athenaeus-soph.deipnosophistae 3.60
θαυμάζειν δ’ ἐστὶν ἄξιον τοῦ τὰς καλὰς ὑποθήκας παραδιδόντος ἡμῖν Ἀρχεστράτου , ὃς Ἐπικούρῳ τῷ σοφῷ τῆς ἡδονῆς καθηγεμὼν γενόμενος κατὰ τὸν Ἀσκραῖον ποιητὴν γνωμικῶς καὶ ἡμῖν συμβουλεύει τισὶ μὲν μὴ πείθεσθαι , αὑτῷ δὲ προσέχειν τὸν νοῦν , καὶ ἐσθίειν παρακελεύεται τὰ καὶ τά , οὐδὲν ἀποδέων τοῦ παρὰ Δαμοξένῳ τῷ κωμῳδιοποιῷ μαγείρου , ὅς ἐν Συντρόφοις φησιν Ἐπικούρου δέ με ὁρᾷς μαθητὴν ὄντα τοῦ σοφοῦ , παρ’ ᾧ ἐν δύ’ ἔτεσιν καὶ μησὶν οὐχ ὅλοις δέκα τάλαντ’ ἐγώ σοι κατεπύκνωσα τέτταρα . β . τοῦτο δὲ τί ἐστιν , εἰπέ μοι . α . καθήγισα . μάγειρος ἦν κἀκεῖνος , οὐκ ᾔδει , θεοί , ποῖος μάγειρος , ἡ φύσις πάσης τέχνης ἀρχέγονὸν ἐστ᾽ , ἀρχέγονον , ὦλιτήριε . οὐκ ἔστιν οὐδὲ ἓν νοεῖν σοφώτερον , πᾶν τ’ εὐχερὲς τὸ πρᾶγμα , τοῦ λόγου τριβὴν ἔχοντι τούτου · πολλὰ γὰρ συμβάλλεται . διόπερ μάγειρον ὅταν ἴδῃς ἀγράμματον μὴ Δημόκριτόν τε πάντα διανεγνωκότα , μᾶλλον δὲ κατέχοντα καταγέλα ὡς κενοῦ , καὶ τὸν Ἐπικούρου κανόνα , μινθώσας ἄφες ὡς ἐκ διατριβῆς , τοῦτο δεῖ γάρ εἰδέναι , τίν’ ἔχει διαφορὰν πρῶτον , ὦ βέλτιστε σύ , γλαυκίσκος ἐν χειμῶνι καὶ θέρει πάλιν ποῖος περὶ δύσιν Πλειάδος συνειδέναι ἰχθὺς ὑπὸ τροπὰς τ’ ἐστὶ χρησιμώτατος . αἱ μεταβολαὶ γὰρ αἵ τε κινήσεις , κακὸν ἠλίβατον ἀνθρώποισιν , ἀλλοιώματα ἐν ταῖς τροφαῖς ποιοῦσι , μανθάνεις ; τὸ δὲ ληφθὲν καθ’ ὥραν ἀποδίδωσι τὴν χάριν , τίς παρακολουθεῖ ταῦτα ; τοιγαροῦν στρόφοι καὶ πνευμάτια γινόμενα τὸν κεκλημένον ἀσχημονεῖν ποιοῦσι . παρὰ δ’ ἐμοὶ τρέφει τὸ προσφερόμενον βρῶμα καὶ λεπτύνεται ὀρθῶς τε διαπνεῖ . τοιγαροῦν εἰς τοὺς πόρους ὁ χυμὸς ὁμαλῶς πανταχοῦ συνίσταται , χυμός , λέγει Δημόκριτος , οὐδὲν πρᾶγμα τὰ γινόμενα ποιεῖ τὸν φαγόντ’ ἀρθριτικόν . β . καὶ τῆς ἰατρικῆς τι μετέχειν μοι δοκεῖς . α . καὶ πᾶς ὁ φύσεως ἐντός , ἡ δ’ ἀπειρία τῶν νῦν μαγείρων κατανόει πρὸς τῶν θεῶν οἵα στίν . ἅλμην ὅταν ἴδῃς ἐξ ἰχθύων ὑπεναντίων αὑτοῖσι ποιοῦντας μίαν καὶ σήσαμ’ ὑποτρίβοντας εἰς ταύτην , λαβὼν ἕκαστον αὐτῶν κατά μέρος προσπαρδέτω . β . ὥς μοι κεχάρισαι . α . τί γὰρ ἂν εὖ γένοιτ’ ἔτι τῆς ἰδιότητος πρὸς ἑτέραν μεμιγμένης καὶ συμπλεκομένης οὐχὶ συμφώνους ἁφάς ; τὸ ταῦτα διορᾶν ἐστιν ἐμψύχου τέχνης , οὐ τὸ διανίζειν λοπάδας οὐδ’ ὄζειν καπνοῦ . ἐγὼ γὰρ εἰς τοὐπτάνιον οὐκ εἰσέρχομαι . β . ἀλλὰ τί ; α . θεωρῶ πλησίον καθήμενος , πονοῦσιν ἕτεροι δ᾽ , οἷς λέγω τὰς αἰτίας καὶ τἀποβαῖνον · ‘ὀξὺ τὸ περίκομμ᾽ , ἄνες.’ β . ἁρμονικός , οὐ μάγειρος · α.α ἐπίτεινον τὸ πῦρ . ὁμαλιζέτω τις τὸ τάχος · ἡ πρώτη λοπὰς ζεῖ ταῖς ἐφεξῆς οὐχὶ συμφώνως νοεῖς τὸν τύπον ; β . Ἄπολλον . α . καί τι φαίνεται τέχνη ; εἶτ’ οὐδὲν εἰκῇ παρατίθημι , μανθάνεις , βρῶμ᾽ , ἀλλὰ μείξας πάντα κατὰ συμφωνίαν . β . πῶς ; α . ἔστιν αὑτοῖς ἃ διὰ τεττάρων ἔχει κοινωνίαν , διὰ πέντε , διὰ πασῶν πάλιν ταῦτα προσάγω πρὸς αὐτὰ τὰ διαστήματα καὶ ταῖς ἐπιφοραῖς εὐθὺς οἰκείως πλέκω . ἐνίοτ’ ἐφεστὼς παρακελεύομαι ᾽ πόθεν ἅπτει ; τί τούτῳ μιγνύειν μέλλεις ; ὅρα · διάφωνον ἕλκεις ι οὐχ ὑπερβήσῃ;᾽ σοφὸν Ἐπίκουρος οὕτω κατεπύκνου τὴν ἡδονὴν ἐμασᾶτ’ ἐπιμελῶς . οἶδε τἀγαθὸν μόνος ἐκεῖνος οἷόν ἐστιν οἱ δ’ ἐν τῇ στοᾷ ζητοῦσι συνεχῶς , οἷὸν ἐστ’ οὐκ εἰδότες . οὐκοῦν ὃ γ’ οὐκ ἔχουσιν , ἀγνοοῦσι δέ , οὐδ’ ἂν ἑτέρῳ δοίησαν . β . οὕτω συνδοκεῖ · ἀφῶμεν οὖν τὰ λοιπά · δῆλα δὴ πάλαι .
Lemmas: θαυμάζω δέ εἰμί ἄξιος ὁ ὁ καλός ὑποθήκη παραδίδωμι ἐγώ Ἀρχέστρατος , ὅς Ἐπίκουρος ὁ σοφός ὁ ἡδονή καθηγεμών γίγνομαι κατά ὁ Ἀσκραῖος ποιητής γνωμικός καί ἐγώ συμβουλεύω τις μέν μή πείθω , ἑαυτοῦ δέ προσέχω ὁ νόος , καί ἐσθίω παρακελεύομαι ὁ καί ὁ , οὐδείς ἀποδέω ὁ παρά Δαμόξενος ὁ κωμῳδιοποιός μάγειρος , ὅς ἐν Σύντροφος φημί Ἐπίκουρος δέ ἐγώ ὁράω μαθητής εἰμί ὁ σοφός , παρά ὅς ἐν δύο ἔτος καί μείς οὐ ὅλος δέκα τάλαντον ἐγώ σύ καταπυκνόω τέσσαρες . Β . οὗτος δέ τις εἰμί , λέγω ἐγώ . αν . καθαγίζω . μάγειρος εἰμί ἐκεῖνος , οὐ οἶδα , θεός , ποῖος μάγειρος , ὁ φύσις πᾶς τέχνη ἀρχέγονος εἰμί , ἀρχέγονος , ὄλιτηριος . οὐ εἰμί οὐδέ εἷς νοέω σοφός , πᾶς τε εὐχερής ὁ πρᾶγμα , ὁ λόγος τριβή ἔχω οὗτος · πολύς γάρ συμβάλλω . διόπερ μάγειρος ὅταν ὁράω ἀγράμματος μή Δημόκριτος τε πᾶς διαναγιγνώσκω , μάλα δέ κατέχω καταγελάω ὡς κενός , καί ὁ Ἐπίκουρος κανών , μινθόω ἀφίημι ὡς ἐκ διατριβή , οὗτος δέω γάρ οἶδα , τίς ἔχω διαφορά πρῶτος , ὦ ἀγαθός σύ , γλαυκίσκος ἐν χειμών καί θέρος πάλιν ποῖος περί δύσις Πλειάς σύνοιδα ἰχθῦς ὑπό τροπή τε εἰμί χρήσιμος . ὁ μεταβολή γάρ ὁ τε κίνησις , κακός ἠλίβατος ἄνθρωπος , ἀλλοίωμα ἐν ὁ τροφή ποιέω , μανθάνω ; ὁ δέ λαμβάνω κατά ὥρα ἀποδίδωμι ὁ χάρις , τίς παρακολουθέω οὗτος ; τοιγαροῦν στρόφος καί πνευμάτιον γίγνομαι ὁ καλέω ἀσχημονέω ποιέω . παρά δέ ἐγώ τρέφω ὁ προσφέρω βρῶμα καί λεπτύνω ὀρθός τε διαπνέω . τοιγαροῦν εἰς ὁ πόρος ὁ χυμός ὁμαλής πανταχοῦ συνίστημι , χυμός , λέγω Δημόκριτος , οὐδείς πρᾶγμα ὁ γίγνομαι ποιέω ὁ ἐσθίω ἀρθριτικός . Β . καί ὁ ἰατρικός τις μετέχω ἐγώ δοκέω . α . καί πᾶς ὁ φύσις ἐντός , ὁ δέ ἀπειρία ὁ νῦν μάγειρος κατανοέω πρός ὁ θεός οἷος στία . ἅλμη ὅταν ὁράω ἐκ ἰχθῦς ὑπεναντίος ἑαυτοῦ ποιέω εἷς καί σήσαμον ὑποτρίβω εἰς οὗτος , λαμβάνω ἕκαστος αὐτός κατά μέρος προσπέρδομαι . Β . ὡς ἐγώ χαρίζω . α . τίς γάρ ἄν εὖ γίγνομαι ἔτι ὁ ἰδιότης πρός ἕτερος μείγνυμι καί συμπλέκω οὐ σύμφωνος ἁφή ; ὁ οὗτος διοράω εἰμί ἔμψυχος τέχνη , οὐ ὁ διανίζω λοπάς οὐδέ ὄζω καπνός . ἐγώ γάρ εἰς ὀπτάνιον οὐ εἰσέρχομαι . Β . ἀλλά τίς ; α . θεωρέω πλησίον κάθημαι , πονέω ἕτερος δέ , ὅς λέγω ὁ αἰτία καί ἀποβαίνω · ὀξύς ὁ περίκομμα , ἀνίημι Β . ἁρμονικός , οὐ μάγειρος · ἀάω ἐπιτείνω ὁ πῦρ . ὁμαλίζω τις ὁ τάχος · ὁ πρῶτος λοπάς ζέω ὁ ἐφεξῆς οὐ συμφώνως νοέω ὁ τύπος ; Β . Ἀπόλλων . α . καί τις φαίνω τέχνη ; εἶτα οὐδείς εἰκῇ παρατίθημι , μανθάνω , βρῶμα , ἀλλά μείγνυμι πᾶς κατά συμφωνία . Β . πῶς ; α . εἰμί ἑαυτοῦ ὅς διά τέσσαρες ἔχω κοινωνία , διά πέντε , διά πᾶς πάλιν οὗτος προσάγω πρός αὐτός ὁ διάστημα καί ὁ ἐπιφορά εὐθύς οἰκεῖος πλέκω . ἐνίοτε ἐφίστημι παρακελεύομαι ἒ πόθεν ἅπτω ; τίς οὗτος μείγνυμι μέλλω ; ὁράω · διάφωνος ἕλκω ι̅ οὐ ὑπερβαίνω σοφός Ἐπίκουρος οὕτως καταπυκνόω ὁ ἡδονή μασάομαι ἐπιμελής . οἶδα ἀγαθός μόνος ἐκεῖνος οἷος εἰμί ὁ δέ ἐν ὁ στοά ζητέω συνεχής , οἷος εἰμί οὐ οἶδα . οὐκοῦν ὅς γε οὐ ἔχω , ἀγνοέω δέ , οὐδέ ἄν ἕτερος δίδωμι . Β . οὕτως συνδοκέω · ἀφίημι οὖν ὁ λοιπός · δῆλος δή πάλαι .