ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.78
καὶ Δημήτριος δ’ ὁ Πολιορκητὴς φιλόγελως ἦν , ὡς ἱστορεῖ Φύλαρχος ἐν τῇ δεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν , ἐν δὲ τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ γράφει οὕτως περιεώρα Δημήτριος τοὺς κολακεύοντας αὐτὸν ἐν τοῖς συμποσίοις καὶ ἐπιχεομένους Δημητρίου μὲν μόνου βασιλέως , Πτολεμαίου δὲ ναυάρχου , Λυσιμάχου δὲ γαζοφύλακος , Σελεύκου δ’ ἐλεφαντάρχου . καὶ ταῦτα αὐτῷ οὐ τὸ τυχὸν συνῆγε μῖσος . Ἡρόδοτος δέ φησιν Ἄμασιν Αἰγυπτίων βασιλέα παιγνιήμονα ἐόντα σκώπτειν τοὺς συμπότας , καὶ ὅτε ἰδιώτης , φησίν , ἦν , φιλοπότης ὑπῆρχε καὶ φιλοσκώμμων καὶ οὐ κατεσπουδασμένος ἀνήρ . Νικόλαος δ’ ἐν τῇ ἑβδόμῃ καὶ ἑκατοστῇ τῶν ἱστοριῶν Σύλλαν φησὶ τὸν Ῥωμαίων στρατηγὸν οὕτω χαίρειν μίμοις καὶ γελωτοποιοῖς φιλόγελων γενόμενον , ὡς καὶ πολλὰ γῆς μέτρα αὐτοῖς χαρίζεσθαι τῆς δημοσίας , ἐμφανίζουσι δ’ αὐτοῦ τὸ περὶ ταῦτα ἱλαρὸν αἱ ὑπ’ αὐτοῦ γραφεῖσαι σατυρικαὶ κωμῳδίαι τῇ πατρίῳ φωνῇ .
Lemmas: καί Δημήτριος δέ ὁ Πολιορκητής φιλόγελως εἰμί , ὡς ἱστορέω Φύλαρχος ἐν ὁ δέκατος ὁ ἱστορίη , ἐν δέ ὁ τεσσαρεσκαιδέκατος γράφω οὕτως περιοράω Δημήτριος ὁ κολακεύω αὐτός ἐν ὁ συμπόσιον καί ἐπιχέω Δημήτριος μέν μόνος βασιλεύς , Πτολεμαῖος δέ ναύαρχος , Λυσίμαχος δέ γαζοφύλαξ , Σέλευκος δέ ἐλεφαντάρχης . καί οὗτος αὐτός οὐ ὁ τυγχάνω συνάγω μῖσος . Ἡρόδοτος δέ φημί Ἄμασις Αἰγύπτιος βασιλεύς παιγνιήμων εἰμί σκώπτω ὁ συμπότης , καί ὅτε ἰδιώτης , φημί , εἰμί , φιλοπότης ὑπάρχω καί φιλοσκώμμων καί οὐ κατασπουδάζομαι ἀνήρ . Νικόλαος δέ ἐν ὁ ἕβδομος καί ἑκατοστός ὁ ἱστορίη Σύλλας φημί ὁ Ῥωμαῖος στρατηγός οὕτως χαίρω μῖμος καί γελωτοποιός φιλογέλως γίγνομαι , ὡς καί πολύς γῆ μέτρον αὐτός χαρίζω ὁ δημόσιος , ἐμφανίζω δέ αὐτός ὁ περί οὗτος ἱλαρός ὁ ὑπό αὐτός γράφω σατυρικός κωμῳδία ὁ πάτριος φωνή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.79
Τιρυνθίους δέ φησι Θεόφραστος ἐν τῷ περὶ κωμῳδίας . κωμῳδίας φιλόγελως ὄντας , ἀχρείους δὲ πρὸς τὰ σπουδαιότερα τῶν πραγμάτων καταφυγεῖν ἐπὶ τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον ἀπαλλαγῆναι βουλομένους τοῦ πάθους , καὶ τὸν θεὸν ἀνελεῖν αὐτοῖς , ἢν θύοντες τῷ Ποσειδῶνι ταῦρον ἀγελαστὶ τοῦτον ἐμβάλωσιν εἰς τὴν θάλατταν , παύσεσθαι . οἱ δὲ δεδιότες μὴ διαμάρτωσι τοῦ λογίου τοὺς παῖδας ἐκώλυσαν παρεῖναι τῇ θυσίᾳ . μαθὼν οὖν εἷς καὶ συγκαταμιχθείς , ἐπείπερ ἐβόων ἀπελαύνοντες αὐτόν , τί δῆτ᾽ ; ἔφη · δεδοίκατε μὴ τὸ σφάγιον ὑμῶν ἀνατρέψω ; γελασάντων δὲ ἔμαθον ἔργῳ τὸν θεὸν δείξαντα ὡς ἄρα τὸ πολυχρόνιον ἦθος ἀμήχανόν ἐστι θεραπευθῆναι Σωσικράτης δ’ ἐν αʹ Κρητικῶν ἴδιὸν τί φησι περὶ τοὺς Φαιστίους ὑπάρχειν . δοκοῦσι γὰρ ἀσκεῖν ἐκ παιδαρίων εὐθὺς τὸ γέλοια λέγειν διὸ καὶ συμβέβηκεν αὐτοὺς ἀποφθέγγεσθαι πολλάκις εὐκαίρως διὰ τὴν ἐξ ἀρχῆς συνήθειαν . ὥστε πάντας τοὺς κατὰ Κρήτην τούτοις ἀνατιθέναι τὸ γέλοιον .
Lemmas: Τιρύνθιος δέ φημί Θεόφραστος ἐν ὁ περί κωμῳδία . κωμῳδία φιλόγελως εἰμί , ἀχρεῖος δέ πρός ὁ σπουδαῖος ὁ πρᾶγμα καταφεύγω ἐπί ὁ ἐν Δελφοί μαντεῖον ἀπαλλάσσω βούλομαι ὁ πάθος , καί ὁ θεός ἀναιρέω αὐτός , ἐάν θύω ὁ Ποσειδῶν ταῦρος ἀγελαστί οὗτος ἐμβάλλω εἰς ὁ θάλασσα , παύω . ὁ δέ δείδω μή διαμαρτάνω ὁ λόγιος ὁ παῖς κωλύω πάρειμι ὁ θυσία . μανθάνω οὖν εἷς καί συγκαταμείγνυμι , ἐπεί βοάω ἀπελαύνω αὐτός , τίς δῆτα ; φημί · δείδω μή ὁ σφάγιον σύ ἀνατρέπω ; γελάω δέ μανθάνω ἔργον ὁ θεός δείκνυμι ὡς ἄρα ὁ πολυχρόνιος ἦθος ἀμήχανος εἰμί θεραπεύω Σωσικράτης δέ ἐν αʹ Κρητικός ἴδιος τις φημί περί ὁ Φαίστιος ὑπάρχω . δοκέω γάρ ἀσκέω ἐκ παιδάριον εὐθύς ὁ γέλοιος λέγω διό καί συμβαίνω αὐτός ἀποφθέγγομαι πολλάκις εὔκαιρος διά ὁ ἐκ ἀρχή συνήθεια . ὥστε πᾶς ὁ κατά Κρήτη οὗτος ἀνατίθημι ὁ γέλοιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.80
τῇ δ’ ἀλαζονείᾳ μετὰ τὴν κολακείαν χώραν δίδωσιν Ἀναξανδρίδης ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Φαρμακομάντει λέγων οὕτως · ὅτι εἴμ’ ἀλαζὼν τοῦτ’ ἐπιτιμᾷς ; ἀλλὰ τί ; νικᾷ γὰρ αὕτη τὰς τέχνας πάσας πολὺ μετὰ τὴν κολακείαν ἥδε μὲν γὰρ διαφέρει . ψωμοκόλακος δὲ μνημονεύει Ἀριστοφάνης ἐν Γηρυτάδῃ οὕτως · ψίθυρός τ’ ἐκαλοῦ καὶ ψωμοκόλαξ . καὶ Σαννυρίων Ἰοῖ , φθείρεσθ᾽ πίτριπτοι ψωμοκόλακες . Φιλήμων Ἀνανεουμένῃ · ψωμοκόλαξ τ’ ἔσθ’ οὗτος . Φιλιππίδης δ’ ἐν Ἀνανεώσει · ψωμοκολακεύων καὶ παρεισιὼν ἀεί . κυρίως δὲ ὁ κόλαξ ἐπὶ τούτου κεῖται · κόλον γὰρ ἡ τροφή , ὅθεν καὶ ὁ βουκόλος καὶ ὁ δύσκολος , ὅς ἐστι δυσάρεστος καὶ σικχός , κοιλία τε ἡ τὴν τροφὴν δεχομένη , ψωμοκόλαφον δ’ εἴρηκε Δίφιλος ἐν Θησεῖ οὕτως · σὲ μὲν καλοῦσι ψωμοκόλαφον δραπέτην .
Lemmas: ὁ δέ ἀλαζονεία μετά ὁ κολακεία χώρα δίδωμι Ἀναξανδρίδης ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Φαρμακόμαντις λέγω οὕτως · ὅτι εἰμί ἀλαζών οὗτος ἐπιτιμάω ; ἀλλά τίς ; νικάω γάρ οὗτος ὁ τέχνη πᾶς πολύς μετά ὁ κολακεία ὅδε μέν γάρ διαφέρω . ψωμοκόλαξ δέ μνημονεύω Ἀριστοφάνης ἐν Γηρυτάδης οὕτως · ψίθυρος τε καλέω καί ψωμοκόλαξ . καί Σαννυρίων Ἰώ , φθείρω πίτριπτος ψωμοκόλαξ . Φιλήμων Ἀνανεουμένη · ψωμοκόλαξ τε εἰμί οὗτος . Φιλιππίδης δέ ἐν Ἀνανέωσις · ψωμοκολακεύω καί παρείσειμι ἀεί . κύριος δέ ὁ κόλαξ ἐπί οὗτος κεῖμαι · κόλον γάρ ὁ τροφή , ὅθεν καί ὁ βούκολος καί ὁ δύσκολος , ὅς εἰμί δυσάρεστος καί σικχός , κοιλία τε ὁ ὁ τροφή δέχομαι , ψωμοκόλαφος δέ λέγω Δίφιλος ἐν Θησεύς οὕτως · σύ μέν καλέω ψωμοκόλαφος δραπέτης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.81
τοσαῦτα τοῦ Δημοκρίτου εἰπόντος καὶ πιεῖν αἰτήσαντος ἐν τῷ Σαυρία βομβυλιῷ ὁ Οὐλπιανὸς ἔφη · καὶ τίς ὁ Σαυρίας οὗτος ; καὶ μέλλοντος ἀπεραντολογίας πολλὰς διεξιέναι παρεφάνη πλῆθος οἰκετῶν τὰ πρὸς τὴν ἐδωδὴν εἰσκομίζοντες . περὶ ὧν πάλιν ὁ Δημόκριτος κατὰ τὸ ἀκόλουθον ἔφη · ἀεί ποτε ἐγώ , ἄνδρες φίλοι , τεθαύμακα τὸ τῶν δούλων γένος ὥς ἐστιν ἐγκρατὲς τοσαύταις ἐγκαλινδούμενον λιχνείαις . ταύτας γὰρ ὑπερορῶσιν οὐ μόνον διὰ φόβον ἀλλὰ καὶ κατὰ διδασκαλίαν , οὐ τὴν ἐν Δουλοδιδασκάλῳ Φερεκράτους , ἀλλὰ ἐθισθέντες · οὐχ ὡς ἀπειρημένου τοῦ τοιούτου , καθάπερ ἐν Κῷ τῇ νήσῳ ὅταν τῇ Ἥρᾳ θύωσι · φησὶ γὰρ Μακαρεὺς ἐν τῇ τρίτῃ Κῳακῶν ὅτι ὁπόταν τῇ Ἥρᾳ θύωσιν οἱ Κῷοι οὔτε εἴσεισιν εἰς τὸ ἱερὸν δοῦλος οὔτε γεύεταί τινος τῶν παρεσκευασμένων . καὶ Ἀντιφάνης δ’ ἐν Δυσπράτῳ φησίν · ὁρᾶν τε κείμενα ἄμητας ἡμιβρῶτας ὀρνίθειά τε , ὧν οὐδὲ λειφθέντων θέμις δούλῳ φαγεῖν , ὥς φασιν αἱ γυναῖκες . Ἐπικράτης δ’ ἐν Δυσπράτῳ ἀγανακτοῦντα ποιεῖ τινα τῶν οἰκετῶν καὶ λέγοντα · τί γὰρ ἔχθιον ἢ παῖ παῖ καλεῖσθαι παρὰ πότον , καὶ ταῦτ’ ἀγενείῳ μειρακυλλίῳ τινί , ἢ τὴν ἀμίδα φέρειν ὁρᾶν τε κείμενα ἄμητας ἡμιβρῶτας ὀρνίθειά τε , ὧν οὐδὲ λειφθέντων θέμις δούλῳ φαγεῖν , ὥς φασιν αἱ γυναῖκες , ὃ δὲ χολᾶν ποιεῖ , γάστριν καλοῦσι καὶ λάμυρον ὃς ἂν φάγῃ ἡμῶν τι τούτων . ἐκ τῆς παραθέσεως τῶν ἰαμβείων δῆλός ἐστιν ὁ Ἐπικράτης τὰ τοῦ Ἀντιφάνους μετενεγκών .
Lemmas: τοσοῦτος ὁ Δημόκριτος λέγω καί πίνω αἰτέω ἐν ὁ Σαυρίας βομβυλιός ὁ Οὐλπιανός φημί · καί τίς ὁ Σαυρίας οὗτος ; καί μέλλω ἀπεραντολογία πολύς διεξέρχομαι παραφαίνω πλῆθος οἰκέτης ὁ πρός ὁ ἐδωδή εἰσκομίζω . περί ὅς πάλιν ὁ Δημόκριτος κατά ὁ ἀκόλουθος φημί · ἀεί ποτέ ἐγώ , ἀνήρ φίλος , θαυμάζω ὁ ὁ δοῦλος γένος ὡς εἰμί ἐγκρατής τοσοῦτος ἐγκαλινδέομαι λιχνεία . οὗτος γάρ ὑπεροράω οὐ μόνος διά φόβος ἀλλά καί κατά διδασκαλία , οὐ ὁ ἐν Δουλοδιδάσκαλος Φερεκράτης , ἀλλά ἐθίζω · οὐ ὡς ἀπολέγω ὁ τοιοῦτος , καθά ἐν Κῶς ὁ νῆσος ὅταν ὁ Ἥρα θύω · φημί γάρ Μακαρεύς ἐν ὁ τρίτος Κῳακός ὅτι ὁπόταν ὁ Ἥρα θύω ὁ Κῷος οὔτε εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἱερός δοῦλος οὔτε γεύω τις ὁ παρασκευάζω . καί Ἀντιφάνης δέ ἐν Δύσπρατος φημί · ὁράω τε κεῖμαι ἄμης ἡμιβρώς ὀρνίθειος τε , ὅς οὐδέ λείπω θέμις δοῦλος ἐσθίω , ὡς φημί ὁ γυνή . Ἐπικράτης δέ ἐν Δύσπρατος ἀγανακτέω ποιέω τις ὁ οἰκέτης καί λέγω · τίς γάρ ἐχθρός ἤ παῖς παῖς καλέω παρά πότος , καί οὗτος ἀγένειος μειρακύλλιον τις , ἤ ὁ ἀμίς φέρω ὁράω τε κεῖμαι ἄμης ἡμιβρώς ὀρνίθειος τε , ὅς οὐδέ λείπω θέμις δοῦλος ἐσθίω , ὡς φημί ὁ γυνή , ὅς δέ χολάω ποιέω , γάστρις καλέω καί λάμυρος ὅς ἄν ἐσθίω ἐγώ τις οὗτος . ἐκ ὁ παράθεσις ὁ ἰαμβεῖον δῆλος εἰμί ὁ Ἐπικράτης ὁ ὁ Ἀντιφάνης μεταφέρω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.82
Διευχίδας δ’ ἐν τοῖς Μεγαρικοῖς τὰς καλουμένας , φησίν , Ἀραιὰς μεταξὺ δὲ τῆς Κνιδίας καὶ τῆς Σύμης εἰσί γενομένης διαφορᾶς τοῖς συνεξορμήσασι τῷ Τριόπᾳ μετὰ τὸν ἐκείνου θάνατον , καὶ τῶν μὲν εἰς τὸ Δώτιον ἀναχωρησάντων , οἱ μὲν μετὰ Φόρβαντος μείναντες εἰς Ἰηλυσὸν ἦλθον , οἱ δὲ μετὰ Περιέργου τὴν Καμιρίδα κατέσχον . τότε λέγεται καταράσασθαι τὸν Περίεργον τῷ Φόρβαντι καὶ διὰ τοῦτο τὰς νήσους Ἀραιὰς κληθῆναι . ναυαγήσας δ’ ὁ Φόρβας καὶ Παρθενία ἡ τοῦ Φόρβαντος καὶ τοῦ Περιέργου ἀδελφὴ διενήξαντο εἰς Ἰηλυσὸν περὶ τὸν καλούμενον τόπον Σχεδίαν . καὶ αὐτοῖς περιτυχὼν Θαμνεύς , ὃς ἐτύγχανε κατὰ τὴν Σχεδίαν κυνηγετῶν , ἦγεν ὡς ξενίσων εἰς οἶκον καὶ τὸν οἰκέτην ἀπέστειλεν ἀπαγγελοῦντα τῇ γυναικὶ τἀπιτήδεια παρασκευάζειν τὸν σῖτον ἐπὶ τὸν ἀλετῶνα καὶ τἄλλα τἀκόλουθα ἐπιτελέσας ἐξένισεν αὐτούς . καὶ ὁ Φόρβας οὕτως ἐπὶ τῷ ξενισμῷ ἥσθη ὡς καὶ τὸν βίον τελευτῶν ἐπέσκηψε τοῖς φίλοις δι’ ἐλευθέρων τοὺς ἐναγισμοὺς ἐπιτελεῖν αὐτῷ καὶ τὸ ἔθος διαμένειν ἐν τῇ θυσίᾳ τοῦ Φόρβαντος . ἐλεύθεροι γάρ εἰσιν οἱ διακονοῦντες , δούλῳ δὲ προσελθεῖν οὔκ ἐστιν ὅσιον .
Lemmas: Διευχίδας δέ ἐν ὁ Μεγαρικός ὁ καλέω , φημί , Ἀραιά μεταξύ δέ ὁ Κνίδιος καί ὁ Σύμη εἰμί γίγνομαι διαφορά ὁ συνεξορμάω ὁ Τριόπας μετά ὁ ἐκεῖνος θάνατος , καί ὁ μέν εἰς ὁ Δώτιον ἀναχωρέω , ὁ μέν μετά Φόρβας μένω εἰς Ἰηλυσός ἔρχομαι , ὁ δέ μετά Περίεργος ὁ Καμιρίς κατέχω . τότε λέγω καταράομαι ὁ Περίεργος ὁ Φόρβας καί διά οὗτος ὁ νῆσος Ἀραιά καλέω . ναυαγέω δέ ὁ Φόρβας καί Παρθενίη ὁ ὁ Φόρβας καί ὁ Περίεργος ἀδελφή διανήχομαι εἰς Ἰηλυσός περί ὁ καλέω τόπος Σχεδία . καί αὐτός περιτυγχάνω Θαμνεύς , ὅς τυγχάνω κατά ὁ Σχεδία κυνηγετέω , ἄγω ὡς ξενίζω εἰς οἶκος καί ὁ οἰκέτης ἀποστέλλω ἀπαγγέλλω ὁ γυνή ἐπιτήδειος παρασκευάζω ὁ σῖτος ἐπί ὁ ἀλετών καί ἄλλος ἀκόλουθος ἐπιτελέω ξενίζω αὐτός . καί ὁ Φόρβας οὕτως ἐπί ὁ ξενισμός ἥδομαι ὡς καί ὁ βίος τελευτάω ἐπισκήπτω ὁ φίλος διά ἐλεύθερος ὁ ἐναγισμός ἐπιτελέω αὐτός καί ὁ ἔθος διαμένω ἐν ὁ θυσία ὁ Φόρβας . ἐλεύθερος γάρ εἰμί ὁ διακονέω , δοῦλος δέ προσέρχομαι οὐ εἰμί ὅσιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.83
ἐπεὶ δὲ καὶ τοῦτ’ ἐστι τῶν ὑπὸ τοῦ Οὐλπιανοῦ προβεβλημένων , τὸ περὶ τοὺς οἰκέτας , φέρε εἴπωμέν τι καὶ ἡμεῖς ἀναπεμπασάμενοι περὶ αὐτῶν ἐξ ὧν πάλαι τυγχάνομεν ἀνεγνωκότες . Φερεκράτης μὲν γὰρ ἐν Ἀγρίοις φησίν οὐ γὰρ ἦν τότ’ οὔτε Μάνης οὔτε Σηκὶς οὐδενὶ δοῦλος , ἀλλ’ αὐτὰς ἔδει μοχθεῖν ἅπαντ’ ἐν οἰκίᾳ . εἶτα πρὸς τούτοισιν ἤλουν ὄρθριαι τὰ σιτία , ὥστε τὴν κώμην ὑπηχεῖν θιγγανουσῶν τὰς μύλας . καὶ Ἀναξανδρίδης δὲ ἐν Ἀγχίσῃ φησίν οὐκ ἔστι δούλων , ὦγάθ᾽ , οὐδαμοῦ πόλις , τύχη δὲ πάντῃ μεταφέρει τὰ σώματα . πολλοὶ δὲ νῦν μὲν εἰσιν οὐκ ἐλεύθεροι , εἰς αὔριον δὲ Σουνιεῖς , εἶτ’ εἰς τρίτην ἀγορᾷ κέχρηνται . τὸν γὰρ οἴακα στρέφει δαίμων ἑκάστῳ .
Lemmas: ἐπεί δέ καί οὗτος εἰμί ὁ ὑπό ὁ Οὐλπιανός προβάλλω , ὁ περί ὁ οἰκέτης , φέρω λέγω τις καί ἐγώ ἀναπεμπάζομαι περί αὐτός ἐκ ὅς πάλαι τυγχάνω ἀναγιγνώσκω . Φερεκράτης μέν γάρ ἐν Ἄγριος φημί οὐ γάρ εἰμί τότε οὔτε Μάνης οὔτε Σηκίς οὐδείς δοῦλος , ἀλλά αὐτός δέω μοχθέω ἅπας ἐν οἰκία . εἶτα πρός οὗτος ἀλόω ὄρθριος ὁ σιτίον , ὥστε ὁ κώμη ὑπηχέω θιγγάνω ὁ μύλη . καί Ἀναξανδρίδης δέ ἐν Ἀγχίσης φημί οὐ εἰμί δοῦλος , ἀγαθός , οὐδαμοῦ πόλις , τύχη δέ πάντῃ μεταφέρω ὁ σῶμα . πολύς δέ νῦν μέν εἰμί οὐ ἐλεύθερος , εἰς αὔριον δέ Σουνιεύς , εἶτα εἰς τρίτος ἀγορά χράω . ὁ γάρ οἴαξ στρέφω δαίμων ἕκαστος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.84
Ποσειδώνιος δέ φησιν ὁ ἀπὸ τῆς στοᾶς ἐν τῇ τῶν ἱστοριῶν ἑνδεκάτῃ πολλούς τινας ἑαυτῶν οὐ δυναμένους προίστασθαι διὰ τὸ τῆς διανοίας ἀσθενὲς ἐπιδοῦναι ἑαυτοὺς εἰς τὴν τῶν συνετωτέρων ὑπηρεσίαν , ὅπως παρ’ ἐκείνων τυγχάνοντες τῆς εἰς τὰ ἀναγκαῖα ἐπιμελείας αὐτοὶ πάλιν ἀποδιδῶσιν ἐκείνοις δι’ αὑτῶν ἅπερ ἂν ὦσιν ὑπηρετεῖν δυνατοί , καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ Μαριανδυνοὶ μὲν Ἡρακλεώταις ὑπετάγησαν , διὰ τέλους ὑποσχόμενοι θητεύσειν παρέχουσιν αὐτοῖς τὰ δέοντα , προσδιαστειλάμενοι μηδενὸς αὐτῶν ἔσεσθαι πρᾶσιν ἔξω τῆς Ἡρακλεωτῶν χώρας , ἀλλ’ ἐν αὐτῇ μένειν τῇ ἰδίᾳ χώρᾳ . τάχ’ οὖν διὰ τοῦτο καὶ Εὐφορίων ὁ ἐποποιὸς τοὺς Μαριανδυνοὺς δωροφόρους κέκληκε · δωροφόροι καλεοίαθ’ ὑποφρίσσοντες ἄνακτας . λέγει δὲ καὶ Καλλίστρατος ὁ Ἀριστοφάνειος ὅτι τοὺς Μαριανδυνοὺς ὠνόμαζον μὲν δωροφόρους ἀφαιροῦντες τὸ πικρὸν τῆς ἐπί τῶν οἰκετῶν προσηγορίας , καθάπερ Σπαρτιᾶται μὲν ἐποίησαν ἐπὶ τῶν εἱλώτων , Θετταλοὶ δ’ ἐπὶ τῶν πενεστῶν , Κρῆτες δ’ ἐπὶ τῶν κλαρωτῶν . καλοῦσι δὲ οἱ Κρῆτες τοὺς μὲν κατὰ πόλιν οἰκέτας χρυσωνήτους , ἀμφαμιώτας δὲ τοὺς κατ’ ἀγρὸν ἐγχωρίους μὲν ὄντας , δουλωθέντας δὲ κατὰ πόλεμον διὰ τὸ κληρωθῆναι δὲ κλαρώτας . ὁ Ἔφορος δ’ ἐν γ᾽ ἱστοριῶν κλαρώτας , φησί , Κρῆτες καλοῦσι τοὺς δούλους ἀπὸ τοῦ γενομένου περὶ αὐτῶν κλήρου , τούτοις δ’ εἰσὶ νενομισμέναι τινὲς ἑορταὶ ἐν Κυδωνίᾳ , ἐν αἷς οὐκ εἰσίασιν εἰς τὴν πόλιν ἐλεύθεροι , ἀλλ’ οἱ δοῦλοι πάντων κρατοῦσι καὶ κύριοι μαστιγοῦν εἰσι τοὺς ἐλευθέρους Σωσικράτης δ’ ἐν δευτέρῳ Κρητικῶν τὴν μὲν κοινήν , φησί , δουλείανοἱ Κρῆτες καλοῦσι μνοίαν , τὴν δὲ ἰδίαν ἀφαμιώτας , τοὺς δὲ ὑπηκόους περιοίκους . τὰ παραπλήσια ἱστορεῖ καὶ Δωσιάδας ἐν δ # Κρητικῶν .
Lemmas: Ποσειδώνιος δέ φημί ὁ ἀπό ὁ στοά ἐν ὁ ὁ ἱστορίη ἑνδέκατος πολύς τις ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι προΐστημι διά ὁ ὁ διάνοια ἀσθενής ἐπιδίδωμι ἑαυτοῦ εἰς ὁ ὁ συνετός ὑπηρεσία , ὅπως παρά ἐκεῖνος τυγχάνω ὁ εἰς ὁ ἀναγκαῖος ἐπιμέλεια αὐτός πάλιν ἀποδίδωμι ἐκεῖνος διά ἑαυτοῦ ὅς ἄν εἰμί ὑπηρετέω δυνατός , καί οὗτος ὁ τρόπος Μαριανδυνός μέν Ἡρακλεώτης ὑποτάσσω , διά τέλος ὑπισχνέομαι θητεύω παρέχω αὐτός ὁ δέω , προσδιαστέλλω μηδείς αὐτός εἰμί πρᾶσις ἔξω ὁ Ἡρακλεώτης χώρα , ἀλλά ἐν αὐτός μένω ὁ ἴδιος χώρα . τάχα οὖν διά οὗτος καί Εὐφορίων ὁ ἐποποιός ὁ Μαριανδυνός δωροφόρος καλέω · δωροφόρος καλέω ὑποφρίσσω ἄναξ . λέγω δέ καί Καλλίστρατος ὁ Ἀριστοφάνειος ὅτι ὁ Μαριανδυνός ὀνομάζω μέν δωροφόρος ἀφαιρέω ὁ πικρός ὁ ἐπί ὁ οἰκέτης προσηγορία , καθά Σπαρτιάτης μέν ποιέω ἐπί ὁ εἵλως , Θεσσαλός δέ ἐπί ὁ πενέστης , Κρής δέ ἐπί ὁ κλαρῶται . καλέω δέ ὁ Κρής ὁ μέν κατά πόλις οἰκέτης χρυσώνητος , ἀμφαμιώτης δέ ὁ κατά ἀγρός ἐγχώριος μέν εἰμί , δουλόω δέ κατά πόλεμος διά ὁ κληρόω δέ κλαρῶται . ὁ Ἔφορος δέ ἐν γε ἱστορίη κλαρῶται , φημί , Κρής καλέω ὁ δοῦλος ἀπό ὁ γίγνομαι περί αὐτός κλῆρος , οὗτος δέ εἰμί νομίζω τις ἑορτή ἐν Κυδωνία , ἐν ὅς οὐ εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις ἐλεύθερος , ἀλλά ὁ δοῦλος πᾶς κρατέω καί κύριος μαστιγόω εἰμί ὁ ἐλεύθερος Σωσικράτης δέ ἐν δεύτερος Κρητικός ὁ μέν κοινός , φημί , δουλείανοἱ Κρής καλέω μνοΐα , ὁ δέ ἴδιος ἀφαμιῶται , ὁ δέ ὑπήκοος περίοικος . ὁ παραπλήσιος ἱστορέω καί Δωσιάδας ἐν δ # Κρητικός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.85
Θετταλῶν δὲ λεγόντων πενέστας τοὺς μὴ γόνῳ δούλους , διὰ πολέμου , δ’ ἡλωκότας , Θεόπομπος ὁ κωμικὸς ἀποχρησάμενος τῇ φωνῇ φησι · δεσπότου πενέστου ῥυσὰ βουλευτήρια . Φιλοκράτης δ’ ἐν β’ Θετταλικῶν εἰ γνήσια τὰ συγγράμματα καλεῖσθαί φησι τοὺς πενέστας καὶ Θετταλοικέτας . Ἀρχέμαχος δ’ ἐν τῇ τρίτῃ Εὐβοικῶν Βοιωτῶν , φησίν , τῶν τὴν Ἀρναίαν κατοικησάντων οἱ μὴ ἀπάραντες εἰς τὴν Βοιωτίαν , ἀλλ’ ἐμφιλοχωρήσαντες παρέδωκαν ἑαυτοὺς τοῖς Θεσσαλοῖς δουλεύειν καθ’ ὁμολογίας , ἐφ᾽ · ᾧ οὔτε ἐξάξουσιν αὐτοὺς ἐκ τῆς χώρας οὔτε ἀποκτενοῦσιν , αὐτοὶ δὲ τὴν χώραν αὐτοῖς ἐργαζόμενοι τὰς συντάξεις ἀποδώσουσιν οὗτοι οὖν οἱ κατὰ τὰς ὁμολογίας καταμείναντες καὶ παραδόντες ἑαυτοὺς ἐκλήθησαν τότε μὲν μενέσται , νῦν δὲ πενέσται . καὶ πολλοὶ τῶν κυρίων ἑαυτῶν εἰσιν εὐπορώτεροι . καὶ Εὐριπίδης δὲ ἐν Φρίξῳ λάτριας αὐτοὺς ὀνομάζει διὰ τούτων λάτρις πενέστης ἁμὸς ἀρχαίων δόμων .
Lemmas: Θεσσαλός δέ λέγω πενέστης ὁ μή γόνος δοῦλος , διά πόλεμος , δέ ἁλίσκομαι , Θεόπομπος ὁ κωμικός ἀποχράω ὁ φωνή φημί · δεσπότης πενέστης ῥυσός βουλευτήριον . Φιλοκράτης δέ ἐν βʹ Θεσσαλικός εἰ γνήσιος ὁ σύγγραμμα καλέω φημί ὁ πενέστης καί Θετταλοικέτης . Ἀρχέμαχος δέ ἐν ὁ τρίτος Εὐβοικός Βοιωτός , φημί , ὁ ὁ Ἀρναῖος κατοικέω ὁ μή ἀπαίρω εἰς ὁ Βοιωτία , ἀλλά ἐμφιλοχωρέω παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὁ Θεσσαλός δουλεύω κατά ὁμολογία , ἐπί · ὅς οὔτε ἐξάγω αὐτός ἐκ ὁ χώρα οὔτε ἀποκτείνω , αὐτός δέ ὁ χώρα αὐτός ἐργάζομαι ὁ σύνταξις ἀποδίδωμι οὗτος οὖν ὁ κατά ὁ ὁμολογία καταμένω καί παραδίδωμι ἑαυτοῦ καλέω τότε μέν μενέστος , νῦν δέ πενέστης . καί πολύς ὁ κύριος ἑαυτοῦ εἰμί εὔπορος . καί Εὐριπίδης δέ ἐν Φρίξος λάτρις αὐτός ὀνομάζω διά οὗτος λάτρις πενέστης ἁμός ἀρχαῖος δόμος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.86
Τίμαιος δ’ ὁ Ταυρομενίτης ἐν τῇ ἐνάτῃ τῶν ἱστοριῶν οὐκ ἦν , φησί , πάτριον τοῖς Ἕλλησιν ὑπὸ ἀργυρωνήτων τὸ παλαιὸν διακονεῖσθαι , γράφων οὕτως · καθόλου δὲ ᾐτιῶντο τὸν Ἀριστοτέλη διημαρτηκέναι τῶν Λοκρικῶν ἐθῶν οὐδὲ γὰρ κεκτῆσθαι νόμον εἶναι τοῖς Λοκροῖς , ὁμοίως δὲ οὐδὲ Φωκεῦσιν , οὔτε θεραπαίνας οὔτε οἰκέτας πλὴν ἐγγύῃ τῶν χρόνων , ἀλλὰ πρώτῃ τῇ Φιλομήλου γυναικὶ τοῦ καταλαβόντος Δελφοὺς δύο θεραπαίνας ἀκολουθῆσαι . παραπλησίως δὲ καὶ Μνάσωνα τὸν Ἀριστοτέλους ἑταῖρον χιλίους οἰκέτας κτησάμενον διαβληθῆναι παρὰ τοῖς Φωκεῦσιν ὡς τοσούτους τῶν πολιτῶν τὴν ἀναγκαίαν τροφὴν ἀφῃρημένον . εἰθίσθαι γὰρ ἐν ταῖς οἰκειακαῖς διακονεῖν τοὺς νεωτέρους τοῖς πρεσβυτέροις .
Lemmas: Τίμαιος δέ ὁ Ταυρομενίτης ἐν ὁ ἔνατος ὁ ἱστορίη οὐ εἰμί , φημί , πάτριος ὁ Ἕλλην ὑπό ἀργυρώνητος ὁ παλαιός διακονέω , γράφω οὕτως · καθόλου δέ αἰτιάομαι ὁ Ἀριστοτέλης διαμαρτάνω ὁ Λοκρικός ἔθος οὐδέ γάρ κτάομαι νόμος εἰμί ὁ Λοκροί , ὅμοιος δέ οὐδέ Φωκεύς , οὔτε θεράπαινα οὔτε οἰκέτης πλήν ἐγγύη ὁ χρόνος , ἀλλά πρῶτος ὁ Φιλόμηλος γυνή ὁ καταλαμβάνω Δελφοί δύο θεράπαινα ἀκολουθέω . παραπλήσιος δέ καί Μνάσων ὁ Ἀριστοτέλης ἑταῖρος χίλιοι οἰκέτης κτάομαι διαβάλλω παρά ὁ Φωκεύς ὡς τοσοῦτος ὁ πολίτης ὁ ἀναγκαῖος τροφή ἀφαιρέω . ἐθίζω γάρ ἐν ὁ οἰκειακός διακονέω ὁ νέος ὁ πρέσβυς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.87
Πλάτων δ’ ἐν ἕκτῳ Νόμων φησί · τὰ τῶν οἰκετῶν χαλεπὰ πάντῃ . σχεδὸν γὰρ πάντων Ἑλλήνων ἡ Λακεδαιμονίων εἱλωτεία πλείστην ἀπορίαν παράσχοιτ’ ἂν καὶ ἔριν τοῖς μὲν ὡς εὖ , τοῖς δ’ ὡς οὐκ εὖ γεγονυῖά ἐστιν ἐλάττω δὲ ἡ Ἡρακλεωτῶν δουλεία τῆς τῶν Μαριανδυνῶν καταδουλώσεως ἔριν ἂν ἔχοι , τὸ Θετταλῶν τ’ αὖ πενεστικὸν ἔθνος , εἰς ἃ καὶ πάντα ἀποβλέψαντας ἡμᾶς τί χρὴ ποιεῖν περὶ κτήσεως οἰκετῶν ; οὐ γὰρ ὑγιὲς οὐδὲν ψυχῆς δούλης · οὐ δεῖ γὰρ οὐδὲν πιστεύειν αὐτοῖς τὸν νοῦν κεκτημένον . ὁ δὲ σοφώτατος τῶν ποιητῶν φησιν ἥμισυ γάρ τε νόου ἀπαμείρεται εὐρύοπα Ζεὺς ἀνδρῶν οὓς ἂν δὴ κατὰ δούλιον ἦμαρ ἕλῃσι . χαλεπὸν οὖν τὸ κτῆμα ἔργῳ πολλάκις ἐπιδέδεικται περί τε τὰς Μεσσηνίων συχνὰς ἀποστάσεις καὶ περὶ τὰς τῶν ἐκ μιᾶς φωνῆς πολλοὺς οἰκέτας κτωμένων πόλεις ὅσα κακὰ συμβαίνει , καὶ ἔτι τὰ τῶν λεγομένων περιδίνων περὶ τὴν Ἰταλίαν παντοδαπὰ κλοπῶν ἔργα καὶ παθήματα · πρὸς ἅ τις ἂν πάντα βλέψας διαπορήσειε τί χρὴ δρᾶν περὶ ἁπάντων τῶν τοιούτων , δύο δὴ λείπεσθον μηχαναί , μὴ πατριώτας ἀλλήλων εἶναι τοὺς μέλλοντας δουλεύσειν ἀσυμφώνους τε ὅτι μάλιστα εἰς δύναμιν , τρέφειν δ’ αὐτοὺς ὀρθῶς μὴ μόνον ἐκείνων ἕνεκα , πλέον δ’ ἑαυτῶν προτιμῶντας ὑβρίζειν τε ἥκιστα εἰς αὐτούς . κολάζειν δὲ ἐν δίκῃ δούλους δεῖ καὶ μὴ νουθετοῦντας ὡς ἐλευθέρους θρύπτεσθαι ποιεῖν , τὴν δὲ οἰκέτου πρόσρησιν χρὴ σχεδὸν ἐπίταξιν πᾶσαν γίγνεσθαι , μὴ προσπαίζοντας μηδαμῇ μηδαμῶς οἰκέταις , μήτ’ οὖν θηλείαις μήτε ἄρρεσιν ; ἃ δὴ πρὸς δούλους φιλοῦσι πολλοὶ σφόδρα ἀνοήτως θρύπτοντες χαλεπώτερον ἀπεργάζεσθαι τὸν βίον ἐκείνοις τε ἄρχεσθαι καὶ ἑαυτοῖς ἄρχειν .
Lemmas: Πλάτων δέ ἐν ἕκτος Νόμος φημί · ὁ ὁ οἰκέτης χαλεπός πάντῃ . σχεδόν γάρ πᾶς Ἕλλην ὁ Λακεδαιμόνιος Εἱλωτεία πολύς ἀπορία παρέχω ἄν καί ἔρις ὁ μέν ὡς εὖ , ὁ δέ ὡς οὐ εὖ γίγνομαι εἰμί ἐλαχύς δέ ὁ Ἡρακλεώτης δουλεία ὁ ὁ Μαριανδυνοί καταδούλωσις ἔρις ἄν ἔχω , ὁ Θεσσαλός τε αὖ πενεστικός ἔθνος , εἰς ὅς καί πᾶς ἀποβλέπω ἐγώ τίς χρή ποιέω περί κτῆσις οἰκέτης ; οὐ γάρ ὑγιής οὐδείς ψυχή δοῦλος · οὐ δέω γάρ οὐδείς πιστεύω αὐτός ὁ νόος κτάομαι . ὁ δέ σοφός ὁ ποιητής φημί ἥμισυς γάρ τε νόος ἀπαμείρω εὐρύοπα Ζεύς ἀνήρ ὅς ἄν δή κατά δούλιος ἦμαρ αἱρέω . χαλεπός οὖν ὁ κτῆμα ἔργον πολλάκις ἐπιδείκνυμι περί τε ὁ Μεσσήνιος συχνός ἀπόστασις καί περί ὁ ὁ ἐκ εἷς φωνή πολύς οἰκέτης κτάομαι πόλις ὅσος κακός συμβαίνω , καί ἔτι ὁ ὁ λέγω περίδινος περί ὁ Ἰταλία παντοδαπός κλοπή ἔργον καί πάθημα · πρός ὅς τις ἄν πᾶς βλέπω διαπορέω τίς χρή δράω περί ἅπας ὁ τοιοῦτος , δύο δή λείπω μηχανή , μή πατριώτης ἀλλήλων εἰμί ὁ μέλλω δουλεύω ἀσύμφωνος τε ὅτι μάλα εἰς δύναμις , τρέφω δέ αὐτός ὀρθός μή μόνος ἐκεῖνος ἕνεκα , πολύς δέ ἑαυτοῦ προτιμάω ὑβρίζω τε ἦκα εἰς αὐτός . κολάζω δέ ἐν δίκη δοῦλος δέω καί μή νουθετέω ὡς ἐλεύθερος θρύπτω ποιέω , ὁ δέ οἰκέτης πρόσρησις χρή σχεδόν ἐπίταξις πᾶς γίγνομαι , μή προσπαίζω μηδαμῇ μηδαμῶς οἰκέτης , μήτε οὖν θῆλυς μήτε ἄρσην ; ὅς δή πρός δοῦλος φιλέω πολύς σφόδρα ἀνόητος θρύπτω χαλεπός ἀπεργάζομαι ὁ βίος ἐκεῖνος τε ἄρχω καί ἑαυτοῦ ἄρχω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.88
πρώτους δ’ ἐγὼ τῶν Ἑλλήνων οἶδα ἀργυρωνήτοις δούλοις χρησαμένους Χίους , ὡς ἱστορεῖ Θεόπομπος ἐν τῇ ἑβδόμῃ καὶ δεκάτῃ τῶν ἱστοριῶν Χῖοι πρῶτοι τῶν Ἑλλήνων μετὰ Θετταλοὺς καὶ Λακεδαιμονίους ἐχρήσαντο δούλοις , τὴν μέντοι κτῆσιν αὐτῶν οὐ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐκείνοις .. , Λακεδαιμόνιοι μὲν γὰρ καὶ Θετταλοὶ φανήσονται κατασκευασάμενοι τὴν δουλείαν ἐκ τῶν Ἑλλήνων τῶν οἰκούντων πρότερον τὴν χώραν ἣν ἐκεῖνοι νῦν ἔχουσιν , οἱ μὲν Ἀχαιῶν , Θετταλοὶ δὲ Περραιβῶν καὶ Μαγνήτων , καὶ προσηγόρευσαν τοὺς καταδουλωθέντας οἱ μὲν εἵλωτας , οἱ δὲ πενέστας . Χῖοι δὲ βαρβάρους κέκτηνται τοὺς οἰκέτας καὶ τιμὴν αὐτῶν καταβάλλοντες . ὁ μὲν οὖν Θεόπομπος ταῦθ’ ἱστόρησεν ἐγὼ δὲ τοῖς Χίοις ἡγοῦμαι διὰ τοῦτο νεμεσῆσαι τὸ δαιμόνιον χρόνοις γὰρ ὕστερον ἐξεπολεμήθησαν διὰ δούλους . Νυμφόδωρος γοῦν ὁ Συρακόσιος ἐν τῷ τῆς Ἀσίας Παράπλῳ τάδ’ ἱστορεῖ περὶ αὐτῶν · τῶν Χίων οἱ δοῦλοι ἀποδιδράσκουσιν αὐτοὺς καὶ εἰς τὰ ὄρη ὁρμώμενοι τὰς ἀγροικίας αὐτῶν κακοποιοῦσι πολλοὶ συναθροισθέντες · ἡ γὰρ νῆσός ἐστι τραχεῖα καὶ κατάδενδρος · μικρὸν δὲ πρὸ ἡμῶν οἰκέτην τινὰ μυθολογοῦσιν αὐτοὶ οἱ Χῖοι ἀποδράντα ἐν τοῖς ὄρεσι τὰς διατριβὰς ποιεῖσθαι , ἀνδρεῖον δέ τινα ὄντα καὶ τὰ πολέμια ἐπιτυχῆ · τῶν δραπετῶν ἀφηγεῖσθαι ὡς ἂν βασιλέα στρατεύματος , καὶ πολλάκις τῶν Χίων ἐπιστρατευσάντων ἐπ’ αὐτὸν καὶ οὐδὲν ἀνύσαι δυναμένων ἐπεὶ αὐτοὺς ἑώρα μάτην ἀπολλυμένους ὁ Δρίμακος τοῦτο γὰρ ἦν ὄνομα τῷ δραπέτῃ λέγει πρὸς αὐτοὺς τάδε · ὑμῖν , ὦ Χῖοί τε καὶ κύριοι , τὸ μὲν γινόμενον πρᾶγμα παρὰ τῶν οἰκετῶν οὐδέποτε μὴ παύσηται · πῶς γὰρ ὁπότε κατὰ χρησμὸν γίνεται θεοῦ δόντος ; ἀλλ’ ἐὰν ἐμοὶ σπείσησθε καὶ ἐᾶτε ἡμᾶς ἡσυχίαν ἄγειν , ἐγὼ ὑμῖν ἔσομαι πολλῶν ἀγαθῶν ἀρχηγός .
Lemmas: πρῶτος δέ ἐγώ ὁ Ἕλλην οἶδα ἀργυρώνητος δοῦλος χράω Χῖος , ὡς ἱστορέω Θεόπομπος ἐν ὁ ἕβδομος καί δέκατος ὁ ἱστορίη Χῖος πρῶτος ὁ Ἕλλην μετά Θεσσαλός καί Λακεδαιμόνιος χράω δοῦλος , ὁ μέντοι κτῆσις αὐτός οὐ ὁ αὐτός τρόπος ἐκεῖνος .. , Λακεδαιμόνιος μέν γάρ καί Θεσσαλός φανάω κατασκευάζω ὁ δουλεία ἐκ ὁ Ἕλλην ὁ οἰκέω πρότερος ὁ χώρα ὅς ἐκεῖνος νῦν ἔχω , ὁ μέν Ἀχαιός , Θεσσαλός δέ Περραιβός καί Μάγνης , καί προσαγορεύω ὁ καταδουλόω ὁ μέν εἵλως , ὁ δέ πενέστης . Χῖος δέ βάρβαρος κτάομαι ὁ οἰκέτης καί τιμή αὐτός καταβάλλω . ὁ μέν οὖν Θεόπομπος οὗτος ἱστορέω ἐγώ δέ ὁ Χῖος ἡγέομαι διά οὗτος νεμεσάω ὁ δαιμόνιον χρόνος γάρ ὕστερον ἐκπολεμέω διά δοῦλος . Νυμφόδωρος γοῦν ὁ Συρακούσιος ἐν ὁ ὁ Ἀσία Παράπλοος ὅδε ἱστορέω περί αὐτός · ὁ Χῖος ὁ δοῦλος ἀποδιδράσκω αὐτός καί εἰς ὁ ὄρος ὁρμάω ὁ ἀγροικία αὐτός κακοποιέω πολύς συναθροίζω · ὁ γάρ νῆσος εἰμί τραχύς καί κατάδενδρος · μικρός δέ πρό ἐγώ οἰκέτης τις μυθολογέω αὐτός ὁ Χῖος ἀποδιδράσκω ἐν ὁ ὄρος ὁ διατριβή ποιέω , ἀνδρεῖος δέ τις εἰμί καί ὁ πολέμιος ἐπιτυχής · ὁ δραπέτης ἀφηγέομαι ὡς ἄν βασιλεύς στράτευμα , καί πολλάκις ὁ Χῖος ἐπιστρατεύω ἐπί αὐτός καί οὐδείς ἀνύω δύναμαι ἐπεί αὐτός ὁράω μάτην ἀπόλλυμι ὁ Δρίμακος οὗτος γάρ εἰμί ὄνομα ὁ δραπέτης λέγω πρός αὐτός ὅδε · σύ , ὦ Χῖος τε καί κύριος , ὁ μέν γίγνομαι πρᾶγμα παρά ὁ οἰκέτης οὐδέποτε μή παύω · πῶς γάρ ὁπότε κατά χρησμός γίγνομαι θεός δίδωμι ; ἀλλά ἐάν ἐγώ σπένδω καί ἐάω ἐγώ ἡσυχία ἄγω , ἐγώ σύ εἰμί πολύς ἀγαθός ἀρχηγός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.89
σπεισαμένων οὖν τῶν Χίων πρὸς αὐτὸν καὶ ἀνοχὰς ποιησαμένων χρόνον τινὰ κατασκευάζεται μέτρα καὶ σταθμὰ καὶ σφραγῖδα ἰδίαν . καὶ δείξας τοῖς Χίοις εἶπε διότι λήψομαι ὅ τι ἂν παρά τινος ὑμῶν λαμβάνω τούτοις τοῖς μέτροις καὶ σταθμοῖς καὶ λαβὼν τὰ ἱκανὰ ταύτῃ τῇ σφραγῖδι τὰ ταμιεῖα σφραγισάμενος καταλείψω . τοὺς δ᾽ ἀποδιδράσκοντας ὑμῶν δούλους ἀνακρίνας τὴν αἰτίαν ἐὰν μέν μοι δοκῶσιν ἀνήκεστόν τι παθόντες ἀποδεδρακέναι , ἕξω μετ’ ἐμαυτοῦ , ἐὰν δὲ μηδὲν λέγωσι δίκαιον , ἀποπέμψω πρὸς τοὺς δεσπότας . ὁρῶντες οὖν οἱ λοιποὶ οἰκέται τοὺς Χίους ἡδέως τὸ πρᾶγμα προσδεξαμένους πολλῷ ἔλαττον ἀπεδίδρασκον φοβούμενοι τὴν ἐκείνου κρίσιν καὶ οἱ ὄντες δὲ μετ’ αὐτοῦ δραπέται πολὺ μᾶλλον ἐφοβοῦντο ἐκεῖνον ἢ τοὺς ἰδίους αὑτῶν δεσπότας καὶ πάντ’ αὐτῷ τὰ δέοντ’ ἐποίουν , πειθαρχοῦντες ὡς ἂν στρατηγῷ , ἐτιμωρεῖτό τε γὰρ τοὺς ἀτακτοῦντας καὶ οὐθενὶ ἐπέτρεπε συλᾶν ἀγρὸν οὐδ’ ἄλλο ἀδικεῖν οὐδὲ ἓν ἄνευ τῆς αὑτοῦ γνώμης . ἐλάμβανε δὲ ταῖς ἑορταῖς ἐπιπορευόμενος ἐκ τῶν ἀγρῶν οἶνον καὶ ἱερεῖα τὰ καλῶς ἔχοντα ὅσα μὴ αὐτοὶ δοίησαν οἱ κύριοι · καὶ εἴ τινα αἴσθοιτο ἐπιβουλεύοντα αὑτῷ ἢ ἐνέδρας κατασκευάζοντα ἐτιμωρεῖτο .
Lemmas: σπένδω οὖν ὁ Χῖος πρός αὐτός καί ἀνοχή ποιέω χρόνος τις κατασκευάζω μέτρον καί σταθμός καί σφραγίς ἴδιος . καί δείκνυμι ὁ Χῖος λέγω διότι λαμβάνω ὅς τις ἄν παρά τις σύ λαμβάνω οὗτος ὁ μέτρον καί σταθμός καί λαμβάνω ὁ ἱκανός οὗτος ὁ σφραγίς ὁ ταμιεῖον σφραγίζω καταλείπω . ὁ δέ ἀποδιδράσκω σύ δοῦλος ἀνακρίνω ὁ αἰτία ἐάν μέν ἐγώ δοκέω ἀνήκεστος τις πάσχω ἀποδιδράσκω , ἔχω μετά ἐμαυτοῦ , ἐάν δέ μηδείς λέγω δίκαιος , ἀποπέμπω πρός ὁ δεσπότης . ὁράω οὖν ὁ λοιπός οἰκέτης ὁ Χῖος ἡδύς ὁ πρᾶγμα προσδέχομαι πολύς ἐλαχύς ἀποδιδράσκω φοβέω ὁ ἐκεῖνος κρίσις καί ὁ εἰμί δέ μετά αὐτός δραπέτης πολύς μάλα φοβέω ἐκεῖνος ἤ ὁ ἴδιος ἑαυτοῦ δεσπότης καί πᾶς αὐτός ὁ δέω ποιέω , πειθαρχέω ὡς ἄν στρατηγός , τιμωρέω τε γάρ ὁ ἀτακτέω καί οὐδείς ἐπιτρέπω συλάω ἀγρός οὐδέ ἄλλος ἀδικέω οὐδέ εἷς ἄνευ ὁ ἑαυτοῦ γνώμη . λαμβάνω δέ ὁ ἑορτή ἐπιπορεύομαι ἐκ ὁ ἀγρός οἶνος καί ἱερεῖον ὁ καλός ἔχω ὅσος μή αὐτός δίδωμι ὁ κύριος · καί εἰ τις αἰσθάνομαι ἐπιβουλεύω ἑαυτοῦ ἤ ἐνέδρα κατασκευάζω τιμωρέω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.90
εἶτ’ ἐκήρυξε γὰρ ἡ πόλις χρήματα δώσειν πολλὰ τῷ αὐτὸν λαβόντι ἢ τὴν κεφαλὴν κομίσαντι οὗτος ὁ Δρίμακος πρεσβύτερος γενόμενος καλέσας τὸν ἐρώμενον τὸν ἑαυτοῦ εἴς τινα τόπον λέγει αὐτῷ ὅτι ἐγώ σε πάντων ἀνθρώπων ἠγάπησα μάλιστα καὶ σύ μοι εἶ καὶ παῖς καὶ υἱὸς καὶ τὰ ἄλλα πάντα · ἐμοὶ μὲν οὖν χρόνος ἱκανὸς βεβίωται , σὺ δὲ νέος εἶ καὶ ἀκμὴν ἔχεις τοῦ ζῆν . τί οὖν ἐστιν ; ἄνδρα σε δεῖ γενέσθαι καλὸν καὶ ἀγαθόν · ἐπεὶ γὰρ ἡ πόλις τῶν Χίων δίδωσι τῷ ἐμὲ ἀποκτείναντι χρήματα πολλὰ καὶ ἐλευθερίαν ὑπισχνεῖται , δεῖ σε ἀφελόντα μου τὴν κεφαλὴν εἰς Χίον ἀπενεγκεῖν καὶ λαβόντα παρὰ τῆς πόλεως τὰ χρήματα εὐδαιμονεῖν . ἀντιλέγοντος δὲ τοῦ νεανίσκου πείθει αὐτὸν τοῦτο ποιῆσαι . καὶ ὃς ἀφελόμενος αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν λαμβάνει παρὰ τῶν Χίων τὰ ἐπικηρυχθέντα χρήματα καὶ θάψας τὸ σῶμα τοῦ δραπέτου εἰς τὴν ἰδίαν ἐχώρησε . καὶ οἱ Χῖοι πάλιν ὑπὸ τῶν οἰκετῶν ἀδικούμενοι καὶ διαρπαζόμενοι μνησθέντες τῆς τοῦ τετελευτηκότος ἐπιεικείας ἡρῷον ἱδρύσαντο κατὰ τὴν χώραν καὶ ἐπωνόμασαν ἥρωος εὐμενοῦς · καὶ αὐτῷ ἔτι καὶ νῦν οἱ δραπέται ἀποφέρουσιν ἀπαρχὰς πάντων ὧν ἂν ὑφέλωνται . φασὶ δὲ καὶ καθ’ ὕπνους ἐπιφαινόμενον πολλοῖς τῶν Χίων προσημαίνειν οἰκετῶν ἐπιβουλάς · καὶ οἷς ἂν ἐπιφανῇ οὗτοι θύουσιν αὐτῷ ἐλθόντες ἐπὶ τὸν τόπον οὗ τὸ ἡρῷόν ἐστιν αὐτοῦ .
Lemmas: εἶτα κηρύσσω γάρ ὁ πόλις χρῆμα δίδωμι πολύς ὁ αὐτός λαμβάνω ἤ ὁ κεφαλή κομίζω οὗτος ὁ Δρίμακος πρέσβυς γίγνομαι καλέω ὁ ἐράω ὁ ἑαυτοῦ εἰς τις τόπος λέγω αὐτός ὅτι ἐγώ σύ πᾶς ἄνθρωπος ἀγαπάω μάλα καί σύ ἐγώ εἰμί καί παῖς καί υἱός καί ὁ ἄλλος πᾶς · ἐγώ μέν οὖν χρόνος ἱκανός βιόω , σύ δέ νέος εἰμί καί ἀκμή ἔχω ὁ ζάω . τίς οὖν εἰμί ; ἀνήρ σύ δέω γίγνομαι καλός καί ἀγαθός · ἐπεί γάρ ὁ πόλις ὁ Χῖος δίδωμι ὁ ἐγώ ἀποκτείνω χρῆμα πολύς καί ἐλευθερία ὑπισχνέομαι , δέω σύ ἀφαιρέω ἐγώ ὁ κεφαλή εἰς Χίος ἀποφέρω καί λαμβάνω παρά ὁ πόλις ὁ χρῆμα εὐδαιμονέω . ἀντιλέγω δέ ὁ νεανίσκος πείθω αὐτός οὗτος ποιέω . καί ὅς ἀφαιρέω αὐτός ὁ κεφαλή λαμβάνω παρά ὁ Χῖος ὁ ἐπικηρύσσω χρῆμα καί θάπτω ὁ σῶμα ὁ δραπέτης εἰς ὁ ἴδιος χωρέω . καί ὁ Χῖος πάλιν ὑπό ὁ οἰκέτης ἀδικέω καί διαρπάζω μιμνῄσκω ὁ ὁ τελευτάω ἐπιείκεια ἡρῷον ἱδρύω κατά ὁ χώρα καί ἐπονομάζω ἥρως εὐμενής · καί αὐτός ἔτι καί νῦν ὁ δραπέτης ἀποφέρω ἀπαρχή πᾶς ὅς ἄν ὑφαιρέω . φημί δέ καί κατά ὕπνος ἐπιφαίνω πολύς ὁ Χῖος προσημαίνω οἰκέτης ἐπιβουλή · καί ὅς ἄν ἐπιφανάω οὗτος θύω αὐτός ἔρχομαι ἐπί ὁ τόπος οὗ ὁ ἡρῷον εἰμί αὐτός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.91
ὁ μὲν οὖν Νυμφόδωρος ταῦτα ἱστόρησεν ἐν πολλοῖς δὲ ἀντιγράφοις ἐξ ὀνόματος αὐτὸν καλούμενον οὐχ εὗρον . οὐδένα δὲ ὑμῶν ἀγνοεῖν οἶμαι οὐδὲ ἃ ὁ καλὸς Ἡρόδοτος ἱστόρησε περὶ Πανιωνίου τοῦ Χίου καὶ ὧν ἐκεῖνος ἔπαθεν δικαίως ἐλευθέρων παίδων ἐκτομὰς ποιησάμενος καὶ τούτους ἀποδόμενος . ᾽ Νικόλαος δ’ ὁ περιπατητικὸς καὶ Ποσειδώνιος ὁ στωικὸς ἐν ταῖς ἱστορίαις ἑκάτερος τοὺς Χίους φασὶν ἐξανδραποδισθέντας ὑπὸ Μιθριδάτου τοῦ Καππάδοκος παραδοθῆναι τοῖς ἰδίοις δούλοις δεδεμένους , ἵν’ εἰς τὴν Κόλχων γῆν κατοικισθῶσιν οὕτως αὐτοῖς ἀληθῶς τὸ δαιμόνιον ἐμήνισε πρώτοις χρησαμένοις ὠνητοῖς ἀνδραπόδοις τῶν πολλῶν ὄντων κατὰ τὰς διακονίας . μήποτ’ οὖν διὰ ταῦτα καὶ ἡ παροιμία Χῖος δεσπότην ὠνήσατο , ᾗ κέχρηται Εὔπολις ἐν Φίλοις .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Νυμφόδωρος οὗτος ἱστορέω ἐν πολύς δέ ἀντίγραφος ἐκ ὄνομα αὐτός καλέω οὐ εὑρίσκω . οὐδείς δέ σύ ἀγνοέω οἴομαι οὐδέ ὅς ὁ καλός Ἡρόδοτος ἱστορέω περί Πανιώνιος ὁ Χίος καί ὅς ἐκεῖνος πάσχω δίκαιος ἐλεύθερος παῖς ἐκτομή ποιέω καί οὗτος ἀποδίδωμι . ἒ Νικόλαος δέ ὁ περιπατητικός καί Ποσειδώνιος ὁ στωϊκός ἐν ὁ ἱστορία ἑκάτερος ὁ Χῖος φημί ἐξανδραποδίζω ὑπό Μιθριδάτης ὁ Καππάδοξ παραδίδωμι ὁ ἴδιος δοῦλος δέω , ἵνα εἰς ὁ Κόλχος γῆ κατοικίζω οὕτως αὐτός ἀληθής ὁ δαιμόνιον μηνίζω πρῶτος χράω ὠνητός ἀνδράποδον ὁ πολύς εἰμί κατά ὁ διακονία . μήποτε οὖν διά οὗτος καί ὁ παροιμία Χῖος δεσπότης ὠνέομαι , ὅς χράω Εὔπολις ἐν Φίλος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.92
Ἀθηναῖοι δὲ καὶ τῆς τῶν δούλων προνοοῦντες τύχης ἐνομοθέτησαν καὶ ὑπὲρ δούλων γραφὰς ὕβρεως εἶναι . Ὑπερείδης γοῦν ὁ ῥήτωρ ἐν τῷ κατὰ Μαντιθέου αἰκίας φησὶν ἔθεσαν οὐ μόνον ὑπὲρ τῶν ἐλευθέρων , ἀλλὰ καὶ ἐάν τις εἰς δούλου σῶμα ὑβρίσῃ γραφὰς εἶναι κατὰ τοῦ ὑβρίσαντος . τὰ ὅμοια εἴρηκε καὶ Λυκοῦργος ἐν τῷ κατὰ Λυκόφρονος πρώτῳ καὶ Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Μειδίου . Μάλακος δ’ ἐν τοῖς Σιφνίων ὥροις ἱστορεῖ ὡς τὴν Ἔφεσον δοῦλοι τῶν Σαμίων ᾤκισαν χίλιοι τὸν ἀριθμὸν ὄντες , οἳ καὶ τὸ πρῶτον ἀποστάντες εἰς τὸ ἐν τῇ νήσῳ ὄρος κακὰ πολλὰ ἐποίουν τοὺς Σαμίους · ἔτει δὲ ἕκτῳ μετὰ ταῦτα ἐκ μαντείας οἱ Σάμιοι ἐσπείσαντο τοῖς οἰκέταις ἐπὶ συνθήκαις , καὶ ἀθῷοι ἐξελθόντες τῆς νήσου ἐκπλεύσαντες κατέσχον τὴν Ἔφεσον καὶ οἱ Ἐφέσιοι ἐκ τούτων ἐγένοντο .
Lemmas: Ἀθηναῖος δέ καί ὁ ὁ δοῦλος προνοέω τύχη νομοθετέω καί ὑπέρ δοῦλος γραφή ὕβρις εἰμί . Ὑπερείδης γοῦν ὁ ῥήτωρ ἐν ὁ κατά Μαντίθεος αἰκία φημί τίθημι οὐ μόνος ὑπέρ ὁ ἐλεύθερος , ἀλλά καί ἐάν τις εἰς δοῦλος σῶμα ὑβρίζω γραφή εἰμί κατά ὁ ὑβρίζω . ὁ ὅμοιος λέγω καί Λυκοῦργος ἐν ὁ κατά Λυκόφρων πρῶτος καί Δημοσθένης ἐν ὁ κατά Μειδίας . Μάλακος δέ ἐν ὁ Σίφνιος ὧρος ἱστορέω ὡς ὁ Ἔφεσος δοῦλος ὁ Σάμιος οἰκίζω χίλιοι ὁ ἀριθμός εἰμί , ὅς καί ὁ πρῶτος ἀφίστημι εἰς ὁ ἐν ὁ νῆσος ὄρος κακός πολύς ποιέω ὁ Σάμος · ἔτος δέ ἕκτος μετά οὗτος ἐκ μαντεία ὁ Σάμιος σπένδω ὁ οἰκέτης ἐπί συνθήκη , καί ἀθῷος ἐξέρχομαι ὁ νῆσος ἐκπλέω κατέχω ὁ Ἔφεσος καί ὁ Ἐφέσιος ἐκ οὗτος γίγνομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.93
διαφέρειν δέ φησι Χρύσιππος δοῦλον οἰκέτου γράφων ἐν δευτέρῳ περὶ ὁμονοίας διὰ τὸ τοὺς ἀπελευθέρους μὲν δούλους ἔτι εἶναι , οἰκέτας δὲ τοὺς μὴ τῆς κτήσεως ἀφειμένους . ὁ γὰρ οἰκέτης , φησί , δοῦλός ἐστι κτήσει κατατεταγμένος . καλοῦνται δ’ οἱ δοῦλοι , ὡς μὲν Κλείταρχός φησιν ἐν ταῖς Γλώσσαις , ἆζοι καὶ θεράποντες καὶ ἀκόλουθοι καὶ διάκονοι καὶ ὑπηρέται , ἔτι δ’ ἑπάμονες καὶ λάτρεις . Ἀμερίας δὲ ἑρκίτας φησὶ καλεῖσθαι τοὺς κατὰ τοὺς ἀγροὺς οἰκέτας . Ἕρμων δὲ ἐν Κρητικαῖς Γλώτταις μνώτας τοὺς ἐγγενεῖς οἰκέτας , Σέλευκος δ’ ἄζους τὰς θεραπαίνας καὶ τοὺς θεράποντας , ἀποφράσην δὲ τὴν δούλην καὶ βολίζην , σίνδρωνα δὲ τὸν δουλέκδουλον , ἀμφίπολον δὲ τὴν περὶ τὴν δέσποιναν θεράπαιναν , πρόπολον δὲ τὴν προπορευομένην . πρόξενος δ’ ἐν δευτέρῳ Λακωνικῆς πολιτείας ἐπικαλεῖσθαί φησιν χαλκίδας παρὰ Λακεδαιμονίοις τὰς θεραπαίνας . Ἴων δ’ ὁ Χῖος ἐν Λαέρτῃ τὸν οἰκέτην ἐπὶ δούλου τέθεικεν εἰπών ἴθι μοι , δόμον , οἰκέτα , κλεῖσον ὑπόπτερος , μή τις ἔλθῃ βροτῶν . Ἀχαιὸς δ’ ἐν Ὀμφάλῃ περὶ τοῦ Σατύρου λέγων φησίν ὡς εὔδουλος , ὡς εὔοικος ἦν , ἰδίως λέγων ὡς χρηστὸς ἐς τοὺς δούλους ἐστὶ καὶ τοὺς οἰκέτας . ὅτι δὲ οἰκέτης ἐστὶν ὁ κατὰ τὴν οἰκίαν διατρίβων κἂν ἐλεύθερος ᾖ κοινόν .
Lemmas: διαφέρω δέ φημί Χρύσιππος δοῦλος οἰκέτης γράφω ἐν δεύτερος περί ὁμόνοια διά ὁ ὁ ἀπελεύθερος μέν δοῦλος ἔτι εἰμί , οἰκέτης δέ ὁ μή ὁ κτῆσις ἀφίημι . ὁ γάρ οἰκέτης , φημί , δοῦλος εἰμί κτῆσις κατατάσσω . καλέω δέ ὁ δοῦλος , ὡς μέν Κλείταρχος φημί ἐν ὁ Γλῶσσα , ἆζοι καί θεράπων καί ἀκόλουθος καί διάκονος καί ὑπηρέτης , ἔτι δέ ἑπάμων καί λάτρις . Ἀμερίας δέ ἑρκίτης φημί καλέω ὁ κατά ὁ ἀγρός οἰκέτης . Ἕρμων δέ ἐν Κρητικός Γλῶττα μνώτης ὁ ἐγγενής οἰκέτης , Σέλευκος δέ ἄζος ὁ θεράπαινα καί ὁ θεράπων , ἀποφράση δέ ὁ δούλη καί βολίζη , σίνδρων δέ ὁ δουλέκδουλος , ἀμφίπολος δέ ὁ περί ὁ δέσποινα θεράπαινα , πρόπολος δέ ὁ προπορεύω . πρόξενος δέ ἐν δεύτερος Λακωνικός πολιτεία ἐπικαλέω φημί χαλκίς παρά Λακεδαιμόνιος ὁ θεράπαινα . Ἴων δέ ὁ Χῖος ἐν Λαέρτης ὁ οἰκέτης ἐπί δοῦλος τίθημι λέγω ἔρχομαι ἐγώ , δόμος , οἰκέτης , κλείω ὑπόπτερος , μή τις ἔρχομαι βροτός . Ἀχαιός δέ ἐν Ὀμφάλη περί ὁ Σάτυρος λέγω φημί ὡς εὔδουλος , ὡς εὔοικος εἰμί , ἴδιος λέγω ὡς χρηστός εἰς ὁ δοῦλος εἰμί καί ὁ οἰκέτης . ὅτι δέ οἰκέτης εἰμί ὁ κατά ὁ οἰκία διατρίβω ἐάν ἐλεύθερος εἰμί κοινός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.94
οἱ δὲ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας ποιηταὶ περὶ τοῦ ἀρχαίου βίου διαλεγόμενοι ὅτι οὐκ ἦν τότε δούλων χρεία τοιάδε ἐκτίθενται · Κρατῖνος μὲν ἐν Πλούτοις · οἷς δὴ βασιλεὺς Κρόνος ἦν τὸ παλαιόν , ὅτε τοῖς ἄρτοις ἠστραγάλιζον , μᾶζαι δ’ ἐν ταῖσι παλαίστραις Αἰγιναῖαι κατεβέβληντο δρυπεπεῖς βώλοις τε κομῶσαι . Κράτης δ’ ἐν Θηρίοις · ἔπειτα δοῦλον οὐδὲ εἷς κεκτήσετ’ οὐδὲ δούλην , ἀλλ’ αὐτὸς αὑτῷ δῆτ’ ἀνὴρ γέρων διακονήσει ; β . οὐ δῆθ’ ὁδοιποροῦντα γὰρ τὰ πάντ’ ἐγὼ ποιήσω . α . τί δῆτα τοῦτ’ αὐτοῖς πλέον ; β . πρόσεισιν αὔθ᾽ ἕκαστον τῶν σκευαρίων ὅταν καλῇ τι · παρατίθου , τράπεζα · αὕτη · παρασκεύαζε σαυτήν . μάττε , θυλακίσκε . ἔγχει , κύαθε . ποὖσθ’ ἡ κύλιξ ; διάνιζ’ ἰοῦσα σαυτήν . ἀνάβαινε , μᾶζα . τὴν χύτραν χρῆν ἐξερᾶν τὰ τεῦτλα . ἰχθύ , βάδιζ᾽ . ἀλλ’ οὐδέπω ᾽ πὶ θάτερ’ ὀπτός εἰμι . οὔκουν μεταστρέψας σεαυτὸν ἁλὶ πάσεις ἀλείφων ; ἑξῆς δὲ μετὰ ταῦτα ὁ τὸν ἐναντίον τούτῳ παραλαμβάνων λόγον φησίν ι ἀλλ’ ἀντίθες τοι · ἐγὼ γὰρ αὐτὰ τἄμπαλιν τὰ θερμὰ λουτρὰ πρῶτον ἄξω τοῖς ἐμοῖς ἐπὶ κιόνων , ὥσπερ διὰ τοῦ Παιωνίου , ἀπὸ τῆς θαλάττης , ὥσθ’ ἑκάστῳ ῥεύσεται εἰς τὴν πύελον ἐρεῖ δὲ θὔδωρ ἀνέχετε . εἶτ’ ἁλάβαστος εὐθέως ἥξει μύρου αὐτόματος , ὁ σπόγγος τε καὶ τὰ σάνδαλα .
Lemmas: ὁ δέ ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία ποιητής περί ὁ ἀρχαῖος βίος διαλέγω ὅτι οὐ εἰμί τότε δοῦλος χρεία τοιόσδε ἐκτίθημι · Κρατῖνος μέν ἐν Πλοῦτος · ὅς δή βασιλεύς Κρόνος εἰμί ὁ παλαιός , ὅτε ὁ ἄρτος ἀστραγαλίζω , μᾶζα δέ ἐν ὁ παλαίστρα Αἰγιναῖος καταβάλλω δρυπεπής βῶλος τε κομάω . κρατέω δέ ἐν Θήριος · ἔπειτα δοῦλος οὐδέ εἷς κτάομαι οὐδέ δούλη , ἀλλά αὐτός ἑαυτοῦ δῆτα ἀνήρ γέρων διακονέω ; Β . οὐ δῆτα ὁδοιπορέω γάρ ὁ πᾶς ἐγώ ποιέω . α . τίς δῆτα οὗτος αὐτός πολύς ; Β . πρόσειμι αὐτός ἕκαστος ὁ σκευάριον ὅταν καλέω τις · παρατίθημι , τράπεζα · οὗτος · παρασκευάζω σεαυτοῦ . μάσσω , θυλακίσκος . ἐγχέω , κύαθος . ποὖμαι ὁ κύλιξ ; διανίζω ἔρχομαι σεαυτοῦ . ἀναβαίνω , μᾶζα . ὁ χύτρα χρή ἐξεράω ὁ τεῦτλον . ἰχθῦς , βαδίζω . ἀλλά οὐδέπω ἒ π ἕτερος ὀπτός εἰμί . οὔκουν μεταστρέφω σεαυτοῦ ἅλς πάσσω ἀλείφω ; ἑξῆς δέ μετά οὗτος ὁ ὁ ἐναντίος οὗτος παραλαμβάνω λόγος φημί ι̅ ἀλλά ἀντιτίθημι σύ · ἐγώ γάρ αὐτός ἔμπαλιν ὁ θερμός λουτρόν πρῶτος ἄγω ὁ ἐμός ἐπί κίων , ὥσπερ διά ὁ Παιώνιον , ἀπό ὁ θάλασσα , ὥστε ἕκαστος ῥέω εἰς ὁ πυέλος λέγω δέ θὔδωρ ἀνέχω . εἶτα ἀλάβαστος εὐθύς ἥκω μύρον αὐτόματος , ὁ σπόγγος τε καί ὁ σάνδαλον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.95
βέλτιον δὲ τούτων Τηλεκλείδης Ἀμφικτύοσι · λέξω τοίνυν βίον ἐξ ἀρχῆς ὃν ἐγὼ θνητοῖσι παρεῖχον · εἰρήνη μὲν πρῶτον ἁπάντων ἦν ὥσπερ ὕδωρ κατὰ χειρός . ἡ γῆ δ’ ἔφερ᾽ οὐ δέος οὐδὲ νόσους , ἀλλ’ αὐτόματ᾽ ἦν τὰ δέοντα · οἴνῳ γὰρ ἅπασ’ ἔρρει χαράδρα , μᾶζαι δ’ ἄρτοις ἐμάχοντο περὶ τοῖς στόμασιν τῶν ἀνθρώπων ἱκετεύουσαι καταπίνειν εἴ τι φιλοῖεν τὰς λευκοτάτας . οἱ δ’ ἰχθύες οἴκαδ’ ἰόντες ἐξοπτῶντες σφᾶς αὐτοὺς ἂν παρέκειντ’ ἐπὶ ταῖσι τραπέζαις . ζωμοῦ δ’ ἔρρει παρὰ τὰς κλίνας ποταμὸς κρέα θερμὰ κυλίνδων ὑποτριμματίων δ’ ὀχετοὶ τούτων τοῖς βουλομένοισι παρῆσαν , ὥστ’ ἀφθονία τὴν ἔνθεσιν ἦν ἄρδονθ’ ἁπαλὴν καταπίνειν . λεκανίσκαισιν δ’ ἂν ψαιστὰ παρῆν ἡδυσματίοις κατάπαστα , ὀπταὶ δὲ κίχλαι μετ’ ἀμητίσκων εἰς τὸν φάρυγ’ εἰσεπέτοντο τῶν δὲ πλακούντων ὠστιζομένων περὶ τὴν γνάθον ἦν ἀλαλητός . μήτρας δὲ τὸμοις καὶ χναυματίοις οἱ παῖδες ἂν ἠστραγάλιζον . οἱ δ’ ἄνθρωποι πίονες ἦσαν τότε καὶ μέγα χρῆμα γιγάντων .
Lemmas: ἀγαθός δέ οὗτος Τηλεκλείδης Ἀμφικτύονες · λέγω τοίνυν βίος ἐκ ἀρχή ὅς ἐγώ θνητός παρέχω · εἰρήνη μέν πρῶτος ἅπας εἰμί ὥσπερ ὕδωρ κατά χείρ . ὁ γῆ δέ φέρω οὐ δέος οὐδέ νόσος , ἀλλά αὐτόματος εἰμί ὁ δέω · οἶνος γάρ ἅπας ἔρρω χαράδρα , μᾶζα δέ ἄρτος μάχομαι περί ὁ στόμα ὁ ἄνθρωπος ἱκετεύω καταπίνω εἰ τις φιλέω ὁ λευκός . ὁ δέ ἰχθῦς οἴκαδε ἔρχομαι ἐξοπτάω σφεῖς αὐτός ἄν παράκειμαι ἐπί ὁ τράπεζα . ζωμός δέ ἔρρω παρά ὁ κλίνη ποταμός κρέας θερμός κυλίνδω ὑποτριμμάτιον δέ ὀχετός οὗτος ὁ βούλομαι πάρειμι , ὥστε ἀφθονία ὁ ἔνθεσις εἰμί ἄρδω ἁπαλός καταπίνω . λεκανίσκη δέ ἄν ψαιστός πάρειμι ἡδυσμάτιον κατάπαστος , ὀπτός δέ κίχλη μετά ἀμητίσκος εἰς ὁ φάρυξ εἰσπέτομαι ὁ δέ πλακοῦς ὠστίζομαι περί ὁ γνάθος εἰμί ἀλαλητός . μήτρα δέ τόμος καί χναυμάτιον ὁ παῖς ἄν ἀστραγαλίζω . ὁ δέ ἄνθρωπος πίων εἰμί τότε καί μέγας χρῆμα γίγας .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.97
κἀν τοῖς Πέρσαις δέ φησιν τίς δ’ ἔσθ’ ἡμῖν τῶν σῶν ἀροτῶν ἢ ζυγοποιῶν ἔτι χρεία ἢ δρεπανουργῶν ἢ χαλκοτύπων ἢ σπέρματος ἢ χαρακισμοῦ ; αὐτόματοι γὰρ διὰ τῶν τριόδων ποταμοὶ λιπαροῖς ἐπιπάστοις ζωμοῦ μέλανος καὶ Ἀχιλλείοις μάζαις κοχυδοῦντες ἐπιβλὺξ ἀπὸ τῶν πηγῶν τῶν τοῦ Πλούτου ῥεύσονται , σφῶν ἀρύτεσθαι . ὁ Ζεὺς δ’ ὕων οἴνῳ καπνίᾳ κατὰ τοῦ κεράμου βαλανεύσει , ἀπὸ τῶν δὲ τεγῶν ὀχετοὶ βοτρύων μετὰ ναστίσκων πολυτύρων ὀχετεύσονται θερμῷ σὺν ἔτνει καὶ λειριοπολφανεμώναις . τὰ δὲ δὴ δένδρη τἀν τοῖς ὄρεσιν χορδαῖς ὀπταῖς ἐριφείοις φυλλοροήσει καὶ τευθιδίοις ἁπαλοῖσι κίχλαις τ᾽ ἀναβράστοις .
Lemmas: ἐν ὁ Πέρσης δέ φημί τίς δέ εἰμί ἐγώ ὁ σός ἀρότης ἤ ζυγοποιός ἔτι χρεία ἤ δρεπανουργός ἤ χαλκότυπος ἤ σπέρμα ἤ χαρακισμός ; αὐτόματος γάρ διά ὁ τρίοδος ποταμός λιπαρός ἐπίπαστος ζωμός μέλας καί Ἀχίλλειος μᾶζα κοχυδέω ἐπιβλύξ ἀπό ὁ πηγή ὁ ὁ Πλοῦτος ῥέω , σφεῖς ἀρύω . ὁ Ζεύς δέ ὕω οἶνος καπνία κατά ὁ κέραμος βαλανεύω , ἀπό ὁ δέ τέγη ὀχετός βότρυς μετά ναστίσκος πολύτυρος ὀχετεύω θερμός σύν ἔτνος καί λειριοπολφανεμώνη . ὁ δέ δή δένδρον ἐν ὁ ὄρος χορδή ὀπτός ἐρίφειος φυλλορροέω καί τευθίδιον ἁπαλός κίχλη τε ἀνάβραστος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.98
τί δεῖ πρὸς τούτοις ἔτι παρατίθεσθαι τὰ ἐκ Ταγηνιστῶν τοῦ χαρίεντος Ἀριστοφάνους ; πάντες γὰρ τῆς καταχήνης αὐτοῦ πλήρεις ἐστέ . τῶν δὲ Μεταγένους ἐκ Θουριοπερσῶν μνημονεύσας καταπαύσω τὸν λόγον , μακρὰ χαίρειν εἰπὼν ταῖς Νικοφῶντος Σειρῆσιν , ἐν αἷς τάδε γέγραπται · νειφέτω μὲν ἀλφίτοις . ψακαζέτω δ’ ἄρτοισιν , ὑέτω δ’ ἔτνει , ζωμὸς διὰ τῶν ὁδῶν κυλινδείτω κρέα , πλακοῦς ἑαυτὸν ἐσθίειν κελευέτω . ἀλλ’ ὅ γε Μεταγένης τάδε φησίν ὁ μὲν ποταμὸς ὁ Κρᾶθις ἡμῖν καταφέρει μάζας μεγίστας αὐτομάτας μεμαγμένας , ὁ δ’ ἕτερος ὠθεῖ κῦμα ναστῶν καὶ κρεῶν ἑφθῶν τε βατίδων εἰλυομένων αὐτόσε · τὰ δὲ μικρὰ ταυτὶ ποτάμι’ ἐνμεντευθενὶ ῥεῖ τευθίσιν ὀπταῖς καὶ φάγροις καὶ καράβοις , ἐντευθενὶ δ’ ἀλλᾶσι καὶ περικόμμασι , τῃδὶ δ’ ἀφύαισι , τῇδε δ’ αὖ ταγηνίαις . τεμάχη δ’ ἄνωθεν αὐτόματα πεπνιγμένα εἰς τὸ στόμ’ ᾄττει , τὰ δὲ παρ’ αὐτὼ τὼ πόδε . ἄμυλοι δὲ περινέουσιν ἡμῖν ἐν κύκλῳ . οἶδα δὲ ὅτι καὶ οἱ Θουριοπέρσαι καὶ τὸ τοῦ Νικοφῶντος δρᾶμα ἀδίδακτά ἐστι , διόπερ καὶ τελευταίων αὐτῶν ἐμνήσθην .
Lemmas: τίς δέω πρός οὗτος ἔτι παρατίθημι ὁ ἐκ Ταγηνισταί ὁ χαρίεις Ἀριστοφάνης ; πᾶς γάρ ὁ καταχήνη αὐτός πλήρης εἰμί . ὁ δέ Μεταγένης ἐκ Θουριοπέρσαι μνημονεύω καταπαύω ὁ λόγος , μακρός χαίρω λέγω ὁ Νικοφῶν Σειρήν , ἐν ὅς ὅδε γράφω · νίφω μέν ἄλφιτον . ψακάζω δέ ἄρτος , ὕω δέ ἔτνος , ζωμός διά ὁ ὁδός κυλινδέω κρέας , πλακοῦς ἑαυτοῦ ἐσθίω κελεύω . ἀλλά ὁ γε Μεταγένης ὅδε φημί ὁ μέν ποταμός ὁ Κρᾶθις ἐγώ καταφέρω μᾶζα μέγας αὐτόματος μάσσω , ὁ δέ ἕτερος ὠθέω κῦμα νάστης καί κρέας ἑφθός τε βατίς εἰλύω αὐτόσε · ὁ δέ μικρός οὗτος ποτάμιος ἐνμεντευθενί ῥέω τευθίς ὀπτός καί φάγρος καί κάραβος , ἐντευθενί δέ ἀλλᾶς καί περίκομμα , ὅδε δέ ἀφύη , ὅδε δέ αὖ ταγηνίας . τέμαχος δέ ἄνωθεν αὐτόματος πνίγω εἰς ὁ στόμα ἀίσσω , ὁ δέ παρά αὐτός ὁ πούς . ἄμυλος δέ περινέω ἐγώ ἐν κύκλος . οἶδα δέ ὅτι καί ὁ Θουριοπέρσαι καί ὁ ὁ Νικοφῶν δρᾶμα ἀδίδακτος εἰμί , διόπερ καί τελευταῖος αὐτός μιμνῄσκω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.99
ταῦτα τοῦ Δημοκρίτου σαφῶς καὶ τορῶς διεξελθόντος ἐπῄνουν μὲν οἱ δαιταλεῖς , ὁ δὲ Κύνουλκος ἔφη · ἄνδρες σύσσιτοι , σφόδρα με λιμώττοντα οὐκ ἀηδῶς ὁ Δημόκριτος εἱστίασεν ποταμοὺς διαπερανάμενος ἀμβροσίας καὶ νέκταρος , ὑφ’ ὧν ᾽ ἀρδευθεὶς τὴν ψυχὴν πάνυ πειναλέος γεγένημαι ᾽ λόγους αὐτὸ μόνον καταβροχθίσας · ὥστε ἤδη παυσάμενοί ποτε τῆς τοσαύτης ἀπεραντολογίας κατὰ τὸν Παιανιέα ῥήτορα τοιούτων τινῶν μεταλάβωμεν ἃ μήτ’ ἰσχὺν ἐντίθησι μήτ’ ἀποθνῄσκειν ἐᾷ · ἐν κενῇ γὰρ γαστρὶ τῶν καλῶν ἔρως οὐκ ἔστι · πεινῶσιν γὰρ ἡ Κύπρις πικρά , Ἀχαιός φησιν ἐν Αἴθωνι σατυρικῷ . παρ’ οὗ ὁ σοφὸς Εὐριπίδης λαβὼν ἔφη · ἐν πλησμονῇ τοι Κύπρις , ἐν πεινῶντι δ’ οὔ . πρὸς ὃν ὁ Οὐλπιανὸς ἀεί ποτε διαπολεμῶν ἔφη πλήρης μὲν λαχάνων ἀγορή , πλήρης δὲ καὶ ἄρτων , σὺ δέ , ὦ κύον , ἀεὶ λιμώττεις καὶ οὐκ ἐᾷς ἡμᾶς λόγων καλῶν καὶ ἀφθόνων μεταλαμβάνειν , μᾶλλον δὲ σιτεῖσθαι · τροφὴ γὰρ ψυχῆς λόγοι καλοί . καὶ ἅμα στραφεὶς πρὸς τὸν οἰκέτην Λεῦκε , ἔφη , κἂν ἐκφατνίσματά τινα ἄρτων ἔχῃς , δὸς τοῖς κυσίν . καὶ ὁ Κύνουλκος εἰ μὲν εἰς ἀκροάσεις λόγων , ἔφη , παρεκεκλήμην , ἠπιστάμην ἥκειν ἀγορᾶς πληθυούσης οὕτως γάρ τις τῶν σοφῶν τὴν τῶν δείξεων ὥραν ἐκάλει , καὶ αὐτὸν οἱ πολλοὶ διὰ τοῦτο Πληθαγόραν ὠνόμαζον εἰ δὲ λουσάμενοι λογάρια δειπνοῦμεν , μακρὰς τίθημι συμβολὰς ἀκροώμενος κατὰ τὸν Μένανδρον . διὸ παραχωρῶ σοι , ὦ γάστρων , τῆς τοιαύτης ἐμφορεῖσθαι σιτήσεως · πεινῶντι γὰρ ἀνδρὶ μᾶζα τιμιωτέρα χρυσοῦ τε κἀλέφαντος , κατὰ τὸν τοῦ Ἐρετριέως Ἀχαιοῦ Κύκνον .
Lemmas: οὗτος ὁ Δημόκριτος σαφής καί τορός διεξέρχομαι ἐπαινέω μέν ὁ δαιταλεύς , ὁ δέ Κύνουλκος φημί · ἀνήρ σύσσιτος , σφόδρα ἐγώ λιμώσσω οὐ ἀηδής ὁ Δημόκριτος ἑστιάω ποταμός διαπεραίνω ἀμβροσία καί νέκταρ , ὑπό ὅς ἒ ἀρδεύω ὁ ψυχή πάνυ πειναλέος γίγνομαι ἒ λόγος αὐτός μόνος καταβροχθίζω · ὥστε ἤδη παύω ποτέ ὁ τοσοῦτος ἀπεραντολογία κατά ὁ Παιανιεύς ῥήτωρ τοιοῦτος τις μεταλαμβάνω ὅς μήτε ἰσχύς ἐντίθημι μήτε ἀποθνῄσκω ἐάω · ἐν κενός γάρ γαστήρ ὁ καλός ἔρως οὐ εἰμί · πεινάω γάρ ὁ Κύπρις πικρός , Ἀχαιός φημί ἐν Αἴθων σατυρικός . παρά ὅς ὁ σοφός Εὐριπίδης λαμβάνω φημί · ἐν πλησμονή τοι Κύπρις , ἐν πεινάω δέ οὐ . πρός ὅς ὁ Οὐλπιανός ἀεί ποτέ διαπολεμέω φημί πλήρης μέν λάχανον ἀγορά , πλήρης δέ καί ἄρτος , σύ δέ , ὦ κύων , ἀεί λιμώσσω καί οὐ ἐάω ἐγώ λόγος καλός καί ἄφθονος μεταλαμβάνω , μάλα δέ σιτέω · τροφή γάρ ψυχή λόγος καλός . καί ἅμα στρέφω πρός ὁ οἰκέτης λεῦκος , φημί , ἐάν ἐκφάτνισμα τις ἄρτος ἔχω , δίδωμι ὁ κύων . καί ὁ Κύνουλκος εἰ μέν εἰς ἀκρόασις λόγος , φημί , παρακαλέω , ἐπίσταμαι ἥκω ἀγορά πληθύω οὕτως γάρ τις ὁ σοφός ὁ ὁ δεῖξις ὥρα καλέω , καί αὐτός ὁ πολύς διά οὗτος Πληθαγόρης ὀνομάζω εἰ δέ λούω λογάριον δειπνέω , μακρός τίθημι συμβολή ἀκροάομαι κατά ὁ Μένανδρος . διό παραχωρέω σύ , ὦ γάστρων , ὁ τοιοῦτος ἐμφορέω σίτησις · πεινάω γάρ ἀνήρ μᾶζα τίμιος χρυσός τε ἐλέφας , κατά ὁ ὁ Ἐρετριεύς Ἀχαιός Κύκνος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.100
καὶ ἅμα ταῦτα λέγων οἷος ἦν ἀπανίστασθαι · ἐπιστραφεὶς δὲ καὶ θεασάμενος πλῆθος ἰχθύων καὶ ἄλλων παντοδαπῶν ὄψων παρασκευὴν εἰσκυκλουμένην τύψας τῇ χειρὶ τὸ προσκεφάλαιον ἀνέκραγεν τέτλαθι δή , πενίη , καὶ ἀνάσχεο μωρολογούντων ὄψων γὰρ πλῆθός σε δαμᾷ καὶ λιμὸς ἀτερπής . ἐγὼ γὰρ ἤδη ὑπὸ τῆς ἐνδείας οὐ διθυράμβους φθέγγομαι κατὰ τὸν Σωκράτην , ἀλλ’ ἤδη καὶ ἔπη λιμῶδες γὰρ ὄντως ἡ ῥαψῳδία κατὰ . γὰρ Ἀμειψίαν , ὃς ἐν Σφενδόνῃ ἔφη περὶ σοῦ μαντευσάμενος , ὦ Λαρήνσιε , κοὐδ’ εἷς σοὐστὶν τῶν πλουτούντων , μὰ τὸν Ἥφαιστον , προσόμοιος , καλλιτράπεζος καὶ βουλόμενος λιπαρὸν ψωμὸν καταπίνειν . ὁρῶ γὰρ θαῦμ’ ἄπιστον , ἰχθύων γένη περὶ τὴν ἄκραν παίζοντα , κωβιούς , σπάρους , ψήττας , ἐρυθρίνους , κεστρέας , πέρκας , ὄνους , θύννους , μελανούρους , σηπίας , αὐλωπίας , τρίγλας , ἑλεδώνας , σκορπίους , φησὶν Ἡνίοχος ἐν Πολυπράγμονι · δεῖ οὖν κἀμὲ κατὰ τὸν κωμικὸν Μεταγένην ἐπειπόντα εἷς οἰωνὸς ἄριστος , ἀμύνεσθαι περὶ δείπνου τετλάναι .
Lemmas: καί ἅμα οὗτος λέγω οἷος εἰμί ἀπανίστημι · ἐπιστρέφω δέ καί θεάομαι πλῆθος ἰχθῦς καί ἄλλος παντοδαπής ὄψον παρασκευή εἰσκυκλέω τύπτω ὁ χείρ ὁ προσκεφάλαιον ἀνακράζω τλάω δή , πενία , καί ἀνέχω μωρολογέω ὄψον γάρ πλῆθος σύ δαμάζω καί λιμός ἀτερπής . ἐγώ γάρ ἤδη ὑπό ὁ ἔνδεια οὐ διθύραμβος φθέγγομαι κατά ὁ Σωκράτης , ἀλλά ἤδη καί ἔπος λιμώδης γάρ ὄντως ὁ ῥαψῳδία κατά . γάρ Ἀμειψίας , ὅς ἐν Σφενδόνη φημί περί σύ μαντεύομαι , ὦ Λαρήνσιος , οὐδέ εἷς εἰμί ὁ πλουτέω , μά ὁ Ἥφαιστος , προσόμοιος , καλλιτράπεζος καί βούλομαι λιπαρός ψωμός καταπίνω . ὁράω γάρ θαῦμα ἄπιστος , ἰχθῦς γένος περί ὁ ἄκρα παίζω , κωβιός , σπάρος , ψῆττα , ἐρυθρῖνος , κεστρεύς , πέρκη , ὄνος , θύννος , μελάνουρος , σηπία , αὐλωπίας , τρίγλη , ἑλεδώνη , σκορπίος , φημί Ἡνίοχος ἐν Πολυπράγμων · δέω οὖν ἐγώ κατά ὁ κωμικός Μεταγένης ἐπιλέγω εἷς οἰωνός ἀγαθός , ἀμύνω περί δεῖπνον τλάω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.101
σιωπήσαντος δ’ αὐτοῦ ὁ Μασσούριος ἔφη · ἀλλ’ ἐπειδὴ ὑπολείπεταί τινα περὶ τοῦ ἀμφὶ τοὺς οἰκέτας λόγου συμβαλοῦμαί τι καὶ αὐτὸς μέλος εἰς ἔρωτα τῷ σοφῷ καὶ φιλτάτῳ Δημοκρίτῳ . Φίλιππος ὁ Θεαγγελεὺς ἐν τῷ περὶ Καρῶν καὶ Λελέγων συγγράμματι καταλέξας τοὺς Λακεδαιμονίων εἵλωτας καὶ τοὺς Θετταλικοὺς πενέστας καὶ Κᾶράς φησι τοῖς Λέλεξιν ὡς οἰκέταις χρήσασθαι πάλαι τε καὶ νῦν . Φύλαρχος δ’ ἐν ἕκτῃ ἱστοριῶν καὶ Βυζαντίους φησὶν οὕτω Βιθυνῶν δεσπόσαι ὡς Λακεδαιμονίους τῶν εἱλώτων , περὶ δὲ τῶν παρὰ Λακεδαιμονίοις ἐπευνάκτων καλουμένων δοῦλοι δ’ εἰσὶ καὶ οὗτοι σαφῶς ἐκτίθεται Θεόπομπος διὰ τῆς δευτέρας καὶ τριακοστῆς τῶν ἱστοριῶν λέγων οὕτως · ἀποθανόντων πολλῶν Λακεδαιμονίων ἐν τῷ πρὸς Μεσσηνίους πολέμῳ οἱ περιλειφθέντες εὐλαβηθέντες μὴ καταφανεῖς γένωνται τοῖς ἐχθροῖς ἐρημωθέντες ἀνεβίβασαν τῶν εἱλώτων ἐφ᾽ · ἑκάστην στιβάδα τῶν τετελευτοκότων τινάς · οὓς καὶ πολίτας ὕστερον ποιήσαντες προσηγόρευσαν ἐπευνάκτους , ὅτι κατετάχθησαν ἀντὶ τῶν τετελευτηκότων εἰς τὰς στιβάδας . ὁ δ’ αὐτὸς ἱστορεῖ κἀν τῇ τριακοστῇ καὶ τρίτῃ τῶν ἱστοριῶν παρὰ Σικυωνίοις κατωνακοφόρους καλεῖσθαι δούλους τινὰς παραπλησίους ὄντας τοῖς ἐπευνάκτοις . τὰ παραπλήσια ἱστορεῖ καὶ Μέναιχμος ἐν τοῖς Σικυωνιακοῖς . ἔτι Θεόπομπος ἐν τῇ δευτέρᾳ τῶν Φιλιππικῶν Ἀρδιαίους φησὶ κεκτῆσθαι προσπελατῶν ὥσπερ εἱλώτων τριάκοντα μυριάδας ,
Lemmas: σιωπάω δέ αὐτός ὁ Μασσούριος φημί · ἀλλά ἐπειδή ὑπολείπω τις περί ὁ ἀμφί ὁ οἰκέτης λόγος συμβάλλω τις καί αὐτός μέλος εἰς ἔρως ὁ σοφός καί φίλος Δημόκριτος . Φίλιππος ὁ Θεαγγελεύς ἐν ὁ περί Κάρ καί Λέλεγες σύγγραμμα καταλέγω ὁ Λακεδαιμόνιος εἵλως καί ὁ Θεσσαλικός πενέστης καί Κάρ φημί ὁ Λέλεγες ὡς οἰκέτης χράω πάλαι τε καί νῦν . Φύλαρχος δέ ἐν ἕκτος ἱστορίη καί Βυζάντιος φημί οὕτως Βιθυνός δεσπόζω ὡς Λακεδαιμόνιος ὁ εἵλως , περί δέ ὁ παρά Λακεδαιμόνιος ἐπεύνακτος καλέω δοῦλος δέ εἰμί καί οὗτος σαφής ἐκτίθημι Θεόπομπος διά ὁ δεύτερος καί τριακοστός ὁ ἱστορίη λέγω οὕτως · ἀποθνῄσκω πολύς Λακεδαιμόνιος ἐν ὁ πρός Μεσσήνιος πόλεμος ὁ περιλείπομαι εὐλαβέομαι μή καταφανής γίγνομαι ὁ ἐχθρός ἐρημόω ἀναβιβάζω ὁ εἵλως ἐπί · ἕκαστος στιβάς ὁ τετελογιυτόσκω τις · ὅς καί πολίτης ὕστερον ποιέω προσαγορεύω ἐπεύνακτος , ὅτι κατατάσσω ἀντί ὁ τελευτάω εἰς ὁ στιβάς . ὁ δέ αὐτός ἱστορέω ἐν ὁ τριακοστός καί τρίτος ὁ ἱστορίη παρά Σικυώνια κατωνακοφόρος καλέω δοῦλος τις παραπλήσιος εἰμί ὁ ἐπεύνακτος . ὁ παραπλήσιος ἱστορέω καί Μέναιχμος ἐν ὁ Σικυωνιακός . ἔτι Θεόπομπος ἐν ὁ δεύτερος ὁ Φιλιππικός Ἀρδιαῖος φημί κτάομαι προσπελάτης ὥσπερ εἵλως τριάκοντα μυριάς ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 6.102
οἱ δὲ μόθακες καλούμενοι παρὰ Λακεδαιμονίοις ἐλεύθεροι μὲν εἰσιν , οὐ μὴν Λακεδαιμόνιοι , λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Φύλαρχος ἐν τῇ πέμπτῃ καὶ εἰκοστῇ τῶν ἱστοριῶν οὕτως · εἰσὶ δ᾽οἱ μόθακες σύντροφοι τῶν Λακεδαιμονίων ἕκαστος γὰρ τῶν πολιτικῶν παίδων , ὡς ἂν καὶ τὰ ἴδια ἐκποιῶσιν , οἱ μὲν ἕνα , οἱ δὲ δύο , τινὲς δὲ πλείους ποιοῦνται συντρόφους αὑτῶν , εἰσὶν οὖν οἱ μόθακες ἐλεύθεροι μὲν , οὐ μὴν Λακεδαιμόνιοί γε , μετέχουσιν δὲ τῆς παιδείας πάσης , τούτων ἕνα φασὶ γενέσθαι καὶ Λύσανδρον τὸν καταναυμαχήσαντα τοὺς Ἀθηναίους πολίτην γενόμενον δι’ ἀνδραγαθίαν . μύρων δὲ ὁ Πριηνεὺς ἐν δευτέρῳ Μεσσηνιακῶν πολλάκις , φησίν , ἠλευθέρωσαν Λακεδαιμόνιοι δούλους καὶ οὓς μὲν ἀφέτας ἐκάλεσαν , οὓς δὲ ἀδεσπότους , οὓς δὲ ἐρυκτῆρας . , δεσποσιοναύτας δ’ ἄλλους , οὓς εἰς τοὺς στόλους κατέτασσον , ἄλλους δὲ νεοδαμώδεις , ἑτέρους ὄντας τῶν εἱλώτων . Θεόπομπος δ’ ἐν ζ’ Ἑλληνικῶν περὶ τῶν εἱλώτων λέγων ὅτι καὶ ἑλεάται καλοῦνται γράφει οὕτως · τὸ δὲ τῶν εἱλώτων ἔθνος παντάπασιν ὠμῶς διάκειται καὶ πικρῶς · εἰσὶ γὰρ οὗτοι καταδεδουλωμένοι πολὺν ἤδη χρόνον ὑπὸ τῶν Σπαρτιατῶν , οἱ μὲν αὐτῶν ἐκ Μεσσήνης ὄντες , οἱ δ’ ἑλεάται κατοικοῦντες πρότερον τὸ καλούμενον Ἕλος τῆς Λακωνικῆς .
Lemmas: ὁ δέ μόθαξ καλέω παρά Λακεδαιμόνιος ἐλεύθερος μέν εἰμί , οὐ μήν Λακεδαιμόνιος , λέγω δέ περί αὐτός Φύλαρχος ἐν ὁ πέμπτος καί εἰκοστός ὁ ἱστορίη οὕτως · εἰμί ὅδος μόθαξ σύντροφος ὁ Λακεδαιμόνιος ἕκαστος γάρ ὁ πολιτικός παῖς , ὡς ἄν καί ὁ ἴδιος ἐκποιέω , ὁ μέν εἷς , ὁ δέ δύο , τις δέ πολύς ποιέω σύντροφος ἑαυτοῦ , εἰμί οὖν ὁ μόθαξ ἐλεύθερος μέν , οὐ μήν Λακεδαιμόνιος γε , μετέχω δέ ὁ παιδεία πᾶς , οὗτος εἷς φημί γίγνομαι καί Λύσανδρος ὁ καταναυμαχέω ὁ Ἀθηναῖος πολίτης γίγνομαι διά ἀνδραγαθία . μύρον δέ ὁ Πριηνεύς ἐν δεύτερος Μεσσηνιακός πολλάκις , φημί , ἐλευθερόω Λακεδαιμόνιος δοῦλος καί ὅς μέν ἀφεταί καλέω , ὅς δέ ἀδέσποτος , ὅς δέ ἐρυκτῆρες . , δεσποσιοναῦται δέ ἄλλος , ὅς εἰς ὁ στόλος κατατάσσω , ἄλλος δέ νεοδαμώδης , ἕτερος εἰμί ὁ εἵλως . Θεόπομπος δέ ἐν ζʹ Ἑλληνικός περί ὁ εἵλως λέγω ὅτι καί ἑλεάτης καλέω γράφω οὕτως · ὁ δέ ὁ εἵλως ἔθνος παντάπασι ὠμός διάκειμαι καί πικρός · εἰμί γάρ οὗτος καταδουλόω πολύς ἤδη χρόνος ὑπό ὁ Σπαρτιάτης , ὁ μέν αὐτός ἐκ Μεσσήνη εἰμί , ὁ δέ ἑλεάτης κατοικέω πρότερος ὁ καλέω Ἕλος ὁ Λακωνικός .