athanasius-theology.sermo-pro-iis-qui-saeculo-renuntiarunt-sp pg028_0716.1
Ἡ ἀοργησία τίκτει τὴν πραότητα · ἡ δὲ μνησικακία τίκτει τὴν ἀπωλείαν . Τὸ ἀγαπᾶν τὸν πλάτυσιν ἐκδιώκει τὰς ἀρετὰς · ἡ δὲ στενωχωρία ταπεινεῖ τὰ πάθη . Ἡ ἐπιθυμία τῶν ἐδεσμάτων δι-άγει εἰς τὰ πάθη · ἡ δὲ ἐγκράτεια ἐκδιώκει αὐτά . Κά-σμησις σώματος , ψυχῆς καταστροφή · τῆς δὲ σώμα-τος , ἀνακαινισμὸς ψυχῆς . Περιφρόνησις σώματος , σω-τηρία ψυχῆς · ἐπιμέλεια δὲ σώματος , παγὶς τῇ ψυχῇ . Τῆς δὲ σώματος φωτισμὸς ψυχῆς . Τὸ προσέχειν τὸν νοῦν ἄνω πάντοτε , τίκτει τὴν ἀγάπην τὴν πρὸς Θεόν · ἡ δὲ μέριμνα τοῦ βίου ἐκδιώκει τὰς ἀρετάς . Τὸ φυλά-ζει τὸ στόμα , διεγείρει τὴν διάνοιαν πρὸς τὸν Θεόν · ἡ δὲ πολυλογία τίκτει τὴν ἀκηδίαν καὶ τὴν μανίαν . Τὸ ποιῆσαι τὸ θέλημα τοῦ πλῆθους , σημαίνει ὁ νοῦς ( a ) βλέπειν τὰς ἀρετάς · τὸ δὲ ποιῆσαι τὸ ἴδιον θέλημα , σημαίνει τὴν ἄγνοιαν . Ἡ μελέτη ἐν φόβῳ , φυ-λάσσει τὴν ψυχὴν ἀπὸ παντὸς κακοῦ · τὸ δὲ λαλεῖν τοὺς κοσμιχοὺς λόγους σκοτίζει τὴν ψυχὴν . Τὸ ἀγαπᾶν τὴν ὑλὴν τοῦ κόσμου , χωρίζει ἀπὸ τοῦ Θεοῦ τὸν νοῦν · ἡ δὲ ἀκτημοσύνη παρῆνσις βλέπει τῷ Θεῷ . Τὸ μὴ ἐξάσαι τοὺς λογισμοὺς δηλοποιεῖται , ὅτι ἐκῆν τὴν δόξαν τοῦ κόσμου τοῦτον τὴν αἰσχρὴν καὶ ματαιαν · τὸ δὲ γνωρίζειν αὐτὰ πνευματικοῖς πατράσιν , ἐκδιώ-κει αὐτά . Ὦσπερ ὁ ἰδὲ βιβρώσκει τὸ μοναχὸς ὑπὸ τῶν δάκων τῶν ἀνθρώπων , ἐὰν ἡ καρδία αὐτοῦ συμ-πεισθῇ αὐτῷ . Ὦσπερ σκώληξ , ἦτοι σιμλάς , συμπλα-κεὶς τῇ ἀμπέλῳ , ἀφανίζει τὸν καρπὸν αὐτῆς · οὕτως ἀφανίζει κενοδοξία τὸν καρπὸν τοῦ μοναχοῦ , ἐὰν ἡ καρδία αὐτοῦ συμπεισθῇ αὐτῇ . Πρὸ πάντων τῶν ἀρετῶν ἐστὶν ἡ ταπεινοφροσύνη · πρὸ δὲ πάντων τῶν παθῶν ἐστιν ἡ γαστριμαργία . Τέλος ἀρετῶν , ἀγάπη · 5 . Ὦσπερ σκώληξ κατεσθίων ξύλον ἀφανίζει αὐτό , C οὕτως ἀφανίζει μνησικακία τὴν ψυχὴν τοῦ μοναχοῦ . Τὸ παραβῆναι ἑαυτὸν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , τίκτει τὸ ὑπο-φέρεσθι ὑβρίν ἀπαράξως · τὸ δὲ μὴ ἑαυτὸν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ , τίκτει τὴν ὑπερηφανίαν . Μὴ ἔσο πεποιθὼς ἐπὶ τῇ σῇ δυνάμει , καὶ ἡ βοήθεια τοῦ Θεοῦ παροικήσει σοι . Μὴ ἔχε ἐχθρὸν μετὰ τινος , ἐπεὶ ἀπρόσδεκτός ἐστιν ἡ προσ-ευχή σου . Ἀλήσειαν ἀγάπα · τῆς γὰρ ψευδόμενος ἀθετεῖ τὸν καλόν . Φύλαξον τοὺς ὀφθαλμοὺς σου , καὶ ἡ καρδία σου οὐ μὴ ἴδῃ πονηρόν . Ὁ γὰρ βλέπων γυναῖκα ἐν ἁδονῇ , μοιχείαν ἐπιτελεῖ . Φύλαξον τὴν ἄκοήν σου , ἵνα μὴ ἐπισυνάξῃς σεαυτῷ πάντα πονηρὸν σπόρον . Φεύξου ἀπὸ καταλαλιᾶς τοῦ πονηροτάτου δαιμόνος , καὶ εἰρήνευε μετὰ πάντων , ἵνα παρρησιώτα εὐχόμενος . Μὴ ἐπιποθῆς ἀκούσαι βλάψιν λύπης παντὸς ἀνθρώπου , ἵνα μὴ ἀνταποδώσεις αὐτῶν ἐν τῇ καρδίᾳ σου . Ἐργά-ζου ἐν τῷ ἐργοχείρῳ σου , ἵνα εὐχὴ πτωχὸς σὺν ἄρτῳ · ἡ γὰρ ἀργία θάνατός ἐστι τῇ ψυχῇ . Τὸ συνεχῶς προσευχέσθαι λυτροῦται τὴν ψυχὴν ἀπὸ παντὸς κα-κοῦ . Τὸ δὲ καταμικραμελήσαι , οἰκητήριον τῶν δαι-μόνων ἀποκαθίσταται . Καθήμενος ἐν τῷ κελλίῳ σου τῶν ποτε τοῦτον φρόντιζε συνεχῶς · τῆς εὐχῆς , καὶ τῆς μελέτης , καὶ τοῦ ἐργοχείρου . Καθ’ ἑκάστην ἡμέ-ραν μνημόνευε , ποῦ εἶς , καὶ τί ἐργάζῃ , καὶ ὅταν μετασθῆς , ποῦ ἔχεις ἀπελθεῖν , καὶ πρὸς σεαυτῷ . Ἐὰν δὲ λογισμὸς σου ὑψῇ σε , ὅτι ἔχει τις κατὰ σοῦ ,
Lemmas: ὁ ἀοργησία τίκτω ὁ πραότης · ὁ δέ μνησικακία τίκτω ὁ ἀπώλεια . Τέ ἀγαπάω ὁ πλάσσω ἐκδιώκω ὁ ἀρετή · ὁ δέ στενωχωρία ταπεινός ὁ πάθος . ὁ ἐπιθυμία ὁ ἔδεσμα διάγω εἰς ὁ πάθος · ὁ δέ ἐγκράτεια ἐκδιώκω αὐτός . Κά-σμησις σῶμα , ψυχή καταστροφή · ὁ δέ σῶμα , ἀνακαινισμός ψυχή . περιφρόνησις σῶμα , σωτηρία ψυχή · ἐπιμέλεια δέ σῶμα , παγίς ὁ ψυχή . ὁ δέ σῶμα φωτισμός ψυχή . Τέ προσέχω ὁ νόος ἄνω πάντοτε , τίκτω ὁ ἀγάπη ὁ πρός θεός · ὁ δέ μέριμνα ὁ βίος ἐκδιώκω ὁ ἀρετή . Τέ φυλάζω ὁ στόμα , διεγείρω ὁ διάνοια πρός ὁ θεός · ὁ δέ πολυλογία τίκτω ὁ ἀκηδία καί ὁ μανία . Τέ ποιέω ὁ θέλημα ὁ πλῆθος , σημαίνω ὁ Νοῦς ( a ) βλέπω ὁ ἀρετή · ὁ δέ ποιέω ὁ ἴδιος θέλημα , σημαίνω ὁ ἄγνοια . ὁ μελέτη ἐν φόβος , φυλάσσω ὁ ψυχή ἀπό πᾶς κακός · ὁ δέ λαλέω ὁ κοσμικός λόγος σκοτίζω ὁ ψυχή . Τέ ἀγαπάω ὁ ὕλη ὁ κόσμος , χωρίζω ἀπό ὁ θεός ὁ νόος · ὁ δέ ἀκτημοσύνη παρῆνσις βλέπω ὁ θεός . Τέ μή ξαίνω ὁ λογισμός δηλοποιώ , ὅτι κάν ὁ δόξα ὁ κόσμος οὗτος ὁ αἰσχρός καί μάταιος · ὁ δέ γνωρίζω αὐτός πνευματικός πατήρ , ἐκδιώκω αὐτός . ὥσπερ ὁ ὁράω βιβρώσκω ὁ μοναχός ὑπό ὁ δάκος ὁ ἄνθρωπος , ἐάν ὁ Καρδίη αὐτός συμπείθω αὐτός . ὥσπερ σκώληξ , ἦ σιμλάς , συμπλέκω ὁ ἄμπελος , ἀφανίζω ὁ καρπός αὐτηες͂ς · οὕτως ἀφανίζω κενοδοξία ὁ καρπός ὁ μοναχός , ἐάν ὁ Καρδίη αὐτός συμπείθω αὐτός . πρό πᾶς ὁ ἀρετή εἰμί ὁ ταπεινοφροσύνη · πρό δέ πᾶς ὁ πάθος εἰμί ὁ γαστριμαργία . Τέλος ἀρετή , ἀγάπη · 5 . ὥσπερ σκώληξ κατεσθίω ξύλον ἀφανίζω αὐτός , C οὕτως ἀφανίζω μνησικακία ὁ ψυχή ὁ μοναχός . Τέ παραβαίνω ἑαυτοῦ ἐνώπιον ὁ θεός , τίκτω ὁ ὑποφέρω ὕβρις ἀπαράξως · ὁ δέ μή ἑαυτοῦ ἐνώπιον ὁ θεός , τίκτω ὁ ὑπερηφανία . μή είμαι πείθω ἐπί ὁ σός δύναμις , καί ὁ βοήθεια ὁ θεός παροικέω σύ . Μή ἔχω ἐχθρός μετά τις , ἐπεί ἀπρόσδεκτος εἰμί ὁ προσευχή σύ . ἀλέω ἀγάπη · ὁ γάρ ψεύδω ἀθετέω ὁ καλός . φυλάσσω ὁ ὀφθαλμός σύ , καί ὁ Καρδίη σύ οὐ μή εἶδον πονηρός . ὁ γάρ βλέπω γυνή ἐν Αδόνη , μοιχεία ἐπιτελέω . φυλάσσω ὁ ἀκοή σύ , ἵνα μή ἐπισυνάγω σεαυτοῦ πᾶς πονηρός σπόρος . φευξεω ἀπό καταλαλιά ὁ πονηρός δαίμων , καί εἰρηνεύω μετά πᾶς , ἵνα παρρησιους εὔχομαι . Μή ἐπιποθέω ἀκούω βλάψις λύπη πᾶς ἄνθρωπος , ἵνα μή ἀνταποδίδωμι αὐτός ἐν ὁ καρδία σύ . ἐργάζομαι ἐν ὁ ἐργόχειρον σύ , ἵνα εὐχή πτωχός σύν ἄρτος · ὁ γάρ ἀργία θάνατος εἰμί ὁ ψυχή . Τέ συνεχής προσεύχομαι λυτρόω ὁ ψυχή ἀπό πᾶς καῦκος . Τέ δέ καταμικραμελήσαι , οἰκητήριον ὁ δαίμων ἀποκαθίστημι . κάθημαι ἐν ὁ κελλίον σύ ὁ ποτέ οὗτος φροντίζω συνεχής · ὁ εὐχή , καί ὁ μελέτη , καί ὁ ἐργόχειρον . κατά ἕκαστος ἡμέρα μνημονεύω , ποῦ εἰμί , καί τίς ἐργάζομαι , καί ὅταν μεθίστημι , ποῦ ἔχω ἀπέρχομαι , καί πρός σεαυτοῦ . ἐάν δέ λογισμός σύ ὕψος σύ , ὅτι ἔχω τις κατά σύ ,