athanasius-theology.vita-antonii pg026_0460.1
ὑμῶν λογιζέσθω , καὶ δύναται καταφρονεῖν τῶν δαιμόνων . Εἰ μὲν οὖν τοιούτοις σώμασιν ἦσαν ἐνδεδυμένες , ὥσπερ ἐσμέν ἡμεῖς , δυνατόν ἦν αὐτοὺς λέγειν , ὅτι Κρυπτομένους μὲν τοὺς ἀνθρώπους οὐχ εὑρίσκομεν , εὑρόντες δὲ βλέπομεν . Ἡδυνάμεθα δὲ καὶ ἡμεῖς κρυπτομένοι λαμβάνειν αὐτούς , κλείοντες κατ’ αὐτῶν θύρας . Εἰ δὲ οὐκ εἰσὶν οὕτως , ἀλλὰ κεχλεισμένων τῶν θυρῶν εἰσελθεῖν δύνασθαι , καὶ ἐν τῷ παντὶ ἀέρι τυγχάνουσι καὶ οἱ δὲ τούτων πρῶτοι διάβολοι · εἰσὶ δὲ πικροθελεῖς καὶ πρὸς τὸ βλέπειν ἐτοιμοί , καὶ , ὡς εἴπεν ὁ Σωτήρ , ἐξ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνος ἐστὶν ὁ τῆς κακίας πατὴρ διάβολος · ζῶμεν δὲ νῦν ἡμεῖς καὶ μᾶλλον κατ’ αὐτοῦ πολιτευόμεθα · δῆλοι εἰσι ( 89 ) μηδὲν ἰχύντες . Οὔτε γὰρ τόπος αὐτοὺς εἰς τὸ ἐπιποθεῦειν κωλύει , οὔτε φθόνος ἡμᾶς ὁρᾶσιν ἐκκωλύει , ἵνα κεσωται , οὔτε φιλάγαθοί εἰσιν , ἵνα διορθώσωσι · ἀλλὰ καὶ μᾶλλον εἰσι πονηροί · καὶ οὐδὲν αὐτοῖς ἐστι περισπουδάστων ( 90 ) ὡς τὸ βλέπειν τοὺς φιλαρέτους καὶ θεοσεβέστατους . Διὰ δὲ τὸ μηδὲν δύνασθαι ποιεῖν , διὰ τοῦτο οὐδὲν ποιοῦσιν , ἢ μόνον ἀπειλοῦσιν · εἰ γὰρ ἠδύναντο , οὐκ ἂν ἐμελλον , ἀλλ’ εὐθὺς ἐνέργουν τὸ κακόν , ἐτοίμην ἔχοντες εἰς τοῦτο τὴν προαιρέσιν , καὶ μάλιστα καθ’ ἡμῶν . Ἰδοὺ γὰρ νῦν συνελθόντες κατ’ αὐτῶν λαλοῦμεν , καὶ ἴσασιν , ὅτι , προκοπτόντων ἡμῶν , ἀσθενοῦσιν αὐτοί . Εἰ τοίνυν εἶχον ἐξουσίαν , οὐδὲνα ἂν ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν ἀφῆκαν ζῆν · βδέλυγμα γὰρ ἀμαρτωλῷ θεοσέβεια . Ἐπειδὴ δὲ οὐδὲν δύνανται ( 91 ) , διὰ τοῦτο μᾶλλον ἑαυτοὺς τιτρώσκουσιν · ὅτι μηδὲν δύνανται ποιεῖν ὧν ἀπειλοῦσιν . Ἔπειτα καὶ εἰν λογίζεσθαι χρή , πρὸς τὸ μὴ φοβεῖσθαι τοὺςτους · εἰ τὸ δυνατόν ὑπῆρχεν αὐτοῖς , οὐκ ἂν ἤρχοντο μετ’ ὀχλοῦ , οὔδὲ φαντασίας ἐποιούν , οὔδὲ μετασχηματίζομενοι ἐμεθόδοιεν · ἀλλ’ ἄρχει καὶ μόνον ἐλθεῖν ἕνα , καὶ ποιήσαι τοῦτο ὅπερ δύναται καὶ βούλεται · καὶ μάλιστα ὅτι μᾶλλον ὁ τῇ ἐξουσίαν ἔχων οὐ μετὰ φαντασίας ἀναιρεῖ , οὔδὲ τοῖς ὀχλοῖς ἐκφοβεῖ , ἀλλ’ εὐθὺς ὡς βούλεται ( 92 ) τῇ ἐξουσίᾳ καταχράται . Ἄλλ’
Lemmas: σύ λογίζομαι , καί δύναμαι καταφρονέω ὁ δαίμων . εἰμί μέν οὖν τοιοῦτος σῶμα εἰμί ενδεδυμένος , ὥσπερ εἰμί ἐγώ , δυνατός εἰμί αὐτός λέγω , ὅτι κρύπτω μέν ὁ ἄνθρωπος οὐ εὑρίσκω , εὑρίσκω δέ βλέπω . ἡδύνω δέ καί ἐγώ κρύπτω λαμβάνω αὐτός , κλείω κατά αὐτός θύρα . εἰμί δέ οὐ εἰμί οὕτως , ἀλλά καλέω ὁ θύρα εἰσέρχομαι δύναμαι , καί ἐν ὁ πᾶς ἀήρ τυγχάνω καί ὁ δέ οὗτος πρῶτος διάβολος · εἰμί δέ πικροεθελω καί πρός ὁ βλέπω ἑτοιμάζω , καί , ὡς εἶπον ὁ Σωτήρ , ἐκ ἀρχή ἀνθρωποκτόνος εἰμί ὁ ὁ κακία πατήρ διάβολος · ζῶ δέ νῦν ἐγώ καί μᾶλλον κατά αὐτός πολιτεύω · δῆλος εἰμί ( 89 ) μηδείς ἰχύντες . οὔτε γάρ τόπος αὐτός εἰς ὁ ἐπιποθέω κωλύω , οὔτε φθόνος ἐγώ ὅρασις ἐκκωλύω , ἵνα κεσωται , οὔτε φιλαγαθέω εἰμί , ἵνα διορθόω · ἀλλά καί μᾶλλον εἰμί πονηρός · καί οὐδείς αὐτός εἰμί περισπούδαστος ( 90 ) ὡς ὁ βλέπω ὁ φιλάρετος καί θεοσεβής . Ζεύς δέ ὁ μηδείς δύναμαι ποιέω , διά οὗτος οὐδείς ποιέω , ἢ μόνος ἀπειλέω · εἰμί γάρ δύναμαι , οὐ εἄν μέλλω , ἀλλά εὐθύς ἐνεργέω ὁ κακός , ἑτοῖμος ἔχω εἰς οὗτος ὁ προαίρεσις , καί μάλιστα κατά ἐγώ . ἰδέ γάρ νῦν συνέρχομαι κατά αὐτός λαλέω , καί οἶδα , ὅτι , προκόπτω ἐγώ , ἀσθενέω αὐτός . εἰμί τοίνυν ἔχω ἐξουσία , οὐδείς εἄν ἐγώ ὁ Χριστιανός ἀφίημι ζῶ · βδέλυγμα γάρ ἁμαρτωλός θεοσέβεια . ἐπεί δέ οὐδείς δύναμαι ( 91 ) , διά οὗτος μᾶλλον ἑαυτοῦ τιτρώσκω · ὅτι μηδείς δύναμαι ποιέω ὅς ἀπειλέω . ἔπειτα καί ἐν λογίζομαι χρή , πρός ὁ μή φοβέω τοῦτος · εἰμί ὁ δυνατός ὑπάρχω αὐτός , οὐ εἄν ἄρχω μετά ὄχλος , οὐδέ φαντασία ποιέω , οὐδέ μετασχηματίζω εμεθοδηω · ἀλλά ἄρχω καί μόνος ἔρχομαι εἷς , καί ποιέω οὗτος ὅσπερ δύναμαι καί βούλομαι · καί μάλιστα ὅτι μᾶλλον ὁ ὁ ἐξουσία ἔχω οὖον μετά φαντασία ἀναιρέω , οὐδέ ὁ ὄχλος ἐκφοβέω , ἀλλά εὐθύς ὡς βούλομαι ( 92 ) ὁ ἐξουσία καταχράομαι . ἄλλος