athanasius-theology.testimonia-e-scriptura-de-communi-essentia-patris-et-filii-et-spiritus pg028_0045.1
A νοῖς ( 15 ) , καὶ τοῖς λοιποῖς πᾶσι , τοῖς εἰς τὴν τοῦ Υἱοῦ ἀρχαίωσιν βλασφημησασις · « Ἀπαγε τῆς ἀτοπίας ! Εἰ γὰρ ὁ λέγων τῷ ἀδελφῶν αὐτοῦ , Μωρέ , ἐνοχὸς ἐστιν εἰς τὴν γένναν τοῦ πυρός , εἰς ποίαν λοιπῶν , εἴπέ μοι , γένναν γέννην ἐκβαληθήσεται ὁ λέγων τὸν Θεὸν αὐτοῦ κτίσμα , καὶ οὐχὶ Θεοῦ Υἱόν , ἀλλὰ δοῦλον , καὶ ὑπογὺν , καὶ μικρόν ; Καὶ εἰ , ὅστις εἴπη λόγον κατὰ τοῦ Υἱοῦ , ἀφεθήσεται αὐτῷ , πῶς αὐτὸς ὁ Υἱὸς εἶπεν , ὅτι « Ὁ μὴ τρώγων μου τὴν σάρκα , καὶ πίνων μου τὸ αἷμα οὐκ ἔχει ζωὴν αἰώνιον ; » Πῶς δὲ καὶ δύναται τις , ἀτιμαζὼν τὸν Υἱόν , μὴ βλασφημεῖν εἰς τὴν Τριάδα ; Ὁ δὲ εἰς αὐτὴν βλασφημῶν δηλοῦναι ἀπαρνεῖται τὸ ἅγιον βάπτισμα . Ὁ δὲ τὸ ἅγιον βάπτισμα ἀπαρνούμενος δῆλον ὅτι τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀποδύεται . Καὶ ὡς περ ἐπὶ τοῦ αἰσθητοῦ ἡλίου , ἐὰν τὴν θέρμην ἢ τὴν ἀκτῖνα αὐτοῦ καδυβρίσης , εἰς ὅλην τὴν φύσιν αὐτοῦ ἀνατρέχει ἡ ὑβρις · οὕτως καὶ ἐπὶ τοῦ τρισήλιου τῆς ἁγίας Τριάδος φωτὸς καὶ μυστηρίου , τῇ τῆς μιᾶς ὑποστάσεως ἀτιμίᾳ παντὸς τοῦ πληρώματος τῆς θεότητος ἐστιν ἡ βλασφημία . Τί οὖν ἐστιν ὑπὸ τοῦ Κυρίου πρὸς Ἰουδαίους λεγόμενον , ὅτι « Πᾶσα ἁμαρτία καὶ βλασφημία ἀφεθήσεται τοῖς ἀνθρώποις · δὲ δ' ἂν εἴπη ( 16 ) λόγον κατὰ τοῦ Πνεύματος ἁγίου , οὐκ ἀφεθήσεται αὐτῷ οὔδ' ἐν τῷ νῦν αἰῶνι , οὔδ' ἐν τῷ μέλλοντι ; » Νοῦν ἔχοντες ἀκούσωμεν , καὶ μὴ πλανηθῶμεν . Διτὸν εἶναι τὸν Χριστὸν μετὰ τὴν ἀκράστον ἕνωσιν , φημὶ δὴ ἐκ θεότητος καὶ ἀνθρωπότητος , αἱ ἱεραὶ ( 17 ) ἡμῖν διαβοῶσι Γραφαί · « Ὁ γὰρ Λόγος σὰρξ ἐγένετο . » Τὴν γοῦν τοῦ Λόγου θεότητα ὁ αὐτὸς Χριστὸς Πνεῦμα ἅγιον ὀνομάζει · καθὰ καὶ πρὸς τὴν Σαμαρείτιν ἐλεγε · ὅτι « Πνεῦμα ὁ Θεός · » τὴν δὲ ἀνθρωπότητα αὐτοῦ Υἱὸν ἀνθρώπου · καθὼς πάλιν ἀλλοχοῦ περὶ τῆς ἰδίας σαρκὸς αὐτοῦ φησιν · « Νῦν ἐδόξασεν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου . » Εἰ ( 18 ) οὖν δὲ τοῖς Θεῷ προσχρούσιντες Ἰουδαῖοι διττὴν πρὸς Χριστὸν τὴν βλασφημίαν ἐκτέτηντο . Οἱ μὲν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ , ἡγοῦν τὴν Υἱὸ τοῦ ἀνθρώπου , προσιώπτοντες , προφήτην αὐτὸν , ἀλλ' οὐ Θεὸν εἶναι , ἐνόμιζον · οἷς καὶ συγγνώμην ἐδωκεν · ἀρχὴ γὰρ ἦν τοῦ κηρύγματος , καὶ οὕτω ἦν χωρῶν ὁ κόσμος ( 19 ) , Θεὸν πιστεύειν , φαινομένου ἀνθρώπου · διὸ καὶ φησιν ὁ Χριστός , ὅτι « Ὁς ἂν εἴπη λόγον κατὰ τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου , » , εἰς' οὖν ( 20 ) τοῦ σώματος αὐτοῦ , « ἀφεθήσεται αὐτῷ . » Τολμῶ γὰρ λέγειν , ὅτι οὔδ' αὐτοὶ οἱ μακάριοι αὐτοῦ μαθηταὶ τὸ τέλειον περὶ τῆς αὐτοῦ θεότητος ἔχον φρόνημα , ἕως τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῖς τῇ Πεντηκοστῇ ἐπεσκήψεν . Ἐπεὶ καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν ἰδόντες αὐτὸν , οἱ μὲν προσεκύνησαν , οἱ δὲ ἐδίστασαν · ἀλλ' οὐκ ἐκ τοῦτου κατακρίθηναν . Οἱ δὲ εἰς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον , εἰς' οὖν εἰς τὸν τοῦ Χριστοῦ θεότητα βλασφημήσαντες , καὶ λέγοντες , ὅτι « Ἐν Βεελζεβοῦλ , τῷ ἀρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τὰ
Lemmas: A νόος ( 15 ) , καί ὁ λοιπός πᾶς , ὁ εἰς ὁ ὁ υἱός ἀρχαῖος βλασφημέω · « ἀπάγω ὁ ἀτοπία ! εἰμί γάρ ὁ λέγω ὁ ἀδελφός αὐτός , Μωρός , ἔνοχος εἰμί εἰς ὁ γέννα ὁ πῦρ , εἰς ποῖος λοιπός , εἶπον ἐγώ , γέννα γέννη ἐκβάλλω ὁ λέγω ὁ θεός αὐτός κτίσμα , καί οὐ Θεός υἱός , ἀλλά δοῦλος , καί ὑπογὺν , καί μικρός ; καί εἰμί , ὅστις εἶπον λόγος κατά ὁ υἱός , ἀφίημι αὐτός , πῶς αὐτός ὁ υἱός εἶπον , ὅτι « ὁ μή τρώγω ἐγώ ὁ σάρξ , καί πίνω ἐγώ ὁ αἷμα οὐ ἔχω ζωή αἰώνιος ; » Πῶς δέ καί δύναμαι τις , ἀτιμάζω ὁ υἱός , μή βλασφημέω εἰς ὁ Τριάς ; ὁ δέ εἰς αὐτός βλασφημέω δηλόω ἀπαρνέομαι ὁ ἅγιος βάπτισμα . ὁ δέ ὁ ἅγιος βάπτισμα ἀπαρνέομαι δῆλος ὅτι ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀποδύω . καί ὡς περ ἐπί ὁ αἰσθητής ἥλιος , ἐάν ὁ θέρμη ἢ ὁ ἀκτίς αὐτός κατυβρίζω , εἰς ὅλος ὁ φύσις αὐτός ἀνατρέχω ὁ ὕβρις · οὕτως καί ἐπί ὁ τρισήλιος ὁ ἅγιος Τριάς φάος καί μυστήριον , ὁ ὁ εἷς ὑπόστασις ἀτιμία πᾶς ὁ πλήρωμα ὁ θεότης εἰμί ὁ βλασφημία . τις οὖν εἰμί ὑπό ὁ κύριος πρός Ἰουδαῖος λέγω , ὅτι « πᾶσα ἁμαρτία καί βλασφημία ἀφίημι ὁ ἄνθρωπος · δέ δέ εἄν εἶπον ( 16 ) λόγος κατά ὁ πνεῦμα ἅγιος , οὐ ἀφίημι αὐτός οὐδέ ἐν ὁ νῦν αἰών , οὐδέ ἐν ὁ μέλλω ; » Νοῦς ἔχω ἀκούω , καί μή πλανάω . δίειμι εἰμί ὁ Χριστός μετά ὁ ἀκράστος ἕνωσις , φημί δή ἐκ θεότης καί ἀνθρωπότης , ὁ ἱερός ( 17 ) ἐγώ διαβοάω γραφή · « ὁ γάρ Λόγος σάρξ γίγνομαι . » ὁ γοῦν ὁ Λόγος θεότης ὁ αὐτός Χριστός πνεῦμα ἅγιος ὀνομάζω · καθά καί πρός ὁ Σαμαρείτης λέγω · ὅτι « πνεῦμα ὁ Θεός · » ὁ δέ ἀνθρωπότης αὐτός υἱός ἄνθρωπος · καθώς πάλιν αλλοχοω περί ὁ ἴδιος σάρξ αὐτός φημί · « νῦν δοξάζω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος . » εἰμί ( 18 ) οὖν δέ ὁ Θεός προσχρούσιντες Ἰουδαῖος δισσός πρός Χριστός ὁ βλασφημία κτείνω . ὁ μέν ὁ σάρξ αὐτός , ἤγουν ὁ υιός ὁ ἄνθρωπος , προσιώπτοντες , προφήτης αὐτός , ἀλλά οὖον θεός εἰμί , νομίζω · ὅς καί συγγνώμη δίδωμι · ἀρχή γάρ εἰμί ὁ κήρυγμα , καί οὗτος εἰμί χώρα ὁ κόσμος ( 19 ) , θεός πιστεύω , φαίνω ἄνθρωπος · διό καί φημί ὁ Χριστός , ὅτι « ὅς εἄν εἶπον λόγος κατά ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος , » , εἰμί οὖν ( 20 ) ὁ σῶμα αὐτός , « ἀφίημι αὐτός . » τολμάω γάρ λέγω , ὅτι οὐδέ αὐτός ὁ μακάριος αὐτός μαθητής ὁ τέλειος περί ὁ αὐτός θεότης ἔχω φρόνημα , ἠώς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος αὐτός ὁ Πεντηκοστή ἐπισκήπτω . ἐπεί καί μετά ὁ ἀνάστασις ὁράω αὐτός , ὁ μέν προσκυνέω , ὁ δέ διστάζω · ἀλλά οὐ ἐκ οὗτος κατακρίνω . ὁ δέ εἰς ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος , εἰμί οὖν εἰς ὁ ὁ Χριστός θεότης βλασφημέω , καί λέγω , ὅτι « ἐν Βεελζεβούλ , ὁ ἄρχω ὁ δαιμόνιος ἐκβάλλω ὁ