athanasius-theology.synopsis-scripturae-sacrae-sp pg028_0191.3
42 Οὕτω καλεῖται τὸ βιβλίον , ἐπειδὴ καὶ τὴν περὶ τῆς Ἑσθήρ ἱστορίαν περιέχει , πῶς ὁ Θεὸς δι' αὐτῆς , μέλλοντας ἀπόλλυσθαι παγγενεῖ τοὺς Ἰουδαίους , αὐτοὺς μὲν διέσωσε , τὸν δὲ Ἄμαν , τὸν θελήσαντα ἐπιβουλεύσαι , ἐπάταξεν . Ἡ δὲ ἱστορία γέγονεν ἐν Σούσις , καὶ ἔστιν αὕτη . Ἀρταξέρξης ὁ βασιλεύς , ἐκβαλὼν τὴν ἰδίαν γυναῖκα , ἐζήτησεν ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ τὴν πάντων καλλιστεύουσαν καὶ ὡραιόταταν λαβεῖν ἑαυτῷ γυναῖκα . Καὶ εὑρέθη ἡ Ἑσθήρ , τὸ γένος Ἰουδαία τυγχάνουσα . Ἦν δὲ καὶ Μαρδοχαῖος συγγενὴς αὐτῆς ἀπὸ τῆς αἰχμαλωσίας τῆς γενομένης ἐπὶ Σεδεκίου ἐν αὐτῇ τῇ χώρᾳ . Ὁ οὖν βασιλεύς , μέγα ποιήσας τινὰ τῶν ἑαυτοῦ , λεγόμενον Ἄμαν , ἐκέλευσε πάντας αὐτὸν προσκυνεῖν . Ἄλλὰ τοῦ Μαρδοχαίου διὰ τὴν πρὸς τὸν Θεὸν λατρείαν μὴ προσκυνούντος αὐτόν , ὠργίσθη ὁ Ἄμαν · καὶ μαθὼν , ὅτι Ἰουδαῖός ἐστι , πείθει τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην , ἵνα γράφῃ , ὥστε πάντας τοὺς ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ Ἰουδαίους ἀπορρίζους ἀπολέσθαι ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ τῇ β' μηνί . Τοῦτο τοίνυν μαθὼν ὁ Μαρδοχαῖος , ἐπένθει , καὶ νηστεύων προσέπεσε τῇ Ἑσθήρ , δέων παρ' αὐτῆς βοήθειαν γενέσθαι . Ἡ τοίνυν Ἑσθήρ , νηστεύσασα , καὶ εὐχάμενη τῷ Θεῷ , ἐκόσμησεν ἑαυτὴν τῷ βασιλικῷ κόσμῳ , καὶ μὴ κληθεῖσα ( οὐχ γὰρ ἔξον εἰσελθεῖν ἀκλητῇ ) , ὅμως εἰσῆλθε παρὰ τὸν καιρὸν πρὸς τὸν βασιλέα , ἀντὶ τοῦ καιροῦ θαρροῦσα τῇ εὐχῇ · εἶτα τοῦ βασιλέως θαυμάζοντος τὸ ξένον , ἔπεσεν ἑκείνη ἀπὸ τοῦ φόβου . Ὁ δὲ Θεὸς μετέβαλε τὸν θυμὸν τοῦ βασιλέως εἰς διέθεσιν καὶ πρᾳότητα , καὶ ἀναστὰς ἐδάστωσε τὴν γυναῖκα , καὶ παρέκαλε αὐτὴν μὴ φοβεῖσθαι · ἀλλὰ καὶ ἡξίωσεν αὐτὴν αἰτησάσθαι , εἰ τί βούλοιτο . Ἡ δὲ ἐπὶ δεῖπνον ἡξίωσεν ἐλθεῖν αὐτὸν τε τὸν βασιλέα καὶ τὸν Ἄμαν , οὐχ ἅπαξ , ἀλλὰ καὶ δεύτερον . Ὁ μὲν οὖν Ἄμαν , διαχυθεὶς καὶ γαυρῶν , ὡς ἀξιώθεις ὑπὸ τῆς βασιλίσσης κληθῆναι , ἐπὶ μᾶλλον ἐπήρετο κατὰ τοῦ Μαρδοχαίου , καὶ ποιήσας κοπήν ξύλον μέγα , ἐβούλετο τὸν Μαρδοχαῖον εἰς αὐτῷ τῇ ἐξῆσθμέρᾳ κρεμάσαι · ὁ δὲ βασιλεύς , κατὰ τινα πρόνοιαν ἀγαθὴν ἀγρυπνήσας ἐκείνην τὴν νύκτα , καὶ μὴ δυνάμενος ὑπνῶσαι , ἐκέλευσεν ἀναγιγνώσκεσθαι αὐτῷ τῶν πράξεων αὐτοῦ τὰ ὑπομνήματα . Καὶ ἀναγιγνοσκomenōn αὐτῶν , εὑρε πράξιν ἀγαθὴν εἰς αὐτὸν γενομένην ὑπὸ τοῦ Μαρδοχαίου . Δυο γὰρ εὐνοῦχους , μέλλοντας ἐπιβουλεύειν τῷ βασιλεῖ , προσηγγείλεν αὐτῷ τῷ βασιλεῖ , καὶ ἤλεγξεν . Ὁ τοίνυν βασιλεύς , ἀποδεξάμενος τὴν προαίρεσιν τοῦ Μαρδοχαίου , ἐζήτει τινὴ ἀξίαν παρασχέιν τῷ τοιούτῳ . Ὡς δὲ εἰσῆλθε πρῶτος αὐτὸν ὁ Ἄμαν , ἐπυνθάνετο ὁ βασιλεὺς αὐτοῦ , ὁποίας καὶ τῆς ἀξίας ἐστίν , ὁ βασιλέα εὐεργετήσας . Ὁ δὲ Ἄμαν , νομίζων περὶ αὐτοῦ συνθάνεσθαι τὸν βασιλέα , εἶπεν , ἄξιον εἶναι τὸν
Lemmas: 42 οὕτως καλέω ὁ βιβλίον , ἐπεί καί ὁ περί ὁ Ἐσθήρ ἱστορία περιέχω , πῶς ὁ θεός διά αὐτός , μέλλω ἀπόλλυμι παγγενεί ὁ Ἰουδαῖος , αὐτός μέν διασῴζω , ὁ δέ Άμαν , ὁ ἐθέλω ἐπιβουλεύω , πατάσσω . ὁ δέ ἱστορία γίγνομαι ἐν Σούσις , καί εἰμί οὗτος . Ἀρταξέρξης ὁ βασιλεύς , ἐκβάλλω ὁ ἴδιος γυνή , ζητέω ἐν ὁ βασίλεια αὐτός ὁ πᾶς καλλιστεύω καί ὡραῖος λαμβάνω ἑαυτοῦ γυνή . καί εὑρίσκω ὁ Ἐσθήρ , ὁ γένος Ἰουδαῖος τυγχάνω . ἦς δέ καί Μαρδοχαῖος συγγενής αὐτός ἀπό ὁ αἰχμαλωσία ὁ γίγνομαι ἐπί Σεδέκιος ἐν αὐτός ὁ χώρα . ὁ οὖν βασιλεύς , μέγας ποιέω τις ὁ ἑαυτοῦ , λέγω Άμαν , κελεύω πᾶς αὐτός προσκυνέω . ἀλλά ὁ Μαρδοχαῖος διά ὁ πρός ὁ θεός λατρεία μή προσκυνέω αὐτός , ὀργίζω ὁ Άμαν · καί μανθάνω , ὅτι Ἰουδαῖος εἰμί , πείθω ὁ βασιλεύς Ἀρταξέρξης , ἵνα γράφω , ὥστε πᾶς ὁ ἐν ὁ βασίλεια αὐτός Ἰουδαῖος ἀπορριζόω ἀπόλλυμι ἐν εἷς ἡμέρα ὁ βε μείς . οὗτος τοίνυν μανθάνω ὁ Μαρδοχαῖος , πενθέω , καί νηστεύω προσπίπτω ὁ Ἐσθήρ , δήω παρά αὐτός βοήθεια γίγνομαι . ὁ τοίνυν Ἐσθήρ , νηστεύω , καί εὔχομαι ὁ Θεός , κοσμέω ἑαυτοῦ ὁ βασιλικός κόσμος , καί μή καλέω ( οὐ γάρ ἔξειμι εἰσέρχομαι άκλητος ) , ὅμως εἰσέρχομαι παρά ὁ καιρός πρός ὁ βασιλεύς , ἀντί ὁ καιρός θαρσέω ὁ εὐχή · εἶτα ὁ βασιλεύς θαυμάζω ὁ ξένος , πίπτω ἐκεῖνος ἀπό ὁ φόβος . ὁ δέ θεός μεταβάλλω ὁ θυμός ὁ βασιλεύς εἰς διεθος καί πραότης , καί ἀνίστημι ἐδάστωσε ὁ γυνή , καί παρακαλέω αὐτός μή φοβέω · ἀλλά καί ἀξιόω αὐτός αἰτέω , εἰμί τίς βούλομαι . ὁ δέ ἐπί δεῖπνον ἀξιόω ἔρχομαι αὐτός τε ὁ βασιλεύς καί ὁ Άμαν , οὐ ἅπαξ , ἀλλά καί δύο . ὁ μέν οὖν Άμαν , διαχέω καί γαῦρος , ὡς ἀξιόω ὑπό ὁ βασίλισσα καλέω , ἐπί μᾶλλον ἐπέρομαι κατά ὁ Μαρδοχαῖος , καί ποιέω κοπή ξύλον μέγας , βούλομαι ὁ Μαρδοχαῖος εἰς αὐτός ὁ ἐξῆσθμέρᾳ κρεμάννυμι · ὁ δέ βασιλεύς , κατά τις πρόνοια ἀγαθός ἀγρυπνέω ἐκεῖνος ὁ νύξ , καί μή δύναμαι ὑπνόω , κελεύω ἀναγιγνώσκω αὐτός ὁ πρᾶξις αὐτός ὁ ὑπόμνημα . καί ἀναγιγνώσκω αὐτός , εὑρίσκω πρᾶξις ἀγαθός εἰς αὐτός γίγνομαι ὑπό ὁ Μαρδοχαῖος . δύο γάρ εὐνοῦχος , μέλλω ἐπιβουλεύω ὁ βασιλεύς , προσαγγέλλω αὐτός ὁ βασιλεύς , καί ἐλέγχω . ὁ τοίνυν βασιλεύς , ἀποδείκνυμι ὁ προαίρεσις ὁ Μαρδοχαῖος , ζητέω τίνω ἄξιος παρέχω ὁ τοιοῦτος . ὡς δέ εἰσέρχομαι πρῶτος αὐτός ὁ Άμαν , πυνθάνομαι ὁ βασιλεύς αὐτός , ὁποῖος καί ὁ ἄξιος εἰμί , ὁ βασιλεύς εὐεργετέω . ὁ δέ Άμαν , νομίζω περί αὐτός συνθνῄσκω ὁ βασιλεύς , εἶπον , ἄξιος εἰμί ὁ