athanasius-theology.synopsis-scripturae-sacrae-sp pg028_0214.1
δρών πανταχοῦ · ἔπειτα σημαίνει πολλάκις ἑαυτὸν προθελόμενον ἐλθεῖν διὰ τὸν εἰς αὐτοὺς πόθον , καὶ τῶς μὴ δεδυνήσθαι . Καὶ λοιπὸν διδασκαλικὴν τὴν Ἐπιστολὴν ποιεῖται περὶ κλήσεως ἐθνῶν , καὶ ὅτι ἡ περιτομὴ ἕως καιροῦ ἦν , καὶ νῦν πέπτωκεν · καὶ ὅτι διὰ τοῦ Χριστοῦ λέλυται τὸ παράγγελμα τοῦ ᾿Αδάμ , καὶ ἡ σκιὰ τοῦ νόμου παρήλθε . Τὴν μὲν οὖν κλῆσιν τῶν ἐθνῶν ἀκολούθως γεγενηθῆναι κατασκευάζει οὕτως , ἀποδεικνύς πᾶσιν ἀνθρώποις ἐφύκτον εἶναι τὸν νόμον , καὶ πάντας ἀδιάκτω τῇ φύσει καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς κτίσεως δύνασθαι γινώσκειν τὸν Θεόν . Διὸ καὶ εἰκότως αἰτιᾶται πρῶτον Ἕλληνας , ὡς τοῦ μὲν Θεοῦ φανερωτάτους αὐτοὺς ἐκ τῶν ποιημάτων τοῦ κόσμου τὴν περὶ ἑαυτοῦ γνῶσιν , καὶ τῆς αἰδίου δυνάμεως αὐτοῦ , ἥτις ἐστὶν ὁ Ἄρχος αὐτοῦ , ἐν ᾧ καὶ δι’ οὗ τὰ πάντα πεποίηκεν · ἐνεῖναι δὲ μὴ ἐγνώκασι · μᾶλλον ἐκ τῶν κτισμάτων εἶναι Θεὸν τὸν τούτων δημιουργόν · ἀλλὰ τούναντίον αὐτὰ τὰ ποιήματα θεοποιήσαντας , καὶ τῇ κτίσει μᾶλλον ἢ τῇ κτίσει λατρεύσαντας . Αἰτιᾶται δὲ καὶ ᾿Ιουδαίους , ὡς μὴ φυλάξαντας τὸν νόμον · ἀλλὰ καὶ μᾶλλον διὰ τῆς παραβάσεως τοῦ νόμου τὸν Θεὸν ἀτιμάσαντας . Καὶ οὕτως ἀμφότερα τὰ μέρη ᾿Ιουδαίους τε καὶ Ἕλληνας ἐλέγχει , καὶ συχλάζει ἐπὶ παρανομίᾳ · ἵνα δεῖξῃ , ὅτι ἴσοι γεγόνασι οἱ πάντες , ὡς ὑπεύθυνοι ἐπίσης , καὶ τοῦ Λυτροῦμένου δεόντες . Τῆς δὲ χάριτος καὶ λυτρώσεως ἐπίσης καὶ τοῖς ᾿Ιουδαίοις γενομένης καὶ τοῖς ἔθνεσιν , εἰκότως καὶ ἡ κλῆσις γέγονε τῶν ἐθνῶν · τῆς δὲ κλήσεως τῶν ἐθνῶν γενομένης , ἐξ ἀνάγκης πέπτωκεν ἡ περιτομὴ καὶ ἡ ἐν τῷ νόμῳ σκιὰ . ᾿Ο γὰρ ᾿Αβραάμ , φησίν , οὐκ ἐν περιτομῇ , ἀλλὰ πρὸ τῆς περιτομῆς δικαιωθεὶς , μετωνομάσθη μὲν ᾿Αβραάμ , ὅτι πατὴρ πολλῶν ἐθνῶν ἔμελλεν εἶναι , κατὰ τὴν ἐν τῇ ἀχρυσωτίᾳ πίστιν · ἔλαβε δὲ μετὰ τὸ δικαιωθῆναι , καὶ τὴν περιτομὴν ἐν τῇ σαρκί , ἵνα σημεῖον ἢ τοῖς κατὰ σάρκα γεννησομένοις ἐξ αὐτοῦ παύσεσθαι · τότε περιτομὴν , ὅταν τὰ ἔθνη γένωνται τέκνα τοῦ ᾿Αβραάμ , ἀρξάμενα πολιτεύεσθαι κατὰ τὴν πίστιν τοῦ ᾿Αβραάμ , ἐν ᾧ ἐδικαιώθη , ὅτε ἦν ἐν ἀχρυσωτίᾳ . Τούτων γὰρ χάριν καὶ μετωνομάσθη ἀπὸ ᾿Αβράμ , ᾿Αβραάμ . ᾿Ανάγκη δέ , ἐλθόντων τῶν σημαινομένων , παύσεσθαι τὸ σημαῖνον . Εἰ μὲν οὖν τὰ ἔθνη ἀναγκάζουσι περιτέμεσθαι , παύσεσθαι καὶ τὸ ὄνομα τοῦ ᾿Αβραάμ , καὶ καλεῖσθω ᾿Αβράμ · εἰ δὲ ᾿Αβραάμ παρὰ τοῦ Θεοῦ μετωνομάσθη , οὐ δεῖ περιτέμεσθαι τὰ ἔθνη · ἀλλ’ οὐδὲ αὐτοὺς ἔτι τοὺς κατὰ σάρκα ᾿Ιουδαίους , ἵνα ἡ τὸ ὄνομα βέβαιον , καὶ πατὴρ πολλῶν ἐθνῶν καλεῖται . Καὶ γὰρ οὐ χρεῖαν ἔχει λοιπὸν τις περιτέμεσθαι , ἀρχομένου τῇ πίστει τοῦ ᾿Αβραάμ · ἀλλ’ οὐδὲ αὐτὴς τῆς ἐν τῷ νόμῳ σκιᾶς . Οὐ γὰρ ἐκ τούτων , ἀλλ’ ἐκ πίστεως δικαιούται τις , καθάπερ καὶ ᾿Αβραάμ . Ταῦτα οὕτως κατασκευάσας , ἀποδεικνύσι πάλιν , ὅτι ἄλλως οὐκ ἂν γένοιτο λύτρωσις καὶ χάρις τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ τοῖς ἔθνεσιν , εἰ μὴ λυθῇ ἡ ἀρχαία ἁμαρτία , ἡ διὰ τοῦ ᾿Αδάμ εἰς ἅπαντας γενομένη . Δι’ ἄλλου δὲ ταύτην μὴ δύνασθαι ἐξαλειφθῆναι φησίν , ἢ διὰ τοῦ Υἱοῦ , δι’ οὗ καὶ ἐξ ἀρχῆς ἡ κατάρα γέγονεν . Οὐ γὰρ δυνατὸν ἦν ἄλλον λύσαι . το παράγγελμα . Εἶτα γράφει , ὅτι ἄλλως τοῦτο οὐ μὴ γένη -
Lemmas: δράω πανταχοῦ · ἔπειτα σημαίνω πολλάκις ἑαυτοῦ προθέλω ἔρχομαι διά ὁ εἰς αὐτός πόθος , καί Τῶς μή δύναμαι . καί λοιπός διδασκαλικός ὁ Ἐπιστολή ποιέω περί κλῆσις ἔθνος , καί ὅτι ὁ περιτομή ἠώς καιρός εἰμί , καί νῦν πίπτω · καί ὅτι διά ὁ Χριστός λύω ὁ παράγγελμα ὁ Αδάμ , καί ὁ σκιά ὁ νόμος παρέρχομαι . ὁ μέν οὖν κλῆσις ὁ ἔθνος ἀκόλουθος γίγνομαι κατασκευάζω οὕτως , ἀποδείκνυμι πᾶς ἄνθρωπος φύω εἰμί ὁ νόμος , καί πᾶς αδιακτον ὁ φύσις καί ἀπό αὐτός ὁ κτίσις δύναμαι γιγνώσκω ὁ Θεός . Διὸ καί εἰκότως αἰτιάομαι πρῶτος Ἕλλην , ὡς ὁ μέν Θεός φανερός αὐτός ἐκ ὁ ποίημα ὁ κόσμος ὁ περί ἑαυτοῦ γνῶσις , καί ὁ ἀΐδιος δύναμις αὐτός , ὅστις εἰμί ὁ Ἄρχος αὐτός , ἐν ὅς καί διά ὅς ὁ πᾶς ποιέω · ἔνειμι δέ μή γιγνώσκω · μᾶλλον ἐκ ὁ κτίσμα εἰμί θεός ὁ οὗτος δημιουργός · ἀλλά τουναντίον αὐτός ὁ ποίημα θεοποιέω , καί ὁ κτίζω μᾶλλον ἢ ὁ κτίζω λατρεύω . αἰτιάομαι δέ καί Ἰουδαῖος , ὡς μή φυλάσσω ὁ νόμος · ἀλλά καί μᾶλλον διά ὁ παράβασις ὁ νόμος ὁ θεός ἀτιμάζω . καί οὕτως ἀμφότερος ὁ μέρος Ἰουδαῖος τε καί Ἕλλην ἔλεγχος , καί συχλάζει ἐπί παρανομία · ἵνα δείκνυμι , ὅτι ἴσος γίγνομαι ὁ πᾶς , ὡς ὑπεύθυνος ἐπίσης , καί ὁ λυτρουμενοω δήω . ὁ δέ χάρις καί λύτρωσις ἐπίσης καί ὁ Ἰουδαῖος γίγνομαι καί ὁ ἔθνος , εἰκότως καί ὁ κλῆσις γίγνομαι ὁ ἔθνος · ὁ δέ κλῆσις ὁ ἔθνος γίγνομαι , ἐκ ἀνάγκη πίπτω ὁ περιτομή καί ὁ ἐν ὁ νόμος σκιά . ᾿Ο γάρ Αβραάμ , φημί , οὐ ἐν περιτομή , ἀλλά πρό ὁ περιτομή δικαιόω , μετονομάζω μέν Αβραάμ , ὅτι πατήρ πολύς ἔθνος μέλλω εἰμί , κατά ὁ ἐν ὁ ἄχρυσος πίστις · λαμβάνω δέ μετά ὁ δικαιόω , καί ὁ περιτομή ἐν ὁ σάρξ , ἵνα σημεῖον ἢ ὁ κατά σάρξ γεννάω ἐκ αὐτός παύω · τότε περιτομή , ὅταν ὁ ἔθνος γίγνομαι τέκνον ὁ Αβραάμ , ἄρχω πολιτεύω κατά ὁ πίστις ὁ Αβραάμ , ἐν ὅς δικαιόω , ὅτε εἰμί ἐν ἄχρυσος . οὗτος γάρ χάρις καί μετονομάζω ἀπό Αβράμ , Αβραάμ . ᾿Ανάγκη δέ , ἔρχομαι ὁ σημαίνω , παύω ὁ σημαίνω . εἰμί μέν οὖν ὁ ἔθνος ἀναγκάζω περιτέμνω , παύω καί ὁ ὄνομα ὁ Αβραάμ , καί καλέω Αβράμ · εἰμί δέ Αβραάμ παρά ὁ Θεός μετονομάζω , οὖον δεῖ περιτέμνω ὁ ἔθνος · ἀλλά οὐδέ αὐτός ἔτι ὁ κατά σάρξ Ἰουδαῖος , ἵνα ὁ ὁ ὄνομα βέβαιος , καί πατήρ πολύς ἔθνος καλέω . καί γάρ οὖον χρεῖα ἔχω λοιπός τις περιτέμνω , ἄρχω ὁ πίστις ὁ Αβραάμ · ἀλλά οὐδέ αὐτός ὁ ἐν ὁ νόμος σκιά . οὖον γάρ ἐκ οὗτος , ἀλλά ἐκ πίστις δικαιόω τις , καθάπερ καί Αβραάμ . οὗτος οὕτως κατασκευάζω , ἀποδείκνυμι πάλιν , ὅτι ἄλλως οὐ εἄν γίγνομαι λύτρωσις καί χάρις ὁ Ισραήλ καί ὁ ἔθνος , εἰμί μή λύω ὁ ἀρχαῖος ἁμαρτία , ὁ διά ὁ Αδάμ εἰς ἅπας γίγνομαι . διά ἄλλος δέ οὗτος μή δύναμαι ἐξαλείφω φημί , ἢ διά ὁ υἱός , διά ὅς καί ἐκ ἀρχή ὁ κατάρα γίγνομαι . οὖον γάρ δυνατός εἰμί ἄλλος λύω . ὁ παράγγελμα . εἶτα γράφω , ὅτι ἄλλως οὗτος οὖον μή γένος -