athenaeus-soph.deipnosophistae 10.47
φιλοπότας δὲ καὶ μεθύσους καταλέγει Θεόπομπος Διονύσιον τὸν νεώτερον , Σικελίας τύραννον , ὃν καὶ τὰς ὄψεις ὑπὸ τοῦ οἴνου διαφθαρῆναι . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῇ Συρακοσίων Πολιτείᾳ καὶ συνεχῶς φησιν αὐτὸν ἔσθ’ ὅτε ἐπὶ ἡμέρας ἐνενήκοντα μεθύειν διὸ καὶ ἀμβλυωπότερον γενέσθαι τὰς ὄψεις . Θεόφραστος δὲ φησι καὶ τοὺς ἑταίρους αὐτοῦ κολακεύοντας τὴν τυραννίδα προσποιεῖσθαι μὴ βλέπειν καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Διονυσίου χειραγωγεῖσθαι καὶ μήτε τὰς παρατιθέμενα τῶν ἐδεσμάτων μήτε τὰς κύλικας ὁρᾶν διὸ κληθῆναι Διονυσιοκόλακας . ἔπινε δὲ πλεῖστον καὶ Νυσαῖος ὁ τυραννήσας Συρακοσίων καὶ Ἀπολλοκράτης · Διονυσίου δὲ τοῦ προτέρου οὗτοι υἱοί , ὡς ὁ Θεόπομπος ἱστορεῖ ἐν τῇ μ’ κἀν τῇ ἑξῆς τῶν ἱστοριῶν , γράφει δὲ οὕτως περὶ τοῦ Νυσαίου · ` Νυσαῖος ὁ τυραννήσας ὕστερον Συρακοσίων ὥσπερ ἐπὶ θανάτῳ συνειλημμένος καὶ προειδὼς ὅτι μῆνας ὀλίγους ἤμελλεν ἐπιβιώσεσθαι γαστριζόμενος καὶ μεθύων διῆγεν.᾽ ἐν δὲ τῇ τριακοστῇ ἐνάτῃ φησὶν · ‘Ἀπολλοκράτης ὁ Διονυσίου τοῦ τυράννου υἱὸς ἀκόλαστος ἦν καὶ φιλοπότης · καὶ τῶν κολακευόντων τινὲς αὐτὸν παρεσκεύαζον ὡς ἔνι μάλιστα ἀλλοτριώτατα πρὸς τὸν πατέρα διακεῖσθαι.᾽ καὶ Ἱππαρῖνον δὲ τὸν Διονυσίου φησὶν ὑπὸ μέθης τυραννοῦντα ἀποσφαγῆναι . περὶ δὲ τοῦ Νυσαίου καὶ τάδε γράφει · ᾽ Νυσαῖος ὁ Διονυσίου τοῦ προτέρου υἱὸς κύριος τῶν ἐν Συρακούσαις γενόμενος πραγμάτων κατεσκευάσατο τέθριππον καὶ τὴν ἐσθῆτα τὴν ποικίλην ἀνέλαβεν , ἔτι δὲ καὶ τὴν ὀψοφαγίαν καὶ τὴν οἰνοφλυγίαν καὶ τὴν τῶν παίδων καὶ τὴν τῶν γυναικῶν ὕβριν καὶ τὴν τῶν ἄλλων ὅσα συντελῆ ὁ τούτοις πέφυκε καὶ τὴν δίαιταν διῆγεν οὕτως.᾽ ἐν δὲ τῇ τεσσαρακοστῇ πέμπτῃ ὁ αὐτὸς περὶ Τιμολάου λέγων τοῦ Θηβαίου φησὶν ᾽ οὐκ ὀλίγων γάρ ἤδη γενομένων ἀσελγῶν περὶ τὸν βίον τὸν καθ’ ἡμέραν καὶ τοὺς πότους οὐδένα νομίζω τῶν ἐν ταῖς πολιτείαις ὄντων οὔτ᾽ ἀκρατέστερον οὔτε λιχνότερον οὔτε δοῦλον γεγονέναι μᾶλλον τῶν ἡδονῶν , εἰ μή , ὥσπερ εἶπον , Τιμόλαον.᾽ ἐν δὲ τῇ τρίτῃ καὶ εἰκοστῇ περὶ Χαριδήμου τοῦ ᾽ Ὠρείτου διηγούμενος , ὃν Ἀθηναῖοι πολίτην ἐποιήσαντο , φησὶν ᾽τ᾽ήν τε γὰρ δίαιταν ἑωρᾶτο τὴν καθ’ ἡμέραν ἀσελγῆ καὶ τοιαύτην ποιούμενος ὥστε πίνειν καὶ μεθύειν αἰεί , καὶ γυναῖκας ἐλευθέρας ἐτόλμα διαφθείρειν καὶ εἰς τοσοῦτον προῆλθεν ἀκρασίας ὥστε μειράκιόν τι παρὰ τῆς βουλῆς τῆς τῶν Ὀλυνθίων αἰτεῖν ἐπεχείρησεν , ὃ τὴν μὲν ὄψιν ἦν εὐειδὲς καὶ χάριεν , ἐτύγχανε δὲ μετὰ Δέρδου τοῦ Μακεδόνος αἰχμάλωτον γεγενημένον.᾽
Lemmas: φιλοπότης δέ καί μέθυσος καταλέγω Θεόπομπος Διονύσιος ὁ νέος , Σικελία τύραννος , ὅς καί ὁ ὄψις ὑπό ὁ οἶνος διαφθείρω . Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ Συρακούσιος Πολιτεία καί συνεχής φημί αὐτός εἰμί ὅτε ἐπί ἡμέρα ἐνενήκοντα μεθύω διό καί ἀμβλυωπός γίγνομαι ὁ ὄψις . Θεόφραστος δέ φημί καί ὁ ἑταῖρος αὐτός κολακεύω ὁ τυραννίς προσποιέω μή βλέπω καί ὑπό αὐτός ὁ Διονύσιος χειραγωγέω καί μήτε ὁ παρατίθημι ὁ ἔδεσμα μήτε ὁ κύλιξ ὁράω διό καλέω Διονυσιοκόλακη . πίνω δέ πολύς καί Νυσαῖος ὁ τυραννεύω Συρακούσιος καί Ἀπολλοκράτης · Διονύσιος δέ ὁ πρότερος οὗτος υἱός , ὡς ὁ Θεόπομπος ἱστορέω ἐν ὁ ἐγώ ἐν ὁ ἑξῆς ὁ ἱστορίη , γράφω δέ οὕτως περί ὁ Νυσαῖος · ` Νυσαῖος ὁ τυραννεύω ὕστερον Συρακούσιος ὥσπερ ἐπί θάνατος συλλαμβάνω καί πρόοιδα ὅτι μείς ὀλίγος μέλλω ἐπιβιόω γαστρίζω καί μεθύω διῆγεν.᾽ ἐν δέ ὁ τριακοστός ἔνατος φημί · Ἀπολλοκράτης ὁ Διονύσιος ὁ τύραννος υἱός ἀκόλαστος εἰμί καί φιλοπότης · καί ὁ κολακεύω τις αὐτός παρασκευάζω ὡς ἔνειμι μάλα ἀλλότριος πρός ὁ πατήρ διακεῖσθαι.᾽ καί Ἱππαρῖνος δέ ὁ Διονύσιος φημί ὑπό μέθη τυραννεύω ἀποσφάζω . περί δέ ὁ Νυσαῖος καί ὅδε γράφω · ἒ Νυσαῖος ὁ Διονύσιος ὁ πρότερος υἱός κύριος ὁ ἐν Συράκουσαι γίγνομαι πρᾶγμα κατασκευάζω τέθριππος καί ὁ ἐσθής ὁ ποικίλος ἀναλαμβάνω , ἔτι δέ καί ὁ ὀψοφαγία καί ὁ οἰνοφλυγία καί ὁ ὁ παῖς καί ὁ ὁ γυνή ὕβρις καί ὁ ὁ ἄλλος ὅσος συντελής ὁ οὗτος φύω καί ὁ δίαιτα διάγω ὅς ἐν δέ ὁ τεσσαρακοστός πέμπτος ὁ αὐτός περί Τιμόλαος λέγω ὁ Θηβαῖος φημί ἒ οὐ ὀλίγος γάρ ἤδη γίγνομαι ἀσελγής περί ὁ βίος ὁ κατά ἡμέρα καί ὁ πότος οὐδείς νομίζω ὁ ἐν ὁ πολιτεία εἰμί οὔτε ἀκρατής οὔτε λίχνος οὔτε δοῦλος γίγνομαι μάλα ὁ ἡδονή , εἰ μή , ὥσπερ λέγω , Τιμόλαος ἐν δέ ὁ τρίτος καί εἰκοστός περί Χαρίδημος ὁ ἒ Ὠρείτης διηγέομαι , ὅς Ἀθηναῖος πολίτης ποιέω , φημί ’τ’ήν τε γάρ δίαιτα ὁράω ὁ κατά ἡμέρα ἀσελγής καί τοιοῦτος ποιέω ὥστε πίνω καί μεθύω ἀεί , καί γυνή ἐλεύθερος τολμάω διαφθείρω καί εἰς τοσοῦτος προέρχομαι ἀκρασία ὥστε μειράκιον τις παρά ὁ βουλή ὁ ὁ Ὀλύνθιος αἰτέω ἐπιχειρέω , ὅς ὁ μέν ὄψις εἰμί εὐειδής καί χαρίεις , τυγχάνω δέ μετά Δέρδης ὁ Μακεδών αἰχμάλωτος γίγνομαι