athanasius-theology.vita-antonii pg026_0504.2
93 Τοῦτο τῆς ἐν σώματι ζωῆς Ἀντωνίου τὸ τέλος , κάκλιν τῆς ἀσκήσεως ἀρχή . Καὶ εἰ καὶ μικρὰ ταῦτα πρὸς τὴν ἀρετὴν ἐκεῖνον , ἀλλ' ἀπὸ τούτων λογίζεσθε καὶ ὑμεῖς , ὁποῖος ἦν ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος Ἀντώνιος , ὁ ἐκ νεωτέρου μέχρι τῆς τοσαύτης ἡλικίας ἰσὴν τρηρήσας τὴν προθυμίαν τῆς ἀσκήσεως · καὶ μήτε διὰ τὸ γῆρας ἔστησε πολυτελεῖς τροφάς , μήτε δι' ἀτονίαν τοῦ ἑαυτοῦ σώματος ἀλλάξας τὸ σχῆμα τοῦ ἐνδύματος , ἢ νιφάμενος χάν τοὺς πόδας ὑδάτι · καὶ ὅμως ἐν πᾶσι διέμειν ἀδελφίας . Καὶ γὰρ καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αἰνὲς καὶ ὁλοκλήρους εἶχε , βλέπων καλῶς · καὶ τῶν ὀδόντων οὐδὲ εἰς ἐξέπεσεν αὐτοῦ · μόνον δὲ ὑπὸ τὰ ὀλὰ τετριμμένοι ἐγένοντο , διὰ τὴν πολλὴν λῦχιν τοῦ γέροντος . Καὶ τοῖς ποσὶ καὶ ταῖς χερσὶν ὑγιὴς διέμεινε , καὶ ὅλως πάντων τῶν ποικίλῃ τροφῇ καὶ λουτροῖς καὶ διαφόροις ἐνδύμασι χρωμένων φαιδρότερος μᾶλλον αὐτῶς ἐφαίνετο , καὶ πρὸς ἰσχὺν προθυμότερος . Καὶ τὸ πανταχοῦ δὲ τούτων διαβεβηκέναι , καὶ θαυμάζεσθαι μὲν πρὸ πάντων , ποθεῖσθαι δὲ καὶ παρὰ τῶν μὴ ἐωρακότων αὐτόν , τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς θεοφιλίας αὐτοῦ ψυχῆς ἔστι γνῶρισμα . Οὐ γὰρ ἐκ συγγραμμάτων , οὐδὲ ἐκ τῆς ἐξωθεν σοφίας , οὐδὲ διὰ τινὰ τέχνην , διὰ δὲ μόνην θεοσέβειαν ὁ Ἀντώνιος ἐγνωρίσθη . Τοῦτο δὲ ὡς Θεοῦ δῶρον οὐκ ἂν τις ἀρνήσαιτο . Πόθεν γὰρ εἰς τὰς Ἰσπανίας ( 21 ) καὶ εἰς τὰς Γαλλίας , πῶς εἰς τὴν Ῥώμην καὶ τὴν Ἀφρικὴν , ἐν δρει κεκρυμμένος καὶ καθήμενος ἠκούσθη , εἰ μὴ ὁ Θεὸς ἦν , ὁ πανταχοῦ τοὺς ἑαυτοῦ γνωρίζων ἀνθρώπους , ὁ καὶ Ἀντωνίῳ τοῦτο κατὰ τὴν ἀρχὴν ἐπαγγελιάμενος · Κἄν γὰρ αὐτὸν κεκρυμμένως πράττωσι , κἂν λανθάνειν ἐθελῶσιν · ἀλλ' ὁ Κύριος αὐτοὺς ὡς λύχνους δείκνυσιν πᾶσιν , ἵνα καὶ οὕτως οἱ ἀκούοντες γινώσκωσι δυνατὰς εἶναι τὰς ἐντολὰς εἰς τὰς κατορθοῦν , καὶ ζῆλον τῆς ἐπ' ἀρετῇ ὁδοῦ λαμβάνωσι .
Lemmas: 93 οὗτος ὁ ἐν σῶμα ζωή Ἀντώνιος ὁ τέλος , κάκλιν ὁ ἄσκησις ἀρχή . καί εἰμί καί μικρός οὗτος πρός ὁ ἀρετή ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπό οὗτος λογίζομαι καί σύ , ὁποῖος εἰμί ὁ ὁ Θεός ἄνθρωπος Ἀντώνιος , ὁ ἐκ νέος μέχρι ὁ τοσοῦτος ἡλικία ἴσος τηρέω ὁ προθυμία ὁ ἄσκησις · καί μήτε διά ὁ γῆρας ἵστημι πολυτελής τροφή , μήτε διά ἀτονία ὁ ἑαυτοῦ σῶμα ἀλλάσσω ὁ σχῆμα ὁ ἔνδυμα , ἢ νίφω χήν ὁ πούς ὕδωρ · καί ὅμως ἐν πᾶς διεμέω ἀδελφία . καί γάρ καί ὁ ὀφθαλμός αἰνός καί ὁλόκληρος ἔχω , βλέπω καλῶς · καί ὁ ὀδούς οὐδέ εἰς ἐκπίπτω αὐτός · μόνος δέ ὑπό ὁ ὅλος τετριμμένος γίγνομαι , διά ὁ πολύς λῦχιν ὁ γέρων . καί ὁ πούς καί ὁ χείρ ὑγιής διαμένω , καί ὅλως πᾶς ὁ ποικίλος τροφή καί λουτρόν καί διάφορος ἔνδυμα χράω φαιδρός μᾶλλον αὔτως φαίνω , καί πρός ἰσχύς πρόθυμος . καί ὁ πανταχοῦ δέ οὗτος διαβαίνω , καί θαυμάζω μέν πρό πᾶς , ποθέω δέ καί παρά ὁ μή ὁράω αὐτός , ὁ ἀρετή καί ὁ θεοφιλία αὐτός Ψυχή εἰμί γνώρισμα . οὖον γάρ ἐκ σύγγραμμα , οὐδέ ἐκ ὁ ἐξωθεν σοφία , οὐδέ διά τις τέχνη , διά δέ μόνος θεοσέβεια ὁ Ἀντώνιος γνωρίζω . οὗτος δέ ὡς Θεός δῶρον οὐ εἄν τις ἀρνέομαι . πόθεν γάρ εἰς ὁ Ἱσπανία ( 21 ) καί εἰς ὁ Γαλλία , πῶς εἰς ὁ Ῥώμη καί ὁ Ἀφρική , ἐν δρε κρύπτω καί κάθημαι ἀκούω , εἰμί μή ὁ θεός εἰμί , ὁ πανταχοῦ ὁ ἑαυτοῦ γνωρίζω ἄνθρωπος , ὁ καί Ἀντώνιος οὗτος κατά ὁ ἀρχή ἐπαγγέλλω · κἀν γάρ αὐτός κεκρυμμένως πράσσω , κἀν λανθάνω ἐθέλω · ἀλλά ὁ Κύριος αὐτός ὡς λύχνος δείκνυμι πᾶς , ἵνα καί οὕτως ὁ ἀκούω γιγνώσκω δυνατός εἰμί ὁ ἐντολή εἰς ὁ κατορθόω , καί ζῆλος ὁ ἐπί ἀρετή ὁδός λαμβάνω .