athanasius-theology.sermo-in-nativitatem-christi-sp pg028_0491.2
3 . « Ἀκούε οὖν καὶ τοῦ Εὐαγγελίου τῆς φωνῆς » μεγάλῃν γὰρ ἡμῖν ἔμφασιν φέρει τὸ τοῦ ἀγγέλου φωνὴ πρὸς τὴν ἁγίαν Παρθένον ῥηθεῖσα . « Ἰδοὺ , φησὶ , συλλήψῃ τῇ γαστρί , καὶ τέξῃ υἱόν , καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ , τοῦτέστι μεθερμηνευόμενον , Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός . » Πρὸ τοῦ συλληφθῆναι ἐν μήτρᾳ Θεὸς ἐκλήθη τὸ παιδίον τὸ Μεθ’ ἡμῶν Θεός . Συνάδει οὖν τῷ τοῦ προφήτου λόγῳ τὸ , « τοῖς ἀνθρώποις συνανειστράφη , » καὶ τὸ , « ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν . » Πρὸ τῆς οὖν συλλήψεως Θεὸς κέκληται τὸ παιδίον . Πῶς οὖν οὐ Θεοτόκος ἡ ἁγία Παρθένος Μαρία ; Ἐπειδὴ οὖν οὐδεὶς ὄλως ἄνθρωπῳ ἔχει τὴν ἐρμηνείαν αὐτοῦ ὄνομα , Θεὸς τὸ παιδίον τὸ τεχθὲν ἐν μὴ λύσαν τῆς Παρθένου τὴν κατὰ φύσιν παρθενίαν · ἀλλ’ οὕτως ἐκ τῆς Θεοτόκου τεχθεὶς , Θεὸς καὶ ἄνθρωπος · Θεὸς μεν κατὰ φύσιν , ἄνθρωπος δὲ δι’ οἰκείαν εὐδοκίαν . Γενόμενος δὲ ἄνθρωπος , ἐστὶ καὶ Θεὸς , ἠνωμένων μέντοι τῶν δύο φύσεων . Ἄλλ’ ἴσως ἐρεῖ ὁ ἐξ ἐναντίας · Εἰ Θεοτόκος ἡ Παρθένος , ἀρχὴν διδὼς τῷ Θεῷ Λόγῳ ἐκ τῆς Παρθένου . Οὐ λέγω αὐτὸν ἀρχὴν εἰληφέναι ἐκ τῆς ἁγίας Παρθένου · ἀπαγε ! Πρὸ γὰρ τῶν αἰώνων ὑπῆρχεν · αὐτὸς γὰρ καὶ τοὺς αἰῶνας ἐποίησεν , αὐτὸς καὶ πάσης κτίσεως ἐστὶ δημιουργός , καθὼς φησιν ὁ Εὐαγγελιστής · « Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο , καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἕν ὃ γέγονεν . » Οὗτος , δι’ ὃ τὰ πάντα ἐγένετο ἐνσαμηγμένον καιρὸν ἐν γαστρὶ ἐγένετο , καὶ τῶν κόλπων τῶν πατρικῶν οὐχ ἀπηλλοτριώθη . Ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς Παρθένου ὢν , ὑπὸ τοῦ δήμου τῶν ἄνω δυνάμεων ἐδοξολογεῖτο καὶ προσεκυνεῖτο . Ἐν γαστρὶ τῆς Παρθένου ὢν , τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν ἐπλήρου , ὃν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν φέρων οὐ δυνάμει , ἀλλὰ νεύματι . Οὗτος ὑπὸ μήτρας ἐφέρετο μὲν ὡς ἄνθρωπος , εἰργάζετο δὲ ὡς Θεός · οὐ περιφερόμενος ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς Παρθένου , ἀλλὰ πάντα περιεχρατὸν καὶ διετὸν ὡς Θεὸς κατὰ τὴν κλῆσιν τοῦ ὀνόματος , « Θεὸς μεθ’ ἡμῶν , » ὃ ἐκ Παρθένου τεχθεὶς . Εἰ δὲ λέγεις παιδίον φῦλον τὸ τεχθὲν , καὶ οὐ Θεὸς , ἀκούε τοῦ μεγάλου κήρυκος Ἠσαίου βοῶντος καὶ λέγοντος πρὸς τὴν ἀχάριστον συναγωγὴν , μᾶλλον δὲ ἐξαγωγὴν τῶν Ἰουδαίων · ὅτι « Παιδίον ἐγενήθη , υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν · ὃ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ ,
Lemmas: 3 . « ἀκούω οὖν καί ὁ Εὐαγγέλιος ὁ φωνή » μέγας γάρ ἐγώ ἔμφασις φέρω ὁ ὁ ἄγγελος φωνή πρός ὁ ἅγιος παρθένος λέγω . « ἰδέ , φημί , συλλαμβάνω ὁ γαστήρ , καί τίκτω υἱός , καί καλέω ὁ ὄνομα αὐτός Ἐμμανουήλ , τουτέστι μεθερμηνεύω , Μετά ἐγώ ὁ θεός . » πρό ὁ συλλαμβάνω ἐν μήτρα θεός καλέω ὁ παιδίον ὁ Μετά ἐγώ θεός . συνάδει οὖν ὁ ὁ προφήτης λόγος ὁ , « ὁ ἄνθρωπος συνανειστρεφω , » καί ὁ , « σκηνόω ἐν ἐγώ . » πρό ὁ οὖν σύλληψις θεός καλέω ὁ παιδίον . Πῶς οὖν οὐ Θεοτόκος ὁ ἅγιος Παρθένος Μαρία ; ἐπειδή οὖν οὐδείς ὅλως ἄνθρωπος ἔχω ὁ ἑρμηνεία αὐτός ὄνομα , θεός ὁ παιδίον ὁ τίκτω ἐν μή λύω ὁ Παρθένος ὁ κατά φύσις παρθενίας · ἀλλά οὕτως ἐκ ὁ Θεοτόκος τίκτω , θεός καί ἄνθρωπος · θεός μέν κατά φύσις , ἄνθρωπος δέ διά οἰκεῖος εὐδοκία . γίγνομαι δέ ἄνθρωπος , εἰμί καί θεός , ηνωμένος μέντοι ὁ δύο φύσις . ἄλλος ἴσως λέγω ὁ ἐκ ἐναντίος · εἰμί Θεοτόκος ὁ Παρθένος , ἀρχή δίδωμι ὁ θεός Λόγος ἐκ ὁ Παρθένος . οὐ λέγω αὐτός ἀρχή λαμβάνω ἐκ ὁ ἅγιος Παρθένος · ἀπάγω ! πρό γάρ ὁ αἰών ὑπάρχω · αὐτός γάρ καί ὁ αἰών ποιέω , αὐτός καί πᾶς κτίσις εἰμί δημιουργός , καθώς φημί ὁ εὐαγγελιστής · « Πάν διά αὐτός γίνομαι , καί Χωρὶς αὐτός γίνομαι οὐδέ εἷς ὁ γίγνομαι . » οὗτος , διά ὁ ὁ πᾶς γίνομαι ἐνσαμηγμένον καιρός ἐν γαστήρ γίνομαι , καί ὁ κόλπος ὁ πατρικός οὐ ἀπαλλοτριόω . ἐν ὁ μήτρα ὁ Παρθένος εἰμί , ὑπό ὁ δῆμος ὁ ἄνω δύναμις δοξολογέω καί προσκυνέω . ἐν γαστήρ ὁ Παρθένος εἰμί , ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ πληρόω , ὅς ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ φέρω οὐ δύναμις , ἀλλά νεῦμα . οὗτος ὑπό μήτρα φέρω μέν ὡς ἄνθρωπος , ἐργάζομαι δέ ὡς θεός · οὐ περιφέρω ἐν ὁ μήτρα ὁ Παρθένος , ἀλλά πᾶς περιχραω καί δείδω ὡς θεός κατά ὁ κλῆσις ὁ ὄνομα , « θεός μετά ἐγώ , » ὁ ἐκ Παρθένος τίκτω . εἰμί δέ λέγω παιδίον φῦλον ὁ τίκτω , καί οὐ θεός , ἀκούω ὁ μέγας κῆρυξ Ἠσαΐας βοῦς καί λέγω πρός ὁ ἀχάριστος συναγωγή , μᾶλλον δέ ἐξαγωγή ὁ Ἰουδαῖος · ὅτι « παιδίος γίγνομαι , γιός καί δίδωμι ἐγώ · ὁ ὁ ἀρχή ἐπί ὁ ὦμος αὐτός ,