athenaeus-soph.deipnosophistae 13.85
καὶ ἄλογα δὲ ζῷα ἀνθρώπων ἠράσθη · Σεκούνδου μέν τινος βασιλικοῦ οἰνοχόου ἀλεκτρυών ἐκαλεῖτο δὲ ὁ μὲν ἀλεκτρυὼν Κένταυρος , ὁ δὲ Σεκοῦνδος ἦν οἰκέτης Νικομήδους τοῦ Βιθυνῶν βασιλέως , ὡς ἱστορεῖ Νίκανδρος ἐν ἕκτῳ Περιπετειῶν . ἐν Αἰγίῳ δὲ παιδὸς ἠράσθη χήν , ὡς Κλέαρχος ἱστορεῖ ἐν πρώτῳ Ἐρωτικῶν . τὸν δὲ παῖδα τοῦτον Θεόφραστος ἐν τῷ Ἐρωτικῷ Ἀμφίλοχον καλεῖσθαί φησι καὶ τὸ γένος ᾽ Ὠλένιον εἶναι · Ἑρμείας δ’ ὁ τοῦ Ἑρμοδώρου , Σάμιος δὲ γένος , ἐρασθῆναι Λακύδους τοῦ φιλοσόφου , ἐν δὲ Λευκαδίᾳ φησὶν Κλέαρχος οὕτως ἐρασθῆναι ταὼν παρθένου ὡς καὶ τὸν βίον ἐκλιπούσῃ συναποθανεῖν . δελφῖνα δ’ ἐν Ἰασῷ παιδὸς ἐρασθῆναι λόγος , ὡς ἱστορεῖ Δοῦρις ἐν τῇ ἐνάτῃ , ὁ δὲ λόγος ἐστὶν αὐτῷ περὶ Ἀλεξάνδρου καὶ λέγει οὕτως · μετεπέμψατο δὲ καὶ τὸν ἐκ τῆς Ἰασοῦ παῖδα . περὶ γὰρ τὴν πόλιν ταύτην Διονύσιός τις ἦν παῖς , ὃς μετὰ τῶν ἄλλων ἐκ παλαίστρας παραγινόμενος ἐπὶ τὴν θάλατταν ἐκολύμβα . δελφὶς δὲ πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ πελάγους ἀπήντα καὶ ἀναλαμβάνων ἐπὶ τὰ νῶτα ἔφερεν ἐπὶ πλεῖστον νηχόμενος καὶ πάλιν ἀποκαθίστα εἰς τὴν γῆν . φιλανθρωπότατον δέ ἐστι καὶ συνετώτατον ζῷον ὁ δελφὶς χάριν τε ἀποδιδόναι ἐπιστάμενον . Φύλαρχος γοῦν ἐν τῇ δωδεκάτῃ κοίρανος , φησίν , ὁ Μιλήσιος ἰδὼν ἁλιέας τῷ δικτύῳ λαβόντας δελφῖνα καὶ μέλλοντας κατακόπτειν ἀργύριον δοὺς καὶ παραιτησάμενος ἀφῆκεν εἰς τὸ πέλαγος . καὶ μετὰ ταῦτα ναυαγίᾳ χρησάμενος περὶ Μύκονον καὶ πάντων ἀπολομένων μόνος ὑπὸ δελφῖνος ἐσώθη ὁ Κοίρανος . τελευτήσαντος δ’ αὐτοῦ γηραιοῦ ἐν τῇ πατρίδι καὶ τῆς ἐκφορᾶς παρὰ τὴν θάλατταν γιγνομένης κατὰ τύχην ἐν τῇ Μιλήτῳ , ἐν τῷ λιμένι πλῆθος δελφίνων ἐφάνη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ μικρὸν ἀπωτέρω τῶν συνεκκομιζόντων τὸν Κοίρανον , ὡσεὶ συνεκφερόντων καὶ συγκηδευόντων τὸν ἄνθρωπον . ὁ δὲ αὐτὸς ἱστορεῖ Φύλαρχος διὰ τῆς εἰκοστῆς ὅσην ἐλέφας τὸ ζῷον φιλοστοργίαν ἔσχεν εἰς παιδίον . γράφει δ’ οὕτως · τούτῳ δὲ τῷ ἐλέφαντι συνετρέφετο θήλεια ἐλέφας ἣν Νίκαιαν ἐκάλουν ᾧ τελευτῶσα ἡ τοῦ τρέφοντος Ἰνδοῦ γυνὴ παιδίον αὑτῆς τριακοσταῖον παρακατέθετο · ἀποθανούσης δὲ τῆς ἀνθρώπου δεινή τις φιλοστοργία γέγονε τοῦ θηρίου πρὸς τὸ παιδίον οὔτε γὰρ ἀπ’ αὐτοῦ χωριζόμενον τὸ βρέφος ὑπέμενεν , τὸ δὲ εἰ μὴ βλέποι τὸ παιδίον ἤσχαλλεν . ὅτ’ οὖν ἡ τροφὸς ἐμπλήσειεν αὐτὸ γάλακτος , ὁ ἀνὰ μέσον τῶν ποδῶν τοῦ θηρίου ἐτίθει αὐτὸ ἐν σκάφῃ · εἰ δὲ μὴ τοῦτο πεποιήκοι , τροφὴν οὐκ ἐλάμβανεν ἡ ἐλέφας . καὶ μετὰ ταῦτα δι’ ὅλης τῆς ἡμέρας τοὺς καλάμους λαμβάνων ἐκ · τῶν παρατιθεμένων χορτασμάτων καθεύδοντος τοῦ βρέφους τὰς μυίας ἀπεσόβει · ὅτε δὲ κλαίοι , τῇ προβοσκίδι τὴν σκάφην ἐκίνει καὶ κατεκοίμιζεν αὐτό . τὸ δ’ αὐτὸ ἐποίει καὶ ὁ ἄρρην ἐλέφας πολλάκις .
Lemmas: καί ἄλογος δέ ζῷον ἄνθρωπος ἐράω · Σεκοῦνδος μέν τις βασιλικός οἰνοχόος ἀλεκτρυών καλέω δέ ὁ μέν ἀλεκτρυών Κένταυρος , ὁ δέ Σεκοῦνδος εἰμί οἰκέτης Νικομήδης ὁ Βιθυνός βασιλεύς , ὡς ἱστορέω Νίκανδρος ἐν ἕκτος περιπέτεια . ἐν Αἴγιον δέ παῖς ἐράω χήν , ὡς Κλέαρχος ἱστορέω ἐν πρότερος ἐρωτικός . ὁ δέ παῖς οὗτος Θεόφραστος ἐν ὁ ἐρωτικός Ἀμφίλοχος καλέω φημί καί ὁ γένος ᾽ Ὠλένιος εἰμί · Ἑρμῆς δέ ὁ ὁ Ἑρμόδωρος , Σάμιος δέ γένος , ἐράω Λακύδης ὁ φιλόσοφος , ἐν δέ Λευκαδία φημί Κλέαρχος οὕτως ἐράω ταώς παρθένος ὡς καί ὁ βίος ἐκλείπω συναποθνῄσκω . δελφίς δέ ἐν Ἰάς παῖς ἐράω λόγος , ὡς ἱστορέω Δοῦρις ἐν ὁ ἔνατος , ὁ δέ λόγος εἰμί αὐτός περί Ἀλέξανδρος καί λέγω οὕτως · μεταπέμπω δέ καί ὁ ἐκ ὁ Ἰάς παῖς . περί γάρ ὁ πόλις οὗτος Διονύσιος τις εἰμί παῖς , ὅς μετά ὁ ἄλλος ἐκ παλαίστρα παραγίγνομαι ἐπί ὁ θάλασσα κολυμβάω . δελφίς δέ πρός αὐτός ἐκ ὁ πέλαγος ἀπαντάω καί ἀναλαμβάνω ἐπί ὁ νῶτον φέρω ἐπί πολύς νήχω καί πάλιν ἀποκαθίστημι εἰς ὁ γῆ . φιλάνθρωπος δέ εἰμί καί συνετός ζῷον ὁ δελφίς χάρις τε ἀποδίδωμι ἐπίσταμαι . Φύλαρχος γοῦν ἐν ὁ δωδέκατος κοίρανος , φημί , ὁ Μιλήσιος ὁράω ἁλιεύς ὁ δίκτυον λαμβάνω δελφίς καί μέλλω κατακόπτω ἀργύριον δίδωμι καί παραιτέομαι ἀφίημι εἰς ὁ πέλαγος . καί μετά οὗτος ναυαγία χράω περί Μύκονος καί πᾶς ἀπόλλυμι μόνος ὑπό δελφίς σῴζω ὁ Κοίρανος . τελευτάω δέ αὐτός γηραιός ἐν ὁ πατρίς καί ὁ ἐκφορά παρά ὁ θάλασσα γίγνομαι κατά τύχη ἐν ὁ Μίλητος , ἐν ὁ λιμήν πλῆθος δελφίς φαίνω ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος μικρός ἀπωτέρω ὁ συνεκκομίζω ὁ Κοίρανος , ὡσεί συνεκφέρω καί συγκηδεύω ὁ ἄνθρωπος . ὁ δέ αὐτός ἱστορέω Φύλαρχος διά ὁ εἰκοστός ὅσος ἐλέφας ὁ ζῷον φιλοστοργία ἔχω εἰς παιδίον . γράφω δέ οὕτως · οὗτος δέ ὁ ἐλέφας συντρέφω θῆλυς ἐλέφας ὅς Νικαία καλέω ὅς τελευτάω ὁ ὁ τρέφω Ἰνδός γυνή παιδίον ἑαυτοῦ τριακοσταῖος παρακατατίθημι · ἀποθνῄσκω δέ ὁ ἄνθρωπος δεινός τις φιλοστοργία γίγνομαι ὁ θηρίον πρός ὁ παιδίον οὔτε γάρ ἀπό αὐτός χωρίζω ὁ βρέφος ὑπομένω , ὁ δέ εἰ μή βλέπω ὁ παιδίον ἀσχάλλω . ὅτε οὖν ὁ τροφός ἐμπίμπλημι αὐτός γάλα , ὁ ἀνά μέσος ὁ πούς ὁ θηρίον τίθημι αὐτός ἐν σκάφη · εἰ δέ μή οὗτος ποιέω , τροφή οὐ λαμβάνω ὁ ἐλέφας . καί μετά οὗτος διά ὅλος ὁ ἡμέρα ὁ κάλαμος λαμβάνω ἐκ · ὁ παρατίθημι χόρτασμα καθεύδω ὁ βρέφος ὁ μυῖα ἀποσοβέω · ὅτε δέ κλαίω , ὁ προβοσκίς ὁ σκάφη κινέω καί κατακοιμίζω αὐτός . ὁ δέ αὐτός ποιέω καί ὁ ἄρσην ἐλέφας πολλάκις .