athenaeus-soph.deipnosophistae 13.95
καὶ μετὰ ταῦτα πάλιν καταδρομὴν αὐτοῦ ποιησάμενος ὡς ἐδανείσατο , ὡς οὔτε τόκους οὔτε τἀρχαῖον ἀπεδίδου , καὶ ὅτι ὑπερήμερος ἐγένετο γνώμῃ δικαστηρίου ἐρήμην καταδικασθείς , καὶ ὡς ἠνεχυράσθη οἰκέτης αὐτοῦ στιγματίας , καὶ πολλὰ ἄλλα κατειπὼν αὐτοῦ ἐπιλέγει ταῦτα · ἀλλὰ γάρ , ὦ ἄνδρες δικασταί , οὐκ εἰς ἐμὲ μόνον τοιοῦτός ἐστιν , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἄλλους ἅπαντας τοὺς αὐτῷ κεχρημένους , οὐχ οἱ μὲν κάπηλοι οἱ ἐγγὺς οἰκοῦντες , παρ᾽ · ὧν προδόσεις λαμβάνων οὐκ ἀποδίδωσι , δικάζονται αὐτῷ συγκλείσαντες τὰ καπηλεῖα , οἱ δὲ γείτονες οὕτως ὑπ’ αὐτοῦ δεινὰ πάσχουσιν ὥστ’ ἐκλιπόντες τὰς αὑτῶν οἰκίας ἑτέρας πόρρω μισθοῦνται ; ὅσους δ’ ἐράνους συνείλεκται , τὰς μὲν ὑπολοίπους φοράς · οὐ κατατίθησιν , ἀλλὰ περὶ τοῦτον τὸν κάπηλον ὡς περὶ στήλην διαφθείρονται , τοσοῦτοι δὲ ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἅμα τῇ ἡμέρᾳ ἀπαιτήσοντες τὰ ὀφειλόμενα ἔρχονται ὥστε οἴεσθαι τοὺς παριόντας ἐπ’ ἐκφορὰν αὐτοὺς ἥκειν τούτου τεθνεῶτος . οὕτω δ’ οἱ ἐν τῷ Πειραιεῖ διάκεινται ὥστε πολὺ ἀσφαλέστερον εἶναι δοκεῖν εἰς τὸν Ἀδρίαν πλεῖν ἢ τούτῳ συμβάλλειν . πολὺ γὰρ μᾶλλον ἃ ἂν δανείσηται αὑτοῦ νομίζει εἶναι ἢ ἃ ὁ πατὴρ αὐτῷ κατέλιπεν . ἀλλὰ γὰρ οὐ τὴν οὐσίαν κέκτηται Ἑρμαίου τοῦ μυροπώλου , τὴν γυναῖκα διαφθείρας ἑβδομήκοντα ἔτη γεγονυῖαν ; ἧς ἐρᾶν προσποιησάμενος οὕτω διέθηκεν ὥστε τὸν μὲν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τοὺς υἱοὺς πτωχοὺς ἐποίησεν , αὑτὸν δὲ ἀντὶ καπήλου μυροπώλην ἀπέδειξεν οὕτως ἐρωτικῶς τὸ κόριον μετεχειρίζετο τῆς ἡλικίας αὐτῆς ἀπολαύων , ἧς ῥᾷον τοὺς ὀδόντας ἀριθμῆσαι , ὅσῳ ἐλάττους ἦσαν , ἢ τῆς χειρὸς τοὺς δακτύλους , καί μοι ἀνάβητε τούτων μάρτυρες.ὁ μὲν οὖν βίος τοῦ σοφιστοῦ τοιοῦτος . ὁ μὲν οὖν Λυσίας , ὦ Κύνουλκε , οὕτως , ἐγὼ δὲ κατὰ τὸν Ἀρίσταρχον τὸν τραγικὸν ποιητὴν τάδ’ οὐχ ὑπάρχων , ἀλλὰ τιμωρούμενος , καταπαύσω τὸν πρὸς σὲ καὶ τοὺς ἄλλους κύνας ἐνταῦθα λόγον .
Lemmas: καί μετά οὗτος πάλιν καταδρομή αὐτός ποιέω ὡς δανείζω , ὡς οὔτε τόκος οὔτε ἀρχαῖος ἀποδίδωμι , καί ὅτι ὑπερήμερος γίγνομαι γνώμη δικαστήριον ἐρῆμος καταδικάζω , καί ὡς ἐνεχυράζω οἰκέτης αὐτός στιγματίης , καί πολύς ἄλλος καταλέγω αὐτός ἐπιλέγω οὗτος · ἀλλά γάρ , ὦ ἀνήρ δικαστής , οὐ εἰς ἐγώ μόνος τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά καί εἰς ὁ ἄλλος ἅπας ὁ αὐτός χράω , οὐ ὁ μέν κάπηλος ὁ ἐγγύς οἰκέω , παρά · ὅς πρόδοσις λαμβάνω οὐ ἀποδίδωμι , δικάζω αὐτός συγκλείω ὁ καπηλεῖον , ὁ δέ γείτων οὕτως ὑπό αὐτός δεινός πάσχω ὥστε ἐκλείπω ὁ ἑαυτοῦ οἰκία ἕτερος πρόσω μισθόω ; ὅσος δέ ἔρανος συλλέγω , ὁ μέν ὑπόλοιπος φορά · οὐ κατατίθημι , ἀλλά περί οὗτος ὁ κάπηλος ὡς περί στήλη διαφθείρω , τοσοῦτος δέ ἐπί ὁ οἰκία ἅμα ὁ ἡμέρα ἀπαιτέω ὁ ὀφείλω ἔρχομαι ὥστε οἴομαι ὁ παρέρχομαι ἐπί ἐκφορά αὐτός ἥκω οὗτος θνῄσκω . οὕτως δέ ὁ ἐν ὁ Πειραιεύς διάκειμαι ὥστε πολύς ἀσφαλής εἰμί δοκέω εἰς ὁ Ἀδρίας πλέω ἤ οὗτος συμβάλλω . πολύς γάρ μάλα ὅς ἄν δανείζω ἑαυτοῦ νομίζω εἰμί ἤ ὅς ὁ πατήρ αὐτός καταλείπω . ἀλλά γάρ οὐ ὁ οὐσία κτάομαι Ἑρμαίας ὁ μυροπώλης , ὁ γυνή διαφθείρω ἑβδομήκοντα ἔτος γίγνομαι ; ὅς ἐράω προσποιέω οὕτως διατίθημι ὥστε ὁ μέν ἀνήρ αὐτός καί ὁ υἱός πτωχός ποιέω , ἑαυτοῦ δέ ἀντί κάπηλος μυροπώλης ἀποδείκνυμι οὕτως ἐρωτικός ὁ κόριον μεταχειρίζω ὁ ἡλικία αὐτός ἀπολαύω , ὅς ῥᾴδιος ὁ ὀδούς ἀριθμέω , ὅσος ἐλαχύς εἰμί , ἤ ὁ χείρ ὁ δάκτυλος , καί ἐγώ ἀναβαίνω οὗτος μάρτυρες.ὁ μέν οὖν βίος ὁ σοφιστής τοιοῦτος . ὁ μέν οὖν Λυσίας , ὦ Κύνουλκος , οὕτως , ἐγώ δέ κατά ὁ Ἀρίσταρχος ὁ τραγικός ποιητής ὅδε οὐ ὑπάρχω , ἀλλά τιμωρέω , καταπαύω ὁ πρός σύ καί ὁ ἄλλος κύων ἐνταῦθα λόγος .