ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.54
γαλαθηνῶν δὲ χοίρων ποτὲ περιενεχθέντων καὶ περὶ τούτων ἐζήτησαν οἱ δαιταλεῖς εἰ τὸ ὄνομα εἴρηται . καί τις ἔφη · Φερεκράτης Δουλοδιδασκάλῳ · ᾽ γαλαθήν’ ἔκλεπτον οὐ τέλεα ἐν δὲ Αὐτομόλοις · οὐ γαλαθηνὸν ἄρ’ ὗν θύειν μέλλεις Ἀλκαῖος Παλαίστρᾳ · ὁδὶ γὰρ αὐτός ἐστιν εἴ τι γρύξομαι ὧν σοι λέγω πλέον τι γαλαθηνοῦ μυός . Ἡρόδοτος δ’ ἐν τῇ πρώτῃ φησὶν ὅτι ἐν Βαβυλῶνι ἐπὶ τοῦ χρυσοῦ βωμοῦ οὐκ ἔξεστι θύειν ὅτι μὴ γαλαθηνὰ μοῦνα . Ἀντιφάνης · Φιλεταίρῳ · κομψός γε μικρὸς κρωμακίσκος οὑτοσὶ γαλαθηνός . ἡνίοχος Πολυεύκτῳ · ὁ βοῦς ὁ χαλκοῦς ἦν ἂν ἑφθὸς δεκάπαλαι , ὁ δ’ ἴσως γαλαθηνὸν τέθυκε τὸν χοῖρον λαβών , καὶ Ἀνακρέων δέ φησιν οἷά τε νεβρὸν νεοθηλέα γαλαθηνόν , ὅς τ’ ἐν ὕλῃ κεροέσσης ἀπολειφθεὶς ἀπὸ μητρὸς ἐπτοήθη . Κράτης Γείτοσι · νῦν μὲν γὰρ ἡμῖν παιδικῶν ἅλις , ἅλις ὅπως περ ἀρνῶν ἐστι γαλαθηνῶν τε καὶ χοίρων . Σιμωνίδης δ’ ἐπὶ τοῦ Περσέως τὴν Δανάην ποιεῖ λέγουσαν · ὦ τέκος , οἷον ἔχω πόνον σὺ δ’ ἀωτεῖς , γαλαθηνῷ δ’ ἤτορι κνώσσεις . καὶ ἐν ἄλλοις ἐπ’ Ἀρχεμόρου εἴρηκεν · ἰοστεφάνου γλυκεῖαν ἐδάκρυσαν ψυχὰν ἀποπνέοντα γαλαθηνὸν τέκος . Κλέαρχος δ’ ἐν τοῖς περὶ βίων εἰς τοῦτό φησιν ὠμότητος Φάλαριν τὸν τύραννον ἐλάσαι ὡς γαλαθηνὰ θοινᾶσθαι βρέφη , θῆσθαι δ’ ἐστὶ τὸ θηλάζειν τὸ γάλα . Ὅμηρος · Ἕκτωρ γὰρ θνητός τε γυναῖκά τε θήσατο μαζόν , διὰ τὸ ἐντίθεσθαι τὰς θηλὰς εἰς τὰ στόματα τὰ βρέφη , καὶ ὁ τιτθὸς ἐνθένδε διὰ τὸ ἐντίθεσθαι τὰς θηλάς · νεβροὺς κοιμήσασα νεηγενέας γαλαθηνούς .
Lemmas: γαλαθηνός δέ χοῖρος ποτέ περιφέρω καί περί οὗτος ζητέω ὁ δαιταλεύς εἰ ὁ ὄνομα λέγω . καί τις φημί · Φερεκράτης Δουλοδιδάσκαλος · ἒ γαλαθηνός κλέπτω οὐ τέλειος ἐν δέ Αὐτόμολος · οὐ γαλαθηνός ἄρα ὗς θύω μέλλω Ἀλκαῖος Παλαίστρα · ὅδε γάρ αὐτός εἰμί εἰ τις γρύζω ὅς σύ λέγω πολύς τις γαλαθηνός μῦς . Ἡρόδοτος δέ ἐν ὁ πρῶτος φημί ὅτι ἐν Βαβυλών ἐπί ὁ χρυσός βωμός οὐ ἔξεστι θύω ὅτι μή γαλαθηνός μόνος . Ἀντιφάνης · Φιλέταιρος · κομψός γε μικρός κρωμακίσκος οὗτος γαλαθηνός . ἡνίοχος Πολυεύκτος · ὁ βοῦς ὁ χάλκεος εἰμί ἄν ἑφθός δεκάπαλαι , ὁ δέ ἴσως γαλαθηνός θύω ὁ χοῖρος λαμβάνω , καί Ἀνακρέων δέ φημί οἷος τε νεβρός νεοθηλής γαλαθηνός , ὅς τε ἐν ὕλη κερόεις ἀπολείπω ἀπό μήτηρ πτοέω . κρατέω Γείτων · νῦν μέν γάρ ἐγώ παιδικός ἅλις , ἅλις ὅπως περ ἀρήν εἰμί γαλαθηνός τε καί χοῖρος . Σιμωνίδης δέ ἐπί ὁ Περσεύς ὁ Δανάη ποιέω λέγω · ὦ τέκος , οἷος ἔχω πόνος σύ δέ ἀωτέω , γαλαθηνός δέ ἦτορ κνώσσω . καί ἐν ἄλλος ἐπί Ἀρχέμορος λέγω · ἰοστέφανος γλυκύς δακρύω ψυχή ἀποπνέω γαλαθηνός τέκος . Κλέαρχος δέ ἐν ὁ περί βίος εἰς οὗτος φημί ὠμότης Φάλαρις ὁ τύραννος ἐλαύνω ὡς γαλαθηνός θοινάω βρέφος , θάομαι δέ εἰμί ὁ θηλάζω ὁ γάλα . Ὅμηρος · Ἕκτωρ γάρ θνητός τε γυνή τε θάομαι μαστός , διά ὁ ἐντίθημι ὁ θηλή εἰς ὁ στόμα ὁ βρέφος , καί ὁ τιτθός ἐνθένδε διά ὁ ἐντίθημι ὁ θηλή · νεβρός κοιμάω νεηγενής γαλαθηνός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.55
περιενεχθεισῶν δέ ποτε καὶ δορκάδων ὁ Ἐλεατικὸς Παλαμήδης ὁ ὀνοματολόγος ἔφη · οὐκ ἄχαρι κρέας τὸ τῶν δορκώνων . πρὸς ὃν ὁ Μυρτίλος ἔφη · μόνως δορκάδες λέγονται , δόρκωνες δὲ οὔ . Ξενοφῶν Ἀναβάσεως πρώτῳ ἐνῆσαν δὲ καὶ ὠτίδες καὶ δορκάδες.᾽
Lemmas: περιφέρω δέ ποτέ καί δορκάς ὁ Ἐλεητικός Παλαμήδης ὁ ὀνοματολόγος φημί · οὐ ἄχαρις κρέας ὁ ὁ δόρκων . πρός ὅς ὁ Μυρτίλος φημί · μόνος δορκάς λέγω , δόρκων δέ οὐ . Ξενοφῶν Ἀνάβασις πρῶτος ἔνειμι δέ καί ὠτίς καί δορκάδες.᾽
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.56
ταώς . ὅτι σπάνιος οὗτος ὁ ὄρνις δηλοῖ Ἀντιφάνης ἐν Στρατιώτῃ ἢ Τύχωνι λέγων οὕτως · τῶν ταὧν μὲν ὡς ἅπαξ τις ζεῦγος ἤγαγεν μόνον , σπάνιον ὂν τὸ χρῆμα · πλείους δ’ εἰσὶ νῦν τῶν ὀρτύγων . καὶ Εὔβουλος ἐν Φοίνικι , καὶ γὰρ ὁ ταὼς διὰ τὸ σπάνιον θαυμάζεται . ὁ ταώς , φησὶν Ἀριστοτέλης , σχιδανόπους ἐστὶ καὶ ποιολόγος καὶ τίκτει τριέτης γενόμενος , ἐν οἷς καὶ τὴν ποικιλίαν τῶν πτερῶν λαμβάνει , ἐπῳάζει δ’ ἡμέρας πρὸς λ᾽ . τίκτει · τε ἅπαξ τοῦ ἔτους ᾠὰ δώδεκα · ταῦτα δὲ οὐκ εἰς ἅπαξ , ἀλλὰ παρ’ ἡμέρας δύο · αἱ δὲ πρωτοτόκοι ὀκτώ . τίκτει δὲ καὶ ὑπηνέμια , ὡς ἡ ἀλεκτορίς , οὐ πλείω δὲ τῶν δύο . ἐκλέπει δὲ καὶ ἐπῳάζει καθάπερ ἡ ἀλεκτορίς . Εὔπολις δ’ ἐν Ἀστρατεύτοις φησὶ περὶ αὐτοῦ οὕτως · μή ποτε θρέψω παρὰ Φερσεφόνῃ τοιόνδε ταὧν , ὃς τοὺς εὕδοντας ἐγείρει . Ἀντιφῶντι δὲ τῷ ῥήτορι λόγος μὲν γέγραπται ἔχων ἐπίγραμμα περὶ ταῶν , καὶ ἐν αὐτῷ τῷ λόγῳ οὐδεμία μνεία τοῦ ὀνόματος γίνεται , ὄρνεις δὲ ποικίλους πολλάκις ἐν αὐτῷ ὀνομάζει , φάσκων τούτους τρέφειν Δῆμον τὸν Πυριλάμπους καὶ πολλοὺς παραγίνεσθαι κατὰ πόθον τῆς τῶν ὀρνίθων θέας ἔκ τε Λακεδαίμονος καὶ Θετταλίας καὶ σπουδὴν ποιεῖσθαι τῶν ᾠῶν μεταλαβεῖν . περὶ δὲ τῆς ἰδέας αὐτῶν λέγων γράφει · εἴ τις ἐθέλοι καταβαλεῖν εἰς πόλιν τοὺς ὄρνιθας , οἰχήσονται ἀναπτόμενοι , ἐὰν δὲ τῶν πτερύγων ἀποτέμῃ , τὸ κάλλος ἀφαιρήσεται · τὰ πτερὰ γὰρ αὐτῶν τὸ κάλλος ἐστίν , ἀλλ’ οὐ τὸ σῶμα . ὅτι δὲ καὶ περισπούδαστος ἦν αὐτῶν ἡ θέα ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ πάλιν φησίν ἀλλὰ τὰς μὲν νουμηνίας ὁ βουλόμενος εἰσῄει , τὰς δ’ ἄλλας ἡμέρας εἴ τις ἔλθοι βουλόμενος θεάσασθαι , οὐκ ἔστιν ὅστις ἔτυχε , καὶ ταῦτα οὐκ ἐχθὲς οὐδὲ πρῴην , ἀλλ’ ἔτη πλέον ἢ τριάκοντά ἐστιν .
Lemmas: ταώς . ὅτι σπάνιος οὗτος ὁ ὄρνις δηλόω Ἀντιφάνης ἐν Στρατιώτης ἤ Τύχων λέγω οὕτως · ὁ ταὧν μέν ὡς ἅπαξ τις ζεῦγος ἄγω μόνος , σπάνιος εἰμί ὁ χρῆμα · πολύς δέ εἰμί νῦν ὁ ὄρτυξ . καί Εὔβουλος ἐν Φοῖνιξ , καί γάρ ὁ ταώς διά ὁ σπάνιος θαυμάζω . ὁ ταώς , φημί Ἀριστοτέλης , σχιδανόπους εἰμί καί ποιολόγος καί τίκτω τριέτης γίγνομαι , ἐν ὅς καί ὁ ποικιλία ὁ πτερόν λαμβάνω , ἐπῳάζω δέ ἡμέρα πρός λα . τίκτω · τε ἅπαξ ὁ ἔτος ᾠόν δώδεκα · οὗτος δέ οὐ εἰς ἅπαξ , ἀλλά παρά ἡμέρα δύο · ὁ δέ πρωτοτόκος ὀκτώ . τίκτω δέ καί ὑπηνέμιος , ὡς ὁ ἀλεκτορίς , οὐ πολύς δέ ὁ δύο . ἐκλέπω δέ καί ἐπῳάζω καθά ὁ ἀλεκτορίς . Εὔπολις δέ ἐν Ἀστράτευτος φημί περί αὐτός οὕτως · μή ποτέ τρέφω παρά Φερσέφασσα τοιόσδε ταὧν , ὅς ὁ εὕδω ἐγείρω . Ἀντιφών δέ ὁ ῥήτωρ λόγος μέν γράφω ἔχω ἐπίγραμμα περί ταώς , καί ἐν αὐτός ὁ λόγος οὐδείς μνεία ὁ ὄνομα γίγνομαι , ὄρνις δέ ποικίλος πολλάκις ἐν αὐτός ὀνομάζω , φάσκω οὗτος τρέφω Δῆμος ὁ Πυριλάμπης καί πολύς παραγίγνομαι κατά πόθος ὁ ὁ ὄρνις θέα ἐκ τε Λακεδαίμων καί Θεσσαλία καί σπουδή ποιέω ὁ ᾠόν μεταλαμβάνω . περί δέ ὁ ἰδέα αὐτός λέγω γράφω · εἰ τις ἐθέλω καταβάλλω εἰς πόλις ὁ ὄρνις , οἴχομαι ἀνάπτω , ἐάν δέ ὁ πτέρυξ ἀποτέμνω , ὁ κάλλος ἀφαιρέω · ὁ πτερόν γάρ αὐτός ὁ κάλλος εἰμί , ἀλλά οὐ ὁ σῶμα . ὅτι δέ καί περισπούδαστος εἰμί αὐτός ὁ θέα ἐν ὁ αὐτός λόγος πάλιν φημί ἀλλά ὁ μέν νεομηνία ὁ βούλομαι εἰσέρχομαι , ὁ δέ ἄλλος ἡμέρα εἰ τις ἔρχομαι βούλομαι θεάομαι , οὐ εἰμί ὅστις τυγχάνω , καί οὗτος οὐ χθές οὐδέ πρῴην , ἀλλά ἔτος πολύς ἤ τριάκοντα εἰμί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.57
ταὧς δὲ λέγουσιν Ἀθηναῖοι , ὥς φησι Τρύφων , τὴν τελευταίαν συλλαβὴν περισπῶντες καὶ δασύνοντες . καὶ ἀναγιγνώσκουσι μὲν οὕτως παρ’ Εὐπόλιδι ἐν Ἀστρατεύτοισ—πρόκειται δὲ τὸ μαρτύριον—καὶ ἐν Ὄρνισιν Ἀριστοφάνους · Τηρεὺς γὰρ εἶ σύ ; πότερον ὄρνις ἢ ταὧς ; καὶ πάλιν ὄρνις δῆτα . τίς ποτ’ ἐστίν ; οὐ δήπου ταὧς ; λέγουσι δὲ καὶ τὴν δοτικὴν ταωνι , ὡς ἐν τῷ αὐτῷ Ἀριστοφάνης , ἀμήχανον δὲ παρὰ Ἀττικοῖς καὶ Ἴωσιν ἐν τοῖς ὑπὲρ μίαν συλλαβὴν ὀνόμασι τὴν τελευτῶσαν ἀπὸ φωνήεντος ἀρχομένην δασύνεσθαι . πάντως γὰρ εἶναι ψιλὴν αὐτὴν παρηκολούθηκεν , οἷον νεὤς , λεὤς , Τυνδάρεὠς , Μενέλεὠς , λειπόνεὠς , εὔνεὠς , Νείλεὠς , πρᾶὀς , υἱὄς , Κεῖὀς , Χῖὀς , δῖὀς , χρεῖὀς , πλεῖὀς , λεῖὀς , λαιὄς , βαιὄς , φαιὄς , πηὄς , γόὀς , θοὄς , ῥόὀς , ζωὄς . φίλαρχος γὰρ οὖσα καὶ ἡγεμονικὴ τὴν φύσιν ἡ δασύτης τοῖς τελευταίοις μέρεσι τῶν ὀνομάτων οὐδαμῶς ἐγκαθείργνυται . ὠνόμασται δὲ ταὧς ἀπὸ τῆς τάσεως τῶν πτερῶν . Σέλευκος δ’ ἐν τῷ πέμπτῳ περὶ Ἑλληνισμοῦ · ταὧς · παραλόγως δ’ οἱ Ἀττικοὶ καὶ δασύνουσι καὶ περισπῶσι . τοῖς δὲ πρώτοις τῶν φωνηέντων κατὰ τὰς ἁπλᾶς τῶν ὀνομάτων ἐκφορὰς συνεκφέρεσθαι ἐθέλει καὶ ἐνταυθοῖ προᾴττουσα καὶ τάχιον ἐκθέουσα δι’ ἐπιπολῆς ἐστι τῶν λέξεων . τεκμαιρόμενοι οὖν Ἀθηναῖοι καὶ διὰ τῆς τάξεως τὴν ἐνοῦσαν τῇ προσῳδίᾳ φύσιν οὐκ ἐπὶ τῶν φωνηέντων αὐτὴν τιθέασιν ὥσπερ τὰς ἄλλας , πρὸ δὲ τούτων τάσσουσιν . οἶμαι δὲ καὶ διὰ τοῦ η στοιχείου τυπώσασθαι τοὺς παλαιοὺς τὴν δασεῖαν . διόπερ καὶ Ῥωμαῖοι πρὸ πάντων τῶν δασυνομένων ὀνομάτων τὸ η προγράφουσι , τὸ ἡγεμονικὸν αὐτῆς διασημαίνοντες . εἰ δὲ τοιαύτη ἡ δασύτης , μήποτ᾽ ἀλόγως κατὰ τὴν τελευτῶσαν συλλαβὴν τὸ ταὼς πρὸς τῶν Ἀττικῶν προσπνεῖται .
Lemmas: ταὧς δέ λέγω Ἀθηναῖος , ὡς φημί Τρύφων , ὁ τελευταῖος συλλαβή περισπάω καί δασύνω . καί ἀναγιγνώσκω μέν οὕτως παρά Εὔπολις ἐν αστρατευτοισ—προκειμαι δέ ὁ μαρτύριον ἐν Ὄρνις Ἀριστοφάνης · Τηρεύς γάρ εἰμί σύ ; πότερος ὄρνις ἤ ταὧς ; καί πάλιν ὄρνις δῆτα . τίς ποτέ εἰμί ; οὐ δήπου ταὧς ; λέγω δέ καί ὁ δοτικός ταων , ὡς ἐν ὁ αὐτός Ἀριστοφάνης , ἀμήχανος δέ παρά Ἀττικός καί Ἴων ἐν ὁ ὑπέρ εἷς συλλαβή ὄνομα ὁ τελευτάω ἀπό φωνήεις ἄρχω δασύνω . πάντως γάρ εἰμί ψιλός αὐτός παρακολουθέω , οἷος ναῦς , λαός , Τυνδάρεως , Μενέλαος , λειπόνεως , εὔνεως , Νειλέως , πρᾶος , υἱός , Κέως , Χῖος , δῖος , χρεῖος , πολύς , λεῖος , λαιός , βαιός , φαιός , πηός , γόος , θοός , ῥόος , ζωός . φίλαρχος γάρ εἰμί καί ἡγεμονικός ὁ φύσις ὁ δασύτης ὁ τελευταῖος μέρος ὁ ὄνομα οὐδαμῶς ἐγκατέργνυμι . ὀνομάζω δέ ταὧς ἀπό ὁ τάσις ὁ πτερόν . Σέλευκος δέ ἐν ὁ πέμπτος περί Ἑλληνισμός · ταὧς · παράλογος δέ ὁ Ἀττικός καί δασύνω καί περισπάω . ὁ δέ πρῶτος ὁ φωνήεις κατά ὁ ἁπλόος ὁ ὄνομα ἐκφορά συνεκφέρω ἐθέλω καί ἐνταυθοῖ προαίσσω καί τάχα ἐκθέω διά ἐπιπολή εἰμί ὁ λέξις . τεκμαίρομαι οὖν Ἀθηναῖος καί διά ὁ τάξις ὁ ἔνειμι ὁ προσῳδία φύσις οὐ ἐπί ὁ φωνήεις αὐτός τίθημι ὥσπερ ὁ ἄλλος , πρό δέ οὗτος τάσσω . οἴομαι δέ καί διά ὁ ὁ στοιχεῖον τυπόω ὁ παλαιός ὁ δασύς . διόπερ καί Ῥωμαῖος πρό πᾶς ὁ δασύνω ὄνομα ὁ ὁ προγράφω , ὁ ἡγεμονικός αὐτός διασημαίνω . εἰ δέ τοιοῦτος ὁ δασύτης , μήποτε ἄλογος κατά ὁ τελευτάω συλλαβή ὁ ταώς πρός ὁ Ἀττικός προσπνέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.59
ψύαι . ὁ τὴν τῶν Ἀτρειδῶν κάθοδον πεποιηκὼς ἐν τῷ τρίτῳ φησίν ἶσον δ’ Ἑρμιονεὺς ποσὶ καρπαλίμοισι μετασπὼν ψοίας ἔγχει νύξε . Σιμάριστος δ’ ἐν τρίτῳ Συνωνύμων οὕτως γράφει · ὀσφύος αἱ ἐκ πλαγίων σάρκες ἐπανεστηκυῖαι ψύαι . τὰ δ’ ἑκατέρωθεν κοιλώματα λέγουσι κύμβους ἢ γλήνας . Κλέαρχος δ’ ἐν δευτέρῳ περὶ σκελετῶν οὕτως φησί · σάρκες μυωταὶ καθ᾽ ἑκάτερον μέρος , ἃς οἱ μὲν ψύας , οἱ δὲ ἀλώπεκας , οἱ δὲ νεφρομήτρας καλοῦσι . μνημονεύει δὲ τῶν ψυῶν καὶ Ἱπποκράτης ὁ ἱερώτατος . ὠνομάσθησαν δ’ οὕτως διὰ τὸ ῥᾳδίως ἀποψᾶσθαι ἢ οἷόν τις ἐπιψαύουσα σὰρξ καὶ ἐπιπολῆς τοῖς ὀστέοις ὑπάρχουσα . μνημονεύει αὐτῶν καὶ Εὔφρων ὁ κωμικὸς ἐν Θεωροῖς · λοβὸς τίς ἐστι καὶ ψόαι καλούμεναι · ταύτας ἐπιτεμὼν πρὶν θεωρῆσαι μαθών
Lemmas: ψύα . ὁ ὁ ὁ Ἀτρείδης κάθοδος ποιέω ἐν ὁ τρίτος φημί ἴσος δέ Ἑρμιονεύς πούς καρπάλιμος μεθέπω ψόα ἔγχος νύσσω . Σιμάριστος δέ ἐν τρίτος Συνώνυμος οὕτως γράφω · ὀσφῦς ὁ ἐκ πλάγιον σάρξ ἐπανίστημι ψύα . ὁ δέ ἑκατέρωθεν κοίλωμα λέγω κύμβος ἤ γλήνη . Κλέαρχος δέ ἐν δεύτερος περί σκελετός οὕτως φημί · σάρξ μυωτός κατά ἑκάτερος μέρος , ὅς ὁ μέν ψύα , ὁ δέ ἀλώπηξ , ὁ δέ νεφρομήτρα καλέω . μνημονεύω δέ ὁ ψύα καί Ἱπποκράτης ὁ ἱερός . ὀνομάζω δέ οὕτως διά ὁ ῥᾴδιος ἀποψάω ἤ οἷος τις ἐπιψαύω σάρξ καί ἐπιπολή ὁ ὀστέον ὑπάρχω . μνημονεύω αὐτός καί Εὔφρων ὁ κωμικός ἐν Θεωρός · λοβός τις εἰμί καί ψόα καλέω · οὗτος ἐπιτέμνω πρίν θεωρέω μανθάνω
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.60
οὖθαρ . Τηλεκλείδης Στερροῖς · ὡς οὖσα θῆλυς εἰκότως οὖθαρ φορῶ . ʽ Ἡρόδοτος δ’ ἐν τῇ τετάρτῃ τῶν ἱστοριῶν φησιν σπανίως δ’ ἔστιν εὑρεῖν τὸ οὖθαρ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων λεγόμενον . ὑπογάστριον δὲ μόνον ὡς ἐπὶ τῶν ἰχθύων λέγεται . Στράττις Ἀταλάντῃ · ὑπογάστριον θύννου τι κἀκροκώλιον . Θεόπομπος Καλλαίσχρῳ · ἰχθύων δὲ δὴ ὑπογάστρι᾽ , ὦ Δάματερ . ἐν δὲ Σειρῆσιν ὑπήτρια καλεῖ τὰ ὑπογάστρια λέγων οὕτως · θύννων τε λευκῶν Σικελικῶν ὑπήτρια ·
Lemmas: οὖθαρ . Τηλεκλείδης Στερρός · ὡς εἰμί θῆλυς ἔοικα οὖθαρ φορέω . ʽ Ἡρόδοτος δέ ἐν ὁ τέταρτος ὁ ἱστορίη φημί σπάνιος δέ εἰμί εὑρίσκω ὁ οὖθαρ ἐπί ὁ ἄλλος ζῷον λέγω . ὑπογάστριον δέ μόνος ὡς ἐπί ὁ ἰχθῦς λέγω . Στράττις Ἀταλάντη · ὑπογάστριος θύννος τις ἀκροκώλιον . Θεόπομπος Κάλλαισχρος · ἰχθῦς δέ δή ὑπογάστριος , ὦ Δημήτηρ . ἐν δέ Σειρήν ὑπήτριον καλέω ὁ ὑπογάστριον λέγω οὕτως · θύννος τε λευκός Σικελικός ὑπήτριον ·
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.61
λαγὼς , περὶ τούτου ὁ μὲν ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος οὕτως φησί · τοῦ δὲ λαγὼ πολλοί τε τρόποι πολλαί τε θέμιστες σκευασίας εἰσίν . κεῖνος δ’ οὖν ἐστιν ἄριστος , ἂν πίνουσι μεταξὺ φέρῃς κρέας ὀπτὸν ἑκάστῳ , θερμόν , ἁπλῶς ἁλίπαστον , ἀφαρπάζων ὀβελίσκου μικρὸν ἐνωμότερον . μὴ λυπείτω δὲ σ’ ὁρῶντα ἰχῶρα στάζοντα κρεῶν , ἀλλ’ ἔσθιε λάβρως . αἱ δ’ ἄλλαι περίεργοι ἔμοιγ’ εἰσὶν διὰ παντὸς σκευασίαι γλοιῶν καταχύσματα καὶ κατάτυρα καὶ κατέλαια λίαν , ὥσπερ γαλεοψοποιούντων . Ναυσικράτης δ’ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Περσίδι σπανίως , φησίν , ἔστιν εὑρεῖν δασύποδα περὶ τὴν Ἀττικήν · λέγει δὲ ὧδε · ἐν τῇ γὰρ Ἀττικῇ τίς εἶδε πώποτε λέοντας ἢ τοιοῦτον ἕτερον θηρίον ; οὗ δασύποδ’ εὑρεῖν ἐστιν οὐχὶ ῥᾴδιον . Ἀλκαῖος δ’ ἐν Καλλιστοῖ καὶ ὡς πολλῶν ὄντων ἐμφανίζει διὰ τούτων κορίαννον ἵνα τί λεπτόν ; β . ἵνα τοὺς δασύποδας οὓς ἂν λάβωμεν ἁλσὶ διαπάττειν ἔχῃς .
Lemmas: λαγώς , περί οὗτος ὁ μέν ὀψοδαίδαλος Ἀρχέστρατος οὕτως φημί · ὁ δέ λαγώς πολύς τε τρόπος πολύς τε θέμις σκευασία εἰμί . ἐκεῖνος δέ οὖν εἰμί ἀγαθός , ἐάν πίνω μεταξύ φέρω κρέας ὀπτός ἕκαστος , θερμός , ἁπλῶς ἁλίπαστος , ἀφαρπάζω ὀβελίσκος μικρός ἔνωμος . μή λυπέω δέ σύ ὁράω ἰχώρ στάζω κρέας , ἀλλά ἐσθίω λάβρος . ὁ δέ ἄλλος περίεργος ἐγώ εἰμί διά πᾶς σκευασία γλοιός κατάχυσμα καί κατάτυρος καί κατέλαιος λίαν , ὥσπερ γαλεοψοποιέω . Ναυσικράτης δέ ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Περσίς σπάνιος , φημί , εἰμί εὑρίσκω δασύπους περί ὁ Ἀττική · λέγω δέ ὧδε · ἐν ὁ γάρ Ἀττική τίς ὁράω πώποτε λέων ἤ τοιοῦτος ἕτερος θηρίον ; ὅς δασύπους εὑρίσκω εἰμί οὐ ῥᾴδιος . Ἀλκαῖος δέ ἐν Καλλιστώ καί ὡς πολύς εἰμί ἐμφανίζω διά οὗτος κορίαννον ἵνα τίς λεπτός ; Β . ἵνα ὁ δασύπους ὅς ἄν λαμβάνω ἅλς διαπάσσω ἔχω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.62
Τρύφων δέ φησι · τὸν λαγὼν ἐπ’ αἰτιατικῆς ἐν Δαναίσιν Ἀριστοφάνης ὀξυτόνως καὶ μετὰ τοῦ λέγει · λύσας ἴσως ἂν τὸν λαγὼν ξυναρπάσειεν ὑμῶν . καὶ ἐν Δαιταλεῦσιν ἀπόλωλα · τίλλων τὸν λαγὼν ὀφθήσομαι . Ξενοφῶν δ’ ἐν Κυνηγετικῷ χωρὶς τοῦ ν λαγῶ καὶ περισπωμένως , ἐπεὶ τὸ καθ’ ἡμᾶς ἐστι λαγός . ὥσπερ δὲ ναὸν λεγόντων ἡμῶν ἐκεῖνοί φασιν νεὼν καὶ λαὸν λεών , οὕτω λαγὸν ὀνομαζόντων ἐκεῖνοι λαγὼν ἐροῦσι . τῇ δὲ τὸν λαγὸν ἑνικῇ αἰτιατικῇ ἀκόλουθός ἐστιν ἡ παρὰ Σοφοκλεῖ ἐν Ἀμύκῳ σατυρικῷ πληθυντικὴ ὀνομαστική · γέρανοι , χελῶναι , γλαῦκες , ἰκτῖνοι , λαγοί . τῇ δὲ λαγὼν ἡ διὰ τοῦ ω παραπλησίως προσαγορευομένη λαγῲ παρ’ Εὐπόλιδι ἐν Κόλαξιν ᾽ ἵνα πάρα μὲν βατίδες καὶ λαγῲ καὶ γυναῖκες εἱλίποδες εἰσὶν δ’ οἳ καὶ ταῦτ’ ἀλόγως κατὰ τὴν τελευτῶσαν συλλαβὴν περισπωμένως προφέρονται , δεῖ δὲ ὀξυτονεῖν τὴν λέξιν , ἐπειδὴ τὰ εἰς ος λήγοντα τῶν ὀνομάτων ὁμότονά ἐστι , κἂν μεταληφθῇ εἰς τὸ ω παρ’ Ἀττικοῖς · ναὸς νεώς , κάλος κάλως . οὕτως δ’ ἐχρήσατο τῷ ὀνόματι καὶ Ἐπίχαρμος καὶ Ἡρόδοτος καὶ ὁ τοὺς Εἵλωτας ποιήσας . εἶτά ἐστι τὸ μὲν Ἰακὸν λαγός · λαγὸν ταράξας πῖθι τὸν θαλάσσιον , τὸ δὲ λαγὼς Ἀττικόν . λέγουσι δὲ καὶ Ἀττικοὶ λαγός , ὡς Σοφοκλῆς · γέρανοι , κορῶναι , γλαῦκες , ἰκτῖνοι , λαγοί . τὸ μέντοι ἢ πτῶκα λαγωὸν ᾽ εἰ μέν ἐστιν Ἰωνικόν , πλεονάζει τὸ ω , εἰ δ’ Ἀττικόν , τὸ ο . λαγῷα δὲ λέγεται κρέα .
Lemmas: τρυφάω δέ φημί · ὁ λαγώς ἐπί αἰτιατικός ἐν Δαναίδες Ἀριστοφάνης ὀξύτονος καί μετά ὁ λέγω · λύω ἴσως ἄν ὁ λαγώς συναρπάζω σύ . καί ἐν Δαιταλεύς ἀπόλλυμι · τίλλω ὁ λαγώς ὁράω . Ξενοφῶν δέ ἐν Κυνηγετικός χωρίς ὁ ν̅ λαγώς καί περισπωμένως , ἐπεί ὁ κατά ἐγώ εἰμί λαγώς . ὥσπερ δέ ναός λέγω ἐγώ ἐκεῖνος φημί ναός καί λαός λαός , οὕτως λαγώς ὀνομάζω ἐκεῖνος λαγώς λέγω . ὁ δέ ὁ λαγώς ἑνικός αἰτιατικός ἀκόλουθος εἰμί ὁ παρά Σοφοκλῆς ἐν Ἄμυκος σατυρικός πληθυντικός ὀνομαστικός · γέρανος , χελώνη , γλαύξ , ἰκτῖνος , λαγώς . ὁ δέ λαγών ὁ διά ὁ ω̅ παραπλήσιος προσαγορεύω λαγώς παρά Εὔπολις ἐν Κόλαξ ἒ ἵνα πάρειμι μέν βατίς καί λαγώς καί γυνή εἰλίπους εἰμί δέ ὅς καί οὗτος ἄλογος κατά ὁ τελευτάω συλλαβή περισπωμένως προφέρω , δέω δέ ὀξυτονέω ὁ λέξις , ἐπειδή ὁ εἰς οσ̅ λήγω ὁ ὄνομα ὁμότονος εἰμί , ἐάν μεταλαμβάνω εἰς ὁ ω̅ παρά Ἀττικός · ναός ναῦς , κάλως κάλως . οὕτως δέ χράω ὁ ὄνομα καί Ἐπίχαρμος καί Ἡρόδοτος καί ὁ ὁ Εἵλως ποιέω . εἶτα εἰμί ὁ μέν Ἰακός λαγώς · λαγώς ταράσσω πίνω ὁ θαλάσσιος , ὁ δέ λαγώς Ἀττικός . λέγω δέ καί Ἀττικός λαγώς , ὡς Σοφοκλῆς · γέρανος , κορώνη , γλαύξ , ἰκτῖνος , λαγώς . ὁ μέντοι ἤ πτώξ λαγώς ἒ εἰ μέν εἰμί Ἰωνικός , πλεονάζω ὁ ω̅ , εἰ δέ Ἀττικός , ὁ ο̅ . λαγῷος δέ λέγω κρέας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.65
ἵν’ οὖν μὴ καὶ σὺ ζητῶν τὸν σύαγρον ἀφαυανθῇς , μάθε ὅτι Ἀντιφάνης μὲν ἐν Ἁρπαζομένῃ οὕτως ὠνόμασε · λαβὼν ἐπανάξω σύαγρον εἰς τὴν οἰκίαν τῆς νυκτὸς αὐτῆς καὶ λέοντα καὶ λύκον . Διονύσιος δὲ ὁ τύραννος ἐν τῷ Ἀδώνιδι · νυμφῶν ὑπὸ σπήλυγγα τόνδ’ αὐτόστεγον σύαγρον ἐκβόλειον εὔθηρον κυσίν , ὁπλάς τ’ ἀπαρχὰς ἀκροθινιάζομαι . Λυγκεὺς δ’ ὁ Σάμιος ἐν τῇ πρὸς Ἀπολλόδωρον ἐπιστολῇ γράφει οὕτως · ἵνα τὰ μὲν αἴγεια τοῖς παισί , τὰ δὲ συάγρεια μετὰ τῶν φίλων αὐτὸς ἔχῃς.᾽ καὶ Ἱππόλοχος δὲ ὁ Μακεδών , οὗ ἐμνημονεύσαμεν ἐν τοῖς πρὸ τούτων , ἐν τῇ πρὸς τὸν προειρημένον Λυγκέα ἐπιστολῇ ἐμνήσθη συάγρων πολλῶν . ἐπεὶ δὲ σὺ καὶ τὸ προβληθέν σοι ἀποπροσπεποίησαι περὶ τῆς χρόας τοῦ Καλυδωνίου συός , εἴ τις αὐτὸν ἱστορεῖ λευκὸν τὴν χρόαν γεγονότα , ἐροῦμεν ἡμεῖς τὸν εἰπόντα · τὸ δὲ μαρτύριον ἀνίχνευσον σύ . πάλαι γὰρ τυγχάνω ἀνεγνωκὼς τοὺς Κλεομένους τοῦ Ῥηγίνου διθυράμβους , ὧν ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Μελεάγρῳ τοῦτο ἱστόρηται . οὐκ ἀγνοῶ δ’ ὅτι οἱ περὶ τὴν Σικελίαν κατοικοῦντες ἀσχέδωρον καλοῦσι τὸν σύαγρον . Αἰσχύλος γοῦν ἐν Φορκίσι παρεικάζων τὸν Περσέα τῷ ἀγρίῳ τούτῳ συί φησιν ἔδυ δ’ ἐς ἄντρον ἀσχέδωρος ὥς . καὶ Σκίρας εἷς δ’ ἐστὶν οὗτος τῆς Ἰταλικῆς καλουμένης κωμῳδίας ποιητής , γένος Ταραντῖνος ἐν Μελεάγρῳ φησὶν ἔνθ’ οὔτε ποιμὴν ἀξιοῖ νέμειν βοτὰ οὔτε ἀσχέδωρος νεμόμενος καπρώζεται . ὅτι δὲ Αἰσχύλος διατρίψας ἐν Σικελίᾳ πολλαῖς κέχρηται φωναῖς Σικελικαῖς οὐδὲν θαυμαστόν .
Lemmas: ἵνα οὖν μή καί σύ ζητέω ὁ σύαγρος ἀπαυαίνω , μανθάνω ὅτι Ἀντιφάνης μέν ἐν Ἁρπαζομένη οὕτως ὀνομάζω · λαμβάνω ἐπανάγω σύαγρος εἰς ὁ οἰκία ὁ νύξ αὐτός καί λέων καί λύκος . Διονύσιος δέ ὁ τύραννος ἐν ὁ Ἄδωνις · νύμφη ὑπό σπήλυγξ ὅδε αὐτόστεγος σύαγρος ἐκβόλειον εὔθηρος κύων , ὁπλή τε ἀπαρχή ἀκροθινιάζομαι . Λυγκεύς δέ ὁ Σάμιος ἐν ὁ πρός Ἀπολλόδωρος ἐπιστολή γράφω οὕτως · ἵνα ὁ μέν αἴγειος ὁ παῖς , ὁ δέ συάγρειος μετά ὁ φίλος αὐτός ἔχω καί Ἱππόλοχος δέ ὁ Μακεδών , ὅς μνημονεύω ἐν ὁ πρό οὗτος , ἐν ὁ πρός ὁ προλέγω Λυγκεύς ἐπιστολή μιμνῄσκω σύαγρος πολύς . ἐπεί δέ σύ καί ὁ προβάλλω σύ ἀποπροσποιέω περί ὁ χροιά ὁ Καλυδώνιος ὗς , εἰ τις αὐτός ἱστορέω λευκός ὁ χροιά γίγνομαι , λέγω ἐγώ ὁ λέγω · ὁ δέ μαρτύριον ἀνιχνεύω σύ . πάλαι γάρ τυγχάνω ἀναγιγνώσκω ὁ Κλεομένης ὁ Ῥήγιον διθύραμβος , ὅς ἐν ὁ ἐπιγράφω Μελέαγρος οὗτος ἱστορέω . οὐ ἀγνοέω δέ ὅτι ὁ περί ὁ Σικελία κατοικέω ἀσχέδωρος καλέω ὁ σύαγρος . Αἰσχύλος γοῦν ἐν Φορκίδες παρεικάζω ὁ Περσεύς ὁ ἄγριος οὗτος ὗς φημί δύω δέ εἰς ἄντρον ἀσχέδωρος ὡς . καί Σκίρας εἷς δέ εἰμί οὗτος ὁ Ἰταλικός καλέω κωμῳδία ποιητής , γένος Ταραντῖνος ἐν Μελέαγρος φημί ἔνθα οὔτε ποιμήν ἀξιόω νέμω βοτόν οὔτε ἀσχέδωρος νέμω καπρώζω . ὅτι δέ Αἰσχύλος διατρίβω ἐν Σικελία πολύς χράω φωνή Σικελικός οὐδείς θαυμαστός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.66
περιεφέροντο καὶ ἔριφοι πολλάκις ποικίλως ἐσκευασμένοι · ἄλλοι δὲ καὶ πολύ τοῦ ὀποῦ ἔχοντες , οἵτινες οὐ τὴν τυχοῦσαν ἡδονὴν παρεῖχον ἡμῖν . καὶ γὰρ τὸ τοῦ αἰγὸς κρέας τροφιμώτατὸν ἐστι . Κλειτόμαχος γοῦν ὁ Καρχηδόνιος οὐδενὸς δεύτερος τῶν ἀπὸ τῆς νέας Ἀκαδημείας κατὰ τὴν θεωρίαν ὢν Θηβαῖόν τινα ἀθλητὴν ὑπερβαλεῖν ἰσχύι φησὶ τοὺς καθ᾽ ἑαυτὸν κρέασιν αἰγείοις χρώμενον . εὔτονοι γὰρ καὶ γλίσχροι οἱ χυμοὶ καὶ πολὺν χρόνον ὑπομένειν ἐν τοῖς ὄγκοις δυνάμενοι , ἐσκώπτετο δὲ ὁ ἀθλητὴς διὰ τὴν ἀπὸ τῶν ἱδρώτων δυσωδίαν . τὰ δ’ ὕεια καὶ ἄρνεια κρέα ἀδιαπόνητα ταῖς ἕξεσιν ὑπάρχοντα ῥᾷστα φθείρεται διὰ τὴν πιμελήν . τὰ δὲ παρὰ τοῖς κωμῳδιοποιοῖς λεγόμενα δεῖπνα ἡδίστην ἀκοὴν παρέχει τοῖς ὠσὶ μᾶλλον ἢ τῇ φάρυγγι , ὥσπερ τὰ παρὰ Ἀντιφάνει μὲν ἐν Ἀκεστρίᾳ · κρέας δὲ τίνος ἥδιστ’ ἂν ἐσθίοις φησίν ; β . τίνος ; εἰς εὐτέλειαν . τῶν προβάτων μὲν οἷς ἔνι μήτ’ ἔρια μήτε τυρός , ἀρνός , φίλτατε . τῶν δ’ αἰγιδίων κατὰ ταὔθ’ ἃ μὴ τυρὸν ποιεῖ , ἐρίφου . διὰ τὴν ἐπικαρπίαν γὰρ τῶν ἁδρῶν ταῦτ’ ἐσθίων τὰ φαῦλ’ ἀνέχομαι . ἐν δὲ Κύκλωπί φησι · τῶν χερσαίων δ’ ὑμῖν ἥξει παρ’ ἐμοῦ ταυτί βοῦς ἀγελαῖος , τράγος ὑλιβάτης , αἲξ οὐρανία , κριὸς τομίας , κάπρος ἐκτομίας , ὗς οὐ τομίας δέλφαξ , δασύπους , ἔριφοι , τυρὸς χλωρός , τυρὸς ξηρός , τυρὸς κοπτός , τυρὸς ξυστός , τυρὸς τμητός , τυρὸς πηκτός .
Lemmas: περιφέρω καί ἔριφος πολλάκις ποικίλος σκευάζω · ἄλλος δέ καί πολύς ὁ ὀπός ἔχω , ὅστις οὐ ὁ τυγχάνω ἡδονή παρέχω ἐγώ . καί γάρ ὁ ὁ αἴξ κρέας τρόφιμος εἰμί . Κλειτόμαχος γοῦν ὁ Καρχηδόνιος οὐδείς δεύτερος ὁ ἀπό ὁ νέος Ἀκαδήμεια κατά ὁ θεωρία εἰμί Θηβαῖος τις ἀθλητής ὑπερβάλλω ἰσχύς φημί ὁ κατά ἑαυτοῦ κρέας αἴγειος χράω . εὔτονος γάρ καί γλίσχρος ὁ χυμός καί πολύς χρόνος ὑπομένω ἐν ὁ ὄγκος δύναμαι , σκώπτω δέ ὁ ἀθλητής διά ὁ ἀπό ὁ ἱδρώς δυσωδία . ὁ δέ ὕειος καί ἄρνειος κρέας ἀδιαπόνητος ὁ ἕξις ὑπάρχω ῥᾴδιος φθείρω διά ὁ πιμελή . ὁ δέ παρά ὁ κωμῳδιοποιός λέγω δεῖπνον ἡδύς ἀκοή παρέχω ὁ οὖς μάλα ἤ ὁ φάρυγξ , ὥσπερ ὁ παρά Ἀντιφάνης μέν ἐν Ἀκέστρια · κρέας δέ τίς ἡδύς ἄν ἐσθίω φημί ; Β . τίς ; εἰς εὐτέλεια . ὁ πρόβατον μέν ὅς ἔνειμι μήτε ἔριον μήτε τυρός , ἀρήν , φίλος . ὁ δέ αἰγίδιον κατά αὐτός ὅς μή τυρός ποιέω , ἔριφος . διά ὁ ἐπικαρπία γάρ ὁ ἁδρός οὗτος ἐσθίω ὁ φαῦλος ἀνέχω . ἐν δέ Κύκλωψ φημί · ὁ χερσαῖος δέ σύ ἥκω παρά ἐγώ οὗτος βοῦς ἀγελαῖος , τράγος ὑλιβάτης , αἴξ οὐράνιος , κριός τομίας , κάπρος ἐκτομίας , ὗς οὐ τομίας δέλφαξ , δασύπους , ἔριφος , τυρός χλωρός , τυρός ξηρός , τυρός κοπτός , τυρός ξυστός , τυρός τμητός , τυρός πηκτός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.70
πρὸς ταῦτα Αἰμιλιανὸς ἔφη · βέλτιστε , πολλοῖς πολλὰ περὶ μαγειρικῆς εἰρημέν’ ἐστὶ κατὰ τοὺς Ἡγησίππου Ἀδελφούς · σὺ οὖν ἢ δρῶν τι φαίνου καινὸν ʽ παρὰ τοὺς ἔμπροσθεν’ ἢ μὴ κόπτ’ ἐμέ , καὶ δεῖξον ὃ φέρεις καὶ λέγε τί ἐστι . καὶ ὅς · β . καταφρονεῖς ὅτι μάγειρός εἰμι ἴσως ὅσον ἀπὸ ταύτης τῆς τέχνης εἴργασμ’ ἐγώ , κατά , τὸν κωμικὸν Δημήτριον , ὃς ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἀρεοπαγίτῃ ταῦτ’ εἴρηκεν ὅσον δ’ ἀπὸ ταύτης τῆς τέχνης εἴργασμ’ ἐγώ , οὐδεὶς ὑποκριτής ἐσθ’ ὅλως εἰργασμένος . καπνιζομένη τυραννὶς αὕτη ᾽σθ’ ἡ τέχνη , ἀβυρτακοποιὸς παρὰ Σέλευκον ἐγενόμην , παρ’ Ἀγαθοκλεῖ δὲ πρῶτος εἰσήνεγκ’ ἐγὼ τῷ Σικελιώτῃ τὴν τυραννικὴν φακῆν . τὸ μέγιστον οὐκ εἴρηκα Λαχάρους τινός , ὅτ’ ἦν ὁ λιμός , ἑστιῶντος τοὺς φίλους , ἀνάληψιν ἐποίησ’ εἰσενέγκας κάππαριν . α . γυμνὴν Ἀθηνᾶν τότ’ ἐποίησε Λαχάρης οὐδὲν ἐνοχλοῦσαν σὲ δ’ ἐνοχλοῦντα νῦν ἐγώ , ὁ Αἰμιλιανὸς ἔφη , εἰ μὴ δείξεις ὅ τι φέρεις . καὶ ὃς μόλις ἔφη · ῥοδωνιὰν καλῶ μὲν τὴν λοπάδα ταύτην ἐγώ ἐσκεύασται δ’ οὕτως , ἵνα καὶ ἥδυσμα στεφανωτικὸν μὴ μόνον ἐπὶ τῆς κεφαλῆς λαβὼν σχῇς , ἀλλὰ καὶ ἔνδον σεαυτοῦ καὶ πανδαισίᾳ τὸ σωμάτιον πᾶν ἑστιάσῃς , ῥόδα τὰ εὐοσμότατα ἐν ἴγδει τρίψας ἐπέβαλον ἐγκεφάλους ὀρνίθων τε καὶ χοίρων ἑφθοὺς σφόδρα ἐξινιασθέντας καὶ τῶν ᾠῶν τὰ χρυσᾶ , μεθ’ ἃ ἔλαιον , γάρον , πέπερι , οἶνον . καὶ ταῦτα διατρίψας ἐπιμελῶς ἐνέβαλον εἰς λοπάδα καινήν , ἁπαλὸν καὶ συνεχὲς διδοὺς τὸ πῦρ . καὶ ἅμα λέγων ἀναπετάσας τὴν λοπάδα τοσαύτην εὐωδίαν παρέσχε τῷ συμποσίῳ , ὡς ἀληθῶς τινα τῶν παρόντων εἰπεῖν τοῦ καὶ κινυμένοιο Διὸς ποτὶ χαλκοβατὲς δῶ ἔμπης ἐς γαῖάν τε καὶ οὐρανὸν ἵκετ’ αὐτμή . τοσαύτη διεχύθη ἀπὸ τῶν ῥόδων εὐωδία .
Lemmas: πρός οὗτος Αἰμιλιανός φημί · ἀγαθός , πολύς πολύς περί μαγειρικός λέγω εἰμί κατά ὁ Ἡγήσιππος Ἀδελφός · σύ οὖν ἤ δράω τις φαίνω καινός ʽ παρά ὁ ἔμπροσθεν ἤ μή κόπτω ἐγώ , καί δείκνυμι ὅς φέρω καί λέγω τίς εἰμί . καί ὅς · Β . καταφρονέω ὅτι μάγειρος εἰμί ἴσως ὅσος ἀπό οὗτος ὁ τέχνη ἐργάζομαι ἐγώ , κατά , ὁ κωμικός Δημήτριος , ὅς ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἀρεοπαγίτης οὗτος λέγω ὅσος δέ ἀπό οὗτος ὁ τέχνη ἐργάζομαι ἐγώ , οὐδείς ὑποκριτής εἰμί ὅλος ἐργάζομαι . καπνίζω τυραννίς οὗτος εἰμί ὁ τέχνη , ἀβυρτακοποιός παρά Σέλευκος γίγνομαι , παρά Ἀγαθοκλῆς δέ πρῶτος εἰσφέρω ἐγώ ὁ Σικελιώτης ὁ τυραννικός φακῆ . ὁ μέγας οὐ λέγω Λαχάρας τις , ὅτε εἰμί ὁ λιμός , ἑστιάω ὁ φίλος , ἀνάληψις ποιέω εἰσφέρω κάππαρις . α . γυμνός Ἀθήνη τότε ποιέω Λαχάρας οὐδείς ἐνοχλέω σύ δέ ἐνοχλέω νῦν ἐγώ , ὁ Αἰμιλιανός φημί , εἰ μή δείκνυμι ὅς τις φέρω . καί ὅς μόλις φημί · ῥοδωνιά καλέω μέν ὁ λοπάς οὗτος ἐγώ σκευάζω δέ οὕτως , ἵνα καί ἥδυσμα στεφανωτικός μή μόνος ἐπί ὁ κεφαλή λαμβάνω ἔχω , ἀλλά καί ἔνδον σεαυτοῦ καί πανδαισία ὁ σωμάτιον πᾶς ἑστιάω , ῥόδον ὁ εὔοσμος ἐν ἴγδις τρίβω ἐπιβάλλω ἐγκέφαλος ὄρνις τε καί χοῖρος ἑφθός σφόδρα ἐξινιάζω καί ὁ ᾠόν ὁ χρύσεος , μετά ὅς ἔλαιον , γάρον , πέπερι , οἶνος . καί οὗτος διατρίβω ἐπιμελής ἐμβάλλω εἰς λοπάς καινός , ἁπαλός καί συνεχής δίδωμι ὁ πῦρ . καί ἅμα λέγω ἀναπετάννυμι ὁ λοπάς τοσοῦτος εὐωδία παρέχω ὁ συμπόσιον , ὡς ἀληθής τις ὁ πάρειμι λέγω ὁ καί κίνυμαι Ζεύς πρός χαλκοβατής δῶμα ἔμπας εἰς γῆ τε καί οὐρανός ἱκνέομαι ἀϋτμή . τοσοῦτος διαχέω ἀπό ὁ ῥόδον εὐωδία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.71
μετὰ ταῦτα περιενεχθεισῶν ὀρνίθων τε ὀπτῶν φακῆς τε καὶ πισῶν αὐταῖς χύτραις , ἔτι δὲ τῶν τοιούτων περὶ ὧν Φαινίας ὁ Ἐρέσιος ἐν τοῖς περὶ φυτῶν τάδε γράφει · πᾶσα γὰρ χεδροπώδης ἥμερος φύσις ἐνσπέρματος ἣ μὲν ἑψήσεως ἕνεκα σπείρεται , οἷον ὁ κύαμος , πισός · ἐτνηρὸν γὰρ ἐκ τούτων ἕψημα γίνεται · τὰ δὲ πάλιν αὖθις λεκιθώδη , καθάπερ ἄρακος · τὸ δὲ φακῆς , οἷον ἀφάκη , φακός · τὸ δὲ χόρτου ἕνεκα τῶν τετραπόδων ζῴων , οἷον ὄροβος μὲν ἀροτήρων βοῶν , ἀφάκη δὲ προβάτων . πισοῦ δὲ τοῦ ὀσπρίου μνημονεύει καὶ Εὔπολις ἐν Χρυσῷ γένει . Ἡλιόδωρος δ’ ὁ περιηγητὴς ἐν αʹ περὶ ἀκροπόλεως τῆς τῶν πυρῶν , φησίν , ἑψήσεως ἐπινοηθείσης οἱ μὲν παλαιοὶ πύανον , οἱ δὲ νῦν ὁλόπυρον προσαγορεύουσιν . τοιούτων ἔτι πολλῶν λεγομένων ὁ Δημόκριτος ἔφη · ἀλλὰ κἂν τῆς φακῆς ἐάσατε ἡμᾶς μεταλαβεῖν ἢ αὐτῆς γε τῆς χύτρας , μὴ καὶ λίθοις τις ὑμῶν βεβλήσεται , κατὰ τὸν Θάσιον Ἡγήμονα , καὶ ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη · τίς δ’ αὕτη ἡ λιθίνη βαλλητύς ; Ἐλευσῖνι γὰρ τῇ ἐμῇ οἶδά τινα πανήγυριν ἀγομένην καὶ καλουμένην Βαλλητὺν περὶ ἧς οὐκ ἄν τι εἴποιμι μὴ παρ’ ἑκάστου μισθὸν λαβών . ἀλλ’ ἔγωγε , φησὶν ὁ Δημόκριτος , οὐκ ὢν λαβάργυρος ὡρολογητὴσς κατὰ τὸν Τίμωνος Πρόδικον λέξω τὰ περὶ τοῦ Ἡγήμονος .
Lemmas: μετά οὗτος περιφέρω ὄρνις τε ὀπτός φακῆ τε καί πίσα αὐτός χύτρα , ἔτι δέ ὁ τοιοῦτος περί ὅς Φαινίας ὁ Ἐρέσιος ἐν ὁ περί φυτόν ὅδε γράφω · πᾶς γάρ χεδροπώδης ἥμερος φύσις ἐνσπέρματος ὁ μέν ἕψησις ἕνεκα σπείρω , οἷος ὁ κύαμος , πισός · ἐτνηρός γάρ ἐκ οὗτος ἕψημα γίγνομαι · ὁ δέ πάλιν αὖθις λεκιθώδης , καθά ἄρακος · ὁ δέ φακῆ , οἷος ἀφάκη , φακός · ὁ δέ χόρτος ἕνεκα ὁ τετράπους ζῷον , οἷος ὄροβος μέν ἀροτήρ βοῦς , ἀφάκη δέ πρόβατον . πισόν δέ ὁ ὄσπριον μνημονεύω καί Εὔπολις ἐν Χρυσός γένος . Ἡλιόδωρος δέ ὁ περιηγητής ἐν αʹ περί ἀκρόπολις ὁ ὁ πυρός , φημί , ἕψησις ἐπινοέω ὁ μέν παλαιός πύανος , ὁ δέ νῦν ὁλόπυρος προσαγορεύω . τοιοῦτος ἔτι πολύς λέγω ὁ Δημόκριτος φημί · ἀλλά ἐάν ὁ φακῆ ἐάω ἐγώ μεταλαμβάνω ἤ αὐτός γε ὁ χύτρα , μή καί λίθος τις σύ βάλλω , κατά ὁ Θάσιος Ἡγήμων , καί ὁ Οὐλπιανός φημί · τίς δέ οὗτος ὁ λίθινος βαλλητύς ; Ἐλευσίς γάρ ὁ ἐμός οἶδα τις πανήγυρις ἄγω καί καλέω Βαλλητύς περί ὅς οὐ ἄν τις λέγω μή παρά ἕκαστος μισθός λαμβάνω . ἀλλά ἐγώ , φημί ὁ Δημόκριτος , οὐ εἰμί λαβάργυρος ὡρολογητής κατά ὁ Τίμων Πρόδικος λέγω ὁ περί ὁ Ἡγήμων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.73
. ᾽ αὕτη παρ’ ἡμῶν , Οὐλπιανέ , ἡ βαλλητύς . σὺ δ’ ὅταν βουληθῇς ἐρεῖς περὶ τῆς Ἐλευσῖνι . καὶ ὁ Οὐλπιανός · ἀλλά με ἀνέμνησας , καλὲ Δημόκριτε , μνησθεὶς χύτρας ποθοῦντα μαθεῖν πολλάκις τίς ἡ Τηλεμάχου καλουμένη χύτρα καὶ τίς ὁ Τηλέμαχος . καὶ ὁ Δημόκριτος ἔφη ; Τιμοκλῆς ὁ τῆς κωμῳδίας ποιητὴς ἦν δὲ καὶ τραγῳδίας ἐν μὲν δράματι Λήθῃ φησί · μετὰ τοῦτον αὐτῷ Τηλέμαχος συνετύγχανε . καὶ τοῦτον ἀσπασάμενος ἡδέως πάνυ ἔπειτα ᾽χρῆσόν μοι σύ , φησί , τὰς χύτρας ἐν αἷσιν ἕψεις τοὺς κυάμους καὶ ταῦτά γε ἔφη τε καὶ παριόντα Φείδιππον πάλιν τὸν Χαιρεφίλου πόρρωθεν ἀπιδὼν τὸν παχὺν ἐπόππυσ᾽ , εἶτ’ ἐκέλευσε πέμπειν σαργάνας . ὅτι δὲ καὶ τῶν δήμων Ἀχαρνεὺς ὁ Τηλέμαχος ὁ αὐτὸς ποιητής φησιν ἐν Διονύσῳ οὕτως · ὁ δ’ Ἀχαρνικὸς Τηλέμαχος ἔτι δημηγορεῖ . οὗτος δ’ ἔοικε τοῖς νεωνήτοις Σύροις . β . πῶς ἢ τί πράττων ; βούλομαι γὰρ εἰδέναι . α . θάργηλον ἀγκάλῃ κυάμων χύτραν φέρει . ἐν δ’ Ἰκαρίοις σατύροις φησίν · ὥστ’ ἔχειν οὐδὲν παρ’ ἡμῖν . νυκτερεύσας δ’ ἀθλίως πρῶτα μὲν σκληρῶς καθεῦδον , εἶτα Θούδιππος βδέων παντελῶς ἔπνιξεν ἡμᾶς , εἶθ’ ὁ λιμὸς ἥπτετο . εἶτ’ ἐφερόμην πρὸς Δίωνα τὸν διάπυρον · ἀλλὰ γὰρ οὐδ’ ἐκεῖνος οὐδὲν εἶχε . πρὸς δὲ τὸν χρηστὸν δραμὼν Τηλέμαχον Ἀχαρνέα σωρόν τε κυάμων καταλαβὼν ἁρπάσας τούτων ἐνέτραγον . ὁ δ’ ὄνος ἡμᾶς ὡς ὁρᾷ , ὡσπερεὶ ὁ Κηφισόδωρος περὶ τὸ βῆμ᾽ , ἐπέρδετο . ἐκ τούτων δῆλόν ἐστιν ὅτι Τηλέμαχος κυάμων χύτρας ἀεὶ σιτούμενος ἦγε Πυανέψια πορδὴν ἑορτήν .
Lemmas: . ᾽ οὗτος παρά ἐγώ , Οὐλπιανός , ὁ βαλλητύς . σύ δέ ὅταν βούλομαι λέγω περί ὁ Ἐλευσίς . καί ὁ Οὐλπιανός · ἀλλά ἐγώ ἀναμιμνῄσκω , καλός Δημόκριτος , μιμνῄσκω χύτρα ποθέω μανθάνω πολλάκις τίς ὁ Τηλέμαχος καλέω χύτρα καί τίς ὁ Τηλέμαχος . καί ὁ Δημόκριτος φημί ; Τιμοκλῆς ὁ ὁ κωμῳδία ποιητής εἰμί δέ καί τραγῳδία ἐν μέν δρᾶμα Λήθη φημί · μετά οὗτος αὐτός Τηλέμαχος συντυγχάνω . καί οὗτος ἀσπάζομαι ἡδύς πάνυ ἔπειτα ’χράω ἐγώ σύ , φημί , ὁ χύτρα ἐν ὅς ἕψω ὁ κύαμος καί οὗτος γε φημί τε καί παρέρχομαι Φείδιππος πάλιν ὁ Χαιρέφιλος πρόσωθεν ἀφοράω ὁ παχύς ποππύζω , εἶτα κελεύω πέμπω σαργάνη . ὅτι δέ καί ὁ δῆμος Ἀχαρνεύς ὁ Τηλέμαχος ὁ αὐτός ποιητής φημί ἐν Διόνυσος οὕτως · ὁ δέ Ἀχαρνικός Τηλέμαχος ἔτι δημηγορέω . οὗτος δέ ἔοικα ὁ νεώνητος Σύρος . Β . πῶς ἤ τίς πράσσω ; βούλομαι γάρ οἶδα . α . θάργηλος ἀγκάλη κύαμος χύτρα φέρω . ἐν δέ Ἰκάριος Σάτυρος φημί · ὥστε ἔχω οὐδείς παρά ἐγώ . νυκτερεύω δέ ἄθλιος πρῶτος μέν σκληρός καθεύδω , εἶτα Θούδιππος βδέω παντελής πνίγω ἐγώ , εἶτα ὁ λιμός ἅπτω . εἶτα φέρω πρός Δίων ὁ διάπυρος · ἀλλά γάρ οὐδέ ἐκεῖνος οὐδείς ἔχω . πρός δέ ὁ χρηστός τρέχω Τηλέμαχος Ἀχαρνεύς σωρός τε κύαμος καταλαμβάνω ἁρπάζω οὗτος ἐντράγω . ὁ δέ ὄνος ἐγώ ὡς ὁράω , ὡσπερεί ὁ Κηφισόδωρος περί ὁ βῆμα , πέρδομαι . ἐκ οὗτος δῆλος εἰμί ὅτι Τηλέμαχος κύαμος χύτρα ἀεί σιτέω ἄγω Πυανέψια πορδή ἑορτή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.74
ἔτνους δὲ κυαμίνου μνημονεύει Ἡνίοχος ὁ κωμικὸς ἐν Τροχίλῳ λέγων οὕτως · πρὸς ἐμαυτὸν ἐνθυμούμενος , νὴ τοὺς θεούς , ὅσῳ διαφέρει σῦκα καρδάμων , σὺ δὲ Παύσωνι φὴς τὸ δεῖνα προσλελαληκέναι ; β . καὶ πρᾶγμά γ’ ἠρώτα με δυστράπελον πάνυ , ἔχον δὲ πολλὰς φροντίδων διεξόδους . α . λέγ’ αὐτό · καὶ γὰρ οὐκ ἀγέλοιὸν ἐστ’ ἴσως . β . ἔτνος κυάμινον διότι τὴν μὲν γαστέρα φυσᾷ , τὸ δὲ πῦρ οὔ . α . χάριεν οἷς γινώσκεται τὸ πρᾶγμα τοῦ Παύσωνος . ὡς δ’ ἀεί ποτε περί τοὺς κυάμους ἔσθ’ οὗτος ὁ σοφιστὴς γέλως . τοιούτων οὖν
Lemmas: ἔτνος δέ κυάμινος μνημονεύω Ἡνίοχος ὁ κωμικός ἐν Τροχίλος λέγω οὕτως · πρός ἐμαυτοῦ ἐνθυμέομαι , νή ὁ θεός , ὅσος διαφέρω σῦκον κάρδαμον , σύ δέ Παύσων φημί ὁ δεῖνα προσλαλέω ; Β . καί πρᾶγμα γε ἐρωτάω ἐγώ δυστράπελος πάνυ , ἔχω δέ πολύς φροντίς διέξοδος . α . λέγω αὐτός · καί γάρ οὐ ἀγέλοιος εἰμί ἴσως . Β . ἔτνος κυάμινος διότι ὁ μέν γαστήρ φυσάω , ὁ δέ πῦρ οὐ . α . χαρίεις ὅς γιγνώσκω ὁ πρᾶγμα ὁ Παύσων . ὡς δέ ἀεί ποτέ περί ὁ κύαμος εἰμί οὗτος ὁ σοφιστής γέλως . τοιοῦτος οὖν
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.75
πολλάκις λεγομένων ὕδωρ ἐφέρετο κατὰ χειρῶν . καὶ πάλιν ὁ Οὐλπιανὸς ἐζήτει εἰ τὸ χέρνιβον εἴρηται , καθάπερ ἡμεῖς λέγομεν ἐν τῇ συνηθείᾳ . καί τις αὐτῷ ἀπήντησεν λέγων τὸ ἐν Ἰλιάδι · ἦ ῥα καὶ ἀμφίπολον ταμίην ὤτρυν’ ὁ γεραιὸς χερσὶν ὕδωρ ἐπιχεῦαι ἀκήρατον ἡ δὲ παρέστη χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοὸν θ’ ἅμα χερσὶν ἔχουσα . Ἀττικοὶ δὲ χερνίβιον λέγουσιν , ὡς Λυσίας ἐν τῷ κατὰ Ἀλκιβιάδου λέγων οὕτως · τοῖς χρυσοῖς χερνιβίοις καὶ θυμιατηρίοις . χειρόνιπτρον δ’ Εὔπολις ἐν Δήμοις · κἄν τις τύχῃ πρῶτος δραμὼν εἴληφε χειρόνιπτρον ἀνὴρ δ’ ὅταν τις ἀγαθὸς ᾖ καὶ χρήσιμος πολίτης νικᾷ τε πάντας χρηστὸς ὤν , οὐκ ἔστι χειρόνιπτρον . Ἐπίχαρμος δ’ ἐν Θεαροῖς εἴρηκε χειρόνιβα διὰ τούτων κιθάρα , τρίποδες , ἅρματα , τράπεζαι χαλκίαι , χειρόνιβα , λοιβάσια , λέβητες χαλκίοι . ἡ πλείων δὲ χρῆσις κατὰ χειρὸς ὕδωρ εἴωθε λέγειν , ὡς Εὔπολις ἐν Χρυσῷ γένει καὶ Ἀμειψίας Σφενδόνῃ Ἀλκαῖός τε ἐν Ἱερῷ γάμῳ . πλεῖστον δ’ ἐστὶ τοῦτο . Φιλύλλιος δὲ ἐν Αὔγῃ κατὰ χειρῶν εἴρηκεν οὕτως · ι καὶ δὴ δεδειπνήκασιν αἱ γυναῖκες · ἀλλ’ ἀφαιρεῖν ὥρα ᾽ στὶν ἤδη τὰς τραπέζας , εἶτα παρακορῆσαι , ἔπειτα κατὰ χειρῶν ἑκάστῃ καὶ μύρον τι δοῦναι . Μένανδρος Ὑδρίᾳ · οἱ δὲ κατὰ χειρῶν λαβόντες περιμένουσι , φίλτατε .
Lemmas: πολλάκις λέγω ὕδωρ φέρω κατά χείρ . καί πάλιν ὁ Οὐλπιανός ζητέω εἰ ὁ χέρνιβον λέγω , καθά ἐγώ λέγω ἐν ὁ συνήθεια . καί τις αὐτός ἀπαντάω λέγω ὁ ἐν Ἰλιάς · ἠμί ἄρα καί ἀμφίπολος ταμία ὀτρύνω ὁ γεραιός χείρ ὕδωρ ἐπιχέω ἀκήρατος ὁ δέ παρίστημι χέρνιβον ἀμφίπολος πρόχοος τε ἅμα χείρ ἔχω . Ἀττικός δέ χερνίβιον λέγω , ὡς Λυσίας ἐν ὁ κατά Ἀλκιβιάδης λέγω οὕτως · ὁ χρύσεος χερνίβιον καί θυμιατήριον . χειρόνιπτρον δέ Εὔπολις ἐν Δῆμος · ἐάν τις τυγχάνω πρῶτος τρέχω λαμβάνω χειρόνιπτρον ἀνήρ δέ ὅταν τις ἀγαθός εἰμί καί χρήσιμος πολίτης νικάω τε πᾶς χρηστός εἰμί , οὐ εἰμί χειρόνιπτρον . Ἐπίχαρμος δέ ἐν Θεαρός λέγω χειρόνιβον διά οὗτος κιθάρα , τρίπους , ἅρμα , τράπεζα χαλκίς , χειρόνιβον , λοιβάσιον , λέβης χάλκεος . ὁ πολύς δέ χρῆσις κατά χείρ ὕδωρ εἴωθα λέγω , ὡς Εὔπολις ἐν Χρυσός γένος καί Ἀμειψίας Σφενδόνης Ἀλκαῖος τε ἐν Ἱερόν γάμος . πολύς δέ εἰμί οὗτος . Φιλύλλιος δέ ἐν Αὔγη κατά χείρ λέγω οὕτως · ι̅ καί δή δειπνέω ὁ γυνή · ἀλλά ἀφαιρέω ὥρα ἒ στίνω ἤδη ὁ τράπεζα , εἶτα παρακορέω , ἔπειτα κατά χείρ ἕκαστος καί μύρον τις δίδωμι . Μένανδρος Ὑδρία · ὁ δέ κατά χείρ λαμβάνω περιμένω , φίλος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.76
Ἀριστοφάνης δὲ ὁ γραμματικὸς ἐν τοῖς πρὸς τοὺς Καλλιμάχου πίνακας χλευάζει τοὺς οὐκ εἰδότας τὴν διαφορὰν τοῦ τε κατὰ χειρὸς καὶ τοῦ ἀπονίψασθαι . παρὰ γὰρ τοῖς παλαιοῖς τὸ μὲν πρὸ ἀρίστου καὶ δείπνου λέγεσθαι κατὰ χειρός , τὸ δὲ μετὰ ταῦτα ἀπονίψασθαι . ἔοικε δ’ ὁ γραμματικὸς τοῦτο πεφυλαχέναι παρά τοῖς Ἀττικοῖς , ἐπεί τοι Ὅμηρός πῃ μέν φησι · νίψασθαι · παρὰ δὲ ξεστὴν ἐτάνυσσε τράπεζαν . πῂ δέ · τοῖσι δὲ κήρυκες μὲν ὕδωρ ἐπὶ χεῖρας ἔχευαν , σῖτον δὲ δμωαὶ παρενήνεον ἐν κανέοισι . καὶ Σώφρων ἐν γυναικείοις · τάλαινα Κοικόα , κατὰ χειρὸς δοῦσα ἀπόδος πόχ’ ἁμῖν τὰν τράπεζαν . παρὰ μέντοι τοῖς τραγικοῖς καὶ τοῖς κωμικοῖς παροξυτόνως ἀνέγνωσται χερνίβα · παρ’ Εὐριπίδῃ ἐν Ἡρακλεῖ · εἰς χερνίβ’ ὡς βάψειεν Ἀλκμήνης γόνος . ἀλλὰ καὶ παρ’ Εὐπόλιδι ἐν Αἰξὶν αὐτοῦ τὴν χερνίβα παύσεις . ἐστὶ δὲ ὕδωρ εἰς ὃ ἀπέβαπτον δαλὸν ἐκ τοῦ βωμοῦ λαμβάνοντες ἐφ’ οὗ τὴν θυσίαν ἐπετέλουν καὶ τούτῳ περιρραίνοντες τοὺς παρόντας ἥγνιζον . χρὴ μέντοι προπαροξυτόνως προφέρεσθαι . τὰ γὰρ τοιάδε ῥηματικὰ σύνθετα εἰς ψ λήγοντα γεγονότα παρὰ τὸν παρακείμενον τὴν παραλήγουσαν τοῦ παρακειμένου φυλάσσουσιν , ἄν τε ἔχῃ τοῦτον διὰ τῶν δύο μμ λεγόμενον , βαρύνεται , λέλειμμαι αἰγίλιψ , τέτριμμαι οἰκότριψ , κέκλεμμαι βοίκλεψ , παρὰ Σοφοκλεῖ Ἑρμῆς , βέβλεμμαι κατῶβλεψ , παρὰ Ἀρχελάῳ τῷ Χερρονησίτῃ ἐν τοῖς Ἰδιοφυέσιν · ἐν δὲ ταῖς πλαγίοις τὰ τοιαῦτα ἐπὶ τῆς αὐτῆς συλλαβῆς φυλάττειν τὴν τάσιν . Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Ἥρωσι χερνίβιον εἴρηκεν .
Lemmas: Ἀριστοφάνης δέ ὁ γραμματικός ἐν ὁ πρός ὁ Καλλίμαχος πίναξ χλευάζω ὁ οὐ οἶδα ὁ διαφορά ὁ τε κατά χείρ καί ὁ ἀπονίζω . παρά γάρ ὁ παλαιός ὁ μέν πρό ἀγαθός καί δεῖπνον λέγω κατά χείρ , ὁ δέ μετά οὗτος ἀπονίζω . ἔοικα δέ ὁ γραμματικός οὗτος φυλάσσω παρά ὁ Ἀττικός , ἐπεί τοι Ὅμηρος πη μέν φημί · νίζω · παρά δέ ξεστός τανύω τράπεζα . πη δέ · ὁ δέ κῆρυξ μέν ὕδωρ ἐπί χείρ χέω , σῖτος δέ δμωή παρανηνέω ἐν κάνεον . καί Σώφρων ἐν γυναικεῖος · τάλας Κοικόα , κατά χείρ δίδωμι ἀποδίδωμι πότε ἐγώ ὁ τράπεζα . παρά μέντοι ὁ τραγικός καί ὁ κωμικός παροξύτονος ἀναγιγνώσκω χερνίβη · παρά Εὐριπίδης ἐν Ἡρακλῆς · εἰς ἐχερνίβ ὡς βάπτω Ἀλκμήνη γόνος . ἀλλά καί παρά Εὔπολις ἐν Αἴξ αὐτοῦ ὁ χερνίβη παύω . εἰμί δέ ὕδωρ εἰς ὅς ἀποβάπτω δαλός ἐκ ὁ βωμός λαμβάνω ἐπί ὅς ὁ θυσία ἐπιτελέω καί οὗτος περιρραίνω ὁ πάρειμι ἁγνίζω . χρή μέντοι προπαροξύτονος προφέρω . ὁ γάρ τοιόσδε ῥηματικός σύνθετος εἰς ψ̅ λήγω γίγνομαι παρά ὁ παρακείμενος ὁ παραλήγω ὁ παρακείμενος φυλάσσω , ἐάν τε ἔχω οὗτος διά ὁ δύο μμ̅ λέγω , βαρύνω , λείπω αἰγίλιψ , τρίβω οἰκότριψ , κλέπτω βοίκλεψ , παρά Σοφοκλῆς Ἑρμῆς , βιβλεμ́ͅσκω κατῶβλεψ , παρά Ἀρχέλαος ὁ Χερσονησίτης ἐν ὁ Ἰδιοφυής · ἐν δέ ὁ πλάγιος ὁ τοιοῦτος ἐπί ὁ αὐτός συλλαβή φυλάσσω ὁ τάσις . Ἀριστοφάνης δέ ἐν Ἥρων χερνίβιον λέγω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.77
ἐχρῶντο δ’ εἰς τὰς χεῖρας ἀποπλύνοντες αὐτὰς καὶ σμήματι ἀπορύψεως χάριν , ὡς παρίστησιν Ἀντιφάνης ἐν Κωρύκῳ · ἐν ὅσῳ δ’ ἀκροῶμαί σου κέλευσὸν μοί τινα φέρειν ἀπονίψασθαι . β . δότω τις δεῦρ’ ὕδωρ καὶ σμῆμα . ἔτι δὲ καὶ εὐώδεσι τὰς χεῖρας κατεχρίοντο τὰς ἀπομαγδαλίας ἀτιμάσαντες , ἃς Λακεδαιμόνιοι ἐκάλουν κυνάδας , ὥς φησι Πολέμων ἐν τῇ περὶ ὀνομάτων ἀδόξων ἐπιστολῇ . περὶ δὲ τοῦ εὐώδεσι χρίεσθαι τὰς χεῖρας Ἐπιγένης ἢ ι Ἀντιφάνης φησὶν ἐν Ἀργυρίου ἀφανισμῷ οὕτως · τότε περιπατήσεις κἀπονίψει κατὰ τρόπον τὰς χεῖρας εὐώδη λαβὼν γῆν . καὶ Φιλόξενος δ’ ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Δείπνῳ φησίν ἔπειτα δὲ παῖδες νίπτρ’ ἔδοσαν κατὰ χειρῶν , σμήμασιν ἰρινομείκτοις χλιεροθαλπὲς ὕδωρ ἐπεγχέοντες τόσσον ὅσον τις ἔχρῃζ᾽ , ἐκτρίμματά τε λαμπρὰ σινδονυφῆ , δίδοσαν δὲ χρίματὰ τ’ ἀμβροσίοδμα καὶ στεφάνους ἰοθαλέας . δρόμων δ’ ἐν Ψαλτρίᾳ · ἐπεὶ δὲ θᾶττον ἦμεν ἠριστηκότες , ὁ παῖς περιεῖλε τὰς τραπέζας , νίμματα ἐπέχει τις , ἀπενιζόμεθα , τοὺς στεφάνους πάλιν τοὺς ἑσπερίνους λαβόντες ἐστεφανούμεθα .
Lemmas: χράω δέ εἰς ὁ χείρ ἀποπλύνω αὐτός καί σμῆμα ἀπόρυψις χάριν , ὡς παρίστημι Ἀντιφάνης ἐν Κώρυκος · ἐν ὅσος δέ ἀκροάομαι σύ κελεύω ἐγώ τις φέρω ἀπονίζω . Β . δίδωμι τις δεῦρο ὕδωρ καί σμῆμα . ἔτι δέ καί εὐώδης ὁ χείρ καταχρίω ὁ ἀπομαγδαλία ἀτιμάζω , ὅς Λακεδαιμόνιος καλέω κυνάς , ὡς φημί Πολέμων ἐν ὁ περί ὄνομα ἄδοξος ἐπιστολή . περί δέ ὁ εὐώδης χρίω ὁ χείρ Ἐπιγένης ἤ ι̅ Ἀντιφάνης φημί ἐν Ἀργύριος ἀφανισμός οὕτως · τότε περιπατέω ἀπονίζω κατά τρόπος ὁ χείρ εὐώδης λαμβάνω γῆ . καί Φιλόξενος δέ ἐν ὁ ἐπιγράφω Δεῖπνος φημί ἔπειτα δέ παῖς νίπτρον δίδωμι κατά χείρ , σμῆμα ἰρινομακίς χλιεροθαλπής ὕδωρ ἐπεγχέω τόσος ὅσος τις χρῄζω , ἔκτριμμα τε λαμπρός σινδονυφής , δίδωμι δέ χρῖμα τε ἀμβροσίοδμος καί στέφανος ἰοθαλής . δρόμος δέ ἐν Ψάλτρια · ἐπεί δέ ταχύς εἰμί ἀριστάω , ὁ παῖς περιαιρέω ὁ τράπεζα , νίμμα ἐπέχω τις , ἀπονίζω , ὁ στέφανος πάλιν ὁ ἑσπερινός λαμβάνω στεφανόω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.78
ἐκάλουν δ’ ἀπόνιπτρον τὸ ἀπόνιμμα τῶν χειρῶν καὶ τῶν ποδῶν . Ἀριστοφάνης · ὥσπερ ἀπόνιπτρον ἐκχέοντες ἑσπέρας . ἴσως δὲ καὶ τὴν λεκάνην οὕτως ἔλεγον , ἐν ᾧ τρόπῳ καὶ χειρόνιπτρον . ἰδίως δὲ καλεῖται παρ’ Ἀθηναίοις ἀπόνιμμα ἐπὶ τῶν εἰς τιμὴν τοῖς νεκροῖς γινομένων καὶ ἐπὶ τῶν τοὺς ἐναγεῖς καθαιρόντων , ὡς καὶ Ἀντικλείδης ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἐξηγητικῷ . προθεὶς γὰρ περὶ ἐναγισμῶν γράφει τάδε · ὄρυξαι βόθυνον πρὸς ἑσπέραν τοῦ σήματος , ἔπειτα στὰς παρὰ τὸν βόθυνον πρὸς ἑσπέραν βλέπε , ὕδωρ κατάχεε λέγων τάδε · ὑμῖν ἀπόνιμμα οἷς χρὴ καὶ οἷς θέμις , ἔπειτα αὖθις μύρον κατάχεε . παρέθετο ταῦτα καὶ Δωρόθεος , φάσκων καὶ ἐν τοῖς τῶν Εὐπατριδῶν πατρίοις τάδε γεγράφθαι περὶ τῆς τῶν ἱκετῶν καθάρσεως ἔπειτα ἀπονιψάμενος αὐτὸς καὶ οἱ ἄλλοι οἱ σπλαγχνεύοντες ὕδωρ λαβὼν κάθαιρε , ἀπόνιζε τὸ αἷμα τοῦ καθαιρομένου καὶ μετὰ ταῦτα τὸ ἀπόνιμμα ἀνακινήσας εἰς ταὐτὸ ἔγχεε .
Lemmas: καλέω δέ ἀπόνιπτρον ὁ ἀπόνιμμα ὁ χείρ καί ὁ πούς . Ἀριστοφάνης · ὥσπερ ἀπόνιπτρον ἐκχέω ἑσπέρα . ἴσως δέ καί ὁ λεκάνη οὕτως λέγω , ἐν ὅς τρόπος καί χειρόνιπτρον . ἴδιος δέ καλέω παρά Ἀθηναῖος ἀπόνιμμα ἐπί ὁ εἰς τιμή ὁ νεκρός γίγνομαι καί ἐπί ὁ ὁ ἐναγής καθαίρω , ὡς καί Ἀντικλείδης ἐν ὁ ἐπιγράφω Ἐξηγητικός . προτίθημι γάρ περί ἐναγισμός γράφω ὅδε · ὀρύσσω βόθυνος πρός ἑσπέρα ὁ σῆμα , ἔπειτα ἵστημι παρά ὁ βόθυνος πρός ἑσπέρα βλέπω , ὕδωρ καταχέω λέγω ὅδε · σύ ἀπόνιμμα ὅς χρή καί ὅς θέμις , ἔπειτα αὖθις μύρον καταχέω . παρατίθημι οὗτος καί Δωρόθεος , φάσκω καί ἐν ὁ ὁ Εὐπατρίδης πάτριος ὅδε γράφω περί ὁ ὁ ἱκέτης κάθαρσις ἔπειτα ἀπονίζω αὐτός καί ὁ ἄλλος ὁ σπλαγχνεύω ὕδωρ λαμβάνω καθαίρω , ἀπονίζω ὁ αἷμα ὁ καθαίρω καί μετά οὗτος ὁ ἀπόνιμμα ἀνακινέω εἰς αὐτός ἐγχέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.80
τὸν δὲ τῷ χερνίβῳ ῥάναντα παῖδα διδόντα κατὰ χειρὸς Ἡρακλεῖ ὕδωρ , ὃν ἀπέκτεινεν ὁ ʽ Ἡρακλῆς κονδύλῳ , Ἑλλάνικος ἐν μὲν ταῖς ἱστορίαις Ἀρχίαν φησὶ καλεῖσθαι · δι’ ὃν καὶ ἐξεχώρησε Καλυδῶνος , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ τῆς Φορωνίδος Χερίαν αὐτὸν ὀνομάζει . Ἡρόδωρος δ’ ἐν ἑπτακαιδεκάτῃ τοῦ καθ’ Ἡρακλέα λόγου Εὔνομον . καὶ Κύαθον δὲ τὸν Πύλητος μὲν υἱόν , ἀδελφὸν δὲ Ἀντιμάχου ἀπέκτεινεν ἄκων ʽ Ἡρακλῆς οἰνοχοοῦντα αὐτῷ , ὡς Νίκανδρος ἱστορεῖ ἐν δευτέρῳ Οἰταικῶν , ᾧ καὶ ἀνεῖσθαί φησι τέμενος ὑπὸ τοῦ ʽ Ἡρακλέους ἐν Προσχίῳ , ὃ μέχρι νῦν προσαγορεύεσθαι Οἰνοχόου . ἡμεῖς δ’ ἐνταῦθα καταπαύσαντες τὸν λόγον ἀρχὴν ποιησόμεθα τῶν ἑξῆς ἀπὸ τῆς τοῦ Ἡρακλέους ἀδηφαγίας .
Lemmas: ὁ δέ ὁ χέρνιβον ῥαίνω παῖς δίδωμι κατά χείρ Ἡρακλῆς ὕδωρ , ὅς ἀποκτείνω ὁ ʽ Ἡρακλῆς κόνδυλος , Ἑλλάνικος ἐν μέν ὁ ἱστορία Ἀρχίας φημί καλέω · διά ὅς καί ἐκχωρέω Καλυδών , ἐν δέ ὁ δεύτερος ὁ Φορωνίς Χερίας αὐτός ὀνομάζω . Ἡρόδωρος δέ ἐν ἑπτακαιδέκατος ὁ κατά Ἡρακλῆς λόγος Εὔνομος . καί Κύαθος δέ ὁ Πύλης μέν υἱός , ἀδελφός δέ Ἀντίμαχος ἀποκτείνω ἄκων ʽ Ἡρακλῆς οἰνοχοέω αὐτός , ὡς Νίκανδρος ἱστορέω ἐν δεύτερος Οἰταικός , ὅς καί ἀνέω φημί τέμενος ὑπό ὁ ʽ Ἡρακλῆς ἐν Πρόσχιον , ὅς μέχρι νῦν προσαγορεύω Οἰνόχοος . ἐγώ δέ ἐνταῦθα καταπαύω ὁ λόγος ἀρχή ποιέω ὁ ἑξῆς ἀπό ὁ ὁ Ἡρακλῆς ἀδηφαγία .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.1
αλλ’ ὠσπερ δείπνου γλαφυροὺ ποικίλην εὐωχίαν τὸν ποιητὴν δεῖ παρεχειν τοῖς θεαταῖς ταν σοφόν , ἵν’ ἀπίῃ τις τοῦτο λαβὼν καὶ φαγὼν , καὶ προσπιὼν ᾧ χαίρει , καὶ σκευασία μὴ μί’ ᾖ τῆς μουσικῆς , Ἀστυδάμας ὁ τραγικὸς ἐν Ἡρακλεῖ σατυρικῷ , ἑταῖρε , φησί , Τιμόκρατες . φέρε εἴπωμεν ἐνταῦθα τοῖς προειρημένοις τὰ ἀκόλουθα ὅτι ἦν καὶ ὁ Ἡρακλῆς ἀδηφάγος , ἀποφαίνονται δὲ τοῦτο σχεδὸν πάντες ποιηταὶ καὶ συγγραφεῖς . Ἐπίχαρμος μὲν ἐν Βουσίριδι λέγων πρῶτον · μὲν αἴ κ’ ἔσθοντ’ ἴδοις νιν ἀποθάνοις . βρέμει μὲν ὁ φάρυγξ ἔνδοθ᾽ , ἀραβεῖ δ’ ἁ γνάθος , ψοφεῖ δ᾽ · ὁ γομφίος , τέτριγε δ’ ὁ κυνόδων , σίζει δὲ ταῖς ῥίνεσσι , κινεῖ δ’ οὔατα . Ἴων δ’ ἐν Ὀμφάλῃ ἐμφανίσας αὐτοῦ τὴν ἀδηφαγίαν ἐπιφέρει · ὑπὸ δὲ τῆς βουλιμίας κατέπινε καὶ τὰ κᾶλα καὶ τοὺς ἄνθρακας . παρὰ Πινδάρου δὲ τοῦτ’ εἴληφεν εἰπόντος · δοιὰ βοῶν θερμὰ πρὸς ἀνθρακιὰν στέψεν , πυρὶ δ’ ἐκκαπύοντα σώματα · καὶ τότ’ ἐγὼ σαρκῶν τ’ ἐνοπὰν ἴδον ἠδ’ ὀστέων στεναγμὸν βαρὺν ἦν διακρῖναι ἰδόντα παῦρος ἐν καιρῷ χρόνος . τοιοῦτον οὖν αὐτὸν ὑποστησάμενοι ταῖς ἀδηφαγίαις καὶ τῶν ὀρνέων ἀποδεδώκασιν αὐτῷ τὸν λάρον τὸν προσαγορευόμενον βουφάγον .
Lemmas: αλλ’ ὠσπερ δεῖπνον γλαφυρούς ποικίλος εὐωχία ὁ ποιητής δέω παρεχω ὁ θεατής ταν σοφός , ἵνα ἀπέρχομαι τις οὗτος λαμβάνω καί ἐσθίω , καί προσπίνω ὅς χαίρω , καί σκευασία μή εἷς εἰμί ὁ μουσικός , Ἀστυδάμας ὁ τραγικός ἐν Ἡρακλῆς σατυρικός , ἑταῖρος , φημί , Τιμοκράτης . φέρω λέγω ἐνταῦθα ὁ προλέγω ὁ ἀκόλουθος ὅτι εἰμί καί ὁ Ἡρακλῆς ἀδηφάγος , ἀποφαίνω δέ οὗτος σχεδόν πᾶς ποιητής καί συγγραφεύς . Ἐπίχαρμος μέν ἐν Βούσιρις λέγω πρῶτος · μέν εἰ ἄν ἔσθω ὁράω νιν ἀποθνῄσκω . βρέμω μέν ὁ φάρυγξ ἔνδοθι , ἀραβέω δέ ὁ γνάθος , ψοφέω δέ · ὁ γομφίος , τρίζω δέ ὁ κυνόδων , σίζω δέ ὁ ῥίς , κινέω δέ οὖς . Ἴων δέ ἐν Ὀμφάλη ἐμφανίζω αὐτός ὁ ἀδηφαγία ἐπιφέρω · ὑπό δέ ὁ βουλιμία καταπίνω καί ὁ κᾶλον καί ὁ ἄνθραξ . παρά Πίνδαρος δέ οὗτος λαμβάνω λέγω · δοιοί βοῦς θερμός πρός ἀνθρακιά στέφω , πῦρ δέ ἐκκαπύω σῶμα · καί τότε ἐγώ σάρξ τε ἐνοπή ὁράω ἠδέ ὀστέον στεναγμός βαρύς εἰμί διακρίνω ὁράω παῦρος ἐν καιρός χρόνος . τοιοῦτος οὖν αὐτός ὑφίστημι ὁ ἀδηφαγία καί ὁ ὄρνεον ἀποδίδωμι αὐτός ὁ λάρος ὁ προσαγορεύω βουφάγος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.2
εἰσάγεται δὲ ὁ Ἡρακλῆς καὶ Λεπρεῖ περὶ πολυφαγίας ἐρίζων ἐκείνου προκαλεσαμένου , καὶ νενίκηκεν . Ζηνόδοτος δ’ ἐν δευτέρῳ Ἐπιτομῶν Καύκωνός φησι τοῦ Ποσειδῶνος καὶ Ἀστυδαμείας τῆς Φόρβαντος γενέσθαι τὸν Λεπρέα , ὃν τὸν Ἡρακλέα κελεῦσαι δεθῆναι ὅτε Αὐγέαν τὸν μισθὸν ἀπῄτει . Ἡρακλῆς δ’ ἐκτελέσας τοὺς ἄθλους ἔρχεται ἐπὶ Καύκωνας καὶ δεηθείσης Ἀστυδαμείας διαλύεται πρὸς τὸν Λεπρέα . καὶ μετὰ ταῦτα ὁ Λεπρεὺς Ἡρακλεῖ ἐρίζει δίσκῳ καὶ ὕδατος ἀντλήσει καὶ ὅστις ἀναλώσει θᾶττον ταῦρον , καὶ λείπεται πάντα . εἶτα θωρηχθεὶς προκαλεῖται Ἡρακλέα καὶ θνῄσκει ἐν τῇ μάχῃ . Μᾶτρις δ’ ἐν τῷ τοῦ ʽ Ἡρακλέους ἐγκωμίῳ καὶ εἰς πολυποσίαν φησὶ τὸν Ἡρακλέα προκληθῆναι ὑπὸ τοῦ Λεπρέως , καὶ πάλιν νικηθῆναι . τὰ αὐτὰ ἱστορεῖ καὶ ὁ Χῖος ῥήτωρ Καύκαλος , ὁ Θεοπόμπου τοῦ ἱστοριογράφου ἀδελφός , ἐν τῷ τοῦ ʽ Ἡρακλέους ἐγκωμίῳ .
Lemmas: εἰσάγω δέ ὁ Ἡρακλῆς καί Λεπρεύς περί πολυφαγία ἐρίζω ἐκεῖνος προκαλέω , καί νικάω . Ζηνόδοτος δέ ἐν δεύτερος Ἐπίτομος Καύκων φημί ὁ Ποσειδῶν καί Ἀστυδαμεία ὁ Φόρβας γίγνομαι ὁ Λεπρέη , ὅς ὁ Ἡρακλῆς κελεύω δέω ὅτε Αὐγέας ὁ μισθός ἀπαιτέω . Ἡρακλῆς δέ ἐκτελέω ὁ ἆθλος ἔρχομαι ἐπί Καύκωνες καί δέω Ἀστυδαμεία διαλύω πρός ὁ Λεπρέη . καί μετά οὗτος ὁ Λεπρεύς Ἡρακλῆς ἐρίζω δίσκος καί ὕδωρ ἀντλέω καί ὅστις ἀναλόω ταχύς ταῦρος , καί λείπω πᾶς . εἶτα θωρήσσω προκαλέω Ἡρακλῆς καί θνῄσκω ἐν ὁ μάχη . Μᾶτρις δέ ἐν ὁ ὁ ʽ Ἡρακλῆς ἐγκώμιος καί εἰς πολυποσία φημί ὁ Ἡρακλῆς προκαλέω ὑπό ὁ Λέπρεος , καί πάλιν νικάω . ὁ αὐτός ἱστορέω καί ὁ Χῖος ῥήτωρ Καύκαλος , ὁ Θεόπομπος ὁ ἱστοριόγραφος ἀδελφός , ἐν ὁ ὁ ʽ Ἡρακλῆς ἐγκώμιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.3
καὶ τὸν Ὀδυσσέα δὲ Ὅμηρος πολυφάγον καὶ λαίμαργον παραδίδωσιν ὅταν λέγῃ · ἀλλ’ ἐμὲ μὲν δορπῆσαι ἐάσατε κηδόμενὸν περ · οὐ γάρ τι στυγερῇ ἐπὶ γαστέρι κύντερον ἄλλο ἔπλετο , ἣ τ’ ἐκέλευσεν ἕο μνήσασθαι ἀνάγκῃ καὶ μάλα τειρόμενον καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει . ὑπερβάλλουσα γὰρ ἐν τούτοις φαίνεται αὐτοῦ λαιμαργία μετὰ τοῦ μηδὲ ἐν δέοντι τὰ περὶ τῆς γαστρὸς γνωμολογεῖν . ἐχρῆν γάρ εἰ καὶ ἐλίμωττεν , διακαρτερεῖν ἢ μετριάζειν τὰ περὶ τὴν τροφήν . τὸ δὲ τελευταῖον καὶ τὴν τελειοτάτην αὐτοῦ παρίστησι λαιμαργίαν καὶ γαστριμαργίαν ὡς καὶ ἐγὼ πένθος μὲν ἔχω φρεσίν · ἡ δὲ μάλ’ αἰεὶ ἐσθέμεναι κέλεται καὶ πινέμεν , ἐκ δέ με πάντων ληθάνει ὅσσ’ ἔπαθον , καὶ ἐνιπλησθῆναι ἀνώγει . ταῦτα γάρ οὐδ’ ἂν ἐκεῖνος ὁ Σαρδανάπαλλος εἰπεῖν ποτε ἂν ἐτόλμησεν , γέρων τε ὢν ἤσθιεν ἁρπαλέως κρέα τ’ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ .
Lemmas: καί ὁ Ὀδυσσεύς δέ Ὅμηρος πολυφάγος καί λαίμαργος παραδίδωμι ὅταν λέγω · ἀλλά ἐγώ μέν δορπέω ἐάω κήδω περ · οὐ γάρ τις στυγερός ἐπί γαστήρ κύντερος ἄλλος πέλω , ὅς τε κελεύω ἕ μιμνῄσκω ἀνάγκη καί μάλα τείρω καί ἐμπίμπλημι ἄνωγα . ὑπερβάλλω γάρ ἐν οὗτος φαίνω αὐτός λαιμαργία μετά ὁ μηδέ ἐν δέω ὁ περί ὁ γαστήρ γνωμολογέω . χρή γάρ εἰ καί λιμώσσω , διακαρτερέω ἤ μετριάζω ὁ περί ὁ τροφή . ὁ δέ τελευταῖος καί ὁ τέλειος αὐτός παρίστημι λαιμαργία καί γαστριμαργία ὡς καί ἐγώ πένθος μέν ἔχω φρήν · ὁ δέ μάλα ἀεί ἔσθω κέλομαι καί πίνω , ἐκ δέ ἐγώ πᾶς λανθάνω ὅσος πάσχω , καί ἐμπίμπλημι ἄνωγα . οὗτος γάρ οὐδέ ἄν ἐκεῖνος ὁ Σαρδανάπαλλος λέγω ποτέ ἄν τολμάω , γέρων τε εἰμί ἐσθίω ἁρπαλέος κρέας τε ἄσπετος καί μέθυ ἡδύς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 10.5
καὶ οὐδὲν παράδοξον τούτους τοὺς ἄνδρας ἀδηφάγους γενέσθαι · πάντες γὰρ οἱ ἀθλοῦντες μετὰ τῶν γυμνασμάτων καὶ ἐσθίειν πολλὰ διδάσκονται , διὸ καὶ Εὐριπίδης ἐν τῷ πρώτῳ Αὐτολύκῳ λέγει · κακῶν γὰρ ὄντων μυρίων καθ’ Ἑλλάδα οὐδὲν κάκιόν ἐστιν ἀθλητῶν γένους · οἳ πρῶτα μὲν ζῆν οὔτε μανθάνουσιν εὖ οὔτ’ ἂν δύναιντο · πῶς γὰρ ὅστις ἔστ’ ἀνὴρ γνάθου τε δοῦλος νηδύος θ’ ἡσσημένος , κτήσαιτ’ ἂν ὄλβον εἰς ὑπερβολὴν πατρός ; οὐδ’ αὖ πένεσθαι κἀξυπηρετεῖν τύχαις οἷοὶ τ’ · ἔθη γὰρ οὐκ ἐθισθέντες καλὰ . σκληρῶς διαλλάσσουσιν εἰς τἀμήχανα . λαμπροὶ δ’ ἐν ἥβῃ καὶ πόλεως ἀγάλματα φοιτῶσ’ ὅταν δὲ προσπέσῃ γῆρας πικρόν , τρίβωνες ἐκβαλόντες οἴχονται κρόκας . ἐμεμψάμην δὲ καὶ τὸν Ἑλλήνων νόμον , οἳ τῶνδ’ ἕκατι σύλλογον ποιούμενοι τιμῶσ’ ἀχρείους ἡδονὰς δαιτὸς χάριν . τί γὰρ παλαίσας εὖ , τί δὲ ὠκύπους ἀνήρ ἢ δίσκον ἄρας ἢ γνάθον παίσας καλῶς πόλει ι πατρῴᾳ στέφανον ἤρκεσεν λαβών ; πότερα μαχοῦνται πολεμίοισιν ἐν χεροῖν δίσκους ἔχοντες ἢ δι’ ἀσπίδων χερὶ θείνοντες ἐκβαλοῦσι πολεμίους πάτρας ; οὐδεὶς σιδήρου ταῦτα μωραίνει πέλας στάς . ἄνδρας οἶμαι χρὴ σοφούς τε κἀγαθοὺς φύλλοις στέφεσθαι χὤστις ἡγεῖται πόλει κάλλιστα σώφρων καὶ δίκαιος ὢν ἀνήρ , ὅστις τε μύθοις ἔργ’ ἀπαλλάσσει κακὰ μάχας τ’ ἀφαιρῶν καὶ στάσεις , τοιαῦτα γὰρ πόλει τε πάσῃ πᾶσί θ’ Ἕλλησιν καλά .
Lemmas: καί οὐδείς παράδοξος οὗτος ὁ ἀνήρ ἀδηφάγος γίγνομαι · πᾶς γάρ ὁ ἀθλέω μετά ὁ γύμνασμα καί ἐσθίω πολύς διδάσκω , διό καί Εὐριπίδης ἐν ὁ πρῶτος Αὐτόλυκος λέγω · κακός γάρ εἰμί μυρίος κατά Ἑλλάς οὐδείς κακός εἰμί ἀθλητής γένος · ὁ πρῶτος μέν ζάω οὔτε μανθάνω εὖ οὔτε ἄν δύναμαι · πῶς γάρ ὅστις εἰμί ἀνήρ γνάθος τε δοῦλος νηδύς τε ἡσσάομαι , κτάομαι ἄν ὄλβος εἰς ὑπερβολή πατήρ ; οὐδέ αὖ πένομαι ἐξυπηρετέω τύχη οἷος τε · ἔθος γάρ οὐ ἐθίζω καλός . σκληρός διαλλάσσω εἰς ἀμήχανος . λαμπρός δέ ἐν ἥβη καί πόλις ἄγαλμα φοιτάω ὅταν δέ προσπίπτω γῆρας πικρός , τρίβων ἐκβάλλω οἴχομαι κρόκη . μέμφομαι δέ καί ὁ Ἕλλην νόμος , ὅς ὅδε ἕκητι σύλλογος ποιέω τιμάω ἀχρεῖος ἡδονή δαίς χάριν . τίς γάρ παλαίω εὖ , τίς δέ ὠκύπους ἀνήρ ἤ δίσκος ἀείρω ἤ γνάθος παίω καλός πόλις ι̅ πατρῷος στέφανος ἀρκέω λαμβάνω ; πότερος μαχέομαι πολέμιος ἐν χείρ δίσκος ἔχω ἤ διά ἀσπίς χείρ θείνω ἐκβάλλω πολέμιος πάτρα ; οὐδείς σίδηρος οὗτος μωραίνω πέλας ἵστημι . ἀνήρ οἴομαι χρή σοφός τε ἀγαθός φύλλον στέφω ὅστις ἡγέομαι πόλις καλός σώφρων καί δίκαιος εἰμί ἀνήρ , ὅστις τε μῦθος ἔργον ἀπαλλάσσω κακός μάχη τε ἀφαιρέω καί στάσις , τοιοῦτος γάρ πόλις τε πᾶς πᾶς τε Ἕλλην καλός .