athanasius-theology.synopsis-scripturae-sacrae-sp pg028_0183.1
τοῦ Θεοῦ ἐστι · τοὺς τε προφήτας καὶ πᾶσιν τῇ Θείᾳ Γραφῇ τοῦτο προηγούμενον ἦν ἀπαγγέλλειν . Παρακολουθήματα δὲ τῷ θείῳ διηγήματι τοῦτο ποιοῦνται λόγοι περὶ τῶν ἔθνων Βαβυλῶνος , τῆς Δαμασκού , Μωάβ , καὶ τῶν ἄλλων . Καὶ δι' ἑκάστης Γραφῆς τοὺς μὲν ἀμαρτάνοντας ἐπιτιμῶσι · τοὺς δὲ προληφθέντας προτρέπονται μετανοεῖν , ἀπειλοῦντες τὴν μέλλουσαν τοῦ πυρὸς κρίσιν . Αἱ μὲν οὖν ἄλλαι Γραφαὶ προλέγουσι , σῶν Μωϋσῆς μὲν · « Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει , » λέγων , « Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐκ τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν , ὡς ἐμέ · » Ἠσαΐας δὲ · « Ἰδοὺ ἡ Παρθένος ἐν γαστρὶ ἔξει , καὶ τέξεσται υἱόν · » ὁ δὲ Μιχαίας · « Ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμφανὴς ἔσται τὸ ὄρος Κυρίου · » καὶ ἄλλος ἄλλως · προλέγει , κατὰ τὴν τοῦ Πνεύματος χάριν . Τοῦτον δὲ πάντων λεγόντων προσεδοκᾶτο ὁ ἀπαγγελθὼς Κύριος . Διὰ τοῦτο καὶ πολλοὶ ἀπήγγελλον · καὶ ἕως ἦλθεν , οὐχ ἐπαύοντο οἱ προφητεύοντες . Καὶ ἐστι ταῦτα πάντα ᾄσματα . Τὸ δὲ Ἄσμα τῶν ᾀσμάτων οὐχ ὡς προφητεύον ἐστιν , οὐδὲ ὡς προσημαίνον · ἀλλὰ τὸν ἄλλοι προαπήγγελλον , τοῦτον ὡς ἤδη ἐλθόντα δείκνυσι , καὶ ἤδη ἀναλαβόντα τὴν σάρκα · διὸ καὶ ὡς ἐπὶ συζυγίᾳ τοῦ Λόγου καὶ τῆς σαρκὸς ἐπιθαλάμιον λέγει τὸ Ἄσμα τῶν ᾀσμάτων . Καὶ αἱ μὲν ἄλλαι Γραφαὶ λέγουσι περὶ τοῦ Σωτῆρος , μεταξὺ δὲ καὶ περὶ ἄλλων τινῶν ἀπαγγέλλουσι · τὸ δὲ βιβλίον τοῦτο μόνην τὴν τοῦ Λόγου πρὸς τὸ σῶμα συζυγίαν ᾄδει . Διὸ καὶ ἐν μὲν ταῖς ἄλλαις Γραφαῖς διὰ τὰ μεταξὺ δηλούμενα εἰσὶ καὶ θυμῶ καὶ ὀργῆς λόγοι , καὶ φόβων ἀπειλαί · ἡ δὲ βίβλος αὕτη , ἐπειδὴ οὐδὲν ἕτερον ἢ τὴν παρουσίαν μόνην τοῦ Λόγου σημαίνει , θυμῆς τε καὶ χαρᾶς , καὶ εὐφροσύνης μόνης ἔχει λόγους . Νυμφίου γὰρ παρόντος , πάντας χαίρειν προσῆκει , καὶ μηδένα πενθεῖν , ὡς αὐτὸς ὁ Κύριος εἴρηκεν . Αὐτὸς γὰρ παρὼν τὰς ἀσθενείας ἡμῶν ἐβάστασεν , καὶ τὰς λύπας ἔστρεψεν εἰς χαρᾶν . Ὡςπερ οὖν μετὰ τὴν οἰκονομίαν τὴν τοῦ Σωτῆρος οὐχ ἔτι προφήτην προσδοκῶμεν , οὕτως μετὰ τὰ ἐν τῷ Ἄσματι τῶν ᾀσμάτων σημαίνόμενα οὐχ ἔστιν ἄλλο τι καινότερον προσδοκᾶν σημαίνόμενον . Καὶ γὰρ τὰ ἐν τῷ Ἄσματι σημαίνόμενα , ταῦτα καὶ ἐν τοῖς προφήταις καὶ ἐν ταῖς ἄλλαις Γραφαῖς ἐκ διαστημάτων λεγόμενα εὑρίσκεται . Πάλιν τὸ ὡςπερ δεικνύντος τοῦ Ἰωάννου τὸν Ἀμνόν , ἕως Ἰωάννου ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται εἰσίν · οὕτως τὰ ἐν τῷ Ἄσματι τῶν ᾀσμάτων σημαίνόμενα τέλος ἐστὶ πάντων ἐν πάσῃ τῇ Θείᾳ Γραφῇ σημαινόμενων . Τί γὰρ ἄλλο μετὰ τὴν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν προσδοκᾶν δεῖ ἢ κρίσιν καὶ ἀνταπόδοσιν ; Καὶ διὰ τοῦτο οἱ κατὰ Φρύγας παρεισάγοντες προφήτας μετὰ τὸν Κύριον , σφάλλονται , καὶ ὡς αἱρετικοὶ κατακρίνονται . Ἄσμα οὖν ᾀσμάτων , διὸ τὸ μετὰ τὰ ἐκ τοῦτο μηδὲν ἕτερον προσδοκᾶν . Καὶ ὡςπερ κατὰ τὸν νόμον Ἅγια ἦν , καὶ μετὰ τὰ Ἅγια Ἅγια ἁγίων , μετὰ δὲ τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων οὐχ ἔτι ἦν ἐσωτέρος τόπος · οὕτως μετὰ τὰ ᾄσματα τὸ Ἄσμα τῶν ᾀσμάτων , μετὰ δὲ τὸ Ἄσμα τῶν ᾀσμάτων οὐχ ἔτι προσδοκᾶν ἔστιν ἐσωτέραν καὶ καινότεραν ἐπάγγελαν . Ἄπαξ γὰρ ὁ Λόγος ἐγένετο σάρξ , καὶ τετελείωκε τὸ ἔργον . Ἔστι δὲ ὅλον τὸ βιβλίον τοῦτο διάλογον
Lemmas: ὁ Θεός εἰμί · ὁ τε προφήτης καί πᾶς ὁ Θείη γραφή οὗτος προηγούμενος εἰμί ἀπαγγέλλω . παρακολούθημα δέ ὁ θεῖον διήγημα οὗτος ποιέω λόγος περί ὁ ἔθνος Βαβυλών , ὁ Δαμασκός , Μωάβ , καί ὁ ἄλλος . καί διά ἕκαστος γραφή ὁ μέν ἁμαρτάνω ἐπιτιμάω · ὁ δέ προλαμβάνω προτρέπω μετανοέω , ἀπειλέω ὁ μέλλω ὁ πυρός κρίσις . ὁ μέν οὖν ἄλλος γραφή προλέγω , σός Μωϋσῆς μέν · « προφάω σύ ἀνίστημι , » λέγω , « Κύριος ὁ θεός ἐγώ ἐκ ὁ ἀδελφός ἐγώ , ὡς ἐγώ · » Ἠσαΐας δέ · « ἰδέ ὁ Παρθένος ἐν γαστήρ ἔξειμι , καί τίκτω υἱός · » ὁ δέ Μιχαίας · « ἐν ὁ ἔσχατος ἡμέρα ἐμφανής εἰμί ὁ ὄρος κύριος · » καί ἄλλος ἄλλως · προλέγω , κατά ὁ ὁ πνεῦμα χάρις . οὗτος δέ πᾶς λέγω προσδοκάω ὁ ἀπαγγέλλω Κύριος . Ζεύς οὗτος καί πολύς ἀπαγγέλλω · καί ἠώς ἔρχομαι , οὐ παύω ὁ προφητεύω . καί εἰμί οὗτος πᾶς ᾆσμα . ὁ δέ ἄσμα ὁ ᾆσμα οὐ ὡς προφητεύω εἰμί , οὐδέ ὡς προσημαίνω · ἀλλά ὁ ἄλλος προαπαγγέλλω , οὗτος ὡς ἤδη ἔρχομαι δείκνυμι , καί ἤδη ἀναλαμβάνω ὁ σάρξ · διό καί ὡς ἐπί συζυγία ὁ Λόγος καί ὁ σάρξ ἐπιθαλάμιος λέγω ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα . καί ὁ μέν ἄλλος γραφή λέγω περί ὁ Σωτήρ , μεταξύ δέ καί περί ἄλλος τις ἀπαγγέλλω · ὁ δέ βιβλίον οὗτος μόνος ὁ ὁ Λόγος πρός ὁ σῶμα συζυγία ἀείδω . Διὸ καί ἐν μέν ὁ ἄλλος γραφή διά ὁ μεταξύ δηλόω εἰμί καί θυμός καί ὀργή λόγος , καί φόβος ἀπειλή · ὁ δέ βίβλος οὗτος , ἐπεί οὐδείς ἕτερος ἢ ὁ παρουσία μόνος ὁ Λόγος σημαίνω , Θυμής τε καί χαρά , καί Εὐφρόσυνος μόνος ἔχω λόγος . Νύμφιος γάρ πάρειμι , πᾶς χαίρω προσήκω , καί μηδείς πενθέω , ὡς αὐτός ὁ Κύριος εἴρω . αὐτός γάρ πάρειμι ὁ ἀσθένεια ἐγώ βαστάζω , καί ὁ λύπη στρέφω εἰς χαρά . ὡς οὖν μετά ὁ οἰκονομία ὁ ὁ Σωτήρ οὐ ἔτι προφήτης προσδοκάω , οὕτως μετά ὁ ἐν ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα σημαινόμενο οὐ εἰμί ἄλλος τίς καινός προσδοκάω σημαίνω . καί γάρ ὁ ἐν ὁ ἄσμα σημαινόμενο , οὗτος καί ἐν ὁ προφήτης καί ἐν ὁ ἄλλος γραφή ἐκ διάστημα λέγω εὑρίσκω . πάλιν ὁ ὡς δείκνυμι ὁ Ἰωάννης ὁ ἀμνός , ἠώς Ἰωάννης ὁ νόμος καί ὁ προφήτης εἰμί · οὕτως ὁ ἐν ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα σημαινόμενο τέλος εἰμί πᾶς ἐν πᾶς ὁ Θείη γραφή σημαινόμενο . τις γάρ ἄλλος μετά ὁ ὁ Χριστός παρουσία προσδοκάω δεῖ ἢ κρίσις καί ἀνταπόδοσις ; καί διά οὗτος ὁ κατά Φρύξ παρεισάγω προφήτης μετά ὁ κύριος , σφάλλω , καί ὡς αἱρετικός κατακρίνω . ἄσμα οὖν ᾆσμα , διό ὁ μετά ὁ ἐκ οὗτος μηδείς ἕτερος προσδοκάω . καί ὡς κατά ὁ νόμος Ἅγιον εἰμί , καί μετά ὁ Ἅγιον Ἅγιον ἅγιος , μετά δέ ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος οὐ ἔτι εἰμί εσώτερος τόπος · οὕτως μετά ὁ ᾆσμα ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα , μετά δέ ὁ ἄσμα ὁ ᾆσμα οὐ ἔτι προσδοκάω εἰμί ἐσώτερος καί καινός ἐπαγγέλλω . ἅπαξ γάρ ὁ Λόγος γίγνομαι σάρξ , καί τελειόω ὁ ἔργον . εἰμί δέ ὅλος ὁ βιβλίον οὗτος διάλογος