athenaeus-soph.deipnosophistae 10.87
ταῦτα μὲν οὖν Κλέαρχος εἴρηκε . καὶ ἃ προβάλλειν δεῖ τοιαῦτά τινα εἶναι ἡγοῦμαι · στίχον εἰπεῖν Ὁμηρικὸν ἀπὸ τοῦ ἄλφα ἀρχόμενον καὶ εἰς τὸ αὐτὸ στοιχεῖον καταλήγοντα ἀγχοῦ δ’ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα . ἀλλ’ ἄγε νῦν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα . ἀσπίδας εὐκύκλους λαισήιά τε πτερόεντα . καὶ πάλιν ὁμοίως ἰαμβεῖα ἀγαθὸς ἀνήρ λέγοιτ’ ἂν ὁ φέρων τἀγαθά ἀγαθὸς ἂν εἴη χὠ φέρων καλῶς κακά . Ὁμηρικοὶ ἀπὸ τοῦ ε ἐπὶ τὸ ε · εὗρε Λυκάονος υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε . ἐν πόλει ὑμετέρῃ , ἐπεὶ οὐκ ἄρ’ ἔμελλον ἔγωγε . ὁμοίως καὶ ἰαμβεῖα εὐκαταφρόνητός ἐστι πενία , Δερκύλε , ἐπὶ τοῖς παροῦσι τὸν βίον διάπλεκε . Ὁμήρου ἀπὸ η ἐπὶ τὸ η · ἡ μὲν ἄρ’ ὣς εἰποῦσ’ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνη . ἡ δ’ ἐν γούνασι πῖπτε Διώνης δῖ’ Ἀφροδίτη , ἴαμβοι · ἡ τῶν φίλων σοι πίστις ἔστω κεκριμένη . ἀπὸ τοῦ ī ἐπὶ τὸ ī Ὁμήρου · Ἰλίου ἐξαπολοίατ’ ἀκήδεστοι καὶ ἄφαντοι . Ἱππόλοχος δὲ μ’ ἔτικτε καὶ ἐκ τοῦ φημι γενέσθαι . ἀπὸ τοῦ ς εἰς τὸ ς συμπάντων Δαναῶν , οὐδ’ ἢν Ἀγαμέμνονα εἴπῃς . σοφός ἐστιν ὁ φέρων τἀπὸ τῆς τύχης καλῶς . ἀπὸ τοῦ ω εἰς τὸ ω · ὡς δ’ ὅτ’ ἀπ’ Οὐλύμπου νέφος ἔρχεται οὐρανὸν εἴσω . ὠρθωμένην πρὸς ἅπαντα τὴν ψυχὴν ἔχω . προβάλλειν δὲ δεῖ καὶ στίχους ἀσίγμους οἷον · πάντ’ ἐθέλω δόμεναι καὶ ἔτ’ οἰκόθεν ἄλλ’ ἐπιθεῖναι . καὶ πάλιν στίχους Ὁμηρικοὺς ἀπὸ τῆς πρώτης συλλαβῆς καὶ τῆς ἐσχάτης δηλοῦντας ὄνομα οἷον Αἴας δ’ ἐκ Σαλαμῖνος ἄγεν δύο καὶ δέκα νῆας . Φυλείδης , ὃν τίκτε Διὶ φίλος ἱππότα Φυλεύς . ἰητῆρ’ ἀγαθώ , Ποδαλείριος ἠδὲ Μαχάων . Ἴων . εἰσὶ καὶ ἄλλοι στίχοι Ὁμηρικοὶ δηλοῦντες σκευῶν ὀνόματα ἀπὸ τῆς πρώτης καὶ ἐσχάτης συλλαβῆς οἶον · ὀλλυμένων Δαναῶν ὀλοφύρεται ἐν φρεσὶ θυμός , ὅλμος . μυθεῖται κατὰ μοῖραν ἅπερ κ’ οἴοιτο καὶ ἄλλος . μύλος . λυγρὸς ἐὼν μή που τι κακὸν καὶ μεῖζον ἐπαύρῃ . λύρη . ἄλλοι στίχοι δηλοῦντες ἀπὸ τῆς ἀρχῆς καὶ τοῦ τέλους τῶν ἐδωδίμων τί · ἀργυρόπεζα Θέτις , θυγάτηρ ἁλίοιο γέροντος , ἄρτος . μή τι σὺ ταῦτα ἕκαστα διείρεο μηδὲ μετάλλα , μῆλα . ἐπεὶ
Lemmas: οὗτος μέν οὖν Κλέαρχος λέγω . καί ὅς προβάλλω δέω τοιοῦτος τις εἰμί ἡγέομαι · στίχος λέγω Ὁμηρικός ἀπό ὁ ἄλφα ἄρχω καί εἰς ὁ αὐτός στοιχεῖον καταλήγω ἀγχοῦ δέ ἵστημι ἔπος πτερόεις προσαυδάω . ἀλλά ἄγε νῦν μάστιξ καί ἡνία σιγαλόεις . ἀσπίς εὔκυκλος λαισήϊον τε πτερόεις . καί πάλιν ὅμοιος ἰαμβεῖος ἀγαθός ἀνήρ λέγω ἄν ὁ φέρω ἀγαθός ἀγαθός ἄν εἰμί ὁ φέρω καλός κακός . Ὁμηρικός ἀπό ὁ ε̅ ἐπί ὁ ε̅ · εὑρίσκω Λυκάων υἱός ἀμύμων τε κρατερός τε . ἐν πόλις ὑμέτερος , ἐπεί οὐ ἄρα μέλλω ἐγώ . ὅμοιος καί ἰαμβεῖος εὐκαταφρόνητος εἰμί πενία , Δερκύλος , ἐπί ὁ πάρειμι ὁ βίος διαπλέκω . Ὅμηρος ἀπό η̅ ἐπί ὁ η̅ · ὁ μέν ἄρα ὡς λέγω ἀποβαίνω γλαυκῶπις Ἀθήνη . ὁ δέ ἐν γόνυ πίπτω Διώνη δῖος Ἀφροδίτη , ἴαμβος · ὁ ὁ φίλος σύ πίστις εἰμί κρίνω . ἀπό ὁ ī ἐπί ὁ ī Ὅμηρος · Ἴλιος ἐξαπόλλυμι ἀκήδεστος καί ἄφαντος . Ἱππόλοχος δέ ἐγώ τίκτω καί ἐκ ὁ φημί γίγνομαι . ἀπό ὁ σ̅ εἰς ὁ σ̅ σύμπας Δαναοί , οὐδέ ἐάν Ἀγαμέμνων λέγω . σοφός εἰμί ὁ φέρω ἀπό ὁ τύχη καλός . ἀπό ὁ ω̅ εἰς ὁ ω̅ · ὡς δέ ὅτε ἀπό Ὄλυμπος νέφος ἔρχομαι οὐρανός εἴσω . ὀρθόω πρός ἅπας ὁ ψυχή ἔχω . προβάλλω δέ δέω καί στίχος ἄσιγμος οἷος · πᾶς ἐθέλω δίδωμι καί ἔτι οἶκος ἄλλος ἐπιτίθημι . καί πάλιν στίχος Ὁμηρικός ἀπό ὁ πρῶτος συλλαβή καί ὁ ἔσχατος δηλόω ὄνομα οἷος Αἴας δέ ἐκ Σαλαμίς ἄγω δύο καί δέκα ναῦς . Φυλεΐδης , ὅς τίκτω Ζεύς φίλος ἱππότης Φυλεύς . ἰατήρ ἀγαθός , Ποδαλείριος ἠδέ Μαχάων . Ἴων . εἰμί καί ἄλλος στίχος Ὁμηρικός δηλόω σκεῦος ὄνομα ἀπό ὁ πρῶτος καί ἔσχατος συλλαβή οἷος · ὄλλυμι Δαναοί ὀλοφύρομαι ἐν φρήν θυμός , ὅλμος . μυθέομαι κατά μοῖρα ὅς ἄν οἴομαι καί ἄλλος . μύλος . λυγρός εἰμί μή που τις κακός καί μέγας ἐπαυρέω . λύρα . ἄλλος στίχος δηλόω ἀπό ὁ ἀρχή καί ὁ τέλος ὁ ἐδώδιμος τίς · ἀργυρόπεζα Θέτις , θυγάτηρ ἅλιος γέρων , ἄρτος . μή τις σύ οὗτος ἕκαστος διείρομαι μηδέ μεταλλάω , μῆλον . ἐπεί