ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.34
τὰς δὲ λεπάδας ὁ Ἱκέσιος τῶν προειρημένων εὐεκκρίτους μᾶλλον εἶναι , τὰ δ’ ὄστρεα ἀτροφώτερά τε τούτων καὶ πλήσμια εὐεκκριτώτερά τε . οἱ δὲ κτένες τροφιμώτεροι μέν εἰσι , κακοχυλότεροι δὲ καὶ δυσεκκριτώτεροι . τῶν δὲ μυῶν οἱ μὲν Ἐφέσιοι καὶ οἱ τούτοις ὅμοιοι τῇ εὐχυλίᾳ τῶν μὲν κτενῶν βελτίονες , τῶν δὲ χημῶν λειπόμενοι οὐρητικώτεροι δὲ μᾶλλον ἢ ἐπὶ τὴν κοιλίαν φερόμενοι , εἰσὶ δ’ αὐτῶν ἔνιοι καὶ σκιλλώδεις κακόχυλοί τε καὶ πρὸς τὴν γεῦσιν ἀπειθεῖς . οἱ δ᾽ ἐλάσσονες τούτων καὶ δασεῖς ἔξωθεν οὐρητικώτεροι μέν εἰσι καὶ εὐχυλότεροι τῶν σκιλλωδῶν , ἀτροφώτεροι δέ , διά τε τὸ μέγεθος καὶ τῷ γένει ὄντες τοιοῦτοι , οἱ δὲ τῶν κηρύκων τράχηλοι εὐστόμαχοὶ τέ εἰσι καὶ ἀτροφώτεροι μυῶν τε καὶ χημῶν καὶ κτενῶν τοῖς δ’ ἀσθενῆ τὸν στόμαχον ἔχουσι καὶ μὴ ῥᾳδίως ἀποδιωθοῦσι τὴν τροφὴν εἰς τὸ κύτος τῆς κοιλίας χρήσιμοι , δύσφθαρτοί τε ὄντες . τὰ γὰρ ὁμολογουμένως εὔπεπτα κατὰ τοὐναντίον ἀλλότρια τῆς διαθέσεως ταύτης ἐστίν , εὐχερῶς διαφθειρόμενα διὰ τὸ ἁπαλὰ καὶ εὐδιάλυτα εἶναι . ὅθεν αἱ μήκωνες αὐτῶν πρὸς μὲν τὰς τῶν στομάχων εὐτονίας οὐκ εὐθετοῦσι πρὸς δὲ τὴν τῆς κοιλίας ἀσθένειαν χρήσιμοι , τροφιμώτεραι δὲ τούτων εἰσὶ καὶ ἀπολαυστικώτεραι αἱ τῆς πορφύρας μήκωνες , πλὴν σκιλλωδέστεραι ὑπάρχουσι καὶ γὰρ ὅλον τὸ κογχύλιον τοιοῦτόν ἐστιν , ἴδιον δὲ καὶ ταύταις καὶ τοῖς σωλῆσι παρέπεται τὸ ἑψομέναις παχὺν ποιεῖν τὸν ζωμόν . ἑψόμενοι δὲ τὸ καθ’ ἑαυτοὺς καὶ οἱ τράχηλοι τῶν πορφυρῶν εὐθετοῦσι πρὸς τὰς τῶν στομάχων διαθέσεις . μνημονεύει δ’ αὐτῶν Ποσείδιππος ἐν Λοκρίσιν οὕτως ὥρα περαίνειν · ἐγχέλεια , καράβους , κόγχας , ἐχίνους προσφάτους , μηκώνια , πίνας , τραχήλους , μύας .
Lemmas: ὁ δέ λεπάς ὁ Ἱκέσιος ὁ προλέγω εὐέκκριτος μάλα εἰμί , ὁ δέ ὄστρεον ἄτροφος τε οὗτος καί πλήσμιος εὐέκκριτος τε . ὁ δέ κτείς τρόφιμος μέν εἰμί , κακόχυλος δέ καί δυσέκκριτος . ὁ δέ μῦς ὁ μέν Ἐφέσιος καί ὁ οὗτος ὅμοιος ὁ εὐχυλία ὁ μέν κτείνω ἀγαθός , ὁ δέ χήμη λείπω οὐρητικός δέ μάλα ἤ ἐπί ὁ κοιλία φέρω , εἰμί δέ αὐτός ἔνιοι καί σκιλλώδης κακόχυλος τε καί πρός ὁ γεῦσις ἀπειθής . ὁ δέ ἐλαχύς οὗτος καί δασύς ἔξωθεν οὐρητικός μέν εἰμί καί εὔχυλος ὁ σκιλλώδης , ἄτροφος δέ , διά τε ὁ μέγεθος καί ὁ γένος εἰμί τοιοῦτος , ὁ δέ ὁ κῆρυξ τράχηλος εὐστόμαχος τε εἰμί καί ἄτροφος μῦς τε καί χήμη καί κτείνω ὁ δέ ἀσθενής ὁ στόμαχος ἔχω καί μή ῥᾴδιος ἀποδιωθέω ὁ τροφή εἰς ὁ κύτος ὁ κοιλία χρήσιμος , δύσφθαρτος τε εἰμί . ὁ γάρ ὁμολογουμένως εὔπεπτος κατά ἐναντίος ἀλλότριος ὁ διάθεσις οὗτος εἰμί , εὐχερής διαφθείρω διά ὁ ἁπαλός καί εὐδιάλυτος εἰμί . ὅθεν ὁ μήκων αὐτός πρός μέν ὁ ὁ στόμαχος εὐτονία οὐ εὐθετέω πρός δέ ὁ ὁ κοιλία ἀσθένεια χρήσιμος , τρόφιμος δέ οὗτος εἰμί καί ἀπολαυστικός ὁ ὁ πορφύρα μήκων , πλήν σκιλλώδης ὑπάρχω καί γάρ ὅλος ὁ κογχύλιον τοιοῦτος εἰμί , ἴδιος δέ καί οὗτος καί ὁ σωλήν παρέπομαι ὁ ἕψω παχύς ποιέω ὁ ζωμός . ἕψω δέ ὁ κατά ἑαυτοῦ καί ὁ τράχηλος ὁ πορφύρεος εὐθετέω πρός ὁ ὁ στόμαχος διάθεσις . μνημονεύω δέ αὐτός Ποσείδιππος ἐν Λοκρίς οὕτως ὥρα περαίνω · ἐγχέλειον , κάραβος , κόγχη , ἐχῖνος πρόσφατος , μηκώνιον , πίνη , τράχηλος , μῦς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.35
αἱ βάλανοι δ’ εἰ μείζονες , εὐέκκριτοι καὶ εὔστομοι . τὰ δ’ ὠτάρια—γίνεται δὲ ταῦτα κἀν τῇ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν λεγομένῃ Φάρῳ νήσῳ τροφιμώτερα τῶν προειρημένων ἁπάντων , οὐκ εὐέκκριτα δέ . ᾽ Ἀντίγονος δ’ ὁ Καρύστιος ἐν τῷ περὶ λέξεως τὸ ὄστρεον τοῦτο ὑπὸ Αἰολέων καλεῖσθαι οὖς Ἀφροδίτης , αἱ δὲ φωλάδες πολυτροφώτεραι , βρομώδεις δέ . τὰ δὲ τήθη παραπλήσια τοῖς προειρημένοις καὶ πολυτροφώτερα . γίνεται δέ τινα καὶ ἄγρια λεγόμενα ὄστρεα · πολύτροφα δ’ ἐστὶ καὶ βρομώδη προσέτι τε εὐτελῆ κατὰ τὴν γεῦσιν . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῷ περὶ ζῴων ὄστρεα , φησίν , πίνη , ὄστρεον , μῦς , κτείς , σωλήν , κόγχη , λεπάς , τῆθος , βάλανος , πορευτικὰ δὲ κῆρυξ , πορφύρα , ἡδυπορφύρα , ἐχῖνος , στράβηλος . ἐστὶ δ’ ὁ μὲν κτεὶς τραχυόστρακος , ῥαβδωτός , τὸ δὲ τῆθος ἀράβδωτον , λειόστρακον , ἡ δὲ πίνη λεπτόστομον , τὸ δὲ ὄστρεον παχύστομον , δίθυρον δὲ καὶ τραχυόστρακον , λεπὰς δὲ μονόθυρον καὶ λειόστρακον , συμφυὲς δὲ μῦς , μονοφυὲς δὲ καὶ λειόστρακον σωλὴν καὶ βάλανος , κοινὸν δ’ ἐξ ἀμφοῖν κόγχη . τὸ δ’ ἐντὸς τῆς πίνης Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικῷ καλεῖσθαί φησι μήκωνα . ἐν δὲ πέμπτῳ ζῴων μορίων ὁ Ἀριστοτέλης γίνονται φησίν , αἱ μὲν πορφύραι περὶ τὸ ἔαρ , οἱ δὲ κήρυκες λήγοντος τοῦ χειμῶνος . ὅλως δέ , φησί , τὰ ὀστρακόδερμα ἐν τῷ ἔαρι φαίνεται ἔχοντα τὰ καλούμενα ᾠά , κἀν τῷ μετοπώρῳ δὲ πλὴν τῶν ἐχίνων τῶν ἐδωδίμων , οὗτοι δὲ μάλιστα μὲν ἐν ταύταις ταῖς ὥραις αἰεί τε ἰσχύουσι καὶ τὸ πλέον ἐν ταῖς πανσελήνοις καὶ ταῖς ἀλεειναῖς ἡμέραις πλὴν τῶν ἐν τῷ Εὐρίπῳ τῶν Πυρραίων ἐκεῖνοι δ’ ἀμείνονες τοῦ χειμῶνος καί εἰσι μικροί , πλήρεις δὲ ᾠῶν . κύοντες δὲ φαίνονται καὶ οἱ κοχλίαι πάντες ὁμοίως τὴν αὐτὴν ὥραν .
Lemmas: ὁ βάλανος δέ εἰ μέγας , εὐέκκριτος καί εὔστομος . ὁ δέ ωταρια—γινω δέ οὗτος ἐν ὁ κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια λέγω Φάρος νῆσος τρόφιμος ὁ προλέγω ἅπας , οὐ εὐέκκριτος δέ . ἒ Ἀντίγονος δέ ὁ Καρύστιος ἐν ὁ περί λέξις ὁ ὄστρεον οὗτος ὑπό Αἰολεύς καλέω οὖς Ἀφροδίτη , ὁ δέ φωλάς πολύτροφος , βρομώδης δέ . ὁ δέ τῆθος παραπλήσιος ὁ προλέγω καί πολύτροφος . γίγνομαι δέ τις καί ἄγριος λέγω ὄστρεον · πολύτροφος δέ εἰμί καί βρομώδης προσέτι τε εὐτελής κατά ὁ γεῦσις . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ περί ζῷον ὄστρεον , φημί , πίνη , ὄστρεον , μῦς , κτείς , σωλήν , κόγχη , λεπάς , τῆθος , βάλανος , πορευτικός δέ κῆρυξ , πορφύρα , ἡδυπορφύρα , ἐχῖνος , στράβηλος . εἰμί δέ ὁ μέν κτείς τραχυόστρακος , ῥαβδωτός , ὁ δέ τῆθος ἀράβδωτος , λειόστρακον , ὁ δέ πίνη λεπτόστομος , ὁ δέ ὄστρεον παχύστομος , δίθυρος δέ καί τραχυόστρακος , λεπάς δέ μονόθυρος καί λειόστρακον , συμφυής δέ μῦς , μονοφυής δέ καί λειόστρακον σωλήν καί βάλανος , κοινός δέ ἐκ ἄμφω κόγχη . ὁ δέ ἐντός ὁ πίνη Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικός καλέω φημί μήκων . ἐν δέ πέμπτος ζῷον μόριον ὁ Ἀριστοτέλης γίγνομαι φημί , ὁ μέν πορφύρα περί ὁ ἔαρ , ὁ δέ κῆρυξ λήγω ὁ χειμών . ὅλος δέ , φημί , ὁ ὀστρακόδερμος ἐν ὁ ἔαρ φαίνω ἔχω ὁ καλέω ᾠόν , ἐν ὁ μετόπωρον δέ πλήν ὁ ἐχῖνος ὁ ἐδώδιμος , οὗτος δέ μάλα μέν ἐν οὗτος ὁ ὥρα ἀεί τε ἰσχύω καί ὁ πολύς ἐν ὁ πανσέληνος καί ὁ ἀλεεινός ἡμέρα πλήν ὁ ἐν ὁ Εὔριπος ὁ Πυρραῖος ἐκεῖνος δέ ἀγαθός ὁ χειμών καί εἰμί μικρός , πλήρης δέ ᾠόν . κύω δέ φαίνω καί ὁ κόχλιας πᾶς ὅμοιος ὁ αὐτός ὥρα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.36
προελθὼν δὲ πάλιν φησὶν ὁ φιλόσοφος · αἱ μὲν οὖν πορφύραι τοῦ ἔαρος συναθροιζόμεναι εἰς τὸ αὐτὸ ποιοῦσι τὴν καλουμένην μελίκηραν · τοῦτο δ’ ἐστὶν οἷον κηρίον , ἀλλ’ οὐχ οὕτως γλαφυρόν , ὥσπερ ἂν εἰ ἐκ λεπύρων ἐρεβίνθων λευκῶν πολλὰ συμπαγείη . ἔχει δὲ ἀνεῳγμένον οὐδὲν τούτων , οὐδὲ γίνονται ἐκ τούτων αἱ πορφύραι , ἀλλὰ φύονται αὗται καὶ τὰ ἄλλα ὀστρακόδερμα ἐξ ἰλύος καὶ σήψεως , τοῦτο δὲ συμβαίνει ὥσπερ ἀποκάθαρμα καὶ ταύταις καὶ τοῖς κήρυξι · κηριάζουσι γὰρ καὶ οὗτοι , ἀφιᾶσι δ’ ἀρχόμεναι κηριάζειν γλισχρότητα μυξώδη , ἐξ ὧν τὰ λεπυρώδη συνίσταται , ταῦτα μὲν οὖν ἅπαντα διαχεῖται , ἀφιᾶσι δ’ ἰχῶρα εἰς τὴν γῆν καὶ ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ γίνεται ἐν τῇ γῇ συστάντα πορφύρια μικρά , ἃ ἔχουσαι ἁλίσκονται αἱ πορφύραι . ἐὰν δὲ πρὶν ἐκτεκεῖν ἁλῶσιν , ἐνίοτε ἐν ταῖς φορμίσιν , εἰς δὲ ταὐτὸ συνιοῦσαι ἐκτίκτουσι , καὶ γίνεται οἱονεὶ βότρυς . ἐστὶ δὲ τῶν πορφυρῶν γένη πλείονα · καὶ ἔνιαι μὲν μεγάλαι , οἷον αἱ περὶ τὸ Σίγειον καὶ τὸ Λεκτόν , αἱ δὲ μικραί , οἷον ἐν τῷ Εὐρίπῳ καὶ περὶ Καρίαν . καὶ αἱ μὲν ἐν τοῖς κόλποις μεγάλαι καὶ τραχεῖαι , καὶ τὸ ἄνθος αἱ μὲν πλεῖσται μέλαν ἔχουσιν , ἔνιαι δ’ ἐρυθρὸν μικρόν , γίνονται δ’ ἔνιαι τῶν μεγάλων καὶ μναῖαι . αἱ δ’ ἐν τοῖς αἰγιαλοῖς καὶ περὶ τὰς ἀκτὰς τὸ μὲν μέγεθός εἰσι μικραί , τὸ δὲ ἄνθος ἐρυθρὸν ἔχουσιν . ἔτι δ’ ἐν μὲν τοῖς προσβόρροις μέλαιναι , ἐν δὲ τοῖς νοτίοις ἐρυθραὶ ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον .
Lemmas: προέρχομαι δέ πάλιν φημί ὁ φιλόσοφος · ὁ μέν οὖν πορφύρα ὁ ἔαρ συναθροίζω εἰς ὁ αὐτός ποιέω ὁ καλέω μελίκηρα · οὗτος δέ εἰμί οἷος κηρίον , ἀλλά οὐ οὕτως γλαφυρός , ὥσπερ ἄν εἰ ἐκ λέπυρον ἐρέβινθος λευκός πολύς συμπήγνυμι . ἔχω δέ ἀνοίγνυμι οὐδείς οὗτος , οὐδέ γίγνομαι ἐκ οὗτος ὁ πορφύρα , ἀλλά φύω οὗτος καί ὁ ἄλλος ὀστρακόδερμος ἐκ ἰλύς καί σῆψις , οὗτος δέ συμβαίνω ὥσπερ ἀποκάθαρμα καί οὗτος καί ὁ κῆρυξ · κηριάζω γάρ καί οὗτος , ἀφίημι δέ ἄρχω κηριάζω γλισχρότης μυξώδης , ἐκ ὅς ὁ λεπυρώδης συνίστημι , οὗτος μέν οὖν ἅπας διαχέω , ἀφίημι δέ ἰχώρ εἰς ὁ γῆ καί ἐν οὗτος ὁ τόπος γίγνομαι ἐν ὁ γῆ συνίστημι πορφύριον μικρός , ὅς ἔχω ἁλίσκομαι ὁ πορφύρα . ἐάν δέ πρίν ἐκτίκτω ἁλίσκομαι , ἐνίοτε ἐν ὁ φορμίς , εἰς δέ αὐτός συνέρχομαι ἐκτίκτω , καί γίγνομαι οἱονεί βότρυς . εἰμί δέ ὁ πορφύρεος γένος πολύς · καί ἔνιοι μέν μέγας , οἷος ὁ περί ὁ Σίγειον καί ὁ Λεκτόν , ὁ δέ μικρός , οἷος ἐν ὁ Εὔριπος καί περί Καρία . καί ὁ μέν ἐν ὁ κόλπος μέγας καί τραχύς , καί ὁ ἄνθος ὁ μέν πολύς μέλας ἔχω , ἔνιοι δέ ἐρυθρός μικρός , γίγνομαι δέ ἔνιοι ὁ μέγας καί μναῖαι . ὁ δέ ἐν ὁ αἰγιαλός καί περί ὁ ἀκτή ὁ μέν μέγεθος εἰμί μικρός , ὁ δέ ἄνθος ἐρυθρός ἔχω . ἔτι δέ ἐν μέν ὁ πρόσβορρος μέλας , ἐν δέ ὁ νότιος ἐρυθρός ὡς ἐπί ὁ πολύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.37
Ἀπολλόδωρος δ’ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τοῖς περὶ Σώφρονος προθεὶς τὰ λιχνοτέρα τᾶν πορφυρᾶν φησὶν ὅτι παροιμία ἐστὶν καὶ λέγει , ὡς μέν τινες , ἀπὸ τοῦ βάμματος οὗ γὰρ ἂν προσψαύσῃ ἕλκει ἐφ’ ἑαυτὸ καὶ τοῖς προσπαρατεθειμένοις ἐμποιεῖ χρώματος αὐγὴν ἄλλοι δ’ ἀπὸ τοῦ ζῴου . ἁλίσκονται δέ , φησὶν ὁ ᾽ι Ἀριστοτέλης , τοῦ ἔαρος , ὑπὸ κύνα δ’ οὐχ ἁλίσκονται · οὐ γὰρ νέμονται , ἀλλὰ κρύπτουσιν ἑαυτὰς καὶ φωλεύουσι . τὸ δὲ ἄνθος ἔχουσιν ἀνὰ μέσον τῆς μήκωνος καὶ τοῦ τραχήλου . ἔχει δὲ καὶ αὐτὴ καὶ ὁ κῆρυξ τὰ ἐπικαλύμματα κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ τὰ ἄλλα τὰ στρομβώδη ἐκ γενετῆς πάντα , νέμονται δ’ ἐξείροντα τὴν καλουμένην γλῶτταν ὑπὸ τὸ κάλυμμα , τα δὲ μέγεθος τῆς γλώσσης ἔχει ἡ πορφύρα μεῖζον δακτύλου , ᾧ νέμεται καὶ διατρυπᾷ καὶ τὰ κογχύλια καὶ τὸ ἑαυτῆς ὄστρακον . μακρόβια δ’ ἐστὶν καὶ ἡ πορφύρα καὶ ὁ κῆρυξ καὶ ζῇ περὶ ἔτη ἕξ . φανερὰ δὲ ἡ αὔξησις ἐκ τῆς ἐν τῷ ὀστράκῳ ἕλικος . αἱ δὲ κόγχαι καὶ χῆμαι καὶ σωλῆνες καὶ κτένες ἐν τοῖς ἀμμώδεσι λαμβάνουσι τὴν σύστασιν .
Lemmas: Ἀπολλόδωρος δέ ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί Σώφρων προτίθημι ὁ λίχνος ὁ πορφύρα φημί ὅτι παροιμία εἰμί καί λέγω , ὡς μέν τις , ἀπό ὁ βάμμα ὅς γάρ ἄν προσψαύω ἕλκω ἐπί ἑαυτοῦ καί ὁ προσπαρατίθημι ἐμποιέω χρῶμα αὐγή ἄλλος δέ ἀπό ὁ ζῷον . ἁλίσκομαι δέ , φημί ὁ ἐι Ἀριστοτέλης , ὁ ἔαρ , ὑπό κύων δέ οὐ ἁλίσκομαι · οὐ γάρ νέμω , ἀλλά κρύπτω ἑαυτοῦ καί φωλεύω . ὁ δέ ἄνθος ἔχω ἀνά μέσος ὁ μήκων καί ὁ τράχηλος . ἔχω δέ καί αὐτός καί ὁ κῆρυξ ὁ ἐπικάλυμμα κατά ὁ αὐτός καί ὁ ἄλλος ὁ στρομβώδης ἐκ γενετή πᾶς , νέμω δέ ἐξείρω ὁ καλέω γλῶσσα ὑπό ὁ κάλυμμα , τα δέ μέγεθος ὁ γλῶσσα ἔχω ὁ πορφύρα μέγας δάκτυλος , ὅς νέμω καί διατρυπάω καί ὁ κογχύλιον καί ὁ ἑαυτοῦ ὄστρακον . μακρόβιος δέ εἰμί καί ὁ πορφύρα καί ὁ κῆρυξ καί ζάω περί ἔτος ἕξ . φανερός δέ ὁ αὔξησις ἐκ ὁ ἐν ὁ ὄστρακον ἕλιξ . ὁ δέ κόγχη καί χήμη καί σωλήν καί κτείς ἐν ὁ ἀμμώδης λαμβάνω ὁ σύστασις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.38
αἱ δὲ πῖναι ὀρθαὶ φύονται ἐκ τοῦ βυθοῦ ἔχουσί τε ἐν αὑταῖς τὸν πινοφύλακα αἱ μὲν καρίδιον , αἱ δὲ καρκίνιον οὗ στερόμεναι θᾶττον διαφθείρονται . τοῦτο δὲ Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων συμπεφυκέναι φησὶν αὐταῖς . Χρύσιππος δ’ ὁ Σολεὺς ἐκ τοῦ εʹ περὶ τοῦ καλοῦ καὶ τῆς ἡδονῆς · ἡ πίννη , φησίν , καὶ ὁ πιννοτήρης συνεργὰ ἀλλήλοις , κατ’ ἰδίαν οὐ δυνάμενα συμμένειν . ἡ μὲν οὖν πίννη ὄστρεόν ἐστιν , ὁ δὲ πιννοτήρης καρκίνος μικρός , καὶ ἡ πίννη διαστήσασα τὸ ὄστρακον ἡσυχάζει τηροῦσα τὰ ἐπεισιόντα ἰχθύδια , ὁ δὲ πιννοτήρης παρεστὼς ὅταν εἰσέλθῃ τι δάκνει αὐτὴν ὥσπερ σημαίνων , ἡ δὲ δηχθεῖσα συμμύει . καὶ οὕτως τὸ ἀποληφθὲν ἔνδον κατεσθίουσι κοινῇ . φασὶ δέ τινες καὶ συγγεννᾶσθαι αὐτὰ αὐτοῖς καὶ ὡς ἂν ἐξ ἑνὸς σπέρματος γίνεσθαι . πάλιν δὲ ὁ Ἀριστοτέλης φησί πάντα δὲ τὰ ὀστρακώδη γίνεται καὶ ἐν τῇ ἰλύι , ἐν μὲν τῇ βορβορώδει τὰ ὄστρεα , ἐν δὲ τῇ ἀμμώδει κόγχαι καὶ τὰ ῥηθέντα , περὶ δὲ τὰς σήραγγας τῶν πετρῶν τήθεα καὶ βάλανοι καὶ τὰ ἐπιπολάζοντα , οἷον λεπάδες καὶ νηρῖται .
Lemmas: ὁ δέ πίνη ὀρθός φύω ἐκ ὁ βυθός ἔχω τε ἐν ἑαυτοῦ ὁ πινοφύλαξ ὁ μέν καρίδιον , ὁ δέ καρκίνιον ὅς στέρομαι ταχύς διαφθείρω . οὗτος δέ Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐν ὁ περί ὄνομα συμφύω φημί αὐτός . Χρύσιππος δέ ὁ Σολεύς ἐκ ὁ πέντε περί ὁ καλός καί ὁ ἡδονή · ὁ πίννη , φημί , καί ὁ πιννοτήρης συνεργός ἀλλήλων , κατά ἴδιος οὐ δύναμαι συμμένω . ὁ μέν οὖν πίννη ὄστρεον εἰμί , ὁ δέ πιννοτήρης καρκίνος μικρός , καί ὁ πίννη διίστημι ὁ ὄστρακον ἡσυχάζω τηρέω ὁ ἐπεισέρχομαι ἰχθύδιον , ὁ δέ πιννοτήρης παρίστημι ὅταν εἰσέρχομαι τις δάκνω αὐτός ὥσπερ σημαίνω , ὁ δέ δάκνω συμμύω . καί οὕτως ὁ ἀπολαμβάνω ἔνδον κατεσθίω κοινῇ . φημί δέ τις καί συγγεννάω αὐτός αὐτός καί ὡς ἄν ἐκ εἷς σπέρμα γίγνομαι . πάλιν δέ ὁ Ἀριστοτέλης φημί πᾶς δέ ὁ ὀστρακώδης γίγνομαι καί ἐν ὁ ἰλύς , ἐν μέν ὁ βορβορώδης ὁ ὄστρεον , ἐν δέ ὁ ἀμμώδης κόγχη καί ὁ λέγω , περί δέ ὁ σῆραγξ ὁ πέτρα τῆθος καί βάλανος καί ὁ ἐπιπολάζω , οἷος λεπάς καί νηρίτης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.39
τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον γίνεται τοῖς ὀστρακοδέρμοις καὶ τὰ μὴ ἔχοντα ὄστρακα , καθάπερ αἵ τε κνίδαι καὶ οἱ σπόγγοι ἐν ταῖς σήραγξι τῶν πετρῶν ἐστὶ δὲ τῶν κνιδῶν δύο γένη · αἱ μὲν γὰρ ἐν τοῖς κοίλοις οὐκ ἀπολύονται τῶν πετρῶν , αἱ δ’ ἐν τοῖς λείοις καὶ πλαταμώδεσιν ἀπολυόμεναι μεταχωροῦσι . τὰς δὲ κνίδας ὁ Εὔπολις ἐν Αὐτολύκῳ ἀκαλήφας ὀνομάζει ἔτι τε ᾽ Ἀριστοφάνης ἐν Φοινίσσαις οὕτως · ἔχε τὸν πρῶτον πάντων ἴφυα φῦναι εἶθ’ ἑξῆς τὰς κραναὰς ἀκαλήφας . καὶ ἐν Σφηξί . Φερεκράτης δ’ ἐν Αὐτομόλοις · κἂν ἀκαλήφαις τὸν ἴσον χρόνον ἐστεφανῶσθαι . Δίφιλος δ’ ὁ Σίφνιος ἰατρὸς ἡ δὲ ἀκαλήφη , φησίν , ἐστὶν εὐκοίλιος , οὐρητική , εὐστόμαχος · κνησμὸν δὲ ποιεῖ τοῖς συνάγουσιν , ἐπειδὰν μὴ προαλείψωνται . ὄντως γὰρ ἀνιᾷ τοὺς θηρεύοντας αὐτὴν ὑφ’ ὧν κατὰ παραφθορὰν νῦν ἀκαλήφη ὀνομάζεται · τάχα δὲ ἴσως διὰ ταύτην καὶ ἡ βοτάνη . κατ’ εὐφημισμὸν γὰρ τῆς ἀντιφράσεως ὠνόμασται οὐ γὰρ πραεῖά ἐστιν καὶ ἀκαλὴ τῇ ἁφῇ , τραχεῖα δὲ καὶ ἀηδής . τῆς μέντοι θαλασσίας ἀκαλήφης μνημονεύει καὶ Φιλιππίδης ἐν Ἀμφιαράῳ οὕτως · ὄστρει᾽ , ἀκαλήφας καὶ λεπάδας παρέθηκέ μοι . τὸ δ’ ἐν Λυσιστράτῃ Ἀριστοφάνους πέπαικται · ἀλλ’ ὦ τηθῶν ἀνδρειοτάτη καὶ μητριδίων ἀκαληφῶν . ἐπεὶ τήθεα τὰ ὄστρεα . μέμικται γὰρ κωμῳδικῶς πρὸς τὴν τήθην καὶ μητέρα .
Lemmas: ὁ αὐτός δέ τρόπος γίγνομαι ὁ ὀστρακόδερμος καί ὁ μή ἔχω ὄστρακον , καθά ὁ τε κνίδη καί ὁ σπόγγος ἐν ὁ σῆραγξ ὁ πέτρα εἰμί δέ ὁ κνίδη δύο γένος · ὁ μέν γάρ ἐν ὁ κοῖλος οὐ ἀπολύω ὁ πέτρα , ὁ δέ ἐν ὁ λεῖος καί πλαταμώδης ἀπολύω μεταχωρέω . ὁ δέ κνίδη ὁ Εὔπολις ἐν Αὐτόλυκος ἀκαλήφη ὀνομάζω ἔτι τε ἒ Ἀριστοφάνης ἐν Φοῖνιξ οὕτως · ἔχω ὁ πρῶτος πᾶς ἴφυον φύω εἶτα ἑξῆς ὁ κραναός ἀκαλήφη . καί ἐν Σφῆκες . Φερεκράτης δέ ἐν Αὐτόμολος · ἄν ἀκαλήφη ὁ ἴσος χρόνος στεφανόω . Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος ἰατρός ὁ δέ ἀκαλήφη , φημί , εἰμί εὐκοίλιος , οὐρητικός , εὐστόμαχος · κνησμός δέ ποιέω ὁ συνάγω , ἐπειδάν μή προαλείφω . ὄντως γάρ ἀνιάω ὁ θηρεύω αὐτός ὑπό ὅς κατά παραφθορά νῦν ἀκαλήφη ὀνομάζω · τάχα δέ ἴσως διά οὗτος καί ὁ βοτάνη . κατά εὐφημισμός γάρ ὁ ἀντίφρασις ὀνομάζω οὐ γάρ πρᾶος εἰμί καί ἀκαλός ὁ ἁφή , τραχύς δέ καί ἀηδής . ὁ μέντοι θαλάσσιος ἀκαλήφη μνημονεύω καί Φιλιππίδης ἐν Ἀμφιάραος οὕτως · ὄστρεον , ἀκαλήφη καί λεπάς παρατίθημι ἐγώ . ὁ δέ ἐν Λυσιστράτη Ἀριστοφάνης παίζω · ἀλλά ὦ τήθη ἀνδρεῖος καί μητρίδιος ἀκαλήφη . ἐπεί τῆθος ὁ ὄστρεον . μείγνυμι γάρ κωμῳδικός πρός ὁ τήθη καί μήτηρ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.42
τῶν δὲ λεπάδων , φησὶν ὁ Δίφιλος , τινὲς μέν εἰσι μικραί , τινὲς δὲ καὶ ὀστρέοις ἐοικυῖαι . εἰσὶ δὲ σκληροὶ καὶ ὀλιγόχυλοι καὶ οὐκ ἄγαν δριμεῖαι , εὔστομοι δὲ καὶ εὐκατέργαστοι , ἑφθαὶ δὲ ποσῶς εὔστομοι . αἱ δὲ πίνναι οὐρητικαί , τρόφιμοι , δύσπεπτοι , δυσανάδοτοι . ἐοίκασι δ’ αὐταῖς καὶ οἱ κήρυκες · ὧν οἱ μὲν τράχηλοι εὐστόμαχοι , δυσκατέργαστοι δέ · διὸ τοῖς ἀσθενοῦσι τὸν στόμαχον οἰκεῖοι · δυσέκκριτοί τε καὶ μέσως τρόφιμοι , τούτων δὲ αἱ μήκωνες λεγόμεναι πρὸς τοῖς πυθμέσιν ἁπαλαί , εὔφθαρτοι , διὸ τοῖς τὴν γαστέρα ἀσθενοῦσιν οἰκεῖαι . αἱ δὲ πορφύραι μεταξὺ πίννης εἰσὶ καὶ τοῦ κήρυκος · ὧν οἱ μὲν τράχηλοι πολύχυλοι , εὔστομοι , τὸ δὲ λοιπὸν αὐτῶν ἁλυκὸν καὶ γλυκὺ καὶ εὐανάδοτον εἰς ἐπίκρασὶν τ’ ἐπιτήδειον . τὰ δὲ ὄστρεα γεννᾶται μὲν καὶ ἐν ποταμοῖς καὶ ἐν λίμναις καὶ ἐν θαλάσσῃ , κράτιστα δὲ τὰ θαλάττια , ὅταν λίμνη ἢ ποταμὸς παρακέηται . γίνεται γὰρ εὔχυλα καὶ μείζονα καὶ γλυκύτερα , τὰ δὲ πρὸς ᾐόσι καὶ πέτραις ἰλύος καὶ γλυκέος ὕδατος ἀμιγῆ μικρά , σκληρά , δηκτικά . τὰ δὲ ἐαρινὰ ὄστρεα καὶ τὰ κατὰ τὴν τοῦ θέρους ἀρχὴν κρείσσονα , πλήρη , θαλασσίζοντα μετὰ γλυκύτητος , εὐστόμαχα , εὐέκκριτα . τὰ δὲ συνεψόμενα μαλάχῃ ἢ λαπάθῳ ἢ ἰχθύσιν ἢ καθ’ αὑτὰ τρόφιμα καὶ εὐκοίλια .
Lemmas: ὁ δέ λεπάς , φημί ὁ Δίφιλος , τις μέν εἰμί μικρός , τις δέ καί ὄστρεον ἔοικα . εἰμί δέ σκληρός καί ὀλιγόχυλος καί οὐ ἄγαν δριμύς , εὔστομος δέ καί εὐκατέργαστος , ἑφθός δέ ποσός εὔστομος . ὁ δέ πίννα οὐρητικός , τρόφιμος , δύσπεπτος , δυσανάδοτος . ἔοικα δέ αὐτός καί ὁ κῆρυξ · ὅς ὁ μέν τράχηλος εὐστόμαχος , δυσκατέργαστος δέ · διό ὁ ἀσθενέω ὁ στόμαχος οἰκεῖος · δυσέκκριτος τε καί μέσος τρόφιμος , οὗτος δέ ὁ μήκων λέγω πρός ὁ πυθμήν ἁπαλός , εὔφθαρτος , διό ὁ ὁ γαστήρ ἀσθενέω οἰκεῖος . ὁ δέ πορφύρα μεταξύ πίννα εἰμί καί ὁ κῆρυξ · ὅς ὁ μέν τράχηλος πολύχυλος , εὔστομος , ὁ δέ λοιπός αὐτός ἁλυκός καί γλυκύς καί εὐανάδοτος εἰς ἐπίκρασις τε ἐπιτήδειος . ὁ δέ ὄστρεον γεννάω μέν καί ἐν ποταμός καί ἐν λίμνη καί ἐν θάλασσα , κρατύς δέ ὁ θαλάσσιος , ὅταν λίμνη ἤ ποταμός παράκειμαι . γίγνομαι γάρ εὔχυλος καί μέγας καί γλυκύς , ὁ δέ πρός ἠιών καί πέτρα ἰλύς καί γλυκύς ὕδωρ ἀμιγής μικρός , σκληρός , δηκτικός . ὁ δέ ἐαρινός ὄστρεον καί ὁ κατά ὁ ὁ θέρος ἀρχή κρατύς , πλήρης , θαλασσίζω μετά γλυκύτης , εὐστόμαχος , εὐέκκριτος . ὁ δέ συνέπομαι μαλάχη ἤ λάπαθος ἤ ἰχθῦς ἤ κατά ἑαυτοῦ τρόφιμος καί εὐκοίλιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.43
Μνησίθεος δ’ ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν φησιν · ὄστρεα καὶ κόγχαι καὶ μύες καὶ τὰ ὅμοια τὴν μὲν σάρκα δυσκατέργαστά ἐστι διὰ τὴν ὑγρότητα τὴν ἐν αὐτοῖς ἁλυκήν . διόπερ ὠμὰ μὲν ἐσθιόμενα κοιλίας ἐστὶν ὑπακτικὰ διὰ τὴν ἁλυκότητα , τὰ δὲ ἑψόμενα ἀφίησιν ἤτοι πᾶσαν ἢ τὴν πλείστην ἅλμην εἰς τὴν συνέψουσαν αὐτὴν ὑγρότητα . διόπερ αἱ μὲν ὑγρότητες ἐν αἷς ἂν ἑψηθῇ τι τῶν ὀστρέων ταρακτικαὶ καὶ ὑπακτικαὶ κοιλίας εἰσίν , αἱ δὲ σάρκες τῶν ἑψομένων ὀστρέων ψόφους ποιοῦσιν ἐστερημέναι τῶν ὑγρῶν , τὰ δὲ ὀπτὰ τῶν ὀστρέων , ἐάν τις αὐτὰ καλῶς ὀπτήσῃ , ἀλυποτάτην ἔχει διάθεσιν πεπύρωται γάρ . διὸ οὐχ ὁμοίως τοῖς ὠμοῖς ἐστι δύσπεπτα , καὶ τὰς ὑγρότητας ἐν αὐτοῖς ἔχει κατεξηραμμένας δι’ ὧν ἔκλυτος ἡ κοιλία γίνεται , τροφήν τε δίδωσιν ὑγράν τε καὶ δύσπεπτον ἅπαν ὄστρεον καὶ πρὸς τὰς οὐρήσεις ἐστὶν οὐκ εὔοδα . ἀκαλήφη δὲ καὶ ἐχίνων ᾠὰ καὶ τὰ τοιαῦτα τροφὴν μὲν δίδωσιν ὑγρὰν καὶ μικράν , τῆς δὲ κοιλίας ἐστὶν λυτικὰ καὶ οὐρήσεως κινητικά .
Lemmas: Μνησίθεος δέ ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί ἐδεστής φημί · ὄστρεον καί κόγχη καί μῦς καί ὁ ὅμοιος ὁ μέν σάρξ δυσκατέργαστος εἰμί διά ὁ ὑγρότης ὁ ἐν αὐτός ἁλυκός . διόπερ ὠμός μέν εἰσθέω κοιλία εἰμί ὑπακτικός διά ὁ ἁλυκότης , ὁ δέ ἕψω ἀφίημι ἤτοι πᾶς ἤ ὁ πολύς ἅλμη εἰς ὁ συνέψω αὐτός ὑγρότης . διόπερ ὁ μέν ὑγρότης ἐν ὅς ἄν ἑψέω τις ὁ ὄστρεον ταρακτικός καί ὑπακτικός κοιλία εἰμί , ὁ δέ σάρξ ὁ ἕψω ὄστρεον ψόφος ποιέω στερέω ὁ ὑγρός , ὁ δέ ὀπτός ὁ ὄστρεον , ἐάν τις αὐτός καλός ὀπτάω , ἄλυπος ἔχω διάθεσις πυρόω γάρ . διό οὐ ὅμοιος ὁ ὠμός εἰμί δύσπεπτος , καί ὁ ὑγρότης ἐν αὐτός ἔχω καταξηραίνω διά ὅς ἔκλυτος ὁ κοιλία γίγνομαι , τροφή τε δίδωμι ὑγρός τε καί δύσπεπτος ἅπας ὄστρεον καί πρός ὁ οὔρησις εἰμί οὐ εὔοδος . ἀκαλήφη δέ καί ἐχῖνος ᾠόν καί ὁ τοιοῦτος τροφή μέν δίδωμι ὑγρός καί μικρός , ὁ δέ κοιλία εἰμί λυτικός καί οὔρησις κινητικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.44
Νίκανδρος δ’ ὁ Κολοφώνιος ἐν Γεωργικοῖς τάδε τῶν ὀστρέων καταλέγει · ἠὲ καὶ ὄστρεα τόσσα βυθοὺς ἅτε βόσκεται ἅλμης , νηρῖται στρόμβοι τε πελωριάδες τε μύες τε , γλίσχρ’ Ἁλοσύδνης τέκνα καὶ αὐτῆς φωλεὰ πίνης . καὶ Ἀρχέστρατος δ’ ἐν Γαστρονομίᾳ φησί τοὺς μῦς Αἶνος ἔχει μεγάλους , ὄστρεια δ’ Ἄβυδος , τὰς ἄρκτους Πάριον , τοὺς δὲ κτένας ἡ Μιτυλήνη · πλείστους δὲ ᾽ Ἀμβρακία παρέχει καὶ ἄπλατα μετ᾽ αὐτῶν Μεσσήνῃ δὲ πελωριάδας στενοπορθμίδι κόγχας κἀν Ἐφέσῳ λήψει τὰς λείας οὔ τι πονηράς . τήθεα Καλχηδών , τοὺς κήρυκας δ’ ἐπιτρίψαι ὁ Ζεύς , τούς τε θαλασσογενεῖς καὶ τοὺς ἀγοραίους , πλὴν ἑνὸς ἀνθρώπου · κεῖνος δὲ μοί ἐστιν ἑταῖρος Λέσβον ἐριστάφυλον ναίων , Ἀγάθων δὲ καλεῖται . καὶ Φιλύλλιος δὲ ἢ ὅστις ἐστὶν ὁ ποιήσας τὰς Πόλεις φησί · χήμας , λεπάδας , σωλῆνας , μῦς , πίννας , κτένας ἐκ Μηθύμνης . ὄστρεια δὲ μόνως οὕτως ἔλεγον οἱ ἀρχαῖοι . Κρατῖνος Ἀρχιλόχοις · πίννῃσι καὶ ὀστρείοισιν ὁμοίη . καὶ Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβας γάμῳ · ὄστρεια συμπεφυκότα . ὄστρεον δὲ ὡς ὄρνεον Πλάτων ἐν Φαίδρῳ · ὀστρέου τρόπον , φησί , δεδεσμευμένοι , καὶ ἐν Τιμαίῳ · τὸ τῶν ὀστρέων γένος συμπάντων , ἐν δὲ τῷ τῆς Πολιτείας δεκάτῳ ὄστρεια εἶπε · προσπεφυκέναι ὄστρειά τε καὶ φυκία . αἱ δὲ πελωρίδες ὠνομάσθησαν παρὰ τὸ πελώριον . μεῖζον γάρ ἐστι χήμης καὶ παρηλλαγμένον . Ἀριστοτέλης δέ φησι καὶ ἐν ἄμμῳ αὐτὰς γίνεσθαι . τῶν δὲ χημῶν μνημονεύει Ἴων ὁ Χῖος ἐν Ἐπιδημίαις . καὶ ἴσως οὕτως ὠνόμασται τὰ κογχύλια παρὰ τὸ κεχηνέναι .
Lemmas: Νίκανδρος δέ ὁ Κολοφώνιος ἐν Γεωργικός ὅδε ὁ ὄστρεον καταλέγω · ἤ καί ὄστρεον τόσος βυθός ἅτε βόσκω ἅλμη , νηρίτης στρόμβος τε πελωριάς τε μῦς τε , γλίσχρος Ἁλοσύδνη τέκνον καί αὐτός φωλεά πίνη . καί Ἀρχέστρατος δέ ἐν Γαστρονομία φημί ὁ μῦς Αἶνος ἔχω μέγας , ὄστρεον δέ Ἄβυδος , ὁ ἄρκτος Πάριος , ὁ δέ κτείς ὁ Μιτυλήνη · πολύς δέ ἒ Ἀμβρακία παρέχω καί ἄπλατος μετά αὐτός Μεσσήνη δέ πελωριάς στενοπορθμίς κόγχη ἐν Ἔφεσος λαμβάνω ὁ λεία οὐ τις πονηρός . τῆθος Χαλκηδών , ὁ κῆρυξ δέ ἐπιτρίβω ὁ Ζεύς , ὁ τε θαλασσογενής καί ὁ ἀγοραῖος , πλήν εἷς ἄνθρωπος · ἐκεῖνος δέ ἐγώ εἰμί ἑταῖρος Λέσβος ἐριστάφυλος ναίω , Ἀγάθων δέ καλέω . καί Φιλύλλιος δέ ἤ ὅστις εἰμί ὁ ποιέω ὁ Πόλις φημί · χήμη , λεπάς , σωλήν , μῦς , πίννα , κτείς ἐκ Μηθύμνη . ὄστρεον δέ μόνος οὕτως λέγω ὁ ἀρχαῖος . Κρατῖνος Ἀρχίλοχος · πίννα καί ὄστρεον ὅμοιος . καί Ἐπίχαρμος ἐν Ἥβη γάμος · ὄστρεον συμφύω . ὄστρεον δέ ὡς ὄρνεον Πλάτων ἐν Φαῖδρος · ὄστρεον τρόπος , φημί , δεσμεύω , καί ἐν Τίμαιος · ὁ ὁ ὄστρεον γένος σύμπας , ἐν δέ ὁ ὁ Πολιτεία δέκατος ὄστρεον λέγω · προσφύω ὄστρεον τε καί φυκίον . ὁ δέ πελωρίς ὀνομάζω παρά ὁ πελώριος . μέγας γάρ εἰμί χήμη καί παραλλάσσω . Ἀριστοτέλης δέ φημί καί ἐν ἄμμος αὐτός γίγνομαι . ὁ δέ χήμη μνημονεύω Ἴων ὁ Χῖος ἐν Ἐπιδημία . καί ἴσως οὕτως ὀνομάζω ὁ κογχύλιον παρά ὁ χάσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.47
μετὰ ταῦτα περιηνέχθησαν πίνακες ἔχοντες τῶν ἐξ ὕδατος κρεῶν πολλά , πόδας καὶ κεφαλὰς καὶ ὠτία καὶ σιαγόνας , ἔτι δὲ καὶ χορδὰς καὶ κοιλίας καὶ γλώσσας , ὥσπερ ἔθος ἐστὶν ἐν τοῖς κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν λεγομένοις ἑφθοπωλίοις . εἴρηται γάρ , Οὐλπιανέ , καὶ τὸ ἑφθοπώλιον παρὰ Ποσειδίππῳ ἐν Παιδίῳ . καὶ πάλιν ζητούντων τοὺς ὀνομάσαντάς τι τούτων ὁ μέν τις ἔλεγε · τῶν ἐδωδίμων κοιλιῶν μνημονεύει Ἀριστοφάνης ἐν Ἱππεῦσι ᾽ φήσω σε ἀδεκατεύτους κοιλίας πωλεῖν καὶ ἑξῆς · τί μ᾽ , ὦγάθ᾽ , οὐ πλύνειν ἐᾷς τὰς κοιλίας πωλεῖν τε τοὺς ἀλλᾶντας , ἀλλὰ καταγελᾷς ; καὶ πάλιν ἐγὼ δὲ ἤνυστρον βοὸς καὶ κοιλίαν ὑείαν καταβροχθίσας κἆτ’ ἐκπιὼν τὸν ζωμὸν ἀναπόνιπτος λαρυγγιῶ τοὺς ῥήτορας καὶ Νικίαν ταράξω , καὶ πάλιν · ἡ δ’ Ὀβριμοπάτρα γ’ ἑφθὸν ἐκ ζωμοῦ κρέας καὶ χόλικος ἠνύστρου τε καὶ γαστρὸς τόμον . σιαγόνος δὲ Κρατῖνος Πλούτοις · περὶ σιαγόνος βοείας μαχόμενος , καὶ Σοφοκλῆς Ἀμύκῳ · σιαγόνας τε δὴ μαλθακὰς τίθησι . Πλάτων δ’ ἐν Τιμαίῳ γράφει · καὶ τὰς σιαγόνας ἄκρας αὐτοῖς συνέδησεν ὑπὸ τὴν φύσιν τοῦ προσώπου . καὶ Ξενοφῶν ἐν τῷ περὶ ἱππικῆς σιαγόνα μικρὰν συνεσταλμένην οἱ δὲ διὰ τοῦ υ στοιχείου ἐκφέροντες κατ’ ἀναλογίαν λέγουσιν ἀπὸ τοῦ ὑός . χορδῶν τε μέμνηται Ἐπίχαρμος , ἃς ὀρύας ὀνομάζει , ἐπιγράψας τι καὶ τῶν δραμάτων Ὀρύαν . Ἀριστοφάνης ἐν Νεφέλαις · ἔκ μου χορδὴν τοῖς φροντισταῖς παραθέντων . Κρατῖνος ἐν Πυτίνῃ · ὡς λεπτός , ἦ δ’ ὅς , ἔσθ’ ὁ τῆς χορδῆς τόμος . καὶ Εὔπολις ἐν Αἰξίν . Ἄλεξις δ’ ἐν Λευκαδίᾳ ἢ Δραπέταις · χορδαρίου τόμος ἧκεν καὶ περικομμάτιον . Ἀντιφάνης ἐν Γάμοις ἐκτεμὼν χορδῆς μεσαῖον .
Lemmas: μετά οὗτος περιφέρω πίναξ ἔχω ὁ ἐκ ὕδωρ κρέας πολύς , πούς καί κεφαλή καί ὠτίον καί σιαγών , ἔτι δέ καί χορδή καί κοιλία καί γλῶσσα , ὥσπερ ἔθος εἰμί ἐν ὁ κατά ὁ Ἀλεξάνδρεια λέγω ἑφθοπώλιον . λέγω γάρ , Οὐλπιανός , καί ὁ ἑφθοπώλιον παρά Ποσείδιππος ἐν Παίδιος . καί πάλιν ζητέω ὁ ὀνομάζω τις οὗτος ὁ μέν τις λέγω · ὁ ἐδώδιμος κοιλία μνημονεύω Ἀριστοφάνης ἐν Ἱππεύς ἒ φημί σύ ἀδεκάτευτος κοιλία πωλέω καί ἑξῆς · τίς ἐγώ , ἀγαθός , οὐ πλύνω ἐάω ὁ κοιλία πωλέω τε ὁ ἀλλᾶς , ἀλλά καταγελάω ; καί πάλιν ἐγώ δέ ἤνυστρον βοῦς καί κοιλία ὕειος καταβροχθίζω ἄατος ἐκπίνω ὁ ζωμός ἀναπόνιπτος λαρυγγίζω ὁ ῥήτωρ καί Νικίας ταράσσω , καί πάλιν · ὁ δέ Ὀβριμοπάτρη γε ἑφθός ἐκ ζωμός κρέας καί χόλιξ ἤνυστρον τε καί γαστήρ τόμος . σιαγών δέ Κρατῖνος Πλοῦτος · περί σιαγών βοείη μάχομαι , καί Σοφοκλῆς Ἄμυκος · σιαγών τε δή μαλθακός τίθημι . Πλάτων δέ ἐν Τίμαιος γράφω · καί ὁ σιαγών ἄκρος αὐτός συνδέω ὑπό ὁ φύσις ὁ πρόσωπον . καί Ξενοφῶν ἐν ὁ περί ἱππικός σιαγών μικρός συστέλλω ὁ δέ διά ὁ υ̅ στοιχεῖον ἐκφέρω κατά ἀναλογία λέγω ἀπό ὁ ὗς . χορδή τε μιμνῄσκω Ἐπίχαρμος , ὅς ὀρύα ὀνομάζω , ἐπιγράφω τις καί ὁ δρᾶμα Ὀρύας . Ἀριστοφάνης ἐν Νεφέλη · ἐκ ἐγώ χορδή ὁ φροντιστής παρατίθημι . Κρατῖνος ἐν Πυτίνη · ὡς λεπτός , ἠμί δέ ὅς , εἰμί ὁ ὁ χορδή τόμος . καί Εὔπολις ἐν Αἴξ . Ἄλεξις δέ ἐν Λευκαδία ἤ Δραπέτης · χορδάριον τόμος ἥκω καί περικομμάτιον . Ἀντιφάνης ἐν Γάμος ἐκτέμνω χορδή μεσαῖος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.48
ποδῶν δὲ καὶ ὠτίων , ἔτι δὲ ῥύγχους Ἄλεξις ἐν Κρατείᾳ ἢ Φαρμακοπώλῃ · τὸ δὲ μαρτύριον ὀλίγον ὕστερον ἐκθήσομαι , πολλὰ ἔχον τῶν ζητουμένων ὀνομάτων . Θεόφιλος Παγκρατιαστῇ · ἑφθῶν μὲν σχεδὸν τρεῖς μνᾶς . β . λέγ’ ἄλλο . α . ῥυγχίον , κωλῆν , πόδας τέτταρας ὑείους , β . Ἡράκλεις . α . βοὸς δὲ τρεῖς . Ἀναξίλας Μαγείροις · τῶν Αἰσχύλου πολὺ μᾶλλον εἶναί μοι δοκεῖ ἰχθύδι’ ὀπτᾶν . β . τί σὺ λέγεις ; ἰχθύδια ; συσσίτιον μέλλεις νοσηλεύειν . ὅσον ἀκροκώλι’ ἕψειν ῥύγχη , πόδας . Ἀναξίλας δ’ ἐν Κίρκῃ · δεινὸν μὲν γὰρ ἔχονθ’ ὑὸς ῥύγχος , ὦ φίλε Κινησία . καὶ ἐν Καλυψοῖ · ῥύγχος φορῶν ὕειον ᾐσθόμην τότε . ᾽ ὠτάρια δ’ ὠνόμασε καὶ Ἀναξανδρίδης ἐν Σατυρίᾳ . ἀξιόνικος δὲ ἐν Χαλκιδικῷ φησιν ζωμὸν ποιῶ θερμὸν ἰχθὺν ἐπαναπλάττων , ἡμίβρωτα λείψανα συντιθείς , οἴνῳ διαίνων , ἔντερ’ ἁλὶ καὶ σιλφίῳ σφενδονῶν , ἀλλᾶντα τέμνων , παραφέρων χορδῆς τόμον , ῥύγχος εἰς ὄξος πιέζων , ὥστε πάντας ὁμολογεῖν τῶν γάμων κρείττω γεγονέναι τὴν ἕωλον ἡμέραν . Ἀριστοφάνης Προαγῶνι · ἐγευσάμην χορδῆς ὁ δύστηνος τέκνων πῶς ἐσίδω ῥύγχος περικεκαυμένον ; Φερεκράτης Λήροις · ὡς οὐχὶ τουτὶ ῥύγχος ἀτεχνῶς ἐσθ’ ὑός ; καὶ τόπος δέ τις οὕτω καλεῖται Ῥύγχος περὶ Στράτον τῆς Αἰτωλίας , ὥς φησι Πολύβιος ἐν σ’ ἱστοριῶν ᾽ Στησίχορός . τέ φησιν ἐν Συοθήραις · κρύψαι δὲ ῥύγχος ἄκρον γᾶς ὑπένερθεν . ὅτι δὲ κυρίως λέγεται ῥύγχος ἐπὶ τῶν συῶν προείρηται . ὅτι δὲ καὶ ἐπ’ ἄλλων ζῴων Ἄρχιππος Ἀμφιτρύωνι δευτέρῳ κατὰ παιδιὰν εἴρηκε καὶ ἐπὶ τοῦ προσώπου οὕτως · καὶ ταῦτ’ ἔχων τὸ ῥύγχος οὑτωσὶ μακρόν , καὶ Ἀραρὼς Ἀδώνιδι · ὁ γὰρ θεὸς τὸ ῥύγχος ὡς ἡμᾶς στρέφει .
Lemmas: πούς δέ καί ὠτίον , ἔτι δέ ῥύγχος Ἄλεξις ἐν Κρατεία ἤ Φαρμακοπώλης · ὁ δέ μαρτύριον ὀλίγος ὕστερον ἐκτίθημι , πολύς ἔχω ὁ ζητέω ὄνομα . Θεόφιλος Παγκρατιαστής · ἑφθός μέν σχεδόν τρεῖς μνᾶ . Β . λέγω ἄλλος . α . ῥυγχίον , κωλῆ , πούς τέσσαρες ὕειος , Β . Ἡρακλῆς . α . βοῦς δέ τρεῖς . Ἀναξίλας Μάγειρος · ὁ Αἰσχύλος πολύς μάλα εἰμί ἐγώ δοκέω ἰχθύδιον ὀπτάω . Β . τίς σύ λέγω ; ἰχθύδιον ; συσσίτιον μέλλω νοσηλεύω . ὅσος ἀκροκώλιον ἕψω ῥύγχος , πούς . Ἀναξίλας δέ ἐν Κίρκη · δεινός μέν γάρ ἔχω ὗς ῥύγχος , ὦ φίλος Κινησίας . καί ἐν Καλυψώ · ῥύγχος φορέω ὕειος αἰσθάνομαι τότε . ἒ ὠτάριον δέ ὀνομάζω καί Ἀναξανδρίδης ἐν Σατύριος . ἀξιόνικος δέ ἐν Χαλκιδικός φημί ζωμός ποιέω θερμός ἰχθῦς ἐπαναπλάσσω , ἡμίβρωτος λείψανον συντίθημι , οἶνος διαίνω , ἔντερον ἅλς καί σίλφιον σφενδονέω , ἀλλᾶς τέμνω , παραφέρω χορδή τόμος , ῥύγχος εἰς ὄξος πιέζω , ὥστε πᾶς ὁμολογέω ὁ γάμος κρατύς γίγνομαι ὁ ἕωλος ἡμέρα . Ἀριστοφάνης Προαγών · γεύω χορδή ὁ δύστηνος τέκνον πῶς εἰσοράω ῥύγχος περικαίω ; Φερεκράτης Λῆρος · ὡς οὐ οὗτος ῥύγχος ἄτεχνος εἰμί ὗς ; καί τόπος δέ τις οὕτως καλέω Ῥύγχος περί Στράτος ὁ Αἰτωλία , ὡς φημί Πολύβιος ἐν σύ ἱστορίη ἒ Στησίχορος . τε φημί ἐν Συοθήρας · κρύπτω δέ ῥύγχος ἄκρος γῆ ὑπένερθε . ὅτι δέ κύριος λέγω ῥύγχος ἐπί ὁ ὗς προλέγω . ὅτι δέ καί ἐπί ἄλλος ζῷον Ἄρχιππος Ἀμφιτρύων δεύτερος κατά παιδιά λέγω καί ἐπί ὁ πρόσωπον οὕτως · καί οὗτος ἔχω ὁ ῥύγχος οὕτως μακρός , καί Ἀραρός Ἄδωνις · ὁ γάρ θεός ὁ ῥύγχος ὡς ἐγώ στρέφω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.49
ἀκροκωλίων δὲ μέμνηται Ἀριστοφάνης Αἰολοσίκωνι καὶ μὴν τὸ δεῖν᾽ , ἀκροκώλια δή σοι τέτταρα ἥψησα τακερά . καὶ ἐν Γηρυτάδῃ · ἀκροκώλι᾽ , ἄρτοι , κάραβοι . Ἀντιφάνης Κορινθίᾳ · ἔπειτα κἀκροκώλιον ὕειον Ἀφροδίτῃ ; γελοῖον . β . ἀγνοεῖς · ἐν τῇ Κύπρῳ δ’ οὕτω φιληδεῖ ταῖς ὑσίν , ὦ δέσποθ᾽ , ὥστε σκατοφαγεῖν ἀπεῖρξε τὸ ζῷον , τοὺς δὲ βοῦς ἠνάγκασεν . ὅτι δ’ ὄντως Ἀφροδίτῃ ὗς θύεται μαρτυρεῖ Καλλίμαχος ἢ Ζηνόδοτος ἐν ἱστορικοῖς ὑπομνήμασι γράφων ὧδε · Ἀργεῖοι Ἀφροδίτῃ ὗν θύουσι , καὶ ἡ ἑορτὴ καλεῖται Ὑστήρια . Φερεκράτης δ’ ἐν Μεταλλεῦσι · σχελίδες δ’ ὁλόκνημοι πλησίον τακερώταται ἐπὶ πινακίσκοις καὶ δίεφθ’ ἀκροκώλια . Ἄλεξις Κυβευταῖς · ἠριστηκότων σχεδόν τι δ’ ἡμῶν ἐξ ἀκροκωλίου τινός , κἀν Παννυχίδι ἢ Ἐρίθοισιν ι ἡμίοπτα μὲν τὰ κρεᾴδι’ ἐστί , τὸ περίκομμ’ ἀπόλλυται , ὁ γόγγρος ἑφθός , τὰ δ’ ἀκροκώλι’ οὐδέπω . τῶν δ’ ἑφθῶν ποδῶν μνημονεύει Φερεκράτης ἐν Δουλοδιδασκάλῳ · ὅπως παρασκευάζεται τὸ δεῖπνον εἴπαθ’ ἡμῖν . β . καὶ δῆθ’ ὑπάρχει τέμαχος ἐγχέλειον ὑμῖν , τευθίς , ἄρνειον κρέας , φύσκης τόμος , ποὺς ἑφθός , ἧπαρ , πλευρόν , ὀρνίθεια πλήθει πολλά , τυρὸς ἐν μέλιτι , μερὶς κρεῶν . Ἀντιφάνης Παρασίτῳ · · χοιρίων σκέλη καπύρ᾽ . β . ἀστεῖόν γε , νὴ τὴν Ἑστίαν , ἄριστον . α . ἑφθὸς τυρὸς ἐπεδόνει πολύς . Ἐκφαντίδης δ’ ἐν Σατύροις · πόδας ἐπεὶ δέοι πριάμενον καταφαγεῖν ἑφθοὺς ὑός . γλώσσης δὲ μέμνηται Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταῖς διὰ τούτων ἅλις ἀφύης μοι · παρατέταμαι γὰρ τὰ λιπαρὰ κάπτων . ἀλλὰ φέρετ’ ἀπόβασιν ἡπάτιον ἢ καπριδίου νέου κόλλοπὰ τιν’ εἰ δὲ μή , πλευρὸν ἢ γλῶτταν ἢ σπληνὸς ἢ νῆστιν ἢ δέλφακος ὀπωρινῆς ἠτριαίαν φέρετε δεῦρο μετὰ κολλάβων χλιαρῶν .
Lemmas: ἀκροκώλιον δέ μιμνῄσκω Ἀριστοφάνης Αἰολοσίκων καί μήν ὁ δεῖνα , ἀκροκώλιον δή σύ τέσσαρες ἕψω τακερός . καί ἐν Γηρυτάδης · ἀκροκώλιον , ἄρτος , κάραβος . Ἀντιφάνης Κορίνθιος · ἔπειτα ἀκροκώλιον ὕειος Ἀφροδίτη ; γέλοιος . Β . ἀγνοέω · ἐν ὁ Κύπρος δέ οὕτως φιληδέω ὁ ὗς , ὦ δεσπότης , ὥστε σκατοφαγέω ἀπείργω ὁ ζῷον , ὁ δέ βοῦς ἀναγκάζω . ὅτι δέ ὄντως Ἀφροδίτη ὗς θύω μαρτυρέω Καλλίμαχος ἤ Ζηνόδοτος ἐν ἱστορικός ὑπόμνημα γράφω ὧδε · Ἀργεῖος Ἀφροδίτη ὗς θύω , καί ὁ ἑορτή καλέω Ὑστήρια . Φερεκράτης δέ ἐν Μεταλλεύς · σχελίς δέ ὁλόκνημος πλησίον τακερός ἐπί πινακίσκος καί δίεφθος ἀκροκώλιον . Ἄλεξις Κυβευτής · ἀριστάω σχεδόν τις δέ ἐγώ ἐκ ἀκροκώλιον τις , ἐν Παννυχίς ἤ Ἔριθος ι̅ ἡμίοπτος μέν ὁ κρεᾴδιον εἰμί , ὁ περίκομμα ἀπόλλυμι , ὁ γόγγρος ἑφθός , ὁ δέ ἀκροκώλιον οὐδέπω . ὁ δέ ἑφθός πούς μνημονεύω Φερεκράτης ἐν Δουλοδιδάσκαλος · ὅπως παρασκευάζω ὁ δεῖπνον λέγω ἐγώ . Β . καί δῆτα ὑπάρχω τέμαχος ἐγχέλειον σύ , τευθίς , ἄρνειος κρέας , φύσκη τόμος , πούς ἑφθός , ἧπαρ , πλευρόν , ὀρνίθειος πλῆθος πολύς , τυρός ἐν μέλι , μερίς κρέας . Ἀντιφάνης Παράσιτος · · χοιρίον σκέλος καπυρός . Β . ἀστεῖος γε , νή ὁ Ἑστία , ἀγαθός . α . ἑφθός τυρός ἐπιδονέω πολύς . Ἐκφαντίδης δέ ἐν Σάτυρος · πούς ἐπεί δέω πρίαμαι κατεσθίω ἑφθός ὗς . γλῶσσα δέ μιμνῄσκω Ἀριστοφάνης ἐν Ταγηνισταί διά οὗτος ἅλις ἀφύη ἐγώ · παρατείνω γάρ ὁ λιπαρός κάπτω . ἀλλά φέρω ἀπόβασις ἡπάτιον ἤ καπρίδιον νέος κόλλοψ τις εἰ δέ μή , πλευρόν ἤ γλῶσσα ἤ σπλήν ἤ νῆστις ἤ δέλφαξ ὀπωρινός ἠτριαία φέρω δεῦρο μετά κόλλαβος χλιαρός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.50
τοσούτων λεχθέντων καὶ περὶ τούτων οὐδὲ τῶν ἰατρῶν οἱ παρόντες ἀσύμβολοι μετειλήφασιν . ἔφη γὰρ ὁ Διονυσοκλῆς · Μνησίθεος ὁ Ἀθηναῖος ἐν τῷ περὶ ἐδεστῶν ἔφη · κεφαλὴ καὶ πόδες ὑὸς οὐ πολὺ τὸ τρόφιμον καὶ λιπαρὸν ἐν ἑαυτοῖς ἔχουσι . καὶ ὁ Λεωνίδης · δήμων ἐν δ’ Ἀτθίδος Ἀφείδαντα , φησί , βασιλεύοντα Ἀθηνῶν Θυμοίτης ὁ νεώτερος ἀδελφὸς νόθος ὢν ἀποκτείνας αὐτὸς ἐβασίλευσεν . ἐφ’ οὗ Μέλανθος Μεσσήνιος ἐκπεσὼν τῆς πατρίδος ἐπήρετο τὴν Πυθίαν ὅπου κατοικήσει , ἡ δὲ ἔφη , ἔνθα ἂν ξενίοις πρῶτον τιμηθῇ τοὺς πόδας αὐτῷ καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπὶ τῷ δείπνῳ παραθέντων . καὶ τοῦτ’ ἐγένετο αὐτῷ ἐν Ἐλευσῖνι · τῶν ἱερειῶν γὰρ τότε πάτριόν τινα ἑορτὴν ἐπιτελουσῶν καὶ πάντα τὰ κρέα κατανηλωκυιῶν , τῶν δὲ ποδῶν καὶ τῆς κεφαλῆς ὑπολοίπων ὄντων ταῦτα τῷ Μελάνθῳ ἀπέστειλαν .
Lemmas: τοσοῦτος λέγω καί περί οὗτος οὐδέ ὁ ἰατρός ὁ πάρειμι ἀσύμβολος μεταλαμβάνω . φημί γάρ ὁ Διονυσοκλῆς · Μνησίθεος ὁ Ἀθηναῖος ἐν ὁ περί ἐδεστής φημί · κεφαλή καί πούς ὗς οὐ πολύς ὁ τρόφιμος καί λιπαρός ἐν ἑαυτοῦ ἔχω . καί ὁ Λεωνίδης · δῆμος ἐν δέ Ἀτθίς Ἀφείδας , φημί , βασιλεύω Ἀθῆναι Θυμοίτης ὁ νέος ἀδελφός νόθος εἰμί ἀποκτείνω αὐτός βασιλεύω . ἐπί ὅς Μέλανθος Μεσσήνιος ἐκπίπτω ὁ πατρίς ἐπέρομαι ὁ Πυθία ὅπου κατοικέω , ὁ δέ φημί , ἔνθα ἄν ξένιος πρῶτος τιμάω ὁ πούς αὐτός καί ὁ κεφαλή ἐπί ὁ δεῖπνον παρατίθημι . καί οὗτος γίγνομαι αὐτός ἐν Ἐλευσίς · ὁ ἱερεία γάρ τότε πάτριος τις ἑορτή ἐπιτελέω καί πᾶς ὁ κρέας καταναλίσκω , ὁ δέ πούς καί ὁ κεφαλή ὑπόλοιπος εἰμί οὗτος ὁ Μέλανθος ἀποστέλλω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.51
μήτρα ἑξῆς ἐπεισηνέχθη , μητρόπολίς τις ὡς ἀληθῶς οὖσα καὶ μήτηρ τῶν Ἱπποκράτους υἱῶν , οὓς εἰς ὑωδίαν κωμῳδουμένους οἶδα . εἰς ἣν ἀποβλέψας ὁ Οὐλπιανὸς ἄγε δή , ἔφη , ἄνδρες φίλοι , παρὰ τίνι κεῖται ἡ μήτρα ; ἱκανῶς γὰρ γεγαστρίσμεθα καὶ καιρὸς ἤδη ᾽ στὶ καὶ λέγειν ἡμᾶς . τοῖς δὲ κυνικοῖς τοῦτο παρακελεύομαι σιωπᾶν κεχορτασμένοις ἀφειδῶς , πλὴν εἰ μὴ καὶ τῶν σιαγόνων καὶ τῶν κεφαλῶν κατατρῶξαι βούλονται καὶ τὰ ὀστᾶ , ὧν οὐδεὶς φθόνος αὐτοῖς ἀπολαύειν ὡς κυσί τοῦτο γάρ εἰσι καὶ εὔχονται καλεῖσθαι . νόμος δὲ λείψαν’ ἐκβάλλειν κυσίν , ἐν Κρήσσαις ὁ Εὐριπίδης ἔφη . πάντα γὰρ ἐσθίειν καὶ πίνειν θέλουσιν , ἐπὶ νοῦν οὐ λαμβάνοντες ὅπερ ὁ θεῖος Πλάτων ἔφη ἐν Πρωταγόρᾳ · τὸ περὶ ποιήσεως διαλέγεσθαι ὁμοιότατον εἶναι τοῖς συμποσίοις τοῖς τῶν φαύλων καὶ ἀγοραίων ἀνθρώπων . καὶ γὰρ οὗτοι διὰ τὸ μὴ δύνασθαι ἀλλήλοις δι’ αὑτῶν συνεῖναι ἐν τῷ πότῳ μηδὲ διὰ τῆς ἑαυτῶν φωνῆς καὶ λόγων τῶν ἑαυτῶν ὑπὸ ἀπαιδευσίας τιμίας ποιοῦσι τὰς αὐλητρίδας , πολλοῦ μισθούμενοι ἀλλοτρίαν φωνὴν τὴν τῶν αὐλῶν , καὶ διὰ τῆς ἐκείνων φωνῆς ἀλλήλοις ξύνεισιν . ὅπου δὲ καλοὶ καὶ ἀγαθοὶ ξυμπόται καὶ πεπαιδευμένοι εἰσίν , οὐκ ἂν ἴδοις οὔτε αὐλητρίδας οὔτε ὀρχηστρίδας οὔτε ψαλτρίας , ἀλλ’ αὐτοὺς ἑαυτοῖς ἱκανοὺς ὄντας συνεῖναι ἄνευ τῶν λήρων τε καὶ παιδιῶν τούτων διὰ τῆς ἑαυτῶν φωνῆς , λέγοντάς τε καὶ ἀκούοντας ἐν μέρει ἑαυτῶν κοσμίως , κἂν πάνυ πολὺν οἶνον πίωσι . τοῦτο δ’ ὑμεῖς ποιεῖτε , ὦ Κύνουλκε · πίνοντες , μᾶλλον δ’ ἐκπίνοντες , αὐλητρίδων καὶ ὀρχηστρίδων δίκην ἐμποδίζετε τὴν διὰ τῶν λόγων ἡδονήν , ζῶντες κατὰ τὸν αὐτὸν Πλάτωνα , ὃς ἐν τῷ Φιλήβῳ φησίν , οὐκ ἀνθρώπου βίον , ἀλλά τινος πλεύμονος ἢ τῶν ὅσα θαλάττια μετ’ ὀστρεΐνων ἔμψυχά ἐστι σωμάτων .
Lemmas: μήτρα ἑξῆς ἐπεισφέρω , μητρόπολις τις ὡς ἀληθής εἰμί καί μήτηρ ὁ Ἱπποκράτης υἱός , ὅς εἰς ὑωδία κωμῳδέω οἶδα . εἰς ὅς ἀποβλέπω ὁ Οὐλπιανός ἄγε δή , φημί , ἀνήρ φίλος , παρά τίς κεῖμαι ὁ μήτρα ; ἱκανός γάρ γαστρίζω καί καιρός ἤδη ἒ σμί καί λέγω ἐγώ . ὁ δέ κυνικός οὗτος παρακελεύομαι σιωπάω χορτάζω ἀφειδής , πλήν εἰ μή καί ὁ σιαγών καί ὁ κεφαλή κατατρώγω βούλομαι καί ὁ ὀστέον , ὅς οὐδείς φθόνος αὐτός ἀπολαύω ὡς κύων οὗτος γάρ εἰμί καί εὔχομαι καλέω . νόμος δέ λείψανον ἐκβάλλω κύων , ἐν Κρής ὁ Εὐριπίδης φημί . πᾶς γάρ ἐσθίω καί πίνω ἐθέλω , ἐπί νόος οὐ λαμβάνω ὅς ὁ θεῖος Πλάτων φημί ἐν Πρωταγόρας · ὁ περί ποίησις διαλέγω ὅμοιος εἰμί ὁ συμπόσιον ὁ ὁ φαῦλος καί ἀγοραῖος ἄνθρωπος . καί γάρ οὗτος διά ὁ μή δύναμαι ἀλλήλων διά ἑαυτοῦ σύνειμι ἐν ὁ πότος μηδέ διά ὁ ἑαυτοῦ φωνή καί λόγος ὁ ἑαυτοῦ ὑπό ἀπαιδευσία τίμιος ποιέω ὁ αὐλητρίς , πολύς μισθόω ἀλλότριος φωνή ὁ ὁ αὐλός , καί διά ὁ ἐκεῖνος φωνή ἀλλήλων σύνειμι . ὅπου δέ καλός καί ἀγαθός συμπότης καί παιδεύω εἰμί , οὐ ἄν ὁράω οὔτε αὐλητρίς οὔτε ὀρχηστρίς οὔτε ψάλτρια , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ ἱκανός εἰμί σύνειμι ἄνευ ὁ λῆρος τε καί παιδιά οὗτος διά ὁ ἑαυτοῦ φωνή , λέγω τε καί ἀκούω ἐν μέρος ἑαυτοῦ κόσμιος , ἐάν πάνυ πολύς οἶνος πίνω . οὗτος δέ σύ ποιέω , ὦ Κύνουλκος · πίνω , μάλα δέ ἐκπίνω , αὐλητρίς καί ὀρχηστρίς δίκη ἐμποδίζω ὁ διά ὁ λόγος ἡδονή , ζάω κατά ὁ αὐτός Πλάτων , ὅς ἐν ὁ Φίληβος φημί , οὐ ἄνθρωπος βίος , ἀλλά τις πλεύμων ἤ ὁ ὅσος θαλάσσιος μετά ὀστρέϊνος ἔμψυχος εἰμί σῶμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.52
καὶ ὁ Κύνουλκος ὀργισθεὶς γάστρων , ἔφη , καὶ κοιλιόδαιμον ἄνθρωπε , οὐδὲν ἄλλο σὺ οἶσθα , οὐ λόγους διεξοδικοὺς εἰπεῖν , οὐχ ἱστορίας μνησθῆναι , οὐ τῆς ἐν λόγοις χάριτος ἀπάρξασθαί ποτε , ἀλλὰ τὸν χρόνον ἅπαντα περὶ ταῦτα κατετρίβης ζητῶν , κεῖται , οὐ κεῖται ; εἴρηται , οὐκ εἴρηται ; ἐξονυχίζεις τε πάντα τὰ προσπίπτοντα τοῖς συνδιαλεγομένοις τὰς ἀκάνθας συνάγων , ὡς ἀν’ ἐχινόποδας καὶ ἀνὰ τρηχεῖαν ὄνωνιν ἀεὶ διατρίβων , ἀνθέων τῶν ἡδίστων μηδὲν συναθροίζων . ἢ οὐ σὺ εἶ ὁ καὶ τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων καλουμένην στρήναν κατά τινα πατρίαν παράδοσιν λεγομένην καὶ διδομένην τοῖς φίλοις ἐπινομίδα καλῶν ; καὶ εἰ μὲν τὴν Πλάτωνος ζηλώσας , μαθεῖν βουλόμεθα · εἰ δὲ παρά τινι οὕτως εὑρὼν λεγομένην , ἐμφάνισον τὸν εἰπόντα . ἐγὼ γὰρ οἶδα ἐπινομίδα καλουμένην καὶ μέρος τι τῆς τριήρους , ὡς Ἀπολλώνιος ἐν Τριηρικῷ παρατέθειται . οὐ σὺ εἶ ὁ καὶ τὸν καινὸν καὶ οὐδέπω ἐν χρείᾳ γενόμενον φαινόλην εἴρηται γάρ , ὦ βέλτιστε , καὶ ὁ φαινόλης εἰπών παῖ Λεῦκε , δός μοι τὸν ἄχρηστον φαινόλην εἰς βαλανεῖον δέ ποτε πορευόμενος οὐκ ἔφης πρὸς τὸν πυνθανόμενον ποῖ δή ; ἀπολούμενος , ἦν δ’ ἐγώ , ἐπείγομαι;᾽ κἀκείνης σοι τῆς ἡμέρας ὁ καλὸς κανυσῖνος ὑπὸ λωποδυτῶν ἀνηρπάσθη , ὡς γέλωτα πάμπολυν ἐν τῷ βαλανείῳ γενέσθαι ἀχρήστου ζητουμένου φαινόλου . ἄλλοτε δέ , ὦ ἑταῖροι φίλτατοι—πρὸς γὰρ ὑμᾶς εἰρήσεται τἀληθῆ προσέπταισε λίθῳ καὶ τὴν κνήμην ἔλυσε · θεραπευθεὶς οὖν προῄει καὶ πρὸς τοὺς πυνθανομένους τί τοῦτο , Οὐλπιανέ ; ὑπώπιον ἔλεγε . κἀγὼ ξυνῆν γὰρ αὐτῷ τότε τὸν γέλωτα φέρειν οὐ δυνάμενος παρά τινι τῶν φίλων ἰατρῷ ὑπαλειψάμενος τὰ ὑπὸ τοὺς ὀφθαλμοὺς παχεῖ φαρμάκῳ πρὸς τοὺς πυνθανομένους τί δὲ σύ ; πρόσκομμα ἔφασκον .
Lemmas: καί ὁ Κύνουλκος ὀργίζω γάστρων , φημί , καί κοιλιοδαίμων ἄνθρωπος , οὐδείς ἄλλος σύ οἶδα , οὐ λόγος διεξοδικός λέγω , οὐ ἱστορία μιμνῄσκω , οὐ ὁ ἐν λόγος χάρις ἀπάρχομαι ποτέ , ἀλλά ὁ χρόνος ἅπας περί οὗτος κατατρίβω ζητέω , κεῖμαι , οὐ κεῖμαι ; λέγω , οὐ λέγω ; ἐξονυχίζω τε πᾶς ὁ προσπίπτω ὁ συνδιαλέγω ὁ ἄκανθα συνάγω , ὡς ἀνά ἐχινόπους καί ἀνά τραχύς ὄνωνις ἀεί διατρίβω , ἄνθος ὁ ἡδύς μηδείς συναθροίζω . ἤ οὐ σύ εἰμί ὁ καί ὁ ὑπό Ῥωμαῖος καλέω στρήνα κατά τις πάτριος παράδοσις λέγω καί δίδωμι ὁ φίλος ἐπινομίς καλέω ; καί εἰ μέν ὁ Πλάτων ζηλόω , μανθάνω βούλομαι · εἰ δέ παρά τις οὕτως εὑρίσκω λέγω , ἐμφανίζω ὁ λέγω . ἐγώ γάρ οἶδα ἐπινομίς καλέω καί μέρος τις ὁ τριήρης , ὡς Ἀπολλώνιος ἐν Τριηρικός παρατίθημι . οὐ σύ εἰμί ὁ καί ὁ καινός καί οὐδέπω ἐν χρεία γίγνομαι φαινόλης λέγω γάρ , ὦ ἀγαθός , καί ὁ φαινόλης λέγω παῖς Λεῦκος , δίδωμι ἐγώ ὁ ἄχρηστος φαινόλης εἰς βαλανεῖον δέ ποτέ πορεύω οὐ φημί πρός ὁ πυνθάνομαι ποῖ δή ; ἀπόλλυμι , εἰμί δέ ἐγώ , ἐπείγω κά̓κες σύ ὁ ἡμέρα ὁ καλός κανυσῖνος ὑπό λωποδύτης ἀναρπάζω , ὡς γέλως πάμπολυς ἐν ὁ βαλανεῖον γίγνομαι ἄχρηστος ζητέω φαινόλης . ἄλλοτε δέ , ὦ ἑταῖρος φίλος γάρ σύ λέγω ἀληθής προσπταίω λίθος καί ὁ κνήμη λύω · θεραπεύω οὖν προέρχομαι καί πρός ὁ πυνθάνομαι τίς οὗτος , Οὐλπιανός ; ὑπώπιον λέγω . ἐγώ σύνειμι γάρ αὐτός τότε ὁ γέλως φέρω οὐ δύναμαι παρά τις ὁ φίλος ἰατρός ὑπαλείφω ὁ ὑπό ὁ ὀφθαλμός παχύς φάρμακον πρός ὁ πυνθάνομαι τίς δέ σύ ; πρόσκομμα φάσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.53
τῆς δὲ αὐτῆς ταύτης σοφίας καὶ ἕτερός ἐστι ζηλωτής , Πομπηιανὸς ὁ Φιλαδελφεύς , ἄνθρωπος οὐκ ἀπάνουργος , ὀνοματοθήρας δὲ καὶ αὐτός , ὅστις πρὸς τὸν οἰκέτην διαλεγόμενος μεγάλῃ τῇ φωνῇ καλέσας τοὔνομα ᾽ Στρομβιχίδη , ᾽ ἔφη , κόμιζέ μοι ἐπὶ τὸ γυμνάσιον τὰς βλαύτας τὰς ἀφορήτους καὶ τὴν ἐφεστρίδα τὴν ἄχρηστον . ἐγὼ γὰρ ὑποδησάμενος τὸν πώγωνα προσαγορεύσω τοὺς ἑταίρους · ὀπτὸς γάρ ἐστί μοι Λάριχος . κόμιζε δὲ τοῦ ἐλαίου τὴν λήκυθον πρότερον γὰρ συντριβησόμεθον , ἔπειθ’ οὕτως ἀπολούμεθον ὁ δ᾽ αὐτὸς οὗτος σοφιστὴς Φεβρουαρίῳ μηνί , ὡς Ῥωμαῖοι λέγουσι—τὸν δὲ μῆνα τοῦτον κληθῆναί φησιν ὁ Μαυρούσιος Ἰόβας ἀπὸ τῶν κατουδαίων φόβων κατ’ ἀναίρεσιν τῶν δειμάτων—ἐν ᾧ τοῦ χειμῶνός ἐστι τὸ ἀκμαιότατον , καὶ ἔθος τότε τοῖς κατοιχομένοις τὰς χοὰς ἐπιφέρειν πολλαῖς ἡμέραις , πρός τινα τῶν φίλων ᾽ οὐκ εἶδές με , ᾽ ἔφη , πολλῶν ἡμερῶν διὰ τὰ καύματα.᾽ τῆς δὲ τῶν Παναθηναίων ἑορτῆς ἐπιτελουμένης , δι’ ἧς καὶ τὰ δικαστήρια οὐ συνάγεται , ἔφη ‘γενέθλιός ἐστι τῆς ἀλέκτορος Ἀθηνᾶς καὶ ἄδικος ἡ τῆτες ἡμέρα.’ ἐκάλεσε δέ ποτε καὶ τὸν ἐκ Δελφῶν ἐπανελθόντα ἡμῶν ἑταῖρον οὐδὲν αὐτῷ χρήσαντος τοῦ θεοῦ ἄχρηστον . δεῖξιν δέ ποτε λόγων δημοσίᾳ ποιούμενος καὶ ἐγκώμιον διεξερχόμενος τῆς βασιλευούσης πόλεως ἔφη ᾽ θαυμαστὴ δ’ ἡ ʽ Ῥωμαίων ἀρχὴ ἡ ἀνυπόστατος.᾽
Lemmas: ὁ δέ αὐτός οὗτος σοφία καί ἕτερος εἰμί ζηλωτής , Πομπηιανός ὁ Φιλαδελφεύς , ἄνθρωπος οὐ ἀπάνουργος , ὀνοματοθήρας δέ καί αὐτός , ὅστις πρός ὁ οἰκέτης διαλέγω μέγας ὁ φωνή καλέω ὄνομα ἒ Στρομβιχίδης , ἒ φημί , κομίζω ἐγώ ἐπί ὁ γυμνάσιον ὁ βλαύτη ὁ ἀφόρητος καί ὁ ἐφεστρίς ὁ ἄχρηστος . ἐγώ γάρ ὑποδέω ὁ πώγων προσαγορεύω ὁ ἑταῖρος · ὀπτός γάρ εἰμί ἐγώ Λάριχος . κομίζω δέ ὁ ἔλαιον ὁ λήκυθος πρότερος γάρ συντριβησίδομι , ἔπειτα οὕτως ἀπολοίδυμι ὁ δέ αὐτός οὗτος σοφιστής Φεβρουάριος μείς , ὡς Ῥωμαῖος λέγω δέ μείς οὗτος καλέω φημί ὁ Μαυρούσιος Ἰόβης ἀπό ὁ κατουδαῖος φόβος κατά ἀναίρεσις ὁ δειμάτων—ἐν ὅς ὁ χειμών εἰμί ὁ ἀκμαῖος , καί ἔθος τότε ὁ κατοίχομαι ὁ χοή ἐπιφέρω πολύς ἡμέρα , πρός τις ὁ φίλος ἒ οὐ ὁράω ἐγώ , ἒ φημί , πολύς ἡμέρα διά ὁ καῦμα ὁ δέ ὁ Παναθήναια ἑορτή ἐπιτελέω , διά ὅς καί ὁ δικαστήριον οὐ συνάγω , φημί γενέθλιος εἰμί ὁ ἀλέκτωρ Ἀθήνη καί ἄδικος ὁ τῆτες ἡμέρα καλέω δέ ποτέ καί ὁ ἐκ Δελφοί ἐπανέρχομαι ἐγώ ἑταῖρος οὐδείς αὐτός χράω ὁ θεός ἄχρηστος . δεῖξις δέ ποτέ λόγος δημοσίᾳ ποιέω καί ἐγκώμιον διεξέρχομαι ὁ βασιλεύω πόλις φημί ἒ θαυμαστός δέ ὁ ʽ Ῥωμαῖος ἀρχή ὁ ἀνυπόστατος
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.55
οἶδα δ’ ὅτι καὶ Σιμωνίδης που ὁ ποιητὴς ἀρίσταρχον εἶπε τὸν Δία καὶ Αἰσχύλος τὸν Ἅιδην ἀγησίλαον , Νίκανδρος δὲ ὁ Κολοφώνιος ἰοχέαιραν τὴν ἀσπίδα τὸ ζῷον . διὰ ταῦτα καὶ τὰ τοιαῦτα ὁ θαυμασιώτατος Πλάτων ἐν τῷ Πολιτικῷ εἰπὼν ξηροβατικά τινα ζῷα καὶ ἀεροβατικὰ . , . ἄλλα , ξηροτροφικόν τε καὶ ὑγροτροφικὸν καὶ ἀερονομικὸν ἐπὶ ζῴων χερσαίων καὶ ἐνύγρων καὶ ἐναερίων ἐπιλέγει , ὥσπερ παρακελευόμενος τούτοις τοῖς ὀνοματοποιοῖς φυλάττεσθαι τὴν καινότητα , γράφων καὶ κατὰ λέξιν τάδε · κἂν διαφυλάξῃς τὸ μὴ σπουδάζειν ἐπὶ τοῖς ὀνόμασι , πλουσιώτερος καὶ εἰς γῆρας ἀναφανήσῃ φρονήσεως οἶδα δὲ καὶ Ἡρῴδην τὸν Ἀττικὸν ῥήτορα ὀνομάζοντα τροχοπέδην τὸ διαβαλλόμενον ξύλον διὰ τῶν τροχῶν , ὅτε κατάντεις ὁδοὺς ὀχούμενος ἐπορεύετο , καίτοι Σιμαρίστου ἐν τοῖς Συνωνύμοις ἐποχέα τὸ ξύλον τοῦτο ἐπονομάσαντος . καὶ Σοφοκλῆς δὲ που ὁ ποιητὴς τὸν φύλακα μοχλὸν φόβου ὠνόμασεν ἐν τούτοις · θάρσει , μέγας σοι τοῦδ’ ἐγὼ φόβου μοχλός . κἀν ἄλλοις δὲ τὴν ἄγκυραν ἰσχάδα κέκληκεν διὰ τὸ κατέχειν τὴν ναῦν ναῦται δ’ ἐμηρύσαντο νηὸς ἰσχάδα . καὶ Δημάδης δὲ ὁ ῥήτωρ ἔλεγε τὴν μὲν Αἴγιναν εἶναι λήμην τοῦ Πειραιῶς , τὴν δὲ Σάμον ἀπορρῶγα τῆς πόλεως , ἔαρ δὲ τοῦ δήμου τοὺς ἐφήβους , τὸ δὲ τεῖχος ἐσθῆτα τῆς πόλεως , τὸν δὲ σαλπικτὴν κοινὸν Ἀθηναίων ἀλέκτορα . ὁ δ᾽ ὀνοματοθήρας οὗτος σοφιστὴς καὶ ἀκάθαρτον ἔφη γυναῖκα ἧς ἐπεσχημένα ἦν τὰ γυναικεῖα , πόθεν δέ σοι , ὦ Οὐλπιανέ , καὶ κεχορτασμένοι εἰπεῖν ἐπῆλθε , δέον τῷ κορεσθῆναι χρήσασθαι ;
Lemmas: οἶδα δέ ὅτι καί Σιμωνίδης που ὁ ποιητής ἀρίσταρχος λέγω ὁ Ζεύς καί Αἰσχύλος ὁ ᾍδης ἀγησίλαος , Νίκανδρος δέ ὁ Κολοφώνιος ἰοχέαιρα ὁ ἀσπίς ὁ ζῷον . διά οὗτος καί ὁ τοιοῦτος ὁ θαυμάσιος Πλάτων ἐν ὁ Πολιτικός λέγω ξηροβατικός τις ζῷον καί ἀεροβατικός . , . ἄλλος , ξηροτροφικόν τε καί ὑγροτροφικός καί ἀερονομικός ἐπί ζῷον χερσαῖος καί ἔνυγρος καί ἐναέριος ἐπιλέγω , ὥσπερ παρακελεύομαι οὗτος ὁ ὀνοματοποιός φυλάσσω ὁ καινότης , γράφω καί κατά λέξις ὅδε · ἐάν διαφυλάσσω ὁ μή σπουδάζω ἐπί ὁ ὄνομα , πλούσιος καί εἰς γῆρας ἀναφαίνω φρόνησις οἶδα δέ καί Ἡρῴδης ὁ Ἀττικός ῥήτωρ ὀνομάζω τροχοπέδη ὁ διαβάλλω ξύλον διά ὁ τροχός , ὅτε κατάντης ὁδός ὀχέω πορεύω , καίτοι Σιμάριστος ἐν ὁ Συνώνυμος ἐποχεύς ὁ ξύλον οὗτος ἐπονομάζω . καί Σοφοκλῆς δέ που ὁ ποιητής ὁ φύλαξ μοχλός φόβος ὀνομάζω ἐν οὗτος · θαρσέω , μέγας σύ ὅδε ἐγώ φόβος μοχλός . ἐν ἄλλος δέ ὁ ἄγκυρα ἰσχάς καλέω διά ὁ κατέχω ὁ ναῦς ναύτης δέ μηρύομαι ναῦς ἰσχάς . καί Δημάδης δέ ὁ ῥήτωρ λέγω ὁ μέν Αἴγινα εἰμί λήμη ὁ Πειραιεύς , ὁ δέ Σάμος ἀπορρώξ ὁ πόλις , ἔαρ δέ ὁ δῆμος ὁ ἔφηβος , ὁ δέ τεῖχος ἐσθής ὁ πόλις , ὁ δέ σαλπιγκτής κοινός Ἀθηναῖος ἀλέκτωρ . ὁ δέ ὀνοματοθήρας οὗτος σοφιστής καί ἀκάθαρτος φημί γυνή ὅς ἐπέχω εἰμί ὁ γυναικεῖος , πόθεν δέ σύ , ὦ Οὐλπιανός , καί χορτάζω λέγω ἐπέρχομαι , δέω ὁ κορέννυμι χράω ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.56
πρὸς ταῦτα ὁ Οὐλπιανός πως ἡδέως γελάσας ἀλλὰ μὴ βάυζε , εἶπεν , ὦ ἑταῖρε , μηδὲ ἀγριαίνου τὴν κυνικὴν προβαλλόμενος λύσσαν τῶν ὑπὸ κύνα οὐσῶν ἡμερῶν , δέον αἰκάλλειν μᾶλλον καὶ προσσαίνειν τοῖς συνδείπνοις , μὴ καί τινα Κυνοφόντιν ἑορτὴν ποιησώμεθα ἀντὶ τῆς παρ’ Ἀργείοις ἐπιτελουμένης , χορτασθῆναι εἴρηται , ὦ δαιμόνιε ἀνδρῶν , παρὰ μὲν Κρατίνῳ ἐν Ὀδυσσεῦσιν οὕτως ι ἧσθε πανημέριοι χορταζόμενοι γάλα λευκόν . καὶ Μένανδρος δὲ ἐν Τροφωνίῳ ἔφη χορτασθείς.Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Γηρυτάδῃ · θεράπευε καὶ χόρταζε τῶν μονῳδιῶν . Σοφοκλῆς τε ἐν Τυροῖ · σίτοισι παγχόρτοισιν ἐξενίζομεν . Εὔβουλος δ’ ἐν Δόλωνι · ἐγὼ κεχόρτασμαι μέν , ἄνδρες , οὐ κακῶς , ἀλλ’ εἰμὶ πλήρης , ὥστε καὶ μόλις πάνυ ὑπεδησάμην ἅπαντα δρῶν τὰς ἐμβάδας . Σώφιλος δ’ ἐν Φυλάρχῳ · γαστρισμὸς ἔσται δαψιλής · τὰ προοίμια ὁρῶ χορτασθήσομαι . νὴ τὸν Διόνυσον , ἄνδρες , ἤδη στρηνιῶ . καὶ Ἄμφις ἐν Οὐρανῷ · εἰς τὴν ἑσπέραν χορτάζομαι ἐν ἅπασιν ἀγαθοῖς . ταῦτα μὲν οὖν , ὦ Κύνουλκε , εἰπεῖν προχείρως ἔχω σοι τὰ νῦν , αὔριον δὲ ἢ ἔνηφι τὴν γὰρ εἰς τρίτην ʽ Ἡσίοδος εἴρηκεν οὕτως πληγαῖς σε χορτάσω , ἐάνπερ μὴ εἴπῃς ὁ κοιλιοδαίμων παρὰ τίνι κεῖται . σιωπήσαντος δ’ ἐκείνου ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦτο αὐτός σοι , ὦ κύον , ἐρῶ ὅτι Εὔπολις τοὺς κόλακας ἐν τῷ ὁμωνύμῳ δράματι οὕτω κέκληκε · τὸ δὲ μαρτύριον ἀναβαλοῦμαι , ἔστ’ ἂν ἀποδῶ σοι τὰς πληγάς .
Lemmas: πρός οὗτος ὁ Οὐλπιανός πως ἡδύς γελάω ἀλλά μή βαύζω , λέγω , ὦ ἑταῖρος , μηδέ ἀγριαίνω ὁ κυνικός προβάλλω λύσσα ὁ ὑπό κύων εἰμί ἡμέρα , δέω αἰκάλλω μάλα καί προσσαίνω ὁ σύνδειπνον , μή καί τις Κυνοφόντις ἑορτή ποιέω ἀντί ὁ παρά Ἀργεῖος ἐπιτελέω , χορτάζω λέγω , ὦ δαιμόνιος ἀνήρ , παρά μέν Κρατῖνος ἐν Ὀδυσσεύς οὕτως ι̅ κάθημαι πανημέριος χορτάζω γάλα λευκός . καί Μένανδρος δέ ἐν Τροφώνιος φημί χορτασθεις.αριστοφαινω δέ ἐν Γηρυτάδης · θεραπεύω καί χορτάζω ὁ μονῳδία . Σοφοκλῆς τε ἐν Τυρώ · σῖτος πάγχορτος ἐκνίζω . Εὔβουλος δέ ἐν Δόλων · ἐγώ χορτάζω μέν , ἀνήρ , οὐ κακός , ἀλλά εἰμί πλήρης , ὥστε καί μόλις πάνυ ὑποδέω ἅπας δράω ὁ ἐμβάς . Σώφιλος δέ ἐν Φύλαρχος · γαστρισμός εἰμί δαψιλής · ὁ προοίμιον ὁράω χορτάζω . νή ὁ Διόνυσος , ἀνήρ , ἤδη στρηνιάω . καί Ἄμφις ἐν Οὐρανός · εἰς ὁ ἑσπέρα χορτάζω ἐν ἅπας ἀγαθός . οὗτος μέν οὖν , ὦ Κύνουλκος , λέγω πρόχειρος ἔχω σύ ὁ νῦν , αὔριον δέ ἤ ἔνος ὁ γάρ εἰς τρίτος ʽ Ἡσίοδος λέγω οὕτως πληγή σύ χορτάζω , ἐάν μή λέγω ὁ κοιλιοδαίμων παρά τίς κεῖμαι . σιωπάω δέ ἐκεῖνος ἀλλά μήν καί οὗτος αὐτός σύ , ὦ κύων , λέγω ὅτι Εὔπολις ὁ κόλαξ ἐν ὁ ὁμώνυμος δρᾶμα οὕτως καλέω · ὁ δέ μαρτύριον ἀναβάλλω , ἔστε ἄν ἀποδίδωμι σύ ὁ πληγή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 3.57
ἡσθέντων οὖν ἐπὶ τοῖς πεπαιγμένοις ἁπάντων ἀλλὰ μήν , ἔφη ὁ Οὐλπιανός , καὶ τὸν περὶ τῆς μήτρας λόγον ἀποδώσω . Ἄλεξις γὰρ ἐν τῷ Ποντικῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Καλλιμέδοντα τὸν ῥήτορα , Κάραβον δὲ ἐπικαλούμενον κωμῳδῶν ἦν δ’ οὗτος εἷς τῶν κατὰ Δημοσθένη τὸν ῥήτορα πολιτευομένων φησὶν ὑπὲρ πάτρας μὲν πᾶς τις ἀποθνῄσκειν θέλει , ὑπὲρ δὲ μήτρας Καλλιμέδων ὁ Κάραβος ἑφθῆς ἴσως προσεῖτ’ ἂν ἀποθανεῖν . ἦν δὲ ὁ Καλλιμέδων καὶ ἐπὶ ὀψοφαγίᾳ διαβόητος , μνημονεύει τῆς μήτρας καὶ Ἀντιφάνης ἐν Φιλομήτορι οὕτως ἔμμητρον ἂν ᾖ τὸ ξύλον , βλάστην ἔχει · μητρόπολίς ἐστιν , οὐχὶ πατρόπολις πόλις · μήτραν τινὲς πωλοῦσιν ἥδιστον κρέας · μητρᾶς ὁ Χῖὸς ἐστι τῷ δήμῳ φίλος . εὔφρων δ’ ἐν Παραδιδομένῃ · οὑμὸς διδάσκαλος δὲ μήτραν σκευάσας παρέθηκε Καλλιμέδοντι κἀσθίονθ’ ἅμα ἐποίησε πηδᾶν , ὅθεν ἐκλήθη Κάραβος . Διώξιππος δ’ ἐν Ἀντιπορνοβοσκῷ · οἵων δ’ ἐπιθυμεῖ βρωμάτων , ὡς μουσικῶν ἤνυστρα , μήτρας , χόλικας . ἐν δὲ Ἱστοριογράφῳ · τὴν στοὰν διεξέπαιεν Ἀμφικλῆς · μήτρας δύο κρεμαμένας δείξας ἐκεῖνον πέμπε , φησίν , ἂν ἴδῃς . Εὔβουλος δ’ ἐν Δευκαλίωνι · ἡπάτια , νῆστις , πλεύμονες , μήτρα .
Lemmas: ἥδομαι οὖν ἐπί ὁ παίζω ἅπας ἀλλά μήν , φημί ὁ Οὐλπιανός , καί ὁ περί ὁ μήτρα λόγος ἀποδίδωμι . Ἄλεξις γάρ ἐν ὁ Ποντικός ἐπιγράφω δρᾶμα Καλλιμέδων ὁ ῥήτωρ , Κάραβος δέ ἐπικαλέω κωμῳδέω εἰμί δέ οὗτος εἷς ὁ κατά Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ πολιτεύω φημί ὑπέρ πάτρα μέν πᾶς τις ἀποθνῄσκω ἐθέλω , ὑπέρ δέ μήτρα Καλλιμέδων ὁ Κάραβος ἑφθός ἴσως προσίημι ἄν ἀποθνῄσκω . εἰμί δέ ὁ Καλλιμέδων καί ἐπί ὀψοφαγία διαβόητος , μνημονεύω ὁ μήτρα καί Ἀντιφάνης ἐν Φιλομήτωρ οὕτως ἔμμητρος ἐάν εἰμί ὁ ξύλον , βλάστη ἔχω · μητρόπολις εἰμί , οὐ πατρόπολις πόλις · μήτρα τις πωλέω ἡδύς κρέας · μητράζω ὁ Χῖος εἰμί ὁ δῆμος φίλος . εὔφρων δέ ἐν Παραδιδομένη · ἐμός διδάσκαλος δέ μήτρα σκευάζω παρατίθημι Καλλιμέδων ἐσθίω ἅμα ποιέω πηδάω , ὅθεν καλέω Κάραβος . Διώξιππος δέ ἐν Ἀντιπορνοβοσκός · οἷος δέ ἐπιθυμέω βρῶμα , ὡς μουσικός ἤνυστρον , μήτρα , χόλιξ . ἐν δέ Ἱστοριόγραφος · ὁ στοά διεκπαίω Ἀμφικλῆς · μήτρα δύο κρεμάννυμι δείκνυμι ἐκεῖνος πέμπω , φημί , ἐάν ὁράω . Εὔβουλος δέ ἐν Δευκαλίων · ἡπάτιον , νῆστις , πνεύμων , μήτρα .