athenaeus-soph.deipnosophistae 13.86
ὑμεῖς δέ , ὦ φιλόσοφοι , καὶ τῶν δελφίνων καὶ τῶν ἐλεφάντων ἐστὲ κατὰ τὴν γνώμην ἀγριώτεροι ἔτι τε ἀνημερώτεροι , καίτοι Περσαίου τοῦ Κιτιέως ἐν τοῖς Συμποτικοῖς Ὑπομνήμασιν βοῶντος καὶ λέγοντος περὶ ἀφροδισίων ἁρμοστὸν εἶναι ἐν τῷ οἴνῳ μνείαν ποιεῖσθαι · καὶ γὰρ πρὸς ταῦτα ἡμᾶς ὅταν ὑποπίωμεν ἐπιρρεπεῖς εἶναι . καὶ ἐνταῦθα τοὺς μὲν ἡμέρως τε καὶ μετρίως αὐτοῖς χρωμένους ἐπαινεῖν δεῖ , τοὺς δὲ θηριωδῶς καὶ ἀπλήστως ψέγειν . καὶ εἰ διαλεκτικοὶ συνελθόντες εἰς πότον περὶ συλλογισμῶν διαλέγοιντο , ἀλλοτρίως ἂν αὐτοὺς ὑπολάβοι τις ποιεῖν τοῦ παρόντος καιροῦ , ὅτε καὶ ὁ καλὸς κἀγαθὸς ἀνὴρ μεθυσθείη ἄν . οἱ δὲ βουλόμενοι σωφρονικοὶ εἶναι σφόδρα μέχρι τινὸς διατηροῦσιν ἐν τοῖς πότοις τὸ τοιοῦτον εἶθ’ ὅταν παρεισδυῇ τὸ οἰνάριον , τὴν πᾶσαν ἀσχημοσύνην ἐπιδείκνυνται · ὃ καὶ πρώην ἐγένετο ἐπὶ τῶν ἐξ Ἀρκαδίας θεωρῶν πρὸς Ἀντίγονον παραγενομένων . ἐκεῖνοι γὰρ ἠρίστων σφόδρα σκυθρωπῶς καὶ εὐσχημόνως , ὡς ᾤοντο , οὐχ ὅτι ἡμῶν τινα προσβλέποντας , ἀλλ’ οὐδὲ ἀλλήλους . ὡς δὲ ὁ πότος προέβαινεν καὶ εἰσῆλθεν ἄλλα τε ἀκροάματα καὶ αἱ Θετταλαὶ αὗται ὀρχηστρίδες , καθάπερ αὐταῖς ἔθος ἐστίν , ἐν ταῖς διαζώστραις γυμναὶ ὠρχοῦντο , οὐκ ἔτι κατεῖχον αὑτοὺς οἱ ἄνδρες , ἀλλὰ ἐκ τῶν κλινῶν ἀνώρμων καὶ ἐβόων ὡς θαυμαστόν τι θέαμα θεώμενοι · καὶ μακάριον τὸν βασιλέα ἀπεκάλουν ὅτι ἔξεστιν αὐτῷ τούτων ἀπολαύειν , καὶ ἕτερα τούτοις παραπλήσια πάνυ πολλὰ τῶν φορτικῶν ἐποίουν . τῶν φιλοσόφων δέ τις συμπίνων ἡμῖν εἰσελθούσης αὐλητρίδος καὶ οὔσης εὐρυχωρίας παρ’ αὐτῷ , βουλομένης τῆς παιδίσκης παρακαθίσαι οὐκ ἐπέτρεψεν , ἀλλὰ σκληρὸν αὑτὸν εἰσῆγεν . εἶθ’ ὕστερον πωλουμένης τῆς αὐλητρίδος , καθάπερ ἔθος ἐστὶν ἐν τοῖς πότοις γίνεσθαι , ἐν τῷ ἀγοράζειν πάνυ νεανικὸς ἦν καὶ τῷ πωλοῦντι , ἄλλῳ τινὶ θᾶττον προσθέντι , ἡμφισβήτει καὶ οὐκ ἔφη αὐτὸν πεπρακέναι · καὶ τέλος εἰς πυγμὰς ἦλθεν ὁ σκληρὸς ἐκεῖνος φιλόσοφος καὶ ἐν ἀρχῇ οὐδ’ ἂν παρακαθίσαι ἐπιτρέπων τῇ αὐλητρίδι . μήποτε αὐτός ἐστιν ὁ Περσαῖος ὁ περὶ τῆς αὐλητρίδος διαπυκτεύσας · φησὶν γὰρ Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν τῷ περὶ Ζήνωνος γράφων.ὧδε · Ζήνων ὁ Κιτιεὺς Περσαίου παρὰ πότον αὐλητρίδιον πριαμένου καὶ διοκνοῦντος εἰσαγαγεῖν πρὸς αὐτὸν διὰ τὸ τὴν αὐτὴν οἰκεῖν οἰκίαν ; συναισθόμενος εἰσείλκυσε τὴν παιδίσκην καὶ συγκατέκλεισε τῷ Περσαίῳ . οἶδα δὲ καὶ Πολύστρατον τὸν Ἀθηναῖον , μαθητὴν δὲ Θεοφράστου , τὸν ἐπικαλούμενον Τυρρηνόν , ὅτι τῶν αὐλητρίδων τὰ ἱμάτια περιέδυεν .
Lemmas: σύ δέ , ὦ φιλόσοφος , καί ὁ δελφίς καί ὁ ἐλέφας εἰμί κατά ὁ γνώμη ἄγριος ἔτι τε ἀνήμερος , καίτοι Περσαῖος ὁ Κιτιεύς ἐν ὁ συμποτικός Ὑπόμνημα βοάω καί λέγω περί Ἀφροδίσιος ἁρμοστός εἰμί ἐν ὁ οἶνος μνεία ποιέω · καί γάρ πρός οὗτος ἐγώ ὅταν ὑποπίνω ἐπιρρεπής εἰμί . καί ἐνταῦθα ὁ μέν ἥμερος τε καί μέτριος αὐτός χράω ἐπαινέω δέω , ὁ δέ θηριώδης καί ἄπληστος ψέγω . καί εἰ διαλεκτικός συνέρχομαι εἰς πότος περί συλλογισμός διαλέγω , ἀλλότριος ἄν αὐτός ὑπολαμβάνω τις ποιέω ὁ πάρειμι καιρός , ὅτε καί ὁ καλός ἀγαθός ἀνήρ μεθύσκω ἄν . ὁ δέ βούλομαι σωφρονικός εἰμί σφόδρα μέχρι τις διατηρέω ἐν ὁ πότος ὁ τοιοῦτος εἶτα ὅταν παρεισδύω ὁ οἰνάριον , ὁ πᾶς ἀσχημοσύνη ἐπιδείκνυμι · ὅς καί πρῴην γίγνομαι ἐπί ὁ ἐκ Ἀρκαδία θεωρός πρός Ἀντίγονος παραγίγνομαι . ἐκεῖνος γάρ ἀριστάω σφόδρα σκυθρωπός καί εὐσχήμων , ὡς οἴομαι , οὐ ὅτι ἐγώ τις προσβλέπω , ἀλλά οὐδέ ἀλλήλων . ὡς δέ ὁ πότος προβαίνω καί εἰσέρχομαι ἄλλος τε ἀκρόαμα καί ὁ Θεσσαλός οὗτος ὀρχηστρίς , καθά αὐτός ἔθος εἰμί , ἐν ὁ διαζώστρα γυμνός ὀρχέομαι , οὐ ἔτι κατέχω ἑαυτοῦ ὁ ἀνήρ , ἀλλά ἐκ ὁ κλίνη ἀνορμάω καί βοάω ὡς θαυμαστός τις θέαμα θεάομαι · καί μακάριος ὁ βασιλεύς ἀποκαλέω ὅτι ἔξεστι αὐτός οὗτος ἀπολαύω , καί ἕτερος οὗτος παραπλήσιος πάνυ πολύς ὁ φορτικός ποιέω . ὁ φιλόσοφος δέ τις συμπίνω ἐγώ εἰσέρχομαι αὐλητρίς καί εἰμί εὐρυχωρία παρά αὐτός , βούλομαι ὁ παιδίσκη παρακαθίζω οὐ ἐπιτρέπω , ἀλλά σκληρός ἑαυτοῦ εἰσάγω . εἶτα ὕστερος πωλέομαι ὁ αὐλητρίς , καθά ἔθος εἰμί ἐν ὁ πότος γίγνομαι , ἐν ὁ ἀγοράζω πάνυ νεανικός εἰμί καί ὁ πωλέω , ἄλλος τις ταχύς προστίθημι , ἀμφισβητέω καί οὐ φημί αὐτός πιπράσκω · καί τέλος εἰς πυγμή ἔρχομαι ὁ σκληρός ἐκεῖνος φιλόσοφος καί ἐν ἀρχή οὐδέ ἄν παρακαθίζω ἐπιτρέπω ὁ αὐλητρίς . μήποτε αὐτός εἰμί ὁ Περσαῖος ὁ περί ὁ αὐλητρίς διαπυκτεύω · φημί γάρ Ἀντίγονος ὁ Καρύστιος ἐν ὁ περί Ζήνων γράφων.ὧδε · Ζήνων ὁ Κιτιεύς Περσαῖος παρά πότος αὐλητρίδιον πρίαμαι καί διοκνέω εἰσάγω πρός αὐτός διά ὁ ὁ αὐτός οἰκέω οἰκία ; συναισθάνομαι εἰσέλκω ὁ παιδίσκη καί συγκατακλείω ὁ Περσαῖος . οἶδα δέ καί Πολύστρατος ὁ Ἀθηναῖος , μαθητής δέ Θεόφραστος , ὁ ἐπικαλέω Τυρρηνός , ὅτι ὁ αὐλητρίς ὁ ἱμάτιον περιδύω .