athanasius-theology.synopsis-scripturae-sacrae-sp pg028_0184.1
πλῆρες τοῦ παλαιοῦ πρὸς τὸν Λόγον , καὶ καθόλου τοῦ ἀνθρωπίνου γένους πρὸς τὸν Λόγον , καὶ τῆς ἐξ ἑθνῶν Ἐκκλησίας πρὸς αὐτόν , καὶ τοῦ Λόγου πάλιν πρὸς αὐτήν καὶ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος · εἶτα τῶν ἑθνῶν πρὸς τὴν Ἱερουσαλήμ , καὶ τῆς Ἱερουσαλήμ περὶ τῆς ἐξ ἑθνῶν καὶ περὶ αὐτῆς διάλογον · εἶτα καὶ τῶν διακονούντων ἀγγέλων πρὸς τοὺς κληθέντας ἀνθρώπους τὸ κήρυγμα . Τοῦ μὲν οὖν παλαιοῦ λαοῦ ἀξιούντος αὐτὸν κατελθεῖν καὶ συναφθῆναι τῇ σαρκὶ ταῦτα · Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ · ὅτι ἀγαθοὶ μαστοὶ σου ὑπὲρ οἶνον . » Καὶ πάλιν διὰ τούτων προτρέπεται · « Νέα πρὸς παλαιὰ ἐτήρησά σοι , ἑδελφιδέ μου . » Καὶ κοινὴ διὰ πάντων πρὸς τὸν Λόγον , ἵνα τὸ ἡμῶν ἀναλάβῃ σῶμα · « Τίς δῆν σε , ἑδελφιδέ μου , ὠηλίζοντα μαστοὺς μητρὸς μου ; εὐροῦσά σε ἐγώ , φιλήσω σε , καὶ οὐκ ἐξουδενώσω σε . Παραλήψομαι σε , εἰσάξω σε εἰς οἶκον μητρός μου , καὶ εἰς τὸ ταμεῖον τῆς συλλαβούσης με . » Οὐ γὰρ ἐξωθεν , ἀλλ’ ἀφ’ ἧς ἐγεννήθην μήτρας , ἀναλαβεῖν αὐτὸν ἠξίουν τὸ σῶμα , εἰ καὶ μὴ ὡς ἡμεῖς ἐξ ἀνδρὸς καὶ γυναικός . Ἐκ γὰρ μόνης Παρθένου , ὡς πλάστης , ἐαυτῷ ἔλαβε τὸ σῶμα , πλὴν ὅτι ἐξ ἀνθρώπου · ἀνθρώπος γὰρ ἡ Θεοτόκος Μαρία . Καὶ τοῦ Λόγου δὲ πρὸς τοὺς ἀξιούντας , ἀναλαμβάνοντος ἤδη τὴν σάρκα ἐκ τῆς Παρθένου , ταῦτα · « Εἰσῆλθον εἰς κήπον μου , ἀδελφὴ μου νύμφη , ἐτρυγήσα σμύρναν μου μετὰ ἀρωμάτων μου , ἔφαγον ἄρτον μου μετὰ μελιτὸς μου , ἔπιον οἶνόν μου μετὰ γάλακτός μου . » Εἰς γὰρ τὸν ἴδιον κήπον εἰσελθών , τὴν κτίσιν , ἔλαβεν ἐαυτῷ ἐκ τῆς Παρθένου τὸ σῶμα , καὶ γέγονεν ἄνθρωπος . Θνητὸν μὲν ἦν τὸ σῶμα , ἀλλὰ μετὰ εὐωδίας τοῦ παναγίου Λόγου συνῆπτο . Καὶ εἰ γάλα , ὡς ἄνθρωπος , ἠθελε τὸ σῶμα φαγεῖν , ἀλλὰ μετετείδου αὐτῇ καὶ οἶνον τῆς ἐαυτοῦ τελειότητος . Καὶ γὰρ ὡσπερ ἡσθιε γάλα , οὕτως ἐν αὐτῇ τὰ τῆς θεότητος ἐποίησεν ἔργα . Εἶτα ὁ Λόγος λοιπὸν ἐνδυσάμενος τὸ σῶμα προσκαλεῖται τὸν παλαιὸν λαόν , ὡς πρώτων πιστευθέντα τὰ λόγια , διὰ τούτων · « Ἀνάστα , ἐλθε πλησίον μου , καλὴ μου , περιστερά μου · ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν , ὁ ὑετὸς ἀπήλθεν , ἐπορεύθη ἐαυτῷ . Τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ , καιρὸς τῆς τομῆς ἐλθασκε , φωνὴ τοῦ τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν , ἡ συκὴ ἐξήνεγκεν ὀλύνθους αὐτῆς , αἱ ἀμπελοὶ ἡμῶν κυπρίζουσιν . » Ὡς γὰρ λαβόντος τοῦ πρώτου λαοῦ ἴως καιροῦ τὴν σκιὰν τὴν ἐν νόμῳ , διδάσκει , καὶ ὡς εἰδόσα τὴν φωνὴν τοῦ τρυγόνος , ὑπομεινῆσκει . Προσκαλεσάμενος δὲ ὁ Λόγος τὴν Ἱερουσαλήμ , προσκαλεῖται λοιπὸν καὶ τοὺς ἀπὸ τῶν ἑθνῶν διὰ τούτων · ( εἰς γὰρ ἐστι Κύριος καὶ Ἰουδαίων καὶ ἑθνῶν · ) « Δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου , νύμφη . Ἀπὸ Λιβάνου ἐλεύση , καὶ διελύση ἀπ’ ἀρχῆς πίστεως , ἀπὸ κεφαλῆς Σανείρ καὶ Ἀερμὼν , ἀπὸ μακρῶν λεόντων , ἀπὸ ὀρέων παρθένων . » Ἀπὸ γὰρ εἰδωλολατρίας καὶ θηριωδῶς τρόπου προσκαλεῖται τούτων εἰς τὴν πίστιν . Κληθείσα τοίνυν ἐξ ἑθνῶν καὶ ἤδη κατανυγείσα , λέγει πρὸς τὸν Λόγον ταῦτα · « Ἀπαγγείλόν μοι , ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου · ποῦ πομαίνεις , ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ · μήποτε γένωμαι ὡς περιβολομένη ἐπ’ ἀγέλαις ἑταίρῶν
Lemmas: πλήρης ὁ παλαιός πρός ὁ Λόγος , καί καθόλου ὁ ἀνθρώπινος γένος πρός ὁ Λόγος , καί ὁ ἐκ ἔθνος ἐκκλησία πρός αὐτός , καί ὁ Λόγος πάλιν πρός αὐτός καί πρός ὁ ἀνθρώπινος γένος · εἶτα ὁ ἔθνος πρός ὁ Ἱερουσαλήμ , καί ὁ Ἱερουσαλήμ περί ὁ ἐκ ἔθνος καί περί αὐτός διάλογος · εἶτα καί ὁ διακονέω ἄγγελος πρός ὁ καλέω ἄνθρωπος ὁ κήρυγμα . ὁ μέν οὖν παλαιός λαός ἄξιος αὐτός κατέρχομαι καί συνάπτω ὁ σάρξ οὗτος · φιλέω ἐγώ ἀπό φίλημα στόμα αὐτός · ὅτι ἀγαθός μαστός σύ ὑπέρ οἶνος . » καί πάλιν διά οὗτος προτρέπω · « Νέα πρός παλαιός τηρέω σύ , Δελφίς ἐγώ . » καί κοινός διά πᾶς πρός ὁ Λόγος , ἵνα ὁ ἐγώ ἀναλαμβάνω σῶμα · « Τῖς δήν σύ , Δελφίς ἐγώ , ὀλιζόω μαστός μήτηρ ἐγώ ; εὑρίσκω σύ ἐγώ , φιλέω σύ , καί οὐ ἐξουδενόω σύ . παραλαμβάνω σύ , εἰσάγω σύ εἰς οἶκος μήτηρ ἐγώ , καί εἰς ὁ ταμιεῖον ὁ συλλαμβάνω ἐγώ . » οὖον γάρ ἐξωθεν , ἀλλά ἀπό ὅς γεννάω μήτρα , ἀναλαμβάνω αὐτός ἀξιόω ὁ σῶμα , εἰμί καί μή ὡς ἐγώ ἐκ ἀνήρ καί γυνή . ἐκ γάρ μόνος παρθένος , ὡς πλάστης , αὐτός λαμβάνω ὁ σῶμα , πλήν ὅτι ἐκ ἄνθρωπος · ἄνθρωπος γάρ ὁ Θεοτόκος Μαρία . καί ὁ Λόγος δέ πρός ὁ ἄξιος , ἀναλαμβάνω ἤδη ὁ σάρξ ἐκ ὁ παρθένος , οὗτος · « εἰσέρχομαι εἰς κῆπος ἐγώ , ἀδελφή ἐγώ νύμφη , τρυγάω Σμύρνα ἐγώ μετά ἄρωμα ἐγώ , ἔφαγον ἄρτος ἐγώ μετά μέλι ἐγώ , πίνω οἶνος ἐγώ μετά γάλα ἐγώ . » εἰς γάρ ὁ ἴδιος κῆπος εἰσέρχομαι , ὁ κτίσις , λαμβάνω αὐτός ἐκ ὁ παρθένος ὁ σῶμα , καί γίγνομαι ἄνθρωπος . θνητός μέν εἰμί ὁ σῶμα , ἀλλά μετά εὐωδία ὁ πανάγιος Λόγος συνάπτω . καί εἰμί γάλα , ὡς ἄνθρωπος , ἐθέλω ὁ σῶμα ἐσθίω , ἀλλά μετετειδηω αὐτός καί οἶνος ὁ ἑαυτοῦ τελειότης . καί γάρ ὡς ἐσθίω γάλα , οὕτως ἐν αὐτός ὁ ὁ θεότης ποιέω ἔργον . εἶτα ὁ Λόγος λοιπός ἐνδύω ὁ σῶμα προσκαλέω ὁ παλαιός λαός , ὡς πρῶτος πιστεύω ὁ λόγιος , διά οὗτος · « ἀνάσταμα , ἔρχομαι πλησίος ἐγώ , κάλως ἐγώ , περιστερά ἐγώ · ὅτι ἰδού ὁ χειμών παρέρχομαι , ὁ ὑετός ἀπέρχομαι , πορεύω αὐτός . ὁ ἄνθος ὁράω ἐν ὁ γῆ , καιρός ὁ τομή ἐλθασκε , φωνή ὁ τρυγών ἀκούω ἐν ὁ γῆ ἐγώ , ὁ συκέα ἐκφέρω Ὄλυνθος αὐτός , ὁ ἄμπελος ἐγώ κυπρίζω . » ὡς γάρ λαμβάνω ὁ πρῶτος λαός ἴωσις καιρός ὁ σκιά ὁ ἐν νόμος , διδάσκω , καί ὡς οἶδα ὁ φωνή ὁ τρυγών , ὑπομεινῆσκει . προσκαλέω δέ ὁ Λόγος ὁ Ἱερουσαλήμ , προσκαλέω λοιπός καί ὁ ἀπό ὁ ἔθνος διά οὗτος · ( εἰς γάρ εἰμί Κύριος καί Ἰουδαῖος καί ἔθνος · ) « δεῦρο ἀπό Λίβανος , νύμφη . ἀπό Λίβανος ἔρχομαι , καί διαλύω ἀπό ἀρχή πίστις , ἀπό κεφαλή Σανείρ καί Ἀερμών , ἀπό μακρός λέων , ἀπό ὄρος παρθένος . » ἀπό γάρ εἰδωλολατρία καί θηριώδης τρόπος προσκαλέω οὗτος εἰς ὁ πίστις . καλέω τοίνυν ἐκ ἔθνος καί ἤδη κατανύσσω , λέγω πρός ὁ Λόγος οὗτος · « ἀπαγγέλλω ἐγώ , ὅς ἀγαπάω ὁ ψυχή ἐγώ · ποῦ πομαινεος , ποῦ κοιτάζω ἐν μεσημβρία · μήποτε γίγνομαι ὡς περιβολέω ἐπί ἀγέλη ἑταῖρος