ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.15
τῶν δ’ ἄλλων ὑδάτων τὰ μὲν ἐκ πετρῶν φερόμενα δνοφερὰ καλεῖ ὡς ἀχρεῖα δηλονότι · τὰ δὲ κρηναῖα καὶ διὰ πλείονος γῆς καὶ εὐκάρπου φερόμενα τῶν ἄλλων προκρίνει , ὡς καὶ Ἡσίοδος · κρήνης ἀενάου καὶ ἀπορρύτου , ἥ τ’ ἀθόλωτος . καὶ Πίνδαρος · μελιγαθὲς ἀμβρόσιον ὕδωρ Τιλφώσσας ἀπὸ καλλικρήνου . κρήνη δ’ ἐν Βοιωτίᾳ ἡ Τιλφῶσσα · ἀφ’ ἧς Ἀριστοφάνης φησὶ Τειρεσίαν πιόντα διὰ γῆρας οὐχ ὑπομείναντα τὴν ψυχρότητα ἀποθανεῖν . Θεόφραστος δέ φησιν ἐν τῷ περὶ ὑδάτων τὸ Νείλου ὕδωρ πολυγονώτατον καὶ γλυκύτατον διὸ καὶ λύειν τὰς κοιλίας τῶν πινόντων μῖξιν ἔχον λιτρώδη . ἐν δὲ τῷ περὶ φυτῶν ἐνιαχοῦ φησιν ὕδωρ γίνεσθαι παιδογόνον ὡς ἐν Θεσπιαῖς , ἐν Πύρρα . δὲ ἄγονον . καὶ τῶν γλυκέων δέ φησιν ὑδάτων ἔνια ἄγονα ἢ οὐ πολύγονα , ὡς τὸ ἐν Φέτᾳ καὶ τὸ ἐν Πύρρᾳ . αὐχμῶν δέ ποτε γενομένων περὶ τὸν Νεῖλον ἐρρύη τὸ ὕδωρ ἰῶδες καὶ πολλοὶ τῶν Αἰγυπτίων ἀπώλοντο . μεταβάλλειν τέ φησιν οὐ μόνον τὰ πικρὰ τῶν ὑδάτων , ἀλλὰ καὶ τὸ ἁλυκὸν καὶ ὅλους ποταμούς , καθὰ τὸν ἐν Καρίᾳ , παρ’ ᾧ Ζηνοποσειδῶνος ἱερόν ἐστιν . αἴτιον δὲ τὸ πολλοὺς κεραυνοὺς πίπτειν περὶ τὸν τόπον ,
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος ὕδωρ ὁ μέν ἐκ πέτρα φέρω δνοφερός καλέω ὡς ἀχρεῖος δηλονότι · ὁ δέ κρηναῖος καί διά πολύς γῆ καί εὔκαρπος φέρω ὁ ἄλλος προκρίνω , ὡς καί Ἡσίοδος · κρήνη ἀέναος καί ἀπόρρυτος , ὅς τε ἀθόλωτος . καί Πίνδαρος · μελιγαθής ἀμβρόσιος ὕδωρ Τιλφώσσα ἀπό καλλίκρηνος . κρήνη δέ ἐν Βοιωτία ὁ Τιλφῶσσα · ἀπό ὅς Ἀριστοφάνης φημί Τειρεσίας πίνω διά γῆρας οὐ ὑπομένω ὁ ψυχρότης ἀποθνῄσκω . Θεόφραστος δέ φημί ἐν ὁ περί ὕδωρ ὁ Νεῖλος ὕδωρ πολύγονος καί γλυκύς διό καί λύω ὁ κοιλία ὁ πίνω μίξις ἔχω λιτρώδης . ἐν δέ ὁ περί φυτόν ἐνιαχοῦ φημί ὕδωρ γίγνομαι παιδογόνος ὡς ἐν Θεσπίη , ἐν Πύρρα . δέ ἄγονος . καί ὁ γλυκύς δέ φημί ὕδωρ ἔνιοι ἄγονος ἤ οὐ πολύγονος , ὡς ὁ ἐν Φέτας καί ὁ ἐν Πύρρα . αὐχμός δέ ποτέ γίγνομαι περί ὁ Νεῖλος ῥέω ὁ ὕδωρ ἰώδης καί πολύς ὁ Αἰγύπτιος ἀπόλλυμι . μεταβάλλω τε φημί οὐ μόνος ὁ πικρός ὁ ὕδωρ , ἀλλά καί ὁ ἁλυκός καί ὅλος ποταμός , καθά ὁ ἐν Καρία , παρά ὅς Ζηνοποσειδῶν ἱερός εἰμί . αἴτιος δέ ὁ πολύς κεραυνός πίπτω περί ὁ τόπος ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.17
πολλαχοῦ δ’ εἰσὶ κρῆναι αἱ μὲν ποτιμώτεραι καὶ οἰνωδέστεραι , ὡς ἡ περὶ Παφλαγονίαν , πρὸς ἣν φασι τοὺς ἐγχωρίους ὑποπίνειν προσιόντας , ἁλμώδεις δ’ ἅμα τῷ ὀξεῖ ἐν Σικανοῖς τῆς Σικελίας , ἐν τῇ Καρχηδονίων δὲ ἐπικρατείᾳ κρήνη ἐστὶν ᾗ τὸ ἐφιστάμενον ἐλαίῳ ἐστὶν ὅμοιον , μελάντερον δὲ τὴν χρόαν ὃ ἀποσφαιροῦντες χρῶνται πρὸς τὰ πρόβατα καὶ τὰ κτήνη , καὶ παρ’ ἄλλοις δ’ εἰσὶ λίπος ἔχουσαι τοιοῦτον , ὡς ἡ ἐν Ἀσίᾳ , ὑπὲρ ἧς Ἀλέξανδρος ἐπέστειλεν ὡς ἐλαίου κρήνην εὑρηκώς . καὶ τῶν θερμῶν δ’ ἐκ φύσεως ὑδάτων ἔνια γλυκέα ἐστίν , ὡς τὰ ἐν Αἰγαῖς τῆς Κιλικίας καὶ περὶ Παγασὰς τὰ τ’ ἐν τῇ Τρωικῇ Λαρίσσῃ καὶ περὶ Μαγνησίαν καὶ ἐν Μήλῳ καὶ Λιπάρᾳ · ἐν δὲ Προύσῃ τῇ πρὸς τὸν Μύσιον Ὄλυμπον τὰ βασιλικὰ καλούμενα , τὰ δὲ ἐν ` Ἀσίᾳ περὶ Τράλλεις καὶ τὸν Χαρακωμήτην ποταμόν , ἔτι δὲ Νῦσαν πόλιν οὕτως ἐστὶ λιπαρὰ ὡς μὴ δεῖσθαι τοὺς ἐναπολουμένους ἐλαίου . τοιαῦτα καὶ τὰ ἐν Δασκύλου κώμῃ . τὰ δ’ ἐν Καρούροις κατάξηρα καὶ σφόδρα θερμά · τὰ δὲ περὶ Μηνὸς κώμην , ἥ ἐστι Φρυγίας , τραχύτερά ἐστι καὶ λιτρωδέστερα , ὡς καὶ τὰ ἐν τῇ καλουμένῃ Λέοντος κώμῃ τῆς Φρυγίας , τὰ δὲ περὶ Δορύλαιον καὶ πινόμενά ἐστιν ἥδιστα · τὰ γὰρ περὶ Βαίας ἢ Βαίου λιμένα τῆς Ἰταλίας παντελῶς ἄποτα
Lemmas: πολλαχοῦ δέ εἰμί κρήνη ὁ μέν πότιμος καί οἰνώδης , ὡς ὁ περί Παφλαγονία , πρός ὅς φημί ὁ ἐγχώριος ὑποπίνω προσέρχομαι , ἀλμώδης δέ ἅμα ὁ ὀξύς ἐν Σικανός ὁ Σικελία , ἐν ὁ Καρχηδόνιος δέ ἐπικράτεια κρήνη εἰμί ὅς ὁ ἐφίστημι ἔλαιον εἰμί ὅμοιος , μέλας δέ ὁ χροιά ὅς ἀποσφαιρόω χράω πρός ὁ πρόβατον καί ὁ κτῆνος , καί παρά ἄλλος δέ εἰμί λίπος ἔχω τοιοῦτος , ὡς ὁ ἐν Ἀσία , ὑπέρ ὅς Ἀλέξανδρος ἐπιστέλλω ὡς ἔλαιον κρήνη εὑρίσκω . καί ὁ θερμός δέ ἐκ φύσις ὕδωρ ἔνιοι γλυκύς εἰμί , ὡς ὁ ἐν Αἰγαί ὁ Κιλικία καί περί Παγασαί ὁ τε ἐν ὁ Τρωϊκός Λάρισσα καί περί Μαγνησία καί ἐν Μῆλος καί Λιπάρα · ἐν δέ Προῦσα ὁ πρός ὁ Μύσιος Ὄλυμπος ὁ βασιλικός καλέω , ὁ δέ ἐν ` Ἀσία περί Τράλλεις καί ὁ Χαρακωμήτης ποταμός , ἔτι δέ Νῦσα πόλις οὕτως εἰμί λιπαρός ὡς μή δέω ὁ ἐναφολόομαι ἔλαιον . τοιοῦτος καί ὁ ἐν Δασκύλος κώμη . ὁ δέ ἐν Κάρουρα κατάξηρος καί σφόδρα θερμός · ὁ δέ περί Μήνη κώμη , ὅς εἰμί Φρυγία , τραχύς εἰμί καί λιτρώδης , ὡς καί ὁ ἐν ὁ καλέω Λέων κώμη ὁ Φρυγία , ὁ δέ περί Δορύλαιος καί πίνω εἰμί ἡδύς · ὁ γάρ περί Βαΐαι ἤ Βαῖος λιμήν ὁ Ἰταλία παντελής ἄποτος
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.18
σταθμήσας τὸ ἀπὸ τῆς ἐν Κορίνθῳ Πειρήνης καλουμένης ὕδωρ κουφότερον πάντων εὗρον τῶν κατὰ τὴν Ἑλλάδα , οὐ γὰρ Ἀντιφάνει τῷ κωμικῷ πεπίστευκα λέγοντι κατὰ πολλὰ τὴν ᾽ Ἀττικὴν διαφέρουσαν τῶν ἄλλων καὶ ὕδωρ κάλλιστον ἔχειν , φησὶ γάρ · οἷα δ’ ἡ χώρα φέρει διαφέροντα πάσης , Ἱππόνικε , τῆς οἰκουμένης , τὸ μέλι , τοὺς ἄρτους , τὰ σῦκα . β . σῦκα μέν , νὴ τὸν Δία , πάνυ φέρει . α . βοσκήματ᾽ , ἔρια , μύρτα , θύμα , πυρούς , ὕδωρ , ὥστε καὶ γνοίην ἂν εὐθὺς Ἀττικὸν πίνων ὕδωρ . τὸ ὕδωρ ποταμοῦ σῶμά φησί που Εὔβουλος ὁ κωμῳδιοποιὸς εἰρηκέναι Χαιρήμονα τὸν τραγικὸν ἐπεὶ δὲ σηκῶν περιβολὰς ἠμείψαμεν ὕδωρ τε ποταμοῦ σῶμα διεπεράσαμεν . καὶ ἡμῶν δὲ πᾶσα δύναμις ἐξ ὑδάτων ἄρδεται . λ · ἐν Τήνῳ κρήνη ἐστὶν ἧς τῷ ὕδατι οἶνος οὐ μίγνυται . ʽ Ἡρόδοτος δὲ ἐν τετάρτῃ τὸν Ὕπανίν φησιν ἀπὸ μὲν τῶν πηγῶν φερόμενον ἐπὶ πέντε ἡμέρας βραχὺν εἶναι καὶ γλυκύν , μετὰ δὲ ἄλλων τεσσάρων ἡμερῶν πλόον πικρὸν γίνεσθαι ἐκδιδούσης εἰς αὐτὸν κρήνης τινὸς πικρᾶς . Θεόπομπος δὲ φησι περὶ τὸν Ἐριγῶνα ποταμὸν ὀξὺ εἶναι ὕδωρ καὶ τοὺς πίνοντας αὐτὸ μεθύσκεσθαι καθὰ καὶ τοὺς τὸν οἶνον .
Lemmas: σταθμάω ὁ ἀπό ὁ ἐν Κόρινθος Πειρήνη καλέω ὕδωρ κοῦφος πᾶς εὑρίσκω ὁ κατά ὁ Ἑλλάς , οὐ γάρ Ἀντιφάνης ὁ κωμικός πιστεύω λέγω κατά πολύς ὁ ἒ Ἀττική διαφέρω ὁ ἄλλος καί ὕδωρ καλός ἔχω , φημί γάρ · οἷος δέ ὁ χώρα φέρω διαφέρω πᾶς , Ἱππόνικος , ὁ οἰκουμένη , ὁ μέλι , ὁ ἄρτος , ὁ σῦκον . Β . σῦκον μέν , νή ὁ Ζεύς , πάνυ φέρω . α . βοσκήμα , ἔριον , μύρτον , θύμον , πυρός , ὕδωρ , ὥστε καί γιγνώσκω ἄν εὐθύς Ἀττικός πίνω ὕδωρ . ὁ ὕδωρ ποταμός σῶμα φημί που Εὔβουλος ὁ κωμῳδιοποιός λέγω Χαιρήμων ὁ τραγικός ἐπεί δέ σηκός περιβολή ἀμείβω ὕδωρ τε ποταμός σῶμα διαπεράω . καί ἐγώ δέ πᾶς δύναμις ἐκ ὕδωρ ἄρδω . λ · ἐν Τῆνος κρήνη εἰμί ὅς ὁ ὕδωρ οἶνος οὐ μείγνυμι . ʽ Ἡρόδοτος δέ ἐν τέταρτος ὁ Ὕπανις φημί ἀπό μέν ὁ πηγή φέρω ἐπί πέντε ἡμέρα βραχύς εἰμί καί γλυκύς , μετά δέ ἄλλος τέσσαρες ἡμέρα πλόος πικρός γίγνομαι ἐκδίδωμι εἰς αὐτός κρήνη τις πικρός . Θεόπομπος δέ φημί περί ὁ Ἐριγών ποταμός ὀξύς εἰμί ὕδωρ καί ὁ πίνω αὐτός μεθύσκω καθά καί ὁ ὁ οἶνος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.19
Ἀριστόβουλος δ’ ὁ Κασανδρεύς φησιν ἐν Μιλήτῳ κρήνην εἶναι Ἀχίλλειον καλουμένην , ἧς τὸ μὲν ῥεῦμα εἶναι γλυκύτατον , τὸ δ’ ἐφεστηκὸς ἁλμυρόν ἀφ’ ἧς οἱ Μιλήσιοι περιρράνασθαί φασι τὸν ἥρωα , ὅτε ἀπέκτεινε Τράμβηλον τὸν τῶν Λελέγων βασιλέα , φασὶ δὲ καὶ ὅτι τὸ περὶ Καππαδοκίαν ὕδωρ πολύ τε ὂν καὶ κάλλιστον οὐ σήπεται ἀπόρρυσιν οὐκ ἔχον , πλὴν εἰ μὴ ὑπὸ γῆν ῥέοι . Πτολεμαῖος δὲ ὁ βασιλεὺς ἐν ἑβδόμῳ ὑπομνημάτων ἐπὶ Κορίνθου προάγουσι , φησίν , ἡμῖν διὰ τῆς Κοντοπορείας καλουμένης κατὰ τὴν ἀκρώρειαν προσβαίνουσιν εἶναι κρήνην νᾶμα ἀνιεῖσαν χιόνος ψυχρότερον ἐξ ἧς πολλοὺς μὴ πίνειν ἀποπαγήσεσθαι προσδοκῶντας , αὐτὸς δὲ λέγει πεπωκέναι . Φύλαρχος δέ φησιν ἐν Κλείτορι εἶναι κρήνην ἀφ’ ἧς τοὺς πιόντας οὐκ ἀνέχεσθαι τὴν τοῦ οἴνου ὀδμήν . Κλέαρχός φησι τὸ μὲν ὕδωρ ὥσπερ καὶ τὸ γάλα λευκὸν λέγεσθαι , οἶνον δὲ καθάπερ καὶ τὸ νέκταρ ἐρυθρόν , μέλι δὲ καὶ ἔλαιον χλωρόν , τὸ δ’ ἐκ τῶν μόρων θλιβόμενον μέλαν . Εὔβουλος εὑρετικούς φησι τὸ ὕδωρ ποιεῖν τοὺς πίνοντας αὐτὸ μόνον , τὸν δ’ οἶνον ἡμῶν τῷ φρονεῖν ἐπισκοτεῖν , τὰ αὐτὰ δ’ ἰαμβεῖα καὶ ᾽ Ὠφελίων φησί .
Lemmas: Ἀριστόβουλος δέ ὁ Κασσανδρεύς φημί ἐν Μίλητος κρήνη εἰμί Ἀχίλλειος καλέω , ὅς ὁ μέν ῥεῦμα εἰμί γλυκύς , ὁ δέ ἐφίστημι ἁλμυρός ἀπό ὅς ὁ Μιλήσιος περιρραίνω φημί ὁ ἥρως , ὅτε ἀποκτείνω Τράμβηλος ὁ ὁ Λέλεγες βασιλεύς , φημί δέ καί ὅτι ὁ περί Καππαδοκία ὕδωρ πολύς τε εἰμί καί καλός οὐ σήπω ἀπόρρυσις οὐ ἔχω , πλήν εἰ μή ὑπό γῆ ῥέω . Πτολεμαῖος δέ ὁ βασιλεύς ἐν ἕβδομος ὑπόμνημα ἐπί Κόρινθος προάγω , φημί , ἐγώ διά ὁ Κοντοπορεία καλέω κατά ὁ ἀκρώρεια προσβαίνω εἰμί κρήνη νᾶμα ἀνίημι χιών ψυχρός ἐκ ὅς πολύς μή πίνω ἀποπαγάομαι προσδοκάω , αὐτός δέ λέγω πίνω . Φύλαρχος δέ φημί ἐν Κλείτωρ εἰμί κρήνη ἀπό ὅς ὁ πίνω οὐ ἀνέχω ὁ ὁ οἶνος ὀσμή . Κλέαρχος φημί ὁ μέν ὕδωρ ὥσπερ καί ὁ γάλα λευκός λέγω , οἶνος δέ καθά καί ὁ νέκταρ ἐρυθρός , μέλι δέ καί ἔλαιον χλωρός , ὁ δέ ἐκ ὁ μόρος θλίβω μέλας . Εὔβουλος εὑρετικός φημί ὁ ὕδωρ ποιέω ὁ πίνω αὐτός μόνος , ὁ δέ οἶνος ἐγώ ὁ φρονέω ἐπισκοτέω , ὁ αὐτός δέ ἰαμβεῖος καί ἒ Ὠφελίων φημί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.20
τοιαῦτα ὥσπερ οἱ ῥήτορες πρὸς ὕδωρ εἰπὼν καὶ βραχὺ ἀναπαυσάμενος αὖθις ἔφη · Ἄμφις ὁ κωμικὸς πού φησιν ἐνῆν ἄρ᾽ , ὡς ἔοικε , κἀν οἴνῳ λόγος · ἔνιοι δ’ ὕδωρ πίνοντὲς εἰσ’ ἀβέλτεροι . Ἀντιφάνης δέ · οἴνῳ τὸν οἶνον ἐξελαύνειν , σάλπιγγι τὴν σάλπιγγα , τῷ κήρυκι τὸν βοῶντα , κόπῳ κόπον , ψόφῳ ψόφον , τριωβόλῳ δὲ πόρνην , αὐθαδίαν αὐθαδίᾳ , Καλλίστρατον μαγείρῳ , στάσιν στάσει , μάχῃ μάχην , ὑπωπίοις δὲ πύκτην , πόνῳ πόνον , δίκην δίκῃ , γυναικὶ τὴν γυναῖκα . ὅτι καὶ ἐπὶ τοῦ ὕδατος ἔταττον οἱ παλαιοὶ τὸ ἄκρατον . σώφρων ὕδωρ ἄκρατον εἰς τὰν κύλικα .
Lemmas: τοιοῦτος ὥσπερ ὁ ῥήτωρ πρός ὕδωρ λέγω καί βραχύς ἀναπαύω αὖθις φημί · Ἄμφις ὁ κωμικός που φημί ἔνειμι ἄρα , ὡς ἔοικα , ἐν οἶνος λόγος · ἔνιοι δέ ὕδωρ πίνω εἰμί ἀβέλτερος . Ἀντιφάνης δέ · οἶνος ὁ οἶνος ἐξελαύνω , σάλπιγξ ὁ σάλπιγξ , ὁ κῆρυξ ὁ βοάω , κόπος κόπος , ψόφος ψόφος , τριώβολον δέ πόρνη , αὐθαδία αὐθαδία , Καλλίστρατος μάγειρος , στάσις στάσις , μάχη μάχη , ὑπώπιον δέ πύκτης , πόνος πόνος , δίκη δίκη , γυνή ὁ γυνή . ὅτι καί ἐπί ὁ ὕδωρ τάσσω ὁ παλαιός ὁ ἄκρατος . σώφρων ὕδωρ ἄκρατος εἰς ὁ κύλιξ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.21
ὅτι Φύλαρχός φησι Θεόδωρον τὸν Λαρισσαῖον ὑδροπότην γενέσθαι , τὸν ἀλλοτρίως ἀεί ποτε πρὸς Ἀντίγονον ἐσχηκότα τὸν βασιλέα , φησὶ δὲ καὶ τοὺς Ἴβηρας πάντας ὑδροποτεῖν καίτοι πλουσιωτάτους ἀνθρώπων ὄντας , μονοσιτεῖν τε αὐτοὺς ἀεὶ λέγει διὰ μικρολογίαν , ἐσθῆτας δὲ φορεῖν πολυτελεστάτας . Ἀριστοτέλης δ’ ἢ Θεόφραστος Φιλῖνόν τινα ἱστορεῖ μήτε ποτῷ χρήσασθαί ποτε μήτε ἐδέσματι ἄλλῳ ἢ μόνῳ γάλακτι πάντα τὸν βίον . Πύθερμος δὲ ἐν τοῖς Πειραιῶς τυραννεύουσι καταγράφει καὶ Γλαύκωνα ὑδροπότην . Ἡγήσανδρος δ’ ὁ Δελφὸς Ἀγχίμολον καὶ Μόσχον φησὶ τοὺς ἐν Ἤλιδι σοφιστεύσαντας ὑδροποτῆσαι πάντα τὸν βίον καὶ μόνα σῦκα προσφερομένους οὐδενὸς ἧττον διακεῖσθαι σώμασιν ἐρρωμενεστέρους τὸν δ’ ἱδρῶτα αὐτῶν δυσώδη οὕτως ἔχειν ὡς πάντας αὐτοὺς ἐκκλίνειν ἐν τοῖς βαλανείοις . Μᾶτρις δ’ ὁ Θηβαῖος ὃν ἐβίω χρόνον οὐδὲν ἐσιτεῖτο ἢ μυρρίνης ὀλίγον , οἴνου δὲ καὶ τῶν ἄλλων πάντων ἀπείχετο πλὴν ὕδατος , ὑδροπότης δ’ ἦν καὶ Λάμπρος ὁ μουσικός , περὶ οὗ Φρύνιχός φησι · καὶ νιγλάρους θρηνεῖν , ἐν οἷσι Λάμπρος ἐναπέθνῃσκεν , ἄνθρωπος ὢν ὑδατοπότης , μινυρὸς ὑπερσοφιστής , Μουσῶν σκελετός , ἀηδόνων ἠπίαλος , ὕμνος Ἅιδου . Μάχων δ’ ὁ κωμικὸς ὑδροπότου Μοσχίωνος μέμνηται .
Lemmas: ὅτι Φύλαρχος φημί Θεόδωρος ὁ Λαρισσαῖος ὑδροπότης γίγνομαι , ὁ ἀλλότριος ἀεί ποτέ πρός Ἀντίγονος ἔχω ὁ βασιλεύς , φημί δέ καί ὁ Ἴβηρ πᾶς ὑδροποτέω καίτοι πλούσιος ἄνθρωπος εἰμί , μονοσιτέω τε αὐτός ἀεί λέγω διά μικρολογία , ἐσθής δέ φορέω πολυτελής . Ἀριστοτέλης δέ ἤ Θεόφραστος Φιλῖνος τις ἱστορέω μήτε ποτός χράω ποτέ μήτε ἔδεσμα ἄλλος ἤ μόνος γάλα πᾶς ὁ βίος . Πύθερμος δέ ἐν ὁ Πειραιεύς τυραννεύω καταγράφω καί Γλαύκων ὑδροπότης . Ἡγήσανδρος δέ ὁ Δελφός Ἀγχίμολος καί Μόσχος φημί ὁ ἐν Ἦλις σοφιστεύω ὑδροποτέω πᾶς ὁ βίος καί μόνος σῦκον προσφέρω οὐδείς ἥσσων διάκειμαι σῶμα ἐρρωμένος ὁ δέ ἱδρώς αὐτός δυσώδης οὕτως ἔχω ὡς πᾶς αὐτός ἐκκλίνω ἐν ὁ βαλανεῖον . Μᾶτρις δέ ὁ Θηβαῖος ὅς βιόω χρόνος οὐδείς σιτέω ἤ μυρσίνη ὀλίγος , οἶνος δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς ἀπέχω πλήν ὕδωρ , ὑδροπότης δέ εἰμί καί Λάμπρος ὁ μουσικός , περί ὅς Φρύνιχος φημί · καί νίγλαρος θρηνέω , ἐν ὅς Λάμπρος ἐναποθνῄσκω , ἄνθρωπος εἰμί ὑδατοπότης , μινυρός ὑπερσοφιστής , Μοῦσα σκελετός , ἀηδών ἠπίαλος , ὕμνος ᾍδης . Μάχων δέ ὁ κωμικός ὑδροπότης Μοσχίων μιμνῄσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.22
Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῷ περὶ μέθης φησὶν ὅτι ἁλμυράς τινες προσφερόμενοι τροφὰς ἄδιψοι διέμειναν ὧν ἦν Ἀρχωνίδης ὁ Ἀργεῖος . μάγων δὲ ὁ Καρχηδόνιος τρὶς τὴν ἄνυδρον διῆλθεν ἄλφιτα ξηρὰ σιτούμενος καὶ μὴ πίνων . πολέμων δ’ ὁ Ἀκαδημαικὸς ἀρξάμενος ἀπὸ τριάκοντα ἐτῶν ὑδροπότησε μέχρι θανάτου , ὡς ἔφη Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος . Διοκλῆ τε τὸν Πεπαρήθιόν φησι Δημήτριος ὁ Σκήψιος μέχρι τέλους ψυχρὸν ὕδωρ πεπωκέναι . αὐτὸς δὲ περὶ αὑτοῦ μάρτυς ἀξιόχρεως Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ φάσκων χρόνον τινὰ ὕδωρ μόνον πεπωκέναι . καὶ Πυθέας γοῦν φησιν ἀλλὰ τοὺς νῦν δημαγωγοὺς ὁρᾶτε Δημοσθένη καὶ Δημάδην ὡς ἐναντίως τοῖς βίοις διάκεινται . ὁ μὲν γὰρ ὑδροποτῶν καὶ μεριμνῶν τὰς νύκτας , ὥς φασιν , ὁ δὲ πορνοβοσκῶν καὶ μεθυσκόμενος κατὰ τὴν ἡμέραν ἑκάστην προγάστωρ ἡμῖν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις ἀνακαλεῖ . Εὐφορίων δὲ ὁ Χαλκιδεὺς οὕτω που γράφει · Λασύρτας ὁ Λασιώνιος οὐδὲν προσεδεῖτο ποτοῦ καθάπερ οἱ ἄλλαι , οὖρον δὲ προίετο καθάπερ πάντες ἄνθρωποι , καὶ πολλοὶ διὰ φιλοτιμίαν ἐπεχείρησαν παρατηρῆσαι καὶ ἀπέστησαν πρὸ τοῦ εὑρεῖν τὸ πραττόμενον . θέρους γὰρ ὥρᾳ καὶ τριακονθήμερον προσεδρεύοντες καὶ οὐδενὸς μὲν ὁρῶντες ἀπεχόμενον ἁλμυροῦ , τὴν κύστιν δ’ αὐτοῦ ἔχοντα συνεπείσθησαν ἀληθεύειν . ἐχρῆτο δὲ καὶ τῷ ποτῷ , ἀλλ’ οὐδὲν ἧττον οὐ προσεδεῖτο τούτου . .. μεταλλάξαι διάφορα βρώματα ἐσθ’ ἡδύ , φησὶν Ἀντιφάνης , καὶ τῶν πολλάκις θρυλουμένων διάμεστον ὄντα τὸ παραγεύσασθαί τινος καινοῦ παρέσχε διπλασίαν τὴν ἡδονήν .
Lemmas: Ἀριστοτέλης δέ ἐν ὁ περί μέθη φημί ὅτι ἁλμυρός τις προσφέρω τροφή ἄδιψος διαμένω ὅς εἰμί Ἀρχωνίδης ὁ Ἀργεῖος . μάγος δέ ὁ Καρχηδόνιος τρίς ὁ ἄνυδρος διέρχομαι ἄλφιτον ξηρός σιτέω καί μή πίνω . πόλεμος δέ ὁ Ἀκαδημαικός ἄρχω ἀπό τριάκοντα ἔτος ὑδροποτέω μέχρι θάνατος , ὡς φημί Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος . Διοκλῆς τε ὁ Πεπαρήθιος φημί Δημήτριος ὁ Σκήψιος μέχρι τέλος ψυχρός ὕδωρ πίνω . αὐτός δέ περί ἑαυτοῦ μάρτυς ἀξιόχρεως Δημοσθένης ὁ ῥήτωρ φάσκω χρόνος τις ὕδωρ μόνος πίνω . καί Πυθέας γοῦν φημί ἀλλά ὁ νῦν δημαγωγός ὁράω Δημοσθένης καί Δημάδης ὡς ἐναντίος ὁ βίος διάκειμαι . ὁ μέν γάρ ὑδροποτέω καί μεριμνάω ὁ νύξ , ὡς φημί , ὁ δέ πορνοβοσκέω καί μεθύσκω κατά ὁ ἡμέρα ἕκαστος προγάστωρ ἐγώ ἐν ὁ ἐκκλησία ἀνακαλέω . Εὐφορίων δέ ὁ Χαλκιδεύς οὕτως που γράφω · Λασύρτας ὁ Λασιώνιος οὐδείς προσδέω ποτόν καθά ὁ ἄλλος , οὖρος δέ προίημι καθά πᾶς ἄνθρωπος , καί πολύς διά φιλοτιμία ἐπιχειρέω παρατηρέω καί ἀφίστημι πρό ὁ εὑρίσκω ὁ πράσσω . θέρος γάρ ὥρα καί τριακονθήμερος προσεδρεύω καί οὐδείς μέν ὁράω ἀπέχω ἁλμυρός , ὁ κύστις δέ αὐτός ἔχω συμπείθω ἀληθεύω . χράω δέ καί ὁ ποτός , ἀλλά οὐδείς ἥσσων οὐ προσδέω οὗτος . .. μεταλλάσσω διάφορος βρῶμα εἰμί ἡδύς , φημί Ἀντιφάνης , καί ὁ πολλάκις θρυλέω διάμεστος εἰμί ὁ παραγεύω τις καινός παρέχω διπλάσιος ὁ ἡδονή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.23
ὁ Περσῶν βασιλεύς , ὥς φησιν ἐν τῇ αʹ Ἡρόδοτος , ὕδωρ ἀπὸ τοῦ Χοάσπεω πιεῖν ἄγεται τοῦ παρὰ Σοῦσα ῥέοντος · τοῦ μόνου πίνει ὁ βασιλεύς , τοῦ δὲ τοιούτου ὕδατος ἀπεψημένου πολλαὶ κάρτα ἅμαξαι τετράκυκλοι ἡμιόνειαι κομίζουσαι ἐν ἀγγείοις ἀργυρέοισιν ἕπονταί οἱ . Κτησίας δὲ ὁ Κνίδιος καὶ ἱστορεῖ ὅπως ἕψεται τὸ βασιλικὸν τοῦτο ὕδωρ καὶ ὅπως ἐναποτιθέμενον τοῖς ἀγγείοις φέρεται τῷ βασιλεῖ , λέγων αὐτὸ καὶ ἐλαφρότατον καὶ ἥδιστον εἶναι . καὶ ὁ τῆς Αἰγύπτου δὲ βασιλεὺς δεύτερος , ὁ Φιλάδελφος ἐπίκλην , ἐκδοὺς τὴν αὑτοῦ θυγατέρα Βερενίκην Ἀντιόχῳ τῷ Συρίας βασιλεῖ , ἐν ἐπιμελείᾳ εἶχε πέμπειν αὐτῇ τὸ ἀπὸ τοῦ Νείλου ὕδωρ , ἵνα μόνου τούτου τοῦ ποταμοῦ ἡ παῖς πίνῃ , ἱστορεῖ Πολύβιος . Ἡλιόδωρος δέ φησι τὸν Ἐπιφανῆ Ἀντίοχον , ὃν διὰ τὰς πράξεις Πολύβιος Ἐπιμανῆ καλεῖ , τὴν κρήνην τὴν ἐν Ἀντιοχείᾳ κεράσαι οἴνῳ · καθάπερ καὶ τὸν Φρύγα Μίδαν φησὶ Θεόπομπος , ὅτε ἑλεῖν τὸν Σιληνὸν ὑπὸ μέθης ἠθέλησεν . ἐστὶ δὲ ἡ κρήνη , ὥς φησι Βίων , μέση Μαιδῶν καὶ Παιόνων Ἴννα καλουμένη . Στάφυλος δέ φησι τὴν τοῦ οἴνου πρὸς τὸ ὕδωρ κρᾶσιν Μελάμποδα πρῶτον εὑρεῖν . φησὶ δὲ καὶ πεπτικώτερον τοῦ οἴνου τὸ ὕδωρ Πλειστόνικος .
Lemmas: ὁ Πέρσης βασιλεύς , ὡς φημί ἐν ὁ αʹ Ἡρόδοτος , ὕδωρ ἀπό ὁ Χοάσπης πίνω ἄγω ὁ παρά Σοῦσα ῥέω · ὁ μόνος πίνω ὁ βασιλεύς , ὁ δέ τοιοῦτος ὕδωρ ἀφέψω πολύς κάρτα ἄμαξα τετράκυκλος ἡμιόνειος κομίζω ἐν ἀγγεῖον ἀργύρεος ἕπομαι ἕ . Κτησίας δέ ὁ Κνίδιος καί ἱστορέω ὅπως ἕπομαι ὁ βασιλικός οὗτος ὕδωρ καί ὅπως ἐναποτίθημι ὁ ἀγγεῖον φέρω ὁ βασιλεύς , λέγω αὐτός καί ἐλαφρός καί ἡδύς εἰμί . καί ὁ ὁ Αἴγυπτος δέ βασιλεύς δεύτερος , ὁ Φιλάδελφος ἐπίκλην , ἐκδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ θυγάτηρ Βερενίκη Ἀντίοχος ὁ Συρία βασιλεύς , ἐν ἐπιμέλεια ἔχω πέμπω αὐτός ὁ ἀπό ὁ Νεῖλος ὕδωρ , ἵνα μόνος οὗτος ὁ ποταμός ὁ παῖς πίνω , ἱστορέω Πολύβιος . Ἡλιόδωρος δέ φημί ὁ Ἐπιφανεύς Ἀντίοχος , ὅς διά ὁ πρᾶξις Πολύβιος Ἐπιμανεύς καλέω , ὁ κρήνη ὁ ἐν Ἀντιόχειος κεράννυμι οἶνος · καθά καί ὁ Φρύξ Μίδας φημί Θεόπομπος , ὅτε αἱρέω ὁ Σειληνός ὑπό μέθη ἐθέλω . εἰμί δέ ὁ κρήνη , ὡς φημί Βίων , μέσος Μαιδοί καί Παίονες Ἴννα καλέω . Στάφυλος δέ φημί ὁ ὁ οἶνος πρός ὁ ὕδωρ κρᾶσις Μελαμπόδης πρῶτος εὑρίσκω . φημί δέ καί πεπτικός ὁ οἶνος ὁ ὕδωρ Πλειστόνικος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.24
ὅτι τοῖς προπίνουσιν ἐπιτεταμένως οὐκ οἰκείως διατίθεται ὁ στόμαχος , ἀλλὰ μᾶλλον κακοῦται καὶ πολλάκις φθορὰν τῶν ληφθέντων παρασκευάζει . δεῖ οὖν τὸν ὑγιείας ἀντιποιούμενον καὶ συμμέτροις γυμνασίοις χρᾶσθαι διὰ τοὺς πολλοὺς ἱδρῶτας καὶ λουτροῖς , ὡς διᾶναί τε τὸ σῶμα καὶ μαλαχθῆναι · μετὰ δὲ ταῦτα προπίνειν ὕδωρ ὡς χρηστότατον , ἐν μὲν χειμῶνι καὶ ἔαρι θερμὸν ὡς μάλιστα , ἐν δὲ τῷ θέρει ψυχρόν , ὡς μὴ προεκλύειν τὸν στόμαχον προπίνειν δὲ σύμμετρον τῷ πλήθει , χάριν τοῦ προαναληφθῆναι τοῦτο εἰς τὴν ἕξιν καὶ μὴ ἀκέραιον ἀναδίδοσθαι τὴν ἀπὸ τοῦ οἴνου δύναμιν μηδὲ τοῖς πέρασι τῶν ἀγγείων προσπίπτουσαν ἐπιδάκνειν . ἐὰν δὲ τις ἡμῶν τοῦτο δυσκόλως ποιῇ , γλυκὺν ὑδαρῆ θερμὸν προλαμβανέτω , μάλιστα δὲ τὸν καλούμενον πρότροπον τὸν γλυκὺν Λέσβιον ὄντα εὐστόμαχον . καὶ ὁ γλυκάζων δ’ οἶνος οὐ βαρύνει τὴν κεφαλήν , ὡς Ἱπποκράτης ἐν τῷ περὶ διαίτης φησίν , ὅ τινες μὲν ἐπιγράφουσι περὶ ὀξέων νόσων , οἱ δὲ περὶ πτισάνης , ἄλλοι δὲ πρὸς τὰς Κνιδίας γνώμας . λέγει δέ · ὁ γλυκὺς ἧσσόν ἐστι καρηβαρικὸς τοῦ οἰνώδεος καὶ ἧσσον φρενῶν ἁπτόμενος καὶ διαχωρητικώτερος τοῦ ἑτέρου κατ’ ἔντερον . οὐ δεῖ δὲ προπίνειν καθὰ τοὺς Καρμανούς φησι Ποσειδώνιος · τούτους γὰρ φιλοφρονουμένους ἐν τοῖς συμποσίοις λύειν τὰς ἐπὶ τῷ προσώπῳ φλέβας καὶ τὸ καταρρέον αἷμα μιγνύντας τῷ πόματι προσφέρεσθαι , τέλος φιλίας νομίζοντας τὸ γεύεσθαι τοῦ ἀλλήλων αἵματος , μετὰ δὲ τὴν προσφορὰν ταύτην συγχρίεσθαι τὴν κεφαλὴν μύρῳ , μάλιστα μὲν ῥοδίνῳ , εἰ δὲ μή , μηλίνῳ , εἰς τὸ ἀποκρούεσθαι τὰ ἀπὸ τοῦ πότου καὶ μὴ βλάπτεσθαι ἀπὸ τῆς τῶν οἴνων ἀναθυμιάσεως · εἰ δὲ μή , ἰρίνῳ ἢ ναρδίνῳ . οὐ κακῶς οὖν Ἄλεξίς φησιν ἐναλείφεται τὰς ῥῖνας · ὑγιείας μέρος μέγιστον ὀσμὰς ἐγκεφάλῳ χρηστὰς ποιεῖν .
Lemmas: ὅτι ὁ προπίνω ἐπιτεταμένως οὐ οἰκεῖος διατίθημι ὁ στόμαχος , ἀλλά μάλα κακόω καί πολλάκις φθορά ὁ λαμβάνω παρασκευάζω . δέω οὖν ὁ ὑγίεια ἀντιποιέω καί σύμμετρος γυμνάσιον χράω διά ὁ πολύς ἱδρώς καί λουτρόν , ὡς διαίνω τε ὁ σῶμα καί μαλάσσω · μετά δέ οὗτος προπίνω ὕδωρ ὡς χρηστός , ἐν μέν χειμών καί ἔαρ θερμός ὡς μάλα , ἐν δέ ὁ θέρος ψυχρός , ὡς μή προεκλύω ὁ στόμαχος προπίνω δέ σύμμετρος ὁ πλῆθος , χάριν ὁ προαναλαμβάνω οὗτος εἰς ὁ ἕξις καί μή ἀκέραιος ἀναδίδωμι ὁ ἀπό ὁ οἶνος δύναμις μηδέ ὁ πέρας ὁ ἀγγεῖον προσπίπτω ἐπιδάκνω . ἐάν δέ τις ἐγώ οὗτος δύσκολος ποιέω , γλυκύς ὑδαρής θερμός προλαμβάνω , μάλα δέ ὁ καλέω πρότροπος ὁ γλυκύς Λέσβιος εἰμί εὐστόμαχος . καί ὁ γλυκάζω δέ οἶνος οὐ βαρύνω ὁ κεφαλή , ὡς Ἱπποκράτης ἐν ὁ περί δίαιτα φημί , ὅς τις μέν ἐπιγράφω περί ὀξύς νόσος , ὁ δέ περί πτισάνη , ἄλλος δέ πρός ὁ Κνίδιος γνώμη . λέγω δέ · ὁ γλυκύς ἥσσων εἰμί καρηβαρικός ὁ οἰνώδης καί ἥσσων φρήν ἅπτω καί διαχωρητικός ὁ ἕτερος κατά ἔντερον . οὐ δέω δέ προπίνω καθά ὁ Καρμανός φημί Ποσειδώνιος · οὗτος γάρ φιλοφρονέομαι ἐν ὁ συμπόσιον λύω ὁ ἐπί ὁ πρόσωπον φλέψ καί ὁ καταρρέω αἷμα μείγνυμι ὁ πόμα προσφέρω , τέλος φιλία νομίζω ὁ γεύω ὁ ἀλλήλων αἷμα , μετά δέ ὁ προσφορά οὗτος συγχρίω ὁ κεφαλή μύρον , μάλα μέν ῥόδινος , εἰ δέ μή , μήλινος , εἰς ὁ ἀποκρούω ὁ ἀπό ὁ πότος καί μή βλάπτω ἀπό ὁ ὁ οἶνος ἀναθυμίασις · εἰ δέ μή , ἴρινος ἤ νάρδινος . οὐ κακός οὖν Ἄλεξις φημί ἐναλείφω ὁ ῥίς · ὑγίεια μέρος μέγας ὀσμή ἐγκέφαλος χρηστός ποιέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.25
ἐκκλίνειν δὲ δεῖ τὰ πάχη τῶν μύρων ὕδωρ τε πίνειν τὸ κατὰ πρόσοψιν λεπτὸν καὶ διαυγές , ὃ δὴ καὶ κατὰ τὸν σταθμόν ἐστι κοῦφον καὶ οὐδὲν ἐν αὑτῷ γεῶδες ἔχει . τὸ δὲ συμμέτρως θερμαινόμενον καὶ ψυχόμενον ὕδωρ χρηστόν ἐστι καὶ εἰς χάλκεον ἢ ἀργύρεον ἄγγος ἐγχεόμενον οὐ ποιεῖ τὸ ἰῶδες . φησὶ δὲ καὶ Ἱπποκράτης · ὕδωρ τὸ ταχέως θερμαινόμενον καὶ ψυχόμενον ἀεὶ κουφότερον . μοχθηρὰ δ’ ἐστὶ τὰ βραδέως τὰ ὄσπρια τήκοντα . τοιαῦτα δὲ τὰ νιτρώδη καὶ ἁλμυρά , ἐν δὲ τῷ περὶ ὑδάτων Ἱπποκράτης καλεῖ τὸ χρηστὸν ὕδωρ πότιμον . τὰ δὲ τῶν ὑδάτων στάσιμα χαλεπά , ὡς τὰ λιμναῖα καὶ τὰ ἑλώδη . ἐστὶ δὲ καὶ τῶν κρηναίων τὰ πλεῖστα σκληρότερα . Ἐρασίστρατος δέ φησιν ὡς δοκιμάζουσί τινες τὰ ὕδατα σταθμῷ ἀνεξετάστως . ἰδοὺ γὰρ τοῦ ἐξ Ἀμφιαράου ὕδατος καὶ τοῦ ἐξ Ἐρετρίας συμβαλλομένων , τοῦ μὲν φαύλου τοῦ δὲ χρηστοῦ ὄντος , οὐδ’ ἥτις ἐστὶ διαφορὰ κατὰ τὸν σταθμόν . Ἱπποκράτης δ’ ἐν τῷ περὶ τόπων ἄριστά φησιν εἶναι τῶν ὑδάτων ὅσα ἐκ μετεώρων χωρίων ῥεῖ καὶ ἐκ λόφων γεηρῶν . ταῦτα γὰρ λευκὰ καὶ γλυκέα καὶ τὸν οἶνον ὀλίγον φέρειν οἷά τέ ἐστι , τόν τε χειμῶνα θερμαίνεται καὶ τὸ θέρος ψυχρὰ ἐστιν . ἐπαινεῖ δὲ μάλιστα ὧν τὰ ῥεύματα πρὸς ἀνατολὴν ἡλίου ἔρρωγε καὶ μάλιστα πρὸς τὰς θερινάς . ἀνάγκη γὰρ λαμπρὰ εἶναι καὶ εὐώδη καὶ κοῦφα . Διοκλῆς δέ φησι τὸ ὕδωρ πεπτικὸν εἶναι καὶ ἄφυσον ψυκτικόν τε μετρίως ὀξυδερκές τε καὶ ἥκιστα καρηβαρικὸν κινητικόν τε ψυχῆς καὶ σώματος . Πραξαγόρας τε ταὐτά φησι · ἐπαινεῖ δὲ τὸ ὄμβριον , Εὐήνωρ δὲ τὰ λακκαῖα · χρηστότερόν τε εἶναι φάσκει τὸ ἐξ Ἀμφιαράου συμβαλλόμενον τῷ ἐν Ἐρετρίᾳ .
Lemmas: ἐκκλίνω δέ δέω ὁ πάχος ὁ μύρον ὕδωρ τε πίνω ὁ κατά πρόσοψις λεπτός καί διαυγής , ὅς δή καί κατά ὁ σταθμός εἰμί κοῦφος καί οὐδείς ἐν ἑαυτοῦ γεώδης ἔχω . ὁ δέ σύμμετρος θερμαίνω καί ψύχω ὕδωρ χρηστός εἰμί καί εἰς χάλκεος ἤ ἀργύρεος ἄγγος ἐγχέω οὐ ποιέω ὁ ἰώδης . φημί δέ καί Ἱπποκράτης · ὕδωρ ὁ ταχύς θερμαίνω καί ψύχω ἀεί κοῦφος . μοχθηρός δέ εἰμί ὁ βραδύς ὁ ὄσπριον τήκω . τοιοῦτος δέ ὁ νιτρώδης καί ἁλμυρός , ἐν δέ ὁ περί ὕδωρ Ἱπποκράτης καλέω ὁ χρηστός ὕδωρ πότιμος . ὁ δέ ὁ ὕδωρ στάσιμος χαλεπός , ὡς ὁ λιμναῖος καί ὁ ἑλώδης . εἰμί δέ καί ὁ κρηναῖος ὁ πολύς σκληρός . Ἐρασίστρατος δέ φημί ὡς δοκιμάζω τις ὁ ὕδωρ σταθμός ἀνεξέταστος . ἰδού γάρ ὁ ἐκ Ἀμφιάραος ὕδωρ καί ὁ ἐκ Ἐρέτρια συμβάλλω , ὁ μέν φαῦλος ὁ δέ χρηστός εἰμί , οὐδέ ὅστις εἰμί διαφορά κατά ὁ σταθμός . Ἱπποκράτης δέ ἐν ὁ περί τόπος ἀγαθός φημί εἰμί ὁ ὕδωρ ὅσος ἐκ μετέωρος χωρίον ῥέω καί ἐκ λόφος γεηρός . οὗτος γάρ λευκός καί γλυκύς καί ὁ οἶνος ὀλίγος φέρω οἷος τε εἰμί , ὁ τε χειμών θερμαίνω καί ὁ θέρος ψυχρός εἰμί . ἐπαινέω δέ μάλα ὅς ὁ ῥεῦμα πρός ἀνατολή ἥλιος ῥήγνυμι καί μάλα πρός ὁ θερινός . ἀνάγκη γάρ λαμπρός εἰμί καί εὐώδης καί κοῦφος . Διοκλῆς δέ φημί ὁ ὕδωρ πεπτικός εἰμί καί ἄφυσος ψυκτικός τε μέτριος ὀξυδερκής τε καί ἦκα καρηβαρικός κινητικός τε ψυχή καί σῶμα . Πραξαγόρας τε αὐτός φημί · ἐπαινέω δέ ὁ ὄμβριος , Εὐήνωρ δέ ὁ λακκαῖος · χρηστός τε εἰμί φάσκω ὁ ἐκ Ἀμφιάραος συμβάλλω ὁ ἐν Ἐρέτρια .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.26
ὅτι δὲ τὸ ὕδωρ ὁμολογουμένως ἐστὶ τρόφιμον δῆλον ἐκ τοῦ τρέφεσθαί τινα ἐξ αὐτοῦ μόνου τῶν ζῴων , ὥσπερ τοὺς τέττιγας . πολλὰ δὲ καὶ τῶν ἄλλων ὑγρῶν ἐστι τρόφιμα , οἷον γάλα , πτισάνη , οἶνος . τὰ γοῦν ὑποτίτθια γάλακτι διαρκεῖται , καὶ πολλὰ δὲ ἔθνη γαλακτοποτοῦντα ζῇ . Δημόκριτον δὲ τὸν Ἀβδηρίτην λόγος ἔχει διὰ γῆρας ἐξάξαι αὑτὸν διεγνωκότα τοῦ ζῆν καὶ ὑφαιροῦντα τῆς τροφῆς καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , ἐπεὶ αἱ τῶν Θεσμοφορίων ἡμέραι ἐνέστησαν , δεηθεισῶν τῶν οἰκείων γυναικῶν μὴ ἀποθανεῖν κατὰ τὴν πανήγυριν , ὅπως ἑορτάσωσι , πεισθῆναι κελεύσαντα μέλιτος ἀγγεῖον αὑτῷ πλησίον παρατεθῆναι , καὶ διαζῆσαι ἡμέρας ἱκανὰς τὸν ἄνδρα , τῇ ἀπὸ τοῦ μέλιτος ἀναφορᾷ μόνῃ χρώμενον , καὶ μετὰ τὰς ἡμέρας βασταχθέντος τοῦ μέλιτος ἀποθανεῖν . ἔχαιρε δὲ ὁ Δημόκριτος ἀεὶ τῷ μέλιτι · καὶ πρὸς τὸν πυθόμενον πῶς ἂν ὑγιῶς τις διάγοι , ἔφη εἰ τὰ μὲν ἐντὸς μέλιτι βρέχοι , τὰ δ’ ἐκτὸς ἐλαίῳ . καὶ τῶν Πυθαγορικῶν δὲ τροφὴ ἦν ἄρτος μετὰ μέλιτος , ὥς φησιν Ἀριστόξενος , τοὺς προσφερομένους αὐτὰ ἀεὶ ἐπ’ ἀρίστῳ λέγων ἀνόσους διατελεῖν . λύκος δὲ πολυχρονίους φησὶν εἶναι τοὺς Κυρνίους οἰκοῦσι δ’ οὗτοι περὶ Σαρδόνα διὰ τὸ μέλιτι ἀεὶ χρῆσθαι · πλεῖστον δὲ τοῦτο γίνεται παρ’ αὐτοῖς .
Lemmas: ὅτι δέ ὁ ὕδωρ ὁμολογουμένως εἰμί τρόφιμος δῆλος ἐκ ὁ τρέφω τις ἐκ αὐτός μόνος ὁ ζῷον , ὥσπερ ὁ τέττιξ . πολύς δέ καί ὁ ἄλλος ὑγρός εἰμί τρόφιμος , οἷος γάλα , πτισάνη , οἶνος . ὁ γοῦν ὑποτίτθιος γάλα διαρκέω , καί πολύς δέ ἔθνος γαλακτοποτέω ζάω . Δημόκριτος δέ ὁ Ἀβδηρίτης λόγος ἔχω διά γῆρας ἐξάγω ἑαυτοῦ διαγιγνώσκω ὁ ζάω καί ὑφαιρέω ὁ τροφή κατά ἕκαστος ἡμέρα , ἐπεί ὁ ὁ Θεσμοφόρια ἡμέρα ἐνίστημι , δέω ὁ οἰκεῖος γυνή μή ἀποθνῄσκω κατά ὁ πανήγυρις , ὅπως ἑορτάζω , πείθω κελεύω μέλι ἀγγεῖον ἑαυτοῦ πλησίον παρατίθημι , καί διαζέω ἡμέρα ἱκανός ὁ ἀνήρ , ὁ ἀπό ὁ μέλι ἀναφορά μόνος χράω , καί μετά ὁ ἡμέρα βαστάζω ὁ μέλι ἀποθνῄσκω . χαίρω δέ ὁ Δημόκριτος ἀεί ὁ μέλι · καί πρός ὁ πυνθάνομαι πῶς ἄν ὑγιής τις διάγω , φημί εἰ ὁ μέν ἐντός μέλι βρέχω , ὁ δέ ἐκτός ἔλαιον . καί ὁ Πυθαγορικός δέ τροφή εἰμί ἄρτος μετά μέλι , ὡς φημί Ἀριστόξενος , ὁ προσφέρω αὐτός ἀεί ἐπί ἀγαθός λέγω ἄνοσος διατελέω . λύκος δέ πολυχρόνιος φημί εἰμί ὁ Κύρνιοι οἰκέω δέ οὗτος περί Σαρδώ διά ὁ μέλι ἀεί χράω · πολύς δέ οὗτος γίγνομαι παρά αὐτός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.27
ὅρα τὸ ἀνατιθεμένων πάντων τὴν ζήτησιν ἤτοι ἀναβαλλομένων . ὅτι τὸ ἄνηστις ἡ νῆστις πλεονασμῷ τοῦ ᾱ , ὡς στάχυς ἄσταχυς , παρὰ Κρατίνῳ κεῖται οὐ γάρ τοι σύ γε πρῶτος ἄκλητος φοιτᾷς ἐπὶ δεῖπνον ἄνηστις . τὸ δὲ ὀξύπεινος παρὰ Διφίλῳ · τέρπομαι γυμνοὺς ὁρῶν τοὺς ὀξυπείνους καὶ πρὸ τῶν καιρῶν ἀεὶ πάντ’ εἰδέναι σπεύδοντας . καὶ Ἀντιφάνης · ἓν νόσημα τοῦτ’ ἔχει · ἀεὶ γὰρ ὀξύπεινός ἐστι . β . Θετταλὸν λέγει κομιδῇ τὸν ἄνδρα . καὶ Εὔβουλος · Ζῆθον μὲν ἐλθόνθ’ ἁγνὸν ἐς Θήβης πέδον οἰκεῖν κελεύει · καὶ γὰρ ἀξιωτέρους πωλοῦσιν , ὡς ἔοικε , τοὺς ἄρτους ἐκεῖ · ὁ δὲ ὀξύπεινος . τὸν δὲ μουσικώτατον κλεινὰς Ἀθήνας ἐκπερᾶν Ἀμφίονα · οὗ ῥᾷστ’ ἀεὶ πεινῶσι Κεκροπιδῶν κόροι κάπτοντες αὔρας , ἐλπίδας σιτούμενοι .
Lemmas: ὁράω ὁ ἀνατίθημι πᾶς ὁ ζήτησις ἤτοι ἀναβάλλω . ὅτι ὁ ἄνηστις ὁ νῆστις πλεονασμός ὁ αʹ , ὡς στάχυς ἄσταχυς , παρά Κρατῖνος κεῖμαι οὐ γάρ τοι σύ γε πρῶτος ἄκλητος φοιτάω ἐπί δεῖπνον ἄνηστις . ὁ δέ ὀξύπεινος παρά Δίφιλος · τέρπω γυμνός ὁράω ὁ ὀξύπεινος καί πρό ὁ καιρός ἀεί πᾶς οἶδα σπεύδω . καί Ἀντιφάνης · εἷς νόσημα οὗτος ἔχω · ἀεί γάρ ὀξύπεινος εἰμί . Β . Θεσσαλός λέγω κομιδῇ ὁ ἀνήρ . καί Εὔβουλος · Ζῆθος μέν ἔρχομαι ἁγνός εἰς Θήβη πέδον οἰκέω κελεύω · καί γάρ ἄξιος πωλέω , ὡς ἔοικα , ὁ ἄρτος ἐκεῖ · ὁ δέ ὀξύπεινος . ὁ δέ μουσικός κλεινός Ἀθῆναι ἐκπεράω Ἀμφίων · οὗ ῥᾴδιος ἀεί πεινάω Κέκροψ κόρος κάπτω αὔρα , ἐλπίς σιτέομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.28
ὁ δὲ μονοσιτῶν κεῖται παρ’ Ἀλέξιδι · ἐπὰν ἰδιώτην ἄνδρα μονοσιτοῦντ’ ἴδῃς ἢ μὴ ποθοῦντ’ ᾠδὰς ποιητὴν καὶ μέλη , τὸν μὲν ἰδιώτην τοῦ βίου τὸν ἥμισυν ἀπολωλεκέναι νόμιζε , τὸν δὲ τῆς τέχνης τὴν ἡμίσειαν ζῶσι δ’ ἀμφότεροι μόλις . Πλάτων οὐ μονοσιτῶν ἑκάστοτε ἀλλὰ κἀνίοτε δειπνῶν δὶς τῆς ἡμέρας . ὅτι νωγαλεύματα ἐκάλουν τὰ ἡδέα βρώματα , Ἀραρώς · τὰ κομψὰ μὲν δὴ ταῦτα νωγαλεύματα , Ἄλεξις · Θασίοις οἰναρίοις τῆς ἡμέρας τὸ λοιπὸν ὑποβρέχει μέρος καὶ νωγαλίζει . Ἀντιφάνης · βότρυς , ῥόας , φοίνικας , ἕτερα νώγαλα . ἀπόσιτον δ’ εἴρηκε Φιλωνίδης , αὐτόσιτον δὲ Κρώβυλος · παράσιτον αὐτόσιτον . ἀναρίστητον δ’ εἴρηκεν Εὔπολις . ἀναγκόσιτον δὲ Κράτης . καὶ Νικόστρατος δέ · μειράκιον .. κατὰ τύχην ὑποσκαφιόκαρτόν τι κεχλαμυδωμένον κατάγεις ἀναγκόσιτον . ἀριστόδειπνον δ’ εἶπεν Ἄλεξις · ἀφ’ ὧν γένοιτ’ ἂν ἡμῖν σύντομον ἀριστόδειπνον .
Lemmas: ὁ δέ μονοσιτέω κεῖμαι παρά Ἄλεξις · ἐπάν ἰδιώτης ἀνήρ μονοσιτέω ὁράω ἤ μή ποθέω ἀοιδή ποιητής καί μέλος , ὁ μέν ἰδιώτης ὁ βίος ὁ ἥμισυς ἀπόλλυμι νομίζω , ὁ δέ ὁ τέχνη ὁ ἥμισυς ζάω δέ ἀμφότερος μόλις . Πλάτων οὐ μονοσιτέω ἑκάστοτε ἀλλά ἐνίοτε δειπνέω δίς ὁ ἡμέρα . ὅτι νωγάλευμα καλέω ὁ ἡδύς βρῶμα , Ἀραρός · ὁ κομψός μέν δή οὗτος νωγάλευμα , Ἄλεξις · Θάσιος οἰνάριον ὁ ἡμέρα ὁ λοιπός ὑποβρέχω μέρος καί νωγαλίζω . Ἀντιφάνης · βότρυς , ῥόα , φοῖνιξ , ἕτερος νώγαλα . ἀπόσιτος δέ λέγω Φιλωνίδης , αὐτόσιτος δέ Κρώβυλος · παράσιτος αὐτόσιτος . ἀναρίστητος δέ λέγω Εὔπολις . ἀναγκόσιτος δέ Κράτης . καί Νικόστρατος δέ · μειράκιον .. κατά τύχη ὑποσκαφιόκαρτος τις χλαμυδόομαι κατάγω ἀναγκόσιτος . ἀριστόδειπνον δέ λέγω Ἄλεξις · ἀπό ὅς γίγνομαι ἄν ἐγώ σύντομος ἀριστόδειπνον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.29
μετὰ ταῦτα ἀναστάντες κατεκλίνθημεν ὡς ἕκαστος ἤθελε , οὐ περιμείναντες ὀνομακλήτορα τὸν τῶν δείπνων ταξίαρχον . ὅτι καὶ τρίκλινοι οἶκοι καὶ τετράκλινοι καὶ ἑπτάκλινοι καὶ ἐννεάκλινοι καὶ κατὰ τοὺς ἑξῆς ἀριθμοὺς ἦσαν παρὰ τοῖς παλαιοῖς , Ἀντιφάνης · συναγαγὼν τρεῖς ὄντας εἰς τρίκλινον ὑμᾶς , Φρύνιχος · ἑπτάκλινος οἶκος ἦν καλός , εἶτ’ ἐννεάκλινος ἕτερος οἶκος . Εὔβουλος · θὲς ἑπτάκλινον . β . ἑπτάκλινος οὑτοσί . α . καὶ πέντε κλίνας Σικελικάς . β . λέγ’ ἄλλο τι . α , Σικελικὰ προσκεφάλαια πέντε . Ἄμφις · οὐχ ὑποστρώσεις ποτὲ τρίκλινον ; Ἀναξανδρίδης · τρίκλινον δ’ εὐθέως συνήγετο καὶ συναυλίαι γερόντων . - ἀλλὰ ξενῶνας οἶγε καὶ ῥᾶνον δόμους στρώννυ τε κοίτας καὶ πυρὸς φλέξον μένος κρατῆρά τ’ αἴρου καὶ τὸν ἥδιστον κέρα .
Lemmas: μετά οὗτος ἀνίστημι κατακλίνω ὡς ἕκαστος ἐθέλω , οὐ περιμένω ὀνομακλήτωρ ὁ ὁ δεῖπνον ταξίαρχος . ὅτι καί τρίκλινος οἶκος καί τετράκλινος καί ἑπτάκλινος καί ἐννεάκλινος καί κατά ὁ ἑξῆς ἀριθμός εἰμί παρά ὁ παλαιός , Ἀντιφάνης · συνάγω τρεῖς εἰμί εἰς τρίκλινος σύ , Φρύνιχος · ἑπτάκλινος οἶκος εἰμί καλός , εἶτα ἐννεάκλινος ἕτερος οἶκος . Εὔβουλος · τίθημι ἑπτάκλινος . Β . ἑπτάκλινος οὗτος . α . καί πέντε κλίνη Σικελικός . Β . λέγω ἄλλος τις . α , Σικελικός προσκεφάλαιον πέντε . Ἄμφις · οὐ ὑποστόρεννυμι ποτέ τρίκλινος ; Ἀναξανδρίδης · τρίκλινος δέ εὐθύς συνάγω καί συναυλία γέρων . - ἀλλά ξενών οἴγω καί ῥαίνω δόμος στόρεννυμι τε κοίτη καί πῦρ φλέγω μένος κρατήρ τε ἀείρω καί ὁ ἡδύς κέρας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.30
νῦν δὲ τὴν τῶν στρωμάτων σύνθεσιν περιβολῇ χωρίζουσι καὶ ὑποβολῇ , φησὶ Πλάτων ὁ φιλόσοφος , ὁ δ’ ὁμώνυμος αὐτῷ ποιητής φησι · κἆτ’ ἐν κλίναις ἐλεφαντόποσιν καὶ στρώμασι πορφυροβάπτοις κἀν φοινικίσι Σαρδιακαῖσιν κοσμησάμενοι κατάκεινται . ἤκμασε δ’ ἡ τῶν ποικίλων ὑφή μάλιστα ἐντέχνων περὶ αὐτὰ γενομένων Ἀκεσᾶ καὶ Ἑλικῶνος τῶν Κυπρίων , ὑφάνται δ’ ἦσαν ἔνδοξοι · καὶ ἦν Ἑλικὼν υἱὸς Ἀκεσᾶ , ὥς φησιν Ἱερώνυμος . ἐν Πυθοῖ γοῦν ἐπί τινος ἔργου ἐπιγέγραπται τεῦξ’ Ἑλικὼν Ἀκεσᾶ Σαλαμίνιος , ᾧ ἐνὶ χερσὶ πότνια θεσπεσίην Παλλὰς ἔπνευσε χάριν . τοιοῦτος ἦν καὶ Παθυμίας ὁ Αἰγύπτιος . — ὡς ἐγὼ σκιρτῶ πάλαι ὅπου ῥοδόπνοα στρώματ’ ἔστι , καὶ λούμενος μύροις ψακαστοῖς , φησὶν Ἔφιππος . Ἀριστοφάνης · ὅστις ἐν ἡδυόσμοις στρώμασι παννυχίζων τὴν δέσποιναν ἐρείδεις . σώφρων δὲ στρουθωτὰ ἑλίγματά φησιν ἐντετιμημένα . Ὅμηρος δὲ ὁ θαυμασιώτατος τῶν στρωμάτων τὰ μὲν κατώτερα λῖτα εἶναι φάσκει ἤτοι λευκὰ καὶ μὴ βεβαμμένα ἢ πεποικιλμένα , τὰ δὲ περιστρώματα ῥήγεα καλά , πορφύρεα ,
Lemmas: νῦν δέ ὁ ὁ στρῶμα σύνθεσις περιβολή χωρίζω καί ὑποβολή , φημί Πλάτων ὁ φιλόσοφος , ὁ δέ ὁμώνυμος αὐτός ποιητής φημί · ἄτη ἐν κλίνη ἐλεφαντόπους καί στρῶμα πορφυρόβαπτος ἐν φοινικίς Σαρδιακός κοσμέω κατάκειμαι . ἀκμάζω δέ ὁ ὁ ποικίλος ὑφή μάλα ἔντεχνος περί αὐτός γίγνομαι Ἀκεσᾶς καί Ἑλικών ὁ Κύπριος , ὑφάντης δέ εἰμί ἔνδοξος · καί εἰμί Ἑλικών υἱός Ἀκεσᾶς , ὡς φημί Ἱερώνυμος . ἐν Πυθώ γοῦν ἐπί τις ἔργον ἐπιγράφω τεύχω Ἑλικών Ἀκεσᾶς Σαλαμίνιος , ὅς ἐν χείρ πότνια θεσπέσιος Παλλάς πνέω χάρις . τοιοῦτος εἰμί καί Παθυμίας ὁ Αἰγύπτιος . — ὡς ἐγώ σκιρτάω πάλαι ὅπου ῥοδόπνοος στρῶμα εἰμί , καί λούω μύρον ψακαστός , φημί Ἔφιππος . Ἀριστοφάνης · ὅστις ἐν ἡδύοσμος στρῶμα παννυχίζω ὁ δέσποινα ἐρείδω . σώφρων δέ στρουθωτός ἕλιγμα φημί ἐντιμάω . Ὅμηρος δέ ὁ θαυμάσιος ὁ στρῶμα ὁ μέν κατώτερος λίς εἰμί φάσκω ἤτοι λευκός καί μή βάπτω ἤ ποικίλλω , ὁ δέ περίστρωμα ῥῆγος καλός , πορφύρεος ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.31
πρῶτοι δὲ Πέρσαι , ὥς φησιν Ἡρακλείδης , καὶ τοὺς λεγομένους στρώτας ἐφεῦρον , ἵνα κόσμον ἔχῃ ἡ στρῶσις καὶ εὐάφειαν . τὸν οὖν Τιμαγόραν ἢ τὸν ἐκ Γόρτυνος Κρῆτα , ὥς φησι Φαινίας ὁ περιπατητικός , Ἔντιμον , ὃς ζήλῳ Θεμιστοκλέους ἀνέβη ὡς βασιλέα , τιμῶν Ἀρταξέρξης σκηνήν τε ἔδωκεν αὐτῷ διαφέρουσαν τὸ κάλλος καὶ τὸ μέγεθος καὶ κλίνην ἀργυρόποδα , ἔπεμψε δὲ καὶ στρώματα πολυτελῆ καὶ τὸν ὑποστρώσοντα , φάσκων οὐκ ἐπίστασθαι τοὺς Ἕλληνας ὑποστρωννύειν . καὶ ἐπὶ τὸ συγγενικὸν ἄριστον ἐκαλεῖτο ὁ Κρὴς οὗτος , τὸν βασιλέα ψυχαγωγήσας · ὅπερ οὐδενὶ πρότερον τῶν Ἑλλήνων ἐγένετο , ἀλλ᾽ οὐδ’ ὕστερον , αὕτη γὰρ ἡ τιμὴ τοῖς συγγενέσι διεφυλάττετο . Τιμαγόρᾳ μὲν γὰρ τῷ Ἀθηναίῳ τῷ προσκυνήσαντι βασιλέα καὶ μάλιστα τιμηθέντι τοῦτο οὐχ ὑπῆρξε · τῶν δὲ παρατιθεμένων βασιλεῖ τούτῳ τινὰ ἀπὸ τῆς τραπέζης ἀπέστελλε . Ἀνταλκίδᾳ δὲ τῷ Λάκωνι τὸν αὑτοῦ στέφανον εἰς μύρον βάψας ἔπεμψε , τῷ δὲ Ἐντίμῳ τοιαῦτα πολλὰ ἐποίει καὶ ἐπὶ τὸ συγγενικὸν ἄριστον ἐκάλει . ἐφ’ ᾧ οἱ Πέρσαι χαλεπῶς ἔφερον ὡς τῆς τε τιμῆς δημευομένης καὶ στρατείας ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα πάλιν ἐσομένης . ἔπεμψε δὲ καὶ κλίνην αὐτῷ ἀργυρόποδα καὶ στρωμνὴν καὶ σκηνὴν οὐρανοφόρον ἀνθινὴν καὶ θρόνον ἀργυροῦν καὶ ἐπίχρυσον σκιάδειον καὶ φιάλας λιθοκολλήτους χρυσᾶς εἴκοσι , ἀργυρᾶς δὲ μεγάλας ἑκατὸν καὶ κρατῆρας ἀργυροῦς καὶ παιδίσκας ἑκατὸν καὶ παῖδας ἑκατὸν χρυσοῦς τε ἑξακισχιλίους χωρὶς τῶν εἰς τὰ ἐπιτήδεια καθ’ ἡμέραν διδομένων .
Lemmas: πρῶτος δέ Πέρσης , ὡς φημί Ἡρακλείδης , καί ὁ λέγω στρώτης ἐφευρίσκω , ἵνα κόσμος ἔχω ὁ στρῶσις καί εὐάφεια . ὁ οὖν Τιμαγόρας ἤ ὁ ἐκ Γόρτυς Κρής , ὡς φημί Φαινίας ὁ περιπατητικός , Ἔντιμος , ὅς ζῆλος Θεμιστοκλῆς ἀναβαίνω ὡς βασιλεύς , τιμάω Ἀρταξέρξης σκηνή τε δίδωμι αὐτός διαφέρω ὁ κάλλος καί ὁ μέγεθος καί κλίνη ἀργυρόπους , πέμπω δέ καί στρῶμα πολυτελής καί ὁ ὑποστόρεννυμι , φάσκω οὐ ἐπίσταμαι ὁ Ἕλλην ὑποστρώννυμι . καί ἐπί ὁ συγγενικός ἄριστον καλέω ὁ Κρής οὗτος , ὁ βασιλεύς ψυχαγωγέω · ὅς οὐδείς πρότερος ὁ Ἕλλην γίγνομαι , ἀλλά οὐδέ ὕστερον , οὗτος γάρ ὁ τιμή ὁ συγγενής διαφυλάσσω . Τιμαγόρας μέν γάρ ὁ Ἀθηναῖος ὁ προσκυνέω βασιλεύς καί μάλα τιμάω οὗτος οὐ ὑπάρχω · ὁ δέ παρατίθημι βασιλεύς οὗτος τις ἀπό ὁ τράπεζα ἀποστέλλω . Ἀνταλκίδας δέ ὁ Λάκων ὁ ἑαυτοῦ στέφανος εἰς μύρον βάπτω πέμπω , ὁ δέ Ἔντιμος τοιοῦτος πολύς ποιέω καί ἐπί ὁ συγγενικός ἄριστον καλέω . ἐπί ὅς ὁ Πέρσης χαλεπός φέρω ὡς ὁ τε τιμή δημεύω καί στρατεία ἐπί ὁ Ἑλλάς πάλιν εἰμί . πέμπω δέ καί κλίνη αὐτός ἀργυρόπους καί στρωμνή καί σκηνή οὐρανοφόρος ἀνθινός καί θρόνος ἀργύρεος καί ἐπίχρυσος σκιάδειον καί φιάλη λιθοκόλλητος χρύσεος εἴκοσι , ἀργύρεος δέ μέγας ἑκατόν καί κρατήρ ἀργύρεος καί παιδίσκη ἑκατόν καί παῖς ἑκατόν χρύσεος τε ἑξακισχίλιοι χωρίς ὁ εἰς ὁ ἐπιτήδειος κατά ἡμέρα δίδωμι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.32
τράπεζαι ἐλεφαντόποδες τῶν ἐπιθημάτων ἐκ τῆς καλουμένης σφενδάμνου πεποιημένων . Κρατῖνος · γαυριῶσαι δ’ ἀναμένουσιν ὧδ’ ἐπηγλαισμέναι μείρακες φαιδραὶ τράπεζαι τρισκελεῖς σφενδάμνιναι . εἰπόντος τινὸς κυνικοῦ τρίποδα τὴν τράπεζαν δυσχεραίνει ὁ παρὰ τῷ σοφιστῇ Οὐλπιανὸς καὶ λέγει · τήμερον ἐγὼ ᾽ πράγματα ἕξω ἐξ ἀπραξίας πόθεν γὰρ τούτῳ ὁ τρίπους ; εἰ μὴ τὴν Διογένους βακτηρίαν σὺν καὶ τὼ πόδε ἀριθμῶν οὗτος τρίποδα προσηγόρευσε , πάντων τραπέζας καλούντων τὰς παραθέσεις ταύτας . ὅτι Ἡσίοδος ἐν Κήυκος γάμῳ κἂν γὰρ γραμματικῶν παῖδες ἀποξενῶσι τοῦ ποιητοῦ τὰ ἔπη ταῦτα , ἀλλ’ ἐμοὶ δοκεῖ ἀρχαῖα εἶναι—τρίποδας τὰς τραπέζας φησί . καὶ Ξενοφῶν δ’ ὁ μουσικώτατος ἐν ζ’ Ἀναβάσεως γράφει · τρίποδες εἰσηνέχθησαν πᾶσιν οὗτοι δὲ ὅσον εἴκοσι κρεῶν μεστοὶ νενεμημένων . καὶ ἐπάγει · μάλιστα δ’ αἱ τράπεζαι κατὰ τοὺς ξένους ἀεὶ ἐτίθεντο . ᾽ Ἀντιφάνης · ἐπεὶ δ’ ὁ τρίπους ἤρθη κατὰ χειρῶν τ’ εἴχομεν . Εὔβουλος · τρίποδες οὗτοι πέντε σοι καὶ πέντε β . πεντηκοστολόγος γενήσομαι . Ἐπίχαρμος · τί δὲ τόδὲ ἐστί ; β . δηλαδὴ τρίπους . α . τί μὰν ἔχει πόδας τέτορας ; οὔκ ἐστιν τρίπους , ἀλλ’ ἐστὶν οἶμαι τετράπους . β . ἐστὶ δ’ ὄνομ’ αὐτῷ τρίπους , τέτοράς γε μὰν ἔχει πόδας . α . Οἰδίπους τοίνυν ποτ’ ἦν , αἴνιγμά τοι νοεῖς . Ἀριστοφάνης · τράπεζαν ἡμῖν εἴσφερε τρεῖς πόδας ἔχουσαν , τέτταρας δὲ μὴ ᾽ χέτω . β . καὶ πόθεν ἐγὼ τρίπουν τράπεζαν λήψομαι ;
Lemmas: τράπεζα ἐλεφαντόπους ὁ ἐπίθημα ἐκ ὁ καλέω σφένδαμνος ποιέω . Κρατῖνος · γαυριάω δέ ἀναμένω ὧδε ἐπαγλαίζω μεῖραξ φαιδρός τράπεζα τρισκελής σφενδάμνινος . λέγω τις κυνικός τρίπους ὁ τράπεζα δυσχεραίνω ὁ παρά ὁ σοφιστής Οὐλπιανός καί λέγω · σήμερον ἐγώ ἒ πρᾶγμα ἔχω ἐκ ἀπραξία πόθεν γάρ οὗτος ὁ τρίπους ; εἰ μή ὁ Διογένης βακτηρία σύν καί ὁ πούς ἀριθμέω οὗτος τρίπους προσαγορεύω , πᾶς τράπεζα καλέω ὁ παράθεσις οὗτος . ὅτι Ἡσίοδος ἐν Κῆϋξ γάμος ἐάν γάρ γραμματικός παῖς ἀποξενόω ὁ ποιητής ὁ ἔπος οὗτος , ἀλλά ἐγώ δοκέω ἀρχαῖος ειναι—τριπους ὁ τράπεζα φημί . καί Ξενοφῶν δέ ὁ μουσικός ἐν ζʹ Ἀνάβασις γράφω · τρίπους εἰσφέρω πᾶς οὗτος δέ ὅσος εἴκοσι κρέας μεστός νέμω . καί ἐπάγω · μάλα δέ ὁ τράπεζα κατά ὁ ξένος ἀεί τίθημι . ἒ Ἀντιφάνης · ἐπεί δέ ὁ τρίπους ἀείρω κατά χείρ τε ἔχω . Εὔβουλος · τρίπους οὗτος πέντε σύ καί πέντε Β . πεντηκοστολόγος γίγνομαι . Ἐπίχαρμος · τίς δέ ὅδε εἰμί ; Β . δηλαδή τρίπους . α . τίς μήν ἔχω πούς τέσσαρες ; οὐ εἰμί τρίπους , ἀλλά εἰμί οἴομαι τετράπους . Β . εἰμί δέ ὄνομα αὐτός τρίπους , τέσσαρες γε μήν ἔχω πούς . α . Οἰδίπους τοίνυν ποτέ εἰμί , αἴνιγμα σύ νοέω . Ἀριστοφάνης · τράπεζα ἐγώ εἰσφέρω τρεῖς πούς ἔχω , τέσσαρες δέ μή ἒ χέω . Β . καί πόθεν ἐγώ τρίπους τράπεζα λαμβάνω ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.34
κεράσια . Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ φυτῶν ἴδιον δὲ τῇ φύσει δένδρον ὁ κέρασός ἐστι καὶ μεγέθει μέγα · καὶ γὰρ εἰς εἴκοσι καὶ τέσσαρας πήχεις αὔξεται . φύλλον δὲ ὅμοιον ἔχει τῷ τῆς μεσπίλης , σκληρὸν δὲ καὶ πλατύτερον , φλοιὸν δ’ ὅμοιον φιλύρᾳ , ἄνθος δὲ λευκόν , ἀπίῳ καὶ μεσπίλῃ ὅμοιον , ἐκ μικρῶν ἀνθῶν συγκείμενον , κηριῶδες . ὁ δὲ καρπὸς ἐρυθρός , ὅμοιος διοσπύρῳ τὸ σχῆμα , τὸ δὲ μέγεθος ἡλίκον κύαμος , πλὴν τοῦ διοσπύρου μὲν ὁ πυρὴν σκληρός , τοῦ δὲ κεράσου μαλακός . καὶ πάλιν κράταιγος · οἱ δὲ κραταίγονον καλοῦσιν . ἔχει δὲ τὸ μὲν φύλλον τεταμένον ὅμοιον μεσπίλῃ πλὴν μεῖζον ἐκείνου καὶ πλατύτερον ἢ προμηκέστερον τὸν δὲ χαραγμὸν οὐκ ἔχει ὥσπερ ἐκεῖνο . γίνεται δὲ τὸ δένδρον οὔτε μέγα λίαν οὔτε παχύ · τὸ δὲ ξύλον ποικίλον , ξανθόν , ἰσχυρόν . φλοιὸν δ’ ἔχει λεῖον ὅμοιον μεσπίλῃ · μονόριζον εἰς βάθος ὡς ἐπὶ πολύ . καρπὸν δ’ ἔχει στρογγύλον ἡλίκον ὁ κότινος · πεπαινόμενος δὲ ξανθὸς τέ ἐστι καὶ ἐπιμελαίνεται · ἔχει δὲ τὴν γεῦσιν καὶ τὸν χυλὸν μεσπίλου · διόπερ ἀγρία μεσπίλη δόξειε ἂν μᾶλλον εἶναι . ἐκ τούτων μοι δοκεῖ , φησίν , ὁ φιλόσοφος τὸ νῦν κεράσιον καλούμενον ἐμφανίζειν .
Lemmas: κεράσιον . Θεόφραστος ἐν ὁ περί φυτόν ἴδιος δέ ὁ φύσις δένδρον ὁ κέρασος εἰμί καί μέγεθος μέγας · καί γάρ εἰς εἴκοσι καί τέσσαρες πῆχυς αὐξάνω . φύλλον δέ ὅμοιος ἔχω ὁ ὁ μεσπίλη , σκληρός δέ καί πλατύς , φλοιός δέ ὅμοιος φιλύρα , ἄνθος δέ λευκός , ἄπιον καί μεσπίλη ὅμοιος , ἐκ μικρός ἄνθος σύγκειμαι , κηριώδης . ὁ δέ καρπός ἐρυθρός , ὅμοιος διόσπυρος ὁ σχῆμα , ὁ δέ μέγεθος ἡλίκος κύαμος , πλήν ὁ διόσπυρος μέν ὁ πυρή σκληρός , ὁ δέ κέρασος μαλακός . καί πάλιν κράταιγος · ὁ δέ κραταίγονος καλέω . ἔχω δέ ὁ μέν φύλλον τείνω ὅμοιος μεσπίλη πλήν μέγας ἐκεῖνος καί πλατύς ἤ προμήκης ὁ δέ χαραγμός οὐ ἔχω ὥσπερ ἐκεῖνος . γίγνομαι δέ ὁ δένδρον οὔτε μέγας λίαν οὔτε παχύς · ὁ δέ ξύλον ποικίλος , ξανθός , ἰσχυρός . φλοιός δέ ἔχω λεῖος ὅμοιος μεσπίλη · μονόριγας εἰς βάθος ὡς ἐπί πολύς . καρπός δέ ἔχω στρογγύλος ἡλίκος ὁ κότινος · πεπαίνω δέ ξανθός τε εἰμί καί ἐπιμελαίνω · ἔχω δέ ὁ γεῦσις καί ὁ χυλός μέσπιλον · διόπερ ἄγριος μεσπίλη δοκέω ἄν μάλα εἰμί . ἐκ οὗτος ἐγώ δοκέω , φημί , ὁ φιλόσοφος ὁ νῦν κεράσιον καλέω ἐμφανίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.36
συκάμινα . ὅτι πάντων ἁπλῶς οὕτω καλούντων αὐτὰ Ἀλεξανδρεῖς μόνοι μόρα ὀνομάζουσι . συκάμινα δὲ οὐ τὰ ἀπὸ τῆς Αἰγυπτίας συκῆς , ἅ τινες συκόμορα λέγουσιν . ἅπερ οἱ ἐπιχώριοι ἐπὶ βραχὺ κνίσαντες σιδηρίῳ ἐῶσιν ἐπὶ τοῦ φυτοῦ ι καὶ ὑπὸ τοῦ ἀνέμου κινούμενα ἐντὸς ἡμερῶν τριῶν οὕτω πέπονα καὶ εὐώδη γίνονται , μάλιστα δὲ ζεφύρων , πνευσάντων , καὶ ἐδώδιμα ὡς διὰ τὸ ἐν αὐτοῖς ἠρέμα ψυχρὸν καὶ τοῖς πυρεταίνουσι μετὰ ῥοδίνου ἐλαίου καταπλαττόμενα ἐπὶ τοῦ στομάχου ἐπιτίθεσθαι καὶ οὐκ ὀλίγα παρηγορεῖσθαι τοὺς νοσοῦντας . φέρει δὲ τὸν καρπὸν τοῦτον ἡ Αἰγυπτία συκάμινος ἀπὸ τοῦ ξύλου καὶ οὐκ ἀπὸ τῶν ἐπικαρπίων . μόρα δὲ τὰ συκάμινα καὶ παρ’ Αἰσχύλῳ ἐν Φρυξὶν ἐπὶ τοῦ Ἕκτορος · ἀνὴρ δ’ ἐκεῖνος ἦν πεπαίτερος μόρων . ἐν δὲ Κρήσσαις καὶ κατὰ τῆς βάτου · λευκοῖς τε γὰρ μόροισι καὶ μελαγχίμοις καὶ μιλτοπρέπτοις βρίθεται ταὐτοῦ χρόνου . Σοφοκλῆς · πρῶτον μὲν ὄψει λευκὸν ἀνθοῦντα στάχυν , ἔπειτα φοινίξαντα γογγύλον μόρον . καὶ Νίκανδρος δὲ ἐν Γεωργικοῖς ἐμφανίζει καὶ ὅτι πρότερον τῶν ἄλλων ἀκροδρύων φαίνεται μορέην τε καλεῖ τὸ δένδρον ἀεί , ὡς καὶ οἱ Ἀλεξανδρεῖς · καὶ μορέης , ἣ παισὶ πέλει μείλιγμα νέοισι , πρῶτον ἀπαγγέλλουσα βροτοῖς ἡδεῖαν ὀπώρην .
Lemmas: συκάμινον . ὅτι πᾶς ἁπλῶς οὕτως καλέω αὐτός Ἀλεξανδρεύς μόνος μόρον ὀνομάζω . συκάμινον δέ οὐ ὁ ἀπό ὁ Αἰγύπτιος συκῆ , ὅς τις συκόμορον λέγω . ὅς ὁ ἐπιχώριος ἐπί βραχύς κνίζω σιδήριον ἐάω ἐπί ὁ φυτόν ι̅ καί ὑπό ὁ ἄνεμος κινέω ἐντός ἡμέρα τρεῖς οὕτως πέπων καί εὐώδης γίγνομαι , μάλα δέ Ζέφυρος , πνέω , καί ἐδώδιμος ὡς διά ὁ ἐν αὐτός ἠρέμα ψυχρός καί ὁ πυρεταίνω μετά ῥόδινος ἔλαιον καταπλήσσω ἐπί ὁ στόμαχος ἐπιτίθημι καί οὐ ὀλίγος παρηγορέω ὁ νοσέω . φέρω δέ ὁ καρπός οὗτος ὁ Αἰγύπτιος συκάμινος ἀπό ὁ ξύλον καί οὐ ἀπό ὁ ἐπικάρπιος . μόρον δέ ὁ συκάμινον καί παρά Αἰσχύλος ἐν Φρύξ ἐπί ὁ Ἕκτωρ · ἀνήρ δέ ἐκεῖνος εἰμί πέπων μόρος . ἐν δέ Κρής καί κατά ὁ βάτος · λευκός τε γάρ μόρος καί μελάγχιμος καί μιλτόπρεπτος βρίθω αὐτός χρόνος . Σοφοκλῆς · πρῶτος μέν ὁράω λευκός ἀναθέω στάχυς , ἔπειτα φοινίσσω γογγύλος μόρος . καί Νίκανδρος δέ ἐν Γεωργικός ἐμφανίζω καί ὅτι πρότερος ὁ ἄλλος ἀκρόδρυα φαίνω μορέα τε καλέω ὁ δένδρον ἀεί , ὡς καί ὁ Ἀλεξανδρεύς · καί μορέα , ὅς παῖς πέλω μείλιγμα νέος , πρῶτος ἀπαγγέλλω βροτός ἡδύς ὀπώρα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.37
Φαινίας δ’ ὁ Ἐρέσιος ὁ Ἀριστοτέλους μαθητὴς τὸν τῆς ἀγρίας συκαμίνου καρπὸν μόρον καλεῖ , ὄντα καὶ αὐτὸν γλυκύτατον καὶ ἥδιστον ὅτε πεπανθείη . γράφει δὲ οὕτως τὸ μόρον τὸ βατῶδες , ξηρανθείσης τῆς σφαίρας τῆς συκαμινώδους , σπερματικὰς ἔχει τὰς διαγονάς , καθάπερ ὑφάλους , καὶ διαφυὰς ἔχει ψαθυρὰς καὶ εὐχύμους . Παρθένιος δὲ ἅβρυνά φησι συκάμινα , ἃ καλοῦσιν ἔνιοι μόρα · Σαλαμίνιοι δὲ τὰ αὐτὰ ταῦτα βάτια Δημήτριος δὲ ὁ Ἰξίων τὰ αὐτὰ συκάμινα καὶ μόρα οἷον αἱμόροα καὶ σύκων ἀμείνω . Δίφιλος δὲ ὁ Σίφνιος ἰατρὸς γράφει οὕτως · τὰ δὲ συκάμινα , ἃ καὶ μόρα λέγεται , εὔχυλα μέν ἐστιν , ὀλιγότροφα δὲ καὶ εὐστόμαχα καὶ εὐέκκριτα . ἰδίως δὲ τούτων τὰ ἔνωμα ἕλμινθας ἐκτινάσσει . Πύθερμος δὲ ἱστορεῖ , ὥς φησιν Ἡγήσανδρος , καθ’ αὑτὸν τὰς συκαμίνους οὐκ ἐνεγκεῖν καρπὸν ἐτῶν εἴκοσι καὶ γενέσθαι ἐπιδημίαν ποδαγρικὴν τοσαύτην ὥστε μὴ μόνον ἄνδρας τῷ πάθει ἐνσχεθῆναι , ἀλλὰ καὶ παῖδας καὶ κόρας καὶ εὐνούχους , ἔτι δὲ γυναῖκας , περιπεσεῖν δὲ οὕτω τὸ δεινὸν καὶ αἰπολίῳ ὡς τὰ δύο μέρη τῶν προβάτων ἐνσχεθῆναι τῷ αὐτῷ πάθει .
Lemmas: Φαινίας δέ ὁ Ἐρέσιος ὁ Ἀριστοτέλης μαθητής ὁ ὁ ἄγριος συκάμινος καρπός μόρος καλέω , εἰμί καί αὐτός γλυκύς καί ἡδύς ὅτε πεπαίνω . γράφω δέ οὕτως ὁ μόρος ὁ βατώδης , ξηραίνω ὁ σφαῖρα ὁ συκαμινώδης , σπερματικός ἔχω ὁ διαγονή , καθά ὕφαλος , καί διαφυή ἔχω ψαθυρός καί εὔχυμος . παρθένιος δέ ἅβρυνα φημί συκάμινον , ὅς καλέω ἔνιοι μόρον · Σαλαμίνιος δέ ὁ αὐτός οὗτος βάτιον Δημήτριος δέ ὁ Ἰξίων ὁ αὐτός συκάμινον καί μόρον οἷος αἱμόροος καί σῦκον ἀγαθός . Δίφιλος δέ ὁ Σίφνιος ἰατρός γράφω οὕτως · ὁ δέ συκάμινον , ὅς καί μόρον λέγω , εὔχυλος μέν εἰμί , ὀλιγότροφος δέ καί εὐστόμαχος καί εὐέκκριτος . ἴδιος δέ οὗτος ὁ ἔνωμος ἕλμινς ἐκτινάσσω . Πύθερμος δέ ἱστορέω , ὡς φημί Ἡγήσανδρος , κατά ἑαυτοῦ ὁ συκάμινος οὐ φέρω καρπός ἔτος εἴκοσι καί γίγνομαι ἐπιδημία ποδαγρικός τοσοῦτος ὥστε μή μόνος ἀνήρ ὁ πάθος ἐνέχω , ἀλλά καί παῖς καί κόρη καί εὐνοῦχος , ἔτι δέ γυνή , περιπίπτω δέ οὕτως ὁ δεινός καί αἰπόλιον ὡς ὁ δύο μέρος ὁ πρόβατον ἐνέχω ὁ αὐτός πάθος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.38
κάρυα . οἱ Ἀττικοὶ καὶ οἱ ἄλλοι συγγραφεῖς κοινῶς πάντα τὰ ἀκρόδρυα κάρυα λέγουσιν Ἐπίχαρμος δὲ κατ’ ἐξοχὴν ὡς ἡμεῖς · καπυρὰ τρώγων κάρυ᾽ , ἀμυγδάλας . Φιλύλλιος · ᾠά , κάρυ᾽ , ἀμυγδάλαι . Ἡρακλέων δέ φησιν ὁ Ἐφέσιος · κάρυα ἐκάλουν καὶ τὰς ἀμυγδάλας καὶ τὰ νῦν καστάνεια . τὸ δὲ δένδρον καρύα παρὰ Σοφοκλεῖ · καρύαι μελίαι τε . Εὔβουλος · φηγούς , κάρυα Καρύστια . καλεῖται δέ τινα καὶ μόστηνα κάρυα .
Lemmas: κάρυον . ὁ Ἀττικός καί ὁ ἄλλος συγγραφεύς κοινός πᾶς ὁ ἀκρόδρυα κάρυον λέγω Ἐπίχαρμος δέ κατά ἐξοχή ὡς ἐγώ · καπυρός τρώγω κάρυον , ἀμυγδάλη . Φιλύλλιος · ᾠόν , κάρυον , ἀμυγδάλη . Ἡρακλέων δέ φημί ὁ Ἐφέσιος · κάρυον καλέω καί ὁ ἀμυγδάλη καί ὁ νῦν καστάνεια . ὁ δέ δένδρον καρύα παρά Σοφοκλῆς · καρύα μελία τε . Εὔβουλος · φηγός , κάρυον Καρύστιος . καλέω δέ τις καί μόστηνος κάρυον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.39
ἀμυγδαλαῖ . ὅτι αἱ Νάξιαι ἀμυγδάλαι διὰ μνήμης ἦσαν τοῖς παλαιοῖς · καὶ γίνονται ὄντως ἐν Νάξῳ τῇ νήσῳ διάφοροι , ὡς ἐμαυτόν , φησί , πείθω . Φρύνιχος τοὺς δὲ γομφίους ἅπαντας ἐξέκοψεν , ὥστ᾽ οὐκ ἂν δυναίμην Ναξίαν ἀμυγδάλην κατᾶξαι . διάφοροι δ’ ἀμυγδάλαι γίνονται κἀν Κύπρῳ τῇ νήσῳ · παρὰ γὰρ τὰς ἀλλαχόθεν καὶ ἐπιμήκεις εἰσὶ καὶ κατὰ τὸ ἄκρον ἐπικαμπεῖς . Λάκωνας δὲ Σέλευκος ἐν Γλώσσαις φησὶ καλεῖν τὰ μαλακὰ κάρυα μυκήρους , Τηνίους δὲ τὰ γλυκέα κάρυα . Ἀμερίας δέ φησι μύκηρον τὴν ἀμυγδάλην καλεῖσθαι . ἐπακτικώτατα δὲ πρὸς πότον τὰ ἀμύγδαλα προεσθιόμενα . Εὔπολις · δίδου μασᾶσθαι Ναξίας ἀμυγδάλας οἶνόν τε πίνειν Ναξίων ἀπ’ ἀμπέλων . ἦν δέ τις ἄμπελος Ναξία καλουμένη , Πλούταρχος δὲ ὁ Χαιρωνεύς φησι παρὰ Δρούσῳ τῷ Τιβερίου Καίσαρος υἱῷ ἰατρόν τινα ὑπερβάντα πάντας ἐν τῷ πίνειν φωραθῆναι πρὸ τοῦ πότου προεσθίοντα πικρὰς ἀμυγδάλας πέντε ἢ ἕξ · ἅσπερ κωλυθεὶς προσενέγκασθαι οὐδὲ πρὸς τὸ μικρότατον ἀντέσχε τοῦ πότου , αἴτιος οὖν ἦν ἡ τῆς πικρότητος δύναμις , ξηραντικὴ καὶ δάπανος ὑγρῶν οὖσα . κληθῆναι δὲ ἀμυγδάλην φησὶν Ἡρωδιανὸς ὁ Ἀλεξανδρεὺς παρὰ τὸ ἐν τῷ μετὰ τὸ χλωρὸν ὡσπερεὶ ἀμυχὰς ἔχειν πολλάς . ὄνος βαδίζεις εἰς ἄχυρα τραγημάτων , φησί που Φιλήμων φηγοὶ Πανὸς ἄγαλμα , φησὶ Νίκανδρος ἐν β’ Γεωργικῶν . ὅτι καὶ οὐδετέρως ἀμύγδαλα λέγεται , Δίφιλος · τράγημα , μυρτίδες , πλακοῦς , ἀμύγδαλα .
Lemmas: ἀμύγδαλος . ὅτι ὁ Νάξιος ἀμυγδάλη διά μνήμη εἰμί ὁ παλαιός · καί γίγνομαι ὄντως ἐν Νάξος ὁ νῆσος διάφορος , ὡς ἐμαυτοῦ , φημί , πείθω . Φρύνιχος ὁ δέ γομφίος ἅπας ἐκκόπτω , ὥστε οὐ ἄν δύναμαι Νάξιος ἀμυγδάλη κατάγνυμι . διάφορος δέ ἀμυγδάλη γίγνομαι ἐν Κύπρος ὁ νῆσος · παρά γάρ ὁ ἀλλαχόθεν καί ἐπιμήκης εἰμί καί κατά ὁ ἄκρος ἐπικαμπής . Λάκων δέ Σέλευκος ἐν Γλῶσσα φημί καλέω ὁ μαλακός κάρυον μύκηρος , Τήνιος δέ ὁ γλυκύς κάρυον . Ἀμερίας δέ φημί μύκηρος ὁ ἀμυγδάλη καλέω . ἐπακτικός δέ πρός πότος ὁ ἀμύγδαλον προεσθίω . Εὔπολις · δίδωμι μασάομαι Νάξιος ἀμυγδάλη οἶνος τε πίνω Νάξιος ἀπό ἄμπελος . εἰμί δέ τις ἄμπελος Νάξιος καλέω , Πλούταρχος δέ ὁ Χαιρωνεύς φημί παρά Δροῦσος ὁ Τιβέριος Καῖσαρ υἱός ἰατρός τις ὑπερβαίνω πᾶς ἐν ὁ πίνω φωράω πρό ὁ πότος προεσθίω πικρός ἀμυγδάλη πέντε ἤ ἕξ · ὅς κωλύω προσφέρω οὐδέ πρός ὁ μικρός ἀντέχω ὁ πότος , αἴτιος οὖν εἰμί ὁ ὁ πικρότης δύναμις , ξηραντικός καί δάπανος ὑγρός εἰμί . καλέω δέ ἀμυγδάλη φημί Ἡρωδιανός ὁ Ἀλεξανδρεύς παρά ὁ ἐν ὁ μετά ὁ χλωρός ὡσπερεί ἀμυχή ἔχω πολύς . ὄνος βαδίζω εἰς ἄχυρον τράγημα , φημί που Φιλήμων φηγός Πάν ἄγαλμα , φημί Νίκανδρος ἐν β̅’̅ Γεωργικός . ὅτι καί οὐδέτερος ἀμύγδαλον λέγω , Δίφιλος · τράγημα , μυρτίς , πλακοῦς , ἀμύγδαλον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 2.40
ὅτι περὶ τῆς προφορᾶς τοῦ τόνου τῆς ἀμυγδάλης Πάμφιλος μὲν ἀξιοῖ ἐπὶ τοῦ καρποῦ βαρύνειν ὁμοίως τῷ ἀμυγδάλῳ · τὸ μέντοι δένδρον θέλει περισπᾶν , ἀμυγδαλῆ καὶ ῥοδῆ . καὶ Ἀρχίλοχος · ῥοδῆς τε καλὸν ἄνθος . Ἀρίσταρχος δὲ καὶ τὸν καρπὸν καὶ τὸ δένδρον ὁμοίως προφέρεται κατ’ ὀξεῖαν τάσιν . Φιλόξενος δ’ ἀμφότερον περισπᾷ . Εὔπολις · ἀπολεῖς με , ναὶ μὰ τὴν ἀμυγδαλῆν . Ἀριστοφάνης · ἄγε νυν τὰς ἀμυγδαλᾶς λαβὼν τασδὶ κάταξον τῇ κεφαλῇ σαυτοῦ λίθῳ . Φρύνιχος · ἀμυγδαλῆ τῆς βηχὸς ἀγαθὸν φάρμακον . ἄλλοι δὲ ἀμυγδαλάς , ὡς καλάς . Τρύφων δὲ ἐν Ἀττικῇ προσῳδίᾳ ἀμυγδάλην μὲν τὸν καρπὸν βαρέως , ὃν ἡμεῖς οὐδετέρως ἀμύγδαλον λέγομεν , ἀμυγδαλᾶς δὲ τὰ δένδρα , κτητικοῦ παρὰ τὸν καρπὸν ὄντος τοῦ χαρακτῆρος καὶ διὰ τοῦτο περισπωμένου . ὅτι Πάμφιλος ἐν Γλώσσαις μουκηροβαγόν φησι καλεῖσθαι τὸν καρυοκατάκτην ὑπὸ τῶν Λακώνων ἀντὶ τοῦ ἀμυγδαλοκατάκτην · μουκήρους γὰρ Λάκωνες καλοῦσι τὰ ἀμύγδαλα .
Lemmas: ὅτι περί ὁ προφορά ὁ τόνος ὁ ἀμυγδάλη Πάμφιλος μέν ἀξιόω ἐπί ὁ καρπός βαρύνω ὅμοιος ὁ ἀμύγδαλον · ὁ μέντοι δένδρον ἐθέλω περισπάω , ἀμύγδαλος καί ῥοδῆ . καί Ἀρχίλοχος · ῥοδῆ τε καλός ἄνθος . Ἀρίσταρχος δέ καί ὁ καρπός καί ὁ δένδρον ὅμοιος προφέρω κατά ὀξύς τάσις . Φιλόξενος δέ ἀμφότερος περισπάω . Εὔπολις · ἀπόλλυμι ἐγώ , ναί μά ὁ ἀμύγδαλος . Ἀριστοφάνης · ἄγε νυν ὁ ἀμύγδαλος λαμβάνω ὅδε κατάγνυμι ὁ κεφαλή σεαυτοῦ λίθος . Φρύνιχος · ἀμύγδαλος ὁ βήξ ἀγαθός φάρμακον . ἄλλος δέ ἀναυγδαλή , ὡς καλός . τρυφάω δέ ἐν Ἀττικός προσῳδία ἀμυγδάλη μέν ὁ καρπός βαρύς , ὅς ἐγώ οὐδέτερος ἀμύγδαλον λέγω , ἀμύγδαλος δέ ὁ δένδρον , κτητικός παρά ὁ καρπός εἰμί ὁ χαρακτήρ καί διά οὗτος περισπάω . ὅτι Πάμφιλος ἐν Γλῶσσα μουκηροβαγός φημί καλέω ὁ καρυοκατάκτης ὑπό ὁ Λάκων ἀντί ὁ ἀμυγδαλοκατάκτης · μούκηρος γάρ Λάκων καλέω ὁ ἀμύγδαλον .