athenaeus-soph.deipnosophistae 5.18
διδάσκει δ’ ἡμᾶς Ὅμηρος ὅτι δεῖ καὶ τοὺς κεκλημένους ἐφ’ ἑστίασιν παρακαλεῖν ἀπανίστασθαι τοὺς κεκληκότας , ὁ μὲν Τηλέμαχος τὸν Μενέλαον ἀλλ’ ἄγετ’ εἰς εὐνὴν τράπεθ’ ἡμέας , ὄφρα καὶ ἤδη ὕπνῳ ὑπὸ γλυκερῷ ταρπώμεθα κοιμηθέντες . ἡ δὲ προσποιουμένη Μέντωρ εἶναι Ἀθηνᾶ πρὸς τὸν Νέστορα ἀλλ’ ἄγε τάμνετε μὲν γλώσσας , κεράσασθε δὲ οἶνον , ὄφρα Ποσειδάωνι καὶ ἄλλοις ἀθανάτοισιν σπείσαντες κοίτοιο μεδώμεθα · τοῖο γὰρ ὥρη . ἐν δὲ ταῖς τῶν θεῶν ἑορταῖς οὐδ’ ὅσιον εἶναι δοκεῖ πλείω χρόνον παραμένειν . γνωμικῶς γοῦν φησιν παρὰ τῷ Ὁμήρῳ ἡ Ἀθηνᾶ · ἤδη γὰρ φάος οἴχεθ’ ὑπὸ ζόφον , οὐδὲ ἔοικε δηθὰ θεῶν ἐν δαιτὶ θαασσέμεν , ἀλλὰ νέεσθαι . καὶ νῦν δὴ νόμος ἐκ θυσιῶν τινων πρὸ ἡλίου δύνοντος ἀπιέναι . καὶ παρ’ Αἰγυπτίοις δὲ τὸ παλαιὸν σωφρονικῶς διεξήγετο τὸ τῶν συμποσίων γένος , καθάπερ εἴρηκεν Ἀπολλώνιος ὁ περὶ τούτων γεγραφώς . καθήμενοι μὲν γὰρ ἐδείπνουν , τροφῇ τῇ λιτοτάτῃ καὶ ὑγιεινοτάτῃ χρώμενοι καὶ οἴνῳ τοσούτῳ ὅσος ἱκανὸς ἂν γένοιτο πρὸς εὐθυμίαν , ἣν ὁ Πίνδαρος αἰτεῖται παρὰ τοῦ Διός · τί ἔρδων φίλος σοί τε , καρτερόβροντα Κρονίδα , φίλος δὲ Μοίσαις εὐθυμίᾳ τε μέλων εἴην , τοῦτ’ αἴτημί σε . τὸ δὲ Πλάτωνος συμπόσιον οὐ συνέδριόν ἐστιν , οὐ βουλευτήριον , οὐ λέσχη φιλοσόφων . Σωκράτης γὰρ οὐδὲ τοῦ συμποσίου ἀποστῆναι θέλει καίτοι Ἐρυξιμάχου καὶ Φαίδρου καὶ ἄλλων τινῶν ἀποστάντων , ἀλλ’ ἐγρήγορε μετ’ Ἀγάθωνος καὶ Ἀριστοφάνους καὶ πίνει ἐξ ἀργυροῦ φρέατοσ—καλῶς γάρ τις τὰ μεγάλα ποτήρια οὕτως ὠνόμασε πίνει τ’ ἐκ τῆς φιάλης ἐπιδέξια . φησὶ δὲ καὶ μετὰ τοῦτο τοὺς μὲν δύο νυστάζειν , καταδαρθεῖν δὲ πρότερον τὸν Ἀριστοφάνη , ἤδη δὲ ἡμέρας ὑποφαινούσης τὸν Ἀγάθωνα · καὶ τὸν Σωκράτη κατακοιμήσαντα ἐκείνους ἀναστάντα ἀπιέναι εἰς τὸ Λύκειον , ἐξόν , φησὶν ὁ Ἡρόδικος , εἰς τοὺς Ὁμήρου Λαιστρυγόνας , ἔνθα κ’ ἄυπνος ἀνὴρ δοιοὺς ἐξήρατο μισθούς .
Lemmas: διδάσκω δέ ἐγώ Ὅμηρος ὅτι δέω καί ὁ καλέω ἐπί ἑστίασις παρακαλέω ἀπανίστημι ὁ καλέω , ὁ μέν Τηλέμαχος ὁ Μενέλαος ἀλλά ἄγε εἰς εὐνή τρέπω ἐγώ , ὄφρα καί ἤδη ὕπνος ὑπό γλυκύς τέρπω κοιμάω . ὁ δέ προσποιέω Μέντωρ εἰμί Ἀθήνη πρός ὁ Νέστωρ ἀλλά ἄγε τέμνω μέν γλῶσσα , κεράννυμι δέ οἶνος , ὄφρα Ποσειδῶν καί ἄλλος ἀθάνατος σπένδω κοῖτος μέδομαι · ὁ γάρ ὥρα . ἐν δέ ὁ ὁ θεός ἑορτή οὐδέ ὅσιος εἰμί δοκέω πολύς χρόνος παραμένω . γνωμικός γοῦν φημί παρά ὁ Ὅμηρος ὁ Ἀθήνη · ἤδη γάρ φάος οἴχομαι ὑπό ζόφος , οὐδέ ἔοικα δηθά θεός ἐν δαίς θαάσσω , ἀλλά νέομαι . καί νῦν δή νόμος ἐκ θυσία τις πρό ἥλιος δύω ἀπέρχομαι . καί παρά Αἰγύπτιος δέ ὁ παλαιός σωφρονικός διεξάγω ὁ ὁ συμπόσιον γένος , καθά λέγω Ἀπολλώνιος ὁ περί οὗτος γράφω . κάθημαι μέν γάρ δειπνέω , τροφή ὁ λιτός καί ὑγιεινός χράω καί οἶνος τοσοῦτος ὅσος ἱκανός ἄν γίγνομαι πρός εὐθυμία , ὅς ὁ Πίνδαρος αἰτέω παρά ὁ Ζεύς · τίς ἔρδω φίλος σύ τε , καρτερόβρων Κρονίδης , φίλος δέ Μοῦσα εὐθυμία τε μέλω εἰμί , οὗτος αἰτμ́ω σύ . ὁ δέ Πλάτων συμπόσιον οὐ συνέδριον εἰμί , οὐ βουλευτήριον , οὐ λέσχη φιλόσοφος . Σωκράτης γάρ οὐδέ ὁ συμπόσιον ἀφίστημι ἐθέλω καίτοι Ἐρυξίμαχος καί Φαῖδρας καί ἄλλος τις ἀφίστημι , ἀλλά ἐγείρω μετά Ἀγάθων καί Ἀριστοφάνης καί πίνω ἐκ ἀργύρεος φρέατοσ—καλῶς γάρ τις ὁ μέγας ποτήριον οὕτως ὀνομάζω πίνω τε ἐκ ὁ φιάλη ἐπιδέξιος . φημί δέ καί μετά οὗτος ὁ μέν δύο νυστάζω , καταδαρθάνω δέ πρότερος ὁ Ἀριστοφάνης , ἤδη δέ ἡμέρα ὑποφαίνω ὁ Ἀγάθων · καί ὁ Σωκράτης κατακοιμάω ἐκεῖνος ἀνίστημι ἀπέρχομαι εἰς ὁ Λύκειον , ἔξεστι , φημί ὁ Ἡρόδικος , εἰς ὁ Ὅμηρος Λαιστρυγών , ἔνθα ἄν ἄυπνος ἀνήρ δοιοί ἐξαίρω μισθός .