athenaeus-soph.deipnosophistae 1.21
καὶ τῶν κρεῶν δὲ μοῖραι ἐνέμοντο · ὅθεν ἐίσας φησὶ τὰς δαῖτας ἀπὸ τῆς ἰσότητος . τὰ γὰρ δεῖπνα δαῖτας ἔλεγον ἀπὸ τοῦ δατεῖσθαι , οὐ μόνον τῶν κρεῶν διανεμομένων ἀλλὰ καὶ τοῦ οἴνου · ἤδη μὲν δαιτὸς κεκορήμεθα θυμὸν ἐίσης . καί · χαῖρ᾽ , Ἀχιλεῦ , δαιτὸς μὲν ἐίσης οὐκ ἐπιδευεῖς . ἐκ τούτων δ’ ἐπείσθη Ζηνόδοτος δαῖτα ἐίσην τὴν ἀγαθὴν λέγεσθαι . ἐπεὶ γὰρ ἡ τροφὴ τῷ ἀνθρώπῳ ἀγαθὸν ἀναγκαῖον ἦν , ἐπεκτείνας , φησίν , εἴρηκεν ἐίσην · ἐπεὶ οἱ πρῶτοι ἄνθρωποι , οἷς δὴ οὐ παρῆν ἄφθονος τροφή ἄρτι φαινομένης ἀθρόον ἐπ’ αὐτὴν ἰόντες βίᾳ ἥρπαζον καὶ ἀφῃροῦντο τοὺς ἔχοντας , καὶ μετὰ τῆς ἀκοσμίας ἐγίνοντο καὶ φόνοι . ἐξ ὧν εἰκὸς λεχθῆναι καὶ τὴν ἀτασθαλίαν , ὅτι ἐν ταῖς θαλίαις τὰ πρῶτα ἐξημάρτανον οἱ ἄνθρωποι εἰς ἀλλήλους . ὡς δὲ παρεγένετο αὐτοῖς πολλὴ ἐκ τῆς Δήμητρος διένεμον ἑκάστῳ ἴσην , καὶ οὕτως εἰς κόσμον ἦλθε τοῖς ἀνθρώποις τὰ δόρπα . διὸ ἄρτου τε ἐπίνοια πέμματός τε εἰς ἴσον διαμεμοιραμένου καὶ τοῖς διαπίνουσιν ἄλεισα καὶ γὰρ ταῦτα εἰς τὸ ἴσον χωρούντων ἐγίνετο . ὥστε ἡ τροφὴ δαὶς ἐπὶ τῷ δαίεσθαι λέγεται ὅ ἐστι διαμοιρᾶσθαι ἐπ’ ἴσης · καὶ ὁ τὰ κρέα ὀπτῶν δαιτρός , ἐπεὶ ἴσην ἑκάστῳ μοῖραν ἐδίδου . καὶ ἐπὶ μόνων ἀνθρώπων δαῖτα λέγει ὁ ποιητής , ἐπὶ δὲ θηρίων οὐκ ἔτι . ἀγνοῶν δὲ ταύτης τῆς φωνῆς τὴν δύναμιν Ζηνόδοτος ἐν τῇ κατ’ αὐτὸν ἐκδόσει γράφει · αὐτοὺς δὲ ἑλώρια τεῦχε κύνεσσιν οἰωνοῖσί τε δαῖτα , τὴν τῶν γυπῶν καὶ τῶν ἄλλων οἰωνῶν τροφὴν οὕτω καλῶν , μόνου ἀνθρώπου χωροῦντος εἰς τὸ ἴσον ἐκ τῆς πρόσθεν βίας . διὸ καὶ μόνου τούτου ἡ τροφὴ δαίς · καὶ μοῖρα τὸ ἑκάστῳ διδόμενον . οὐκ ἔφερον δὲ οἴκαδε παρ’ Ὁμήρῳ οἱ δαιτυμόνες τὰ λειπόμενα , ἀλλὰ κορεσθέντες κατέλιπον παρ᾽ οἷς ἦν ἡ δαὶς καὶ ἡ ταμία λαβοῦσα εἶχεν , ἵνα ἄν τις ἀφίκηται ξένος , ἔχοι δοῦναι αὐτῷ .
Lemmas: καί ὁ κρέας δέ μοῖρα νέμω · ὅθεν ἔισος φημί ὁ δαίς ἀπό ὁ ἰσότης . ὁ γάρ δεῖπνον δαίς λέγω ἀπό ὁ δατέομαι , οὐ μόνος ὁ κρέας διανέμω ἀλλά καί ὁ οἶνος · ἤδη μέν δαίς κορέννυμι θυμός ἔισος . καί · χαίρω , Ἀχιλλεύς , δαίς μέν ἔισος οὐ ἐπιδευής . ἐκ οὗτος δέ πείθω Ζηνόδοτος δαίς ἴσος ὁ ἀγαθός λέγω . ἐπεί γάρ ὁ τροφή ὁ ἄνθρωπος ἀγαθός ἀναγκαῖος εἰμί , ἐπεκτείνω , φημί , λέγω ἴσος · ἐπεί ὁ πρῶτος ἄνθρωπος , ὅς δή οὐ πάρειμι ἄφθονος τροφή ἄρτι φαίνω ἀθρόος ἐπί αὐτός ἔρχομαι βία ἁρπάζω καί ἀφαιρέω ὁ ἔχω , καί μετά ὁ ἀκοσμία γίγνομαι καί φόνος . ἐκ ὅς ἔοικα λέγω καί ὁ ἀτασθαλία , ὅτι ἐν ὁ θαλία ὁ πρῶτος ἐξαμαρτάνω ὁ ἄνθρωπος εἰς ἀλλήλων . ὡς δέ παραγίγνομαι αὐτός πολύς ἐκ ὁ Δημήτηρ διανέμω ἕκαστος ἴσος , καί οὕτως εἰς κόσμος ἔρχομαι ὁ ἄνθρωπος ὁ δόρπον . διό ἄρτος τε ἐπίνοια πέμμα τε εἰς ἴσος διαμοιράω καί ὁ διαπίνω ἄλεισον καί γάρ οὗτος εἰς ὁ ἴσος χωρέω γίγνομαι . ὥστε ὁ τροφή δαίς ἐπί ὁ δαίω λέγω ὅς εἰμί διαμοιράω ἐπί ἴσος · καί ὁ ὁ κρέας ὀπτάω δαιτρός , ἐπεί ἴσος ἕκαστος μοῖρα δίδωμι . καί ἐπί μόνος ἄνθρωπος δαίς λέγω ὁ ποιητής , ἐπί δέ θηρίον οὐ ἔτι . ἀγνοέω δέ οὗτος ὁ φωνή ὁ δύναμις Ζηνόδοτος ἐν ὁ κατά αὐτός ἔκδοσις γράφω · αὐτός δέ ἑλώριον τεύχω κύων οἰωνός τε δαίς , ὁ ὁ γύψ καί ὁ ἄλλος οἰωνός τροφή οὕτως καλός , μόνος ἄνθρωπος χωρέω εἰς ὁ ἴσος ἐκ ὁ πρόσθεν βία . διό καί μόνος οὗτος ὁ τροφή δαίς · καί μοῖρα ὁ ἕκαστος δίδωμι . οὐ φέρω δέ οἴκαδε παρά Ὅμηρος ὁ δαιτυμών ὁ λείπω , ἀλλά κορέννυμι καταλείπω παρά ὅς εἰμί ὁ δαίς καί ὁ ταμία λαμβάνω ἔχω , ἵνα ἄν τις ἀφικνέομαι ξένος , ἔχω δίδωμι αὐτός .