athanasius-theology.vita-antonii pg026_0457.1
A λέγων · Ἡρῆται μὲν γὰρ σίδηρον ἄχυρα , χαλκὸν δὲ ὥσπερ ξύλον σαθρόν · ἤρπαι δὲ θάλασσαν ὡςπερ ἐξάλειπτον , τὸν δὲ τάρταρον τῆς ἀδύσου ὡςπερ αἰχμάλωτον · ἐλοῦσατο ἀδύσον ὡς περίπατον · διὰ δετοῦ προφήτου · Εἶπερ ὁ ἐχθρός · Διώξας καταλήψομαι · καὶ πάλιν δι’ ἑτέρου · Τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρὶ μου , ὡς νεοσσῶν , καὶ ὡς καταλελειμμένα ὡς ἀρῶ . Καὶ ὅλως τοιαῦτα χομπάζειν ἐπιχειροῦσι , καὶ ἐπαγγέλλονταὶ ταῦτα , ὅπως ( 69 ) ἀπατήσωσι τοὺς θεοσεβοῦντας . Ἄλλ’ ἡμᾶς οὐδ’ οὕτως πάλιν χρή τοὺς πιστοὺς τὰς τε φαντασίας αὐτοῦ φοβεῖσθαι , καὶ ταῖς φωναῖς αὐτοῦ προσέχειν . Ψεύδεται γὰρ , καὶ οὐδὲν ὅλως ἀληθὲς λαλεῖ . Ἄμμελε τοιαῦτα καὶ τοσαῦτα λαλῶν καὶ θρασυνόμενος , ὡς μὲν δράκων εἰλκύσθη τῷ ἀγκίστρῳ παρὰ τοῦ Σωτῆρος , ὡς δὲ κτῆνος φορβαίαν ( 70 ) ἔλαβε περὶ τὰς ρῖνας , ὡς δὲ δραπέτης κρίκῳ δέδεται τοὺς μυκτήρας , καὶ ψελλῷ τετρυπηται τὰ χείλη . Καὶ δέδεται μὲν παρὰ τοῦ Κυρίου ὡς στρουθίον , εἰς τὸ καταπαίζεσθαι παρ’ ἡμῶν · τέθεται δὲ αὐτὸς τε καὶ οἱ σὺν αὐτῷ δαίμονες , ὡς σκορπίοι καὶ ὄφεις , εἰς τὸ καταπαίζεσθαι παρ’ ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν . Καὶ τούτου γνώρισμα ( 71 ) , τὸ νῦν ἡμᾶς πολιτεύεσθαι κατ’ αὐτοῦ . Ὁ γὰρ τὴν θάλασσαν ἐπαγγελόμενος ἐξάλειψαι καὶ τὴν οἰκουμένην καταλαμβάνειν , ἰδοὺ νῦν οὐ δύναται κωλύσαι τὴν ἀσκήσιν ἡμῶν , ἀλλ’ οὐδὲ ἐμὲ λαλοῦντα κατ’ αὐτοῦ . Μὴ τοίνυν προσέχωμεν οἷς ἂν λαλῇ ( ψεύδεται γὰρ ) , μηδὲ δειλιώμεν αὐτοῦ τὰς φαντασίας , ψευδεῖς καὶ αὐτὰς τυγχάνούσας . Οὐ γὰρ φῶς ἐστιν ἀλλ’ὅς τὸ φαινόμενον ἐν αὐταῖς ( 72 ) · τοῦ δὲ ἑτοιμασμένου πυρὸς αὐτοῖς μᾶλλον τὰ προοίμια καὶ τὰς εἰκόνας φέρουσι · καὶ ἐν οἷς κατακαείσονται μέλλουσιν , ἐν τούτοις ἐκφοβεῖν τοὺς ἀνθρώπους πειρῶνται . Ἄμμελε φαίνονται , καὶ παρ’ αὐτὰ πάλιν ἀφανίζονται · βλάψαντες μὲν οὐδένα τῶν πιστῶν , φέροντες
Lemmas: A λέγω · αἱρέω μέν γάρ σίδηρος ἄχυρον , χαλκός δέ ὥσπερ ξύλον σαθρός · ἕρπη δέ θάλασσα ὡς ἐξαλείφω , ὁ δέ τάρταρον ὁ αδυσυς ὡς αἰχμάλωτος · λούω αδυσος ὡς περίπατος · διά δετός προφήτης · εἰ ὁ ἐχθρός · Διώξας καταλαμβάνω · καί πάλιν διά ἕτερος · ὁ οἰκέω ὅλος καταλαμβάνω ὁ χείρ ἐγώ , ὡς νεοσσός , καί ὡς καταλιμπάνω ὡς ἀρόω . καί ὅλως τοιοῦτος κομπάζω ἐπιχειρέω , καί ἐπαγγέλλω οὗτος , ὅπως ( 69 ) ἀπατάω ὁ θεοσεβέω . ἄλλος ἐγώ οὐδέ οὕτως πάλιν χρή ὁ πιστός ὁ τε φαντασία αὐτός φοβέω , καί ὁ φωνή αὐτός προσέχω . ψεύδω γάρ , καί οὐδείς ὅλως ἀληθής λαλέω . Ἄμμελε τοιοῦτος καί τοσοῦτος λαλέω καί θρασύνω , ὡς μέν δράκων ἕλκω ὁ ἄγκιστρον παρά ὁ Σωτήρ , ὡς δέ κτῆνος φορβαῖος ( 70 ) λαμβάνω περί ὁ ρῖνας , ὡς δέ δραπέτης κίρκος δήω ὁ μυκτήρ , καί ψελλός τρυπάω ὁ χεῖλος . καί δήω μέν παρά ὁ κύριος ὡς στρουθίον , εἰς ὁ καταπαίζω παρά ἐγώ · τίθημι δέ αὐτός τε καί ὁ σύν αὐτός δαίμων , ὡς σκορπίος καί ὄφις , εἰς ὁ καταπαίζω παρά ἐγώ ὁ Χριστιανός . καί οὗτος γνώρισμα ( 71 ) , ὁ νῦν ἐγώ πολιτεύω κατά αὐτός . ὁ γάρ ὁ θάλασσα ἐπαγγέλλω ἐξαλείφω καί ὁ οἰκέω καταλαμβάνω , ἰδού νῦν οὖον δύναμαι κωλύω ὁ ἄσκησις ἐγώ , ἀλλά οὐδέ ἐγώ λαλέω κατά αὐτός . μή τοίνυν προσέχω ὅς εἄν λαλέω ( ψεύδω γάρ ) , μηδέ δειλιάω αὐτός ὁ φαντασία , ψευδής καί αὐτός τυγχάνω . οὖον γάρ φάος εἰμί ἀλός ὁ φαίνω ἐν αὐτός ( 72 ) · ὁ δέ ετοιμασμένος πυρός αὐτός μᾶλλον ὁ προοίμιον καί ὁ εἰκών φέρω · καί ἐν ὅς κατακαίω μέλλω , ἐν οὗτος ἐκφοβέω ὁ ἄνθρωπος πειράω . Ἄμμελε φαίνω , καί παρά αὐτός πάλιν ἀφανίζω · βλάπτω μέν οὐδείς ὁ πιστός , φέρω