athenaeus-soph.deipnosophistae 6.96
πρὸς τῆς Δήμητρος ὑμῖν , ὦ ἑταῖροι , εἰ ταῦτα οὕτως ἐγίνετο , χρεία τίς ἡμῖν ἦν οἰκετῶν ; ἀλλὰ γὰρ αὐτουργοὺς εἶναι ἐθίζοντες ἡμᾶς οἱ ἀρχαῖοι διὰ τῶν ποιημάτων ἐπαίδευον εὐωχοῦντες λόγοις . ἐγὼ δ’ ἐπειδὴ ὥσπερ λαμπάδιον κατασείσαντος τοῦ θαυμασιωτάτου Κρατίνου τὰ προκείμενα ἔπη καὶ οἱ μετ’ αὐτὸν γενόμενοι μιμησάμενοι ἐπεξειργάσαντο , ἐχρησάμην τῇ τάξει τῶν δραμάτων ὡς ἐδιδάχθη · καὶ εἰ μὴ ἐνοχλῶ τι ὑμῖν τῶν γὰρ κυνικῶν φροντὶς οὐδὲ ἡ σμικροτάτη ʼ , ἀπομνημονεύσω κατὰ τὴν τάξιν καὶ τὰ τοῖς ἄλλοις εἰρημένα ποιηταῖς · ὧν εἷς ἐστιν ὁ Ἀττικώτατος Φερεκράτης , ὃς ἐν ὲν τοῖς Μεταλλεῦσί φησιν πλούτῳ δ’ ἐκεῖν’ ἦν πάντα συμπεφυρμένα , ἐν πᾶσιν ἀγαθοῖς πάντα τρόπον εἰργασμένα . ποταμοὶ μὲν ἀθάρης καὶ μέλανος ζωμοῦ πλέῳ διὰ τῶν στενωπῶν τονθολνγοῦντες ἔρρεον αὐταῖσι μυστίλαισι καὶ ναστῶν τρύφη , ὥστ’ εὐμαρῆ γε καὐτομάτην τὴν ἔνθεσιν χωρεῖν λιπαρὰν κατὰ τοῦ λάρυγγος τοῖς νεκροῖς . φύσκαι δὲ καὶ σίζοντες ἀλλάντων τόμοι παρὰ τοῖς ποταμοῖσιν ἐξεκέχυντ’ ἀντ’ ὀστράκων . καὶ μὴν παρῆν τεμάχη μὲν ἐξωπτημένα , καταχυσματίοισι παντοδαποῖσιν εὐτρεπῆ · σχελίδες δ’ ὁλόκνημοι πλησίον τακερώταται ἐπὶ πινακίσκοις καὶ δίεφθ’ ἀκροκώλια ἥδιστον ἀπατμίζοντα καὶ χόλικες βοὸς καὶ πλευρὰ δελφάκει’ ἐπεξανθισμένα χναυρότατα παρέκειτ’ ἐπ’ ἀμύλοις καθήμενα , παρῆν δὲ χόνδρος γἀλακι κατανενιμμένος ἐν καταχύτλοις λεκάναισι καὶ πύου τόμοι . β . οἴμ’ ὡς ἀπολεῖς μ’ ἐνταῦθα διατρίβουσ’ ἔτι , παρὸν κολυμβᾶν ὡς ἔχετ’ εἰς τὸν Τάρταρον . α . τί δῆτα λέξεις , τἀπίλοιπ’ ἤνπερ πύθῃ ; ὀπταὶ κίχλαι γὰρ εἰς ἀνάβραστ’ ἠρτυμέναι περὶ τὸ στόμ’ ἐπέτοντ’ ἀντιβολοῦσαι καταπιεῖν ὑπὸ μυρρίναισι κἀνεμώναις κεχυμένας . τὰ δὲ μῆλ’ ἐκρέματο τὰ καλὰ τῶν καλῶν ἰδεῖν ὑπὲρ κεφαλῆς , ἐξ οὐδενὸς πεφυκότα . κόραι δ’ ἐν ἀμπεχόναις τριχάπτοις ἀρτίως ἡβυλλιῶσαι καὶ τὰ ῥόδα κεκαρμέναι πλήρεις κύλικας οἴνου μέλανος ἀνθοσμίου ἤντλουν διὰ χώνης τοῖσι βουλομένοις πιεῖν . καὶ τῶνδ’ ἑκάστοτ’ εἰ φάγοι τις ἢ πίοι , διπλάσι’ ἐγίγνετ’ εὐθὺς ἐξ ἀρχῆς πάλιν .
Lemmas: πρός ὁ Δημήτηρ σύ , ὦ ἑταῖρος , εἰ οὗτος οὕτως γίγνομαι , χρεία τίς ἐγώ εἰμί οἰκέτης ; ἀλλά γάρ αὐτουργός εἰμί ἐθίζω ἐγώ ὁ ἀρχαῖος διά ὁ ποίημα παιδεύω εὐωχέω λόγος . ἐγώ δέ ἐπειδή ὥσπερ λαμπάδιον κατασείω ὁ θαυμάσιος Κρατῖνος ὁ πρόκειμαι ἔπος καί ὁ μετά αὐτός γίγνομαι μιμέομαι ἐπεξεργάζομαι , χράω ὁ τάξις ὁ δρᾶμα ὡς διδάσκω · καί εἰ μή ἐνοχλέω τις σύ ὁ γάρ κυνικός φροντίς οὐδέ ὁ μικρός ἒ , ἀπομνημονεύω κατά ὁ τάξις καί ὁ ὁ ἄλλος λέγω ποιητής · ὅς εἷς εἰμί ὁ Ἀττικός Φερεκράτης , ὅς ἐν εἰμί ὁ Μεταλλεύς φημί πλοῦτος δέ ἐκεῖνος εἰμί πᾶς συμφύρω , ἐν πᾶς ἀγαθός πᾶς τρόπος ἐργάζομαι . ποταμός μέν ἀθάρη καί μέλας ζωμός πολύς διά ὁ στενωπός τολθολνγέω ῥέω αὐτός μυστίλη καί νάστης τρύφος , ὥστε εὐμαρής γε αὐτόματος ὁ ἔνθεσις χωρέω λιπαρός κατά ὁ λάρυγξ ὁ νεκρός . φύσκη δέ καί σίζω ἀναλάω τόμος παρά ὁ ποταμός ἐκχέω ἀντί ὄστρακον . καί μήν πάρειμι τέμαχος μέν ἐξοπτάω , καταχυσμάτιον παντοδαπός εὐτρεπής · σχελίς δέ ὁλόκνημος πλησίον τακερός ἐπί πινακίσκος καί δίεφθος ἀκροκώλιον ἡδύς ἀπατμίζω καί χόλιξ βοῦς καί πλευρόν δελφάκειος ἐπιξανθίζω χναυρός παράκειμαι ἐπί ἄμυλος κάθημαι , πάρειμι δέ χόνδρος γάλα κατανίζω ἐν κατάχυτλον λεκάνη καί πύον τόμος . Β . οἴμοι ὡς ἀπόλλυμι ἐγώ ἐνταῦθα διατρίβω ἔτι , πάρειμι κολυμβάω ὡς ἔχω εἰς ὁ Τάρταρος . α . τίς δῆτα λέγω , ἐπίλοιπος ἤνπερ πυνθάνομαι ; ὀπτός κίχλη γάρ εἰς ἀνάβραστος ἀρτύω περί ὁ στόμα πέτομαι ἀντιβολέω καταπίνω ὑπό μυρσίνη ἀνεμώνη χέω . ὁ δέ μῆλον κρεμάννυμι ὁ καλός ὁ καλός ὁράω ὑπέρ κεφαλή , ἐκ οὐδείς φύω . κόρη δέ ἐν ἀμπεχόνη τρίχαπτος ἄρτιος ἡβυλλιάω καί ὁ ῥόδον κείρω πλήρης κύλιξ οἶνος μέλας ἀνθόσμιος ἀντλέω διά χώνη ὁ βούλομαι πίνω . καί ὅδε ἑκάστοτε εἰ ἐσθίω τις ἤ πίνω , διπλάσιος γίγνομαι εὐθύς ἐκ ἀρχή πάλιν .