athanasius-theology.sermo-in-annuntiationem-deiparae-sp pg028_0475.2
<note>10 . Ἐπῆλθε τοίνυν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐπὶ τὴν Παρθένον , καὶ ἡγίασεν αὐτήν , ὡς καὶ ἐν Ψαλμοῖς φησι τὸ Πνεῦμα : « Ἡγίασατο σκηνώμα αὐτοῦ ὁ Ὕψιστος , » καὶ ἐπεσκίασεν ἡ δύναμις τοῦ Ὑψίστου , δυναμώσασα αὐτήν , καὶ σκιὰς θείας ἐμφανείας ἐμποιήσασα , ἵνα ἔνθεν τυπωμένη ἴδεῖν δύνῃται , καθ’ ὅσον δύναται ἰδεῖν , τὸν ἐν αὐτῇ κυοφορούμενον ἀνεῖδεον Θεόν . Μὴδὲ γὰρ ὑποληπτέον , ὅτι καθ’ ἀπλὴν τῆς φύσεως ἰδιότητα ἴδεῖν ἔδύνατο τὸν ἐν αὐτῇ ἐνοικήσαντα Θεὸν ἡ Παρθένος ( τοῦτο γὰρ οὔτε αὐτῇ ἡ ἐμψυχος , λογικὴ τε καὶ νοερὰ σάρκωσις ἴδεῖν ἔδύνατο ) · ἀλλὰ κατὰ τὸ δυνατόν , ὡς ἐπισκιάζουσης αὐτῆς τῆς τοῦ Ὑψίστου δυνάμεως , καὶ οἷον σκιὰς ἐμποιοῦσης πρὸς τὸ ἰδεῖν τὸν ἐνοικοῦντα Θεόν . Καὶ ὡσπερ ἡμεῖς αὐτοὶ ψυχὴν ἐνοικοῦσαν ἐν τῇ σαρκὶ ἡμῶν ἔχοντες , οὐχ ὡς ἐστὶν ἡ ψυχὴ ἰδεῖν αὐτὴν δύναμεθα , ἀλλ’ οἷον σκιὰς αὐτῆς καὶ τύπους ἀπὸ τῶν δυνάμεων αὐτῆς καὶ τῶν ἐνεργειῶν · τοιούτῳ ἢ τε Παρθένος , καὶ αὐτῇ ἡ λογικὴ καὶ νοερὰ ψυχὴ ἴδεῖν ἔδύνατο , καὶ νῦν δὲ δύναται ἐκ τῶν ἐνδοθιμένων αὐτῇ δυνάμεων καὶ ἐνεργειῶν . Καὶ κατὰ τοῦτον μᾶλλον ἀναλογεῖ λόγον , ὅτι ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , καὶ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν . Κατ’ εἰκόνα γὰρ καὶ ὁμοίωσιν τῆς τοιαύτης σαρκώσεως , καὶ ἐνανθρωπήσεως ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον , ἵνα , ἐν αὐτῷ φέρων τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν , μὴ ἀμφιβολον ἔχῃ τὰ ἐπὶ τῆς τοιαύτης σαρκώσεως καὶ ἐνανθρωπήσεως · σαρκώσεως γὰρ καὶ ἐνανθρωπήσεως · καὶ γὰρ καὶ συνεκφράζει προσηγορίαν χρησάμενον , καὶ οὐ μόνον σάρκωσιν καταγγέλλομεν , ἀλλὰ καὶ ἐνανθρώπησιν · ἵνα μὴ δοκῇ τοῖς ἀθέοις αἱρετικοῖς ἀψυχον καὶ ἄνουν καὶ ἄλογον σάρκωσιν δογματίζειν ἡμᾶς , ἀλλὰ διὰ τοῦ λέγειν σάρκωσιν καὶ ἐνανθρώπησιν , τὴν τε σάρκα πιστεύειν ἡμᾶς , τὴν τε ψυχὴν λογικὴν τε καὶ νοερὰν διασημαινόντας . Διὸ καὶ τοὺς λέγοντας μίαν φύσιν τοῦ Θεοῦ Λόγου ἐσαρκωμένην , καὶ μὴ ἐπιφέροντας ἐψυχωμένην , λογικὴν τε καὶ νοερὰν , οὐ πάνυ ἀποδεχόμεθα , πλὴν ἐπιλυομένων καὶ ἐν δόγμασιν ἀνατιθέντας τὴν ἐρμηνείαν τῆς ρήσεως · Τὸ γὰρ καὶ πρῶτον ἀπλάστως ἐρρήθη ὑπὸ τινων , ἀλλ’ ἐκακορρήθη ὕστερον , πονηρευομένων τῶν αἱρετικῶν κατὰ τὴν ῥήσιν .
Lemmas: <note>10 . ἐπέρχομαι τοίνυν ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἐπί ὁ παρθένος , καί ἁγιάζω αὐτός , ὡς καί ἐν ψαλμός φημί ὁ πνεῦμα : « ἁγίζω σκήνωμα αὐτός ὁ ὕψιστος , » καί ἐπισκιάζω ὁ δύναμις ὁ ὕψιστος , δυναμόω αὐτός , καί σκιά θεῖος ἐμφάνεια ἐμποιέω , ἵνα ἔνθεν τυπωμένος ὁράω δύναμαι , κατά ὅσον δύναμαι ὁράω , ὁ ἐν αὐτός κυοφορέω ἀναδέω θεός . μηδέ γάρ ὑπολαμβάνω , ὅτι κατά ἁπλόος ὁ φύσις ἰδιότης ὁράω δύναμαι ὁ ἐν αὐτός ἐνοικέω θεός ὁ Παρθένος ( οὗτος γάρ οὔτε αὐτός ὁ έμψυχος , λογικός τε καί νοερός σάρκωσις ὁράω δύναμαι ) · ἀλλά κατά ὁ δυνατός , ὡς ἐπισκιάζω αὐτηες͂ς ὁ ὁ ὕψιστος δύναμις , καί οἷος σκιά ἐμποιέω πρός ὁ ὁράω ὁ ἐνοικέω θεός . καί ὡς ἐγώ αὐτός ψυχή ἐνοικέω ἐν ὁ σάρξ ἐγώ ἔχω , οὐ ὡς εἰμί ὁ ψυχή ὁράω αὐτός δύναμαι , ἀλλά οἷος σκιά αὐτηες͂ς καί τύπος ἀπό ὁ δύναμις αὐτηες͂ς καί ὁ ἐνέργεια · τοιοῦτος ἢ τε Παρθένος , καί αὐτός ὁ λογικός καί νοερός ψυχή ὁράω δύναμαι , καί νῦν δέ δύναμαι ἐκ ὁ ἐνδοθιμένων αὐτός δύναμις καί ἐνέργεια . καί κατά οὗτος μᾶλλον ἀναλογέω λόγος , ὅτι ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , καί κατά εἰκών θεός ποιέω αὐτός . κατά εἰκών γάρ καί ὁμοίωσις ὁ τοιοῦτος σάρκωσις , καί ἐνανθρώπησις ποιέω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος , ἵνα , ἐν αὐτός φέρω ὁ κατά εἰκών καί ὁμοίωσις , μή ἀμφίβολος ἔχω ὁ ἐπί ὁ τοιοῦτος σάρκωσις καί ἐνανθρώπησις · σάρκωσις γάρ καί ἐνανθρώπησις · καί γάρ καί συνεκφράζω προσηγορία χράω , καί οὐ μόνος σάρκωσις καταγγέλλω , ἀλλά καί ἐνανθρώπησις · ἵνα μή δοκέω ὁ ἄθεος αἱρετικός ἄψυχος καί ἄνοος καί ἄλογος σάρκωσις δογματίζω ἐγώ , ἀλλά διά ὁ λέγω σάρκωσις καί ἐνανθρώπησις , ὁ τε σάρκα πιστεύω ἐγώ , ὁ τε ψυχή λογικός τε καί νοερός διασημαίνω . Διὸ καί ὁ λέγω εἷς φύσις ὁ θεός Λόγος σαρκόω , καί μή ἐπιφέρω ψυχόω , λογικός τε καί νοερός , οὐ πάνυ ἀποδέχομαι , πλήν ἐπιλύω καί ἐν δόγμα ἀνατίθημι ὁ ἑρμηνεία ὁ ῥῆσις · ὁ γάρ καί πρῶτος ἄπλαστος λέγω ὑπό τις , ἀλλά ἐκακορρήθη ὕστερον , πονηρεύομαι ὁ αἱρετικός κατά ὁ ῥήσις .