athenaeus-soph.deipnosophistae 15.50
τῶν οὖν δειπνοσοφιστῶν ὁ μέν τις ἔλεγε τῶν σκολίων τόδε , ὁ δέ τις τόδε · πάντα δ’ ἦν τὰ λεχθέντα ταῦτα · Παλλὰς Τριτογένει᾽ , ἄνασσ’ Ἀθηνᾶ , ὄρθου τήνδε πόλιν τε καὶ πολίτας , ἄτερ ἀλγέων καὶ στάσεων καὶ θανάτων ἀώρων σύ τε καὶ πατήρ . πλούτου μητέρ’ Ὀλυμπίαν ἀείδω Δήμητρα στεφανηφόροις ἐν ὥραις , σέ τε , παῖ Διός , Φερσεφόνη · χαίρετον , εὖ δὲ τάνδ’ ἀμφέπετον πόλιν . ἐν Δήλῳ ποτ’ ἔτικτε παῖδα Λατώ , Φοῖβον χρυσοκόμαν , ἄνακτ’ Ἀπόλλω , ἐλαφηβόλον τ’ ἀγροτέραν Ἄρτεμιν , ἃ γυναικῶν μέγ’ ἔχει κράτος . ὦ Πάν , Ἀρκαδίας μέδων κλεεννᾶς , ὀρχηστὰ Βρομίαις ὀπαδὲ Νύμφαις , γελάσειας , ὦ Πάν , ἐπ’ ἐμαῖς εὔφροσι ταῖσδ’ ἀοιδαῖς κεχαρημένος . ἐνικήσαμεν ὡς ἐβουλόμεσθα , καὶ νίκην ἔδοσαν θεοὶ φέροντες παρὰ Πανδρόσου ʽὡς φίλην Ἀθηνᾶν . ʼ ὁ εἶθ’ ἐξῆν ὁποῖός τις ἦν ἕκαστος τὸ στῆθος διελόντ᾽ , ἔπειτα τὸν νοῦν ἐσιδόντα , κλείσαντα πάλιν , ἄνδρα φίλον νομίζειν ἀδόλῳ φρενί . ὑγιαίνειν μὲν ἄριστον ἀνδρὶ θνητῷ , δεύτερον δὲ καλὸν φυὰν γενέσθαι , τὸ τρίτον δὲ πλουτεῖν ἀδόλως , καὶ τὸ τέταρτον ἡβᾶν μετὰ τῶν φίλων . ἀισθέντος δὲ τούτου καὶ πάντων ἡσθέντων ἐπ’ αὐτῷ καὶ μνημονευσάντων ὅτι καὶ ὁ καλὸς Πλάτων αὐτοῦ μέμνηται ὡς ἄριστα εἰρημένου , ὁ Μυρτίλος ἔφη Ἀναξανδρίδην αὐτὸ διακεχλευακέναι τὸν κωμῳδιοποιὸν ἐν Θησαυρῷ λέγοντα οὕτως · ὁ τὸ σκόλιον εὑρὼν ἐκεῖνος , ὅστις ἦν , τὸ μὲν ὑγιαίνειν πρῶτον ὡς ἄριστον ὂν ὠνόμασεν ὀρθῶς · δεύτερον δ’ εἶναι καλόν , τρίτον δὲ πλουτεῖν , τοῦθ᾽ , ὁρᾷς , ἐμαίνετο · μετὰ τὴν ὑγίειαν γὰρ τὸ πλουτεῖν διαφέρει καλὸς δὲ πεινῶν ἐστιν αἰσχρὸν θηρίον . ἑξῆς δ’ ἐλέχθη καὶ τάδε · ἐκ γῆς χρὴ κατίδην πλόον , εἴ τις δύναιτο καὶ παλάμην ἔχοι . ἐπεὶ δὲ κ’ ἐν πόντῳ γένηται , τῷ παρεόντι τρέχειν ἀνάγκη . ὁ δὲ καρκίνος ὧδ’ ἔφη , χαλᾷ τὸν ὄφιν λαβών εὐθὺν χρὴ τὸν ἑταῖρον ἔμμεν καὶ μὴ σκολιὰ φρονεῖν . ἐν μύρτου κλαδὶ τὸ ξίφος φορήσω , ὥσπερ Ἁρμόδιος καὶ Ἀριστογείτων , ὅτε τὸν τύραννον κτανέτην ἰσονόμους τ’ ᾽ Ἀθήνας ἐποιησάτην . φίλταθ’ Ἁρμόδι’ , οὒ τί που τέθνηκας νήσοις δ’ ἐν μακάρων σέ φασιν εἶναι , ἵνα περ ποδώκης Ἀχιλεύς , Τυδείδην τέ φασι τὸν ἐσθλὸν Διομήδεα . ἐν μύρτου κλαδὶ τὸ ξίφος φορήσω , ὥσπερ Ἁρμόδιος καὶ Ἀριστογείτων , ὅτ’ Ἀθηναίης ἐν θυσίαις ἄνδρα τύραννον Ἵππαρχον ἐκαινέτην . αἰεὶ σφῷν κλέος ἔσσεται κατ’ αἶαν , φίλταθ’ Ἁρμόδιος καὶ ι Ἀριστογείτων · ὅτι τὸν τύραννον κτανέτην ἰσονόμους τ’ Ἀθήνας ἐποιησάτην . Ἀδμήτου λόγον , ὦ ἑταῖρε , μαθὼν τοὺς ἀγαθοὺς φίλει , τῶν δειλῶν δ’ ἀπέχου , γνοὺς ὅτι δειλοῖς ὀλίγη χάρις . παῖ Τελαμῶνος , Αἶαν αἰχμητά , λέγουσί σε ἐς Τροίαν ἄριστον ἐλθεῖν Δαναῶν μετ’ Ἀχιλλέα . τὸν Τελαμῶνα πρῶτον , Αἴαντα δὲ δεύτερον ἐς Τροίαν λέγουσιν ἐλθεῖν Δαναῶν μετ’ Ἀχιλλέα . εἴθε λύρα καλὰ γενοίμαν ἐλεφαντίνα , καί με καλοὶ παῖδες φέροιεν Διονύσιον ἐς χορόν . εἴθ’ ἄπυρον καλὸν γενοίμην μέγα χρυσίον καί με καλὴ γυνὴ φοροίη καθαρὸν θεμένη νόον . σύν μοι πῖνε , συνήβα , συνέρα , συστεφανηφόρει , σύν μοι μαινομένῳ μαίνεο , σὺν σώφρονι σωφρόνει . ὑπὸ παντὶ λίθῳ σκορπίος , ὦ ἑταῖρ᾽ , ὑποδύεται . φράζευ μή σε βάλῃ · τῷ δ’ ἀφανεῖ πᾶς ἕπεται δόλος . ὗς τὰν βάλανον τὰν μὲν ἔχει , τὰν δ’ ἔραται λαβεῖν κἀγὼ παῖδα καλὴν τὴν μὲν ἔχω , τὴν δ’ ἔραμαι λαβεῖν . πόρνη καὶ βαλανεὺς τωὐτὸν ἔχουσ’ ἐμπεδέως ἔθος · ἐν ταὐτᾷ πυέλῳ τὸν τ’ ἀγαθὸν τόν τε κακὸν λόει . ἔγχει καὶ Κήδωνι , διάκονε , μηδ’ ἐπιλήθου , εἰ χρὴ τοῖς ἀγαθοῖς ἀνδράσιν οἰνοχοεῖν . αἰαῖ Λειψύδριον προδωσέταιρον , οἵους ἄνδρας ἀπώλεσας , μάχεσθαι ἀγαθούς τε καὶ εὐπατρίδας , οἳ τότ’ ἔδειξαν οἵων πατέρων κύρησαν . ὅστις ἄνδρα φίλον μὴ προδίδωσιν , μεγάλαν ἔχει τιμὰν ἔν τε βροτοῖς ἔν τε θεοῖσιν κατ’ ἐμὸν νόον . σκόλιον δὲ φασί τινες καὶ τὸ ὑπὸ Ὑβρίου τοῦ Κρητὸς ποιηθέν . ἔχει δ’ οὕτως · ἔστι μοι πλοῦτος μέγας δόρυ καὶ ξίφος καὶ τὸ καλὸν λαισήιον , πρόβλημα χρωτός . τούτῳ γὰρ ἀρῶ , τούτῳ θερίζω , τούτῳ πατέω τὸν ἁδὺν οἶνον ἀπ᾽ · ἀμπέλω , τούτῳ δεσπότας μνοίας κέκλημαι . τοὶ δὲ μὴ τολμῶντ’ ἔχειν δόρυ καὶ ξίφος καὶ τὸ καλὸν λαισήιον , πρόβλημα χρωτός , πάντες γόνυ πεπτηῶτες ἐμὸν κυνέοντι , δεσπόταν καὶ μέγαν βασιλῆα φωνέοντες .
Lemmas: ὁ οὖν δειπνοσοφιστής ὁ μέν τις λέγω ὁ σκόλιον ὅδε , ὁ δέ τις ὅδε · πᾶς δέ εἰμί ὁ λέγω οὗτος · Παλλάς Τριτογένεια , ἄνασσα Ἀθήνη , ὀρθόω ὅδε πόλις τε καί πολίτης , ἄτερ ἄλγος καί στάσις καί θάνατος ἄωρος σύ τε καί πατήρ . πλοῦτος μήτηρ Ὀλυμπία ἀείδω Δημήτηρ στεφανήφορος ἐν ὥρα , σύ τε , παῖς Ζεύς , Φερσέφασσα · χαίρω , εὖ δέ ὅδε ἀμφιέπω πόλις . ἐν Δῆλος ποτέ τίκτω παῖς Λητώ , Φοῖβος χρυσοκόμης , ἄναξ Ἀπόλλων , ἐλαφηβόλος τε ἀγρότερος Ἄρτεμις , ὅς γυνή μέγας ἔχω κράτος . ὦ Πάν , Ἀρκαδία μέδων κλεεννός , ὀρχηστής Βρόμιος ὀπηδός Νύμφη , γελάω , ὦ Πάν , ἐπί ἐμός εὔφρων ὅδε ἀοιδή χαίρω . νικάω ὡς βούλομαι , καί νίκη δίδωμι θεός φέρω παρά Πάνδροσος ὅς φίλος Ἀθήνη . ἒ ὁ εἶτα ἔξεστι ὁποῖος τις εἰμί ἕκαστος ὁ στῆθος διαιρέω , ἔπειτα ὁ νόος εἰσοράω , κλῄζω πάλιν , ἀνήρ φίλος νομίζω ἄδολος φρήν . ὑγιαίνω μέν ἀγαθός ἀνήρ θνητός , δεύτερος δέ καλός φυή γίγνομαι , ὁ τρίτος δέ πλουτέω ἄδολος , καί ὁ τέταρτος ἡβάω μετά ὁ φίλος . ἀείδω δέ οὗτος καί πᾶς ἥδομαι ἐπί αὐτός καί μνημονεύω ὅτι καί ὁ καλός Πλάτων αὐτός μιμνῄσκω ὡς ἀγαθός λέγω , ὁ Μυρτίλος φημί Ἀναξανδρίδης αὐτός διαχλευάζω ὁ κωμῳδιοποιός ἐν Θησαυρός λέγω οὕτως · ὁ ὁ σκόλιον εὑρίσκω ἐκεῖνος , ὅστις εἰμί , ὁ μέν ὑγιαίνω πρῶτος ὡς ἀγαθός εἰμί ὀνομάζω ὀρθός · δεύτερος δέ εἰμί καλός , τρίτος δέ πλουτέω , οὗτος , ὁράω , μαίνομαι · μετά ὁ ὑγίεια γάρ ὁ πλουτέω διαφέρω καλός δέ πεινάω εἰμί αἰσχρός θηρίον . ἑξῆς δέ λέγω καί ὅδε · ἐκ γῆ χρή κατίδω πλόος , εἰ τις δύναμαι καί παλάμη ἔχω . ἐπεί δέ ἄν ἐν πόντος γίγνομαι , ὁ πάρειμι τρέχω ἀνάγκη . ὁ δέ καρκίνος ὧδε φημί , χαλάω ὁ ὄφις λαμβάνω εὐθύς χρή ὁ ἑταῖρος εἰμί καί μή σκολιός φρονέω . ἐν μύρτον κλάδος ὁ ξίφος φορέω , ὥσπερ Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων , ὅτε ὁ τύραννος κτείνω ἰσόνομος τε ἒ Ἀθῆναι ποιέω . φίλος Ἁρμόδιος , οὐ τις που θνῄσκω νῆσος δέ ἐν μάκαρ σύ φημί εἰμί , ἵνα περ ποδώκης Ἀχιλλεύς , Τυδεΐδης τε φημί ὁ ἐσθλός Διομήδης . ἐν μύρτον κλάδος ὁ ξίφος φορέω , ὥσπερ Ἁρμόδιος καί Ἀριστογείτων , ὅτε Ἀθήνη ἐν θυσία ἀνήρ τύραννος Ἵππαρχος καίνω . ἀεί σύ κλέος εἰμί κατά αἶα , φίλος Ἁρμόδιος καί ι̅ Ἀριστογείτων · ὅτι ὁ τύραννος κτείνω ἰσόνομος τε Ἀθῆναι ποιέω . Ἄδμητος λόγος , ὦ ἑταῖρος , μανθάνω ὁ ἀγαθός φιλέω , ὁ δειλός δέ ἀπέχω , γιγνώσκω ὅτι δειλός ὀλίγος χάρις . παῖς Τελαμών , Αἴας αἰχμητής , λέγω σύ εἰς Τροία ἀγαθός ἔρχομαι Δαναοί μετά Ἀχιλλεύς . ὁ Τελαμών πρῶτος , Αἴας δέ δεύτερος εἰς Τροία λέγω ἔρχομαι Δαναοί μετά Ἀχιλλεύς . εἴθε λύρα καλός γίγνομαι ἐλεφάντινος , καί ἐγώ καλός παῖς φέρω Διονύσιος εἰς χορός . εἴτε ἄπυρος καλός γίγνομαι μέγας χρυσίον καί ἐγώ καλός γυνή φορέω καθαρός τίθημι νόος . σύν ἐγώ πίνω , συνηβάω , συνεράω , συστεφανηφορέω , σύν ἐγώ μαίνομαι μαίνομαι , σύν σώφρων σωφρονέω . ὑπό πᾶς λίθος σκορπίος , ὦ ἑταῖρος , ὑποδύω . φράζω μή σύ βάλλω · ὁ δέ ἀφανής πᾶς ἕπομαι δόλος . ὗς ὁ βάλανος ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ ἔραμαι λαμβάνω ἐγώ παῖς καλός ὁ μέν ἔχω , ὁ δέ ἔραμαι λαμβάνω . πόρνη καί βαλανεύς τωὐτός ἔχω ἐμπεδής ἔθος · ἐν ταὐτός πυέλος ὁ τε ἀγαθός ὁ τε κακός λούω . ἐγχέω καί Κήδων , διάκονος , μηδέ ἐπιλανθάνομαι , εἰ χρή ὁ ἀγαθός ἀνήρ οἰνοχοεύω . αἰαῖ Λειψύδριον προδωσέταιρος , οἷος ἀνήρ ἀπόλλυμι , μάχομαι ἀγαθός τε καί εὐπατρίδης , ὅς τότε δείκνυμι οἷος πατήρ κυρέω . ὅστις ἀνήρ φίλος μή προδίδωμι , μέγας ἔχω τιμή ἐν τε βροτός ἐν τε θεός κατά ἐμός νόος . σκόλιον δέ φημί τις καί ὁ ὑπό Ὑβρίας ὁ Κρής ποιέω . ἔχω δέ οὕτως · εἰμί ἐγώ πλοῦτος μέγας δόρυ καί ξίφος καί ὁ καλός λαισήϊον , πρόβλημα χρώς . οὗτος γάρ ἀείρω , οὗτος θερίζω , οὗτος πατέω ὁ ἡδύς οἶνος ἀπό · ἀναπέλω , οὗτος δεσπότης μνοΐα καλέω . ὁ δέ μή τολμάω ἔχω δόρυ καί ξίφος καί ὁ καλός λαισήϊον , πρόβλημα χρώς , πᾶς γόνυ πίπτω ἐμός κυνέω , δεσπότης καί μέγας βασιλεύς φωνέω .