athanasius-theology.vita-sanctae-syncleticae-sp pg028_0783.1
Πολλοὶ οὖν ἐν πόλει , τὰ τῆς ἐρήμου φανταζόμενοι,ἐπόθησαν · καὶ πολλοί , ἐν ὄρει ὄντες , τὰ τῶν δημο-νῶν πράττοντες , ἀπόλοντο . Δυνατὸν μετὰ πολλῶνὄντα μονάζειν τῇ γνώμῃ , καὶ μόνον ὄντα μετὰ ὄχλωντῇ διανοίᾳ συνδιάγειν.98 . Πολλὰ τοῦ διαβόλου τὰ κέντρα . Διὰ πενίας οὐμετεκίνησε ψυχήν ; πλοῦτον προσάγει εἰς δέλεαρ . Δι'ὀδρεῶν καὶ ἐνδεισμῶν οὐχ ἴσχυσεν , ἐπαίνους καὶδόξαν προβάλλεται . Διὰ τῆς ὑγείας ἠττήθη ; νοσο-ποιεῖ τὸ σῶμα . Ταῖς γὰρ ἡδοναῖς μὴ δυνηθεὶς ἀπα-τῆσαι , διὰ τῶν ἀκουσίων πόνων τὴν παρατροπὴν τῆςψυχῆς πειρᾶται ποίησαι ἀπροαιρέτον καὶ ἀβούλητον.Νόσους γὰρ τινὰς καὶ βαρυτάτας ἐξ αἰτήσεως προσ-άγει , πρὸς τὸ διὰ τούτων ὀλιγωρήσαντας ἐπιθάλωσαιαὐτῶν τὴν πρὸς Θεὸν ἀγάπην . Ἄλλ' εἰ καὶ κατα-τέμεται τὸ σῶμα , καὶ πυρετοῖς σφοδροτάτοις κατα-κλίζεται , ἐπὶ μὴν καὶ δίψει ἀνάτω καὶ ἀγέτῳ κατα-θλίβεται · εἰ μὲν ἁμαρτωλὸς ὢν ταῦτα ὑφίστασαι,συνμνήσθητι τῆς μελλούσης κόλασεως , καὶ τοῦ αἰω-νίου πυρὸς καὶ τῶν δικαστικῶν τιμωριῶν , καὶ οὐχὀλιγωρήσεις πρὸς τὰ παρόντα . Χαίρου , ὅτι ἐπεσκέ-πται σε ὁ Κύριος , καὶ τὸ εὐῤῥημον ἔκ δακίου ἔχθινἐπὶ τῆς γλώττης ἔχε , ὡς Παυδεύων ἐπαίδευσέ μεὁ Κύριος · τῷ δὲ θανάτῳ τῆς ἁμαρτίας οὐ παρ-έδωκέ με . Σίδηρος ἐτύγχανες , ἀλλὰ διὰ τοῦ πυρὸς τὸνἰὸν ἀποβάλλη . Εἰ δὲ καὶ δίκαιος ὢν ἀρρώστησας , ἀπὸτῶν μεγάλων ἐπὶ τὰ μεῖζον προκόπτεις . Χρυσὸς εἶ,ἀλλὰ διὰ τοῦ πυρὸς δοκιμώτερος γίνῃ . Ἔδωθ σοι ἄγ-γελος Σατὰν τῇ σαρκί , ἀγάλλου , βλέπε τίνι ὅμωςγέγονας · τῆς γὰρ Παύλου δωρεᾶς ἠξιώθης . Διὰ τοῦπυρετοῦ δοκιμάζῃ · διὰ ρίγους παιδεύῃ · ἀλλὰ φησινἡ Γραφή · Διήλθομεν διὰ πῦρος καὶ ὕδατος . Λοι-πὸν τὸ ἀναμυκτήριον ἵτοιμασται . Ἔτυχες τοῦ πρώ-του , προσδόκα τὸ δεύτερον . Πράττων [ πᾶσων ] βάατὰ τοῦ ἁγίου Δαβὶδ ῥήματα · φησὶ γὰρ , ὡς Πένηςκαὶ πτωχὸς καὶ ἀλγῶν εἰμὲ ἐγώ . Τέλειος γενήσηδιὰ τῆς τριάδος . Καὶ γὰρ φησιν · Ἐν ὀλίγεις ἐπλά-τυνας με . Ἐν τούτοις μάλιστα τοῖς γυμνασίοις τὰςψυχὰς ἀσκηθῶμεν · ἐπ' ὀφθαλμοῖς γὰρ ὁρῶμεν τὸνἀντίπαλον.99 . Μὴ λυπηθῶμεν , ὡς διὰ τὴν ἀσθένειαν καὶ τὴνπληγὴν τοῦ σώματος μὴ δυνάμενοι εἰς εὐχὴν στῆναι,ἢ ψάλλειν μετὰ φωνῆς · πάντα ἡμῖν ταῦτα ἠνυτο πρὸςκαθαίρεσιν ἐπιθυμιῶν . Καὶ γὰρ νηστεία καὶ χαμευνίαδιὰ τὰς αἰχμασίας ἡμῖν ἠδύνα · νενομισθήσεται . Εἰοὖν ἡ νόσος ταύτας ἠβλίωσε , περιττός ὁ πόνος . Τίδὲ λέγω περιττός ; ὥσπερ γὰρ μεῖζονί τινι καὶ ἰσχυ-ροτέρῳ φαρμάκῳ τῇ νόσῳ τὰ ὀλεθρόφωρα συμπτώ-ματα κεκοίμηται . Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μεγάλη ἀσκη-σις , τὸ ἐν ταῖς νόσοις ἡγχαρτῆσαι , καὶ εὐχαριστηρίουςὕμνους ἀναπέμπειν τῷ χριστῶν . Ἀφαιρούμεθαὀφθαλμῶν ; μὴ βαρέως ἐνέγκωμεν · τὰ γὰρ τῆς ἀπλή-στιας ἄργανα ἀπεβάλομεν , ἀλλὰ τοῖς ἔνδον ὀφθαλμοῖςτὴν δόξαν Κυρίου κατοπτρίζομεθα . Ἐκωφεύσαμεν ;
Lemmas: πολλός οὖν ἐν πόλις , ὁ ὁ ἐρῆμος φαντάζω · καί πολύς , ἐν ὄρος εἰμί , ὁ ὁ δημο-νῶν πράσσω , ἀπόλλυμι . Δυνατός μετά πολλωνοειντα μονάζω ὁ γνώμη , καί μόνος εἰμί μετά ὄχλος διάνοια συνδιάγω . Πολύς ὁ διάβολος ὁ κέντρον . Ζεύς πενία ουμετεκινησος Ψυχή ; πλοῦτος προσάγω εἰς δέλεαρ . Δι'ὀδρεῶν καί ενδεισμαω οὐ ἰσχύω , ἔπαινος καιδοξα προβάλλω . Ζεύς ὁ ὑγεία ἀτάω ; νοσοποιέω ὁ σῶμα . ὁ γάρ ἡδονή μή δύναμαι ἀπατάω , διά ὁ ἀεκούσιος πόνος ὁ παρατροπή τηςψυχεω πειράω ποιέω απροαειρω καί αβουλητον.νοσος γάρ τις καί βαρύς ἐκ αἴτησις προσάγω , πρός ὁ διά οὗτος ὀλιγωρέω επιθαλωσαιαυτος ὁ πρός θεός ἀγάπη . ἄλλος εἰμί καί κατατέμνω ὁ σῶμα , καί πυρετός σφοδρός κατα-κλιζω , ἐπί μήv καί διψάω Ανατώ καί ἄγω καταθλίβω · εἰμί μέν ἁμαρτωλός εἰμί οὗτος ὑφίστημι ὁ μέλλω κόλασις , καί ὁ αἰώνιος πυρός καί ὁ δικαστικός τιμωρία , καί οὐχὀλιγωρήσεις πρός ὁ πάρειμι . χαίρω , ὅτι ἐπισκοπέω σύ ὁ Κύριος , καί ὁ εὐρήμων ἐκ δάκιος ἔχθινἐπὶ ὁ γλῶσσα ἔχω , ὡς παυδηω παιδεύω Μέο Κύριος · ὁ δέ θάνατος ὁ ἁμαρτία οὖον παροράω ἐγώ . Σίδηρος τυγχάνω , ἀλλά διά ὁ πυρός ἰτός ἀποβάλλω . εἰμί δέ καί δίκαιος εἰμί ἀρρωστέω , ἀπότε μέγας ἐπί ὁ μείζων προκόπτω . χρυσός εἶ,ἀλλὰ διά ὁ πυρός δόκιμος γίγνομαι . Ἔδωθ σύ ἄγγελος Σατάν ὁ σάρξ , ἀγάλλομαι , βλέπω τίς ομωςγεγοναω · ὁ γάρ Παῦλος δωρεά ἀξιόω . Ζεύς τουπυρετος δοκιμάζω · διά ρίγος παιδεύω · ἀλλά φησινἡ γραφή · διέρχομαι διά Πῦρος καί ὕδωρ . Λοιπός ὁ ἀναμυκτήριον ἵτοιμασται . τυγχάνω ὁ πρώτης , προσδοκάω ὁ δύο . πράσσω [ πάσσω ] βάτος ὁ ἅγιος Δαυίδ ῥῆμα · φημί γάρ , ὡς Πένηςκαὶ πτωχός καί ἄλγος εἰμί ἐγώ . Τέλειος γενήσηδιὰ ὁ τριάς . καί γάρ φημί · ἐν ὀλίγος πλατύνω ἐγώ . ἐν οὗτος μάλιστα ὁ γυμνάσιον ταςψυχαω ἀσκέω · ἐπί ὀφθαλμός γάρ ὁράω ἀντίπαλος . μή λυπέω , ὡς διά ὁ ἀσθένεια καί τὴνπληγὴν ὁ σῶμα μή δύναμαι εἰς εὐχή ἀείδω ψάλλω μετά φωνή · πᾶς ἐγώ οὗτος ἀνύω πρὸςκαθαίρεσιν ἐπιθυμία . καί γάρ νηστεία καί χαμευνία ὁ αἰχμασίας ἐγώ ἡδύνω · νομίζω . εἴεω ὁ νόσος οὗτος ηβλιωθεω , περισσός ὁ πόνος . τίδε λέγω περισσός ; ὥσπερ γάρ μέγας τις καί ἰσχυρός φάρμακον ὁ νόσος ὁ ολεθροφωρ σύμπτωμα κοιμάω . καί οὗτος εἰμί ὁ μέγας ἄσκησις , ὁ ἐν ὁ νόσος ἡγχαρτῆσαι , καί εὐχαριστήριος ἀναπέμπω ὁ χριστός . Ἀφαιρούμεθαὀφθαλμῶν ; μή βαρύς φέρω · ὁ γάρ ὁ ἀπληστία ἄργανος ἀποβάλλω , ἀλλά ὁ ἔνδον ὀφθαλμός δόξα κύριος κατοπτρίζω . εκωφευσω ;