ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.26
ἐπὶ τούτοις ὁ μάγειρος ἔφη · λέξω τοίνυν κἀγὼ οὐκ ἀρχαίαν ἐπίνοιαν , ἀλλ’ εὕρεσιν ἐμὴν ἵνα μὴ ὁ αὐλητὴς πληγὰς λάβῃ · ὁ γὰρ Εὔβουλος ἐν Λάκωσιν ἢ Λήδᾳ ἔφη · ἀλλ’ ἠκούσαμεν καὶ τοῦτο , νὴ τὴν Ἑστίαν , οἴκοι ποθ’ ὡς ὅσ’ ἂν ὁ μάγειρος ἐξαμάρτῃ , τύπτεται , ὥς φασιν , αὑλητὴς παρ’ ὑμῖν . Φιλύλλιὸς τε ἢ ὁ ποιήσας τὰς Πόλεις φησίν ὅ τι ἂν τύχῃ μάγειρος ἀδικήσας , τὸν αὐλητὴν λαβεῖν πληγάς περὶ ἡμιόπτου καὶ ἡμιέφθου καὶ ἀσφάκτου γεμιστοῦ χοίρου . ὁ μὲν χοῖρος ἐσφάγη ὑπὸ τὸν ὦμον σφαγὴν βραχεῖαν , καὶ ἐπέδειξεν . ἔπειτα ἀπορρεύσαντος τοῦ πολλοῦ αἵματος πάντα τὰ ἐντοσθίδια μετὰ τῆς ἐξαιρέσεως εἴρηται γὰρ καὶ ἐξαίρεσις , ὦ στωμυλῆθραι δαιταλεῖς διακλύσας ἐπιμελῶς οἴνῳ πολλάκις ἐκρέμασα ἐκ ποδῶν . εἶτα πάλιν οἴνῳ διέβρεξα καὶ προεψήσας μετὰ πολλοῦ πιπέρεως τὰ προειρημένα χναυμάτια ἔβυσα διὰ τοῦ στόματος , πολλὸν ἐπιχέας ζωμὸν εὖ πάνυ πεποιημένον . καὶ μετὰ ταῦτα περιέπλασα τοῦ χοίρου τὴν ἡμίσειαν , ὡς ὁρᾶτε , ἀλφίτοις πολλοῖς κριθῆς · ἀναδεύσας αὐτὰ οἴνῳ καὶ ἐλαίῳ . ἔπειτ’ ἐνέθηκα κριβάνῳ ὑποθεὶς τράπεζαν χαλκῆν ἐστάθευσά τε τῷ πυρί , ὡς μήτε κατακαῦσαι μήτ’ ὠμὸν ἀφελεῖν . καὶ τῆς φορίνης ἤδη γενομένης κραμβαλέας εἴκασα καὶ τἄλλο μέρος ἡψῆσθαι ἀποβαλών τ’ αὐτοῦ τὰ ἄλφιτα οὕτω φέρων ὑμῖν παρέθηκα .
Lemmas: ἐπί οὗτος ὁ μάγειρος φημί · λέγω τοίνυν ἐγώ οὐ ἀρχαῖος ἐπίνοια , ἀλλά εὕρεσις ἐμός ἵνα μή ὁ αὐλητής πληγή λαμβάνω · ὁ γάρ Εὔβουλος ἐν Λάκων ἤ Λήδη φημί · ἀλλά ἀκούω καί οὗτος , νή ὁ Ἑστία , οἴκοι ποτέ ὡς ὅσος ἄν ὁ μάγειρος ἐξαμαρτάνω , τύπτω , ὡς φημί , αὐλητής παρά σύ . Φιλύλλιος τε ἤ ὁ ποιέω ὁ Πόλις φημί ὅς τις ἄν τυγχάνω μάγειρος ἀδικέω , ὁ αὐλητής λαμβάνω πληγή περί ἡμίοπτος καί ἡμίεφθος καί ἄσφακτος γεμιστός χοῖρος . ὁ μέν χοῖρος σφάζω ὑπό ὁ ὦμος σφαγή βραχύς , καί ἐπιδείκνυμι . ἔπειτα ἀπορρέω ὁ πολύς αἷμα πᾶς ὁ ἐντοσθίδια μετά ὁ ἐξαίρεσις λέγω γάρ καί ἐξαίρεσις , ὦ στωμυλήθρη δαιταλεύς διακλύζω ἐπιμελής οἶνος πολλάκις κρεμάννυμι ἐκ πούς . εἶτα πάλιν οἶνος διαβρέχω καί προέψω μετά πολύς πίπερι ὁ προλέγω χναυμάτιον βύω διά ὁ στόμα , πολύς ἐπιχέω ζωμός εὖ πάνυ ποιέω . καί μετά οὗτος περιπλάσσω ὁ χοῖρος ὁ ἥμισυς , ὡς ὁράω , ἄλφιτον πολύς κριθή · ἀναδεύω αὐτός οἶνος καί ἔλαιον . ἔπειτα ἐντίθημι κρίβανος ὑποτίθημι τράπεζα χάλκεος σταθεύω τε ὁ πῦρ , ὡς μήτε κατακαίω μήτε ὠμός ἀφαιρέω . καί ὁ φορίνη ἤδη γίγνομαι κραμβαλέος εἰκάζω καί τἄλλος μέρος ἑψέω ἀποβάλλω τε αὐτός ὁ ἄλφιτον οὕτως φέρω σύ παρατίθημι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.27
τὴν δ’ ἐξαίρεσιν , ὦ καλέ μου Οὐλπιανέ , Διονύσιος ὁ κωμῳδιοποιος ἐν τοῖς Ὁμωνύμοις τῷ δράματι οὕτως εἴρηκε ποιήσας τινὰ μάγειρον πρὸς τοὺς μαθητὰς διαλεγόμενον ἄγε δὴ Δρόμων νῦν , εἴ τι κομψὸν ἢ σοφὸν ἢ γλαφυρὸν οἶσθα τῶν σεαυτοῦ πραγμάτων , φανερὸν ποίησον τοῦτο τῷ διδασκάλῳ . νῦν τὴν ἀπόδειξιν τῆς τέχνης αἰτῶ σ’ ἐγώ . εἰς πολεμίαν ἄγω σε · θαρρῶν κατάτρεχε · ἀριθμῷ διδόασι τὰ κρέα καὶ τηροῦσί σε . τακερὰ ποιήσας ταῦτα καὶ ζέσας σφόδρα τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν , ὡς λέγω σοι , σύγχεον . ἰχθὺς ἁδρὸς πάρεστι · τἀντός ἐστι σά . κἂν τέμαχος ἐκκλίνῃς τι , καὶ τοῦτ’ ἐστὶ σὸν ἕως ἂν ἔνδον ὦμεν · ὅταν ἔξω δ᾽ , ἐμόν . ἐξαιρέσεις καὶ τἄλλα τἀκόλουθ’ ὅσα οὔτ’ ἀριθμὸν οὔτε ἔλεγχον ἐφ’ ἑαυτῶν ἔχει , περικόμματος δὲ τάξιν ἢ θέσιν φέρει , εἰς αὔριον σὲ κἀμὲ ταῦτ’ εὐφρανάτω λαφυροπώλῃ παντάπασι μεταδίδου , τὴν πάροδον ἵν’ ἔχῃς τῶν θυρῶν εὐνουστέραν τί δεῖ λέγειν με πολλὰ πρὸς συνειδότα ; ἐμὸς εἶ μαθητής , σὸς δ’ ἐγὼ διδάσκαλος , μέμνησο τῶνδε καὶ βάδιζε δεῦρ’ ἅμα .
Lemmas: ὁ δέ ἐξαίρεσις , ὦ καλός ἐγώ Οὐλπιανός , Διονύσιος ὁ κωμῳδιοποιος ἐν ὁ Ὁμώνυμος ὁ δρᾶμα οὕτως λέγω ποιέω τις μάγειρος πρός ὁ μαθητής διαλέγω ἄγω δή Δρόμος νῦν , εἰ τις κομψός ἤ σοφός ἤ γλαφυρός οἶδα ὁ σεαυτοῦ πρᾶγμα , φανερός ποιέω οὗτος ὁ διδάσκαλος . νῦν ὁ ἀπόδειξις ὁ τέχνη αἰτέω σύ ἐγώ . εἰς πολέμιος ἄγω σύ · θαρσέω κατατρέχω · ἀριθμός δίδωμι ὁ κρέας καί τηρέω σύ . τακερός ποιέω οὗτος καί ζέω σφόδρα ὁ ἀριθμός αὐτός , ὡς λέγω σύ , συγχέω . ἰχθῦς ἁδρός πάρειμι · ἐντός εἰμί σός . ἐάν τέμαχος ἐκκλίνω τις , καί οὗτος εἰμί σός ἕως ἄν ἔνδον εἰμί · ὅταν ἔξω δέ , ἐμός . ἐξαίρεσις καί ἄλλος ἀκόλουθος ὅσος οὔτε ἀριθμός οὔτε ἔλεγχος ἐπί ἑαυτοῦ ἔχω , περίκομμα δέ τάξις ἤ θέσις φέρω , εἰς αὔριον σύ ἐγώ οὗτος εὐφραίνω λαφυροπώλης παντάπασι μεταδίδωμι , ὁ πάροδος ἵνα ἔχω ὁ θύρα εὔνους τίς δέω λέγω ἐγώ πολύς πρός σύνοιδα ; ἐμός εἰμί μαθητής , σός δέ ἐγώ διδάσκαλος , μιμνῄσκω ὅδε καί βαδίζω δεῦρο ἅμα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.28
πάντων οὖν ἡμῶν ἐπαινεσάντων τὸν μάγειρον ἐπί τε τῷ ἑτοίμῳ τῶν λεγομένων καὶ τῇ τῆς τέχνης περιεργίᾳ ὁ καλὸς ἡμῶν ἑστιάτωρ Λαρήνσιος καὶ πόσῳ κάλλιον , ἔφη , τὰ τοιαῦτα ἐκμανθάνειν τοὺς μαγείρους ἢ ἅπερ παρά τινι τῶν πολιτῶν ἡμῶν , ὃς ὑπὸ πλούτου καὶ τρυφῆς τοὺς τοῦ θαυμασιωτάτου Πλάτωνος διαλόγους ἠνάγκαζεν ἐκμανθάνοντας τοὺς μαγείρους φέροντάς τε τὰς λοπάδας ἅμα λέγειν ᾽ εἷς , δύο , τρεῖς · ὁ δὲ δή τέταρτος ἡμῖν , ὦ φίλε Τίμαιε , ποῦ τῶν χθὲς μὲν δαιτυμόνων , τὰ νῦν δ’ ἑστιατόρων ; ᾽ ἔπειτ’ ἄλλος ἀπεκρίνατο ἀσθένειά τις αὐτῷ ξυνέπεσεν , ὦ Σώκρατες.᾽ διεξήρχοντό τε τοῦ διαλόγου τὰ πολλὰ τὸν τρόπον τοῦτον , ὡς ἄχθεσθαι μὲν τοὺς εὐωχουμένους , ὑβρίζεσθαι δὲ τὸν πάνσοφον ἐκεῖνον ἄνθρωπον ὁσημέραι , καὶ διὰ τοῦτο πολλοὺς τῶν καθαρείων ἐξόμνυσθαι τὰς παρ’ ἐκείνῳ ἑστιάσεις , οἱ δὲ ἡμέτεροι οὗτοι ἅμα ἴσως ταῦτ’ ἐκμανθάνοντες οὐκ ὀλίγην ὑμῖν θυμηδίαν παρέχουσιν . καὶ ὁ παῖς ἐπὶ τῇ μαγειρικῇ σοφίᾳ ἐπαινεθεὶς τί τοιοῦτον εὑρήκασιν , ἔφη , ἢ εἰρήκασιν οἱ πρὸ ἐμοῦ ; ἢ ἐπὶ μετρίους ἐμαυτὸν ἄγω οὐ μεγαλαυχούμενος ἐπ’ ἐμαυτῷ ; καίτοι καὶ ὁ πρῶτος τῶν τὸν Ὀλυμπίασιν ἀγῶνα ἀναδησαμένων Κόροιβος ὁ Ἠλεῖος μάγειρος ἦν καὶ οὐχ οὕτως ὠγκύλλετο ἐπὶ τῇ τέχνῃ ὡς ὁ παρὰ Στράτωνι μάγειρος ἐν τῷ Φοινικίδῃ , περὶ οὗ τοιαῦτα λέγει ὁ μεμισθωμένος ·
Lemmas: πᾶς οὖν ἐγώ ἐπαινέω ὁ μάγειρος ἐπί τε ὁ ἑτοῖμος ὁ λέγω καί ὁ ὁ τέχνη περιεργία ὁ καλός ἐγώ ἑστιάτωρ Λαρήνσιος καί πόσος καλός , φημί , ὁ τοιοῦτος ἐκμανθάνω ὁ μάγειρος ἤ ὅς παρά τις ὁ πολίτης ἐγώ , ὅς ὑπό πλοῦτος καί τρυφή ὁ ὁ θαυμάσιος Πλάτων διάλογος ἀναγκάζω ἐκμανθάνω ὁ μάγειρος φέρω τε ὁ λοπάς ἅμα λέγω ἒ εἷς , δύο , τρεῖς · ὁ δέ δή τέταρτος ἐγώ , ὦ φίλος Τίμαιος , ποῦ ὁ χθές μέν δαιτυμών , ὁ νῦν δέ ἑστιάτωρ ; ἒ ἔπειτα ἄλλος ἀποκρίνω ἀσθένεια τις αὐτός συμπίπτω , ὦ Σώκρατος διεξέρχομαι τε ὁ διάλογος ὁ πολύς ὁ τρόπος οὗτος , ὡς ἄχθομαι μέν ὁ εὐωχέω , ὑβρίζω δέ ὁ πάνσοφος ἐκεῖνος ἄνθρωπος ὁσημέραι , καί διά οὗτος πολύς ὁ καθάρειος ἐξόμνυμι ὁ παρά ἐκεῖνος ἑστίασις , ὁ δέ ἡμέτερος οὗτος ἅμα ἴσως οὗτος ἐκμανθάνω οὐ ὀλίγος σύ θυμηδία παρέχω . καί ὁ παῖς ἐπί ὁ μαγειρικός σοφία ἐπαινέω τίς τοιοῦτος εὑρίσκω , φημί , ἤ λέγω ὁ πρό ἐγώ ; ἤ ἐπί μέτριος ἐμαυτοῦ ἄγω οὐ μεγαλαυχέω ἐπί ἐμαυτοῦ ; καίτοι καί ὁ πρῶτος ὁ ὁ Ὀλυμπίασι ἀγών ἀναδέω Κόροιβος ὁ Ἠλεῖος μάγειρος εἰμί καί οὐ οὕτως ὀγκύλλομαι ἐπί ὁ τέχνη ὡς ὁ παρά Στράτων μάγειρος ἐν ὁ Φοινικίδης , περί ὅς τοιοῦτος λέγω ὁ μισθόω ·
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.30
περίεργον δ’ ἐστὶν ὡς ἀληθῶς τὸ πολὺ τῶν μαγείρων γένος περί τε τὰς ἱστορίας καὶ τὰ ὀνόματα , λέγουσι γοῦν αὐτῶν οἱ λογιώτατοι γόνυ κνήμης ἔγγιον καὶ περιῆλθον Ἀσίαν καὶ Εὐρώπην . ἐπιτιμῶντας δὲ τινί φασιν μὴ δεῖν τὸν Οἰνέα Πηλέα ποιεῖν . ἐγὼ δὲ ἕνα τῶν ἀρχαίων μαγείρων τεθαύμακα πείρᾳ τῆς τέχνης ἧς εἰσηγήσατο ἀπολαύσας . παράγει δ’ αὐτὸν Ἄλεξις ἐν Λέβητι λέγοντα τάδε · ἧψε , μοὐδόκει , πνικτόν τι ὄψον δελφάκειον . γλ . ἡδύ γε . α . ἔπειτα προσκέκαυκε . γλ . μηδὲν φροντίσῃς · ἰάσιμον γὰρ τὸ πάθος ἐστί . α . τῷ τρόπῳ ; γλ . ὄξος λαβὼν ἢν εἰς λεκάνην τιν’ ἐγχέας ψυχρόν , ξυνιεῖς , εἶτα θερμὴν τὴν χύτραν εἰς τοὔξος ἐνθῇς · διάπυρος γὰρ οὖσ’ ἔτι ἕλξει δι’ αὑτῆς νοτίδα καὶ ζυμουμένη ὥσπερ κίσηρις λήψεται διεξόδους σομφάς , δι’ ὧν τὴν ὑγρασίαν ἐκδέξεται τὰ κρεᾴδι’ ἔσται τ’ οὐκ ἀπεξηραμμένα , ἔγχυλα δ’ ἀτρεμεὶ καὶ δροσώδη τὴν σχέσιν . α . Ἄπολλον , ὡς ἰατρικῶς , ὦ Γλαυκία , ταυτὶ ποιήσω . γλ . καὶ παρατίθει γ’ αὐτά , παῖ , ὅταν παρατιθῇς , μανθάνεις , ἐψυγμένα . ἀτμὶς γὰρ οὕτως οὐχὶ προσπηδήσεται ταῖς ῥισίν , ἀλλ’ ἄνω μάλ’ εἶσι καταφυγών . α . πολλῷ γ’ ἀμείνων , ὡς ἔοικας , ἦσθ’ ἄρα λογογράφος ἢ μάγειρος , ὃ λέγεις οὐ λέγεις · τέχνην δ’ ὀνειδίζεις .
Lemmas: περίεργος δέ εἰμί ὡς ἀληθής ὁ πολύς ὁ μάγειρος γένος περί τε ὁ ἱστορία καί ὁ ὄνομα , λέγω γοῦν αὐτός ὁ λόγιος γόνυ κνήμη ἐγγίων καί περιέρχομαι Ἀσία καί Εὐρώπη . ἐπιτιμάω δέ τις φημί μή δέω ὁ Οἰνεύς Πηλεύς ποιέω . ἐγώ δέ εἷς ὁ ἀρχαῖος μάγειρος θαυμάζω πεῖρα ὁ τέχνη ὅς εἰσηγέομαι ἀπολαύω . παράγω δέ αὐτός Ἄλεξις ἐν Λέβης λέγω ὅδε · ἕψω , δοκέω , πνικτός τις ὄψον δελφάκειος . γλ . ἡδύς γε . α . ἔπειτα προσκαίω . γλ . μηδείς φροντίζω · ἰάσιμος γάρ ὁ πάθος εἰμί . α . ὁ τρόπος ; γλ . ὄξος λαμβάνω ἐάν εἰς λεκάνη τις ἐγχέω ψυχρός , συνίημι , εἶτα θερμός ὁ χύτρα εἰς ὄξος ἐντίθημι · διάπυρος γάρ εἰμί ἔτι ἕλκω διά ἑαυτοῦ νοτίς καί ζυμόω ὥσπερ κίσηρις λαμβάνω διέξοδος σομφός , διά ὅς ὁ ὑγρασία ἐκδείκνυμι ὁ κρεᾴδιον εἰμί τε οὐ ἀποξηραίνω , ἔγχυλος δέ ἀτρεμεί καί δροσώδης ὁ σχέσις . α . Ἀπόλλων , ὡς ἰατρικός , ὦ Γλαυκίας , οὗτος ποιέω . γλ . καί παρατίθημι γε αὐτός , παῖς , ὅταν παρατίθημι , μανθάνω , ψύχω . ἀτμίς γάρ οὕτως οὐ προσπηδάω ὁ ῥίς , ἀλλά ἄνω μάλα ἔρχομαι καταφεύγω . α . πολύς γε ἀγαθός , ὡς ἔοικα , εἰμί ἄρα λογόγραφος ἤ μάγειρος , ὅς λέγω οὐ λέγω · τέχνη δέ ὀνειδίζω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.31
καὶ μαγείρων μὲν ἅλις , ἄνδρες δαιταλεῖς , μὴ καὶ τις αὐτῶν τὰ ἐκ Δυσκόλου Μενάνδρου βρενθυόμενος λαρυγγίσῃ τάδε · οὐδὲ εἷς μάγειρον ἀδικήσας ἀθῷος διέφυγεν ἱεροπρεπής πώς ἐστιν ἡμῶν ἡ τέχνη . ἐγὼ δ’ ὑμῖν , κατὰ τὸν ἥδιστον Δίφιλον παρατίθημ’ ὁλοσχερῆ ἄρν’ ἐς μέσον σύμπτυκτον , ὠνθυλευμένον , χοιρίδια περιφόρινα κρομβώσας ὅλα , δούρειον ἐπάγω χῆνα τῷ φυσήματι .
Lemmas: καί μάγειρος μέν ἅλις , ἀνήρ δαιταλεύς , μή καί τις αὐτός ὁ ἐκ Δύσκολος Μένανδρος βρενθύομαι λαρυγγίζω ὅδε · οὐδέ εἷς μάγειρος ἀδικέω ἀθῷος διαφεύγω ἱεροπρεπής πως εἰμί ἐγώ ὁ τέχνη . ἐγώ δέ σύ , κατά ὁ ἡδύς Δίφιλος παρατίθημι ὁλοσχερής ἀρήν εἰς μέσος σύμπτυκτος , ὀνθυλεύω , χοιρίδιον περιφόρινος κρομβόω ὅλος , δούρειος ἐπάγω χήν ὁ φύσημα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.32
χήν . περιενεχθέντων δὲ τούτων καὶ ἄλλων ὀρνίθων περιττῶς ἐσκευασμένων ἔφη τις οἱ χῆνες σιτευτοί . καὶ ὁ Οὐλπιανὸς ὁ δὲ σιτευτὸς χὴν παρὰ τίνι ; πρὸς ὃν ὁ Πλούταρχος · Θεόπομπος μὲν ἔφη ὁ Χῖος ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς κἀν τῇ τρισκαιδεκάτῃ δὲ τῶν Φιλιππικῶν Ἀγησιλάῳ τῷ Λάκωνι εἰς Αἴγυπτον ἀφικομένῳ πέμψαι τοὺς Αἰγυπτίους χῆνας καὶ μόσχους σιτευτούς · καὶ Ἐπιγένης δ’ ὁ κωμῳδιοποιὸς ἐν Βάκχαις φησίν ἀλλ’ εἴ τις ὥσπερ χῆν’ ἀνέτρεφέ μοι λαβὼν σιτευτόν . καὶ Ἀρχέστρατος ἐν τῷ πολυθρυλήτῳ ποιήματι καὶ σιτευτὸν χηνὸς ὁμοῦ σκεύαζε νεοττόν , ὀπτὸν ἁπλῶς καὶ τόνδε , σὺ δὲ ἡμῖν , ὦ Οὐλπιανέ , δίκαιος εἶ λέγειν , ὁ περὶ πάντων πάντας ἀπαιτῶν , ποῦ μνήμης ἠξίωται παρὰ τοῖς ἀρχαίοις τὰ πολυτελῆ ταῦτα τῶν χηνῶν ἥπατα , ὅτι γὰρ χηνοβοσκοὺς οἴδασι μάρτυς Κρατῖνος ἐν Διονυσαλεξάνδρῳ λέγων ᾽ χηνοβοσκοί , βουκόλοι Ὅμηρος δὲ καὶ θηλυκῶς καὶ ἀρσενικῶς εἴρηκεν · αἰετὸς ἀργὴν χῆνα φέρων καί · ὣς ὅδε χῆν’ ἥρπαξ’ ἀτιταλλομένην ἐνὶ οἴκῳ . καί · χῆνές μοι κατὰ οἶκον ἐείκοσι πυρὸν ἔδουσιν ἐξ ὕδατος , χηνείων δὲ ἡπάτων περισπούδαστα δὲ ταῦτα κατὰ τὴν ʽ Ῥώμην μνημονεύει Εὔβουλος ἐν Στεφανοπώλισι λέγων οὕτως · εἰ μὴ σὺ χηνὸς ἧπαρ ἢ ψυχὴν ἔχεις .
Lemmas: χήν . περιφέρω δέ οὗτος καί ἄλλος ὄρνις περισσός σκευάζω φημί τις ὁ χήν σιτευτός . καί ὁ Οὐλπιανός ὁ δέ σιτευτός χήν παρά τίς ; πρός ὅς ὁ Πλούταρχος · Θεόπομπος μέν φημί ὁ Χῖος ἐν ὁ Ἑλληνικός ἐν ὁ τρισκαιδέκατος δέ ὁ Φιλιππικός Ἀγησίλαος ὁ Λάκων εἰς Αἴγυπτος ἀφικνέομαι πέμπω ὁ Αἰγύπτιος χήν καί μόσχος σιτευτός · καί Ἐπιγένης δέ ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Βάκχη φημί ἀλλά εἰ τις ὥσπερ χήν ἀνατρέφω ἐγώ λαμβάνω σιτευτός . καί Ἀρχέστρατος ἐν ὁ πολυθρύλητος ποίημα καί σιτευτός χήν ὁμοῦ σκευάζω νεοσσός , ὀπτός ἁπλῶς καί ὅδε , σύ δέ ἐγώ , ὦ Οὐλπιανός , δίκαιος εἰμί λέγω , ὁ περί πᾶς πᾶς ἀπαιτέω , ποῦ μνήμη ἀξιόω παρά ὁ ἀρχαῖος ὁ πολυτελής οὗτος ὁ χήν ἧπαρ , ὅτι γάρ χηνοβοσκός οἶδα μάρτυς Κρατῖνος ἐν Διονυσαλέξανδρος λέγω ἒ χηνοβοσκός , βούκολος Ὅμηρος δέ καί θηλυκός καί ἀρσενικός λέγω · ἀετός ἀργός χήν φέρω καί · ὡς ὅδε χήν ἁρπάζω ἀτιτάλλω ἐν οἶκος . καί · χήν ἐγώ κατά οἶκος εἴκοσι πυρός ἐσθίω ἐκ ὕδωρ , χήνειος δέ ἧπαρ περισπούδαστος δέ οὗτος κατά ὁ ʽ Ῥώμη μνημονεύω Εὔβουλος ἐν Στεφανόπωλς λέγω οὕτως · εἰ μή σύ χήν ἧπαρ ἤ ψυχή ἔχω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.33
ἦσαν δὲ καὶ ἡμίκραιραι πολλαὶ δελφάκων , μνημονεύει δ’ αὐτῶν Κρώβυλος ἐν Ψευδυποβολιμαίῳ · εἰσῆλθεν ἡμίκραιρα τακερὰ δέλφακος . ταύτης μὰ τὸν Δί᾽ οὐχὶ κατέλιπον δ’ ἐγὼ οὐδέν . μετὰ δὲ ταῦτα ὁ καλούμενος κρεωκάκκαβος . κρέα δ’ ἐστὶ ταῦτα συγκεκομμένα μεθ’ αἵματος καὶ λίπους ἐν ζωμῷ γεγλυκασμένῳ . λέγειν δὲ οὕτως Ἀριστοφάνης φησὶν ὁ γραμματικὸς Ἀχαιούς , ὁ Μυρτίλος ἔφη . Ἀντικλείδης δ᾽ ἐν η’ Νόστων ᾽ ἐν δείπνῳ , ᾽ φησίν , μελλόντων Χίων ὑπ’ Ἐρυθραίων ἐξ ἐπιβουλῆς ἀναιρεῖσθαι μαθών τις τὸ μέλλον γίνεσθαι ἔφη ὦ Χῖοι , πολλὴ γὰρ Ἐρυθραίους ἔχει ὕβρις , φεύγετε δειπνήσαντες ὑὸς κρέα μηδὲ μένειν βοῦν.᾽ ἀναβράστων δὲ κρεῶν μνημονεύει Ἀριστομένης Γόησιν οὕτως · καὶ ὄρχεις ἤσθιον , οὓς καὶ νεφροὺς ἐκάλουν Φιλιππίδης ἐν τῇ Ἀνανεώσει Γναθαίνης τῆς ἑταίρας τὸ γαστρίμαργον ἐμφανίζων λέγει · ἔπειτ’ ἐπὶ τούτοις πᾶσιν ἧκ’ ὄρχεις φέρων πολλούς , τὰ μὲν οὖν γύναια τἄλλ’ ἠκκίζετο , ὁ ἡ δ’ ἀνδροφόνος Γνάθαιν᾽ ἀναγελάσασ᾽ ἅμα · ‘καλοί γε’ φησίν , ‘οἱ νεφροί , νὴ τὴν φίλην Δήμητρα.’ καὶ δύ᾽ ἁρπάσασα κατέπιεν , ὥσθ’ ὑπτίους ὑπὸ τοῦ γέλωτος καταπεσεῖν .
Lemmas: εἰμί δέ καί ἡμίκραιρα πολύς δέλφαξ , μνημονεύω δέ αὐτός Κρώβυλος ἐν Ψευδυποβολιμαῖος · εἰσέρχομαι ἡμίκραιρα τακερός δέλφαξ . οὗτος μά ὁ Ζεύς οὐ καταλείπω δέ ἐγώ οὐδείς . μετά δέ οὗτος ὁ καλέω κρεωκάκκαβος . κρέας δέ εἰμί οὗτος συγκόπτω μετά αἷμα καί λίπος ἐν ζωμός γλυκάζω . λέγω δέ οὕτως Ἀριστοφάνης φημί ὁ γραμματικός Ἀχαιός , ὁ Μυρτίλος φημί . Ἀντικλείδης δέ ἐν ηʹ Νόστων ἒ ἐν δεῖπνον , ἒ φημί , μέλλω Χῖος ὑπό Ἐρυθραῖος ἐκ ἐπιβουλή ἀναιρέω μανθάνω τις ὁ μέλλω γίγνομαι φημί ὦ Χῖος , πολύς γάρ Ἐρυθραῖος ἔχω ὕβρις , φεύγω δειπνέω ὗς κρέας μηδέ μένω βοῦς ἀνάβραστος δέ κρέας μνημονεύω Ἀριστομένης Γόησις οὕτως · καί ὄρχις ἐσθίω , ὅς καί νεφρός καλέω Φιλιππίδης ἐν ὁ Ἀνανέωσις Γνάθαινα ὁ ἑταίρα ὁ γαστρίμαργος ἐμφανίζω λέγω · ἔπειτα ἐπί οὗτος πᾶς ἵημι ὄρχις φέρω πολύς , ὁ μέν οὖν γύναιον ἄλλος ἀκκίζομαι , ὁ ὁ δέ ἀνδροφόνος Γνάθαινα ἀναγελάω ἅμα · καλέω γῆ φημί , ὅς νεφρός , νή ὁ φίλος Δήμητρα.’ καί δύο ἁρπάζω καταπίνω , ὥστε ὕπτιος ὑπό ὁ γέλως καταπίπτω .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.34
εἰπόντος δὲ καὶ ἄλλου ἥδιστα γεγονέναι καὶ τὸν μετὰ ὀξυλιπάρου ἀλεκτρυόνα ὁ φιλεπιτιμητὴς Οὐλπιανὸς κατακείμενος μόνος , ὀλίγα δ’ ἐσθίων καὶ τηρῶν τοὺς λέγοντας ἔφη · ὀξυλίπαρον δὲ τί ἐστι ; πλὴν εἰ μὴ καὶ κόττανα ἡμῖν , καὶ λέπιδιν , τὰ πάτριά μου νόμιμα βρώματα , ὀνομάζειν μέλλετε . καὶ ὃς Τιμοκλῆς , ἔφη , ὁ κωμικὸς ἐν Δακτυλίῳ μέμνηται τοῦ ὀξυλιπάρου λέγων οὕτως · γαλεοὺς καὶ βατίδας ὅσα τε τῶν γενῶν ἐν ὀξυλιπάρῳ τρίμματι σκευάζεται . ἀκρολιπάρους δέ τινας ἀνθρώπους κέκληκεν Ἄλεξις ἐν Πονήρᾳ οὕτως · ἀκρολίπαροι , τὸ δ’ ἄλλο σῶμ’ ὑπόξυλον . παρατεθέντος δέ ποτε καὶ ἰχθύος μεγάλου ἐν ὀξάλμῃ καὶ εἰπόντος τινὸς ἥδιστον εἶναι ὀψάριον πᾶν τὸ ἐν ὀξάλμῃ παρατιθέμενον , συναγαγὼν τὰς ὀφρῦς ὁ τὰς ἀκάνθας ἀγείρων Οὐλπιανὸς ποῦ κεῖται , ἔφη , ὀξάλμη ; ὀψάριον γὰρ παρ’ οὐδενὶ τῶν ζώντων λεγόμενον οἶδα . οἱ μὲν οὖν πολλοὶ μακρά χαίρειν εἰπόντες αὐτῷ ἐδείπνουν , τοῦ Κυνούλκου τὰ ἐξ Αὐρῶν Μεταγένους ἀναφωνήσαντος · ἀλλ᾽ , ὦ ᾽γαθέ , δειπνῶμεν πρῶτον , κἄπειτά με πάντ’ ἐπερωτᾶν ὅ τι ἂν βούλῃ · νῦν γὰρ πεινῶν δεινῶς πώς εἰμ᾽ ἐπιλήσμων . καὶ ὁ Μυρτίλος ἡδέως πως συναπογραφόμενος αὐτῷ , ἵνα μηδενὸς μεταλαμβάνῃ , ἀλλὰ πάντα λαλῇ , ἔφη · Κρατῖνος ἐν Ὀδυσσεῦσιν εἴρηκε τὴν ὀξάλμην διὰ τούτων ἀνθ’ ὧν πάντας ἑλὼν ὑμᾶς ἐρίηρας ἑταίρους , φρύξας , ἑψήσας , κἀπ’ ἀνθρακιᾶς ὀπτήσας , εἰς ἅλμην τε καὶ ὀξάλμην κᾆτ’ ἐς σκοροδάλμην χλιερὸν ἐμβάπτων , ὃς ἂν ὀπτότατός μοι ἁπάντων ὑμῶν φαίνηται , κατατρώξομαι , ὦ στρατιῶται . καὶ Ἀριστοφάνης Σφηξὶν ἀποφυσήσας εἰς ὀξάλμην ἔμβαλε θερμήν .
Lemmas: λέγω δέ καί ἄλλος ἡδύς γίγνομαι καί ὁ μετά ὀξυλίπαρος ἀλεκτρυών ὁ φιλεπιτιμητής Οὐλπιανός κατάκειμαι μόνος , ὀλίγος δέ ἐσθίω καί τηρέω ὁ λέγω φημί · ὀξυλίπαρος δέ τίς εἰμί ; πλήν εἰ μή καί κόττανον ἐγώ , καί λέπιδις , ὁ πάτριος ἐγώ νόμιμος βρῶμα , ὀνομάζω μέλλω . καί ὅς Τιμοκλῆς , φημί , ὁ κωμικός ἐν Δακτύλιος μιμνῄσκω ὁ ὀξυλίπαρος λέγω οὕτως · γαλεός καί βατίς ὅσος τε ὁ γένος ἐν ὀξυλίπαρος τρῖμμα σκευάζω . ἀκρολίπαρος δέ τις ἄνθρωπος καλέω Ἄλεξις ἐν Πονῆρα οὕτως · ἀκρολίπαρος , ὁ δέ ἄλλος σῶμα ὑπόξυλος . παρατίθημι δέ ποτέ καί ἰχθῦς μέγας ἐν ὀξάλμη καί λέγω τις ἡδύς εἰμί ὀψάριον πᾶς ὁ ἐν ὀξάλμη παρατίθημι , συνάγω ὁ ὀφρύς ὁ ὁ ἄκανθα ἀγείρω Οὐλπιανός ποῦ κεῖμαι , φημί , ὀξάλμη ; ὀψάριον γάρ παρά οὐδείς ὁ ζάω λέγω οἶδα . ὁ μέν οὖν πολύς μακρός χαίρω λέγω αὐτός δειπνέω , ὁ Κύνουλκος ὁ ἐκ Αὔρα Μεταγένης ἀναφωνέω · ἀλλά , ὦ ἀγαθός , δειπνέω πρῶτος , ἔπειτα ἐγώ πᾶς ἐπερωτάω ὅς τις ἄν βούλομαι · νῦν γάρ πεινάω δεινός πως εἰμί ἐπιλήσμων . καί ὁ Μυρτίλος ἡδύς πως συναπογράφομαι αὐτός , ἵνα μηδείς μεταλαμβάνω , ἀλλά πᾶς λαλέω , φημί · Κρατῖνος ἐν Ὀδυσσεύς λέγω ὁ ὀξάλμη διά οὗτος ἀντί ὅς πᾶς αἱρέω σύ ἐρίηρος ἑταῖρος , φρύγω , ἑψέω , ἐπί ἀνθρακιά ὀπτάω , εἰς ἅλμη τε καί ὀξάλμη εἶτα εἰς σκοροδάλμη χλιερός ἐμβάπτω , ὅς ἄν ὀπτός ἐγώ ἅπας σύ φαίνω , κατατρώγω , ὦ στρατιώτης . καί Ἀριστοφάνης Σφῆκες ἀποφυσάω εἰς ὀξάλμη ἐμβάλλω θερμός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.35
ὀψάριον δὲ τῶν μὲν ζώντων ἡμεῖς λέγομεν , ἀτὰρ καὶ Πλάτων ἐπὶ τοῦ ἰχθύος ἐν Πεισάνδρῳ · ἤδη φαγών τι πώποθ᾽ , οἷα γίνεται , ὀψάριον ἔκαμες καὶ προσέστη τοῦτό σοι ; β . ἔγωγε πέρυσι κάραβον φαγών . Φερεκράτης Αὐτομόλοις · τοὐψάριον τουτὶ παρέθηκέ τις ἡμῖν . . Φιλήμων Θησαυρῷ · οὔκ ἔστιν , ὄλεθρε , σε παραλογίσασθ’ ὧδ’ ἔχοντ᾽ ὀψάρι’ ἄχρηστα . Μένανδρος Καρχηδονίῳ · ἐπιθυμιάσας τῷ Βορέᾳ λιβανίδιον ὀψάριον οὐδὲν ἔλαβον · ἑψήσω φακῆν , καὶ ἐν Ἐφεσίῳ · ἐπ’ ἀρίστῳ λαβὼν ὀψάριον . εἶτ’ ἐπιφέρει · τῶν ἰχθυοπωλῶν ἀρτίως τις τεττάρων δραχμῶν ἐπώλει κωβιούς . Ἀναξίλας Ὑακίνθῳ πορνοβοσκῷ · ἐγὼ δ’ ἰὼν ὀψάριον ὑμῖν ἀγοράσω ι καὶ μετ’ ὀλίγα · σκεύαζε , παῖ , τοὐψάριον ἡμῖν . τὸ δὲ ἐν Ἀναγύρῳ Ἀριστοφάνους · εἰ μὴ παραμυθῇ μ’ ὀψαρίοις ἑκάστοτε , ἀντὶ τοῦ προσοψήμασιν ἀκούομεν . καὶ γὰρ Ἄλεξις ἐν Παννυχίδι περιθεὶς μαγείρῳ τὸν λόγον φησὶν θερμοτέροις χαίροις σύ γ’ ἂν τοῖς ὀψαρίοις ἢ τὸ μέσον ἢ κατωτέρω ; β . κατωτέρω ; τί λέγεις σύ ; α . ποδαπὸς οὑτοσὶ ἅνθρωπος ; οὐκ ἐπίστασαι ζῆν ψυχρά σοι ἅπαντα παραθῶ ; β . μηδαμῶς . α . ζέοντα δέ ; β . Ἄπολλον . α . οὐκοῦν τὸ μέσον ἔστω ; β . δηλαδή . α . τοῦθ’ ἕτερος οὐδεὶς τῶν ὁμοτέχνων μου ποιεῖ . β . οὐκ οἴομ’ οὐδ’ ἄλλ’ οὐδὲν ὧν σὺ νῦν ποιεῖς . α . ἐγὼ δ’ ἐρῶ σοι · τοῖς γὰρ ἑστιωμένοις τὸν καιρὸν ἀποδίδωμι τῆς συγκράσεως . β . σὺ πρὸς θεῶν ἔθυσας οἶμαι τὸν ἔριφον μὴ κόπτ’ ἔμ᾽ , ἀλλὰ τὰ κρέα . α . παῖδες , παράγετε · ὀπτάνιον ἔστιν ; β . ἔστι . α . καὶ κάπνην ἔχει ; β . δηλονότι . α . μή μοι δῆλον , ἀλλ’ ἔχει κάπνην ; β . ἔχει . α . κακόν , εἰ τύφουσαν . β . ἀπολεῖ μ᾽ · οὑτοσί . ταῦτὰ
Lemmas: ὀψάριον δέ ὁ μέν ζάω ἐγώ λέγω , ἀτάρ καί Πλάτων ἐπί ὁ ἰχθῦς ἐν Πείσανδρος · ἤδη ἐσθίω τις πώποτε , οἷος γίγνομαι , ὀψάριον κάμνω καί προσίστημι οὗτος σύ ; Β . ἐγώ πέρυσι κάραβος ἐσθίω . Φερεκράτης Αὐτόμολος · ὀψάριον οὗτος παρατίθημι τις ἐγώ . . Φιλήμων Θησαυρός · οὐ εἰμί , ὄλεθρος , σύ παραλογίζομαι ὧδε ἔχω ὀψάριον ἄχρηστος . Μένανδρος Καρχηδόνιος · ἐπιθυμιάω ὁ Βορέας λιβανίδιον ὀψάριον οὐδείς λαμβάνω · ἕψω φακῆ , καί ἐν Ἐφέσιος · ἐπί ἀγαθός λαμβάνω ὀψάριον . εἶτα ἐπιφέρω · ὁ ἰχθυοπώλης ἄρτιος τις τέσσαρες δραχμή πωλέω κωβιός . Ἀναξίλας Ὑάκινθος πορνοβοσκός · ἐγώ δέ ἔρχομαι ὀψάριον σύ ἀγοράζω ι̅ καί μετά ὀλίγος · σκευάζω , παῖς , ὀψάριον ἐγώ . ὁ δέ ἐν Ἀνάγυρος Ἀριστοφάνης · εἰ μή παραμυθέομαι ἐγώ ὀψάριον ἑκάστοτε , ἀντί ὁ προσόψημα ἀκούω . καί γάρ Ἄλεξις ἐν Παννυχίς περιτίθημι μάγειρος ὁ λόγος φημί θερμός χαίρω σύ γε ἄν ὁ ὀψάριον ἤ ὁ μέσος ἤ κάτω ; Β . κάτω ; τίς λέγω σύ ; α . ποδαπός οὗτος ἄνθρωπος ; οὐ ἐπίσταμαι ζάω ψυχρός σύ ἅπας παρατίθημι ; Β . μηδαμῶς . α . ζέω δέ ; Β . Ἀπόλλων . α . οὐκοῦν ὁ μέσος εἰμί ; Β . δηλαδή . α . οὗτος ἕτερος οὐδείς ὁ ὁμότεχνος ἐγώ ποιέω . Β . οὐ οἴομαι οὐδέ ἄλλος οὐδείς ὅς σύ νῦν ποιέω . α . ἐγώ δέ λέγω σύ · ὁ γάρ ἑστιάω ὁ καιρός ἀποδίδωμι ὁ σύγκρασις . Β . σύ πρός θεός θύω οἴομαι ὁ ἔριφος μή κόπτω ἐγώ , ἀλλά ὁ κρέας . α . παῖς , παράγω · ὀπτάνιον εἰμί ; Β . εἰμί . α . καί κάπνη ἔχω ; Β . δηλονότι . α . μή ἐγώ δῆλος , ἀλλά ἔχω κάπνη ; Β . ἔχω . α . κακός , εἰ τύφω . Β . ἀπόλλυμι ἐγώ · οὗτος . οὗτος
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.36
σοι παρ’ ἡμῶν τῶν ζώντων , ὀλβιογάστορ Οὐλπιανέ , ἀπεμνημόνευσα . καὶ σὺ γάρ , ὡς ἔοικε , μετ’ ἐμοῦ κατὰ τὸν Ἄλεξιν οὐδενὸς ἐμψύχου μεταλαμβάνεις , ὅς φησιν ἐν Ἀτθίδι τάδε · ὁ πρῶτος εἰπὼν ὅτι σοφιστὴς οὐδὲ εἷς ἔμψυχον οὐδὲν ἐσθίει σοφός τις ἦν . ἐγὼ γὰρ ἥκω νῦν ἀγοράσας οὐδὲ ἓν ἔμψυχον ἰχθῦς ἐπριάμην τεθνηκότας μεγάλους , κρεᾴδι’ ἀρνὸς ἑφθὰ πίονος , οὐ ζῶντος · οὐχ οἷόν τε γάρ . τί ἄλλο ; ναί , ἡπάτιον ὀπτὸν προσέλαβον . τούτων ἐὰν δείξῃ τις ἢ φωνήν τι ἢ ψυχὴν ἔχον , ἀδικεῖν ὁμολογῶ καὶ παραβαίνειν τὸν νόμον . ἐπὶ τούτοις οὖν ἔασον ἡμᾶς δειπνεῖν . ἰδοὺ γάρ , ἕως πρὸς σὲ διαλέγομαι , καὶ οἱ φασιανικοὶ παραπεπλεύκασιν ὑπεριδόντες ἡμᾶς διὰ τὴν ἄκαιρὸν σου γλωσσαργίαν . ἀλλ’ ἢν ἐμοὶ εἴπῃς , ἔφη ὁ Οὐλπιανός , διδάσκαλε Μυρτίλε , ὁ ὀλβιογάστωρ σοι πόθεν καὶ εἰ φασιανικῶν τις ὀρνίθων μέμνηται τῶν παλαιῶν , ἐγώ σοι ἦρι μάλ’ οὐκ ἐφ’ Ἑλλήσποντον πλεύσας , ἀλλ’ εἰς τὴν ἀγορὰν πορευθεὶς ὠνήσομαι φασιανικόν , ὃν συγκατέδομαί σοι .
Lemmas: σύ παρά ἐγώ ὁ ζάω , ὀλβιογάστωρ Οὐλπιανός , ἀπομνημονεύω . καί σύ γάρ , ὡς ἔοικα , μετά ἐγώ κατά ὁ Ἄλεξις οὐδείς ἔμψυχος μεταλαμβάνω , ὅς φημί ἐν Ἀτθίς ὅδε · ὁ πρῶτος λέγω ὅτι σοφιστής οὐδέ εἷς ἔμψυχος οὐδείς ἐσθίω σοφός τις εἰμί . ἐγώ γάρ ἥκω νῦν ἀγοράζω οὐδέ εἷς ἔμψυχος ἰχθῦς πρίαμαι θνῄσκω μέγας , κρεᾴδιον ἀρήν ἑφθός πίων , οὐ ζάω · οὐ οἷος τε γάρ . τίς ἄλλος ; ναί , ἡπάτιον ὀπτός προσλαμβάνω . οὗτος ἐάν δείκνυμι τις ἤ φωνή τις ἤ ψυχή ἔχω , ἀδικέω ὁμολογέω καί παραβαίνω ὁ νόμος . ἐπί οὗτος οὖν ἐάω ἐγώ δειπνέω . ἰδού γάρ , ἕως πρός σύ διαλέγω , καί ὁ φασιανικός παραπλέω ὑπεροράω ἐγώ διά ὁ ἄκαιρος σύ γλωσσαργία . ἀλλά ἐάν ἐγώ λέγω , φημί ὁ Οὐλπιανός , διδάσκαλος Μυρτίλος , ὁ ὀλβιογάστωρ σύ πόθεν καί εἰ φασιανικός τις ὄρνις μιμνῄσκω ὁ παλαιός , ἐγώ σύ ἔαρ μάλα οὐ ἐπί Ἑλλήσποντος πλέω , ἀλλά εἰς ὁ ἀγορά πορεύω ὠνέομαι φασιανικός , ὅς συγκατεσθίω σύ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.38
Ἀγαθαρχίδης δ’ ὁ Κνίδιος ἐν τῇ τετάρτῃ καὶ τριακοστῇ τῶν Εὐρωπιακῶν περὶ τοῦ Φάσιδος ποταμοῦ τὸν λόγον ποιούμενος γράφει καὶ ταῦτα · ᾽ πλῆθος δ’ ὀρνίθων τῶν καλουμένων φασιανῶν φοιτᾷ τροφῆς χάριν πρὸς τὰς ἐκβολὰς τῶν στομάτων Καλλίξεινος δ’ ὁ Ῥόδιος ἐν τετάρτῃ περὶ Ἀλεξανδρείας διαγράφων τὴν γενομένην πομπὴν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου καλουμένου βασιλέως ὡς μέγα θαῦμα περὶ τῶν ὀρνίθων τούτων οὕτως γράφει · ᾽ εἶτα ἐφέροντο ἐν ἀγγείοις ψιττακοὶ καὶ ταῲ καὶ μελεαγρίδες καὶ φασιανοὶ καὶ ὄρνιθες Αἰθιοπικοὶ πλήθει πολλοί Ἀρτεμίδωρος δὲ ὁ Ἀριστοφάνειος ἐν ταῖς ἐπιγραφομέναις Ὀψαρτυτικαῖς Γλώσσαις καὶ Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεὺς ἐν τοῖς περὶ ὀνομάτων καὶ γλωσσῶν Ἐπαίνετον παρατίθεται λέγοντα ἐν τῷ Ὀψαρτυτικῷ ὅτι ὁ φασιανὸς ὄρνις τατύρας καλεῖται . Πτολεμαῖος δὲ ὁ Εὐεργέτης ἐν δευτέρῳ ὑπομνημάτων τέταρὸν φησιν ὀνομάζεσθαι τὸν φασιανὸν ὄρνιν . τοσαῦτά σοι περὶ τῶν φασιανικῶν ὀρνίθων ἔχων λέγειν , οὓς ἐγὼ διά σὲ ὥσπερ οἱ πυρέσσοντες περιφερομένους εἶδον . σὺ δὲ κατὰ τὰς συνθήκας ἂν μὴ αὔριον ἀποδῷς τὰ ὡμολογημένα , οὐκ ἐξαπατήσεως δημοσίᾳ σε γράψομαι , ἀλλὰ τὸν Φᾶσιν οἰκήσοντα ἀποπέμψω , ὡς Πολέμων ὁ περιηγητὴς Ἴστρον τὸν Καλλιμάχειον συγγραφέα εἰς τὸν ὁμώνυμον κατεπόντου ποταμόν .
Lemmas: Ἀγαθαρχίδης δέ ὁ Κνίδιος ἐν ὁ τέταρτος καί τριακοστός ὁ Εὐρωπιακός περί ὁ Φᾶσις ποταμός ὁ λόγος ποιέω γράφω καί οὗτος · ἒ πλῆθος δέ ὄρνις ὁ καλέω φασιανός φοιτάω τροφή χάριν πρός ὁ ἐκβολή ὁ στόμα Καλλίξεινος δέ ὁ Ῥόδιος ἐν τέταρτος περί Ἀλεξάνδρεια διαγράφω ὁ γίγνομαι πομπή ἐν Ἀλεξάνδρεια Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος καλέω βασιλεύς ὡς μέγας θαῦμα περί ὁ ὄρνις οὗτος οὕτως γράφω · ἒ εἶτα φέρω ἐν ἀγγεῖον ψιττακός καί ταώς καί μελεαγρίς καί φασιανός καί ὄρνις Αἰθιοπικός πλῆθος πολύς Ἀρτεμίδωρος δέ ὁ Ἀριστοφάνειος ἐν ὁ ἐπιγράφω Ὀψαρτυτικός Γλῶσσα καί Πάμφιλος ὁ Ἀλεξανδρεύς ἐν ὁ περί ὄνομα καί γλῶσσα Ἐπαίνετος παρατίθημι λέγω ἐν ὁ Ὀψαρτυτικός ὅτι ὁ φασιανός ὄρνις τατύρας καλέω . Πτολεμαῖος δέ ὁ Εὐεργέτης ἐν δεύτερος ὑπόμνημα τέταρος φημί ὀνομάζω ὁ φασιανός ὄρνις . τοσοῦτος σύ περί ὁ φασιανικός ὄρνις ἔχω λέγω , ὅς ἐγώ διά σύ ὥσπερ ὁ πυρέσσω περιφέρω ὁράω . σύ δέ κατά ὁ συνθήκη ἐάν μή αὔριον ἀποδίδωμι ὁ ὁμολογέω , οὐ ἐξαπάτησις δημοσίᾳ σύ γράφω , ἀλλά ὁ Φᾶσις οἰκέω ἀποπέμπω , ὡς Πολέμων ὁ περιηγητής Ἴστρος ὁ Καλλιμάχειος συγγραφεύς εἰς ὁ ὁμώνυμος καταποντίζω ποταμός .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.39
ἀτταγᾶς . Ἀριστοφάνης Πελαργοῖς · ἀτταγᾶς ἥδιστον ἕψειν ἐν ἐπινικίοις κρέας . Ἀλέξανδρος δ’ ὁ Μύνδιός φησιν ὅτι μικρῷ μὲν μείζων ἐστὶ πέρδικος , ὅλος δὲ κατάγραφος τὰ περὶ τὸν νῶτον , κεραμεοῦς τὴν χρόαν , ὑποπυρρίζων μᾶλλον , θηρεύεται δ’ ὑπὸ κυνηγῶν διὰ τὸ βάρος καὶ τὴν τῶν πτερῶν βραχύτητα . ἐστὶ δὲ κονιστικὸς πολύτεκνός τε καὶ σπερμολόγος . Σωκράτης δ’ ἐν τῷ περὶ ὅρων καὶ τόπων καὶ πυρὸς καὶ λίθων ἐκ τῆς Λυδίας μετακομισθέντες , φησίν , εἰς Αἴγυπτον οἱ ἀτταγαῖ καὶ ἀφεθέντες εἰς τὰς ὕλας ἕως μέν τινος ὄρτυγος φωνὴν ἀφίεσαν , ἐπεὶ δὲ τοῦ ποταμοῦ κοίλου ῥυέντος λιμὸς ἐγένετο καὶ πολλοὶ τῶν κατὰ τὴν χώραν ἀπώλλυντο , οὐ διέλιπον σαφέστερον τῶν παίδων τῶν τρανοτάτων ἕως νῦν λέγοντες ᾽ τρὶς τοῖς κακούργοις κακά . συλληφθέντες δὲ οὐ μόνον οὐ τιθασεύονται , ἀλλ᾽ οὐδὲ φωνὴν ἔτι ἀφιᾶσιν . ἐὰν δὲ ἀφεθῶσι , φωνήεντες πάλιν γίγνονται . μνημονεύει αὐτῶν Ἱππῶναξ οὕτως · οὐδ’ ἀτταγᾶς τε καὶ λαγὼς διατρώγων . καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνισιν ἐν δ’ Ἀχαρνεῦσιν καὶ ὡς πλεοναζόντων αὐτῶν ἐν τῇ Μεγαρικῇ . περισπῶσι δ’ οἱ Ἀττικοὶ παρὰ τὸν ὀρθὸν λόγον τοὔνομα . τὰ γὰρ εἰς ας λήγοντα ἐκτεταμένον ὑπὲρ δύο συλλαβὰς ὅτε ἔχει τὸ ἄλφα παραλῆγον , βαρύτονά ἐστιν , οἷον ἀκάμας , Σακάδας , ἀδάμας . λεκτέον δὲ καὶ ἀτταγαῖ καὶ οὐχὶ ἀτταγῆνες .
Lemmas: ἀτταγᾶς . Ἀριστοφάνης Πελαργός · ἀτταγᾶς ἡδύς ἕψω ἐν ἐπινίκιος κρέας . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Μύνδιος φημί ὅτι μικρός μέν μέγας εἰμί πέρδιξ , ὅλος δέ κατάγραφος ὁ περί ὁ νῶτον , κεραμεοῦς ὁ χροιά , ὑποπυρρίζω μάλα , θηρεύω δέ ὑπό κυνηγός διά ὁ βάρος καί ὁ ὁ πτερόν βραχύτης . εἰμί δέ κονιστικός πολύτεκνος τε καί σπερμολόγος . Σωκράτης δέ ἐν ὁ περί ὅρος καί τόπος καί πῦρ καί λίθος ἐκ ὁ Λυδία μετακομίζω , φημί , εἰς Αἴγυπτος ὁ ἀτταγῆς καί ἀφίημι εἰς ὁ ὕλη ἕως μέν τις ὄρτυξ φωνή ἀφίημι , ἐπεί δέ ὁ ποταμός κοῖλος ῥέω λιμός γίγνομαι καί πολύς ὁ κατά ὁ χώρα ἀπόλλυμι , οὐ διαλείπω σαφής ὁ παῖς ὁ τρανός ἕως νῦν λέγω ἒ τρίς ὁ κακοῦργος κακός . συλλαμβάνω δέ οὐ μόνος οὐ τιθασεύω , ἀλλά οὐδέ φωνή ἔτι ἀφίημι . ἐάν δέ ἀφίημι , φωνήεις πάλιν γίγνομαι . μνημονεύω αὐτός Ἱππῶναξ οὕτως · οὐδέ ἀτταγᾶς τε καί λαγώς διατρώγω . καί Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνις ἐν δέ Ἀχαρνεύς καί ὡς πλεονάζω αὐτός ἐν ὁ Μεγαρικός . περισπάω δέ ὁ Ἀττικός παρά ὁ ὀρθός λόγος ὄνομα . ὁ γάρ εἰς μονοτονία λήγω ἐκτείνω ὑπέρ δύο συλλαβή ὅτε ἔχω ὁ ἄλφα παραλήγω , βαρύτονος εἰμί , οἷος ἀκάμας , Σακάδης , ἀδάμας . λεκτέος δέ καί ἀτταγῆς καί οὐ ἀτταγήν .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.40
Πορφυρίων . ὅτι καὶ τούτου Ἀριστοφάνης μέμνηται δῆλον . πολέμων δ’ ἐν πέμπτῳ τῶν πρὸς Ἀντίγονον καὶ Ἀδαῖον πορφυρίωνά φησι τὸν ὄρνιν διαιτώμενον κατὰ τὰς οἰκίας τὰς ὑπάνδρους τῶν γυναικῶν τηρεῖν πικρῶς καὶ τοιαύτην ἔχειν αἴσθησιν ἐπὶ τῆς μοιχευομένης , ὥσθ’ ὅταν τοῦθ’ ὑπονοήσῃ προσημαίνει τῷ δεσπότῃ , ἀγχόνῃ τὸ ζῆν περιγράψας . οὐ πρότερόν τε , φησίν , τροφῆς μεταλαμβάνει , εἰ μὴ περιπατήσει τόπον τινὰ ἐξευρὼν ἑαυτῷ ἐπιτήδειον μεθ’ ὃ κονισάμενος λούεται , εἶτα τρέφεται . Ἀριστοτέλης δὲ σχιδανόποδά φησιν αὐτὸν εἶναι ἔχειν τε χρῶμα κυάνεον , σκέλη μακρά , ῥύγχος ἠργμένον ἐκ τῆς κεφαλῆς φοινικοῦν , μέγεθος ἀλεκτρυόνος , στόμαχον δ’ ἔχει λεπτὸν διὸ τῶν λαμβανομένων εἰς τὸν πόδα ταμιεύεται μικρὰς τὰς ψωμίδας . κάπτων δὲ πίνει . πενταδάκτυλός τε ὢν τὸν μέσον ἔχει μέγιστον . Ἀλέξανδρος δ’ ὁ Μύνδιος ἐν β’ περὶ τῆς τῶν πτηνῶν ἱστορίας Λίβυν εἶναί φησι τὸν ὄρνιν καὶ τῶν κατὰ τὴν Λιβύην θεῶν ἱερόν . Πορφυρίς . Καλλίμαχος δ’ ἐν τῷ περὶ ὀρνίθων διεστάναι φησὶ πορφυρίωνα πορφυρίδος . ἰδίᾳ ἑκάτερον καταριθμούμενος · τὴν τροφήν τε λαμβάνειν τὸν πορφυρίωνα ἐν σκότῳ καταδυόμενον , ἵνα μή τις αὐτὸν θεάσηται . ἐχθραίνει γὰρ τοὺς προσιόντας αὐτοῦ τῇ τροφῇ , τῆς δὲ πορφυρίδος καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνισιν μνημονεύει . Ἴβυκος δέ τινας λαθιπορφυρίδας ὀνομάζει διὰ τούτων τοῦ μὲν πετάλοισιν ἐπ’ ἀκροτάτοις ἱζάνοισι ποικίλοι πανέλοπες , καἰολόδειροι λαθιπορφυρίδες καὶ ἀλκυόνες τανυσίπτεροι . ἐν ἄλλοις δέ φησιν αἰεὶ μ᾽ , ὦ φίλε θυμέ , ὁ τανύπτερος ὡς ὅκα πορφυρίς .
Lemmas: πορφυρίων . ὅτι καί οὗτος Ἀριστοφάνης μιμνῄσκω δῆλος . πόλεμος δέ ἐν πέμπτος ὁ πρός Ἀντίγονος καί Ἀδαῖος πορφυρίων φημί ὁ ὄρνις διαιτάω κατά ὁ οἰκία ὁ ὕπανδρος ὁ γυνή τηρέω πικρός καί τοιοῦτος ἔχω αἴσθησις ἐπί ὁ μοιχεύω , ὥστε ὅταν οὗτος ὑπονοέω προσημαίνω ὁ δεσπότης , ἀγχόνη ὁ ζάω περιγράφω . οὐ πρότερος τε , φημί , τροφή μεταλαμβάνω , εἰ μή περιπατέω τόπος τις ἐξευρίσκω ἑαυτοῦ ἐπιτήδειος μετά ὅς κονίζω λούω , εἶτα τρέφω . Ἀριστοτέλης δέ σχιδανόπους φημί αὐτός εἰμί ἔχω τε χρῶμα κυάνεος , σκέλος μακρός , ῥύγχος ἄρχω ἐκ ὁ κεφαλή φοινίκεος , μέγεθος ἀλεκτρυών , στόμαχος δέ ἔχω λεπτός διό ὁ λαμβάνω εἰς ὁ πούς ταμιεύω μικρός ὁ ψωμίς . κάπτω δέ πίνω . πενταδάκτυλος τε εἰμί ὁ μέσος ἔχω μέγας . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Μύνδιος ἐν βʹ περί ὁ ὁ πτηνός ἱστορία Λίβυς εἰμί φημί ὁ ὄρνις καί ὁ κατά ὁ Λιβύη θεός ἱερός . πορφυρίς . Καλλίμαχος δέ ἐν ὁ περί ὄρνις διίστημι φημί πορφυρίων πορφυρίς . ἴδιος ἑκάτερος καταριθμέω · ὁ τροφή τε λαμβάνω ὁ πορφυρίων ἐν σκότος καταδύω , ἵνα μή τις αὐτός θεάομαι . ἐχθραίνω γάρ ὁ προσέρχομαι αὐτός ὁ τροφή , ὁ δέ πορφυρίς καί Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνις μνημονεύω . Ἴβυκος δέ τις λαθιπορφυρίς ὀνομάζω διά οὗτος ὁ μέν πέταλον ἐπί ἄκρος ἱζάνω ποικίλος πηνέλοψ , αἰολόδειρος λαθιπορφυρίς καί ἀλκυών τανυσίπτερος . ἐν ἄλλος δέ φημί ἀεί ἐγώ , ὦ φίλος θυμός , ὁ τανύπτερος ὡς ὅκα πορφυρίς .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.41
Πέρδιξ . τούτων πολλοὶ μὲν μέμνηνται , ὡς καὶ Ἀριστοφάνης , τοῦ δὲ ὀνόματος αὐτῶν ἔνιοι συστέλλουσι τὴν μέσην συλλαβήν , ὡς Ἀρχίλοχος · πτώσσουσαν ὥστε πέρδικα . οὕτως καὶ ὄρτυγα καὶ χοίνικα , πολὺ δὲ ἐστι τὸ ἐκτεινόμενον παρὰ τοῖς Ἀττικοῖς . Σοφοκλῆς Καμικοῖς · ὄρνιθος ἦλθ’ ἐπώνυμος πέρδικος ἐν κλεινοῖς Ἀθηναίων πάγοις . Φερεκράτης ἢ ὁ πεποιηκὼς τὸν Χείρωνα · ἔξεισιν ἄκων δεῦρο πέρδικος τρόπον . Φρύνιχος Τραγῳδοῖς · τὸν Κλεόμβροτόν τε τοῦ πέρδικος υἱόν . τὸ δὲ ζῷον ἐπὶ λαγνείας συμβολικῶς παρείληπται , Νικοφῶν ἐν Χειρογάστορσι · τοὺς ἑψητοὺς καὶ τοὺς πέρδικας ἐκείνους . Ἐπίχαρμος δ’ ἐν Κωμασταῖς βραχέως · σηπίας τ’ ἆγον νεούσας πέρδικάς τε πετομένους . φησὶ δ’ Ἀριστοτέλης περὶ τοῦ ζῴου τάδε · ὁ πέρδιξ ἐστὶ μὲν χερσαῖος , σχιδανόπους , ζῇ δὲ ἔτη πεντεκαίδεκα , ἡ δὲ θήλεια καὶ πλείονα , πολυχρονιώτερα γὰρ ἐν τοῖς ὄρνισι τῶν ἀρρένων τὰ θήλεα , ἐπῳάζει δὲ καὶ ἐκτρέφει καθάπερ ἡ ἀλεκτορίς . ὅταν δὲ γνῷ ὅτι θηρεύεται , προελθὼν τῆς νεοττιᾶς κυλινδεῖται παρὰ τὰ σκέλη τοῦ θηρεύοντος , ἐλπίδα ἐμποιῶν τοῦ συλληφθήσεσθαι , ἐξαπατᾷ τε ἕως ἂν ἀποπτῶσιν οἱ νεοττοί · εἶτα καὶ αὐτὸς ἐξίπταται .
Lemmas: πέρδιξ . οὗτος πολύς μέν μιμνῄσκω , ὡς καί Ἀριστοφάνης , ὁ δέ ὄνομα αὐτός ἔνιοι συστέλλω ὁ μέσος συλλαβή , ὡς Ἀρχίλοχος · πτώσσω ὥστε πέρδιξ . οὕτως καί ὄρτυξ καί χοῖνιξ , πολύς δέ εἰμί ὁ ἐκτείνω παρά ὁ Ἀττικός . Σοφοκλῆς Καμικός · ὄρνις ἔρχομαι ἐπώνυμος πέρδιξ ἐν κλεινός Ἀθηναῖος πάγος . Φερεκράτης ἤ ὁ ποιέω ὁ Χείρων · ἔξεστι ἄκων δεῦρο πέρδιξ τρόπος . Φρύνιχος Τραγῳδός · ὁ Κλεόμβροτος τε ὁ πέρδιξ υἱός . ὁ δέ ζῷον ἐπί λαγνεία συμβολικός παραλαμβάνω , Νικοφῶν ἐν Χειρογάστωρ · ὁ ἑψητός καί ὁ πέρδιξ ἐκεῖνος . Ἐπίχαρμος δέ ἐν Κωμαστής βραχύς · σηπία τε ἄγω νέω πέρδιξ τε πέτομαι . φημί δέ Ἀριστοτέλης περί ὁ ζῷον ὅδε · ὁ πέρδιξ εἰμί μέν χερσαῖος , σχιδανόπους , ζάω δέ ἔτος πεντεκαίδεκα , ὁ δέ θῆλυς καί πολύς , πολυχρόνιος γάρ ἐν ὁ ὄρνις ὁ ἄρσην ὁ θῆλυς , ἐπῳάζω δέ καί ἐκτρέφω καθά ὁ ἀλεκτορίς . ὅταν δέ γιγνώσκω ὅτι θηρεύω , προέρχομαι ὁ νεοσσιά κυλινδέω παρά ὁ σκέλος ὁ θηρεύω , ἐλπίς ἐμποιόω ὁ συλλαμβάνω , ἐξαπατάω τε ἕως ἄν ἀποπτάω ὁ νεοσσός · εἶτα καί αὐτός ἐκπέτομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.43
καλοῦνται δ’ οἱ πέρδικες ὑπ’ ἐνίων κακκάβαι , ὡς καὶ ὑπ’ Ἀλκμᾶνος λέγοντος οὕτως · ἔπη δὲ γε καὶ μέλος Ἀλκμὰν εὗρε γεγλωσσάμενον · κακκαβίδων στόμα συνθέμενος , σαφῶς ἐμφανίζων ὅτι παρὰ τῶν περδίκων ᾄδειν ἐμάνθανε . διὸ καὶ Χαμαιλέων ὁ Ποντικὸς ἔφη · τὴν εὕρεσιν τῆς μουσικῆς τοῖς ἀρχαίοις ἐπινοηθῆναι ἀπὸ τῶν ἐν ταῖς ἐρημίαις ᾀδόντων ὀρνίθων ὧν κατὰ μίμησιν λαβεῖν στάσιν τὴν μουσικήν . οὐ πάντες δ’ οἱ πέρδικες , φησί , κακκαβίζουσιν Θεόφραστος γοῦν ἐν τῷ περὶ ἑτεροφωνίας τῶν ὁμογενῶν οἱ Ἀθήνησι , φησίν , ἐπὶ τάδε πέρδικες τοῦ Κορυδαλλοῦ πρὸς τὸ ἄστυ κακκαβίζουσιν , οἱ δ’ ἐπέκεινα τιττυβίζουσιν . Βάσιλις ᾽ ἐν τῷ δευτέρῳ τῶν Ἰνδικῶν οἱ μικροί φησίν , ἄνδρες οἱ ταῖς γεράνοις διαπολεμοῦντες πέρδιξιν ὀχήματι χρῶνται . Μενεκλῆς δ’ ἐν πρώτῃ τῆς Συναγωγῆς οἱ Πυγμαῖοι , φησί , τοῖς πέρδιξι καὶ ταῖς γεράνοις πολεμοῦσι . τῶν δὲ περδίκων ἐστὶν ἕτερον γένος ἐν Ἰταλίᾳ ἀμαυρὸν τῇ πτερώσει καὶ μικρότερον τῇ ἕξει , τὸ ῥύγχος οὐχὶ κινναβάρινον ἔχον . οἱ δὲ περὶ τὴν Κίρραν πέρδικες ἄβρωτον ἔχουσι τὸ κρέας διὰ τὰς νομάς . οἱ δὲ περὶ τὴν Βοιωτίαν ἢ οὐ διαβαίνουσιν εἰς τὴν Ἀττικὴν ἢ διαβαίνοντες τῇ φωνῇ διάδηλοι γίγνονται , καθάπερ προειρήκαμεν . τοὺς δὲ περὶ Παφλαγονίαν γιγνομένους πέρδικάς φησι Θεόφραστος δύο ἔχειν καρδίας , οἱ δ’ ἐν Σκιάθῳ τῇ νήσῳ κοχλίας ἐσθίουσι . τίκτουσι δ’ ἐνίοτε καὶ πεντεκαίδεκα καὶ ισ᾽ . πέτονται δὲ ἐπὶ βραχύ , ὥς φησι Ξενοφῶν ἐν πρώτῳ Ἀναβάσεως γράφων οὕτως · τὰς δὲ ὠτίδας ἄν τις ταχὺ ἀνιστῇ ἔστι . λαμβάνειν πέτονταί τε γὰρ βραχὺ ὥσπερ οἱ πέρδικες καὶ ταχὺ ἀπαγορεύουσι . τὰ δὲ κρέα αὐτῶν ἡδέα ἐστίν . ἀληθῆ
Lemmas: καλέω δέ ὁ πέρδιξ ὑπό ἔνιοι κακκάβη , ὡς καί ὑπό Ἀλκμάν λέγω οὕτως · ἔπος δέ γε καί μέλος Ἀλκμάν εὑρίσκω γεγλωσ́ομαι · κακκαβίς στόμα συντίθημι , σαφής ἐμφανίζω ὅτι παρά ὁ πέρδιξ ἀείδω μανθάνω . διό καί Χαμαιλέων ὁ Ποντικός φημί · ὁ εὕρεσις ὁ μουσική ὁ ἀρχαῖος ἐπινοέω ἀπό ὁ ἐν ὁ ἐρημία ἀείδω ὄρνις ὅς κατά μίμησις λαμβάνω στάσις ὁ μουσική . οὐ πᾶς δέ ὁ πέρδιξ , φημί , κακκαβίζω Θεόφραστος γοῦν ἐν ὁ περί ἑτεροφωνία ὁ ὁμογενής ὁ Ἀθήνησι , φημί , ἐπί ὅδε πέρδιξ ὁ Κορυδαλλός πρός ὁ ἄστυ κακκαβίζω , ὁ δέ ἐπέκεινα τιττυβίζω . Βάσιλις ἒ ἐν ὁ δεύτερος ὁ Ἰνδικός ὁ μικρός φημί , ἀνήρ ὁ ὁ γέρανος διαπολεμέω πέρδιξ ὄχημα χράω . Μενεκλῆς δέ ἐν πρῶτος ὁ Συναγωγή ὁ Πυγμαῖοι , φημί , ὁ πέρδιξ καί ὁ γέρανος πολεμέω . ὁ δέ πέρδιξ εἰμί ἕτερος γένος ἐν Ἰταλία ἀμαυρός ὁ πτέρωσις καί μικρός ὁ ἕξις , ὁ ῥύγχος οὐ κινναβάρινος ἔχω . ὁ δέ περί ὁ Κίρρα πέρδιξ ἄβρωτος ἔχω ὁ κρέας διά ὁ νομή . ὁ δέ περί ὁ Βοιωτία ἤ οὐ διαβαίνω εἰς ὁ Ἀττική ἤ διαβαίνω ὁ φωνή διάδηλος γίγνομαι , καθά προλέγω . ὁ δέ περί Παφλαγονία γίγνομαι πέρδιξ φημί Θεόφραστος δύο ἔχω καρδία , ὁ δέ ἐν Σκίαθος ὁ νῆσος κοχλίας ἐσθίω . τίκτω δέ ἐνίοτε καί πεντεκαίδεκα καί ισο . πέτομαι δέ ἐπί βραχύς , ὡς φημί Ξενοφῶν ἐν πρῶτος Ἀνάβασις γράφω οὕτως · ὁ δέ ὠτίς ἐάν τις ταχύς ἀνίστημι εἰμί . λαμβάνω πέτομαι τε γάρ βραχύς ὥσπερ ὁ πέρδιξ καί ταχύς ἀπαγορεύω . ὁ δέ κρέας αὐτός ἡδύς εἰμί . ἀληθής
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.45
τὸ δ’ αὐτὸ ποιεῖν λέγουσι καὶ τοὺς σκῶπας · καὶ γὰρ τούτους ὀρχήσει λόγος ἁλίσκεσθαι . μνημονεύει δ’ αὐτῶν Ὅμηρος , γένος τε ὀρχήσεως ἀπ’ αὐτῶν καλεῖται σκὼψ λαβὼν τοὔνομα ἀπὸ τῆς περὶ τὸ ζῷον ἐν τῇ κινήσει ποικιλίας . χαίρουσι δὲ οἱ σκῶπες καὶ ὁμοιότητι καὶ ἀπ’ αὐτῶν ἡμεῖς σκώπτειν καλοῦμεν τὸ συνεικάζειν καὶ καταστοχάζεσθαι τῶν σκωπτομένων διὰ τὸ τὴν ἐκείνων ἐπιτηδεύειν προαίρεσιν . πάντα δὲ τὰ τῶν ζῴων εὔγλωττα καὶ διηρθρωμένα ἐστὶ τὴν φωνὴν καὶ μιμεῖται τοὺς τῶν ἀνθρώπων καὶ τῶν ἄλλων ὀρνίθων ἤχους ὥσπερ . ψιττακὸς καὶ κίττα . ὁ δὲ σκώψ , ὥς φησιν Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος , μικρότερός ἐστι γλαυκὸς καὶ ἐπὶ μολυβδοφανεῖ τῷ χρώματι ὑπόλευκα στίγματα ἔχει δύο τε ἀπὸ τῶν ὀφρύων παρ’ ἑκάτερον κρόταφον ἀναφέρει πτερά . Καλλίμαχος δέ φησι δύο γένη εἶναι σκωπῶν καὶ τοὺς μὲν φθέγγεσθαι , τοὺς δὲ οὔ . διὸ καὶ καλεῖσθαι τοὺς μὲν σκῶπας αὐτῶν , τοὺς δ’ ἀείσκωπας · εἰσὶ δὲ γλαυκοί , ὁ δὲ Μύνδιος Ἀλέξανδρός φησι τοὺς παρ’ Ὁμήρῳ χωρὶς τοῦ ς κῶπας εἶναι , καὶ Ἀριστοτέλη οὕτως αὐτοὺς ὠνομακέναι . φαίνεσθαί τε τούτους ἀεὶ καὶ μὴ ἐσθίεσθαι . τοὺς δ’ ἐν τῷ φθινοπώρῳ φαινομένους δύο ἡμέραις ἢ μιᾷ , τούτους εἶναι ἐδωδίμους , διαφέρουσι δὲ τῶν ἀεισκώπων τῷ πάχει καί εἰσι παραπλήσιοι τρυγόνι καὶ φάττῃ . καὶ Σπεύσιππος δ’ ἐν δευτέρῳ Ὁμοίων χωρὶς τοῦ ς κῶπας αὐτοὺς ὀνομάζει . Ἐπίχαρμος · σκῶπας , ἔποπας , γλαῦκας , καὶ Μητρόδωρος δ’ ἐν τῷ περὶ συνηθείας ἀντορχουμένους φησὶν ἁλίσκεσθαι τοὺς σκῶπας .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ποιέω λέγω καί ὁ σκώψ · καί γάρ οὗτος ὄρχησις λόγος ἁλίσκομαι . μνημονεύω δέ αὐτός Ὅμηρος , γένος τε ὄρχησις ἀπό αὐτός καλέω σκώψ λαμβάνω ὄνομα ἀπό ὁ περί ὁ ζῷον ἐν ὁ κίνησις ποικιλία . χαίρω δέ ὁ σκώψ καί ὁμοιότης καί ἀπό αὐτός ἐγώ σκώπτω καλέω ὁ συνεικάζω καί καταστοχάζομαι ὁ σκώπτω διά ὁ ὁ ἐκεῖνος ἐπιτηδεύω προαίρεσις . πᾶς δέ ὁ ὁ ζῷον εὔγλωσσος καί διαρθρόω εἰμί ὁ φωνή καί μιμέομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ἄλλος ὄρνις ἦχος ὥσπερ . ψιττακός καί κίσσα . ὁ δέ σκώψ , ὡς φημί Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος , μικρός εἰμί γλαυκός καί ἐπί μολυβδοφανής ὁ χρῶμα ὑπόλευκος στίγμα ἔχω δύο τε ἀπό ὁ ὀφρύς παρά ἑκάτερος κρόταφος ἀναφέρω πτερόν . Καλλίμαχος δέ φημί δύο γένος εἰμί σκώψ καί ὁ μέν φθέγγομαι , ὁ δέ οὐ . διό καί καλέω ὁ μέν σκώψ αὐτός , ὁ δέ ἀείσκωψ · εἰμί δέ γλαυκός , ὁ δέ Μύνδιος Ἀλέξανδρος φημί ὁ παρά Ὅμηρος χωρίς ὁ σ̅ κώψ εἰμί , καί Ἀριστοτέλης οὕτως αὐτός ὀνομάζω . φαίνω τε οὗτος ἀεί καί μή ἐσθίω . ὁ δέ ἐν ὁ φθινόπωρον φαίνω δύο ἡμέρα ἤ εἷς , οὗτος εἰμί ἐδώδιμος , διαφέρω δέ ὁ ἀείσκωψ ὁ πάχος καί εἰμί παραπλήσιος τρυγών καί φάσσα . καί Σπεύσιππος δέ ἐν δεύτερος Ὅμοιος χωρίς ὁ σ̅ κώψ αὐτός ὀνομάζω . Ἐπίχαρμος · σκώψ , ἔποψ , γλαύξ , καί Μητρόδωρος δέ ἐν ὁ περί συνήθεια ἀντορχέομαι φημί ἁλίσκομαι ὁ σκώψ .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.46
ἐπεὶ δ’ ἐν τῷ περὶ τῶν περδίκων λόγῳ ἐμνήσθημεν ὅτι εἰσὶν ὀχευτικώτατοι , προσιστορήσθω ὅτι καὶ ἀλεκτρυὼν ἀφροδισιαστικὸν τὸ ὄρνεον . Ἀριστοτέλης γοῦν φησιν ὅτι τῶν ἀνατιθεμένων ἐν τοῖς ἱεροῖς ἀλεκτρυόνων τὸν ἀνατεθέντα οἱ προόντες ὀχεύουσι μέχρι ἂν ἄλλος ἀνατεθῇ · εἰ δὲ μὴ ἀνατεθείη , μάχονται πρὸς ἀλλήλους καὶ ὁ ἡττήσας τὸν ἡττηθέντα διὰ παντὸς ὀχεύει . ἱστορεῖται δὲ ὅτι καὶ ἀλεκτρυὼν εἰσιὼν οἱανδήποτε θύραν ἐπικλίνει τὸν λόφον καὶ ὅτι τῆς ὀχείας ἑτέρῳ δίχα μάχης οὐ παραχωρεῖ , ὁ δὲ Θεόφραστος τοὺς ἀγρίους φησὶν ὀχευτικωτέρους εἶναι τῶν ἡμέρων , λέγει δὲ καὶ τοὺς ἄρρενας εὐθὺς ἐξ εὐνῆς ἐθέλειν πλησιάζειν , τὰς δὲ θηλείας προβαινούσης μᾶλλον τῆς ἡμέρας , καὶ οἱ στρουθοὶ δὲ εἰσιν ὀχευτικοί · διὸ καὶ Τερψικλῆς τοὺς ἐμφαγόντας φησὶν στρουθῶν ἐπικαταφόρους πρὸς ἀφροδίσια γίνεσθαι . μήποτε οὖν καὶ ἡ Σαπφὼ ἀπὸ τῆς ἱστορίας τὴν Ἀφροδίτην ἐπ’ αὐτῶν φησιν ὀχεῖσθαι · καὶ γὰρ ὀχευτικὸν τὸ ζῷον καὶ πολύγονον . τίκτει γοῦν ὁ στρουθός , ὥς φησιν Ἀριστοτέλης , καὶ μέχρι ὀκτώ . Ἀλέξανδρος δ’ ὁ Μύνδιος δύο γένη φησὶν εἶναι τῶν στρουθῶν , τὸ μὲν ἥμερον , τὸ δ’ ἄγριον τὰς δὲ θηλείας αὐτῶν ἀσθενεστέρας τὰ τ’ ἄλλα εἶναι καὶ τὸ ῥύγχος κερατοειδὲς μᾶλλον τὴν χρόαν , τὸ δὲ πρόσωπον οὔτε λίαν λευκὸν ἐχούσας οὔτε μέλαν Ἀριστοτέλης δέ φησι τοὺς ἄρρενας τῷ χειμῶνι ἀφανίζεσθαι , διαμένειν δὲ τὰς θηλείας , τεκμαιρόμενος ἐκ τῆς χρόας τὴν πιθανότητα · ἀλλάττεσθαι γὰρ ὡς τῶν κοσσύφων καὶ φαλαρίδων , ἀπολευκαινομένων κατὰ καιρούς . Ἠλεῖοι δὲ καλοῦσι τοὺς στρουθοὺς δειρήτας , ὡς Νίκανδρός φησιν ὁ Κολοφώνιος ἐν τρίτῳ Γλωσσῶν .
Lemmas: ἐπεί δέ ἐν ὁ περί ὁ πέρδιξ λόγος μιμνῄσκω ὅτι εἰμί ὀχευτικός , προσιστορέω ὅτι καί ἀλεκτρυών ἀφροδισιαστικός ὁ ὄρνεον . Ἀριστοτέλης γοῦν φημί ὅτι ὁ ἀνατίθημι ἐν ὁ ἱερός ἀλεκτρυών ὁ ἀνατίθημι ὁ προέρχομαι ὀχεύω μέχρι ἄν ἄλλος ἀνατίθημι · εἰ δέ μή ἀνατίθημι , μάχομαι πρός ἀλλήλων καί ὁ ἡττάω ὁ ἡττάω διά πᾶς ὀχεύω . ἱστορέω δέ ὅτι καί ἀλεκτρυών εἰσέρχομαι ὁανδήποτες θύρα ἐπικλίνω ὁ λόφος καί ὅτι ὁ ὀχεία ἕτερος δίχα μάχη οὐ παραχωρέω , ὁ δέ Θεόφραστος ὁ ἄγριος φημί ὀχευτικός εἰμί ὁ ἥμερος , λέγω δέ καί ὁ ἄρσην εὐθύς ἐκ εὐνή ἐθέλω πλησιάζω , ὁ δέ θῆλυς προβαίνω μάλα ὁ ἡμέρα , καί ὁ στρουθός δέ εἰμί ὀχευτικός · διό καί Τερψικλῆς ὁ ἐνεσθίω φημί στρουθός ἐπικατάφορος πρός ἀφροδίσιος γίγνομαι . μήποτε οὖν καί ὁ Σαπφώ ἀπό ὁ ἱστορία ὁ Ἀφροδίτη ἐπί αὐτός φημί ὀχέω · καί γάρ ὀχευτικός ὁ ζῷον καί πολύγονος . τίκτω γοῦν ὁ στρουθός , ὡς φημί Ἀριστοτέλης , καί μέχρι ὀκτώ . Ἀλέξανδρος δέ ὁ Μύνδιος δύο γένος φημί εἰμί ὁ στρουθός , ὁ μέν ἥμερος , ὁ δέ ἄγριος ὁ δέ θῆλυς αὐτός ἀσθενής ὁ τε ἄλλος εἰμί καί ὁ ῥύγχος κερατοειδής μάλα ὁ χροιά , ὁ δέ πρόσωπον οὔτε λίαν λευκός ἔχω οὔτε μέλας Ἀριστοτέλης δέ φημί ὁ ἄρσην ὁ χειμών ἀφανίζω , διαμένω δέ ὁ θῆλυς , τεκμαίρομαι ἐκ ὁ χροιά ὁ πιθανότης · ἀλλάσσω γάρ ὡς ὁ κόσσυφος καί φαλαρίς , ἀπολευκαίνω κατά καιρός . Ἠλεῖος δέ καλέω ὁ στρουθός δειρήτης , ὡς Νίκανδρος φημί ὁ Κολοφώνιος ἐν τρίτος Γλῶσσα .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.49
κιττία δεισαλέ’ ὄντα . οὐκ ἀπελείποντο δὲ ἡμῶν τοῦ συμποσίου πολλάκις οὐδὲ κύκνοι , περὶ ὧν φησιν ὁ Ἀριστοτέλης · ὁ κύκνος εὔτεκνός ἐστι καὶ μάχιμος · ἀλληλοκτονεῖ γοῦν ὁ μάχιμος , μάχεται δὲ καὶ τῷ ἀετῷ , αὐτὸς μάχης μὴ προαρξάμενος . εἰσὶ δ’ ᾠδικοὶ καὶ μάλιστα περὶ τὰς τελευτάς . διαίρουσι δὲ καὶ τὸ πέλαγος ᾄδοντες . ἐστὶν δὲ τῶν στεγανοπόδων καὶ ποηφάγων . ὁ δὲ Μύνδιός φησιν Ἀλέξανδρος πολλοῖς τελευτῶσιν παρακολουθήσας οὐκ ἀκοῦσαι ᾀδόντων . ὁ δὲ τὰ Κεφαλίωνος ἐπιγραφόμενα Τρωικὰ συνθεὶς Ἡγησιάναξ ὁ Ἀλεξανδρεὺς καὶ τὸν Ἀχιλλεῖ μονομαχήσαντα Κύκνον φησὶ τραφῆναι ἐν Λευκόφρυι πρὸς τοῦ ὁμωνύμου ὄρνιθος . Βοῖος δ’ ἐν Ὀρνιθογονίᾳ ἢ Βοιώ , ὥς φησι Φιλόχορος , ὑπὸ Ἄρεως τὸν Κύκνον ὀρνιθωθῆναι καὶ παραγενόμενον ἐπὶ τὸν Σύβαριν ποταμὸν πλησιάσαι γεράνῳ . λέγει δὲ καὶ ἐντίθεσθαι αὐτὸν τῇ νεοττιᾷ πόαν τὴν λεγομένην λυγέαν . καὶ περὶ τῆς γεράνου δέ φησιν ὁ Βοῖος ὅτι ἦν τις παρὰ τοῖς Πυγμαίοις γυνὴ διάσημος , ὄνομα Γεράνα . αὕτη κατὰ θεὸν τιμωμένη πρὸς τῶν πολιτῶν αὐτὴ τοὺς ὄντως θεοὺς ταπεινῶς ἦγε , μάλιστα δὲ Ἥραν τε καὶ Ἄρτεμιν . ἀγανακτήσασα οὖν ἡ Ἥρα εἰς ἀπρεπῆ τὴν ὄψιν ὄρνιν μετεμόρφωσε πολέμιόν τε καὶ στυγητὴν κατέστησε τοῖς τιμήσασιν αὐτὴν Πυγμαίοις , γενέσθαι τε λέγει ἐξ αὐτῆς καὶ Νικοδάμαντος τὴν χερσαίαν χελώνην . καθόλου δὲ ὁ ποιήσας ταῦτα τὰ ἔπη πάντα τὰ ὄρνεα ἀνθρώπους ἱστορεῖ πρότερον γεγονέναι .
Lemmas: κισσίον δεισαλύς εἰμί . οὐ ἀπολείπω δέ ἐγώ ὁ συμπόσιον πολλάκις οὐδέ κύκνος , περί ὅς φημί ὁ Ἀριστοτέλης · ὁ κύκνος εὔτεκνος εἰμί καί μάχιμος · ἀλληλοκτονέω γοῦν ὁ μάχιμος , μάχομαι δέ καί ὁ ἀετός , αὐτός μάχη μή προάρχω . εἰμί δέ ᾠδικός καί μάλα περί ὁ τελευτή . διαίρω δέ καί ὁ πέλαγος ἀείδω . εἰμί δέ ὁ στεγανόπους καί ποηφάγος . ὁ δέ Μύνδιος φημί Ἀλέξανδρος πολύς τελευτάω παρακολουθέω οὐ ἀκούω ἀείδω . ὁ δέ ὁ Κεφαλίων ἐπιγράφω Τρωϊκός συντίθημι Ἡγησιάναξ ὁ Ἀλεξανδρεύς καί ὁ Ἀχιλλεύς μονομαχέω Κύκνος φημί τρέφω ἐν Λεύκοφρυς πρός ὁ ὁμώνυμος ὄρνις . Βοῖος δέ ἐν Ὀρνιθογονία ἤ Βοιός , ὡς φημί Φιλόχορος , ὑπό Ἄρης ὁ Κύκνος ὀρνιθόομαι καί παραγίγνομαι ἐπί ὁ Σύβαρις ποταμός πλησιάζω γέρανος . λέγω δέ καί ἐντίθημι αὐτός ὁ νεοσσιά πόα ὁ λέγω λυγέα . καί περί ὁ γέρανος δέ φημί ὁ Βοῖος ὅτι εἰμί τις παρά ὁ Πυγμαῖος γυνή διάσημος , ὄνομα Γεράνα . οὗτος κατά θεός τιμάω πρός ὁ πολίτης αὐτός ὁ ὄντως θεός ταπεινός ἄγω , μάλα δέ Ἥρα τε καί Ἄρτεμις . ἀγανακτέω οὖν ὁ Ἥρα εἰς ἀπρεπής ὁ ὄψις ὄρνις μεταμορφόω πολέμιος τε καί στυγητός καθίστημι ὁ τιμάω αὐτός Πυγμαῖος , γίγνομαι τε λέγω ἐκ αὐτός καί Νικοδάμας ὁ χερσαῖος χελώνη . καθόλου δέ ὁ ποιέω οὗτος ὁ ἔπος πᾶς ὁ ὄρνεον ἄνθρωπος ἱστορέω πρότερος γίγνομαι .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.52
νῆτται . τούτων , ὥς φησιν Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος , ὁ ἄρρην μείζων καὶ ποικιλώτερος . τὸ δὲ λεγόμενον γλαυκίον διὰ τὴν τῶν ὀμμάτων χρόαν μικρῷ ἔλαττόν ἐστι νήττης . τῶν δὲ βοσκάδων καλουμένων ὁ μὲν ἄρρην κατάγραφος ἐστὶ δὲ ἧττον’ νήττης . ἔχουσι δὲ οἱ ἄρρενες σιμά τε καὶ ἐλάττονα τῇ συμμετρίᾳ τὰ ῥύγχη , ἡ δὲ μικρὰ κολυμβίς , πάντων ἐλαχίστη τῶν ἐνύδρων , ῥυπαρομέλαινα τὴν χροιὰν καὶ τὸ ῥύγχος ὀξὺ ἔχει σκέπον τε τὰ ὄμματα , τὰ δὲ πολλὰ καταδύεται , ἔστι δὲ καὶ ἄλλο γένος βοσκάδων μεῖζον μὲν νήττης , ἔλαττον δὲ χηναλώπεκος . αἱ δὲ λεγόμεναι φασκάδες μικρῷ μείζονες οὖσαι τῶν μικρῶν κολυμβίδων τὰ λοιπὰ νήτταις εἰσὶ παραπλήσιοι , ἡ δὲ λεγομένη οὐρία οὐ πολὺ λείπεται νήττης , τῷ χρώματι δὲ ῥυπαροκέραμὸς ἐστι , τὸ δὲ ῥύγχος μακρόν τε καὶ στενὸν ἔχει . ἡ δὲ φαλαρὶς καὶ αὐτὴ στενὸν ἔχουσα τὸ ῥύγχος στρογγυλωτέρα τὴν ὄψιν οὖσα ἔντεφρος τὴν γαστέρα , μικρῷ μελαντέρα τὸν νῶτον . τῆς δὲ νήττης καὶ κολυμβάδος , ἀφ’ ὧν καὶ τὸ νήχεσθαι καὶ κολυμβᾶν εἴρηται , μνημονεύει μετὰ καὶ ἄλλων λιμναίων πολλῶν Ἀριστοφάνης ἐν ᾽ Ἀχαρνεῦσι διὰ τούτων · νάσσας , κολοιούς , ἀτταγᾶς , φαλαρίδας , τροχίλους , κολύμβους . μνημονεύει αὐτῶν καὶ Καλλίμαχος ἐν τῷ περὶ ὀρνέων .
Lemmas: νῆττα . οὗτος , ὡς φημί Ἀλέξανδρος ὁ Μύνδιος , ὁ ἄρσην μέγας καί ποικίλος . ὁ δέ λέγω γλαυκίον διά ὁ ὁ ὄμμα χροιά μικρός ἐλαχύς εἰμί νῆττα . ὁ δέ βοσκάς καλέω ὁ μέν ἄρσην κατάγραφος εἰμί δέ ἧττον’ νῆττα . ἔχω δέ ὁ ἄρσην σιμός τε καί ἐλαχύς ὁ συμμετρία ὁ ῥύγχος , ὁ δέ μικρός κολυμβίς , πᾶς ἐλαχύς ὁ ἔνυδρος , ῥυπαρομέλας ὁ χροιά καί ὁ ῥύγχος ὀξύς ἔχω σκέπω τε ὁ ὄμμα , ὁ δέ πολύς καταδύω , εἰμί δέ καί ἄλλος γένος βοσκάς μέγας μέν νῆττα , ἐλαχύς δέ χηναλώπηξ . ὁ δέ λέγω φασκάς μικρός μέγας εἰμί ὁ μικρός κολυμβίς ὁ λοιπός νῆττα εἰμί παραπλήσιος , ὁ δέ λέγω οὐρία οὐ πολύς λείπω νῆττα , ὁ χρῶμα δέ ῥυπαροκέραμος εἰμί , ὁ δέ ῥύγχος μακρός τε καί στενός ἔχω . ὁ δέ φαλαρίς καί αὐτός στενός ἔχω ὁ ῥύγχος στρογγύλος ὁ ὄψις εἰμί ἔντεφρος ὁ γαστήρ , μικρός μελάντερος ὁ νῶτον . ὁ δέ νῆττα καί κολυμβάς , ἀπό ὅς καί ὁ νήχω καί κολυμβάω λέγω , μνημονεύω μετά καί ἄλλος λιμναῖος πολύς Ἀριστοφάνης ἐν ἒ Ἀχαρνεύς διά οὗτος · νῆττα , κολοιός , ἀτταγᾶς , φαλαρίς , τροχίλος , κόλυμβος . μνημονεύω αὐτός καί Καλλίμαχος ἐν ὁ περί ὄρνεον .
athenaeus-soph.deipnosophistae 9.53
παρῆσαν δὲ πολλάκις ἡμῖν καὶ οἱ καλούμενοι παραστάται , ὧν μνημονεύει Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικῷ καὶ Σιμάριστος ἐν γ # Συνωνύμων καὶ τετάρτῳ . εἰσὶ δ’ οἱ ὄρχεις οὕτω καλούμενοι . συγκεκνισωμένων δέ τινων κρεῶν ζωμῷ παραφερομένων ἐπεί τις ἔφη τῶν πνικτῶν κρεᾳδίων δός , ὁ τῶν ὀνομάτων Δαίδαλος Οὐλπιανὸς αὐτὸς ἐγώ , φησίν , ἀποπνιγήσομαι εἰ μὴ ἐρεῖς ὅπου καὶ σὺ εὗρες τὰ τοιαῦτα κρεᾴδια . οὐ μὴ γὰρ ὀνομάσω πρὶν μαθεῖν . ὁ δὲ Στράττις εἶπεν , ἔφη , ἐν Μακεδόσιν ἢ Παυσανίᾳ · πνικτόν τι τοίνυν ὄψον ἔστω σοι συχνὸν τοιοῦτον . καὶ Εὔβουλος Κατακολλωμένῳ · καὶ πνικτὰ Σικελὰ πατανίων σωρεύματα . Ἀριστοφάνης τ’ εἴρηκεν ἐν Σφηξὶν ᾽ ἐν λοπάδι πεπνιγμένον.᾽ Κρατῖνος δ’ ἐν Δηλιάσι · τῷ δ’ ὑποτρίψας τι μέρος πνῖξον καθαρύλλως . Ἀντιφάνης δ’ ἐν Ἀγροίκῳ · καὶ πρῶτα μὲν αἴρω ποθεινὴν μᾶζαν , ἣν φερέσβιος Δηὼ βροτοῖσι χάρμα δωρεῖται φίλον ἔπειτα πνικτὰ τακερὰ μηκάδων μέλη , χλόην καταμπέχοντα σάρκα νεογενῆ . β . τί λέγεις ; α . τραγῳδίαν περαίνω Σοφοκλέους .
Lemmas: πάρειμι δέ πολλάκις ἐγώ καί ὁ καλέω παραστάτης , ὅς μνημονεύω Ἐπαίνετος ἐν Ὀψαρτυτικός καί Σιμάριστος ἐν γ # Συνώνυμος καί τέταρτος . εἰμί δέ ὁ ὄρχις οὕτως καλέω . συγκεκνισάω δέ τις κρέας ζωμός παραφέρω ἐπεί τις φημί ὁ πνικτός κρεᾴδιον δίδωμι , ὁ ὁ ὄνομα Δαίδαλος Οὐλπιανός αὐτός ἐγώ , φημί , ἀποπνίγω εἰ μή λέγω ὅπου καί σύ εὑρίσκω ὁ τοιοῦτος κρεᾴδιον . οὐ μή γάρ ὀνομάζω πρίν μανθάνω . ὁ δέ Στράττις λέγω , φημί , ἐν Μακεδών ἤ Παυσανίας · πνικτός τις τοίνυν ὄψον εἰμί σύ συχνός τοιοῦτος . καί Εὔβουλος Κατακολλώμενος · καί πνικτός Σικελός πατάνιον σώρευμα . Ἀριστοφάνης τε λέγω ἐν Σφῆκες ἒ ἐν λοπάς πεπνιγμένον.᾽ Κρατῖνος δέ ἐν Δηλιάς · ὁ δέ ὑποτρίβω τις μέρος πνίγω καθάρυλλος . Ἀντιφάνης δέ ἐν Ἄγροικος · καί πρῶτος μέν ἀείρω ποθεινός μᾶζα , ὅς φερέσβιος Δηώ βροτός χάρμα δωρέω φίλος ἔπειτα πνικτός τακερός μηκάς μέλος , χλόη καταμπέχω σάρξ νεογενής . Β . τίς λέγω ; α . τραγῳδία περαίνω Σοφοκλῆς .