athanasius-theology.vita-sanctae-syncleticae-sp pg028_0787.2
411 Πρόφασιν μὲν οὖν αὐτῇ τῆς πληγῆς ποιεῖται ταύτῃ · οἱ ἐχθρός · μίαν γὰρ μύλην ὀδυνήσας , σήπει παραυτὰ τὸ ὀδόν · καὶ ἐκπίπτει μὲν τὸ ὀδόν · ἡ δὲ νομὴ διατρέχει εἰς ἅπασαν τὴν γένυν , καὶ γίνεται φορὰ τῶν ἐπικειμένων σωμάτων · καὶ ἐν τεσσαράκοντα ἡμέραις τερηδονίζεται τὸ ὀδόν · καὶ μετὰ διμηνίους χρόνον , γίνεται ἐκτροχὴς . Μελανθέντες οὖν ἦσαν ἅπαντες οἱ πέριξ τόποι . Τὸ δὲ ὀδόν καὶ αὐτὸ σφάρεν , κατ’ ὀλίγον ἐδαπανᾶτο · σήψις δὲ καὶ βαρυτάτη δυσωδία καθ’ ὅλον τὸ σῶμα ἐκράτει · ὡς τὰς ὑπουργούσας πλέον αὐτῆς · πάσχειν . Καὶ τὸν μὲν πλείονα χρόνον ἐχωρίζοντο , μὴ φέρονσαι τὴν ἀπάνθρωπον ὀσμὴν · ἔτε δὲ χρεία ἐκαλεῖ , θυμιαμάτων ὑπεκκλίνουσι πλήθος προσήσαν , καὶ αὐθὶς ὑπεχώρουν διὰ τὴν δυσωδίαν ἀπάνθρωπον . Ἡ δὲ μακαρία προφανῶς ἐθεώρει τὸν ἀντίπαλον , καὶ οὐδ’ ὅλως συνεχώρει αὐτῇ ἀνθρώπινον προσάχθηναι βοήθημα · δεικνύνουσα καὶ ἐν τούτῳ τὴν σιλεῖαν ἀνδρείαν . Αὐ δὲ συνελεύσασαι παρεκάλουν κἂν μύροις τοὺς τόπους ὑπαλείφειν διὰ τὴν ἐαυτῶν ἀσθένειαν , καὶ οὐχ ἐπίθετο . Ἡγείτο γὰρ διὰ τῆς συμμάχης τῶν ἐχθρῶν καθαρίζεσθαι τοῦ ἐνδόξου ἀγῶνος . Καὶ δὴ τινὰ ἰατρὸν αὐ συνελεύσασαι μεταστέλλονται , ὡς , εἰ γε δυνήσεται , κἂν αὐτῆς πείσῃ θεραπείας τυχεῖν . Ἡ δὲ πάλιν οὐχ ἠνείχετο , λέγουσα · Τί με τῆς ἀγαθῆς πάλης ταύτης ἐγκόπτετε ; Τί ζητεῖτε τὸ φαινόμενον , ἀγνοοῦσαι τὸ κρυπτόμενον ; Τί πολυπραγμονεῖτε τὸ γινόμενον , τὸν ποιοῦντα μὴ θεωροῦσαι ; Καὶ πρὸς αὐτὴν ὀψαν τὸν παρὸν ἰατρὸς · Οὐχ ἕνεκεν θεραπείας τινὸς ἢ παραμυθίας προσφέρομεν φάρμακον , ἀλλ’ ἵνα τὸ τλησιριωμένον καὶ νεκρὸν μόριον κατὰ τὴν συνήθειαν θάψωμεν , πρὸς τὸ μὴ τοὺς παρόντας συνδιαφθαρῆναι . Ὑπερ γὰρ τοὺς τεθνεῶσι προσάγεται , τοῦτο καὶ ἡμεῖς νῦν ποιοῦμεν · ἀλὼν ἅμα σμύρνην καὶ μυρτὴν οἴνῳ δεῦξας προστίθημι . Ἡ δὲ , ἀποδεξαμένη τὴν συμβουλίαν ἠνείχετο . τὰς συνελεύσας μᾶλλον ἐλεήσασα · ἐκαθαίρετο γὰρ ἐκ τούτου ἡ ἀμετρία τῆς δυσωδίας .
Lemmas: 411 πρόφασις μέν οὖν αὐτός ὁ πληγή ποιέω οὗτος · ὁ ἐχθρός · εἷς γάρ μύλη ὀδυνάω , σήπω παραυτά ὁ ὀδούς · καί ἐκπίπτω μέν ὁ ὀδούς · ὁ δέ νομή διατρέχω εἰς ἅπας ὁ γένυς , καί γίγνομαι φορά ὁ ἐπίκειμαι σῶμα · καί ἐν τεσσαράκοντα ἡμέρα τερηδονίζομαι ὁ ὀδούς · καί μετά δίμηνος χρόνος , γίγνομαι εκτροχεω . Μελανθέντες οὖν εἰμί ἅπας ὁ πέριξ τόπος . ὁ δέ ὀδούς καί αὐτός σπείρω , κατά ὀλίγος δαπανάω · σῆψις δέ καί βαρύς δυσωδία κατά ὅλος ὁ σῶμα κρατέω · ὡς ὁ ὑπουργέω πλέω αὐτός · πάσχω . καί ὁ μέν πλείων χρόνος χωρίζω , μή φέρω ὁ ἀπάνθρωπος ὀσμή · ἵημι δέ χρεία καλέω , θυμίαμα ὑπεκκλίνω πλήθος πρόσειμι , καί αὐθίς ὑποχωρέω διά ὁ δυσωδία ἀπάνθρωπος . ὁ δέ μακάριος προφανῶς θεωρέω ὁ ἀντίπαλος , καί οὐδέ ὅλως συγχωρέω αὐτός ἀνθρώπινος προσάγω βοήθημα · δείκνυμι καί ἐν οὗτος ὁ σιλειος ἀνδρεῖος . αὖος δέ συνέρχομαι παρακαλέω κἀν μύρον ὁ τόπος ὑπαλείφω διά ὁ ἑαυτοῦ ἀσθένεια , καί οὐ πείθω . ἡγέομαι γάρ διά ὁ συμμαχέω ὁ ἐχθρός καθαρίζω ὁ ἔνδοξος ἀγών . καί δή τις ἰατρός αὖος συνέρχομαι μεταστέλλω , ὡς , εἰμί γε δύναμαι , κἀν αὐτός πείθω θεραπεία τυγχάνω . ὁ δέ πάλιν οὐ ἀνέχω , λέγω · τις ἐγώ ὁ ἀγαθός πάλη οὗτος ἐγκόπτω ; τις ζητέω ὁ φαίνω , ἀγνοέω ὁ κρύπτω ; τις πολυπραγμονέω ὁ γίγνομαι , ὁ ποιέω μή θεωρέω ; καί πρός αὐτός ὀψαν ὁ πάρειμι ἰατρός · οὐχ ἕνεκα θεραπεία τις ἢ παραμυθία προσφέρω φάρμακον , ἀλλά ἵνα ὁ τλησιριωμένον καί νεκρός μόριον κατά ὁ συνήθεια θάπτω , πρός ὁ μή ὁ πάρειμι συνδιαφθείρομαι . ὑπερ γάρ ὁ θνῄσκω προσάγω , οὗτος καί ἐγώ νῦν ποιέω · ἅλς ἅμα Σμύρνη καί μύρτη οἶνος δευθελγω προστίθημι . ὁ δέ , ἀποδείκνυμι ὁ συμβουλία ἀνέχω . ὁ συναιρέω μᾶλλον ἐλεέω · καθαίρω γάρ ἐκ οὗτος ὁ ἀμετρία ὁ δυσωδία .