athenaeus-soph.deipnosophistae 8.64
σὺ δὲ ἡμῖν δίκαιος εἶ λέγειν , ὁ καὶ τῶν Ὁμηρικῶν μεμνημένος τούτων τίς δαίς , τίς δὲ ὅμιλος ὅδ’ ἔπλετο ; τίπτε δέ σε χρεών ; εἰλάπιν’ ἠὲ γάμος ; ἐπεὶ οὐκ ἔρανος τάδε γ’ ἐστίν , τίνι διαφέρει ἀλλήλων . ἐπεὶ δὲ σιγᾷς , ἐγὼ ἐρῶ . κατὰ γὰρ τὸν Συρακόσιον ποιητὴν τὰ πρὸ τοῦ δύ’ ἄνδρες ἔλεγον , εἷς ἐγὼν ἀποχρέω . τὰς θυσίας καὶ τὰς λαμπροτέρας παρασκευὰς ἐκάλουν οἱ παλαιοὶ εἰλαπίνας καὶ τοὺς τούτων μετέχοντας εἰλαπιναστάς . ἔρανοι δέ εἰσιν αἱ ἀπὸ τῶν συμβαλλομένων συναγωγαί , ἀπὸ τοῦ συνερᾶν καὶ συμφέρειν ἕκαστον . καλεῖται δ’ ὁ αὐτὸς καὶ ἔρανος καὶ θίασος καὶ οἱ συνιόντες ἐρανισταὶ καὶ θιασῶται . καλεῖται δὲ καὶ ὁ τῷ Διονύσῳ παρεπόμενος ὄχλος θίασος , ὡς Εὐριπίδης φησίν ὁρῶ δὲ θιάσους τρεῖς γυναικείων χορῶν . τοὺς μὲν οὖν θιάσους ἀπὸ τοῦ θεοῦ προσηγόρευον καὶ γάρ αὐτοὺς τοὺς θεοὺς οἱ Λάκωνες σιούς φασι . τὰς δ’ εἰλαπίνας ἀπὸ τῆς ἐν αὐταῖς παρασκευῆς γινομένης καὶ δαπάνης , λαφύττειν γὰρ καὶ λαπάζειν τὸ ἐκκενοῦν καὶ ἀναλίσκειν , ὅθεν καὶ ἐπὶ τοῦ πορθεῖν τὸ ἀλαπάζειν οἱ ποιηταὶ τάττουσι , καὶ τὰ διαρπαζόμενα κατὰ τὴν λάφυξιν λάφυρα , τὰς δὲ τοιαύτας εὐωχίας Αἰσχύλος καὶ Εὐριπίδης εἰλαπίνας ἀπὸ τοῦ λελαπάχθαι . λάπτειν δὲ τὸ τὴν τροφὴν ἐκπέττειν καὶ κενούμενον λαγαρὸν γίγνεσθαι · ὅθεν ἀπὸ μὲν τοῦ λαγαροῦ ἡ λαγών , ὥσπερ καὶ λάγανον , ἀπὸ δὲ τοῦ λαπάττειν λαπάρα . λαφύττειν δέ ἐστι τὸ δαψιλῶς καὶ ἐπὶ πολὺ λαπάττειν καὶ ἐκκενοῦν . τὸ δὲ δαπανᾶν ἀπὸ τοῦ δάπτειν λέγεται · καὶ τοῦτο δὲ τοῦ δαψιλοῦς ἔχεται . διόπερ ἐπὶ τῶν ἀπλήστως καὶ θηριωδῶς ἐσθιόντων τὸ δάψαι καὶ δαρδάψαι . Ὅμηρος · ἀλλ’ ἄρα τόν γε κύνες τε καὶ οἰωνοὶ κατέδαψαν . τὰς δ’ εὐωχίας ἐκάλουν οὐκ ἀπὸ τῆς ὀχῆς , ἥ ἐστι τροφή , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ κατὰ ταῦτα εὖ ἔχειν . εἰς ἃς δὴ συνιόντες οἱ τὸ θεῖον τιμῶντες καὶ εἰς εὐφροσύνην καὶ ἄνεσιν αὑτοὺς μεθιέντες τὸ μὲν ποτὸν μέθυ , τὸν δὲ τοῦτο δωρησάμενον θεὸν Μεθυμναῖον καὶ Λυαῖον καὶ Εὔιον καὶ Ἰήιον προσηγόρευον , ὥσπερ καὶ τὸν μὴ σκυθρωπὸν καὶ σύννουν ἱλαρόν . διὸ καὶ τὸ δαιμόνιον ἵλεων ἠξίουν γίνεσθαι ἐπιφωνοῦντες ἰὴ ἰή . ὅθεν καὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ τοῦτο ἔπραττον ἱερὸν ὠνόμαζον . ὅτι δὲ τὸν αὐτὸν ἵλεων καὶ ἱλαρὸν ἔλεγον δηλοῖ Ἔφιππος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Ἐμπολή · περὶ ἑταίρας δέ τινος λέγει · ἔπειτὰ γ’ εἰσιόντ᾽ , ἐὰν λυπούμενος τύχῃ τις ἡμῶν , ἐκολάκευσεν ἡδέως , ἐφίλησεν οὐχὶ συμπιέσασα τὸ στόμα ὥσπερ πολέμιον , ἀλλὰ τοῖσι στρουθίοις χανοῦσ’ ὁμοίως , ἧσε , παρεμυθήσατο , ἐποίησὲ θ’ ἱλαρὸν εὐθέως τ’ ἀφεῖλε πᾶν αὐτοῦ τὸ λυποῦν κἀπέδειξεν ἵλεων .
Lemmas: σύ δέ ἐγώ δίκαιος εἰμί λέγω , ὁ καί ὁ Ὁμηρικός μιμνῄσκω οὗτος τίς δαίς , τίς δέ ὅμιλος ὅδε πέλω ; τίπτε δέ σύ χρεών ; εἰλαπίνω ἤ γάμος ; ἐπεί οὐ ἔρανος ὅδε γε εἰμί , τίς διαφέρω ἀλλήλων . ἐπεί δέ σιγάω , ἐγώ λέγω . κατά γάρ ὁ Συρακούσιος ποιητής ὁ πρό ὁ δύο ἀνήρ λέγω , εἷς ἐγώ ἀποχράω . ὁ θυσία καί ὁ λαμπρός παρασκευή καλέω ὁ παλαιός εἰλαπίνη καί ὁ οὗτος μετέχω εἰλαπιναστής . ἔρανος δέ εἰμί ὁ ἀπό ὁ συμβάλλω συναγωγή , ἀπό ὁ συνεράω καί συμφέρω ἕκαστος . καλέω δέ ὁ αὐτός καί ἔρανος καί θίασος καί ὁ συνέρχομαι ἐρανιστής καί θιασώτης . καλέω δέ καί ὁ ὁ Διόνυσος παρέπομαι ὄχλος θίασος , ὡς Εὐριπίδης φημί ὁράω δέ θίασος τρεῖς γυναικεῖος χορός . ὁ μέν οὖν θίασος ἀπό ὁ θεός προσαγορεύω καί γάρ αὐτός ὁ θεός ὁ Λάκων θεός φημί . ὁ δέ εἰλαπίνη ἀπό ὁ ἐν αὐτός παρασκευή γίγνομαι καί δαπάνη , λαφύσσω γάρ καί λαπάζω ὁ ἐκκενόω καί ἀναλίσκω , ὅθεν καί ἐπί ὁ πορθέω ὁ ἀλαπάζω ὁ ποιητής τάσσω , καί ὁ διαρπάζω κατά ὁ λάφυξις λάφυρα , ὁ δέ τοιοῦτος εὐωχία Αἰσχύλος καί Εὐριπίδης εἰλαπίνη ἀπό ὁ λαπάσσω . λάπτω δέ ὁ ὁ τροφή ἐκπέσσω καί κενόω λαγαρός γίγνομαι · ὅθεν ἀπό μέν ὁ λαγαρός ὁ λαγών , ὥσπερ καί λάγανον , ἀπό δέ ὁ λαπάσσω λαπάρα . λαφύσσω δέ εἰμί ὁ δαψιλός καί ἐπί πολύς λαπάσσω καί ἐκκενόω . ὁ δέ δαπανάω ἀπό ὁ δάπτω λέγω · καί οὗτος δέ ὁ δαψιλής ἔχω . διόπερ ἐπί ὁ ἄπληστος καί θηριώδης ἐσθίω ὁ δάπτω καί δαρδάπτω . Ὅμηρος · ἀλλά ἄρα ὁ γε κύων τε καί οἰωνός καταδάπτω . ὁ δέ εὐωχία καλέω οὐ ἀπό ὁ ὀχή , ὅς εἰμί τροφή , ἀλλά ἀπό ὁ κατά οὗτος εὖ ἔχω . εἰς ὅς δή συνέρχομαι ὁ ὁ θεῖος τιμάω καί εἰς εὐφροσύνη καί ἄνεσις ἑαυτοῦ μεθίημι ὁ μέν ποτός μέθυ , ὁ δέ οὗτος δωρέω θεός Μεθυμναῖος καί Λυαῖος καί Εὔιος καί Ἰήϊος προσαγορεύω , ὥσπερ καί ὁ μή σκυθρωπός καί σύννους ἱλαρός . διό καί ὁ δαιμόνιον ἵλαος ἀξιόω γίγνομαι ἐπιφωνέω ἰή ἰή . ὅθεν καί ὁ τόπος ἐν ὅς οὗτος πράσσω ἱερός ὀνομάζω . ὅτι δέ ὁ αὐτός ἵλαος καί ἱλαρός λέγω δηλόω Ἔφιππος ἐν ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Ἐμπολή · περί ἑταίρα δέ τις λέγω · ἔπειτα γε εἰσέρχομαι , ἐάν λυπέω τυγχάνω τις ἐγώ , κολακεύω ἡδύς , φιλέω οὐ συμπιέζω ὁ στόμα ὥσπερ πολέμιος , ἀλλά ὁ στρουθίον χάσκω ὅμοιος , ἥδω , παραμυθέομαι , ποιέω τε ἱλαρός εὐθύς τε ἀφαιρέω πᾶς αὐτός ὁ λυπέω ἐπιδείκνυμι ἵλαος .