ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.38
γίνεται δὲ μύρα κάλλιστα κατὰ τόπους , ὡς Ἀπολλώνιός φησιν ὁ Ἡροφίλειος ἐν τῷ περὶ Μύρων γράφων οὕτως · ἶρις μὲν ἐν Ἤλιδι χρηστοτάτη καὶ ἐν Κυζίκῳ · ῥόδινον δὲ κράτιστον Φασήλιδι , καὶ τὸ ἐκ Νέας δὲ πόλεως καὶ Καπύης · κρόκινον δ’ ἐν Σόλοις τοῖς Κιλικίοις καὶ ἐν Ῥόδῳ · νάρδινον δὲ τὸ ἐν Τάρσῳ · οἰνάνθη δὲ ἡ ἀρίστη Κυπρία καὶ Ἀδραμυττηνή · ἀμαράκινον δὲ Κῷον καὶ μήλινον . κύπρινον δὲ προκέκριται τὸ ἐν Αἰγύπτῳ , δευτερεῦον δ’ ἐστὶ τὸ Κυπριακὸν καὶ τὸ ἐν Φοινίκῃ καὶ ταύτης τὸ ἀπὸ Σιδῶνος . τὸ δὲ παναθηναικὸν λεγόμενον ἐν Ἀθήναις · τὸ δὲ μετώπιον καὶ Μενδήσιον κάλλιστα ἐν Αἰγύπτῳ σκευάζεται · σκευάζεται δὲ τὸ μετώπιον ἐξ ἐλαίου τοῦ ἀπὸ τῶν πικρῶν καρύων . οἱ δὲ χορηγοῦντες , φησί , καὶ ἡ ὕλη καὶ οἱ τεχνῖται τὸ χρηστότατον ποιοῦσι μύρον , ἀλλ’ οὐχ οἱ τόποι . Ἔφεσός γέ τοι πρότερον , φησί , τοῖς μύροις διέφερεν καὶ μάλιστα ἐν τῷ μεγαλλείῳ , νῦν δὲ οὔ . ἤκμαζε δὲ καὶ τὰ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ διὰ πλοῦτον καὶ διὰ τὴν Ἀρσινόης καὶ Βερενίκης σπουδήν . ἐγίνετο δὲ καὶ ἐν Κυρήνῃ ῥόδινον χρηστότατον καθ’ ὃν χρόνον ἔζη Βερενίκη ἡ μεγάλη · οἰνάνθινον δὲ ἐν Ἀδραμυττίῳ πάλαι μὲν μέτριον , ὕστερον δὲ πρῶτον διὰ Στρατονίκην τὴν Εὐμένους . ἡ δὲ Συρία τὸ παλαιὸν χρηστὰ πάντα παρείχετο , μάλιστα δὲ τὸ τήλινον , νῦν δὲ οὔ . ἐν δὲ Περγάμῳ πρότερον μὲν ἐξόχως , νῦν δὲ οὔ , μυρεψοῦ τινος ἐκπονήσαντος , ἐσκευάσθη τὸ παρ’ οὐδενί πω γεγονὸς λιβανώτινον μύρον . μύρον δὲ χρηστὸν μύρῳ εὐτελεῖ ἐπιχεόμενον ἐπιπολῆς μένει · μέλι δὲ χρηστὸν χείρονι ἐπιχεόμενον εἰς τὸ κάτω βιάζεται · λαμβάνει γὰρ αὑτοῦ καθύπερθεν τὸ ἧττον .
Lemmas: γίγνομαι δέ μύρον καλός κατά τόπος , ὡς Ἀπολλώνιος φημί ὁ Ἡροφίλειος ἐν ὁ περί Μύρων γράφω οὕτως · ἶρις μέν ἐν Ἦλις χρηστός καί ἐν Κύζικος · ῥόδινος δέ κρατύς Φάσηλις , καί ὁ ἐκ Νέη δέ πόλις καί Καπύη · κρόκινος δέ ἐν Σόλοι ὁ Κίλιξ καί ἐν Ῥόδος · νάρδινος δέ ὁ ἐν Τάρσος · οἰνάνθη δέ ὁ ἀγαθός Κύπριος καί Ἀδραμυσσηνός · ἀμαράκινον δέ Κῷος καί μήλινος . κύπρινον δέ προκρίνω ὁ ἐν Αἴγυπτος , δευτερεύω δέ εἰμί ὁ Κυπριακός καί ὁ ἐν Φοινίκη καί οὗτος ὁ ἀπό Σιδών . ὁ δέ παναθηναϊκός λέγω ἐν Ἀθῆναι · ὁ δέ μετώπιον καί Μενδήσιος καλός ἐν Αἴγυπτος σκευάζω · σκευάζω δέ ὁ μετώπιον ἐκ ἔλαιον ὁ ἀπό ὁ πικρός κάρυον . ὁ δέ χορηγέω , φημί , καί ὁ ὕλη καί ὁ τεχνίτης ὁ χρηστός ποιέω μύρον , ἀλλά οὐ ὁ τόπος . Ἔφεσος γε τοι πρότερος , φημί , ὁ μύρον διαφέρω καί μάλα ἐν ὁ μεγαλλείος , νῦν δέ οὐ . ἀκμάζω δέ καί ὁ ἐν Ἀλεξάνδρεια διά πλοῦτος καί διά ὁ Ἀρσινόη καί Βερενίκη σπουδή . γίγνομαι δέ καί ἐν Κυρήνη ῥόδινος χρηστός κατά ὅς χρόνος ζάω Βερενίκη ὁ μέγας · οἰνάνθινος δέ ἐν Ἀδραμύττιον πάλαι μέν μέτριος , ὕστερον δέ πρῶτος διά Στρατονίκη ὁ Εὐμένης . ὁ δέ Συρία ὁ παλαιός χρηστός πᾶς παρέχω , μάλα δέ ὁ τήλινος , νῦν δέ οὐ . ἐν δέ Πέργαμος πρότερος μέν ἔξοχος , νῦν δέ οὐ , μυρεψός τις ἐκπονέω , σκευάζω ὁ παρά οὐδείς πω γίγνομαι λιβανώτινος μύρον . μύρον δέ χρηστός μύρον εὐτελής ἐπιχέω ἐπιπολή μένω · μέλι δέ χρηστός κακός ἐπιχέω εἰς ὁ κάτω βιάζω · λαμβάνω γάρ ἑαυτοῦ καθύπερθε ὁ ἥσσων .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.39
τοῦ δὲ Αἰγυπτίου μύρου μνημονεύων Ἀχαιὸς ἐν Ἄθλοις φησιν ἰσάργυρόν τ’ εἰς χεῖρα Κυπρίου λίθου δώσουσι κόσμον χριμάτων τ’ Αἰγυπτίων . μήποτε , φησὶν ὁ Δίδυμος , τὴν καλουμένην στακτὴν λέγει , διὰ τὴν σμύρναν ἣν εἰς Αἴγυπτον καταγομένην κομίζεσθαι πρὸς τοὺς Ἕλληνας . Ἱκέσιος δ’ ἐν β’ περὶ Ὕλης τῶν μύρων , φησίν , ἃ μέν ἐστιν χρίματα , ἃ δ’ ἀλείμματα , καὶ ῥόδινον μὲν πρὸς πότον ἐπιτήδειον , ἔτι δὲ μύρσινον , μήλινον τοῦτο δ’ ἐστὶν καὶ εὐστόμαχον καὶ ληθαργικοῖς χρήσιμον . τὸ δ’ οἰνάνθινον εὐστόμαχον ὂν καὶ τὴν διάνοιαν ἀπαραπόδιστον φυλάσσει , καὶ τὸ σαμψούχινον δὲ καὶ ἑρπύλλινον ἐπιτήδεια πρὸς πότον καὶ κρόκινον τὸ χωρὶς σμύρνης πολλῆς , καὶ ἡ στακτὴ δὲ ἐπιτήδειος πρὸς πότον , ἔτι δὲ νάρδος . τὸ δὲ τήλινον καὶ γλυκύ ἐστι καὶ ἁπαλόν . τὸ δὲ λευκόινον καὶ εὐῶδες καὶ σφόδρα πεπτικόν . Θεόφραστος δὲ ἐν τῷ περὶ Ὀδμῶν συντίθεσθαί φησι μύρα ἀπ’ ἀνθέων μὲν ῥόδινον καὶ λευκόινον καὶ σούσινον καὶ γὰρ τοῦτο ἐκ τῶν κρίνων , ἔτι δὲ τὸ σισύμβρινον καὶ ἑρπύλλινον , ἔτι δὲ κύπρινον καὶ κρόκινον βέλτιστον δ’ ἐν Αἰγίνῃ καὶ Κιλικίᾳ . ἀπὸ δὲ φύλλων τὸ μύρρινον καὶ τὸ οἰνάνθινον · αὕτη δ’ ἐν Κύπρῳ φύεται ὀρεινὴ καὶ πολύοσμος , ἀπὸ δὲ τῆς ἐν τῇ Ἑλλάδι οὐ γίνεται διὰ τὸ ἄοσμον . ἀπὸ δὲ ῥιζῶν τὸ τ’ ἴρινον , καὶ τὸ νάρδινον , καὶ τὸ ἀμαράκινον ἐκ τοῦ κόστου .
Lemmas: ὁ δέ Αἰγύπτιος μύρον μνημονεύω Ἀχαιός ἐν Ἆθλος φημί ἰσάργυρος τε εἰς χείρ Κύπριος λίθος δίδωμι κόσμος χρῖμα τε Αἰγύπτιος . μήποτε , φημί ὁ Δίδυμος , ὁ καλέω στακτή λέγω , διά ὁ σμύρνη ὅς εἰς Αἴγυπτος κατάγω κομίζω πρός ὁ Ἕλλην . Ἱκέσιος δέ ἐν βʹ περί Ὕλη ὁ μύρον , φημί , ὅς μέν εἰμί χρῖμα , ὅς δέ ἄλειμμα , καί ῥόδινος μέν πρός πότος ἐπιτήδειος , ἔτι δέ μύρσινος , μήλινος οὗτος δέ εἰμί καί εὐστόμαχος καί ληθαργικός χρήσιμος . ὁ δέ οἰνάνθινος εὐστόμαχος εἰμί καί ὁ διάνοια ἀπαραπόδιστος φυλάσσω , καί ὁ σαμψούχινος δέ καί ἑρπύλλινος ἐπιτήδειος πρός πότος καί κρόκινος ὁ χωρίς σμύρνα πολύς , καί ὁ στακτή δέ ἐπιτήδειος πρός πότος , ἔτι δέ νάρδος . ὁ δέ τήλινος καί γλυκύς εἰμί καί ἁπαλός . ὁ δέ λευκόϊνος καί εὐώδης καί σφόδρα πεπτικός . Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί Ὀδμή συντίθημι φημί μύρον ἀπό ἄνθος μέν ῥόδινος καί λευκόϊνος καί σούσινος καί γάρ οὗτος ἐκ ὁ κρίνον , ἔτι δέ ὁ σισύμβρινος καί ἑρπύλλινος , ἔτι δέ κύπρινος καί κρόκινος ἀγαθός δέ ἐν Αἰγίνη καί Κιλικία . ἀπό δέ φύλλον ὁ μύρσινος καί ὁ οἰνάνθινος · οὗτος δέ ἐν Κύπρος φύω ὀρεινός καί πολύοσμος , ἀπό δέ ὁ ἐν ὁ Ἑλλάς οὐ γίγνομαι διά ὁ ἄοσμος . ἀπό δέ ῥίζα ὁ τε ἴρινος , καί ὁ νάρδινος , καί ὁ ἀμαράκιν ἐκ ὁ κόστος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.40
ὅτι δὲ διὰ σπουδῆς ἦν τοῖς παλαιοτέροις ἡ τῶν μύρων χρῆσις δῆλον ἐκ τοῦ καὶ ἐπίστασθαι ποῖόν τι ἑκάστῳ τῶν μελῶν ἡμῶν ἐστιν ἐπιτήδειον,ι Ἀντιφάνης γοῦν ἐν Θορικίοις ἢ Διορύττοντί φησιν λοῦται δ’ ἀληθῶς ; ἀλλὰ τί ; β . ἐκ χρυσοκολλήτου γε κάλπιδος μύρῳ Αἰγυπτίῳ μὲν τοὺς πόδας καὶ τὰ σκέλη , φοινικίνῳ δὲ τὰς γνάθους καὶ τιτθία , σισυμβρίνῳ δὲ τὸν ἕτερον βραχίονα , ἀμαρακίνῳ δὲ τὰς ὀφρῦς καὶ τὴν κόμην , ἑρπυλλίνῳ δὲ τὸ γόνυ καὶ τὸν αὐχένα . . , , καὶ Κηφισόδωρος ἐν Τροφωνίῳ · ἔπειτ’ ἀλείφεσθαι πρίω τὸ σῶμά μοι μύρον ἴρινον καὶ ῥόδινον , ἄγε μοι , Ξανθία · καὶ τοῖς ποσὶν χωρὶς πρίω μοι βάκκαριν . β . ὦ λακκόπρωκτε , βάκκαριν τοῖς σοῖς ποσὶν ἐγὼ πρίωμαι ; λαικάσομἄρα βάκκαριν ; Ἀναξανδρίδης Πρωτεσιλάῳ · μύρον τε παρὰ Πέρωνος , οὗπερ ἀπέδοτο ἐχθὲς Μελανώπῳ , πολυτελοῦς Αἰγυπτίου , ᾧ νῦν ἀλείφει τοὺς πόδας Καλλιστράτου . μνημονεύει τοῦ μυροπώλου τούτου τοῦ Πέρωνος καὶ Θεόπομπος ἐν Ἀδμήτῳ καὶ Ἡδυχάρει . Ἀντιφάνης δ’ ἐν Ἀντείᾳ · παρὰ τῷ μυροπώλῃ γευόμενον κατελίμπανον αὐτὸν Πέρωνι τῶν μύρων μέλλει δέ σοι συνθεὶς φέρειν τὰ κινναμώμινα ταῦτα καὶ τὰ νάρδινα .
Lemmas: ὅτι δέ διά σπουδή εἰμί ὁ παλαιός ὁ ὁ μύρον χρῆσις δῆλος ἐκ ὁ καί ἐπίσταμαι ποῖος τις ἕκαστος ὁ μέλος ἐγώ εἰμί ἐπιτήδειος Ἀντιφάνης γοῦν ἐν Θορίκιος ἤ Διορύττων φημί λούω δέ ἀληθής ; ἀλλά τίς ; Β . ἐκ χρυσοκόλλητος γε κάλπις μύρον Αἰγύπτιος μέν ὁ πούς καί ὁ σκέλος , φοινίκινος δέ ὁ γνάθος καί τιτθίον , σισύμβρινος δέ ὁ ἕτερος βραχίων , ἀμαράκινον δέ ὁ ὀφρύς καί ὁ κόμη , ἑρπύλλινος δέ ὁ γόνυ καί ὁ αὐχήν . . , , καί Κηφισόδωρος ἐν Τροφώνιος · ἔπειτα ἀλείφω πρίαμαι ὁ σῶμα ἐγώ μύρον ἴρινος καί ῥόδινος , ἄγω ἐγώ , Ξανθίας · καί ὁ πούς χωρίς πρίαμαι ἐγώ βάκκαρις . Β . ὦ λακκόπρωκτος , βάκκαρις ὁ σός πούς ἐγώ πρίαμαι ; λαικασομαρη βάκκαρις ; Ἀναξανδρίδης Πρωτεσίλαος · μύρον τε παρά Πέρων , ὅς ἀποδίδωμι χθές Μελάνωπος , πολυτελής Αἰγύπτιος , ὅς νῦν ἀλείφω ὁ πούς Καλλίστρατος . μνημονεύω ὁ μυροπώλης οὗτος ὁ Πέρων καί Θεόπομπος ἐν Ἄδμητος καί Ἡδυχάρης . Ἀντιφάνης δέ ἐν Ἄντεια · παρά ὁ μυροπώλης γεύω καταλείπω αὐτός Πέρων ὁ μύρον μέλλω δέ σύ συντίθημι φέρω ὁ κινναμώμινος οὗτος καί ὁ νάρδινος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.41
παρὰ πολλοῖς δὲ τῶν κωμῳδιοποιῶν ὀνομάζεταί τι μύρον βάκκαρις · οὗ μνημονεύει καὶ Ἱππῶναξ διὰ τούτων βακκάρι δὲ τὰς ῥῖνας ἤλειφον ἐστὶ δ’ οἷά περ κρόκος . Ἀχαιὸς δ’ ἐν Αἴθωνι σατυρικῷ · βακκάρει χρισθέντα καὶ ψυκτηρίοις πτεροῖς ἀναστήσαντα προσθίαν τρίχα · Ἴων Ὀμφάλῃ · βακκάρις δὲ καὶ μύρα καὶ Σαρδιανὸν κόσμον εἰδέναι χροὸς ἄμεινον ἢ τὸν Πέλοπος ἐν νήσῳ τρόπον . ἐν τούτοις Σαρδιανὸν κόσμον εἴρηκε τὸ μύρον , ἐπεὶ διαβόητοι ἐπὶ ἡδυπαθείᾳ οἱ Λυδοί · καὶ τὸ παρὰ Ἀνακρέοντι λυδοπαθὴς ἀκούουσιν ἀντὶ τοῦ ἡδυπαθής . μνημονεύει τῆς βακκάριδος καὶ Σοφοκλῆς . Μάγνης δ’ ἐν Λυδοῖς · λούσαντα χρὴ καὶ βακκάριδι κεχριμένον καὶ μήποτε οὔκ ἐστι μύρον ἡ βάκκαρις . Αἰσχύλος γὰρ ἐν Ἀμυμώνῃ ἀντιδιαστέλλων φησὶν κἄγωγε τὰς σὰς βακκάρεις τε καὶ μύρα . καὶ Σιμωνίδης · κἠλειφόμην μύροισι καὶ θυώμασι καὶ βακκάρι . Ἀριστοφάνης δ’ ἐν Θεσμοφοριαζούσαις · ὦ Ζεῦ πολυτίμηθ᾽ , οἷον ἐνέπνευσ’ ὁ μιαρὸς φάσκωλος εὐθὺς λυόμενός μοι τοῦ μύρου καὶ βακκάριδος .
Lemmas: παρά πολύς δέ ὁ κωμῳδιοποιός ὀνομάζω τις μύρον βάκκαρις · ὅς μνημονεύω καί Ἱππῶναξ διά οὗτος βάκκαρις δέ ὁ ῥίς ἀλείφω εἰμί δέ οἷος περ κρόκος . Ἀχαιός δέ ἐν Αἴθων σατυρικός · βάκκαρις χρίω καί ψυκτήριος πτερόν ἀνίστημι πρόσθιος θρίξ · Ἴων Ὀμφάλη · βάκκαρις δέ καί μύρον καί Σάρδεις κόσμος οἶδα χρώς ἀγαθός ἤ ὁ Πέλοψ ἐν νῆσος τρόπος . ἐν οὗτος Σάρδεις κόσμος λέγω ὁ μύρον , ἐπεί διαβόητος ἐπί ἡδυπάθεια ὁ Λυδός · καί ὁ παρά Ἀνακρέων λυδοπαθής ἀκούω ἀντί ὁ ἡδυπαθής . μνημονεύω ὁ βάκκαρις καί Σοφοκλῆς . Μάγνης δέ ἐν Λυδός · λούω χρή καί βάκκαρις χρίω καί μήποτε οὐ εἰμί μύρον ὁ βάκκαρις . Αἰσχύλος γάρ ἐν Ἀμυμώνη ἀντιδιαστέλλω φημί ἐγώ ὁ σός βάκκαρις τε καί μύρον . καί Σιμωνίδης · κἠλειφ́μσκομαι μύρον καί θύωμα καί βάκκαρις . Ἀριστοφάνης δέ ἐν Θεσμοφοριάζω · ὦ Ζεύς πολυτίμητος , οἷος ἐμπνέω ὁ μιαρός φάσκωλος εὐθύς λύω ἐγώ ὁ μύρον καί βάκκαρις .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.42
βρενθείου ὁ δὲ μύρου μνημονεύει Φερεκράτης ἐν Λήροις οὕτως · ἔστην δὲ κἀκέλευον , ἐγχέασθε νῷν βρένθειον , ἵνα τοῖς εἰσιοῦσιν ἐγχέῃ . βασιλείου τ δὲ μύρου μνημονεύει Κράτης ἐν Γείτοσιν λέγων οὕτως · γλυκύτατον δ’ ὦζε βασιλείου μύρου . Σαπφὼ δ’ ὁμοῦ μέμνηται τοῦ τε βασιλείου καὶ τοῦ βρενθείου , λέγουσα οὕτως · βρενθείω βασιληίῳ . ψαγδῆς . Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεῦσιν · φέρ’ ἴδω , τί σοι δῶ τῶν μύρων ; ψάγδαν φιλεῖς ; Εὔπολις δ’ ἐν Μαρικᾷ , ψάγδαν ἐρυγγάνοντα , Εὔβουλος δ’ ἐν Στεφανοπώλισιν Αἰγυπτίῳ ψάγδανι τρὶς λελουμένη . πολέμων δ’ ἐν τοῖς πρὸς Ἀδαῖον παρὰ Ἠλείοις φησὶ μύρον τι πλαγγόνιον καλεῖσθαι , εὑρεθὲν ὑπό τινος Πλαγγόνος . ὁμοίως ἱστορεῖ καὶ Σωσίβιος ἐν Ὁμοιότησιν . ὡς καὶ τὸ μεγαλλεῖον , ὠνομάσθη γὰρ καὶ τοῦτο ἀπὸ Μεγάλλου τοῦ Σικελιώτου ; οἱ δ’ Ἀθηναῖόν φασιν εἶναι τὸν Μέγαλλον . μνημονεύει δ’ αὐτοῦ Ἀριστοφάνης ἐν Τελμησσεῦσι καὶ Φερεκράτης ἐν Πετάλῃ , Στράττις δ’ ἐν Μηδείᾳ οὕτως · λέγ’ ὅτι φέρεις αὐτῇ μύρον τοιοῦτον οἷον οὐ Μέγαλλος πώποτε ἥψησεν οὐδὲ Δεινίας ᾄγύπτιος οὔτ’ εἶδεν οὔτ’ ἐκτήσατο . τοῦ μεγαλλείου δὲ μύρου μνημονεύει καὶ Ἄμφις ἐν Ὀδυσσεῖ διὰ τούτων ἐρίοισι τοὺς τοίχους κύκλῳ Μιλησίοις , ἔπειτ’ ἀλείφειν τῷ μεγαλλείῳ ὁ μύρῳ καὶ τὴν βασιλικὴν θυμιᾶτε μίνδακα . β . ἀκήκοας σύ , δέσποτ᾽ , ἤδη πώποτε τὸ θυμίαμα τοῦτο ; Ἀναξανδρίδης Τηρεῖ · ἀλλ’ οἷα νύμφη βασιλὶς ὠνομασμένη μύροις μεγαλλείοις τὸ σῶμ’ ἀλείφεται . ναρδίνου δὲ μύρου μέμνηται Μένανδρος ἐν Κεκρυφάλῳ οὕτως · ἡδὺ τὸ μύρον , παιδάριον . β . ἡδύ ; πῶς γὰρ οὔ ; νάρδινον .
Lemmas: βρένθειος ὁ δέ μύρον μνημονεύω Φερεκράτης ἐν Λῆρος οὕτως · ἵστημι δέ κελεύω , ἐγχύνω ἐγώ βρένθειος , ἵνα ὁ εἰσέρχομαι ἐγχέω . βασίλειος τ δέ μύρον μνημονεύω Κράτης ἐν Γείτων λέγω οὕτως · γλυκύς δέ ὤζω βασίλειος μύρον . Σαπφώ δέ ὁμοῦ μιμνῄσκω ὁ τε βασίλειος καί ὁ βρένθειος , λέγω οὕτως · βρένθειος βασίλειος . ψαγδή . Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεύς · φέρω ὁράω , τίς σύ δίδωμι ὁ μύρον ; ψάγδαν φιλέω ; Εὔπολις δέ ἐν Μαρικέας , ψάγδαν ἐρυγγάνω , Εὔβουλος δέ ἐν Στεφανόπωλις Αἰγύπτιος ψάγδαν τρίς λούω . πόλεμος δέ ἐν ὁ πρός Ἀδαῖος παρά Ἠλεῖος φημί μύρον τις πλαγγόνιος καλέω , εὑρίσκω ὑπό τις Πλαγγών . ὅμοιος ἱστορέω καί Σωσίβιος ἐν Ὁμοιότης . ὡς καί ὁ μεγαλλεῖον , ὀνομάζω γάρ καί οὗτος ἀπό Μεγάλλος ὁ Σικελιώτης ; ὁ δέ Ἀθηναῖος φημί εἰμί ὁ Μέγαλλος . μνημονεύω δέ αὐτός Ἀριστοφάνης ἐν Τελμησσεύς καί Φερεκράτης ἐν Πετάλη , Στράττις δέ ἐν Μήδεια οὕτως · λέγω ὅτι φέρω αὐτός μύρον τοιοῦτος οἷος οὐ Μέγαλλος πώποτε ἕψω οὐδέ Δεινίας ᾄγυπτιος οὔτε ὁράω οὔτε κτάομαι . ὁ μγαλλεῖος δέ μύρον μνημονεύω καί Ἄμφις ἐν Ὀδυσσεύς διά οὗτος ἔριον ὁ τοῖχος κύκλος Μιλήσιος , ἔπειτα ἀλείφω ὁ μεγαλλείος ὁ μύρον καί ὁ βασιλικός θυμιάω μίνδαξ . Β . ἀκούω σύ , δεσπότης , ἤδη πώποτε ὁ θυμίαμα οὗτος ; Ἀναξανδρίδης Τηρεύς · ἀλλά οἷος νύμφη βασιλίς ὀνομάζω μύρον μέγαλλειος ὁ σῶμα ἀλείφω . νάρδινος δέ μύρον μιμνῄσκω Μένανδρος ἐν Κεκρύφαλος οὕτως · ἡδύς ὁ μύρον , παιδάριον . Β . ἡδύς ; πῶς γάρ οὐ ; νάρδινος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.43
τὸ δὲ χρίσασθαι τῷ τοιούτῳ ἀλείμματι μυρίσασθαι εἴρηκεν Ἀλκαῖος ἐν Παλαίστρᾳ διὰ τούτων μυρίσασά συγκατέκλεισεν ἀνθ’ αὑτῆς λάθρᾳ . μυρώμασιν μέντοι , οὐ μυρίσμασιν ἔλεγεν Ἀριστοφάνης ἐν Ἐκκλησιαζούσαις · ἥτις μεμύρισμαι τὴν κεφαλὴν μυρώμασιν . τῆς δὲ λεγομένης σάγδας μύρον δ’ ἐστὶ καὶ τοῦτο Ἐπίλυκος ἐν Κωραλίσκῳ · βάκκαρίς τε καὶ σάγδας ὁμοῦ . καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεῦσιν , καὶ ἐν Μαρικᾷ Εὔπολις σάγδαν ἐρυγγάνοντα λέγων , ὅπερ ὁ Θυατειρηνὸς Νίκανδρος ἐπὶ τοῦ ἄγαν χλιδῶντος εἰρῆσθαι ἀκούει , Θεόδωρος δὲ θυμίαμά τί φησιν αὐτὸ εἶναι .
Lemmas: ὁ δέ χρίω ὁ τοιοῦτος ἄλειμμα μυρίζω λέγω Ἀλκαῖος ἐν Παλαίστρα διά οὗτος μυρίζω συγκατακλείω ἀντί ἑαυτοῦ λάθρῃ . μύρωμα μέντοι , οὐ μύρισμα λέγω Ἀριστοφάνης ἐν Ἐκκλησιάζω · ὅστις μυρίζω ὁ κεφαλή μύρωμα . ὁ δέ λέγω σάγδας μύρον δέ εἰμί καί οὗτος Ἐπίλυκος ἐν Κωραλίσκος · βάκκαρις τε καί σάγδας ὁμοῦ . καί Ἀριστοφάνης ἐν Δαιταλεύς , καί ἐν Μαρικέας Εὔπολις σάγδας ἐρυγγάνω λέγω , ὅς ὁ Θυατειρηνός Νίκανδρος ἐπί ὁ ἄγαν χλιδάω λέγω ἀκούω , Θεόδωρος δέ θυμίαμα τίς φημί αὐτός εἰμί .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.44
παμπόλλου δ’ ἐπιπράσκετο Ἀθήνησιν ἡ τοῦ μύρου κοτύλη , καὶ ὡς μὲν Ἵππαρχός φησιν ἐν Παννυχίδι , εʹ μνῶν , ὡς δὲ Μένανδρος ἐν Μισογύνῃ , ιʹ Ἀντιφάνης δ’ ἐν Φρεαρρίῳ στακτῆς τοῦ μύρου μνημονεύων φησίν στακτὴ δυοῖν μναῖν οὐκ ἀρέσκει μ’ οὐδαμῶς . οὐ μόνον δὲ τὸ τῶν Σαρδιανῶν γένος φιλόμυρον ἦν , ὡς Ἄλεξίς φησιν ἐν Ἐκπωματοποιῷ · ἀεὶ φιλόμυρον πᾶν τὸ Σάρδεων γένος , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ Ἀθηναῖοι οἱ πάντων τῶν καλλίστων εἰσηγηταὶ τῷ τῶν ἀνθρώπων βίῳ γενόμενοι , παρ’ οἷς ἀνυπερβλήτου τιμῆς , ὡς προείρηται , τῶν μύρων ὑπαρχούσης οὐκ ἀπείχοντο τῆς χρήσεως , ὥσπερ οὐδὲ ἡμεῖς νῦν οὕτω πολυτίμων τῶν καλλίστων ὑπαρχόντων ὡς λῆρον εἶναι τὰ ἐν τῷ Εἰσοικιζομένῳ Ἀλέξιδος ταυτί , οὐ γὰρ ἐμυρίζετ’ ἐξ ἀλαβάστου , πρᾶγμά τι γινόμενον ἀεί , κρονικόν , ἀλλὰ τέτταρας περιστερὰς ἀφῆκεν ἀποβεβαμμένας εἰς οὐχὶ ταὐτόν , μὰ Δία , τὴν αὐτὴν μύρον , ἰδίᾳ ὁ δ’ ἑκάστην . πετόμεναι δ’ αὗται κύκλῳ ἔρραινον ἡμῶν θαἰμάτια καὶ στρώματα . μή μοι φθονήσητ᾽ , ἄνδρες Ἑλλήνων ἄκροι · ἠλειφόμην ὑόμενος ἰρίνῳ μύρῳ .
Lemmas: πάμπολυς δέ πιπράσκω Ἀθήνησι ὁ ὁ μύρον κοτύλη , καί ὡς μέν Ἵππαρχος φημί ἐν Παννυχίς , πέντε μνᾶ , ὡς δέ Μένανδρος ἐν Μισογύνης , ιʹ Ἀντιφάνης δέ ἐν Φρεάρριος στακτή ὁ μύρον μνημονεύω φημί στακτή δύο μνᾶ οὐ ἀρέσκω ἐγώ οὐδαμῶς . οὐ μόνος δέ ὁ ὁ Σαρδιανός γένος φιλόμυρος εἰμί , ὡς Ἄλεξις φημί ἐν Ἐκπωματοποιός · ἀεί φιλόμυρος πᾶς ὁ Σάρδεις γένος , ἀλλά καί αὐτός ὁ Ἀθηναῖος ὁ πᾶς ὁ καλός εἰσηγητής ὁ ὁ ἄνθρωπος βίος γίγνομαι , παρά ὅς ἀνυπέρβλητος τιμή , ὡς προλέγω , ὁ μύρον ὑπάρχω οὐ ἀπέχω ὁ χρῆσις , ὥσπερ οὐδέ ἐγώ νῦν οὕτως πολύτιμος ὁ καλός ὑπάρχω ὡς λῆρος εἰμί ὁ ἐν ὁ Εἰσοικίζω Ἄλεξις οὗτος , οὐ γάρ μυρίζω ἐκ ἀλάβαστος , πρᾶγμα τις γίγνομαι ἀεί , κρονικός , ἀλλά τέσσαρες περιστερά ἀφίημι ἀποβάπτω εἰς οὐ αὐτός , μά Ζεύς , ὁ αὐτός μύρον , ἴδιος ὁ δέ ἕκαστος . πέτομαι δέ οὗτος κύκλος ῥαίνω ἐγώ ἱμάτιον καί στρῶμα . μή ἐγώ φθονέω , ἀνήρ Ἕλλην ἄκρος · ἀλείφω ὕω ἴρινος μύρον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.45
πρὸς θεῶν , φίλοι , ποία ἡδονή , μᾶλλον δ’ ὑοσαλακωνία θαἰμάτια μολύνεσθαι , ἐξὸν ταῖς χερσίν , ὥσπερ ἡμεῖς νῦν ποιοῦμεν , ἀρυσαμένους ἀλείφεσθαι πᾶν τὸ σῶμα καὶ μάλιστα τὴν κεφαλήν , φησὶν γὰρ ὁ Φιλωνίδης ἐν τῷ περὶ Μύρων καὶ Στεφάνων τὴν ἀφορμὴν τοῦ τὴν κεφαλὴν ἐν τοῖς πότοις λιπαίνειν ἐντεῦθεν γενέσθαι · τοῖς αὐχμῶσι γὰρ τὰς κεφαλὰς εἰς τὸ μετέωρον ἕλκεσθαι τὸ λαμβανόμενον καὶ διὰ τοῦτο τῶν πυρετῶν διακαιόντων τὰ σώματα τέγγουσι τὴν κεφαλὴν ἐπιβρέγμασιν , ἵνα μὴ πρὸς τὸ ξηρόν , ταύτῃ δὲ καὶ πολύκενον , ὁρμὴν τὰ παρακαιόμενα λαμβάνῃ . τοῦτο δὴ λογισάμενοι καὶ ἐπὶ τῶν πότων τὴν εἰς τὸ μετέωρον τῶν οἴνων φορὰν ὑποπτεύσαντες ἐπεσπάσθησαν κεφαλὴν λιπαίνειν , ὡς ἐλάσσονος τῆς · βίας γενησομένης εἰ ταύτην προτέγξαιεν . προστιθεὶς δ’ ὁ βίος ἀεὶ τοῖς χρειώδεσιν καὶ τῶν εἰς ἀπόλαυσιν καὶ τρυφὴν ἀγόντων ἐπὶ τὴν τῶν μύρων χρῆσιν ὥρμησεν . χρηστέον οὖν , ὦ Κύνουλκε Θεόδωρε , μύροις παρὰ πότον τοῖς ἐλάχιστα καροῦν δυναμένοις , τοῖς στύφουσιν δὲ καὶ ψύχουσιν ἐπ’ ὀλίγον . ζητεῖ δ’ ὁ πολυμαθέστατος Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς Φυσικοῖς Προβλήμασι διὰ τί οἱ μυριζόμενοι πολιώτεροι ; ἢ ὅτι τὸ μύρον διὰ τὰ ἀρώματα ξηραντικὸν ἐστι , διὸ καὶ αὐχμηροὶ οἱ μυριζόμενοι · ὁ δὲ αὐχμὸς πολιωτέρους ποιεῖ , εἴτε γὰρ αὔανσις τριχὸς ἡ πολιὰ εἴτ’ ἔνδεια θερμοῦ , ἡ ξηρότης μαραίνει , διὸ καὶ τὰ πιλία θᾶττον ποιεῖ πολιούς ἐκπίνεται γὰρ ἡ οἰκεία τῆς τριχὸς ὑγρότης .
Lemmas: πρός θεός , φίλος , ποῖος ἡδονή , μάλα δέ ὑοσαλακωνία ἱμάτιον μολύνω , ἔξεστι ὁ χείρ , ὥσπερ ἐγώ νῦν ποιέω , ἀρύω ἀλείφω πᾶς ὁ σῶμα καί μάλα ὁ κεφαλή , φημί γάρ ὁ Φιλωνίδης ἐν ὁ περί Μύρων καί Στέφανος ὁ ἀφορμή ὁ ὁ κεφαλή ἐν ὁ πότος λιπαίνω ἐντεῦθεν γίγνομαι · ὁ αὐχμέω γάρ ὁ κεφαλή εἰς ὁ μετέωρος ἕλκω ὁ λαμβάνω καί διά οὗτος ὁ πυρετός διακαίω ὁ σῶμα τέγγω ὁ κεφαλή ἐπίβρεγμα , ἵνα μή πρός ὁ ξηρός , ταύτῃ δέ καί πολύκενος , ὁρμή ὁ παρακαίομαι λαμβάνω . οὗτος δή λογίζομαι καί ἐπί ὁ πότος ὁ εἰς ὁ μετέωρος ὁ οἶνος φορά ὑποπτεύω ἐπισπάω κεφαλή λιπαίνω , ὡς ἐλαχύς ὁ · βία γίγνομαι εἰ οὗτος προτέγγω . προστίθημι δέ ὁ βίος ἀεί ὁ χρειώδης καί ὁ εἰς ἀπόλαυσις καί τρυφή ἄγω ἐπί ὁ ὁ μύρον χρῆσις ὁρμάω . χράω οὖν , ὦ Κύνουλκος Θεόδωρος , μύρον παρά πότος ὁ ἐλαχύς καρόω δύναμαι , ὁ στύφω δέ καί ψύχω ἐπί ὀλίγος . ζητέω δέ ὁ πολυμαθής Ἀριστοτέλης ἐν ὁ Φυσικός Πρόβλημα διά τίς ὁ μυρίζω πολιός ; ἤ ὅτι ὁ μύρον διά ὁ ἄρωμα ξηραντικός εἰμί , διό καί αὐχμηρός ὁ μυρίζω · ὁ δέ αὐχμός πολιός ποιέω , εἴτε γάρ αὔανσις θρίξ ὁ πολιός εἴτε ἔνδεια θερμός , ὁ ξηρότης μαραίνω , διό καί ὁ πιλίον ταχύς ποιέω πολιός ἐκπίνω γάρ ὁ οἰκεῖος ὁ θρίξ ὑγρότης .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.46
ἥδιστον δέ , ἄνδρες φίλοι , ἀναγινώσκων τὴν ὀγδόην καὶ εἰκοστὴν τῶν Ποσειδωνίου Ἱστοριῶν περὶ μύρων τι λεγόμενον ἐτήρησα , οὐκ ἀλλότριον ἡμῶν τοῦ συμποσίου , φησὶ γὰρ ὁ φιλόσοφος · ἐν Συρίᾳ ἐν τοῖς βασιλικοῖς συμποσίοις ὅταν τοῖς εὐωχουμένοις δοθῶσιν οἱ στέφανοι , εἰσίασίν τινες μύρων Βαβυλωνίων ἔχοντες ἀσκίδια καὶ πόρρωθεν ἐκ τούτων περιπορευόμενοι τοὺς μὲν στεφάνους τῶν κατακειμένων δροσίζουσι τοῖς μύροις , ἄλλο μηδὲν ἔξωθεν παραραίνοντες . ἐπεὶ δ’ ἐνταῦθα τοῦ λόγου ἐσμέν , συμβαλοῦμαί τι μέλος ὑμῖν εἰς ἔρωτα κατὰ τὸν Κυθήριον ποιητήν , ὅτι Ἰανὸς ὁ παρ’ ἡμῖν θεός , ὃν καὶ πατέρα προσαγορεύομεν , πρῶτος εὗρεν στέφανον . ἱστορεῖ δὲ τοῦτο Δράκων ὁ Κερκυραῖος ἐν τῷ περὶ Λίθων γράφων οὕτως · Ἰανὸν δὲ λόγος ἔχει διπρόσωπον γεγονέναι , τὸ μὲν ὀπίσω τὸ δ’ ἔμπροσθεν ἔχοντα πρόσωπον , ἀπὸ τούτου καὶ τὸν Ἰανὸν ποταμὸν καὶ τὸ ὄρος Ἰανὸν ὀνομάζεσθαι , κατοικήσαντος αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους , τοῦτον δὲ καὶ στέφανον πρῶτον εὑρεῖν καὶ σχεδίας καὶ πλοῖα καὶ νόμισμα χαλκοῦν πρῶτον χαράξαι . διὸ καὶ τῶν κατὰ τὴν Ἑλλάδα πολλὰς πόλεις καὶ τῶν κατὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ Σικελίαν ἐπὶ τοῦ νομίσματος ἐγχαράττειν πρόσωπον δικέφαλον καὶ ἐκ θατέρου μέρους ἢ σχεδίαν ἢ στέφανον ἢ πλοῖον . τοῦτον δὲ τὴν ἀδελφὴν γήμαντα Καμήσην υἱὸν μὲν Αἴθηκα , θυγατέρα δὲ Ὀλιστήνην γεννῆσαι . καὶ αὐτὸν ὡς μειζόνων ὀρεγόμενον πραγμάτων εἰς τὴν Ἰταλίαν διαπλεῦσαι καὶ οἰκῆσαι τὸ πλησίον Ῥώμης ὄρος κείμενον τὸ ἀπ’ αὐτοῦ Ἰανοῦκλον ὀνομαζόμενον .
Lemmas: ἡδύς δέ , ἀνήρ φίλος , ἀναγιγνώσκω ὁ ὄγδοος καί εἰκοστός ὁ Ποσειδώνιον Ἱστορίη περί μύρον τις λέγω τηρέω , οὐ ἀλλότριος ἐγώ ὁ συμπόσιον , φημί γάρ ὁ φιλόσοφος · ἐν Συρία ἐν ὁ βασιλικός συμπόσιον ὅταν ὁ εὐωχέω δίδωμι ὁ στέφανος , εἰσέρχομαι τις μύρον Βαβυλώνιος ἔχω ἀσκίδιον καί πρόσωθεν ἐκ οὗτος περιπορεύομαι ὁ μέν στέφανος ὁ κατάκειμαι δροσίζω ὁ μύρον , ἄλλος μηδείς ἔξωθεν παραρραίνω . ἐπεί δέ ἐνταῦθα ὁ λόγος εἰμί , συμβάλλω τις μέλος σύ εἰς ἔρως κατά ὁ Κυθήριος ποιητής , ὅτι Ἰανός ὁ παρά ἐγώ θεός , ὅς καί πατήρ προσαγορεύω , πρῶτος εὑρίσκω στέφανος . ἱστορέω δέ οὗτος Δράκων ὁ Κερυκυραῖος ἐν ὁ περί Λίθος γράφω οὕτως · Ἰανός δέ λόγος ἔχω διπρόσωπος γίγνομαι , ὁ μέν ὀπίσω ὁ δέ ἔμπροσθεν ἔχω πρόσωπον , ἀπό οὗτος καί ὁ Ἰανός ποταμός καί ὁ ὄρος Ἰανός ὀνομάζω , κατοικέω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος , οὗτος δέ καί στέφανος πρῶτος εὑρίσκω καί σχεδία καί πλοῖον καί νόμισμα χάλκεος πρῶτος χαράσσω . διό καί ὁ κατά ὁ Ἑλλάς πολύς πόλις καί ὁ κατά ὁ Ἰταλία καί Σικελία ἐπί ὁ νόμισμα ἐγχαράσσω πρόσωπον δικέφαλος καί ἐκ ἕτερος μέρος ἤ σχεδία ἤ στέφανος ἤ πλοῖον . οὗτος δέ ὁ ἀδελφή γαμέω Καμήση υἱός μέν Αἶθηξ , θυγάτηρ δέ Ὀλιστήνη γεννάω . καί αὐτός ὡς μέγας ὀρέγω πρᾶγμα εἰς ὁ Ἰταλία διαπλέω καί οἰκέω ὁ πλησίον Ῥώμη ὄρος κεῖμαι ὁ ἀπό αὐτός Ἰανοῦκλον ὀνομάζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.47
τοσαῦτα καὶ περὶ μύρων ἐλέχθη . καὶ μετὰ ταῦτα πλείστων τῶν μὲν Ἀγαθοῦ Δαίμονος αἰτούντων ποτήριον , τῶν δὲ Διὸς Σωτῆρος , ἄλλων δὲ Ὑγιείας καὶ ἑτέρων ἑτέρους ἐπιλεγόντων , τοὺς τούτων τῶν κράσεων μεμνημένους τῶν ποιητῶν ἔδοξεν παρατίθεσθαι , ὧν καὶ αὐτῶν μνησθήσομαι , ᾽ι Ἀντιφάνης μὲν γὰρ ἐν Ἀγροικίσιν ἔφη · Ἁρμόδιος ἐπεκαλεῖτο , παιὰν ᾔδετο , μεγάλην Διὸς Σωτῆρος ἄκατον ἦρέ τις . Ἄλεξις δ’ ἐν Τοκιστῇ ἢ Καταψευδομένῳ · ἀλλ’ ἔγχεον αὐτῷ Διός γε τήνδε Σωτῆρος , θεῶν θνητοῖς ἁπάντων χρησιμωτάτου πολύ . β . ὁ Ζεὺς ὁ σωτήρ , ἂν ἐγὼ διαρραγῶ , οὐδὲν μ’ ὀνήσει . α . πῖθι θαρρῶν . Νικόστρατος Πανδρόσῳ · κἀγώ , φιλτάτη μετανιπτρίδ’ αὐτῷ τῆς Ὑγιείας ἔγχεον . β . λαβὲ τῆς Ὑγιείας δὴ σύ . α . φέρε , τύχάγαθῇ . τύχη τὰ θνητῶν πράγμαθ᾽ , ἡ πρόνοια δὲ τυφλόν τι κἀσύντακτόν ἐστιν , ὦ πάτερ . ἐν δὲ τῷ αὐτῷ δράματι καὶ τῆς τοῦ Ἀγαθοῦ Δαίμονος κράσεως μνημονεύει , ἧς καὶ σχεδὸν πάντες οἱ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας ποιηταί . ἀλλ’ ὅ γε Νικόστρατος οὕτως φησὶν ἄλλ’ ἐγχέασα θᾶττον Ἀγαθοῦ Δαίμονος ἀπενεγκάτω μοι τὴν τράπεζαν ἐκποδών . ἱκανῶς κεχόρτασμαι γάρ . ἀγαθοῦ Δαίμονος δέχομαι , λαβοῦσ’ ἀπένεγκε ταύτην ἐκποδών Ξέναρχος ἐν Διδύμοις · ὡς ὑπό τι νυστάζειν γε καὐτὸς ἄρχομαι . β . ἡ τἀγαθοῦ γὰρ Δαίμονος συνέσεισέ με ἄκρατος ἐκποθεῖσα φιάλη παντελῶς . α . ἡ τοῦ δὲ Σωτῆρος Διὸς τάχιστά γε ἀπώλεσε ναύτην καὶ κατεπόντωσὲν μ᾽ , ὁρᾷς . ἔριφος Μελιβοίᾳ · ἐκπεπήδηκας πρὶν Ἀγαθοῦ πρῶτα Δαίμονος λαβεῖν , πρὶν Διὸς σωτῆρος .
Lemmas: τοσοῦτος καί περί μύρον λέγω . καί μετά οὗτος πολύς ὁ μέν Ἀγαθός Δαίμων αἰτέω ποτήριον , ὁ δέ Ζεύς Σωτήρ , ἄλλος δέ Ὑγίεια καί ἕτερος ἕτερος ἐπιλέγω , ὁ οὗτος ὁ κρᾶσις μιμνῄσκω ὁ ποιητής δοκέω παρατίθημι , ὅς καί αὐτός μιμνῄσκω , ἐι Ἀντιφάνης μέν γάρ ἐν Ἀγροικία φημί · Ἁρμόδιος ἐπικαλέω , παιάν ἀείδω , μέγας Ζεύς Σωτήρ ἄκατος ἀείρω τις . Ἄλεξις δέ ἐν Τοκιστής ἤ Καταψεύδομαι · ἀλλά ἐγχύνω αὐτός Ζεύς γε ὅδε Σωτήρ , θεός θνητός ἅπας χρήσιμος πολύς . Β . ὁ Ζεύς ὁ σωτήρ , ἐάν ἐγώ διαρρήγνυμι , οὐδείς ἐγώ ὀνίνημι . α . πίνω θαρσέω . Νικόστρατος Πάνδροσος · ἐγώ , φίλος μετανιπτρίς αὐτός ὁ Ὑγίεια ἐγχύνω . Β . λαμβάνω ὁ Ὑγίεια δή σύ . α . φέρω , τύχαγατίθημι . τύχη ὁ θνητός πρᾶγμα , ὁ πρόνοια δέ τυφλός τις ἀσύντακτος εἰμί , ὦ πατήρ . ἐν δέ ὁ αὐτός δρᾶμα καί ὁ ὁ Ἀγαθός Δαίμων κρᾶσις μνημονεύω , ὅς καί σχεδόν πᾶς ὁ ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία ποιητής . ἀλλά ὁ γε Νικόστρατος οὕτως φημί ἄλλος ἐγχέω ταχύς Ἀγαθός Δαίμων ἀποφέρω ἐγώ ὁ τράπεζα ἐκποδών . ἱκανός χορτάζω γάρ . ἀγαθός Δαίμων δέχομαι , λαμβάνω ἀποφέρω οὗτος ἐκποδών Ξέναρχος ἐν Δίδυμος · ὡς ὑπό τις νυστάζω γε αὐτός ἄρχω . Β . ὁ ἀγαθός γάρ Δαίμων συσείω ἐγώ ἄκρατος ἐκπίνω φιάλη παντελής . α . ὁ ὁ δέ Σωτήρ Ζεύς ταχύς γε ἀπόλλυμι ναύτης καί καταποντίζω ἐγώ , ὁράω . ἔριφος Μελίβοια · ἐκπηδάω πρίν Ἀγαθός πρῶτος Δαίμων λαμβάνω , πρίν Ζεύς σωτήρ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.48
Θεόφραστος δ’ ἐν τῷ περὶ Μέθης τὸν ἄκρατον , φησίν , οἶνον τὸν ἐπὶ τῷ δείπνῳ διδόμενον , ὃν δὴ λέγουσιν Ἀγαθοῦ Δαίμονος εἶναι πρόποσιν , ὀλίγον τε προσφέρουσιν , ὥσπερ ἀναμιμνήσκοντες μόνον τῇ γεύσει τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ τὴν τοῦ θεοῦ δωρεάν , καὶ μετὰ τὴν πλήρωσιν διδόασιν , ὅπως ἐλάχιστον ᾖ τὸ πινόμενον καὶ τρίτον προσκυνήσαντες λαμβάνουσιν ἀπὸ τῆς τραπέζης , ὥσπερ ἱκετείαν τινὰ ποιούμενοι τοῦ θεοῦ μηθὲν ἀσχημονεῖν μηδ’ ἔχειν ἰσχυρὰν ἐπιθυμίαν τοῦ πότου , καὶ λαμβάνειν ἐξ αὐτοῦ τὰ καλὰ καὶ χρήσιμα . Φιλόχορος δ’ ἐν δευτέρῳ Ἀτθίδος καὶ θέσμιον , φησίν , ἐτέθη τότε προσφέρεσθαι μετὰ τὰ σιτία πᾶσιν ἀκράτου μὲν ὅσον γεῦμα καὶ δεῖγμα τῆς δυνάμεως τοῦ ἀγαθοῦ θεοῦ , τὸν δὲ λοιπὸν ἤδη κεκραμένον . δι’ ὃ καὶ τροφοὺς τοῦ Διονύσου τὰς Νύμφας ὀνομασθῆναι . ὅτι δὲ δοθείσης τῆς τοῦ Ἀγαθοῦ Δαίμονος κράσεως ἔθος ἦν βαστάζεσθαι τὰς τραπέζας ἔδειξεν διὰ τῆς αὑτοῦ ἀσεβείας ὁ Σικελιώτης Διονύσιος , τῷ γὰρ Ἀσκληπιῷ ἐν ταῖς Συρακούσαις ἀνακειμένης τραπέζης χρυσῆς προπιὼν αὐτῷ ἄκρατον Ἀγαθοῦ Δαίμονος ἐκέλευσεν βασταχθῆναι τὴν τράπεζαν . παρὰ δὲ τοῖς Ἐμεσηνοῖς θύοντες τῷ Ἡλίῳ , ὣς φησι Φύλαρχος ἐν τῇ ιβ’ τῶν Ἱστοριῶν , μέλι σπένδουσιν , οἶνον οὐ φέροντες τοῖς βωμοῖς , δεῖν λέγοντες τὸν τὰ ὅλα συνέχοντα καὶ διακρατοῦντα θεὸν καὶ ἀεὶ περιπολοῦντα τὸν κόσμον ἀλλότριον εἶναι μέθης .
Lemmas: Θεόφραστος δέ ἐν ὁ περί Μέθη ὁ ἄκρατος , φημί , οἶνος ὁ ἐπί ὁ δεῖπνον δίδωμι , ὅς δή λέγω Ἀγαθός Δαίμων εἰμί πρόποσις , ὀλίγος τε προσφέρω , ὥσπερ ἀναμιμνῄσκω μόνος ὁ γεῦσις ὁ ἰσχύς αὐτός καί ὁ ὁ θεός δωρεά , καί μετά ὁ πλήρωσις δίδωμι , ὅπως ἐλαχύς εἰμί ὁ πίνω καί τρίτος προσκυνέω λαμβάνω ἀπό ὁ τράπεζα , ὥσπερ ἱκετεία τις ποιέω ὁ θεός μηδείς ἀσχημονέω μηδέ ἔχω ἰσχυρός ἐπιθυμία ὁ πότος , καί λαμβάνω ἐκ αὐτός ὁ καλός καί χρήσιμος . Φιλόχορος δέ ἐν δεύτερος Ἀτθίς καί θέσμιος , φημί , τίθημι τότε προσφέρω μετά ὁ σιτίον πᾶς ἄκρατος μέν ὅσος γεῦμα καί δεῖγμα ὁ δύναμις ὁ ἀγαθός θεός , ὁ δέ λοιπός ἤδη κεράννυμι . διά ὅς καί τροφός ὁ Διόνυσος ὁ Νύμφη ὀνομάζω . ὅτι δέ δίδωμι ὁ ὁ Ἀγαθός Δαίμων κρᾶσις ἔθος εἰμί βαστάζω ὁ τράπεζα δείκνυμι διά ὁ ἑαυτοῦ ἀσέβεια ὁ Σικελιώτης Διονύσιος , ὁ γάρ Ἀσκληπιός ἐν ὁ Συράκουσαι ἀνάκειμαι τράπεζα χρύσεος προπίνω αὐτός ἄκρατος Ἀγαθός Δαίμων κελεύω βαστάζω ὁ τράπεζα . παρά δέ ὁ Ἐμεσηνός θύω ὁ Ἥλιος , ὡς φημί Φύλαρχος ἐν ὁ ιβʹ ὁ Ἱστορίη , μέλι σπένδω , οἶνος οὐ φέρω ὁ βωμός , δέω λέγω ὁ ὁ ὅλος συνέχω καί διακρατέω θεός καί ἀεί περιπολέω ὁ κόσμος ἀλλότριος εἰμί μέθη .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.49
ἐμέμνηντο δ’ οἱ πολλοὶ καὶ τῶν Ἀττικῶν ἐκείνων σκολίων ἅπερ καὶ αὐτὰ ἄξιὸν ἐστί σοι ἀπομνημονεῦσαι διά τε τὴν ἀρχαιότητα καὶ ἀφέλειαν τῶν ποιησάντων , καὶ τῶν · ἐπαινουμένων ἐπὶ τῇ ἰδέᾳ ταύτῃ τῆς ποιητικῆς Ἀλκαίου τε καὶ Ἀνακρέοντος , ὡς Ἀριστοφάνης παρίστησιν ἐν Δαιταλεῦσιν λέγων οὕτως ᾆσον δή μοι σκόλιόν τι λαβὼν Ἀλκαίου κἀνακρέοντος . καὶ Πράξιλλα δ’ ἡ Σικυωνία ἐθαυμάζετο ἐπὶ τῇ τῶν σκολίων ποιήσει . σκόλια δὲ καλοῦνται οὐ κατὰ τὸν τῆς μελοποιίας τρόπον ὅτι σκολιὸς ἦν λέγουσιν γὰρ τὰ ἐν ταῖς ἀνειμέναις εἶναι σκολιὰ ἀλλὰ τριῶν γενῶν ὄντων , ὥς φησιν Ἀρτέμων ὁ Κασσανδρεὺς ἐν δευτέρῳ Βιβλίων Χρήσεως , ἐν οἷς τὰ περί · τὰς συνουσίας ἦν ᾀδόμενα · ὧν τὸ μὲν πρῶτον ἦν ὃ δὴ πάντας ᾄδειν νόμος ἦν , τὸ δὲ δεύτερον ὃ δὴ πάντες μὲν ᾖδον , οὐ μὴν ἀλλά γε · κατά τινα περίοδον ἐξ ὑποδοχῆς , τὸ τρίτον δὲ καὶ τὴν ἐπὶ πᾶσι τάξιν ἔχον , οὗ μετεῖχον οὐκέτι πάντες , ἀλλ’ οἱ συνετοὶ δοκοῦντες εἶναι μόνοι , καὶ καθ᾽ ὅντινα τόπον ἀεὶ τύχοιεν ὄντες · διόπερ ὡς ἀταξίαν τινὰ μόνον παρὰ τἄλλα ἔχον τὸ μήθ’ ἅμα μήθ’ ἑξῆς γινόμενον , ἀλλ’ ὅπη ἔτυχον εἶναι σκόλιον ἐκλήθη , τὸ δὲ τοιοῦτον ᾔδετο ὁπότε τὰ κοινὰ καὶ πᾶσιν ἀναγκαῖα τέλος λάβοι ἐνταῦθα γὰρ ἤδη τῶν σοφῶν ἕκαστον ᾠδήν τινα καλὴν εἰς μέσον ἠξίουν προφέρειν . καλὴν δὲ ταύτην ἐνόμιζον τὴν παραίνεσὶν τέ τινα καὶ γνώμην ἔχειν δοκοῦσαν χρησίμην εἰς τὸν βίον .
Lemmas: μιμνῄσκω δέ ὁ πολύς καί ὁ Ἀττικός ἐκεῖνος σκόλιον ὅς καί αὐτός ἄξιος εἰμί σύ ἀπομνημονεύω διά τε ὁ ἀρχαιότης καί ἀφέλεια ὁ ποιέω , καί ὁ · ἐπαινέω ἐπί ὁ ἰδέα οὗτος ὁ ποιητικός Ἀλκαῖος τε καί Ἀνακρέων , ὡς Ἀριστοφάνης παρίστημι ἐν Δαιταλεύς λέγω οὕτως ἀείδω δή ἐγώ σκόλιον τις λαμβάνω Ἀλκαῖος Ἀνακρέων . καί Πράξιλλα δέ ὁ Σικυώνιος θαυμάζω ἐπί ὁ ὁ σκόλιον ποίησις . σκόλιον δέ καλέω οὐ κατά ὁ ὁ μελοποιία τρόπος ὅτι σκολιός εἰμί λέγω γάρ ὁ ἐν ὁ ἀνίημι εἰμί σκολιός ἀλλά τρεῖς γένος εἰμί , ὡς φημί Ἀρτέμων ὁ Κασσανδρεύς ἐν δεύτερος Βύβλιος Χρῆσις , ἐν ὅς ὁ περί · ὁ συνουσία εἰμί ἀείδω · ὅς ὁ μέν πρῶτος εἰμί ὅς δή πᾶς ἀείδω νόμος εἰμί , ὁ δέ δεύτερος ὅς δή πᾶς μέν ἀείδω , οὐ μήν ἀλλά γε · κατά τις περίοδος ἐκ ὑποδοχή , ὁ τρίτος δέ καί ὁ ἐπί πᾶς τάξις ἔχω , ὅς μετέχω οὐκέτι πᾶς , ἀλλά ὁ συνετός δοκέω εἰμί μόνος , καί κατά ὅστις τόπος ἀεί τυγχάνω εἰμί · διόπερ ὡς ἀταξία τις μόνος παρά ἄλλος ἔχω ὁ μήτε ἅμα μήτε ἑξῆς γίγνομαι , ἀλλά ὅπῃ τυγχάνω εἰμί σκόλιον καλέω , ὁ δέ τοιοῦτος ἀείδω ὁπότε ὁ κοινός καί πᾶς ἀναγκαῖος τέλος λαμβάνω ἐνταῦθα γάρ ἤδη ὁ σοφός ἕκαστος ἀοιδή τις καλός εἰς μέσος ἀξιόω προφέρω . καλός δέ οὗτος νομίζω ὁ παραίνεσις τε τις καί γνώμη ἔχω δοκέω χρήσιμος εἰς ὁ βίος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.51
τούτων λεχθέντων ὁ Δημόκριτος ἔφη · ἀλλὰ μὴν καὶ τὸ ὑπ’ τοῦ πολυμαθεστάτου γραφὲν Ἀριστοτέλους εἰς Ἑρμείαν τὸν Ἀταρνέα οὐ παιάν ἐστιν , ὡς ὁ τὴν τῆς ἀσεβείας κατὰ τοῦ φιλοσόφου γραφὴν ἀπενεγκάμενος Δημόφιλος εἰσέδωκε , παρασκευασθεὶς ὑπ’ Εὐρυμέδοντος , ὡς ἀσεβοῦντος καὶ ᾄδοντος ἐν τοῖς συσσιτίοις ὁσημέραι εἰς τὸν Ἑρμείαν παιᾶνα , ὅτι δὲ παιᾶνος οὐδεμίαν ἔμφασιν παρέχει τὸ ἆσμα , ἀλλὰ τῶν σκολίων ἕν τι καὶ αὐτὸ εἶδός ἐστιν ἐξ αὐτῆς τῆς λέξεως φανερὸν ὑμῖν ποιήσω · ἀρετὰ πολύμοχθε γένει βροτείῳ , θήραμα κάλλιστον βίῳ , σᾶς πέρι , παρθένε , μορφᾶς καὶ θανεῖν ζηλωτὸς ἐν Ἑλλάδι πότμος καὶ πόνους τλῆναι μαλεροὺς ἀκάμαντας , τοῖον ἐπὶ φρένα βάλλεις καρπὸν ἰσαθάνατον χρυσοῦ τε κρείσσω καὶ γονέων μαλακαυγήτοιὸ θ’ ὕπνου σεῦ δ’ ἕνεχ’ οἱ Διὸς Ἡρακλέης Λήδας τε κοῦροι πόλλ’ ἀνέτλασαν ἔργοις σὰν ἀγρεύοντες δύναμιν . σοῖς δὲ πόθοις Ἀχιλεὺς Αἴας τ’ Ἀίδα δόμον ἦλθον . σᾶς δ’ ἕνεκεν φιλίου μορφᾶς καὶ Ἀταρνέος ἔντροφος ἠελίου χήρωσεν αὐγάς . τοιγὰρ ἀοίδιμον ἔργοις ἀθάνατὸν τέ μιν αὐξήσουσι Μοῦσαι , Μνημοσύνης θύγατρες , Διὸς ξενίου σέβας αὔξουσαι φιλίας τε γέρας βεβαίου .
Lemmas: οὗτος λέγω ὁ Δημόκριτος φημί · ἀλλά μήν καί ὁ ὑπό ὁ πολυμαθής γράφω Ἀριστοτέλης εἰς Ἑρμῆς ὁ Ἀταρνεύς οὐ παιάν εἰμί , ὡς ὁ ὁ ὁ ἀσέβεια κατά ὁ φιλόσοφος γραφή ἀποφέρω Δημόφιλος εἰσδίδωμι , παρασκευάζω ὑπό Εὐρυμέδων , ὡς ἀσεβέω καί ἀείδω ἐν ὁ συσσίτιον ὁσημέραι εἰς ὁ Ἑρμῆς παιάν , ὅτι δέ παιάν οὐδείς ἔμφασις παρέχω ὁ ἄσμα , ἀλλά ὁ σκόλιον εἷς τις καί αὐτός εἶδος εἰμί ἐκ αὐτός ὁ λέξις φανερός σύ ποιέω · ἀρετή πολύμοχθος γένος βρότειος , θήραμα καλός βίος , σός περί , παρθένος , μορφή καί θνῄσκω ζηλωτός ἐν Ἑλλάς πότμος καί πόνος τλάω μαλερός ἀκάμας , τοῖος ἐπί φρήν βάλλω καρπός ἰσαθάνατος χρυσός τε κρατύς καί γονεύς μαλακαύγητος τε ὕπνος σύ δέ ἕνεκα ὁ Ζεύς Ἡρακλέης Λήδη τε κοῦρος πολύς ἀνατλῆναι ἔργον σός ἀγρεύω δύναμις . σός δέ πόθος Ἀχιλλεύς Αἴας τε ᾍδης δόμος ἔρχομαι . σός δέ ἕνεκα φίλιος μορφή καί Ἀταρνεύς ἔντροφος ἥλιος χηρόω αὐγή . τοιγάρ ἀοίδιμος ἔργον ἀθάνατος τε μιν αὐξάνω Μοῦσα , Μνημοσύνη θυγάτηρ , Ζεύς ξένιος σέβας αὐξάνω φιλία τε γέρας βέβαιος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.52
ἐγὼ μὲν οὐκ οἶδα εἴ τίς τι κατιδεῖν ἐν τούτοις δύναται παιανικὸν ἰδίωμα , σαφῶς ὁμολογοῦντος τοῦ γεγραφότος τετελευτηκέναι τὸν Ἑρμείαν δι’ ὧν εἴρηκεν σᾶς γὰρ φιλίου μορφᾶς Ἀταρνέος ἔντροφος ἠελίου χήρωσεν αὐγάς . οὐκ ἔχει δ’ οὐδὲ τὸ παιανικὸν ἐπίρρημα , καθάπερ ὁ εἰς Λύσανδρον τὸν Σπαρτιάτην γραφεὶς ὄντως παιάν , ὅν φησι Δοῦρις ἐν τοῖς Σαμίων ἐπιγραφομένοις ῝ Ὥροις ᾄδεσθαι ἐν Σάμῳ . παιὰν δ’ ἐστὶν καὶ ὁ εἰς Κρατερὸν τὸν Μακεδόνα γραφείς , ὃν ἐτεκτήνατο Ἀλεξῖνος ὁ διαλεκτικός , φησὶν Ἕρμιππος ὁ Καλλιμάχειος ἐν τῷ πρώτῳ περὶ Ἀριστοτέλους , ᾄδεται δὲ καὶ οὗτος ἐν Δελφοῖς , λυρίζοντὸς γέ τινος παιδός . καὶ ὁ εἰς Ἀγήμονα δὲ τὸν Κορίνθιον Ἀλκυόνης πατέρα , ὃν ᾄδουσιν Κορίνθιοι , ἔχει τὸ παιανικὸν ἐπίφθεγμα . παρέθετο δ’ αὐτὸν Πολέμων ὁ περιηγητὴς ἐν τῇ πρὸς Ἀράνθιον Ἐπιστολῇ . καὶ ὁ εἰς Πτολεμαῖον δὲ τὸν πρῶτον Αἰγύπτου βασιλεύσαντα παιάν ἐστιν , ὃν ᾄδουσιν Ῥόδιοι · ἔχει γὰρ τὸ ἰὴ παιὰν ἐπίφθεγμα , ὥς φησιν Γόργων ἐν τῷ Περὶ τῶν ἐν Ῥόδῳ θυσιῶν , ἐπ’ Ἀντιγόνῳ δὲ καὶ Δημητρίῳ φησὶν Φιλόχορος Ἀθηναίους ᾄδειν παιᾶνας τοὺς πεποιημένους ὑπὸ Ἑρμοκλέους τοῦ Κυζικηνοῦ , ἐφαμίλλων γενομένων τῶν παιᾶνας ποιησάντων πάντων καὶ τοῦ Ἑρμοκλέους προκριθέντος , ἀλλὰ μὴν καὶ αὐτὸς Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀπολογίᾳ τῆς ἀσεβείας , εἰ μὴ κατέψευσται ὁ λόγος , φησίν οὐ γὰρ ἄν ποτε Ἑρμείᾳ θύειν ὡς ἀθανάτῳ προαιρούμενος ὡς θνητῷ μνῆμα κατεσκεύαζον καὶ ἀθανατίζειν τὴν φύσιν βουλόμενος ἐπιταφίοις ἂν τιμαῖς ἐκόσμησα τὸ σῶμα .
Lemmas: ἐγώ μέν οὐ οἶδα εἰ τις τις κατοράω ἐν οὗτος δύναμαι παιανικός ἰδίωμα , σαφής ὁμολογέω ὁ γράφω τελευτάω ὁ Ἑρμῆς διά ὅς λέγω σός γάρ φίλιος μορφή Ἀταρνεύς ἔντροφος ἥλιος χηρόω αὐγή . οὐ ἔχω δέ οὐδέ ὁ παιανικός ἐπίρρημα , καθά ὁ εἰς Λύσανδρος ὁ Σπαρτιάτης γράφω ὄντως παιάν , ὅς φημί Δοῦρις ἐν ὁ Σάμιος ἐπιγράφω ῞ Ὧρος ἀείδω ἐν Σάμος . παιάν δέ εἰμί καί ὁ εἰς Κρατερός ὁ Μακεδών γράφω , ὅς τεκταίνομαι Ἀλεξῖνος ὁ διαλεκτικός , φημί Ἕρμιππος ὁ Καλλιμάχειος ἐν ὁ πρῶτος περί Ἀριστοτέλης , ἀείδω δέ καί οὗτος ἐν Δελφοί , λυρίζω γε τις παῖς . καί ὁ εἰς Ἀγήμων δέ ὁ Κορίνθιος Ἀλκυόνη πατήρ , ὅς ἀείδω Κορίνθιος , ἔχω ὁ παιανικός ἐπίφθεγμα . παρατίθημι δέ αὐτός Πολέμων ὁ περιηγητής ἐν ὁ πρός Ἀράνθιος Ἐπιστολή . καί ὁ εἰς Πτολεμαῖος δέ ὁ πρῶτος Αἴγυπτος βασιλεύω παιάν εἰμί , ὅς ἀείδω Ῥόδιος · ἔχω γάρ ὁ ἰά παιάν ἐπίφθεγμα , ὡς φημί Γόργος ἐν ὁ Περι ὁ ἐν Ῥόδος θυσία , ἐπί Ἀντίγονος δέ καί Δημήτριος φημί Φιλόχορος Ἀθηναῖος ἀείδω παιάν ὁ ποιέω ὑπό Ἑρμοκλῆς ὁ Κυζικηνός , ἐφάμιλλος γίγνομαι ὁ παιάν ποιέω πᾶς καί ὁ Ἑρμοκλῆς προκρίνω , ἀλλά μήν καί αὐτός Ἀριστοτέλης ἐν ὁ Ἀπολογία ὁ ἀσέβεια , εἰ μή καταψεύδομαι ὁ λόγος , φημί οὐ γάρ ἄν ποτέ Ἑρμῆς θύω ὡς ἀθάνατος προαιρέω ὡς θνητός μνῆμα κατασκευάζω καί ἀθανατίζω ὁ φύσις βούλομαι ἐπιτάφιος ἄν τιμή κοσμέω ὁ σῶμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.53
τοιαῦτα λέγοντος τοῦ Δημοκρίτου ὁ Κύνουλκος ἔφη · τί μ’ ἀνέμνασας κείνων κυκλικῶν ; κατὰ τὸν σὸν Φίλωνα , δέον μηδένα τῶν σπουδῆς ἀξίων λέγειν τι τοῦ γάστρωνος παρόντος Οὐλπιανοῦ . οὗτος γὰρ τὰς καπυρωτέρας ᾠδὰς ἀσπάζεται μᾶλλον τῶν ἐσπουδασμένων οἷαὶ εἰσιν αἱ Λοκρικαὶ καλούμεναι , μοιχικαί τινες τὴν φύσιν ὑπάρχουσαι , ὡς καὶ ἥδε · ὦ τί πάσχεις ; μὴ προδῷς ἄμμ᾽ , ἱκετεύω . πρὶν μολεῖν καὶ κεῖνον , ἀνστῶ , μὴ κακὸν σὲ μέγα ποιήσῃ κἀμὲ τήνδε δειλάκραν , ἁμέρα καὶ δή , τὸ φῶς διὰ τᾶς θυρίδος οὐκ εἰσορῇς ; τοιούτων γὰρ ᾀσμάτων αὐτοῦ πᾶσα πλήρης ἡ Φοινίκη , ἐν ᾗ καὶ αὐτὸς περιῄει καλαμίζων μετὰ τῶν τοὺς κολάβρους καλουμένους συντιθέντων . εἴρηται γάρ , ὦ καλὲ Οὐλπιανέ , τοὔνομα . καὶ ὅ γε Σκήψιος Δημήτριος ἐν τῷ δεκάτῳ τοῦ Τρωικοῦ Διακόσμου φησὶν οὕτως · Κτησιφῶν ὁ Ἀθηναῖος ποιητὴς τῶν καλουμένων κολάβρων , ὃν καὶ ὁ πρῶτος μετὰ Φιλέταιρον ἄρξας Περγάμου Ἄτταλος δικαστὴν καθεστάκει βασιλικῶν τῶν περὶ τὴν Αἰολίδα . ὁ δ’ αὐτὸς οὗτος συγγραφεὺς κἀν τῷ ἐννεακαιδεκάτῳ τῆς αὐτῆς πραγματείας Μνησιπτολέμου φησί ποτε τοῦ ἱστοριογράφου τοῦ παρὰ Ἀντιόχῳ τῷ προσαγορευθέντι Μεγάλῳ πλεῖστον ἰσχύσαντος υἱὸν γενέσθαι Σέλευκον τὸν τῶν ἱλαρῶν ᾀσμάτων ποιητήν . οὗπερ συνεχῶς ᾄδειν εἰώθασιν κἀγὼ παιδοφιλήσω πολύ μοι κάλλιον ἢ γαμεῖν · παῖς μὲν γὰρ παρεὼν κἠν πολέμῳ μᾶλλον ἐπωφελεῖ ,
Lemmas: τοιοῦτος λέγω ὁ Δημόκριτος ὁ Κύνουλκος φημί · τίς ἐγώ ἀναμιμνῄσκω ἐκεῖνος κυκλικός ; κατά ὁ σός Φίλων , δέω μηδείς ὁ σπουδή ἄξιος λέγω τις ὁ γάστρων πάρειμι Οὐλπιανός . οὗτος γάρ ὁ καπυρός ἀοιδή ἀσπάζομαι μάλα ὁ σπουδάζω οἷος εἰμί ὁ Λοκρικός καλέω , μοιχικός τις ὁ φύσις ὑπάρχω , ὡς καί ὅδε · ὦ τίς πάσχω ; μή προδίδωμι ἐγώ , ἱκετεύω . πρίν βλώσκω καί ἐκεῖνος , ἀναστάζω , μή κακός σύ μέγας ποιέω ἐγώ ὅδε δείλακρος , ἡμέρα καί δή , ὁ φάος διά ὁ θυρίς οὐ εἰσοράω ; τοιοῦτος γάρ ᾆσμα αὐτός πᾶς πλήρης ὁ Φοινίκη , ἐν ὅς καί αὐτός περιέρχομαι καλαμίζω μετά ὁ ὁ κόλαβρος καλέω συντίθημι . λέγω γάρ , ὦ καλός Οὐλπιανός , ὄνομα . καί ὁ γε Σκήψιος Δημήτριος ἐν ὁ δέκατος ὁ Τρωϊκός Διάκοσμος φημί οὕτως · Κτησιφῶν ὁ Ἀθηναῖος ποιητής ὁ καλέω κόλαβρος , ὅς καί ὁ πρῶτος μετά Φιλέταιρος ἄρχω Πέργαμον Ἄτταλος δικαστής καθίστημι βασιλικός ὁ περί ὁ Αἰολεύς . ὁ δέ αὐτός οὗτος συγγραφεύς ἐν ὁ ἐννεακαιδέκατος ὁ αὐτός πραγματεία Μνησιπτόλεμος φημί ποτέ ὁ ἱστοριόγραφος ὁ παρά Ἀντίοχος ὁ προσαγορεύω Μέγας πολύς ἰσχύω υἱός γίγνομαι Σέλευκος ὁ ὁ ἱλαρός ᾆσμα ποιητής . οὗπερ συνεχής ἀείδω εἴωθα ἐγώ παιδοφιλέω πολύς ἐγώ καλός ἤ γαμέω · παῖς μέν γάρ πάρειμι ἐν πόλεμος μάλα ἐπωφελέω ,
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.54
καὶ μετὰ ταῦτα ἀποβλέψας εἰς αὐτὸν ἔφη · ἀλλ’ ἐπειδή μοι ὀργίζῃ , ἔρχομαί σοι λέξων τὸν συρβηνέων χορὸν ὅστις ἐστί . καὶ ὁ Οὐλπιανὸς οἴει γάρ , ἔφη , κάθαρμα , θυμοῦσθαί με ἐφ’ οἷς εἴρηκας ἢ κἀπ’ ὀλίγον σου πεφροντικέναι , κύον ἀδδεές ; ἀλλ’ ἐπεὶ διδάσκειν μέ τι ἐπαγγέλλῃ , σπονδάς σοι ποιοῦμαι οὐ τριακοντούτιδας ἀλλ’ ἑκατοντούτιδας . σὺ δὲ μόνον δίδασκε τίς ὁ συρβηνέων χορός . καὶ ὃς · Κλέαρχος , ὦ λῷστε , ἐν δευτέρῳ περὶ Παιδείας οὑτωσί φησιν ᾽ λείπεταί ὁ συρβηνέων χορός , ὧν ἕκαστος τὸ δοκοῦν ἑαυτῷ κατᾴδει , προσέχων οὐδὲν τῷ προκαθημένῳ καὶ διδάσκοντι τὸν χορὸν ἀλλ’ αὐτὸς πολὺ τούτων ἀτακτότερός ἐστιν ὁ θεατής , καὶ κατὰ τὸν παρῳδὸν Μάτρωνα · οἱ μὲν γὰρ δὴ πάντες ὅσοι πάρος ἦσαν ἄριστοι , Εὔβοιός τε καὶ Ἑρμογένης δῖοί τε Φίλιπποι , οἱ μὲν δὴ τεθνᾶσι καὶ εἰν Ἀίδαο δόμοισιν . ἔστι δέ τις Κλεόνικος , ὃν ἀθάνατον λάχε γῆρας , οὔτε ποιητάων ἀδαήμων οὔτε θεάτρων , ᾧ καὶ τεθνειῶτι λαλεῖν πόρε Φερσεφόνεια` σὺ δὲ καὶ ζῶν , καλὲ Οὐλπιανέ , πάντα μὲν ζητεῖς , λέγεις δὲ οὐδὲ ἕν . καὶ ὅς · τίς ἡδέως , ἔφη , τῶν ἐπῶν , ὦ καλέ μου ἑταῖρε , ἕως ἔτι ἐμμένομεν ταῖς σπονδαῖς .
Lemmas: καί μετά οὗτος ἀποβλέπω εἰς αὐτός φημί · ἀλλά ἐπειδή ἐγώ ὀργίζω , ἔρχομαι σύ λέγω ὁ συρβηνέω χορός ὅστις εἰμί . καί ὁ Οὐλπιανός οἴομαι γάρ , φημί , κάθαρμα , θυμόω ἐγώ ἐπί ὅς λέγω ἤ ἐπί ὀλίγος σύ φροντίζω , κύων ἀδεής ; ἀλλά ἐπεί διδάσκω ἐγώ τις ἐπαγγέλλω , σπονδή σύ ποιέω οὐ τριακονταέτης ἀλλά ἑκατοντοῦτις . σύ δέ μόνος διδάσκω τίς ὁ συρβηνέω χορός . καί ὅς · Κλέαρχος , ὦ λωΐων , ἐν δεύτερος περί Παιδεία οὕτως φημί ἒ λείπω ὁ συρβηνεύς χορός , ὅς ἕκαστος ὁ δοκέω ἑαυτοῦ κατᾴδω , προσέχω οὐδείς ὁ προκάθημαι καί διδάσκω ὁ χορός ἀλλά αὐτός πολύς οὗτος ἄτακτος εἰμί ὁ θεατής , καί κατά ὁ παρῳδός Μάτρων · ὁ μέν γάρ δή πᾶς ὅσος πάρος εἰμί ἀγαθός , Εὔβοιος τε καί Ἑρμογένης δῖος τε Φίλιππος , ὁ μέν δή θνῄσκω καί ἐν Ἀίδης δόμος . εἰμί δέ τις Κλεόνικος , ὅς ἀθάνατος λαγχάνω γῆρας , οὔτε ποιητής ἀδαήμων οὔτε θέατρον , ὅς καί θνείͅσκω λαλέω πόρω Φερσεφόνεια` σύ δέ καί ζάω , καλός Οὐλπιανός , πᾶς μέν ζητέω , λέγω δέ οὐδέ εἷς . καί ὅς · τίς ἡδύς , φημί , ὁ ἔπος , ὦ καλός ἐγώ ἑταῖρος , ἕως ἔτι ἐμμένω ὁ σπονδή .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.56
πεποίηκε δὲ παρῳδίας καὶ Ἕρμιππος ὁ τῆς ἀρχαίας κωμῳδίας ποιητής , τούτων δὲ πρῶτος εἰσῆλθεν εἰς τοὺς ἀγῶνας τοὺς θυμελικοὺς Ἡγήμων καὶ παρ’ Ἀθηναίοις ἐνίκησεν ἄλλαις τε παρῳδίαις καὶ τῇ Γιγαντομαχίᾳ . γέγραφε δὲ καὶ κωμῳδίαν εἰς τὸν ἀρχαῖον τρόπον , ἣν ἐπιγράφουσιν Φιλίννην . ὁ δὲ Εὔβοιος πολλὰ μὲν εἴρηκεν ἐν τοῖς ποιήμασιν χαρίεντα , περὶ μὲν τῆς τῶν βαλανέων μάχης · βάλλον δ’ ἀλλήλους χαλκήρεσιν ἐγχείῃσιν . περὶ δὲ τοῦ λοιδορουμένου κουρέως τῷ κεραμεῖ τῆς γυναικὸς χάριν μήτε σὺ τόνδ’ ἀγαθός περ ἐὼν ἀποαίρεο , κουρεῦ , μήτε σύ , Πηλείδη . ὅτι δὲ ἦν τις περὶ αὐτοὺς δόξα παρὰ τοῖς Σικελιώταις Ἀλέξανδρος ὁ Αἰτωλὸς ὁ τραγῳδοδιδάσκαλος ποιήσας ἐλεγεῖον τρόπον τοῦτον δηλοῖ · ὡς Ἀγαθοκλεῖος λάσιαι φρένες ἤλασαν ἔξω πατρίδος , ἀρχαίων ἦν ὅδ’ ἀνὴρ προγόνων , εἰδὼς ἐκ νεότητος ἀεὶ ξείνοισιν ὁμιλεῖν ξεῖνος , Μιμνέρμου δ’ εἰς ἔπος ἄκρον ἰὼν παιδομανεῖ σὺν ἔρωτι πότην ἶσον . ἔγραφε δ᾽ ὡνὴρ εὖ παρ’ Ὁμηρείην ἀγλαίην ἐπέων πισσύγγους ἢ φῶρας ἀναιδέας ἤ τινα χλούνην , φλύοντ’ ἀνθηρῇ σὺν κακοδαιμονίῃ . τῷ ῥα Συρηκοσίοις καὶ ἔχον χάριν , ὃς δὲ Βοιωτοῦ ἔκλυεν , Εὐβοίῳ τέρψεται οὐδ’ ὀλίγον .
Lemmas: ποιέω δέ παρῳδία καί Ἕρμιππος ὁ ὁ ἀρχαῖος κωμῳδία ποιητής , οὗτος δέ πρῶτος εἰσέρχομαι εἰς ὁ ἀγών ὁ θυμελικός Ἡγήμων καί παρά Ἀθηναῖος νικάω ἄλλος τε παρῳδία καί ὁ Γιγαντομαχία . γράφω δέ καί κωμῳδία εἰς ὁ ἀρχαῖος τρόπος , ὅς ἐπιγράφω Φιλίννη . ὁ δέ Εὔβοιος πολύς μέν λέγω ἐν ὁ ποίημα χαρίεις , περί μέν ὁ ὁ βαλανεύς μάχη · βάλλω δέ ἀλλήλων χαλκήρης ἐγχείη . περί δέ ὁ λοιδορέω κουρεύς ὁ κεραμεύς ὁ γυνή χάρις μήτε σύ ὅδε ἀγαθός περ εἰμί ἀπαίρω , κουρεύς , μήτε σύ , Πηλείδης . ὅτι δέ εἰμί τις περί αὐτός δόξα παρά ὁ Σικελιώτης Ἀλέξανδρος ὁ Αἰτωλός ὁ τραγῳδοδιδάσκαλος ποιέω ἐλεγεῖον τρόπος οὗτος δηλόω · ὡς Ἀγαθοκλέος λάσιος φρήν ἐλαύνω ἔξω πατρίς , ἀρχαῖος εἰμί ὅδε ἀνήρ πρόγονος , οἶδα ἐκ νεότης ἀεί ξένος ὁμιλέω ξένος , Μίμνερμος δέ εἰς ἔπος ἄκρος ἔρχομαι παιδομανής σύν ἔρως πότης ἴσος . γράφω δέ ἀνήρ εὖ παρά Ὁμήρειος ἀγλαία ἔπος πίσσυγγος ἤ φώρ ἀναιδής ἤ τις χλούνης , φλύω ἀνθηρός σύν κακοδαιμονία . τῷ ἄρα Συρακούσιος καί ἔχω χάρις , ὅς δέ Βοιωτός κλύω , Εὔβοιος τέρπω οὐδέ ὀλίγος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.57
πολλῶν οὖν ἑκάστοτε τοιούτων λεγομένων , ἐπεί ποτε ἑσπέρα κατελάμβανεν ἡμᾶς , ὁ μέν τις ἔλεγεν παῖ , λυχνίον᾽ , ὁ δὲ λυχνέα , ὁ δὲ λοφνίαν , οὕτω καλεῖσθαι φάσκων τὴν ἐκ τοῦ φλοιοῦ λαμπάδα , ὁ δὲ πανόν , ἄλλος δὲ φανόν , ὁ δὲ λυχνοῦχον , ὃ δὲ λύχνον , καὶ δίμυξον δὲ λύχνον ἕτερος , ἄλλος δὲ ἑλάνην , ὁ δέ τις ἑλάνας , τὰς λαμπάδας οὕτω φάσκων καλεῖσθαι παρὰ τὴν ἕλην οὕτω δ’ εἰπεῖν Νεάνθην ἐν αʹ τῶν περὶ Ἄτταλον Ἱστοριῶν . καὶ ἄλλος ὅ τι δή ποτε , ὡς τάραχον γίνεσθαι οὐ τὸν τυχόντα τῶν ἐπὶ τούτοις πίστεων παρὰ πάντων λεγομένων . Σιληνὸν μὲν γάρ τις τὸν γλωσσογράφον ἔφασκεν Ἀθηναίους λέγειν τὰς λαμπάδας φανούς . Τιμαχίδας δὲ ὁ Ῥόδιος δέλετρον τὸν φανὸν καλεῖσθαι , οἷον , φησίν , οἱ νυκτερευόμενοι τῶν νέων ἔχουσιν οὓς οὗτοι ἑλάνας καλοῦσιν . Ἀμερίας δὲ γράβιον τὸν φανόν . Σέλευκος δὲ οὕτως ἐξηγεῖται ταύτην τὴν λέξιν γράβιόν ἐστιν τα πρίνινον ἢ δρύινον ξύλον ὃ περιεθλασμένον καὶ κατεσχισμένον ἐξάπτεσθαι καὶ φαίνειν τοῖς ὁδοιποροῦσιν . Θεοδωρίδας γοῦν ὁ Συρακόσιος ἐν Κενταύροις διθυράμβῳ φησίν πίσσα δὲ ἀπὸ γραβίων ἔσταζεν , οἷον ἀπὸ λαμπάδων . μνημονεύει δὲ γραβίων καὶ Στράττις ἐν Φοινίσσαις .
Lemmas: πολύς οὖν ἑκάστοτε τοιοῦτος λέγω , ἐπεί ποτέ ἑσπέρα καταλαμβάνω ἐγώ , ὁ μέν τις λέγω παῖς , λυχνίων , ὁ δέ λυχνεύς , ὁ δέ λοφνία , οὕτως καλέω φάσκω ὁ ἐκ ὁ φλοιός λαμπάς , ὁ δέ πανός , ἄλλος δέ ὅτι , ὁ δέ λυχνοῦχος , ὁ δέ λύχνος , καί δίμυξος δέ λύχνος ἕτερος , ἄλλος δέ ἑλάνη , ὁ δέ τις ἑλάνη , ὁ λαμπάς οὕτως φάσκω καλέω παρά ὁ ἕλη οὕτως δέ λέγω Νεάνθης ἐν αʹ ὁ περί Ατταλος Ἱστορίη . καί ἄλλος ὅς τις δή ποτέ , ὡς τάραχος γίγνομαι οὐ ὁ τυγχάνω ὁ ἐπί οὗτος πίστις παρά πᾶς λέγω . Σειληνός μέν γάρ τις ὁ γλωσσογράφος φάσκω Ἀθηναῖος λέγω ὁ λαμπάς φανός . Τιμαχίδας δέ ὁ Ῥόδιος δέλετρον ὁ ὅτι καλέω , οἷος , φημί , ὁ νυκτερεύω ὁ νέος ἔχω ὅς οὗτος ἑλάνη καλέω . Ἀμερίας δέ γράβιον ὁ ὅτι . Σέλευκος δέ οὕτως ἐξηγέομαι οὗτος ὁ λέξις γράβιον εἰμί τας πρίνινος ἤ δρύϊνος ξύλον ὅς περιεθλαίνω καί κατασχίζω ἐξάπτω καί φαίνω ὁ ὁδοιπορέω . Θεοδωρίδας γοῦν ὁ Συρακούσιος ἐν Κένταυρος διθύραμβος φημί πίσσα δέ ἀπό γράβιον ἐνστάζω , οἷος ἀπό λαμπάς . μνημονεύω δέ γράβιον καί Στράττις ἐν Φοῖνιξ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.58
ὅτι δὲ λυχνοῦχοι οἱ νῦν καλούμενοι φανοὶ ὠνομάζοντο Ἀριστοφάνης ἐν Αἰολοσίκωνι παρίστησιν καὶ διαστίλβονθ’ ὁρῶμεν ὥσπερ , ἐν καινῷ λυχνούχῳ , πάντα τῆς ἐξωμίδος , ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ Νιόβῳ προειπὼν λυχνοῦχον οἴμοι κακόδαιμον φησίν , ὁ λύχνος ἡμῖν οἴχεται . εἶτ’ ἐπιφέρει · καὶ πῶς ὑπερβὰς τὸν λυχνοῦχον οἴχεται κἄλαθέ σε ; ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς καὶ λυχνίδιον αὐτὸν καλεῖ διὰ τούτων ἀλλ’ ὥσπερ λύχνος ὁμοιότατα κάθευδ’ ἐπὶ τοῦ λυχνιδίου . Πλάτων δ’ ἐν Νυκτὶ Μακρᾷ · ἕξουσιν οἱ πομπεῖς λυχνούχους δηλαδή . Φερεκράτης Δουλοδιδασκάλῳ · ἄνυσὸν ποτ’ ἐξελθών , σκότος γὰρ γίγνεται , καὶ τὸν λυχνοῦχον ἔκφερ’ ἐνθεὶς τὸν λύχνον . Ἄλεξις δ’ Ἐκκηρυττομένῳ · ὥστ’ ἐξελὼν ἐκ τοῦ λυχνούχου τὸν λύχνον μικροῦ κατακαύσας ἔλαθ’ ἑαυτόν , ὑπὸ μάλης τῇ γαστρὶ μᾶλλον τοῦ δέοντος προσαγαγών . Εὐμήδης δ’ ἐν Σφαττομένῳ προειπών ἡγοῦ μὲν ἢν δὲ . υ?κνον εἰς τὸ πρόσθ’ ἰδὼν ατο ϋμένιδι ς , ἐπιφέρει · λυχνούχῳ κο Ἐπικράτης δ’ ἐν Τριόδοντι ἢ Ῥωποπώλῃ προειπών λαβὲ τριόδοντα καὶ λυχνοῦχον , ἐπιφέρει · ἐγὼ δὲ δεξιᾷ γε τόνδ’ ἔχω τινά , σιδηρότευκτον ἐναλίων θηρῶν βέλος , κερατίνου τε φωσφόρου λύχνου σέλας , Ἄλεξις Μίδωνι · ὁ πρῶτος εὑρὼν μετὰ λυχνούχου περιπατεῖν τῆς νυκτὸς ἦν τις κηδεμὼν τῶν δακτύλων .
Lemmas: ὅτι δέ λυχνοῦχος ὁ νῦν καλέω φανός ὀνομάζω Ἀριστοφάνης ἐν Αἰολοσίκων παρίστημι καί διαστίλβω ὁράω ὥσπερ , ἐν καινός λυχνοῦχος , πᾶς ὁ ἐξωμίς , ἐν δέ ὁ δεύτερος Νίοβος προλέγω λυχνοῦχος οἴμοι κακοδαίμων φημί , ὁ λύχνος ἐγώ οἴχομαι . εἶτα ἐπιφέρω · καί πῶς ὑπερβαίνω ὁ λυχνοῦχος οἴχομαι λανθάνω σύ ; ἐν δέ ὁ ἑξῆς καί λυχνίδιος αὐτός καλέω διά οὗτος ἀλλά ὥσπερ λύχνος ὅμοιος καθεύδω ἐπί ὁ λυχνίδιον . Πλάτων δέ ἐν Νύξ Μακρά · ἔχω ὁ πομπεύς λυχνοῦχος δηλαδή . Φερεκράτης Δουλοδιδάσκαλος · ἀνύω ποτέ ἐξέρχομαι , σκότος γάρ γίγνομαι , καί ὁ λυχνοῦχος ἐκφέρω ἐντίθημι ὁ λύχνος . Ἄλεξις δέ Ἐκκηρύσσω · ὥστε ἐξαιρέω ἐκ ὁ λυχνοῦχος ὁ λύχνος μικρός κατακαίω λανθάνω ἑαυτοῦ , ὑπό μάλη ὁ γαστήρ μάλα ὁ δέω προσάγω . Εὐμήδης δέ ἐν Σφαττόμενος προλέγω ἡγέομαι μέν ἐάν δέ . υ?κνον εἰς ὁ πρόσθεν ὁράω ατο ϋμένις εἰς , ἐπιφέρω · λυχνοῦχος κο Ἐπικράτης δέ ἐν Τριόδων ἤ Ῥωποπώλη προλέγω λαμβάνω τριόδους καί λυχνοῦχος , ἐπιφέρω · ἐγώ δέ δεξιός γε ὅδε ἔχω τις , σιδηρότευκτος ἐνάλιος θήρ βέλος , κεράτινος τε φώσφορος λύχνος σέλας , Ἄλεξις Μίδων · ὁ πρῶτος εὑρίσκω μετά λυχνοῦχος περιπατέω ὁ νύξ εἰμί τις κηδεμών ὁ δάκτυλος .
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.59
ἐν δὲ Θεοφορήτῳ ὁ αὐτὸς Ἄλεξις · οἶμαὶ γ’ ἐπιτιμᾶν τῶν ἀπαντώντων τινὰς ἡμῖν ὅτι τηνικαῦτα μεθύων περιπατῶ , ποῖος γάρ ἐστιν φανός , ὦ πρὸς τῶν θεῶν , τοιοῦτος οἷος ὁ γλυκύτατος ἥλιος ; Ἀναξανδρίδης δὲ ἐν Ὕβρει · οὔκουν λαβὼν τὸν φανὸν ἅψεις μοι λύχνον ; ἄλλοι δὲ ἔφασκον φανὸν λέγεσθαι τὴν λαμπάδα , οἱ δὲ τὴν ἔκ τινων ξύλων τετμημένων δέσμην . Μένανδρος ᾽ Ἀνεψιοῖς ὁ φανός ἐστι μεστὸς ὕδατος οὑτοσί · δεῖ τ’ οὐχὶ σείειν , ἀλλ’ ἀποσείειν αὐτόθεν Νικόστρατος ἐν Πατριώταις · ὁ κάπηλος γὰρ οὑκ τῶν γειτόνων ἄν τ’ οἶνον ἄν τε φανὸν ἀποδῶταί τινι ἂν τ’ ὄξος , ἀπέπεμψ’ ὁ κατάρατος δοὺς ὕδωρ . Φιλιππίδης Συμπλεούσαις · ὁ φανὸς ἡμῖν οὐκ ἔφαινεν οὐδὲ ἕν . β . ἔπειτα φυσᾶν δυστυχὴς οὐκ ἠδύνω ;
Lemmas: ἐν δέ Θεοφόρητος ὁ αὐτός Ἄλεξις · οἴομαι γε ἐπιτιμάω ὁ ἀπαντάω τις ἐγώ ὅτι τηνικαῦτα μεθύω περιπατέω , ποῖος γάρ εἰμί φανός , ὦ πρός ὁ θεός , τοιοῦτος οἷος ὁ γλυκύς ἥλιος ; Ἀναξανδρίδης δέ ἐν Ὕβρις · οὔκουν λαμβάνω ὁ φανός ἅπτω ἐγώ λύχνος ; ἄλλος δέ φάσκω φανός λέγω ὁ λαμπάς , ὁ δέ ὁ ἐκ τις ξύλον τέμνω δέσμη . Μένανδρος ἒ Ἀνεψιός ὁ φανός εἰμί μεστός ὕδωρ οὗτος · δέω τε οὐ σείω , ἀλλά ἀποσείω αὐτόθεν Νικόστρατος ἐν Πατριώτης · ὁ κάπηλος γάρ ἐκ ὁ γείτων ἐάν τε οἶνος ἐάν τε ὅτι ἀποδίδωμι τις ἐάν τε ὄξος , ἀποπέμπω ὁ κατάρατος δίδωμι ὕδωρ . Φιλιππίδης Συμπλεούσαι · ὁ φανός ἐγώ οὐ φαίνω οὐδέ εἷς . Β . ἔπειτα φυσάω δυστυχής οὐ δύναμαι ;
athenaeus-soph.deipnosophistae 15.63
μετὰ ταῦτ’ ἤδη μελλόντων καὶ ἡμῶν ἀνίστασθαι ἐπεισῆλθον παῖδες φέροντες ὁ μέν τις θυμιατήριον , ὁ δὲ τοῦ συμποσίου δε̣ | 〈 λιβ〉α〈ν〉ωτοῦ θυμίαςνι̣ πο̣ι̣ |〈ήσας 〉 — — — δὴ | — — — — — ηιθυτ̣αυ̇ | — — — — — — τὰ τὸν | — — — — — α̣ν . τὴν ε̣νο̣ρ̣ οι | ὸ καὶ τόδε ε | ε̣ τοῦ θυμιατηρίου | κ̣αὶ̣ ἐ . τοῦ λἰβανωτοῦ , | τοῖς θεοῖς πᾶσι καὶ πάσαις | εὐξ̣άμενος , ἐπισπείσας | τοῦ οἴνου καὶ δοὺς κατὰ | τὸ νόμιμον τὸ ἐπιχώριον τὸ | λοιπὸν τοῦ ἀκράτου τῷ | διδόντι ἐκπιεῖν παιδὶ | τὸν εἰς τὴν Ὑγίειαν παι|ᾶνα ᾄσας τὸν ποιηθέν|τα ὑπὸ Ἀρίφρονος τοῦ Σι|κυωνίου τόνδε · Ὑγέεια , πρεσβίστα μακάρων , μετὰ σοῦ ναίοιμι τὸ λειπόμενον βιοτᾶς , σὺ δέ μοι πρόφρων σύνοικος εἴης · εἰ γάρ τις ἢ πλούτου χάρις ἢ τεκέων ἢ τᾶς ἰσοδαίμονος ἀνθρώποις βασιληίδος ἀρχᾶς ἢ πόθων , οὓς κρυφίοις Ἀφροδίτας ἄρκυσιν θηρεύομεν , ἢ εἴ τις ἄλλα θεόθεν ἀνθρώποισι τέρψις ἢ πόνων ἀμπνοὰ πέφανται , μετὰ σεῖο , μάκαιρ’ Ὑγίεια , τέθαλε πάντα καὶ λάμπει Χαρίτων ὀάροις σέθεν δὲ χωρὶς οὔτις εὐδαίμων ἔφυ . καὶ ἀσπασάμενος ἡμᾶς φιλοφρόνως ἀπομάττοντας | οἴδασιν οἱ παλαιοί . Σώπατρος γὰρ ὁ φλυακογράφος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ δράματι Φακῆ λέγει οὕτως · κρεανομοῦμαι καὶ τὸν ἐκ Τυρρηνίας οἶνον σὺν ὀκτὼ λαμβάνειν ἐπίσταμαι . ταῦτα , φίλτατε Τιμόκρατες , κατὰ τὸν Πλάτωνα οὐ Σωκράτους νέου καὶ καλοῦ παίγνια , ἀλλὰ τῶν δειπνοσοφιστῶν σπουδάσματα . κατὰ γὰρ τὸν Χαλκοῦν Διονύσιον τί κάλλιον ἀρχομένοισιν ἢ καταπαυομένοις ἢ τὸ ποθεινότατον ;
Lemmas: μετά οὗτος ἤδη μέλλω καί ἐγώ ἀνίστημι ἐπεισέρχομαι παῖς φέρω ὁ μέν τις θυμιατήριον , ὁ δέ ὁ συμπόσιον δέ | 〈 λιβανόω θύμιος ποῖ ἥδομαι 〉 — — — δή | — — — — — ηιθυταυ | — — — — — — ὁ ὁ | — — — — — αν . ὁ ε̣νο̣ρ̣ οι | ό καί ὅδε ε | ε ὁ θυμιατήριον | καί ἐ . ὁ λιβανωτός , | ὁ θεός πᾶς καί πᾶς | εὔχομαι , ἐπισπένδω | ὁ οἶνος καί δίδωμι κατά | ὁ νόμιμος ὁ ἐπιχώριος ὁ | λοιπός ὁ ἄκρατος ὁ | δίδωμι ἐκπίνω παῖς | ὁ εἰς ὁ Ὑγίεια παι|ᾶνα ἀείδω ὁ ποιέω ὑπό Ἀρίφρων ὁ Σικυώνιος ὅδε · Ὑγέεια , πρέσβιστος μάκαρ , μετά σύ ναίω ὁ λείπω βιοτή , σύ δέ ἐγώ πρόφρων σύνοικος εἰμί · εἰ γάρ τις ἤ πλοῦτος χάρις ἤ τέκος ἤ ὁ ἰσοδαίμων ἄνθρωπος βασιληΐς ἀρχή ἤ πόθος , ὅς κρύφιος Ἀφροδίτη ἄρκυς θηρεύω , ἤ εἰ τις ἄλλος θεόθεν ἄνθρωπος τέρψις ἤ πόνος ἀναπνοή φαίνω , μετά σύ , μάκαρ Ὑγίεια , θάλλω πᾶς καί λάμπω Χάρις ὄαρος σύ δέ χωρίς οὔτις εὐδαίμων φύω . καί ἀσπάζομαι ἐγώ φιλόφρων ἀπομάσσω | οἶδα ὁ παλαιός . Σωσίπατρος γάρ ὁ φλυακογράφος ἐν ὁ ἐπιγράφω δρᾶμα Φακῆ λέγω οὕτω · κρεανομέω καί ὁ ἐκ Τυρρηνία οἶνος σύν ὀκτώ λαμβάνω ἐπίσταμαι . οὗτος , φίλος Τιμοκράτης , κατά ὁ Πλάτων οὐ Σωκράτης νέος καί καλός παίγνιον , ἀλλά ὁ δειπνοσοφιστής σπούδασμα . κατά γάρ ὁ χαλκοῦς Διονύσιος τίς καλός ἄρχω ἤ καταπαύω ἤ ὁ ποθεινός ;