖσθαι καλὴν καὶ Λεσβίου χυτρῖδε λαμβάνειν δύο · ὁ φρόνιμος οὗτός · ἐστι , τοῦτο τἀγαθόν . Ἐπίκουρος ἔλεγε ταῦθ’ ἃ νῦν ἐγὼ λέγω . εἰ τοῦτον ἔζων πάντες ὃν ἐγὼ ζῶ βίον , Ἡγήσιππος δ’ ἐν Φιλεταίροις · Ἐπίκουρος ὁ σοφὸς ἀξιώσαντός τινος εἰπεῖν πρὸς αὐτὸν ὅτι ποτ’ ἐστὶ τἀγαθὸν ὃ διὰ τέλους ζητοῦσιν , εἶπεν ἡδονήν . β . εὖ γ᾽ , ὦ κράτιστ’ ἄνθρωπε καὶ σοφώτατε · τοῦ γὰρ μασᾶσθαι κρεῖττον οὐκ ἔστ’ οὐδὲ ἓν ἀγαθὸν α . πρόσεστιν ἡδονῇ γὰρ τἀγαθόν .
Lemmas: Βάτων μέν ἐν Συνεξαπατών δυσχεραίνω ποιέω πατήρ ὁ ὁ υἱός παιδαγωγός καί λέγω · ἀπόλλυμι ὁ μειράκιον ἐγώ παραλαμβάνω , ἀκάθαρτος , καί πείθω ἔρχομαι εἰς βίος ἀλλότριος ἑαυτοῦ · καί πότος ἑωθινός πίνω διά σύ νῦν , πρότερος οὐ ἐθίζω . Β . εἶτα εἰ μανθάνω , δεσπότης , ζάω , ἐγκαλέω ; α . ζάω δέ εἰμί ὁ τοιοῦτος ; Β . ὡς λέγω ὁ σοφός · ὁ γοῦν Ἐπίκουρος φημί εἰμί ἀγαθός ὁ ἡδονή δήπουθεν οὐ εἰμί δέ ἔχω οὗτος ἑτέρωθεν , ἐκ δέ ὁ ζάω δή καλός εὖ ζάω ἅπας , ἦ τυχόν δίδωμι ἐγώ ; α . ὁράω οὖν φιλόσοφος , λέγω ἐγώ , τις μεθύω ἐπί οὗτος τε ὅς λέγω κηλέω ; Β . ἅπας · ὁ γάρ ὁ ὀφρύς ἐπαίρω καί ὁ φρόνιμος ζητέω ἐν ὁ περίπατος καί ὁ διατριβή ὥσπερ ἀποδράω οὕτως , ἐπάν γλαυκίσκος αὐτός παρατίθημι , οἶδα ὅς δέω πρῶτος ἅπτω τόπος καί ὁ κεφαλή ζητέω ὥσπερ πρᾶγμα , ὥστε ἐκπλήσσω πᾶς . καί ἐν ὁ Ἀνδροφόνος δέ ἐπιγράφω ὁ αὐτός Βάτων διαπαίζω τις ὁ ἐπιεικής φιλόσοφος ἐπιφέρω ἔξεστι γυνή ἔχω κατάκειμαι καλός καί Λέσβιος χυτριδός λαμβάνω δύο · ὁ φρόνιμος οὗτος · εἰμί , οὗτος ἀγαθός . Ἐπίκουρος λέγω οὗτος ὅς νῦν ἐγώ λέγω . εἰ οὗτος ζάω πᾶς ὅς ἐγώ ζάω βίος , Ἡγήσιππος δέ ἐν Φιλέταιρος · Ἐπίκουρος ὁ σοφός ἀξιόω τις λέγω πρός αὐτός ὅτι ποτέ εἰμί ἀγαθός ὅς διά τέλος ζητέω , λέγω ἡδονή . Β . εὖ γε , ὦ κρατύς ἄνθρωπος καί σοφός · ὁ γάρ μασάομαι κρατύς οὐ εἰμί οὐδέ εἷς ἀγαθός α . πρόσειμι ἡδονή γάρ ἀγαθός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.10
ἀσπάζονται δὲ οὐ μόνον οἱ Ἐπικούρειοι τὴν ἡδονήν , ἀλλὰ καὶ οἱ Κυρηναικοὶ καὶ οἱ Θάσιοι , Μνησιστράτειοι δὲ καλούμενοι · καὶ γὰρ οὗτοι ζῆν μὲν ἡδέως χαίρουσιν , ὥς φησι Ποσειδώνιος . οὐ μακρὰν δὲ τούτων ἦν καὶ Σπεύσιππος ὁ Πλάτωνος ἀκουστὴς καὶ συγγενής · Διονύσιος γοῦν ὁ τύραννος ἐν ταῖς πρὸς αὐτὸν ἐπιστολαῖς καὶ τὰ τῆς φιληδονίας αὐτοῦ διεξερχόμενος ἔτι τε τῆς φιλαργυρίας ἐρανίζεσθαί τε παρὰ πολλῶν αὐτὸν διελέγχων ὀνειδίζει καὶ τὸν Λασθενείας τῆς Ἀρκαδικῆς ἑταίρας ἔρωτα ἐπὶ πᾶσίν τε λέγει τάδε · σύ τισι φιλαργυρίαν ὀνειδίζεις αὐτὸς μηδὲν ἐλλελοιπὼς αἰσχροκερδείας ; τί γὰρ οὐ πεποίηκας ; οὐχ ὑπὲρ ὧν Ἑρμείας ὤφειλεν αὐτὸς ἐκτετικὼς ἔρανον συνάγειν ἐπιχειρεῖς ;
Lemmas: ἀσπάζομαι δέ οὐ μόνος ὁ Ἐπικούρειος ὁ ἡδονή , ἀλλά καί ὁ Κυρηναικός καί ὁ Θάσιος , Μνησιστράτειος δέ καλέω · καί γάρ οὗτος ζάω μέν ἡδύς χαίρω , ὡς φημί Ποσειδώνιος . οὐ μακρός δέ οὗτος εἰμί καί Σπεύσιππος ὁ Πλάτων ἀκουστής καί συγγενής · Διονύσιος γοῦν ὁ τύραννος ἐν ὁ πρός αὐτός ἐπιστολή καί ὁ ὁ φιληδονία αὐτός διεξέρχομαι ἔτι τε ὁ φιλαργυρία ἐρανίζω τε παρά πολύς αὐτός διελέγχω ὀνειδίζω καί ὁ Λασθένεια ὁ Ἀρκαδικός ἑταίρα ἔρως ἐπί πᾶς τε λέγω ὅδε · σύ τις φιλαργυρία ὀνειδίζω αὐτός μηδείς ἐλλείπω αἰσχροκέρδεια ; τίς γάρ οὐ ποιέω ; οὐ ὑπέρ ὅς Ἑρμῆς ὀφείλω αὐτός ἐκτίνω ἔρανος συνάγω ἐπιχειρέω ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.11
περὶ δὲ τοῦ Ἐπικούρου Τίμων ἐν γ’ σίλλων φησί · γαστρὶ χαριζόμενος , τῆς οὐ λαμυρώτερον οὐδέν . ταύτης γὰρ ἕνεκεν ὁ ἀνήρ καὶ τῆς ἄλλης τῆς κατὰ σάρκα ἡδονῆς ἐκολάκευεν καὶ Ἰδομενέα καὶ Μητρόδωρον . καὶ αὐτὸς δέ που ὁ Μητρόδωρος οὐκ ἀποκρυπτόμενος τὰς καλὰς ταύτας θέσεις φησίν περὶ γαστέρα γάρ , ὦ φυσιολόγε Τιμόκρατες , περὶ γαστέρα ὁ κατὰ φύσιν βαδίζων λόγος τὴν ἅπασαν ἔχει σπουδήν . Ἐπίκουρος γὰρ ἦν ὁ τούτων διδάσκαλος , ὃς καὶ βοῶν ἔλεγεν · ἀρχὴ καὶ ῥίζα παντὸς ἀγαθοῦ ἡ τῆς γαστρὸς ἡδονή , καὶ τὰ σοφὰ καὶ τὰ περιττὰ εἰς ταύτην ἔχει τὴν ἀναφοράν . κἀν τῷ περὶ τέλους δέ φησιν οὕτω πως · οὐ γὰρ ἔγωγε δύναμαι νοῆσαι τἀγαθὸν ἀφαιρῶν μὲν τὰς διὰ χυλῶν ἡδονάς , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι’ ἀφροδισίων , ἀφαιρῶν δὲ τὰς δι’ ἀκροαμάτων , ἀφαιρῶν δὲ τὰς διὰ μορφῆς κατ’ ὄψιν ἡδείας κινήσεις . καὶ προελθών ʽ φησἰ λέγει , τιμητέον τὸ καλὸν καὶ τὰς ἀρετὰς καὶ τὰ τοιουτότροπα , ἐὰν ἡδονὴν παρασκευάζῃ · ἐὰν δὲ μὴ παρασκευάζῃ , χαίρειν ἐατέον .
Lemmas: περί δέ ὁ Ἐπίκουρος Τίμων ἐν γε σίλλος φημί · γαστήρ χαρίζω , ὁ οὐ λαμυρός οὐδείς . οὗτος γάρ ἕνεκα ὁ ἀνήρ καί ὁ ἄλλος ὁ κατά σάρξ ἡδονή κολακεύω καί Ἰδομενεύς καί Μητρόδωρος . καί αὐτός δέ που ὁ Μητρόδωρος οὐ ἀποκρύπτω ὁ καλός οὗτος θέσις φημί περί γαστήρ γάρ , ὦ φυσιόλογος Τιμοκράτης , περί γαστήρ ὁ κατά φύσις βαδίζω λόγος ὁ ἅπας ἔχω σπουδή . Ἐπίκουρος γάρ εἰμί ὁ οὗτος διδάσκαλος , ὅς καί βοάω λέγω · ἀρχή καί ῥίζα πᾶς ἀγαθός ὁ ὁ γαστήρ ἡδονή , καί ὁ σοφός καί ὁ περισσός εἰς οὗτος ἔχω ὁ ἀναφορά . ἐν ὁ περί τέλος δέ φημί οὕτως πως · οὐ γάρ ἐγώ δύναμαι νοέω ἀγαθός ἀφαιρέω μέν ὁ διά χυλός ἡδονή , ἀφαιρέω δέ ὁ διά ἀφροδίσιος , ἀφαιρέω δέ ὁ διά ἀκρόαμα , ἀφαιρέω δέ ὁ διά μορφή κατά ὄψις ἡδύς κίνησις . καί προέρχομαι ʽ φημί λέγω , τιμάω ὁ καλός καί ὁ ἀρετή καί ὁ τοιουτότροπος , ἐάν ἡδονή παρασκευάζω · ἐάν δέ μή παρασκευάζω , χαίρω ἐάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.12
πρότερος δὲ τοῦ Ἐπικούρου Σοφοκλῆς ὁ τραγῳδιοποιὸς ἐν Ἀντιγόνῃ περὶ τῆς ἡδονῆς τοιαῦτα εἴρηκεν τὰς γὰρ ἡδονὰς ὅταν προδῶσιν ἄνδρες , οὐ τίθημ’ ἐγὼ ζῆν τοῦτον , ἀλλ’ ἔμψυχον ἡγοῦμαι νεκρόν . πλούτει τε γὰρ κατ’ οἶκον , εἰ βούλει , μέγα καὶ ζῆ τύραννον σχῆμ’ ἔχων ἐὰν δ’ ἀπῇ τούτων τὸ χαίρειν , τἄλλ’ ἐγὼ καπνοῦ σκιᾶς οὐκ ἂν πριαίμην ἀνδρὶ πρὸς τὴν ἡδονήν . Φιλέταιρος Κυναγίδι · τί δεῖ γὰρ ὄντα θνητόν , ἱκετεύω , ποιεῖν πλὴν ἡδέως ζῆν τὸν βίον καθ’ ἡμέραν , ἐὰν ἔχῃ τις ὁπόθεν ; ἀλλὰ δεῖ σκοπεῖν τοῦτ’ αὐτὸ τἀνθρώπει’ ὁρῶντα πράγματα , εἰς αὔριον δὲ μηδὲ φροντίζειν ὅ τι ἔσται · περίεργόν ἐστιν ἀποκεῖσθαι πάνυ ἕωλον ἔνδον τἀργύριον . καὶ ἐν Οἰνοπίωνι δὲ ὁ αὐτός φησιν θνητῶν δ’ ὅσοι ζῶσιν κακῶς ἔχοντες ἄφθονον βίον , ἐγὼ μὲν αὐτοὺς ἀθλίους εἶναι λέγω . οὐ γὰρ θανών γ’ ἄνθρωποι ἔγχελυν φάγοις οὐδ’ ἐν νεκροῖσι πέττεται γαμήλιος .
Lemmas: πρότερος δέ ὁ Ἐπίκουρος Σοφοκλῆς ὁ τραγῳδοποιός ἐν Ἀντιγόνη περί ὁ ἡδονή τοιοῦτος λέγω ὁ γάρ ἡδονή ὅταν προδίδωμι ἀνήρ , οὐ τίθημι ἐγώ ζάω οὗτος , ἀλλά ἔμψυχος ἡγέομαι νεκρός . πλουτέω τε γάρ κατά οἶκος , εἰ βούλομαι , μέγας καί ζάω τύραννος σχῆμα ἔχω ἐάν δέ ἀπέρχομαι οὗτος ὁ χαίρω , ἄλλος ἐγώ καπνός σκιά οὐ ἄν πρίαμαι ἀνήρ πρός ὁ ἡδονή . Φιλέταιρος Κυναγίδας · τίς δέω γάρ εἰμί θνητός , ἱκετεύω , ποιέω πλήν ἡδύς ζάω ὁ βίος κατά ἡμέρα , ἐάν ἔχω τις ὁπόθεν ; ἀλλά δέω σκοπέω οὗτος αὐτός ἀνθρώπειος ὁράω πρᾶγμα , εἰς αὔριον δέ μηδέ φροντίζω ὅς τις εἰμί · περίεργος εἰμί ἀπόκειμαι πάνυ ἕωλος ἔνδον ἀργύριον . καί ἐν Οἰνοπίων δέ ὁ αὐτός φημί θνητός δέ ὅσος ζάω κακός ἔχω ἄφθονος βίος , ἐγώ μέν αὐτός ἄθλιος εἰμί λέγω . οὐ γάρ θνῄσκω γε ἄνθρωπος ἔγχελυς ἐσθίω οὐδέ ἐν νεκρός πέσσω γαμήλιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.13
Ἀπολλόδωρος δ’ ὁ Καρύστιος ἐν Γραμματειδιοποιῷ · ὦ πάντες ἄνθρωποι , τί τὸ ζῆν ἡδέως παρέντες ἐπιμελεῖσθε τοῦ κακῶς ποιεῖν πολεμοῦντες ἀλλήλους ; πότερα πρὸς τῶν θεῶν ἐπιστατεῖ τις τοῦ βίου νυνὶ τύχη ἄγροικος ἡμῶν οὔτε παιδείαν ὅλως εἰδυῖα , τί τὸ κακὸν ποτ᾽ · ἢ τί τἀγαθὸν ἔστ’ ἀγνοοῦσα παντελῶς , εἰκῆ τέ πως ἡμᾶς κυλίνδουσ’ ὅντιν’ ἂν τύχῃ τρόπον ; οἶμαί γε . τίς γὰρ μᾶλλον ἂν προείλετο Ἕλλην ἀληθῶς οὖσα λεπομένους ὁρᾶν αὐτοὺς ὑφ’ αὑτῶν καὶ καταπίπτοντας νεκρούς , ἐξὸν ἱλαρούς , παίζοντας , ὑποπεπωκότας , αὐλουμένους ὡς δεῖ ; λέγ’ αὐτή , γλυκυτάτη , ἔλεγχ’ ἄγροικον οὖσαν ἡμῶν τὴν τύχην . καὶ προελθών · οὐ τοῦτο τὸ ζῆν ἐστι τὸν καλούμενον θεῶν ἀληθῶς βίον ; ὅσῳ δ’ ἡδίονα τὰ πράγματ’ ἐν ταῖς πόλεσιν ἦν ἂν ἢ τὰ νῦν , εἰ μεταβαλόντες τὸν βίον διήγομεν πίνειν Ἀθηναίους ἅπαντας τοὺς μέχρι ἐτῶν τριάκοντ᾽ , ἐξιέναι τοὺς δ’ ἱππέας ἐπὶ κῶμον εἰς Κόρινθον ἡμέρας δέκα στεφάνους ἔχοντας καὶ μύρον πρὸ ἡμέρας , τοὺς τὴν ῥάφανον πωλοῦντας ἕψειν Μεγαρέων , εἰς τὸ βαλανεῖον ἀπιέναι τοὺς συμμάχους , κεραννύναι τὸν οἶνον Εὐβοεῖς . τρυφὴ καὶ βίος ἀληθῶς . ἀλλ’ ἀπαιδεύτῳ τύχῃ δουλεύομεν .
Lemmas: Ἀπολλόδωρος δέ ὁ Καρύστιος ἐν Γραμματειδιοποιός · ὦ πᾶς ἄνθρωπος , τίς ὁ ζάω ἡδύς παρίημι ἐπιμελέομαι ὁ κακός ποιέω πολεμέω ἀλλήλων ; πότερος πρός ὁ θεός ἐπιστατέω τις ὁ βίος νυνί τύχη ἄγροικος ἐγώ οὔτε παιδεία ὅλος οἶδα , τίς ὁ κακός ποτέ · ἤ τίς ἀγαθός εἰμί ἀγνοέω παντελής , εἰκῇ τε πως ἐγώ κυλίνδω ὅστις ἄν τυγχάνω τρόπος ; οἴομαι γε . τίς γάρ μάλα ἄν προαιρέω Ἕλλην ἀληθής εἰμί λέπω ὁράω αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ καί καταπίπτω νεκρός , ἔξεστι ἱλαρός , παίζω , ὑποπίνω , αὐλέω ὡς δέω ; λέγω αὐτός , γλυκύς , ἐλέγχω ἄγροικος εἰμί ἐγώ ὁ τύχη . καί προέρχομαι · οὐ οὗτος ὁ ζάω εἰμί ὁ καλέω θεός ἀληθής βίος ; ὅσος δέ ἡδύς ὁ πρᾶγμα ἐν ὁ πόλις εἰμί ἄν ἤ ὁ νῦν , εἰ μεταβάλλω ὁ βίος διάγω πίνω Ἀθηναῖος ἅπας ὁ μέχρι ἔτος τριάκοντα , ἐξέρχομαι ὁ δέ ἱππεύς ἐπί κῶμος εἰς Κόρινθος ἡμέρα δέκα στέφανος ἔχω καί μύρον πρό ἡμέρα , ὁ ὁ ῥάφανος πωλέω ἕψω Μεγαρεύς , εἰς ὁ βαλανεῖον ἀπέρχομαι ὁ σύμμαχος , κεράννυμι ὁ οἶνος Εὐβοεύς . τρυφή καί βίος ἀληθής . ἀλλά ἀπαίδευτος τύχη δουλεύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.14
φιλήδονον δ’ οἱ ποιηταὶ καὶ τὸν ἀρχαῖόν φασι γενέσθαι Τάνταλον ὁ γοῦν τὴν τῶν Ἀτρειδῶν ποιήσας κάθοδον ἀφικόμενον αὐτὸν λέγει πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ συνδιατρίβοντα ἐξουσίας τυχεῖν παρὰ τοῦ Διὸς αἰτήσασθαι ὅτου ἐπιθυμεῖ , τὸν δὲ πρὸς τὰς ἀπολαύσεις ἀπλήστως διακείμενον ὑπὲρ αὐτῶν τε τούτων μνείαν ποιήσασθαι καὶ τοῦ ζῆν τὸν αὐτὸν τρόπον τοῖς θεοῖς . ἐφ’ οἷς ἀγανακτήσαντα τὸν Δία τὴν μὲν εὐχὴν ἀποτελέσαι διὰ τὴν ὑπόσχεσιν , ὅπως δὲ μηδὲν ἀπολαύῃ τῶν παρακειμένων , ἀλλὰ διατελῇ ταραττόμενος , ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς ἐξήρτησεν αὐτῷ πέτρον , δι’ ὃν οὐ δύναται τῶν παρακειμένων τυχεῖν οὐδενός . καὶ τῶν στωικῶν δέ τινες συνεφήψαντο ταύτης τῆς ἡδονῆς · Ἐρατοσθένης γοῦν ὁ Κυρηναῖος μαθητὴς γενόμενος Ἀρίστωνος τοῦ Χίου , ὃς ἦν εἷς τῶν ἀπὸ τῆς στοᾶς , ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρίστωνι παρεμφαίνει τὸν διδάσκαλον ὡς ὕστερον ὁρμήσαντα ἐπὶ τρυφήν , λέγων ὧδε · ἤδη δέ ποτε καὶ τοῦτον πεφώρακα τὸν τῆς ἡδονῆς καὶ ἀρετῆς μεσότοιχον διορύττοντα καὶ ἀναφαινόμενον παρὰ τῇ ἡδονῇ . καὶ Ἀπολλοφάνης δὲ γνώριμος δὲ ἦν καὶ οὗτος τοῦ Ἀρίστωνος ἐν τῷ Ἀρίστωνι , καὶ αὐτὸς οὕτως ἐπιγράψας τὸ σύγγραμμα , ἐμφανίζει τὴν τοῦ διδασκάλου φιληδονίαν . περὶ δὲ Διονυσίου τοῦ Ἡρακλεώτου τί δεῖ καὶ λέγειν ; ὃς ἄντικρυς ἀποδὺς τὸν τῆς ἀρετῆς χιτῶνα ἀνθινὰ μετημφιάσατο καὶ Μεταθέμενος καλούμενος ἔχαιρε , καίτοι γηραιὸς ἀποστὰς τῶν τῆς στοᾶς λόγων καὶ ἐπὶ τὸν Ἐπίκουρον μεταπηδήσας · περὶ οὗ οὐκ ἀχαρίτως ὁ Τίμων ἔφη · ἡνίκ’ ἐχρῆν δύνειν , νῦν ἄρχεται ἡδύνεσθαι · ὥρη ἐρᾶν , ὥρη δὲ γαμεῖν , ὥρη δὲ πεπαῦσθαι .
Lemmas: φιλήδονος δέ ὁ ποιητής καί ὁ ἀρχαῖος φημί γίγνομαι Τάνταλος ὁ γοῦν ὁ ὁ Ἀτρείδης ποιέω κάθοδος ἀφικνέομαι αὐτός λέγω πρός ὁ θεός καί συνδιατρίβω ἐξουσία τυγχάνω παρά ὁ Ζεύς αἰτέω ὅστις ἐπιθυμέω , ὁ δέ πρός ὁ ἀπόλαυσις ἄπληστος διάκειμαι ὑπέρ αὐτός τε οὗτος μνεία ποιέω καί ὁ ζάω ὁ αὐτός τρόπος ὁ θεός . ἐπί ὅς ἀγανακτέω ὁ Ζεύς ὁ μέν εὐχή ἀποτελέω διά ὁ ὑπόσχεσις , ὅπως δέ μηδείς ἀπολαύω ὁ παράκειμαι , ἀλλά διατελέω ταράσσω , ὑπέρ ὁ κεφαλή ἐξαρτάω αὐτός πέτρος , διά ὅς οὐ δύναμαι ὁ παράκειμαι τυγχάνω οὐδείς . καί ὁ στωϊκός δέ τις συνεφάπτομαι οὗτος ὁ ἡδονή · Ἐρατοσθένης γοῦν ὁ Κυρηναῖος μαθητής γίγνομαι Ἀρίστων ὁ Χίος , ὅς εἰμί εἷς ὁ ἀπό ὁ στοά , ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἀρίστων παρεμφαίνω ὁ διδάσκαλος ὡς ὕστερον ὁρμάω ἐπί τρυφή , λέγω ὧδε · ἤδη δέ ποτέ καί οὗτος φωράω ὁ ὁ ἡδονή καί ἀρετή μεσότοιχον διορύσσω καί ἀναφαίνω παρά ὁ ἡδονή . καί Ἀπολλοφάνης δέ γνώριμος δέ εἰμί καί οὗτος ὁ Ἀρίστων ἐν ὁ Ἀρίστων , καί αὐτός οὕτως ἐπιγράφω ὁ σύγγραμμα , ἐμφανίζω ὁ ὁ διδάσκαλος φιληδονία . περί δέ Διονύσιος ὁ Ἡρακλεώτης τίς δέω καί λέγω ; ὅς ἄντικρυς ἀποδύνω ὁ ὁ ἀρετή χιτών ἀνθινός μεταμφιάζω καί Μεταθέμενος καλέω χαίρω , καίτοι γηραιός ἀφίστημι ὁ ὁ στοά λόγος καί ἐπί ὁ Ἐπίκουρος μεταπηδάω · περί ὅς οὐ ἀχάριτος ὁ Τίμων φημί · ἡνίκα χρή δύω , νῦν ἄρχω ἡδύνω · ὥρα ἐράω , ὥρα δέ γαμέω , ὥρα δέ παύω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.15
Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ τρίτῳ περὶ Σώφρονος τῷ εἰς τοὺς ἀνδρείους μίμους προθεὶς τὸ καταπυγοτέραν τ’ ἀλφηστᾶν , φησίν ἰχθῦς τινες οἱ ἀλφησταὶ τὸ μὲν ὅλον κιρροειδεῖς , πορφυρίζοντες δὲ κατά τινα μέρη . φασὶ δ’ αὐτοὺς ἁλίσκεσθαι σύνδυο καὶ φαίνεσθαι τὸν ἕτερον ἐπὶ τοῦ ἑτέρου κατ’ οὐρὰν ἑπόμενον . ἀπὸ τοῦ οὖν κατὰ τὴν πυγὴν θατέρῳ τὸν ἕτερον ἀκολουθεῖν τῶν ἀρχαίων τινὲς τοὺς ἀκρατεῖς καὶ καταφερεῖς οὕτω καλοῦσιν . [ Ἀριστοτέλης ἐν τῷ περὶ ζῴων μονάκανθον εἶναι καὶ κιρρὸν τὸν ἀλφηστικόν . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ καὶ Νουμήνιος ὁ Ἡρακλεώτης ἐν Ἁλιευτικῷ οὕτως · φυκίδας ἀλφηστήν τε καὶ ἐν χροιῇσιν ἐρυθρὸν σκορπίον . καὶ Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας γάμῳ · μύες ἀλφησταί τε κορακῖνοί τε κοριοειδέες . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ καὶ Μίθαικος ἐν Ὀψαρτυτικῷ .
Lemmas: Ἀπολλόδωρος ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ τρίτος περί Σώφρων ὁ εἰς ὁ ἀνδρεῖος μῖμος προτίθημι ὁ κατάπυγος τε ἀλφηστής , φημί ἰχθῦς τις ὁ ἀλφηστής ὁ μέν ὅλος κιρροειδής , πορφυρίζω δέ κατά τις μέρος . φημί δέ αὐτός ἁλίσκομαι σύνδυο καί φαίνω ὁ ἕτερος ἐπί ὁ ἕτερος κατά οὐρά ἕπομαι . ἀπό ὁ οὖν κατά ὁ πυγή ἕτερος ὁ ἕτερος ἀκολουθέω ὁ ἀρχαῖος τις ὁ ἀκρατής καί καταφερής οὕτως καλέω . [ Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περί ζῷον μονάκανθος εἰμί καί κιρρός ὁ ἀλφηστικός . μνημονεύω δέ αὐτός καί Νουμήνιος ὁ Ἡρακλεώτης ἐν Ἁλιευτικός οὕτως · φυκίς ἀλφηστής τε καί ἐν χροιά ἐρυθρός σκορπίος . καί Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβη γάμος · μῦς ἀλφηστής τε κορακῖνος τε κοριοειδής . μνημονεύω δέ αὐτός καί Μίθαικος ἐν Ὀψαρτυτικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.16
Ἀνθίας κάλλιχθυς · τούτου μέμνηται Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας γάμῳ · καὶ σκιφίας χρόμις θ᾽ , ὃς ἐν τῷ ἦρι κὰτ τὸν Ἀνάνιον ἰχθύων πάντων ἄριστος , ἀνθίας δὲ χείματι . λέγει δὲ Ἀνάνιος οὕτως · ἔαρι μὲν χρόμιος ἄριστος , ἀνθίας δὲ χειμῶνι , τῶν καλῶν δ’ ὄψων ἄριστον καρὶς ἐκ συκέης φύλλου . ἡδὺ δ’ ἐσθίειν χιμαίρης φθινοπωρισμῷ κρέας · δέλφακος δ᾽ , ὅταν τραπέωσι καὶ πατέωσιν , ἐσθίειν καὶ κυνῶν αὕτη τόθ’ ὥρη καὶ λαγῶν κἀλωπέκων ὄιος αὖτ’ ὅταν θέρος τ’ ᾖ κἠχέται βαβράζωσιν . εἶτα δ’ ἐστὶν ἐκ θαλάσσης θύννος οὐ κακὸν βρῶμα , ἀλλὰ πᾶσιν ἰχθύεσσιν ἐμπρεπὴς ἐν μυττωτῷ βοῦς δὲ πιανθείς , δοκέω μέν , καὶ μεσέων νυκτῶν ἡδὺς κἠμέρης . τῶν τοῦ Ἀνανίου πλεόνων ἐμνημόνευσα νομίζων καὶ τοῦτον ὑποθήκας τοῖς λάγνοις τοιαύτας ἐκτεθῆσθαι .
Lemmas: ἀνθίας κάλλιχθυς · οὗτος μιμνῄσκω Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβη γάμος · καί σκιφίας χρόμις τε , ὅς ἐν ὁ ἔαρ κατά ὁ Ἀνάνιος ἰχθῦς πᾶς ἀγαθός , ἀνθίας δέ χεῖμα . λέγω δέ Ἀνάνιος οὕτως · ἔαρ μέν χρόμιος ἀγαθός , ἀνθίας δέ χειμών , ὁ καλός δέ ὄψον ἀγαθός καρίς ἐκ συκέα φύλλον . ἡδύς δέ ἐσθίω χίμαιρα φθινοπωρισμός κρέας · δέλφαξ δέ , ὅταν τραπέω καί πατέω , ἐσθίω καί κύων οὗτος τότε ὥρα καί λαγώς ἀλώπηξ ὄϊς αὖτε ὅταν θέρος τε εἰμί ἐχέτης βαβράζω . εἶτα δέ εἰμί ἐκ θάλασσα θύννος οὐ κακός βρῶμα , ἀλλά πᾶς ἰχθῦς ἐμπρεπής ἐν μυττωτός βοῦς δέ πιαίνω , δοκέω μέν , καί μέσος νύξ ἡδύς ἡμέρης . ὁ ὁ Ἀνάνιος πολύς μνημονεύω νομίζω καί οὗτος ὑποθήκη ὁ λάγνος τοιοῦτος ἐκθέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.17
Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῷ περὶ ζῴων ἠθῶν ᾽ ὅπου ἐν ἀνθίας ᾖ , φησίν , οὐκ ἐστὶν θηρίον ᾧ σημείῳ χρώμενοι οἱ σπογγιεῖς κατακολυμβῶσι καλοῦντες αὐτὸν ἱερὸν ἰχθύν . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ καὶ Δωρίων ἐν τῷ περὶ ἰχθύων · τὸν δ᾽ ἀνθίαν τινὲς καὶ κάλλιχθυν καλοῦσιν , ἔτι δὲ καλλιώνυμον καὶ ἔλοπα . Ἱκέσιος δ’ ἐν τοῖς περὶ ὕλης ὑπὸ μέν τινων λύκον , ὑπὸ δ’ ἄλλων καλλιώνυμον εἶναι δ’ αὐτὸν χονδρώδη καὶ εὔχυλον καὶ εὐέκκριτον , οὐκ εὐστόμαχον δέ . Ἀριστοτέλης δὲ καὶ καρχαρόδοντα εἶναι τὸν κάλλιχθυν σαρκοφάγον τε καὶ συναγελαζόμενον . Ἐπίχαρμος δ’ ἐν Μούσαις τὸν μὲν ἔλοπα καταριθμεῖται , τὸν δὲ κάλλιχθυν ἢ καλλιώνυμον ὡς τὸν αὐτὸν ὄντα σεσίγηκεν λέγει δὲ περὶ τοῦ ἔλοπος οὕτως · τόν τε πολυτίματον ἔλοφ’ ὁ δ’ αὐτὸς χαλκὸς ὤνιος , ἕνα μόνον , καὶ κῆνον ὁ Ζεὺς ἔλαβε κἠκελήσατο κατθέμειν αὐτῷ τὲ οἱ καὶ τᾷ δάμαρτι θωτέρω . Δωρίων δ’ ἐν τῷ περὶ ἰχθύων διαφέρειν φησὶν ἀνθίαν καὶ κάλλιχθυν , ἔτι τε καὶ καλλιώνυμον καὶ ἔλοπα .
Lemmas: Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ περί ζῷον ἦθος ἒ ὅπου ἐν ἀνθίας εἰμί , φημί , οὐ εἰμί θηρίον ὅς σημεῖον χράομαι ὁ σπογγιεύς κατακολυμβάω καλέω αὐτός ἱερός ἰχθύς . μνημονεύω δέ αὐτός καί Δώριος ἐν ὁ περί ἰχθύς · ὁ δέ ἀνθίας τις καί κάλλιχθυς καλέω , ἔτι δέ καλλιώνυμος καί ἔλοψ . Ἱκέσιος δέ ἐν ὁ περί ὕλη ὑπό μέν τις λύκος , ὑπό δέ ἄλλος καλλιώνυμος ἔρχομαι δέ αὐτός χονδρώδης καί εὔχυλος καί εὐέκκριτος , οὐ εὐστόμαχος δέ . Ἀριστοτέλης δέ καί καρχαρόδων ἔρχομαι ὁ κάλλιχθυς σαρκοφάγος τε καί συναγελάζομαι . Ἐπίχαρμος δέ ἐν Μοῦσα ὁ μέν ἔλοψ καταριθμέω , ὁ δέ κάλλιχθυς ἤ καλλιώνυμος ὡς ὁ αὐτός εἰμί σιγάω λέγω δέ περί ὁ ἔλοψ οὕτω · ὁ τε πολυτίμητος λφῴσκω ὁ δέ αὐτός χαλκός ὤνιος , εἷς μόνος , καί κῆνος ὁ Ζεύς λαμβάνω κέλομαι ετθέμω αὐτός τε ἕ καί ὁ δάμαρ θωταρώννυμι . Δώριος δέ ἐν ὁ περί ἰχθῦς διαφέρω φημί ἀνθίας καί κάλλιχθυς , ἔτι τε καί καλλιώνυμος καί ἔλοψ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.19
Ἀπολλώνιος δὲ ὁ ʽ Ῥόδιος ἢ Ναυκρατίτης ἐν Ναυκράτεως κτίσει τὸν Πομπίλον φησὶν ἄνθρωπον πρότερον ὄντα μεταβαλεῖν εἰς ἰχθὺν διά τινα Ἀπόλλωνος ἔρωτα · τὴν γὰρ Σαμίων πόλιν παραρρεῖν ποταμὸν Ἴμβρασον , τῷ ῥὰ ποτ’ ᾽ Ὠκυρόην νύμφην , περικαλλέα κούρην , Χησιὰς εὐπατέρεια τέκεν φιλότητι μιγεῖσα , ᾽ ὠκυρόην , ᾗ κάλλος ἀπείριτον ὤπασαν Ὧραι · ταύτης οὖν ἐρασθέντα Ἀπόλλωνα ἐπιχειρῆσαι ἁρπάσαι . διαπεραιωθεῖσαν δ’ εἰς Μίλητον κατά τινα Ἀρτέμιδος ἑορτὴν καὶ μέλλουσαν ἁρπάζεσθαι εὐλαβηθεῖσαν Πομπίλον τινὰ θαλασσουργὸν ἄνθρωπον καθικετεῦσαι ὄντα πατρῷον φίλον , ὅπως αὐτὴν εἰς τὴν πατρίδα διασώσῃ , λέγουσαν τάδε · πατρὸς ἐμοῖο φίλου συμφράδμονα θυμὸν ἀέξων , πομπίλε , δυσκελάδου δεδαὼς θοὰ βένθεα πόντου , σῷζέ με · καὶ τὸν εἰς τὴν ἀκτὴν διαγαγόντα αὐτὴν διαπεραιοῦν . ἐπιφανέντα δὲ τὸν Ἀπόλλωνα τήν τε κόρην ἁρπάσαι καὶ τὴν ναῦν ἀπολιθώσαντα τὸν Πομπίλον εἰς τὸν ὁμώνυμον ἰχθὺν μεταμορφῶσαι ποιῆσαί τε τὸν πομπίλον ὠκυάλων νηῶν αἰανὸν ὁδουρόν .
Lemmas: Ἀπολλώνιος δέ ὁ ʽ Ῥόδιος ἤ Ναυκρατίτης ἐν Ναύκρατις κτίσις ὁ Πομπίλος φημί ἄνθρωπος πρότερος εἰμί μεταβάλλω εἰς ἰχθῦς διά τις Ἀπόλλων ἔρως · ὁ γάρ Σάμιος πόλις παραρρέω ποταμός Ἴμβρασος , ὁ ἄρα ποτέ ἒ Ὠκυρόη νύμφη , περικαλλής κόρη , Χησιάς εὐπατέρεια τίκτω φιλότης μείγνυμι , ἒ ὠκυρόης , ὅς κάλλος ἀπείριτος ὀπάζω Ὥρα · οὗτος οὖν ἔραμαι Ἀπόλλων ἐπιχειρέω ἁρπάζω . διαπεραιόω δέ εἰς Μίλητος κατά τις Ἄρτεμις ἑορτή καί μέλλω ἁρπάζω εὐλαβέομαι Πομπίλος τις θαλασσουργός ἄνθρωπος καθικετεύω εἰμί πατρῷος φίλος , ὅπως αὐτός εἰς ὁ πατρίς διασῴζω , λέγω ὅδε · πατήρ ἐμός φίλος συμφράδμων θυμός ἀέξω , πομπίλος , δυσκέλαδος δάω θοός βένθος πόντος , σῴζω ἐγώ · καί ὁ εἰς ὁ ἀκτή διάγω αὐτός διαπεραιόω . ἐπιφαίνω δέ ὁ Ἀπόλλων ὁ τε κόρη ἁρπάζω καί ὁ ναῦς ἀπολιθόω ὁ Πομπίλος εἰς ὁ ὁμώνυμος ἰχθῦς μεταμορφόω ποιέω τε ὁ πομπίλος ὠκύαλος ναῦς αἰανός ὁδουρός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.20
Θεόκριτος δ’ ὁ Συρακόσιος ἐν τῇ ἐπιγραφομένῃ Βερενίκῃ τὸν λεῦκον ὀνομαζόμενον ἰχθὺν ἱερὸν καλεῖ διὰ τούτων καἴ τις ἀνὴρ αἰτεῖται ἐπαγροσύνην τε καὶ ὄλβον , ἐξ ; ἁλὸς ᾧ λ , ζωή , τὰ δὲ δίκτυα κείνῳ ἄροτρα , σφάζων ἀκρόνυχος ταύτῃ θεῷ ἱερὸν ἰχθύν , ὃν λεῦκον καλέουσιν , ὁ γάρ θ’ ἱερώτατος ἄλλων , καί κε λίνα στήσαιτο καὶ ἐξερύσαιτο θαλάσσης ἔμπλεα . Διονύσιος δ’ ὁ ἐπικαλούμενος ἴαμβος ἐν τῷ περὶ διαλέκτων γράφει οὕτως · ἀκηκόαμεν γοῦν ἁλιέως Ἐρετρικοῦ ἱερὸν ἰχθὺν καὶ ἄλλων πολλῶν ἁλιέων καλούντων τὸν πομπίλον ἐστὶν πελάγιος καὶ παρὰ τὰς ναῦς πυκνὰ φαίνεται ἐοικὼς πηλαμύδι , ποικίλος , τὸν δ’ οὖν ἰχθύν τις παρὰ τῷ ποιητῇ ἕλκει · ἀκτῇ ἐπὶ προβλῆτι καθήμενος ἱερὸς ἰχθύν , εἰ μὴ ἄλλος τίς ἐστιν οὕτω καλούμενος ἱερὸς ἰχθύς Καλλίμαχος δ’ ἐν Γαλατείᾳ τὸν χρύσοφρυν · ἢ μᾶλλον χρύσειον ἐπ’ ὀφρύσιν ἱερὸν ἰχθὺν ἢ πέρκας ὅσα τ’ ἄλλα φέρει βυθὸς ἄσπετος ἅλμης . ἐν δὲ τοῖς ἐπιγράμμασιν ὁ αὐτὸς ποιητής φησιν ἱερὸς δέ τοι , ἱερὸς ὕκης . ἄλλοι δ’ ἀκούουσιν ἱερὸν ἰχθὺν τὸν ἄνετον , ὡς καὶ ἱερὸν βοῦν τὸν ἄνετον , οἱ δὲ τὸν μέγαν , ὡς ἱερὸν μένος Ἀλκινόοιο , τινὲς δὲ τὸν ἱέμενον πρὸς τὸν ῥοῦν .
Lemmas: Θεόκριτος δέ ὁ Συρακούσιος ἐν ὁ ἐπιγράφω Βερενίκη ὁ λεῦκος ὀνομάζω ἰχθῦς ἱερός καλέω διά οὗτος εἰ τις ἀνήρ αἰτέω ἐπαγροσύνη τε καί ὄλβος , ἐκ ; ἅλς ὅς λ , ζωή , ὁ δέ δίκτυον ἐκεῖνος ἄροτρον , σφάζω ἀκρόνυχος οὗτος θεός ἱερός ἰχθῦς , ὅς λεῦκος καλέω , ὁ γάρ τε ἱερός ἄλλος , καί ἄν λίνον ἵστημι καί ἐξερύω θάλασσα ἔμπλεος . Διονύσιος δέ ὁ ἐπικαλέω ἴαμβος ἐν ὁ περί διάλεκτος γράφω οὕτως · ἀκούω γοῦν ἁλιεύς Ἐρετρικός ἱερός ἰχθῦς καί ἄλλος πολύς ἁλιεύς καλέω ὁ πομπίλος εἰμί πελάγιος καί παρά ὁ ναῦς πυκνός φαίνω ἔοικα πηλαμύς , ποικίλος , ὁ δέ οὖν ἰχθῦς τις παρά ὁ ποιητής ἕλκω · ἀκτή ἐπί προβλής κάθημαι ἱερός ἰχθῦς , εἰ μή ἄλλος τις εἰμί οὕτως καλέω ἱερός ἰχθῦς Καλλίμαχος δέ ἐν Γαλάτεια ὁ χρύσοφρυς · ἤ μάλα χρύσεος ἐπί ὀφρύς ἱερός ἰχθῦς ἤ πέρκη ὅσος τε ἄλλος φέρω βυθός ἄσπετος ἅλμη . ἐν δέ ὁ ἐπίγραμμα ὁ αὐτός ποιητής φημί ἱερός δέ σύ , ἱερός ὕκης . ἄλλος δέ ἀκούω ἱερός ἰχθῦς ὁ ἄνετος , ὡς καί ἱερός βοῦς ὁ ἄνετος , ὁ δέ ὁ μέγας , ὡς ἱερός μένος Ἀλκίνοος , τις δέ ὁ ἵημι πρός ὁ ῥόος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.21
Κλείταρχος δ’ ἐν ἑβδόμῃ Γλωσσῶν οἱ ναυτικοί , φησίν , πομπίλον ἱερὸν ἰχθὺν προσαγορεύουσι διὰ τὸ ἐκ πελάγους προπέμπειν τὰς ναῦς ἕως εἰς λιμένα · διὸ καὶ πομπίλον καλεῖσθαι , χρύσοφρυν ὄντα . καὶ Ἐρατοσθένης δ’ ἐν Ἑρμῇ φησιν ἄγρης μοῖραν ἔλειπον , ἔτι ζώοντας ἰούλους ἠὲ γενειῆτιν τρίγλην ἢ περκάδα κίχλην ἢ δρομίην χρύσειον ἐπ’ ὀφρύσιν ἱερὸν ἰχθύν . ἐκ ταύτης ἡμῶν τῆς ὀψολογίας ὁ καλὸς Οὐλπιανὸς ζητείτω κατὰ τί Ἀρχέστρατος ἐν ταῖς καλαῖς ὑποθήκαις περὶ τῶν ἐν Βοσπόρῳ ταρίχων εἰπών Βοσπόρου ἐκπλεύσαντα τὰ λευκότατ᾽ , ἀλλὰ προσέστω μηδὲν ἐκεῖ στερεᾶς σαρκὸς Μαιώτιδι λίμνῃ ἰχθύος αὐξηθέντος , ὃν ἐν μέτρῳ οὐ θέμις εἰπεῖν τίς οὗτός ἐστιν ὅν φησιν οὐ θεμιτὸν εἶναι ἐμμέτρως εἰπεῖν ;
Lemmas: Κλείταρχος δέ ἐν ἕβδομος Γλῶσσα ὁ ναυτικός , φημί , πομπίλος ἱερός ἰχθῦς προσαγορεύω διά ὁ ἐκ πέλαγος προπέμπω ὁ ναῦς ἕως εἰς λιμήν · διό καί πομπίλος καλέω , χρύσοφρυς εἰμί . καί Ἐρατοσθένης δέ ἐν Ἑρμῆς φημί ἄγρα μοῖρα λείπω , ἔτι ζάω ἴουλος ἤ γενειῆτις τρίγλη ἤ περκάς κίχλη ἤ δρομίας χρύσεος ἐπί ὀφρύς ἱερός ἰχθῦς . ἐκ οὗτος ἐγώ ὁ ὀψολογία ὁ καλός Οὐλπιανός ζητέω κατά τίς Ἀρχέστρατος ἐν ὁ καλός ὑποθήκη περί ὁ ἐν Βόσπορος τάριχον λέγω Βόσπορος ἐκπλέω ὁ λευκός , ἀλλά πρόσειμι μηδείς ἐκεῖ στερεός σάρξ Μαιῶτις λίμνη ἰχθῦς αὐξάνω , ὅς ἐν μέτρον οὐ θέμις λέγω τίς οὗτος εἰμί ὅς φημί οὐ θεμιτός εἰμί ἔμμετρος λέγω ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.22
ἀφύαι . καὶ ἑνικῶς δ’ ἀφύην λέγουσιν . Ἀριστώνυμος Ἡλίῳ ῥιγῶντι , ὥστ’ οὔτ’ ἀφύη νῦν ἔστ’ ἔθ’ ἁπλῶς . τῆς δ’ ἀφύης ἐστὶ γένη πλείω · καὶ ἡ μὲν ἀφρῖτις λεγομένη οὐ γίνεται ἀπὸ γόνου , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης , ἀλλ’ ἐκ τοῦ ἐπιπολάζοντος τῇ θαλάσσῃ ἀφροῦ ὅταν ὄμβρων γενομένων πολλῶν σύστασις γένηται . ἑτέρα δ’ ἐστὶν ἀφύη ἡ κωβῖτις λεγομένη · γίνεται δ’ αὕτη ἐκ τῶν μικρῶν καὶ φαύλων τῶν ἐν τῇ ἄμμῳ διαγενομένων κωβιδίων καὶ ἐξ αὐτῆς δὲ ταύτης τῆς ἀφύης ἀπογεννῶνται ἕτεραι αἵτινες ἐγκρασίχολοι καλοῦνται , γίνεται δὲ καὶ ἄλλη ἀφύη ὁ γόνος τῶν μαινίδων καὶ ἄλλη ἐκ τῆς μεμβράδος καὶ ἔτι ἄλλη ἐκ τῶν μικρῶν κεστρέων τῶν ἐκ τῆς ἄμμου , καὶ τῆς ἰλύος γινομένων . πάντων δὲ τούτων ἡ ἀφρῖτις ἀρίστη . Δωρίων δ’ ἐν τῷ περὶ ἰχθύων κωβίτην τινὰ ἑψητὸν λέγει καὶ τὸν ἐξ ἀθερίνης · ἰχθυδίου δ’ ὄνομα ἀθερίνη . εἶναι δέ φησι καὶ τριγλῖτιν ἀφύην . Ἐπίχαρμος δ’ ἐν ἥβας γάμῳ ἐν μεμβράσι καὶ καμμάροις τὰς ἀφύας καταριθμεῖται διαστέλλων τὸν λεγόμενον γόνον . Ἱκέσιος δέ φησι · τῆς ἀφύης ἡ μὲν λευκὴ καὶ λίαν λεπτὴ καὶ ἀφρώδης , ἣν καλοῦσιν ἔνιοι καὶ κωβῖτιν , ὁ ἡ δὲ ῥυπαρωτέρα ταύτης καὶ ἁδροτέρα · διαφέρει δ’ ἡ καθαρὰ καὶ λεπτή . Ἀρχέστρατος δ’ ὁ ὀψοδαίδαλός φησι · τὴν ἀφύην μίνθου πᾶσαν πλὴν τὴν ἐν Ἀθήναις · τὸν γόνον ἐξαυδῶ , τὸν ἀφρὸν καλέουσιν Ἴωνες · καὶ λαβὲ πρόσφατον αὐτὸν ἐν εὐκόλποισι Φαλήρου ἀγκῶσιν ληφθένθ’ ἱεροῖς . κἀν τῇ περικλύστῳ ἐστὶ Ῥόδῳ γενναῖος , ἐὰν ἐπιχώριος ἔλθῃ . ἂν δέ που ἱμείρῃς αὐτοῦ γεύσασθαι , ὁμοῦ χρὴ κνίδας ὀψωνεῖν , τὰς ἀμφικόμους ἀκαλήφας εἰς ταὐτὸν μίξας δ’ αὐτὰς ἐπὶ τηγάνου ὄπτα , εὐώδη τρίψας ἄνθη λαχάνων ἐν ἐλαίῳ .
Lemmas: ἀφύη . καί ἑνικός δέ ἀφύη λέγω . Ἀριστώνυμος Ἥλιος ῥιγόω , ὥστε οὔτε ἀφύη νῦν εἰμί ἔτι ἁπλῶς . ὁ δέ ἀφύη εἰμί γένος πολύς · καί ὁ μέν ἀφρῖτις λέγω οὐ γίγνομαι ἀπό γόνος , ὡς φημί Ἀριστοτέλης , ἀλλά ἐκ ὁ ἐπιπολάζω ὁ θάλασσα ἀφρός ὅταν ὄμβρος γίγνομαι πολύς σύστασις γίγνομαι . ἕτερος δέ εἰμί ἀφύη ὁ κωβῖτις λέγω · γίγνομαι δέ οὗτος ἐκ ὁ μικρός καί φαῦλος ὁ ἐν ὁ ἄμμος διαγίγνομαι κωβίδιον καί ἐκ αὐτός δέ οὗτος ὁ ἀφύη ἀπογεννάω ἕτερος ὅστις ἐγκρασίχολος καλέω , γίγνομαι δέ καί ἄλλος ἀφύη ὁ γόνος ὁ μαινίς καί ἄλλος ἐκ ὁ μεμβράς καί ἔτι ἄλλος ἐκ ὁ μικρός κεστρεύς ὁ ἐκ ὁ ἄμμος , καί ὁ ἰλύς γίγνομαι . πᾶς δέ οὗτος ὁ ἀφρῖτις ἀγαθός . Δώριος δέ ἐν ὁ περί ἰχθῦς κωβίτης τις ἑψητός λέγω καί ὁ ἐκ ἀθερίνη · ἰχθύδιον δέ ὄνομα ἀθερίνη . εἰμί δέ φημί καί τριγλῖτις ἀφύη . Ἐπίχαρμος δέ ἐν ἥβη γάμος ἐν μεμβράς καί κάμμαρος ὁ ἀφύη καταριθμέω διαστέλλω ὁ λέγω γόνος . Ἱκέσιος δέ φημί · ὁ ἀφύη ὁ μέν λευκός καί λίαν λεπτός καί ἀφρώδης , ὅς καλέω ἔνιοι καί κωβῖτις , ὁ ὁ δέ ῥυπαρός οὗτος καί ἁδρός · διαφέρω δέ ὁ καθαρός καί λεπτός . Ἀρχέστρατος δέ ὁ ὀψοδαίδαλος φημί · ὁ ἀφύη μινθόω πᾶς πλήν ὁ ἐν Ἀθῆναι · ὁ γόνος ἐξαυδάω , ὁ ἀφρός καλέω Ἴων · καί λαμβάνω πρόσφατος αὐτός ἐν εὔκολπος Φάληρος ἀγκών λαμβάνω ἱερός . ἐν ὁ περίκλυστος εἰμί Ῥόδος γενναῖος , ἐάν ἐπιχώριος ἔρχομαι . ἐάν δέ που ἱμείρω αὐτός γεύω , ὁμοῦ χρή κνίδη ὀψωνέω , ὁ ἀμφίκομος ἀκαλήφη εἰς αὐτός μείγνυμι δέ αὐτός ἐπί τάγηνον ὀπτάω , εὐώδης τρίβω ἄνθος λάχανον ἐν ἔλαιον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 7.23
Κλέαρχος δ’ ὁ περιπατητικὸς ἐν τοῖς περὶ παροιμιῶν περὶ τῆς ἀφύης φησί · διὰ τὸ μικροῦ δεῖσθαι πυρὸς ἐν τοῖς τηγάνοις οἱ περὶ Ἀρχέστρατον ἐπιβαλόντας κελεύουσιν ἐπὶ θερμὸν τήγανον σίζουσαν ἀφαιρεῖν ἅμα δ’ ἧπται καὶ σίζει , καθάπερ τοὔλαιον , εὐθύς , διὸ λέγεται ἴδε πῦρ ἀφύη . Χρύσιππος δ’ ὁ φιλόσοφος ἐν τῷ περὶ τῶν δι’ αὑτὰ αἱρετῶν τὴν ἀφύην , φησί , ἐν Ἀθήναις μὲν διὰ τὴν δαψίλειαν ὑπερορῶσι καὶ πτωχικὸν εἶναί φασιν ὄψον , ἐν ἑτέραις δὲ πόλεσιν ὑπερθαυμάζουσι πολὺ χείρω γινομένην . εἶθ’ οἱ μέν , φησίν , ἐνταῦθα τοὺς Ἀδριατικοὺς ὄρνιθας τρέφειν σπεύδουσιν , ἀχρειοτέρους ὄντας ὅτι τῶν παρ’ ἡμῖν πολὺ ἐλάττους εἰσὶν ἐκεῖνοι δὲ τἀναντία μεταπέμπονται τοὺς ἐνθάδε . ἐπὶ τοῦ ἑνικοῦ Ἕρμιππος Δημόταις · νῦν δ’ οὐδ’ ἀφύην κινεῖν δοκεῖς . Καλλίας Κύκλωψιν πρὸς τῆς ἀφύης τῆς ἡδίστης . Ἀριστώνυμος Ἡλίῳ ῥιγῶντι · ὥστ’ οὔτ’ ἀφύη νῦν ἔστιν ἁπλῶς . ἀφύδια δὲ Ἀριστοφάνης Ταγηνισταῖς · μηδὲ τὰ Φαληρικὰ τὰ μικρὰ τάτάδ’ ἀφύδια .
Lemmas: Κλέαρχος δέ ὁ περιπατητικός ἐν ὁ περί παροιμία περί ὁ ἀφύη φημί · διά ὁ μικρός δέω πῦρ ἐν ὁ τάγηνον ὁ περί Ἀρχέστρατος ἐπιβάλλω κελεύω ἐπί θερμός τάγηνον σίζω ἀφαιρέω ἅμα δέ ἅπτω καί σίζω , καθά ἔλαιον , εὐθύς , διό λέγω ὁράω πῦρ ἀφύη . Χρύσιππος δέ ὁ φιλόσοφος ἐν ὁ περί ὁ διά ἑαυτοῦ αἱρετός ὁ ἀφύη , φημί , ἐν Ἀθῆναι μέν διά ὁ δαψίλεια ὑπεροράω καί πτωχικός εἰμί φημί ὄψον , ἐν ἕτερος δέ πόλις ὑπερθαυμάζω πολύς κακός γίγνομαι . εἶτα ὁ μέν , φημί , ἐνταῦθα ὁ Ἀδριατικός ὄρνις τρέφω σπεύδω , ἀχρεῖος εἰμί ὅτι ὁ παρά ἐγώ πολύς ἐλαχύς εἰμί ἐκεῖνος δέ ἐναντίος μεταπέμπω ὁ ἐνθάδε . ἐπί ὁ ἑνικός Ἕρμιππος Δημότης · νῦν δέ οὐδέ ἀφύη κινέω δοκέω . Καλλίας Κύκλωψ πρός ὁ ἀφύη ὁ ἡδύς . Ἀριστώνυμος Ἥλιος ῥιγόω · ὥστε οὔτε ἀφύη νῦν εἰμί ἁπλῶς . ἀφύδιον δέ Ἀριστοφάνης Ταγηνισταί · μηδέ ὁ Φαληρικός ὁ μικρός έθαδον ἀφύδιον .