athenaeus-soph.deipnosophistae 3.41
ἐχῖνοι δὲ ἁπαλοὶ μέν , εὔχυλοι , βρομώδεις , πλήσμιοι , εὔφθαρτοι , μετὰ δὲ ὀξυμέλιτος λαμβανόμενοι καὶ σελίνου καὶ ἡδυόσμου εὐστόμαχοι , γλυκεῖς τε καὶ εὔχυλοι . προσηνέστεροι δ’ αὐτῶν οἱ ἐρυθροὶ καὶ οἱ μήλινοι καὶ οἱ παχύτεροι καὶ οἱ ἐν τῷ ξύεσθαι τὴν σάρκα γαλακτῶδες τι ἀφιέντες . οἱ δὲ περὶ τὴν Κεφαλληνίαν γινόμενοι καὶ περὶ τὴν Ἰκαρίαν καὶ τὸν Ἀδρίαν τινὲς αὐτῶν καὶ ὑπόπικροί εἰσιν οἱ δ’ ἐπὶ τοῦ σκοπέλου · τῆς Σικελίας κοιλίας λυτικοί . Ἀριστοτέλης δέ φησι τῶν ἐχίνων πλείω γένη εἶναι · ἓν μὲν τὸ ἐσθιόμενον , ἐν ᾧ τὰ καλούμενά ἐστιν ᾠά , ἄλλα δὲ δύο τό τε τῶν σπατάγγων καὶ τὸ τῶν καλουμένων βρυσῶν , μνημονεύει τῶν σπατάγγων καὶ Σώφρων καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὁλκάσιν οὕτως · δαρδάπτοντα , μιστύλλοντα , διαλείχοντά μου τὸν κάτω σπατάγγην . καὶ Ἐπίχαρμος δὲ ἐν Ἥβας γάμῳ περὶ τῶν ἐχίνων φησί · καρκίνοι θ’ ἵκοντ’ ἐχῖνοὶ θ᾽ , οἳ καθ’ ἁλμυρὰν ἅλα νεῖν μὲν οὐκ ἴσαντι , πεζᾷ δὲ ἐμπορεύονται μόνοι . Δημήτριος δ’ ὁ Σκήψιος ἐν ἕκτῳ καὶ εἰκοστῷ τοῦ Τρωικοῦ διακόσμου Λάκωνὰ φησί τινα κληθέντα ἐπὶ θοῖναν παρατεθέντων ἐπὶ τὴν τράπεζαν θαλαττίων ἐχίνων ἐπιλαβέσθαι ἑνός , οὐκ εἰδότα τὴν χρῆσιν τοῦ ἐδέσματος , ἀλλ’ οὐδὲ προσέχοντα τοῖς συνδειπνοῦσι πῶς ἀναλίσκουσιν ἐνθέντα δὲ εἰς τὸ στόμα σὺν τῷ κελύφει βρύκειν τοῖς ὀδοῦσι τὸν ἐχῖνον . δυσχρηστούμενον οὖν τῇ βρώσει καὶ οὐ συνιέντα τὴν ἀντιτυπίαν τῆς τραχύτητος εἰπεῖν · ὦ φάγημα μιαρόν , οὔτε μὴ νῦν σε ἀφέω μαλθακισθεὶς οὔτ’ αὖτις ἔτι κα λάβοιμι . ὅτι δὲ οἱ ἐχῖνοι , λέγω δὲ καὶ τοὺς χερσαίους καὶ τοὺς θαλαττίους , καὶ ἑαυτῶν εἰσι φυλακτικοὶ πρὸς τοὺς θηρῶντας , προβαλλόμενοι τὰς ἀκάνθας ὥσπερ τι χαράκωμα , Ἴων ὁ Χῖος μαρτυρεῖ ἐν Φοίνικι ἢ Καινεῖ λέγων οὕτως ἀλλ’ ἔν τε χέρσῳ τὰς λέοντος ᾔνεσα ἢ τὰς ἐχίνου μᾶλλον οἰζυρὰς τέχνας · ὃς εὖτ’ ἂν ἄλλων κρεισσόνων ὁπμὴν μάθῃ , στρόβιλος ἀμφάκανθον εἱλίξας δέμας κεῖται δακεῖν τε καὶ θιγεῖν ἀμήχανος .
Lemmas: ἐχῖνος δέ ἁπαλός μέν , εὔχυλος , βρομώδης , πλήσμιος , εὔφθαρτος , μετά δέ ὀξύμελι λαμβάνω καί σέλινον καί ἡδύοσμος εὐστόμαχος , γλυκύς τε καί εὔχυλος . προσηνής δέ αὐτός ὁ ἐρυθρός καί ὁ μήλινος καί ὁ παχύς καί ὁ ἐν ὁ ξύω ὁ σάρξ γαλακτώδης τις ἀφίημι . ὁ δέ περί ὁ Κεφαλληνία γίγνομαι καί περί ὁ Ἰκάριος καί ὁ Ἀδρίας τις αὐτός καί ὑπόπικρος εἰμί ὁ δέ ἐπί ὁ σκόπελος · ὁ Σικελία κοιλία λυτικός . Ἀριστοτέλης δέ φημί ὁ ἐχῖνος πολύς γένος εἰμί · εἷς μέν ὁ εἰσθέω , ἐν ὅς ὁ καλέω εἰμί ᾠόν , ἄλλος δέ δύο ὁ τε ὁ σπατάγγης καί ὁ ὁ καλέω βρύζω , μνημονεύω ὁ σπατάγγης καί Σώφρων καί Ἀριστοφάνης ἐν Ὁλκάς οὕτως · δαρδάπτω , μιστύλλω , διαλείχω ἐγώ ὁ κάτω σπατάγγης . καί Ἐπίχαρμος δέ ἐν Ἥβη γάμος περί ὁ ἐχῖνος φημί · καρκίνος τε ἱκνέομαι ἐχῖνος τε , ὅς κατά ἁλμυρός ἅλς νέω μέν οὐ οἶδα , πεζός δέ ἐμπορεύομαι μόνος . Δημήτριος δέ ὁ Σκήψιος ἐν ἕκτος καί εἰκοστός ὁ Τρωϊκός διάκοσμος Λάκων φημί τις καλέω ἐπί θοῖνα παρατίθημι ἐπί ὁ τράπεζα θαλάσσιος ἐχῖνος ἐπιλαμβάνω εἷς , οὐ οἶδα ὁ χρῆσις ὁ ἔδεσμα , ἀλλά οὐδέ προσέχω ὁ συνδειπνέω πῶς ἀναλίσκω ἐντίθημι δέ εἰς ὁ στόμα σύν ὁ κέλυφος βρύκω ὁ ὀδούς ὁ ἐχῖνος . δυσχρηστέω οὖν ὁ βρῶσις καί οὐ συνίημι ὁ ἀντιτυπία ὁ τραχύτης λέγω · ὦ φάγημα μιαρός , οὔτε μή νῦν σύ ἀφίημι μαλθακίζομαι οὔτε αὖθις ἔτι ἄν λαμβάνω . ὅτι δέ ὁ ἐχῖνος , λέγω δέ καί ὁ χερσαῖος καί ὁ θαλάσσιος , καί ἑαυτοῦ εἰμί φυλακτικός πρός ὁ θηράω , προβάλλω ὁ ἄκανθα ὥσπερ τις χαράκωμα , Ἴων ὁ Χῖος μαρτυρέω ἐν Φοῖνιξ ἤ Καινεύς λέγω οὕτως ἀλλά ἐν τε χέρσος ὁ λέων αἰνέω ἤ ὁ ἐχῖνος μάλα ὀιζυρός τέχνη · ὅς εὖτε ἄν ἄλλος κρατύς ὁπμής μανθάνω , στρόβιλος ἀμφάκανθος ἑλίσσω δέμας κεῖμαι δάκνω τε καί θιγγάνω ἀμήχανος .