athenaeus-soph.deipnosophistae 13.47
Γναθαίνης δὲ πολλὰς ἀποκρίσεις ἀνέγραψεν ὁ Λυγκεύς . παρασίτου γάρ τινος ὑπὸ γραὸς τρεφομένου καὶ τὸ σῶμα εὖ ἔχοντος , χαριέντως γ᾽ , ὁ ἔφη , ὦ νεανίσκε , τὸ σωμάτιον διάκεισαι . τί οὖν οἴει , εἰ μὴ ἐδευτεροκοίτουν ; τῷ λιμῷ ἄν , ἔφη , ἀπέθανες . Παυσανίου δὲ τοῦ Λάκκου ὀρχουμένου καὶ εἰς κάδον τινὰ ἐμπεσόντος , ὁ λάκκος , ἔφη , εἰς τὸν κάδον ἐμπέπτωκεν . ἐπιδόντος δέ τινος οἶνον ἐν ψυκτηριδίῳ μικρὸν καὶ εἰπόντος ὅτι ἑκκαιδεκαέτης , μικρός γε , ἔφη , ὡς τοσούτων ἐτῶν . νεανίσκων δέ τινων παρὰ πότον ὑπὲρ αὐτῆς τυπτόντων ἑαυτοὺς ἔφη πρὸς τὸν ἡττώμενον θάρρει , παιδίον οὐ γὰρ στεφανίτης ὁ ἀγών ἐστιν , ἀλλ’ ἀργυρίτης . ὡς δ’ ὁ τὴν μνᾶν τῇ θυγατρὶ δοὺς αὐτῆς οὐδὲν ἔτι ἔφερεν , ἀλλ’ ἐφοίτα μόνον , παιδίον , ἔφη , ὥσπερ πρὸς Ἱππόμαχον τὸν παιδοτρίβην μνᾶν δοὺς οἴει αἰεὶ φοιτήσειν ; Φρύνης δὲ πικρότερον εἰπούσης αὐτῇ εἰ δὲ λίθον , ἔφη , εἶχες , ἀποψήσασθαι ἄν σοι ἔδωκα . ἐτύγχανεν δὲ ἡ μὲν αἰτίον ἔχουσα λιθιᾶν , ἡ δὲ κοιλίαν προπετεστέραν ἔχειν . τῶν δὲ πινόντων παρ’ αὐτῇ συμβαλλομένων εἰς βολβοφακῆν καὶ τῆς παιδίσκης ἐν τῷ καθαίρειν εἰς τὸν κόλπον ἐμβαλλομένης τῶν φακῶν , ἡ Γνάθαινα ἔφη κολποφακῆν διανοεῖται ποιεῖν . Ἀνδρονίκου δὲ τοῦ τραγῳδοῦ ἀπ’ ἀγῶνός τινος , ἐν ᾧ τοὺς Ἐπιγόνους εὐημερήκει , πίνειν μέλλοντος παρ’ αὐτῇ καὶ τοῦ παιδὸς κελεύοντος τὴν Γνάθαιναν προαναλῶσαι ὀλόμενε παίδων , ἔφη , ποῖον εἴρηκας λόγον . πρὸς δὲ ἀδολέσχην τινὰ διηγούμενον ὅτι παραγέγονεν ἀφ’ Ἑλλησπόντου πῶς οὖν , φησίν , εἰς τὴν πρώτην πόλιν οὐχ ἧκες τῶν ἐκεῖ ; τοῦ δ’ εἰπόντος εἰς ποίαν ; εἰς Σίγειον εἶπεν . εἰσελθόντος δέ τινος ὡς αὐτὴν καὶ ἰδόντος ἐπί τινος ἀγγείου ᾠὰ εἰπόντος τε ὠμὰ ταῦτα , Γνάθαινα , ἢ ἑφθά ; ἔγχαλκα , ἔφη παιδίον . Χαιρεφῶντος δ’ ἀκλήτου ἐπὶ δεῖπνον ἐλθόντος , προπιοῦσα ποτήριον αὐτῷ ἡ Γνάθαινα λαβέ , ἔφησεν , ὑπερήφανε . καὶ ὃς ἐγὼ ὑπερήφανος ; τίς δὲ μᾶλλον , εἶπεν ἡ Γνάθαινα , ὃς οὐδὲ καλούμενος ἔρχῃ ; Νικὼ δὲ ἡ Αἲξ ἐπικαλουμένη , φησὶν ὁ Λυγκεύς , παρασίτου τινὸς ἀπαντήσαντος λεπτοῦ ἐξ ἀρρωστίας , ὡς ἰσχνός ἔφη . τί γὰρ οἴει με ἐν τρισὶν ἡμέραις καταβεβρωκέναι ; ἤτοι τὴν λήκυθον , ἔφη , ἢ τὰ ὑποδήματα .
Lemmas: Γνάθαινα δέ πολύς ἀπόκρισις ἀναγράφω ὁ Λυγκεύς . παράσιτος γάρ τις ὑπό γραῦς τρέφω καί ὁ σῶμα εὖ ἔχω , χαρίεις γε , ὁ φημί , ὦ νεανίσκος , ὁ σωμάτιον διάκειμαι . τίς οὖν οἴομαι , εἰ μή δευτεροκοιτέω ; ὁ λιμός ἄν , φημί , ἀποθνῄσκω . Παυσανίας δέ ὁ λάκκος ὀρχέομαι καί εἰς κάδος τις ἐμπίπτω , ὁ λάκκος , φημί , εἰς ὁ κάδος ἐμπίπτω . ἐπιδίδωμι δέ τις οἶνος ἐν ψυκτηρίδιον μικρός καί λέγω ὅτι ἑκκαιδεκαέτης , μικρός γε , φημί , ὡς τοσοῦτος ἔτος . νεανίσκος δέ τις παρά πότος ὑπέρ αὐτός τύπτω ἑαυτοῦ φημί πρός ὁ ἡσσάομαι θαρσέω , παιδίον οὐ γάρ στεφανίτης ὁ ἀγών εἰμί , ἀλλά ἀργυρίτης . ὡς δέ ὁ ὁ μνᾶ ὁ θυγάτηρ δίδωμι αὐτός οὐδείς ἔτι φέρω , ἀλλά φοιτάω μόνος , παιδίον , φημί , ὥσπερ πρός Ἱππόμαχος ὁ παιδοτρίβης μνᾶ δίδωμι οἴομαι ἀεί φοιτάω ; φρύνη δέ πικρός λέγω αὐτός εἰ δέ λίθος , φημί , ἔχω , ἀποψάω ἄν σύ δίδωμι . τυγχάνω δέ ὁ μέν αἴτιος ἔχω λιθιάω , ὁ δέ κοιλία προπετής ἔχω . ὁ δέ πίνω παρά αὐτός συμβάλλω εἰς βολβοφακῆ καί ὁ παιδίσκη ἐν ὁ καθαίρω εἰς ὁ κόλπος ἐμβάλλω ὁ φακός , ὁ Γνάθαινα φημί κολποφακῆ διανοέω ποιέω . Ἀνδρόνικος δέ ὁ τραγῳδός ἀπό ἀγών τις , ἐν ὅς ὁ ἐπίγονος εὐημερέω , πίνω μέλλω παρά αὐτός καί ὁ παῖς κελεύω ὁ Γνάθαινα προαναλίσκω ὄλλυμι παῖς , φημί , ποῖος λέγω λόγος . πρός δέ ἀδολέσχης τις διηγέομαι ὅτι παραγίγνομαι ἀπό Ἑλλήσποντος πῶς οὖν , φημί , εἰς ὁ πρότερος πόλις οὐ ἥκω ὁ ἐκεῖ ; ὁ δέ λέγω εἰς ποῖος ; εἰς Σίγειον λέγω . εἰσέρχομαι δέ τις ὡς αὐτός καί ὁράω ἐπί τις ἀγγεῖον ᾠόν λέγω τε ὠμός οὗτος , Γνάθαινα , ἤ ἑφθός ; ἔγχαλκος , φημί παιδίον . Χαιρεφῶν δέ ἄκλητος ἐπί δεῖπνον ἔρχομαι , προπίνω ποτήριον αὐτός ὁ Γνάθαινα λαμβάνω , φημί , ὑπερήφανος . καί ὅς ἐγώ ὑπερήφανος ; τίς δέ μάλα , λέγω ὁ Γνάθαινα , ὅς οὐδέ καλέω ἔρχομαι ; Νικώ δέ ὁ Αἴξ ἐπικαλέω , φημί ὁ Λυγκεύς , παράσιτος τις ἀπαντάω λεπτός ἐκ ἀρρωστία , ὡς ἰσχνός φημί . τίς γάρ οἴομαι ἐγώ ἐν τρεῖς ἡμέρα καταβιβρώσκω ; ἤτοι ὁ λήκυθος , φημί , ἤ ὁ ὑπόδημα .