athenaeus-soph.deipnosophistae 11.85
Σωσίβιος δ’ ὁ λυτικὸς προθεὶς τὰ ἔπη · ἄλλος μὲν μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν , Νέστωρ δὲ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν , γράφει κατὰ λέξιν ᾽ νῦν τὸ μὲν ἐπιτιμώμενόν ἐστι τῷ ποιητῇ ὅτι τοὺς μὲν λοιποὺς εἶπε μογέοντας ἀείρειν τὸ δέπας , τὸν δὲ Νέστορα μόνον ἀμογητί . ἄλογον δ’ ἐδόκει Διομήδους καὶ Αἴαντος , ἔτι δ’ Ἀχιλλέως παρόντων εἰσάγεσθαι τὸν Νέστορα γενναιότερον , τῇ ἡλικίᾳ προβεβηκότα . τούτων τοίνυν οὕτως κατηγορουμένων τῇ ἀναστροφῇ χρησάμενοι ἀπολύομεν τὸν ποιητήν . ἀπὸ γὰρ τούτου τοῦ ἑξαμέτρου πλεῖον ἐόν , Νέστωρ δ’ ὁ γέρων ἀμογητὶ ἄειρεν ἀπὸ τοῦ μέσου ἐξελόντες τὸ γέρων τάξομεν τοῦ πρώτου στίχου πρὸς τὴν ἀρχὴν ὑπὸ τὸ ἄλλος μέν , εἶτα τὸ ἐξ ἀρχῆς συνερούμεν ἄλλος μὲν γέρων μογέων ἀποκινήσασκε τραπέζης πλεῖον ἐόν , ὁ δὲ Νέστωρ ἀπονητὶ ἄειρεν . νῦν οὖν οὕτω τεταγμένων ὁ Νέστωρ φαίνεται τῶν μὲν λοιπῶν πρεσβυτῶν μόνος τὸ δέπας ἀμογητὶ ἀείρων ταῦτα καὶ ὁ θαυμάσιος λυτικὸς Σωσίβιος , ὃν οὐκ ἀχαρίτως διέπαιξε διὰ τὰς πολυθρυλήτους ταύτας καὶ τὰς τοιαύτας λύσεις Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος βασιλεύς , λαμβάνοντος γὰρ αὐτοῦ σύνταξιν βασιλικήν , μεταπεμψάμενος τοὺς ταμίας ἐκέλευσεν , ἐὰν παραγένηται ὁ Σωσίβιος ἐπὶ τὴν ἀπαίτησιν τῆς συντάξεως , λέγειν αὐτῷ ὅτι ἀπείληφε . καὶ μετ’ οὐ πολὺ παραγενομένῳ καὶ αἰτοῦντι εἰπόντες δεδωκέναι αὐτῷ τὰς ἡσυχίας εἶχον , ὁ δὲ τῷ βασιλεῖ προσελθὼν κατεμέμφετο τοὺς ταμίας . Πτολεμαῖος δὲ μεταπεμψάμενος αὐτοὺς καὶ ἥκειν κελεύσας μετὰ τῶν βιβλίων , ἐν οἷς αἱ ἀναγραφαί εἰσι τῶν τὰς συντάξεις λαμβανόντων , λαβὼν ταύτας εἰς χεῖρας ὁ βασιλεὺς καὶ κατιδὼν ἔφη καὶ αὐτὸς εἰληφέναι αὐτὸν οὕτωσ - ἦν ὀνόματα ἐγγεγραμμένα ταῦτα , Σωτῆρος Σωσιγένους Βίωνος Ἀπολλωνίου · εἰς ἃ ἀποβλέψας ὁ βασιλεὺς εἶπεν ᾽ ὦ θαυμάσιε λυτικέ , ἐὰν ἀφέλῃς τοῦ Σωτῆρος τὸ σω καὶ τοῦ Σωσιγένους τὸ σω καὶ τοῦ Βίωνος τὴν πρώτην συλλαβὴν καὶ τὴν τελευταίαν τοῦ Ἀπολλωνίου , εὑρήσεις σαυτὸν ἀπειληφότα κατὰ τὰς σὰς ἐπινοίας . καὶ ταῦτ’ οὐχ ὑπ’ ἄλλων , ἀλλὰ τοῖς αὑτοῦ πτεροῖς κατὰ τὸν θαυμάσιον Αἰσχύλον ἁλίσκῃ , ἀπροσδιονύσους λύσεις πραγματευόμενος.᾽
Lemmas: Σωσίβιος δέ ὁ λυτικός προτίθημι ὁ ἔπος · ἄλλος μέν μογέω ἀποκινέω τράπεζα πολύς εἰμί , Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί ἀείρω , γράφω κατά λέξις ἒ νῦν ὁ μέν ἐπιτιμάω εἰμί ὁ ποιητής ὅτι ὁ μέν λοιπός λέγω μογέω ἀείρω ὁ δέπας , ὁ δέ Νέστωρ μόνος ἀμογητί . ἄλογος δέ δοκέω Διομήδης καί Αἴας , ἔτι δέ Ἀχιλλεύς πάρειμι εἰσάγω ὁ Νέστωρ γενναῖος , ὁ ἡλικία προβαίνω . οὗτος τοίνυν οὕτως κατηγορέω ὁ ἀναστροφή χράω ἀπολύω ὁ ποιητής . ἀπό γάρ οὗτος ὁ ἑξάμετρος πολύς εἰμί , Νέστωρ δέ ὁ γέρων ἀμογητί ἀείρω ἀπό ὁ μέσος ἐξαιρέω ὁ γέρων τάσσω ὁ πρῶτος στίχος πρός ὁ ἀρχή ὑπό ὁ ἄλλος μέν , εἶτα ὁ ἐκ ἀρχή συνερουμέε ἄλλος μέν γέρων μογέω ἀποκινέω τράπεζα πολύς εἰμί , ὁ δέ Νέστωρ ἀπονητί ἀείρω . νῦν οὖν οὕτως τάσσω ὁ Νέστωρ φαίνω ὁ μέν λοιπός πρεσβύτης μόνος ὁ δέπας ἀμογητί ἀείρω οὗτος καί ὁ θαυμάσιος λυτικός Σωσίβιος , ὅς οὐ ἀχάριτος διαπαίζω διά ὁ πολυθρύλητος οὗτος καί ὁ τοιοῦτος λύσις Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος βασιλεύς , λαμβάνω γάρ αὐτός σύνταξις βασιλικός , μεταπέμπω ὁ ταμίας κελεύω , ἐάν παραγίγνομαι ὁ Σωσίβιος ἐπί ὁ ἀπαίτησις ὁ σύνταξις , λέγω αὐτός ὅτι ἀπολαμβάνω . καί μετά οὐ πολύς παραγίγνομαι καί αἰτέω λέγω δίδωμι αὐτός ὁ ἡσυχία ἔχω , ὁ δέ ὁ βασιλεύς προσέρχομαι καταμέμφομαι ὁ ταμίας . Πτολεμαῖος δέ μεταπέμπω αὐτός καί ἥκω κελεύω μετά ὁ βιβλίον , ἐν ὅς ὁ ἀναγραφή εἰμί ὁ ὁ σύνταξις λαμβάνω , λαμβάνω οὗτος εἰς χείρ ὁ βασιλεύς καί κατοράω φημί καί αὐτός λαμβάνω αὐτός οὕτως - εἰμί ὄνομα ἐγγράφω οὗτος , Σωτήρ Σωσιγένης Βίων Ἀπολλώνιον · εἰς ὅς ἀποβλέπω ὁ βασιλεύς λέγω ἒ ὦ θαυμάσιος λυτικός , ἐάν ἀφαιρέω ὁ Σωτήρ ὁ σω̅ καί ὁ Σωσιγένης ὁ σω̅ καί ὁ Βίων ὁ πρῶτος συλλαβή καί ὁ τελευταῖος ὁ Ἀπολλώνιον , εὑρίσκω σεαυτοῦ ἀπολαμβάνω κατά ὁ σός ἐπίνοια . καί οὗτος οὐ ὑπό ἄλλος , ἀλλά ὁ ἑαυτοῦ πτερόν κατά ὁ θαυμάσιος Αἰσχύλος ἁλίσκομαι , ἀπροσδιόνυσος λύσις πραγματεύομαι