athenaeus-soph.deipnosophistae 5.27
ἡμεῖς δὲ ἐπειδὴ τὰ κατὰ τὴν σκηνὴν διεληλύθαμεν , ποιησόμεθα καὶ τὴν τῆς πομπῆς ἐξήγησιν . ἤγετο γὰρ διὰ τοῦ κατὰ τὴν πόλιν σταδίου . πρώτη δ’ ἐβάδιζεν ἡ Ἑωσφόρου · καὶ γὰρ ἀρχὴν εἶχεν ἡ πομπὴ καθ’ ὃν ὁ προειρημένος ἀστήρ φαίνεται χρόνον . ἔπειθ’ ἡ τοῖς τῶν βασιλέων γονεῦσι κατωνομασμένη . μετὰ δὲ ταύτας αἱ τῶν θεῶν ἁπάντων , οἰκείαν ἔχουσαι τῆς περὶ ἕκαστον αὐτῶν ἱστορίας διασκευήν . τὴν δὲ τελευταίαν Ἑσπέρου συνέβαινεν εἶναι , τῆς ὥρας εἰς τοῦτο συναγούσης τὸν καιρόν , τὰ δὲ κατά μέρος αὐτῶν εἴ τις εἰδέναι βούλεται , τὰς τῶν πεντετηρίδων γραφὰς λαμβάνων ἐπισκοπείτω . τῆς δὲ Διονυσιακῆς πομπῆς πρῶτοι μὲν προῄεσαν οἱ τὸν ὄχλον ἀνείργοντες Σιληνοί , πορφυρᾶς χλαμύδας , οἱ δὲ φοινικίδας ἠμφιεσμένοι . τούτοις δ’ ἐπηκολούθουν Σάτυροι καθ’ ἕκαστον τοῦ σταδίου μέρος εἴκοσι , λαμπάδας φέροντες κισσίνας διαχρύσους . μεθ’ οὓς Νῖκαι χρυσᾶς ἔχουσαι πτέρυγας , ἔφερον δ’ αὗται θυμιατήρια ἑξαπήχη κισσίνοις διαχρύσοις κλωσὶ διακεκοσμημένα , ζῳωτοὺς ἐνδεδυκυῖαι χιτῶνας , αὐταὶ δὲ πολὺν κόσμον χρυσοῦν περικείμεναι .. μετὰ δὲ ταύτας εἵπετο βωμὸς ἑξάπηχυς διπλοῦς κισσίνῃ φυλλάδι διαχρύσῳ πεπυκασμένος , ἔχων ἀμπέλινον χρυσοῦν στέφανον μεσολεύκοις μίτραις διειλημμένον . ἐπηκολούθουν δ’ αὐτῷ παῖδες ἐν χιτῶσι πορφυροῖς , λιβανωτὸν καὶ σμύρναν , ἔτι δὲ κρόκον ἐπὶ χρυσῶν μαζονόμων φέροντες ἑκατὸν εἴκοσι , μεθ’ οὓς Σάτυροι τεσσαράκοντα ἐστεφανωμένοι κισσίνοις χρυσοῖς στεφάνοις · τὰ δὲ σώματα οἱ μὲν ἐκέχριντο ὀστρείῳ , τινὲς δὲ μίλτῳ καὶ χρώμασιν ἑτέροις . ἔφερον δὲ καὶ οὗτοι στέφανον χρυσοῦν ἐξ ἀμπέλου καὶ κισσοῦ εἰργασμένον . μεθ’ οὓς Σιληνοὶ δύο ἐν πορφυραῖς χλαμύσι καὶ κρηπῖσι λευκαῖς , εἶχε δ’ αὐτῶν ὁ μὲν πέτασον καὶ κηρύκειον χρυσοῦν , ὁ δὲ σάλπιγγα . μέσος δὲ τούτων ἐβάδιζεν ἀνὴρ μείζων ἢ τετράπηχυς ἐν τραγικῇ διαθέσει καὶ προσώπῳ , φέρων χρυσοῦν Ἀμαλθείας κέρας · ὃς προσηγορεύετο Ἐνιαυτός . ᾧ γυνὴ περικαλλεστάτη καὶ ἴση κατὰ τὸ μέγεθος εἵπετο πολλῷ χρυσῷ καὶ διαπρεπεῖ χιτῶνι κεκοσμημένη , φέρουσα τῇ μὲν μιᾷ τῶν χειρῶν στέφανον περσέας , τῇ δ’ ἑτέρᾳ ῥάβδον φοίνικος · ἐκαλεῖτο δὲ αὕτη Πεντετηρίς . ταύτῃ δ’ ἐπηκολούθουν Ὧραι αἱ τέσσαρες διεσκευασμέναι καὶ ἑκάστη φέρουσα τοὺς ἰδίους καρπούς , ἐχόμενα τούτων θυμιατήρια δύο κίσσινα ἐκ χρυσοῦ ἑξαπήχη καὶ βωμὸς ἀνὰ μέσον τούτων τετράγωνος χρυσοῦ . καὶ πάλιν Σάτυροι στεφάνους ἔχοντες κισσίνους χρυσοῦς , φοινικίδας περιβεβλημένοι · ἔφερον δ’ οἱ μὲν οἰνοχόην χρυσῆν , οἱ δὲ καρχήσιον . μεθ’ οὓς ἐπορεύετο Φιλίσκος ὁ ποιητὴς ἱερεὺς ὢν Διονύσου καὶ πάντες οἱ περὶ τὸν Διόνυσον τεχνῖται . τούτων δ’ ἐφεξῆς ἐφέροντο Δελφικοὶ τρίποδες , ἆθλα τοῖς τῶν ἀθλητῶν χορηγοῖς , ὁ μὲν παιδικὸς ἐννέα πηχῶν τὸ ὕψος , ὁ δὲ πηχῶν δώδεκα ὁ τῶν ἀνδρῶν .
Lemmas: ἐγώ δέ ἐπειδή ὁ κατά ὁ σκηνή διέρχομαι , ποιέω καί ὁ ὁ πομπή ἐξήγησις . ἄγω γάρ διά ὁ κατά ὁ πόλις στάδιον . πρῶτος δέ βαδίζω ὁ Ἑωσφόρος · καί γάρ ἀρχή ἔχω ὁ πομπή κατά ὅς ὁ προλέγω ἀστήρ φαίνω χρόνος . ἔπειτα ὁ ὁ ὁ βασιλεύς γονεύς κατονομάζω . μετά δέ οὗτος ὁ ὁ θεός ἅπας , οἰκεῖος ἔχω ὁ περί ἕκαστος αὐτός ἱστορία διασκευή . ὁ δέ τελευταῖος Ἕσπερος συμβαίνω εἰμί , ὁ ὥρα εἰς οὗτος συνάγω ὁ καιρός , ὁ δέ κατά μέρος αὐτός εἰ τις οἶδα βούλομαι , ὁ ὁ πεντετηρίς γραφή λαμβάνω ἐπισκοπέω . ὁ δέ Διονυσιακός πομπή πρῶτος μέν προέρχομαι ὁ ὁ ὄχλος ἀνείργω Σειληνός , πορφύρεος χλαμύς , ὁ δέ φοινικίς ἀμφιέννυμι . οὗτος δέ ἐπακολουθέω Σάτυρος κατά ἕκαστος ὁ στάδιον μέρος εἴκοσι , λαμπάς φέρω κίσσινος διάχρυσος . μετά ὅς Νίκη χρύσεος ἔχω πτέρυξ , φέρω δέ οὗτος θυμιατήριον ἑξάπηχυς κίσσινον διάχρυσος Κλῶθες διακοσμέω , ζῳωτός ἐνδύω χιτών , αὐτός δέ πολύς κόσμος χρύσεος περίκειμαι .. μετά δέ οὗτος ἕπομαι βωμός ἑξάπηχυς διπλόος κίσσινος φυλλάς διάχρυσος πυκάζω , ἔχω ἀμπέλινος χρύσεος στέφανος μεσόλευκος μίτρα διαλαμβάνω . ἐπακολουθέω δέ αὐτός παῖς ἐν χιτών πορφύρεος , λιβανωτός καί σμύρνη , ἔτι δέ κρόκος ἐπί χρύσεος μαζονόμος φέρω ἑκατόν εἴκοσι , μετά ὅς Σάτυρος τεσσαράκοντα στεφανόω κίσσινος χρύσεος στέφανος · ὁ δέ σῶμα ὁ μέν χρίω ὄστρειον , τις δέ μίλτος καί χρῶμα ἕτερος . φέρω δέ καί οὗτος στέφανος χρύσεος ἐκ ἄμπελος καί κισσός ἐργάζομαι . μετά ὅς Σειληνός δύο ἐν πορφύρεος χλαμύς καί κρηπίς λευκός , ἔχω δέ αὐτός ὁ μέν πέτασος καί κηρύκειον χρύσεος , ὁ δέ σάλπιγξ . μέσος δέ οὗτος βαδίζω ἀνήρ μέγας ἤ τετράπηχυς ἐν τραγικός διάθεσις καί πρόσωπον , φέρω χρύσεος Ἀμαλθεία κέρας · ὅς προσαγορεύω Ἐνιαυτός . ὅς γυνή περικαλλής καί ἴσος κατά ὁ μέγεθος ἕπομαι πολύς χρυσός καί διαπρεπής χιτών κοσμέω , φέρω ὁ μέν εἷς ὁ χείρ στέφανος περσέα , ὁ δέ ἕτερος ῥάβδος φοῖνιξ · καλέω δέ οὗτος Πεντετηρίς . οὗτος δέ ἐπακολουθέω Ὥρα ὁ τέσσαρες διασκευάζω καί ἕκαστος φέρω ὁ ἴδιος καρπός , ἔχω οὗτος θυμιατήριον δύο κίσσινος ἐκ χρυσός ἑξάπηχυς καί βωμός ἀνά μέσος οὗτος τετράγωνος χρυσός . καί πάλιν Σάτυρος στέφανος ἔχω κίσσινος χρύσεος , φοινικίς περιβάλλω · φέρω δέ ὁ μέν οἰνοχόη χρύσεος , ὁ δέ καρχήσιος . μετά ὅς πορεύω Φιλίσκος ὁ ποιητής ἱερεύς εἰμί Διόνυσος καί πᾶς ὁ περί ὁ Διόνυσος τεχνίτης . οὗτος δέ ἐφεξῆς φέρω Δελφικός τρίπους , ἆθλον ὁ ὁ ἀθλητής χορηγός , ὁ μέν παιδικός ἐννέα πῆχυς ὁ ὕψος , ὁ δέ πῆχυς δώδεκα ὁ ὁ ἀνήρ .