athanasius-theology.sermo-in-annuntiationem-deiparae-sp pg028_0477.2
13 . Καὶ κατανοεῖ λόγον καὶ δόγμα συνυφιστάμενον τῇ ἐξηγήσει ταύτῃ . Ζητοῦσι γὰρ παραταλαίνοντες ( 49 ) πάντα οἱ αἱρετικοί , καὶ διερωτῶσιν ὑποκρινομένοι : Εἰ τοῦτο παρηκολούθησε τῇ σαρκώσει Χριστοῦ · ἦτοι λαβὼν τὸν θρόνον Δαβὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ βασιλεύσαντος ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ εἰς τοὺς αἰῶνας . Πρὸς οὓς ἀποκρινόμεθα , φαμέν ὅτι μετ’ ἐπισημείας δεῖ προσέχειν , ὅτι , εἰπόντος τοῦ ἀγγέλου , « Καὶ δώσει αὐτῷ Κύριος τὸν θρόνον Δαβὶδ , › οὐχ ἐπεσημάντο , ἵν’ ᾧ στηρίξαι ἢ βεβαιῶσαι : ἀλλ’ ἀπλῶς τιν λέγει , « καὶ δώσει . › Κάντεῦθεν χρὴ ἐκ τῶν κατ’ ἐνέργειαν ἀποτελεσθέντων ἐπιλύσασθαι τὸ ἄπορον : ὅτι τὸ « δώσει » εἴρηται , ἵν’ ᾧ μεταστήσαι τούτον τὸν θρόνον , ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς διερμηνεύων ἔλεγεν πρὸς Ἰουδαίους : « Διὰ τοῦτο ἀρθήσεται ἀφ’ ὑμῶν ἡ βασιλεία , καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς . › Οὐκοῦν λαβὼν ὁ Χριστὸς τὸν θρόνον Δαβὶδ , μετέστησεν αὐτὸν καὶ ἔδωκε τοῖς ἁγίοις Χριστιανῶν βασιλεύσι , ἐπαναστρέφαι τούτους ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακὼβ · καὶ παραδοῦς αὐτὸν εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς διαρπαγήν , βασιλεύει ἐν Χριστιανοῖς εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος : οὐδὲ γὰρ λαῷ ἑτέρῳ ὑπολειφήσεται , κατὰ τὰς ὁράσεις Δανιὴλ τοῦ προφήτου · ἀλλ’ ἀνακηρύττουσιν αὐτὸν Χριστὸν βασιλέα εἶναι , αὐτὸν διαρκῆ μέχρι τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας , καὶ τὸν ἐλευσόμενον , μένει βασιλεὺς εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Εἰ γὰρ γεννηθεὶς ἐκ τῆς Παρθένου , καὶ πάντα τελῆσας τὰ κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ θανάτου καὶ τοῦ σταυροῦ , ἀναστὰς φησιν : « Ἐδόθη μοι πᾶσα ἐξουσία ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς : › ἤδη ἐκεῖθεν ἐβασίλευσε , καὶ ἀνακηρύττεται Χριστιανῶν βασιλεύς : ὡς καὶ κατ’ ἀρχὰς τῶν εὐχῶν συγκαλοῦμενοι ἀλλήλους , ἀνακράζουσι λέγοντες : Δεῦτε , προσκυνήσωμεν , καὶ προσπίψωμεν αὐτῷ Χριστῷ τῷ βασιλεῖ ἡμῶν . Καὶ ἐρχόμενος ἐν μεγάλῃ καὶ λαμπρᾷ παρουσίᾳ , αὐτὸς μένει βασιλεὺς εἰς τοὺς αἰῶνας , καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος . Εἰ γὰρ
Lemmas: 13 . καί κατανοέω λόγος καί δόγμα συνυφίστημι ὁ ἐξήγησις οὗτος . ζητέω γάρ παραταλαίνοντες ( 49 ) πᾶς ὁ αἱρετικός , καί διερωτάω υποκρίνομαι : εἰμί οὗτος παρακολουθέω ὁ σάρκωσις Χριστός · ἦ λαμβάνω ὁ θρόνος Δαυίδ ὁ πατήρ αὐτός , καί βασιλεύω ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ εἰς ὁ αἰών . πρός ὅς ἀποκρίνω , φημί ὅτι μετά επισημειον δέω προσέχω , ὅτι , λέγω ὁ ἄγγελος , « καί δίδωμι αὐτός κύριος ὁ θρόνος Δαυίδ , › οὐ ἐπισημαίνω , ἵνα ὅς στηρίζω ἢ βεβαιόω : ἀλλά ἀπλόος τεῖς λέγω , « καί δίδωμι . › Κάντεῦθεν χράω ἐκ ὁ κατά ἐνέργεια ἀποτελέω ἐπιλύω ὁ ἄπορος : ὅτι ὁ « δίδωμι » λέγω , ἵνα ὅς μεθίστημι τούτος ὁ θρόνος , ὡς καί αὐτός ὁ Χριστός διερμηνεύω λέγω πρός Ἰουδαῖος : « Ζεύς οὗτος ἀείρω ἀπό σύ ὁ βασίλειος , καί δίδωμι ἔθνος ποιέω ὁ καρπός αὐτηες͂ς . › οὐκοῦν λαμβάνω ὁ Χριστός ὁ θρόνος Δαυίδ , μεθίστημι αὐτός καί δίδωμι ὁ ἅγιος Χριστιανός βασιλεύς , ἐπαναστρέφω οὗτος ἐπί ὁ οἶκος Ἰακώβ · καί παραδίδωμι αὐτός εἰς ὀνειδισμός καί εἰς διαρπαγή , βασιλεύω ἐν Χριστιανός εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος : οὐδέ γάρ λαός ἕτερος ὑπολείπω , κατά ὁ ὅρασις Δανιήλ ὁ προφήτης · ἀλλά ἀνακηρύσσω αὐτός Χριστός βασιλεύς ἔρχομαι , αὐτός διαρκέω μέχρι ὁ δεύτερος αὐτός παρουσία , καί ὁ ἔρχομαι , μένω βασιλεύς εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . εἰμί γάρ γεννάω ἐκ ὁ Παρθένος , καί πᾶς τελέω ὁ κατά ὁ οἰκονομία ὁ θάνατος καί ὁ σταυρός , ἀνίστημι φημί : « δίδωμι ἐγώ πᾶς ἐξουσία ἐν οὐρανός καί ἐπί γῆ : › ἤδη ἐκεῖθεν βασιλεύω , καί ἀνακηρύσσω Χριστιανός βασιλεύς : ὡς καί κατά ἀρχή ὁ εὐχή συγκαλέω ἀλλήλων , ἀνακράζω λέγω : δεῦτε , προσκυνέω , καί προσπίπτω αὐτός Χριστός ὁ βασιλεύς ἐγώ . καί ἔρχομαι ἐν μέγας καί λαμπρός παρουσία , αὐτός μένω βασιλεύς εἰς ὁ αἰών , καί ὁ βασίλεια αὐτός οὐ εἰμί τέλος . εἰμί γάρ